View:
By Section
[1] 1 Καβάδηϲ: ὄνομα κύριον.
[2] 2 Καββαλίϲ: ὁ καταβαλών. οἷον ἀπὸ κάπηϲ ἅλιϲ ἐϲθίων. κλίνεται
2
δὲ καββαλῖνοϲ. ἔγκειται δὲ ἡ κάπη καὶ τὸ ἅλιϲ. περίττωμα γάρ ἐϲτι τῶν ἀπὸ κάπηϲ ἐϲθιόντων ἀλόγων.
[4] 4 Κάβαξ: πονοῦργοϲ.
[5] 5 Κάβαιϲοϲ: ἄπληϲτοϲ. κάβοϲ γὰρ μέτρον ϲιτικόν. καὶ τὸν μέθυϲον
6
ἡμεῖϲ πίθον.
6 Καβείρων πόλιϲ. καὶ Κάβειροι, ὄνομα ἔθνουϲ. ϲημαίνει δὲ καὶ
7
δαίμοναϲ.
[7] 7 Καβηϲόϲ: πόλιϲ. καὶ Καβηϲόθεν, ἀπὸ Καβηϲοῦ πόλεωϲ.
[8] 8 Κάβοϲ: εἶδοϲ μέτρου. καὶ παροιμία, Κάβου κάβοϲ.
[10] 10 Κάγκανον: ξηρόν.
20
13 Κάδηϲ: ἁγιαϲμόϲ. καὶ ϲυϲϲείϲει κύριοϲ τὴν ἔρημον Κάδηϲ.
21
14 Καδίϲκοϲ: ἀγγεῖόν τι, εἰϲ ὃ ἐψηφοφόρουν οἱ δικαϲταί, οὕτωϲ ἐκαλεῖτο. Φρύνιχοϲ Μούϲαιϲ· ἰδού, δέχου τὴν ψῆφον· ὁ καδίϲκοϲ δέ ϲοι, ὁ μὲν ἀπολύων οὗτοϲ, ὁ δ᾿ ἀπολλὺϲ ὁδί.
23
16 Καδμεία γυνὴ καὶ Καδμεία νίκη, διὰ διφθόγγου· Καδμία δὲ χώρα διὰ τοῦ ι. οἱ δὲ καὶ τοῦτο διὰ διφθόγγου γράφουϲι.
24
17 Καδμεία νίκη: λέγεται ἐπὶ τῶν ἐπὶ κακῷ νικώντων. οἱ μὲν λέγουϲιν, ὅτι Θηβαῖοι νικήϲαντεϲ ὕϲτερον ὑπὸ τῶν Ἐπιγόνων ἡττήθηϲαν· οἱ δὲ ὅτι Οἰδίπουϲ τὸ αἴνιγμα λύϲαϲ ἔπαθλον τὴν μητέρα
ἔγημε. τίθεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀλυϲιτελῶν. ὡϲ δὲ αὐτὸϲ ὁ τὰ περὶ Θηβῶν ϲυντάξαϲ, ὅτι Κάδμοϲ ἀνελὼν τὸν τὴν Ἀρείαν κρήνην τηροῦντα δράκοντα ἐθήτευϲεν Ἄρεϊ ὀκτὼ ἔτη.
ἔγημε. τίθεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀλυϲιτελῶν. ὡϲ δὲ αὐτὸϲ ὁ τὰ περὶ Θηβῶν ϲυντάξαϲ, ὅτι Κάδμοϲ ἀνελὼν τὸν τὴν Ἀρείαν κρήνην τηροῦντα δράκοντα ἐθήτευϲεν Ἄρεϊ ὀκτὼ ἔτη.
25
18 Καδμεία νίκη: ἀποδιδόαϲι τὴν ἐπὶ τῆϲ ἀλυϲιτελοῦϲ νίκηϲ· ἐπεὶ Ἐτεοκλῆϲ καὶ Πολυνείκηϲ μονομαχήϲαντεϲ ἀμφότεροι ἀπώλοντο. ἕτεροι
δέ φαϲιν αὐτὴν λέγεϲθαι ἐπὶ τῶν νικώντων μὲν τοὺϲ πολεμίουϲ, πλείοναϲ δὲ τῶν οἰκείων ἀποβαλλόντων.
δέ φαϲιν αὐτὴν λέγεϲθαι ἐπὶ τῶν νικώντων μὲν τοὺϲ πολεμίουϲ, πλείοναϲ δὲ τῶν οἰκείων ἀποβαλλόντων.
26
19 Καδμεῖοϲ: ὁ Θηβαῖοϲ.
27
20 Καδμείωνοϲ.
[21] 21 Κάδμοϲ: ὁ Μιλήϲιοϲ, εὑρετὴϲ τῶν γραμμάτων. ἐν ἐπιγράμματι
Ζήνωνοϲ· εἰ δὲ πάτρα Φοίνιϲϲα, τίϲ ὁ φθόνοϲ; ὃν καὶ ὁ Κάδμοϲ κεῖνοϲ, ἀφ᾿ οὗ γραπτὰν Ἑλλὰϲ ἔχει ϲελίδα.
Ζήνωνοϲ· εἰ δὲ πάτρα Φοίνιϲϲα, τίϲ ὁ φθόνοϲ; ὃν καὶ ὁ Κάδμοϲ κεῖνοϲ, ἀφ᾿ οὗ γραπτὰν Ἑλλὰϲ ἔχει ϲελίδα.
28
22 Κάδμοϲ, Πανδίονοϲ, Μιλήϲιοϲ, ἱϲτορικόϲ, ὃϲ πρῶτοϲ κατά τιναϲ ϲυγγραφὴν ἔγραψε καταλογάδην, μικρῷ νεώτεροϲ Ορφέωϲ. ϲυνέταξε
29
δὲ κτίϲιν Μιλήτου καὶ τῆϲ ὅληϲ Ιωνίαϲ ἐν βιβλίοιϲ δ΄. ὅτι τὸν
Κάδμον φαϲὶ πρῶτον ἐϲ τὴν Ἑλλάδα κομίϲαι τὰ γράμματα, ἅπερ πρῶτοι Φοίνικεϲ ἐφεῦρον.
Κάδμον φαϲὶ πρῶτον ἐϲ τὴν Ἑλλάδα κομίϲαι τὰ γράμματα, ἅπερ πρῶτοι Φοίνικεϲ ἐφεῦρον.
30
31 32 33 34
23 Κάδμοϲ, Ἀρχελάου, Μιλήϲιοϲ, ἱϲτορικὸϲ νεώτεροϲ. τινὲϲ δὲ Λυκῖνον Κάδμον ἀνέγραψαν. ἴϲωϲ οὖν ἐϲτίν ἕτεροϲ. ἔγραφε δὲ ταῦτα· Λύϲιν ἐρωτικῶν παθῶν ἐν βιβλίοιϲ δ΄, Ἀττικὰϲ ἱϲτορίαϲ ιϚ΄.
31 32 33 34
24 Κάδοϲ: μέτρον οἰνηρόν. τριϲϲῶν οἰνοπέδων τριϲϲοὺϲ ἱερώϲατο τούϲδε ἐμπλήϲαϲ οἴνου πρωτοχύτοιο κάδουϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι.
[25] 25 Καδουΐαϲ: βαϲιλεὺϲ Σκυθῶν.
[26] 26 Κάειρα: πόλιϲ καὶ ὄνομα κύριον.
27 Κάϊν: ὁ τοῦ Ἄβελ ἀδελφόϲ, ὃϲ πλεονέκτηϲ ἦν· ὁ δὲ Ἄβελ δικαιοϲύνηϲ ἐπεμελεῖτο. καὶ ὁ Κάϊν κτείναϲ τὸν Ἄβελ ἔκρυψε τὸν νεκρὸν αὐτοῦ, λαθεῖν ἐντεῦθεν οἰόμενοϲ. καὶ μετὰ τὴν καταδίκην χειρόνωϲ
38
ἐβίω, ἅρπαξ καὶ πλεονέκτηϲ γενόμενοϲ μέτρα καὶ ϲτάθμια καὶ ὅρουϲ γῆϲ ἐπενόηϲε, καὶ πόλιν κτίϲαϲ εἰϲ ἓν ϲυνελθεῖν τοὺϲ οἰκείουϲ
ἠνάγκαϲε, καὶ οἱ ἐκ γένουϲ αὐτοῦ εἰϲ πολέμουϲ ἑαυτοὺϲ ἀπηϲχόλουν. ὅτι εἴρηταί τιϲιν, ὡϲ ὁ Κάϊν ἐκ τῆϲ τοῦ Διαβόλου ϲπορᾶϲ ἐγένετο καὶ μιϲήϲαϲ τὸν ἴδιον ἀδελφὸν τὸν Ἄβελ τοῦτον ἀνεῖλεν. εἴρηται δὲ περὶ τούτου καὶ χρῆϲιϲ τοῦ κυρίου ἐν τοῖϲ εὐαγγελίοιϲ πρὸϲ τοὺϲ Ἰουδαίουϲ· ὑμεῖϲ τέκνα ἐϲτὲ τοῦ Διαβόλου. ὁ πατὴρ ὑμῶν
ἀπ᾿ ἀρχῆϲ ἀνθρωποκτόνοϲ ἐϲτίν, ὡϲ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. τί δηλοῖ 39 τό, πᾶϲ ὁ ἀποκτείναϲ Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύϲει; τοιαύτην ἔχει τὴν λύϲιν· ἕκαϲτοϲ τῷ ἑαυτοῦ ἁμαρτήματι ἀποθανεῖται· ὁ δὲ φόνου κατάρξαϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ τοῦ ἁμαρτήματοϲ ὑφηγητὴϲ γενόμενοϲ ἑπταπλαϲίωϲ τιμωρηθήϲεται, τουτέϲτι πολλαπλαϲίωϲ. ϲύνηθεϲ γὰρ τῇ
γραφῇ τῷ ἀριθμῷ τούτῳ ἀπροϲδιορίϲτωϲ κεχρῆϲθαι, καί ἐϲτιν ἀδιορίϲτου πλήθουϲ ϲημαντικόν, ὡϲ τό, ἀπόδοϲ τοῖϲ γείτοϲιν ἡμῶν ἑπταπλαϲίονα. καί, ὅτι ϲτεῖρα ἔτεκεν ἑπτά. καί, οὐ λέγω ϲοι ἕωϲ ἑπτάκιϲ, ἀλλ᾿ ἕωϲ ἑβδομηκοντάκιϲ ἑπτά. τὸ μὲν γὰρ τελευτῆϲαι τῶν ἐν βίῳ πονηρῶν ἐπάγει τὴν ἀνάπαυϲιν, τὸ δὲ ζῆν ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ μυρίουϲ
ἐπάγει τοὺϲ ἐν ϲυναιϲθήϲει θανάτουϲ. τρέμων οὖν καὶ ϲτένων ὁ Κάϊν ὥϲπερ δαίμονι κάτοχοϲ ἐν ἐπιληψίᾳ πάντα τὸν βίον αὐτοῦ διῆγε, τοῦτο πρὸϲ τὸ μὴ ἀναιρεθῆναι ὑπό τινοϲ λαβὼν τὸ ϲημεῖον. ἐκδικούμενα δέ, εἴτε τὰ παρὰ τῷ Κάϊν ἡμαρτημένα λέγοιϲ, εὑρήϲειϲ ἑπτά· εἴτε παρὰ θεοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ ῥηθέντα, οὐδ᾿ οὕτωϲ ἀποτεύξῃ τῆϲ
ἐννοίαϲ. ἐν μὲν γὰρ τοῖϲ παρὰ τοῦ Κάϊν τετολμημένοιϲ πρῶτον ἁμάρτημα φθόνοϲ ἐπὶ τῇ προτιμήϲει Ἄβελ. δεύτερον δόλοϲ, μεθ᾿ οὗ διελέχθη τῷ ἀδελφῷ εἰπών, διέλθωμεν εἰϲ τὸ πεδίον. τρίτον φόνοϲ, προϲθήκη τοῦ κακοῦ. τέταρτον, ὅτι καὶ ἀδελφοῦ φόνοϲ. πέμπτον, ὅτι καὶ πρῶτοϲ φονεὺϲ πονηρὸν ὑπόδειγμα τῷ βίῳ καταλιπών. ἕκτον,
ὅτι γονεῦϲι πένθοϲ ἐνεποίηϲεν. ἕβδομον, ὅτι θεὸν ἐψεύϲατο εἰπών, 40 41 42 ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἀδελφόν. αἱ δὲ εἰϲ κόλαϲιν αὐτῷ παρὰ τῆϲ θείαϲ δίκηϲ τιμωρίαι εἰϲὶν αὗται. πρώτη κόλαϲιϲ· ἐπικατάρατοϲ ἡ γῆ ἀπὸ ϲοῦ. δευτέρα· ἐργᾷ τὴν γῆν. τρίτη· καὶ οὐ προϲθήϲει δοῦναί ϲοι τὴν ἰϲχὺν αὐτῆϲ. τετάρτη μετὰ τῆϲ πέμπτηϲ ϲυνεζευγμένη μάϲτιξ· ϲτένων καὶ τρέμων ἔϲῃ ἐπὶ τῆϲ γῆϲ. ἕκτη, ἦν αὐτὸϲ ἀπεκάλυψεν ὁ
Κάϊν εἰπών· εἰ ἐκβαλεῖϲ με νῦν ἀπό ϲου, καὶ ἀπὸ τοῦ προϲώπου ϲου κρυβήϲομαι. ἡ βαρυτάτη κόλαϲιϲ ὁ ἀπὸ τοῦ θεοῦ χωριϲμὸϲ τοῖϲ ϲωφρονοῦϲιν. ἑβδόμη τὸ μὴ κρύπτεϲθαι τὴν τιμωρίαν, ἀλλὰ ϲημείῳ προδήλῳ πᾶϲι προκεκηρύχθαι διὰ τοῦ ϲτεναγμοῦ καὶ τοῦ τρόμου. πᾶϲ οὖν, φηϲίν, ὁ νῦν τὸν κατὰ ϲοῦ φόνον ἀποτολμήϲαϲ, κακῶν ϲε τῶν
κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀπαλλάξαϲ τὴν κατὰ ϲοῦ παραλύϲει τιμωρίαν· διό φηϲι· καὶ ἔθετο ὁ κύριοϲ ϲημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίϲκοντα αὐτόν.
ἠνάγκαϲε, καὶ οἱ ἐκ γένουϲ αὐτοῦ εἰϲ πολέμουϲ ἑαυτοὺϲ ἀπηϲχόλουν. ὅτι εἴρηταί τιϲιν, ὡϲ ὁ Κάϊν ἐκ τῆϲ τοῦ Διαβόλου ϲπορᾶϲ ἐγένετο καὶ μιϲήϲαϲ τὸν ἴδιον ἀδελφὸν τὸν Ἄβελ τοῦτον ἀνεῖλεν. εἴρηται δὲ περὶ τούτου καὶ χρῆϲιϲ τοῦ κυρίου ἐν τοῖϲ εὐαγγελίοιϲ πρὸϲ τοὺϲ Ἰουδαίουϲ· ὑμεῖϲ τέκνα ἐϲτὲ τοῦ Διαβόλου. ὁ πατὴρ ὑμῶν
ἀπ᾿ ἀρχῆϲ ἀνθρωποκτόνοϲ ἐϲτίν, ὡϲ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. τί δηλοῖ 39 τό, πᾶϲ ὁ ἀποκτείναϲ Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύϲει; τοιαύτην ἔχει τὴν λύϲιν· ἕκαϲτοϲ τῷ ἑαυτοῦ ἁμαρτήματι ἀποθανεῖται· ὁ δὲ φόνου κατάρξαϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ τοῦ ἁμαρτήματοϲ ὑφηγητὴϲ γενόμενοϲ ἑπταπλαϲίωϲ τιμωρηθήϲεται, τουτέϲτι πολλαπλαϲίωϲ. ϲύνηθεϲ γὰρ τῇ
γραφῇ τῷ ἀριθμῷ τούτῳ ἀπροϲδιορίϲτωϲ κεχρῆϲθαι, καί ἐϲτιν ἀδιορίϲτου πλήθουϲ ϲημαντικόν, ὡϲ τό, ἀπόδοϲ τοῖϲ γείτοϲιν ἡμῶν ἑπταπλαϲίονα. καί, ὅτι ϲτεῖρα ἔτεκεν ἑπτά. καί, οὐ λέγω ϲοι ἕωϲ ἑπτάκιϲ, ἀλλ᾿ ἕωϲ ἑβδομηκοντάκιϲ ἑπτά. τὸ μὲν γὰρ τελευτῆϲαι τῶν ἐν βίῳ πονηρῶν ἐπάγει τὴν ἀνάπαυϲιν, τὸ δὲ ζῆν ἐν φόβῳ καὶ λύπῃ μυρίουϲ
ἐπάγει τοὺϲ ἐν ϲυναιϲθήϲει θανάτουϲ. τρέμων οὖν καὶ ϲτένων ὁ Κάϊν ὥϲπερ δαίμονι κάτοχοϲ ἐν ἐπιληψίᾳ πάντα τὸν βίον αὐτοῦ διῆγε, τοῦτο πρὸϲ τὸ μὴ ἀναιρεθῆναι ὑπό τινοϲ λαβὼν τὸ ϲημεῖον. ἐκδικούμενα δέ, εἴτε τὰ παρὰ τῷ Κάϊν ἡμαρτημένα λέγοιϲ, εὑρήϲειϲ ἑπτά· εἴτε παρὰ θεοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ ῥηθέντα, οὐδ᾿ οὕτωϲ ἀποτεύξῃ τῆϲ
ἐννοίαϲ. ἐν μὲν γὰρ τοῖϲ παρὰ τοῦ Κάϊν τετολμημένοιϲ πρῶτον ἁμάρτημα φθόνοϲ ἐπὶ τῇ προτιμήϲει Ἄβελ. δεύτερον δόλοϲ, μεθ᾿ οὗ διελέχθη τῷ ἀδελφῷ εἰπών, διέλθωμεν εἰϲ τὸ πεδίον. τρίτον φόνοϲ, προϲθήκη τοῦ κακοῦ. τέταρτον, ὅτι καὶ ἀδελφοῦ φόνοϲ. πέμπτον, ὅτι καὶ πρῶτοϲ φονεὺϲ πονηρὸν ὑπόδειγμα τῷ βίῳ καταλιπών. ἕκτον,
ὅτι γονεῦϲι πένθοϲ ἐνεποίηϲεν. ἕβδομον, ὅτι θεὸν ἐψεύϲατο εἰπών, 40 41 42 ὅτι οὐκ οἶδα τὸν ἀδελφόν. αἱ δὲ εἰϲ κόλαϲιν αὐτῷ παρὰ τῆϲ θείαϲ δίκηϲ τιμωρίαι εἰϲὶν αὗται. πρώτη κόλαϲιϲ· ἐπικατάρατοϲ ἡ γῆ ἀπὸ ϲοῦ. δευτέρα· ἐργᾷ τὴν γῆν. τρίτη· καὶ οὐ προϲθήϲει δοῦναί ϲοι τὴν ἰϲχὺν αὐτῆϲ. τετάρτη μετὰ τῆϲ πέμπτηϲ ϲυνεζευγμένη μάϲτιξ· ϲτένων καὶ τρέμων ἔϲῃ ἐπὶ τῆϲ γῆϲ. ἕκτη, ἦν αὐτὸϲ ἀπεκάλυψεν ὁ
Κάϊν εἰπών· εἰ ἐκβαλεῖϲ με νῦν ἀπό ϲου, καὶ ἀπὸ τοῦ προϲώπου ϲου κρυβήϲομαι. ἡ βαρυτάτη κόλαϲιϲ ὁ ἀπὸ τοῦ θεοῦ χωριϲμὸϲ τοῖϲ ϲωφρονοῦϲιν. ἑβδόμη τὸ μὴ κρύπτεϲθαι τὴν τιμωρίαν, ἀλλὰ ϲημείῳ προδήλῳ πᾶϲι προκεκηρύχθαι διὰ τοῦ ϲτεναγμοῦ καὶ τοῦ τρόμου. πᾶϲ οὖν, φηϲίν, ὁ νῦν τὸν κατὰ ϲοῦ φόνον ἀποτολμήϲαϲ, κακῶν ϲε τῶν
κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀπαλλάξαϲ τὴν κατὰ ϲοῦ παραλύϲει τιμωρίαν· διό φηϲι· καὶ ἔθετο ὁ κύριοϲ ϲημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίϲκοντα αὐτόν.
44
28 Καθαγιάζεται: ἀφιεροῦται.
46
30 Καθαλάμενοϲ: καταπηδήϲαϲ. ὁ δὲ καθαλόμενοϲ ἀπὸ τοῦ ἵππου καὶ τὸ ξίφοϲ ἑλκύϲαϲ παίει αὐτόν.
47
31 Κάθαμμα λύειϲ: ἐπὶ τῶν δύϲλυτόν τι λύειν ἐπιχειρούντων. ἀπὸ τῆϲ ἁμάξηϲ Μίδου. λόγιον γὰρ τοῖϲ Φρυξὶν ἐκπεπτώκει, τῆϲ κομιϲάϲηϲ τὸν Μίδαν ἁμάξηϲ εἴ τιϲ ἐπιλύϲειε τὸν δεϲμόν, τοῦτον τῆϲ
Ἀϲίαϲ ἄρξειν. Ἀλέξανδροϲ δὲ ἔλυϲε.
Ἀϲίαϲ ἄρξειν. Ἀλέξανδροϲ δὲ ἔλυϲε.
48
32 Καθάπαξ: παντελῶϲ. ϲυλλήβδην. λέγεται καὶ καθάπαν.
49
καθάπαν γε μὴν αὐτοὺϲ ἐκπολεμεῖν οὐκ ἔδοξεν.
50
33 Καθαπτόϲ: ἐνδεδυμένοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· νεβρῶν δοραῖϲ καθαπτόϲ. ὡϲ ταρακτόϲ. τὸ δὲ ἑτέρωϲ λεγόμενον δηλοῖ τὸ οἷον
καθάπτεϲθαι.
καθάπτεϲθαι.
51
34 Καθαρίζω· αἰτιατικῇ.
52
35 Καθᾶραι.
53
36 Κάθαρμα: οὐ φθείρῃ κάθαρμα, εἶπε, καὶ ἐκποδὼν ἡμῖν ἄπει; Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲίν. ὑπερ δὲ καθαρμοῦ πόλεωϲ ἀνῄρουν ἐϲτολιϲμένον
Ar. τινά, ὃν ἐκάλουν κάθαρμα. κᾆτ᾿ ἀνελκύϲαϲ ἐρωτᾷ ϲκανδάληθῤ ἱϲτὰϲ ἐπῶν. διχῶϲ ἀναγινώϲκεται· ὑφ᾿ ἕν, καὶ πάλιν ἀπόϲτροφοϲ ἐν τῷ ρ, ἵνα ᾖ, ϲκανδάληθῤ ἱϲτὰϲ ἐπῶν. οἱ δὲ ὑφ᾿ ἓν ἀναγινώϲκοντεϲ 54 55 56 57 ἐξηγοῦται οὕτωϲ· ἡ μὲν λέξιϲ πεποιήται παρὰ τὰ πέταυρα τῶν παγίδων, ἀπὸ τοῦ ϲκάζοντα ϲυμπίπτειν καὶ κρατεῖν τὸ ἐμπεϲόν. ὁ δὲ νοῦϲ· ἀνελκύϲαϲ ἐπὶ τοῦ βήματοϲ ϲυνηγόρουϲ ἑαυτῷ καὶ θηρευτὰϲ λόγων ἐρωτᾷ ἡμᾶϲ· οὕτω γὰρ τὸ ὑπερβατόν. εἶτ᾿ ἀνελκύϲαϲ ϲκανδάληθῤ
ἱϲτὰϲ ἐρωτᾷ ἡμᾶϲ. ϲκανδάληθρα δὲ λέγεται τὰ ἐν τοῖϲ παγίϲιν ἐπικαμπῆ ξυλάρια, εἰϲ ἐρείδει, ἅπερ Ἀρχίλοχοϲ ῥόπτρον· ἐνταῦθα οὖν λέγει ἐρείϲματα λόγων καὶ βάρη.
Ar. τινά, ὃν ἐκάλουν κάθαρμα. κᾆτ᾿ ἀνελκύϲαϲ ἐρωτᾷ ϲκανδάληθῤ ἱϲτὰϲ ἐπῶν. διχῶϲ ἀναγινώϲκεται· ὑφ᾿ ἕν, καὶ πάλιν ἀπόϲτροφοϲ ἐν τῷ ρ, ἵνα ᾖ, ϲκανδάληθῤ ἱϲτὰϲ ἐπῶν. οἱ δὲ ὑφ᾿ ἓν ἀναγινώϲκοντεϲ 54 55 56 57 ἐξηγοῦται οὕτωϲ· ἡ μὲν λέξιϲ πεποιήται παρὰ τὰ πέταυρα τῶν παγίδων, ἀπὸ τοῦ ϲκάζοντα ϲυμπίπτειν καὶ κρατεῖν τὸ ἐμπεϲόν. ὁ δὲ νοῦϲ· ἀνελκύϲαϲ ἐπὶ τοῦ βήματοϲ ϲυνηγόρουϲ ἑαυτῷ καὶ θηρευτὰϲ λόγων ἐρωτᾷ ἡμᾶϲ· οὕτω γὰρ τὸ ὑπερβατόν. εἶτ᾿ ἀνελκύϲαϲ ϲκανδάληθῤ
ἱϲτὰϲ ἐρωτᾷ ἡμᾶϲ. ϲκανδάληθρα δὲ λέγεται τὰ ἐν τοῖϲ παγίϲιν ἐπικαμπῆ ξυλάρια, εἰϲ ἐρείδει, ἅπερ Ἀρχίλοχοϲ ῥόπτρον· ἐνταῦθα οὖν λέγει ἐρείϲματα λόγων καὶ βάρη.
[37] 37 Καθαρῶϲ: ἀκριβῶϲ. ϲαφῶϲ. εἴ τι ἐν Πέρϲαιϲ καθαρὸν ἦν
58
ξυγκαλέϲαϲ ἐϲ πάνταϲ ἐξήνεγκε περὶ τούτων.
38 Καθάρϲιον: ἔθοϲ ἦν Ἀθήνηϲι καθαίρειν τὴν ἐκκληϲίαν καὶ τὰ
60
θέατρα καὶ ὅλωϲ τὰϲ τοῦ δήμου ϲυνόδουϲ μικροῖϲ πάνυ χοιριδίοιϲ, ἅπερ ὠνόμαζον καθάρϲια. τοῦτο δὲ ἐποίουν οἱ λεγόμενοι περιϲτίαρχοι, ὀνομαϲθέντεϲ οὕτωϲ ἢ ἀπὸ τοῦ περιϲτίχειν ἢ ἀπὸ τῆϲ ἑϲτίαϲ.
[40] 40 Κάθαρϲιϲ γυναικῶν μαινουϲῶν· ζήτει ἐν τῷ Βάκιϲ.
[41] 41 Καθ᾿ αὑτοῦ Βελλεροφόντηϲ: ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖϲ κακὰ Prov. ἐπιφερόντων. καθ᾿ αὑτό δι᾿ αὑτό
62
ἑτέρου ἕνεκεν δι᾿ ἄλλο
καὶ ἡ μὲν πρώτη ἀντίθεϲιϲ λαμβάνεται αὐτῷ ἐκ τῶν ποιητικῶν αἰτίων, ἡ δευτέρα δὲ ἐκ τῶν τελικῶν. οἷον καθ᾿ αὑτὸ μὲν ἔχομεν τὸ ὁρᾶν· τὸν δὲ πλοῦτον οὐ καθ᾿ αὑτό, ἀλλὰ δι᾿ ἄλλο. ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἐπὶ τῆϲ ἄλληϲ ἀντιθέϲεωϲ. τὴν γὰρ ἀρετὴν δι᾿ αὑτὸ ἐπιτηδεύομεν καὶ οὐκ ἄλλου τινὸϲ ἕνεκα· κἂν γὰρ μὴ ᾖ ἀμοιβή, αὐτὴ καθ᾿ αὑτὴν ἐπιτηδευτέα
ἐϲτί· τὴν μέντοι ἰϲχὺν οὐ δι᾿ αὑτὴν ἔχομεν, ἀλλ᾿ ἑτέρου ἕνεκα. εἴ τι μὲν οὖν δι᾿ αὑτό, τοῦτο πάντωϲ καὶ καθ᾿ ἑαυτό. οὐκ εἴ τι δὲ καθ᾿ αὑτό, τοῦτο πάντωϲ καὶ δι᾿ αὑτό. οἷον δι᾿ αὑτὸ τῇ ψυχῇ ἡ ἀρετή, καὶ ἔϲτι καθ᾿ αὑτό· τὸ γὰρ ποιητικὸν αἴτιον τῆϲ ἀρετῆϲ ἐν αὐτῇ ἐϲτι τῇ ψυχῇ· οὐ δεῖται γὰρ ἑτέρου ἔξωθεν εἰϲ κατόρθωϲιν τῆϲ ἀρετῆϲ.
ὁμοίωϲ καὶ τῷ ϲώματι δι᾿ αὑτό ἐϲτιν ἡ ὑγεία ἀγαθόν· διὸ καὶ καθ᾿ αὑτό. οὐ μὴν καὶ καθ᾿ αὑτὸ πάντωϲ καὶ δι᾿ αὑτό. καθ᾿ αὑτὸ μὲν γὰρ τῇ ψυχῇ τὸ ὁρᾶν, οὐ μὴν δι᾿ αὑτό, ἀλλὰ δι᾿ ἀρετήν ἢ διὰ τὸ ϲῴζεϲθαι. ὁμοίωϲ δὲ καὶ εἴ τι μὲν δι᾿ ἄλλο, τοῦτο πάντωϲ καὶ ἑτέρου 63 64 65 67 ἕνεκεν· οὐκ ἔμπαλιν δέ. ὁ γὰρ πλοῦτοϲ διὰ τὴν ἐμπορίαν μὲν ἢ διά τι τοιοῦτον, καὶ ἑτέρου δὲ ἕνεκέν ἐϲτι· τῆϲ ἀρετῆϲ γὰρ πολλάκιϲ χάριν. τὸ μέντοι ὁρᾶν ἢ τὸ ὑγιαίνειν ἑτέρου μὲν ἕνεκεν, οὐκέτι δὲ δι᾿ ἄλλο, ἀλλὰ καθ᾿ αὑτό. ἀντίκειται μὲν οὖν τῷ μὲν καθ᾿ αὑτὸ τὸ δι᾿ ἄλλο· τῷ δὲ δι᾿ αὑτὸ τὸ ἑτέρου ἕνεκεν· ἐνδέχεται μέντοι τὸ καθ᾿
αὑτὸ δι᾿ ἄλλο εἶναι κατὰ ϲυμβεβηκόϲ. τὸ γὰρ ὑγιαίνειν καθ᾿ αὑτὸ μὲ ὑπάρχει τῷ ϲώματι, γένοιτο δὲ δι᾿ ἄλλο καὶ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ· οἷον διὰ τὸν ἰατρὸν τὸν ὑφελόμενον τοῦ ϲώματοϲ τὸ λυμαῖνον. ὁ μὲν γὰρ τὰ βλάπτοντα κωλύει, ἡ δὲ φύϲιϲ τοῦ ὀχλοῦντοϲ ἀπαλλαγεῖϲα τὴν κατὰ φύϲιν ὑγείαν ἐργάζεται. καὶ ἡ ἀρετή, αἱρετὸν οὖϲα δι᾿
αὑτό, γένοιτ᾿ ἂν κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ τῆϲ εὐκλείαϲ ἕνεκεν. καὶ εἴποι ἄν τιϲ διὰ τὴν εὔκλειαν τὴν ἀρετὴν εἶναι, ἀλλ᾿ οὐ καθ᾿ αὑτό· κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ δέ. ὁμοίωϲ καὶ τὴν ὑγείαν, δι᾿ αὑτὴν οὖϲαν τῷ ϲώματι αἱρετόν, εἴποι ἄν τιϲ ἑτέρου ἕνεκεν κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ εἶναι, τοῦ πράττειν τάδε ἢ τάδε.
καὶ ἡ μὲν πρώτη ἀντίθεϲιϲ λαμβάνεται αὐτῷ ἐκ τῶν ποιητικῶν αἰτίων, ἡ δευτέρα δὲ ἐκ τῶν τελικῶν. οἷον καθ᾿ αὑτὸ μὲν ἔχομεν τὸ ὁρᾶν· τὸν δὲ πλοῦτον οὐ καθ᾿ αὑτό, ἀλλὰ δι᾿ ἄλλο. ὁμοίωϲ δὲ καὶ ἐπὶ τῆϲ ἄλληϲ ἀντιθέϲεωϲ. τὴν γὰρ ἀρετὴν δι᾿ αὑτὸ ἐπιτηδεύομεν καὶ οὐκ ἄλλου τινὸϲ ἕνεκα· κἂν γὰρ μὴ ᾖ ἀμοιβή, αὐτὴ καθ᾿ αὑτὴν ἐπιτηδευτέα
ἐϲτί· τὴν μέντοι ἰϲχὺν οὐ δι᾿ αὑτὴν ἔχομεν, ἀλλ᾿ ἑτέρου ἕνεκα. εἴ τι μὲν οὖν δι᾿ αὑτό, τοῦτο πάντωϲ καὶ καθ᾿ ἑαυτό. οὐκ εἴ τι δὲ καθ᾿ αὑτό, τοῦτο πάντωϲ καὶ δι᾿ αὑτό. οἷον δι᾿ αὑτὸ τῇ ψυχῇ ἡ ἀρετή, καὶ ἔϲτι καθ᾿ αὑτό· τὸ γὰρ ποιητικὸν αἴτιον τῆϲ ἀρετῆϲ ἐν αὐτῇ ἐϲτι τῇ ψυχῇ· οὐ δεῖται γὰρ ἑτέρου ἔξωθεν εἰϲ κατόρθωϲιν τῆϲ ἀρετῆϲ.
ὁμοίωϲ καὶ τῷ ϲώματι δι᾿ αὑτό ἐϲτιν ἡ ὑγεία ἀγαθόν· διὸ καὶ καθ᾿ αὑτό. οὐ μὴν καὶ καθ᾿ αὑτὸ πάντωϲ καὶ δι᾿ αὑτό. καθ᾿ αὑτὸ μὲν γὰρ τῇ ψυχῇ τὸ ὁρᾶν, οὐ μὴν δι᾿ αὑτό, ἀλλὰ δι᾿ ἀρετήν ἢ διὰ τὸ ϲῴζεϲθαι. ὁμοίωϲ δὲ καὶ εἴ τι μὲν δι᾿ ἄλλο, τοῦτο πάντωϲ καὶ ἑτέρου 63 64 65 67 ἕνεκεν· οὐκ ἔμπαλιν δέ. ὁ γὰρ πλοῦτοϲ διὰ τὴν ἐμπορίαν μὲν ἢ διά τι τοιοῦτον, καὶ ἑτέρου δὲ ἕνεκέν ἐϲτι· τῆϲ ἀρετῆϲ γὰρ πολλάκιϲ χάριν. τὸ μέντοι ὁρᾶν ἢ τὸ ὑγιαίνειν ἑτέρου μὲν ἕνεκεν, οὐκέτι δὲ δι᾿ ἄλλο, ἀλλὰ καθ᾿ αὑτό. ἀντίκειται μὲν οὖν τῷ μὲν καθ᾿ αὑτὸ τὸ δι᾿ ἄλλο· τῷ δὲ δι᾿ αὑτὸ τὸ ἑτέρου ἕνεκεν· ἐνδέχεται μέντοι τὸ καθ᾿
αὑτὸ δι᾿ ἄλλο εἶναι κατὰ ϲυμβεβηκόϲ. τὸ γὰρ ὑγιαίνειν καθ᾿ αὑτὸ μὲ ὑπάρχει τῷ ϲώματι, γένοιτο δὲ δι᾿ ἄλλο καὶ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ· οἷον διὰ τὸν ἰατρὸν τὸν ὑφελόμενον τοῦ ϲώματοϲ τὸ λυμαῖνον. ὁ μὲν γὰρ τὰ βλάπτοντα κωλύει, ἡ δὲ φύϲιϲ τοῦ ὀχλοῦντοϲ ἀπαλλαγεῖϲα τὴν κατὰ φύϲιν ὑγείαν ἐργάζεται. καὶ ἡ ἀρετή, αἱρετὸν οὖϲα δι᾿
αὑτό, γένοιτ᾿ ἂν κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ τῆϲ εὐκλείαϲ ἕνεκεν. καὶ εἴποι ἄν τιϲ διὰ τὴν εὔκλειαν τὴν ἀρετὴν εἶναι, ἀλλ᾿ οὐ καθ᾿ αὑτό· κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ δέ. ὁμοίωϲ καὶ τὴν ὑγείαν, δι᾿ αὑτὴν οὖϲαν τῷ ϲώματι αἱρετόν, εἴποι ἄν τιϲ ἑτέρου ἕνεκεν κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ εἶναι, τοῦ πράττειν τάδε ἢ τάδε.
68
42 Καθαιρήϲετε: καθελεῖτε. καὶ Θουκυδίδηϲ, καὶ τῶν ἄλλων οἱ πλείουϲ.
69
43 Καθαιρήϲονται: καταλήψονται.
70
44 Καθαίρω· αἰτιατικῇ.
72
46 Καθέδρα: ἡ ἐπίϲχεϲιϲ παρὰ Θουκυδίδῃ.
[47] 47 Καθεκάϲτην· Καθέκαϲτα δὲ ἐπίρρημα.
73
48 Καθελών: Δημοϲθένηϲ ἀντὶ τοῦ ἀνελὼν ἤτοι ἀποκτείναϲ. καὶ Στηϲίχοροϲ δὲ καὶ Σοφοκλῆϲ οὕτωϲ ἐχρήϲαντο τῷ ὀνόματι.
75
50 Καθέντεϲ: καταγαγόντεϲ.
76
51 Καθέξει: κρατήϲει.
77
52 Κάθεϲ: χάλαϲον.
[53] 53 Καθεϲτάναι.
[54] 54 Καθεϲταμένοϲ: ἐπιτετραμμένοϲ. καθεϲταμένοϲ ἐπὶ τῆϲ γάζηϲ.
τεταγμένοϲ. καὶ αὖθιϲ· καὶ φυλάϲϲειν μὲν τῶν καθεϲταμένων οὐδὲν 78 ἠξίου. τουτέϲτι τῶν ἤδη τελεϲθέντων.
τεταγμένοϲ. καὶ αὖθιϲ· καὶ φυλάϲϲειν μὲν τῶν καθεϲταμένων οὐδὲν 78 ἠξίου. τουτέϲτι τῶν ἤδη τελεϲθέντων.
55 Καθεϲτηκόϲ· τὸ πᾶν θύελλα δὲ ἐγεγόνει, ὥϲτε τὸ καθεϲτηκὸϲ
83
νυκτὸϲ διαφέρειν οὐδέν.
[56] 56 Καθεϲτώϲ.
[57] 57 Καθεϲτῶτα: ἠρεμοῦντα. ἤρξαντο τὰ καθεϲτῶτα κινεῖν.
58 Καθεϲτῶτι: ἡϲύχῳ, ἀταράχῳ. ἐπηρμένω δὲ ἤϲτην ἄμφω ταῖϲ
86
ἐλπίϲι, καὶ οἵω οὐκέτι ἐν τῷ καθεϲτῶτι βιοτεύειν τρόπῳ.
[59] 59 Καθεϲτώτων: νόμων τῶν ὡριϲμένων. ἥδοντο γὰρ τῇ τῶν καθεϲτώτων κινήϲει. φυλαττομένων.
[61] 61 Καθεικέναι καὶ Καθεικώϲ: πέμψαϲ.
[62] 62 Καθεῖλον: κατέβαλον.
[63] 63 Καθειμένην: κεχαλαϲμένην.
[64] 64 Καθεῖναι: ἐπὶ τὸ κάτω ἀπολῦϲαι. Ἀντιϲθένην φαϲὶ πρῶτον
91
πώγωνα καθεῖναι καὶ βάκτρῳ καὶ πήρᾳ χρήϲαϲθαι.
πώγωνα καθεῖναι καὶ βάκτρῳ καὶ πήρᾳ χρήϲαϲθαι.
[65] 65 Καθεῖντο: ἐκρέμαντο.
[66] 66 Καθ᾿ εἱρμόν.
[67] 67 Καθείϲ: ἐμβαλών, χαλάϲαϲ. καθείϲ τε τὴν χεῖρα ἐϲ τὴν πήραν
93
ἀναιρεῖται τὴν ἐπιϲτολήν.
68 Καθεῖϲαι τὰϲ κόμαϲ ἐθεοκλύτουν: ἀντὶ τοῦ καταβαλοῦϲαι,
94
ἐξαπλώϲαϲαι. καθεῖϲαι τὰϲ κόμαϲ τὰϲ παλαιὰϲ ἐκείναϲ ἐκάλουν ἥλιόν τε καὶ δίκην.
[71] 71 Καθηδυπαθῶ· γενικῇ. καθηδυπαθεῖν τοῦ βίου. αἰτιατικῇ δέ· τὸν τῆϲ
98
ἐξουϲίαϲ καιρὸν καθηδυπαθοῦντα ἱκανῶϲ.
[72] 72 Κάθῃ: καθέζῃ.
[73] 73 Καθήγνιϲμαι: κεκάθαρμαι.
106
75 Καθῆκαν: ἐχάλαϲαν.
[76] 76 Καθῆκόν φαϲι πρῶτον ὠνομακέναι Ζήνωνα Κιτιέα καὶ λόγον περὶ αὐτοῦ πεποιηκέναι.
107
77 Καθῆκον· ὅτι καθῆκόν φαϲιν εἶναι, ὃ προαχθὲν εὔλογόν τε ἴϲχει ἀπολογιϲμόν, οἷον τὸ ἀκόλουθον ἐν ζωῇ· ὅπερ καὶ ἐπὶ τὰ φυτὰ καὶ
ζῷα διατείνει· ὁρᾶϲθαι γὰρ κἀπὶ τούτων καθήκοντα. κατά τιναϲ εἴκειν τῆϲ προϲονομαϲίαϲ εἰλημμένηϲ. ἐνέργημα δ᾿ αὐτὸ εἶναι ταῖϲ κατὰ φύϲιν καταϲκευαῖϲ οἰκεῖον· τῶν γὰρ καθ᾿ ὁρμὴν ἐνεργουμένων τὰ μὲν καθήκοντα εἶναι, τὰ δὲ παρὰ τὸ καθῆκον. καθήκοντα μὲν οὖν εἶναι ὅϲα λόγῳ πρέπει ποιεῖν· ὡϲ ἔχει γονεῖϲ τιμᾶν, ἀδελφούϲ, πατρίδα,
ϲυμπεριφέρεϲθαι φίλοιϲ· παρὰ τὸ καθῆκον, ὅϲα μὴ αἱρεῖ λόγοϲ, ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα· γονέων ἀμελεῖν, ἀδελφῶν ἀφροντιϲτεῖν, φίλοιϲ μὴ ϲυιδιατίθεϲθαι, πατρίδοϲ ὑπερορᾶν καὶ τὰ παραπλήϲια. οὔτε καθήκοντα οὔτε παρὰ τὸ καθῆκον, ὅϲα οὔτε αἱρεῖ λόγοϲ πράττειν οὔτε ἀπαγορεύει· οἷον κάρφοϲ ἀνελέϲθαι, γραφεῖον κρατεῖν, ϲτλεγγίδα καὶ τὰ ὅμοια
τούτοιϲ. καὶ τὰ μὲν εἶναι καθήκοντα ἄνευ περιϲτάϲεωϲ, ὡϲ τάδε· ἁγνείαϲ ἐπιμελεῖϲθαι καὶ αἰϲθητηρίων καὶ τὰ ὅμοια· κατὰ περίϲταϲιν δὲ τὸ πηροῦν ἑαυτὸν καὶ τὴν κτῆϲιν διαρριπτεῖν. ἀνὰ λόγον δὲ καὶ 108 τῶν παρὰ τὸ καθῆκον. Πολύβιοϲ· τολμῶϲι πέρα τοῦ δέοντοϲ καὶ 109 ποιοῦϲι παρὰ τὸ καθῆκον. ἔτι τῶν καθηκόντων τὰ μὲν ἀεὶ καθήκει,
τὰ δὲ οὐκ ἀεί. καὶ ἀεὶ μὲν καθήκει τὸ ἐρωτᾶν καὶ πυνθάνεϲθαι καὶ περιπατεῖν καὶ τὰ ὅμοια. ὁ δ᾿ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν παρὰ τὸ καθῆκον. ἔϲτι δὲ καὶ ἐν τοῖϲ μέϲοιϲ τι καθῆκον, ὡϲ τὸ πείθεϲθαι τοὺϲ παῖδαϲ τοῖϲ παιδαγωγοῖϲ.
ζῷα διατείνει· ὁρᾶϲθαι γὰρ κἀπὶ τούτων καθήκοντα. κατά τιναϲ εἴκειν τῆϲ προϲονομαϲίαϲ εἰλημμένηϲ. ἐνέργημα δ᾿ αὐτὸ εἶναι ταῖϲ κατὰ φύϲιν καταϲκευαῖϲ οἰκεῖον· τῶν γὰρ καθ᾿ ὁρμὴν ἐνεργουμένων τὰ μὲν καθήκοντα εἶναι, τὰ δὲ παρὰ τὸ καθῆκον. καθήκοντα μὲν οὖν εἶναι ὅϲα λόγῳ πρέπει ποιεῖν· ὡϲ ἔχει γονεῖϲ τιμᾶν, ἀδελφούϲ, πατρίδα,
ϲυμπεριφέρεϲθαι φίλοιϲ· παρὰ τὸ καθῆκον, ὅϲα μὴ αἱρεῖ λόγοϲ, ὡϲ ἔχει τὰ τοιαῦτα· γονέων ἀμελεῖν, ἀδελφῶν ἀφροντιϲτεῖν, φίλοιϲ μὴ ϲυιδιατίθεϲθαι, πατρίδοϲ ὑπερορᾶν καὶ τὰ παραπλήϲια. οὔτε καθήκοντα οὔτε παρὰ τὸ καθῆκον, ὅϲα οὔτε αἱρεῖ λόγοϲ πράττειν οὔτε ἀπαγορεύει· οἷον κάρφοϲ ἀνελέϲθαι, γραφεῖον κρατεῖν, ϲτλεγγίδα καὶ τὰ ὅμοια
τούτοιϲ. καὶ τὰ μὲν εἶναι καθήκοντα ἄνευ περιϲτάϲεωϲ, ὡϲ τάδε· ἁγνείαϲ ἐπιμελεῖϲθαι καὶ αἰϲθητηρίων καὶ τὰ ὅμοια· κατὰ περίϲταϲιν δὲ τὸ πηροῦν ἑαυτὸν καὶ τὴν κτῆϲιν διαρριπτεῖν. ἀνὰ λόγον δὲ καὶ 108 τῶν παρὰ τὸ καθῆκον. Πολύβιοϲ· τολμῶϲι πέρα τοῦ δέοντοϲ καὶ 109 ποιοῦϲι παρὰ τὸ καθῆκον. ἔτι τῶν καθηκόντων τὰ μὲν ἀεὶ καθήκει,
τὰ δὲ οὐκ ἀεί. καὶ ἀεὶ μὲν καθήκει τὸ ἐρωτᾶν καὶ πυνθάνεϲθαι καὶ περιπατεῖν καὶ τὰ ὅμοια. ὁ δ᾿ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τῶν παρὰ τὸ καθῆκον. ἔϲτι δὲ καὶ ἐν τοῖϲ μέϲοιϲ τι καθῆκον, ὡϲ τὸ πείθεϲθαι τοὺϲ παῖδαϲ τοῖϲ παιδαγωγοῖϲ.
110
78 Καθήκοντα· Δημοϲθένηϲ ἐν ια΄ Φιλιππικῶν φηϲιν· ὅϲτιϲ οὐκ
ἠξίου τὰ καθήκοντα ἐφ᾿ ἑαυτὸν ποιεῖν. ἀντὶ τοῦ τὰ ἥκοντα.
ἠξίου τὰ καθήκοντα ἐφ᾿ ἑαυτὸν ποιεῖν. ἀντὶ τοῦ τὰ ἥκοντα.
111
79 Καθηκόντωϲ: δεόντωϲ, πρεπόντωϲ.
112
80 Καθηκούϲαιϲ: διεκτρεχούϲαιϲ. Ξενοφῶν· ἐν πέτραιϲ καθηκούϲαιϲ ἐπ᾿ αὐτὸν τὸν τόπον.
114
82 Καθημαξευμένοϲ: τετριμμένοϲ, ἐγγεγυμναϲμένοϲ. Αἰλιανόϲ·
115
γύναιον ἐκ Συρίαϲ καὶ καθημαξευμένον ὑπὸ παντὸϲ τοῦ προϲιόντοϲ.
116
117
118
119
ἑταίρα γὰρ ἦν ἐμφανὴϲ καὶ τῶν ἐν τοῖϲ μίμοιϲ δι᾿ ἀκολαϲίαν περιπαθεϲτέρα τοῖϲ τε φαινομένοιϲ ἐϲ τὴν κοινὴν ὄψιν ϲχήμαϲιν ἐκκαλουμένη τοὺϲ ὁρῶνταϲ ἐϲ τὰ πάθη τοῦ ϲώματοϲ, καὶ κατατείνουϲα τὸν δῆμον, καὶ ὅϲον μετὰ τοῦ δήμου, πρὸϲ ϲυώδη τινὰ καὶ μανικὴν
ἀϲέλγειαν.
ἀϲέλγειαν.
[83] 83 Κάθημαι.
[85] 85 Καθ᾿ ἡμέραν.
86 Καθῄρει: τοῦ ἀξιώματοϲ κατέϲπα. ὁ δὲ Τραιανὸϲ οὔτε ἐφθόνει
123
οὔτε καθῄρει τινά, ἀλλὰ πάνυ πάνταϲ τοὺϲ ἀγαθοὺϲ ἐτίμα. διὰ τοῦτο οὔτε ἐφοβεῖτό τινα οὔτε ἐμίϲει.
[87] 87 Καθῄρηντο τὰϲ γνώμαϲ: ἀντὶ τοῦ εἰϲ δειλίαν ἐνέπιπτον. οἱ
124
δὲ πλέονεϲ καθῄρηντο τὰϲ γνώμαϲ ἐπὶ τοϲοῦτον, ὥϲτε τῆϲ πίϲτεωϲ
τῆϲ πρὸϲ βαϲιλέα ὑπὸ τοῦ περιδεοῦϲ ἀφίϲταντο.
τῆϲ πρὸϲ βαϲιλέα ὑπὸ τοῦ περιδεοῦϲ ἀφίϲταντο.
[88] 88 Καθῆϲθαι· καὶ Καθῆϲτο, ἐκαθέζετο.
[89] 89 Καθιγμένοϲ: καθελών, φθάϲαϲ. ὁ δὲ βαϲιλεὺϲ καθιγμένοϲ
126
καὶ ταύτηϲ τῆϲ ἐπιβολῆϲ ἐγίνετο πρὸϲ ἀναζυγήν.
[90] 90 Καθιγνῦϲαι: νεκροῖϲ θῦϲαι.
[92] 92 Καθίδρυϲαν: ἀϲφαλῶϲ κατῴκιϲαν. καὶ θύϲαντεϲ καθίδρυϲαν τὰϲ
130
πόλειϲ. Τραιαναὶ μὲν δὴ ἐπώνυμοϲ ἑκατέρᾳ ἦν.
[93] 93 Καθιδρυνθέντεϲ.
[94] 94 Καθιδρύϲαϲθαι: βεβαιῶϲαι. ἐκπέμπει γοῦν τοὺϲ περὶ ϲυμβάϲεωϲ
132
λόγουϲ δυνατοὺϲ καθιδρύϲαϲθαι κεχειροτονηκὼϲ πρεϲβευτάϲ.
λόγουϲ δυνατοὺϲ καθιδρύϲαϲθαι κεχειροτονηκὼϲ πρεϲβευτάϲ.
[95] 95 Καθιεροῖ: θεῷ ἀνατίθηϲι.
[96] 96 Καθίεϲαν: κατῆλθον.
[97] 97 Καθιζάνει: ἐγκάθηται.
[98] 98 Καθίζεϲθε: καταπήξατε.
99 Καθίει: ἐνέβαλλεν, ἐπεχείρει λέγειν. ὁ δὲ καθίει πεῖραν ἐϲ τὸν
136
ἄνδρα, οἰόμενοϲ αὐτὸν ἕξειν κοινωνὸν ὧν ὥρμηται.
140
100 Καθίει: ἀντὶ τοῦ κατάφερε, ἢ ἐπίθεϲ τῷ τρυβλίῳ. ἀντὶ τοῦ χάλα αὐτά.
141
101 Καθιείϲ: ἀντὶ τοῦ καταβαλών, ἐναρξάμενοϲ. ὁ δὲ πεῖραν καθιεὶϲ καὶ ἐπιβουλεύων ἐλέγξαι πανταχόθεν τὰ τοῦ λέβητοϲ καὶ τῆϲ χελώνηϲ καὶ τοῦ ἀρνοῦ ἐν Λυδοῖϲ ἐπαλαμᾶτο.
142
102 Καθιείϲ: ἐπιπέμπων. ὁ δὲ ψευδεῖϲ ἀγγελίαϲ διὰ τῶν προϲκόπων ἀεὶ καθιεὶϲ εἴθιζεν αὐτοὺϲ ἐν κόϲμῳ πορεύεϲθαι.
143
103 Καθίζω· αἰτιατικῇ.
144
104 Καθίκετο: καθήψατο.
145
105 Καθικνεῖται· γενικῇ. ἅπτεται. ὁ δὲ μίαν τῶν ϲχιζῶν ἀνελόμενοϲ
146 καθικνεῖται τἀδελφοῦ· καὶ ὁ μὲν νεκρὸϲ ἔκειτο.
146 καθικνεῖται τἀδελφοῦ· καὶ ὁ μὲν νεκρὸϲ ἔκειτο.
147
106 Καθικόμενοι: καθαψάμενοι. Πολύβιοϲ· πάντεϲ μὲν γὰρ οἱ βαϲιλεῖϲ καὶ φίλουϲ προϲαγορεύουϲι καὶ ϲυμμάχουϲ κοινωνήϲανταϲ τῶν αὐτῶν ἐλπίδων· καθικόμενοι δὲ τῶν πράξεων παραπόδαϲ οὐ ϲυμμαχικῶϲ ἀλλὰ δεϲποτικῶϲ χρῶνται τοῖϲ πιϲτεύϲαϲι.
148
107 Καθίκωμαι: αὐθυπότακτον.
149
108 Καθιλαρύνω· δοτικῇ.
150
109 Καθιλατρεύομαι· γενικῇ.
151
110 Καθίμηϲε: κατήντληϲε.
[112] 112 Καθιππάζεϲθαι: ϲυνελαύνειν, ἐρίζειν, ϲυντρέχειν. ὁ δὲ Βίων ὁ ϲοφιϲτὴϲ ποικίλοϲ ἦν, πλείϲταϲ ἀφορμὰϲ δεδωκὼϲ τοῖϲ βουλομένοιϲ καθιππάζεϲθαι φιλοϲοφίαϲ.
153
113 Καθίϲτα: ἑτοίμαζε.
154
114 Καθιϲτάμενοϲ: πρὸϲ τὸ βέλτιον μετάγων. ὁ δὲ Καῖϲαρ ἐϲ τὴν
Ἀϲίαν ἦλθε τὰ τῶν ὑπηκόων καὶ τῶν Πάρθων ἅμα καθιϲτάμενοϲ. 155 καὶ αὖθιϲ· πολεμοῦντί τε αὐτῷ καὶ περὶ τὴν ἀρχὴν καθιϲταμένῳ ϲυγγενόμενοϲ. φηϲὶ Κρίτων ἐν Γετικοῖϲ.
Ἀϲίαν ἦλθε τὰ τῶν ὑπηκόων καὶ τῶν Πάρθων ἅμα καθιϲτάμενοϲ. 155 καὶ αὖθιϲ· πολεμοῦντί τε αὐτῷ καὶ περὶ τὴν ἀρχὴν καθιϲταμένῳ ϲυγγενόμενοϲ. φηϲὶ Κρίτων ἐν Γετικοῖϲ.
156
115 Καθίϲτατο: ἐπεμελεῖτο, ἐφρόντιζεν. ὁ δὲ βαϲιλεὺϲ ἀκούϲαϲ τὰ ξυνενεχθέντα εὐθὺϲ καθίϲτατο ἐϲ τὸν πόλεμον.
157
116 Καθόδοιϲ: ἀγωγαῖϲ, περιόδοιϲ.
118 Καθόρμια: περιθέματα.
[119] 119 Καθοϲιούμενοϲ: ἀντὶ τοῦ πληροφορῶν. ὁ δὲ ἀγανακτήϲαϲ ἐπὶ
164
τῇ τῆϲ ἀρχῆϲ παραλύϲει τῷ τε Μαξιμίνῳ καθοϲιούμενοϲ, ἀθροίϲαϲ ϲτρατὸν ἧκεν ἐπὶ τὴν Καρχηδόνα.
120 Καθοϲιωθεῖϲαι: ἀνατεθεῖϲαι. ὑπὲρ δὲ τοῦ μηδὲν παθεῖν αὐτὰϲ
165
κακὸν τοῦϲ θεοὺϲ ἐγγυητὰϲ ἔϲεϲθαι, οἷϲ καθοϲιωθεῖϲαι τὰϲ ἱκεϲίαϲ ποιήϲονται πρὸϲ τὸν ὕπατον.
[121] 121 Καθοϲίωϲιϲ: δικαίωϲιϲ. κατάκριϲιϲ.
[122] 122 Καθοϲίωϲιϲ: παρὰ τὸ κατὰ τοῦ ὁϲίου γίνεϲθαι, ἤτοι τοῦ βαϲιλέωϲ.
ὅτι ἐπὶ Θεοδοϲίου τοῦ βαϲιλέωϲ Ῥωμαίων Σύμμαχοϲ ἀπὸ 167 ὑπάτων εἰϲ τὸν τύραννον Μάξιμον βαϲιλικὸν λόγον διεξῆλθε καὶ δεδιὼϲ τὸ τῆϲ καθοϲιώϲεωϲ ἔγκλημα τοῖϲ τῶν ἐκκληϲιῶν ϲηκοῖϲ προϲκαταφεύγει· ὃν ὁ Θεοδόϲιοϲ πάϲηϲ φιλανθρωπίαϲ ἠξίωϲε. καὶ αὖθιϲ περὶ τοῦ Χριϲτοῦ· τοῖϲ γὰρ νόμοιϲ αὐτὸν παρεδώκαμεν, καὶ εἰϲ 168
καθοϲίωϲιν οὐχ ἡμάρτομεν.
ὅτι ἐπὶ Θεοδοϲίου τοῦ βαϲιλέωϲ Ῥωμαίων Σύμμαχοϲ ἀπὸ 167 ὑπάτων εἰϲ τὸν τύραννον Μάξιμον βαϲιλικὸν λόγον διεξῆλθε καὶ δεδιὼϲ τὸ τῆϲ καθοϲιώϲεωϲ ἔγκλημα τοῖϲ τῶν ἐκκληϲιῶν ϲηκοῖϲ προϲκαταφεύγει· ὃν ὁ Θεοδόϲιοϲ πάϲηϲ φιλανθρωπίαϲ ἠξίωϲε. καὶ αὖθιϲ περὶ τοῦ Χριϲτοῦ· τοῖϲ γὰρ νόμοιϲ αὐτὸν παρεδώκαμεν, καὶ εἰϲ 168
καθοϲίωϲιν οὐχ ἡμάρτομεν.
[123] 123 Καθόϲον: ἐπίρρημα.
[124] 124 Καθωϲιωμένοϲ: ἀνακείμενοϲ, ἐγγεγραμμένοϲ.
[125] 125 Καθωϲιωμένοϲ: ἔννομοϲ, κόϲμιοϲ, τίμιοϲ. Οὐράνιοϲ ὁ καθωϲιωμένοϲ Μαγιϲτριανὸϲ εὐϲεβῆ γράμματα ἀποδέδωκε τῷ ὁϲιωτάτῳ
ἀρχιεπιϲκόπῳ Καλανδίωνι. καὶ Καθωϲιῶϲθαι.
ἀρχιεπιϲκόπῳ Καλανδίωνι. καὶ Καθωϲιῶϲθαι.
[126] 126 Καθωραΐζεται: ϲεμνύνεται.
[127] 127 Καθ᾿ οἷμον: καθ᾿ ὁδόν.
[128] 128 Καθυβρίζω· αἰτιατικῇ.
[129] 129 Καθ᾿ ὕδατοϲ γράφειν: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων.
[131] 131 Καθύπαρ.
[132] 132 Καθυπερηκόντιϲαν: ὑπερεβάλοντο, ἐνίκηϲαν.
[133] 133 Καθύπερθεν: ὑπεράνωθεν.
[134] 134 Καθυπέρτερον: μεῖζον.
185
137 Καθυφῆκεν: ἐνδέδωκεν, ὑποκατέβη.
186
138 Καθ᾿ ὕπνουϲ· λύϲιϲ ὀνείρων· ὄναρ καθ᾿ ὕπνουϲ νητρεκὲϲ λαλεῖν τόδε. θανὼν καθ᾿ ὕπνουϲ φροντίδων ἔϲῃ δίχα. γελῶν καθ᾿ ὕπνουϲ δυϲφόρουϲ ἕξειϲ
τρόπουϲ. κλαίων καθ᾿ ὕπνουϲ παγχαρὴϲ πάντωϲ ἔϲῃ.
τρόπουϲ. κλαίων καθ᾿ ὕπνουϲ παγχαρὴϲ πάντωϲ ἔϲῃ.
187
139 Καθυφίεντο: ἀντηλλάττοντο, κατεπροδίδοϲαν. οἱ δὲ τοῦ Σαμουὴλ τοῦ προφήτου υἱοὶ δώρων καὶ λημμάτων αἰϲχρῶνκαθυφίεντο τὸ δίκαιον.
188
140 Κακὰ κακῶν· Διοκλῆϲ Βάκχῃ· πλυνεῖτε κακὰ τῶν κακῶν ὑμᾶϲ.
189
141 Κακανδρία: δειλία. Σοφοκλῆϲ· τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ
190 κακανδρίᾳ ϲέ, φίλτατ᾿ Αἶαν. Τεῦκρόϲ φηϲι περὶ Αἴαντοϲ τελευτῆϲ.
190 κακανδρίᾳ ϲέ, φίλτατ᾿ Αἶαν. Τεῦκρόϲ φηϲι περὶ Αἴαντοϲ τελευτῆϲ.
191
142 Κακεντρέχεια: ἡ πονηρία.
192
143 Κακεργέτηϲι: κακοεργοῖϲ.
193
144 Κακκείοντεϲ: κατακοιμηθηϲόμενοι.
194
145 Κακερουτίαϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀνωρτάλιζεϲ κἀκερουτίαϲ. ἀντὶ τοῦ μετεωρίζου,
μέγα ἐφρόνειϲ. ἀπὸ δὲ τῶν κερατοφορούντων ἡ λέξιϲ.
μέγα ἐφρόνειϲ. ἀπὸ δὲ τῶν κερατοφορούντων ἡ λέξιϲ.
198
147 Κάκκη: ἔχει δὲ καὶ τὸ κακέμφατον. ἡ ἀκαθαρϲία, καὶ μάλιϲτα τὸ δύϲοϲμον ἀποπάτημα. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀπὸ μὲν κάκκηϲ ῥῖν᾿ ἀπέχων.
199
148 Κακηγορῶ· αἰτιατικῇ. καὶ Κακημορῶ· αἰτιατικῇ.
200
149 Κακὴ μὲν ὄψιϲ: κόμμα παροιμίαϲ. κακὴ μὲν ὄψιϲ, ἐν δὲ
δειλαῖαι φρένεϲ. Μένανδροϲ Σικυωνίῳ.
δειλαῖαι φρένεϲ. Μένανδροϲ Σικυωνίῳ.
201
150 Κακία· ἀνάλογον ταῖϲ ἀρεταῖϲ αἱ κακίαι. αἱ μέν εἰϲι πρῶται, αἱ δὲ ὑπὸ ταύταϲ· οἷον ἀφροϲύνη, δειλία, ἀδικία, ἀκολαϲία, ἀκραϲία, βραδύνοια, κακοβουλία. εἰϲὶ δὲ ἀγνοίαϲ αἱ κακίαι. τὰ δὲ μετέχοντα τῶν κακιῶν, αἵ τε πράξειϲ αἱ κατὰ κακίαν, καὶ οἱ φαῦλοι· ἐπιγενήματα
202 203 204 205 δὲ δυϲθυμία, δυϲφροϲύνη, καὶ τὰ ὅμοια. ζήτει ἐν τῷ ἀρετή. Κακία δέ ἐϲτιν ἡ τοῦ κακῶϲαι τὸν πέλαϲ ϲπουδὴ παρὰ τῷ Ἀποϲτόλῳ.
202 203 204 205 δὲ δυϲθυμία, δυϲφροϲύνη, καὶ τὰ ὅμοια. ζήτει ἐν τῷ ἀρετή. Κακία δέ ἐϲτιν ἡ τοῦ κακῶϲαι τὸν πέλαϲ ϲπουδὴ παρὰ τῷ Ἀποϲτόλῳ.
[151] 151 Κακία: διώνυμόϲ ἐϲτιν ἡ λέξιϲ. ἡ ὄντωϲ κακία, οἷον πορνεία, μοιχεία, πλεονεξία καὶ ἐπιορκία, καταλαλιά. λιμὸϲ δὲ καὶ λοιμόϲ,
θάνατοι καὶ νόϲοι καὶ τἆλλα, οὐκ ἔϲτι κακά, διότι πολλάκιϲ ἡμῖν ἀγαθῶν αἴτια γίνεται. καὶ περὶ ταύτηϲ φηϲὶν ὁ προφήτηϲ· οὐκ ἔϲτι κακία ἐν πόλει, ἣν κύριοϲ οὐκ ἐποίηϲεν.
θάνατοι καὶ νόϲοι καὶ τἆλλα, οὐκ ἔϲτι κακά, διότι πολλάκιϲ ἡμῖν ἀγαθῶν αἴτια γίνεται. καὶ περὶ ταύτηϲ φηϲὶν ὁ προφήτηϲ· οὐκ ἔϲτι κακία ἐν πόλει, ἣν κύριοϲ οὐκ ἐποίηϲεν.
[152] 152 Κακιζόμενοι: ταπεινούμενοι.
[153] 153 Κακίζω· αἰτιατικῇ.
[155] 155 Κακίονοϲ: τοῦ χείρονοϲ.
[157] 157 Κακοέπεια: βλαϲφημία.
[159] 159 Κακοηθέϲτατα: ἐπὶ κλειδίων λέγεται. Ἀριϲτοφάνηϲ Θεϲμοφοριαζούϲαιϲ·
215
οἱ γὰρ ἄνδρεϲ ἤδη κλειδία φόροῦϲι κρυπτά, κακοηθέϲτατα, Λακωνικὰ ἄττα, τρεῖϲ ἔχοντα γομφίουϲ. πρὸ τοῦ μὲν οὖν ἦν ἀλλ᾿ ὑποῖξαι τὴν θύραν ποιηϲαμέναιϲι δακτύλιον τριωβόλου. νῦν δ᾿ οὗτοϲ αὐτοὺϲ ἐδίδαξε θριπηδέϲτατα.
οἱ γὰρ ἄνδρεϲ ἤδη κλειδία φόροῦϲι κρυπτά, κακοηθέϲτατα, Λακωνικὰ ἄττα, τρεῖϲ ἔχοντα γομφίουϲ. πρὸ τοῦ μὲν οὖν ἦν ἀλλ᾿ ὑποῖξαι τὴν θύραν ποιηϲαμέναιϲι δακτύλιον τριωβόλου. νῦν δ᾿ οὗτοϲ αὐτοὺϲ ἐδίδαξε θριπηδέϲτατα.
[160] 160 Κακοήθεια: κακοτροπία παρὰ τῷ Ἀποϲτόλῳ.
161 Κακοήθηϲ: κακότροποϲ. ἢ καὶ ἄλλωϲ κακοήθωϲ αὐτὸϲ
216
διακληθείη.
[162] 162 Κακόθρουϲ: διάβολοϲ· ἢ ζαμενὴϲ λόγοϲ κακόθρουϲ ἐκ Δαναῶν
217
ἐπιβῇ.
[164] 164 Κακοπάθεια: ἡ ταλαιπωρία.
[165] 165 Κακοπινέϲτατον: τὸ πίνον ποτὲ μὲν ἐπὶ τῆϲ ἰδέαϲ, ποτὲ δὲ
221
222
223
224
ἐπὶ τοῦ ἤθουϲ λαμβάνεται. ἐνταῦθα οὖν τὸν κακοήθη ϲημαίνει. ἀντὶ τοῦ κολάκευμα, τρίμμα, κακοπινέϲτατον, ῥυπαρόν. πινῶδεϲ γὰρ ἀδόκιμον τῇ γνώμῃ, καὶ οὐ καθαρόν, ἄλλοτε ἄλλα νοῶν. ὡϲ ἄνδῤ ἑλὼν ἰϲχυρὸν ἐκ βίαϲ μ᾿ ἄγει· οὐκ οἶδεν αἴρων νεκρὸν ἢ καπνοῦ ϲκιάν, εἴδωλον ἄλλωϲ· οὐ γὰρ ἂν ϲθένοντά γε εἶλέ μ᾿· ἐπεὶ οὐδ᾿ ἂν ἔχοντ᾿,
εἰ μὴ δόλῳ. νῦν δ᾿ ἠπάτημαι δύϲμοροϲ· τί χρὴ ποιεῖν;
εἰ μὴ δόλῳ. νῦν δ᾿ ἠπάτημαι δύϲμοροϲ· τί χρὴ ποιεῖν;
[166] 166 Κακορρήμων· καὶ οὐδετέρωϲ τὸ κακορρῆμον.
225
167 Κακορραφίαι: κακοϲυνθέϲειϲ.
[169] 169 Κακὸϲ κακῶϲ ἀπόλοιτο οὗτοϲ, εἰ μὴ καὶ προαπόλωλε τῆϲ ἀρᾶϲ, ὡϲ ἄξιόϲ γε ἦν ἔργον γεγονέναι τοῦ πρώην χειμῶνοϲ. ἐνετολμήϲατο
227
γὰρ ὁ παλαμναῖοϲ κακὸν κακῷ μείζονι ϲβέϲαι.
229
171 Κακοῦ κόρακοϲ κακὸν ᾠόν: ταύτην τὴν παροιμίαν οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ πτηνοῦ ζῴου φαϲὶν εἰρῆϲθαι, ὅτι οὔτε αὐτὸ βρωτόν ἐϲτιν οὔτε τὸ ᾠόν, ὃ ἔχει. οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ Κόρακοϲ τοῦ Συρακουϲίου ῥήτοροϲ, πρῶτον διδάξαντοϲ τέχνην ῥητορικήν. ὑπὸ γὰρ τούτου, ὥϲ φαϲι, μαθητήϲ, Τιϲίαϲ ὄνομα, μιϲθὸν ἀπαιτούμενοϲ εἰϲ τὸ δικαϲτήριον εἶπεν·
εἰ μέν με νικήϲειαϲ, οὐδὲν μεμάθηκα· εἰ δὲ ἡττηθήϲῃ, οὐ κομίϲῃ τοὺϲ μιϲθούϲ. θαυμάϲαντεϲ οἱ δικαϲταὶ τὸ ϲόφιϲμα τοῦ νεανίου ἐπεφώνουν· κακοῦ κόρακοϲ κακὸν ᾠόν.
εἰ μέν με νικήϲειαϲ, οὐδὲν μεμάθηκα· εἰ δὲ ἡττηθήϲῃ, οὐ κομίϲῃ τοὺϲ μιϲθούϲ. θαυμάϲαντεϲ οἱ δικαϲταὶ τὸ ϲόφιϲμα τοῦ νεανίου ἐπεφώνουν· κακοῦ κόρακοϲ κακὸν ᾠόν.
[172] 172 Κακοῦργοι: οἱ λῃϲταί, οἱ ἐνεδρευταί. ὁ δὲ λαθὼν ἑαυτὸν
230
παρῆλθε ϲὺν τῷ ξίφει, ὅπερ ἐπήγετο διὰ τοὺϲ κακούργουϲ τοὺϲ κατὰ
τὴν ὁδόν.
τὴν ὁδόν.
231
173 Κακουργῶ· αἰτιατικῇ.
232
174 Κακόχαρτον: κακοῖϲ χαίροντα.
233
175 Κακόϲχολοϲ: ὁ πονηρόϲ.
234
235
236
237
238
176 Κακῶν· ὅτι ἀναίτιοϲ τῶν κακῶν ὁ θεόϲ. κακὰ δὲ κυρίωϲ
ὀνομάζομεν, οὐχ ἃ τῶν πολλῶν ὀνομάζειν φίλον τιϲίν· ἀλλὰ κακίαν καὶ ἀκολαϲίαν καὶ τὰϲ ἄλλαϲ παρανομίαϲ ὑφ᾿ ἡμῶν αὐτεξουϲίωϲ τολμωμέναϲ. ἡμεῖϲ γὰρ τούτων αἴτιοι, οὐχ ὁ τἀναντία νομοθετήϲαϲ θεόϲ.
ὀνομάζομεν, οὐχ ἃ τῶν πολλῶν ὀνομάζειν φίλον τιϲίν· ἀλλὰ κακίαν καὶ ἀκολαϲίαν καὶ τὰϲ ἄλλαϲ παρανομίαϲ ὑφ᾿ ἡμῶν αὐτεξουϲίωϲ τολμωμέναϲ. ἡμεῖϲ γὰρ τούτων αἴτιοι, οὐχ ὁ τἀναντία νομοθετήϲαϲ θεόϲ.
177 Κακῶν πανήγυριϲ: ἐπὶ μεγίϲτων. Πιϲίδηϲ· καὶ πάντεϲ
239
ὥϲπερ ἐν κακῶν πανηγύρει, ἄλλοϲ κατ᾿ ἄλλην ϲυμφορὰν ἐδυϲτύχει.
[178] 178 Κακώϲεωϲ: δίκηϲ ἐϲτὶν ὄνομα ταῖϲ τε ἐπικλήροιϲ κατὰ τῶν
240
γεγαμηκότων καὶ κατὰ τῶν παίδων τοῖϲ γονεῦϲι καὶ κατὰ τῶν
ἐπιτρόπων τοῖϲ ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν. οὕτω Δημοϲθένηϲ καὶ Λυϲίαϲ καὶ Ὑπερίδηϲ.
ἐπιτρόπων τοῖϲ ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν. οὕτω Δημοϲθένηϲ καὶ Λυϲίαϲ καὶ Ὑπερίδηϲ.
[179] 179 Κακῶϲ εἰδότεϲ: ἀντὶ τοῦ ἀγνοοῦντεϲ. Ἰϲοκράτηϲ ἐν τῷ Περὶ
241
εἰρήνηϲ.
[180] 180 Κάκτανε: καταφόνευϲον.
181 Κακοῖϲ ἐπιϲωρεύων κακά· Ὄχοϲ ὁ Πέρϲηϲ Αἴγυπτον ἠνδραποδίϲατο
243
καὶ ἀπέκτεινε τὸν Ἄπιν καὶ κατέκοψε τὸν Μέμφιν, κακοῖϲ ἐπιϲωρεύων κακά.
[182] 182 Κακοὶ τῆϲ πονηρίαϲ πίνουϲι τὴν ὁμίχλην: ἐπὶ τῶν κατὰ
244
ἀξίαν τιμωρουμένων.
183 Κακύνειν τὸν πηλόν: τουτέϲτι τὸν ἄξιον ὕβρεωϲ ὑβρίζειν.
[184] 184 Κἄκχεζεν: Ἀριϲτοφάνηϲ ἀντὶ τοῦ καὶ ἀπεπάτει.
[185] 185 Κακχεῦϲαι: καταβαλεῖν.
[186] 186 Κᾶλα: τὰ ξύλα.
[187] 187 Καλαβρία: χώρα.
188 Καλαβρία: νῆϲοϲ πληϲίον Τροιζῆνοϲ. ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον
249
Εἰρήνη.
[189] 189 Καλάβροψ: βουκολικὴ ῥάβδοϲ. βαρυτέρα οὖϲα τῇ κεφαλῇ
250
ἀπὸ τοῦ κάτω ῥέπειν. εὐθύνειν τὸ θηρίον καλάβροπι (Φιλόϲτρατοϲ)· ἣν ὁρᾷϲ αὐτὸν ἐμβάλλοντα τῷ θηρίῳ ὡϲ ἄγκυραν.
[191] 191 Κάλαϊϲ: ὄνομα κύριον. καὶ Καλάϊνον χρῶμα. Αἰϲχύλοϲ·
252
ἐν ποικίλοιϲ χρώμαϲιν.
192 Καλαμᾶται: τρυγᾷ τὰ ἀνώτερα τῶν ἐλαῶν, ἢ κατεϲθίει.
258
193 Καλαμητομίηϲ· ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἀλλὰ καὶ αὖθιϲ ἐκ καλαμητομίηϲ ἀμβλὺ φέρει δρέπανον.
259
194 Καλάμη: ὁ ϲτάχυϲ τοῦ ϲίτου.
261
196 Καλαμίνθη: εἶδοϲ βοτάνηϲ, ἥτιϲ καὶ ὄφειϲ ἐλαύνει καιομένη. Ἀριϲτοφάνηϲ· ϲὺ δέ τ᾿ ὄζοιϲ καλαμίνθηϲ. ὄφεωϲ ἐλατική.
267
199 Καλαμῶνοϲ.
269
201 Κᾶλα παλαίθετα: ξηρὰ ξύλα, ἐκ πολλοῦ ἀποτεθέντα χρόνου. κᾶλον γὰρ τὸ ξύλον. ἐξ οὗ καὶ καλόπουϲ, ὁ ξύλινοϲ ποῦϲ.
[203] 203 Κάλανοϲ, Ἰνδόϲ, ἐκ τῶν Βραχμάνων. οὕτω δὲ πάντα ϲοφὸν οἱ
Ἰνδοὶ προϲαγορεύουϲιν. ἐπὶ τούτῳ δὲ Ἀλέξανδροϲ ὁ Μακεδών, ἐπειδὴ ἐτελεύτηϲε παρόντοϲ αὐτοῦ ἐν Ἰνδίᾳ, ἐπιτάφιον ἀγῶνα ϲυντελέϲαϲ, καὶ ἀκρατοπόταϲ ἁμιλληθῆναι παρεϲκεύαϲε διὰ τὴν παῤ Ἰνδοῖϲ φιλοινίαν. οὗτοϲ ἀπόκριϲιν ἔδωκεν Ἀλεξάνδρῳ πρὸϲ πᾶϲαν ἐρώτηϲιν εὔϲτοχον.
Ἰνδοὶ προϲαγορεύουϲιν. ἐπὶ τούτῳ δὲ Ἀλέξανδροϲ ὁ Μακεδών, ἐπειδὴ ἐτελεύτηϲε παρόντοϲ αὐτοῦ ἐν Ἰνδίᾳ, ἐπιτάφιον ἀγῶνα ϲυντελέϲαϲ, καὶ ἀκρατοπόταϲ ἁμιλληθῆναι παρεϲκεύαϲε διὰ τὴν παῤ Ἰνδοῖϲ φιλοινίαν. οὗτοϲ ἀπόκριϲιν ἔδωκεν Ἀλεξάνδρῳ πρὸϲ πᾶϲαν ἐρώτηϲιν εὔϲτοχον.
272
204 Καλλάτιϲ: πόλιϲ.
273
274
275
276
277
205 Κάλλαια: οἱ πώγωνεϲ τῶν ἀλεκτρυόνων. χ᾿ ὥπωϲ τὰ κάλλαι᾿ ἀποφαγὼν ἥξειϲ πάλιν.
206 Κάλλαιϲχροϲ: ὄνομα κύριον.
[207] 207 Κάλλη: τὰ πορφυρᾶ ἱμάτια. καὶ κέραμοϲ καλάϊνοϲ. Αἰϲχύλοϲ·
279
ἐν ποικίλοιϲ κάλλεϲιν.
[208] 208 Καλήμεναι: καλεῖν.
209 Καλήϲιοϲ: ὄνομα κύριον.
[210] 210 Καλητορίδηϲ.
[213] 213 Καλλίαϲ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικόϲ, υἱὸϲ Λυϲιμάχου· ὅϲ ἐπεκλήθη
285
Σχοινίων διὰ τὸ ϲχοινοπλόκου εἶναι πατρόϲ. οὗ δράματα Αἰγύπτιοϲ, Ἀταλάντη, Κύκλωπεϲ, Πεδῆται, Βάτραχοι, Σχολάζοντεϲ. ζήτει περὶ Καλλίου ἐν τῷ Ἀριϲτείδηϲ.
214 Καλλίαϲ, ὁ Λακκόπλουτοϲ ἐπικληθείϲ, ϲτρατηγῶν πρὸϲ Ἀρταξέρξην τοὺϲ ἐπὶ Κίμωνοϲ τῶν ϲπονδῶν ἐβεβαίωϲεν ὅρουϲ· καθ᾿ ὃν εἰϲβαλόντεϲ Λακεδαιμόνιοι, Πλειϲτοάνακτοϲ τοῦ Παυϲανίου βαϲιλεύοντοϲ, ἐδῃώϲαντο τὴν Ἐλευϲῖνα καὶ τὸ Θριάϲιον πεδίον, ἔτι τῆϲ πεντηκονταετίαϲ οὔϲηϲ, ἥτιϲ ἤρχετο μετὰ τὴν ἐν Πλαταιαῖϲ μάχην, ἔληγε
δὲ εἰϲ ἅλωϲιν Σάμου καὶ ἀρχὴν τῶν Κερκυραϊκῶν. ὅτι Καλλίαϲ ὁ 286 Συρακούϲιοϲ δικαίωϲ καὶ προϲηκόντωϲ κατηγορίαϲ ἀξιωθείη· ἀναληφθεὶϲ γὰρ ὑπὸ Ἀγαθοκλέουϲ καὶ δώρων μεγάλων ἀποδόμενοϲ τὴν προφῆτιν τῆϲ ἀληθείαϲ ἱϲτορίαν οὐ διαλέλοιπεν ἀδίκωϲ ἐγκωμιάζων τὸν μιϲθοδότην. οὐκ ὀλίγων γὰρ αὐτῷ πεπραγμένων πρὸϲ ἀϲεβείαϲ θεῶν καὶ
παρανομίαϲ ἀνθρώπων, φηϲὶν ὁ ϲυγγραφεὺϲ αὐτὸν εὐϲεβείᾳ καὶ φιλανθρωπίᾳ πολὺ τοὺϲ ἄλλουϲ ὑπερβεβηκέναι. καθόλου δέ, καθάπερ Ἀγαθολῆϲ ἀφαιρούμενοϲ τὰ τῶν πολιτῶν ἐδωρεῖτο τῷ ϲυγγραφεῖ μηδέν προϲήκοντα παρὰ τὸ δίκαιον, οὕτωϲ ὁ θαυμαϲτὸϲ ἱϲτοριογράφοϲ ἐχαρίζετο διὰ τῆϲ γραφῆϲ ἅπαντα τὰ ἀγαθὰ τῷ δυνάϲτῃ. ῥᾴδιον δ᾿
ἦν, οἶμαι, πρὸϲ ἄμειψιν χάριτοϲ τῷ γραφεῖ τῶν ἐγκωμίων μὴ λειφθῆναι τῆϲ ἐκ τοῦ βαϲιλικοῦ γένουϲ δωροδοκίαϲ.
δὲ εἰϲ ἅλωϲιν Σάμου καὶ ἀρχὴν τῶν Κερκυραϊκῶν. ὅτι Καλλίαϲ ὁ 286 Συρακούϲιοϲ δικαίωϲ καὶ προϲηκόντωϲ κατηγορίαϲ ἀξιωθείη· ἀναληφθεὶϲ γὰρ ὑπὸ Ἀγαθοκλέουϲ καὶ δώρων μεγάλων ἀποδόμενοϲ τὴν προφῆτιν τῆϲ ἀληθείαϲ ἱϲτορίαν οὐ διαλέλοιπεν ἀδίκωϲ ἐγκωμιάζων τὸν μιϲθοδότην. οὐκ ὀλίγων γὰρ αὐτῷ πεπραγμένων πρὸϲ ἀϲεβείαϲ θεῶν καὶ
παρανομίαϲ ἀνθρώπων, φηϲὶν ὁ ϲυγγραφεὺϲ αὐτὸν εὐϲεβείᾳ καὶ φιλανθρωπίᾳ πολὺ τοὺϲ ἄλλουϲ ὑπερβεβηκέναι. καθόλου δέ, καθάπερ Ἀγαθολῆϲ ἀφαιρούμενοϲ τὰ τῶν πολιτῶν ἐδωρεῖτο τῷ ϲυγγραφεῖ μηδέν προϲήκοντα παρὰ τὸ δίκαιον, οὕτωϲ ὁ θαυμαϲτὸϲ ἱϲτοριογράφοϲ ἐχαρίζετο διὰ τῆϲ γραφῆϲ ἅπαντα τὰ ἀγαθὰ τῷ δυνάϲτῃ. ῥᾴδιον δ᾿
ἦν, οἶμαι, πρὸϲ ἄμειψιν χάριτοϲ τῷ γραφεῖ τῶν ἐγκωμίων μὴ λειφθῆναι τῆϲ ἐκ τοῦ βαϲιλικοῦ γένουϲ δωροδοκίαϲ.
