Evnomia
Velím te arbitrári med haéc verba, fráter,
120
meai fidei tuaique rei
causa facere, ut aequom est germanam sororem.
quamquam haud falsa sum nos odiosas haberi;
nam multum loquaces merito omnes habemur,
nec mutam profecto repertam ullam esse
125
aut hodie dicunt mulierem
aut ullo in saeclo.
verum hoc, frater, unum tamen cogitato,
tibi proximam me mihique esse item te;
ita aequom est quod in rem esse utrique arbitremur
et mihi te et tibi
me consulere et monere;
130
neque óccultum id habéri neque pér metúm mussári,
quin participem pariter ego te et tu me ut facias.
eo núnc ego secreto ted huc foras seduxi,
ut tuam rém ego tecum hic loquerer familiarem.
Megadorvs
Da mi, optuma femina, manum.
135
Evnomia
Vbi ea est? quis ea est nam optuma?
Megadorvs
Tu.
Evnomia
Túne ais?
Megadorvs
Si négas, nego.
Evnomia
Decet te équidem vera próloqui;
nam optúma nullá potest eligi:
alia ália peior, fráter, est.
140
Megadorvs
Idem ego árbitror,
néc tibi advorsari certum est de istac ré umquam, soror.
Evnomia
Dá mihí óperam amabó.
Megadorvs
Tuast, útere atque
ímpera, si quíd vis.
Evnomia
Íd quod in rém tuam óptumum esse árbitror,
téd id monitum advénto.
145
Megadorvs
Soror, móre tuo facis.
Evnomia
Fáctum volo.
Megadorvs
Quid ést id, sorór?
Evnomia
Quod tibí sempitérnum
salútare sit: liberís procreándis
(ita dí faxint) volo te úxorem
domum dúcere.
150
Megadorvs
Ei occidí.
Evnomia
Quid ita?
Megadorvs
Quia míhi misero cerebrum éxcutiunt
tua dícta, soror: lapidés loqueris.
Evnomia
Heia, hoc face quod te iubet soror.
Megadorvs
Si lubeat, faciam.
Evnomia
In rem hoc tuam est.
Megadorvs
Vt quidem emoriar prius quam ducam.
sed hís legibús si quam dáre vis dúcam:
155
quae crás veniat, peréndie forás feratur;
his legibús dare vís? cedo: nuptiás adorna.
Evnomia
Cum máxima possúm tibi, fratér, dare dote;
sed ést grandiór natu: média est múlieris aetas.
eam sí iubes, fratér, tibi me póscere, poscam.
160
Megadorvs
Núm non vis me intérrogare te?
Evnomia
Ímmo, si quid vís, roga.
Megadorvs
Post mediam aetatem qui media ducit uxorem domum,
si eam senex anum praegnatem fortuito fecerit,
quid dubitas, quin sit paratum nomen puero Postumus?
nunc ego istúm, soror, laborem demam et deminuam tibi.
165
ego virtute deum et maiorum nostrum dives sum satis.
istas magnas factiones, animos, dotes dapsiles,
clámores, impéria, eburata véhicla, pallas, púrpuram,
nil moror quae in servitutem sumptibus redigunt viros.
Evnomia
Dic mihi, quaeso, quis ea est, quam vis ducere uxorem?
170
Megadorvs
Eloquar.
nostin hunc senem Euclionem ex proximo pauperculum?
Evnomia
Novi, hominem haud malum mecastor.
Megadorvs
Eius cupio filiam
virginem mihi desponderi. verba ne facias, soror.
scio quid dictura es: hanc esse pauperem. haec pauper placet.
Evnomia
Di bene vortant.
175
Megadorvs
Idem ego spero.
Evnomia
Quid me? num quid vis?
Megadorvs
Vale.
Evnomia
Et tu, frater.—
Megadorvs
Ego conveniam Eúclionem, si domi est.
sed eccum
video. nescio unde sese homo recipit domum.
Aulularia. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1895.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.