Plautus Pseudolus 2.3

Henry Thomas Riley (Translator)

View: By Scene

Pseudolus. Plautus. Henry Thomas Riley (Translator). London. 1912.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by NSF, NEH: Digital Libraries Initiative, Phase 2.

Current edition Perseus

Pseudolus, or The Cheat (English) (Plautus. The Comedies of Plautus, Volume 1. Riley, Henry Thomas, translator. London: G. Bell and Sons, Ltd., 1912.)

Editions (1)
Pseudolus Perseus (Plautus. Plauti Comoediae, Volume 2. Leo, Friedrich, editor. Berlin: Weidmann, 1896.) — 2.3.667 focus
di immortales, conservavit me illic homo adventu suo.
suo viatico redduxit me usque ex errore in viam.
nam ipsa mi Opportunitas non potuit opportunius
advenire quam haec allatast mi opportune epistula.
670
nam haec allata cornu copiaest, ubi inest quidquid volo:
hic doli, hic fallaciae omnes, hic sunt sycophantiae,
hic argentum, híc amica amanti erili filio.
atque ego nunc me ut gloriosum faciam et copi pectore:
quo modo quícque agerem, ut lenoni surruperem mulierculam,
675
iam instituta ornata cuncta in ordine, animo ut volueram,
certa deformata habebam; sed profecto hoc sic erit:
centum doctum hominum consilia sola haec devincit dea,
Fortuna. atque hoc verum est: proinde ut quisque Fortuna utitur,
ita praecellet atque exinde sapere eum omnes dicimus.
680
bene ubi quoi scimus consilium áccidisse, hominem catum
eum esse declaramus, stultum autem illum quoi vortit male.
stulti hau scimus, frusta ut simus, quom quid cupienter dari
petimus nobis, quasi quid in rem sit possimus noscere.
certa mittimus, dum incerta petimus; atque hoc evenit
685
in labore atque in dolore, ut mors obrepat interim.
sed iam satis est philosophatum. nimis diu et longum loquor.
di immortales, aurichalco contra non carum fuit
meum mendacium, hic modo quod subito commentus fui,
quia lenonis me esse dixi. nunc ego hac epistula
690
tris deludam, erum et lenonem et qui hanc dedit mi epistulam.
euge, par pari aliud autem quod cupiebam contigit:
venit eccum Calidorus, ducit nescio quem secum simul.

Notes on the current edition

Pseudolus, or The Cheat

1. A horn of plenty: He alludes to the Cornucopia, or horn of plenty, of the heathen Mythology, respecting which we find varying accounts in the ancient writers. Some say that by it was meant the horn of the goat Amalthen, which suckled Jupiter, and that the Nymphs gave it to Acheloüs, who afterwards exchanged it for the horn of which Hercules afterwards deprived him in the contest for the hand of Deianira. Ovid, in the Ninth Book of the Metamorphoses, represents it as being the same horn which was broken off by Hercules. And that was not enough: while his relentless right hand was holding my stubborn born, he broke it, and tore it away from my mutilated forehead. This heaped with fruit and odoriferous flowers, the Nymphs have consecrated, and the bounteous Goddess Plenty is enriched by my horn.