Toxilvs
Omnem rem inveni, ut sua sibi pecunia
hodie illam faciat leno libertam suam.
sed eccúm parasitum, quoius mi auxilio est opus.
simulabo quasi non videam: ita alliciam virum.
curate istic vos atque adproperate ocius,
85
ne mihi morae sit quicquam, ubi ego intro advenero.
commisce mulsum, struthea † coluthequam appara,
bene ut in scutris concaleat, et calamum inice.
iam pól ille hic aderit, credo, congerro meus.
Satvrio
Me dicit, euge.
90
Toxilvs
Lautum credo e balineis
iam hic adfuturum.
Satvrio
Vt ordine omnem rem tenet.
Toxilvs
Collyrae facite ut madeant et colyphia,
ne mihi incócta detis.
Satvrio
Rem loquitur meram.
nihili sunt crudae, nisi quas madidas gluttias;
tum nisi cremore crassost ius collyricum,
95
nihilist, macrum illud epicrocum pellucidum:
quasi †iuream esse ius decet collyricum.
nolo in vesicam quod eat, in ventrem volo.
Toxilvs
Prope me hic nescio quis loquitur.
Satvrio
O mi Iuppiter
terrestris, te coepulonus compellat tuos.
100
Toxilvs
O Saturio, opportune advenisti mihi.
Satvrio
Mendacium edepol dicis, atque haud te decet:
nam essurio venio, non advenio saturio.
Toxilvs
At edes, nam iam intus ventris fumant focula.
calefieri iussi reliquias.
105
Satvrio
Pernam quidem
ius est adponi frigidam postridie.
Toxilvs
Ita fieri iussi.
Satvrio
Ecquid hallecis?
Toxilvs
Vah, rogas?
Satvrio
Sapis múltum ad genium.
Toxilvs
Sed
tu, ecquid meministi, here
qua de re ego tecum mentionem feceram?
Satvrio
Memini: ut murena et conger ne calefierent;
110
nam nimio melius oppectuntur frigida.
sed quid cessamus proelium committere?
dum mane est, omnis esse mortalis decet.
Toxilvs
Nimis paéne manest.
Satvrio
Mane quod tu occeperis
negotium agere, id totum procedit diem.
115
Toxilvs
Quaeso animum advorte hoc. iám heri narravi tibi
tecumque oravi, ut nummos sescentos mihi
dares utendos mutuos.
Satvrio
Memini et scio,
et te me orare et mihi non esse quod darem.
nihili parasitus est, cui árgentum domi est:
120
lubido extemplo coeperest convivium,
tuburcinari de suo, si quid domi est.
cynicum esse egentem oportet parasitum probe:
ampullam, strigilem, scaphium, soccos, pallium,
marsuppium habeat, inibi paullum praesidi,
125
qui familiarem suam vitam oblectet modo.
Toxilvs
Iam nolo argentum: filiam utendam tuam
mihi da.
Satvrio
Numquam edepol cuiquam etiam utendam dedi.
Toxilvs
Non ad istuc quod tu insimulas.
Satvrio
Quid eam vis?
Toxilvs
Scies.
quia forma lepida et liberali est.
130
Satvrio
Res itast.
Toxilvs
Hic leno neque te novit neque gnatam tuam.
Satvrio
Me ut quisquam norit, nisi ille qui praebet cibum?
Toxilvs
Ita est. hoc tu mihi reperire argentum potes.
Satvrio
Cupio hercle.
Toxilvs
Tum tu me sine illam vendere.
Satvrio
Tun illam vendas?
135
Toxilvs
Immo alium adlegavero
qui vendat, qui esse se peregrinum praedicet.
sicut istic leno non sex menses Megaribus
huc est cum commigravit.
Satvrio
Pereunt reliquiae.
posterius istuc tamen potest.
Toxilvs
Scin quam potest?
numquam hercle hodie hic prius edes, ne frustra sis,
140
quam te hoc facturum quod rogo adfirmas mihi;
atqué nisi gnatam tecum huc iam quantum potest
adducis, exigam hercle ego te ex hac decuria.
quid nunc? quid est? quin dicis quid facturus sis?
Satvrio
Quaeso hercle me quoque etiam vende, si lubet,
145
dum saturum vendas.
Toxilvs
Hoc, si
facturu's
facturus es, face.
Satvrio
Faciam equidem quae vis.
Toxilvs
Bene facis. propera, abi domum;
praemonstra docte, praecipe astu filiae,
quid fabuletur: ubi se natam praedicet,
qui sibi parentes fuerint, unde surpta sit.
150
sed longe ab Athenis esse se gnatam autumet;
et ut adfleat, cum ea memoret.
Satvrio
Etiam tu taces?
ter tanto peior ipsa est quam illam tu esse vis.
Toxilvs
Lepide hercle dicis. sed scin quid facias? cape
tunicam atque zonam, et chlamydem adferto et causeam,
155
quam ille habeat qui hanc lenoni huic vendat.
Satvrio
Eu, probe.
Toxilvs
Quasi sit peregrinus.
Satvrio
Laudo.
Toxilvs
Et tu gnatam tuam
ornatam adduce lepide in peregrinum modum.
Satvrio
πόθεν ornamenta?
Toxilvs
Abs chorago sumito;
dare debet: praebenda aediles locaverunt.
160
Satvrio
Iam faxo hic aderunt. sed ego nihil horunc scio.
Toxilvs
Nihil hercle vero. nam ubi ego argentum accepero,
continuo tu illam a lenone adserito manu.
Satvrio
Sibi habeat, si non extemplo ab eo abduxero.—
Toxilvs
Abi et istuc cura. interibi egó puerum volo
165
mittere ad amicam meam, út habeat animum bonum,
me esse effecturum
hoc hodie. nimis longum loquor.—
Persa. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1896.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.