Sceparnio
Quís est qui nostris tám proterve fóribus facit iniúriam?
Ampelisca
Égo sum.
415
Sceparnio
Hem, quid hoc boni est? eu edepol specie lepida mulierem.
Ampelisca
Salve, adulescens.
Sceparnio
Et tu multum salveto, adulescentula.
Ampelisca
Ad vos venio.
Sceparnio
Accipiam hospitio, si mox venies
item ut adfectam; nam nunc nihil est qui te manem
sed quid ais, meá lepida, hilara?
Ampelisca
Aha, nimium familiariter
me attrectas.
420
Sceparnio
Pro di immortales, Veneris effigia haec quidem est.
ut in ocellis hilaritudo est, heia, corpus cuius modi,
subvolturium—illud quidem, subaquilum volui dicere.
vel papillae cuius modi, tum quae indoles in saviost.
Ampelisca
Non ego sum pollucta pago. potin ut me abstineas manum?
Sceparnio
Non licet saltem sic placide bellam belle tangere?
425
Ampelisca
Otium ubi erit, tum tibi operam ludo et deliciae dabo;
nunc quam ob rem huc sum missa, amabo, vel tu mi aias vel neges.
Sceparnio
Quid nunc vis?
Ampelisca
Sapienti ornatus quid velim indicium facit.
Sceparnio
Meus quoque hic sapienti ornatus quid velim indicium facit.
Ampelisca
Haec sacerdos Veneris hinc me petere aquam iussit a vobis. †
430
Sceparnio
At ego basilicus sum: quem nisi oras, guttam non feres.
nostro illum puteum periclo et ferramentis fodimus.
nisi multis blanditiis a me gutta non ferri potest.
Ampelisca
Cur tu aquam gravare, amabo, quam hostis hosti commodat?
Sceparnio
Cur tu operam gravare mihi quam civis civi commodat?
435
Ampelisca
Immo etiam tibi, mea voluptas, quae voles faciam omnia.
Sceparnio
Eugepae, salvos sum, haec iam me suam voluptatem vocat.
dabitur tibi aqua, ne nequiquam mé ames. cedo mi urnam.
Ampelisca
Cape.
propera, amabo, efferre.
Sceparnio
Manta, iam hic ero, voluptas mea.—
Ampelisca
Quid sacerdoti me dicam hic demoratam tam diu?
440
ut etiam nunc misera timeo, ubi oculis intueor mare.
sed quid ego misera video procul in litore?
442450
meum erum lenonem Siciliensemque hospitem,
quos periisse ambos misera censebam in mari.
iam illud mali plus nobis vivit quam ratae.
sed quid ego cesso fugere in fanum ac dicere haec
Palaestrae, in aram ut confugiamus prius quam huc†
455
scelestus leno veniat nosque hic opprimat?
confugiam huc, ita res suppetit subit
Rudens. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1896.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.