[215] 215 Καλλίαϲ πτερορρυεῖ: κῳμῳδεῖται Καλλίαϲ ὡϲ ἀπολέϲαϲ πάντα
287
288
289
290
τὰ χρήματα. ἅτε γὰρ ὢν γενναῖοϲ ὑπὸ ϲυκοφαντίαϲ τίλλεται. αἵτε θήλειαι προϲεκτίλλουϲιν αὐτοῦ τὰ πτερά. πένηϲ γὰρ ἐγένετο τὰ Rhet. πατρῷα καταναλώϲαϲ εἰϲ πόρναϲ. καὶ Καλλίου, πιθήκου. τὰ δυϲχερῆ γὰρ τῶν ὀνομάτων εὐφημότερον εἰώθαϲιν οἱ Ἀττικοὶ προφέρεϲθαι. καὶ τὸν πίθηκον οὖν καλλίαν προϲηγόρευϲαν. Δείναρχοϲ ἐν
τῷ κατὰ Πυθέου· ἀλλ᾿, οἶμαι, ὥϲπερ οἱ τοὺϲ καλλίαϲ ἐν τοῖϲ οἴκοιϲ πρέφονπεϲ. τουτέϲτι πιθήκουϲ. οὕτω δὲ καὶ τὰϲ Ἐριννύαϲ Εὐμενίδαϲ λέγουϲιν.
τῷ κατὰ Πυθέου· ἀλλ᾿, οἶμαι, ὥϲπερ οἱ τοὺϲ καλλίαϲ ἐν τοῖϲ οἴκοιϲ πρέφονπεϲ. τουτέϲτι πιθήκουϲ. οὕτω δὲ καὶ τὰϲ Ἐριννύαϲ Εὐμενίδαϲ λέγουϲιν.
[216] 216 Καλλιγόλαϲ: οὕτωϲ ἐκαλεῖτο Γάϊοϲ, ὁ βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων, ἐπειδὴ ἐκ μικρᾶϲ ἡλικίαϲ τὰ πολλὰ ἐν τῷ ϲτρατοπέδῳ ἐτρέφετο καὶ
τοῖϲ ϲτρατιωτικοῖϲ ἐχρῆτο ὑποδήμαϲιν. ἐκ τῶν καλλίγων οὖν Καλλιγούλαν 292 αὐτὸν ὠνόμαϲαν. ἢ Καλλιγόλαϲ ὁ Γάϊοϲ, διὰ τὸ ἐν ϲτρατοπέδῳ γεννηθῆναι· ὥϲ φηϲιν Αἰλιανὸϲ ἐν τῷ Περὶ θείων ἐναργειῶν.
τοῖϲ ϲτρατιωτικοῖϲ ἐχρῆτο ὑποδήμαϲιν. ἐκ τῶν καλλίγων οὖν Καλλιγούλαν 292 αὐτὸν ὠνόμαϲαν. ἢ Καλλιγόλαϲ ὁ Γάϊοϲ, διὰ τὸ ἐν ϲτρατοπέδῳ γεννηθῆναι· ὥϲ φηϲιν Αἰλιανὸϲ ἐν τῷ Περὶ θείων ἐναργειῶν.
293
217 Καλλιγύναικα: τὴν καλὰϲ ἔχουϲαν γυναῖκαϲ.
296
219 Καλλιερῶ: ῥῆμα. τὸ δεύτερον καλλιερεῖϲ· τὸ δὲ ὄνομα καλλιέρημα. ἔϲτι δὲ ἕκαϲτον θῦμα θεῷ φίλον. καὶ Χριϲτιανοὶ μὲν τότε καλλιεροῦϲιν, ὅταν ἑαυτοὺϲ τῷ θεῷ προϲαγάγωϲι, πνεῦμα γεγενημένοι ϲυντετριμμένον καὶ καρδία τεταπεινωμένη. Ἕλληνεϲ δὲ τότε καλλιερεῖν
νομίζουϲιν, ὅταν δαίμονί τινι θύϲαντεϲ αἰϲίων ἐπιτύχωϲι ϲημείων ἐν τῷ ἥπατι τοῦ ἱερείου. καὶ τοῦτο καλοῦϲι καλλιέρημα, ὅταν τῷ δαίμονι τὸ θῦμα ᾖ φίλον διὰ τῶν ἐπιφαινομένων ἀπατηλῶν ϲημείων.
νομίζουϲιν, ὅταν δαίμονί τινι θύϲαντεϲ αἰϲίων ἐπιτύχωϲι ϲημείων ἐν τῷ ἥπατι τοῦ ἱερείου. καὶ τοῦτο καλοῦϲι καλλιέρημα, ὅταν τῷ δαίμονι τὸ θῦμα ᾖ φίλον διὰ τῶν ἐπιφαινομένων ἀπατηλῶν ϲημείων.
297
220 Καλλικέλαδοϲ: εὔφωνοϲ, εὐόμιλοϲ.
298
221 Καλλικολώνη: τόποϲ τῆϲ Ἴδηϲ. Ὅμηροϲ· θεῶν ἐπὶ
Καλλικολώνῃ.
Καλλικολώνῃ.
299
222 Καλλικόμοϲ: ϲοφόϲ, ποιητήϲ.
[223] 223 Καλλίκων: ὄνομα κύριον. Μιλήϲιοϲ τὸ γένοϲ, διεβεβόητο δὲ ἐπὶ πονηρίᾳ.
225 Καλλικύριοι: οἱ ἀντὶ τῶν Γεωμόρων ἐν Συρακούϲαιϲ γενόμενοι,
305
πολλοί τινεϲ τὸ πλῆθοϲ. δοῦλοι δ᾿ ἦϲαν οὗτοι τῶν φυγάδων, ὡϲ Τίμαιοϲ ἐν Ϛ΄, ὅθεν τοὺϲ ὑπερβολῇ πολλοὺϲ Καλλικυρίουϲ ἔλεγον. ὠνομάϲθηϲα δὲ ἀπὸ τοῦ εἰϲ ταὐτὸ ϲυνελθεῖν παντοδαποὶ ὄντεϲ, ὡϲ
Ἀριϲτοτέληϲ ἐν Συρακουϲίων πολιτείᾳ, ὅμοιοι τοῖϲ Λακεδαιμονίων Εἵλωϲι καὶ παρὰ Θεϲϲαλοῖϲ Πενέϲταιϲ καὶ παρὰ Κρηϲὶν Ἠλαρόταιϲ. καὶ παροιμία· Καλλικυρίων πλείουϲ. τοῦτο ἐλέγετο, εἴποτε 306 πλῆθοϲ ἤθελον ἐμφῆναι. οἱ γὰρ Καλλικύριοι δοῦλοι ἦϲαν, πλείουϲ τῶν κυρίων αὐτῶν, ὥϲτε καὶ αὐτοὺϲ ἐξέβαλον.
Ἀριϲτοτέληϲ ἐν Συρακουϲίων πολιτείᾳ, ὅμοιοι τοῖϲ Λακεδαιμονίων Εἵλωϲι καὶ παρὰ Θεϲϲαλοῖϲ Πενέϲταιϲ καὶ παρὰ Κρηϲὶν Ἠλαρόταιϲ. καὶ παροιμία· Καλλικυρίων πλείουϲ. τοῦτο ἐλέγετο, εἴποτε 306 πλῆθοϲ ἤθελον ἐμφῆναι. οἱ γὰρ Καλλικύριοι δοῦλοι ἦϲαν, πλείουϲ τῶν κυρίων αὐτῶν, ὥϲτε καὶ αὐτοὺϲ ἐξέβαλον.
226 Καλλίμαχοϲ, Ἀθηναῖοϲ. οὗτοϲ εἰϲ τὸν κατὰ Περϲῶν πόλεμον εὑρέθη ἐπὶ δοράτων ἱϲτάμενοϲ νεκρόϲ.
[227] 227 Καλλίμαχοϲ, υἱὸϲ Βάττου καὶ Μεϲάτμαϲ, Κυρηναῖοϲ, γραμματικόϲ,
307
μαθητὴϲ Ἑρμοκράτουϲ τοῦ Ἰαϲέωϲ, γραμματικοῦ· γαμετὴν ἐϲχηκὼϲ τὴν Εὐφράτου τοῦ Συρακουϲίου θυγατέρα. ἀδελφῆϲ δὲ αὐτοῦ
παῖϲ ἦν ὁ νέοϲ Καλλίμαχοϲ, ὁ γράψαϲ περὶ νήϲων δι᾿ ἐπῶν. οὕτω δὲ γέγονεν ἐπιμελέϲτατοϲ, ὡϲ γράψαι μὲν ποιήματα εἰϲ πᾶν μέτρον, ϲυντάξαι δὲ καὶ καταλογάδην πλεῖϲτα. καί ἐϲτιν αὐτῷ τὰ γεγραμμένα βιβλία ὑπὲρ τὰ ὀκτακοϲία· ἐπὶ δὲ τῶν χρόνων ἦν Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου. πρὶν δὲ ϲυϲταθῇ τῷ βαϲιλεῖ, γράμματα ἐδίδαϲκεν ἐν
Ἐλευϲῖνι, κωμυδρίῳ τῆϲ Ἀλεξανδρείαϲ. καὶ παρέτεινε μέχρι τοῦ Εὐεργέτου κληθέντοϲ Πτολεμαίου, ὀλυμπιάδοϲ δὲ ρκζ΄, ἧϲ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτοϲ ὁ Εὐεργέτηϲ Πτολεμαῖοϲ ἤρξατο τῆϲ βαϲιλείαϲ. τῶν δὲ αὐτοῦ βιβλίων ἐϲτὶ καὶ ταῦτα· Ἰοῦϲ ἄφιξιϲ, Σεμέλη, Ἄργοῦϲ οἰκιϲμόϲ, Ἀρκαδία, Γλαῦκοϲ, Ἐλπίδεϲ, ϲατυρικὰ δράματα, τραγῳδίαι,
κωμῳδίαι, μέλη, Ἴβοϲ (ἔϲτι δὲ ποίημα ἐπιτετηδευμένον εἰϲ ἀϲάφειαν καὶ λοιδορίαν, εἴϲ τινα Ἴβον, γενόμενον ἐχθρὸν τοῦ Καλλιμάχου· ἦν δὲ οὗτοϲ Ἀπολλώνιοϲ, ὁ γράψαϲ τὰ Ἀργοναυτικά)· Μουϲεῖον, Πίνακεϲ τῶν ἐν πάϲῃ παιδείᾳ διαλαμψάντων, καὶ ὧν ϲυνέγραψαν, ἐν βιβλίοιϲ κ΄ καὶ ρ΄, Πίναξ καὶ ἀναγραφὴ τῶν κατὰ χρόνουϲ καὶ ἀπ᾿ ἀρχῆϲ
γενομέων διδαϲκάλων, Πίναξ τῶν Δημοκράτουϲ γλωϲϲῶν καὶ ϲυνταγμάτων, Μηνῶν προϲηγορίαι κατὰ ἔθνοϲ καὶ πόλειϲ, Κτίϲειϲ νήϲων καὶ πόλεων καὶ μετονομαϲίαι, Περὶ τῶν ἐν Εὐρώπῃ ποταμῶν, Περὶ τῶν ἐν Πελοποννήϲῳ καὶ Ἰταλίᾳ θαυμαϲίων καὶ παραδόξων, Περὶ μετονομαϲίαϲ ἰχθύων, Περὶ ἀνέμων, Περὶ ὀρνέων, Περὶ τῶν ἐν τῇ 308 309 310 οἰκουμένῃ ποταμῶν, Θαυμάτων τῶν εἰϲ ἅπαϲαν τὴν γῆν κατὰ τόπουϲ ὄντων ϲυναγωγή.
παῖϲ ἦν ὁ νέοϲ Καλλίμαχοϲ, ὁ γράψαϲ περὶ νήϲων δι᾿ ἐπῶν. οὕτω δὲ γέγονεν ἐπιμελέϲτατοϲ, ὡϲ γράψαι μὲν ποιήματα εἰϲ πᾶν μέτρον, ϲυντάξαι δὲ καὶ καταλογάδην πλεῖϲτα. καί ἐϲτιν αὐτῷ τὰ γεγραμμένα βιβλία ὑπὲρ τὰ ὀκτακοϲία· ἐπὶ δὲ τῶν χρόνων ἦν Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου. πρὶν δὲ ϲυϲταθῇ τῷ βαϲιλεῖ, γράμματα ἐδίδαϲκεν ἐν
Ἐλευϲῖνι, κωμυδρίῳ τῆϲ Ἀλεξανδρείαϲ. καὶ παρέτεινε μέχρι τοῦ Εὐεργέτου κληθέντοϲ Πτολεμαίου, ὀλυμπιάδοϲ δὲ ρκζ΄, ἧϲ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτοϲ ὁ Εὐεργέτηϲ Πτολεμαῖοϲ ἤρξατο τῆϲ βαϲιλείαϲ. τῶν δὲ αὐτοῦ βιβλίων ἐϲτὶ καὶ ταῦτα· Ἰοῦϲ ἄφιξιϲ, Σεμέλη, Ἄργοῦϲ οἰκιϲμόϲ, Ἀρκαδία, Γλαῦκοϲ, Ἐλπίδεϲ, ϲατυρικὰ δράματα, τραγῳδίαι,
κωμῳδίαι, μέλη, Ἴβοϲ (ἔϲτι δὲ ποίημα ἐπιτετηδευμένον εἰϲ ἀϲάφειαν καὶ λοιδορίαν, εἴϲ τινα Ἴβον, γενόμενον ἐχθρὸν τοῦ Καλλιμάχου· ἦν δὲ οὗτοϲ Ἀπολλώνιοϲ, ὁ γράψαϲ τὰ Ἀργοναυτικά)· Μουϲεῖον, Πίνακεϲ τῶν ἐν πάϲῃ παιδείᾳ διαλαμψάντων, καὶ ὧν ϲυνέγραψαν, ἐν βιβλίοιϲ κ΄ καὶ ρ΄, Πίναξ καὶ ἀναγραφὴ τῶν κατὰ χρόνουϲ καὶ ἀπ᾿ ἀρχῆϲ
γενομέων διδαϲκάλων, Πίναξ τῶν Δημοκράτουϲ γλωϲϲῶν καὶ ϲυνταγμάτων, Μηνῶν προϲηγορίαι κατὰ ἔθνοϲ καὶ πόλειϲ, Κτίϲειϲ νήϲων καὶ πόλεων καὶ μετονομαϲίαι, Περὶ τῶν ἐν Εὐρώπῃ ποταμῶν, Περὶ τῶν ἐν Πελοποννήϲῳ καὶ Ἰταλίᾳ θαυμαϲίων καὶ παραδόξων, Περὶ μετονομαϲίαϲ ἰχθύων, Περὶ ἀνέμων, Περὶ ὀρνέων, Περὶ τῶν ἐν τῇ 308 309 310 οἰκουμένῃ ποταμῶν, Θαυμάτων τῶν εἰϲ ἅπαϲαν τὴν γῆν κατὰ τόπουϲ ὄντων ϲυναγωγή.
312
228 Καλλίμαχοϲ, Κυρηναῖοϲ, ἐποποιόϲ, ἀδελφιδοῦϲ τοῦ προτέρου, υἱὸϲ Σταϲήνοροϲ καὶ Μεγατίμαϲ, τῆϲ ἀδελφῆϲ Καλλιμάχου.
314
230 Κάλλιμοϲ: ὁ καλόϲ.
315
231 Καλλίνικοϲ, Γαΐου, ὁ καὶ Σουητώριοϲ ἐπικληθείϲ, ϲοφιϲτήϲ· Σύροϲ, ὡϲ δέ τινεϲ Ἀράβιοϲ, τὸ δὲ ἀληθὲϲ Πετραῖοϲ· ϲοφιϲτεύϲαϲ ἐν Ἀθήναιϲ. ἔγραψε πρὸϲ Λοῦπον Περὶ κακοζηλίαϲ ῥητορικῆϲ, Προϲφωνητικὸν Γαλιήνῳ, Πρὸϲ Κλεοπάτραν, Περὶ τῶν κατ᾿ Ἀλεξάνδρειαν
ἱϲτοριῶν βιβλία δέκα, Πρὸϲ τὰϲ φιλοϲόφουϲ αἱρέϲειϲ, Περὶ τῆϲ Ῥωμαίων ἀνανεώϲεωϲ· καὶ ἄλλα τινὰ ἐγκώμια καὶ λόγουϲ.
ἱϲτοριῶν βιβλία δέκα, Πρὸϲ τὰϲ φιλοϲόφουϲ αἱρέϲειϲ, Περὶ τῆϲ Ῥωμαίων ἀνανεώϲεωϲ· καὶ ἄλλα τινὰ ἐγκώμια καὶ λόγουϲ.
316
232 Καλινδούμενοι: κυλιόμενοι.
317
233 Καλλίνικοϲ: ὁ Ἡρακλῆϲ.
319
235 Κάλλιοϲ: ὄνομα κύριον.
320
236 Καλλιπάρῃοϲ: ἡ καλὰϲ παρειὰϲ ἔχουϲα.
321
237 Κάλλιπποϲ, Ἀθηναῖοϲ, φιλόϲοφοϲ, Πλάτωνοϲ μαθητήϲ· ὃϲ ἐν Συρακούϲαιϲ ἀνῃρέθη τυραννεῖν ἐπιχειρήϲαϲ· πονηρὸϲ οὗτοϲ ἱϲτόρηται παρὰ τῷ Πλουτάρχῳ, καὶ Δίωνοϲ τοῦ Συρακουϲίου προδότηϲ.
322
238 Καλλιρόην: κρήνην τήν
323
239 Καλλίρροον: καλῶϲ ῥέοντα.
324
325
326
327
328
240 Καλλιϲθένηϲ, Δημοτίμου, οἱ δὲ Καλλιϲθένουϲ· Ὀλύνθιοϲ, μαθητὴϲ Ἀριϲτοτέλουϲ καὶ ἀνεψιαδοῦϲ· ὃν ἔδωκεν ἕπεϲθαι Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μακεδόνι. ὁ δ᾿ ἐν γαλεάγρᾳ ϲιδηρᾷ βαλὼν ἀνεῖλεν ἅμα Νεάρχῳ
τῷ τραγικῷ, διότι ϲυνεβούλευε μὴ ἐπιζητεῖν ὑπὸ Ἀθηναίων καλεῖϲθαι δεϲπότηϲ. τινὲϲ δὲ αὐτὸν ὡϲ ἐπιβουλεύοντα Ἀλεξάνδρῳ ἀνῃρῆϲθαί φαϲιν ἅμα Νεάρχῳ. εὐφυὴϲ πρὸϲ τὸ αὐτοϲχεδιάζειν καὶ ῥύμῃ πολλῇ φέρεϲθαι. καὶ φέρεται λόγοϲ, ὡϲ ὁ Καλλιϲθένηϲ ὑπὸ φθειρῶν ὑπερβλύϲεωϲ καὶ ἐκβράϲεωϲ τὸν βίον καταϲτρέφει. καὶ μαρτυρεῖ ὁ
ἴαμβοϲ οὗτοϲ· καὶ φθειριῶϲαν, ὡϲ ὁ πρὶν Καλλιϲθένηϲ. περὶ τῆϲ ἰατρικῆϲ τέχνηϲ λέγων, ὡϲ ἠμέλητο πάνυ.
τῷ τραγικῷ, διότι ϲυνεβούλευε μὴ ἐπιζητεῖν ὑπὸ Ἀθηναίων καλεῖϲθαι δεϲπότηϲ. τινὲϲ δὲ αὐτὸν ὡϲ ἐπιβουλεύοντα Ἀλεξάνδρῳ ἀνῃρῆϲθαί φαϲιν ἅμα Νεάρχῳ. εὐφυὴϲ πρὸϲ τὸ αὐτοϲχεδιάζειν καὶ ῥύμῃ πολλῇ φέρεϲθαι. καὶ φέρεται λόγοϲ, ὡϲ ὁ Καλλιϲθένηϲ ὑπὸ φθειρῶν ὑπερβλύϲεωϲ καὶ ἐκβράϲεωϲ τὸν βίον καταϲτρέφει. καὶ μαρτυρεῖ ὁ
ἴαμβοϲ οὗτοϲ· καὶ φθειριῶϲαν, ὡϲ ὁ πρὶν Καλλιϲθένηϲ. περὶ τῆϲ ἰατρικῆϲ τέχνηϲ λέγων, ὡϲ ἠμέλητο πάνυ.
241 Καλλιϲτεῖα. τοιγὰρ τῷ κρίναντι τὰ καλλιϲτεῖα Πριάπῳ
329
νευρίδα καὶ χρυϲέην τήνδ᾿ ἔθετο προχόην.
[242] 242 Καλλίϲφυροϲ: ἡ καλοὺϲ πόδαϲ ἔχουϲα.
[243] 243 Καλλιφάνηϲ, ὁ Παραβρύκοντοϲ. ἐπὶ τῶν προϲποιουμένων
πολυμάθειαν. οὗτοϲ γὰρ ἀρχὰϲ ποιημάτων πολλῶν καὶ λόγων ϲυγγεγραμμένων ἄχρι τριῶν ἢ τεϲϲάρων ϲτίχων ἀπαγγέλλων πολυμαθείαϲ δόξα προϲεποιεῖτο.
πολυμάθειαν. οὗτοϲ γὰρ ἀρχὰϲ ποιημάτων πολλῶν καὶ λόγων ϲυγγεγραμμένων ἄχρι τριῶν ἢ τεϲϲάρων ϲτίχων ἀπαγγέλλων πολυμαθείαϲ δόξα προϲεποιεῖτο.
[244] 244 Καλοκαγαθία: ἀγαθότηϲ.
[245] 245 Καλόν: τὸ τελέωϲ ϲύμμετρον.
246 Καλὸν πρᾶγμα· ὅτι καλεῖ πρὸϲ τὴν ἑαυτοῦ χρείαν ϲυμμέτρωϲ
334
ἔχον. εἴδη δὲ τοῦ καλοῦ τέϲϲαρα· δίκαιον, ἀνδρεῖον, κόϲμιον, ἐπιϲτημονικόν· ἐν γὰρ τοῖϲδε τὰϲ καλὰϲ πράξειϲ ϲυντελεῖϲθαι. ἀνάλογον δὲ καὶ τοῦ αἰϲχροῦ εἴδη τέϲϲαρα· ἄδικον, δειλόν, ἄκοϲμον, ἄφρον. λέγεται καλὸν τὸ ἐπαινετοὺϲ παρεχόμενον τοὺϲ ἔχονταϲ ἀγαθὸν
ἐπαίνου ἄξιον· ἑτέρωϲ τὸ εὖ πεφυκέναι πρὸϲ τὸ ἴδιον ἔργον· καὶ τὸ ἐπικοϲμοῦν, ὅταν λέγωμεν, μόνον τὸν ϲοφὸν ἀγαθὸν καὶ καλὸν εἶναι. λέγουϲι δὲ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν εἶναι. εἶναι δὲ τοῦτο ἀρετὴν καὶ τὸ μετέχον ἀρετῆϲ, ὅπερ ἐϲτὶν ἴϲον τῷ πᾶν ἀγαθὸν καλὸν εἶναι, καὶ τὸ ἰϲοδύναμον τὸ καλὸν τῷ ἀγαθῷ. δοκεῖ δὲ πάντα τὰ ἀγαθὰ ἴϲα
εἶναι καὶ πᾶν ἀγαθὸν ἐπ᾿ ἄκρον αἱρετὸν καὶ μήτε ἄνεϲιν μήτε ἐπίταϲιν ἐπιδέχεϲθαι. καλὸν δέ ἐϲτι τὸ δι᾿ ὄψεωϲ ἢ δι᾿ ἀκοῆϲ ἡδύ.
ἐπαίνου ἄξιον· ἑτέρωϲ τὸ εὖ πεφυκέναι πρὸϲ τὸ ἴδιον ἔργον· καὶ τὸ ἐπικοϲμοῦν, ὅταν λέγωμεν, μόνον τὸν ϲοφὸν ἀγαθὸν καὶ καλὸν εἶναι. λέγουϲι δὲ μόνον τὸ καλὸν ἀγαθὸν εἶναι. εἶναι δὲ τοῦτο ἀρετὴν καὶ τὸ μετέχον ἀρετῆϲ, ὅπερ ἐϲτὶν ἴϲον τῷ πᾶν ἀγαθὸν καλὸν εἶναι, καὶ τὸ ἰϲοδύναμον τὸ καλὸν τῷ ἀγαθῷ. δοκεῖ δὲ πάντα τὰ ἀγαθὰ ἴϲα
εἶναι καὶ πᾶν ἀγαθὸν ἐπ᾿ ἄκρον αἱρετὸν καὶ μήτε ἄνεϲιν μήτε ἐπίταϲιν ἐπιδέχεϲθαι. καλὸν δέ ἐϲτι τὸ δι᾿ ὄψεωϲ ἢ δι᾿ ἀκοῆϲ ἡδύ.
[247] 247 Κᾶλον: τὸ ξύλον. τὸν Κάλω δὲ Ἀττικῶϲ.
[248] 248 Καλοπόδιον: ϲκυτικὸν ἐργαλεῖον.
[249] 249 Καλόπουϲ: ἀπὸ μέρουϲ καλή.
250 Κάλλοϲ: ϲυμμετρία τῶν ὁμοιομερῶν ἐν ἡμῖν μερῶν, προϲώπου,
338
τραχήλου, χειρῶν, τῶν ἄλλων μερῶν, ἃ ὕϲτερά ἐϲτι τῶν πρώτων δυνάμεων. τῷ δὲ αὐτῷ λόγῳ δεικνύοιτο ἂν ἡ ἰϲχὺϲ αἱρετωτέρα τοῦ κάλλουϲ· πρῶτα γὰρ τὰ ὁμοιομερῆ ἐν ἡμῖν, ἐν οἷϲ ἡ ἰϲχύϲ, τῶν ἀνομοιομερῶν, ἐν οἷϲ τὸ κάλλοϲ· ἕκαϲτον γὰρ τῶν ἀνομοιομερῶν ἐκ
τῶν ὁμοιομερῶν ϲύγκειται, οἷον τὸ πρόϲωπον ἐξ ὀϲτῶν καὶ νεύρων καὶ ϲαρκῶν· διὸ καὶ ϲυναναιρεῖται μὲν ἀναιρουμένων, οὐ ϲυναναιρεῖται δὲ ἀναιρουμένων.
τῶν ὁμοιομερῶν ϲύγκειται, οἷον τὸ πρόϲωπον ἐξ ὀϲτῶν καὶ νεύρων καὶ ϲαρκῶν· διὸ καὶ ϲυναναιρεῖται μὲν ἀναιρουμένων, οὐ ϲυναναιρεῖται δὲ ἀναιρουμένων.
343
251 Καλὸϲ κἀγαθόϲ: λέγεται κατὰ ϲυναλοιφήν, οὐχὶ καλὸϲ καὶ
344
ἀγαθόϲ. καὶ Καλόϲ, ὁ ἐρώμενοϲ. καὶ ἦν τῷ μὲν ἐραϲτῇ Μέλητοϲ ὄνομα, τῷ καλῷ δὲ Τιμαγόραϲ. τὸ μὲν καλὸϲ ἐπὶ τῆϲ ἐν ϲώματι Suid. ματι ὥραϲ, τὸ δὲ ἀγαθὸϲ ἐπὶ τῆϲ ἐν ψυχῇ. ὅτι ἀπὸ ϲυντάξεωϲ ὀνόματα γίνεται· καλὸϲ καὶ ἀγαθὸϲ καλοκαγαθία, θεὸϲ καὶ ἐχθρὸϲ θεοεχθρία.
345
252 Καλοῦ εἴδη τρία· δίκαιον, ἀνδρεῖον, ἐπιϲτημονικόν.
346
253 Καλούμεθ᾿ αὐτάϲ: ἀντὶ τοῦ εἰϲ δικαϲτήριον ἄξομεν.
[254] 254 Καλούμενόϲ τε καὶ ἄκλητοϲ ὁ θεὸϲ παρέϲται· χρηϲμὸϲ δοθεὶϲ Λακεδαιμονίοιϲ.
348
256 Καλώνδαϲ: ὄνομα κύριον.
349
257 Καλλωπίζομαι· δοτικῇ.
350
258 Καλλώπιϲμα.
351
259 Κάλωϲ: ϲχοινίον. καὶ παροιμία· πάντα κάλων κινεῖν. τροπικῶϲ
352
ἀπὸ τοῦ ἱϲτοῦ λέγει. ἁπλοῦν ϲε δεῖ τὰ ἄρμενα· τουτέϲτι πάντα
κινεῖν ὑπὲρ τοῦ περιγενέϲθαι αὐτοῦ. καὶ Κάλωϲ, κάλω, Ἀττικῶϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· μία μέν ἐϲτιν ἀπὸ κάλω καὶ θρανίου. ἀπὸ εὐθείαϲ τῆϲ κάλωϲ.
κινεῖν ὑπὲρ τοῦ περιγενέϲθαι αὐτοῦ. καὶ Κάλωϲ, κάλω, Ἀττικῶϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· μία μέν ἐϲτιν ἀπὸ κάλω καὶ θρανίου. ἀπὸ εὐθείαϲ τῆϲ κάλωϲ.
353
260 Καλῶϲ: ἀντὶ τοῦ εὐϲεβῶϲ καὶ φιλανθρώπωϲ παρὰ Θουκυδίδῃ. οἷϲ κόϲμοϲ καλῶϲ τοῦτο δρᾶν. τουτέϲτι τὸ λῃϲτεύειν. οὔτε γὰρ βοῦν
ἀροτῆρα ἐλεηλάτουν ἢ ἔκλεπτον νυκτὸϲ οὔτε μετὰ φόνων ἐποίουν τὴν λῃϲτείαν.
ἀροτῆρα ἐλεηλάτουν ἢ ἔκλεπτον νυκτὸϲ οὔτε μετὰ φόνων ἐποίουν τὴν λῃϲτείαν.
354
261 Καλῶ ϲε· αἰτιατικῇ.
355
356
357
358
359
262 Καλῶϲ: τοῦτο ἐπὶ παραιτήϲει καὶ ἀρνήϲει χρῶνται. εἰρηκότοϲ γὰρ τοῦ Διονύϲου πρὸϲ Εὐριπίδην, ἐπίθεϲ καὶ ϲὺ δὴ λιβανωτόν·
ἐπήγαγε, καλῶϲ· ἕτεροι γάρ εἰϲιν οἷϲιν εὔχομαι θεοῖϲ. διὸ λέγει ὁ Διόνυϲοϲ· ἴδιοί τινέϲ ϲοι, κόμμα καινόν. εἰ καὶ τὰ λοιπὰ προϲέϲχε καλῶϲ τε καὶ εὖ.
ἐπήγαγε, καλῶϲ· ἕτεροι γάρ εἰϲιν οἷϲιν εὔχομαι θεοῖϲ. διὸ λέγει ὁ Διόνυϲοϲ· ἴδιοί τινέϲ ϲοι, κόμμα καινόν. εἰ καὶ τὰ λοιπὰ προϲέϲχε καλῶϲ τε καὶ εὖ.
263 Καλπάζειν: τὸ ἁβρῶϲ βαδίζειν.
[264] 264 Κάλπιϲ: ὑδρία.
[265] 265 Καλοί· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐν τοῖϲι τοίχοιϲ ἔγραφον· Ἀθηναίοιϲ
361
καλόϲ. ἴδιον ἐραϲτῶν ἦν τὸ τὰ τῶν ἐρωμένων ὀνόματα γράφειν ἐν
τοῖϲ τοίχοιϲ ἢ δένδροιϲ ἢ φύλλοιϲ δένδρων, οὕτωϲ· ὁ δεῖνα καλόϲ.
τοῖϲ τοίχοιϲ ἢ δένδροιϲ ἢ φύλλοιϲ δένδρων, οὕτωϲ· ὁ δεῖνα καλόϲ.
[266] 266 Καλυδῶνοϲ: πόλιϲ. καὶ Καλυδώνιοϲ πορθμόϲ.
[267] 267 Κάλυκαϲ: ϲύριγγαϲ. ῥόδα κεκαλυμμένα.
[268] 268 Κάλυμνοϲ: ὁ ἐν Αἰγύπτῳ ϲῖτοϲ. ἀντὶ τοῦ Καλύμνιοϲ. ὁ γὰρ
364
Φιλάδελφοϲ ἐκ Καλυδῶνοϲ μετήγαγε τὸ ϲπέρμα. ὡϲ ὁ Ἀπολλόδωρόϲ
φηϲι λέγεϲθαι καλύδναϲ, ὡϲ καλύβαϲ.
φηϲι λέγεϲθαι καλύδναϲ, ὡϲ καλύβαϲ.
[269] 269 Καλλύνων· χθὲϲ μὲν καὶ πρώην δεδρακότεϲ τοῦ καπηλείου, καὶ τούτου
365
βάθρα καλλύνων καὶ τοὔδαφοϲ κορεῖν.
[271] 271 Κάλυξ: ἄνθοϲ ῥόδου μεμυκόϲ.
[272] 272 Καλύπτω· αἰτιατικῇ.
[273] 273 Καλυψώ: ὄνομα κύριον. ἡ μὴ ἁπλῆ, καλύπτουϲα δὲ τὸ
370
διανοούμενον. δολόεϲϲαν γὰρ λέγει αὐτὴν Ὅμηροϲ.
274 Κάμαξ: χάραξ, ὀρθὸν ξύλον. λέγεται θηλυκῶϲ. οἱ δὲ
372
Πάρθοι ϲτέφουϲιν ὀπίϲω τοὺϲ ἵππουϲ περὶ τοῖϲ αὐτῶν αὐχέϲι τὰϲ
373
κάμακαϲ ἑλίξαντεϲ. καὶ αὖθιϲ· μυρία, καὶ δολιχὰϲ δεξαμένη κάμακαϲ.
374
οἱ δὲ βάρβαροι δρεπανηφόρῳ κάμακι τὸ ϲχοινίον, ᾧ εἴχετο ἡ
375
ναῦϲ, διακόπτουϲι. ζήτει καὶ ἐν τῷ χιλιοϲτύϲ.
[276] 276 Καμάρινοι: ὄνομα ἔθνουϲ.
383
278 Καματηρούϲ: κεκοπιακόταϲ. μήπωϲ καματηροὺϲ καὶ πνευϲτιῶνταϲ ἀκμῆϲι παραδῷ τοῖϲ βαρβάροιϲ.
384
279 Κάμεια: ὄνομα πόλεωϲ.
[280] 280 Καμειραία ἰϲχάϲ· Βάβριοϲ· μικρὸν δ᾿ ἐπιϲχὼν εὖτ᾿ ἔϲωθεν
385
ἐκκύψαϲ ψαύειν ἔμελλεν ἰϲχάδοϲ Καμειραίαϲ. ὅτι Ἀναξανδρίδηϲ ὁ Ῥόδιοϲ
ἐκ Καμείρου ἦν.
ἐκ Καμείρου ἦν.
[281] 281 Καμηλαύκιον: Ῥωμαίων ἡ λέξιϲ. ῥηθείη δ᾿ ἂν καὶ Ἑλληνιϲτὶ παρὰ τὸ καῦμα ἐλαύνειν.
393
285 Κάμιροϲ: ὄνομα κύριον. καὶ ὄνομα πόλεωϲ.
394
286 Κάμνειν: ἐπὶ τοῦ ποιεῖν καὶ ἐργάζεϲθαι, καὶ ἐπὶ τοῦ νοϲεῖν. λέγεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀποθανόντων. εἴδωλα καμόντων. προϲλαβὼν δὲ τὴν ἀποπρόθεϲιν ϲημαίνει τὸ ἀπειπεῖν καὶ ἀπαγορεῦϲαι καὶ ἀπογνῶναι· οἷον, ἀπέκαμον νουθετῶν· κάμνω παραινῶν.
395
287 Καμμονίη: ἡ ἐκ μονομεροῦϲ νίκη.
[288] 288 Καμόντων: τῶν νεκρῶν. εἰ καί ϲοι βέβριθεν ὑπ᾿ εἰδώλοιϲι Anth. καμόντων ὁλκάϲ.
396
289 Κάμμοροϲ: ὁ ταλαίπωροϲ.
398
291 Κάμπη.
399
292 Κάμπιοϲ δρόμοϲ: δρόμοι τινὲϲ ἦϲαν κάμπιοι, οὐκ εὐθεῖϲ καὶ ἁπλοῖ ἀλλὰ καμπὰϲ ἔχοντεϲ.
[293] 293 Καμπιδήκτωρ.
295 Κάμπτω ϲε· αἰτιατικῇ. ἀντὶ τοῦ μαλακίζω τὴν ψυχήν ϲου.
[296] 296 Καμπύλα τόξα· Ὅμηροϲ. ϲυνέμιξε τὸν κατὰ τοῦ τόξου λόγον
406
τῷ κατὰ τῶν βελῶν. καμπύλα μὲν γὰρ τὰ τόξα, τουτέϲτιν ἐπικαμπῇ· πεπτηότα δὲ ἄλλυδιϲ ἄλλη τὰ βέλη. ὡϲ χοῖνιξ τὸ μέτρον καὶ τὸ
μετρούμενον, καὶ κοτύλη ὁμοίωϲ.
μετρούμενον, καὶ κοτύλη ὁμοίωϲ.
[297] 297 Καμπυλιάζειν: κάμπτειν καὶ ϲτρέφειν.
[298] 298 Καννάβη·
[299] 299 Καναϲτραῖα: κοῖλά τινα ἀγγεῖα.
[300] 300 Καναχηδόν: μετὰ κτύπου.
[302] 302 Κανδήλα: παρὰ τὸ καίειν δῆλα.
[303] 303 Κάνδυλοϲ: βρῶμα διὰ μέλιτοϲ καὶ γάλακτοϲ ϲκευαζόμενον· ὡϲ
410
καὶ ἀβυρτάκη ἐρύκων βρῶμα. καὶ ζήτει ἐν τῷ ἀκρόδρυα.
[304] 304 Κάνδυϲ: χιτὼν Περϲικόϲ. ἀποδύϲαντεϲ δὲ τὸν κάνδυν καὶ
411
τὰϲ ἀναξυρίδαϲ ἐξελκύϲαντεϲ καὶ τὸν πῖλον ἀφελόντεϲ.
τὰϲ ἀναξυρίδαϲ ἐξελκύϲαντεϲ καὶ τὸν πῖλον ἀφελόντεϲ.
[305] 305 Κάνναιϲ καὶ καλάμαιϲ χρῶνται οἱ νομάδεϲ εἰϲ τὴν ϲκηνοποιΐαν.
[306] 306 Κάνεον: τὸ κανίϲκιον. καὶ Κάνειον ὁμοίωϲ.
[307] 307 Κάνηϲ: ὁ ψίαθοϲ. καὶ κλίνεται κάνητοϲ.
[308] 308 Κανηφόροι· Φιλόχορόϲ φηϲιν, ὡϲ Ἐριχθονίου βαϲιλεύοντοϲ
415
πρῶτον κατέϲτηϲαν αἱ ἐν ἀξιώματι παρθένοι φέρειν τὰ κανᾶ τῇ θεῷ, ἐφ᾿ ᾧ ἐπέκειτο τὰ πρὸϲ τὴν θυϲίαν, τοῖϲ τε Παναθηναίοιϲ καὶ ταῖϲ ἄλλαιϲ πομπαῖϲ.
πρῶτον κατέϲτηϲαν αἱ ἐν ἀξιώματι παρθένοι φέρειν τὰ κανᾶ τῇ θεῷ, ἐφ᾿ ᾧ ἐπέκειτο τὰ πρὸϲ τὴν θυϲίαν, τοῖϲ τε Παναθηναίοιϲ καὶ ταῖϲ ἄλλαιϲ πομπαῖϲ.
[309] 309 Κάνθαροϲ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικόϲ. μνημονεύεται τούτου δράματα
416
Μήδεια, Τηρεύϲ, Συμμαχίαι, Μύρμηκεϲ, Ἀηδόνεϲ.
310 Κάνθαροϲ: παρὰ τὸν κάνθωνα, τουτέϲτι τὸν ὄνον· καὶ παρὰ
417
τὸν ὀρόν, τουτέϲτι τὸ ϲπέρμα. φαϲὶ γὰρ ὅτι ὁ κάνθαροϲ οὕτω τίκτεται. ἐπὰν εὕρῃ ὄνου κόπρον ϲτρογγύλην, μένει κυλίων τοῖϲ ποϲὶ καὶ ἐν τῷ κυλίειν ἀποϲπερμαίνει· καὶ ἐκ τούτου ὁ κάνθαροϲ τὸ ζῷον γίνεται. ὅθεν καὶ τὴν ὀνομαϲίαν ἔχει παρὰ τὸν κάνθωνα καὶ τὸν
ἀρόν, τουτέϲτι τὸ ϲπέρμα, κάνθωρόϲ τιϲ ὤν. ἢ παρὰ τὸν θορόν, ὃ 418 419 420 δηλοῖ τὸ ϲπέρμα. ἢ ὁ θορὼν παρὰ τὸν κάνθωνα· ἀντὶ τοῦ περὶ τὴν κόπρον τοῦ ὄνου. ἢ ὁ ἐκ τοῦ κάνθωνοϲ ὀρούων. κάνθων δὲ κυρίωϲ ὁ ὄνοϲ. κάνθαροϲ δὲ τὸ ζῷον, καὶ ὄνομα λιμένοϲ ἐν Ἀθήναιϲ, καὶ 422 εἶδοϲ ποτηρίου. ὅτι κάνθαροϲ θῆλυϲ οὐ γίνεται, ἀλλὰ πάντεϲ ἄρϲενεϲ γεννῶνπαι.
ἀρόν, τουτέϲτι τὸ ϲπέρμα, κάνθωρόϲ τιϲ ὤν. ἢ παρὰ τὸν θορόν, ὃ 418 419 420 δηλοῖ τὸ ϲπέρμα. ἢ ὁ θορὼν παρὰ τὸν κάνθωνα· ἀντὶ τοῦ περὶ τὴν κόπρον τοῦ ὄνου. ἢ ὁ ἐκ τοῦ κάνθωνοϲ ὀρούων. κάνθων δὲ κυρίωϲ ὁ ὄνοϲ. κάνθαροϲ δὲ τὸ ζῷον, καὶ ὄνομα λιμένοϲ ἐν Ἀθήναιϲ, καὶ 422 εἶδοϲ ποτηρίου. ὅτι κάνθαροϲ θῆλυϲ οὐ γίνεται, ἀλλὰ πάντεϲ ἄρϲενεϲ γεννῶνπαι.
423
311 Κανθάρου μελάντεροϲ: παροιμία. Μένανδροϲ Θηϲαυρῷ.
424
καὶ Κανθάρου ϲοφώτεροϲ, ἐπὶ τῶν πονηρῶν καὶ κακοήθων.
425
312 Κανθήλη: πόλιϲ.
426
313 Κανθήλιοϲ: βραδὺϲ νοῆϲαι, ἢ ἀφυήϲ. ἢ ὄνοϲ μέγαϲ. Ξενοφῶν
427
λέγει· ὅτι ἐν Βαβυλῶνι οἱ φοίνικεϲ οὐ μεῖον ἢ πλεθριαῖοι τὸ
μέγεθοϲ γίνονται· οἳ δὴ πιεζόμενοι ὑπὸ βάρουϲ ἄνω κυρτοῦνται, 428 ὥϲπερ ὄνοι κανθήλιοι. καὶ Πολύβιοϲ· ἐν γὰρ τοῖϲ ἐπιδεδεμένοιϲ φορτίοιϲ τὰ κανθήλια λαβόνταϲ ἐκ τῶν ὄπιϲθεν προθέϲθαι πρὸ αὐτῶν ἐκέλευϲε τοὺϲ πεζούϲ. οὗ γενομένου, ϲυνέβη παρὰ πάνταϲ χάρακαϲ ἀϲφαλέϲτατον γενέϲθαι τὸ πρόβλημα.
μέγεθοϲ γίνονται· οἳ δὴ πιεζόμενοι ὑπὸ βάρουϲ ἄνω κυρτοῦνται, 428 ὥϲπερ ὄνοι κανθήλιοι. καὶ Πολύβιοϲ· ἐν γὰρ τοῖϲ ἐπιδεδεμένοιϲ φορτίοιϲ τὰ κανθήλια λαβόνταϲ ἐκ τῶν ὄπιϲθεν προθέϲθαι πρὸ αὐτῶν ἐκέλευϲε τοὺϲ πεζούϲ. οὗ γενομένου, ϲυνέβη παρὰ πάνταϲ χάρακαϲ ἀϲφαλέϲτατον γενέϲθαι τὸ πρόβλημα.
429
314 Κάνθων: ὄνοϲ.
[315] 315 Κανόνιον: οὕτω καλεῖται ἡ οἱαδήποτε πραγματεία, κἂν πλειόνων τυγχάνῃ πτυχίων ἢ ϲτίχων ἤγουν παγινῶν. ϲτίχον δὲ τὸ κατὰ τὸ κοινὸν ἔθοϲ ὀνομαζόμενον, ἀπὸ ἀριϲτερῶν ἐπὶ δεξιῶν ἀναγινωϲκόμενον. ϲελίδιον δὲ τὸ ἀπὸ τῶν ἄνωθεν ἀναγινωϲκόμενον ἐπὶ τὰ
κάτω.
κάτω.
432
317 Κάννοϲ καὶ Βύβλιϲ: ὀνόματα κύρια· ἀμφότεροι δυϲτυχήϲαντεϲ.
433
318 Κανοῦν: κανίϲκιον. παρὰ τὴν τῶν Διονυϲίων ἑορτὴν Ἀθήνη
434 ϲιν αἱ εὐγενίδεϲ γυναῖκεϲ ἐκανπηφόρουν. ἦν δὲ ἐκ χρυϲοῦ πεποιημένα τὰ κανᾶ, ἐφ᾿ ὧν τὰϲ ἀπαρχὰϲ πάντων ἐτίθεϲαν. κανοῦν δὲ ἀπὸ τοῦ κνεῖν. ἐν τῷ κανῷ γὰρ ἐκρύπτετο ἡ μάχαιρα καὶ ταῖϲ ϲολαῖϲ καὶ τοῖϲ ϲτέμμαϲιν. κανοῦν δ᾿ ἔχοντε καὶ χύτραν καὶ μυρρίναϲ πλανώμεθα ζητοῦντεϲ τόπον ἀπράγμονα· Σοφοκλῆϲ. τὰ πρὸϲ θυϲίαν κομίζουϲιν,
ἵνα οἰκήϲαντεϲ ἐπὶ τῇ ἱδρύϲει θύϲωϲι. χύτραιϲ γὰρ ἵδρυον. οἱ δέ 435 436 437 438 φαϲιν, ὅτι ἀμυντήρια τῶν ὀρνέων ἐβάϲταζον· ἀντὶ ὅπλου μὲν κανοῦν, ἀντὶ δὲ περικεφαλαίαϲ χύτραν, ἵνα μὴ ἐφιπτάμενα τὰ ὄρνεα τύπτῃ αὐτούϲ. τὰϲ δὲ μυρρίναϲ, πρὸϲ τὸ ἀποϲοβεῖν.
434 ϲιν αἱ εὐγενίδεϲ γυναῖκεϲ ἐκανπηφόρουν. ἦν δὲ ἐκ χρυϲοῦ πεποιημένα τὰ κανᾶ, ἐφ᾿ ὧν τὰϲ ἀπαρχὰϲ πάντων ἐτίθεϲαν. κανοῦν δὲ ἀπὸ τοῦ κνεῖν. ἐν τῷ κανῷ γὰρ ἐκρύπτετο ἡ μάχαιρα καὶ ταῖϲ ϲολαῖϲ καὶ τοῖϲ ϲτέμμαϲιν. κανοῦν δ᾿ ἔχοντε καὶ χύτραν καὶ μυρρίναϲ πλανώμεθα ζητοῦντεϲ τόπον ἀπράγμονα· Σοφοκλῆϲ. τὰ πρὸϲ θυϲίαν κομίζουϲιν,
ἵνα οἰκήϲαντεϲ ἐπὶ τῇ ἱδρύϲει θύϲωϲι. χύτραιϲ γὰρ ἵδρυον. οἱ δέ 435 436 437 438 φαϲιν, ὅτι ἀμυντήρια τῶν ὀρνέων ἐβάϲταζον· ἀντὶ ὅπλου μὲν κανοῦν, ἀντὶ δὲ περικεφαλαίαϲ χύτραν, ἵνα μὴ ἐφιπτάμενα τὰ ὄρνεα τύπτῃ αὐτούϲ. τὰϲ δὲ μυρρίναϲ, πρὸϲ τὸ ἀποϲοβεῖν.
[319] 319 Κάνωβοϲ: ὄνομα κύριον. καὶ ὄνομα πόλεωϲ.
320 Κάνωποϲ: ὁ ἐν Αἰγύπτῳ. ποτέ, ὡϲ λόγοϲ, Χαλδαῖοι τὸν ἴδιον
440
θεόν, ὅπερ ἐϲτὶ τὸ πῦρ, ἀποϲεμνύνοντεϲ πανταχοῦ περιέφερον, ὥϲτε τοῖϲ θεοῖϲ παϲῶν τῶν ἐπαρχιῶν ϲυμβεβληκέναι καὶ τὸν νικῶντα ἐκεῖνον παρὰ πάντων νομίζεϲθαι θεόν. τῶν μὲν οὖν ἄλλων ἐπαρχιῶν οἱ θεοὶ ἀπὸ χαλκοῦ ἢ ἀργύρου ἢ ξύλου ἢ λίθου ἢ ἄλληϲ τοιαύτηϲ
ὕληϲ ἐτύγχανον ἱδρυμένοι, ἡ δὲ τοιαύτη ὕλη εὐχερῶϲ ὑπὸ τοῦ πυρὸϲ διεφθείρετο, ὥϲτε πανταχοῦ τὸ πῦρ ἀναγκαίωϲ νικᾶν. τοῦτο ἀκούϲαϲ ὁ τοῦ Κανώπου ἱερεὺϲ πανοῦργόν τι τοιοῦτον ἐνεθυμήθη. ὑδρίαι ἐν τοῖϲ μέρεϲι τῆϲ Αἰγύπτου εἰώθαϲι γίνεϲθαι ὀϲτράκιναι τρήϲειϲ ἔχουϲαι λεπτὰϲ ϲυνεχεῖϲ, ὥϲτε διὰ τῶν τρήϲεων ἐκείνων τὸ τεθολωμένον
ὕδωρ διυλιζόμενον ἀποδίδοϲθαι καθαρώτατον. ἐκ τούτων τῶν ὑδριῶν μίαν λαβὼν ὁ ἱερεὺϲ τοῦ Κανώπου καὶ τὰϲ τρήϲειϲ ἐκείναϲ ἀποφράξαϲ κηρῷ, καὶ διαφόροιϲ ζωγραφήϲαϲ χρώμαϲι, πληρώϲαϲ ὕδατοϲ ἔϲτηϲεν ὡϲ θεόν, καὶ ἀποτεμὼν παλαιοῦ ἀγάλματοϲ τὴν κεφαλήν, ὅπερ ἐλέγετο Μενελάου τινὸϲ κυβερνήτου γεγενῆϲθαι, ἐπιμελῶϲ ἐπιθείϲ, ἥρμοϲεν
αὐτὴν τῷ ἀγάλματι. παρεγένοντο μετὰ ταῦτα οἱ Χαλδαῖοι, ἀνήφθη τὸ πῦρ, καὶ ὁ κηρόϲ, δι᾿ οὗ αἱ τρήϲειϲ ἐτύγχανον πεφραγμέναι, διελύετο. τῆϲ δὲ ὑδρίαϲ ἱδρώϲηϲ, καὶ τὸ ὕδωρ διὰ τῶν τρήϲεων ἐκβαλλούϲηϲ, ἐϲβέννυτο τὸ πῦρ. οὕτω τε τῇ πανουργίᾳ τοῦ ἱερέωϲ ὁ Κάνωποϲ τῶν Χαλδαίων νικητὴϲ ἀνεδείχθη καὶ ἀπὸ τότε λοιπὸν
ὡϲ θεὸϲ ἐτιμᾶτο. ὅτι ὁ ἑκατὸν ϲταδίουϲ ἀπέχων Κανώβου καὶ ὁ ἕνα ἐπίϲηϲ 441 οὐκ εἰϲὶν ἐν Κανώβῳ· οὕτω καὶ πλέον καὶ ἔλαττον ἁμάρτημα ἐπίϲηϲ οὐκ εἰϲὶ ἐν τῷ κατορθοῦν. ζήτει ϲαφέϲτερον ἐν τῷ ἀμπλάκημα.
ὕληϲ ἐτύγχανον ἱδρυμένοι, ἡ δὲ τοιαύτη ὕλη εὐχερῶϲ ὑπὸ τοῦ πυρὸϲ διεφθείρετο, ὥϲτε πανταχοῦ τὸ πῦρ ἀναγκαίωϲ νικᾶν. τοῦτο ἀκούϲαϲ ὁ τοῦ Κανώπου ἱερεὺϲ πανοῦργόν τι τοιοῦτον ἐνεθυμήθη. ὑδρίαι ἐν τοῖϲ μέρεϲι τῆϲ Αἰγύπτου εἰώθαϲι γίνεϲθαι ὀϲτράκιναι τρήϲειϲ ἔχουϲαι λεπτὰϲ ϲυνεχεῖϲ, ὥϲτε διὰ τῶν τρήϲεων ἐκείνων τὸ τεθολωμένον
ὕδωρ διυλιζόμενον ἀποδίδοϲθαι καθαρώτατον. ἐκ τούτων τῶν ὑδριῶν μίαν λαβὼν ὁ ἱερεὺϲ τοῦ Κανώπου καὶ τὰϲ τρήϲειϲ ἐκείναϲ ἀποφράξαϲ κηρῷ, καὶ διαφόροιϲ ζωγραφήϲαϲ χρώμαϲι, πληρώϲαϲ ὕδατοϲ ἔϲτηϲεν ὡϲ θεόν, καὶ ἀποτεμὼν παλαιοῦ ἀγάλματοϲ τὴν κεφαλήν, ὅπερ ἐλέγετο Μενελάου τινὸϲ κυβερνήτου γεγενῆϲθαι, ἐπιμελῶϲ ἐπιθείϲ, ἥρμοϲεν
αὐτὴν τῷ ἀγάλματι. παρεγένοντο μετὰ ταῦτα οἱ Χαλδαῖοι, ἀνήφθη τὸ πῦρ, καὶ ὁ κηρόϲ, δι᾿ οὗ αἱ τρήϲειϲ ἐτύγχανον πεφραγμέναι, διελύετο. τῆϲ δὲ ὑδρίαϲ ἱδρώϲηϲ, καὶ τὸ ὕδωρ διὰ τῶν τρήϲεων ἐκβαλλούϲηϲ, ἐϲβέννυτο τὸ πῦρ. οὕτω τε τῇ πανουργίᾳ τοῦ ἱερέωϲ ὁ Κάνωποϲ τῶν Χαλδαίων νικητὴϲ ἀνεδείχθη καὶ ἀπὸ τότε λοιπὸν
ὡϲ θεὸϲ ἐτιμᾶτο. ὅτι ὁ ἑκατὸν ϲταδίουϲ ἀπέχων Κανώβου καὶ ὁ ἕνα ἐπίϲηϲ 441 οὐκ εἰϲὶν ἐν Κανώβῳ· οὕτω καὶ πλέον καὶ ἔλαττον ἁμάρτημα ἐπίϲηϲ οὐκ εἰϲὶ ἐν τῷ κατορθοῦν. ζήτει ϲαφέϲτερον ἐν τῷ ἀμπλάκημα.
[321] 321 ἄν τι ϲφαλῆτ᾿ ἐξ ἀξίου γοῦν· Ἄριϲτοφάνηϲ· ζήτει ἐν τῷ ἀπὸ καλοῦ
442
ξύλου.
322 Κἀξ αὑτοῦ.
[323] 323 Κάωνοϲ.
[324] 324 Κάππα διπλοῦν: ἀντὶ τοῦ κακά. τρία κάππα κάκιϲτα· Καππαδοκία, Κρήτη
444
καὶ Κιλικία.
[325] 325 Καππάδοξ: μόνον τῶν εἰϲ ωξ διὰ τοῦ ο μικροῦ. λέγεται δὲ
καὶ Καππαδόκηϲ ἡ εὐθεῖα. καὶ Καππαδόκιον τέραϲ.
καὶ Καππαδόκηϲ ἡ εὐθεῖα. καὶ Καππαδόκιον τέραϲ.
451
327 Κάππαριϲ: εἶδοϲ βοτάνηϲ. ἧϲ ὁ καρπὸϲ ἰατροῖϲ δοκεῖ εἶναι ὀνήϲιμοϲ. ὁ δὲ Ζήνων ὁ Κιτιεὺϲ ὤμνυε κάππαριν, καθάπερ Σωκράτηϲ τὸν κύνα.
452
328 Κάππαριϲ: παρὰ τὸ ἐκ τοῦ κόμπου αἴρεϲθαι.
454
330 Κἄπειτα: καὶ ἔπειτα.
[331] 331 Κάπηθεν καὶ Καπίϲτριον.
455
332 Καπηλεύω· αἰτιατικῇ.
456
333 Καπηλείαϲ: ἐμπορείαϲ. καὶ Καπηλεῖον.
457
334 Καπηλικῶϲ: ἀντὶ τοῦ πανουργικῶϲ. ἐπεὶ οἱ κάπηλοι ὀνθυλεύουϲι
τὸν οἶνον, ϲυμμιγνύντεϲ αὐτῷ ϲαπρόν. οἱ κάπηλοι ὑμῶν θολοῦϲι τὸν οἶνον.
τὸν οἶνον, ϲυμμιγνύντεϲ αὐτῷ ϲαπρόν. οἱ κάπηλοι ὑμῶν θολοῦϲι τὸν οἶνον.
458
335 Καπηλίϲ: παρὰ τὸ κακύνειν τὸν πηλόν. πηλὸϲ δὲ ὁ οἶνοϲ· ὅθεν καὶ ἄμπελοϲ, οἱονεὶ ἔμπελοϲ οὖϲα, ἡ ἐν αὑτῇ ἔχουϲα τὸν πηλόν.
461
337 Κάπηλοϲ: ἓν ἀνθ᾿ ἑνόϲ τινεϲ οἴονται εἶναι· οἷον ἐκ τοῦ παρὰ Σοφοκλεῖ. πολὺϲ δὲ πηλὸϲ ἐκ πίθων τυρβάζεται. ὁ μὲν οὖν Σοφοκλῆϲ εὐεπίφοροϲ ἐϲ τὸν πηλόν. ὁ μέντοι οἶνοϲ οὐκ ἔϲτι πηλόϲ. πόθεν δὲ ἐν τῷ καπήλῳ ὁ οἶνοϲ ἐγγίνεται; καὶ γὰρ ἕτερόν ἐϲτιν οἰνοπώληϲ
καὶ ἕτερον κάπηλοϲ. καθόλου γὰρ τοὺϲ πωλοῦντάϲ τι καπήλουϲ ἔλεγον. ἔϲτι δὲ καὶ παρὰ Σώφρονι ἐν ταῖϲ Ἀκεϲτρίαιϲ. ὁ δὲ Αἰϲχύλοϲ τὰ δόλια πάντα καπηλεῖα καλεῖ· κάπηλα προφέρων τεχνήματα.
καὶ ἕτερον κάπηλοϲ. καθόλου γὰρ τοὺϲ πωλοῦντάϲ τι καπήλουϲ ἔλεγον. ἔϲτι δὲ καὶ παρὰ Σώφρονι ἐν ταῖϲ Ἀκεϲτρίαιϲ. ὁ δὲ Αἰϲχύλοϲ τὰ δόλια πάντα καπηλεῖα καλεῖ· κάπηλα προφέρων τεχνήματα.
[338] 338 Καπήρια: εἶδοϲ πλακοῦντοϲ· τὰ παῤ ἡμῖν καπύρια.
462
339 Κἀπιδώϲειν μοι δοκῶ τὸ χρῆμα μᾶλλον: ἀντὶ τοῦ προϲθήκην
ϲχήϲειν.
ϲχήϲειν.
[340] 340 Καπίϲτριον: ἡ τοῦ ἵππου φορβεία. Κάπουϲ γὰρ Ῥωμαϊκῶϲ ἡ κεφαλή· Etym. καὶ ἐξ αὐτοῦ καπίϲτριον.
[341] 341 Καπιτώλιον· ὁ Ῥωμύλοϲ μετὰ τὸ κτίϲαι τὸ Παλάτιον ἔκτιϲε
463
464
465
466
καὶ τὸ Καπιτώλιον, ὅ ἐϲτι κεφαλὴ τῆϲ πόλεωϲ· ἐν ᾧ καὶ τὸ Παλλάδιον ἐπέθετο λαβὼν ἀπὸ πόλεωϲ Σίλβηϲ. Σατούρειον δὲ πρότερον ἐκαλεῖτο, ὕϲτερον δὲ Καπιτώλιον ἐκ τῆϲ φανείϲηϲ ὀρυττομένων τῶν θεμελίων ἐν τῇ γῇ κεφαλῆϲ ϲώματοϲ νεοϲφαγοῦϲ.
342 Καπίτων, Λύκιοϲ, ἱϲτορικόϲ. οὗτοϲ ἔγραψεν Ἰϲαυρικὰ βιβλία
467
ὀκτώ, Μετάφραϲιν τῆϲ ἐπιτομῆϲ Εὐτροπίου, Ῥωμαϊϲτὶ ἐπιτεμόντοϲ Λίβιον τὸν Ῥωμαῖον, καὶ περὶ Λυκίαϲ καὶ Παμφυλίαϲ.
[343] 343 Κάπνη: ἡ καπνοδόκη. Ἀριϲτοφάνηϲ· τί ποτ᾿ ἄῤ ἡ κάπνη
468
ϲοφεῖ;
[345] 345 Καπνίαϲ: ποιητήϲ, ὁ μηδὲν λαμπρὸν γράφων.
[347] 347 Καπρίαι: αἱ ἐντὸϲ τῶν πτερυγωμάτων τῆϲ φύϲεωϲ τῶν καμήλων ἐπανεϲτῶϲαι ϲάρκεϲ, ἃϲ τέμνουϲιν, ὁπόταν εἰϲ πόλεμον ἐξίωϲιν.
οὐκέτι γὰρ ϲυνουϲιάζουϲιν.
οὐκέτι γὰρ ϲυνουϲιάζουϲιν.
[348] 348 Κάπροϲ: τὸ αἰδοῖον τοῦ ἀνδρόϲ.
[349] 349 Κάπροϲ: Ἐρυμάνθιοϲ· Δρύοπεϲ, ἔθνοϲ περὶ τὴν Πυθῶνα ἄδικον, ὃ
476
Ἡραλῆϲ μετῴκιϲεν. ὅτε γὰρ τὸν Ἐρυμάνθιον κάπρον ἔφερεν, ἐζήτει αὐτοὺϲ τροφήν· οἱ δὲ οὐκ ἔδωκαν·
[351] 351 Καπύη: ὄνομα πόλεωϲ μεγίϲτηϲ. ἡ δὲ Καπύη μεταθεμένη πρὸϲ τοὺϲ
478
Καρχηδοίουϲ τῷ βάρει ϲυνεπεϲπάϲατο καὶ τὰϲ ἄλλαϲ πόλειϲ.
[352] 352 Κάρ· Ἀριϲτοφάνηϲ· εἰ δὲ δοῦλόϲ ἐϲτι καὶ Κάρ, ὥϲπερ Ἐξηκεϲτίδηϲ
479
φυϲάτω πάππουϲ παῤ ἡμῖν, καὶ φανοῦνται φράτορεϲ.
[354] 354 Καραδοκεῖ: προϲδοκᾷ, καταϲκοπεῖ. παρὰ τὸ τῇ κάρᾳ δοκεύειν,
481
482
483
484
486
ἤγουν ἐμβλέπειν καὶ ἐπιτηρεῖν καὶ ἐλπίζειν, ἢ τὸ τῇ κεφαλῇ προβλέπειν ἐκδεχόμενον. μήποτε τὸ κέαρ ἔγκειται. τὸ γὰρ καρηβαρεῖν, ἤτοι καταβαρεῖϲθαι τὴν κεφαλὴν ἢ παραβάλλειν αὐτὴν ἀπὸ μέθηϲ. τινὲϲ δέ, ὅτι ϲύνθετόν ἐϲτι τὸ κάτω κάρα ἐπιφέρειν τὸ καραδοκεῖν, παρατίθενται Δίφιλον λέγοντα· τὴν νύκτ᾿ ἐκείνην διεκαρανόμηϲεν.
487
355 Καραδοκήϲοντα· Ἡρόδοτοϲ. ὁ δὲ πέμπει εἰϲ Δελφοὺϲ Κάδμον καραδοκήϲοντα τὴν μάχην, ᾗ πεϲεῖται.
[356] 356 Κάρανοϲ, εἷϲ τῶν Ἡρακλειδῶν, ϲτρατολογήϲαϲ ἐκ τῆϲ Ἑλλάδοϲ, ἦλθεν εἰϲ Μακεδονίαν ἄδοξον οὖϲαν τότε καὶ ἐβαϲίλευϲε καὶ διαδοχῇ κέχρηται μέχρι Φιλίππου. Ἀμύνταϲ δὲ ὁ Φιλίππου πατὴρ Εὐρυδίκην
Ἰλλυρίδα γήμαϲ ἔϲχε παῖδαϲ Ἀλέξανδρον, Περδίκκαν, Φίλιππον· οἣϲ ἔνιοι καὶ ὑποβεβλῆϲθαι τὴν Εὐρυδίκην φαϲί. πολεμήϲαϲ δὲ Θηβαίοιϲ ὅμηρον ἔδωκε νέον ὄντα τὸν Φίλιππον· οὗ γενέϲθαι Θηβαῖόν τινα Παμμένην ὄνομα ἐραϲτήν, ὥϲ φαϲιν. Ἀμύντου δὲ τελευτήϲαντοϲ, Παυϲανίαϲ φυγαδευθεὶϲ ὑπ᾿ αὐτοῦ πρότερον, κατελθὼν ἐβιάϲατο τοὺϲ
παῖδαϲ καὶ κατέϲχε τὴν ἀρχήν. Εὐρυδίκη δὲ Ἀθηναίων ϲτρατηγῷ διατρίβοντι περὶ τὴν Μακεδονίαν χρηϲαμένη ϲυμμάχῳ, τὸν Παυϲανίαν ἐκβάλλει. ἕωϲ μὲν οὖν ἦρχον οἱ πρεϲβύτεροι, οὐδὲν ἐνεωτερίζετο· Φίλιπποϲ δὲ ἄρξαϲ δύο καὶ εἴκοϲιν ἔτη γεγονὼϲ πολλοὺϲ κατεϲτρέφετο βαρβάρουϲ τε καὶ Ἕλληναϲ, ἔλαβε δὲ καὶ Ἀθηναίων Ἀμφίπολιν καὶ
Θετταλίαν ὑφ᾿ ἑαυτῷ ἐποιήϲατο καὶ τὰϲ Χαλκιδικὰϲ πόλειϲ δύο καὶ τριάκοντα, ὧν ἐπρώτευον Ὀλύνθιοι. ὃϲ Ποτίδαιαν ἀφελόμενοϲ Ἀθηαίων, ἐδωρήϲατο ἀπατῶν αὐτούϲ. ὅμωϲ δὲ βοηθοὺϲ ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι ναῦϲ μ΄ καὶ Χάρητα ϲτρατηγόν· οὗ χειμῶνι ἀποληφθέντοϲ, προδόντων δὲ τὴν Ὄλυνθον Εὐθυκράτουϲ καὶ Λαϲθένουϲ, τὴν μὲν
ἀνάϲτατον ἐποίηϲε, τὰϲ δὲ ἄλλαϲ πόλειϲ εἷλεν· Ἀθηναῖοι δὲ τοὺϲ περιϲωθένταϲ πολίταϲ ἐποιήϲαντο. Μεθωναίοιϲ δὲ τοῖϲ ἐπὶ Θρᾴκηϲ πολεμῶν τὸν ὀφθαλμὸν ἐπηρώθη, Ἀϲτέροϲ τινὸϲ ὄνομα βαλόντοϲ αὐτὸν βέλει, ἐπιγράψαντόϲ τε τῷ βέλει· Ἀϲτὴρ Φιλίππῳ θανάϲιμον πέμπει βέλοϲ. πρὸϲ ὃν ἀντιγράψαϲ ἔπεμψε βέλοϲ ὁ Φίλιπποϲ· Ἀϲτέρα
Φίλιπποϲ, ἢν λάβῃ, κρεμήϲεται. καὶ ὑποϲχόμενοϲ εἰρήνην ἐξῄτηϲε καὶ λαβὼν ἐκρέμαϲεν. εἷλε δὲ καὶ Κερϲοβλέπτην, Θρᾳκῶν βαϲιλέα καὶ φίλον Ἀθηναίων, καὶ Ἁλόνηϲον ἔλαβε, καὶ ἄλλαϲ πόλειϲ· μεθ᾿ ἃ ὁ πόλεμοϲ ὁ Φωκικὸϲ ϲυνέϲτη.
Ἰλλυρίδα γήμαϲ ἔϲχε παῖδαϲ Ἀλέξανδρον, Περδίκκαν, Φίλιππον· οἣϲ ἔνιοι καὶ ὑποβεβλῆϲθαι τὴν Εὐρυδίκην φαϲί. πολεμήϲαϲ δὲ Θηβαίοιϲ ὅμηρον ἔδωκε νέον ὄντα τὸν Φίλιππον· οὗ γενέϲθαι Θηβαῖόν τινα Παμμένην ὄνομα ἐραϲτήν, ὥϲ φαϲιν. Ἀμύντου δὲ τελευτήϲαντοϲ, Παυϲανίαϲ φυγαδευθεὶϲ ὑπ᾿ αὐτοῦ πρότερον, κατελθὼν ἐβιάϲατο τοὺϲ
παῖδαϲ καὶ κατέϲχε τὴν ἀρχήν. Εὐρυδίκη δὲ Ἀθηναίων ϲτρατηγῷ διατρίβοντι περὶ τὴν Μακεδονίαν χρηϲαμένη ϲυμμάχῳ, τὸν Παυϲανίαν ἐκβάλλει. ἕωϲ μὲν οὖν ἦρχον οἱ πρεϲβύτεροι, οὐδὲν ἐνεωτερίζετο· Φίλιπποϲ δὲ ἄρξαϲ δύο καὶ εἴκοϲιν ἔτη γεγονὼϲ πολλοὺϲ κατεϲτρέφετο βαρβάρουϲ τε καὶ Ἕλληναϲ, ἔλαβε δὲ καὶ Ἀθηναίων Ἀμφίπολιν καὶ
Θετταλίαν ὑφ᾿ ἑαυτῷ ἐποιήϲατο καὶ τὰϲ Χαλκιδικὰϲ πόλειϲ δύο καὶ τριάκοντα, ὧν ἐπρώτευον Ὀλύνθιοι. ὃϲ Ποτίδαιαν ἀφελόμενοϲ Ἀθηαίων, ἐδωρήϲατο ἀπατῶν αὐτούϲ. ὅμωϲ δὲ βοηθοὺϲ ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι ναῦϲ μ΄ καὶ Χάρητα ϲτρατηγόν· οὗ χειμῶνι ἀποληφθέντοϲ, προδόντων δὲ τὴν Ὄλυνθον Εὐθυκράτουϲ καὶ Λαϲθένουϲ, τὴν μὲν
ἀνάϲτατον ἐποίηϲε, τὰϲ δὲ ἄλλαϲ πόλειϲ εἷλεν· Ἀθηναῖοι δὲ τοὺϲ περιϲωθένταϲ πολίταϲ ἐποιήϲαντο. Μεθωναίοιϲ δὲ τοῖϲ ἐπὶ Θρᾴκηϲ πολεμῶν τὸν ὀφθαλμὸν ἐπηρώθη, Ἀϲτέροϲ τινὸϲ ὄνομα βαλόντοϲ αὐτὸν βέλει, ἐπιγράψαντόϲ τε τῷ βέλει· Ἀϲτὴρ Φιλίππῳ θανάϲιμον πέμπει βέλοϲ. πρὸϲ ὃν ἀντιγράψαϲ ἔπεμψε βέλοϲ ὁ Φίλιπποϲ· Ἀϲτέρα
Φίλιπποϲ, ἢν λάβῃ, κρεμήϲεται. καὶ ὑποϲχόμενοϲ εἰρήνην ἐξῄτηϲε καὶ λαβὼν ἐκρέμαϲεν. εἷλε δὲ καὶ Κερϲοβλέπτην, Θρᾳκῶν βαϲιλέα καὶ φίλον Ἀθηναίων, καὶ Ἁλόνηϲον ἔλαβε, καὶ ἄλλαϲ πόλειϲ· μεθ᾿ ἃ ὁ πόλεμοϲ ὁ Φωκικὸϲ ϲυνέϲτη.
359 Καρατομεῖται: ἀποκεφαλίζεται.
[360] 360 Καρβάϲιναι: εἶδοϲ ὑποδήματοϲ. ἐπειδὴ ἀπέλειπε τὰ ἀρχαῖα
494
ὑποδήματα, καρβάϲινα εἶχον ἐκ τῶν νεοδάρτων βοῶν.
[362] 362 Κάρδαμα· ἐπιϲχετικὰ οὔρων τὰ κάρδαμα καὶ πτύϲματοϲ. καὶ διὰ τοῦτό
496
φαϲι τοὺϲ Πέρϲαϲ χρῆϲθαι· φυλάττονται γὰρ πολλὰ πτύειν καὶ οὐρεῖν καὶ ἀπομύττεϲθαι.
[363] 363 Καρδαμίϲ: εἶδοϲ λαχάνου.
[365] 365 Καρδία· ὅτι τὰ ἔνυδρα καρδίαν οὐκ ἔχει, οὐδὲ πνεύμονα. ὅϲα
500
δὲ πνεύμονα ἔχει, τῇ τραχείᾳ ἀρτηρίᾳ καταψύχεται τὸ ἐντὸϲ θερμόν, δι᾿ αὐτῆϲ εἰϲιόντοϲ τοῦ ἀέροϲ. οἱ δὲ ἰχθύεϲ διὰ τῶν βραγχίων
καταψύχουϲι τὸ ἐντὸϲ θερμὸν ϲυϲτέλλοντεϲ αὐτὰ καὶ εἰϲδεχόμενοι τὸ ὕδωρ, ὥϲτε οὐ δέονται πνεύμονοϲ. καὶ ἄλλωϲ οὐδὲ πάνυ δέονται τὰ ἔνυδρα τοῦ εἰϲιέναι ἔξωθεν τὸ ὑγρὸν ἵνα ἐμψύξῃ· τὸ γὰρ ὕδωρ αὐτοῖϲ περικείμενον αὐτῇ τῇ ἁφῇ τὴν ἔμψυξιν ἐργάζεται. ἡ καρδία δὲ πρώτωϲ τῆϲ ἐμψύξεωϲ δεῖται· πηγὴ γάρ ἐϲτι τοῦ ἐμφύτου θερμοῦ τοῖϲ
ζῴοιϲ ἡ καρδία· διὰ δὲ αὐτὴν καὶ ὁ πνεύμων. διὰ μὲν οὖν τῆϲ εἰϲπνοῆϲ ἐμψύχεται ἡ καρδία, διὰ δὲ τῆϲ ἐκπνοῆϲ τὰ λιγνυώδη περιττώματα ἀποκρίνεται. ἐπιπολὺ δὲ ἀπνευϲτὶ οὐ δυνάμεθα διαλέγεϲθαι, διὰ τὸ δαπανᾶϲθαι τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τῷ θώρακι. δεόμεθα οὖν πρότερον εἰϲπνεῦϲαι ἄλλο εἰϲ χορηγίαν τῆϲ φωνῆϲ. ἅμα δὲ
εἰϲπνεῖν τε καὶ διαλέγεϲθαι ἀδύνατον, ἐπεὶ μηδὲ εἰϲπνεῖν τε καὶ ἐκπνεῖν· ἐναντία γάρ. διὰ τοῦτο καὶ οἱ τραγῳδοὶ ἐκτείνειν μέλλοντεϲ τὰ μέλη, πολὺ πρότερον εἰϲπνέουϲι πνεῦμα, καὶ οὕτωϲ ἄρχονται φωνεῖ, ἵνα ἐξαρκέϲῃ αὐτοῖϲ περὶ τὴν ἐκπνοήν. ὅτι καρδία τῆϲ 501 ἀρετῆϲ ἐϲτιν ἡ ἐλεημοϲύνη.
καταψύχουϲι τὸ ἐντὸϲ θερμὸν ϲυϲτέλλοντεϲ αὐτὰ καὶ εἰϲδεχόμενοι τὸ ὕδωρ, ὥϲτε οὐ δέονται πνεύμονοϲ. καὶ ἄλλωϲ οὐδὲ πάνυ δέονται τὰ ἔνυδρα τοῦ εἰϲιέναι ἔξωθεν τὸ ὑγρὸν ἵνα ἐμψύξῃ· τὸ γὰρ ὕδωρ αὐτοῖϲ περικείμενον αὐτῇ τῇ ἁφῇ τὴν ἔμψυξιν ἐργάζεται. ἡ καρδία δὲ πρώτωϲ τῆϲ ἐμψύξεωϲ δεῖται· πηγὴ γάρ ἐϲτι τοῦ ἐμφύτου θερμοῦ τοῖϲ
ζῴοιϲ ἡ καρδία· διὰ δὲ αὐτὴν καὶ ὁ πνεύμων. διὰ μὲν οὖν τῆϲ εἰϲπνοῆϲ ἐμψύχεται ἡ καρδία, διὰ δὲ τῆϲ ἐκπνοῆϲ τὰ λιγνυώδη περιττώματα ἀποκρίνεται. ἐπιπολὺ δὲ ἀπνευϲτὶ οὐ δυνάμεθα διαλέγεϲθαι, διὰ τὸ δαπανᾶϲθαι τὸ πνεῦμα τὸ ἐν τῷ θώρακι. δεόμεθα οὖν πρότερον εἰϲπνεῦϲαι ἄλλο εἰϲ χορηγίαν τῆϲ φωνῆϲ. ἅμα δὲ
εἰϲπνεῖν τε καὶ διαλέγεϲθαι ἀδύνατον, ἐπεὶ μηδὲ εἰϲπνεῖν τε καὶ ἐκπνεῖν· ἐναντία γάρ. διὰ τοῦτο καὶ οἱ τραγῳδοὶ ἐκτείνειν μέλλοντεϲ τὰ μέλη, πολὺ πρότερον εἰϲπνέουϲι πνεῦμα, καὶ οὕτωϲ ἄρχονται φωνεῖ, ἵνα ἐξαρκέϲῃ αὐτοῖϲ περὶ τὴν ἐκπνοήν. ὅτι καρδία τῆϲ 501 ἀρετῆϲ ἐϲτιν ἡ ἐλεημοϲύνη.
[367] 367 Καρδιαλγίαι: λῦπαι καρδίαϲ.
[368] 368 Καρδιουλκία: τὰϲ καρδίαϲ ἕλκειν τῶν θυμάτων.
369 Καρδιοφύλαξ: παρὰ Ῥωμαίοιϲ χάλκωμα ϲπιθαμιαῖον πάντη πάντωϲ, ὃ προϲετίθεντο πρὸ τῶν ϲτέρνων. οἱ δὲ ἀντὶ τούτου ἁλυϲιδωτοὺϲ χιτῶναϲ περιετίθεντο περὶ τοὺϲ θώρακαϲ.
510
370 Καρδιωϲάμενοϲ: τῶν θυομένων τοῖϲ θεοῖϲ ἱερείων ἀφῃροῦντο τὰϲ καρδίαϲ, κἂν ὅλα τὰ ἱερεῖα ἔμελλον ὁλοκαυτοῦν, καὶ τῇ καλουμένῃ
πιμελῇ καλύψαντεϲ οὕτωϲ ἐπετίθεϲαν τῷ πυρί. καὶ τοῦτό ἐϲτι τὸ καρδιωϲάμενοϲ.
πιμελῇ καλύψαντεϲ οὕτωϲ ἐπετίθεϲαν τῷ πυρί. καὶ τοῦτό ἐϲτι τὸ καρδιωϲάμενοϲ.
511
371 Καρδιώττειν: τὴν καρδίαν ἀλγεῖν Σικελιῶται· ὃ ἡμεῖϲ βουλιμιᾶν. Ἀπολλόδωροϲ ἐν ἕκιῳ περὶ Ἐπιχάρμου τοὺϲ Σικελιώταϲ φηϲὶ τὸ τὸν ϲτόμαχον ἐπιδάκνεϲθαι ὑπὸ λιμοῦ καρδιώττειν λέγειν, ὅπερ βουλιμιᾶν.
λέγει Ξενοφῶν. καὶ εὐκάρδια πολλοὶ τὰ εὐϲτόμαχα λέγουϲιν.
λέγει Ξενοφῶν. καὶ εὐκάρδια πολλοὶ τὰ εὐϲτόμαχα λέγουϲιν.
512
372 Κάρδοποϲ: ἡ μάκτρα τοῦ ἀλεύρου. μαγίϲ, ἐν ᾗ τοὺϲ
513
ἄρτουϲ ἔματτον. ἢ ϲκαφίδιον, ἐν ᾧ ἀναμάττειν καὶ ἀναφυρᾶν ἔθοϲ τὰ ἄλφιτα. θηλυκῶϲ ἡ κάρδοποϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ. τὴν κάρδοπον ἀρϲενικῶϲ καλεῖϲ, ὥϲπερ Κλεώνυμον. ἀρϲενικῶϲ καλοῦϲί τινεϲ· γυναικώδηϲ
γὰρ ἦν.
γὰρ ἦν.
514
373 Καρδοῦχοι: ϲφενδονῆται ἄριϲτοι.
[374] 374 Κᾶρεϲ: ὄνομα ἔθνουϲ.
515
375 Κάρεψ.
517
377 Καρηβαρία: ἡ μέθη.
518
378 Καρηβαρῶν: τὴν κεφαλὴν βαρούμενοϲ ἀπὸ μέθηϲ οἴνου.
519
379 Κάρηνα: ἀκρόπολιϲ.
520
380 Καρηνόϲ: ἐθνικόν.
522
382 Καρηφαρίτηϲ: ὁ χυδαῖοϲ οἶνοϲ, καὶ μὴ ἀνθοϲμίαϲ. ζήτει ἐν τῷ ἀνθοϲμίαϲ.
[383] 383 Καρθάγεννα.
[384] 384 Κάρθαια: τόποϲ τιϲ.
523
385 Καρία: τόποϲ. καὶ ἡ κεφαλὴ κατὰ γλῶϲϲαν· ὅθεν καὶ κέρατα.
387 Καρίδαϲ· ὅτι Ἀπίκιοϲ ὁ Ῥωμαῖοϲ μυριάδαϲ ἀργυρίου κατανάλωϲεν ἐϲ τὴν
529
γαϲτέρα ἐν Κιντούροιϲ τῆϲ Γαλατίαϲ πολλὰϲ καρίδαϲ ἐϲθίων. ζήτει ἐν τῷ Ἀπίκιοϲ.
[389] 389 Καρικὸν θῦμα: ἐπὶ τῶν ἄϲαρκα ἢ ἄβρωτα μέλη θυόντων. οἱ
532
γὰρ Κᾶρεϲ κύνα θύουϲιν. Εὐνάπιοϲ.
[391] 391 Καρῖνοϲ, Κάρου τοῦ βαϲιλέωϲ υἱόϲ, γενόμενοϲ ἐν ἐξουϲίᾳ καὶ
534
βουλήϲεωϲ κύριοϲ, ἀνέδραμε τηλικοῦτον κακὸν ἐϲ τυραννίδα, ὥϲτε ἀπέδειξε χρυϲὸν τοῖϲ πειραθεῖϲι τὴν τραγωδουμένην τυραννίδα· οὕτω καὶ τοὔνομα τοῖϲ ἔργοιϲ μακρῷ παρῆλθε. παίδων μὲν γάρ οἱ γεγονότων
ὕβρειϲ διὰ τὸ ϲύνηθεϲ οὐδὲ ὕβρειϲ ἐνομίϲθηϲαν, ἀλλ᾿ ἦν ἐγκύκλιον αὐτῷ καὶ πρόχειρον τοιαῦτα ἁμαρτάνειν. ὁ δὲ ἐγκλήματά τε ἀνέπλαττε καὶ ἐδίκαζε τοῖϲ ἀδικουμένοιϲ καὶ τῶν δικαζομένων οὐδεὶϲ ἐϲῴζετο· ὅπου γε πολλῆϲ οὔϲηϲ καὶ ἀδιηγήτου τῆϲ φθορᾶϲ, παρανηλίϲκοντό τινεϲ τῶν εὐδαιμόνων, ὥϲπερ ἐν κοινοῖϲ δείπνοιϲ ἀλεκτορίδεϲ ἐϲ τὴν
Καρίνου τρυφήν. μεμνῆϲθαι δὲ τῶν κατακοπτομένων ἔφαϲκε, τῶν μὲν ὡϲ οὐκ ἐπῄνεϲαν αὐτοῦ τὸ κάλλοϲ, τῶν δέ, ὅτι λέγοντα, ὅτε ἦν μειράκιον, οὐκ ἐθαύμαϲαν ὡϲ ἐβούλετο· ἀπώλλυντο δέ τινεϲ καὶ γελάϲαντεϲ ἐναντίον αὐτοῦ ποτε, καὶ πάντα ἦν αὐτοῦ βαρύτερα διοϲημείαϲ, καὶ ἐλύττα ἐν μέϲοιϲ τοῖϲ ὑπηκόοιϲ. οὗτοϲ ὁ Καρῖνοϲ 535
βαϲιλεύϲαϲ πρᾶγμα μὲν ἐϲ κοινὸν ὄφελοϲ φέρον οὐδὲν εἰργάϲατο· τρυφῇ δὲ καὶ ἐκδεδιῃτημένῳ βίῳ τὰ καθ᾿ ἑαυτὸν παραδοὺϲ παρανάλωμα τῆϲ τρυφῆϲ ἐποιεῖτο φόνουϲ οὐδὲν ἠδικηκότων ἀνθρώπων, κατά τι προϲκεκρουκέναι νομιϲθέντων αὐτῷ. βαρυνομένων δὲ πάντων ἐπὶ τῇ πικρᾷ τυραννίδι ϲυναναμιχθείϲῃ νεότητι, καὶ πάντα ἐκμελῶϲ καὶ
δίχα λογιϲμοῦ πράττοντοϲ.
ὕβρειϲ διὰ τὸ ϲύνηθεϲ οὐδὲ ὕβρειϲ ἐνομίϲθηϲαν, ἀλλ᾿ ἦν ἐγκύκλιον αὐτῷ καὶ πρόχειρον τοιαῦτα ἁμαρτάνειν. ὁ δὲ ἐγκλήματά τε ἀνέπλαττε καὶ ἐδίκαζε τοῖϲ ἀδικουμένοιϲ καὶ τῶν δικαζομένων οὐδεὶϲ ἐϲῴζετο· ὅπου γε πολλῆϲ οὔϲηϲ καὶ ἀδιηγήτου τῆϲ φθορᾶϲ, παρανηλίϲκοντό τινεϲ τῶν εὐδαιμόνων, ὥϲπερ ἐν κοινοῖϲ δείπνοιϲ ἀλεκτορίδεϲ ἐϲ τὴν
Καρίνου τρυφήν. μεμνῆϲθαι δὲ τῶν κατακοπτομένων ἔφαϲκε, τῶν μὲν ὡϲ οὐκ ἐπῄνεϲαν αὐτοῦ τὸ κάλλοϲ, τῶν δέ, ὅτι λέγοντα, ὅτε ἦν μειράκιον, οὐκ ἐθαύμαϲαν ὡϲ ἐβούλετο· ἀπώλλυντο δέ τινεϲ καὶ γελάϲαντεϲ ἐναντίον αὐτοῦ ποτε, καὶ πάντα ἦν αὐτοῦ βαρύτερα διοϲημείαϲ, καὶ ἐλύττα ἐν μέϲοιϲ τοῖϲ ὑπηκόοιϲ. οὗτοϲ ὁ Καρῖνοϲ 535
βαϲιλεύϲαϲ πρᾶγμα μὲν ἐϲ κοινὸν ὄφελοϲ φέρον οὐδὲν εἰργάϲατο· τρυφῇ δὲ καὶ ἐκδεδιῃτημένῳ βίῳ τὰ καθ᾿ ἑαυτὸν παραδοὺϲ παρανάλωμα τῆϲ τρυφῆϲ ἐποιεῖτο φόνουϲ οὐδὲν ἠδικηκότων ἀνθρώπων, κατά τι προϲκεκρουκέναι νομιϲθέντων αὐτῷ. βαρυνομένων δὲ πάντων ἐπὶ τῇ πικρᾷ τυραννίδι ϲυναναμιχθείϲῃ νεότητι, καὶ πάντα ἐκμελῶϲ καὶ
δίχα λογιϲμοῦ πράττοντοϲ.
[392] 392 Καρκάδονα: τοῦτο λέγεται Χάροντοϲ δάνειον, ϲυναγόμενον ἐκ
536
τοῦ ὀβολοῦ τοῦ ϲυγκηδευομένου τοῖϲ τελευτῶϲιν· οὐχ ὡϲ ἔνιοι πλανώμενοι βοτάνηϲ ὄνομά φαϲιν εἶναι.
541
393 Καρκαίρω: ἠχῶ. ζήτει ἐν τῷ ψαμμοκοϲιογάργαρα.
542
394 Καρκίνοϲ, Ἀκραγαντῖνοϲ, τραγικόϲ. καὶ Καρκίνοϲ, Θεοδέκτου ἢ Ξενοκλέουϲ, Ἀθηναῖοϲ, τραγικόϲ. δράματα ἐδίδαξεν ρξ΄, ἐνίκηϲε δὲ α΄. ἤκμαζε κατὰ τὴν ρ΄ ὀλυμπιάδα, πρὸ τῆϲ Φιλίππου βαϲιλείαϲ τοῦ Μακεδόνοϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ ἐϲτιν Ἀχιλλεύϲ, Σεμέλη, ἢ
543 ἀρχή, ὡϲ Ἀθήναιόϲ φηϲιν ἐν Δειπνοϲοφιϲταῖϲ. Λυϲίαϲ· ἐλυμαίνοντο γάρ μου τὸν καρκίνον εἰϲφοιτῶϲαι, φηϲίν, αἱ κύνεϲ. καὶ ὅταν ὁ ϲῖτοϲ ῥιζωθῇ κατὰ τῆϲ γῆϲ, κεκαρκινῶϲθαί φαϲι. Φερεκράτηϲ· ὁπόταν ϲχολάζῃϲ, νῆψον, ἵνα τὰ λήϊα ϲυγκαρκινωθῇ. λέγεται καρκίνοϲ καὶ πάθοϲ τι ϲυμβαῖνον ἐν τοῖϲ ϲώμαϲιν· ὃ νῦν καρκίνωμα λέγεται.
εὑρίϲκεται δὲ πολλάκιϲ καὶ κύριον ὄνομα.
543 ἀρχή, ὡϲ Ἀθήναιόϲ φηϲιν ἐν Δειπνοϲοφιϲταῖϲ. Λυϲίαϲ· ἐλυμαίνοντο γάρ μου τὸν καρκίνον εἰϲφοιτῶϲαι, φηϲίν, αἱ κύνεϲ. καὶ ὅταν ὁ ϲῖτοϲ ῥιζωθῇ κατὰ τῆϲ γῆϲ, κεκαρκινῶϲθαί φαϲι. Φερεκράτηϲ· ὁπόταν ϲχολάζῃϲ, νῆψον, ἵνα τὰ λήϊα ϲυγκαρκινωθῇ. λέγεται καρκίνοϲ καὶ πάθοϲ τι ϲυμβαῖνον ἐν τοῖϲ ϲώμαϲιν· ὃ νῦν καρκίνωμα λέγεται.
εὑρίϲκεται δὲ πολλάκιϲ καὶ κύριον ὄνομα.
544
395 Καρκίνοϲ λαγὼν αἱρεῖ: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.
545
396 Καρκίνοϲ, ποιητὴϲ Ἀττικόϲ. ϲκώπτει δέ τιϲ Καρκίνου παῖδαϲ οὕτωϲ· ὄρτυγαϲ οἰκογενεῖϲ, γυλιαύχεναϲ ὀρχηϲτάϲ, ναννοφυεῖϲ, ϲφυράδων ἀποκνίϲματα, μηχανοδίφαϲ. καὶ γὰρ ἔφαϲχ᾿ ὁ πατὴρ γαλῆν τῆϲ
ἑϲπέραϲ ἀπάγξαι. λέγει δὲ ὄρτυγαϲ μὲν διὰ τὸ ἐριϲτικόν· τοιοῦτοι γὰρ οἱ ὄρτυγεϲ. οἰκογενεῖϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐϲκιατραφημένουϲ, ὡϲ ἂν εἴποιϲ ὄρνιθαϲ οἰκογενεῖϲ. γυλιαύχεναϲ δέ, τουτέϲτι μακροτραχήλουϲ· γύλιοϲ γὰρ ϲτρατιωτικόν ἐϲτι πλέγμα ἐπίμηκεϲ. κολοβὸν οὖν εἰκὸϲ εἶναι αὐτοῖϲ τὸ ὅλον ϲῶμα, τὸν δὲ τράχηλον μακρόν, ἢ αὐχέναϲ οὐκ
ἔχονταϲ, καθάπερ ὁ γύλιοϲ· ὡϲ μικροὺϲ οὖν καὶ γογγυλώδειϲ ϲκώπτει. ἐχόρευον δὲ οὗτοι τῷ πατρί. ναννοφυεῖϲ δὲ ὅτι νάννοι λέγονται οἱ κολοβοὶ τῶν ἀνθρώπων· οἱ δὲ κολοβοὶ τῶν ἵππων ἴννοι. ὀρχηϲτὰϲ δέ· εἰϲέφερε γὰρ αὐτοὺϲ ὁ πατὴρ ἐν τοῖϲ δράμαϲιν ὀρχουμένουϲ. ϲφυράδων δὲ ἀποκνίϲματα, ἀντὶ τοῦ ταπεινοὺϲ καὶ μικρούϲ. ϲφυράδεϲ
δέ εἰϲι τὰ τῶν αἰγῶν καὶ προβάτων ἀποπατήματα, ἡ δὲ ϲφυρὰϲ κυάμου ἔχει τὸ μέγεθοϲ. ταύταιϲ οὖν ἀπεικάζει αὐτούϲ, μᾶλλον δὲ οὐδὲ ταύταιϲ, ἀλλὰ τοῖϲ ἀποκνίϲμαϲιν αὐτῶν καὶ ἀποτμήμαϲιν. εὐτελίζει οὖν αὐτοὺϲ διὰ τὸ βραχύ. ἡ γὰρ τοῦ μικροῦ μερὶϲ μικρὰ ἢ οὐδὲν ἂν εἴη. μηχανοδίφαϲ δὲ ἀπὸ μέρουϲ· Ξενοκλῆϲ γὰρ ὁ Καρκίνου
δοκεῖ μηχανὰϲ καὶ τερατείαϲ εἰϲάγειν ἐν τοῖϲ δράμαϲιν· ὃν Πλάτων δωδεκαμήχανόν φηϲιν. ἢ ἐπειδὴ πολλάκιϲ ὡϲ τραγῳδοὶ μηχανικὰ 546 547 548 549 εἰϲέφερον, ἡνίκα θεοὺϲ ἐμιμοῦντο ἀνερχομένουϲ ἢ κατερχομένουϲ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. ὁ πατὴρ δὲ δρᾶμα ἐποίηϲε Μύαϲ. παρὰ προϲδοκίαν, τουτέϲτι μετὰ μόχθου. γαλῆν δὲ εἶπεν ἀπάγξαι, διότι αἱ γαλαῖ νυκτὸϲ πνίγουϲι τοὺϲ μύαϲ.
ἑϲπέραϲ ἀπάγξαι. λέγει δὲ ὄρτυγαϲ μὲν διὰ τὸ ἐριϲτικόν· τοιοῦτοι γὰρ οἱ ὄρτυγεϲ. οἰκογενεῖϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐϲκιατραφημένουϲ, ὡϲ ἂν εἴποιϲ ὄρνιθαϲ οἰκογενεῖϲ. γυλιαύχεναϲ δέ, τουτέϲτι μακροτραχήλουϲ· γύλιοϲ γὰρ ϲτρατιωτικόν ἐϲτι πλέγμα ἐπίμηκεϲ. κολοβὸν οὖν εἰκὸϲ εἶναι αὐτοῖϲ τὸ ὅλον ϲῶμα, τὸν δὲ τράχηλον μακρόν, ἢ αὐχέναϲ οὐκ
ἔχονταϲ, καθάπερ ὁ γύλιοϲ· ὡϲ μικροὺϲ οὖν καὶ γογγυλώδειϲ ϲκώπτει. ἐχόρευον δὲ οὗτοι τῷ πατρί. ναννοφυεῖϲ δὲ ὅτι νάννοι λέγονται οἱ κολοβοὶ τῶν ἀνθρώπων· οἱ δὲ κολοβοὶ τῶν ἵππων ἴννοι. ὀρχηϲτὰϲ δέ· εἰϲέφερε γὰρ αὐτοὺϲ ὁ πατὴρ ἐν τοῖϲ δράμαϲιν ὀρχουμένουϲ. ϲφυράδων δὲ ἀποκνίϲματα, ἀντὶ τοῦ ταπεινοὺϲ καὶ μικρούϲ. ϲφυράδεϲ
δέ εἰϲι τὰ τῶν αἰγῶν καὶ προβάτων ἀποπατήματα, ἡ δὲ ϲφυρὰϲ κυάμου ἔχει τὸ μέγεθοϲ. ταύταιϲ οὖν ἀπεικάζει αὐτούϲ, μᾶλλον δὲ οὐδὲ ταύταιϲ, ἀλλὰ τοῖϲ ἀποκνίϲμαϲιν αὐτῶν καὶ ἀποτμήμαϲιν. εὐτελίζει οὖν αὐτοὺϲ διὰ τὸ βραχύ. ἡ γὰρ τοῦ μικροῦ μερὶϲ μικρὰ ἢ οὐδὲν ἂν εἴη. μηχανοδίφαϲ δὲ ἀπὸ μέρουϲ· Ξενοκλῆϲ γὰρ ὁ Καρκίνου
δοκεῖ μηχανὰϲ καὶ τερατείαϲ εἰϲάγειν ἐν τοῖϲ δράμαϲιν· ὃν Πλάτων δωδεκαμήχανόν φηϲιν. ἢ ἐπειδὴ πολλάκιϲ ὡϲ τραγῳδοὶ μηχανικὰ 546 547 548 549 εἰϲέφερον, ἡνίκα θεοὺϲ ἐμιμοῦντο ἀνερχομένουϲ ἢ κατερχομένουϲ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ. ὁ πατὴρ δὲ δρᾶμα ἐποίηϲε Μύαϲ. παρὰ προϲδοκίαν, τουτέϲτι μετὰ μόχθου. γαλῆν δὲ εἶπεν ἀπάγξαι, διότι αἱ γαλαῖ νυκτὸϲ πνίγουϲι τοὺϲ μύαϲ.
397 Καρκίνου ποιήματα: Μένανδροϲ Ψευδηρακλεῖ. ἀντὶ τοῦ
550
αἰνιγματώδη. ὁ γὰρ Καρκίνοϲ Ὀρέϲτην ἀπὸ Ἰλίου ἀναγκαζόμενον. ὁμολογῆϲαι ὅτι ἐμητροκτόνηϲεν, ἐποίηϲε δι᾿ αἰνιγμάτων ἀποκρινόμενον.
[398] 398 Κάρμηλοϲ: τὸ ὄροϲ. καὶ Καρμήλιον ὄροϲ.
[399] 399 Καρμητίϲ: πόλιϲ οὕτω καλουμένη.
400 Καρνεάδηϲ, Λίβυϲ, ἀπὸ Κυρήνηϲ, υἱὸο Φιλοκώμου, φιλόϲοφοϲ,
553
ἀφ᾿ οὗπερ ἡ νέα Ἀκαδημία ἤρξατο. φαϲὶ δὲ τελευτήϲαντοϲ αὐτοῦ τὴν ϲελήνην ἐκλιπεῖν καὶ τὸν ἥλιον ἀμυδρὸν γενέϲθαι.
[401] 401 Καρνεάδηϲ ἕτεροϲ, Ἀθηναῖοϲ, φιλόϲοφοϲ, μαθητὴϲ Ἀναξαγόρου.
[402] 402 Κάϲτωρ, Ῥόδιοϲ ἢ ὥϲ τινεϲ Γαλάτηϲ· ὡϲ δὲ ἄλλοι ἐπλανήθηϲαν Μαϲϲαλιώτηϲ·
555
ῥήτωρ· ὃϲ ἐκλήθη Φιλορώμαιοϲ. γήμαϲ δὲ οὗτοϲ Δηϊοτάρου τοῦ ϲυγκλητικοῦ θυγατέρα ἀνῃρέθη ὑπ᾿ αὐτοῦ ἅμα τῇ γαμετῇ, διότι αὐτὸν Καίϲαρι διέβαλεν. ἔγραψε δὲ Ἀναγραφήν καὶ τῶν θαλαϲϲοκρατηϲάντων ἐν βιβλίοιϲ β΄, Χρονικὰ ἀγνοήματα καὶ Περὶ ἐπιχειρημάτων ἐν βιβλίοιϲ ε΄, Περὶ πειθοῦϲ δύο, Περὶ τοῦ Νείλου, τέχνην ῥητορικήν, καὶ ἕτερα.
ῥήτωρ· ὃϲ ἐκλήθη Φιλορώμαιοϲ. γήμαϲ δὲ οὗτοϲ Δηϊοτάρου τοῦ ϲυγκλητικοῦ θυγατέρα ἀνῃρέθη ὑπ᾿ αὐτοῦ ἅμα τῇ γαμετῇ, διότι αὐτὸν Καίϲαρι διέβαλεν. ἔγραψε δὲ Ἀναγραφήν καὶ τῶν θαλαϲϲοκρατηϲάντων ἐν βιβλίοιϲ β΄, Χρονικὰ ἀγνοήματα καὶ Περὶ ἐπιχειρημάτων ἐν βιβλίοιϲ ε΄, Περὶ πειθοῦϲ δύο, Περὶ τοῦ Νείλου, τέχνην ῥητορικήν, καὶ ἕτερα.
[404] 404 Κάρνιοϲ: Ἀπόλλωνοϲ.
[405] 405 Καρρόθεν: ἀπὸ τοῦ κρείττονοϲ.
[406] 406 Καρρόον: κατὰ τὸ ῥεῦμα.
[407] 407 Κάροϲ: ἡ ἐξ οἰνοποϲίαϲ ἐγγινομένη μέθη καὶ παραφορά.
[409] 409 Κάρρων: Δωριϲτὶ ὁ κρείττων. καὶ Καρρόθεν, ἀπὸ τοῦ κρείττονοϲ.
Δαμάϲκιοϲ γὰρ λέγει περὶ Ἰϲιδώρου· ᾤμην αὐτὸν κεκραγέναι καταβάντα εἰϲ γένεϲιν, ἐγὼ δὲ καρρόθεν ἐνθάδε ἀφικόμην.
Δαμάϲκιοϲ γὰρ λέγει περὶ Ἰϲιδώρου· ᾤμην αὐτὸν κεκραγέναι καταβάντα εἰϲ γένεϲιν, ἐγὼ δὲ καρρόθεν ἐνθάδε ἀφικόμην.
[410] 410 Καρπαλίμωϲ: ταχέωϲ.
[411] 411 Καρπαϲινοί: κορτῖναι.
412 Καρπαία: εἶδοϲ ὀρχήϲεωϲ. οὕτωϲ Ξενοφῶν ἐν τῇ Ἀναβάϲει. λέγει δὲ καὶ τὸ εἶδοϲ ταύτηϲ.
568
413 Καρπίζουϲιν: ποτίζουϲιν, εὔκαρπα ποιοῦϲιν.
569
414 Κάρπιμοϲ τόποϲ.
570
415 Καρπόϲ: ἡ ἐπικαρπία· καὶ τὸ μέροϲ τῶν χειρῶν. δύο γὰρ
ϲημαίνει.
ϲημαίνει.
571
416 Καρπὸϲ καὶ περικάρπιον διαφέρει. καρπὸϲ μὲν ἐϲτι κυρίωϲ αἱ κεγχραμίδεϲ τοῦ ϲύκου καὶ τῶν ἐλαιῶν οἱ πυρῆνεϲ, περικάρπιον δὲ τὸ περικεχυμένον τούτοιϲ ὑγρὸν μετὰ τοῦ περιέχοντοϲ αὐτὸ δέρματοϲ.
573
418 Καρποῦ δίκη: οἱ γ᾿ ἀμφιϲβητοῦντεϲ ὡϲ προϲηκούϲηϲ αὐτοῖϲ, λαγχάνουϲι τοῖϲ διακρατοῦϲιν· εἶτα ἑλόντεϲ λαγχάνουϲι καὶ περὶ ἐπικαρπίαϲ. τοῦτο καρποῦ δίκη καλεῖται. καὶ Λυϲίαϲ ἐν τῷ κατὰ
574
Δημοϲθένουϲ ἐπιτροπῆϲ· εἰ γάρ τι ἐγκαλεῖϲ τῷδε τῷ μειρακίῳ, καὶ τῶν ϲῶν τι ἔχει, δίκαϲαι αὐτῷ κατὰ τοὺϲ νόμουϲ· εἰ μὲν χωρίου
ἀμφιϲβητεῖϲ, καρποῦ· εἰ δὲ οἰκίαϲ, ἐνοικίου· ὥϲπερ νῦν οὕτωϲ ϲοι ἐπιτροπῆϲ δικάζεται.
ἀμφιϲβητεῖϲ, καρποῦ· εἰ δὲ οἰκίαϲ, ἐνοικίου· ὥϲπερ νῦν οὕτωϲ ϲοι ἐπιτροπῆϲ δικάζεται.
575
419 Καρποῦμαι· αἰτιατικῇ.
576
420 Καρποφορῶ· δοτικῇ.
578
422 Καρϲίωϲ: πλαγίωϲ, καὶ Ἐγκαρϲίωϲ.
579
423 Κάρτα: λίαν, ἢ μεγάλωϲ. ληΐζεται γὰρ ἡ Κολχὶϲ κάρτα
580
κομιδῆ, καὶ ἄϲχετον ἦν τὸ κακόν. ἐχήρευε γὰρ τοῦ ϲτρατηγήϲαντοϲ.
[424] 424 Κάρτα ἐπαφρόδιτοϲ.
581
425 Κάρτα· ἐκ τῶν Σοφοκλέουϲ. Αἴαϲ φηϲὶ πρὸϲ τὸ ἴδιον τέκνον·
τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτ᾿ ἀνώδυνον κακόν, ἕωϲ τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖϲθαι μάθοιϲ.
τὸ μὴ φρονεῖν γὰρ κάρτ᾿ ἀνώδυνον κακόν, ἕωϲ τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖϲθαι μάθοιϲ.
[426] 426 Κάρταλλοϲ. ἀρχὰϲ ἅλωνόϲ μου καὶ ληνοῦ προϲφέρω Χριϲτῷ, κάρταλλον δὲ βοτρύων τῷ Παρακλήτῳ. κόφινοϲ ὀξὺϲ τὰ κάτω.
428 Καρτερόϲ: ὁ δυνάμενόϲ τινοϲ κρατεῖν. ὁ δὲ ἐδύνατο καρτερὸϲ εἶναι τῆϲ πόλεωϲ, ἀλλ’ ἐνέδωκε ταύτην τῷ βαϲιλεῖ. καὶ αὖθιϲ· τήν
587
τε πόλιν καὶ τὴν χώραν, ἧϲτινοϲ οἱ Νιϲιβηνοὶ καρτεροί εἰϲιν, ἐνδώϲοντεϲ. καὶ αὖθιϲ· καὶ αὐτὸϲ ἐγώ, ἐν ᾧ ἔτι Ἀρμενίαϲ καρτερὸϲ ἦν.
καὶ μάχηϲ καρτερᾶϲ διαγενομένηϲ, διαφθείρεται πᾶϲα ἡ ϲτρατιὰ τῷ Ἀντιόχῳ. πρὸϲ δοτικὴν ἡ ϲύνταξιϲ.
καὶ μάχηϲ καρτερᾶϲ διαγενομένηϲ, διαφθείρεται πᾶϲα ἡ ϲτρατιὰ τῷ Ἀντιόχῳ. πρὸϲ δοτικὴν ἡ ϲύνταξιϲ.
[431] 431 Καρτερώνυχαϲ: ἰϲχυροὺϲ ὄνυχαϲ ἔχονταϲ.
[432] 432 Καρτερώτατοϲ.
[436] 436 Καρυκεία: ἡ ἡδύτηϲ τῶν ζωμῶν.
[437] 437 Καρύκη: ἔδεϲμα ἐκ πολλῶν ϲυγκείμενον. βρῶμα Λύδιον ἐξ
597
αἵματοϲ καὶ ἄλλων ἐδεϲμάτων· ἀφʼ οὗ καὶ τὸ ϲυνταράττειν τι καὶ ἀναδεύειν καρυκεύειν φαϲί. καὶ Καρυκοποιεῖν, τὸ κοϲμεῖν
598
ποικιλίᾳ τινὶ ῥημάτων τὸν λόγον. καρυκεύματα γὰρ τὰ ἡδύϲματα καὶ ἀρτύματα. καὶ καρύκη, ἡ κοιλία, ἣν νῦν μονθυλευτὴν καλοῦϲι. καὶ παροιμία· Μήτε Λυδῶν κάρυκαϲ μήτε μαϲτίγων ψόφουϲ.
ποικιλίᾳ τινὶ ῥημάτων τὸν λόγον. καρυκεύματα γὰρ τὰ ἡδύϲματα καὶ ἀρτύματα. καὶ καρύκη, ἡ κοιλία, ἣν νῦν μονθυλευτὴν καλοῦϲι. καὶ παροιμία· Μήτε Λυδῶν κάρυκαϲ μήτε μαϲτίγων ψόφουϲ.
[438] 438 Καρφαλέον: ξηρόν. καὶ καρχαλέον, κατάξηρον.
[439] 439 Κάρφη: ὁ ξηρὸϲ καὶ κοῦφοϲ χόρτοϲ. διφθέραϲ εἶχον ϲκεπάϲματα
601
ἐπίμπλαϲαν χόρτου κούφου. εἶτα ϲυνῆγον καὶ ϲυνέϲπων τὰϲ 602 διφθέραϲ, ὡϲ μὴ ἅπτεϲθαι τῆϲ κάρφηϲ τὸ ὕδωρ. λέγεται δὲ θηλυκῶϲ. 603 Ἀρριανόϲ· καὶ αἱ διφθέραι τῆϲ κάρφηϲ ἐμπιπλάμεναι καὶ ἡ 604 ὄχθη πᾶϲα πλήρηϲ φαινομένη οὐκ εἴα ἠρεμεῖν τὸν Πόρον. λέγεται 605 καὶ οὐδετέρωϲ τὸ κάρφοϲ, τῷ κάρφει.
ἐπίμπλαϲαν χόρτου κούφου. εἶτα ϲυνῆγον καὶ ϲυνέϲπων τὰϲ 602 διφθέραϲ, ὡϲ μὴ ἅπτεϲθαι τῆϲ κάρφηϲ τὸ ὕδωρ. λέγεται δὲ θηλυκῶϲ. 603 Ἀρριανόϲ· καὶ αἱ διφθέραι τῆϲ κάρφηϲ ἐμπιπλάμεναι καὶ ἡ 604 ὄχθη πᾶϲα πλήρηϲ φαινομένη οὐκ εἴα ἠρεμεῖν τὸν Πόρον. λέγεται 605 καὶ οὐδετέρωϲ τὸ κάρφοϲ, τῷ κάρφει.
610
440 Καρχαλέοϲ: ὁ ξηρόϲ.
[441] 441 Καρχαρόδοντα: ὅϲα ϲτρογγύλουϲ καὶ ἐναλλάϲϲονταϲ τοὺϲ ὀδόνταϲ ἔχουϲι, λέων, κύων, πάρδαλιϲ, ἀετίδεϲ καὶ ἰχθύων γένοϲ, ἃ ϲαρκοφάγα εἰϲί.
611
442 Καρχαρόδουϲ: τραχεῖϲ ὀδόνταϲ ἔχων. καὶ κάρχαρον, τὸ
τραχύ. καὶ κάρχαρόν τι μειδήϲαϲ, ϲοὶ μιϲθὸϲ ἀρκεῖ, φηϲί, τῶν ἰατρειῶν, κεφαλὴν λυκείου φάρυγγοϲ ἐξελεῖν ϲώαν. ἐν Μυθικοῖϲ.
τραχύ. καὶ κάρχαρόν τι μειδήϲαϲ, ϲοὶ μιϲθὸϲ ἀρκεῖ, φηϲί, τῶν ἰατρειῶν, κεφαλὴν λυκείου φάρυγγοϲ ἐξελεῖν ϲώαν. ἐν Μυθικοῖϲ.
612
443 Κἀρχέδημοϲ ὁ γλάμων· Ἀριϲτοφάνηϲ λέγει περὶ αὐτοῦ.
[444] 444 Καρχηδών, πόλιϲ Λιβύηϲ, μεγίϲτη τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην πόλεων καὶ δυναμικωτάτη ἐτύγχανεν οὖϲα, ἥτιϲ καὶ Βύρϲα ἐκαλεῖτο,
ἀπὸ ἱϲτορίαϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ἀφρικανόϲ.
ἀπὸ ἱϲτορίαϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ἀφρικανόϲ.
[445] 445 Καρχηδών: ἡ Ἀφρική· ἐξ ἦϲ ὡρμᾶτο ὁ μέγαϲ Κυπριανόϲ. ταύτην Σκηπίων καθεῖλεν εἰϲ ἔδαφοϲ· ἡ μετὰ τὸν πρῶτον ϲυνοικιϲμὸν ἑπτακόϲια ἔτη κρατήϲαϲα τῶν περιοίκων.
613
446 Καϲαλβάδεϲ: ἑταῖραι, τουτέϲτιν ἀεὶ ἐπὶ τέγουϲ καὶ οἰκήματοϲ
ἑϲτῶϲαι γυναῖκεϲ, ἐπὶ μιϲθῷ παρέχουϲαι τοῖϲ βουλομένοιϲ ἑαυτάϲ.
ἑϲτῶϲαι γυναῖκεϲ, ἐπὶ μιϲθῷ παρέχουϲαι τοῖϲ βουλομένοιϲ ἑαυτάϲ.
614
447 Καϲαλβάϲ· πόρνη. καϲάλβαι δὲ εἴρηνται, ἀφʼ οὖ ποιοῦϲι. καλοῦϲι μὲν οὐκ ἔχουϲαι τοὺϲ ἐραϲτάϲ· ϲοβοῦϲι δὲ τοὺϲ ὄνταϲ, ἵνα ἄλλουϲ λάβωϲι. παρὰ τὸ καλεῖν οὖν καὶ τὸ ϲοβεῖν.
615
448 Καϲαλβάϲω: λοιδορήϲω. Ἀριϲτοφάνηϲ· καϲαλβάϲω τοὺϲ ἐν
Πύλῳ ϲτρατηγούϲ.
Πύλῳ ϲτρατηγούϲ.
616
449 Καϲάνδρα.
617
450 Καϲαυρίοιϲ ἢ Καϲαλβίοιϲ: τουτέϲτι τοῖϲ πορνείοιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐν καϲαυρίοιϲ λείχων τὴν ἀπόπτυϲτον δρόϲον.
618
451 Καϲϲία: ὄνομα πόλεωϲ. ϲημαίνει δὲ καὶ κύριον ὄνομα θυγατρὸϲ
τοῦ Ἰώβ. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ἀρωματικοῦ. καὶ Δαβίδ· ϲμύρνα καὶ ϲτακτὴ καὶ καϲϲία.
τοῦ Ἰώβ. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ἀρωματικοῦ. καὶ Δαβίδ· ϲμύρνα καὶ ϲτακτὴ καὶ καϲϲία.
619
452 Καϲίγνητοϲ: ἀδελφὸϲ γνήϲιοϲ. Καϲίγνητοι κοινότερον οἱ
620
ϲυγγενεῖϲ· ὁ δὲ Ὅμηροϲ τοὺϲ ἀνεψιοὺϲ εἶπε καϲιγνήτουϲ. Ἕκτωρ δὲ καϲίγνητοϲ.
454 Κάϲιον ὄροϲ: πρὸϲ τῷ Εὐφράτῃ. καὶ Κάϲιοϲ Ζεύϲ· ἔνθα
626
Τραιανὸϲ ἀνέθηκε κρατῆραϲ ἀργυροῦϲ καὶ κέραϲ βοὸϲ παμμέγεθεϲ κεχρυϲωμένον, ἀκροθίνια τῆϲ κατὰ Γετῶν νίκηϲ. καὶ ἐπιγράμματα ἐν τοῖϲ ἀναθήμαϲιν Ἀδριανῷ πεποιημένα· Ζηνὶ τάδ’ Αἰνεάδηϲ Καϲίῳ
627
Τραϊανὸϲ ἄγαλμα, κοίρανοϲ ἀνθρώπων κοιράνῳ ἀθανάτων ἄνθετο. ὅτι οἱ Κάϲιοι Πηλουϲιῶται φυϲικῇ τέχνῃ ἅμματα ἔπλεκον δοκοὺϲ ἐπὶ δοκοῖϲ 628 ϲυνάπτοντεϲ. καὶ Καϲιώτῃ ἴϲον ἅμματα, δεϲμά. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· χρύϲεοϲ ἀψαύϲτοιο διέτμαγεν ἅμμα κορίαϲ Ζεύϲ, διαδὺϲ Δανάαϲ χαλκελάτουϲ θαλάμουϲ.
Τραϊανὸϲ ἄγαλμα, κοίρανοϲ ἀνθρώπων κοιράνῳ ἀθανάτων ἄνθετο. ὅτι οἱ Κάϲιοι Πηλουϲιῶται φυϲικῇ τέχνῃ ἅμματα ἔπλεκον δοκοὺϲ ἐπὶ δοκοῖϲ 628 ϲυνάπτοντεϲ. καὶ Καϲιώτῃ ἴϲον ἅμματα, δεϲμά. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· χρύϲεοϲ ἀψαύϲτοιο διέτμαγεν ἅμμα κορίαϲ Ζεύϲ, διαδὺϲ Δανάαϲ χαλκελάτουϲ θαλάμουϲ.
[455] 455 Καϲϲιώπη: ὄνομα κύριον.
[457] 457 Καϲϲίτηροϲ.
[458] 458 Κάϲοϲ· Ῥωμαίων γοῦν ὁ νικήϲαϲ τὴν μουνὰξ μάχην ἀνεδεῖτο
632
ϲτεφάνῳ ἀγρώϲτεωϲ· καὶ ἦν Κάϲοϲ ἄμαχοϲ. φηϲὶν Αἰλιανόϲ.
[459] 459 Καϲϲωρίϲ: πόρνη, ἑταίρα.
460 Κάϲπια ὄρη· καὶ Κάϲπιαι πύλαι. ὅτι ἔϲτιν ἐκεῖ θάλαϲϲα
634
ἀπὸ τῆϲ ἐμβολῆϲ τοῦ Ὠκεανοῦ· καὶ τὸ μὲν ϲτενότατον αὐτῆϲ Κάϲπιαι πύλαι καλοῦνται, τὸ δὲ λοιπὸν Ὑρκανία θάλαϲϲα. περιοικεῖται δὲ βαρβάροιϲ ἔθνεϲιν.
[461] 461 Καϲπίῳ λίθῳ· οἱ Κάϲπιοι εἶχον ἀγχέμαχα δόρατα, τεθηγμένα
635
λίθῳ Καϲπίῳ, ὃν ὀξύτατόν τε φαϲὶ τρῶϲαι καί τινα ἰὸν ἐμποιεῖν τῷ τραύματι ὀλέθριον.
λίθῳ Καϲπίῳ, ὃν ὀξύτατόν τε φαϲὶ τρῶϲαι καί τινα ἰὸν ἐμποιεῖν τῷ τραύματι ὀλέθριον.
[462] 462 Καϲταλία: πηγὴ ἦν ἐν τῇ καλουμένη Δάφνῃ· ἐν ᾗ ἐλέγετο
636
παρεδρεύειν τὸν Ἀπόλλωνα καὶ χρηϲμολογεῖν, αὔραϲ καὶ πνοῆϲ ἐκ τοῦ ὕδατοϲ ἀναδιδομένηϲ. ἐξ ὧν οἱ περὶ τὴν πηγὴν ἔλεγον, ἅπερ οἱ
δαίμονεϲ ἔλεγον.
δαίμονεϲ ἔλεγον.
[463] 463 Καϲταναία: πόλιϲ.
[464] όπιν τὸ Ῥωμαϊ
[465] 465 Καϲτόρειον μέλοϲ: τὸ τοῦ κάϲτοροϲ τοῦ ζῴου.
[466] 466 Καϲτορίδων: κυνῶν. ϲοὶ γὰρ Καϲτορίδων ὑλακὰ εὔαδε.
647
469 Κάϲτωρ, Ῥόδιοϲ, ἢ ὥϲ τινεϲ Γαλάτηϲ, ὡϲ δὲ ἄλλοι ἐπλανήθηϲαν Μαϲϲαλιώτηϲ· ῥήτωρ ὃϲ ἐκλήθη Φιλορώμαιοϲ. γήμαϲ δὲ οὗτοϲ Δηϊοτάρου τοῦ ϲυγκλητικοῦ θυγατέρα ἀνῃρέθη ὑπ’ αὐτοῦ ἅμα τῇ γαμετῇ, διότι αὐτὸν Καίϲαρι διέβαλεν. ἔγραψε δὲ Ἀναγραφὴν Βαβυλῶνοϲ καὶ τῶν θαλαϲϲοκρατηϲάντων ἐν βιβλίοιϲ β΄, Χρονικὰ ἀγνοήματα,
καὶ Περὶ ἐπιχειρημάτων ἐν βιβλίοιϲ ε΄, Περὶ πειθοῦϲ β΄, Περὶ τοῦ Νείλου, τέχνην ῥητορικήν· καὶ ἕτερα. ζήτει περὶ ἀγαλμάτων Κάϲτοροϲ καὶ Πολυδεύκουϲ ἐν τῷ Διόϲκουροι.
καὶ Περὶ ἐπιχειρημάτων ἐν βιβλίοιϲ ε΄, Περὶ πειθοῦϲ β΄, Περὶ τοῦ Νείλου, τέχνην ῥητορικήν· καὶ ἕτερα. ζήτει περὶ ἀγαλμάτων Κάϲτοροϲ καὶ Πολυδεύκουϲ ἐν τῷ Διόϲκουροι.
[470] 470 Καϲτρεύϲαντεϲ· καϲτρεύϲαντεϲ δὲ ἑαυτοὺϲ περὶ τὸν ἀρχιεπίϲκοπον διὰ παρακλήϲεωϲ πείθειν ἐνόμιζον.
471 Κάϲτρον: κατὰ Ῥωμαίουϲ παρεμβολὴ ἀϲφαλήϲ.
656
476 Καταβάλλω· αἰτιατικῇ.
657
477 Καταβαίνω ϲου· γενικῇ.
[478] 478 Καταβελεῖϲ: πολλῶν βελῶν βολὰϲ δεξάμεναι.
658
479 Καταβλακεύω· αἰτιατικῇ.
[480] 480 Καταβοή: μέμψιϲ, κατηγορία. ὁ δὲ οὐχ ἥκιϲτα ἐπιμέμφεται
659 αὐτῷ καὶ καταβοὴν πεποίηται τἀνδρὸϲ οὐκ ἐλαχίϲτην.
659 αὐτῷ καὶ καταβοὴν πεποίηται τἀνδρὸϲ οὐκ ἐλαχίϲτην.
660
481 Καταβολή: περιοδικὴ λῆψιϲ πυρετοῦ. τῶν δὲ Μακεδόνων ἐκ
661
καταβολῆϲ ϲυνερειϲάντων τοῖϲ βαρβάροιϲ, εὐθέωϲ ἐκκλίναντεϲ ἔφευγον.
[484] 484 Καταβοῶ: τὸ κατακραυγάζω. γενικῇ.
[486] 486 Καταβραβευέτω· αἰτιατικῇ. καταλογιζέϲθω, κατακρινέτω, καταγωνιζέϲθω.
671
τὸ ἄλλου ἀγωνιζομένου ἄλλον ϲτεφανοῦϲθαι λέγει ὁ Ἀπόϲτολοϲ καταβραβεύεϲθαι.
[487] 487 Κατὰ βραχύ.
[489] 489 Καταβροχθίϲαϲ: ἐκροφήϲαϲ, καταπιών. ἐπὶ δὲ τῶν ἀθρόωϲ
674
ῥοφουμένων καὶ ἀπλήϲτωϲ λέγεται τὸ καταβροχθίϲαϲ. ἐγὼ δ’ ἤνυϲτρον βοὸϲ καὶ κοιλίαν ὑείαν καταβροχθίϲαϲ, λαρυγγιῶ τοὺϲ ῥήτοραϲ.
[490] 490 Κατάγελωϲ· ταῦτ᾿ οὐ κατάγελώϲ ἐϲτιν ἀνθρώποιϲ πλατύϲ;
675
καὶ ἡ δοτικὴ τῷ καταγέλωτι. καὶ Καταγελῶ ϲου· γενικῇ.
καὶ ἡ δοτικὴ τῷ καταγέλωτι. καὶ Καταγελῶ ϲου· γενικῇ.
[491] 491 Καταγγέλλω· γενικῇ. μήποτέ ϲου καταγγείλῃ ἐπὶ τοῦ νομοθέτου. δοτικῇ
677
δέ· εὐφροϲύνηϲ καὶ χαρᾶϲ ἡμέρα καταγγέλλει τοῖϲ ἰδίοιϲ ἐκ τῶν νηϲτειῶν.
[492] 492 Καταγγέλτουϲ· οἱ δὲ ἔλεγον ἀπαλλαγῆναι αὐτούϲ, πρὶν
678
καταγγέλτουϲ τιϲίν, ὅτι πάρειϲι, γενέϲθαι.
493 Καταγέμων: δαψιλῶϲ ἔχων. ὁ δὲ λείαϲ καταγέμων ἐπανῆλθεν
679
εἰϲ τὴν πόλιν.
[494] 494 Καταγευϲθείϲ: τῇ γεύϲει νικηθείϲ.
688
496 Κατάγαιον οἴκημα καὶ Κατάγειοι: ὑπὸ γῆν, αἱ δ’ οἰκίαι ἦϲαν κατάγειοι.
689
497 Καταγηρᾶϲαι Τιθωνοῦ βαθύτερον καὶ τοῦ Κινύρου πλουϲιώτερον καὶ Σαρδαναπάλου τρυφερώτερον, ὅπωϲ τὸ τῆϲ παροιμίαϲ ἐπὶ ϲοὶ πληρωθῇ· δὶϲ παῖδεϲ οἱ γέροντεϲ:
ἐπὶ τῶν πολυχρονίων λεγόμενον. ὁ δὲ Τιθωνὸϲ ὑπέργηρωϲ γενόμενοϲ κατʼ εὐχὴν εἰϲ τέττιγα μετέβαλε· Κινύραϲ δέ, ἀπόγονοϲ Φαρνάκηϲ, βαϲιλεὺϲ Κυπρίων, πλούτῳ διαφέρων· Σαρδανάπαλοϲ δέ, Ἀϲϲυρίων βαϲιλεύϲ ἐπʼ ἀκολαϲίᾳ καὶ τρυφῇ διαβιοὺϲ ἐτελεύτηϲεν.
ἐπὶ τῶν πολυχρονίων λεγόμενον. ὁ δὲ Τιθωνὸϲ ὑπέργηρωϲ γενόμενοϲ κατʼ εὐχὴν εἰϲ τέττιγα μετέβαλε· Κινύραϲ δέ, ἀπόγονοϲ Φαρνάκηϲ, βαϲιλεὺϲ Κυπρίων, πλούτῳ διαφέρων· Σαρδανάπαλοϲ δέ, Ἀϲϲυρίων βαϲιλεύϲ ἐπʼ ἀκολαϲίᾳ καὶ τρυφῇ διαβιοὺϲ ἐτελεύτηϲεν.
690
498 Καταγιγαρτίϲαι: ϲυνουϲιάϲαι. ἢ ἀντὶ τοῦ κατὰ τῶν
691 γεωργικῶν γιγάρτων βαλεῖν καὶ καταμηρίϲαι. τὸ δὲ ῥῆμα πρόϲκαιρον, ἵνα ἀπὸ τῶν γιγάρτων τὸ μόριον ᾖ πεπλαϲμένον· οὐ γὰρ διαπαντὸϲ ϲυνουϲιάϲαι δηλοῖ τὸ καταγιγαρτίϲαι. ἢ καταθλίψαι. γίγαρτα δὲ τὰ τῆϲ ϲταφυλῆϲ ὀϲπριώδη. Ἀριϲτοφάνηϲ· εὑρόνθʼ ὡρικὴν ὑληφόρον μέϲη λαβόντ᾿ ἄραντα καταβαλόντα καταγιγαρτίϲαι.
691 γεωργικῶν γιγάρτων βαλεῖν καὶ καταμηρίϲαι. τὸ δὲ ῥῆμα πρόϲκαιρον, ἵνα ἀπὸ τῶν γιγάρτων τὸ μόριον ᾖ πεπλαϲμένον· οὐ γὰρ διαπαντὸϲ ϲυνουϲιάϲαι δηλοῖ τὸ καταγιγαρτίϲαι. ἢ καταθλίψαι. γίγαρτα δὲ τὰ τῆϲ ϲταφυλῆϲ ὀϲπριώδη. Ἀριϲτοφάνηϲ· εὑρόνθʼ ὡρικὴν ὑληφόρον μέϲη λαβόντ᾿ ἄραντα καταβαλόντα καταγιγαρτίϲαι.
692
499 Καταγινέων: καταλύων. Ἡρόδοτοϲ.
693
500 Καταγινώϲκω· γενικῇ. καταγινώϲκω ϲου ῥᾳθυμίαν πολλὴν καὶ νωθρότητα.
694
501 Καταγλυκαίνω· αἰτιατικῇ.
[502] 502 Κατὰ γλῶϲϲαν· ζήτει ἐν τῷ ἀκαριαῖον.
695
503 Καταγλωττίζειν: τὸ βλαϲφημεῖν. ὡϲ ἐν Ἀχαρνεῦϲι· ψευδῆ
καταγλώττιζέ μου.
καταγλώττιζέ μου.
696
504 Καταγλωττίϲματα: περίεργα φιλήματα. καταπλάϲματα, παντοῖαι μυραλοιφίαι, ἢ περιλαλήματα. ἢ εἶδοϲ φιλήματοϲ περιεργότερον
697
τὸ καταγλώττιϲμα· ἢ κολάκευμα.
699
700
701
702
703
506 Καταγνῶναι καὶ ἐπιγνῶναι ταύτῃ διενηνοχέναι φαϲίν, ὅτι τὸ μὲν καταγνῶναι ἰδίωϲ ἐπὶ διαβολῇ καὶ πονηρίᾳ λέγουϲιν Ἀθηναῖοι· γνῶναι δὲ χωρὶϲ τῆϲ κατὰ προθέϲεωϲ τὸ μαθεῖν. καταγνοὺϲ οὖν οἱονεὶ καταμαθὼν καὶ αἰϲθόμενοϲ.
[507] 507 Καταγοητεύων· αἰτιατικῇ. ἀπατῶν.
[508] 508 Κατάγονται: ξενοδοχοῦνται. καὶ ἐν αὐτῷ κατάγονται καὶ ξενίων τυχόντεϲ ἐπανῆλθον.
[509] 509 Καταγορεύω ϲου· γενικῇ.
[511] 511 Καταγωγῆϲ: ἀναπαύληϲ, δεξιώϲεωϲ. ὁ δὲ εἴϲ τινοϲ πανδοκέωϲ
706
ἐλθὼν ἠξίου τυχεῖν καταγωγῆϲ. ὁ δὲ ἐδέξατο καὶ πῦρ ἐξέκαυϲεν.
[512] 512 Καταγωνίζεϲθαι· αἰτιατικῇ. νικᾶν.
[513] 513 Κατάγραπτοϲ: ποικίλοϲ.
514 Καταγράφων: προμηθούμενοϲ, προξενῶν. Αἰλιανόϲ· ὁ τοίνυν
709
Διονύϲιοϲ καταγράφων ἑαυτῷ λύτρα πλεῖϲτα ὑπὲρ τῆϲ κόρηϲ, ἢ χρυϲίον πάμπολυ, ἦν ἀπόλοιτο αὐτή.
[515] 515 Καταδακρύω ϲου· γενικῇ.
[517] 517 Κατὰ δάκτυλον: εἶδοϲ ἀριθμητικὸν ἢ γεωμετρικὸν ἢ ῥυθμοῦ.
712
καὶ κρούματοϲ τὸ κατὰ δάκτυλον· ᾧ ἐχρῶντο οἱ αὐλοῦντεϲ πρὸ τοῦ νόμου.
[518] 518 Καταδαρθάνειν: κατακοιμίζεϲθαι. κυρίωϲ δὲ καταδαρθεῖν
ἐϲτι τὸ ἐν δέρμαϲι κατακοιμηθῆναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἔτι δ’ οὐχ 713 ἕξειϲ οὔτ᾿ ἐν κλίνῃ καταδαρθεῖν. βαρυτόνωϲ δὲ οἱ Ἀττικοὶ καταδάρθειν. καὶ Αἰλιανόϲ· καὶ καταδαρθόντι οἱ τῶν τιϲ ἱερέων ἐδόκει 714 λέγειν μίαν εἶναι ϲωτηρίαϲ ὁδὸν τῷ ἀνδρὶ καὶ ἓν τῶν ἐφεϲτώτων κακῶν φάρμακον.
ἐϲτι τὸ ἐν δέρμαϲι κατακοιμηθῆναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἔτι δ’ οὐχ 713 ἕξειϲ οὔτ᾿ ἐν κλίνῃ καταδαρθεῖν. βαρυτόνωϲ δὲ οἱ Ἀττικοὶ καταδάρθειν. καὶ Αἰλιανόϲ· καὶ καταδαρθόντι οἱ τῶν τιϲ ἱερέων ἐδόκει 714 λέγειν μίαν εἶναι ϲωτηρίαϲ ὁδὸν τῷ ἀνδρὶ καὶ ἓν τῶν ἐφεϲτώτων κακῶν φάρμακον.
519 Καταδεδέϲθαι: ἀντὶ τοῦ πεφαρμακεῦϲθαι καὶ δεδέϲθαι φαρμάκῳ.
715
Δείναρχοϲ ἐν τῇ κατὰ Πυθαίου εἰϲαγγελίᾳ.
[520] 520 Καταδεύϲῃ: φυράϲῃ, μαλάξῃ. Αἰλιανόϲ· εἴπερ οὖν τὰ Ἐπικούρου βιβλία καταφλέξαϲ, καὶ τῶν ἀθέων τε καὶ ἀϲεβῶν καὶ ἐκτεθηλυμμένων ϲτιγμάτων
716
τὴν ϲποδὸν ἀναδεύϲει κηρῷ ὑγρῶ, καὶ ἐπιπλαϲάμενοϲ τὴν νηδὺν καὶ τὸν θώρακα
πάντα καταδήϲει ταινίαιϲ.
πάντα καταδήϲει ταινίαιϲ.
[521] 521 Κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν: ἐμίϲηϲε, κατεφρόνηϲεν.
717
Ὅμηροϲ· κατὰ δὲ φρόνιν ἤγαγε πολλήν.
720
522 Καταδείϲαϲ: φοβηθείϲ. καὶ Καταδεῖται, φοβεῖται.
721
523 Καταδημαγωγῶ· αἰτιατικῇ.
722
524 Καταδημοβορῆϲαι: καταφαγεῖν.
723
525 Κατὰ δήμουϲ δικαϲταί: οὗτοι πρότερον μὲν ἧϲαν λ΄ καὶ κατὰ δήμουϲ περιϊόντεϲ ἐδίκαζον, ὕϲτερον δὲ γεγόναϲι μ΄.
724
526 Καταδῃοῦν: κατακόπτειν, καταπραιδεύειν.
725
527 Καταδιαιτήϲω: καταδικάϲω, κατακρινῶ. εἰ δὲ γ’ ἐϲ τοὐναντίον ὀφθήϲεται ἀδίκωϲ ἐπεγκαλῶν, αὐτὸϲ ἐγὼ καταδιαιτήϲω τοῦ Σαρακηνοῦ.
726
528 Καταδιέλεϲθε: μερίϲατε.
728
530 Καταδικαϲάμενοϲ: ἀντὶ τοῦ νικήϲαϲ καὶ καταδικαϲθῆναί τινα ποιήϲαϲ. Ἰϲαῖοϲ ἐν τῷ κατὰ Διοκλέουϲ ὕβρεωϲ.
729
531 Κατάγειν τὰ πλοῖα: Δημοϲθένηϲ ἐν η΄ Φιλιππικῷ· ἀντὶ τοῦ ληῒζεϲθαι καὶ κακοῦν καὶ μὴ ἐᾶν τοῦϲ πλέονταϲ ὅποι βούλοιντο πλεῖν, ἀλλ᾿ εἰϲ τὰ οἰκεῖα χωρία τοῖϲ λῃϲτεύουϲι κατάγειν.
730
532 Καταδικάζω ϲε· αἰτιατικῇ. γενικῇ δέ· αἰ δὲ γυναῖκεϲ κατεδίκαζον ἡμῶν.
731
533 Καταδιώκω· αἰτιατικῇ.
732
534 Καταδολεϲχῶ· γενικῇ.
733
535 Κατάδουποϲ: καταρράκτηϲ, ἢ ψόφοϲ.
734
536 Καταδύεται· δοτικῇ. καταβυθίζεται, κρύπτεται. ξυγκαλύπτειν
735 μέντοι τὸ ἔργον τοῦτο ἐν ϲπουδῇ εἶχε καταδυομένη τοῖϲ οἰκείοιϲ ἐπιτηδεύμαϲι.
735 μέντοι τὸ ἔργον τοῦτο ἐν ϲπουδῇ εἶχε καταδυομένη τοῖϲ οἰκείοιϲ ἐπιτηδεύμαϲι.
736
537 Καταδυναϲτεύω· γενικῇ. οὐκ ἄξιον τῶν πτωχῶν καὶ ἀϲθενῶν καταδυναϲτεύειν. αἰτιατικῇ δέ· καταδυναϲτεύειν τὸν πένητα· ὁ ἅγιοϲ Βαϲίλειόϲ φηϲιν.
738
539 Καταδύϲ: κατακρυβείϲ, κατακαλυφθείϲ ὁ δὲ καταδὺϲ ἐϲ πᾶϲαν Ὀδύϲϲειον καὶ πολύπλοκον μηχανὴν διεπέμπετο πρὸϲ Γαϊάναν.
739
540 Καταδύϲαντεϲ τὰϲ ναῦϲ: παρὰ Θουκυδίδῃ καὶ ἐπὶ τοῦ τρώϲαντεϲ, οὐχὶ δὲ ἐπὶ τοῦ βαπτίϲαντεϲ.
[543] 543 Καταείνυον: ἐκάλυπτον.
[545] 545 Καταΐξ: καταιγίϲ. ἥδ’ ἀπὸ Μηριϲοῖο θοὴ Βορέαο καταΐξ, ἤτοι
749
ἀπὸ τῆϲ Θρᾴκηϲ.
[546] 546 Καταθαρρῳ ϲοῦ· γενικῇ.
[548] 548 Καταθέλξαϲ: ἐξαπατήϲαϲ. καταθέλξαϲ γὰρ αὐτοὺϲ δεινότητι τρόπου, ὡϲ δυνάμενοϲ τὸν ἄνδρα πρὸϲ ϲφᾶϲ μετατιθέναι.
549 Καταθεμένουϲ: ἀποβαλόνταϲ. μὴ πρότερον τῆϲ εἰϲ αὐτὸν
753
εἰϲόδου τυχεῖν ἢ καταθεμένουϲ τὰ ὅπλα.
[550] 550 Καταθέω ϲε· αἰτιατικῇ. οὗτοϲ δὲ κατέθεε τὸν οἰκεῖον χῶρον.
[551] 551 Καταθέω ϲου· γενικῇ.
[552] 552 Καταθεῷτο: βλέποιτο.
553 Καταθέϲει: καταπαύϲει, καταλήξει. ἢ λήψονται αὐτὸν ἐπὶ
757
καταθέϲει τοῦ πολέμου.
[554] 554 Καταθεῖ: κατατρέχει.
[555] 555 Κατὰ θεῖον: τοὺϲ ἐξαίφνηϲ φαινομένουϲ οὕτωϲ ἔλεγον κατὰ
759
θεῖο ὦφθαι. κᾳὶ ἐπὶ τῶν ἐξαίφνηϲ γινομένων, τουτέϲτιν εὐκαίρωϲ
ἐπιφαινομένων, κατὰ θεῖον ἔλεγον. ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ ἀλλαντοπώληϲ αἰφνίδιον βουλομένοιϲ μέν, μὴ προϲδοκήϲαϲι δὲ ἐπεφάνη, εἶπεν· ὁδὶ προϲέρχεται ὥϲπερ κατὰ θεῖον εἰϲ ἀγοράν.
ἐπιφαινομένων, κατὰ θεῖον ἔλεγον. ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ ἀλλαντοπώληϲ αἰφνίδιον βουλομένοιϲ μέν, μὴ προϲδοκήϲαϲι δὲ ἐπεφάνη, εἶπεν· ὁδὶ προϲέρχεται ὥϲπερ κατὰ θεῖον εἰϲ ἀγοράν.
[556] 556 Καταθλήϲαντεϲ: καταγωνιϲάμενοι.
[557] 557 Καταθλῶ· αἰτιατικῇ.
558 Κατάθου.
[559] 559 Καταθραϲύνω· γενικῇ.
767
561 Καταθρήϲομεν: καταϲκοπήϲομεν.
768
562 Καταθρώϲκοντα: καταπηδῶντα. Ἡρόδοτοϲ· καταθρώϲκοντα
769
δὲ τὴν αἱμαϲιὴν τὸν μηρὸν ϲπαϲθῆναι.
770
563 Καταθύμιον: κατὰ ψυχήν, εὐάρεϲτον.
771
564 Καταθύμιοϲ θάνατοϲ: παῤ Ὁμήρῳ οὐχ ὁ ἐπιθυμητικόϲ, ἀλλ’
ἐνθύμιοϲ.
ἐνθύμιοϲ.
772
565 Κατὰ κάθετον: τὰ ἀπὸ ὕψουϲ εἰϲ βάθοϲ διαϲτήματα. λάκκοϲ
773
ἦν χειροποίητοϲ πρὸϲ ὕδατοϲ ϲυναγωγήν, ἔχων τὴν μὲν κάθετον οὐκ ἐλάττω πλέθρου, τὴν δὲ διάμετρον πλεῖον ἢ δυεῖν πλέθρων.
774
566 Κατακαλῶν: ἐπιμελῶϲ ἐκζητῶν. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ Περϲεὺϲ
ἀνανεωϲάμενοϲ τὴν πρὸϲ Ῥωμαίουϲ φιλίαν εὐθέωϲ ἑλληνοκοπεῖν ἐπεβάλετο, κατακαλῶν ἐϲ τὴν Μακεδονίαν καὶ τοὺϲ τὰ χρέα φεύγονταϲ καὶ τοὺϲ πρὸϲ καταδίκαϲ ἐκπεπτωκόταϲ καὶ τοὺϲ ἐπὶ βαϲιλικοῖϲ ἐγκλήμαϲι παρακεχωρηκόταϲ, καὶ τούτων ἐξετίθει προγραφὰϲ εἴϲ τε Δῆλον καὶ Δελφούϲ, διδοὺϲ οὐ μόνον τὴν ἀϲφάλειαν τοῖϲ καταπορευομένοιϲ,
ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαρχόντων κομιδήν, ἀφʼ ὧν ἕκαϲτοϲ ἔφυγεν.
ἀνανεωϲάμενοϲ τὴν πρὸϲ Ῥωμαίουϲ φιλίαν εὐθέωϲ ἑλληνοκοπεῖν ἐπεβάλετο, κατακαλῶν ἐϲ τὴν Μακεδονίαν καὶ τοὺϲ τὰ χρέα φεύγονταϲ καὶ τοὺϲ πρὸϲ καταδίκαϲ ἐκπεπτωκόταϲ καὶ τοὺϲ ἐπὶ βαϲιλικοῖϲ ἐγκλήμαϲι παρακεχωρηκόταϲ, καὶ τούτων ἐξετίθει προγραφὰϲ εἴϲ τε Δῆλον καὶ Δελφούϲ, διδοὺϲ οὐ μόνον τὴν ἀϲφάλειαν τοῖϲ καταπορευομένοιϲ,
ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαρχόντων κομιδήν, ἀφʼ ὧν ἕκαϲτοϲ ἔφυγεν.
775
567 Κατακᾶϲα: κατωφερήϲ, ἢ ἀξία τοῦ κατακαυθῆναι. ἢ ὅτι
776
κόϲον τὸ ϲπέρμα τοῦ ἀνδρόϲ. ὅθεν καὶ καϲίγνητοϲ.
777
568 Κατακαυχῶμαι· γενικῇ.
778
569 Κατακαχρύϲαι: ῥῆξαι, ψοφῆϲαι ποιῆϲαι. ἀπὸ τῶν φρυγομένων
κριθῶν.
κριθῶν.
779
570 Κατακαίνειν: ἀναιρεῖν, φονεύειν. ὁ δὲ τοξότηϲ ἠφίει βέλοϲ, εὔϲτοχοϲ ὢν τοϲούτουϲ κατακαίνειν, ὅϲα ἠφίει βέλη. Εὐνάπιόϲ φηϲι.
780
571 Κατακαίνων: ἀναιρῶν, πλήττων. τοὺϲ μὲν κατακαίνων ἐν
781
χερϲί, τοὺϲ δὲ πλήττων, τοὺϲ δὲ φοβήϲαϲ. καὶ Ξενοφῶν· τοὺϲ μὲν
κατακαίνοντεϲ, τοὺϲ δὲ καταδιώξαντεϲ.
κατακαίνοντεϲ, τοὺϲ δὲ καταδιώξαντεϲ.
782
572 Κατακεκλίϲθαι καὶ κατακεῖϲθαι ἐπὶ τραπέζηϲ, ἀνακεῖϲθαι δὲ ἐπὶ ἀνδριάντων.
783
784
785
786
787
573 Κατακέλευϲον: ἀντὶ τοῦ ϲιωπὴν κήρυξον. οἱ γὰρ κελευϲταὶ πολλάκιϲ ϲιωπᾶν παραγγέλλειν εἰώθαϲι, ϲιώπα λέγοντεϲ, καὶ ἄκουε,
καὶ τὰ ὅμοια. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ὦ τριϲμάκαρ· ὦ κλεινότατε· ὦ ϲοφώτατε· ὦ γλαφυρώτατε. ἐπεὶ οὐκ ἤκουε, φηϲίν, ὦ κατακέλευϲον, ὥϲπερ τοῖϲ ἐρέϲϲουϲι. καὶ ὦ, λέγει, παύϲαϲθαι παρακέλευϲαί μοι.
καὶ τὰ ὅμοια. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ὦ τριϲμάκαρ· ὦ κλεινότατε· ὦ ϲοφώτατε· ὦ γλαφυρώτατε. ἐπεὶ οὐκ ἤκουε, φηϲίν, ὦ κατακέλευϲον, ὥϲπερ τοῖϲ ἐρέϲϲουϲι. καὶ ὦ, λέγει, παύϲαϲθαι παρακέλευϲαί μοι.
574 Κατακερτομεῖν· αἰτιατικῇ. καταχλευάζειν.
[575] 575 Κατακεχρημένηϲ: παραλόγωϲ καὶ ἀφειδῶϲ ἀπολαυούϲηϲ. τῇ τε κουφότητι τοῦ ἀνδρὸϲ κατακεχρημένηϲ.
[576] 576 Κατακηλοῦϲαν· αἰτιατικῇ θέλγουϲαν, πραΰνουϲαν.
[578] 578 Κατακληρουχῶ· αἰτιατικῇ.
[579] 579 Κατακλινήϲ: ἐπὶ κλίνηϲ ἀνακείμενοϲ. ὁ δὲ ἔτυχε τότε κατακλινὴϲ ὢν καὶ μαλακιζόμενοϲ.
[580] 580 Κατάκλιτα: κλίναϲ, θρόνουϲ εἰϲ ἀνάκλιϲιν ἐπιτηδείουϲ.
581 Κατακλῶθέϲ τε βαρεῖαι: αἱ κατακλώθουϲαι καὶ καταμοιροῦϲαι
793
ἑκάϲτῳ τὸ εἱμαρμένον. καὶ Κατακλώθη, ἡ εἱμαρμένη.
[582] 582 Κατάκλυζε: κατακλύζεϲθαι ποίηϲον· ὅ ἐϲτι γέμιϲον ὕδατοϲ.
795
Ἀριϲτοφάνηϲ· καὶ τὴν πύελον κατάκλυζε καὶ θέρμαιν᾿ ὕδωρ.
[583] 583 Κατακολουθῶ· δοτικῇ.
584 Κατακοντίζω ϲε: ἐπὶ πολέμου, μετὰ αἰτιατικῆϲ.
[585] 585 Κατακοντίζω· αἰτιατικῇ.
[586] 586 Κατακορήϲ: ἄχρι κόρου ἐϲθίων. ϲιτίοιϲ καὶ ποτῷ κατακορὴϲ οὐδαμῆ γέγονεν, ἀλλὰ ϲχεδὸν ἄκρῳ δακτύλῳ γευϲάμενοϲ ἀπηλλάττετο.
[588] 588 Κατὰ κόρρηϲ παίει αὐτόν.
[589] 589 Κατακόρου: ἀπλήϲτου. ἅτε τοῦ τῶν γυναικῶν γένουϲ καὶ
800
λάλου καὶ κατακόρου ὄντοϲ.
[590] 590 Κατακούω· γενικῇ.
[592] 592 Κατὰ κῶλον: κατὰ λέξειϲ.
[593] 593 Κατακωμῳδῶ· αἰτιατικῇ.
[594] 594 Κατακωχή: ἡ κατάϲχεϲιϲ. καὶ αὐτὸ τὸ χωρίον ἐπιτείχιϲμα ἦν πρὸϲ κατακωχὴν τῆϲ ὥραϲ. καὶ αὖθιϲ· τὴν δὲ εἶναι θείαν κατακωχὴν
805
ἠρέμα διανοίγουϲαν καὶ ἀποκαθαίρουϲαν τὰ τῆϲ ψυχῆϲ ὄμματα.
ἠρέμα διανοίγουϲαν καὶ ἀποκαθαίρουϲαν τὰ τῆϲ ψυχῆϲ ὄμματα.
595 Κατακωχή: ἔνιοι ἀντὶ τοῦ κατοχή. τὴν βίβλον Πρόκλου τὴν Μητρῳακὴν εἴ τιϲ μετὰ χεῖραϲ λάβοι, ὄψεται, ὡϲ οὐκ ἄνευ θείαϲ κατακωχῆϲ τὴν θεολογίαν τὴν περὶ θεοῦ.
[597] 597 Κατακώχιμοι· μένουϲι χρόνον ὑπόϲυχνον τοῖϲ αὐλήμαϲι κατακώχιμοι. τουτέϲτιν ἁλωτοί.
811
598 Κατάκραϲ: ἐπίρρημα. Θουκυδίδηϲ· ὁ δὲ Βραϲίδαϲ ἐπὶ τὰ μετέωρα τῆϲ πόλεωϲ ἐτράπετο βουλόμενοϲ κατάκραϲ καὶ βεβαίωϲ ἑλεῖν αὐτήν.
812
καὶ αὖθιϲ· ἐλπίϲαντεϲ τὴν πόλιν ἔχεϲθαι κατάκραϲ παραδιδόαϲι ϲφαϲ
αὐτούϲ. ἀντὶ τοῦ ἐξ ὁλοκλήρου.
αὐτούϲ. ἀντὶ τοῦ ἐξ ὁλοκλήρου.
813
599 Κατάκραϲ: ἐπίρρημα. διόλου, παντελῶϲ. ὁ δὲ ἔλεγε μηδὲν
814
ἔτι λείπεϲθαι φυλακτήριον τὸ μὴ οὐ κατάκραϲ ἁλῶναι τὴν πόλιν. εἰ μήποτε εἴη κατ᾿ ἄκραϲ πόλεωϲ, ἀντὶ τοῦ κατ᾿ ἀκροπόλεωϲ.
816
601 Κατακρατῶ ϲου· γενικῇ.
817
602 Κατακραυγάζω ϲου· γενικῇ.
818
603 Κατακρῆθεν: κατὰ κεφαλῆϲ.
819
604 Κατακρίνω· αἰτιατικῇ.
821
606 Κατακροτεῖ: ἄγαν ἐπαινεῖ.
822
607 Καταλαβεῖν· εἴρηται καὶ ἐπὶ τάχουϲ ποδῶν τὸ καταλαβεῖν, ὅταν λέγωμεν. ὁ δὲ τὸν φεύγοντα διώξαϲ κατέλαβεν. οἱ δὲ ῥήτορεϲ καὶ ἐπὶ τοῦ κολάζειν. Ἀντιφῶν· μὴ ἀναίτιον καταλαβόντεϲ τὸν αἴτιον.
[608] 608 Καταλαλιά: ἡ εἴϲ τιναϲ ὑπό τινων βλαϲφημία παρὰ τῷ Ἀποϲτόλῳ.
823
609 Καταλαλῶ· γενικῇ ἐπὶ ἐμψύχων. καθήμενοϲ κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ ϲου κατελάλειϲ. καί, κατελάληϲαν τοῦ θεοῦ καὶ εἶπον. ἐπὶ δὲ ἀψύχων αἰτιατικῇ. μὴ καταλάλει τὸν γειτνιῶντα, ἀλλὰ μᾶλλον τίμα.
825
611 Καταλάμπω· αἰτιατικῇ.
826
612 Καταλλάττω· αἰτιατικῇ.
827
613 Καταλεγέϲθω· καταταττέϲθω.
615 Καταλεύϲιμον: τὸν ἄξιον τοῦ καταλευϲθῆναι εἶπε Δείναρχοϲ
832
ἐν τῷ κατὰ Λυκούργου.
[616] 616 Καταλείβει: καταϲτάζει.
[617] 617 Καταληΐζεται: διαρπάζει.
[619] 619 Καταλλήλωϲ: ἀκολούθωϲ, ἁρμοζόντωϲ.
[620] 620 Καταληπτικόϲ: προκαταλαμβανόμενοϲ τοὺϲ ἀκούονταϲ, ὥϲτε
837
θόρυβον μὴ κινῆϲαι.
[621] 621 Καταληρῶ· γενικῇ.
622 Κατάληψιϲ: γνῶϲιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· καὶ περίλεξιν καὶ
839
κροῦϲιν καὶ κατάληψιν. μουϲικῶϲ δὲ ταῦτα εἶπε. λέγουϲι γὰρ κατάληψιν, ἐπειδὰν καταλάβωϲι τῷ πλήκτρῳ ἢ τοῖϲ δακτύλοιϲ τὰϲ χορδὰϲ πλήξαντεϲ, ὡϲ καὶ ἀποτείνεϲθαι τὸν φθόγγον.
[623] 623 Κατάληψιϲ: τὸ εὑρίϲκειν τέχνην.
[625] 625 Καταλίπωμεν: αὐθυπότακτον.
[626] 626 Καταλογάδην: τὰ πεζῷ λόγῳ γραφόμενα.
[627] 627 Καταλογεύϲ: Ἀθηναίων ϲυνεψηφιϲμένων ἑπτακιϲχιλίοιϲ τῶν
844
ἀϲτῶν ἐγχειρίϲαϲθαι τὰ πράγματα τῆϲ πόλεωϲ, ἦϲάν τινεϲ οἱ τοὺϲ εἰϲ
τοῦτο ἐπιτηδείουϲ καταλέξοντεϲ· καὶ τοῦτο εἰκότωϲ κληθῆναι καταλογίϲαϲθαι. καὶ καταλογεύϲ, ὁ εἰϲ τοῦτο τεταγμένοϲ.
τοῦτο ἐπιτηδείουϲ καταλέξοντεϲ· καὶ τοῦτο εἰκότωϲ κληθῆναι καταλογίϲαϲθαι. καὶ καταλογεύϲ, ὁ εἰϲ τοῦτο τεταγμένοϲ.
[628] 628 Καταλογίζομαι· αἰτιατικῇ.
[629] 629 Καταλογιεῖται: καταριθμήϲει.
[630] 630 Κατάλογοϲ: ἡ ἀπογραφὴ τῶν ὀφειλόντων ϲτρατεύεϲθαι, καὶ ἡ
847
ἐξαρίθμηϲιϲ. ὁ πίναξ ἐφʼ οὖ ἐνέγραφον τῶν ἐκϲτρατευομένων τὰ 848 ὀνόματα. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔπειθ᾿ ὁ πολίτηϲ ἐντεθεὶϲ ἐν καταλόγῳ οὐδεὶϲ κατὰ ϲπουδὰϲ μετεγγραφήϲεται. ἀντὶ τοῦ κατὰ ἄλλου ϲπουδήν. ὁ 849 δὲ Τραιανὸϲ δύο ϲτρατεύματα καὶ τοῦ μεγάλου καταλόγου, καὶ ξενικά. τὴν γάρ τοι πληθὺν καὶ τοὺϲ ἐκ τοῦ καταλόγου ἐῶ νῦν. 850
οὕτω φηϲὶν Αἰλιανόϲ.
ἐξαρίθμηϲιϲ. ὁ πίναξ ἐφʼ οὖ ἐνέγραφον τῶν ἐκϲτρατευομένων τὰ 848 ὀνόματα. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔπειθ᾿ ὁ πολίτηϲ ἐντεθεὶϲ ἐν καταλόγῳ οὐδεὶϲ κατὰ ϲπουδὰϲ μετεγγραφήϲεται. ἀντὶ τοῦ κατὰ ἄλλου ϲπουδήν. ὁ 849 δὲ Τραιανὸϲ δύο ϲτρατεύματα καὶ τοῦ μεγάλου καταλόγου, καὶ ξενικά. τὴν γάρ τοι πληθὺν καὶ τοὺϲ ἐκ τοῦ καταλόγου ἐῶ νῦν. 850
οὕτω φηϲὶν Αἰλιανόϲ.
[631] 631 Καταλογῶ ϲου· γενικῇ.
[632] 632 Καταλούῃ: καταναλίϲκειϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ϲὺ δὲ ὥϲπερ τεθνεῶτοϲ
852
853
854
855
καταλούῃ μου τὸν βίον. ἔθοϲ γὰρ ἦν μετὰ τὸ ἐκκομιϲθῆναι τὸ ϲῶμα καθαρμοῦ χάριν ἀπολούεϲθαι τοὺϲ οἰκείουϲ τοῦ τεθνεῶτοϲ. ἢ εἰϲ τρυφὴν καταναλίϲκειϲ. βίον δὲ τὴν περιουϲίαν λέγει νῦν. ἢ εἰϲ τὰ λουτρὰ καταναλίϲκειϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ὑδάτων. τὴν δὲ κατὰ πρόθεϲιν ἐπιτατικῶϲ λαμβάνουϲιν, ὡϲ ἐπὶ τοῦ καταφαγεῖν.
857
633 Καταλοχίϲαι: εἰϲ λόχουϲ καταμερίϲαι τὸ πλῆθοϲ τοῦ ϲτρατοῦ.
858
634 Καταλοφάδια: κατὰ τοῦ τραχήλου.
859
635 Καταλύειν τὸν δῆμον: ἀντὶ τοῦ βλάπτειν.
860
636 Καταλύϲαϲ: καταϲτρέψαϲ, ἀφανίϲαϲ, ἢ εὐωχηθείϲ. τάττεται δὲ καὶ ἐπὶ τῆϲ τοῦ ἀπαγξαμένου κατενέξεωϲ. οὐ γὰρ δεῖ λέγειν κυρίωϲ
κατενεγκεῖν ἐπʼ αὐτοῦ, ἀλλὰ καταλῦϲαι.
κατενεγκεῖν ἐπʼ αὐτοῦ, ἀλλὰ καταλῦϲαι.
861
637 Καταλῦϲαι: παρὰ Θουκυδίδῃ ἐπὶ τῶν ὀχουμένων ἐπὶ ἄρματοϲ. κατάγειν δὲ ἐπὶ νηόϲ.
[638] 638 Κατάλυϲιϲ: ἡ οἰκία. Πολύβιοϲ· τῷ δὲ ἐπὶ τὴν Ῥωμαϊκὴν
862
κατάλυϲιν ἐπιγράψαντι τοῦτο θάνατον ὥριϲεν Ἀννίβαϲ τὴν ζημίαν.
863
639 Καταλύω· αἰτιατικῇ.
864
640 Καταλυττῶ· γενικῇ.
865
641 Καταμαλάττω· αἰτιατικῇ.
866
642 Καταμανθάνω· αἰτιατικῇ.
868
644 Καταμάχομαι· αἰτιατικῇ.
869
645 Καταμαίνομαί ϲου.
[646] 646 Καταμέροϲ: ἐπίρρημα.
870
647 Καταμέμφομαι· δοτικῇ. καὶ τοῖϲ τοῦ θεοῦ ὅροιϲ καταμεμφόμενοι. αἰτιατικῇ δέ· πολλὰ τὸν βαϲιλέα Εὐμένη καταμεμψάμενοι.
871
648 Καταμειδιῶν· γενικῇ. καταφρονῶν. ὁ δὲ μηδὲν εἰπὼν τοῖϲ ἐρευνῶϲιν ἀνεϲταυρώθη, τοῦ θανάτου καταμειδιῶν.
872
649 Καταμηλῶϲαι: λέγεται τὸ μήλην καθίζεϲθαι ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ εἰϲ τὸν λαιμόν· ὡϲ ποιοῦϲι καὶ οἱ ἐμοῦντεϲ, τὸν δάκτυλον καθιέντεϲ εἰϲ τὸν λαιμόν.
873
650 Κατὰ μῆῤ ἐκάη: κατεκάη τὰ μηριαῖα ὀϲτᾶ.
874
875
876
877
878
651 Καταμηϲάμενοϲ: ἐπιβαλών, ἐπικαταχέαϲ. Ἰώϲηποϲ· ὁ δὲ περιπρήξαϲ τὴν ἐϲθῆτα καὶ καταμηϲάμενοϲ τῆϲ κεφαλῆϲ κόνιν.
652 Καταμήλην: μηλῶϲαι καλοῦϲιν οἱ ἰατροὶ τὸ μήλην καθεῖναί
879
που. ἦν δὲ καὶ παροιμία τιϲ ἐπὶ τῶν τὰ ἄδηλα τεκμαιρομένων. λέγεται δὲ καταμηλοῦν καὶ τὸ βάπτειν ἔρια, ὅταν πιέζηται κινούμενα.
[653] 653 Καταμνημονεύω· αἰτιατικῇ.
[655] 655 Κατάμφω.
[656] 656 Καταμωκώμενόϲ μου: χλευαζόμενοϲ.
[657] 657 Καταμωλωπίζω.
[658] 658 Καταμυθεύω· αἰτιατικῇ.
[660] 660 Καταναγκάζω· αἰτιατικῇ.
[661] 661 Κατανάγκη.
[662] 662 Καταναλίϲκω· αἰτιατικῇ.
[663] 663 Κατανάλωϲε καὶ κατηνάλωϲε, τὸ αὐτό.
[665] 665 Καταναϲτάϲ· ὁ δὲ διὰ τὸ τάχοϲ τῆϲ εἰρεϲίαϲ ἀπέπλευϲε, καταναϲτὰϲ
889
μιᾷ νηῒ παντὸϲ τοῦ τῶν ἐναντίων ϲτόλου. ἀντὶ τοῦ ὑπερβαλών, ὑπερνικήϲαϲ.
[666] 666 Καταναυμαχῶ· αἰτιατικῇ.
667 Κατὰ ναῦν: κατὰ τάξιν. εἴρηται δὲ ἀπὸ τῆϲ παροιμίαϲ· κατὰ
891
ναῦν τὰ ἄρμενα.
[668] 668 Κατανδρίζεϲθαι· γενικῇ. καταπαλαίειν.
[669] 669 Καταναῖοϲ: ὁ ἀπὸ Κατάνηϲ.
[670] 670 Καταναιϲχυντῶ· γενικῇ.
[672] 672 Κατανομιϲτεύϲαϲ: νόμιϲμα ἐργαϲάμενοϲ. ὁ δὲ κατὰ ϲπάνιν
896
ἤδη χρημάτων, ὅϲον εἶχε κόϲμον, κατανομιϲτεύϲαϲ Ἀντωνίῳ καὶ τοῖϲ περὶ αὐτὸν ἔπεμψεν.
[673] 673 Κατὰ νοῦν: τουτέϲτι θυμῆρεϲ. οἰόμενοϲ, ὁπότερον γένοιτο, κατὰ
νοῦν αὐτῷ ἔϲεϲθαι.
νοῦν αὐτῷ ἔϲεϲθαι.
[674] 674 Κατανωτίϲαϲθαι: ἀντὶ τοῦ κατὰ νώτου φέρειν. μηδὲ τὴν
897
τοῦ Πλουτάρχου κατανωτίϲαϲθαι κρίϲιν, μηδὲ αὖ μείζω φρονεῖν τῆϲ κοινωφελοῦϲ προαιρέϲεωϲ. ἀντὶ τοῦ καταφρονεῖν, ὀπίϲω ῥίπτειν.
902
675 Κάταντα: κατωφερῆ.
903
676 Καταντήϲωϲι: παραγένωνται. τότε ποιήϲεται πρὸϲ αὐτοὺϲ τὰϲ ὑπὲρ τῆϲ εἰρήνηϲ ϲυνθήκαϲ, ὅταν οἱ βαϲιλεῖϲ αὐτῶν καταντήϲωϲι πρὸϲ αὐτόν.
904
677 Καταντλοῦμαι τοῖϲδε, Καταντλῶ ϲου δὲ τάδε.
905
678 Κατανυγείϲ: λυπηθείϲ, μεταγνούϲ. καὶ ἀντὶ τοῦ ϲιωπῶ. Δαβίδ· ὅπωϲ ἂν ψάλῃ ϲοι ἡ δόξα μου, καὶ οὐ μὴ κατανυγῶ. ἀντὶ τοῦ ϲιωπήϲω.
906
679 Κατανυγῇϲ: αὐθυπότακτον.
[680] 680 Κατανυγῶ: ὁ μὲν γὰρ Χρυϲόϲτομοϲ ἀντὶ τοῦ οὐ μὴ μεταβληθῶ,
οὐ μὴ μεταϲτῶ. καὶ ὁ Ἀπόϲτολοϲ· ἔδωκεν αὐτοῖϲ ὁ θεὸϲ πνεῦμα κατανύξεωϲ. οὐκ ἐνέργειαν δηλοῖ, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ϲυνεχώρηϲε· τὴν γὰρ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἕξιν τῆϲ ψυχῆϲ φηϲι, τὴν ἀνιάτωϲ ἔχουϲαν καὶ ἀμεταθέτων. ὥϲπερ γὰρ ὁ ἐν εὐλαβείᾳ κατανενυγμένοϲ οὐκ ἂν εὐκόλωϲ μεταϲτῇ, οὕτω καὶ ὁ ἐν πονηρίᾳ κατανυγεὶϲ οὐκ ἂν ῥᾳδίωϲ μεταβάλοιτο.
ὁ δὲ Ἰϲίδωροϲ ἀντὶ τοῦ οὐ μὴ καταπλαγῶ, οὐ μὴ μεταϲτῶ.
οὐ μὴ μεταϲτῶ. καὶ ὁ Ἀπόϲτολοϲ· ἔδωκεν αὐτοῖϲ ὁ θεὸϲ πνεῦμα κατανύξεωϲ. οὐκ ἐνέργειαν δηλοῖ, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ϲυνεχώρηϲε· τὴν γὰρ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἕξιν τῆϲ ψυχῆϲ φηϲι, τὴν ἀνιάτωϲ ἔχουϲαν καὶ ἀμεταθέτων. ὥϲπερ γὰρ ὁ ἐν εὐλαβείᾳ κατανενυγμένοϲ οὐκ ἂν εὐκόλωϲ μεταϲτῇ, οὕτω καὶ ὁ ἐν πονηρίᾳ κατανυγεὶϲ οὐκ ἂν ῥᾳδίωϲ μεταβάλοιτο.
ὁ δὲ Ἰϲίδωροϲ ἀντὶ τοῦ οὐ μὴ καταπλαγῶ, οὐ μὴ μεταϲτῶ.
[681] 681 Καταξάναι.
907
682 Καταξαίνειν εἰϲ φοινικίδα· Ἀριϲτοφάνηϲ· τί φειδόμεϲθα τῶν λίθων οἱ δημόται, μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐϲ φοινικίδα; οἷοϲ αὖ μέλαϲ τὶϲ ὑμῖν θυμάλωψ ἐπέζεϲεν. ἀντὶ τοῦ μὴ οὐχὶ
λίθοιϲ αὐτὸν αἱμάϲϲειν, ὡϲ φοινικοῦν αὐτοῦ ποιῆϲαι τὸ ϲῶμα. τὸ δὲ καταξαίνειν ὡϲ ἐπὶ ἐρίων ἐχρήϲατο. διὸ καὶ φοινικίδα εἶπεν ὡϲ ἐπὶ ἱματίου. ἐχρῶντο δὲ οἱ Λακεδαιμόνιοι φοινικίδι πρὸϲ τοὺϲ πολέμουϲ, τοῦτο μέν, ὅτι τὸ τῆϲ χρόαϲ ἀνδρικόν, τοῦτο δέ, ὅτι τὸ τοῦ χρώματοϲ αἱματῶδεϲ τῆϲ τοῦ αἵματοϲ ῥεύϲεωϲ ἐθίζει καταφρονεῖν. τὸ οὖν ἐν
φοινικίδι, ἀντὶ τοῦ ἐν τάξει πολεμίων, ἀποφορήματα δηλώϲειεν ἂν εἰκότωϲ, ἐπεὶ τὸ φοινιχθῆναι, αἱμαχθῆναι. θυμάλωψ δὲ ὁ διακεκαυμένοϲ ἄνθραξ.
λίθοιϲ αὐτὸν αἱμάϲϲειν, ὡϲ φοινικοῦν αὐτοῦ ποιῆϲαι τὸ ϲῶμα. τὸ δὲ καταξαίνειν ὡϲ ἐπὶ ἐρίων ἐχρήϲατο. διὸ καὶ φοινικίδα εἶπεν ὡϲ ἐπὶ ἱματίου. ἐχρῶντο δὲ οἱ Λακεδαιμόνιοι φοινικίδι πρὸϲ τοὺϲ πολέμουϲ, τοῦτο μέν, ὅτι τὸ τῆϲ χρόαϲ ἀνδρικόν, τοῦτο δέ, ὅτι τὸ τοῦ χρώματοϲ αἱματῶδεϲ τῆϲ τοῦ αἵματοϲ ῥεύϲεωϲ ἐθίζει καταφρονεῖν. τὸ οὖν ἐν
φοινικίδι, ἀντὶ τοῦ ἐν τάξει πολεμίων, ἀποφορήματα δηλώϲειεν ἂν εἰκότωϲ, ἐπεὶ τὸ φοινιχθῆναι, αἱμαχθῆναι. θυμάλωψ δὲ ὁ διακεκαυμένοϲ ἄνθραξ.
[684] 684 Καταξαίνων: κατατρίβων. καὶ ἐν τούτοιϲ τὸν ἅπαντα αὐτοῦ
913
καταξαίνων βίον.
685 Κατάξηροι ὄνειροι: οἱ μὴ ἔχοντεϲ λαβάϲ.
[686] 686 Καταξιοπιϲτεύεϲθαι· ἴνα δὲ μὴ δόξωμεν τῶν τηλικούτων
914
ἀνδρῶν καταξιοπιϲτεύεϲθαι, μνηϲθηϲόμεθα μιᾶϲ παρατάξεωϲ.
[687] 687 Καταξιοῦντεϲ: τιμῆϲ ἀξιοῦντεϲ. οἱ δὲ οὐ καταξιοῦντεϲ τὸν
915
Τίμαρχον, διὰ τὸ ϲυνειδέναι τίϲ ἦν, οὐ προϲεδέξαντο.
[689] 689 Καταπαλαίω ϲε. καὶ Καταπανουργεύω· αἰτιατικῇ.
[690] 690 Καταπαλαῖϲαι.
[691] 691 Καταπάϲω: καταποικιλῶ, πληρώϲω. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἢν γάρ μεθυϲθῶ,
918
πάντα ταυτὶ καταπάϲω.
692 Κατάπαϲτοϲ: κατάμεϲτοϲ, πλήρηϲ, καταπεποικιλμένοϲ. πράξειαϲ
919
κατὰ νοῦν τὸν ἐμόν, πάλιν ὡϲ ἡμᾶϲ ἥξειϲ ϲτεφάνοιϲ κατάπαϲτοϲ.
[693] 693 Κατὰ πατέρα καὶ μητέρα· ὁ δὲ Ὀνόουλφοϲ ἔφυ ἐξ ἐθνῶν
920
κατὰ πατέρα μὲν Θεουρίγγων, τῶν δὲ Σκίρων κατὰ τὴν μητέρα.
[694] 694 Καταπατῶ· αἰτιατικῇ.
[696] 696 Κατάπαυϲιϲ: ἡ γῆ τῆϲ ἐπαγγελίαϲ. Δαβίδ· εἰϲελεύϲονται εἰϲ
923
τὴν κατάπαυϲίν μου.
[697] 697 Κατάπαυϲιϲ: ἡ τοῦ ϲαββάτου, ἐν ᾗ ὁ θεὸϲ κατέπαυϲεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, καὶ ἦν Ἰουδαῖοι εἰϲῆλθον εἰϲ τὴν γῆν τῆϲ
ἐπαγγελίαϲ, καὶ ἡ τῶν οὐρανῶν βαϲιλεία.
ἐπαγγελίαϲ, καὶ ἡ τῶν οὐρανῶν βαϲιλεία.
[698] 698 Καταπαίζω ϲου· γενικῇ.
[699] 699 Καταπέλτηϲ: εἶδοϲ κολαϲτηρίου. καὶ Καταπελτάϲουϲιν,
925
ἀντὶ τοῦ ἀκοντίϲουϲι, καταπολεμήϲουϲι· πέλτη γὰρ εἶδοϲ μηχανῆϲ,
926
ἀφʼ ἦϲ ἀκόντια καὶ ἄλλα τινὰ ἀφιᾶϲιν. ἢ καταδραμοῦνται· πέλτη
γὰρ ἀϲπὶϲ μικρὰ μὴ ἔχουϲα ἱμάντα. καὶ Καταπελταφέται, οἱ ταῦτα πέμποντεϲ. ἵϲτη δὲ προμάχουϲ, ξύλα παχέα ἔχονταϲ διπήχεα ϲεϲιδηρωμένα, Suid. ἃ ἔμελλον ὡϲ καταπέλταϲ ἐκ χειρὸϲ ἐϲ τοὺϲ ἐλέφανταϲ προϲκολλᾶν. 927 928 929 931 ὁ δὲ Λογοθέτηϲ λέγει ἐν τῷ τοῦ ἁγίου Θύρϲου μαρτυρίῳ· δεϲμοῖϲ χειρῶν, καταπέλταιϲ ποδῶν.
γὰρ ἀϲπὶϲ μικρὰ μὴ ἔχουϲα ἱμάντα. καὶ Καταπελταφέται, οἱ ταῦτα πέμποντεϲ. ἵϲτη δὲ προμάχουϲ, ξύλα παχέα ἔχονταϲ διπήχεα ϲεϲιδηρωμένα, Suid. ἃ ἔμελλον ὡϲ καταπέλταϲ ἐκ χειρὸϲ ἐϲ τοὺϲ ἐλέφανταϲ προϲκολλᾶν. 927 928 929 931 ὁ δὲ Λογοθέτηϲ λέγει ἐν τῷ τοῦ ἁγίου Θύρϲου μαρτυρίῳ· δεϲμοῖϲ χειρῶν, καταπέλταιϲ ποδῶν.
932
700 Καταπέπτωκεν: ἐπτοήθη.
933
701 Καταπέρτεροϲ.
[703] 703 Καταπέττει: καταταράττει, καταβάλλει.
935
704 Καταπεφρόντικα: εἰϲ τοὺϲ φροντιϲτὰϲ ἀνάλωϲα, εἰϲ τὴν παίδευϲιν καταδεδαπάνηκα. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· τὸ θοιμάτιον ἀπώλεϲαϲ; ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολώλεκʼ, ἀλλὰ καταπεφρόντικα. πρὸϲ τὸν υἱὸν λέγει ὁ πρεϲβύτηϲ.
[705] 705 Καταπειθέϲ: πειθήνιον. ἄλλωϲ τε ἀτάϲθαλον εἶναι καὶ οὐδαμῇ καταπειθὲϲ τοῖϲ ἐξηγουμένοιϲ.
936
706 Καταπειράζω· γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ.
937
707 Καταπῆγαϲ: τὰ πηγνύμενα ξύλα ἐν τοῖϲ ὕδαϲιν. ἐπεὶ τὰ ὑποκείμενα οὐχ οἷά τε ἦν καταπῆγαϲ δέχεϲθαι, ὑφ’ ὧν ἔδει ϲυνέχεϲθαι
τὰ ἐπὶ τοῦ ῥεύματοϲ καθιέμενα.
τὰ ἐπὶ τοῦ ῥεύματοϲ καθιέμενα.
938
708 Καταπηδῶ· αἰτιατικῇ.
939
709 Καταπημήνειε: καταβλάψειεν ἄν.
[710] 710 Κατὰ πῆχυν ἐπεδίδου: ἐπὶ τῶν ἐπὶ τὰ κρείττω προκοπτόντων. ὁ δὲ φιλόϲοφοϲ ἀνεμπόδιϲτοϲ εἰϲ ἐπίδοϲιν διετέλει καὶ ἐπεδίδου
κατὰ πῆχυν, ὡϲ φάναι ἀτεχνῶϲ, ἄχρι τοῦ πανικοῦ δυϲτυχήματοϲ.
κατὰ πῆχυν, ὡϲ φάναι ἀτεχνῶϲ, ἄχρι τοῦ πανικοῦ δυϲτυχήματοϲ.
940
711 Καταπίονα: λιπαρά.
941
712 Καταπλῆγεϲ: κατεπτηχότεϲ. τούτων δὲ γενομένων οἱ ἐναντίοι καταπλῆγεϲ ἦϲαν.
942
713 Καταπλήξ: ὁ ϲυνεχῶϲ πεπληγμένοϲ. Θεόπομποϲ· ἀλλ᾿ ἡ μὲν
Εἰλείθυια ϲυγγνώμην ἔχει, ὑπὸ τῶν γυναικῶν οὖϲα καταπλὴξ τὴν τέχνην.
Εἰλείθυια ϲυγγνώμην ἔχει, ὑπὸ τῶν γυναικῶν οὖϲα καταπλὴξ τὴν τέχνην.
943
714 Καταπληϲτεύω· γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ.
944
715 Καταπλήττω· αἰτιατικῇ.
946
947
948
949
717 Κατὰ ποδὸϲ βάϲιν: παροιμία ἐπὶ τῶν κατὰ μικρόν τι πραττόντων καὶ κατὰ τέχνην καὶ μὴ ἀθρόωϲ.
718 Καταπολαύω· γεννικῇ.
[719] 719 Καταπολεμῶ ϲε.
[720] 720 Καταπολιτεύομαί ϲε. Καταπολιτεύω ϲοι δὲ δοτικῇ.
[721] 721 Καταποντωθῆναι: κινδυνεῦϲαι.
722 Καταπορευθέντων: ἐπανόδου τυχόντων τῶν φυγάδων. Πολύβιοϲ·
954
ἣν οὐχ οἷόν τε ἀναλαβεῖν, μὴ οὐχὶ καταπορευθέντων τῶν πεφυγαδευμένων.
[723] 723 Καταπορνεύω· γενικῇ.
[724] 724 Κατὰ ποϲόν: πλεονάκιϲ.
725 Καταπότηϲ: λάρυγξ.
[726] 726 Καταπραγματεύω καὶ Καταπραγματεύομαι· γενικῇ.
[727] 727 Καταπρηϲθῇ: κατακαυθῇ. κελεύϲαντοϲ Κύρου, ἵνα καταπρηϲθῇ ζῶν.
[728] 728 Καταπροήϲεται: καταπροδώϲει. ὠμοϲάτην ὅϲοι δεινότατοι
Χριϲτιανοῖϲ ὅρκοι ὀνομάζονται, μή ποτε ἀλλήλω καταπροήϲεϲθαι ἄχρι 958 τῶν ἐϲ ὄλεθρον φερόντων.
Χριϲτιανοῖϲ ὅρκοι ὀνομάζονται, μή ποτε ἀλλήλω καταπροήϲεϲθαι ἄχρι 958 τῶν ἐϲ ὄλεθρον φερόντων.
[729] 729 Καταπροΐεμαι· αἰτιατικῇ.
[730] 730 Καταπροΐξεται: καταψρονπήϲει, καταπροδώϲει. οἷον προῖκα
960
ἐκφύγοι. οὔτοι καταπροίξῃ, μὰ τὸν Ἀπόλλωνα, ταυτὸ δρᾶν. Ἀριϲτοφάνηϲ·
961
οὔτοι, μὰ τὼ θεώ, ϲυ καταπροίξῃ λέγουϲα ταυτί. ἀντὶ τοῦ καταγελάϲῃ μου χωρὶϲ ζημίαϲ. προῖκα γὰρ ἔλεγον τὴν ζημίαν. Ἡρόδοτοϲ· οὐ γὰρ δὴ ἐμέ γε ὧδε λωβηϲόμενοϲ καταπροΐξεται.
οὔτοι, μὰ τὼ θεώ, ϲυ καταπροίξῃ λέγουϲα ταυτί. ἀντὶ τοῦ καταγελάϲῃ μου χωρὶϲ ζημίαϲ. προῖκα γὰρ ἔλεγον τὴν ζημίαν. Ἡρόδοτοϲ· οὐ γὰρ δὴ ἐμέ γε ὧδε λωβηϲόμενοϲ καταπροΐξεται.
[731] 731 Καταπροΐξεται: ἡ πρὸ ἀντὶ τῆϲ παρά. προϊκνεῖϲθαι. τινὲϲ
963
δὲ ἀπὸ τοῖ ἵξεϲθαι, ὅ ἐϲτι δωρεάν τινα λαβεῖν. Ἀρχίλοχοϲ· εὖ δ᾿
ἐκεῖνοϲ οὐ καταπροΐξεται. Ἡρωδιανὸϲ δὲ ἐν Ἐπιμεριϲμοῖϲ παρὰ τὸ ἴϲϲω φηϲί. καὶ Ἀρχίλοχοϲ· προτείνω χεῖρα καὶ προΐϲϲομαι.
ἐκεῖνοϲ οὐ καταπροΐξεται. Ἡρωδιανὸϲ δὲ ἐν Ἐπιμεριϲμοῖϲ παρὰ τὸ ἴϲϲω φηϲί. καὶ Ἀρχίλοχοϲ· προτείνω χεῖρα καὶ προΐϲϲομαι.
[732] 732 Καταπροΐξη: τουτέϲτιν οὐ μὴ καταφρονήϲειϲ. πεποίηται δὲ
964
παρὰ τὴν προῖκα· οἷον οὐ δωρεάν μοῦ ἐγχανῇ.
970
734 Κατὰ πρόϲκλιϲιν: καθ’ ἑτεροβάρειαν, ἢ ἑτερομέρειαν.
971
735 Καταπτύω ϲου· γενικῇ.
972
736 Καταπύγουϲ: κιναίδουϲ.
973
737 Καταπυγῶν: καταϲελγαίνων.
974
738 Καταπύγων: ὁ λάγνηϲ. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἀλφίτων
οὕτωϲ λεγομένων ἰχθύων, ὅτι ἕπονται κατ’ οὐράν. ἡ γενικὴ δὲ καταπύγωνοϲ· καὶ καταπύγωνα ἡ αἰτιατικὴ καὶ αἱ ἄλλαι πτώϲειϲ εὕρηνται. εὕρηται καὶ τὸ θηλυκὸν καταπύγων. καὶ ἡ πρᾶξιϲ καταπυγοϲύνη, τουτέϲτιν ἡ μαλακία.
οὕτωϲ λεγομένων ἰχθύων, ὅτι ἕπονται κατ’ οὐράν. ἡ γενικὴ δὲ καταπύγωνοϲ· καὶ καταπύγωνα ἡ αἰτιατικὴ καὶ αἱ ἄλλαι πτώϲειϲ εὕρηνται. εὕρηται καὶ τὸ θηλυκὸν καταπύγων. καὶ ἡ πρᾶξιϲ καταπυγοϲύνη, τουτέϲτιν ἡ μαλακία.
975
739 Καταπυγωνέϲτερον: μαλακώτερον, πορνικώτερον. οὐκέτι
δόξειέ τι ἄλλο τι καταπυγωνέϲτερον εἶναι.
δόξειέ τι ἄλλο τι καταπυγωνέϲτερον εἶναι.
976
740 Καταπυνθάνομαι· γενικῇ.
977
741 Κατάπτυϲτον: εὐτελέϲ, μιϲητόν. τὸ δὲ ταραντινίδιον λεπτόν τε ὂν καὶ ἀϲθενέϲ, ἐπεὶ μόνον ἐτάθη, κᾆτα ἀπορρήγνυται. ἡ δὲ περιαλγεῖ καί φηϲιν· ὦ κατάπτυϲτόν τε καὶ ἐπίρρητον ῥάκοϲ, οὐδὲ εἰϲ
ταύτην μοι τὴν χρείαν ἐπιτήδειον ἐγένου. καὶ ῥίψαϲα αὐτὸ ξίφει ἑαυτὴν διεχρήϲατο.
ταύτην μοι τὴν χρείαν ἐπιτήδειον ἐγένου. καὶ ῥίψαϲα αὐτὸ ξίφει ἑαυτὴν διεχρήϲατο.
978
979
742 Κατὰ πύϲτιν· ναῦται δέ τινεϲ κατὰ πύϲτιν ἐγχώριοι ἥκοντεϲ, οὐκ ἐδύναντο κεκρυμμένον ἀνιχνεῦϲαι· ἀποκέκρυπτο γάρ. Κατὰ πύϲτιν οὖν κατὰ φήμην.
979
743 Κατὰ ῥάβδον ἔφραϲε: κατερραψῴδηϲεν, ἢ κατὰ ϲτίχον διῆλθεν.
980
744 Καταρρᾳθυμῶ· γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ.
981
745 Καταρράκται: πέτραι ἐν τῷ Ἴϲτρῳ ποταμῷ, ὄρουϲ τρόπον τινὰ ὑπὸ τῷ ῥεύματι ἐπὶ παντὸϲ τοῦ πλάτουϲ ὑποπεφυκότοϲ, οἷϲ ἅπαϲιν ὁ ποταμὸϲ ἐμπίπτων μετὰ μεγίϲτου πατάγου ἀνακόπτεται, καὶ
καχλάζων περὶ ταῖϲ πέτραιϲ, ἔπειτα ὑπερφερόμενοϲ ἑλιγμούϲ τε καὶ παλιρροίαϲ καὶ χαρύβδειϲ, κυκλουμένου τοῦ ῥεύματοϲ, ἀποτελεῖ· καὶ τὸ ϲύμπαν, ὁ ποταμὸϲ κατὰ ταῦτα τὰ χωρία οὐ πολὺ ἀπέοικε τοῦ κατὰ Σικελίαν πορθμοῦ.
καχλάζων περὶ ταῖϲ πέτραιϲ, ἔπειτα ὑπερφερόμενοϲ ἑλιγμούϲ τε καὶ παλιρροίαϲ καὶ χαρύβδειϲ, κυκλουμένου τοῦ ῥεύματοϲ, ἀποτελεῖ· καὶ τὸ ϲύμπαν, ὁ ποταμὸϲ κατὰ ταῦτα τὰ χωρία οὐ πολὺ ἀπέοικε τοῦ κατὰ Σικελίαν πορθμοῦ.
737 Κατάρατοϲ: κατάραϲ ἄξιοϲ. οὕτω μὲν οὖν ὁ κατάρατοϲ ϲυνήθωϲ
986
τὸν ἄνθρωπον ἐκήλει.
[748] 748 Καταρραψῳδήϲει: φλυαρήϲει.
[749] 749 Καταργῶ· αἰτιατικῇ.
750 Κατάρδων: χέων ὑποϲχέϲειϲ καὶ καταβρέχων ὑμᾶϲ τοῖϲ ἐπαίνοιϲ
989
ὡϲ φυτά. Ἀριϲτοφάνηϲ οὐκ ἀπατῶν, οὐδέ τιϲι μιϲθοὺϲ διδούϲ, ἵνα αὐτὸν ἐπαινέϲωϲιν, οὔτε κατάρδων, ἀλλὰ τὰ βέλτιϲτα διδάϲκων.
[751] 751 Κατὰ ῥέθοϲ: μέλοϲ. ἧϲ ἔπι καλὸν ἄμυξε κατὰ ῥέθοϲ Ἀφρογένεια. ἀντὶ
990
τοῦ ἐϲπάραξεν, ἔξεϲεν.
[753] 753 Καταρητορεύω.
[754] 754 Καταριπόω.
[756] 756 Καταρῶμαι· αἰτιατικῇ. οἱ καταρώμενοί ϲε κακατήρανται. δοτικῇ δέ· οὐ
995
γὰρ τοῖϲ πρώτωϲ ἐπαινέϲαϲιν ἡμᾶϲ καταράϲομαι.
[757] 757 Καταρτίζω· αἰτιατικῇ. τελειῶ.
[758] 758 Καταρτύϲων: παραϲκευάϲων, εὐτρεπίϲων. Σοφοκλῆϲ· ὡϲ πρὸϲ
997
τί λέξων ἢ καταρτύϲων μολεῖν; καὶ Ὅμηροϲ· Κλυταιμνήϲτρα δόλον ἤρτυεν.
τί λέξων ἢ καταρτύϲων μολεῖν; καὶ Ὅμηροϲ· Κλυταιμνήϲτρα δόλον ἤρτυεν.
[759] 759 Καταρχαί.
[760] 760 Κατάρχω ϲου· γενικῇ.
[761] 761 Καταϲείει· αἰτιατικῇ. καταράττει, καταβάλλει.
[763] 763 Καταϲκαφεῖ: δοτική.
[764] 764 Καταϲκεδάζειν· γενικῇ. ἔθοϲ ἦν Θράκιον ἐν τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ,
1002
ἵνα, ὅταν πίωϲι τοῦ οἴνου οἱ ϲυμπόται ὅϲον δύνωνται, τὸ λοιπὸν τοῦ οἴνου καταχέωϲι κατὰ τῶν ἱματίων τῶν ϲυμποτῶν· ὃπερ ἔλεγον
καταϲκεδάζει. οὕτωϲ Ξενοφῶν ἐν τῷ ζ΄ τῆϲ τοῦ Κύρου Ἀναβάϲεωϲ. 1003 1004 1005 μέμνηται τούτου καὶ ὁ μέγαϲ Πλάτων ἐν τοῖϲ Νόμοιϲ. καὶ ὁ μὲν Ξενοφῶν λέγει· ἀναϲτὰϲ ὡϲ εὐθὺϲ ϲυνέπιε, καὶ ϲυγκατεϲκεδάϲατο μετ᾿ αὐτοῦ τὸ κέραϲ.
καταϲκεδάζει. οὕτωϲ Ξενοφῶν ἐν τῷ ζ΄ τῆϲ τοῦ Κύρου Ἀναβάϲεωϲ. 1003 1004 1005 μέμνηται τούτου καὶ ὁ μέγαϲ Πλάτων ἐν τοῖϲ Νόμοιϲ. καὶ ὁ μὲν Ξενοφῶν λέγει· ἀναϲτὰϲ ὡϲ εὐθὺϲ ϲυνέπιε, καὶ ϲυγκατεϲκεδάϲατο μετ᾿ αὐτοῦ τὸ κέραϲ.
1007
765 Καταϲκευάζειν: παρὰ Ἀριϲτοτέλει τὸ καθόλου δεικνύναι, ἀλλὰ μὴ ἀναιρεῖν τὸ τιθέμενον. μάλιϲτα γὰρ καταϲκευάζειν ἐπὶ τοῦ
1008 καταφατικῶϲ τιθεμένου λέγεται. ἀδικώτατον δὲ καὶ κακοπραγμονέϲτατον περὶ τὰϲ τῶν φίλων καταϲκευάϲ.
1008 καταφατικῶϲ τιθεμένου λέγεται. ἀδικώτατον δὲ καὶ κακοπραγμονέϲτατον περὶ τὰϲ τῶν φίλων καταϲκευάϲ.
1009
766 Καταϲκηνῶ· αἰτιατικῇ.
1010
767 Καταϲκήψαντοϲ: ἐμπεϲόντοϲ.
1012
769 Καταϲκιρτῶ· γενικῇ.
1013
770 Καταϲκυθρωπῶ· γενικῇ.
1014
771 Κατὰ ϲκοπόν: κατὰ τὸ προκείμενον, δέον.
1015
772 Καταϲοβαρεύομαι· γενικῇ.
1017
774 Καταϲοφιϲθεῖϲα: χλευαϲθεῖϲα.
1018
775 Καταϲοφιϲόμεθα· αἰτιατικῇ. τεχναϲόμεθα, μηχανῇ τινι κακώϲομεν.
1019
Καταϲοφιϲτεύω δὲ γενικῇ.
1021
777 Καταϲπᾶν: ἰδίωϲ ἐπὶ τῶν θηλαζόντων βρεφῶν τοῦτο λέγεται. παρὰ τὸ ἐπιϲπᾶν καὶ ἐφέλκειν τὸ γάλα.
1022
778 Καταϲπαταλῶ· αἰτιατικῇ.
1023
779 Καταϲπέρχων: ϲπουδάζων.
1024
780 Καταϲπεύϲαντα: κακῶϲ βουλευθέντα, ἐχθρὰ βουλευϲάμενον.
αἴτιον δὲ τούτων Εὐφήμιον, οἷα εἰϲ πολιτείαν καὶ εἰϲ βαϲιλείαν καταϲπεύϲαντα καὶ τοῖϲ τυραννοῦϲι ϲυμφραξάμενον.
αἴτιον δὲ τούτων Εὐφήμιον, οἷα εἰϲ πολιτείαν καὶ εἰϲ βαϲιλείαν καταϲπεύϲαντα καὶ τοῖϲ τυραννοῦϲι ϲυμφραξάμενον.
1025
781 Καταϲπείραϲ: ἀρχὴν κακῶν παραϲχών. τὸ γὰρ ϲπείραϲ ἐπὶ πλήθουϲ κακῶν τακτέον. ὅϲαϲ ἀνίαϲ μοι καταϲπείραϲ φθίνειϲ. Σοφοκλῆϲ.
783 Κατὰ ϲπουδήν: μετὰ ϲυντεταμένηϲ προθυμίαϲ. εἰποῦϲα ταῦτα ἐδόκει κατὰ ϲπουδὴν εὐθὺ Λιβάνου τοῦ ὄρουϲ ἀναδραμεῖν.
[784] 784 Καταϲπώμενοϲ: καθελκόμενοϲ.
[785] 785 Καταϲτάϲ: προβληθείϲ, προχειριϲθείϲ. ὁ δὲ Ἐϲδρίαυγοϲ ὑπὲρ
1031
πάντων καταϲτὰϲ ἔλεξεν ὧδε.
πάντων καταϲτὰϲ ἔλεξεν ὧδε.
[786] 786 Καταϲτάζω· γενικῇ.
[787] 787 Καταϲταϲιάζεϲθαι· αἰτιατικῇ. παραβλάπτεϲθαι. καταϲταϲιάζεϲθαι
1033
γὰρ ἑαυτὸν ἀπεφαίνετο παρὰ πᾶν τὸ δίκαιον ὑπὸ τῆϲ ϲυγκλήτου.
[788] 788 Κατάϲτάϲιϲ· ἔοικεν ἡ κατάϲταϲιϲ ἀργύριον εἶναι, ὅπερ οἱ
1034
καταϲταθέντεϲ ἱππεῖϲ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοϲίου ἐπὶ τῇ καταϲτάϲει. οὕτω Λυϲίαϲ. ἀλλὰ καὶ Ἐὔπολίϲ φηϲιν· οὐκ ἐϲωφρόνηϲαϲ, ὦ πρεϲβῦτα, τὴν κατάϲταϲιν τήνδε λαμβάνων ἄφνω, πρὶν καὶ μαθεῖν τὴν ἱππικήν. ἀπεδίδοτο δὲ τὸ ἀργύριον ὑπὸ τῶν ἱππευϲάντων, ὅτε ἀντ’ αὐτῶν ἕτεροι καθίϲταντο. ἀπῄτουν δὲ αὐτὸ οἱ φύλαρχοι.
καταϲταθέντεϲ ἱππεῖϲ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοϲίου ἐπὶ τῇ καταϲτάϲει. οὕτω Λυϲίαϲ. ἀλλὰ καὶ Ἐὔπολίϲ φηϲιν· οὐκ ἐϲωφρόνηϲαϲ, ὦ πρεϲβῦτα, τὴν κατάϲταϲιν τήνδε λαμβάνων ἄφνω, πρὶν καὶ μαθεῖν τὴν ἱππικήν. ἀπεδίδοτο δὲ τὸ ἀργύριον ὑπὸ τῶν ἱππευϲάντων, ὅτε ἀντ’ αὐτῶν ἕτεροι καθίϲταντο. ἀπῄτουν δὲ αὐτὸ οἱ φύλαρχοι.
[790] 790 Καταϲτέλλω·
[791] 791 Καταϲτενάζω· γενικῇ.
[792] 792 Κατάϲτεψον πέδον: ἀντὶ τοῦ μεθʼ ἱκετηριῶν ἀφηγοῦ. τὸ
1039
πρῶτον ἵκου καὶ κατεϲτέψαϲ πέδον. ϲτέμματα ἔλεγον καὶ τὰ ἔρια. ᾦ ϲτέμματα ξήναϲ’ ἐπέκλωϲεν θεά.
πρῶτον ἵκου καὶ κατεϲτέψαϲ πέδον. ϲτέμματα ἔλεγον καὶ τὰ ἔρια. ᾦ ϲτέμματα ξήναϲ’ ἐπέκλωϲεν θεά.
[793] 793 Καταϲτείλαϲ: ἀντὶ τοῦ καταϲιγάϲαϲ. ὁ δὲ τῇ χειρὶ καταϲτείλαϲ τὸν θόρυβον αὐτῶν ἔφη.
[795] 795 Καταϲτολή: ἡ ϲτολή.
[796] 796 Κατὰ ϲτόμα: κατὰ τὴν ἀρχήν. μεταφορικῶϲ.
[797] 797 Καταϲτοχάζεται· γενικῇ. κατὰ ϲκοποῦ βλέπει, κατὰ ϲκοποῦ
1043
βάλλει.
[799] 799 Καταϲτρατεύω· γενικῇ.
1051
801 Καταϲτρατοπεδεύω· γενικῇ.
1052
802 Καταϲτρέφω· αἰτιατικῇ. καὶ Καταϲτρέψαντεϲ: τελευτήϲαντεϲ.
1053
803 Καταϲτρηνιῶ· ϲτρηνιῶ· γενικῇ.
1054
804 Καταϲτροφή: τέλοϲ.
1056
806 Κατὰ ϲφέαϲ: καθ’ ἑαυτούϲ.
1057
807 Καταϲχεδιάϲω· γενικῇ. καταφλυαρήϲω, ψεύϲομαι. ἐγὼ δὲ φρουρᾶϲ μείζονοϲ δέομαι, εἰ καταϲχεδιάϲω τοῦ θεοῦ. Ἰώϲηποϲ.
1058
808 Κατάϲχῃ· αἰτιατικῇ. αὐθυπότακτον. καὶ οὐ καταϲχὼν τῆϲ χαρᾶϲ
1059
παρελύθην τοὺϲ τόνουϲ ἀθρόον τοῦ ϲώματοϲ.
1060
809 Κατὰ ϲχολήν: ἀντὶ τοῦ μόλιϲ, ἢ ἀψοφητί. κατὰ ϲχολὴν παρὰ τἀνδρὸϲ ἐξελθεῖν μόνη.
[810] 810 Κατάταϲιϲ: ἡ ἔπειξιϲ, ἡ ϲφοδρότηϲ. ὁ δὲ τούτουϲ ϲυλλαβὼν
1061
αἰκίζεται λύμῃ πάϲῃ καὶ κατατάϲει.
1063
812 Καταταχήϲων: τῷ τάχει ὑπερβαλών. Πολύβιοϲ· τὸ μὲν οὖν πρῶτον ὥρημϲεν ὡϲ καταταχήϲων, καταπροτερούμενοϲ δὲ τῶν ἐπιβατικῶν ἀντὶ τοῦ νικώμενοϲ ἐγένετο ὑποχείριοϲ.
[813] 813 Κατατάχοϲ.
1064
814 Καταταχούμενοι: κατεπειγόμενοι. καταταχούμενοι δὲ ὑπὸ
τοῦ καιροῦ ἠναγκάϲθηϲαν ὑπομένειν τὸν ἐπίπλουν.
τοῦ καιροῦ ἠναγκάϲθηϲαν ὑπομένειν τὸν ἐπίπλουν.
1065
815 Κατατεθήπεϲαν: κατεθαύμαϲαν, ἐξεπλάγηϲαν.
1066
816 Κατατέλεα: παρὰ Ἡροδότῳ τὰ ἀναλώματα, καὶ τὰ ϲυνέδρια τῶν ἐν ἀρχῇ καὶ τὸ ϲυντελεῖν εἰϲ τάγμα.
1067
1068
1069
1070
1071
817 Κατατεμῶ ϲε τοῖϲ ἱππεῦϲιν ἐϲ καττύματα· καττύματα
δέ ἐϲτι δέρματά τινα ἰϲχυρὰ καὶ ϲκληρά, ἅπερ τοῖϲ ϲανδαλίοιϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ ὑποδήμαϲιν ὑποβάλλεται.
δέ ἐϲτι δέρματά τινα ἰϲχυρὰ καὶ ϲκληρά, ἅπερ τοῖϲ ϲανδαλίοιϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ ὑποδήμαϲιν ὑποβάλλεται.
818 Κατατείναϲ ἐρῶ: ἀντὶ τοῦ μακρὸν λόγον διεξελεύϲομαι. Πολιτείαϲ
1072
δευτέρῳ· διὸ κατατείναϲ ἐρῶ. ὁ δὲ ϲτρεβλούμενοϲ καὶ
1073
κατατεινόμενοϲ τἀληθῆ λέγει. καὶ αὖθιϲ· καὶ κατατεινομένω ταῖϲ
1074
ϲτρέβλαιϲ ὑπὲρ τοῦ κατειπεῖν τοὺϲ ϲυνεγνωκόταϲ. οἱ δὲ ἐμπρίϲαντεϲ
τοὺϲ ὀδόνταϲ, τοῦ εἶξαι τῷ τυράννῳ γεγόναϲι κρείττουϲ.
τοὺϲ ὀδόνταϲ, τοῦ εἶξαι τῷ τυράννῳ γεγόναϲι κρείττουϲ.
[819] 819 Κατατείνουϲαν: μακρότητα παρέχουϲαν. χαλεπὸν ἔδοξεν εἶναι
1075
χώραν ἀμειψαμένοιϲ ἔρημόν τε καὶ χρόνου πολλοῦ ὁδὸν κατατείνουϲαν ἰέναι.
[820] 820 Κατὰ τὴν ἀγορὰν ἀψευδεῖν: ἔοικε νόμοϲ περὶ ὠνίων κεῖται,
1076
ὃϲ κελεύει ἀψευδεῖν ἐν τῇ ἀγορᾶ. Θεόφραϲτοϲ γοῦν ἐν τοῖϲ περὶ νόμων φηϲί· δυοῖν τούτων ἐπιμελεῖϲθαι δεῖν τοὺϲ ἀγορανόμουϲ, τῆϲ τε ἐν τῇ ἀγορᾶ εὐκοϲμίαϲ καὶ τοῦ ἀψευδεῖν μὴ μόνον τοὺϲ πιπράϲκονταϲ, ἀλλὰ καὶ τοὺϲ ὠνουμένουϲ.
ὃϲ κελεύει ἀψευδεῖν ἐν τῇ ἀγορᾶ. Θεόφραϲτοϲ γοῦν ἐν τοῖϲ περὶ νόμων φηϲί· δυοῖν τούτων ἐπιμελεῖϲθαι δεῖν τοὺϲ ἀγορανόμουϲ, τῆϲ τε ἐν τῇ ἀγορᾶ εὐκοϲμίαϲ καὶ τοῦ ἀψευδεῖν μὴ μόνον τοὺϲ πιπράϲκονταϲ, ἀλλὰ καὶ τοὺϲ ὠνουμένουϲ.
[821] 821 Κατατίθημι· δοτικῇ.
822 Κατατιλᾶ· ἢ κατατιλᾶ τῶν Ἑκαταίων κυκλίοιϲ χοροῖϲιν ὑπᾴδωνκατετίληϲε
1078
γὰρ τῶν τῆϲ Ἑκάτηϲ μυϲτηρίων. τοῦτο δὲ εἰϲ Κινηϲίαν τὸ διθυραμβοποιὸν ἀποϲκώπτει· οὖτοϲ γὰρ ᾄδων κατετίληϲε τῆϲ Ἑκάτηϲ· ἢ ὅτι εἰϲήνεγκε δρᾶμα καὶ κατετίληϲεν αὐτήν· ἢ ἐπειδὴ ἠρυφίαϲε ποίημα γράψαϲ εἰϲ Ἑκάτην. ἢ τοὺϲ μιϲθοὺϲ τῶν ποιητῶν
ῥήτωρ ὢν εἶτʼ ἀποτρώγει. κατατιλᾶ τῶν τῆϲ Ἑκάτηϲ μυϲτηρίων.
ῥήτωρ ὢν εἶτʼ ἀποτρώγει. κατατιλᾶ τῶν τῆϲ Ἑκάτηϲ μυϲτηρίων.
[823] 823 Κατὰ τὸ καρτερόν: ἀντὶ τοῦ ἰϲχυρῶϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· καὶ
1079
ναυϲὶ καὶ πεζοῖϲι κατὰ τὸ καρτερόν.
[824] 824 Κατὰ τὸ καρτερόν: ἀντὶ τοῦ καρτερῶϲ. καὶ δὴ ϲυμμίξαϲ ἐμάχετο κατὰ τὸ καρτερόν· οὐχ ἧττόν τε ἔϲχε τῷ πολέμῳ.
[826] 826 Κατατομή· Ὑπερίδηϲ ἐν τῷ κατὰ Δημοϲθένουϲ· καὶ καθήμενοϲ
1082
ὑποκάτω ὑπὸ τῇ κατατομῇ. καὶ Φιλόχοροϲ· καὶ ἐπέγραψεν ἐπὶ τὴν κατατομὴν τῆϲ πέτραϲ.
[827] 827 Κατατοξεύω· αἰτιατικῇ.
828 Κατὰ τὸ πρὸϲ Ῥωμαίουϲ ἔχθοϲ Λιβύων καὶ Γαλατῶν Ῥωμαίων
1084
ϲυνιϲταμένων.
829 Κατατωθάζω· αἰτιατικῇ.
1090
830 Κατατραυματίζω ϲε.
1091
831 Κατατρεχόντων: ληϊζομένων, πορθούντων. τῶν δὲ Οὔννων τὰϲ Ῥωμαϊκὰϲ πόλειϲ κατατρεχόντων, πολλὰϲ παραϲτήϲαϲθαι πόλειϲ.
1092
καὶ πᾶϲαν τὴν πόλιν πυρπολοῦνταϲ καταδραμεῖν.
1093
832 Κατατρέχω· ἐπὶ μὲν ἐμψύχων γενικῇ· κατατρέχω νεβρῶν. ἐπὶ δὲ ἀψύχων αἰτιατικῇ· κατατρέχει Αἴγυπτον, ληΐζεται Συρίαν.
1094
833 Κατατρίψειν: καταδαπανήϲειν, χρονιεῖν. οὐ γὰρ ἐδόκει αὐτῷ τὸν ἐν Τυρρηνίᾳ πόλεμον ἀτελῆ καταλείποντι περὶ τῶν ἐκείνῃ πόλεων πραγματεύεϲθαι, δεδοικότι μὴ κατατρίψειεν ἅπαντα τὸν τῆϲ ἀρχῆϲ
χρόνον, οὐ πολὺν ὄντα, περὶ τὰϲ ἐλάττουϲ ἀϲχολούμενοϲ πράξειϲ.
χρόνον, οὐ πολὺν ὄντα, περὶ τὰϲ ἐλάττουϲ ἀϲχολούμενοϲ πράξειϲ.
1095
834 Κατατροποῦμαι· αἰτιατικῇ.
1096
835 Κατατρυφή: καταφυγή. ἀλλ’ ἐρῶ· οὐ γὰρ ἔχω κατατρυφήν. ἀντὶ τοῦ ἀποφυγὴν τοῦ μὴ εἰπεῖν.
[837] 837 Κατατρύχειν: ἔλαττον πιέζειν. οὐκ ἔϲτιν ἀνδρῶν κατατρύχειν ἑαυτοὺϲ μερίμναιϲ ταῖϲ κινδύνουϲ οὐκ ἐχούϲαιϲ.
[838] 838 Καταυγάζω.
1098
839 Καταυθαδίζω· γενικῇ.
1099
840 Καταυλούμενοι· αἰτιατικῇ. χλευαζόμενοι. ἀφῃρέθηϲαν δὲ οἱ
Λακεδαιμόνιοι τῶν τειχῶν γελώμενοί τε καὶ καταυλούμενοι.
Λακεδαιμόνιοι τῶν τειχῶν γελώμενοί τε καὶ καταυλούμενοι.
1102
842 Καταφαγεῖν, καταπιεῖν· φαγεῖν διαφέρει τοῦ καταφαγεῖν· φαγεῖν μὲν τὸ τάξει, καταφαγεῖν δὲ τὸ ἀθρόωϲ. καταπιεῖν δὲ τὸ
μήτε μαϲώμενον ἐϲθίειν.
μήτε μαϲώμενον ἐϲθίειν.
1103
843 Καταφάναι: κατειπεῖν.
[844] 844 Καταφαντὸν ἢ ἀποφαντόν· ζήτει ἐν τῷ ἀξίωμα.
1104
845 Κατάφαϲιϲ: πρόρρηϲιϲ διὰ ϲυγκαταθέϲεωϲ.
1106
847 Καταφιλονεικῶ· αἰτιατικῇ.
1107
848 Καταφιλοϲοφῶν· γενικῇ. διὰ τῆϲ ϲιγῆϲ νικῶν.
850 Καταφονεύω· αἰτιατικῇ.
[851] 851 Καταφορικῶϲ: ϲφοδρῶϲ.
[852] 852 Καταφωνῶ· αἰτιατικῇ.
[853] 853 Καταφωρᾶν: ἐλέγχειν.
[855] 855 Καταφωτίζω· αἰτιατικῇ.
[856] 856 Καταφρόνηϲιν: ὁ Θουκυδίδηϲ τὴν ὑπερφρόνηϲίν φηϲιν· ἐπίταϲιν
1119
γὰρ ἡ κατά πρόθεϲιϲ ϲημαίνει. οἷον οὐ δύναϲθε εἰπεῖν, ὅτι διὰ τὸ ἔχειν τὰ τρία ταῦτα, οἷον ἀξυνεϲίαν, μαλακίαν, ἀμέλειαν, οὐ πολεμοῦμεν,
ἀλλὰ διὰ τὴν καταφρόνηϲιν· ὅ ἐϲτι διὰ τὸ ἄγαν φρονεῖν, καὶ οἷον ὑπερφρονεῖν. καταφρόνηϲιν γὰρ τὴν ἀφροϲύνην λέγει.
ἀλλὰ διὰ τὴν καταφρόνηϲιν· ὅ ἐϲτι διὰ τὸ ἄγαν φρονεῖν, καὶ οἷον ὑπερφρονεῖν. καταφρόνηϲιν γὰρ τὴν ἀφροϲύνην λέγει.
[857] 857 Καταφρονῶ· γενικῇ.
[858] 858 Καταφρυάττομαι· γενικῇ.
[859] 859 Καταχαλῶ ϲου· γενικῇ.
860 Καταχαίρων· Ἡρόδοτοϲ· πάρεϲτι δ᾿ εἰκάζειν, εἴτ᾿ εὐνοίῃ ταῦτα
1123
ἐποίηϲαϲ, εἴτε καὶ καταχαίρων. περὶ Δημαρήτου.
[861] 861 Καταχέω ϲου· γενικῇ.
[862] 862 Κατὰ χεῖραϲ: εὐκόλωϲ.
[863] 863 Κατὰ χειρὸϲ ὕδωρ λέγουϲιν, οὐ κατὰ χειρῶν οὐδ᾿ ἐπὶ χεῖραϲ,
1126
οὐδὲ ἄλλωϲ πωϲ. καὶ τὸ ῥᾷϲτον πάντων καὶ εὐχερέϲτατον, κατὰ χειρὸϲ ὕδωρ καλοῦϲιν. οὕτωϲ Τηλεκλείδηϲ ἐν Ἀμφικτύοϲιν· εἰρήνη μὲν πρῶτον ἁπάντων ἦν ὥϲπερ ὕδωρ κατὰ χειρόϲ. φέρε, παῖ, 1127 ϲτέφανον· κατὰ χειρὸϲ ὕδωρ φερέτω τίϲ. ὁ δὲ λέγει· δειπνήϲειν μέλλομεν, ἢ τί. τὸ γὰρ παλαιὸν τοῖϲ εὐωχουμένοιϲ περιέκειντο ϲτέφανοι,
καταψύχοντεϲ τὸ κρανίον ἀπὸ τῆϲ τοῦ οἴνου μέθηϲ καὶ θέρμηϲ.
οὐδὲ ἄλλωϲ πωϲ. καὶ τὸ ῥᾷϲτον πάντων καὶ εὐχερέϲτατον, κατὰ χειρὸϲ ὕδωρ καλοῦϲιν. οὕτωϲ Τηλεκλείδηϲ ἐν Ἀμφικτύοϲιν· εἰρήνη μὲν πρῶτον ἁπάντων ἦν ὥϲπερ ὕδωρ κατὰ χειρόϲ. φέρε, παῖ, 1127 ϲτέφανον· κατὰ χειρὸϲ ὕδωρ φερέτω τίϲ. ὁ δὲ λέγει· δειπνήϲειν μέλλομεν, ἢ τί. τὸ γὰρ παλαιὸν τοῖϲ εὐωχουμένοιϲ περιέκειντο ϲτέφανοι,
καταψύχοντεϲ τὸ κρανίον ἀπὸ τῆϲ τοῦ οἴνου μέθηϲ καὶ θέρμηϲ.
[864] 864 Καταχειροτονίαν: ἔθοϲ ἦν Ἀθήνηϲι κατὰ τῶν ἀρχόντων καὶ
1128
κατὰ τῶν ϲυκοφαντῶν προβολὰϲ ἐν τῷ δήμῳ γίνεϲθαι. εἰ δέ τιϲ καταχειροτονηθείη, οὗτοϲ εἰϲήγετο εἰϲ δικαϲτήριον. οὕτωϲ Δημοϲθένηϲ καὶ Ὑπερίδηϲ καὶ Θεόφραϲτοϲ.
865 Καταχειροτονῶ· γενικῇ.
1133
867 Κατάχει τοὔλαιον ἐν τῷ χαλκείῳ: Ἀριϲτοφάνηϲ. ἀντὶ τοῦ εἰϲ τὸν ὀμφαλὸν τῆϲ ἀϲπίδοϲ, ἵνα λαμπρότεροϲ γένηται. εἰϲὶ γάρ τινεϲ, οἳ ἐν ἐλαίῳ ὁρῶντεϲ μαντεύονται. ϲμήχει οὖν τὴν ἀϲπίδα καταχέω τὸ ἔλαιον ἐπὶ τῆϲ χαλκῆϲ πτυχόϲ· εἶτα φαιδρυνθείϲηϲ αὐτῆϲ, ἐνοπτριζόμενοϲ εἰϲ αὐτὴν λέγει, ὁρῶ ἐν αὐτῇ γέροντα ὑπὸ
δειλίαϲ φεύγοντα, καὶ οἷον μὴ δυνάμενον ὁρᾶν τὴν ἀϲπίδα, διὰ τὴν ἔκλαμψιν. καὶ Ὅμηροϲ· ὅϲϲε δ᾿ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κόρυθοϲ ἀπολαμπομένηϲ εἶπεϲ ἂν τὸν Βάκχον οὕτωϲ ἰδεῖν διακείμενον, τοῦ μάϲτιξι μᾶλλον ἢ ἄνθεϲιν ἐαρινοῖϲ καταχέεϲθαι.
δειλίαϲ φεύγοντα, καὶ οἷον μὴ δυνάμενον ὁρᾶν τὴν ἀϲπίδα, διὰ τὴν ἔκλαμψιν. καὶ Ὅμηροϲ· ὅϲϲε δ᾿ ἄμερδεν αὐγὴ χαλκείη κόρυθοϲ ἀπολαμπομένηϲ εἶπεϲ ἂν τὸν Βάκχον οὕτωϲ ἰδεῖν διακείμενον, τοῦ μάϲτιξι μᾶλλον ἢ ἄνθεϲιν ἐαρινοῖϲ καταχέεϲθαι.
1134
868 Καταχήνη: κατάγελωϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· δημοτική γʼ ἡ γνώμη,
καὶ καταχήνη τῶν ϲεμνοτέρων ἔϲται καὶ τῶν ϲφραγῖδαϲ ἐχόντων.
καὶ καταχήνη τῶν ϲεμνοτέρων ἔϲται καὶ τῶν ϲφραγῖδαϲ ἐχόντων.
1135
869 Καταχλευάζω ϲε. γενικῇ δέ· καταχλευάζοντεϲ δὲ τῶν παρακλητικῶν λόγων οἱ ϲταϲιώδειϲ.
1136
870 Καταχορδῶ.
1138
872 Καταχωνεύω· αἰτιατικῇ.
1139
873 Καταχρεμψαμένη: καταπτύϲαϲα.
1140
874 Καταχρῶμαι· δοτικῇ.
[875] 875 Καταχρωννῦϲα.
1142
877 Καταχύϲματα: ἔθοϲ ἦν Ἀθήνηϲιν, ὅτε νεώνητοϲ οἰκέτηϲ εἰϲάγοιτο εἰϲ τὴν οἰκίαν, τὸν δεϲπότην ἢ τὴν δέϲποιναν ἰϲχάδων καὶ καρύων πλῆθοϲ καταχεῖν αὐτοῦ· καταχύϲματα ἐκάλουν. φαϲὶ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πρῶτον πρεϲβευόντων καὶ ἐπὶ τῶν θεωρῶν τοῦτο γίνεϲθαι, ὅτε πρῶτον τοῦτο ἐποίουν.
1143
1144
1145
1146
1147
878 Καταχύϲματα: ἔθοϲ ἦν παῤ Ἀθηναίοιϲ τῶν νεωνήτων δούλων τῶν πρώτωϲ εἰϲιόντων εἰϲ τὴν οἰκίαν, ἢ ἁπλῶϲ τῶν ἐφʼ ὧν οἰωνίϲαϲθαί τι ἀγαθὸν ἐβούλοντο, καὶ τοῦ νυμφίου παρὰ τὴν ἑϲτίαν τραγήματα κατέχεον εἰϲ ϲημεῖον εὐετηρίαϲ· ὡϲ καὶ Θεόπομπόϲ φηϲιν ἐν Ἡδυχάρει· φέρε ϲὺ τὰ καταχύϲματα ταχέωϲ κατάχει τοῦ νυμφίου, καὶ
τῆϲ κόρηϲ. εὖ πάνυ λέγειϲ. ϲύγκειται δὲ τὰ καταχύϲματα ἀπὸ φοινίκων, κολλύβων, τρωγαλίων καὶ ἰϲχάδων καὶ καρύων, ἅπερ ἥρπαζον οἱ ϲύνδουλοι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἰοῦϲʼ εἴϲω κομίϲω τὰ καταχύϲματα ὥϲπερ νεωνήτοιϲιν ἄνδραϲιν.
τῆϲ κόρηϲ. εὖ πάνυ λέγειϲ. ϲύγκειται δὲ τὰ καταχύϲματα ἀπὸ φοινίκων, κολλύβων, τρωγαλίων καὶ ἰϲχάδων καὶ καρύων, ἅπερ ἥρπαζον οἱ ϲύνδουλοι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἰοῦϲʼ εἴϲω κομίϲω τὰ καταχύϲματα ὥϲπερ νεωνήτοιϲιν ἄνδραϲιν.
879 Καταψαίρουϲι: κινοῦνται.
[880] 880 Καταψευδομαρτυρηϲάμενοϲ: ἀντὶ τοῦ παραϲχὼν τοὺϲ τὰ
1149
ψευδῆ μαρτυρήϲανταϲ. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Στεφάνου.
[881] 881 Καταψεύδομαι· γενικῇ.
882 Καταψήϲαϲ: τῇ χειρὶ ὁμαλίϲαϲ. Πολύβιοϲ· τοὺϲ δὲ παῖδαϲ καθ᾿
1151
ἕνα προϲαγόμενοϲ καὶ καταψήϲαϲ θαρρεῖν ἐκέλευε. καὶ Φιλόϲτρατοϲ· καὶ τὸ καταψῆϲαι τοῦ ἵππου τὰ ὦτα καὶ τὴν χαίτην.
[883] 883 Καταψηφίζεται· γενικῇ. κατακρίνει.
[884] 884 Καταψήχω: τρίβω καὶ ὁμαλίζω.
885 Καταψῶν: καταπραΰνων. Ἀριϲτοφάνηϲ· καὐτὸϲ καταψῶν αὐτὸν
1154
ὥϲπερ πωλίον. ὥϲπερ πῶλον καταψῶντεϲ, ταῖϲ χερϲὶν ὁμαλίζοντεϲ.
[886] 886 Καταψύχω· αἰτιατικῇ.
[887] 887 Καταιβάτηϲ: Ζεὺϲ παῤ Ἀθηναίοιϲ· παρὰ τὸ καταβιβάζειν τοὺϲ
1156
κεραυνούϲ. ἢ ἀπὸ τοῦ καταβαίνειν διʼ ἔρωτα τῶν γυναικῶν.
888 Κατ᾿ αἶγαϲ ἀγρίαϲ: παροιμία λεγομένη ἐπὶ κατάραϲ. κατ᾿
1157
αἶγαϲ ἀγρίαϲ τρέπειν τὰ κακά.
[889] 889 Καταιγίζω· αἰτιατικῇ· τὸ βρέχω.
[890] 890 Καταιγίϲ: ἐπιφορὰ ἀνέμου ϲφοδροῦ. λέγεται δὲ καὶ ἡ ζάλη.
1159
ἢ τὰ ϲφοδρὰ πνεύματα καταιγίδεϲ.
891 Καταιγίϲαϲ: καταϲχίϲαϲ. οἱ γὰρ ἀνατιθέντεϲ τοῖϲ θεοῖϲ καταϲχίζουϲιν,
1160
ἵνα μή τιϲ ἄρῃ.
[892] 892 Καταιδεῖ: καταιϲχύνει.
[893] 893 Καταιθαλώϲω: καταπρήϲω, κατακαύϲω. καταιθαλώϲω πυρφόροιϲιν
1162
ἀετοῖϲι.
895 Καταιονῶϲι: βρέχουϲιν, ἀντλοῦϲιν, ἀλείφουϲιν. ἔϲτι δὲ καὶ
1166
1167
1168
1169
ἄλλοϲ τρόποϲ καμάτων λύϲεωϲ, ἐκ τῶν κατὰ κεφαλὴν καταιονήϲεων, ὅ ἐϲτι καταντλήϲεων. αἱ γὰρ ἐμβάϲειϲ, περικεχυμένου πάντοθεν τοῖϲ πόροιϲ τοῦ ὕδατοϲ, φράττουϲι τὴν τῶν ἱδρώτων ἔκκριϲιν, καθάπερ ἂν εἴ τιϲ ἠθμὸϲ εἰϲ ὕδωρ βληθείϲ.
1171
896 Καταιρεόμενοϲ· ὡϲ δὲ φεύγων κατελαμβάνετο ὑπὸ ἀνδρὸϲ
Πέρϲεω, καὶ ὡϲ καταιρεόμενοϲ ὑπʼ αὐτοῦ ἔμελλε ϲυγκεντηθήϲεϲθαι.
Πέρϲεω, καὶ ὡϲ καταιρεόμενοϲ ὑπʼ αὐτοῦ ἔμελλε ϲυγκεντηθήϲεϲθαι.
1172
897 Καταίροντεϲ: καταπλέοντεϲ.
1173
898 Κατ᾿ αἶϲαν: κατὰ τὸ προϲῆκον.
1174
899 Καταιϲχύνω· αἰτιατικῇ καὶ Καταιϲχῦναι.
1176
901 Καταῖτυξ: εἶδοϲ περικεφαλαίαϲ, μὴ ἐχούϲηϲ λόφον· κατωφανήϲ.
1177
902 Κατεάγη. καὶ Κατεαγότα, κεκλαϲμένα.
[903] 903 Κατεαγότων· αὕτη τοίνυν ἡ προθυμία ἐνίοιϲ τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων καὶ ἅμα διεφθαρμένων τὰϲ διανοίαϲ ἐπὶ κωμῳδίᾳ ἐτράπη καὶ γέλωτα πολύν.
1178
904 Κατεβαυκάληϲε: κατεκοίμιϲεν.
1179
905 Κατεβλακευμένωϲ: βραδέωϲ καὶ τρυφερῶϲ. βλὰξ γάρ ἐϲτιν ὁ μαλθακευόμενοϲ ἐν ὑποκρίϲει τὸ ϲῶμα. καὶ βλακεία, ἡ μεθʼ ὑπεροψίαϲ ὁμιλία.
[906] 906 Κατεβόα: κατηγόρει, ἐμέμφετο. πολλὰ δὲ τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων
καὶ τῶν αὐτοκρατόρων κατεβόα.
καὶ τῶν αὐτοκρατόρων κατεβόα.
1180
907 Κατεβρόχθιϲε: κατέπιε.
1181
908 Κατεγήραϲαν: ἐχρονοτρίβηϲαν. καὶ αἵ γε πεμφθεῖϲαι κατεγήραϲαν ἐν τῇ Τροίᾳ, τῶν διαδόχων μὴ ἀμφικνουμένων.
1183
910 Κατεγκρατεύομαι· αἰτιατικῇ.
1184
911 Κατεγλώττιζε: κατεφλυάρει, κατηγόρει, ἐλοιδόρει.
1185
912 Κατεγλωττιϲμένον· Ἀριϲτοφάνηϲ· θηλυδριῶδεϲ καὶ κατεγλωττιϲμένον. ἀντὶ τοῦ πολλαῖϲ γλώτταιϲ μεμιγμένον. γλῶττα δέ ἐϲτι καὶ ἡ λέξιϲ. κυρίωϲ δὲ κατεγλωττιϲμένον ἐϲτὶ τὸ ἔγγλωττον φίλημα.
1186 1187 1188 1189 καὶ Φιλόϲτρατοϲ· ὁ δὲ Ἀπολλώνιοϲ λόγων ἰδέαν ἐπήϲκηϲεν, οὐ τὴν διθυραμβώδη καὶ φλεγμαίνουϲαν ποιητικοῖϲ ὀνόμαϲιν, οὐδ’ αὖ κατεγλωττιϲμένην καὶ ὑπεραττικίζουϲαν· ἀηδὲϲ γὰρ τὸ ὑπὲρ τὴν μετρίαν Ἀτθίδα ἡγεῖτο· οὐδὲ λεπτολογίᾳ ἐδίδου οὐδὲ διῆγε τοὺϲ λόγουϲ οὐδὲ εἰρωνευομένου
τιϲ ἤκουϲεν οὔτε περιπατοῦντοϲ ἐϲ τοὺϲ ἀκροωμένουϲ· ἀλλ’ ὥϲπερ ἐκ τρίποδοϲ, ὅτε διαλέγοιτο, οἶδα, ἔλεγε, καί, δοκεῖ μοι, καί, ποῖ φέρεϲθε; καί, χρὴ εἰδέναι. καὶ δόξαι βραχεῖαι καὶ ἀδαμάντιναι κύριά τε ὀνόματα καὶ προϲπεφυκότα τοῖϲ πράγμαϲι· καὶ τὰ λεγόμενα ἠχὼ εἶχεν, ὥϲπερ ἀπὸ ϲκήπτρου θεμιϲτευόμενα.
1186 1187 1188 1189 καὶ Φιλόϲτρατοϲ· ὁ δὲ Ἀπολλώνιοϲ λόγων ἰδέαν ἐπήϲκηϲεν, οὐ τὴν διθυραμβώδη καὶ φλεγμαίνουϲαν ποιητικοῖϲ ὀνόμαϲιν, οὐδ’ αὖ κατεγλωττιϲμένην καὶ ὑπεραττικίζουϲαν· ἀηδὲϲ γὰρ τὸ ὑπὲρ τὴν μετρίαν Ἀτθίδα ἡγεῖτο· οὐδὲ λεπτολογίᾳ ἐδίδου οὐδὲ διῆγε τοὺϲ λόγουϲ οὐδὲ εἰρωνευομένου
τιϲ ἤκουϲεν οὔτε περιπατοῦντοϲ ἐϲ τοὺϲ ἀκροωμένουϲ· ἀλλ’ ὥϲπερ ἐκ τρίποδοϲ, ὅτε διαλέγοιτο, οἶδα, ἔλεγε, καί, δοκεῖ μοι, καί, ποῖ φέρεϲθε; καί, χρὴ εἰδέναι. καὶ δόξαι βραχεῖαι καὶ ἀδαμάντιναι κύριά τε ὀνόματα καὶ προϲπεφυκότα τοῖϲ πράγμαϲι· καὶ τὰ λεγόμενα ἠχὼ εἶχεν, ὥϲπερ ἀπὸ ϲκήπτρου θεμιϲτευόμενα.
[914] 914 Κᾆτ᾿ ἔγωγʼ ἐξηγρόμην: ἀντὶ τοῦ ἔπειτα μετὰ ταῦτα ἐγὼ
1191
ἐξηγέρθην. ἐπὶ τῶν ψευδομένων. εἰρηκότοϲ γὰρ τοῦ Διονύϲου· ναυμαχήϲαν κατέδηϲα ναῦϲ ιγ΄· ἐπιφέρει ὁ Ἡρακλῆϲ· κᾆτ᾿ ἔγωγ᾿ ἐξηγρόμην· ϲκώπτων Διόνυϲον, καὶ ἐγώ, φηϲίν, ἀνέϲτην ἐξ ὀνείρων, δηλῶν,
ὅτι ταῦτα ὄναρ ἔπραξεν. οἱ δὲ τὸν Διόνυϲόν φαϲι ταῦτα λέγειν, ὡϲ τῶν ἐπίτηδεϲ ψευδομένων ἐπιλεγόντων τοῦτο, καθὸ δηλούντων, ὅτι ἐνυπνίῳ έοικε τὸ λεγόμενον.
ὅτι ταῦτα ὄναρ ἔπραξεν. οἱ δὲ τὸν Διόνυϲόν φαϲι ταῦτα λέγειν, ὡϲ τῶν ἐπίτηδεϲ ψευδομένων ἐπιλεγόντων τοῦτο, καθὸ δηλούντων, ὅτι ἐνυπνίῳ έοικε τὸ λεγόμενον.
[915] 915 Κατέγραφον· πυθόμενοι δὲ ταῦτα οἱ Συβαρῖται κατέγραφον
1192
ἑαυτοῖϲ εὐδαιμονίαν δι’ αἰῶνοϲ. μὴ γὰρ ἂν ἐκπλεύϲειν τῶν φρενῶν
ἐϲ τοϲοῦτον, ὡϲ ἀνθρώπουϲ προτιμῆϲαί ποτε θεῶν.
ἐϲ τοϲοῦτον, ὡϲ ἀνθρώπουϲ προτιμῆϲαί ποτε θεῶν.
[916] 916 Κατεγγυᾶν: παραδιδόναι. καὶ τὴν αὑτοῦ μητέρα γυναῖκα Σ αὐτῷ κατεγγυᾶν· αἱρεῖϲθαι οὖν, ὃ βούλεται, ϲυγγενείαϲ τε καὶ δουλείαϲ καὶ ῥᾳδίωϲ τεύξεϲθαι τοῦ νομιϲθέντοϲ ἀμείνονοϲ.
[917] 917 Κατεδάρθη: κατεκοιμήθη.
[919] 919 Κατέδει: ἐδέϲμει. Ἰώϲηποϲ· καὶ κατέδει τοῦτον τοῖϲ κλήμαϲι
1195
κατὰ τὸ ἰϲχυρότατον.
[920] 920 Κατεδηδεϲμένοϲ: καταβεβρωμένοϲ.
[921] 921 Κατεδηδοκώϲ: καταβεβρωκώϲ.
[923] 923 Κατεδημαγώγηϲε: κατεϲτρατήγηϲε καὶ ἦρξε τοῦ δήμου.
1199
Ἀρριανόϲ· τῷ τε ϲτρατηγήματι τῷδε μάλιϲτα φιλανθρώπῳ φανέντι κατεδημαγώγηϲεν οὐκ ἀπιϲτεῖν αὐτῷ καὶ πολεμοῦντι τοὺϲ περιοίκουϲ.
[924] 924 Κατεδόξαζον: ἀπείκαζον, ἐνόμιζον. τοὺϲ δὲ περιϲωθένταϲ
1200
κατεδόξαζον εἶναι περὶ διϲχιλίουϲ.
κατεδόξαζον εἶναι περὶ διϲχιλίουϲ.
925 Κατέδων: κατεϲθίων.
1203
926 Κατέδραθε: κατεκοιμήθη.
1204
927 Κατέδραμον· αἰτιατικῇ.
1206
929 Κατέθεον: ἐξεπόρθουν, ἐληΐζοντο. οἱ δὲ Κελτοὶ κατέθεον τὴν γῆν τῶν Ἀλβανῶν.
1207
930 Κατέθει: κατέτρεχεν.
1208
931 Κατέθορε: κατεπήδηϲεν.
1209
932 Κατεκάλει· ὁ δὲ πανταχόθεν κατεκάλει τοὺϲ περιϲῳζομένουϲ
τῶν Ἀθηναίων. ἀντὶ τοῦ ἐφώνει.
τῶν Ἀθηναίων. ἀντὶ τοῦ ἐφώνει.
[933] 933 Κατέκανεν: ἀνεῖλεν, ἐφόνευϲε. Ξενοφῶν· ὁ δὲ Κῦροϲ ἄρκτον
1210
ποτὲ ἐπιφερομένην οὐκ ἔτρεϲεν, ἀλλὰ ϲυμπεϲὼν κατεϲπάϲθη ἀπὸ τοῦ ἵππου, καὶ τὰ μὲν ἔπαθεν, ὧν καὶ τὰϲ ὠτειλὰϲ ἔτι εἶχε, τέλοϲ δὲ κατέκανε.
[934] 934 Κατʼ ἐκεῖνο δὴ καιροῦ, ἐν ᾧ ὁ βαϲιλεὺϲ ἐτεθνήκει.
1211
935 Κατεκήληϲαν: κατεπράϋναν.
1212
936 Κατεκλίνομεν: ἀντὶ τοῦ ἀνεκλίνομεν. οὕτωϲ Ἀττικοί. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καθωϲιώθη, κατεκλίνομεν τὸν Πλοῦτον, ὥϲπερ εἰκὸϲ ἦν. ἡ κατὰ ἀντὶ τῆϲ ἀνά.
1213
937 Κατέλαβε: προέλαβεν, ἐπέϲχε τῆϲ ὁρμῆϲ. καὶ ϲφέαϲ Ἀλέξανδροϲ κατέλαβε ϲοφίῃ, χρήματα δοὺϲ πολλὰ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀδελφεήν.
1214
938 Κατελάϲαϲ: ϲυνουϲιάϲαϲ. ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων.
1215
939 Κατέλεκτο: κατεκοιμήθη.
1216
940 Κατέλευϲαν: ἐλίθαϲαν.
1218
942 Κατέλυεν: ἔμενεν. εἰϲ τὸ δωμάτιον, οὗ δὴ κατέλυε, γεγονότα.
1219
943 Κατεμελίτωϲεν: ἡδύτητοϲ ἐπλήρωϲεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· οἷον κατεμελίτωϲε τὴν λόχμην ὅλην.
1220
1221
1222
1223
1224
944 Κατ᾿ ἐμοῦ ὤμνυον: ὁ ποτὲ ζηλωτὸϲ καὶ περίβλεπτοϲ, νῦν
ὅρκοϲ γέγονα τοῖϲ πάλαι θαυμάζουϲι. κατὰ γὰρ τῶν ἐμῶν ὀμνύουϲι ϲυμφορῶν.
ὅρκοϲ γέγονα τοῖϲ πάλαι θαυμάζουϲι. κατὰ γὰρ τῶν ἐμῶν ὀμνύουϲι ϲυμφορῶν.
945 Κατεμωκῶντο: ἐχλεύαζον. οἱ δὲ τὴν ματαίαν αὐτῶν κατεμωκῶντο
1225
πολιορκίαν.
[946] 946 Κατεμπορεύομαι· γενικῇ.
[947] 947 Κατενεμήϲατο: κατέφαγε.
[949] 949 Κατενήνεκται.
[950] 950 Κατενόπλιοϲ: εἶδοϲ ῥυθμοῦ, πρὸϲ ὃν ὠρχοῦντο ϲείοντεϲ τὰ
1230
ὅπλα. ἢ ἐνόπλιοϲ, ὁ ἀμφίμακροϲ· ὃϲ καὶ Κουρητικὸϲ καλεῖται· ἀπὸ τοῦ ἀεὶ τὰ εἰϲ τοὺϲ Κούρηταϲ γινόμενα μέλη τούτῳ τῷ ῥυθμῷ γίνεϲθαι.
[952] 952 Κατεντευκτήν: κατεντυγχάνουϲαν. καὶ Κατεντευκτήϲ,
1232
κατήγοροϲ. ἐπὶ δὲ τοῦ Ἰώβ· ἵνα τί με ἔθου κατεντευκτήν ϲου; οὐκ αὐτὸϲ κατὰ θεοῦ ἐνετύγχανε· μὴ γένοιτο. τίνι γὰρ εἶχεν ἐντυγχάνειν; ἀλλὰ λέγει, ἵνα τί διʼ ἐμὲ τὸ ὄνομά ϲου βλαϲφημεῖται; ἐδεδίει
γὰρ τὴν παρὰ θεοῦ ἐγκατάλειψιν.
γὰρ τὴν παρὰ θεοῦ ἐγκατάλειψιν.
[953] 953 Κατεντευχθέντα: κατεντυχηθέντα.
[954] 954 Κατεντυγχάνω· δοτικῇ.
[955] 955 Κατεξαναϲτάντεϲ τοῦ μέλλοντοϲ: προμηθῶϲ βουλευϲάμενοι.
1235
διὸ κατεξαναϲτάντεϲ τοῦ μέλλοντοϲ, παρῃτήϲαντο τοὺϲ πρυτάνειϲ
ἐκπέμψαι πρεϲβευτὰϲ εἰϲ τὴν Ῥόδον, ϲυνεπιλαβέϲθαι τῆϲ ἐλευθερίαϲ.
ἐκπέμψαι πρεϲβευτὰϲ εἰϲ τὴν Ῥόδον, ϲυνεπιλαβέϲθαι τῆϲ ἐλευθερίαϲ.
[956] 956 Κατεξανιϲτάμενοϲ· τούτουϲ δὲ δωροφορῶν καὶ κατεξανιϲτάμενοϲ τοῖϲ
1236
χορηγίοιϲ ἑτοίμωϲ παρεϲκεύαϲε ϲυναγωνιϲτάϲ. καὶ Κατεξανίϲταμαι· γενικῇ.
[957] 957 Κατεπαγγέλλω· δοτικῇ.
958 Κατεπᾴδουϲα: πρὸϲ αὐτὸν αἱμύλωϲ διομιλοῦϲα. ἡ δὲ κατεπᾴδουϲα ϲυνεχῶϲ τοῦ βαϲιλέωϲ τὴν τοῦ Καίϲαροϲ ἐϲ αὐτὸν εὔνοιαν, ταχὺ μάλα διαθέλγουϲα τὸν βαϲιλέα τοῖϲ λόγοιϲ πατρὸϲ ἐϲ τὸν Ἰούλιον διάθεϲιν ἐνέφυϲε τῷ βαϲιλεῖ. καὶ μετὰ δοτικῆϲ.
[959] 959 Κατεπάλαιϲε: κατηγωνίϲατο, κατεπολέμηϲε.
960 Κατεπάλμενοϲ: ἐφορμήϲαϲ. δύο προθέϲειϲ παρείληφεν Ὅμηροϲ,
1241
κατὰ καὶ ἐπί.
[961] 961 Κατεπαλύνω· αἰτιατικῇ.
1248
963 Κατεπαίρομαι· γενικῇ.
1249
964 Κατεπερπερεύετο: ἐχαριεντίζετο. Πέρπεροϲ γὰρ ὁ μετὰ βλακείαϲ ἐπηρμένοϲ, ὁ λάλοϲ καὶ προπετὴϲ καὶ μηδὲν μετὰ λογιϲμοῦ ποιῶν.
1251
966 Κατεπλάγη· αἰτιατικῇ.
1252
967 Κατεπτήχαϲι: ϲυνεϲτάληϲαν.
1253
968 Κατεπίττωϲαν: πίϲϲῃ ἔχριϲαν. καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν κατεπίττωϲαν καὶ ἀπέκτειναν καταπρηϲθέντα.
1255
970 Κατεπόθη: διὰ τοῦ ο μικροῦ.
1256
971 Κατέρραξαϲ: κατὰ τοῦ ἐδάφουϲ ἔβαλεϲ. μεταφορικὸϲ ὁ λόγοϲ. ἐπάραϲ κατέρραξάϲ με.
1257
972 Κατεργάϲαϲθαι: ἀντὶ τοῦ καταπονῆϲαι. Θουκυδίδηϲ.
1258
973 Κατεργάζεται: ἀναιρεῖ, φονεύει. ὁ δὲ τῇ αἰχμῇ διαπείρων τὸ
μετάφρενον κατεργάζεται.
μετάφρενον κατεργάζεται.
1259
974 Κατερεύγομαι· γενικῇ.
1260
975 Κατέρεψεν: ἐϲτέγαϲεν, ἢ ἐϲτεφάνωϲε.
[976] 976 Κατερεῖν: διαλοιδορήϲαϲθαι. ἦ μὴν ϲυγκρύψειν τὸ πρῶτον, καὶ μὴ κατερεῖν, ἢν μὴ ἀρέϲκῃ.
1261
977 Κατερείπω· αἰτιατικῇ. Καταριπόω δέ.
1262
978 Κατερρυηκυιῶν γυναικῶν καὶ οὕτωϲ ἀπατουϲῶν διὰ τῆϲ ἐπειϲάκτου κόμηϲ. ζήτει ἐν τῷ φενάκη.
1263
979 Κατεριθευομένου· τὸ δ’ ἐναντίον κατεριθευομένου τοῦ βαϲιλέωϲ καὶ τῆϲ χώραϲ ἀπεχομένου καὶ κατὰ τὴν δικαιοδοϲίαν ἐξακριβοῦντοϲ
ἐπιμελῶϲ, ἔλαθον ἐκλυθέντεϲ ταῖϲ διανοίαιϲ, κατολιγωρήϲαντεϲ τῆϲ ἑαυτῶν ἀϲφαλείαϲ.
ἐπιμελῶϲ, ἔλαθον ἐκλυθέντεϲ ταῖϲ διανοίαιϲ, κατολιγωρήϲαντεϲ τῆϲ ἑαυτῶν ἀϲφαλείαϲ.
1264
980 Κατερρικνωμένον: ϲυνεϲτραμμένον, καμπύλον γενόμενον, ἐρρυτιδωμένον.
1265
1266
1267
1268
1269
981 Κατερρινημένοιϲ: εὐτελέϲιν ἢ κατεξεϲμένοιϲ. ῥίνη γὰρ ἐργαλεῖον τεκτονικόν, ᾧ ῥινοῦϲιν. ἢ εὐτελέϲιν, ὅτι ἐξευτελίζομεν τῇ ῥίνῃ.
Ἀριϲτοφάνηϲ περὶ Εὐριπίδου· ἀϲτεῖόν τι λέξαι καὶ κατερρινημένον.
Ἀριϲτοφάνηϲ περὶ Εὐριπίδου· ἀϲτεῖόν τι λέξαι καὶ κατερρινημένον.
982 Κατεριπώϲει: δοτική. ἡ εὐθεῖα κατερίπωϲιϲ.
[983] 983 Κατερρύηκεν: ἐϲάπη, ἠφάνιϲται.
[984] 984 Κατέϲβη: ἐϲβέϲθη, ἐπαύϲατο.
[987] 987 Κατεϲικέλιζε: κατήϲθιε Σικελικὸν τυρόν.
[989] 989 Κατεϲκειρωμένη: πεπαλαιωμένη.
[991] 991 Κατεϲκληκώϲ: κατεξηραμμένοϲ. τῷ γε μὴν κατεϲκληκότι
1282
τοῦ βίου καὶ τῇ εἰϲ μετριότητα πλάϲει τῶν ἠθῶν οὕτω δυνηθέντεϲ, ὥϲτε οὐκ ἐλάχιϲτα καὶ οὗτοι πλήθη περιεβάλοντο, ἀϲκητήρια ϲυϲτηϲάμενοι.
[993] 993 Κατεϲπάϲθαι: κατενηνέχθαι. ὁ δὲ εἰϲ τοῦτο ἔφη ὑπὸ τῶν
1284
ϲυμφορῶν κατεϲπάϲθαι, ὡϲ μὴ ἂν αὐτοῦ ἕνεκα Ῥωμαίουϲ καταλύϲαϲθαι τόνδε τὸν πόλεμον.
[994] 994 Κατέϲπερχε: προετρέπετο, παρεκελεύετο, ϲυνεβούλευε, ϲυνώθει.
1285
λογιϲμὸϲ δὲ αὐτὸν ἐκεῖνοϲ κατέϲπερχεν, ἀνθρώπουϲ ἀκολάϲτουϲ φύϲιν τοὺϲ Τυρρηνούϲ, πολεμίων ἔφοδον μηδαμῆ μηδαμῶϲ ὑφορωμένουϲ, ὑβρίζει καὶ ῥᾳϲτωνεύειν.
λογιϲμὸϲ δὲ αὐτὸν ἐκεῖνοϲ κατέϲπερχεν, ἀνθρώπουϲ ἀκολάϲτουϲ φύϲιν τοὺϲ Τυρρηνούϲ, πολεμίων ἔφοδον μηδαμῆ μηδαμῶϲ ὑφορωμένουϲ, ὑβρίζει καὶ ῥᾳϲτωνεύειν.
[995] 995 Κατεϲπίλαϲεν: ἀπροϲδοκήτωϲ ἐπεφάνη. ὁ δὲ ἀδοκήτωϲ τοῖϲ
1286
βαοβαροιϲ ἑωθινὸϲ κατεϲπίλαϲε καὶ εὐδοκίμει τῷ δόρατι.
996 Κατεϲπόδηϲε: κατέκοψεν. ἑτέρα τὸν ἄνδρα τῷ πελέκει κατεϲπόδηϲε.
1287
καὶ Κατεϲπόδωϲεν ὁμοίωϲ.
1293
997 Κατεϲτιγμένον: πεποικιλμένον.
1294
998 Κατεϲτόρεϲε: κατέϲτρωϲεν.
1295
999 Κατεϲτρατοπέδευϲε: κατέδραμε πολεμικῶϲ.
1296
1000 Κατεϲτυγημένοϲ: μεμιϲημένοϲ.
1297
1001 Κατεϲχημένοϲ: κάτοχοϲ. ϲτρατιώτηϲ δὲ ἄρα τιϲ ἐοικὼϲ
1298 κατεϲχημένῳ εἰϲεπήδηϲε καὶ ἀνιχνεύϲαϲ ἀπέτεμεν αὐτοῦ τὴν κεφαλήν.
1298 κατεϲχημένῳ εἰϲεπήδηϲε καὶ ἀνιχνεύϲαϲ ἀπέτεμεν αὐτοῦ τὴν κεφαλήν.
1299
1002 Κατέϲχον: προϲωρμίϲθηϲαν. Πολύβιοϲ· οἱ δὲ Ῥωμαῖοι ἀνήχθηϲαν τριακοϲίαιϲ ναυϲὶ καὶ κατέϲχον εἰϲ Μεϲϲήνην, ὅθεν ἀναχθέντεϲ ἔπλεον. λέγεται δὲ καὶ προϲέϲχον. προϲέϲχον τῷ Λιλυβαίῳ. ὁ αὐτὸϲ Πολύβιοϲ. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ Πόπλιοϲ κατέϲχε τῆϲ Αἰτωλίαϲ εἰϲ Ναύπακτον.
[1003] 1003 Κατετάχηϲε: κατέϲπευϲεν.
1300
1004 Κατέτεινε: πλεῖϲτον ἠνία. καὶ οὐδὲν ἦν εἴϲ τινα ἔμβραχυ ἀγαθόν, μὴ ἐκείνου κατέτεινε ψυχήν.
1301
1005 Κατέτεινε: ϲφοδρῶϲ ἔτυπτε, διήγειρε πρὸϲ πόνον. καὶ τοὺϲ
μὲν ἐπῄνει ϲφόδρα, τοὺϲ δὲ κατέτεινε ταῖϲ κολάϲεϲιν.
μὲν ἐπῄνει ϲφόδρα, τοὺϲ δὲ κατέτεινε ταῖϲ κολάϲεϲιν.
1302
1006 Κατέτρεχεν: ἐπόρθει, ἐληΐζετο, ἐδῄου. ὁ δὲ κατέτρεχε τὴν τῶν Ἰλλυριῶν καὶ Θρᾳκῶν χώραν.
1303
1007 Κάτευγμα: κατάρα.
1304
1008 Κατευδοκήϲαϲ· ὁ δὲ κατευδοκήϲαϲ τῷ νεανίϲκῳ κατὰ τὴν
ἀπάντηϲιν τοῦτον ἀπέλυϲε παραχρῆμα ἐϲ τὸ Πέργαμον.
ἀπάντηϲιν τοῦτον ἀπέλυϲε παραχρῆμα ἐϲ τὸ Πέργαμον.
1305
1009 Κατευθικτήϲαϲ: ἐπιτυχών.
[1010] 1010 Κατεύθυνεν: ἐπέτυχεν. Δαβίδ· λαλῶν ἄδικα οὐ κατεύθυνεν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν μου. καὶ Κατευθύνθη.
1307
1012 Κατευμεγεθεῖν· γενικῇ. καταδυναϲτεύειν.
1308
1013 Κατευνάζεται: κατακοιμίζεται.
1309
1014 Κατευωχοῦμαι· αἰτιατικῇ.
[1016] 1016 Κατ᾿ εὐχὴν αὐτῷ γενέϲθαι· ὁ δὲ ϲτρατηγὸϲ νομίζων
1317
αὐτῷ κατ᾿ εὐχὴν γενέϲθαι τὴν τῶν Ἀχαιῶν ὁρμὴν προϲῆγεν ὡϲ ἐπὶ
τὸν πόλεμον.
τὸν πόλεμον.
[1017] 1017 Κατεφοίνιξαϲ: κατέβαψαϲ.
[1018] 1018 Κατεφύγγανον: κατέφευγον. οἱ δὲ εἰϲ τὰϲ Θρᾳκίαϲ πόλειϲ
1319
κατεφύγγανον.
[1019] 1019 Κατεφύοντο: κατέτρεχον.
1020 Κατέχει: κατέχεεν, ἐπέρρει. ὁ δὲ πολλὴν κατέχει τούτου κουφολογία. ἀντὶ τοῦ ἐλοιδόρει. καὶ αὖθιϲ· δήϲαντεϲ ὀπίϲω τὰϲ
1321
χεῖραϲ κατέχεον πολλοῦ τοῦ γάλακτοϲ. πρὸϲ γενικὴν ἡ ϲύνταξιϲ.
[1021] 1021 Κατεχειροτόνηϲαν αὐτοῦ: ἀντὶ τοῦ κατεψηφίϲαντο αὐτοῦ.
1322
καταχειροτονία δ καὶ ἀποχειροτονία διαφέρει. καταχειροτονία μὲν
γὰρ ἐγένετο οὕτωϲ. ἔλεγεν ὁ κῆρυξ, ὅτῳ Μειδίαϲ δοκεῖ ἀδικεῖν, ἀράτω τὴν χεῖρα. εἶτα οἱ θέλοντεϲ ἐξέτεινον τὰϲ χεῖραϲ· καὶ ἐκαλεῖτο τοῦτο πρῶτον καταχειροτονία. ἀποχειροτονία δὲ οὕτωϲ· ὅτῳ μὴ δοκεῖ ἀδικεῖν Μειδίαϲ, ἀράτω τὴν χεῖρα. καὶ ἐξέτεινόν τινεϲ, καὶ ἐκαλεῖτο ἀποχειροτονία. λοιπὸν πάϲαϲ ἠρίθμουν τὰϲ χεῖραϲ, καὶ ἑώρα ὁ κῆρυξ.
ποῖαι πλείουϲ εἰϲί, πότερον τῶν φαϲκόντων αὐτὸν ἀδικεῖν, ἢ μή. καὶ ὅϲαι ἂν ἦϲαν πλείουϲ εὑρεθεῖϲαι, ἐκεῖ καὶ ἡ γνώμη ἐκράτει. ἔτι 1323 τοίνυν παρατείνοντοϲ τοῦ λόγου τοῦ πρέϲβεωϲ, Ῥωμαῖοι κατεχειροτόνουν. ὁ δὲ οὔτε ἐψηφίζετο οὔτε κατεχειροτόνει καίπερ ἐπιϲτάτηϲ ὤν.
γὰρ ἐγένετο οὕτωϲ. ἔλεγεν ὁ κῆρυξ, ὅτῳ Μειδίαϲ δοκεῖ ἀδικεῖν, ἀράτω τὴν χεῖρα. εἶτα οἱ θέλοντεϲ ἐξέτεινον τὰϲ χεῖραϲ· καὶ ἐκαλεῖτο τοῦτο πρῶτον καταχειροτονία. ἀποχειροτονία δὲ οὕτωϲ· ὅτῳ μὴ δοκεῖ ἀδικεῖν Μειδίαϲ, ἀράτω τὴν χεῖρα. καὶ ἐξέτεινόν τινεϲ, καὶ ἐκαλεῖτο ἀποχειροτονία. λοιπὸν πάϲαϲ ἠρίθμουν τὰϲ χεῖραϲ, καὶ ἑώρα ὁ κῆρυξ.
ποῖαι πλείουϲ εἰϲί, πότερον τῶν φαϲκόντων αὐτὸν ἀδικεῖν, ἢ μή. καὶ ὅϲαι ἂν ἦϲαν πλείουϲ εὑρεθεῖϲαι, ἐκεῖ καὶ ἡ γνώμη ἐκράτει. ἔτι 1323 τοίνυν παρατείνοντοϲ τοῦ λόγου τοῦ πρέϲβεωϲ, Ῥωμαῖοι κατεχειροτόνουν. ὁ δὲ οὔτε ἐψηφίζετο οὔτε κατεχειροτόνει καίπερ ἐπιϲτάτηϲ ὤν.
1022 Κατεχλαίνωϲε: χλαίναιϲ ἐϲτόλιϲεν. ὁ δὲ Μηνᾶϲ ἠμφίαϲέ τε
1324
καὶ κατεχλαίνωϲε τὸ ϲτρατιωτικόν· ἡ γὰρ χρονία τριβὴ καὶ τὸ τραχὺ τῶν χώρων κατεδαπάνηϲεν αὐτοῖϲ τὰ ἱμάτια.
[1023] 1023 Κατεχλεύαζεν: ὕβριζε διὰ λόγων, κατεγέλα. ἄλλα τε πολλὰ
1325
κατεχλεύαζε καὶ κατεκερτόμει τοὺϲ ἐν τῷ ϲτρατοπέδῳ μάλιϲτα ἅπαϲιν
ὀνειδίζων μαλακίαν καὶ δειλίαν.
ὀνειδίζων μαλακίαν καὶ δειλίαν.
[1024] 1024 Κατεχόρδηϲεν: ἀνεῖλεν, ἐξηνάριξεν. εἶτα τῶν φρενῶν ἐξέπλευϲε
1326
καὶ μανεὶϲ ἑαυτὸν μαχαίρᾳ κατεχόρδηϲε.
1332
1026 Κατέχουϲι δ᾿ ἔρωτεϲ ἐμὰϲ πόλειϲ: λείπει ἀνθρώπουϲ. ἀντὶ τοῦ ἐρῶϲιν οἱ ἄνθρωποι τῆϲ ἐμῆϲ πόλεωϲ.
1333
1334
1027 Κατέχω ϲε· αἰτιατικῇ.
1334
1028 Κατέχρῳζεν· ὁ δὲ ἐν μέϲῳ τὰϲ διατριβὰϲ ποιούμενοϲ οὐ μόνον τὸ καλὸν τοῦ πράγματοϲ κατέχρῳζε καὶ τοῖϲ τυχοῦϲι λίαν κατεδήμευεν, ἀλλὰ καὶ πικρῶϲ ἐπέπληττεν.
[1029] 1029 Κατεχρῶντο: ἀνῄρουν, ἐφόνευον. ἄλλοι ἑαυτοὺϲ κατεχρῶντο.
1335
αὐθένται ἐγίνοντο.
1336
1030 Κατέψα: τῇ χειρὶ ὡμάλιζε.
1337
1031 Κατεψηφίϲατο: κατέκρινε, κατεδίκαϲεν. ὁ γὰρ θεὸϲ τοῦ Ἀδὰμ τοὺϲ ἱδρῶταϲ καὶ τοὺϲ πόνουϲ κατεψηφίϲατο· ἐν ἱδρῶτι τοῦ προϲώπου ϲου φάγῃ.
[1032] 1032 Κατειλημμένον: κατεχόμενον, κυκλωθέντα. ὡϲ ἑώρα ἑαυτὸν
τοῖϲ κινδύνοιϲ κατειλημμένον, γράφει ᾠδάϲ.
τοῖϲ κινδύνοιϲ κατειλημμένον, γράφει ᾠδάϲ.
[1033] 1033 Κατειλωτιϲμένοϲ: καταδεδουλωμένοϲ. ἐκ τοῦ εἴλωϲ εἴλωτοϲ, ὃ ϲημαίνει τὸν δοῦλον.
[1034] 1034 Κατεῖπε· γενικῇ. κατηγόρηϲεν. οὐ δικαίωϲ ὀργίζῃ τῇ γυναικί· οὐ γάρ ϲου κατεῖπεν, ἀλλὰ τοῦ δεϲμοφύλακοϲ. καὶ αὖθιϲ· μαθόντα
ὅτι κατείποι αὐτοῦ Ὀφέλλιοϲ καὶ Βαϲίλειοϲ πειϲθείη τοῖϲ λόγοιϲ.
ὅτι κατείποι αὐτοῦ Ὀφέλλιοϲ καὶ Βαϲίλειοϲ πειϲθείη τοῖϲ λόγοιϲ.
[1035] 1035 Κατείπῃ· γενικῇ. κατηγορήϲει. ἐδεδίει γὰρ ἡ γυνή, μὴ κατείπῃ αὐτῆϲ.
1338
1036 Κατειργάϲατο: κατηγωνίϲατο.
1339
1037 Κατειρωνεύεται· γενικῇ. μεγαλοφρονεῖ, ὑποκρίνεται. τὰ
οἰκεῖα ἐξαίρων καὶ κατειρωνευόμενοϲ τῆϲ τῶν ἀπείρων ἀγνοίαϲ. καὶ 1340 αὖθιϲ· ἐδόκει γὰρ κατειρωνευόμενοϲ ὁ Χοϲρόηϲ ἀντέχεϲθαι Μαυρικίου.
οἰκεῖα ἐξαίρων καὶ κατειρωνευόμενοϲ τῆϲ τῶν ἀπείρων ἀγνοίαϲ. καὶ 1340 αὖθιϲ· ἐδόκει γὰρ κατειρωνευόμενοϲ ὁ Χοϲρόηϲ ἀντέχεϲθαι Μαυρικίου.
1341
1038 Κατηγορευκότα: κατειπόντα.
1342
1039 Κατηγόρημα· κατηγόρημά ἐϲτι τὸ κατά τινοϲ ἀγορευόμενον ἢ πρᾶγμα ϲυντακτὸν περί τινοϲ ἢ τινων. ἐν γὰρ τῷ περὶ πραγμάτων
καὶ ϲημαινομένων τόπῳ τέτακται ὁ περὶ λεκτῶν αὐτοτελῶν, ἀξιωμάτων καὶ ϲυλλογιϲμῶν λόγοϲ· καὶ ὁ περὶ ἐλλιπῶν, κατηγορημάτων 1343 1344 1345 1346 καὶ ὀρθῶν καὶ ὑπτίων, λεκτέον δέ φαϲι τὸ κατὰ φανταϲίαν λογικὴν ὑφιϲτάμενον. τῶν δὲ λεκτῶν τὰ μέν εἰϲιν ἐλλιπῆ, οἷον γράφει, ἐπιζητοῦμεν γὰρ τίϲ; τὰ δὲ αὐτοτελῆ καὶ ἀπηρτιϲμένην ἔχοντα τὴν διάνοιαν, οἷον γράφει ὁ Σωκράτηϲ. ἐν μὲν τοῖϲ ἐλλιπέϲι λεκτοῖϲ
τέτακται τὰ κατηγορήματα, ἐν δὲ τοῖϲ αὐτοτελέϲι τὰ ἀξιώματα καὶ οἱ ϲυλλογιϲμοὶ καὶ τὰ ἐρωτήματα καὶ τὰ πύϲματα.
καὶ ϲημαινομένων τόπῳ τέτακται ὁ περὶ λεκτῶν αὐτοτελῶν, ἀξιωμάτων καὶ ϲυλλογιϲμῶν λόγοϲ· καὶ ὁ περὶ ἐλλιπῶν, κατηγορημάτων 1343 1344 1345 1346 καὶ ὀρθῶν καὶ ὑπτίων, λεκτέον δέ φαϲι τὸ κατὰ φανταϲίαν λογικὴν ὑφιϲτάμενον. τῶν δὲ λεκτῶν τὰ μέν εἰϲιν ἐλλιπῆ, οἷον γράφει, ἐπιζητοῦμεν γὰρ τίϲ; τὰ δὲ αὐτοτελῆ καὶ ἀπηρτιϲμένην ἔχοντα τὴν διάνοιαν, οἷον γράφει ὁ Σωκράτηϲ. ἐν μὲν τοῖϲ ἐλλιπέϲι λεκτοῖϲ
τέτακται τὰ κατηγορήματα, ἐν δὲ τοῖϲ αὐτοτελέϲι τὰ ἀξιώματα καὶ οἱ ϲυλλογιϲμοὶ καὶ τὰ ἐρωτήματα καὶ τὰ πύϲματα.
[1040] 1040 Κατηγορίαϲ ἔχω: ἀντὶ τοῦ κατηγοροῦμαι. Δημοϲθένηϲ Περὶ
1347
τοῦ ϲτεφάνου. κατηγορεῖ δὲ αὐτῶν Καλλίξενοϲ δημαγωγόϲ, ϲυκοφάντηϲ.
1348
ἡ κατηγορία παρὰ φιλοϲόφοιϲ ἢ ἐπὶ πλέον λέγεται καὶ
1349
γίνεται ἢ ἐπίϲηϲ, ἐπ᾿ ἔλαττον δὲ οὐδέποτε. καὶ ἐπὶ πλέον μέν, ὅτε τὰ καθολικώτερα κατηγοροῦνται τῶν μερικωτάτων. καθολικώτερα οὖν εἰϲὶ τὰ ἐπάνω, μερικώτερα δὲ τὰ ὑποκάτω. κατηγορία δέ ἐϲτιν οἷον προϲηγορία τιϲ ἁπλῶϲ λεγομένη. εἰϲὶ δὲ πᾶϲαι δέκα, ἤγουν γενικώτατα γένη, ὑφ᾿ ἃϲ ἀναφέρεται πᾶϲα φωνή· οὐϲία, ποϲόν, ποιόν, πρόϲ
τι, ποῦ, πότε, ποιεῖν, πάϲχειν, κεῖϲθαι, ἔχειν. τούτων ἡ μὲν οὐϲία ἐϲτὶ ὑποκειμένη, αἱ δὲ λοιπαὶ ἐννέα ἐν ὑποκειμένῳ.
γίνεται ἢ ἐπίϲηϲ, ἐπ᾿ ἔλαττον δὲ οὐδέποτε. καὶ ἐπὶ πλέον μέν, ὅτε τὰ καθολικώτερα κατηγοροῦνται τῶν μερικωτάτων. καθολικώτερα οὖν εἰϲὶ τὰ ἐπάνω, μερικώτερα δὲ τὰ ὑποκάτω. κατηγορία δέ ἐϲτιν οἷον προϲηγορία τιϲ ἁπλῶϲ λεγομένη. εἰϲὶ δὲ πᾶϲαι δέκα, ἤγουν γενικώτατα γένη, ὑφ᾿ ἃϲ ἀναφέρεται πᾶϲα φωνή· οὐϲία, ποϲόν, ποιόν, πρόϲ
τι, ποῦ, πότε, ποιεῖν, πάϲχειν, κεῖϲθαι, ἔχειν. τούτων ἡ μὲν οὐϲία ἐϲτὶ ὑποκειμένη, αἱ δὲ λοιπαὶ ἐννέα ἐν ὑποκειμένῳ.
[1041] 1041 Κατηγορῶ ϲου· γενικῇ. Κατηγορῶ δὲ τὸ δεικνύω αἰτιατικῇ. λαγὼϲ
1350
κατηγορεῖ τὸν αὐτοῦ φωλεόν.
[1042] 1042 Κατῄδεϲαν: κατῄϲχυναν.
1043 Κατηδολέϲχηϲά ϲου: ἀντὶ τοῦ κατὰ ϲοῦ ἐμακρολόγηϲα, ἐφλυάρηϲα.
[1044] 1044 Κατηθλημένων: ἐγγεγυμναϲμένων. ἄγοντεϲ ἐκ τῶν ἐπιλέκτων
1352
καὶ κατηθλημένων ἐν τοῖϲ πολέμοιϲ ϲτρατιωτῶν τέϲϲαρα τάγματα ἐντελῆ.
1045 Κατήκοε: ἀκροατά. ὦ μεγίϲτη θεῶν, καὶ τῶν ϲῶν κατήκοε θεραπόντων. καὶ αὖθιϲ· οἱ δὲ μετὰ ταῦτα ἐγένοντο κατήκοοι.
[1046] 1046 Κατηκόντιϲε· τῆϲ Λυϲίου ψυχῆϲ κατηκόντιϲεν.
[1047] 1047 Κατήλιφα: μεϲόδμην. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐπὶ τὴν κατήλιφ᾿ εὐθὺϲ
1353
ἀνεπηδήϲαμεν.
1360
1050 Κατήλυϲιν: ἐπέλευϲιν, κάθοδον. χειμερίην νιφετοῖο κατήλυϲιν ἐρημαίη ἦλθεν ὑπὸ ϲπιλάδα.
1361
1051 Κατήλυϲιϲ: ἡ πόρνη.
1362
1052 Κατηναριϲμέναϲ: ἐπὶ τῆϲ λείαϲ ἐχρήϲατο Σοφοκλῆϲ. καὶ ἔϲτιν ἄκυρον· τὸ γὰρ ϲκυλεύειν ἐναρίζειν· ὅτι τὰ ἔναρα ϲκῦλα, παρὰ
τὸ ἀρηρέναι, καὶ ἐντὸϲ αὐτῶν εἶναι ἡμᾶϲ. καὶ τὸ παῤ Ὁμήρῳ τοιοῦτον· τοι βέλτερόν ἐϲτι κατ᾿ οὔρεα θῆραϲ ἐναίρειν. πῶϲ γὰρ οἷόν τε ἐϲτὶ ϲκυλεύειν τοὺϲ λέονταϲ, εἰ μὴ εἴη καὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων τὸ ϲκυλεύειν; Καλλίμαχοϲ ἐπὶ τῆϲ λεοντείου δορᾶϲ· τὸ δὲ ϲκύλοϲ ἀνδρὶ καλύπτρη γινόμενον νιφετοῦ καὶ βελέων ἔρυμα.
τὸ ἀρηρέναι, καὶ ἐντὸϲ αὐτῶν εἶναι ἡμᾶϲ. καὶ τὸ παῤ Ὁμήρῳ τοιοῦτον· τοι βέλτερόν ἐϲτι κατ᾿ οὔρεα θῆραϲ ἐναίρειν. πῶϲ γὰρ οἷόν τε ἐϲτὶ ϲκυλεύειν τοὺϲ λέονταϲ, εἰ μὴ εἴη καὶ ἐπὶ τῶν ἀλόγων ζῴων τὸ ϲκυλεύειν; Καλλίμαχοϲ ἐπὶ τῆϲ λεοντείου δορᾶϲ· τὸ δὲ ϲκύλοϲ ἀνδρὶ καλύπτρη γινόμενον νιφετοῦ καὶ βελέων ἔρυμα.
1363
1053 Κατῃονᾶτο: ἐλούετο.
1364
1054 Κατηρράχθη: ἔπεϲε, περιετράπη. ἐπιρρήγνυται βροντὴ βιαιοτάτη, καὶ τὸ πανδοκεῖον κατηρράχθη.
1365
1055 Κατηργηκέναι: ἀνενέργητον εἶναι. τὸν δὲ καθήμενον περὶ τὰ Τύανα κατηργηκέναι καὶ καταπροΐεϲθαι τοὺϲ καιρούϲ.
1366
1056 Κατῄρεε: κατελάμβανεν.
1367
1057 Κατῇρε: κατέπλευϲεν.
1368
1058 Κατηρεφέα: κατεϲτεγαϲμένα. μέλλουϲι γὰρ ἐνταῦθά ϲε
1369
πέμψειν, ἔνθα μήποθ’ ἡλίου φέγγοϲ προϲόψει, ζῶϲα δ᾿ ἐν κατηρεφεῖ ϲτέγῃ χθονὸϲ τῆϲδ᾿ ὑμνήϲειϲ κακά.
1370
1059 Κατηρέψαϲθε· Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲ εὖ κατηρέψαϲθε, καὶ νουβυϲτικῶϲ. τουτέϲτι νουνεχῶϲ ἐϲκεπάϲθητε.
1371
1060 Κατηρτίϲω: ἐτελείωϲαϲ.
1372
1061 Κατηρτυκότα· ὅτι γνώμονα ἔλεγον τὸν βαλλόμενον ὀδόντα τῷ ὄνῳ, δι᾿ οὖ τὰϲ ἡλικίαϲ ἐξήταζον. τὸν δὲ αὐτὸν καὶ κατηρτυκότα ἔλεγον.
1373
1062 Κάττηϲ, κάττου: ὁ κατοικίδιοϲ αἴλουροϲ.
1374
1063 Κατῄϲατο τῶν λόγων: ἐκ τοῦ ᾄδω.
1375
1064 Κατηϲφαλίϲθαι.
[1065] 1065 Κατῃϲχυμμένοϲ.
1376
1377
1378
1379
1380
1066 Κατηύχοντο: κατηρῶντο. κατηύχοντό τε τοὺϲ ταῦτα δρῶνταϲ
ἀχώρουϲ τε καὶ ἀτάφουϲ κυϲὶ καὶ ὄρνιϲιν ἐκριφῆναι καὶ τὰϲ ψυχὰϲ αὐτῶν μὴ ὑποδέξαϲθαι ϲὺν εὐμενείᾳ.
ἀχώρουϲ τε καὶ ἀτάφουϲ κυϲὶ καὶ ὄρνιϲιν ἐκριφῆναι καὶ τὰϲ ψυχὰϲ αὐτῶν μὴ ὑποδέξαϲθαι ϲὺν εὐμενείᾳ.
1067 Κατήφεια: ϲκυθρωπότηϲ. καὶ Κατηφήϲ.
[1068] 1068 Κατηφόνεϲ: ϲτυγνοί, ἢ ἀναίϲχυντοι.
[1069] 1069 Κατήχθη: ἐϲ τὴν πατρίδα ἐπανῆκε. κατήχθη τε γὰρ ὁ Ἀντίπατροϲ
1383
καὶ ἔτυχε γάμου περιφανοῦϲ καὶ πλούτου καὶ παῖδαϲ ἔϲχε
καὶ ἐϲ γῆραϲ ἀφίκετο εὔποτμόν τε καὶ ἀξιόζηλον.
καὶ ἐϲ γῆραϲ ἀφίκετο εὔποτμόν τε καὶ ἀξιόζηλον.
[1070] 1070 Κατηχθημένοϲ: βεβαρημένοϲ.
[1071] 1071 Κατηχῶν· αἰτιατικῇ. προτρεπόμενοϲ, παραινῶν. Πιϲίδηϲ· κρατῶν ἐν μάχαιϲ καὶ κατηχῶν ἐν μάχαιϲ. Κατηχῶ δὲ ἀντὶ τοῦ ἠχῶ, Synt. γενικῇ. κατηχεῖ τῶν πόρων. καί, κατήχηϲε τῆϲ οἰκίαϲ.
[1073] 1073 Καττίδιοϲ καὶ Καττιδιανόϲ: ὀνόματα κύρια.
[1074] 1074 Κάτιμεν: κατερχόμεθα.
[1075] 1075 Κατ᾿ ἴϲον αὐτῷ μεμηνώϲ.
[1076] 1076 Κατιϲχημένοϲ: κεκρατημένοϲ.
[1078] 1078 Κατιϲχνώωθη: ἐξηράνθη, ἐλεπτύνθη.
[1079] 1079 Κατιϲχνοῖ: καταλεπτύνει.
[1080] 1080 Κατ᾿ ἴχνοϲ.
[1081] 1081 Κατοδύρομαι· αἰτιατικῇ.
[1083] 1083 Κατολιϲθανόντων: κινουμένων, ἐμπιπτόντων. τῶν δὲ Ῥωμαίων
1394
κατολιϲθανόντων ἐϲ δάκρυα καὶ περιαλγούντων ἐπὶ τῷ πάθει. καὶ αὖθιϲ· Κλεοπάτρα, εἰϲ ἣν κατολιϲθάνει τῶν Πτολεμαίων ἡ διαδοχή.
[1084] 1084 Κατομνύϲ: βεβαιῶν, ἐμπεδῶν. προϲετίθει δὲ καὶ ὅρκον, τῆϲ
ἐμῆϲ κατομνὺϲ κεφαλῆϲ, ἣν πολλὰ ἐφίλει.
ἐμῆϲ κατομνὺϲ κεφαλῆϲ, ἣν πολλὰ ἐφίλει.
[1085] 1085 Κατομόϲαι· ἀπὸ μόνου γε τοῦ τὸν θεὸν ἀπομόϲαι ἢ κατομόϲαι.
[1086] 1086 Κατ᾿ ὄναρ οὐ χρὴ λέγειν· βάρβαρον γὰρ παντελῶϲ· ἀλλὰ
1395
ὄναρ καὶ κατὰ τοὺϲ ὕπνουϲ καὶ ἐνύπνιον.
[1088] 1088 Κατόπτηϲ: ἐπιτηρητήϲ. ἀλλά τιϲ ἴτω κατόπτηϲ ἀπαγγελίαν
1402
ἡμῖν ϲαφῆ τῶν ἐνεϲτηκότων ποιηϲόμενοϲ.
1403
1089 Κατοργᾶν: ὑπερακμάζειν.
1404
1090 Κατ᾿ ὄρεϲφιν: ἐν τοῖϲ ὄρεϲι.
1405
1091 Κατορθῶ· αἰτιατικῇ.
1406
1092 Κατορώρυκται: κατακέχωϲται.
1408
1094 Κατορύττω· αἰτιατικῇ.
1409
1095 Κατʼ ὀρφναίαν: τὴν ϲκοτεινήν.
1410
1096 Κατορχοῦμαι· γενικῇ.
1411
1097 Κατοϲφραίνομαι· γενικῇ.
[1098] 1098 Καττουδαίουϲ· ζήτει ἐν τῷ ὑπὸ γῆν οἰκοῦντεϲ.
1099 Κατουδέν.
1412
1100 Κατ᾿ οὐράν: κατόπιϲθεν, ἐκ τῶν ὀπίϲω.
1413
1101 Κατουρῶϲαν: οὐρίῳ ἀνέμῳ χρηϲάμενον. τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοϲ ἐπαράμενον τοὺϲ ἱϲτοὺϲ καὶ κατουρῶϲαν ἀπεχώρει.
1415
1103 Κάτοχοϲ: κεκρατημένοϲ. κάτοχοϲ ἤδη τῷ πόθῳ τούτῳ
1416
γεγενημένη καὶ διαφανὴϲ ἐρωτόληπτοϲ οὖϲα οὐδὲν ἔτι κώλυμα ἔβλεπε.
1417
1104 Κάτω: ἐπίρρημα τοπικόν.
1418
1105 Κατώγειον: ἐπὶ θηλυκοῦ καὶ ἀρϲενικοῦ διὰ τοῦ ε ψιλοῦ καὶ Suid. ω μεγάλου, ὁ ἀνώγεωϲ καὶ ἡ ἀνώγεωϲ. καὶ τὸ ἀνώγεων.
[1106] 1106 Κατώγεων, κατώγειον δέ.
[1107] 1107 Κάτωθε: χωρὶϲ τοῦ ν παρὰ Δωριεῦϲι. καὶ Πίνδαροϲ ὁμοίωϲ. ἀγρόθε γὰρ νέομαι παρὰ Χαρικλοῦϲ καὶ Φιλύραϲ.
1419
1108 Κατωθούμενοϲ: ἀνατρεπόμενοϲ.
1420
1109 Κατωκάρα: οἱ Ἀττικοὶ ὑφʼ ἓν ἀναγινώϲκουϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ·
εἴπερ ἐκ ποδῶν κατωκάρα κρέμαιτο. ἀντὶ τοῦ κατὰ κεφαλῆϲ. τὸ ἐπὶ 1421 1422 1423 1424 κεφαλὴν πεϲεῖν κατωκάρα λέγεται παρὰ Ἀττικοῖϲ, οὐ διηρημένωϲ, ἀλλ᾿ ὑφʼ ἕν Πίνδαροϲ· οἱ μὲν κατωκάρα δεϲμοῖϲι δέδενται. Ἀγαθίαϲ 1425 οἱ δὲ ἐκ τοῦ πρανοῦϲ ὑποφερόμενοι καὶ ἐϲ τὴν θάλατταν κατωκάρα ἐμπίπτοντεϲ ἀπώλλυντο. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· κατωκάρα ῥίψαϲ 1426
με βουκολήϲεται. περὶ κανθάρου λέγων.
εἴπερ ἐκ ποδῶν κατωκάρα κρέμαιτο. ἀντὶ τοῦ κατὰ κεφαλῆϲ. τὸ ἐπὶ 1421 1422 1423 1424 κεφαλὴν πεϲεῖν κατωκάρα λέγεται παρὰ Ἀττικοῖϲ, οὐ διηρημένωϲ, ἀλλ᾿ ὑφʼ ἕν Πίνδαροϲ· οἱ μὲν κατωκάρα δεϲμοῖϲι δέδενται. Ἀγαθίαϲ 1425 οἱ δὲ ἐκ τοῦ πρανοῦϲ ὑποφερόμενοι καὶ ἐϲ τὴν θάλατταν κατωκάρα ἐμπίπτοντεϲ ἀπώλλυντο. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· κατωκάρα ῥίψαϲ 1426
με βουκολήϲεται. περὶ κανθάρου λέγων.
[1110] 1110 Κατῳκοδόμηϲεν: Ἰϲαῖοϲ ἀντὶ τοῦ κατέκλειϲεν εἰϲ οἴκημα
1427
καὶ ἀπέκτεινε.
[1111] 1111 Κατώλιϲθον: κατέπεϲον.
[1113] 1113 Κάτων, ϲτρατηγὸϲ Ῥωμαίων· ὃϲ νέοϲ μὲν ἦν ἔτι πάμπαν,
1431
αὐϲτηρὸϲ δὲ καὶ φιλόπονοϲ, ϲυνέϲει τε γνώμηϲ καὶ δεινότητι λόγων ἀριπρεπήϲ, ὥϲτε αὐτὸν ἐπὶ τοῖϲ λόγοιϲ ἐκάλουν οἱ Ῥωμαῖοι Δημοϲθένην,
πυνθανόμενοι τὸν ἄριϲτον ἐν τοῖϲ Ἔλληϲι ῥήτορα γενέϲθαι Δημοϲθένην. λέγεται Κάτωνα τὸν πρεϲβύτην, ἐρομένου τινόϲ, ἣν 1432 ἔχοι γνώμην περὶ τῶν ἐν Καρχηδόνι πραγμάτων καὶ περὶ τοῦ Σκιπίωνοϲ, εἰπεῖν· οἶοϲ πέπνυται, τοὶ δὲ ϲκιαὶ ἀΐϲϲουϲιν.
πυνθανόμενοι τὸν ἄριϲτον ἐν τοῖϲ Ἔλληϲι ῥήτορα γενέϲθαι Δημοϲθένην. λέγεται Κάτωνα τὸν πρεϲβύτην, ἐρομένου τινόϲ, ἣν 1432 ἔχοι γνώμην περὶ τῶν ἐν Καρχηδόνι πραγμάτων καὶ περὶ τοῦ Σκιπίωνοϲ, εἰπεῖν· οἶοϲ πέπνυται, τοὶ δὲ ϲκιαὶ ἀΐϲϲουϲιν.
[1114] 1114 Κατωνάκη: ἱμάτιόν ἐϲτιν ἐκ τῶν κάτω μερῶν νάκοϲ, τουτέϲτι
1433
διφθέραν περιερραμμένον. δοκοῦϲι δὲ ἀμφιέϲαϲθαι τοῦτο, τῶν τυράννων ἐπαναγκαϲάντων τοὺϲ Ἀθηναίουϲ, ἵνα ὑπὸ εὐτελείαϲ μή κατίωϲιν εἰϲ ἄϲτυ οἱ πολῖται. μέχρι γὰρ τῶν γονάτων ἦν διῆκον. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὐκ ἴϲθ᾿ ὅθʼ ὑμᾶϲ οἱ Λάκωνεϲ αὖθιϲ αὖ κατωνάκαϲ φοροῦνταϲ, ἐλθόντεϲ δορὶ πολλοὺϲ μὲν ἄνδραϲ Θετταλῶν ἀπώλεϲαν, πολλοὺϲ δ᾿
ἑταίρουϲ Ἱππία καὶ ξυμμάχουϲ. καὶ γὰρ καὶ τῶν Θετταλῶν οἱ πλεῖϲτοι ἐβοήθουν Ἱππίᾳ.
διφθέραν περιερραμμένον. δοκοῦϲι δὲ ἀμφιέϲαϲθαι τοῦτο, τῶν τυράννων ἐπαναγκαϲάντων τοὺϲ Ἀθηναίουϲ, ἵνα ὑπὸ εὐτελείαϲ μή κατίωϲιν εἰϲ ἄϲτυ οἱ πολῖται. μέχρι γὰρ τῶν γονάτων ἦν διῆκον. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὐκ ἴϲθ᾿ ὅθʼ ὑμᾶϲ οἱ Λάκωνεϲ αὖθιϲ αὖ κατωνάκαϲ φοροῦνταϲ, ἐλθόντεϲ δορὶ πολλοὺϲ μὲν ἄνδραϲ Θετταλῶν ἀπώλεϲαν, πολλοὺϲ δ᾿
ἑταίρουϲ Ἱππία καὶ ξυμμάχουϲ. καὶ γὰρ καὶ τῶν Θετταλῶν οἱ πλεῖϲτοι ἐβοήθουν Ἱππίᾳ.
[1115] 1115 Κατωνάκηϲ: δουλικὸϲ καὶ ἀνελεύθεροϲ χιτών. κατωνάκῃ τὸν
1434
χοῖρον ἀποτετιλμέναϲ. τὰϲ δούλαϲ φηϲί.
[1116] 1116 Κατώρηϲ: ὄνομα κύριον.
1442
1119 Κατωφρυῶϲθαι· γενικῇ.
1443
1120 Κατοικιδίουϲ: τοὺϲ ἐπʼ οἴκῳ ὄνταϲ. κατοικιδίουϲ δὲ καὶ
ϲχολαίουϲ καὶ ἧττον ὡμιληκόταϲ πολέμοιϲ.
ϲχολαίουϲ καὶ ἧττον ὡμιληκόταϲ πολέμοιϲ.
1444
1121 Κατοικτείρω· αἰτιατικῇ.
1445
1122 Κατοικτίζετο: οἴκτου τυχεῖν ἠξίου, ἐλέουϲ κυρῆϲαι. ὁ δὲ ἐπὶ τὰ κοινὰ τῶν Βαβυλωνίων καταϲτὰϲ κατοικτίζετο. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ τῇ φωνῇ κατοικτιζόμενοϲ ἐλεῆϲαι ϲφᾶϲ παρεκάλει.
1446
1123 Κατοιμώξαϲ: καταμεμψάμενοϲ. Πολύβιοϲ· καὶ πολλὰ μὲν αὐτὸν κατοιμώξαϲ, ὅτι παρὰ μικρὸν ἔλθοι τοῦ λαβεῖν τὸν Ἄτταλον ὑποχείριον. ἢ καταιτιαϲάμενοϲ, οἴμοι λέγων.
1448
1125 Κάτοιϲθα: γινώϲκειϲ, ἐπίϲταϲαι. Σοφοκλῆϲ· κάτοιϲθ’, ἐγὼ θεοῖϲ οὐδὲν ἀρκεῖν εἴμ᾿ ὀφειλέτηϲ ἔτι; τουτέϲτιν οὐκ ἐν τούτῳ εἰμί, ὥϲτε ὀφείλει τοὺϲ θεοὺϲ ἐπαρκεῖν μοι, διὰ τὸ μὴ περιέχεϲθαι τοῦ ζῆν. οὐκέτι τοῖϲ θεοῖϲ ὀφείλω ἐγὼ ἐπαρκεῖν· ἀντὶ τοῦ οὐδὲν ἐπὶ τιμῇ πράττει τῶν θεῶν.
1449
1126 Κατοιχομένου· νεκροῦ, τεθνεῶτοϲ.
1450
1127 Καττύεται: ἀντὶ τοῦ ϲυντίθεται, ϲυρράπτεται. Ἀριϲτοφάνηϲ· οἶδ’ ἐγὼ τὸ πρᾶγμα ταῦθ’ ὅθεν πάλαι καττύεται. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ὑποδημάτων.
1454
1129 Κάττυμα: ἀπάτη, δόλοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ὃν ἐγὼ κατατεμῶ
1455
τοῖϲ ἱππεῦϲιν εἰϲ καττύματα. καττύματα δέ ἐϲτι δέρματά τινα ἰϲχυρά καὶ ϲκληρά, ἅπερ τοῖϲ ϲανδαλίοιϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ ὑποδήμαϲιν ὑπὸβάλλεται.
[1130] 1130 Καυδώ: νῆϲοϲ πληϲίον Κρήτηϲ, ἔνθα μέγιϲτοι ὄναγροι γίνονται.
1456
1131 Καύθωνοϲ: τοῦ μαλθακοῦ.
[1134] 1134 Καυλόϲ: τὸ ἄκρον τοῦ δόρατοϲ.
1135 Καυλῶ: καυλήϲω. Ἐκκεκαυληκότα: τῶν λαχάνων πάντα
1464
ἐκκεκαυληκότα.
[1136] 1136 Καυλωνία: χώρα.
[1137] 1137 Καυνάκηϲ: ὁ ἀγών· ἢ εἶδοϲ ἱματίου, ὅπερ καὶ Περϲίδα καλοῦϲιν.
1466
οἱ δὲ ϲιϲύραν Θυμαιτίδα, ὅπερ ἔοικε Μορύχου ϲάγματι. ϲάγμα
δὲ ἡ θήκη τοῦ ὅπλου.
δὲ ἡ θήκη τοῦ ὅπλου.
[1138] 1138 Καύνιοϲ ἔρωϲ: ἐπὶ τῶν μὴ κατορθουμένων ἐπιθυμιῶν· Καῦνοϲ
1467
γὰρ καὶ Βύβλιϲ ἀδελφοὶ ἐδυϲτύχηϲαν.
[1140] 1140 Καύϲωνοϲ: θέρμηϲ.
[1141] 1141 Καυϲτειρόϲ, Καυτηρὸϲ δέ.
[1142] 1142 Κάϋϲτροϲ: ποταμόϲ.
[1143] 1143 Καυτηρόϲ.
1144 Καὺτήν· ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἄνθετο δέρμα λέοντοϲ Τεῦκροϲ Ἄραψ, καὐτὴν
1474
ἀγρότιν αἰγανέαν.
[1145] 1145 Καυχᾷ: οἱ λοιποὶ ῥήτορεϲ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ ἐννοίαϲ αὐχεῖν λέγουϲι·
1475
Λυκοῦργοϲ ἐν τῷ Περὶ μαντειῶν ἐχρήϲατο τῇ λέξει. δεῖ δὲ τἄλλα ἐν δημοκρατίᾳ ϲοι εἰπεῖν· ἑνὸϲ δ᾿ οὐκ ἔϲτι ϲοι· κακῶϲ γὰρ
αὐτοῦ προέϲτηϲ· ἐφʼ οἷϲ καυχᾷ, οἱ ἄλλοι αἰϲχνύνονται.
αὐτοῦ προέϲτηϲ· ἐφʼ οἷϲ καυχᾷ, οἱ ἄλλοι αἰϲχνύνονται.
[1146] 1146 Καυχώμενοϲ: μεγαληγορῶν.
[1147] 1147 Κάφοϲ: τὸ πνεῦμα, κατὰ διάλεκτον. καὶ Ὅμηροϲ· κακῶϲ κεκαφηότα θυμόν.
[1148] 1148 Καφώρηϲ· τὸ τῆϲ καφώρηϲ μίϲηϲον δολερὸν καὶ κερδῷον λέγουϲι δὲ τὴν ἀλώπεκα.
1482
1149 Καφύη: ὄνομα πόλεωϲ.
1483
1150 Κἄχεζεν: Ἀριϲτοφάνηϲ, ἀντὶ τοῦ καὶ ἀπεπάτει.
[1151] 1151 Καχέκται· ταῖϲ δὲ ἀληθείαιϲ ὑπῆρχον ἐν αὐτοῖϲ καχέκται μεταβολῆϲ οἰκεῖοι.
1484
1152 Καχεξία. καὶ Καχεκτοῦντεϲ, κακῶϲ τὴν ἕξιν διατεθειμένοι,
1485 ἀϲθενοῦντεϲ. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ Περϲεὺϲ προϲαγόμενοϲ τὸν χρόνον καὶ τὸν πόνον ἐξελύετο τῇ ψυχῇ, καθάπερ οἱ καχεκτοῦντεϲ τῶν ἀθλητῶν· ὅτε γὰρ τὸ δεινὸν ἐγγίζοι καὶ δέοι κρίνεϲθαι περὶ τῶν ὅλων, οὐχ ὑπέμεινε τῇ ψυχῇ.
1485 ἀϲθενοῦντεϲ. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ Περϲεὺϲ προϲαγόμενοϲ τὸν χρόνον καὶ τὸν πόνον ἐξελύετο τῇ ψυχῇ, καθάπερ οἱ καχεκτοῦντεϲ τῶν ἀθλητῶν· ὅτε γὰρ τὸ δεινὸν ἐγγίζοι καὶ δέοι κρίνεϲθαι περὶ τῶν ὅλων, οὐχ ὑπέμεινε τῇ ψυχῇ.
1491
1156 Κάχρυϲ: τὰϲ κριθάϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· πίνονθ’, ὡϲπερεὶ κάχρυϲ γυναῖκ᾿ ἀλοῦϲαν. τουτέϲτι καθάπερ τινὰ γυναῖκα κριθὰϲ ἀλοῦϲαν.
1492
1157 Καχυπότοποϲ: καχύποπτοϲ. τοπάϲαι γὰρ τὸ ὑπονοῆϲαι.
1494
1159 Κάψα: κίϲτη, ἢ θήκη.
1495
1160 Καί: ϲύνδεϲμοϲ ϲυμπλεκτικόϲ.
[1161] 1161 Καιάδαϲ: παρὰ Λάκωϲι βαϲιλικὴ φρουρά, καὶ Σικελιώταιϲ. παρὰ δὲ Πέρϲαιϲ οἴκημα μεϲτὸν τέφραϲ. παρὰ δὲ Αἰθίοψιν οἱ κακοῦργοι χρυϲαῖϲ ἁλύϲεϲιν ἐδέδεντο. εἰϲ δὲ τὸν Καιάδαν εἰώθαϲιν
οἱ Λάκωνεϲ τοὺϲ κακούργουϲ ῥίπτειν.
οἱ Λάκωνεϲ τοὺϲ κακούργουϲ ῥίπτειν.
1496
1162 Καὶ δή: ἤδη.
1497
1163 Καὶ ἐν θεῶν ἀγορᾷ: ἐπὶ τῶν καθ᾿ ὑπερβολὴν κακηγορούντων εἴρηται ἡ παροιμία. θεῶν γὰρ ἀγορὰ τόποϲ ἐϲτὶν ἐν Ἐλευϲῖνι.
1165 Κεκίλιοϲ, Σικελιώτηϲ, Καλλατιανόϲ· Κάλλαντιϲ δὲ πόλιϲ Σικελίαϲ·
1503
ῥήτωρ, ϲοφιϲτεύϲαϲ ἐν Ῥώμῃ ἐπὶ τοῦ Σεβαϲτοῦ Καίϲαροϲ καὶ ἕωϲ Ἀδριανοῦ, καὶ ἀπὸ δούλων, ὡϲ τινεϲ ἱϲτορήκαϲι, καὶ πρότερον μὲν καλούμενοϲ Ἀρχάγαθοϲ, τὴν δὲ δόξαν Ἰουδαῖοϲ. βιβλία δὲ αὐτοῦ
πολλά· Κατὰ Φρυγῶν δύο· ἔϲτι δὲ κατὰ ϲτοιχεῖον. Ἀπόδειξιϲ τοῦ εἰρῆϲθαι πᾶϲαν λέξιν καλλιρρημοϲύνηϲ· ἔϲτι δὲ ἐκλογὴ λέξεων κατὰ ϲτοιχεῖον· Σύγκριϲιϲ Δημοϲθένουϲ καὶ Κικέρωνοϲ· Τίνι διαφέρει ὁ Ἀττικὸϲ ζῆλοϲ τοῦ Ἀϲιανοῦ· Περὶ τοῦ χαρακτῆροϲ τῶν δέκα ῥητόρων· Σύγκριϲιϲ Δημοϲθένουϲ καὶ Αἰϲχίνου· Περὶ Δημοϲθένουϲ, ποῖοι
αὐτοῦ γνήϲιοι λόγοι καὶ ποῖοι νόθοι· Περὶ τῶν κατὰ ἱϲτορίαν ἢ παρὰ ἱϲτορία εἰρημένων τοῖϲ ῥήτορϲι· καὶ ἄλλα πλεῖϲτα. πῶϲ δὲ Ἰουδαῖοϲ τοῦτο θαυμάζω· Ἰουδαῖοϲ ϲοφὸϲ τὰ Ἑλληνικά.
πολλά· Κατὰ Φρυγῶν δύο· ἔϲτι δὲ κατὰ ϲτοιχεῖον. Ἀπόδειξιϲ τοῦ εἰρῆϲθαι πᾶϲαν λέξιν καλλιρρημοϲύνηϲ· ἔϲτι δὲ ἐκλογὴ λέξεων κατὰ ϲτοιχεῖον· Σύγκριϲιϲ Δημοϲθένουϲ καὶ Κικέρωνοϲ· Τίνι διαφέρει ὁ Ἀττικὸϲ ζῆλοϲ τοῦ Ἀϲιανοῦ· Περὶ τοῦ χαρακτῆροϲ τῶν δέκα ῥητόρων· Σύγκριϲιϲ Δημοϲθένουϲ καὶ Αἰϲχίνου· Περὶ Δημοϲθένουϲ, ποῖοι
αὐτοῦ γνήϲιοι λόγοι καὶ ποῖοι νόθοι· Περὶ τῶν κατὰ ἱϲτορίαν ἢ παρὰ ἱϲτορία εἰρημένων τοῖϲ ῥήτορϲι· καὶ ἄλλα πλεῖϲτα. πῶϲ δὲ Ἰουδαῖοϲ τοῦτο θαυμάζω· Ἰουδαῖοϲ ϲοφὸϲ τὰ Ἑλληνικά.
[1166] 1166 Καῖκοϲ: ὄνομα ποταμοῦ.
[1167] 1167 Καὶ μήν: ἀλλὰ μήν.
[1169] 1169 Καινεύϲ: ὄνομα κύριον.
[1170] 1170 Καινίζεται. καὶ Καινίζω ϲε· αἰτιατικῇ.
[1171] 1171 Καινόν: τὸ νεωϲτὶ κατεϲκευαϲμένον. Κενὸν δὲ τὸ μάταιον,
1509
διὰ τοῦ ε ψιλοῦ.
1172 Καινοπρεπέϲ· μηχάνημά τι καινοπρεπὲϲ ἐτεκτήνατο λαθραίωϲ,
1510
γλύψαϲ δοκῶν μεγάλων τὸ μῆκοϲ καὶ ταύταϲ καθενώϲαϲ ἐνείϲ τε μία ἅλυϲιν ταῖϲ γλυφαῖϲ, διήκουϲαν ἐϲ πάϲαϲ, μολίβδῳ τὸ τούτων κένωμα ἔπληϲε, ταχυεργῶϲ λίαν ἀποκλείει τὰϲ ὄχθαϲ δι᾿ αὐτοῦ τοῦ ποταμοῦ ἑκατέρωθεν ϲκευάϲαϲ δαρείουϲ· ἐν οἷϲ βοήθειαν ἀποχρῶϲαν
βαλὼν ἐϲτέρει τὴν πόλιν τῶν ἐκ τῆϲ θαλάττηϲ ἀγωγίμων.
βαλὼν ἐϲτέρει τὴν πόλιν τῶν ἐκ τῆϲ θαλάττηϲ ἀγωγίμων.
[1173] 1173 Καινόϲ: ὁ νέοϲ.
[1174] 1174 Καινόϲ: Ἰϲοκράτηϲ ἀντὶ τοῦ ὃϲ τοῖϲ νεωτέροιϲ ἁρμόττει
1512
πράγμαϲιν. οὕτωϲ δὲ καὶ Ἔφοροϲ.
[1175] 1175 Καινὸϲ γνώμην: ἀντὶ τοῦ νέαν γνώμην εἰϲηγούμενοϲ. καινὸϲ
1513
γνώμην, καινῶν ἔργων ἐγχειρητήϲ.
γνώμην, καινῶν ἔργων ἐγχειρητήϲ.
1176 Κενοτάφια: τινά εἰϲιν ἑλιϲϲόμενα ὡϲ τύποϲ νεκροῦ. ἤτοι τὰ μὴ ἔχοντα ἔνδοθεν νεκρόν.
1519
1177 Καινο τομεῖ· αἰτιατικῇ. καινουργεῖ. ὅτι τὸ καινοτομεῖν ἐπὶ
1520
τοῦ ἄρχειν. Ἀριϲτοφάνηϲ τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἀντʼ ἄλληϲ ἀρχῆϲ ἐϲτι.
1522
1179 Καινοῦν: παρὰ Ἡροδότῳ τὸ λόγῳ τῷ καινῷ χρήϲαϲθαι.
[1180] 1180 Καινουργηϲμόϲ: ἡ ἀνακαίνιϲιϲ καὶ πρὸϲ τὸ ἀρχαῖον κάλλοϲ ἀναμόρφωϲιϲ.
1523
1181 Καινόφιλον λέγουϲι τὸν μὴ τοῖϲ αὐτοῖϲ φίλοιϲ χρώμενον ἀεί.
[1182] 1182 Καινῶϲ: ἀντὶ τοῦ παραδόξωϲ.
1525
1184 Καιόμενοϲ: ἀπὸ τοῦ καίω, τὸ φλέγω.
1526
1185 Καίω ϲε· αἰτιατικῇ.
1527
1186 Καίρια: τὰ ϲυμφέροντα. τίνι γάρ ποι᾿, ὦ φιλία γενέθλα, πρόϲφορον ἀκούϲαιμʼ ἔποϲ; τίνι φρονοῦντι καίρια; ἀντὶ τοῦ παρὰ τίνοϲ ἀκούϲαιμι τὰ ϲυμφέροντα; οὕτωϲ Σοφοκλῆϲ.
1528
1187 Καίριον: εὔκαιρον. καὶ Καιρὸϲ λέγεται ὁ ἐκ τοῦ πλήθουϲ τῶν ἀδικημάτων ϲυναγόμενοϲ ἀριθμὸϲ παρὰ θεοῦ, καὶ προκαλούμενοϲ
1529
ἕωϲ καιροῦ. Σοφοκλῆϲ· ἢ δρᾶν ἀμείνων εὑρέθη τὰ καίρια; καὶ
1530
αὖθιϲ· καιρὸν δ᾿ ἐφήκειϲ. ἀντὶ τοῦ ἐπικαίρωϲ ἥκειϲ. ἐπελθεῖν εὔϲτοχοϲ, ἀναχωρῆϲαι καίριοϲ, ἐνεδρεῦϲαι τεχνίτηϲ, μάχηϲ ἐργάτηϲ.
1531
1188 Καιριώτατα: ἐπικινδυνότατα, θανάϲιμα.
1532
1534 1535 1536 1537
1189 Καιρόϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ· καιρὸϲ γάρ, ὅϲπερ ἀνδράϲι μέγιϲτοϲ ἔργου παντὸϲ ἔϲτʼ ἐπιϲτάτηϲ. ἀντὶ τοῦ ἐφʼ ἑκάϲτου πράγματοϲ τὸ καίριον καὶ χρηϲιμώτατον ὁ καιρόϲ ἐϲτιν· ὅπου καὶ τὰ ϲπουδαῖα παρὰ καιρὸν γινόμενα οὐκ ἀποδέχονται· ὡϲ ἰατρὸν τῷ κάμνοντι περὶ
φύϲεωϲ τοῦ νοϲήματοϲ διαλεγόμενον· ὡϲ εἴ τιϲ τοῖϲ μεθύουϲι περὶ ϲωφροϲύνηϲ διαλέγοιτο. τὸ γὰρ καλὸν μὴ καλῶϲ γινόμενον, οὐ 1533 καλόν. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ Ἰουϲτινιανόϲ, εἴτε ὑπὸ γήρωϲ τὰ καίρια οὐ φρονῶν, εἴτε ἄλλωϲ ἔμελλε τὴν ὀρθογνώμονα περὶ Χριϲτοῦ δόξαν διακυκήϲειν, εἰ μὴ ᾤχετο ἐξ ἀνθρώπων.
φύϲεωϲ τοῦ νοϲήματοϲ διαλεγόμενον· ὡϲ εἴ τιϲ τοῖϲ μεθύουϲι περὶ ϲωφροϲύνηϲ διαλέγοιτο. τὸ γὰρ καλὸν μὴ καλῶϲ γινόμενον, οὐ 1533 καλόν. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ Ἰουϲτινιανόϲ, εἴτε ὑπὸ γήρωϲ τὰ καίρια οὐ φρονῶν, εἴτε ἄλλωϲ ἔμελλε τὴν ὀρθογνώμονα περὶ Χριϲτοῦ δόξαν διακυκήϲειν, εἰ μὴ ᾤχετο ἐξ ἀνθρώπων.
1534 1535 1536 1537
1190 Καιρόϲ· καιροὺϲ ἡ γραφὴ καλεῖ τὰϲ ϲυμφοράϲ. καὶ ἔϲται ὁ
1538
καιρὸϲ αὐτῶν εἰϲ τὸν αἰῶνα. καιρὸϲ παντὸϲ ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου. ἀντὶ τοῦ
[1191] 1191 Καιροφυλακῆϲαι: καιρὸν ἐπιτηρῆϲαι. ὁ δὲ ἐκέλευεν αὐτὸν
1539
ἀναζευγνύναι καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν μηδὲ καιροφυλακεῖν.
ἀναζευγνύναι καὶ μὴ πολυπραγμονεῖν μηδὲ καιροφυλακεῖν.
[1192] 1192 Καιροφυλάκιον.
[1193] 1193 Καιροϲέων δʼ ὀθονέων ἀπολείβεται ὑγρὸν ἔλαιον: εὖ
1542
κεκαιρωμένων. καίρωμα δέ ἐϲτι τὸ διαπλεκόμενον ἐν τῷ ϲτήμονι παρὰ τὸν μίτον, ὑπὲρ τοῦ μὴ ϲυγχεῖϲθαι τοὺϲ ϲτήμοναϲ.
[1195] 1195 Καιρωϲτρίδεϲ: αἱ ὑφάντριαι. καίρωϲιϲ γὰρ ἡ πλοκὴ τοῦ
1544
μίτου.
[1196] 1196 Καῖϲαρ Ἰούλιοϲ, ὁ πρῶτοϲ μοναρχήϲαϲ. ἔγραψε μετάφραϲιν
1545
τῶν Ἀράτου Φαινομένων, τέχνην γραμματικὴν Ῥωμαϊκῶϲ.
1197 Καῖϲαρ Αὔγουϲτοϲ, ὁ καὶ Σεβαϲτὸϲ καὶ Ὀκταβιανὸϲ ἐπικληθείϲ.
1546
ἔγραψε περὶ τοῦ ἰδίου βίου καὶ τῶν πράξεων αὐτοῦ βιβλία ιγ΄.
[1198] 1198 Καῖϲαρ Τιβέριοϲ· ἔγραψεν ἐπιγράμματα καὶ τέχνην ῥητορικήν.
[1199] 1199 Καῖϲαρ: οὕτωϲ ὀνομάζονται οἱ Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ ἀπὸ Ἰουλίου Καίϲαροϲ, τοῦ μὴ γεννηθέντοϲ. τῆϲ γὰρ μητρὸϲ αὐτοῦ θανούϲηϲ ἐν
τῷ θ΄ μηνί, ταύτην ἀνατεμόντεϲ ἐξέβαλον αὐτὸν καὶ οὕτωϲ ἐκάλεϲαν· κατὰ γὰρ τὴν Ῥωμαίων γλῶϲϲαν Καῖϲαρ ἀνατομὴ λέγεται. ὅτι ἐπὶ Ῥωμαίων τῶν πάλαι ὁ δῆμοϲ ἦρχεν, αὖθιϲ οἱ ὀλίγοι, καὶ τὰ τελευταῖα ἐϲ μοναρχίαν κατέϲτη Ῥωμαίοιϲ τὰ πράγματα, ἐξέτι Καίϲαροϲ τοῦ πρώτου μοναρχήϲαντοϲ καὶ βαϲιλεύϲαντοϲ. καὶ ἀϲταϲίαϲτα διετέλει τὰ
κοινὰ ἄχρι ἐϲ Μάρκον Ἀντωνῖνον Ῥωμαίων ἄρχοντα· ἐπεὶ δὲ ὁ τούτου παῖϲ ὁ Κόμοδοϲ τὴν φύϲιν οὐ πάνυ φρενήρηϲ καὶ φιληδονίαϲ ἥττων γενόμενοϲ καὶ οὐ μάλα τι ἀγαθὸϲ τὰ πολέμια καὶ φιλόψυχοϲ, δολοφονηθεὶϲ ὑπό τινων κατελύθη, ἐπαναϲτάϲειϲ τε ϲυνεχέϲταται ἐγένοντο.
τῷ θ΄ μηνί, ταύτην ἀνατεμόντεϲ ἐξέβαλον αὐτὸν καὶ οὕτωϲ ἐκάλεϲαν· κατὰ γὰρ τὴν Ῥωμαίων γλῶϲϲαν Καῖϲαρ ἀνατομὴ λέγεται. ὅτι ἐπὶ Ῥωμαίων τῶν πάλαι ὁ δῆμοϲ ἦρχεν, αὖθιϲ οἱ ὀλίγοι, καὶ τὰ τελευταῖα ἐϲ μοναρχίαν κατέϲτη Ῥωμαίοιϲ τὰ πράγματα, ἐξέτι Καίϲαροϲ τοῦ πρώτου μοναρχήϲαντοϲ καὶ βαϲιλεύϲαντοϲ. καὶ ἀϲταϲίαϲτα διετέλει τὰ
κοινὰ ἄχρι ἐϲ Μάρκον Ἀντωνῖνον Ῥωμαίων ἄρχοντα· ἐπεὶ δὲ ὁ τούτου παῖϲ ὁ Κόμοδοϲ τὴν φύϲιν οὐ πάνυ φρενήρηϲ καὶ φιληδονίαϲ ἥττων γενόμενοϲ καὶ οὐ μάλα τι ἀγαθὸϲ τὰ πολέμια καὶ φιλόψυχοϲ, δολοφονηθεὶϲ ὑπό τινων κατελύθη, ἐπαναϲτάϲειϲ τε ϲυνεχέϲταται ἐγένοντο.
[1201] 1201 Καιϲάρεια, ἡ μητρόπολιϲ, ἀπὸ Καίϲαροϲ Τιβερίου Ὀκταβίου· ἣν ἀφείλετο Ἀρχέλαον, πρότερον Μάζακα ἐπονομαζομένην, ἔπειτα Καιϲάρεια κληθεῖϲαν τῇ ἰδίᾳ προϲηγορίᾳ.
1550
1202 Καιϲάριοϲ, ὁ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ἀδελφόϲ. ἔγραψε διάφορα, καὶ Κατὰ Ἑλλήνων.
1551
1203 Καίϲωνοϲ: ὄνομα κύριον.
1552
1204 Καίϲτωνοϲ: ὄνομα κύριον.
1553
1205 Καὶ ταῦτʼ ἔχοντεϲ κυμάτων ἐν ἀγκάλαιϲ: ἀντὶ τοῦ
ὄντεϲ ἐν πολλοῖϲ κινδύνοιϲ.
ὄντεϲ ἐν πολλοῖϲ κινδύνοιϲ.
1554
1206 Καὶ ϲφάκελοι ποιοῦϲιν ἀτέλειαν: Πειϲίϲτρατοϲ, ὥϲ φαϲιν, ὁ τύραννοϲ, δεκάταϲ τῶν γεωργουμένων ἀπῄτει τοὺϲ Ἀθηναίουϲ. παριὼν δὲ ἔϲθ᾿ ὅτε καὶ ἰδὼν πρεϲβύτην πέτραϲ ἐργαζόμενον καὶ λιθώδειϲ τόπουϲ ἤρετο αὐτόν, τίναϲ ἐκ τῶν τόπων κομίζοιτο τοὺϲ
καρπούϲ. ὁ δὲ ἀπεκρίνατο, ὀδύναϲ καὶ ϲφακέλουϲ. θαυμάϲαϲ δὲ ὁ Πειϲίϲτρατοϲ τὴν παρρηϲίαν αὐτοῦ ἀτέλειαν τῆϲ δεκάτηϲ δέδωκε· καὶ ἐκ τούτου οἱ Ἀθηναῖοι τῇ παροιμίᾳ ἐχρήϲαντο.
καρπούϲ. ὁ δὲ ἀπεκρίνατο, ὀδύναϲ καὶ ϲφακέλουϲ. θαυμάϲαϲ δὲ ὁ Πειϲίϲτρατοϲ τὴν παρρηϲίαν αὐτοῦ ἀτέλειαν τῆϲ δεκάτηϲ δέδωκε· καὶ ἐκ τούτου οἱ Ἀθηναῖοι τῇ παροιμίᾳ ἐχρήϲαντο.
1555
1207 Καὶ τάχα ἴμεν: καὶ ταχέωϲ πορευόμεθα.
1557
1209 Καὶ τὸ τοῦ λύκου: φαϲὶ λύκον ἰδόντα τὸν ποιμένα ἢ καὶ κύνα τῶν ποιμενικῶν προβάτων ἐϲθίοντα εἰπεῖν· ἐγὼ τοῦτο εἰ ἐποίουν, πόϲη κραυγὴ ἐγίνετ᾿ ἄν;
1559
1211 Καὶ χερϲί: καὶ ἔργοιϲ.
1560
1212 Κεάδαν· βάραθρόν ἐϲτι τόποϲ βαθύϲ, ὅπου οἱ κακοῦργοι ἐμβάλλονται Ἀθήνηϲι καὶ οἱ ἐπὶ θανάτῳ, ὥϲπερ εἰϲ τὸν Κεάδαν οἱ Λακεδαιμόνιοι.
1562
1214 Κέαται: κεῖνται.
1563
1215 Κέβηϲ, Θηβαῖοϲ, φιλόϲοφοϲ, Σωκράτουϲ μαθητήϲ. διάλογοι δὲ αὐτοῦ φέρονται τρεῖϲ, Ἑβδόμη, Φρύνιχοϲ, Πίναξ· ἔϲτι δὲ τῶν ἐν ᾅδου διήγηϲιϲ· καὶ ἄλλα τινά.
1217 Κέγκλοϲ: εἶδοϲ ὀρνέου θαλαϲϲίου.
[1218] 1218 Κεγχραμίδεϲ· τοῦ ϲύκου καὶ τῶν ἐλαῶν οἱ πυρῆνεϲ λέγονται κεγχραμίδεϲ.
[1219] 1219 Κεγχρέα.
[1221] 1221 Κεγχρεών· Δημοϲθένηϲ ἐν τῇ πρὸϲ Πανταίνετον γραφῇ·
1572
κἄπειτα ἔπειϲε τοὺϲ οἰκέταϲ τοὺϲ ἐμοὺϲ καθέζεϲθαι εἰϲ τὸν κεγχρεῶνα. ἀντὶ τοῦ εἰϲ τὸ καθαριϲτήριον, ὅπου τὴν ἐκ τῶν μετάλλων διέψυχον κέγχρον.
[1223] 1223 Κεγχρίνηϲ: εἶδοϲ ὀρνέου, λέγεται μηδ᾿ ὅλωϲ διψᾶν. ἢ εἶδοϲ ὄφεωϲ.
[1224] 1224 Κεδάζω: ϲκορπίζω.
[1225] 1225 Κεδίκιοϲ: ὄνομα κύριον.
[1227] 1227 Κεδρωϲία: ὄνομα πόλεωϲ.
[1229] 1229 Κέθη: ὄνομα κύριον.
[1230] 1230 Κέθηγοϲ: ὄνομα κύριον.
[1231] 1231 Κεκαδηϲόμεθα: φροντίϲομεν.
[1232] 1232 Κεκαθίϲθαι: ἐκ τοῦ καθίζω.
[1234] 1234 Κεκαυτηριαϲμένοϲ: μὴ ἔχων ὑγιῆ τὴν ϲυνείδηϲιν.
[1235] 1235 Κεκαινοπεποιημένοι· ἵνα μὴ ὦϲιν ἔκδιψοι καὶ προεκλελυμένοι, ἀλλ᾿
1588
ἐκπαθεῖϲ κεκαινοπεποιημένοι. τουτέϲτιν ὑγιεῖϲ.
1594
1237 Κεκιβδήλευται: διαβέβληται, κατέγνωϲται, ἀποδεδοκίμαϲται, νεόθευται.
1595
1238 Κεκίλιοϲ: ὄνομα κύριον. ζήτει τοῦτο πλατύτερον εἰϲ τὸ καὶ δίφθογγον ὀπίϲω.
1596
1597
1239 Κεκινέαται: κεκίνηται.
1597
1240 Κεκλάγξω. καὶ Κεκλάγξομαι ἀντὶ τοῦ ὑλακτήϲω. ἐπὶ
1598
τῶν κυνῶν.
1599
1241 Κέκλεικα: ἠϲφάλιϲα.
1600
1242 Κεκλήατο: ἐκ τοῦ καλῶ, καλέϲω.
1602
1244 Κέκληκα: ἐκάλεϲα.
1603
1245 Κεκλίαται: ἐκ τοῦ κλίνω. καὶ Κέκλικα ὁμοίωϲ.
1604
1246 Κεκλιμένοϲ: περιεχόμενοϲ.
1605
1247 Κεκλόμενοϲ: παρακελευόμενοϲ.
[1248] 1248 Κεκλοφέναι: κλέψαι, ὑφελέϲθαι.
1606
1249 Κεκλωϲμένα· λύϲιϲ ὀνείρου· νενηϲμένα κρατῶν δὲ προϲδόκα λύπαϲ.
1607
1250 Κεκμηκώϲ: κάμνων. καὶ χωρὶϲ τοῦ κ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι·
1608
ἐνθάδε Καλλιμένηϲ φιλομήδεϲιν ἄνθετο Μούϲαιϲ, γήραϊ κεκμηκώϲ, ὄμματα καὶ παλάμαϲ.
1609
1251 Κεκολουμένοϲ: ἀδυνάτωϲ ἔχων, ἀμηχανῶν. τηξιμελεῖ νούϲῳ
κεκολουμένοϲ ἔδραμε θυμῷ ἐϲ προτέρην ἔργων ἄρϲενα μαρτυρίην. ἢ Κεκολουμένοϲ, ἐκτετηγμένοϲ.
κεκολουμένοϲ ἔδραμε θυμῷ ἐϲ προτέρην ἔργων ἄρϲενα μαρτυρίην. ἢ Κεκολουμένοϲ, ἐκτετηγμένοϲ.
1610
1252 Κεκομψευμένοϲ: ϲεμνόϲ, ἢ ἀϲτεῖοϲ, ἢ ἐκκαλλώπιϲτοϲ.
1611
1253 Κεκονιαμένοιϲ: ἀϲβέϲτῳ κεχριϲμένοιϲ. οἶνοϲ δὲ ἦν, ὃν ἐν λάκκοιϲ κονιατοῖϲ εἶχον. Ξενορῶν φηϲι.
1612
1254 Κεκονιμένοϲ: ϲπουδάζων πάνυ, καὶ ϲχεδὸν κόνεωϲ πεπληρωμένοϲ. ὃϲ ἂν μὴ πρῶτα πάνυ τοῦ κνέφουϲ ἥκῃ κεκονιμένοϲ. ἀντὶ
1613
τοῦ ἔτι τοῦ κνέφουϲ ὄντοϲ. καὶ αὖθιϲ· ἀλλὰ ϲιδηρείου κεκονιμένη ἐκ πολέμοιο. πρὸϲ γὰρ τὴν τοιαύτην δίαιταν ἔλεγον οἱ ἅγιοι τρεῖϲ
1614
1615
1616
1617
παῖδεϲ κεκονῖϲθαι τὴν τῶν ὀϲπρίων. ἀντὶ τοῦ ἐνειθίζεϲθαι. ϲημαίνει δὲ τὸ κεκονῖϲθαι καὶ ἀντὶ τοῦ κυλίεϲθαι.
[1255] 1255 Κεκονιμένων: ϲπευδόντων. ἔτι τὴν κόνιν τοῖϲ ποϲὶ περιφερόντων.
1618
δύο νεανίϲκων κεκονιμένων, τὴν ἀγγελίαν ἀπαγγειλάντων.
[1257] 1257 Κεκωδωνιϲμένοϲ: ἐξηταϲμένοϲ. ἀπὸ τῶν τοὺϲ φύλακαϲ διὰ
1620
τοῦ κώδωνοϲ ἐξεταζόντων. καὶ διακωδωνίϲαι, τὸ ἐξετάϲαι. Αριϲτοφάνηϲ Λυϲιϲτράτῃ· ὡϲ αἰϲχρὸν ἀκωδώνιϲτον ἐᾶν.
[1260] 1260 Κέκραθι: κράξον.
1261 Κεκράκτηϲ: μεγαλόφωνοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· κυκλοβόρου φωνὴν
1624
ἔχων. ποταμὸϲ δὲ Ἁττικὸϲ ὁ Κυκλοβόριοϲ, χειμάρρουϲ. τὴν κακοφωνία φωνία οὖν εἴκαϲε τοῦ ποταμοῦ τῷ ἤχῳ. καὶ ἀλλαχοῦ· ἅρπαξ, κεκράκτηϲ, κυκλοβόρου φωνὴν ἔχων.
[1263] 1263 Κεκραμένη ϲπονδ ή: ἥν ἔθυον μόνῳ τῷ Ἑρμῇ, διότι ὥϲ φαϲι καὶ
1627
ζώντων καὶ τετελευτηκότων ἄρχει καὶ παῤ ἀμφοτέρων τὰϲ τιμὰϲ δέχεται.
1264 Κεκράξομαι: οὐκ ἐπὶ φωνῆϲ, ἀλλ᾿ ἐπὶ προθυμίαϲ καὶ ϲυντόνου
1628
καὶ ϲπουδαίαϲ εὐχῆϲ. Δαβίδ· πρὸϲ ϲέ, κύριε, κεκράξομαι.
[1265] 1265 Κεκραιπαληκώϲ: εὐφραμμένοϲ.
[1266] 1266 Κεκρηγέναι ἢ Κεκραγέναι.
[1268] 1268 Κεκριμένον: ἀντὶ τοῦ ἐγνωϲμένον.
1636
1269 Κεκροπίδηϲ: ὁ τοῦ Κέκροποϲ υἱόϲ.
1638
1271 Κεκροπίϲ: Ἀθῆναι, ἀπὸ Κέκροποϲ. καὶ Κεκροπίδαι, οἱ Ἀθηναῖοι.
1639
1272 Κέκροψ, Αἰγύπτιοϲ ὢν τὸ γένοϲ ᾤκηϲε τὰϲ Ἀθήναϲ· ὅθεν καὶ Κεκροπίδαι. τινὲϲ δέ φαϲι τοῦτον καὶ διφυῆ γεγενῆϲθαι, τὰ μὲν ἄνω ἀνδρόϲ, τὰ δὲ κάτω γυναικόϲ· οἱ δὲ θηρίου. ἕτεροι δέ, ὅτι νόμουϲ
ἐξεῦρε τοῖϲ ἀνθρώποιϲ καὶ ἀπὸ ἀγριότητοϲ εἰϲ ἡμερότητα ἤγαγεν. ἄλλοι δέ, ὅτι τῶν ἀνδρῶν ὡϲ ἔτυχε μιϲγομένων ταῖϲ γυναιξί, καὶ ἐκ τούτου μὴ γινωϲκομένου ἢ τοῦ παιδὸϲ παρὰ τοῦ πατρόϲ, ἢ τοῦ πατρὸϲ παρὰ τοῦ παιδόϲ, αὐτὸϲ νόμουϲ θέμενοϲ, ὥϲτε φανερῶϲ ϲυγγίνεϲθαι αὐταῖϲ καὶ μιᾷ ϲτοιχεῖν, καὶ ϲχεδὸν εὑρὼν τὰϲ δύο φύϲειϲ,
τοῦ τε πατρὸϲ καὶ τῆϲ μητρόϲ, εἰκότωϲ διφυὴϲ ἐκλήθη. καὶ ἐν 1640 Ἐπιγράμμαϲι· τὸν τραγικῆϲ μούϲηϲ ἀϲτέρα Κεκρόπιον.
ἐξεῦρε τοῖϲ ἀνθρώποιϲ καὶ ἀπὸ ἀγριότητοϲ εἰϲ ἡμερότητα ἤγαγεν. ἄλλοι δέ, ὅτι τῶν ἀνδρῶν ὡϲ ἔτυχε μιϲγομένων ταῖϲ γυναιξί, καὶ ἐκ τούτου μὴ γινωϲκομένου ἢ τοῦ παιδὸϲ παρὰ τοῦ πατρόϲ, ἢ τοῦ πατρὸϲ παρὰ τοῦ παιδόϲ, αὐτὸϲ νόμουϲ θέμενοϲ, ὥϲτε φανερῶϲ ϲυγγίνεϲθαι αὐταῖϲ καὶ μιᾷ ϲτοιχεῖν, καὶ ϲχεδὸν εὑρὼν τὰϲ δύο φύϲειϲ,
τοῦ τε πατρὸϲ καὶ τῆϲ μητρόϲ, εἰκότωϲ διφυὴϲ ἐκλήθη. καὶ ἐν 1640 Ἐπιγράμμαϲι· τὸν τραγικῆϲ μούϲηϲ ἀϲτέρα Κεκρόπιον.
1645
1274 Κεκτημένηϲ: τῆϲ δεϲποίνηϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· τὸν ἄνδῤ ὅπου ᾿ϲτὶ τῆϲ ἐμῆϲ κεκτημένηϲ.
[1275] 1275 Κεκοιϲυρῶϲθαι: πεποικίλθαι.
1646
1276 Κεκυφότεϲ· καὶ Κύψαϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ περὶ κανθάρου φηϲίν· οἷο δὲ κύψαϲ ὁ κατάρατοϲ ἐϲθίει. διὰ τοῦ ϲχήματοϲ τὴν ἀδδηφαγίαν αὐτοῦ δηλοῖ καὶ γὰρ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν θρεμμάτων οἱ μάλιϲτα τοῖϲ ἐδέϲμαϲιν ἐγκεκυφότεϲ καὶ προϲκείμενοι δοκοῦϲιν ἀπλήϲτωϲ καὶ περιϲπουδάϲτωϲ ἐϲθίειν.
1647
1649
1650
1651
1652
1277 Κελαδεινή: κυνηγόϲ. θόρυβον κατὰ τὰϲ ἄγραϲ ποιοῦϲα. καὶ
1648
Κελαδεινόϲ, ὁ ἠχητικόϲ.
1278 Κελαδείτω.
[1279] 1279 Κελαδήματα: ἠχήματα.
[1280] 1280 Κελάδηϲαν: ἐβόηϲαν.
[1281] 1281 Κελαδοῦϲιν: ἠχοῦϲι. ϲάλπιγξ ἄγκειμαι Τριτωνίδι κούρᾳ
1656
δῶρον, ἐριβρύχων παυϲαμένη κελάδων. τουτέϲτι θορύβων.
δῶρον, ἐριβρύχων παυϲαμένη κελάδων. τουτέϲτι θορύβων.
[1284] 1284 Κελαινεφέϲ: μελανονεφέϲ.
[1285] 1285 Κελαινόν: μέλαν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ γραφικοῖο δοχεῖα
1661
κελαιοτάτοιο ῥεέθρου.
[1286] 1286 Κελαινόϲ: μέλαϲ.
1287 Κελαινοφαήϲ: ἀντὶ τοῦ μέλαινα. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ·
1663
ὦ νυκτὸϲ κελαινοφαὴϲ ὄρφνη.
[1288] 1288 Κελαινώπαν: οἷον οὐκ ἐν φανερῷ, ἀλλ᾿ ἐν ϲκότῳ ἤδῃ βλεπόμενον
1664
καὶ μέλανα καὶ οἷον κεκρυμμένον καὶ δόλιον. καὶ κελαινὸν θυμὸν ἐφυβρίζει ὁ πολύτλαϲ ἀνήρ. ἤτοι ὁ Αἴαϲ.
1289 Κελέβη: κόγχη, ἢ λεκάνη, ἢ τοιοῦτον ϲκεῦοϲ, ἐν ᾧ δυνατὸν
1665
νίψαϲθαι πόδαϲ. ἐκ δ᾿ ἔχεεν κελέβη, μετὰ δ᾿ αὖ κερὰϲ ἠφύϲατ᾿ ἄλλο.
[1290] 1290 Κέλεαι: κελεύειϲ.
[1291] 1291 Κελεζηνή: χώρα τῶν Ἀρμενίων, πληϲίον Μελιτηνῆϲ, ἡ παρ᾿ ἡμῖν Κελτζηνὴ ὀνομαζομένη.
1292 Κελεόϲ: ὄνομα κύριον.
[1293] 1293 Κελεϲτικόϲ: ὄνομα κύριον.
[1294] 1294 Κελευθήτῃϲι: τουτέϲτιν ὁδοιπόροιϲ. προίκιοϲ ἀνθρώποιϲι
1666
κελευθήτῃϲιν ἀοιδόϲ. ἐν Ἑπιγράμμαϲι.
1671
1295 Κελεύω· δοτικῇ καὶ αἰτιατικῇ. οὐκ ἐπὶ μειζόνων μόνον κεῖται παρὰ Θουκυδίδῃ, ἀλλὰ καὶ ἐπ᾿ ἐλαττόνων.
1672
1296 Κελέοντεϲ· κυρίωϲ μὲν κελέοντεϲ καλοῦνται οἱ ἰνόποδεϲ· Ἀτιφῶν δὲ ἐν τῇ πρὸ. τὸν Δημοϲθένην γραφῇ τὰ ὀρθὰ ξύλα οὕτωϲ ὠνόμαϲεν.
1673
1297 Κελευϲτήϲ: τριήραρχοϲ, πρωρεύϲ, κελευϲτήϲ· καὶ ὁ μὲν τριήραρχοϲ ἄρχει τῆϲ νηὸϲ καὶ τοῦ πληρώματοϲ· ἔϲτι δὲ κατ᾿ ἐκλογὴν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. ἄρχει δὲ ὁ πρωρεὺϲ τῶν κωπηλατῶν· οἱ δὲ κελευϲταὶ τούτων αὐτῶν καὶ τῶν ἐπιβατῶν. μεγίϲτην δὲ παρέχονται χρείαν οἱ κελευϲταί. καὶ γὰρ ἵνα τοὺϲ ἄρτουϲ δεόντωϲ πέττωϲι καὶ ϲυντελῶϲι
τὸ μέτρον ἐν τῷ δειπνεῖν οἱ κωπηλάται, τούτοιϲ ἐϲτὶν ἐπιμελέϲ· οἴνου, κρέωϲ, ἐλαίου, πάντων τῶν τοιούτων, ἵνα ταῦτα τηροῦντεϲ καθ᾿ ἡμέραν τὸ ἐπιβάλλον ἔχωϲι τοῦ διδομένου πρὸϲ τὴν χρείαν. 1674 Ἀρριανόϲ· οἱ κελευϲταὶ καθ᾿ ἑκάϲτην ναῦν τὸ ἐνδόϲιμον τοῖϲ ἐρέταιϲ
ἐνέδοϲαν.
τὸ μέτρον ἐν τῷ δειπνεῖν οἱ κωπηλάται, τούτοιϲ ἐϲτὶν ἐπιμελέϲ· οἴνου, κρέωϲ, ἐλαίου, πάντων τῶν τοιούτων, ἵνα ταῦτα τηροῦντεϲ καθ᾿ ἡμέραν τὸ ἐπιβάλλον ἔχωϲι τοῦ διδομένου πρὸϲ τὴν χρείαν. 1674 Ἀρριανόϲ· οἱ κελευϲταὶ καθ᾿ ἑκάϲτην ναῦν τὸ ἐνδόϲιμον τοῖϲ ἐρέταιϲ
ἐνέδοϲαν.
1675
1298 Κελευτιόων: παρακελευόμενοϲ.
1676
1299 έληρεϲ· ὁ μὲν ἔφθη ὑπερβῆναι ταῖϲ μακραῖϲ ναυϲίν· οἱ δὲ κέληρεϲ, τοῦ θεοῦ ϲυϲκοτάζοντοϲ, ἐπεζήτουν τὸ φῶϲ.
1678
1301 Κέληϲ: εἶδοϲ πλοιαρίου μικροῦ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ᾿ ἐκεῖναί γ᾿ οἶδ᾿ ὅτι ἐπὶ τῶν κελήτων διαβεβήκαϲιν ὀρθαί. καὶ ἵπποϲ δὲ κέληϲ,
1679
ὁ γυμνόϲ. λέγει οὖν, ὅτι ἐν πλοίῳ εἰϲὶν ἐρχόμεναι. καὶ οὐχ Anth ἁπλοῦν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· οὐκέτι Τιμάριον τὸ πρὶν γλαφυροῖο
1680
κέλητοϲ πῆγμα φέρει πλωτόν, Κύπριδοϲ εἰρεϲίην. ἔϲτι δὲ εἶδοϲ
πλοίου. ὅτι τὸ κελητίζειν πρὸ τοῦ Ὁμήρου.
πλοίου. ὅτι τὸ κελητίζειν πρὸ τοῦ Ὁμήρου.
1681
1302 Κελητίζειν: κέλητα ἐλαύνειν. Ὅμηροϲ· ὡϲ δ᾿ ὅτ᾿ ἀνὴρ
1682
ἵπποιϲι κελητίζειν εὖ εἰδώϲ. Κέληϲ, ὁ ϲελλάριοϲ.
1683
1684 1685 1686 1687
1303 Κελήτιον: μικρὸν πλοιάριον. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τοῦ κέλητοϲ ἵππου, ᾧ εἷϲ ἀνὴρ ἐπικάθηται.
1684 1685 1686 1687
1304 Κέλωρ, Κέλωροϲ: ὄνομα κύριον.
[1305] 1305 Κελϲῖνοϲ, Εὐδώρου, Καϲταβαλεύϲ, φιλόϲοφοϲ. ἔγραψε Συναγωγὴν
1688
δογμάτων πάϲηϲ αἱρέϲεωϲ φιλοϲόφου· καὶ ἕτερα.
[1306] 1306 Κελτίβηρεϲ ἴδιον ἔχουϲι κατὰ τὸν πόλεμον. πιεζομένων γὰρ
1689
τῶν πεζῶν, παρακαταβάντεϲ καὶ ἐν τοῖϲ ἀγωγεῦϲι τῶν ἵππων παϲ ϲαλίϲκουϲ ἔχοντεϲ προϲηρτημένουϲ, τούτουϲ πήξαντεϲ πειθαρχεῖν ποιοῦϲι τοὺϲ ἵππουϲ.
τῶν πεζῶν, παρακαταβάντεϲ καὶ ἐν τοῖϲ ἀγωγεῦϲι τῶν ἵππων παϲ ϲαλίϲκουϲ ἔχοντεϲ προϲηρτημένουϲ, τούτουϲ πήξαντεϲ πειθαρχεῖν ποιοῦϲι τοὺϲ ἵππουϲ.
[1307] 1307 Κελτοί: ὄνομα ἔθνουϲ, οἱ λεγόμενοι Γερμανοί· οἳ ἀμφὶ τὸν
1690
Ῥῆνον ποταμόν εἰϲιν, οἳ κατέθεον τὴν γῆν τῶν Ἀλβανῶν· οὓϲ καὶ
Σήνωναϲ καλοῦϲιν. περὶ τῶν Κελτῶν. ὅτι Κελτοὶ κατὰ Ῥωμαίων ἐϲτράτευϲαν. ἀνὴρ δέ τιϲ τῶν Κελτῶν ἡγεμονικόϲ, τό τε ϲῶμα ἐκπρεπὴϲ καὶ τὸν θυμὸν ἀλκιμώτατοϲ προελθὼν τοῦ οἰκείου πλήθουϲ ἐϲ μονομαχίαν προυκαλεῖτο τῶν ἐναντίων τὸν ἄριϲτον. Bαλέριοϲ δέ τιϲ ἡγεμὼν φάλαγγοϲ ὑπέϲτη τὸ ἀγώνιϲμα, καὶ θείᾳ δέ τινι μοίρᾳ κατὰ
γνώμην ἀποβάντοϲ ἔτυχε τοῦ βουλεύματοϲ. ἐπεὶ γὰρ προῆλθε τοῦ οἰκείου τάγματοϲ ὁπλιϲάμενοϲ, κόραξ προϲιζάνει τῷ δεξιῷ τοῦ ἀνδρὸϲ βραχίονι· ἀντιπρόϲωποϲ δὲ τῷ Κελτῷ κατὰ τὸν ἀγῶνα φερόμενοϲ καὶ τοῖϲ τε ὄνυξιν ἀμύττων τὸ πρόϲωπον καὶ ταῖϲ πτέρυξιν ἐπικαλύπτων τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἀφύλακτον τῷ Bαλερίῳ τὸν πολέμιον παραδέδωκεν,
ὁμοῦ τήν τε νίκην τῷ ἀνδρὶ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ϲυμβεβηκότοϲ ἐπωνυμίαν χαριϲάμενοϲ· Κορβῖνοϲ γὰρ δὴ τὸ ἐντεῦθεν ἐπεκλήθη· τῆϲ τε μαρτυρηθείϲηϲ ἀρετῆϲ ἕνεκα παρὰ τὰ καθεϲτηκότα Ῥωμαίοιϲ νόμιμα τῆϲ ὑπατικῆϲ ἀρχῆϲ ἔτι μειράκιον ὢν τυγχάνει.
Σήνωναϲ καλοῦϲιν. περὶ τῶν Κελτῶν. ὅτι Κελτοὶ κατὰ Ῥωμαίων ἐϲτράτευϲαν. ἀνὴρ δέ τιϲ τῶν Κελτῶν ἡγεμονικόϲ, τό τε ϲῶμα ἐκπρεπὴϲ καὶ τὸν θυμὸν ἀλκιμώτατοϲ προελθὼν τοῦ οἰκείου πλήθουϲ ἐϲ μονομαχίαν προυκαλεῖτο τῶν ἐναντίων τὸν ἄριϲτον. Bαλέριοϲ δέ τιϲ ἡγεμὼν φάλαγγοϲ ὑπέϲτη τὸ ἀγώνιϲμα, καὶ θείᾳ δέ τινι μοίρᾳ κατὰ
γνώμην ἀποβάντοϲ ἔτυχε τοῦ βουλεύματοϲ. ἐπεὶ γὰρ προῆλθε τοῦ οἰκείου τάγματοϲ ὁπλιϲάμενοϲ, κόραξ προϲιζάνει τῷ δεξιῷ τοῦ ἀνδρὸϲ βραχίονι· ἀντιπρόϲωποϲ δὲ τῷ Κελτῷ κατὰ τὸν ἀγῶνα φερόμενοϲ καὶ τοῖϲ τε ὄνυξιν ἀμύττων τὸ πρόϲωπον καὶ ταῖϲ πτέρυξιν ἐπικαλύπτων τοὺϲ ὀφθαλμοὺϲ ἀφύλακτον τῷ Bαλερίῳ τὸν πολέμιον παραδέδωκεν,
ὁμοῦ τήν τε νίκην τῷ ἀνδρὶ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ϲυμβεβηκότοϲ ἐπωνυμίαν χαριϲάμενοϲ· Κορβῖνοϲ γὰρ δὴ τὸ ἐντεῦθεν ἐπεκλήθη· τῆϲ τε μαρτυρηθείϲηϲ ἀρετῆϲ ἕνεκα παρὰ τὰ καθεϲτηκότα Ῥωμαίοιϲ νόμιμα τῆϲ ὑπατικῆϲ ἀρχῆϲ ἔτι μειράκιον ὢν τυγχάνει.
[1309] 1309 Κελύφει: τῇ περικεφαλαίᾳ. ἡ εὐθεῖα τὸ κέλυφοϲ. κελύφη
1693
δὲ θηλυκόν.
1700
1312 Κένανδρον: κενὸν ἄνδρα.
1701
1313 Κενδεβαῖοϲ: ὄνομα κύριον.
1702
1314 Κενεβρίων: θνηϲιμαίων. κενέβρια γὰρ τὰ νεκριμαῖα, κατὰ ἐναλλαγὴν τῶν ϲτοιχείων.
1707
1317 Κενεών: ὁ περὶ τὸν λαγόνα τόποϲ. κενὸϲ γάρ ἐϲτιν ὀϲτέων.
1708
1318 Κενῆϲ: ἐϲτερημένηϲ, κεκενωμένηϲ. μή τιϲ ὡϲ κενῆϲ ϲκύμνον
λεαίνηϲ δυϲμενῶν ἀναρπάϲῃ. οἱ γὰρ κυνηγοὶ τηροῦϲι τὸν καιρόν, ὁπότε ἔρημοι τῶν μητέρων γένωνται οἱ ϲκύμνοι.
λεαίνηϲ δυϲμενῶν ἀναρπάϲῃ. οἱ γὰρ κυνηγοὶ τηροῦϲι τὸν καιρόν, ὁπότε ἔρημοι τῶν μητέρων γένωνται οἱ ϲκύμνοι.
1709
1319 Κενινήτηϲ: ἀπὸ τόπου.
1710
1320 Κενθίππη.
[1321] 1321 Κενοδοξία: ματαία τιϲ περὶ ἑαυτοῦ οἴηϲιϲ.
1711
1322 Κενόν: ἀνθρώπων ἔρημον. Σοφοκλῆϲ πρὸϲ Οἰδίπουν· ἀλλ᾿ εἴπερ ἄρξειϲ τῆϲδε γῆϲ, ὥϲπερ κρατεῖϲ, ξὺν ἀνδράϲι κάλλιον ἢ κενὸν κρατεῖν. ὡϲ οὐδέν ἐϲτιν οὔτε πύργοϲ οὔτε ναῦϲ ἔρημοϲ ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔϲω.
1712
1323 Κενοτάφια: τινὰ εἰϲὶν ἑλιϲϲόμενα, ὡϲ τύποϲ νεκροῦ. μὴ
ἔχοντα ἔνδον νεκρόν.
ἔχοντα ἔνδον νεκρόν.
[1324] 1324 Κενότεροϲ: ἐλαφρότεροϲ, ὁ κουφότεροϲ. τὸ κενώϲιμον τῆϲ ἰατρείαϲ, τὸ θεραπευτικόν.
1713
1325 Κενοῦμαι· γενικῇ.
[1327] 1327 Κενοϲπουδία: ματαία ϲπουδή. καὶ Κενόϲπουδοϲ, ὁ ἐπὶ ματαίοιϲ ϲπουδαῖοϲ.
1330 Κενταυρικῶϲ: ἀγροίκωϲ. ἀκόϲμωϲ, ὑβριϲτικῶϲ· ὅτι καὶ οἱ
1722
Κένταυροι ὑβριϲταί· οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ μαλακῶϲ. εἰρωνεύεται γὰρ ὁ
1723
Ἡραλῆϲ. ὁ γὰρ Διόνυϲοϲ μαλακὸϲ καὶ τρυφηλόϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· τίϲ τὴν θύραν ἐπάταξεν; ὡϲ Κενταυρικῶϲ ἐνήλατο. καὶ
αὖθιϲ· οἵουϲ οὔτε τοὺϲ Κενταύρουϲ τοὺϲ τὸ Πήλιον ἔχονταϲ οὔτε 1724 τοὺϲ Λαιϲτρυγόναϲ τοὺϲ τὸ Λεοντῖνον πεδίον οἰκήϲανταϲ.
αὖθιϲ· οἵουϲ οὔτε τοὺϲ Κενταύρουϲ τοὺϲ τὸ Πήλιον ἔχονταϲ οὔτε 1724 τοὺϲ Λαιϲτρυγόναϲ τοὺϲ τὸ Λεοντῖνον πεδίον οἰκήϲανταϲ.
[1331] 1331 Κέντει τὸν πῶλον περὶ τὴν νύϲϲαν.
[1332] 1332 Κεντηνάριον.
[1333] 1333 Κεντήματα.
1334 Κεντιλίων ϲχολῆϲ: εἶδοϲ ἀξιώματοϲ.
[1335] 1335 Κέντοροϲ: τοῦ τοὺϲ ἵππουϲ κεντοῦντοϲ.
[1336] 1336 Κεντῶ· αἰτιατικῇ.
[1337] 1337 Κεντών, κεντῶνοϲ: Ῥωμαϊϲτί. καὶ Κεν τώνιον.
[1338] 1338 Κέντρα: τὰ τῶν ἵππων πλῆκτρα. κέντρα διωξικέλευθα.
[1340] 1340 Κέντριον: τὸ βουκέντριον.
[1341] 1341 Κεντρίϲαϲ τὸν ἵππον.
[1342] 1342 Κεντροτύποϲ: μοχθηρόϲ. ἢ ὁ ἡνίοχοϲ. παρὰ τὸ κεντρεῖν
1733
τοὺϲ ἵππουϲ.
1343: τοῦτο τὸ ϲημεῖον κέντρον δηλοῖ.
[1344] 1344 Κέντρων: τουτέϲτι χαλεπὸϲ καὶ φρικτόϲ. καθὸ καὶ τοὺϲ
1734
ἡιόχουϲ κεντροτύπουϲ καλοῦμεν, τοὺϲ τοῖϲ κέντροιϲ τοὺϲ ἵππουϲ τύπτονταϲ. ἢ κέντρων, ὁ ἐκ πολλῶν ϲυνερραμμένοϲ. ἐπεὶ τοιαῦτα τοῖϲ ὑποζυγίοιϲ ϲυρράπτοντεϲ καλοῦϲι κέντρωναϲ· ὡϲαύτωϲ καὶ λόγουϲ
ἐκ διαφόρων ϲυνειλεγμένουϲ καὶ ἕνα ϲκοπὸν ἀπαρτίζονταϲ, οἷά εἰϲι τὰ Ὁμηρόκεντρα. οἱ δὲ τὸν λοίδορον ἀκούουϲιν, οἷον κεντροτύποϲ. ἢ κέντρων, ὁ κλέπτηϲ· διὰ τὸ βαϲανιζομένοιϲ τοῖϲ κλέπταιϲ καὶ κέντρα προϲφέρεϲθαι. Κέντρα καὶ τὰ τῶν ἵππων πλῆκτρα. διελάϲαϲ τὸν ἵππον καὶ τὰ κέντρα προϲβαλὼν παρεῖναι διὰ ταχέων.
ἐκ διαφόρων ϲυνειλεγμένουϲ καὶ ἕνα ϲκοπὸν ἀπαρτίζονταϲ, οἷά εἰϲι τὰ Ὁμηρόκεντρα. οἱ δὲ τὸν λοίδορον ἀκούουϲιν, οἷον κεντροτύποϲ. ἢ κέντρων, ὁ κλέπτηϲ· διὰ τὸ βαϲανιζομένοιϲ τοῖϲ κλέπταιϲ καὶ κέντρα προϲφέρεϲθαι. Κέντρα καὶ τὰ τῶν ἵππων πλῆκτρα. διελάϲαϲ τὸν ἵππον καὶ τὰ κέντρα προϲβαλὼν παρεῖναι διὰ ταχέων.
1345 Κεντυρίων: ἑκατόνταρχοϲ.
[1346] 1346 Κενοὶ κενὰ λογίζονται: παροιμία. Ἀρχίαϲ γὰρ Κύπρον
1735
1736
1737
1738
βουλόμενοϲ προδοῦναι Δημητρίῳ καὶ φωραθείϲ, καλῳδίῳ τῶν ἐκ τῆϲ αὐλαίαϲ παραπεπεταϲμένων ἑαυτὸν ἀπεκρέμαϲε. τῷ γὰρ ὄντι διὰ τὰϲ ἐπιθυμίαϲ κενοὶ κενὰ λογίζονται. καὶ γὰρ ἐκεῖνοϲ δόξαϲ πεντακόϲια τάλαντα προϲλήψεϲθαι καὶ τὰ προϋπάρχοντα προϲαπώλεϲε. καὶ
1739
αὖθιϲ Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐϲδραμὼν ἐϲ τὸ πρυτανεῖον κενῇ τῇ κοιλίᾳ
ἔξειϲι πλέᾳ. τουτέϲτιν ἐκ τῆϲ πόλεωϲ.
ἔξειϲι πλέᾳ. τουτέϲτιν ἐκ τῆϲ πόλεωϲ.
1740
1347 Κέπφοϲ: εἶδοϲ ὀρνέου ὀξυτάτου. ὅτι κοῦφόν ἐϲτι καὶ
1741
ἐπιπλέον τοῖϲ κύμαϲιν. Ω κέπφε, ἀντὶ τοῦ ὦ εὐτελέϲτατε καὶ
1742
λάλε· φαϲὶ γὰρ τὸν κέπφον τοιοῦτον εἶναι. τάττεται δὲ ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἀλογίϲτων ἀνδρῶν. ὁ γὰρ κέπφοϲ ἀφρὸν ἐϲθίει θαλάττιον·
οἱ δὲ παῖδεϲ τῶν ἁλιέων ῥίπτουϲι τὸ πρῶτον πόρρωθεν, εἶτα ἐγγυτάτω, εἶτα εἰϲ τὴν χεῖρα τὸν ἀφρὸν καὶ εὐχερῶϲ ἀγρεύουϲιν.
οἱ δὲ παῖδεϲ τῶν ἁλιέων ῥίπτουϲι τὸ πρῶτον πόρρωθεν, εἶτα ἐγγυτάτω, εἶτα εἰϲ τὴν χεῖρα τὸν ἀφρὸν καὶ εὐχερῶϲ ἀγρεύουϲιν.
1743
1744
1348 Κεπφωθείϲ: ἐπαρθείϲ, ἐρεθιϲθείϲ, ὀξέωϲ ἐλαυνόμενοϲ.
1349 Κέρα ἀγλαέ: οὐ τὴν τρίχα ψιλῶϲ, ἀλλ᾿ ἐμπλοκῆϲ τι γένοϲ, ἐπὶ κέρατοϲ τρόπον ἐμπλεκόμενοϲ. ἔπλεκον δὲ καὶ Ἀθηναῖοι τέττιγαϲ.
καὶ παῤ Ὁμήρῳ· πλοχμοὶ θ᾿, οἳ χρυϲῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐϲφήκωντο. καλλωπιζόμενε τῇ τοξικῇ· ἢ τῇ τριχώϲει. κέραϲ γὰρ οἱ παλαιοὶ τὴν τρίχωϲιν ἐκάλουν.
καὶ παῤ Ὁμήρῳ· πλοχμοὶ θ᾿, οἳ χρυϲῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐϲφήκωντο. καλλωπιζόμενε τῇ τοξικῇ· ἢ τῇ τριχώϲει. κέραϲ γὰρ οἱ παλαιοὶ τὴν τρίχωϲιν ἐκάλουν.
1745
1350 Κεραβάτηϲ: ὁ ἐπὶ τῶν κεράτων βαίνων.
1746
1351 Κεραΐζει: πορθεῖ, ἀναιρεῖ, διαρπάζει.
1747
1352 Κεραμέωϲ πλοῦτοϲ: ὁ ϲαθρὸϲ καὶ μὴ βέβαιοϲ.
1748
1353 Κεραμεύειν: κοινῶϲ ἀντὶ τοῦ κατεργάζεϲθαι. ἦν δὲ καὶ κεραμέωϲ πατὴρ ὁ Κέφαλοϲ. ἔλεγον δὲ κεραμεύειν καὶ τὸ κακῶϲ ποιεῖν τὰ κοινά.
1749
1354 Κεραμεικόϲ: τόποϲ Ἀθήνηϲιν, ἔνθα οἱ ἐν πολέμῳ ἀναιρούμενοι
ἐθάπτοντο, ὡϲ Μενεκλῆϲ καὶ Καλλιϲτράτηϲ περὶ Ἀθηναίων ϲυγγράμμαϲί φαϲιν οὕτωϲ. ἔϲτι δὲ καὶ δῆμοϲ Κεραμεικόϲ. εἰϲὶ δὲ ἔνθεν 1750 1751 1752 καὶ ἔνθεν ϲτῆλαι ἐπὶ τοῖϲ δημοϲίᾳ τεθαμμένοιϲ, ἔχουϲαι ἐπιγραφάϲ, ποῦ ἕκαϲτοϲ ἀπέθανεν. ὅτι Ἀνάχαρϲιϲ Σκύθηϲ, φιλόϲοφοϲ, εὖρεν 1753 ἄγκυραν καὶ τὸν κεραμεικὸν τροχόν.
ἐθάπτοντο, ὡϲ Μενεκλῆϲ καὶ Καλλιϲτράτηϲ περὶ Ἀθηναίων ϲυγγράμμαϲί φαϲιν οὕτωϲ. ἔϲτι δὲ καὶ δῆμοϲ Κεραμεικόϲ. εἰϲὶ δὲ ἔνθεν 1750 1751 1752 καὶ ἔνθεν ϲτῆλαι ἐπὶ τοῖϲ δημοϲίᾳ τεθαμμένοιϲ, ἔχουϲαι ἐπιγραφάϲ, ποῦ ἕκαϲτοϲ ἀπέθανεν. ὅτι Ἀνάχαρϲιϲ Σκύθηϲ, φιλόϲοφοϲ, εὖρεν 1753 ἄγκυραν καὶ τὸν κεραμεικὸν τροχόν.
[1355] 1355 Κεραμεικόϲ: τόποϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ ὑψηλόϲ, ὅπου ἐπετέλουν οἱ
1754
Ἀθηναῖοι κατ᾿ ἔτοϲ λαμπάδοϲ χοροῦ ἀγῶνα. ὑπάρχειν δὲ ἐκεῖϲε πύργον ὑψηλόν· ἐφ᾿ ὃν ϲυμβουλεύει αὐτὸν ἀναβάντα θεωρεῖν τὴν λαμπάδα, καὶ ὅταν ἀφεθῶϲιν, ἀφεῖναι ἑαυτὸν κάτω.
Ἀθηναῖοι κατ᾿ ἔτοϲ λαμπάδοϲ χοροῦ ἀγῶνα. ὑπάρχειν δὲ ἐκεῖϲε πύργον ὑψηλόν· ἐφ᾿ ὃν ϲυμβουλεύει αὐτὸν ἀναβάντα θεωρεῖν τὴν λαμπάδα, καὶ ὅταν ἀφεθῶϲιν, ἀφεῖναι ἑαυτὸν κάτω.
[1356] 1356 Κεραμεικοί: δύο ἦϲαν Κεραμεικοί, ὁ μὲν ἔνδον τῆϲ πόλεωϲ,
1755
ὁ δὲ ἔξω· ἔνθα καὶ τοὺϲ ἐν πολέμῳ τελευτήϲανταϲ ἔθαπτον δημοϲίᾳ
καὶ τοὺϲ ἐπιταφίουϲ ἔλεγον.
καὶ τοὺϲ ἐπιταφίουϲ ἔλεγον.
[1357] 1357 Κεραμεικοί: δύο τόποι Ἀθήνηϲιν. ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ προειϲτήκειϲα
1756
αἱ πόρναι.
[1358] 1358 Κεράμειον: ἀγγεῖον. τὸ δὲ κύριον Κεράμιον, διὰ τοῦ ι, εἰ
1757
μὴ πρόϲκειται τὸ ἀγγεῖον. καὶ Κεράμεια τεύχη.
[1360] 1360 Κεραμίϲ: δῆμόϲ ἐϲτι φυλῆϲ τῆϲ Ἀκαμαντίδοϲ ἡ Κεραμίϲ.
1759
εἴληφε δὲ τοὔνομα ἀπὸ τῆϲ κεραμικῆϲ τέχνηϲ καὶ τοῦ θύειν Κεράμῳ τινὶ ἥρωϊ.
[1361] 1361 Κεραμωτόν: τακτικὴ διάταξιϲ· ὅπερ ἐποίουν Ῥωμαῖοι ἐν
1760
παιδιᾶϲ μέρει. λύϲιϲ ὀνείρου· βαίνων κεράμοιϲ δυϲμενῶν βλάβαϲ φύγηϲ.
παιδιᾶϲ μέρει. λύϲιϲ ὀνείρου· βαίνων κεράμοιϲ δυϲμενῶν βλάβαϲ φύγηϲ.
[1362] 1362 Κεραννύουϲι: κιρνῶϲιν. Ὑπερίδηϲ.
[1363] 1363 Κεραόν: τέλειον.
[1364] 1364 Κεραοξόοϲ: ὁ τὰ κέρατα ἐργαζόμενοϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι·
1764
νῦν δέ με Νικομάχῳ κεραοξόοϲ ἥρμοϲε τέκτων.
[1366] 1366 Κέραϲ: τὸ τοῦ πολέμου μέροϲ, καὶ τοῦ τόξου.
[1367] 1367 Κέραϲ, κέρωϲ, κέρᾳ: ἐπὶ τῆϲ παρατάξεωϲ· Θουκυδίδηϲ η΄·
1768
τοῦ εὐωνύμου κέρωϲ. ἐν τῇ αὐτῇ· καὶ οἱ μὲν Ἀργεῖοι τῷ ϲφετέρῳ αὐτῶν κέρᾳ. καὶ ἐν πᾶϲιν οὕτωϲ.
1368 Κέραϲ: ἡ ἰϲχὺϲ παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ. ἐκ μεταφορᾶϲ τῶν
1769
Σῴων τῶν καθωπλιϲμένων τοῖϲ κέραϲι καὶ τούτοιϲ ἀμυνομένων.
1369 Κέραϲ Ἀμαλθείαϲ· ζήτει ἐν τῷ Ἀμαλθείαϲ κέραϲ.
1774
1370 Κέραϲ: ἰϲχυρόν τι δηλοῖ καὶ μόνιμον. Δαβίδ· ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέραϲ τῷ Δαβίδ.
1776
1372 Κεράϲ: ἐπίρρημα, ἀντὶ κοῦ κεραϲτικῶϲ. μετὰ δ᾿ αὖ κερὰϲ ἠφύϲατ᾿ ἄλλο. ὁ δὲ νοῦϲ· ἀπὸ τοῦ κεράϲματοϲ ἄλλο ἤντληϲεν ἀπὸ τοῦ ἄγγουϲ, ἐν ᾧ ἦν.
[1373] 1373 Κερά ϲαν· κεράϲαι δέ.
1777
1374 Κεραϲβόλα: τὰ ϲκληρὰ καὶ ἐν τοῖϲ ϲκληροῖϲ καὶ ἐν τοῖϲ
ὀϲπρίοιϲ ϲυμφυόμενα, τῇ μὲν χροιᾷ μέλανα, ϲτρογγύλα δὲ καὶ ἰϲομεγέθη κέγχροιϲ· ϲυνεψόμενα τοῖϲ ὀϲπρίοιϲ οὐ τήκεται. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ τὴν καταϲπορὰν καὶ τὸ ἄροτρον τοῖϲ κέραϲι τῶν βοῶν βεβλῆϲθαι καὶ ἀντιτύπτειν. ὅταν οὖν λέγῃ κεραϲβόλουϲ, τοὺϲ ἀπαιδεύτουϲ καὶ ϲκληροὺϲ καὶ μὴ πειθομένουϲ τοῖϲ νόμοιϲ φηϲί.
ὀϲπρίοιϲ ϲυμφυόμενα, τῇ μὲν χροιᾷ μέλανα, ϲτρογγύλα δὲ καὶ ἰϲομεγέθη κέγχροιϲ· ϲυνεψόμενα τοῖϲ ὀϲπρίοιϲ οὐ τήκεται. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ τὴν καταϲπορὰν καὶ τὸ ἄροτρον τοῖϲ κέραϲι τῶν βοῶν βεβλῆϲθαι καὶ ἀντιτύπτειν. ὅταν οὖν λέγῃ κεραϲβόλουϲ, τοὺϲ ἀπαιδεύτουϲ καὶ ϲκληροὺϲ καὶ μὴ πειθομένουϲ τοῖϲ νόμοιϲ φηϲί.
1778
1375 Κεραϲοῦϲ: πόλιϲ Ελληνὶϲ ἐπὶ τῇ θαλάττῃ, Σινωπέων ἄποικοϲ.
1779
ὅτι Καρία ἡ κεφαλὴ κατὰ γλῶϲϲαν. ὅθεν καὶ κέρατα.
1780
1376 Κεραϲφόρουϲ: κερατοφόρουϲ.
1781
1377 Κεραυνόϲ: ἔξαψιϲ ϲφοδρὰ μετὰ πολλῆϲ βίαϲ πίπτουϲα ἐπὶ γῆϲ, νεφῶν παρατριβομένων ἢ ῥηγνυμένων. οἱ δὲ ϲυϲτροφὴν πυρώδουϲ
1782 ἀέροϲ βιαίωϲ καταφερομένην. οὐκ ἀναιρεῖ δὲ ὁ κεραυνόϲ, ἀλλ᾿ ἐπιφλέγει.
1782 ἀέροϲ βιαίωϲ καταφερομένην. οὐκ ἀναιρεῖ δὲ ὁ κεραυνόϲ, ἀλλ᾿ ἐπιφλέγει.
1783
1378 Κεραύνια: ὄρη.
1784
1379 Κεραυνόϲ: ἡ ἀϲτραπή. παροιμία. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἰ βάλλει
1785
τοὺϲ ἐπιόρκουϲ ὁ κεραυνόϲ, πῶϲ οὐχὶ Σίμωνα καὶ Κλεώνυμον καὶ
Θέωρον ἐνέπρηϲε; καίτοι ϲφόδῤ εἰϲὶν ἐπίορκοι. τῶν δὲ κεραυνῶν οἱ μὲν καταιβάται, οἱ δὲ ψολόεντεϲ οἱ τῇ ψαύϲει ὀλλύντεϲ, οἱ δὲ ἀργήτεϲ καλοῦνται.
Θέωρον ἐνέπρηϲε; καίτοι ϲφόδῤ εἰϲὶν ἐπίορκοι. τῶν δὲ κεραυνῶν οἱ μὲν καταιβάται, οἱ δὲ ψολόεντεϲ οἱ τῇ ψαύϲει ὀλλύντεϲ, οἱ δὲ ἀργήτεϲ καλοῦνται.
1786
1787
1788
1789
1790
1380 Κεραυνοί: ἀϲτραπαί. ποῦ ποτε κεραυνοὶ Διόϲ; ἢ ποῦ φαέθων ἠέλιοϲ, εἰ ταῦτ᾿ ἐφορῶντεϲ κρύπτουϲιν ἕκηλοι; οἷον οὐκ ἄγουϲιν εἰϲ φῶϲ τὴν τούτων
παρανμίαν.
παρανμίαν.
1381 Κέρβεροϲ.
[1382] 1382 Κερδαλέοϲ: ποικίλοϲ, πανοῦργοϲ. κερδαλέη γὰρ ἡ ἀλώπηξ.
1792
καὶ Κερδώ. καὶ Κερδαλεώτεροϲ διὰ τοῦ ω μεγάλου.
[1383] 1383 Κερδαλεόφρων: δολιόβουλοϲ, ϲκολιὰ βουλευόμενοϲ.
1384 Κερδᾶναι.
[1385] 1385 Κερδάνῃ· αἰτιατικῇ. αὐθυπότακτον. Κερδανεῖ δέ.
[1386] 1386 Κέρδιον: κρεῖττον, ὠφελιμώτερον.
[1387] 1387 Κερδιϲόϲ: ὄνομα πόλεωϲ.
[1388] 1388 Κέρδιϲτοϲ: πανουργότατοϲ.
[1390] 1390 Κερδοϲύνη: πανουργία.
1391 Κερδώ: ὑποκοριϲτικῶϲ ἡ ἀλώπηξ. ὡϲ Εἰδοθέα, Εἰδώ Ὑῳιπύλη,
1801
Ὑψώ.
[1393] 1393 Κεραία: τὸ πλάγιον τοῦ ἱϲτοῦ. Πολύβιοϲ· καθελόμενοϲ
1804
τοὺϲ ἱϲτοὺϲ καὶ τὰϲ κεραίαϲ ἔζευξε τούτοιϲ βιαίωϲ πρὸϲ ἀλλήλαϲ.
[1394] 1394 Κέραιρε: κίρνα.
[1395] 1395 Κερεάλιοϲ: ὄνομα κύριον.
1396 Κερήνηϲ: ὄνομα κύριον.
[1397] 1397 Κερρίϲ: ὄνομα ἰχθύοϲ.
[1398] 1398 Κερκάϲωροϲ: ὄνομα πόλεωϲ.
1808
1400 Κερκίδεϲ. Κερκίϲ: ἱϲτουργικὸν ἐργαλεῖον. καὶ εἶδοϲ
1809
κυρίωϲ φυτοῦ εὐαυξοῦϲ. κερκίδα δ᾿ εὐποίητον, ἀηδόνα.
1810
1401 Κερκόλυρα: ὄνομα τόπου.
1811
1402 Κέρκοϲ: ἡ τῶν ἑρπετῶν οὐρά, καὶ παντὸϲ ζώου. παρὰ τὸ
1812
ϲκαίρειν καὶ ἕρπειν. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἰδού, δέχου κέρκον λαγώ. τὴν
οὐρὰν τοῦ λαγῳοῦ. ἔϲτι δὲ ἁπαλὸν καὶ τρυφερὸν τὸ ἔριον τοῦ λαγῳοῦ, ὥϲτε ἀντὶ ϲπόγγου χρήϲαϲθαι, ὥϲτε τὰϲ λήμαϲ περιψεῖν· τουτέϲτι καταμάϲϲειν, ἀποϲπογγίζειν.
οὐρὰν τοῦ λαγῳοῦ. ἔϲτι δὲ ἁπαλὸν καὶ τρυφερὸν τὸ ἔριον τοῦ λαγῳοῦ, ὥϲτε ἀντὶ ϲπόγγου χρήϲαϲθαι, ὥϲτε τὰϲ λήμαϲ περιψεῖν· τουτέϲτι καταμάϲϲειν, ἀποϲπογγίζειν.
1813
1403 Κέρκοϲ: ἡ οὐρά. διεβίβαζε δὲ τοὺϲ ἱππεῖϲ, ἑκάϲτου τῶν
1814
ἱππέων ἐκ τῆϲ κέρκου πεζοῦ προϲηρτημένου.
1815
1404 Κέρκουροϲ: νηὸϲ εἶδοϲ. Κέρκουροι καὶ μυοπάρωνεϲ καὶ
1816
λέμβοι εἴδη πλοίων. καὶ παροιμία· Καὶ κέρκουροϲ ἐν λαχάνοιϲ. λάχανόν τι ἄγριον, εὐτελέϲ, ἀφ᾿ οὗ ἡ παροιμία.
1817
1405 Κέρκωπεϲ· δύο ἀδελφοὶ ἦϲαν ἐπὶ γῆϲ, πᾶϲαν ἀδικίαν ἐπιδεικνύμνοι, καὶ ἐλέγοντο Κέρκωπεϲ, ἐκ τῆϲ τῶν ἔργων δεινότητοϲ
οὕτωϲ ἐπονομαζόμενοι. ὁ μὲν γὰρ αὐτῶν Πάϲϲαλοϲ ἐλέγετο, ὁ δὲ Ἄκμων. ἡ δὲ μήτηρ Μεμνονὶϲ ταῦτα ὁρῶϲα ἔλεγε, μὴ περιτυχεῖν 1818 Μελαμπύγῳ, τουτέϲτι τῷ Ἡρακλεῖ φηϲὶ δὲ αὐτοὺϲ ὁ Ξεναγόραϲ εἰϲ πιθήκουϲ μεταμορφωθῆναι διὰ τὴν κακοήθειαν, καὶ τὰϲ Πιθηκούϲαϲ ἀπ᾿ αὐτῶν ὀνομαϲθῆναι νήϲουϲ. τὰ δὲ ὀνόματα αὐτῶν Κάνδουλοϲ
1819 καὶ Ἄτλαϲ. οὗτοι οἱ Κέρκωπεϲ Θείαϲ καὶ Ωκεανοῦ· οὕϲ φαϲιν ἀπολιθωθῆναι διὰ τὸ ἐγχειρεῖν ἀπατῆϲαι τὸν Δία. ἡ δὲ παροιμία. Κερκωπίζειν· ἣν ὁ Χρύϲιπποϲ ἀπὸ τῶν ϲαινόντων τῇ κέρκῳ ζῴων φηϲὶ μετενηνέχθαι.
οὕτωϲ ἐπονομαζόμενοι. ὁ μὲν γὰρ αὐτῶν Πάϲϲαλοϲ ἐλέγετο, ὁ δὲ Ἄκμων. ἡ δὲ μήτηρ Μεμνονὶϲ ταῦτα ὁρῶϲα ἔλεγε, μὴ περιτυχεῖν 1818 Μελαμπύγῳ, τουτέϲτι τῷ Ἡρακλεῖ φηϲὶ δὲ αὐτοὺϲ ὁ Ξεναγόραϲ εἰϲ πιθήκουϲ μεταμορφωθῆναι διὰ τὴν κακοήθειαν, καὶ τὰϲ Πιθηκούϲαϲ ἀπ᾿ αὐτῶν ὀνομαϲθῆναι νήϲουϲ. τὰ δὲ ὀνόματα αὐτῶν Κάνδουλοϲ
1819 καὶ Ἄτλαϲ. οὗτοι οἱ Κέρκωπεϲ Θείαϲ καὶ Ωκεανοῦ· οὕϲ φαϲιν ἀπολιθωθῆναι διὰ τὸ ἐγχειρεῖν ἀπατῆϲαι τὸν Δία. ἡ δὲ παροιμία. Κερκωπίζειν· ἣν ὁ Χρύϲιπποϲ ἀπὸ τῶν ϲαινόντων τῇ κέρκῳ ζῴων φηϲὶ μετενηνέχθαι.
1820
1821
1822
1823
1824
1406 Κέρκωπεϲ: πανοῦργοι, δόλιοι, ἀπατεῶνεϲ, κόλακεϲ· οἵ, καθάπερ
ἡ ἀλώπηξ τοὺϲ θηρατικοὺϲ κύναϲ ἀπατᾷ, τοὺϲ ἁπλουϲτέρουϲ φενακίζουϲι τῇ κέρκῳ τῶν λόγων. φαϲὶ τοὺϲ Κέρκωπαϲ γενέϲθαι, ψεύϲταϲ, ἠπεροπῆαϲ, ἀμήχανά τ᾿ ἔργ᾿ ἐάϲανταϲ, ἐξαπατητῆραϲ· πολλὴν δ᾿ ἐπὶ γαῖαν ἰόντεϲ ἀνθρώπουϲ ἀπάταϲκον, ἀλώμενοι ἤματα πάντα.
ἡ ἀλώπηξ τοὺϲ θηρατικοὺϲ κύναϲ ἀπατᾷ, τοὺϲ ἁπλουϲτέρουϲ φενακίζουϲι τῇ κέρκῳ τῶν λόγων. φαϲὶ τοὺϲ Κέρκωπαϲ γενέϲθαι, ψεύϲταϲ, ἠπεροπῆαϲ, ἀμήχανά τ᾿ ἔργ᾿ ἐάϲανταϲ, ἐξαπατητῆραϲ· πολλὴν δ᾿ ἐπὶ γαῖαν ἰόντεϲ ἀνθρώπουϲ ἀπάταϲκον, ἀλώμενοι ἤματα πάντα.
1407 Κερκωπίζειν: ἡ παροιμία ἀπὸ τῶν προϲϲαινόντων τῇ κέρκῳ
1825
ζῴων μετήνεγκται. ἄμεινον δὲ λέγειν αὐτὴν ἀπὸ Κερκώπων, οὓϲ περὶ τὴν Λυδίαν ἱϲτοροῦϲιν ἀπατηλοὺϲ ϲφόδρα καὶ ἀηδεῖϲ γενέϲθαι.
[1408] 1408 Κερκώπη.
[1410] 1410 Κέρκωψ, κέρκωποϲ: ἀπατεών. ἢ γένοϲ πιθήκου. Κέκροψ δέ,
1828
Κέκροποϲ.
[1411] 1411 Κερκυόνη.
[1412] 1412 Κερκυών: ὄνομα λῃϲτοῦ, ὅϲτιϲ διῆγε περὶ τὴν Ἐλευϲῖνα καὶ
τοὺϲ παρερχομένουϲ ἠνάγκαζε παλαίειν αὐτῷ. ὅτι τὰ νῦν λεγόμενα Κέρκυρα Φαιακία τὸ πρότερον ἐκαλεῖτο, χώρα τῶν Φαιάκων.
τοὺϲ παρερχομένουϲ ἠνάγκαζε παλαίειν αὐτῷ. ὅτι τὰ νῦν λεγόμενα Κέρκυρα Φαιακία τὸ πρότερον ἐκαλεῖτο, χώρα τῶν Φαιάκων.
[1413] 1413 Κέρμα: τὰ λεπτότατα. ἐπὶ γὰρ Ἰουϲτινιανοῦ τοῦ βαϲιλέωϲ,
1830
τῶν ἀργυραμοιβῶν πρότερον ι΄ καὶ ϲ΄ ὀβολούϲ, οὓϲ φόλειϲ καλοῦϲιν,
1831
ὑπὲρ ἑνὸϲ ϲτατῆροϲ χρυϲοῦ προΐεϲθαι τοῖϲ ξυμβάλλουϲιν εἰωθότων,
αὐτὸϲ ἐπιτεχνώμενοϲ κέρδη οἰκεῖα π΄ καὶ ρ μόνουϲ ὑπὲρ τοῦ ϲτατῆροϲ δίδοϲθαι τοὺϲ ὀβολοὺϲ διετάξατο, χρυϲοῦ ἕκτην ἀποτεμόμενοϲ μοῖραν.
αὐτὸϲ ἐπιτεχνώμενοϲ κέρδη οἰκεῖα π΄ καὶ ρ μόνουϲ ὑπὲρ τοῦ ϲτατῆροϲ δίδοϲθαι τοὺϲ ὀβολοὺϲ διετάξατο, χρυϲοῦ ἕκτην ἀποτεμόμενοϲ μοῖραν.
[1415] 1415 Κεροβάτηϲ: ὁ Πάν· ἐπειδὴ χηλὰϲ ἔχειν δοκεῖ τράγου· διὸ
1836
καὶ αἰγιβότηϲ καὶ τραγοβάμων καλεῖται. ἢ ὅτι κέρατα ἔχει. ἢ τὴν
βάϲιν ἔχων κεράτινον· ἱϲτορεῖται γὰρ τὰ κάτω τράγου ἔχων· ὥϲτε ἀπὸ τῶν ποδῶν κερατοβάτηϲ. ἢ ὁ εἰϲ τὰ κέρατα τῶν ὀρῶν βαίνων. ἢ δ ἐπὶ κέρατα βαίνων. Καλαμοφθόγγω δὲ παίζων· διότι οἱ.s 1837 1838 1839 ἀρχαῖοι καλάμῳ ἀντὶ κερατίου ἐχρῶντο. ᾔδεϲαν μὲν γὰρ τὸ κέραϲ, ἀνέφερον δὲ τῷ ὀνόματι ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν χρῆϲιν· ὡϲ καὶ χορδὰϲ λέγομεν ἔτι καὶ νῦν τὰϲ ἐκ τῶν νεύρων, ὅτι τὸ παλαιὸν ἐντέριναι 1840 ἦϲαν. καὶ παροιμία· δὸϲ τόξα κερουλκά.
βάϲιν ἔχων κεράτινον· ἱϲτορεῖται γὰρ τὰ κάτω τράγου ἔχων· ὥϲτε ἀπὸ τῶν ποδῶν κερατοβάτηϲ. ἢ ὁ εἰϲ τὰ κέρατα τῶν ὀρῶν βαίνων. ἢ δ ἐπὶ κέρατα βαίνων. Καλαμοφθόγγω δὲ παίζων· διότι οἱ.s 1837 1838 1839 ἀρχαῖοι καλάμῳ ἀντὶ κερατίου ἐχρῶντο. ᾔδεϲαν μὲν γὰρ τὸ κέραϲ, ἀνέφερον δὲ τῷ ὀνόματι ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν χρῆϲιν· ὡϲ καὶ χορδὰϲ λέγομεν ἔτι καὶ νῦν τὰϲ ἐκ τῶν νεύρων, ὅτι τὸ παλαιὸν ἐντέριναι 1840 ἦϲαν. καὶ παροιμία· δὸϲ τόξα κερουλκά.
1842
1417 Κερουλκόϲ: ὁ Ἀπόλλων.
1843
1418 Κερωτή: μιτωτή.
1844
1419 Κερωφόροϲ.
1845
1420 Κέρϲει: κόψει.
1846
1421 Κερϲοβλέπτηϲ: παῖϲ μὲν ἦν Κότυοϲ, καὶ νεώτατοϲ ὢν
1847 βαϲιλεὺϲ κατεϲτάθη Θράκηϲ ὑπὸ τοῦ πατρόϲ. ὅτι Ἀμάδοκοϲ, ὁ υἱὸϲ Ἀμαδόκου, ἦλθε Φιλίππῳ ϲυμμαχήϲων εἰϲ τὸν κατὰ Κερϲοβλέπτου πόλεμον.
1847 βαϲιλεὺϲ κατεϲτάθη Θράκηϲ ὑπὸ τοῦ πατρόϲ. ὅτι Ἀμάδοκοϲ, ὁ υἱὸϲ Ἀμαδόκου, ἦλθε Φιλίππῳ ϲυμμαχήϲων εἰϲ τὸν κατὰ Κερϲοβλέπτου πόλεμον.
1851
1423 Κερτομῶ: τὸ χλευάζω. πρὸϲ αἰτιατικὴν ϲυντάϲϲεται. πολλοὶ δὲ τοῦτον ἐκερτόμουν ὡϲ γαϲτρίμαργον.
1852
1424 Κερτομῶν: χλευάζων, ἐρεθίζων, ϲκώπτων.
1854
1426 Κέϲκοϲ οὐκ ἦν: πόλιϲ ἐν Κιλικίᾳ, καὶ παῤ αὐτὴν ποταμὸϲ Ἄνουϲ ὄνομα. διόπερ οἱ κωμικοὶ παίζοντεϲ τοὺϲ νδῦν οὐκ ἔχονταϲ Κέϲκον φαϲὶν οὐκ ἔχειν.
1856
1428 Κεϲτόϲ: ὁ διακεκεντημένοϲ καὶ διαπεποικιλμένοϲ ἱμάϲ· ἢ ἔνδυμα Ἀφροδίτηϲ. καταχρηϲτικῶϲ δὲ καὶ πάντα τὰ τῶν γυναικῶν φανταϲιώδη
1857
1858
1859
1860
ἐνδύματα. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ κεϲτοῦ φωνεῦϲα μαγώτερα.
1861
ἀντὶ τοῦ θελκτικώτερα. καὶ αὖθιϲ· χείλεα δὲ δροϲόεντα, καὶ ἡ μελίφυρτοϲ ἐκείνη ἤθεοϲ ἁρμονίη κεϲτὸϲ ἔφυ Παφίηϲ. ζήτει ἐν τῷ Ἀφρικαόϲ, ὃϲ ἔγραψε τοὺϲ κεϲτούϲ.
1429 Κεϲτρᾶν τεμάχη· Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ. οὐχ οἱ αὐτοὶ τοῖϲ
1862
κεϲτρεῦϲιν ἰχθύϲιν αἱ κεϲτρέαι· ἀλλ᾿ οἱ μὲν τὰϲ μυραίναϲ κέϲτραϲ ἀξιοῦϲι καλεῖν· οἱ δὲ οὐ ταύταϲ, ἀλλά τι διάφορον ἄλλο γένοϲ ἰχθύων. νῦν μέντοι κεϲτρεῖϲ καλοῦμεν τοὺϲ κεφάλουϲ. τὸ λεγόμενον τεμάχιον μεγάλων κεϲτρῶν, τουτέϲτι τιμίων καὶ λαμπρῶν ἰχθύων. τὸ
δὲ τέμαχοϲ καὶ ἐπὶ πλακοῦντοϲ, ἐπὶ πυρῶν οὐκέτι. καὶ παροιμία· Κεϲτρεὺϲ νηϲτεύει· ἐπὶ τῶν δικαιοπραγούντων, ἧττον δὲ φερομένων 1863 διὰ τοῦτο αὐτό. καὶ μηδὲν πλέον ἀπὸ τῆϲ δικαιοϲύνηϲ ἀποφερομένων· ἐπεὶ καὶ ὁ ἰχθὺϲ καθαρόϲ ἐϲτι.
δὲ τέμαχοϲ καὶ ἐπὶ πλακοῦντοϲ, ἐπὶ πυρῶν οὐκέτι. καὶ παροιμία· Κεϲτρεὺϲ νηϲτεύει· ἐπὶ τῶν δικαιοπραγούντων, ἧττον δὲ φερομένων 1863 διὰ τοῦτο αὐτό. καὶ μηδὲν πλέον ἀπὸ τῆϲ δικαιοϲύνηϲ ἀποφερομένων· ἐπεὶ καὶ ὁ ἰχθὺϲ καθαρόϲ ἐϲτι.
[1430] 1430 Κεϲτρέαι: εἶδοϲ ἰχθύων αἱ κεϲτρέαι. τὸ δὲ ἀρϲενικὸν κεϲτρεύϲ,
1864
κεϲτρέωϲ. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ἀφύων. καὶ ζήτει ἐν τῷ ἀφύα.
κεϲτρέωϲ. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ἀφύων. καὶ ζήτει ἐν τῷ ἀφύα.
[1431] 1431 Κεϲτρεύϲ: ὁ νῦν λεγόμενοϲ κέφαλοϲ.
[1432] 1432 Κεϲτρεῖϲ: νήϲτιϲ ἐκάλουν καὶ κεχηνόταϲ καὶ πεινῶνταϲ·
1867
λαίμαργοι γὰρ οὗτοι οἱ ἰχθύεϲ. οὗτοϲ γὰρ πάντων τῶν ἰχθύων ἀλληλοφαγούτων μόνοϲ ἀπέχεται. νέμεται δὲ ἰλύν, ὡϲ Ἀριϲτοτέληϲ
ἐν τοῖϲ Περὶ ζῴων. καὶ δῆλον ὅτι ταλαιπωρεῖ καταδυόμενοϲ εἰϲ τὴν ἰλύν, καὶ ἧττόν τι φέρεται. ὁ νῦν λεγόμενοϲ κέφαλοϲ.
ἐν τοῖϲ Περὶ ζῴων. καὶ δῆλον ὅτι ταλαιπωρεῖ καταδυόμενοϲ εἰϲ τὴν ἰλύν, καὶ ἧττόν τι φέρεται. ὁ νῦν λεγόμενοϲ κέφαλοϲ.
[1433] 1433 Κεϲτρῖνοϲ: εἶδοϲ ἰχθύοϲ. ϲκεπτέον δὲ εἰ διαφέρει κεϲτρέωϲ.
[1434] 1434 Κέϲτροϲ· ξένον ἦν τοῦτο τὸ εὕρημα κατὰ τὸν Περϲικὸν πόλεμον.
1870
τὸ δὲ βέλοϲ τοιοῦτο διπάλαιϲτον ἦν, ἴϲον ἔχον τὸν αὐλίϲκον τῇ
προβολῇ. τούτῳ ξύλον ἐνήρμοϲτο, τῷ μὲν μήκει ϲπιθαμιαῖον, τῷ δὲ πάχει δακτυλιαίαν ἔχον τὴν διάμετρον. εἰϲ δὲ τούτου τὸ μέϲον ἐϲφήνωτο πτερύγια τρία ξύλινα, βραχέα παντελῶϲ. τούτων δυεῖν κάλω ἀνίϲων ὑπαρχόντων τῆϲ ϲφενδόνηϲ, εἰϲ τὸ μέϲον ἐνηγκυλίζετο τῶν κάλων εὐλύτωϲ. λοιπὸν ἐν μὲν τῇ περιαγωγῇ τεταμένων τούτων
ἔμεν· ὅτε δὲ παραλυθείη θάτερον τῶν κάλων, κατὰ τὴν ἄφεϲιν 1871 1872 1873 ἐκπῖπτον ἐκ τῆϲ ἀγκύληϲ καθαπερεὶ μολυβδὶϲ ἐκ τῆϲ ϲφενδόνηϲ φέρεται καὶ προϲπῖπτον μετὰ βιαίαϲ πληγῆϲ κακῶϲ διετίθει τοὺϲ ϲυγυρήϲανταϲ.
προβολῇ. τούτῳ ξύλον ἐνήρμοϲτο, τῷ μὲν μήκει ϲπιθαμιαῖον, τῷ δὲ πάχει δακτυλιαίαν ἔχον τὴν διάμετρον. εἰϲ δὲ τούτου τὸ μέϲον ἐϲφήνωτο πτερύγια τρία ξύλινα, βραχέα παντελῶϲ. τούτων δυεῖν κάλω ἀνίϲων ὑπαρχόντων τῆϲ ϲφενδόνηϲ, εἰϲ τὸ μέϲον ἐνηγκυλίζετο τῶν κάλων εὐλύτωϲ. λοιπὸν ἐν μὲν τῇ περιαγωγῇ τεταμένων τούτων
ἔμεν· ὅτε δὲ παραλυθείη θάτερον τῶν κάλων, κατὰ τὴν ἄφεϲιν 1871 1872 1873 ἐκπῖπτον ἐκ τῆϲ ἀγκύληϲ καθαπερεὶ μολυβδὶϲ ἐκ τῆϲ ϲφενδόνηϲ φέρεται καὶ προϲπῖπτον μετὰ βιαίαϲ πληγῆϲ κακῶϲ διετίθει τοὺϲ ϲυγυρήϲανταϲ.
1875
1435 Κεύθεῖν: κρύπτειν.
[1437] 1437 Κευθῆνεϲ: οἱ καταχθόνιοι δαίμονεϲ.
1877
1438 Κευθμώνων: κρυπτῶν τόπων, ἐνδοτάτων.
1878
1439 Κευθωνύμου κλέοϲ, ἢ αἶϲχοϲ: ἐπὶ τῶν αἴϲχιον κλέοϲ ἐχόντων· ἢ ἄν τιϲ ἐπικρύψειε τὸ ὄνομα· ἢ δυϲωνύμου.
[1440] 1440 Κεφάλαια: τὰ χρήματα.
[1441] 1441 Κεφάλαιον· ὁ ἀπόϲτολοϲ Παῦλόϲ φηϲι· κεφάλαιον δὲ ἐπὶ τοῖϲ
1879
λεγομένοιϲ. κεφάλαιον ἀεὶ τὸ μέγιϲτον λέγεται. καὶ αὖθιϲ· μέγα
1880
κεφάλαιον ἠθροίϲθη μικρῶν κερματίων. τίτλοϲ διαφέρει κεφαλαίου. καὶ ὁ μὲν Ματθαῖοϲ ἔχει τίτλουϲ ξη΄, κεφάλαια τνε· ὁ δὲ Μάρκοϲ τίτλουϲ μη΄, κεφάλαια λϚ΄· ὁ δὲ Λουκᾶϲ τίτλουϲ πγ΄, κεφάλαια τμη΄· καὶ ὁ Ἰωάννηϲ τίτλουϲ
ιη΄, κεφάλαια σλβ΄.
ιη΄, κεφάλαια σλβ΄.
1881
1442 Κεφάλαιον· ἔνιοι τῶν ῥᾳθύμωϲ ἐντετυχηκότων τοῖϲ ὑπὸ τῶν δέκα ῥητόρων γραφεῖϲι λόγοιϲ τὸ κεφάλαιον οἴονται παρειλῆφθαι ἐπὶ πράγματοϲ καὶ λόγου μόνον· ὡϲ παρὰ Αἰϲχίνῃ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶνττοϲ· δἰ ἔνδειαν μὲν χρημάτων οἱ ξένοι Θηβαίοιϲ τὴν ἄκραν οὐ
παρέδοϲαν· διὰ δὲ ἐννέα τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, ἡ πρᾶξιϲ οὐ γεγένηται. ϲὺ δὲ πλουτεῖϲ καὶ ταῖϲz ἡδοναῖϲ ταῖϲ ἑαυτοῦ χορηγεῖϲ καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βαϲιλικὸν χρυϲίον παρὰ τούτῳ. παρείληπται δὲ καὶ ἐπ᾿ ἀργυρίου τὸ κεφάλαιον· ὡϲ ὁ Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ· καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοϲθένει
τοῦ δωροδοκήματοϲ, δραχμὴν τοῦ μηνὸϲ τὰϲ μνᾶϲ, ἕωϲ τὸ κεφάλοιον ἀπέδοϲαν.
παρέδοϲαν· διὰ δὲ ἐννέα τάλαντα ἀργυρίου, πάντων Ἀρκάδων ἐξεληλυθότων, ἡ πρᾶξιϲ οὐ γεγένηται. ϲὺ δὲ πλουτεῖϲ καὶ ταῖϲz ἡδοναῖϲ ταῖϲ ἑαυτοῦ χορηγεῖϲ καὶ τὸ κεφάλαιον, τὸ μὲν βαϲιλικὸν χρυϲίον παρὰ τούτῳ. παρείληπται δὲ καὶ ἐπ᾿ ἀργυρίου τὸ κεφάλαιον· ὡϲ ὁ Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ· καὶ τόκον ἤνεγκαν Δημοϲθένει
τοῦ δωροδοκήματοϲ, δραχμὴν τοῦ μηνὸϲ τὰϲ μνᾶϲ, ἕωϲ τὸ κεφάλοιον ἀπέδοϲαν.
1882
1443 Κεφάλαιον: παραλαμβάνεται ἐπὶ γράμματοϲ καὶ λόγου καὶ ἀργυρίου. οὕτωϲ Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ πρὸϲ Ἄφοβον.
1883
1444 Κεφαλαίῳ: ἁδρῷ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἵνα μὴ κεφαλαίῳ τὸν κρόταφόν ϲου ῥήματι θενὼν ὑπ᾿ ὀργῆϲ, ἐκχέῃ τὸν Τήλεφον. ἀντὶ τοῦ
1884
1885
1886
1887
ἁδρῷ. καὶ ἐν Νεφέλαιϲ· οὐδ᾿ ἐδέϲθαι δειπνοῦντα ἐξῆν κεφάλαιον τῆϲ ῥααφανῖδοϲ οὐδ᾿ ἄνηθον τῶν πρεϲβυτέρων ἁρπάζειν. κεφάλαιόν ἐϲτι τὸ πρὸϲ τὰ φύλλα καυλῶδεϲ. οὐκ ἔτεμνον δὲ κατὰ μῆκοϲ ὡϲ νῦν, ἀλλὰ κατὰ κύκλον τὴν ῥαφανῖδα. ῥαφανίϲ, ἄνηθον.
1445 Κεφαλαίωϲον: ϲυντόμηϲον, ϲυνάγαγε.
[1446] 1446 Κεφαλή: παρὰ τὸ κεκυφῶϲθαι, ἤγουν κεκάμφθαι. καὶ οἱ ἰατροὶ
1888
ϲκαφεῖον αὐτὸ καλοῦϲι. καὶ ὁ Ἱπποκράτηϲ δὲ κύβητον. Μακεδόνεϲ δὲ κέβην, τὸ β ἀντὶ τοῦ φ λαμβάνοντεϲ, ὡϲ ἐπὶ Φερενίκηϲ, Βερενίκηϲ.
[1448] 1448 Κεφαλήν, Κεφαλῆνοϲ κλίνεται. καὶ Κεφαληνία, χώρα.
1449 Κεφαλίων ἢ Κεφάλων, Γεργίθιοϲ, ῥήτωρ καὶ ἱϲτορικόϲ,
1891
γεγονὼϲ ἐπὶ Ἀδριανοῦ. ἔφυγε δὲ τὴν πατρίδα δἰ ἀπέχθειαν δυναϲτῶν καὶ ἐβίω ἐν Σικελίᾳ. ἔγραψε παντοδαπὰϲ ἱϲτορίαϲ ἐν βιβλίοιϲ θ΄, ἅτινα
ἐπιγράφει Μούϲαϲ, Ἰάδι διαλέκτῳ· Μελέταϲ τε ῥητορικὰϲ καὶ ἄλλα τινά.
ἐπιγράφει Μούϲαϲ, Ἰάδι διαλέκτῳ· Μελέταϲ τε ῥητορικὰϲ καὶ ἄλλα τινά.
[1450] 1450 Κεφαλὶϲ βιβλίου: ὅπερ τινὲϲ εἴλημά φαϲιν. ἐν κεφαλίδι
1892
βιβλίου γέγραπται περὶ ἐμοῦ.
[1451] 1451 Κεφαλιϲμόϲ· κεφαλιϲμοὺϲ λέγει Ἀριϲτοτέληϲ τοὺϲ τῶν πρώτων
1893
ἀριθμῶν τῶν μέχρι δεκάδοϲ πολλαπλαϲιαϲμούϲ. διὰ γὰρ τῆϲ περὶ τούτων γυμναϲίαϲ καὶ οἱ τῶν ὑϲτέρων καὶ μειζόνων καὶ ὁμοίων αὐτοῖϲ πολλαπλαϲιαϲμοὶ κατὰ μετάβαϲιν γνωρίζονται· ἀπὸ γὰρ τοῦ δὶϲ δύο τέϲϲαρα, γνωρίζεται ὁ δὶϲ εἴκοϲι τεϲϲαράκοντα, καὶ ὁ εἰκοϲάκιϲ εἴκοϲι τετρακόϲια· καὶ ὁ διακοϲιοντάκιϲ εἴκοϲι τετρακιϲχίλια, καὶ ἑξῆϲ ὁμοίωϲ.
ἀριθμῶν τῶν μέχρι δεκάδοϲ πολλαπλαϲιαϲμούϲ. διὰ γὰρ τῆϲ περὶ τούτων γυμναϲίαϲ καὶ οἱ τῶν ὑϲτέρων καὶ μειζόνων καὶ ὁμοίων αὐτοῖϲ πολλαπλαϲιαϲμοὶ κατὰ μετάβαϲιν γνωρίζονται· ἀπὸ γὰρ τοῦ δὶϲ δύο τέϲϲαρα, γνωρίζεται ὁ δὶϲ εἴκοϲι τεϲϲαράκοντα, καὶ ὁ εἰκοϲάκιϲ εἴκοϲι τετρακόϲια· καὶ ὁ διακοϲιοντάκιϲ εἴκοϲι τετρακιϲχίλια, καὶ ἑξῆϲ ὁμοίωϲ.
1452 Κέφαλοϲ, Ἀθηναῖοϲ, ῥήτωρ καὶ δημαγωγόϲ, ὃϲ πρῶτοϲ
1894
προοίμια καὶ ἐπιλόγουϲ προϲέθηκε. γέγονε δὲ ἐπὶ τῆϲ ἀναρχίαϲ.
[1453] 1453 Κέφαλοϲ· οὗτοϲ ἔϲχε θυγατέρα τὴν Οἴην.
[1454] 1454 Κεφρὴν: ὄνομα κύριον.
[1455] 1455 Κεχανδότα: χωροῦντα.
[1457] 1457 Κεχαριϲμένε: πεφιλημένε. ὁ δὲ καὶ μᾶλλον μέγα ἐφρόνει,
1899
κεχαριϲμένου τοῦ δώρου τῷ θεῷ γεγενημένου.
1905
1458 Κεχαριϲμένωϲ: εἰϲ χάριν αὐτῶν πάντα ποιεῖν.
1906
1459 Κεχαροίατο: χαρεῖεν.
1907
1460 Κεχειρωμένοι: ἡττημένοι.
1908
1461 Κέχηνα: ἐν ἴϲῳ τῷ προϲδέχομαι, ἢ δέομαι.
1910
1463 Κεχηναίων πόλιϲ: ἡ τῶν Ἀθηναίων, ὡϲ ληρούντων αὐτῶν. ἀπὸ τοῦ κεχηνέναι ἔλαβε τὸ ὄνομα, ὡϲ μετέωρα τῶν Ἀθηναίων φρονούντων.
1911
1464 Κέχηνεν ὥϲπερ ἐμποδίζων ἰϲχάδαϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ. ἐμποδίζων, ἀντὶ τοῦ μαϲώμενοϲ. ἢ ἀπὸ τοῦ τὸν ϲῦκα λαμβάνοντα
χάϲκειν.
χάϲκειν.
1912
1465 Κεχήνη· ἡ ϲυναίρεϲιϲ τοῦ κεχήνη Ἀττική. τὸ γὰρ ε καὶ α εἰϲ η ϲυναιροῦϲι, καὶ ἐϲτὶ ϲυναλοιφὴ ἀπὸ τοῦ κεχήνεα. οἱ δὲ ϲφόδρα προϲέχοντέϲ τινι κεχήναϲι. δύναται δὲ εἶναι κατὰ μεταφορὰν τῶν ὀρνίθων τῶν ἔτι νεοττῶν, τὴν τροφὴν προϲδεχομένων καὶ κεχηνότων.
οἷο οὖν τροφή μοι ἦν τὸ ἀκοῦϲαί τι τῶν Αἰϲχύλου.
οἷο οὖν τροφή μοι ἦν τὸ ἀκοῦϲαί τι τῶν Αἰϲχύλου.
1913
1466 Κεχηνότεϲ: χαύνωϲ ὁρῶντεϲ.
1914
1467 Κεχηνότεϲ: μωροί. μὴ περιπέτεϲθε, ὦ μωροὶ κεχηνότεϲ· τὸ γὰρ κεχηνέναι ἐπὶ τῶν ἀνοήτων παραλαμβάνεται. Ἀριϲτοφάνηϲ· μὴ περιπέτεϲθε πανταχῆ κεχηνότεϲ.
1915
1468 Κεχολώϲεται: ὀργιϲθήϲεται.
1916
1469 Κεχωϲμένοϲ.
1917
1470 Κἑχρημαι· δοτικῇ.
1918
1471 Κεχρηϲμῳὁημένων: μεμαντευμένων.
1919
1472 Κεῖθεν· καὶ Κεῖθι, ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ. καὶ Κεῖϲε· εἰϲ
ἐκεῖνον τὸν τόπον.
ἐκεῖνον τὸν τόπον.
1920
1473 Κεῖμαι.
1921
1474 Κειμένουϲ: κολαζομένουϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· ἐν δὲ τούτῳ κειμένουϲ.
1476 Κεῖοϲ ἀνήρ: ἀπὸ τῆϲ Κέω. πολίτηϲ. καὶ Κίοϲ δὲ παραθαλάϲϲιοϲ
1926
τόποϲ. καὶ Κιώτηϲ, ὁ πολίτηϲ.
[1477] 1477 Κεῖο: εὐκτικῶϲ. Κείω δὲ τὸ κοιμῶμαι.
[1478] 1478 Κείρει: ἐϲθίει, κατεϲθίει.
1479 Κειρία: εἶδοϲ ζώνηϲ ἐκ ϲχοινίων, παρεοικὸϲ ἱμάντι, ᾗ δεϲμοῦϲι
1929
τὰϲ κλίναϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· οὐδ᾿ ἂν χαμευνῇ πάνυ γε κειρίαν γ᾿ ἔχων. Κειρίον δὲ τὸ ϲχοινίον.
[1480] 1480 Κειρία: ἡ ϲπαργάνωϲιϲ.
[1481] 1481 Κειριάδηϲ: Ἱπποθοωντίδοϲ.
1482 Κειτούκειτοϲ: Οὐλπιανόϲ, εἷϲ τῶν δειπνοϲοφιϲτῶν. ἐκλήθη δὲ οὕτωϲ διὰ τὸ ϲυνεχῶϲ προβάλλειν, εἰ κεῖται ὥρα ἐπὶ τοῦ τῆϲ ἡμέραϲ μορίου· suid. καὶ εἰ ὁ μέθυϲοϲ ἐπὶ ἀνδρόϲ· καὶ εἰ μήτρα ἐπὶ τοῦ ἐδωδίμου βρώματοϲ· ϲύαγρόϲ τε εἰ κεῖται ἐπὶ τοῦ ϲυόϲ. καὶ νόμον εἶχεν ἴδιον, μηδενὸϲ ἀποτρώγειν, πρὶν εἰπεῖν, κεῖται ἢ οὐ κεῖται.
1483 Κηδάρ: δεύτεροϲ τοῦ Ἰϲμαὴλ υἱόϲ. οἱ δὲ τούτου ἀπόγονοι
1933
μέχρι τήμερον οὐ πόρρω τῆϲ Βαβυλῶνοϲ ἐϲκήνηνται.
[1484] 1484 Κήδεα: κακά.
[1485] 1485 Κηδεμονία: πρόνοια. καὶ Κηδεμών, φροντιϲτήϲ, ἐπιμελητήϲ,
1935
προνοητήϲ.
[1488] 1488 Κήδεται· γενικῇ. φροντίζει, βοηθεῖ, ἐπιμελεῖται.
1947
1491 Κήδειν: κακοῦν, λυπεῖν.
1948
1492 Κηδείουϲ: οἰκείουϲ, προϲφιλεῖϲ.
1949
1493 Κηδήϲαντεϲ: θεραπεύϲαντεϲ, ἢ λυπήϲαντεϲ.
1950
1494 Κήδομαί ϲου: φροντίζω. Κήδω δὲ ϲέ, λυπῶ.
1954
1496 Κηδωλόϲ. ὁ φροντίζων καὶ κηδόμενοϲ ὅλων.
1955
1497 Κηδωνίδηϲ, Κηδωνίδου. οὗτοϲ τεθρυλημένοϲ ἦν ἐπὶ παιδεραϲτίᾳ
1956 ἀνυπερβλήτῳ, ὡϲ Αὐτοκλείδηϲ καὶ Θέρϲανδροϲ.
1956 ἀνυπερβλήτῳ, ὡϲ Αὐτοκλείδηϲ καὶ Θέρϲανδροϲ.
1957
1498 ῇεν: ἔκαιεν.
1958
1499 Κηκάϲ: ὁ λοίδοροϲ. καὶ Κηκαϲμόϲ.
1959
1500 Κηκίδιοϲ, διθυράμβων ποιητήϲ, πάνυ ἀρχαῖοϲ. μέμνηται αὐτοῦ Κρατῖνοϲ ἐν Πανόπταιϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀρχαῖα καὶ Διιπολιώδη καὶ
τεττίγων ἀνάμεϲτα καὶ Κηκιδίου.
τεττίγων ἀνάμεϲτα καὶ Κηκιδίου.
1960
1501 Κηκίϲ: ὀξύτηϲ. ἢ Κηκίϲ, βαμματικὸν ϲτύμμα· ἢ καρπὸϲ
1961
τῆϲ δρυὸϲ ἐπιτήδειοϲ εἰϲ βαφήν. καὶ οὐδετέρωϲ Κηκίδιον.
1962
1502 Κῆλα: βέλη. ὁτὲ δὲ ϲημεῖα.
1964
1504 Κηλέϲτηϲ: ὁ ἀπατεών.
1967
1968 1969 1970 1971
1506 Κήληϲιϲ: πειθὼ μετὰ τέρψεωϲ. ἡ διὰ λόγων ἡδονὴ κατακλῶϲα. καὶ ἡϲυχία ϲὺν ἡδονῇ. ἀπὸ τοῦ χαλῶ.
1968 1969 1970 1971
1507 Κηλητήρια ᾄϲματα: θελκτικὰ μέλη. γράψανταϲ ἐϲ τοὺϲ
1972
ιβ΄ θεοὺϲ χρῆναι ταῦτα ᾄδεϲθαι, οἱονεὶ τῶν παρόντων κακῶν κηλητήρια.
[1508] 1508 Κηλήτηϲ.
1509 Κηλῖδα.
[1510] 1510 Κηλιδωτόν: ἐρρυπωμένον.
[1513] 1513 Κηλόνειον: τὸ γεράνιον.
[1514] 1514 Κηλούμενοϲ: τερπόμενοϲ, φλεγόμενοϲ, οἷον αὐλοῖϲ καὶ ἡδυφωνίαιϲ.
1979
Κηλῶ γὰρ τὸ ὑπ᾿ αὐλὸν ἥδομαι.
[1515] 1515 Κηλῶ: βλάπτω, ἀπατῶ.
[1517] 1517 Κ ηλώνιον: ὁ ἵπποϲ.
[1518] 1518 Κημὸν καταμηλῶν· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔπειτ᾿ ἀναγκάζω πάλιν
1983
ἐξεμεῖν, ἅττ᾿ ἂν κεκλόφωϲί μου. καταμηλοῦν λέγουϲι τὸ τὴν μήλην καθίεϲθαι ὑπὸ τοῦ ἰατροῦ εἰϲ τὸν λαιμόν, ὡϲ ποιοῦϲιν οἱ ἐμοῦντεϲ.
τὸ δὲ ὅλον βούλεται, ὅτι καταψηφιζόμενοϲ αὐτῶν καὶ καταδικάζων ἀναγκάζω ἐμεῖν τὰϲ κλοπάϲ.
τὸ δὲ ὅλον βούλεται, ὅτι καταψηφιζόμενοϲ αὐτῶν καὶ καταδικάζων ἀναγκάζω ἐμεῖν τὰϲ κλοπάϲ.
[1520] 1520 Κημόϲ: πλέγμα κωνοειδέϲ, δἰ οὗ καθιᾶϲιν οἱ δικαϲταὶ τὴν
1986
ψῆφον εἰϲ τὸν κάδον. Ἀριϲτοφάνηϲ· κἀπιϲταίην ἐπὶ τοῖϲ κημοῖϲ. 1987 καὶ τὸ τοῖϲ ἵπποιϲ ἐπιτιθέμενον, καὶ γυναικεῖον προκόϲμημα, 1988 καὶ αἱ αὐλητικαὶ φορβειαί, καὶ κρίκου τι γένοϲ, καὶ πόα τιϲ, καὶ ὄϲπριόν τι παρὰ Θρᾳξίν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ ἀμφίτρητον ὑπεικτὰν Anth κημόν. καὶ μηχανικόν τι πυρφόρον μηχάνημα.
ψῆφον εἰϲ τὸν κάδον. Ἀριϲτοφάνηϲ· κἀπιϲταίην ἐπὶ τοῖϲ κημοῖϲ. 1987 καὶ τὸ τοῖϲ ἵπποιϲ ἐπιτιθέμενον, καὶ γυναικεῖον προκόϲμημα, 1988 καὶ αἱ αὐλητικαὶ φορβειαί, καὶ κρίκου τι γένοϲ, καὶ πόα τιϲ, καὶ ὄϲπριόν τι παρὰ Θρᾳξίν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ ἀμφίτρητον ὑπεικτὰν Anth κημόν. καὶ μηχανικόν τι πυρφόρον μηχάνημα.
1993
1521 Κηναῖοϲ: ὁ Ζεύϲ.
1994
1522 Κῆνϲοϲ: τὸ νόμιϲμα. ἐτήϲιον τέλοϲ. παρὰ τὸ καίνω, τὸ κόπτω.
1995
1523 Κῆνϲοϲ: οὕτω τῇ ἐπιχωρίῳ γλώϲϲῃ Ῥωμαῖοι τὴν ἐξέταϲιν τοῦ Ῥωμαϊκοῦ πλήθουϲ προϲαγορεύουϲιν.
1996
1524 Κήνϲωρ: τιμητὴϲ παρὰ Ῥωμαίοιϲ ὀνομαζόμενοϲ, ἐξεταϲτήϲ τιϲ τῶν πολιτικῶν διαιτημάτων πρὸϲ τὸ ϲῶφρον καὶ ἀρχαιότροπον ἑκάϲτου τῶν πολιτῶν ἐπιϲτρέφων τὸν βίον.
2000
1526 Κηπαία: ἡ ἐν τῷ κήπῳ παγίϲ.
2001
1527 Κηπεύω· Κηπεία· Κηπίον δὲ οὐδετέρωϲ.
2002
1528 Κῆποϲ: εἶδοϲ κουρᾶϲ. δύο γάρ εἰϲι κουραί, ϲκάφιον καὶ κῆποϲ. τὸ μὲν οὖν ϲκάφιον τὸ ἐν χρῷ, ὁ δὲ κῆποϲ τῷ προμετώπῳ κεκοϲμῆϲθαι.
Ἀριϲτοφάνηϲ· οἶϲθ᾿ ᾧ μάλιϲτ᾿ ἔοικαϲ ἐπτερωμένοϲ; εἰϲ εὐτέλειαν χηνὶ ϲυγγεγραμμένῳ. ϲὺ δὲ κομψίων γε ϲκάφιον ἀποτετιλμένοϲ.
Ἀριϲτοφάνηϲ· οἶϲθ᾿ ᾧ μάλιϲτ᾿ ἔοικαϲ ἐπτερωμένοϲ; εἰϲ εὐτέλειαν χηνὶ ϲυγγεγραμμένῳ. ϲὺ δὲ κομψίων γε ϲκάφιον ἀποτετιλμένοϲ.
2003
1529 Κῆποϲ: πόλιϲ κατὰ Βόϲπορον οὕτω καλουμένη.
2004
2006
2007
2008
2009
1530 Κῆρ: ψυχή· καὶ θανατηφόροϲ μοῖρα. καὶ κῆρεϲ, θανατηφόροι
2005
μοῖραι. ἤτοι αἱ καῆναι ἐπιφέρουϲαι. καὶ ἐν ᾅδου ποταμῷ
Πυριφλεγέθοντι καὶ Ἀχέροντι καὶ Κωκυτῷ· ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ φλέγειν, ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ τὰ ἄχη εἰϲ αὐτὸν ῥεῖν, ὁ δὲ ἀπὸ τῶν θρήνων καὶ κωκυτῶν. κωκυτὸϲ δέ ἐϲτι φωνῆϲ μίμηϲιϲ θρηνούντων. λέγουϲι δὲ καὶ Ἀλίβαντά τινα εἶναι ποταμόν· ἀπὸ τοῦ ἅπαντα καταξηραίνειν καὶ μηδὲ λιβάδα ὑπάρχειν, ἤγουν ἰκμάδα. καὶ τὸ ὄξοϲ δὲ ἀλίβαντά φαϲιν,
ὅτι νενεκρωμένοϲ οἶνόϲ ἐϲτι. κῆρ δὲ ἡ ψυχή· ὅτι διάπυροϲ ἐϲτι. Anth. τὸ γὰρ ἔμφυτον θερμόν, τοῦτο ψυχή. εἰμὶ δὲ κῆρ τυμβοῦλοϲ· ὁ δὲ κτείναϲ με Κόροιβοϲ.
Πυριφλεγέθοντι καὶ Ἀχέροντι καὶ Κωκυτῷ· ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ φλέγειν, ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ τὰ ἄχη εἰϲ αὐτὸν ῥεῖν, ὁ δὲ ἀπὸ τῶν θρήνων καὶ κωκυτῶν. κωκυτὸϲ δέ ἐϲτι φωνῆϲ μίμηϲιϲ θρηνούντων. λέγουϲι δὲ καὶ Ἀλίβαντά τινα εἶναι ποταμόν· ἀπὸ τοῦ ἅπαντα καταξηραίνειν καὶ μηδὲ λιβάδα ὑπάρχειν, ἤγουν ἰκμάδα. καὶ τὸ ὄξοϲ δὲ ἀλίβαντά φαϲιν,
ὅτι νενεκρωμένοϲ οἶνόϲ ἐϲτι. κῆρ δὲ ἡ ψυχή· ὅτι διάπυροϲ ἐϲτι. Anth. τὸ γὰρ ἔμφυτον θερμόν, τοῦτο ψυχή. εἰμὶ δὲ κῆρ τυμβοῦλοϲ· ὁ δὲ κτείναϲ με Κόροιβοϲ.
1531 Κῆραϲ: θανάτου καὶ φθορᾶϲ αἰτίουϲ. ἀξιῶν αὐτοὺϲ πάϲηϲ ἐλαύνεϲθαι γῆϲ καὶ θαλάττηϲ, ὡϲ ὄνταϲ κῆραϲ πόλεών τε καὶ πολιτείαϲ· νῦν δὲ ϲτεφανῶν αὐτοὺϲ καὶ παράδειγμα τιθέμενοϲ γενναίου βίου καὶ ϲώφρονοϲ.
[1533] 1533 Κήριθοϲ: πόλιϲ.
[1534] 1534 Κήρινθοϲ: ὄνομα κύριον.
[1535] 1535 Κήρινον ἐκμαγεῖον: ἡ φανταϲία τοῦ νοόϲ. καὶ Κήρινοϲ. καὶ Ἐκηριώθην, ἀντὶ τοῦ ἐϲκοτώθην, ἢ διὰ τὸ δέοϲ κήρινοϲ ἐγενόμην.
[1537] 1537 Κηροῦ εὐπλαϲτότεροϲ: ἐπὶ τῶν ῥᾳδίωϲ τι ποιούντων. τῷ
2015
δὲ Ἀϲκληπιοδότῳ ϲπουδὴ ἦν εἰϲ τὸ χρωματικὸν καὶ διατονικὸν εἶδοϲ τῆϲ μουϲικῆϲ· ὥϲτε τὴν ἑαυτοῦ φωνὴν καὶ τὰ περὶ αὐτὴν ὄργανα τῆϲ φύϲεωϲ εὐπλαϲτότερα κηροῦ διετίθετο καὶ μετερρύθμιζεν ἐϲ ὅ τι
ἠβούλετο, καὶ ἡ χρεία παρῆν· ὥϲτε καὶ ζῴων ἁπάντων μιμεῖϲθαι καὶ τῶν ἄλλων κτύπων τὰϲ ἀπηχήϲειϲ.
ἠβούλετο, καὶ ἡ χρεία παρῆν· ὥϲτε καὶ ζῴων ἁπάντων μιμεῖϲθαι καὶ τῶν ἄλλων κτύπων τὰϲ ἀπηχήϲειϲ.
[1538] 1538 Κηροφορεῖν: κηρία φέρειν.
[1539] 1539 Κηρωτή.
[1540] 1540 Κηρύκαινα: θήλεια. καὶ Κηρυκίναϲ ἐκάλουν Ἀλεξανδρεῖϲ
2018
γυναῖκαϲ, αἵτινεϲ εἰϲ τὰϲ αὐλὰϲ παριοῦϲαι καὶ τὰϲ ϲυνοικίαϲ, ἐφ᾿ ᾧτε ϲυαγείρειν τὰ μιάϲματα καὶ ἀποφέρειν εἰϲ θάλαϲϲαν, ἅπερ ἐκάλουν φυλάκια.
γυναῖκαϲ, αἵτινεϲ εἰϲ τὰϲ αὐλὰϲ παριοῦϲαι καὶ τὰϲ ϲυνοικίαϲ, ἐφ᾿ ᾧτε ϲυαγείρειν τὰ μιάϲματα καὶ ἀποφέρειν εἰϲ θάλαϲϲαν, ἅπερ ἐκάλουν φυλάκια.
[1541] 1541 Κηρυκεύω· δοτικῇ.
[1545] 1545 Κηρύκειον: ϲκῆπτρον. ἢ ἐφ᾿ ὃ ἀναβὰϲ κηρύϲϲει.
2028
1546 Κηρύκειον: ξύλον, ἔχον ἑκατέρωθεν δύο ὄφειϲ περιπεπλεγμένουϲ
καὶ ἀντιπροϲώπουϲ ἀλλήλοιϲ κειμένουϲ· ὅπερ εἰώθαϲι φέρειν οἱ κήρυκεϲ μετ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐξῆν αὐτοὺϲ ἀδικεῖν, παῤ οὓϲ ἀπέρχονται. ϲύμβολον δὲ ἦν τὸ μὲν ὀρθὸν ξύλον τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τὸ δὲ παῤ ἑκάτερα εἶδοϲ τῶν ὄφεων τὰ ἀντιταϲϲόμενα ϲτρατόπεδα. ὁ γὰρ ὀρθὸϲ λόγοϲ δἰ ἀμφοτέρων χωρεῖ.
καὶ ἀντιπροϲώπουϲ ἀλλήλοιϲ κειμένουϲ· ὅπερ εἰώθαϲι φέρειν οἱ κήρυκεϲ μετ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐξῆν αὐτοὺϲ ἀδικεῖν, παῤ οὓϲ ἀπέρχονται. ϲύμβολον δὲ ἦν τὸ μὲν ὀρθὸν ξύλον τοῦ ὀρθοῦ λόγου, τὸ δὲ παῤ ἑκάτερα εἶδοϲ τῶν ὄφεων τὰ ἀντιταϲϲόμενα ϲτρατόπεδα. ὁ γὰρ ὀρθὸϲ λόγοϲ δἰ ἀμφοτέρων χωρεῖ.
2029
1547 Κηρύκειοϲ γραφή.
2030
1548 Κηρυκίνη ῥάβδοϲ: ἡ τοῦ Ἑρμοῦ.
2031
1549 V ηρύλοϲ: ὁ ἄρρην ἀλκυών, ὃϲ ἐν ταῖϲ ϲυνουϲίαιϲ ἀποθνήϲκει. Εὐφρόνιόϲ φηϲι τοὺϲ Δωριεῖϲ λέ1036ν, βάλε δέ, βάλε, κηρύλοϲ εἴην· τοὺϲ δὲ Ἀττικοὺϲ κειρύλον. τοὺϲ δὲ ἄρρεναϲ γηράϲκονταϲ αἱ θήλειαι
βαϲτάζουϲι τοῖϲ πτεροῖϲ. καὶ μήποτε παρὰ τὸ κείρειν ἐϲχημάτιϲται. ὁ γὰρ Σποργίλοϲ ἦν κουρεύϲ. μνημονεύει αὐτοῦ Πλάτων ἐν Σοφιϲταῖϲ· τὸ Σποργίλου κουρεῖον, ἔχθιϲτον τέγοϲ.
βαϲτάζουϲι τοῖϲ πτεροῖϲ. καὶ μήποτε παρὰ τὸ κείρειν ἐϲχημάτιϲται. ὁ γὰρ Σποργίλοϲ ἦν κουρεύϲ. μνημονεύει αὐτοῦ Πλάτων ἐν Σοφιϲταῖϲ· τὸ Σποργίλου κουρεῖον, ἔχθιϲτον τέγοϲ.
[1550] 1550 Κῆρυξ ἐν πολέμῳ, πρέϲβυϲ ἐν εἰρήνῃ.
2033
1553 Κηϲιφῶν: ὄνομα κύριον.
2034
1554 Κῆϲοϲ: ὄνομα ποταμοῦ.
[1555] 1555 Κῆτοϲ: θαλάϲϲιον θηρίον πολυειδέϲ. ἔϲτι γὰρ λέων, ζύγαινα, πάρδαλιϲ, φύϲαμοϲ, πρῆϲτιϲ, ἡ λεγομένη μάλλη, ὃ καὶ δυϲανταγώνιϲτόν
ἐϲτι· καὶ κριόϲ, ἰδεῖν ἐχθρὸν ζῷον.
ἐϲτι· καὶ κριόϲ, ἰδεῖν ἐχθρὸν ζῷον.
2035
1556 Κῆττοι: δῆμοϲ τῆϲ Λεοντίδοϲ.
2036
1557 ῆυξ: εἶδοϲ ἱέρακοϲ. ϲημαίνει δὲ καὶ ὄνομα κύριον.
2037
1558 Κηφᾶϲ: ὄνομα κύριον.
1561 Κηφήν: ἡ ἀγρία μέλιϲϲα. ἀργόϲ, ἄπρακτοϲ, μετέωροϲ. ὅτι Δ
2044
Bελιϲάριοϲ ξὺν γέλωτι εἶπεν· οὐ δίκαιον τοὺϲ κηφῆναϲ μὲν ὑφ᾿ ἑτέρων
2045
πόνῳ μεγάλῳ ἀπόλλυϲθαι, ἄλλουϲ δὲ τοῦ μέλιτοϲ οὐδεμιᾷ ταλαιπωρίᾳ ὀνίναϲθαι. τοῦτο δὲ εἶπε φυλάϲϲων τὴν λείαν, ὅπωϲ ἀξίωϲ διανέ
μοιτο. καὶ Κηφήνεϲι κουθούροιϲι, τοῖϲ καθεζομένοιϲ καὶ φυλάττουϲι 2046 τὴν τῶν μελιϲϲῶν ἔξοδον. οὖροι γὰρ οἱ φύλακεϲ. κούθουροι οὖν οἱ τὰϲ θύραϲ φυλάϲϲοντεϲ. λέγεται δὲ ἐκ τούτου καὶ ἄνθρωποϲ ὁ μηδὲν δρᾶν δυνάμενοϲ.
μοιτο. καὶ Κηφήνεϲι κουθούροιϲι, τοῖϲ καθεζομένοιϲ καὶ φυλάττουϲι 2046 τὴν τῶν μελιϲϲῶν ἔξοδον. οὖροι γὰρ οἱ φύλακεϲ. κούθουροι οὖν οἱ τὰϲ θύραϲ φυλάϲϲοντεϲ. λέγεται δὲ ἐκ τούτου καὶ ἄνθρωποϲ ὁ μηδὲν δρᾶν δυνάμενοϲ.
[1562] 1562 Κηφιϲίϲ, Κηφιϲίδοϲ: ἡ λίμνη.
1563 Κηφιϲόδημοϲ, Ἀθηναῖοϲ, λάλοϲ ῥήτωρ, δεινὸϲ περὶ τὰϲ δίκαϲ,
2048
ἀντιπολιτευόμενοϲ Περικλεῖ. Σκυθῶν δὲ ἐρημία, ἡ ἀγριότηϲ, ὁ ὄλεθροϲ. οὗτοι γὰρ ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν φέρονται οἱ Σκύθαι.
[1564] 1564 Κηφιϲόδοτοϲ· οὗτοϲ Ἀλωπεκόννηϲον πολιορκῶν ἀπεχειροτονήθη
2049
καὶ κριθεὶϲ ἑάλω καὶ ἀπέτιϲε πέντε τάλαντα.
1565 Κηφιϲόδωροϲ, Ἀθηναῖοϲ, τραγικὸϲ τῆϲ ἀρχαίαϲ τραγῳδίαϲ.
2050
ἔϲτι αὐτοῦ τῶν δραμάτων Ἀντιλαΐϲ, Ἀμαζόνεϲ, Τροφώνιοϲ, Ὑϲ.
[1566] 1566 Κηφιϲόδωροϲ, ἄλλοϲ μέν, ὃϲ κεκωμῴδηται ὡϲ ὀνώδηϲ· ἕτεροϲ
2051
δὲ ὁ ὕπαρχοϲ, ὃϲ ἐν Μαντινείᾳ μετὰ Γρύλλου τοῦ Ξενοφῶντοϲ ἀπέθανεν.
[1569] 1569 Κηρόν: ἀργύριον.
[1571] 1571 Κιανοί: οἱ τῆϲ Κίου· οὓϲ Προυϲίαϲ παραϲπονδῆϲαι ἠθέληϲε διά
2057
τιναϲ αἰτίαϲ.
[1572] 1572 κίβαλοϲ: ὁ λῃϲτήϲ.
2063
1574 Κιβδηλιῶντεϲ: ὠχροί.
2064
1575 Κίβδηλον: οὕτωϲ ἐκάλουν τὸ νόθον ἢ ἀδόκιμον νόμιϲμα, καὶ παρακοπέν. Νόμων ἑνδεκάτῳ· ὁ μὲν δοῦλοϲ φερέϲθω τὸ κιβδηλευθέν.
καὶ Πιϲίδηϲ· πραγμάτων πάντωϲ δύο κίβδηλόϲ ἐϲτιν ἐργάτηϲ 2065 εἷϲ, ὡϲ λόγοϲ. Κίβδηλον μέν ἐϲτιν ὅταν ἔχη ἐπιφάνειαν ὡϲ 2066 ἀϲτεῖον, ᾖ δὲ μοχθηρὸν τῷ τρόπῳ. παρὰ τὸ κεύθειν τὸ δῆλον, ἢ 2067 παρὰ τὸ Χῖοϲ καὶ τὸ βδελυκτόν· ἀπὸ ἱϲτορίαϲ. ὁ Κροῖϲοϲ κιβδήλοιϲ ταῖϲ ἐφ᾿ ἑαυτοῦ ἀκοαῖϲ μένων καὶ τὴν βαϲιλείαν τὴν πατρῴαν θάλπων
τε καὶ περιϲκέπων καὶ περιϲτέλλων. κίβδηλον δὲ ἄρα κακὸν δοῦλοι ὡϲ εἰϲίν, ἐν τῇ Κλεοπάτρᾳ ἀνεφάνη.
καὶ Πιϲίδηϲ· πραγμάτων πάντωϲ δύο κίβδηλόϲ ἐϲτιν ἐργάτηϲ 2065 εἷϲ, ὡϲ λόγοϲ. Κίβδηλον μέν ἐϲτιν ὅταν ἔχη ἐπιφάνειαν ὡϲ 2066 ἀϲτεῖον, ᾖ δὲ μοχθηρὸν τῷ τρόπῳ. παρὰ τὸ κεύθειν τὸ δῆλον, ἢ 2067 παρὰ τὸ Χῖοϲ καὶ τὸ βδελυκτόν· ἀπὸ ἱϲτορίαϲ. ὁ Κροῖϲοϲ κιβδήλοιϲ ταῖϲ ἐφ᾿ ἑαυτοῦ ἀκοαῖϲ μένων καὶ τὴν βαϲιλείαν τὴν πατρῴαν θάλπων
τε καὶ περιϲκέπων καὶ περιϲτέλλων. κίβδηλον δὲ ἄρα κακὸν δοῦλοι ὡϲ εἰϲίν, ἐν τῇ Κλεοπάτρᾳ ἀνεφάνη.
2068
1576 Κίβηϲιϲ: ἡ κιβωτόϲ.
2069
1577 κίβοϲ: κιβώτιον.
2070
1578 Κιβωτόϲ: λάρναξ, κίϲτη. κιβωτὸϲ καὶ κίϲτιϲ διαφέρει. ὅτι
2071 ἡ μὲν κίϲτιϲ εἰϲ ὑποδοχήν ἐϲτιν ἐδεϲμάτων, ἡ δὲ κιβωτὸϲ ἱματίων καὶ χρημάτων.
2071 ἡ μὲν κίϲτιϲ εἰϲ ὑποδοχήν ἐϲτιν ἐδεϲμάτων, ἡ δὲ κιβωτὸϲ ἱματίων καὶ χρημάτων.
[1579] 1579 Κιγηλόϲ: ὁ πτωχόϲ. ἀπὸ ὀρνέου τινὸϲ θαλαϲϲίου οὕτω καλουμένου. ἔϲτι δὲ ζῷον ἀϲθενέϲ, Σὥϲτε μηδὲ ἰδίαν καλιὰν ποιεῖν, ἐν ταῖϲ ἑτέρων δὲ τίκτειν. κινεῖ δὲ καὶ τὰ οὐραῖα πτερά.
2072
1580 Κίγκαλοϲ: εἶδοϲ ὀρνέου λεπτοῦ καὶ ἀϲάρκου. καὶ παροιμία· Πτωχότεροϲ λεβηρίδοϲ καὶ κιγκάλου.
[1581] 1581 Κιγκλιδάριοι: ἀπὸ τῆϲ κιγκλίδοϲ. οἷϲ δὴ τὰ ἀρχεῖα
2073
ἐπεφρόντιϲτο, τῆϲ τε ἄλληϲ εὐκοϲμίαϲ πέρι, καὶ ὅπωϲ μὴ χύδην ἅπαϲι τοῖϲ βουλομένοιϲ εἰϲιτητέα εἴη.
2074
2075
2076
2077
2078
1582 Κιγκλίδαϲ: ἰδίωϲ τὰϲ διπλᾶϲ θύραϲ, ἅϲτιναϲ δικλίδαϲ φαϲίν. ἢ κιγκλίϲ, ἡ ὀπή, δἰ ἧϲ ἡ κλεὶϲ πέμπεται.
[1584] 1584 Κιγκλίζει: ϲαλεύει, μοχλεύει, ἦχον ποιεῖ, κινεῖ.
[1585] 1585 Κίγκλοϲ: ὄρνεον τὴν ὀϲφῦν πολλὰ κινοῦν, ὅ τινεϲ ϲειϲοπυγίδα
2082
καλοῦϲιν. ἔϲτι δὲ ϲφόδρα λεπτόν. καί ἡ πτωχότεροϲ κίγκλου· παροιμία, ᾗ κέχρηται Μένανδροϲ Θαΐδι.
καλοῦϲιν. ἔϲτι δὲ ϲφόδρα λεπτόν. καί ἡ πτωχότεροϲ κίγκλου· παροιμία, ᾗ κέχρηται Μένανδροϲ Θαΐδι.
[1586] 1586 Κιγχάνειν: τὸ ἐπεξιέναι οἱ περὶ Σόλωνα.
[1587] 1587 Κιδαλίη: νῆϲοϲ.
[1588] 1588 κίδαριϲ: περίθεμα κεφαλῆϲ ἢ ἐκ τῆϲ τριχὸϲ ὕφαϲμα, ἤτοι
2085
εἶδοϲ καμηλαυκίου, ὃ καὶ τιάρα νοεῖται· τινὲϲ δὲ κίδαριν λέγουϲι περικράνιον πιλίον ἢ ϲτέφανον ἢ φακιόλιον ἢ πῖλον βαϲιλικὸν Περϲῶν· ἢ τὸ ϲτρόφιον, ὃ οἱ ἱερεῖϲ φοροῦϲιν.
εἶδοϲ καμηλαυκίου, ὃ καὶ τιάρα νοεῖται· τινὲϲ δὲ κίδαριν λέγουϲι περικράνιον πιλίον ἢ ϲτέφανον ἢ φακιόλιον ἢ πῖλον βαϲιλικὸν Περϲῶν· ἢ τὸ ϲτρόφιον, ὃ οἱ ἱερεῖϲ φοροῦϲιν.
1591 Κιθαραοιδότατοϲ· παῖδαϲ ἐφύτευϲαϲ ὅτι χειροτεχνικωτάτουϲ
2088
πρῶτα μὲν ἅπαϲι φίλον ἄνδρα τε ϲοφώτατον, τὸν κιθαραοιδότατον, ᾧ χάριϲ ἐφέϲπετο. Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲί.
[1592] 1592 Κιθαρόϲ: ἰχθὺϲ ποιόϲ· λέγεται καὶ τὸ ϲτῆθοϲ.
[1593] 1593 Κιθαιρών: ὄροϲ ἐν Βοιωτίᾳ.
1594 Κικέρων: ὁ ῥήτωρ· περὶ οὗ γέγραπται ἐν τῷ φ ϲτοιχείῳ περὶ Φολουίαϲ τῆϲ Ἀντωνίου γυναικόϲ. ζήτει ἐν τῷ Φολουία.
[1595] 1595 Κίκι: εἶδοϲ ἐλαίου. ἐλαίῳ κικίνῳ ἀναμίξαντεϲ.
[1596] 1596 Κικίλιοϲ, Ἀργεῖοϲ, ἐποποιόϲ. Ἁλιευτικὰ γεγραφώϲ· καὶ
2092
Νουμήνιοϲ Ἡρακλεώτηϲ, Παγκράτηϲ Ἀρκάϲ, Ποϲειδώνιοϲ Κορίνθιοϲ,
Ὀππιανὸϲ Κίλιξ. καταλογάδην δὲ ἔγραψαν οὗτοι· Σέλευκοϲ Ταρϲεύϲ, Λεωνίδηϲ Βυζάντιοϲ, Ἀγαθοκλῆϲ Ἀτράκιοϲ.
Ὀππιανὸϲ Κίλιξ. καταλογάδην δὲ ἔγραψαν οὗτοι· Σέλευκοϲ Ταρϲεύϲ, Λεωνίδηϲ Βυζάντιοϲ, Ἀγαθοκλῆϲ Ἀτράκιοϲ.
2099
1598 Κίκιϲ: ὄνομα κύριον. ὁ ἀδελφὸϲ Ἀλκαίου.
2100
1599 Κικλήϲκουϲι: καλοῦϲι.
2101
1600 Κικονία χώρα.
2102
1601 Κικόνιον ὄρνεον καὶ Κικόνιοϲ οἶνοϲ.
2104
1603 Κίλληϲ: ὄνομα κύριον.
2105
1604 Κιλλίβαντεϲ: τριϲκελῆ ἐϲτί τινα ξύλα, ἐφ᾿ ὧν τιθέαϲι τὰϲ ἀϲπίδαϲ διαναπαυόμενοι, ἐπειδὰν κάμωϲι πολεμοῦντεϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· τοὺϲ κιλλίβανταϲ οἶϲε, παῖ, τῆϲ ἀϲπίδοϲ.
[1605] 1605 Κιλίκια: τὰ ἐκ τριχῶν ϲυντιθέμενα ὑφάϲματα.
2106
1606 Κιλίκιοϲ ὄλεθροϲ: οἱ γὰρ Κίλικεϲ λῃϲτείαιϲ χρώμενοι ἐπ᾿ ὠμότητι διεβέβληντο.
[1607] 1607 Κιλίκιοϲ τράγοϲ: ὁ δαϲύϲ. τοιοῦτοι γὰρ ἐν Κιλικίᾳ γίνονται τράγοι. ὅθεν καὶ τὰ ἐκ τῶν τριχῶν ϲυντιθέμενα Κιλίκια λέγονται.
2107
ὅτι οἱ Κίλικεϲ ἐπὶ πονηρίᾳ διεβέβληντο. ὅθεν καὶ τὸ ἐγκιλικεύεται, ἀντὶ τοῦ
κακοηθεύεται· ἐγκιλικίζειν γὰρ τὸ κακοηθίζεϲθαι.
κακοηθεύεται· ἐγκιλικίζειν γὰρ τὸ κακοηθίζεϲθαι.
2108
1608 Κιλικιϲμόν: Θεόπομποϲ ὁ ἱϲτορικὸϲ τὸν ἐκ παροινίαϲ φόνον λέγει.
2109
1609 Κιλίκων: ἐπώνυμον Ἀχαιοῦ τοῦ Μέροποϲ, ἀπὸ τροφοῦ Κιλίϲϲηϲ· ὃϲ τὴν πατρίδα Μίλητον προδέδωκε τοῖϲ Πριηνεῦϲι καὶ
τὸν βαϲιλέα ϲτρατηγῶν. παρόϲον Κίλικεϲ διεβέβληντο ἐπὶ πονηρίᾳ καὶ ὠμότητι, διὰ τοῦτο ἐκλήθη Κιλίκων. Φερεκράτηϲ· ἀεί ποθ᾿ ἡμῖν 2110 ἐγκιλικίζουϲ᾿ οἱ θεοί. εὔποροϲ δὲ ἦν, ὥϲτε καὶ παροιμίαν ἐπ᾿ αὐτῷ εἰρῆϲθαι· ἀγαθὰ Κιλίκων. λείπει τὸ ἔχει.
τὸν βαϲιλέα ϲτρατηγῶν. παρόϲον Κίλικεϲ διεβέβληντο ἐπὶ πονηρίᾳ καὶ ὠμότητι, διὰ τοῦτο ἐκλήθη Κιλίκων. Φερεκράτηϲ· ἀεί ποθ᾿ ἡμῖν 2110 ἐγκιλικίζουϲ᾿ οἱ θεοί. εὔποροϲ δὲ ἦν, ὥϲτε καὶ παροιμίαν ἐπ᾿ αὐτῷ εἰρῆϲθαι· ἀγαθὰ Κιλίκων. λείπει τὸ ἔχει.
2111
1610 Κιλλικῶν· οὐδὲν πονηρόν, ἀλλ᾿ ὅπερ καὶ Κιλλικών. οὗτοϲ
παρέδωκε τὴν Σάμον. ὡϲεὶ εἶπεν· οὐδὲν κακὸν ποιῶ, ἀλλ᾿ ἱεροϲυλῶ. ἐπὶ πονηρίᾳ γὰρ ἐτεθρύλλητο ὁ Κιλλικών, ὃϲ προὔδωκε Μίλητον Πριηνεῦϲι. πυνθανομένων δὲ πολλάκιϲ αὐτοῦ τίνων, τί μέλλει ποιεῖν, ἔλεγε, πάντα ἀγαθά. καὶ ἔϲτι παροιμία· πάντα ἀγαθά, ὡϲ ἔφη Κιλλικών. 2112 2113 2114 2115 ὕϲτερον μέντοι παρὰ Θεαγένουϲ τινὸϲ εἰϲῆλθεν ὠνηϲόμενοϲ κρέα· κἀκεῖνοϲ ὑποδεῖξαι ἐκέλευϲε, πόθεν κόψαι θέλει· προτείναντοϲ δὲ τὴν χεῖρα, ἀπέκοψε καὶ εἶπε· ταύτῃ τῇ χειρὶ οὐ προδώϲειϲ πόλιν ἑτέραν.
παρέδωκε τὴν Σάμον. ὡϲεὶ εἶπεν· οὐδὲν κακὸν ποιῶ, ἀλλ᾿ ἱεροϲυλῶ. ἐπὶ πονηρίᾳ γὰρ ἐτεθρύλλητο ὁ Κιλλικών, ὃϲ προὔδωκε Μίλητον Πριηνεῦϲι. πυνθανομένων δὲ πολλάκιϲ αὐτοῦ τίνων, τί μέλλει ποιεῖν, ἔλεγε, πάντα ἀγαθά. καὶ ἔϲτι παροιμία· πάντα ἀγαθά, ὡϲ ἔφη Κιλλικών. 2112 2113 2114 2115 ὕϲτερον μέντοι παρὰ Θεαγένουϲ τινὸϲ εἰϲῆλθεν ὠνηϲόμενοϲ κρέα· κἀκεῖνοϲ ὑποδεῖξαι ἐκέλευϲε, πόθεν κόψαι θέλει· προτείναντοϲ δὲ τὴν χεῖρα, ἀπέκοψε καὶ εἶπε· ταύτῃ τῇ χειρὶ οὐ προδώϲειϲ πόλιν ἑτέραν.
[1612] 1612 Κίλιοϲ: ὄνομα κύριον.
[1613] 1613 Κιλίϲϲηϲ: τῆϲ τροφοῦ Ἀχαιοῦ τοῦ Μέροποϲ.
[1614] 1614 Κιμβέρινον ἐνδύϲομαι: εἶδοϲ ἱματίου, ἀπὸ τόπου. Ἀριϲτοφάνηϲ·
2119
κιμβέρινον ἐνδύϲομαι.
[1616] 1616 Κίμβικα: ϲφηκία, ἢ μελίϲϲια, ἢ μικρολογία, ἢ διαϲτροφή.
[1617] 1617 Κιμμέριοι: οἱ Bοοϲπορηνοί. ζήτει ἐν τῷ Γύγηϲ.
1618 Κιμωλία: λευκὴ γῆ.
[1619] 1619 Κίμωλοϲ: ὄνομα νήϲου.
[1620] 1620 Κίμων, Μιλτιάδου, ἐπὶ τοὺϲ ϲὺν Θεμιϲτοκλεῖ κατελθόνταϲ βαρβάρουϲ ἐϲτρατήγηϲε καὶ πλεύϲαϲ εἰϲ Κύπρον καὶ Παμφυλίαν ἐπολέμηϲε καὶ ἐπ᾿ Εὐρυμέδοντι ποταμῷ ναυϲὶ καὶ πεζῷ νικᾶ ἐπὶ τῆϲ αὐτῆϲ
ἡμέραϲ. οὗτοϲ ἔταξε καὶ τοὺϲ ὅρουϲ τοῖϲ βαρβάροιϲ· ἐκτόϲ τε γὰρ Κυανέων καὶ Χελιδονέων καὶ Φαϲηλίδοϲ (πόλιϲ δὲ αὕτη τῆϲ Παμφυλίαϲ) ναῦν Μηδικὴν μὴ πλεῖν νόμῳ πολέμου, μηδὲ ἵππου δρόμον ἡμέραϲ ἐντὸϲ ἐπὶ θάλατταν καταβαίνειν βαϲιλέαϲ· αὐτονόμουϲ τε εἶναι τοὺϲ Ἐλληναϲ καὶ τοὺϲ ἐν τῇ Ἀϲίᾳ. ἐν Κιτίῳ δὲ τῆϲ Κύπρου τελευτᾷ.
1621 Κίμων, Ἀθηναῖοϲ. οὗτοϲ τῇ ἀδελφῇ Ἐλπινίκῃ ϲυγκοιμηθεὶϲ διεβλήθη πρὸϲ τοὺϲ πολίταϲ καὶ διὰ τοῦτο ὠϲτρακίϲθη πρὸϲ τῶν Ἀθηαίων. οὗτοϲ ἔγραψεν Ἱπποϲκοπικόν, βιβλίον θαυμάϲιον.
ἡμέραϲ. οὗτοϲ ἔταξε καὶ τοὺϲ ὅρουϲ τοῖϲ βαρβάροιϲ· ἐκτόϲ τε γὰρ Κυανέων καὶ Χελιδονέων καὶ Φαϲηλίδοϲ (πόλιϲ δὲ αὕτη τῆϲ Παμφυλίαϲ) ναῦν Μηδικὴν μὴ πλεῖν νόμῳ πολέμου, μηδὲ ἵππου δρόμον ἡμέραϲ ἐντὸϲ ἐπὶ θάλατταν καταβαίνειν βαϲιλέαϲ· αὐτονόμουϲ τε εἶναι τοὺϲ Ἐλληναϲ καὶ τοὺϲ ἐν τῇ Ἀϲίᾳ. ἐν Κιτίῳ δὲ τῆϲ Κύπρου τελευτᾷ.
1621 Κίμων, Ἀθηναῖοϲ. οὗτοϲ τῇ ἀδελφῇ Ἐλπινίκῃ ϲυγκοιμηθεὶϲ διεβλήθη πρὸϲ τοὺϲ πολίταϲ καὶ διὰ τοῦτο ὠϲτρακίϲθη πρὸϲ τῶν Ἀθηαίων. οὗτοϲ ἔγραψεν Ἱπποϲκοπικόν, βιβλίον θαυμάϲιον.
[1622] 1622 Κιμώνεια λείψανα. καὶ Κιμώνειον, ἱερὸν τοῦ Κίμωνοϲ.
1624 Κινναβευμάτων· ζήτει ἐν τῷ ἀπακροφυϲιολόγουϲ.
2129
1625 Κίνναβοϲ: τὸ εἴδωλον, πρὸϲ ὁ οἱ πλάϲται καὶ οἱ ζωγράφοι βλέποντεϲ διαατίθεπαι πλάττοντεϲ καὶ γράφοντεϲ. Ἄριϲτοφάνηϲ, καὶ ἄλλοι πολλοί.
2130
1626 Κινάβρα: κυρίωϲ ἡ τῶν κυνῶν βρῶϲιϲ, κυνοβόρα τιϲ οὖϲα. καὶ ἡ δυϲωδία τῶν μαϲχαλῶν, ἢ τῶν αἰγῶν.
2131
1627 ιναβρώντων αἰγῶν: τῶν δυϲοϲμίαν ποιούντων ἐκ τῶν μϲχαλῦ.
2132
1628 Κίναδοϲ: ἡ ἀλώπηξ. ἦ τοὐπίτριπτον κίναδοϲ ἐξήρου μ᾿ ὅπου, Αἴαϲ φηϲὶ περὶ Ὀδιϲϲέωϲ.
2133
1629 Κίναδοϲ: εἶδόϲ τι θηρίου· ὡϲ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ περὶ τοῦ
ϲτεφάνου. τοῦτο δὲ καὶ φύϲει κίναδόϲ ἐϲτι τἀνθρώπιον. πᾶν μὲν θηρίο κίναδοϲ ἀξιοῦϲι καλεῖϲθαι· ἰδίωϲ δὲ τὴν ἀλώπεκα. κακοῦργοϲ 2134 ὡϲ ἀλώπηξ. ἰδίωϲ δέ φαϲι Σικελιώταϲ τὴν ἀλώπεκα κινάδιον καλεῖ.
ϲτεφάνου. τοῦτο δὲ καὶ φύϲει κίναδόϲ ἐϲτι τἀνθρώπιον. πᾶν μὲν θηρίο κίναδοϲ ἀξιοῦϲι καλεῖϲθαι· ἰδίωϲ δὲ τὴν ἀλώπεκα. κακοῦργοϲ 2134 ὡϲ ἀλώπηξ. ἰδίωϲ δέ φαϲι Σικελιώταϲ τὴν ἀλώπεκα κινάδιον καλεῖ.
2135
1630 Κιννάμωμον· Ἡρόδοτοϲ λέγει, ὄρνιθαϲ φέρειν ταῦτα τὰ
κάρφη· ἡμεῖϲ δὲ παρὰ Φοινίκων μαθόντεϲ καλοῦμεν οὕτω.
κάρφη· ἡμεῖϲ δὲ παρὰ Φοινίκων μαθόντεϲ καλοῦμεν οὕτω.
2136
1631 Κινδαψόϲ: ὄρνιϲ τιϲ.
2140
1633 Κίνδυνον ἀναρρίψαι λέγουϲι μεταφέροντεϲ ἀπὸ τῶν κύβων.
2141
1634 Κίναιδα· καὶ Κιναιδία: ἡ ἀναιϲχυντία. ὅτι ὁ τῆϲ Κλεοπάτραϲ
2142
κίναιδοϲ Χελιδὼν ἐκαλεῖτο.
2145
1636 Κιναῖοϲ: ὄνομα τόπου.
2146
1637 Κινέαϲ: εἷϲ ἦν τῶν προϊεμένων Φιλίππῳ τὰ Θετταλῶν πράγματα.
2147
2148
2149
2150
2151
1638 Κινεῖϲ τὸν ἀνάγυρον ἐπὶ τῶν ἐπιϲπωμένων ἑαυτοῖϲ τὰ κακά. ἔϲτι
δὲ τὸ φυτὸν ὁ ἀνάγυροϲ δυϲῶδεϲ τριβόμενον, ἀλλὰ καὶ ἀλεξίκακον. ἄλλοι δὲ ὀνόγυρον τὸ τοιοῦτον φυτὸν ὀνομάζουϲιν.
δὲ τὸ φυτὸν ὁ ἀνάγυροϲ δυϲῶδεϲ τριβόμενον, ἀλλὰ καὶ ἀλεξίκακον. ἄλλοι δὲ ὀνόγυρον τὸ τοιοῦτον φυτὸν ὀνομάζουϲιν.
1639 Κινηϲίαϲ: ὄνομα κύριον. οὗτοϲ ἐπ᾿ ἀϲεβείᾳ καὶ παρανομίᾳ
2152
διετεθρύλλητο. ἦν δὲ διθυραμβοποιόϲ.
[1640] 1640 Κίνηϲιϲ· ὅτι τῆϲ κατὰ τόπον κινήϲεωϲ ἐν μὲν ἀνθρώποιϲ
2153
ὁ νοῦϲ αἴτιοϲ· αὐτὸϲ γὰρ κινεῖ τὸ ζῷον· ἐν δὲ ἀλόγοιϲ ἡ αἴϲθηϲιϲ.
ἕτερον δέ ἐϲτι παρὰ ταῦτα τὸ κατὰ τόπον κινητικόν· τὸ γὰρ ὀρεκτικὸν τῆϲ κατὰ τόπον κινήϲεωϲ αἴτιον. τοῦτο δὲ διάφορόν ἐϲτι· καὶ γὰρ ἐν ταῖϲ λογικαῖϲ δυνάμεϲίν ἐϲτιν ἡ ὄρεξιϲ, καὶ ἐν τοῖϲ ἀλόγοιϲ. ἡ κίνηϲιϲ ἡ κατὰ τόπον ἡ κατ᾿ ἀλλοίωϲιν ἡ κατ᾿ αὔξηϲιν ἡ κατὰ φθίϲιν
ἡ κίνηϲιϲ α΄· αὔξηϲιϲ β΄· μείωϲιϲ γ΄· φορά δ΄· ἀλλοίωϲιϲ ε΄· γένεϲιϲ Ϛ΄· φθορά ὅτι κινεῖϲθαί ἐϲτι καὶ τὸ μεταβάλλειν τόπον ἐκ τόπου. ὅτι τὰ κύκλῳ κινούμενα ἄφθαρτα. ἄλλωϲ περὶ κινήϲεωϲ· Κίνηϲιϲ· οὐκ ἔϲτι, φηϲί, τῇ βώλῳ τὸ κινεῖϲθαι κατὰ φύϲιν ἐπὶ τὰ κάτω, οὐδὲ τῷ πυρὶ
τὸ φέρεϲθαι πρὸϲ τὰ ἄνω· οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν τῆϲ τοιαύτηϲ κινήϲεωϲ ἐν ἑαυτοῖϲ ἔχουϲιν· ἀλλ᾿ ἔξωθεν ὑπ᾿ ἄλλου κινούμενα. ἕκαϲτον γὰρ τῶν ϲτοιχείων ἐν τῇ ὁλότητι τῇ ἑαυτοῦ ἕϲτηκεν· αἱ γὰρ ὁλότητεϲ ἑϲτάναι βούλονται ἢ κύκλῳ κινεῖϲθαι, διότι καὶ ἡ κύκλῳ κίνηϲιϲ ϲτάϲιϲ τίϲ ἐϲτι. καὶ κατὰ φύϲιν μὲν ἡ βῶλοϲ κινουμένη τῇ οἰκείᾳ ὁλότητι
ἀκίνητοϲ· καὶ τόδε τὸ πῦρ τῇ οἰκείᾳ ϲφαίρᾳ. ἐπειδὰν δὲ ἐν τῷ παρὰ φύϲιν ἡ βῶλοϲ ἢ τὸ ὕδωρ ἢ ὅδε ὁ ἀὴρ γένηται, πρὸϲ τὴν ἑκάϲτου ὁλότητα αὐτοῦ ἐπείγεται, τὴν προϲήκουϲαν ϲτάϲιν ἀπολαβεῖν ζητοῦν· ὑπὸ γάρ τινοϲ ἔξωθεν βίαϲ ἐκϲτάντα τοῦ κατὰ φύϲιν, κινεῖται τὴν ἐπὶ τὸ παρὰ φύϲιν ὁδόν. ἐν ὁδῷ δὲ κινεῖται, ἅτε ἐν ἀλλοτρίῳ
ὑπάρχοντα τόπῳ καὶ τῆϲ ἰδίαϲ ὁλότητοϲ παρὰ φύϲιν ἐϲτερημένα· οὐκοῦν οὐ φύϲει ἡ ἐπὶ τὸν κατὰ φύϲιν τόπον κίνηϲιϲ· ἐκινοῦντο γὰρ 2154 2155 2156 ἂν ταύταϲ τὰϲ κινήϲειϲ καὶ αἱ ὁλότητεϲ. οὕτωϲ μὲν οὖν αἱ τοιαῦται τῶ μερῶν κινήϲειϲ οὐ κατὰ φύϲιν, ἀλλ᾿ ὁδοὶ ἐπὶ τὸ κατὰ φύϲιν. δύναται δὲ ἄλλωϲ κατὰ φύϲιν λέγεϲθαι· ὥϲπερ λεγόμενον καὶ τὴν ὑγίανϲιν κατὰ φύϲιν, παρὰ φύϲιν δὲ τὴν οἷον νόϲανϲιν, ὅτι ἡ μὲν ἐπὶ τὸ κατὰ φύϲιν ἄγει, ἡ δὲ ἐπὶ τὸ παρὰ φύϲιν. τὸ γὰρ πρώτωϲ
κινοῦν, εἰ μὲν ϲῶμα εἴη, καὶ αὐτὸ κινεῖται. κινεῖ γὰρ καὶ ἡ βακτηρία τὴν θύραν καὶ τὴν βακτηρίαν ἡ χείρ, οὐδ᾿ αὐτὴ μένουϲα ἀκίνητοϲ, ἀλλὰ κινουμένη. ἂν δὲ τὸ πρώτωϲ κινοῦν ἀϲώματον ᾖ, οὐδεμία ἀνάγκη καὶ αὐτὸ κινεῖϲθαι ἐν τῷ ἕτερον κινεῖν, ἐπεὶ καὶ τὸ θεῖον κινοῦν τὸ πᾶν ἀκίνητόν ἐϲτιν, ἑϲτῶϲαν ἔχον καὶ οὐϲίαν καὶ δύναμιν
καὶ ἐνέργειαν. ἄλλωϲ τε δὲ οὐδὲν τῶν ὀρεκτῶν κινοῦν κινεῖται· ὥϲπερ οὐδὲ τὸ κάλλοϲ, πολλάκιϲ τὸν ἐραϲτὴν κινοῦν, οὐ κινεῖται· οὐδὲ ἡ εἰκὼν κινοῦϲα τὸν εἰϲ αὐτὴν ἀφορῶντα· καὶ ἕτερα τοιαῦτα. ὅτι Πλάτων αὐτοκίνητον λέγων τὴν ψυχὴν οὐ τὴν κατὰ τόπον κίνηϲιν λέγει. ὅτι ἡ ψυχὴ μεταβάλλει πολλάκιϲ ἐκ τοῦ δυνάμει εἰϲ
τὸ ἐνεργείᾳ, ὡϲ ἐκ τοῦ μὴ εἰδέναι τόδε εἰϲ τὸ εἰδέναι. εἰ δὲ μεταβάλλει, καὶ κινεῖται. ἔϲτι δὲ ἡ τοιαύτη κίνηϲιϲ καὶ μεταβολὴ γένεϲίϲ τιϲ· ἀλλ᾿ οὐχ ἁπλῶϲ οὐϲίαϲ γένεϲιϲ. διαφέρει δὲ κίνηϲιϲ ἐνεργείαϲ. ἡ μὲν γὰρ κίνηϲιϲ ἀτελήϲ ἐϲτιν ἐνέργεια, ἡ δὲ ἐνέργεια ἀθρόα ἐϲτί· διὸ καὶ τὰ θεῖα ἄνευ δυνάμεωϲ ἐνέργειαί εἰϲι. ζητεῖται δέ, πότερον δύο
εἰϲὶν αἱ κινήϲειϲ ἐν τῷ κινοῦντι καὶ κινουμένῳ ἢ μία, καὶ τίνοϲ ἂν εἴη ἡ κίνηϲιϲ, τοῦ κινοῦντοϲ ἢ τοῦ κινουμένου. καὶ φαϲιν, ὅτι τοῦ κινουμένου· ἐκεῖνοϲ γάρ ἐϲτιν ὁ ἐκ τοῦ ἀτελοῦϲ εἰϲ τὸ τέλειον προβαίνω, οὐχ ὁ κινῶν, ὡϲ ἐπὶ τοῦ μαθητοῦ ἔχει καὶ διδαϲκάλου· μία γὰρ ἡ κίνηϲιϲ ἐπ᾿ ἀμφοῖν, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ τοῦ διδαϲκάλου, τελευτῶϲα
δὲ εἰϲ τὸν μαθητήν. ὥϲτε καὶ ἡ ψυχὴ κινεῖται· μεταβάλλει γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦϲ ἐπὶ τὸ τέλειον καὶ οὐκ ἔχει τὴν ἐνέργειαν ἀθρόαν, οὐδέ ἐϲτιν ἄνευ δυνάμεωϲ. ἄλλωϲ τε ἐν οἷϲ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον, ἐν τούτοιϲ καὶ χρόνοϲ· ἐν οἷϲ δὲ χρόνοϲ, ἐν τούτοιϲ καὶ κίνηϲιϲ· καὶ γὰρ ἐπαλλάττουϲι ταῦτα· διὸ καὶ ἐν οἷϲ κίνηϲιϲ, ἐν τούτοιϲ καὶ χρόνοϲ.
ἔϲτι δὲ ἐν ψυχῇ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον· κίνηϲιϲ ἄρα. ὅτι δὲ ἐν τῇ ψυχῇ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον· μέτειϲι γοῦν ἀπὸ προτάϲεωϲ ἐπὶ ϲυμπεράϲματα, καὶ οὐ πάντα ἅμα γινώϲκει, ἀλλ᾿ ἄλλο πρὸ ἄλλου, οὐδὲ πάντων ἅμα ὧν οἶδε τὴν προχείρηϲιν ποιεῖται, ἀλλὰ τοῦ μὲν πρότερον τοῦ δὲ ὕϲτερον, καὶ καθόλου μέτειϲιν ἀπὸ ἀρετῆϲ εἰϲ κακίαν
καὶ ἀπὸ ἀγνωϲίαϲ εἰϲ γνῶϲιν. καλῶϲ οὖν ὁ Πλάτων ἀπένειμεν αὐτῇ τὸ αὐτοκίνητον. καὶ Ἀριϲτοτέληϲ δὲ ἀκίνητον ταύτην εἰπών, οὐ ταύτην εἶπε τὴν κίνηϲιν μὴ προϲεῖναι αὐτῇ, ἀλλὰ μηδεμίαν τῶν φυϲικῶ καὶ ϲυνεγνωϲμένων ἡμῖν κινήϲεων. καὶ γὰρ οὔτε αὔξεται οὔτε μειοῦται οὔτε κατὰ ποιότητα ἢ ποϲότητα μεταβάλλει, ἀλλὰ κατ᾿
ἄλλαϲ τινὰϲ κινήϲειϲ τὰϲ νοητικὰϲ καὶ μάλιϲτα ζωτικάϲ. κινεῖται δὲ ἡ 2158 2159 ψυχὴ κατὰ ἀλλοίωϲιν, ὡϲ ἀπὸ τῆϲ διαθέϲεωϲ εἰϲ ἕξιν μεταβάλλουϲα, ἐξ ἀνεπιϲτημοϲύνηϲ εἰϲ ἐπιϲτήμην. ὁ δὲ Ἀριϲτοτέληϲ μὴ κινεῖϲθαι ταύτην ἔφηϲε, ὡϲ πρὸϲ τὰϲ ϲωματικὰϲ κινήϲειϲ ἀποβλέπων. εἰ γὰρ κινεῖται ἡ ψυχὴ μὴ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ, ὑπάρχοι ἂν καὶ τόποϲ αὐτῇ· πᾶϲαι γὰρ αἱ
κινήϲειϲ ἐν τόπῳ, δηλονότι αἱ ϲωματικαί· πᾶν γὰρ τὸ ἐν τόπῳ ϲῶμά ἐϲτι. τῶν κινουμένων τὰ μὲν κατ᾿ οὐϲίαν ἔχει τὴν κίνηϲιν. τὰ δὲ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ. τῶν δὲ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ τὰ μὲν κινεῖται ὡϲ ἔχοντα ἰδίαν κίνηϲιν, ὥϲπερ τὰ δὲ ὡϲ καθ᾿ αὑτὰ ἀκί-
ὁ πλωτήρ· κινεῖται γὰρ κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ ἔν τῇ νητα ὄντα κινεῖται κατὰ νηῒ κινουμένῃ, δυνάμενοϲ καὶ αὐτὸϲ κινεῖϲθαι. ϲυμβεβηκόϲ, ὡϲ οἱ ἐρέται. τῶν καθ᾿ αὑτὰ κινουμένων, τουτέϲτι κατ᾿ οὐϲίαν τὰ μὲν ϲυνουϲιωμένην τὰ δὲ οὐκ ἔχει ϲυνουϲιωμένην τὴν κίνηϲιν οὐδὲ ἔχει τὴν κίνηϲιν καὶ διὰ ϲυμπληρωτικὴν τῆϲ οὐϲίαϲ· μετέχει δὲ τῆϲ
τοῦτο ϲυμπληρωτικὴντῆϲ κινήϲεωϲ, ὅταν παρῇ τὸ κινοῦν, ὡϲ ἡ βῶλοϲ οὐϲίαϲ ὡϲ τὰ οὐρανία. καὶ τἄλλα τῶν ϲτοιχείων ἀποϲπαϲθέντα μορία.
ἕτερον δέ ἐϲτι παρὰ ταῦτα τὸ κατὰ τόπον κινητικόν· τὸ γὰρ ὀρεκτικὸν τῆϲ κατὰ τόπον κινήϲεωϲ αἴτιον. τοῦτο δὲ διάφορόν ἐϲτι· καὶ γὰρ ἐν ταῖϲ λογικαῖϲ δυνάμεϲίν ἐϲτιν ἡ ὄρεξιϲ, καὶ ἐν τοῖϲ ἀλόγοιϲ. ἡ κίνηϲιϲ ἡ κατὰ τόπον ἡ κατ᾿ ἀλλοίωϲιν ἡ κατ᾿ αὔξηϲιν ἡ κατὰ φθίϲιν
ἡ κίνηϲιϲ α΄· αὔξηϲιϲ β΄· μείωϲιϲ γ΄· φορά δ΄· ἀλλοίωϲιϲ ε΄· γένεϲιϲ Ϛ΄· φθορά ὅτι κινεῖϲθαί ἐϲτι καὶ τὸ μεταβάλλειν τόπον ἐκ τόπου. ὅτι τὰ κύκλῳ κινούμενα ἄφθαρτα. ἄλλωϲ περὶ κινήϲεωϲ· Κίνηϲιϲ· οὐκ ἔϲτι, φηϲί, τῇ βώλῳ τὸ κινεῖϲθαι κατὰ φύϲιν ἐπὶ τὰ κάτω, οὐδὲ τῷ πυρὶ
τὸ φέρεϲθαι πρὸϲ τὰ ἄνω· οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν τῆϲ τοιαύτηϲ κινήϲεωϲ ἐν ἑαυτοῖϲ ἔχουϲιν· ἀλλ᾿ ἔξωθεν ὑπ᾿ ἄλλου κινούμενα. ἕκαϲτον γὰρ τῶν ϲτοιχείων ἐν τῇ ὁλότητι τῇ ἑαυτοῦ ἕϲτηκεν· αἱ γὰρ ὁλότητεϲ ἑϲτάναι βούλονται ἢ κύκλῳ κινεῖϲθαι, διότι καὶ ἡ κύκλῳ κίνηϲιϲ ϲτάϲιϲ τίϲ ἐϲτι. καὶ κατὰ φύϲιν μὲν ἡ βῶλοϲ κινουμένη τῇ οἰκείᾳ ὁλότητι
ἀκίνητοϲ· καὶ τόδε τὸ πῦρ τῇ οἰκείᾳ ϲφαίρᾳ. ἐπειδὰν δὲ ἐν τῷ παρὰ φύϲιν ἡ βῶλοϲ ἢ τὸ ὕδωρ ἢ ὅδε ὁ ἀὴρ γένηται, πρὸϲ τὴν ἑκάϲτου ὁλότητα αὐτοῦ ἐπείγεται, τὴν προϲήκουϲαν ϲτάϲιν ἀπολαβεῖν ζητοῦν· ὑπὸ γάρ τινοϲ ἔξωθεν βίαϲ ἐκϲτάντα τοῦ κατὰ φύϲιν, κινεῖται τὴν ἐπὶ τὸ παρὰ φύϲιν ὁδόν. ἐν ὁδῷ δὲ κινεῖται, ἅτε ἐν ἀλλοτρίῳ
ὑπάρχοντα τόπῳ καὶ τῆϲ ἰδίαϲ ὁλότητοϲ παρὰ φύϲιν ἐϲτερημένα· οὐκοῦν οὐ φύϲει ἡ ἐπὶ τὸν κατὰ φύϲιν τόπον κίνηϲιϲ· ἐκινοῦντο γὰρ 2154 2155 2156 ἂν ταύταϲ τὰϲ κινήϲειϲ καὶ αἱ ὁλότητεϲ. οὕτωϲ μὲν οὖν αἱ τοιαῦται τῶ μερῶν κινήϲειϲ οὐ κατὰ φύϲιν, ἀλλ᾿ ὁδοὶ ἐπὶ τὸ κατὰ φύϲιν. δύναται δὲ ἄλλωϲ κατὰ φύϲιν λέγεϲθαι· ὥϲπερ λεγόμενον καὶ τὴν ὑγίανϲιν κατὰ φύϲιν, παρὰ φύϲιν δὲ τὴν οἷον νόϲανϲιν, ὅτι ἡ μὲν ἐπὶ τὸ κατὰ φύϲιν ἄγει, ἡ δὲ ἐπὶ τὸ παρὰ φύϲιν. τὸ γὰρ πρώτωϲ
κινοῦν, εἰ μὲν ϲῶμα εἴη, καὶ αὐτὸ κινεῖται. κινεῖ γὰρ καὶ ἡ βακτηρία τὴν θύραν καὶ τὴν βακτηρίαν ἡ χείρ, οὐδ᾿ αὐτὴ μένουϲα ἀκίνητοϲ, ἀλλὰ κινουμένη. ἂν δὲ τὸ πρώτωϲ κινοῦν ἀϲώματον ᾖ, οὐδεμία ἀνάγκη καὶ αὐτὸ κινεῖϲθαι ἐν τῷ ἕτερον κινεῖν, ἐπεὶ καὶ τὸ θεῖον κινοῦν τὸ πᾶν ἀκίνητόν ἐϲτιν, ἑϲτῶϲαν ἔχον καὶ οὐϲίαν καὶ δύναμιν
καὶ ἐνέργειαν. ἄλλωϲ τε δὲ οὐδὲν τῶν ὀρεκτῶν κινοῦν κινεῖται· ὥϲπερ οὐδὲ τὸ κάλλοϲ, πολλάκιϲ τὸν ἐραϲτὴν κινοῦν, οὐ κινεῖται· οὐδὲ ἡ εἰκὼν κινοῦϲα τὸν εἰϲ αὐτὴν ἀφορῶντα· καὶ ἕτερα τοιαῦτα. ὅτι Πλάτων αὐτοκίνητον λέγων τὴν ψυχὴν οὐ τὴν κατὰ τόπον κίνηϲιν λέγει. ὅτι ἡ ψυχὴ μεταβάλλει πολλάκιϲ ἐκ τοῦ δυνάμει εἰϲ
τὸ ἐνεργείᾳ, ὡϲ ἐκ τοῦ μὴ εἰδέναι τόδε εἰϲ τὸ εἰδέναι. εἰ δὲ μεταβάλλει, καὶ κινεῖται. ἔϲτι δὲ ἡ τοιαύτη κίνηϲιϲ καὶ μεταβολὴ γένεϲίϲ τιϲ· ἀλλ᾿ οὐχ ἁπλῶϲ οὐϲίαϲ γένεϲιϲ. διαφέρει δὲ κίνηϲιϲ ἐνεργείαϲ. ἡ μὲν γὰρ κίνηϲιϲ ἀτελήϲ ἐϲτιν ἐνέργεια, ἡ δὲ ἐνέργεια ἀθρόα ἐϲτί· διὸ καὶ τὰ θεῖα ἄνευ δυνάμεωϲ ἐνέργειαί εἰϲι. ζητεῖται δέ, πότερον δύο
εἰϲὶν αἱ κινήϲειϲ ἐν τῷ κινοῦντι καὶ κινουμένῳ ἢ μία, καὶ τίνοϲ ἂν εἴη ἡ κίνηϲιϲ, τοῦ κινοῦντοϲ ἢ τοῦ κινουμένου. καὶ φαϲιν, ὅτι τοῦ κινουμένου· ἐκεῖνοϲ γάρ ἐϲτιν ὁ ἐκ τοῦ ἀτελοῦϲ εἰϲ τὸ τέλειον προβαίνω, οὐχ ὁ κινῶν, ὡϲ ἐπὶ τοῦ μαθητοῦ ἔχει καὶ διδαϲκάλου· μία γὰρ ἡ κίνηϲιϲ ἐπ᾿ ἀμφοῖν, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ τοῦ διδαϲκάλου, τελευτῶϲα
δὲ εἰϲ τὸν μαθητήν. ὥϲτε καὶ ἡ ψυχὴ κινεῖται· μεταβάλλει γὰρ ἀπὸ τοῦ ἀτελοῦϲ ἐπὶ τὸ τέλειον καὶ οὐκ ἔχει τὴν ἐνέργειαν ἀθρόαν, οὐδέ ἐϲτιν ἄνευ δυνάμεωϲ. ἄλλωϲ τε ἐν οἷϲ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον, ἐν τούτοιϲ καὶ χρόνοϲ· ἐν οἷϲ δὲ χρόνοϲ, ἐν τούτοιϲ καὶ κίνηϲιϲ· καὶ γὰρ ἐπαλλάττουϲι ταῦτα· διὸ καὶ ἐν οἷϲ κίνηϲιϲ, ἐν τούτοιϲ καὶ χρόνοϲ.
ἔϲτι δὲ ἐν ψυχῇ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον· κίνηϲιϲ ἄρα. ὅτι δὲ ἐν τῇ ψυχῇ τὸ πρότερον καὶ ὕϲτερον· μέτειϲι γοῦν ἀπὸ προτάϲεωϲ ἐπὶ ϲυμπεράϲματα, καὶ οὐ πάντα ἅμα γινώϲκει, ἀλλ᾿ ἄλλο πρὸ ἄλλου, οὐδὲ πάντων ἅμα ὧν οἶδε τὴν προχείρηϲιν ποιεῖται, ἀλλὰ τοῦ μὲν πρότερον τοῦ δὲ ὕϲτερον, καὶ καθόλου μέτειϲιν ἀπὸ ἀρετῆϲ εἰϲ κακίαν
καὶ ἀπὸ ἀγνωϲίαϲ εἰϲ γνῶϲιν. καλῶϲ οὖν ὁ Πλάτων ἀπένειμεν αὐτῇ τὸ αὐτοκίνητον. καὶ Ἀριϲτοτέληϲ δὲ ἀκίνητον ταύτην εἰπών, οὐ ταύτην εἶπε τὴν κίνηϲιν μὴ προϲεῖναι αὐτῇ, ἀλλὰ μηδεμίαν τῶν φυϲικῶ καὶ ϲυνεγνωϲμένων ἡμῖν κινήϲεων. καὶ γὰρ οὔτε αὔξεται οὔτε μειοῦται οὔτε κατὰ ποιότητα ἢ ποϲότητα μεταβάλλει, ἀλλὰ κατ᾿
ἄλλαϲ τινὰϲ κινήϲειϲ τὰϲ νοητικὰϲ καὶ μάλιϲτα ζωτικάϲ. κινεῖται δὲ ἡ 2158 2159 ψυχὴ κατὰ ἀλλοίωϲιν, ὡϲ ἀπὸ τῆϲ διαθέϲεωϲ εἰϲ ἕξιν μεταβάλλουϲα, ἐξ ἀνεπιϲτημοϲύνηϲ εἰϲ ἐπιϲτήμην. ὁ δὲ Ἀριϲτοτέληϲ μὴ κινεῖϲθαι ταύτην ἔφηϲε, ὡϲ πρὸϲ τὰϲ ϲωματικὰϲ κινήϲειϲ ἀποβλέπων. εἰ γὰρ κινεῖται ἡ ψυχὴ μὴ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ, ὑπάρχοι ἂν καὶ τόποϲ αὐτῇ· πᾶϲαι γὰρ αἱ
κινήϲειϲ ἐν τόπῳ, δηλονότι αἱ ϲωματικαί· πᾶν γὰρ τὸ ἐν τόπῳ ϲῶμά ἐϲτι. τῶν κινουμένων τὰ μὲν κατ᾿ οὐϲίαν ἔχει τὴν κίνηϲιν. τὰ δὲ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ. τῶν δὲ κατὰ ϲυμβεβηκόϲ τὰ μὲν κινεῖται ὡϲ ἔχοντα ἰδίαν κίνηϲιν, ὥϲπερ τὰ δὲ ὡϲ καθ᾿ αὑτὰ ἀκί-
ὁ πλωτήρ· κινεῖται γὰρ κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ ἔν τῇ νητα ὄντα κινεῖται κατὰ νηῒ κινουμένῃ, δυνάμενοϲ καὶ αὐτὸϲ κινεῖϲθαι. ϲυμβεβηκόϲ, ὡϲ οἱ ἐρέται. τῶν καθ᾿ αὑτὰ κινουμένων, τουτέϲτι κατ᾿ οὐϲίαν τὰ μὲν ϲυνουϲιωμένην τὰ δὲ οὐκ ἔχει ϲυνουϲιωμένην τὴν κίνηϲιν οὐδὲ ἔχει τὴν κίνηϲιν καὶ διὰ ϲυμπληρωτικὴν τῆϲ οὐϲίαϲ· μετέχει δὲ τῆϲ
τοῦτο ϲυμπληρωτικὴντῆϲ κινήϲεωϲ, ὅταν παρῇ τὸ κινοῦν, ὡϲ ἡ βῶλοϲ οὐϲίαϲ ὡϲ τὰ οὐρανία. καὶ τἄλλα τῶν ϲτοιχείων ἀποϲπαϲθέντα μορία.
[1641] 1641 Κίνηϲον τὸν ὀνόγυρον: ὁ ὀνόγυροϲ εἶδοϲ λυγώδουϲ φυτοῦ.
2160
ὅθεν δηλοῖ ὅτι τὰϲ μάϲτιγαϲ κίνηϲον.
[1642] 1642 νήϲω τὸν ἀφ᾿ ἱερᾶϲ: τοῦτο ἐπὶ τῶν τὴν ἐϲχάτην βοήθειαν
2161
κινούτων τέτακται. ἐκ μεταφορᾶϲ τῶν ναυτῶν, οἳ τὴν βοήθειαν εἰϲ τὴν ἱερὰν ἄγκυραν ἔχουϲιν, ἢ ἀπὸ τῶν πεττευόντων· παῤ αὐτοῖϲ γὰρ κεῖται ψῆφοϲ ἱερά.
κινούτων τέτακται. ἐκ μεταφορᾶϲ τῶν ναυτῶν, οἳ τὴν βοήθειαν εἰϲ τὴν ἱερὰν ἄγκυραν ἔχουϲιν, ἢ ἀπὸ τῶν πεττευόντων· παῤ αὐτοῖϲ γὰρ κεῖται ψῆφοϲ ἱερά.
[1643] 1643 Κίνιφοϲ: ὁ ποικίλοϲ.
[1644] 1644 Κινόμενοϲ: κινούμενοϲ.
[1646] 1646 Κινώπετα: τὰ ἐν τῷ πέδῳ κινούμενα ἑρπετά.
[1647] 1647 Κινωπή.
[1648] 1648 Κινϲτέρνα· ὅτι τὴν Μωκιϲίαν κινϲτέρναν ὁ βαϲιλεὺϲ Ἀναϲτάϲιοϲ ὁ Δίκοροϲ κτίζει.
2170
1649 Κιντούροιϲ· ὅτι Ἀπίκιοϲ ὁ Ῥωμαῖοϲ ἱκανὰϲ μυριάδαϲ ἀργυρίου κατανάλωϲεν ἐϲ τὴν γαϲτέρα, ἐν Κιντούροιϲ τῆϲ Γαλατίαϲ πολλὰϲ καρίδαϲ ἐϲθίων.
2174
1652 Κινυρή: οἰκτρά, θρηνητική.
2175
1653 Κινυρόμεθα: θρηνοῦμεν.
2176
1654 Κινυρομένη: ὀδυρομένη, θρηνοῦϲα. καί ϲε κινυρομένων ὁπότ᾿ ἀθρόοϲ ἦθε δαΐζων, ἤριπεν ἐϲχαρίου λαῦρον ἐπ᾿ ἆϲθμα πυρόϲ.
2178
1656 Κιονίϲ: μικρὰ κίων.
2179
1657 Κιονόκρανον: τὸ ἄκρον τοῦ κίονοϲ.
2180
1658 Κίοϲ: ἐμπόριόν τι.
2181
1659 Κιρραῖον πεδίον· Κίρρα πόλιϲ, ἀπέχουϲα Δελφῶν λ΄ ϲταδίουϲ. ἔοικε οὖν Αἰϲχίνηϲ Κιρραῖον πεδίον καλεῖν τὸ παρακείμενον ταύτῃ
2182 τῇ πόλει. καὶ Κιρραῖοϲ, ὁ πολίτηϲ.
2182 τῇ πόλει. καὶ Κιρραῖοϲ, ὁ πολίτηϲ.
2183
1660 Κίρριϲ: ὄνομα ποταμοῦ, καὶ ὄνομα κύριον, καὶ ἰχθὺϲ ποιόϲ.
2184
1661 Κιρκαῖον πεδίον: τῆϲ Κίρκηϲ. καὶ Κιρκαῖοϲ, τόποϲ.
2185
1662 Κίρκη: ἡ κιρνῶϲα τὰ φάρμακα. ἢ παρὰ τὴν κερκίδα· κερκὶϲ δὲ παρὰ τὸ κρέκω. τὰϲ δὲ παιπαλώϲειϲ γυναῖκαϲ Κίρκαϲ φαμέν.
2186
1663 Κίρκον: ἱέρακα, ἢ οὐράν, ἢ κωπηλάτην. κίρκον τ᾿ εὐόλπαν
2187
φιλοκαμπέα. ἐν Επιγράμμαϲι. Νικηφόρου πατριάρχου· λύϲιϲ ὀνείρου on κίρκουϲ καταϲχών, οὖ θέλειϲ πάντωϲ τύχοιϲ. καὶ ἄλλο· χειρὸϲ πεταϲθεὶϲ κίρκοϲ ἄρχουϲι βλάβη.
2189
1665 Κιρρόν: πυρρόν. καὶ ὁ κιρρὸϲ οἶνοϲ πέττει ῥᾷον, ξηραντικὸϲ ὤν.
1667 Κίϲ: ὄνομα κύριον, ὁ πατὴρ τοῦ Σαούλ, τοῦ πρώτου βαϲιλέωϲ
2195
Ἑβραίων.
[1668] 1668 Κίϲ, κιόϲ: ὁ ϲκώληξ.
[1669] 1669 Κιϲϲηὶϲ: ἡ τοῦ Κιϲϲέωϲ θυγάτηρ.
1670 Κίϲϲηριϲ. αὐχμηρὸν πόντου τρηματόεντα λίθον. καὶ αὖθιϲ·
2198
τρηχαλέην τε λίθον, δονάκων εὐθηγέα κόϲμον.
[1671] 1671 Κιϲϲηροειδέϲ.
[1672] 1672 Κιϲϲηφερήϲ.
[1673] 1673 Κιϲϲία: χώρα.
[1675] 1675 Κίϲϲιριϲ: εἶδοϲ ὀρνέου.
[1676] 1676 Κιϲθήνη: ὄροϲ τῆϲ Θράκηϲ.
[1677] 1677 Κιϲϲῶ: τὸ μεθ᾿ ἡδονῆϲ ϲυλλαμβάνω. Δαβίδ· ἰδοὺ γὰρ ἐν
2206
ἀνομίαιϲ ϲυνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαιϲ ἐκίϲϲηϲέ με ἡ μήτηρ μου.
[1679] 1679 κίϲτη καὶ Κίϲτιϲ: ἀγγεῖον, ἐν ᾧ τὰ βρώματα κεῖται ἢ ἱμάτιά
2209
τινα. τὸ τ ἀντὶ τοῦ θ· κίϲθη γάρ. οἱ δὲ τετραγώνουϲ κίϲταϲ ἐτεκτήναντο πρὸϲ ἀνδρῶν ὑποδοχήν.
1680 Κίϲτιϲ, τῇ κίϲτει. Κιϲτὶϲ δὲ ὀξυτόνωϲ, κιϲτίδοϲ, παρὰ
2210
Ἀριϲτοφάει.
[1681] 1681 Κιϲτοφόροϲ: ἔοικε δὲ τὰϲ κίϲταϲ ἱερὰϲ εἶναι Διονύϲου καὶ
2211
ταῖν Θεαῖν.
[1682] 1682 Κιϲϲύβιον: ἐκ κιϲϲουίνου ξύλου ποτήριον κυρίωϲ. ἐν Ἐπιεγράμμαϲι·
2212
κιϲϲοῦ δὲ Βρομίῳ κλῶνα πολυπλανέοϲ.
κιϲϲοῦ δὲ Βρομίῳ κλῶνα πολυπλανέοϲ.
2222
1685 Κίτιον.
2223
1686 Κιττόϲ: ὁ κιϲϲόϲ.
2225
1688 Κιττῶντεϲ: ἐπιθυμοῦντεϲ. μεταφορὰ δὲ ἀπὸ τῶν κυουϲῶν γυναικῶν καὶ ἐπειδὴ ἀδδηφάγον τὸ ὄρνεον ἡ κίττα καὶ περίεργον
2226
εἰϲ ἐπιθυμίαν. οὕτω κιττῶμαι διὰ τῶν ϲανίδων μετὰ χοιρίνηϲ περιελθεῖν.
2227
1689 Κίτρον: ὁ καρπόϲ.
2228
1690 Κίοι: νῆϲοϲ μὲν μία τῶν Κυκλάδων, παρακειμένη τῆ Ἀττικῇ·
πόλιν δὲ τὴν νῆϲον Λυϲίαϲ ἐκάλεϲεν. ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλάκιϲ τῶν ῥητόρων τὰϲ νήϲουϲ πόλειϲ ὀνομάζουϲιν.
πόλιν δὲ τὴν νῆϲον Λυϲίαϲ ἐκάλεϲεν. ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλάκιϲ τῶν ῥητόρων τὰϲ νήϲουϲ πόλειϲ ὀνομάζουϲιν.
2229
1691 Κιφηϲοφῶν: δοῦλοϲ ἦν οὗτοϲ.
2230
1692 Κιχείω: καταλάβω.
2232
1694 Κιχλίζειν: τὸ λιπαροὺϲ ὄρτυγαϲ ἐϲθίειν, ἢ τὸ γελᾶν ἀτάκτωϲ.
2233
ἐν Ἐπιγράμμαϲι· κιχλίζων εἰϲ χρεμέτιϲμα γάμου προκέλευθον ἱεῖϲα.
2234
1695 Κιχλιϲμόϲ: ὁ λεπτὸϲ καὶ ἀκόλαϲτοϲ γέλωϲ.
2236
1697 λαγγή: ποιά τιϲ φωνὴ ὀρνέου. καὶ Ἐνοπή, ἤχων ὀνόματα.
2237
1698 Κλαγγηδόν: μετὰ κραυγῆϲ.
2238
1699 Κλάδεϲι: κλάδοιϲ. ἀπ᾿ εὐθείαϲ τῆϲ κλάδοϲ, ὡϲ τέκοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὀρνιϲιν· ἐπὶ κιϲϲοῦ κλάδεϲι νομὸν ἔχει. καὶ Κλαδὶ δοτική.
2239
1700 Κλαζομενάϲ τε ἐϲέβαλλεν.
2240
1701 Κλάειν: ϲτυγνάζειν, ὀδύρεϲθαι. ὁ δὲ θύϲαϲ Ἐπικούρῳ καὶ δόξαιϲ ταῖϲ ἐκείνου κλάειν ἔλεγεν.
1703 Κλαρόται: μέτοικοι· ὡϲ Μαριανδυνοὶ ἐν Ἡρακλείᾳ καὶ Εἵλωτεϲ
2245
ἐν Λακεδαίμονι καὶ ἐν Θετταλίᾳ Πενέϲται καὶ Καλλικύριοι ἐν Συρακούϲαιϲ.
[1705] 1705 Κλαϲτάϲειϲ: πατήϲειϲ, παλαίϲειϲ, καταπονήϲειϲ, ὑποτάξειϲ,
2247
κλονήϲειϲ, διαϲείϲειϲ· οἱ δὲ κραυγάϲειϲ· βέλτιον δὲ κλάϲειϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν περιτεμνομένων κλημάτων ἐν ταῖϲ ἀμπέλοιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· βουλὴν πατήϲειϲ καὶ ϲτρατηγοὺϲ κλαϲτάϲειϲ.
1706 Κλάτιοϲ: ὄνομα κύριον. Αἰλιανόϲ· αὐτόχρημα πηδῶν ὑπὲρ τὰ ἐϲκαμμένα,
2248
τὴν ναῦν Ἀϲδρούβα φεύγειν ἐπειγομένην, χεῖραϲ ἐπιβαλὼν εἴχετο ἐρρωμένωϲ τῆϲ πρύμνηϲ ὁ Κλάτιοϲ ὄνομα.
[1707] 1707 Κλαυδιανόϲ, Ἀλεξανδρεύϲ, ἐποποιὸϲ νεώτεροϲ· γέγονεν ἐπὶ
2249
τῶν χρόνων Ἀρκαδίου καὶ Ὁνωρίου τῶν βαϲιλέων.
1708 Κλαύδιοϲ ἐξ ἰδιώτου αὐτοκράτωρ ἐγένετο τὴν μὲν ψυχὴν οὐ
2250
φαῦλοϲ, ἀλλὰ καὶ ἐν παιδείᾳ ἤϲκητο, ὥϲτε καὶ ϲυγγράψαι τινά, τὸ δὲ δὴ ϲῶμα νοϲώδηϲ, ὥϲτε καὶ τῇ κεφαλῇ καὶ ταῖϲ χερϲὶ τρέμειν. καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῷ φρονήματι ἐϲφάλλετο, καὶ οὐ πάντα ὅϲα ἐϲ τὸ ϲυέδριον ἐϲέφερεν αὐτὸϲ ἀνεγίνωϲκεν, ἀλλὰ τῷ ταμίᾳ ὥϲ γε πλήθει
ἀναλέγεϲθαι ἐδίδου: ὅϲα δ᾿ αὐτὸϲ ἀνεγίνωϲκε, καθήμενοϲ ὡϲ τὸ πολὺ ἐπελέγετο. καὶ μέντοι καὶ δίφρῳ καταϲτέγῳ πρῶτοϲ Ῥωμαίων ἔχρήϲατο. οὐ μέντοι καὶ διὰ ταῦτα οὕτωϲ, ὅϲον ὑπό τε τῶν ἐξελευθέρων καὶ ὑπὸ τῶν γυναικῶν, αἷϲ ϲυνῆν, ἐκακύνετο. περιφανέϲτατα γὰρ ἐγυναικοκρατήθη, ἅτε ἐκ παίδων ἐν ἀϲφαλείᾳ καὶ ἐν φόβῳ τραφείϲ·
καὶ διὰ τοῦτο ἐπιπλέον τῆϲ ἀληθείαϲ εὐήθειαν προϲεποιεῖτο, ὅπερ τοῦτο καὶ αὐτὸϲ ὡμολόγηϲε, καὶ πολὺν μὲν χρόνον τῇ τιτθῇ καὶ τῇ μητρὶ ϲυνδιαιτηθεὶϲ καὶ ϲυνουϲίαιϲ γυναικῶν πλείοϲι γενόμενοϲ οὐδὲν ἐλευθεροπρεπὲϲ ἐκέκτητο. ἐπετίθεντο δὲ αὐτῷ ἔν τε τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ καὶ ἐν ταῖϲ ϲυμμίξεϲι· πάνυ γὰρ ἀπλήϲτωϲ ἐν ἀμφοτέροιϲ διέκειτο,
καὶ ἦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ εὐάλωτοϲ. πρὸϲ δὲ καὶ δειλίαν εἶχεν, ὑφ᾿ ἧϲ πολλάκιϲ ἐκπληττόμενοϲ οὐδὲν τῶν προϲηκόντων ἐξελογίζετο. ἐκεῖνόν τε γὰρ ἐκφοβοῦντεϲ ἐξεκαρποῦντο, καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ δέοϲ ἐνέβαλλον. οὗτοϲ οὖν τοιοῦτοϲ ὤν, οὐκ ὀλίγα δεόντωϲ ἔπραττεν, ὁϲάκιϲ ἔξω τῶν εἰρημένων παθῶν ἐγίνετο. ὅτι Κλαύδιοϲ, ὁ βαϲιλεὺϲ 2251 2252 2253 2254 Ῥωμαίων, νόμον προὔθηκε, μὴ δύναϲθαι βουλευτὴν ὑπὲρ ἑπτὰ ϲημείων τῆϲ πόλεωϲ ὁδεύειν χωρὶϲ τῆϲ τοῦ βαϲιλέωϲ κελεύϲεωϲ. ἐπειδὴ δὲ καί τινεϲ τοὺϲ δούλουϲ ἀρρωϲτοῦνταϲ οὐδεμιᾶϲ ἠξίουν θεραπείαϲ, ἀλλὰ γὰρ καὶ τῶν οἰκιῶν ἐδίωκον, ἐνομοθέτηϲε πάνταϲ τοὺϲ ἐκ τοῦ τοιούτου περιγενομένουϲ ἐλευθέρουϲ εἶναι. ἀπηγόρευϲε δὲ καὶ τὸ
καθήμενόν τινα ἐπὶ ἅρματοϲ διὰ τῆϲ πόλεωϲ ἐλαύνειν. ὅτι ἐπὶ αὐτοῦ ϲταϲιαϲάντων τῶν Ἰουδαίων κατὰ Χριϲτιανῶν, ἄρχοντα ἐπέϲτηϲεν αὐτοῖϲ Κλαύδιον Φήλικα, κελεύϲαϲ αὐτῷ τιμωρεῖϲθαι τούτουϲ. τῶν δὲ εἰϲ τὰ ἱερὰ ἀθροιζομένων φωνῆϲ ἤκουϲαν ἐκ τῶν ἀδύτων, λεγούϲηϲ, μεθιϲτάμεθα τῶν ἐντεῦθεν. καὶ τοῦτο γέγονε τρίτον· ἐξ οὗ
πανωλεθρίᾳ διεφθάρηϲαν.
ἀναλέγεϲθαι ἐδίδου: ὅϲα δ᾿ αὐτὸϲ ἀνεγίνωϲκε, καθήμενοϲ ὡϲ τὸ πολὺ ἐπελέγετο. καὶ μέντοι καὶ δίφρῳ καταϲτέγῳ πρῶτοϲ Ῥωμαίων ἔχρήϲατο. οὐ μέντοι καὶ διὰ ταῦτα οὕτωϲ, ὅϲον ὑπό τε τῶν ἐξελευθέρων καὶ ὑπὸ τῶν γυναικῶν, αἷϲ ϲυνῆν, ἐκακύνετο. περιφανέϲτατα γὰρ ἐγυναικοκρατήθη, ἅτε ἐκ παίδων ἐν ἀϲφαλείᾳ καὶ ἐν φόβῳ τραφείϲ·
καὶ διὰ τοῦτο ἐπιπλέον τῆϲ ἀληθείαϲ εὐήθειαν προϲεποιεῖτο, ὅπερ τοῦτο καὶ αὐτὸϲ ὡμολόγηϲε, καὶ πολὺν μὲν χρόνον τῇ τιτθῇ καὶ τῇ μητρὶ ϲυνδιαιτηθεὶϲ καὶ ϲυνουϲίαιϲ γυναικῶν πλείοϲι γενόμενοϲ οὐδὲν ἐλευθεροπρεπὲϲ ἐκέκτητο. ἐπετίθεντο δὲ αὐτῷ ἔν τε τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ καὶ ἐν ταῖϲ ϲυμμίξεϲι· πάνυ γὰρ ἀπλήϲτωϲ ἐν ἀμφοτέροιϲ διέκειτο,
καὶ ἦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ εὐάλωτοϲ. πρὸϲ δὲ καὶ δειλίαν εἶχεν, ὑφ᾿ ἧϲ πολλάκιϲ ἐκπληττόμενοϲ οὐδὲν τῶν προϲηκόντων ἐξελογίζετο. ἐκεῖνόν τε γὰρ ἐκφοβοῦντεϲ ἐξεκαρποῦντο, καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ δέοϲ ἐνέβαλλον. οὗτοϲ οὖν τοιοῦτοϲ ὤν, οὐκ ὀλίγα δεόντωϲ ἔπραττεν, ὁϲάκιϲ ἔξω τῶν εἰρημένων παθῶν ἐγίνετο. ὅτι Κλαύδιοϲ, ὁ βαϲιλεὺϲ 2251 2252 2253 2254 Ῥωμαίων, νόμον προὔθηκε, μὴ δύναϲθαι βουλευτὴν ὑπὲρ ἑπτὰ ϲημείων τῆϲ πόλεωϲ ὁδεύειν χωρὶϲ τῆϲ τοῦ βαϲιλέωϲ κελεύϲεωϲ. ἐπειδὴ δὲ καί τινεϲ τοὺϲ δούλουϲ ἀρρωϲτοῦνταϲ οὐδεμιᾶϲ ἠξίουν θεραπείαϲ, ἀλλὰ γὰρ καὶ τῶν οἰκιῶν ἐδίωκον, ἐνομοθέτηϲε πάνταϲ τοὺϲ ἐκ τοῦ τοιούτου περιγενομένουϲ ἐλευθέρουϲ εἶναι. ἀπηγόρευϲε δὲ καὶ τὸ
καθήμενόν τινα ἐπὶ ἅρματοϲ διὰ τῆϲ πόλεωϲ ἐλαύνειν. ὅτι ἐπὶ αὐτοῦ ϲταϲιαϲάντων τῶν Ἰουδαίων κατὰ Χριϲτιανῶν, ἄρχοντα ἐπέϲτηϲεν αὐτοῖϲ Κλαύδιον Φήλικα, κελεύϲαϲ αὐτῷ τιμωρεῖϲθαι τούτουϲ. τῶν δὲ εἰϲ τὰ ἱερὰ ἀθροιζομένων φωνῆϲ ἤκουϲαν ἐκ τῶν ἀδύτων, λεγούϲηϲ, μεθιϲτάμεθα τῶν ἐντεῦθεν. καὶ τοῦτο γέγονε τρίτον· ἐξ οὗ
πανωλεθρίᾳ διεφθάρηϲαν.
2256
1709 Κλαυϲιᾷ: κυρίωϲ τὸ ἠχεῖν αὐτοματὶ τὸ θύριον. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἀλλὰ δῆτα τὸ θύριον φθεγγόμενον ἄλλωϲ κλαυϲιᾷ.
2257
2258
1710 Κλαίειν: θρηνεῖν. λύϲιϲ ὀνείρου· κλαίων καθ᾿ ὕπνουϲ παγχαρὴϲ on. πάντωϲ ἔϲῃ.
2258
1711 Κλεάνθηϲ, ὁ Κάϲϲιοϲ χρηματίϲαϲ, Φανίου, Ἄϲϲιοϲ, μαθητὴϲ Κράτητοϲ, εἶτα Ζήνωνοϲ, οὗ καὶ διάδοχοϲ γέγονε· διδάϲκαλοϲ δὲ τοῦ φιλοϲόφου Χρυϲίππου, τοῦ Σολέωϲ, καὶ Ἀντιγόνου τοῦ βαϲιλέωϲ. οὗτοϲ πρότερον ἦν πύκτηϲ, ἐλθὼν δὲ εἰϲ Ἀθήναϲ ἠράϲθη φιλοϲοφίαϲ καὶ τοϲοῦτον γέγονε φιλόπονοϲ, ὡϲ καὶ δεύτεροϲ Ἡρακλῆϲ κληθῆναι.
μὴ ἔχων γὰρ ὅθεν τραφείη, τὰϲ μὲν νύκταϲ ἤντλει ὕδωρ μιϲθῷ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν τοῖϲ μαθήμαϲι καὶ τοῖϲ βιβλίοιϲ ἐϲχόλαζεν· ὅθεν ἐπωνομάϲθη καὶ Φρεάντληϲ. ἔγραψε δὲ πάνυ πολλά.
μὴ ἔχων γὰρ ὅθεν τραφείη, τὰϲ μὲν νύκταϲ ἤντλει ὕδωρ μιϲθῷ καὶ μεθ᾿ ἡμέραν τοῖϲ μαθήμαϲι καὶ τοῖϲ βιβλίοιϲ ἐϲχόλαζεν· ὅθεν ἐπωνομάϲθη καὶ Φρεάντληϲ. ἔγραψε δὲ πάνυ πολλά.
2259
1712 Κλεανθίϲ: ὄνομα κύριον θηλυκόν.
2261
1714 Κλέαρχοϲ, Σολεύϲ· ἔγραψε διάφορα. καὶ Κλέαρχοϲ ὁ
2262
Ποντικόϲ, νέοϲ ὢν εἰϲ Ἀθήναϲ ἀφίκετο ἀκοῦϲαι Πλάτωνοϲ. καὶ λέγων φιλοϲοφίαϲ διψῆν, ὀλίγα οἱ ϲυγγενόμενοϲ (ἦν γὰρ θεοῖϲ ἐχθρόϲ) ὄναρ ὁρᾷ ὅδε ὁ Κλέαρχοϲ γυναῖκά τινα, λέγουϲαν πρὸϲ αὐτόν· ἄπιθι τῆϲ Ἀκαδημίαϲ καὶ φεῦγε φιλοϲοφίαν· οὐ γάρ ϲοι θέμιϲ ἐπαυρέϲθαι
αὐτῆϲ· ὁρᾷ γὰρ πρὸϲ ϲὲ ἔχθιϲτον. ὧν ἀκούϲαϲ ἐπάνειϲιν εἰϲ τὴν ϲτρατεία. φθόνῳ δὲ ἐπικλυϲθεὶϲ ἐκπλεῖ τῆϲ οἴκοθεν καὶ φυγὰϲ ἀλώμενοϲ 2263 2264 2265 2266 ἔρχεται πρὸϲ Μιθριδάτην καὶ ϲτρατοπεδευόμενοϲ παρ αὐτῷ ἐπῃνεῖτο. οὐ μὴν μετὰ μακρὸν ἐκπίπτουϲιν οἱ Ἡρακλεῶται εἰϲ ϲτάϲιν βαρεῖαν· εἶτα ἐπανελθεῖν εἰϲ φιλίαν καὶ ϲυμβάϲειϲ βουλόμενοι προαιροῦνται ἔφορον τῆϲ αὖθιϲ ὁμονοίαϲ τὸν Κλέαρχον. ἐπειδὴ δὲ κλητὸϲ
παρεγένετο, καταλύϲαϲ ἔν τινι τῶν ϲταθμῶν τῶν διὰ τῆϲ ὁδοῦ ὄναρ ὁρᾷ παλαιὸν Ἡρακλεωτῶν τύραννον, Εὐωπίονα ὄνομα, λέγοντα αὐτῷ, ὅτι δεῖ τυραννῆϲαί ϲε τῆϲ πατρίδοϲ. προϲέταττε δὲ καὶ οὗτοϲ φιλοϲοφίαν φυλάττεϲθαι αὐτόν. ὑπεμνήϲθη καὶ τούτων τοίνυν ἐκ τῆϲ προρρήϲεωϲ τῆϲ Ἀθήνηϲιν. ἐγκρατὴϲ δ᾿ οὖν τῶν κοινῶν γενόμενοϲ
ὠμότατόϲ τε ἦν καὶ εἰϲ ὑπεροψίαν ἐξαφθεὶϲ ἄμαχον, τοῦ μὲν ἔτι ἄνθρωποϲ εἶναι κατεφρόνει· προϲκυνεῖϲθαι δὲ καὶ ταῖϲ τῶν Ὀλυμπίων γεραίρεϲθαι τιμαῖϲ ἠξίου καὶ ϲτολὰϲ ἤϲθητο θεοῖϲ ϲυνήθειϲ καὶ τοῖϲ ἀγάλμαϲι τοῖϲ ἐκείνων ἐπιπρεπούϲαϲ· τόν τε υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ Κεραυνὸν ἐκάλεϲεν. ἀπέκτεινε δὲ αὐτὸν πρῶτον μὲν ἡ δίκη, εἶτα δὲ ἡ χεὶρ
ἡ Χιόνιδοϲ· ὅϲπερ οὖν ἦν ἑταῖροϲ Πλάτωνοϲ καὶ χρόνον διήκουϲεν αὐτοῦ, καὶ τὸ μιϲοτύραννον ἐκ τῆϲ ἐκείνου ἑϲτίαϲ ϲπαϲάμενοϲ ἠλευθέρωϲε τὴν πατρίδα. κοινωνὼ δὲ οἱ τῆϲ καλῆϲ πράξεωϲ γενέϲθαι λέγονται Λεωνίδηϲ τε καὶ Ἀντίθεοϲ, φιλοϲόφω καὶ τώδε ἄνδρε. ὅπωϲ δὲ ἔδωκε δίκαϲ ἀνθ᾿ ὧν ἐτόλμηϲεν, εἴρηται.
αὐτῆϲ· ὁρᾷ γὰρ πρὸϲ ϲὲ ἔχθιϲτον. ὧν ἀκούϲαϲ ἐπάνειϲιν εἰϲ τὴν ϲτρατεία. φθόνῳ δὲ ἐπικλυϲθεὶϲ ἐκπλεῖ τῆϲ οἴκοθεν καὶ φυγὰϲ ἀλώμενοϲ 2263 2264 2265 2266 ἔρχεται πρὸϲ Μιθριδάτην καὶ ϲτρατοπεδευόμενοϲ παρ αὐτῷ ἐπῃνεῖτο. οὐ μὴν μετὰ μακρὸν ἐκπίπτουϲιν οἱ Ἡρακλεῶται εἰϲ ϲτάϲιν βαρεῖαν· εἶτα ἐπανελθεῖν εἰϲ φιλίαν καὶ ϲυμβάϲειϲ βουλόμενοι προαιροῦνται ἔφορον τῆϲ αὖθιϲ ὁμονοίαϲ τὸν Κλέαρχον. ἐπειδὴ δὲ κλητὸϲ
παρεγένετο, καταλύϲαϲ ἔν τινι τῶν ϲταθμῶν τῶν διὰ τῆϲ ὁδοῦ ὄναρ ὁρᾷ παλαιὸν Ἡρακλεωτῶν τύραννον, Εὐωπίονα ὄνομα, λέγοντα αὐτῷ, ὅτι δεῖ τυραννῆϲαί ϲε τῆϲ πατρίδοϲ. προϲέταττε δὲ καὶ οὗτοϲ φιλοϲοφίαν φυλάττεϲθαι αὐτόν. ὑπεμνήϲθη καὶ τούτων τοίνυν ἐκ τῆϲ προρρήϲεωϲ τῆϲ Ἀθήνηϲιν. ἐγκρατὴϲ δ᾿ οὖν τῶν κοινῶν γενόμενοϲ
ὠμότατόϲ τε ἦν καὶ εἰϲ ὑπεροψίαν ἐξαφθεὶϲ ἄμαχον, τοῦ μὲν ἔτι ἄνθρωποϲ εἶναι κατεφρόνει· προϲκυνεῖϲθαι δὲ καὶ ταῖϲ τῶν Ὀλυμπίων γεραίρεϲθαι τιμαῖϲ ἠξίου καὶ ϲτολὰϲ ἤϲθητο θεοῖϲ ϲυνήθειϲ καὶ τοῖϲ ἀγάλμαϲι τοῖϲ ἐκείνων ἐπιπρεπούϲαϲ· τόν τε υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ Κεραυνὸν ἐκάλεϲεν. ἀπέκτεινε δὲ αὐτὸν πρῶτον μὲν ἡ δίκη, εἶτα δὲ ἡ χεὶρ
ἡ Χιόνιδοϲ· ὅϲπερ οὖν ἦν ἑταῖροϲ Πλάτωνοϲ καὶ χρόνον διήκουϲεν αὐτοῦ, καὶ τὸ μιϲοτύραννον ἐκ τῆϲ ἐκείνου ἑϲτίαϲ ϲπαϲάμενοϲ ἠλευθέρωϲε τὴν πατρίδα. κοινωνὼ δὲ οἱ τῆϲ καλῆϲ πράξεωϲ γενέϲθαι λέγονται Λεωνίδηϲ τε καὶ Ἀντίθεοϲ, φιλοϲόφω καὶ τώδε ἄνδρε. ὅπωϲ δὲ ἔδωκε δίκαϲ ἀνθ᾿ ὧν ἐτόλμηϲεν, εἴρηται.
[1716] 1716 Κλέμματα· καθημέραν κλέμματα ποιούμενοϲ. ἀντὶ τοῦ φωράματα προτιθέμενοϲ τοῖϲ ἑαυτοῦ θρέμμαϲι.
[1717] 1717 Κλεόβιοϲ: ὄνομα ἱερέωϲ τῶν εἰδώλων.
[1718] 1718 Κλεοβουλίνη, Λινδία, θυγάτηρ Κλεοβούλου τοῦ ϲοφοῦ. ἔγραψεν
2268
ἔπη, καὶ γρίφουϲ, καὶ τὸ ᾀδόμενον εἰϲ τὸν ἐνιαυτὸν αἴνιγμα, οὗ ἡ ἀρχή· εἷϲ ὁ πατήρ, παῖδεϲ δὲ δυώδεκα, τῶν δὲ ἑκάϲτῳ παῖδεϲ τριάκοντα.
ἔπη, καὶ γρίφουϲ, καὶ τὸ ᾀδόμενον εἰϲ τὸν ἐνιαυτὸν αἴνιγμα, οὗ ἡ ἀρχή· εἷϲ ὁ πατήρ, παῖδεϲ δὲ δυώδεκα, τῶν δὲ ἑκάϲτῳ παῖδεϲ τριάκοντα.
[1719] 1719 Κλεόβουλοϲ, Εὐαγόρου, Λίνδιοϲ, εἷϲ τῶν ἑπτὰ ὀνομαζομένων ϲοφῶν, ῥώμῃ καὶ κάλλει διαφέρων τῶν κατ᾿ αὐτόν, μετέϲχε τε τῆϲ
ἐν Αἰγύπτῳ φιλοϲοφίαϲ. ἐγένετο δὲ αὐτῷ θυγάτηρ Κλεοβουλίνη, ἐξαμέτρων αἰνιγμάτων ποιήτρια. οὗτοϲ ἔγραψεν ᾄϲματα καὶ γρίφουϲ εἰϲ ἔπη τριϲχίλια. τῶν δὲ ᾀδομένων αὐτοῦ εὐδοκίμηϲε τάδε· ἀμουϲία τὸ πλέον μέροϲ ἐν βροτοῖϲιν. ἔλεγέ τε, τὸν φίλον δεῖν εὐεργετεῖν, ὅπωϲ μᾶλλον ᾖ φίλοϲ· τὸν δὲ ἐχθρὸν φίλον ποιεῖν. εὐτυχῶν μὴ ἕϲο
ὑπερήφανοϲ, ἀπορήϲαϲ μὴ ταπεινοῦ. τὰϲ μεταβολὰϲ τῆϲ τύχηϲ γενναίωϲ 2269 2270 ἐπίϲταϲο φέρειν. ἐτελεύτηϲε δὲ γηραιὸϲ ἔτη βιοὺϲ ο΄. ἀπεφήνατο· πάντων μέτρον ἄριϲτον. καὶ Σόλωνι ἐπέϲτειλεν οὕτω· πολλοὶ μέν τινέϲ εἰϲιν ἑταῖροι, καὶ οἶκοϲ πάντη· φαμὶ δ᾿ ἐγὼ ποτνιωτάταν ἔϲεϲθαι Σόλωνι τὰν Λίνδον. δαμοκρατεῖν μὲν οὖν, καὶ ἁ νᾶϲοϲ πελαγία.
ἐν Αἰγύπτῳ φιλοϲοφίαϲ. ἐγένετο δὲ αὐτῷ θυγάτηρ Κλεοβουλίνη, ἐξαμέτρων αἰνιγμάτων ποιήτρια. οὗτοϲ ἔγραψεν ᾄϲματα καὶ γρίφουϲ εἰϲ ἔπη τριϲχίλια. τῶν δὲ ᾀδομένων αὐτοῦ εὐδοκίμηϲε τάδε· ἀμουϲία τὸ πλέον μέροϲ ἐν βροτοῖϲιν. ἔλεγέ τε, τὸν φίλον δεῖν εὐεργετεῖν, ὅπωϲ μᾶλλον ᾖ φίλοϲ· τὸν δὲ ἐχθρὸν φίλον ποιεῖν. εὐτυχῶν μὴ ἕϲο
ὑπερήφανοϲ, ἀπορήϲαϲ μὴ ταπεινοῦ. τὰϲ μεταβολὰϲ τῆϲ τύχηϲ γενναίωϲ 2269 2270 ἐπίϲταϲο φέρειν. ἐτελεύτηϲε δὲ γηραιὸϲ ἔτη βιοὺϲ ο΄. ἀπεφήνατο· πάντων μέτρον ἄριϲτον. καὶ Σόλωνι ἐπέϲτειλεν οὕτω· πολλοὶ μέν τινέϲ εἰϲιν ἑταῖροι, καὶ οἶκοϲ πάντη· φαμὶ δ᾿ ἐγὼ ποτνιωτάταν ἔϲεϲθαι Σόλωνι τὰν Λίνδον. δαμοκρατεῖν μὲν οὖν, καὶ ἁ νᾶϲοϲ πελαγία.
2273
1721 Κλεόκριτοϲ· οὗτοϲ ἐκωμῳδεῖτο ὡϲ γυναικίαϲ καὶ κίναιδοϲ καὶ ξένοϲ καὶ δυϲγενὴϲ καὶ Κυβέληϲ υἱόϲ· ἐπεὶ ἐν τοῖϲ μυϲτηρίοιϲ τῆϲ Ῥέαϲ μαλακοὶ παρῆϲαν. ἦν δὲ καὶ τὴν ὄψιν ὀρνιθώδηϲ. εἴρηται οὖν ἐπὶ τῶν κιναίδων ἡ παροιμία.
2275
1723 Κλεομένηϲ· οὗτόϲ ἐϲτιν ὁ Πτολεμαίῳ τῷ Φιλοπάτορι ἐπιβουλὴν τεκτηνάμενοϲ· ὃϲ κακῶϲ μετήλλαξε τὸν βίον, ἀνὴρ γενόμενοϲ καὶ πρὸϲ τὰϲ ὁμιλίαϲ ἐπιδέξιοϲ καὶ πρὸϲ πραγμάτων οἰκονομίαν εὐφυὴϲ καὶ ϲυλλήβδην ἡγεμονικὸϲ καὶ βαϲιλικὸϲ τῇ φύϲει. ἔϲτι περὶ τούτου ἐν τῷ ἄνευ ξύλου μὴ βαδίζειν.
2276
1724 Κλεομήδηϲ, Ἀϲτυπαλαιεύϲ, Κίκκον τὸν Ἐπιδαύριον ἀπέκτεινεν ἐν τῇ πυγμῇ καὶ ἀφῃρημένοϲ τὴν νίκην ἔκφρων ἐγένετο ὑπὸ τῆϲ λύπηϲ καὶ ἀνέϲτρεψεν εἰϲ Ἀϲτυπάλαιαν. διδαϲκαλείῳ δὲ ἐπιϲτάϲ, ἐν ᾧ παῖδεϲ ἦϲαν ξ΄, ἀνατρέπει τὸν κίονα, ὃϲ τὸν ὄροφον εἶχεν. ἐμπεϲόντοϲ δὲ τοῦ ὀρόφου καὶ πάνταϲ ἀποκτείναντοϲ, καταλιθούμενοϲ ὑπὸ
τῶν ἀϲτῶν κατέφυγεν ἐϲ ἱερὸν καὶ ἐμβὰϲ ἐϲ κιβωτὸν καὶ τὸ ἐπίθεμα ἐφελκυϲάμεοϲ κάματον τοῖϲ Ἀϲτυπαλαιεῦϲι παρεῖχε. τέλοϲ τὰ ξύλα τῆϲ κιβωτοῦ καταρρήξαντεϲ οὐδένα εὑρον.
τῶν ἀϲτῶν κατέφυγεν ἐϲ ἱερὸν καὶ ἐμβὰϲ ἐϲ κιβωτὸν καὶ τὸ ἐπίθεμα ἐφελκυϲάμεοϲ κάματον τοῖϲ Ἀϲτυπαλαιεῦϲι παρεῖχε. τέλοϲ τὰ ξύλα τῆϲ κιβωτοῦ καταρρήξαντεϲ οὐδένα εὑρον.
2277
1725 Κλεόνικοϲ: ὄνομα κύριον.
2278
1726 Κλεόξενοϲ καὶ Δημόκλειτοϲ ἔγραψαν περὶ πυρϲῶν· ὧν τὴν
πραγματείαν ἐπεξειργάϲατο Πολύβιοϲ ὁ Μεγαλοπολίτηϲ, ὡϲ λέγει ἐν τοῖϲ ἱϲτορουμένοιϲ.
πραγματείαν ἐπεξειργάϲατο Πολύβιοϲ ὁ Μεγαλοπολίτηϲ, ὡϲ λέγει ἐν τοῖϲ ἱϲτορουμένοιϲ.
2279
1727 Κλεόπαϲ: ὄνομα κύριον.
2280
1728 Κλεοπάτρα.
2281
1729 Κλέοϲ: δόξα.
2282
2283
2284
2285
2286
1730 Κλεοφῶν, Ἀθηναῖοϲ, τραγικόϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ, Ἀκταίων, Ἀμφιάραοϲ, Ἀχιλλεύϲ, Βάκχαι, Δεξαμενόϲ, Ἡριγόνη, Θυέϲτηϲ, Λεύκιπποϲ, Περϲίϲ, Τήλεφοϲ.
1731 Κλέων, ὁ Κλεαινέτου. ἐπὶ Πύλον καὶ Σφακτηρίαν, χρονιζούϲηϲ τῆϲ πολιορκίαϲ, ἀπεϲτάλη, μανιώδηϲ ἀνήρ, βυρϲοδέψου παῖϲ· ὃϲ ἀντεπολιτεύϲατο Νικίᾳ τῷ Νικηράτου. πολλὰ δὲ ἐργαϲάμενοϲ ἔργα, ὕϲτερον εἰϲ Θρᾴκην ἀποϲταλεὶϲ ϲτρατηγὸϲ πολλὰϲ προϲεκτήϲατο πόλειϲ.
ἐν Ἀμφιπόλει δὲ γενόμενοϲ Λακεδαιμονίοιϲ ἐπολέμει, Βραϲίδου ϲτρατηγοῦντοϲ αὐτῶν. οὗ καὶ μαχόμενοϲ ὑπὸ Μυρκινίου πελταϲτοῦ βληθεὶϲ ἀπέθανεν.
ἐν Ἀμφιπόλει δὲ γενόμενοϲ Λακεδαιμονίοιϲ ἐπολέμει, Βραϲίδου ϲτρατηγοῦντοϲ αὐτῶν. οὗ καὶ μαχόμενοϲ ὑπὸ Μυρκινίου πελταϲτοῦ βληθεὶϲ ἀπέθανεν.
[1732] 1732 Κλεωναί: ὄνομα τόπου, ἔνθα διέτριβεν ὁ λέων, ὃν ἀνεῖλεν Ἡρακλῆϲ.
[1734] 1734 Κλεώνη: ὄνομα τόπου περὶ τὴν Νεμέαν.
[1735] 1735 Κλεωνίδηϲ: ὄνομα κύριον.
[1736] 1736 Κλεώνυμοϲ: οὗτοϲ ὁίψαϲπιϲ ἐγένετο. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἴ τιϲ
2288
ἐπιθυμεῖ ταξιαρχεῖν, ἐν ταῖϲ μάχαιϲ πάϲχει γε τοιαῦθ᾿, οἷά περ Κλεώνυμοϲ.
καὶ παροιμία· Κλεωνύμου δειλότεροϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· Κλεώνυμον τὸν ῥίψαϲπιν ἰδοῦϲαι ἔλαφοι ἐγένοντο. δειλὸϲ γὰρ ἦν. ὑπόγυον δὲ εἶπε, τῷ καιρῷ χρώμενοϲ εἰϲ αἰϲχύνην τοῦ δεδρακότοϲ· μείζονα γὰρ τὰ ὑπόγυα πταίϲματα τὴν ϲυμφορὰν ἔχει.
καὶ παροιμία· Κλεωνύμου δειλότεροϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· Κλεώνυμον τὸν ῥίψαϲπιν ἰδοῦϲαι ἔλαφοι ἐγένοντο. δειλὸϲ γὰρ ἦν. ὑπόγυον δὲ εἶπε, τῷ καιρῷ χρώμενοϲ εἰϲ αἰϲχύνην τοῦ δεδρακότοϲ· μείζονα γὰρ τὰ ὑπόγυα πταίϲματα τὴν ϲυμφορὰν ἔχει.
[1738] 1738 Κλέπτηϲ: ὁ τὰ ἀλλότρια ἀφαιρούμενοϲ, παρὰ τὸ κλέπτω, τὸ
2290
ἐπιθυμῶ. καὶ κλέπτω, τὸ παραλογίζομαι. Ὀμηροϲ· μὴ κλέπτε νόῳ. κλέπτηϲ δὲ ἀπὸ τοῦ καλύπτειν. λέγεται δὲ κλέπτηϲ καὶ ὁ ἐπὶ βλάβῃ τινὶ βλάψαϲ. καὶ αὖθιϲ· κλέπτων ἄρα καὶ ἀφανίζων τὴν ὑπόνοιαν.
2291
ὅτι τὸ παλαιὸν οὐ διεβέβλητο ἡ κλοπή, εἰ μὴ φωραθεὶϲ ὁ 2292 κλέπτων ὑπῆρχεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· εἴγε λαθεῖν αὐτὸν δεῖ, πῶϲ οὐ κόϲμιόν ἐϲτι τὸ κλέπτειν. κλέπτηϲ μὲν οὐχὶ μᾶλλον, εὐτυχὴϲ δ᾿ ἴϲωϲ. παρῴδηται παρὰ Ἀλκήϲτιδοϲ Εὐριπίδου· ϲὲ δ᾿ ἄλλη τιϲ γυνὴ κεκτήϲεται, ϲώφρων οὐχὶ μᾶλλον, εὐτυχὴϲ δ᾿ ἴϲωϲ.
ὅτι τὸ παλαιὸν οὐ διεβέβλητο ἡ κλοπή, εἰ μὴ φωραθεὶϲ ὁ 2292 κλέπτων ὑπῆρχεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· εἴγε λαθεῖν αὐτὸν δεῖ, πῶϲ οὐ κόϲμιόν ἐϲτι τὸ κλέπτειν. κλέπτηϲ μὲν οὐχὶ μᾶλλον, εὐτυχὴϲ δ᾿ ἴϲωϲ. παρῴδηται παρὰ Ἀλκήϲτιδοϲ Εὐριπίδου· ϲὲ δ᾿ ἄλλη τιϲ γυνὴ κεκτήϲεται, ϲώφρων οὐχὶ μᾶλλον, εὐτυχὴϲ δ᾿ ἴϲωϲ.
1739 λεπτόμενοι: ἀπατώμενοι. ἔπεμπεν αὐτῷ δῶρα γνοὺϲ
2293
κλέπτη ὄντα καὶ καταδεέϲτερον τῆϲ ἐγκεχειριϲμένηϲ πίϲτεωϲ.
1740 Κλέπτον οὐδετέρωϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲ δὲ καὶ κλέπτον βλέπει· οἷο ϲεϲηρὼϲ ἐξαπατήϲειν μ᾿ οἴεται.
[1741] 1741 Κλεψιποτῶ: τὸ φειδομένωϲ πίνω καὶ φενακίζω τὸν ϲυμπόττην.
2297
αὐτή γε μὴν κλεψιποτοῦϲα καὶ ϲωφρονοῦϲα.
2298
1742 Κλεψύδρα: ἡ πηγή. διὰ τὸ ποτὲ μὲν πλημμυρεῖν, ποτὲ δὲ
ἐνδεῖν.
ἐνδεῖν.
2302
1744 Κλειγένηϲ ὁ μικρόϲ, ὁ πονηρότατοϲ βαλανεύϲ· ὁπόϲοι κρατοῦϲι κυκηϲιτέφρου ψευδονίτρου τε κονίαϲ, καὶ κιμωλίαϲ γῆϲ. κυκηϲιτέφρου, κυκώϲηϲ τέφραν μεμιγμένην τῷ νίτρῳ. κιμωλία δὲ λευκὴ γῆ. λέγει οὖν, ὅτι πονηρότατόϲ ἐϲτι πάϲηϲ γῆϲ, ὅϲηϲ οἱ βαλανεῖϲ κρατοῦϲι,
κιμωλίαϲ καὶ τέφραϲ καὶ λοιπῆϲ τοιαύτηϲ. ὡϲ βαλανέα δὲ αὐτὸν εἰϲάγει, μικρὸν τὸ ϲῶμα.
κιμωλίαϲ καὶ τέφραϲ καὶ λοιπῆϲ τοιαύτηϲ. ὡϲ βαλανέα δὲ αὐτὸν εἰϲάγει, μικρὸν τὸ ϲῶμα.
2303
1745 Κλειδημίδηϲ: ὄνομα κύριον. καὶ Κλείδημοϲ, ὄνομα κύριον.
2304
λύϲιϲ ὀνείρου· κλεῖδαϲ κρατεῖν δὲ ϲύνθεϲιν δηλοῖ τρόπων.
2306
1747 Κλεῖε πηκτὰ δωμάτων: ἀντὶ τοῦ κλεῖε τὰϲ θύραϲ. Ὅμηροϲ· θύραϲ πυκινῶϲ ἀραρυίαϲ.
2307
1748 Κλείθροιϲ: κλειδώμαϲιν.
2308
1749 Κλείμαξ καὶ Κλειμακιϲμόϲ: πάλαιϲμα ποιόν.
2310
1751 Κλεινίαϲ: ὄνομα κύριον. ὅτι Κλεινίου παῖϲ ὁ Ἀλκιβιάδηϲ.
2311
1752 Κλεινόϲ: ἔνδοξοϲ· ἀπὸ τοῦ κλέουϲ.
2312
1753 Κλείω· αἰτιατικῇ. τὸ δοξάζω, καὶ τὸ ἀϲφαλίζω. καὶ Ἀποκλείω.
[1756] 1756 Κλειϲθένην ὁρῶ· Ἀριϲτοφάνηϲ. οὗτοϲ ἀεὶ ἐξυρᾶτο. λέγεται
2319
οὖν ἐπὶ τῶν ἀεὶ ξυρωμένων. ἦν δὲ Σιβυρτίου· καὶ τοῦτο ἔπραττε διὰ τὸ νέοϲ φαίνεϲθαι ἀεί. τοῦτο ἔπραττε καὶ Στράτων. ὦ θερμόβουλον
πρωκτὸν ἐξυρημένε, τοιόνδε δή, πίθηκε, τὸν πώγων᾿ ἔχων εὐνοῦχοϲ ἡμῖν ἦλθεϲ ἐϲκευαϲμένοϲ; ὁδὶ δὲ τίϲ ποτ᾿ ἐϲτίν; οὐ δήπου Στράτων;
πρωκτὸν ἐξυρημένε, τοιόνδε δή, πίθηκε, τὸν πώγων᾿ ἔχων εὐνοῦχοϲ ἡμῖν ἦλθεϲ ἐϲκευαϲμένοϲ; ὁδὶ δὲ τίϲ ποτ᾿ ἐϲτίν; οὐ δήπου Στράτων;
[1757] 1757 Κλειϲθένηϲ· Σοφοκλῆϲ· καὶ πῶϲ ἂν ἔτι γένοιτ᾿ εὔτακτοϲ
2320
πόλιϲ, ὅπου θεὸϲ γυνὴ γεγονυῖα πανοπλίαν ἕϲτηκ᾿ ἔχων, Κλειϲθένηϲ
δὲ κερκίδα; ὡϲ γυναικώδηϲ γὰρ διεβέβλητο Κλειϲθένηϲ.
δὲ κερκίδα; ὡϲ γυναικώδηϲ γὰρ διεβέβλητο Κλειϲθένηϲ.
[1758] 1758 Κλειϲθένουϲ ἀκρατέϲτεροϲ: οὗτοϲ ἐπὶ κιναιδίᾳ διεβέβλητο
2321
καὶ ἐγυναικίζετο. καὶ Κρατῖνοϲ· ληρεῖϲ ἔχων· γράφων αὐτὸν ἐν ἐπειϲοδίῳ· γελοῖοϲ ἔϲται Κλειϲθένηϲ κυβεύων.
[1759] 1759 Κλείϲιον: τόποϲ, ἐν ἵϲτανται οἱ βόεϲ.
[1761] 1761 Κλειϲοῦραι: οὕτω καλοῦνται τὰ ὀχυρώματα τῶν διαβάϲεων
2324
τῇ πατρίῳ τῶν Ῥωμαίων φωνῇ.
[1762] 1762 Κλείϲοφοϲ· ἐπεὶ οἱ Ἐλληνεϲ Κλειϲόφουϲ τε ᾄδουϲι καὶ Θήρωναϲ
2325
καὶ Στρουθίαϲ καὶ Χαιρεφῶντοϲ, ἀνθρώπουϲ ἐϲθίειν εἰδόταϲ εἰϲ
κόρον, καὶ δεινοὺϲ γαϲτέρα δέ, φέρε καὶ ἡμεῖϲ καὶ τι παίϲωμεν, παραϲίτου μνημονεύϲαντεϲ ἡμεδαποῦ.
κόρον, καὶ δεινοὺϲ γαϲτέρα δέ, φέρε καὶ ἡμεῖϲ καὶ τι παίϲωμεν, παραϲίτου μνημονεύϲαντεϲ ἡμεδαποῦ.
[1763] 1763 Κλειταγόρα, ποιήτρια Λακωνική. μέμνηται δὲ Ἀριϲτοφάνηϲ
2326
ἐν Δαναΐϲι.
[1764] 1764 Κλείταρχοϲ.
1765 Κλειτή: ἔνδοξοϲ. ϲημαίνει καὶ ὄνομα γυναικόϲ, μιᾶϲ τῶν
2328
Ἀμαζόνων.
[1766] 1766 Κλειτόμαχοϲ, Θηβαῖοϲ, ἐν Ἰϲθμῷ τοὺϲ παλαιϲτὰϲ καὶ πύκταϲ
2329
καὶ παγκρατιαϲτὰϲ ἐπὶ ἡμέραϲ τῆϲ αὐτῆϲ ἐνίκηϲε καὶ ἐν Πυθοῖ τοὺϲ παγκρατιαϲτάϲ. ἐν δὲ Ὀλυμπίᾳ δεύτεροϲ ὢν μετὰ Θάϲιον ἐπὶ παγκρατίῳ
2330
2331
2332
τε ἀνηγορεύθη καὶ πυγμῇ, ἐπάλαιϲε καὶ Ἠλείῳ Κάπρῳ καὶ ἐπαγκρατίαϲεν ἐπὶ ἡμέραϲ τῆϲ αὐτῆϲ. νικήϲαντοϲ δὲ Κάπρου, ἔλεγεν ὁ Κλειτόμαχοϲ, ὡϲ δίκαιον ἦν, εἰ εἰϲεκαλέϲαντο εἰϲ τὸ παγκράτιον πρὶν ἢ λαβεῖν αὐτὸν ἐν τῇ πυγμῇ τραύματα. ἐϲκληθέντοϲ οὖν τοῦ παγκρατίου, κρατηθεὶϲ ὑπὸ Κάπρου ὅμωϲ ἐχρήϲατο πρὸϲ τοὺϲ πύκταϲ
ἐρρωμένωϲ καὶ ἀκμῆτι τῷ ϲώματι καὶ μόνοϲ μιᾶϲ ἡμέραϲ εἴληφε πάληϲ καὶ παγκρατίου ϲτέφανον, ἐν μὲν παγκρατίῳ τὸν εἰρημένον Κλειτόμαχον, ἐν δὲ πάλῃ τὸν Παιάνιον καταγωνιϲάμενοϲ, ἄνδρα πολλοὺϲ εἰληφότα ϲτεφάνουϲ. ὥϲτε μετὰ μεγάλων πόνων καὶ ἰϲχυρᾶϲ ταλαιπωρίαϲ ἐγένοντο αὐτῷ αἱ νῖκαι.
ἐρρωμένωϲ καὶ ἀκμῆτι τῷ ϲώματι καὶ μόνοϲ μιᾶϲ ἡμέραϲ εἴληφε πάληϲ καὶ παγκρατίου ϲτέφανον, ἐν μὲν παγκρατίῳ τὸν εἰρημένον Κλειτόμαχον, ἐν δὲ πάλῃ τὸν Παιάνιον καταγωνιϲάμενοϲ, ἄνδρα πολλοὺϲ εἰληφότα ϲτεφάνουϲ. ὥϲτε μετὰ μεγάλων πόνων καὶ ἰϲχυρᾶϲ ταλαιπωρίαϲ ἐγένοντο αὐτῷ αἱ νῖκαι.
2333
1767 Κλειτοριάζειν: τὸ ἀκολάϲτωϲ ἅπτεϲθαι τοῦ γυναικείου αἰδοίου.
2334
1768 Κλεῖτοϲ: ὁ Ξενοφάντου. οὗτοϲ ἐπὶ κόμῃ ἐϲκώπτετο. οἱ δὲ Ἱερώνυμόν φαϲι, τὸν διθυραμβοποιόν· ὃϲ Ξενοφάντου μὲν ἦν υἱόϲ, περὶ παῖδαϲ δὲ ἄγαν ἐπτόητο. λάϲιον δὲ εἶχε τὸ ϲῶμα· ὥϲπερ οἱ
2335
Κένταυροι τὸ τῶν ἵππων μέροϲ. Κλειτὸϲ δὲ ὁ ἔνδοξοϲ.
2336
1769 Κλήδην.
2339
1771 Κλήθρη: ὄνομα δένδρου. καὶ Κλῆθρον, τὸ φυτόν.
2341
1773 Κληΐζω: καλῶ.
[1774] 1774 Κληΐϲατε: ὑμνήϲατε.
2342
1775 Κληΐϲαι οἱ ἀρχαῖοι λέγουϲιν, οὐ κλεῖϲαι. καὶ κληΐδα οὕτωϲ.
2346
1778 Κλήμηϲ, ἱϲτορικόϲ· ἔγραψε Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ καὶ αὐτοκράτοραϲ· καὶ Πρὸϲ Ἱερώνυμον περὶ τῶν Ἰϲοκρατικῶν ϲχημάτων· καὶ ἄλλα.
2347
2348
2349
2350
2351
1779 Κληρονομοῦϲα: ἡ ἐκκληϲία κοινῶϲ, ἰδικῶϲ δὲ ἡ κατ᾿ εὐϲέβειαν
ζῶϲα ψυχή.
ζῶϲα ψυχή.
1780 Κληρονομῶ: τὸ κατεξουϲιάζω, τὸ κτῶμαι. τοϲούτων
2352
ἐκληρονόμουν οἱ Ῥωμαῖοι κτημάτων, ὅϲων ϲωμάτων ὁ πόλεμοϲ.
[1781] 1781 Κληρονομῶ· ὅτε ϲημαίνει τὸ λαμβάνω καὶ μετέχω, γενικῇ· ὡϲ τό, ταύτηϲ
2354
γε τῆϲ αἰϲχύνηϲ κληρονομῶ. καί, ὅϲ γε κεκληρονόμηκαϲ τῶν φίλων τοῦ κηδεϲτοῦ.
αἰτιατικῇ δέ· ὡϲ τό, μέχρι τίνοϲ κληρονομήϲετε τὸ ὄροϲ τὸ ἅγιόν μου; καί, οὐκ ἔφθη κληρονομῆϲαι τὸν οὐρανόν. ἀντὶ τοῦ εὑρεῖν καὶ οἰκῆϲαι.
αἰτιατικῇ δέ· ὡϲ τό, μέχρι τίνοϲ κληρονομήϲετε τὸ ὄροϲ τὸ ἅγιόν μου; καί, οὐκ ἔφθη κληρονομῆϲαι τὸν οὐρανόν. ἀντὶ τοῦ εὑρεῖν καὶ οἰκῆϲαι.
[1782] 1782 Κλῆροϲ: τόποϲ, κτῆμα.
[1783] 1783 Κλῆροϲ: οὐϲία, ἢ λαχμόϲ. λέγεται κλῆροϲ καὶ τὸ ϲύϲτημα τῶν
2355
διακόνων καὶ πρεϲβυτέρων. κλῆροϲ καὶ ἡ κληρονομία.
1784 Κλῆροϲ: μέτρον γῆϲ. ὅθεν καὶ οἱ κληροῦχοι, ἀντὶ τοῦ οἱ τοὺϲ
2356
κλήρουϲ καὶ τὰ μέτρα τῆϲ γῆϲ κατέχοντεϲ. φωϲφόροϲ, ὦ ϲώτειῤ,
2357
ἐπὶ Παλλάδοϲ ἕϲταθι κλήρων, Ἄρτεμι. ὅτι Ἰακὼβ τοὺϲ ιβ΄ ἐϲχηκὼϲ
2358
υἱοὺϲ ἀπὸ τοῦ Βενιαμὶν ἀρξάμενοϲ ἀριθμεῖν καὶ εὑρὼν τὸν Λευὶ δέκατον τῷ θεῷ τοῦτον προϲήγαγεν, ἀποδεκατώϲαϲ καὶ τὰ τέκνα καὶ
πάντα ὅϲα ἦν αὐτῷ κατὰ τὴν ὑπόϲχεϲιν ἐν τῷ ἀποδιδράϲκειν αὐτόν· πάντα ὅϲα ἄν μοι δῷϲ, δεκάτην ἀποδεκατώϲω ϲοι. διὰ τοῦτο ἐνδύϲαϲ τὸν Λευὶ ϲτολὴν ἱερατείαϲ θυϲίαϲ προϲήνεγκε τῷ θεῷ ἐν Bεθήλ. κἀντεῦθεν οἱ μὲν τῇ κατὰ νόμον θυϲίᾳ τε καὶ λειτουργίᾳ προϲεδρεύοντεϲ Λευίται κέκληνται, οἱ δὲ κατὰ τὴν τῆϲ θείαϲ χάριτοϲ ἱερουργίαν
κληρικοὶ προϲηγορεύθηϲαν, διὰ τὸ γεγράφθαι· οὐκ ἔϲται τοῖϲ Λευίταιϲ κλῆροϲ ἐν υἱοῖϲ Ἰϲραήλ. ὁ γὰρ κύριοϲ μερὶϲ αὐτῶν καὶ κλῆροϲ. Κλήρουϲ δὲ ὁ Δαβὶδ τὰϲ τῶν πραγμάτων μεταβολὰϲ καλεῖ, πλοῦτον 2359 καὶ πενίαν, δουλείαν καὶ δεϲποτείαν, εἰρήνην καὶ πόλεμον. ἐν ταῖϲ χερϲί ϲου οἱ κλῆροί μου.
πάντα ὅϲα ἦν αὐτῷ κατὰ τὴν ὑπόϲχεϲιν ἐν τῷ ἀποδιδράϲκειν αὐτόν· πάντα ὅϲα ἄν μοι δῷϲ, δεκάτην ἀποδεκατώϲω ϲοι. διὰ τοῦτο ἐνδύϲαϲ τὸν Λευὶ ϲτολὴν ἱερατείαϲ θυϲίαϲ προϲήνεγκε τῷ θεῷ ἐν Bεθήλ. κἀντεῦθεν οἱ μὲν τῇ κατὰ νόμον θυϲίᾳ τε καὶ λειτουργίᾳ προϲεδρεύοντεϲ Λευίται κέκληνται, οἱ δὲ κατὰ τὴν τῆϲ θείαϲ χάριτοϲ ἱερουργίαν
κληρικοὶ προϲηγορεύθηϲαν, διὰ τὸ γεγράφθαι· οὐκ ἔϲται τοῖϲ Λευίταιϲ κλῆροϲ ἐν υἱοῖϲ Ἰϲραήλ. ὁ γὰρ κύριοϲ μερὶϲ αὐτῶν καὶ κλῆροϲ. Κλήρουϲ δὲ ὁ Δαβὶδ τὰϲ τῶν πραγμάτων μεταβολὰϲ καλεῖ, πλοῦτον 2359 καὶ πενίαν, δουλείαν καὶ δεϲποτείαν, εἰρήνην καὶ πόλεμον. ἐν ταῖϲ χερϲί ϲου οἱ κλῆροί μου.
1785 Κλῆροϲ Ἑρμοῦ: ϲυνηθείᾳ ἀρχαίᾳ ἔβαλλον οἱ κληροῦντεϲ εἰϲ
2360
ὑδρίαν ἐλαίαϲ φύλλον, ὃ προϲηγόρευον Ἑρμῆν· καὶ πρῶτον ἐξῄρουν τοῦτο, τιμὴν τῷ θεῷ ταύτην ἀπονέμοντεϲ· ἐλάγχανε δὲ ὁ μετὰ τὸν θεόν. Εὐριπίδηϲ ἐν Αἰόλῳ μνημονεύει τοῦ ἔθουϲ τούτου.
[1786] 1786 Κληρωτήρια: αἱ κληρωτικαὶ ἀρχαί, αἱ κληρώτριδεϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ·
2361
τὰ δὲ κληρωτήρια ποῖ τρέψειϲ; εἰϲ τὴν ἀγορὰν καταθήϲω 2362 2363 2364 (κληρώτριδα)· κᾆτα ϲτήϲαϲα παῤ Ἁρμοδίῳ κληρώϲω πάνταϲ, ἕωϲ ἂν εἰδὼϲ ὁ λαχὼν ἀπῄει χαίρων ἐν ποίῳ γράμματι δειπνεῖ καὶ κηρύξει τοὺϲ ἐκ τοῦ βῆτα ἐπὶ τὴν ϲτοὰν ἀκολουθεῖν τὴν βαϲίλειον δειπνήϲονταϲ. τὸ δὲ θῆτα εἰϲ τὴν παρὰ ταύτην. (θῆταϲ, θήτειον.) τοὺϲ δὲ τὸ κάππα εἰϲ τὴν ϲτοὰν χωρεῖν τὴν ἀλφιτόπωλιν. ἴνα κάπτωϲι, μὰ Δί’·
ἀλλ᾿ ἵν᾿ ἐκεῖ δειπνῶϲιν, οὕτω δὲ τὸ γράμμα μὴ ἐξελκυϲθῆ, καθὸ δειπήϲει, τούτουϲ ἐξελῶϲιν ἅπαντεϲ; ἀλλ᾿ οὐκ ἔϲτι τοῦτο παρ᾿ ἡμῖν· πᾶϲι γὰρ ἄφθονα πάντα παρέξομεν, ὥϲτε μεθυϲθεὶϲ αὐτῷ ϲτεφάνῳ πᾶϲ τιϲ ἄπειϲι τὴν δᾷδα λαβών.
τὰ δὲ κληρωτήρια ποῖ τρέψειϲ; εἰϲ τὴν ἀγορὰν καταθήϲω 2362 2363 2364 (κληρώτριδα)· κᾆτα ϲτήϲαϲα παῤ Ἁρμοδίῳ κληρώϲω πάνταϲ, ἕωϲ ἂν εἰδὼϲ ὁ λαχὼν ἀπῄει χαίρων ἐν ποίῳ γράμματι δειπνεῖ καὶ κηρύξει τοὺϲ ἐκ τοῦ βῆτα ἐπὶ τὴν ϲτοὰν ἀκολουθεῖν τὴν βαϲίλειον δειπνήϲονταϲ. τὸ δὲ θῆτα εἰϲ τὴν παρὰ ταύτην. (θῆταϲ, θήτειον.) τοὺϲ δὲ τὸ κάππα εἰϲ τὴν ϲτοὰν χωρεῖν τὴν ἀλφιτόπωλιν. ἴνα κάπτωϲι, μὰ Δί’·
ἀλλ᾿ ἵν᾿ ἐκεῖ δειπνῶϲιν, οὕτω δὲ τὸ γράμμα μὴ ἐξελκυϲθῆ, καθὸ δειπήϲει, τούτουϲ ἐξελῶϲιν ἅπαντεϲ; ἀλλ᾿ οὐκ ἔϲτι τοῦτο παρ᾿ ἡμῖν· πᾶϲι γὰρ ἄφθονα πάντα παρέξομεν, ὥϲτε μεθυϲθεὶϲ αὐτῷ ϲτεφάνῳ πᾶϲ τιϲ ἄπειϲι τὴν δᾷδα λαβών.
[1787] 1787 Κληρουχήϲαντεϲ.
2366
1788 Κληροῦχον: μέτοχον, κεκληρωμένην, κλῆρον ἐϲχηκυῖαν. Σοφοκλῆϲ·
2367
αἴδεϲαι δὲ μητέρα πολλῶν ἐτῶν κληροῦχον. καὶ Ἀππιανόϲ· Βολοῦϲκοι δὲ τοῖϲ πταίϲμαϲι τῶν γειτόνων οὐ καταπλαγέντεϲ ἐϲτράτευον ἐπὶ Ῥωμαίουϲ καὶ ἐπολιόρκουν τοὺϲ αὐτῶν κληρούχουϲ.
2368
1789 Κληρούχουϲ: γεωργούϲ. Ἡρόδοτοϲ.
2369
1790 Κληροῦχοι· κληροῦχοι ἐκαλοῦντο, οὓϲ Ἀθηναῖοι ἔπεμπον ἐπὶ τὰϲ πόλειϲ, ἃϲ ἐλάμβανον, κλήρουϲ ἑκάϲτοιϲ διανεμοῦνταϲ. οὕτωϲ Ἰϲοκράτηϲ ἐν Πανηγυρικῷ. Δημοϲθένηϲ δὲ ἐν τῷ Περὶ τῶν ϲυμμοριῶν κληρουχικὰ ἂν λέγοι τὰ τῶν ἐκπεμφθέντων εἰϲ ἑτέραν χώραν ἥντινα δήποτε κατὰ κληρουχίαν. πῶϲ γάρ; οὐ γὰρ οἷόν τε τὸν μὴ ἐπιδημοῦντα
Ἀθήνηϲι τριηραρχεῖν.
Ἀθήνηϲι τριηραρχεῖν.
2370
1791 Κλῆροι: αἱ δύο διαθῆκαι. τὸ δέ, ἐὰν κοιμηθῆτε ἀναμέϲον τῶν κλήρων· τὸ διηνεκῶϲ αὐταῖϲ προϲεδρεύειν.
2371
1792 Κλητεύει: εἰϲ δικαϲτήριον καλεῖ ἅμα μάρτυϲι τοῖϲ τῆϲ παραγγελίαϲ,
2372
οὓϲ κλήτοραϲ ὠνόμαζον. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ὅτε
τῶ ἐμαυτοῦ γ᾿ ἕνεκα χρημάτων ἕλκω ϲε κλητεύϲοντα. τουτέϲτι μαρτυρήϲοντα, ὅτι καλῶ αὐτὸν εἰϲ δικαϲτήριον.
τῶ ἐμαυτοῦ γ᾿ ἕνεκα χρημάτων ἕλκω ϲε κλητεύϲοντα. τουτέϲτι μαρτυρήϲοντα, ὅτι καλῶ αὐτὸν εἰϲ δικαϲτήριον.
[1793] Δ 1793 Κλητή: ἡ κεκαλεϲμένη.
2373
1794 Κλητῆρα· προκαλοῦμαί ϲ᾿, ὅϲτιϲ εἶ, πρὸϲ τοὺϲ ἀγορανόμουϲ βλάβηϲ τῶν φορτίων, κλητῆῤ ἔχουϲα Χαιρεφῶντα τουτονί.
2374
1795 Κλητῆρεϲ: μάρτυρεϲ. Κλητὴρ λέγεται ὁ καλῶν εἰϲ τὸ
2375
2376
2377
2378
δικαϲτήριον πάνταϲ. ϲημαίνει δὲ ἡ λέξιϲ καὶ τὸν μάρτυρα. Ἀριϲτοφάνηϲ
2379
Ὄρνιϲι· κλητήρ εἰμι νηϲιωτικόϲ. τουτέϲτιν ὁ τοὺϲ τὰϲ νήϲουϲ οἰκοῦνταϲ ϲυκοφαντῶν καὶ εἰϲ δικαϲτήριον ἄγων. καὶ αὖθιϲ· κλητῆρί τ᾿ εἰϲ ἄχυρον ἀποδεδρακότι.
1796 Κλητῆρεϲ καὶ Κλητεύειν· κλητῆρεϲ, οἱ ἄνδρεϲ, δἰ ὧν εἰϲ
2380
τὰϲ δίκαϲ προκαλοῦνται οἱ δικαζόμενοί τιϲιν· ἔδει γὰρ παρεῖναί τιναϲ ωϲπερ μάρτυραϲ τῆϲ προκλήϲεωϲ. κλητεῦϲαι δέ ἐϲτι τὸ κλητῆρα γενέϲθαι, ὡϲ Ἰϲαῖοϲ. λέγεται δὲ κλητεύεϲθαι καὶ ἐκκλητεύεϲθαι ἐπὶ τῶν μαρτύρων, ὅταν μὴ ὑπακούϲωϲι πρὸϲ τὴν μαρτυρίαν ἐν τῷ
δικαϲτηρίῳ· καὶ ἔϲτιν ἐπιτίμιον κατ᾿ αὐτῶν δραχμαὶ χίλιαι, ὡϲ Ἰϲαῖοϲ ἐν τῷ ὑπὲρ Πύθωνοϲ ἀποϲταϲίου.
δικαϲτηρίῳ· καὶ ἔϲτιν ἐπιτίμιον κατ᾿ αὐτῶν δραχμαὶ χίλιαι, ὡϲ Ἰϲαῖοϲ ἐν τῷ ὑπὲρ Πύθωνοϲ ἀποϲταϲίου.
[1797] 1797 Κλῆτοϲ: δόξα.
[1798] 1798 Κλητόϲ: ὁ κεκλημένοϲ, καὶ μὴ αὐθαίρετοϲ ἥκων. χρωμένοιϲ Λακεδαιμονίοιϲ περὶ πολέμου, καὶ κλητὸϲ ὁ θεὸϲ ἔφη καὶ ἄκλητοϲ
ἥξειν· καὶ πολεμοῦϲι κατὰ κράτοϲ νίκην ἔϲεϲθαι.
ἥξειν· καὶ πολεμοῦϲι κατὰ κράτοϲ νίκην ἔϲεϲθαι.
[1799] 1799 Κλήτωρ. Κλητώριον, ἡ βαϲιλικὴ τράπεζα.
[1800] 1800 Κλίβανοϲ: ἡ κάμινοϲ, ἑϲτία. καὶ κλίβανοϲ ἔοικε γυναικὶ
2383
διὰ τὸ δέχεϲθαι τὰ πρὸϲ τὸν βίον εὔχρηϲτα. πυρὸϲ δέ εἰϲι δεκτικά.
[1801] 1801 λίμα: τόποϲ.
1802 Κλιμάζει· Δείναρχοϲ· ὅταν οὖν κλιμάζῃ καὶ παράγῃ τοὺϲ
2385
νόμουϲ. ἀντὶ τοῦ παρακλίνει καὶ τρέπει. μήποτε δεῖ γράφειν βλιμάζει· ἀντὶ τοῦ θλίβει καὶ βιάζεται.
[1804] 1804 Κλιμακίζειν: μέμνηται Δείναρχοϲ ἐν τῇ ὑπὲρ Αἰϲχίνου εἰϲηγορίᾳ,
2388
λέγων· οὗτοϲ κλιμακίζει τοὺϲ νόμουϲ. ἔϲτιν δὲ οἷον παράγει καὶ διαϲτρέφει· ἴϲωϲ ἀπὸ τῆϲ κλίμακοϲ εἰρημένου τοῦ ὀνόματοϲ, ἥτιϲ οὖϲα ὄργανον βαϲανιϲτικὸν διαϲτρέφει τὰ ϲώματα τῶν βαϲανιζομένων.
καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· βαϲάνιζε πάντα τρόπον· ἐν κλίμακι δήνϲαϲ, 2389 κρεμάϲαϲ, ὑϲτριχίδι μαϲτιγῶν, δαίρων, ϲτρεβλῶν, ἔτι δ᾿ ἐϲ τὰϲ 2390 2391 ῥῖναϲ ὄξοϲ ἐγχέων, πλίνθουϲ ἐπιτιθείϲ, πάντα τ᾿ ἄλλα, πλὴν πράϲῳ μὴ τύπτε τοῦτον μηδὲ γητείῳ νέῳ.
καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· βαϲάνιζε πάντα τρόπον· ἐν κλίμακι δήνϲαϲ, 2389 κρεμάϲαϲ, ὑϲτριχίδι μαϲτιγῶν, δαίρων, ϲτρεβλῶν, ἔτι δ᾿ ἐϲ τὰϲ 2390 2391 ῥῖναϲ ὄξοϲ ἐγχέων, πλίνθουϲ ἐπιτιθείϲ, πάντα τ᾿ ἄλλα, πλὴν πράϲῳ μὴ τύπτε τοῦτον μηδὲ γητείῳ νέῳ.
2392
1805 Κλιμακόεϲϲαν: κλίμακα ἔχουϲαν ὑψηλήν.
2393
1806 Κλίμαξ: ἡ ϲκάλα.
2395
1808 Κλίνθη: ἐκλίθη.
2396
1809 Κλινίϲ: βόθριόν τι ἡ κλινὶϲ εἰϲτεταμένον, ἔγκυκλον. τουτὶ
2397
λάμβαν᾿ ἀπὸ τῆϲ κλινίδοϲ. καὶ Κλινίδιον ὑποκοριϲτικῶϲ.
[1810] 1810 Κλινοκοϲμοῦντα Διονύϲιον· ζήτει ἐν τῷ δαιτρόϲ.
2398
1811 Κλιϲία: ἡ ϲκηνή. λαμβάνεται δὲ καὶ ἐπὶ κλίνηϲ. λέξομαι
2399 ἐν μυχάτῳ· κλιϲίη δέ μοί ἐϲτιν ἑτοίμη.
2399 ἐν μυχάτῳ· κλιϲίη δέ μοί ἐϲτιν ἑτοίμη.
2400
1812 Κλιϲία: ἡ καθέδρα.
2401
1813 Κλίϲια: τὰ κουβούκλεια.
2402
1814 Κλιϲιάδεϲ: θύραι δίπτυχοι, ἢ ϲκηναί.
2404
1816 Κλίϲιϲ: ἡ κατ᾿ ἄνδρα κίνηϲιϲ.
2405
1817 Κλίϲιϲ ἐπὶ δόρυ ἐϲτὶν ἡ ἐπὶ τὰ δεξιὰ κλίϲιϲ, ἐφ᾿ ἕνα κλίϲιϲ ἡ ἐπὶ τὰ ἀριϲτερὰ κλίϲιϲ· ἐπ᾿ ἀϲπίδα κλίϲιϲ ἐϲτὶ καὶ αὐτὴ ὁμοίωϲ ἐπὶ τὰ ἀριϲτερά.
2407
1819 Κλιϲμόϲ: ἡ καθέδρα.
2408
1820 Κλιτόριον: πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ.
2412
1823 Κλιτύϲ: τὸ ἀπόκλιμα· καὶ ἡ ἐξοχὴ τῶν ὀρῶν. καὶ Κλιτύεϲ.
2413
1824 Κλόνιοϲ: ὄνομα κύριον.
[1827] 1827 Κλοπιμαῖοϲ.
[1828] 1828 Κλοποφορῶ: τὸ ἐν κλοπείᾳ φέρω.
[1829] 1829 Κλώδονεϲ: αἱ Βάκχαι τοῦ Διονύϲου παρὰ Μακεδόϲιν· αἱ κληθεῖϲαι ὕϲτερον Μιμαλόνεϲ ἀπὸ τῆϲ μιμήϲεωϲ.
1830 Κλῴζεται· κλῴζεται καὶ ϲυρίττεται· ἔϲτι δὲ ὅπη καὶ λίθοιϲ βάλλεται.
[1831] 1831 Κλώθει: καταϲπᾷ, ἐπιμερίζει.
[1832] 1832 Κλωθώ: ἡ μία τῶν Μοιρῶν. τρεῖϲ γάρ εἰϲι, Κλωθώ, Λάχεϲιϲ, Ἄτροποϲ. γὰρ ἐν θνητοῖϲιν ἠδύνατο καὶ μεμαυῖα εὑρέμεναι
2425
Κλωθὼ τῷδ’ ἕτερον φονέα. Κλώθω δὲ τὸ νήθω.
Κλωθὼ τῷδ’ ἕτερον φονέα. Κλώθω δὲ τὸ νήθω.
[1833] 1833 Κλών, κλωνόϲ: τοῦ δένδρου ὁ βλαϲτόϲ. καὶ Ἐκλώνιϲε,
2427
κλῶναϲ ἔκοψε.
[1834] 1834 Κλῶτπᾶϲ: ὄνομα κύριον.
[1836] 1836 Κλωπιτεύω· Κλοτοπεύω δέ.
[1837] 1837 Κλωϲτήρ: ὁ ἄτρακτοϲ, καὶ τὸ νῆμα.
1838 Κλώψ: κλέπτηϲ. Ξενοφῶν· εἰϲὶ γυμνῆτεϲ τῶν ἐφεπομένων
2433
ἡμῖ κλωπῶν. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· τόξῳ μὲν κλῶπαϲ βάλε, ϲάου Anth. δὲ φίλουϲ.
2438
1839 Κλοιόϲ: περιτραχήλιοϲ δεϲμόϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ὡϲ δ’ ἴδ᾿
2439
ὁμοίην εἰκόνα, παντοίῳ ϲχήματι φαινομένην, κλοιὸν ἔχων πέλαϲ ἦλθε, λέγων Λευκῶνι, κελεύειν τῷ κυνὶ καὶ βαίνειν· πεῖθε γὰρ ὡϲ ὑλάων.
2440
1840 Κλυδώνιον: κυκᾶ. καὶ κλύδωνα ἄμφω. Θουκυδίδηϲ β΄· καὶ
2441
τὰϲ κώπαϲ ἀδύνατοι ὄντεϲ ἐνκλύδωνι ἀναφέρειν. καὶ Κλυδώνιϲμα.
καὶ Κλυδωνῶ ῥῆμα, καὶ Κλυδωνίζω.
καὶ Κλυδωνῶ ῥῆμα, καὶ Κλυδωνίζω.
2442
1841 λύει: ἀκούει. καί πωϲ ὁ κλύων τοῦ λέγοντοϲ χαίρει
2443
μᾶλλον, τοῖϲ ϲοῖϲ ἄχεϲι καθυβρίζων. τῶν γὰρ μεγάλων ψυχῶν ἱεὶϲ οὐκ ἂν ἁμάρτοιϲ. καὶ Σοφοκλῆϲ· ἦπου τάλαινα τήνδ’ ὅταν κλύῃ φάτιν, ἥϲει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάϲῃ πόλει.
2444
1842 λῦθι· ἐπάκουϲον.
2445
1843 Κλύμενοϲ: οὕτω λέγεται ὁ Ἅδηϲ· ἢ ὅτι πάνταϲ προϲκαλεῖται
2446
εἰϲ ἑαυτόν, ἢ ὁ ὑπὸ πάντων ἀκουόμενοϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ὃϲ καὶ ἀμειλίκτοιο βαρὺ Κλυμένοιο νόημα καὶ τὸν ἀμείλικτον θυμὸν ἔθελξε λύρᾳ. περὶ Ὀρφέωϲ. καὶ αὖθιϲ· ἤδη γὰρ λειμῶναϲ ἐπὶ Κλυμένου
πεπόταται, καὶ δροϲερὰ χρυϲέαϲ ἄνθεα Περϲεφόνηϲ.
πεπόταται, καὶ δροϲερὰ χρυϲέαϲ ἄνθεα Περϲεφόνηϲ.
2447
1844 Κλύω: μανθάνω.
[1845] 1845 Κλυϲτήρ: τὸ ἰατρικὸν ἐργαλεῖον. κλυϲτῆρα προϲθέμενοϲ ὑπεξήγαγε τῆϲ ἑαυτοῦ γαϲτρὸϲ τὰ ϲκύβαλα.
2449
1847 Κλυτίδηϲ: ὄνομα κύριον.
2450
1848 Κλύτιοϲ.
2451
1849 Κλυτοτέχνηϲ: ὁ Ἡφαιϲτοϲ · ὡϲ ἔνδοξον ἔχων τὴν χαλκευτικήν. ὑϲπερ λἐγεται ό αὐτὸϲ καὶ αἰθαλόειϲ θεόϲ, ὁ χαλκεύϲ.
2452
1850 Κνᾶκον· ἐν Ἐπιγράμμαϲι· κνᾶκον ὑπηνήταν τόνδ’ ἀνέθηκε
τράγον.
τράγον.
2453
1851 Κνᾶν: κόπτειν, ξέειν. λαβὼν δελτίον δίπτυχον ἐκέλευϲε τὸν ηρὸν κνᾶν. ἀντὶ τοῦ ξέειν.
2454
2455
2456
2457
2458
1852 Κνάπτω. πρὸϲ Ξενοκράτην τὸν φιλόϲοφον ἐλθών τιϲ φιλοϲοφῆϲαι, μήτε γεωμετρικὴν μήτε ἀϲτρονομίαν μεμαθηκώϲ, τοῦτον
εἴπει· παρ ἐμοὶ πόκοϲ οὐ κνάπτεται.
εἴπει· παρ ἐμοὶ πόκοϲ οὐ κνάπτεται.
1853 Κνάφοϲ: ὄργανόν τι ἐν κύκλῳ κέντρα ἔχον, δι᾿ οὖ τοὺϲ
2459
βαϲανιζομένουϲ κτείνουϲιν· ὅμοιον δέ ἐϲτι κναφικῷ κτενί.
[1855] 1855 Κναφεύϲ: παρὰ τὸ κνῶ, τὸ ξύω. Ὀμηροϲ· ἐπὶ δ’ αἴγειον κνῇ
2462
τυρὸν κνήϲτι χαλκείῃ. γναφεὺϲ δὲ παρὰ τὴν τοῦ φάρουϲ γνάψιν· ἥτιϲ ἐϲτὶ παρὰ τὸ γανὸν καὶ λαμπρόν. καὶ ἔϲτι τὸ μὲν διὰ τοῦ
2463
κοινόν, τὸ δὲ διὰ τοῦ κ Ἀττικόν. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ἦν παρέχωϲι
τοῖϲ δεομένοιϲ οἱ κναφεῖϲ χλαίναϲ, ἐπειδὰν πρῶτον ἥλιοϲ τραπῇ, πλευρῖτιϲ ἂν ὑμῶν οὐδένα βλάψοι ποτέ.
τοῖϲ δεομένοιϲ οἱ κναφεῖϲ χλαίναϲ, ἐπειδὰν πρῶτον ἥλιοϲ τραπῇ, πλευρῖτιϲ ἂν ὑμῶν οὐδένα βλάψοι ποτέ.
[1856] 1856 Κναιόμενον: καταπονούμενον.
[1857] 1857 Κναίω: κόπτω.
[1858] 1858 Κνέφαλον: τύλη.
1859 Κνέφαϲ: ϲκότοϲ, νύξ. κλίνεται δὲ κνέφατοϲ. ὁ δὲ διαφεὶϲ
2464
τοὺϲ ἡγεμόναϲ ἐκίνει τὴν πρωτοπορίαν, κνέφατοϲ ἄρτι γενομένου.
[1862] 1862 Κνῇ: κόπτει. καὶ Ὀμηροϲ· κνῇ τυρόν.
1863 Κνηκίαϲ: ὁ λύκοϲ. Βάβριοϲ ἐν τοῖϲ μυθικοῖϲ· ὁ δ’ ἐκλυθεὶϲ
2472
πόνων τε κἀνίηϲ πάϲηϲ, τὸν κνηκίαν χάϲκωντα λακτίϲαϲ φεύγει. τουτέϲτι τὸν λύκον.
2477
1864 Κνηκίϲ: ἡ νεφελώδηϲ ζώνη, τὸ μικρὸν νέφοϲ. οὐδέ ποθι κνηκὶϲ ὑπεφαίνετο, πέπτατο δ’ αἰθήρ.
2478
1865 Κνήμη: τὸ κοῖλον τοῦ ϲκέλουϲ.
2479
1866 Κνημίϲ: τὸ ὑπόδημα.
2481
1868 Κνηϲείοντα: ἐπιθυμητικῶϲ ἔχοντα τοῦ κνᾶϲθαι.
2482
1869 Κνηϲθείην, Κνῆϲμα καὶ Κνηϲμονὴ καὶ Κνηϲμόϲ· ἐκ τοῦ κνήθω.
[1870] 1870 Κνηϲτιῶντεϲ τὰϲ ἀκοάϲ: ἀντὶ τοῦ ἐπιθυμητικῶϲ ἔχοντεϲ
ἀκούε.
ἀκούε.
2483
1871 Κνῆϲτιϲ: μάχαιρα. Ομηροϲ· κνήϲτι χαλκείῃ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· Anit. καὶ τὰν εὐχάλκωτον ἐῦγναπτόν τε κρεάγραν καὶ κνῆϲτιν.
[1872] 1872 Κνήφην λοιμώδη γενέϲθαι ϲυνέβη ποτὲ ταῖϲ τῶν Ῥιωμαίων γυαιξί.
2484
1873 Κνίδη: βοτάνη. καὶ Κνίδειοϲ καρπόϲ, τῆϲ Κνίδου.
[1875] 1875 Κνίζων: Ἀκύλαϲ ἐρευνῶν, Θεόδοτοϲ χαράϲϲων, Σύμμαχοϲ ἔχων ἢ ϲυλλέγων.
[1876] 1876 Κνῖϲα: ἡ ἀναθυμίαϲιϲ τῶν θυομένων τοῖϲ εἰδώλοιϲ. καὶ
2488
Κνιϲάριον, τὸ μικρὸν λίποϲ. καὶ Κνίϲεϲιν, ἀναθυμιάϲεϲιν.
2489
2490
2491
2492
2493
1877 Κνίϲηϲ: λίπουϲ, ἀναθυμιάϲεωϲ. τῆϲ δὲ κνίϲηϲ διαδοϲίμου
Ε γεομένηηϲ καὶ προϲπεϲούϲηϲ, ἤτηϲε τοῦ κρέωϲ.
Ε γεομένηηϲ καὶ προϲπεϲούϲηϲ, ἤτηϲε τοῦ κρέωϲ.
1878 Κνίϲματα: ϲπαράγματα. καὶ τὰ ποθεύντων κνίϲματα, καὶ
2494
μύϲτῃ λύχνον ἀπειπαμένη.
[1879] 1879 κνίψ: ζωῦφιον. ἡ γενικὴ τοῦ κνιπὸϲ μετέϲτη εἰϲ εὐθεῖαν, καὶ
2495
ϲημαίνει τὸν ὀλίγα δαπανῶντα.
[1881] 1881 Κνώδαλον: τὸ θαλάϲϲιον τὸ ἐν τῇ ἁλὶ κινούμενον ζῷον. κινώπετο δὲ τὸ χερϲαῖον, τὸ ἐν τῷ πέδῳ κινούμενον ἑρπετόν.
1882 Κνώδοντοϲ: τῆϲ ἀκμῆϲ τοῦ ξίφουϲ, τῆϲ ὀξείαϲ εἰϲ τὸ καίνειν.
2498
ἀπὸ δὲ τοῦ μέρουϲ τὸ ξίφοϲ δηλοῖ πῶϲ ἀποϲπάϲω πικροῦ τοῦδε κώδοτοϲ, ὦ τάλαϲ, ὑφ’ οὗ φονέωϲ ἄρʼ ἐξέπνευϲαϲ,
[1883] 1883 Κνώμενοϲ: γαργαλιζόμενοϲ.
[1885] 1885 Κνώϲϲω: τὸ κοιμῶμαι. Λούκουλλοϲ δὲ ὁ Ῥωμαῖοϲ τὸν
2500
Μιθριδάτην καταϲτρεψάμενοϲ καὶ προϲϲχὼν τῆ Τρῳάδι καὶ ϲκηνῶν παρὰ τὸ τῆϲ Ἀφροδίτηϲ τέμενοϲ ἤκουϲε χρηϲμοῦ τοιοῦδε· τὶ κνώϲϲειϲ, μεγάθυμε λέον; νεβροὶ δέ τοι ἐγγύϲ. καὶ ὃϲ ἐξαναϲτὰϲ καὶ πυθό μεννοϲ
ὡϲ εἴη πληϲίον ὁ βαϲιλεύϲ, ἐπιπεϲὼν διαφθείρει αὐτόν.
ὡϲ εἴη πληϲίον ὁ βαϲιλεύϲ, ἐπιπεϲὼν διαφθείρει αὐτόν.
[1886] 1886 Κνώϲϲουϲαν: κοιμωμένην. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· τὴν φύλακα
2501
κνώϲϲουϲαν ὑπέκφυγον.
[1887] 1887 νυζηθμόϲ: ἡ τῶν κυνῶν ὑλακὴ ὀδυρτική. ἡ ἀϲαφὴϲ τῶν κυῶ βοή.
1888 νυζημάτων: παρὰ Ἡροδότῳ. τουτέϲτι τῶν γοερῶν
2502
ἀποφθεγμάτων.
1889 Κνυζῶ: ἀπὸ τοῦ κόνυζα κονύζω, κνυζῶ. ἔνθεν καὶ κνυζηθμόϲ, ὡϲ μυκῶ, μυκηθμόϲ· ἡ τῶν κυνῶν ὑλακὴ ὀδυρτική. καὶ αὖθιϲ·
2508
κνύζοιέ τε οἱ κύνεϲ, ἀγχοῦ τῆϲ ὕληϲ γενόμενοι.
2509
1890 νυζώμενον: ϲτένοντα. μεταφορικῶϲ ἀπὸ τῶν ϲκυλάκων.
2510
ὁ δὲ κύναϲ ἐκ τῆϲ ἐπάλξεωϲ ἀπεξήρτα, ὥϲτε τοὺϲ φύλακαϲ κνυζωμένω
αὐτῶν μὴ καθεύδειν.
αὐτῶν μὴ καθεύδειν.
2511
1891 Κνυζώϲω: ἀπρεπεῖϲ ποιήϲω.
2512
1892 Κνῦμα: ὁ ἠρεμαῖοϲ κνηϲμόϲ. ὑποδουμένη ἤκουϲά τοι τὸ κνῦμά ϲου τῶν δακτύλων.
2513
1893 Κοάλεμοϲ: ματαιόφρων. κοεῖν γὰρ τὸ αἰϲθάνεϲθαι. καὶ ὁ
ἠλίθιοϲ καὶ ἀνόητοϲ.
ἠλίθιοϲ καὶ ἀνόητοϲ.
2514
1894 Κοάλεμοϲ: ἔγκειται τῆ λέξει τὸ ἠλέματον, ἤγουν τὸ μάταιον·
2515
καὶ τὸ κοεῖν, ὅ ἐϲτι νοεῖν. ὁ οὖν ἀνόητοϲ καὶ μάτην κοῶν κοάλεμοϲ λέγεται. Kοάλεμοι παρὰ Ἀριϲτοφάνει οἱ ἠλέματα κοοῦντεϲ καὶ νοοῦντεϲ.
[1895] 1895 Κοβαλεύειν: τὸ μεταϲτρέφειν τὰ ἀλλότρια μιϲθοῦ κατ’ ὀλίγον.
2516
1896 Κοβαλεία: οὕτωϲ ἐλέγετο ἡ προϲποίητοϲ μετὰ ἀπάτηϲ παιδιά. καὶ κόβαλοϲ, ὁ ταύτῃ χρώμενοϲ. ἔοικε δὲ ϲυνώνυμον τῷ βωμολόχῳ. Φιλόχοροϲ δευτέρῳ Ἀτθίδοϲ· οὐ γὰρ ἔνιοι λέγουϲι βωμολόχον τινὰ καὶ κόβαλον γενέϲθαι νομιϲτέον τὸν Διόνυϲον. Ἀριϲτοτέληϲ δὲ ἐν
δευτέρῳ Ζῴων ἱϲτορίαϲ τὸν ὦτόν φηϲι κόβαλον καὶ μιμητὴν ὄντα, ἀντορχούμενον ἁλίϲκεϲθαι.
δευτέρῳ Ζῴων ἱϲτορίαϲ τὸν ὦτόν φηϲι κόβαλον καὶ μιμητὴν ὄντα, ἀντορχούμενον ἁλίϲκεϲθαι.
2517
1897 Κόβαλοϲ: ἀνελεύθεροϲ, πανοῦργοϲ. ὁ λῃϲτήϲ, ἀπὸ τῆϲ κοπίδοϲ. ἢ ὁ κακότεχνοϲ· κόβαλα γάρ ἐϲτι τὰ κακά. καὶ Κοβαολξία,
2518
ἡ παρὰ πονηροῦ ἀνθρώπου κολακεία. τοὺϲ αὐτοὺϲ καὶ
2519 κορυνηφορεῖϲ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲπερεὶ γέρονταϲ ἡμᾶϲ ἐκκοβαλικεύεται. ἀντὶ τοῦ λῃϲτεύει. οἱ δὲ κόβαλον τὴν μετὰ ἀπάτηϲ παιδιάν.
2519 κορυνηφορεῖϲ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲπερεὶ γέρονταϲ ἡμᾶϲ ἐκκοβαλικεύεται. ἀντὶ τοῦ λῃϲτεύει. οἱ δὲ κόβαλον τὴν μετὰ ἀπάτηϲ παιδιάν.
1899 Κόγχη: κογχύλη, ὅθεν ἡ πορφύρα.
[1900] 1900 Κόγχην: τὸ ἐλάχιϲτον λέγουϲι. καὶ κόγχηϲ ἄξιον, τὸ οὐδενὸϲ
2526
ἄξιο. καὶ κόγχην διελεῖν, ἐπὶ τῶν ῥᾳδίωϲ τι ποιούντων. οἷον, ταὐτόν ἐϲτι τόδε τῷ κόγχην διελεῖν.
1901 Κογχύλαι· ὅτι Σὥϲπερ τῶν πτηνῶν καὶ πεζῶν οἱ γῦπεϲ καὶ
2527
οἱ κύνεϲ πόρρωθεν τῶν ὀϲμῶν ἀντιλαμβάνονται διὰ τὴν δίοϲμον τοῦ ἀέροϲ δύναμιν, οὕτω καὶ τῶν ἐνύδρων διὰ τὸ εἶναι καὶ ἐν ὕδατι τὴν δύναμιν ταύτην, πόρρωθεν τῶν ὀϲμῶν οἱ ἰχθύεϲ ἀντιλαμβάνονται. αἱ κογχύλαι γοῦν ὄψιν οὐκ ἔχουϲαι φαίνονται δελέατι ἐφεπόμεναι,
ὁμοίωϲ καὶ οἱ κροκόδειλοι τῶν κρεῶν ὑπὲρ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ὕδατοϲ κρεμαμένων ἐφέπονται αὐτοῖϲ.
ὁμοίωϲ καὶ οἱ κροκόδειλοι τῶν κρεῶν ὑπὲρ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ὕδατοϲ κρεμαμένων ἐφέπονται αὐτοῖϲ.
[1902] 1902 Κοδάλου χοίνιξ: παροιμία ἐπὶ τῶν μείζοϲι μέτροιϲ κεχρημένων.
[1903] 1903 Κοδομήϊον: καμινευτικόν.
[1905] 1905 Κοδράτοϲ, Ῥωμαῖοϲ, ἱϲτορικόϲ. ἔγραψεν Ἰάδι διαλέκτῳ ἱϲτορίαν
2531
Ῥωμαϊκὴν ἐν βιβλίοιϲ ιε΄, ἐπιγραφὴν δὲ Χιλιετηρίδα, καὶ περιέχει ἀπὸ κτίϲεωϲ Ῥώμηϲ ἕωϲ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μαμαίαϲ υἱοῦ Καίϲαροϲ.
[1906] 1906 Κοδρίτηϲ ἄρτοϲ.
[1908] 1908 Κόδροι: ἐθνικόν.
[1909] 1909 Κόθορνοϲ: ὑπόδημα ἀμφοτεροδέξιον. Ἀριϲτοφάνηϲ· τίϲ ὁ
2535
κόθορνοϲ τῆϲ ὁδοῦ; οἷον τί ὑποδηϲάμενοϲ πάρει; οὕτωϲ ἐκαλεῖτο
2536
καὶ Θηραμένηϲ, Ἀθηναῖοϲ ῥήτωρ, μαθητὴϲ Προδίκου τοῦ Κείου. εἴρηται
2537
δὲ ἐπὶ τοῦ ϲτρεφομένου ϲυνεχῶϲ. οὑτοϲ γὰρ καὶ τοῖϲ λ΄ ϲυνέϲπευδε καὶ τῷ πλήθει. ὅτι ὁ κόθορνοϲ ἀνδράϲι καὶ γυναιξὶ πρὸϲ τὰϲ ὑποδέϲειϲ Suid. ἁρμόττει.
δὲ ἐπὶ τοῦ ϲτρεφομένου ϲυνεχῶϲ. οὑτοϲ γὰρ καὶ τοῖϲ λ΄ ϲυνέϲπευδε καὶ τῷ πλήθει. ὅτι ὁ κόθορνοϲ ἀνδράϲι καὶ γυναιξὶ πρὸϲ τὰϲ ὑποδέϲειϲ Suid. ἁρμόττει.
[1910] 1910 Κόθουροϲ: ὁ κρύπτων.
2544
1912 Κοϊκοἶ.
2545
1913 Κόῖντοϲ: ὄνομα κύριον.
2546
1914 Κοκκιανόϲ: ὁ Δίων. ὄνομα κύριον.
2548
1916 Κόκκυ: Ἀττικῶϲ ἀντὶ τοῦ ταχύ.
2549
1917 Κοκύαι: αἱ πρόγονοι. ἀφ’ ὑμέων κοκύῃϲι καθημένη ἀρχαίῃϲι.
2550
1918 Κοκκύζω: φωνῶ. Κοκκύϲω, ϲύνθημα δώϲω.
2551
1919 Κοκύμηλα: εἶδοϲ ὀπωρῶν. τὰ παρ ἡμῖν λεγόμενα βερίκοκκα.
2553
1921 όκληϲ· ἐπηρώθη Ωράτιοϲ ὁ Ῥωμαῖοϲ τὸν ὀφθαλμὸν καὶ ἐπεκλήθη Κόκληϲ· τὸν γόὰρ ὀφθαλμὸν ὁκολοὺμ καλοῦϲι Ῥωμαῖοι.
2554
1922 Κόλα: ἡ γαϲτὴρ ταῖϲ κόλοιϲ.
2555
1923 Κόλλαβοϲ: ὁ μικρὸϲ ψωμόϲ.
2556
1924 Κολλάβουϲ: τοὺϲ ἄρτουϲ τοὺϲ ἐοικόταϲ τὴν πλάϲιν τοῖϲ
κολλάβοιϲ τῆϲ κιθάραϲ. οἱ δὲ εἶδοϲ πλακοῦντοϲ τετραγώνου ἢ ἄρτου 2557 μικροῦ· παρὰ τὸ ἐκ μεγάλων κολλυβίζεϲθαι. Κόλλαβοι γὰρ τὰ τῶν χορδῶν ἐπιτόνια.
κολλάβοιϲ τῆϲ κιθάραϲ. οἱ δὲ εἶδοϲ πλακοῦντοϲ τετραγώνου ἢ ἄρτου 2557 μικροῦ· παρὰ τὸ ἐκ μεγάλων κολλυβίζεϲθαι. Κόλλαβοι γὰρ τὰ τῶν χορδῶν ἐπιτόνια.
2558
1925 Κολαβριϲθείη: χλευαϲθείη, ἐκτιναχθείη, ἀτιμαϲθείη. κόλαβροϲ γὰρ ὁ μικρὸϲ χοῖροϲ. ἀντὶ τοῦ οὐδενὸϲ λόγου ἄξιοϲ νομιϲθείη.
2559
1926 Κ ολάζω· αἰτιατικῇ.
2560
1927 Κολακεύω· αἰτιατικῇ.
2561
1928 Κολακεία: ἡ ἀπάτη.
2562
1929 ολάκρετον· Ἀριϲτοφάνηϲ· καὶ νῦν ἀτεχνῶϲ ἐθέλω παρέχειν ὅ τι βούλει ϲοί, πλὴν τοῦ κολακρέτου γάλα πίνειν.
2563
1930 Κόλαξ: ἀπατεών.
2564
1931 Κολαϲϲαεύϲ: ἀπὸ τόπου.
2565
1932 Κολαϲϲαεῖϲ: οἱ Ῥόδιοι· οἴ τινεϲ ἀνέϲτηϲαν ἐν τῇ νήϲῳ
2566
2567
2568
2569
χαλκοῦ ἀνδριάντα τοῦ ἡλίου, ὃν διὰ τὸ μέγεθοϲ ἐκάλεϲαν Κολοϲϲόν, ἐπὶ Σελεύκου τοῦ Νικάνοροϲ υἱοῦ, διαδόχου Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακέδοοϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· αὐτῷ ϲοι πρὸϲ λυμπον ἐμακύναντο
2570
Κολοϲϲὸ τόνδε Ῥόδου ναέται Δωρίδοϲ, Ἀέλιε, χάλκεον, ἥνικα κῦμα
κατευνάϲαντεϲ Ἐνυοῦϲ ἔϲτεψαν πάτραν δυϲμενέων ἐνάροιϲ.
κατευνάϲαντεϲ Ἐνυοῦϲ ἔϲτεψαν πάτραν δυϲμενέων ἐνάροιϲ.
[1933] 1933 Κολαινὶϲ: ἐπώνυμον Ἀρτέμιδοϲ· ἀπὸ Κολαίνου τοῦ κτίϲαντοϲ
2571
τὸ ἱερόν· ἢ διὰ τὸ τὸν Ἀγαμέμνονα θῦϲαι αὐτῇ κόλον. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ὀρνέου κολαινίϲ.
[1934] 1934 Κολεκτάριοϲ· ἀργυραμοιβόϲ, ἤτοι ὁ κέρμα ἀντὶ ἀργύρου ἀλλαϲϲόμενοϲ·
2572
τραπεζίτηϲ, ὁ ἀργυροπράτηϲ, κολεκτάριοϲ.
τραπεζίτηϲ, ὁ ἀργυροπράτηϲ, κολεκτάριοϲ.
[1935] 1935 Κολεόπτερον: εἶδοϲ ζωῦφίου πτηνοῦ. παρὰ τὸ ὡϲ ἐν κουλεῷ τὰ πτερά ϲυνέχειν τῷ ἐλύτρῳ. τῆϲ μηλολόνθου λεγομένου καὶ τοῦ
2573
κανθἀρου.
[1936] 1936 ολεόϲ: ἡ ξιφοθήκη.
1937 Κολετρῶϲι: κατὰ τοῦ κόλου τύπτουϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέ
2575
τὸν δείλαιον κολετρῶϲιν ἀεί. ἢ καταπατοῦϲιν. ἀπὸ τῶν τὰϲ ἐλαίαϲ καταπατούντων. οἱ δὲ τὸ ἐνάλλεϲθαι τῇ κοιλίᾳ.
[1938] 1938 όλλη, κολλήεντα. καὶ Κολλήειϲ, ὁ κολλιῶν.
[1939] 1939 Κολιάϲ: ἐπιθαλαϲϲία ἄκρα τῆϲ Αττικῆϲ· ἐκ μεταφορᾶϲ τοῦ
2577
κόλου ὠνομαϲμένη. καὶ ἔϲτιν αὐτόθι Ἀφροδίτηϲ ἱερὸν Κωλιάδοϲ.
κόλου ὠνομαϲμένη. καὶ ἔϲτιν αὐτόθι Ἀφροδίτηϲ ἱερὸν Κωλιάδοϲ.
[1940] 1940 Κόλιξ: ὁ ἄρτοϲ. ὅθεν καὶ κολλούριον ἀπὸ τοῦ κολοβόν. καὶ
2578
πληθυντικῶϲ κόλικεϲ, ἀρϲενικῶϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἄρτοι.
[1941] 1941 Κολοβόν: τὸ ἐλλεῖπον. καὶ Κολοβόϲ, ὁ ϲιμόϲ.
[1942] 1942 Κολοβόρριν: ὁ μικρόρριν. καὶ Κολοβώματα.
[1944] 1944 Κολόκυμα: τὸ κωφὸν κῦμα καὶ μὴ ἐπικαχλάζον. ὠθῶν κόλον
2583
κυμα καὶ ταράττων καὶ κυκῶν. Ἀριϲτοφάνηϲ.
2589
1946 Κόλον: κενόν, μάταιον, κολοβόν. Ὀμηροϲ· πῆλ’ αὕτωϲ ἐν
2590
χεἱρὶ κόλον δόρυ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· τοῦτο τὸ δίπηχυ κόλον κέραϲ οὐμβρακιώτηϲ βουμολγὸϲ ταύρου κλάϲϲαϲ ἀτιμαγέλου.
[1947] 1947 ολοϲϲόϲ: ἄγαλμα. ὥϲπερ ὁ Ῥοδίων κολοϲϲὸϲ διὰ μέγεθοϲ καταπληκτικὸϲ ὦν, οὐκ ἔϲτιν ἐράϲμιοϲ, οὕτωϲ οὐδὲ Σεβαϲτιανὸϲ διὰ
τὸ ἀφιλοχρήματον θαυμαϲτὸϲ ἦν.
τὸ ἀφιλοχρήματον θαυμαϲτὸϲ ἦν.
2591
1948 Κολοϲύρτηϲ. καὶ Κολοϲυρτόϲ, θόρυβοϲ. μεγάλωϲ
2592
αἰρομένηϲ τῆϲ κόνεωϲ καὶ εἰϲ ἠέρα ἱκνουμένηϲ· τὸ γὰρ κοῖλον κυρτώϲεωϲ καὶ ὑπεροχῆϲ μετέχει. βέλτιον ὁ ὑπὸ τῶν κόλων ϲυρόμενοϲ κοπορτόϲ.
2593
1949 Κολούεται: ἐμποδίζεται. καὶ παρεκάλει τὴν πατρίδα ϲῳζειν
2594
ὅπλα λαβόνταϲ καὶ ὑβριϲτὴν δῆμον κολούειν. ἀντὶ τοῦ ἐμποδίζειν.
2595
1950 Κολούει: χρεοκοπεῖ, ἐλαττοῖ. ὁρῶν τοὺϲ παῖδαϲ ἐκδιαιτῶ
2596
μέουϲ, τοὺϲ δὲ ϲτρατιώταϲ πολλὰ κακὰ δρῶνταϲ ἀπῆρε, τοὺϲ μὲν ἵνα ἐπιρρώϲq, τοὺϲ δέ, κολούϲηται.
2597
1951 Κ όλουθοϲ, Λυκοπολίτηϲ, Θηβαῖοϲ, ἐποποιόϲ, γεγονὼϲ ἐπὶ τῶν χρόνων βαϲιλέωϲ Ἀναϲταϲίου. ἔγραψε Καλυδωνιακὰ ἐν βιβλίοιϲ ἕξ καὶ ἐγκώμια διʼ ἐπῶν καὶ Περϲικά.
2598
1952 Κόλουρα: τὰ μὴ ἔχοντα κέρκον, ἢ τὰ κολοβὴν ἔχοντα οὐράν· ἄπερ ἐν ταῖϲ 1ερουργίαιϲ οὐ θύεται. καθόλου γάρ, εἰ μὴ ἦν τέλειον
καὶ ὑγιέϲ, οὐκ ἐθύετο τοῖϲ θεοῖϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ’ οὐδὲ θύϲιμόϲ ἐϲτι αὐτὴν· κέρκον οὐκ ἔχει.
καὶ ὑγιέϲ, οὐκ ἐθύετο τοῖϲ θεοῖϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ’ οὐδὲ θύϲιμόϲ ἐϲτι αὐτὴν· κέρκον οὐκ ἔχει.
2599
1953 Κολουραία πέτρα: κοίλη, κεκαμμένη, ἢ ϲτρογγύλη, παρὰ Καλλιμάχ.
2600
1954 Kολλούρια: τὰ κολοβὰϲ ἔχοντα τὰϲ οὐράϲ. τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ
ἄρτων καὶ ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων λέγεται.
ἄρτων καὶ ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν φαρμάκων λέγεται.
2601
2602
2603
2604
2605
1955 Κολοφών: τὸ πέραϲ, τὸ μέγα καὶ ὑψηλὸν ἀκρωτήριον. λαμβάνεται δὲ ἐπὶ μεγάλων κακῶν.
1956 Κολοφώνιοϲ: ὄνομα κύριον.
[1957] 1957 όλλοψ: ἡ χορδή. καὶ Κόλλοπαϲ.
[1958] 1958 Κολλῶμαι· δοτικῇ.
[1959] 1959 Κολλώμενοϲ.
1960 Κολωνάων καὶ Νηϲάων: παραλόγωϲ ἐχρήϲατο Καλλίμαχοϲ·
2610
οὐ γὰρ παράγεται ἀπὸ κολώνηϲ, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κολωνοῦ.
[1961] 1961 Κολωνέταϲ: οὕτωϲ νόμαζον τοὺϲ μιϲθωτούϲ, ἐπειδὴ περὶ
2611
τὸ κολωνὸν εἱϲτήκεϲαν, ὅϲ ἐϲτι πληϲίον τῆϲ ἀγορᾶϲ· ἔνθα τὸ Ἡφαιϲτεῖο καὶ τὸ Εὐρυϲάκιόν ἐϲτιν. ἐκαλεῖτο δὲ ὁ κολωνὸϲ οὗτοϲ
ἀγοραῖοϲ. ἦν δὲ καὶ ἕτεροϲ κολωνὸϲ πρὸϲ τὸ τοῦ Ποϲειδῶνοϲ ἱερόν· οὖτοϲ δʼ ἂν εἴη ὁ τῶν ἱππέων.
ἀγοραῖοϲ. ἦν δὲ καὶ ἕτεροϲ κολωνὸϲ πρὸϲ τὸ τοῦ Ποϲειδῶνοϲ ἱερόν· οὖτοϲ δʼ ἂν εἴη ὁ τῶν ἱππέων.
[1962] 1962 ολώνεια: ὄνομα τόπου.
[1963] 1963 Κολώνη: πόλιϲ μεγάλη. ὁ δὲ ἐπὶ κολώνηϲ τινὸϲ ἱδρύϲαϲ
2613
τοὺϲ περὶ αὐτὸν ἱππεῖϲ τοῦ χάρακοϲ τὴν θέϲιν ἐϲκόπει.
1964 Κολωνόϲ: γῆϲ ἀνάϲτημα, τόποϲ ὑψηλόϲ. Προκόπιοϲ· ἐπειδὰν
2614
δὲ εἰϲ τὸν τοῦ ὄρουϲ κολωνὸν ἵκωνται, ἐνταῦθα ἡϲυχάζονταϲ τὸ λοιπὸν
2615
διαυυκτερεύειν. Ἀρριανόϲ· καθεώρων κολωνοὺϲ λίθων πολλαχοῦ
2616
τοῦ ὄρουϲ νενεμημένουϲ, τοὺϲ μὲν μείζουϲ, τοὺϲ δὲ ἐλάττουϲ· οὓϲ εἴκαζο ἐκ τοῦ πεδίου ϲυνενηνέχθαι. ἦν γὰρ οὐ φύϲει ὔλιθον, οὐδὲ
εὔγειον τὸ πεδίον, ἀλλ᾿ οἷον εἰκαϲθῆναι ἐκκακαθαρμένον.
εὔγειον τὸ πεδίον, ἀλλ᾿ οἷον εἰκαϲθῆναι ἐκκακαθαρμένον.
[1965] 1965 Κολῳόϲ: θόρυβοϲ.
1967 Κολοιόπτερα ζῷα: ὁ κάνθαροϲ καὶ ἡ μηλολόνθη, καὶ εἴ τι ἄλλο.
[1968] 1968 Κολοιὸϲ ποτὶ κολοιὸν ἱζάνει: φιλάλληλον γὰρ τὸ ζῷον
2620
καὶ ϲυναγελαϲτικόν. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν τοῖϲ ὁμοίοιϲ προϲομιλούντων.
2626
1970 Κόλυβα: ϲἰτοϲ ἑψητόϲ.
2627
1971 Κολυβιϲτήϲ: τραπεζίτηϲ.
2628
1972 Κόλυθρον: εἶδοϲ φυτοῦ.
2630
1975 Κόλυμβοϲ: ὁ τοῦ λουτροῦ.
2631
1976 Κολύμβων: εἶδοϲ νομίϲματοϲ.
2632
1977 Κολλύρα: εἶδοϲ ἄρτου. ἢ ὁ μικρὸϲ ἄρτοϲ, ὃν τοῖϲ παιδίοιϲ
2633
διδόαϲιν. ἢ εἰδοϲ πλακοῦντοϲ. καὶ Κολλυρίζω, τὸ τὰϲ λαλάγγαϲ τηγανίζω. καὶ ἐπιχωρίωϲ κολλούρια, τὰ λαλάγγια.
2636
1979 Κολχική: ἡ Λαζική.
2637
1980 Κομᾷ: γαυριᾷ, μέγα φρονεῖ, ϲτεφανοῦται, χλοηφορεῖ, τριχῶν
2638
ὑπερβολή κοϲμεῖται. ἢ περιουϲίᾳ χρημάτων μεγαλαυχεί μή
φθονεῖϲθ’ ὑμῖν κομῶϲιν. ἀντὶ τοῦ τρυφῶϲι, πλουτοῦϲι. τὸ γὰρ κομᾶν ἔλεγον ἐπὶ τοῦ τρυφᾶν καὶ γαυριᾶϲθαι καὶ μέγα φρονεῖν. ἄλλωϲ τε καὶ τὸ ταῖϲ θριξὶ κομᾶν.
φθονεῖϲθ’ ὑμῖν κομῶϲιν. ἀντὶ τοῦ τρυφῶϲι, πλουτοῦϲι. τὸ γὰρ κομᾶν ἔλεγον ἐπὶ τοῦ τρυφᾶν καὶ γαυριᾶϲθαι καὶ μέγα φρονεῖν. ἄλλωϲ τε καὶ τὸ ταῖϲ θριξὶ κομᾶν.
2639
1981 Κόμμα· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔοικε δ’ εἶναι τοῦ πονηροῦ κόμματοϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν νομιϲμάτων, ἐξ ὅλου χρυϲίου ἀποκεκομμένου.
ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν, φαύλου ϲυϲτήματοϲ. πονηρὸν κόμμα, ὁ παρακεκομμένοϲ ἄργυροϲ.
ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν, φαύλου ϲυϲτήματοϲ. πονηρὸν κόμμα, ὁ παρακεκομμένοϲ ἄργυροϲ.
2640
1982 Κομμαγηνή: ὄνομα τόπου. καὶ Κομμαγηνόϲ, ὁ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ τόπου.
[1983] 1983 Κόμανα: πόλιϲ, ἔνθα ὁ Χρυϲόϲτομοϲ ἐτάφη πρῶτον.
2641
1984 Κομάρουϲ: θηλυκῶϲ· ἀρϲενικῶϲ δὲ κοτίνουϲ. εἴδη δὲ δένδρων ταῦτα.
2642
2643
2644
2645
2646
1985 Κόμματα καὶ Κυρήβια· τὰ μὲν κυρήβιά ἐϲτι τὰ πίτυρα, τὰ δὲ κόμματα ἔοικε μέρη τινὰ ἢ τῆϲ καλάμηϲ, ἢ τῶν περὶ τὸν ϲῖτον αὐτὸν ἐν τῷ ϲτάχυϊ γενομένων ἢ τῶν ἀνθερίκων.
1986 Κομβέντον.
[1987] 1987 Κόμβοϲ· ὁ κόμβοϲ τῶν δύο χειριδίων, ὅταν τιϲ δήϲῃ ἐπὶ τὸν ἴδιον τράχηλον.
[1988] 1988 Κομβώματα: τὰ καλλωπίϲματα.
[1990] 1990 Κομεντίολοϲ: ὂνομα κύριον. ὁ δὲ Φιλιππικὸϲ ἀποχειροτονεῖται παραυτίκα,
2649
καὶ Κομεντίολον ὁ βαϲιλεὺϲ ϲτρατηγὸν ἁνίϲτηϲιν.
[1991] 1991 Κομείτην: ἐπιμελείαϲ ἠξίουν.
[1992] 1992 Κόμη· ἐν Ἰὼβ ὁ κύριοϲ· καὶ ἕϲπερον τὸν ἀϲτέρα ἐπὶ κόμηϲ
αὐτοῦ ἄξειϲ αὐτόν. κόμην τὴν ὑπερβολὴν τῆϲ λάμψεωϲ λέγει καὶ τὴν εὐπρέπειαν.
αὐτοῦ ἄξειϲ αὐτόν. κόμην τὴν ὑπερβολὴν τῆϲ λάμψεωϲ λέγει καὶ τὴν εὐπρέπειαν.
[1993] 1993 Κόμη: ἡ θρὶξ τῆϲ κεφαλῆϲ.
[1994] 1994 Κόμηϲ: ὁ λαοῦ ἄρχων. καὶ κλίνεται κόμητοϲ.
[1995] 1995 Κομήϲqϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· μηδὲν ταύτῃ γε κομήϲqϲ.
2652
ἀντὶ τοῦ ὑπερηφανήϲῃϲ. παρὰ τὸ τοὺϲ κομῶνταϲ καυχητιᾶν. εἰ καὶ ἀληθεύειϲ, φηϲί, μὴ μέγα φρονήϲῃϲ· οὐδὲν γὰρ ἢττον τὰ αὐτὰ πείϲῃ. ἐκόμων δὲ οἱ φιλόϲοφοι ἢ διὰ καρτερίαν ἢ διὰ ϲμικρολογίαν. ὡν ὑπὸ τῆϲ φειδωλίαϲ ἀπεκείρατ’ οὐδεὶϲ πώποτε. φηϲὶν Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Νεφέλαιϲ.
ἀντὶ τοῦ ὑπερηφανήϲῃϲ. παρὰ τὸ τοὺϲ κομῶνταϲ καυχητιᾶν. εἰ καὶ ἀληθεύειϲ, φηϲί, μὴ μέγα φρονήϲῃϲ· οὐδὲν γὰρ ἢττον τὰ αὐτὰ πείϲῃ. ἐκόμων δὲ οἱ φιλόϲοφοι ἢ διὰ καρτερίαν ἢ διὰ ϲμικρολογίαν. ὡν ὑπὸ τῆϲ φειδωλίαϲ ἀπεκείρατ’ οὐδεὶϲ πώποτε. φηϲὶν Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Νεφέλαιϲ.
1996 Κομῆται: ἀϲτέρεϲ, οἷον πωγωνίαϲ καὶ λαμπαδίαϲ πυρὰ ὑφεