Psevdolvs
postquam illic hinc abiit, tu astas solus, Pseudole.
quid nunc acturu
’
s es, postquam erili filio
395
largitu
’
s es dictis dapsilis? ubi sunt ea?
quoi neque paratast gutta certi consili,
neque adeo argenti—neque nunc quid faciam scio.
neque exordiri primum unde occipias habes,
neque ad détexundam telam certos terminos.
400
sed quasi poeta, tabulas cum cepit sibi,
quaerit quod nusquamst gentium, reperit tamen,
facit illud veri simile, quod mendacium est,
nunc ego poeta fiam: viginti minas,
quae nusquam nunc sunt gentium, inveniam tamen.
405
atque ego me iam pridem huic daturum dixeram
et volui inicere tragulam in nostrum senem;
verum is nescio quo pacto praesensit prius.
sed comprimundast vox mihi atque oratio:
erum eccum video húc Simonem una simul
410
cum suo vicino Calliphone incedere.
ex hoc sepulcro vetere viginti minas
effodiam ego hodie, quas dem erili filio.
nunc huc concedam, unde horum sermonem legam.
Pseudolus. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.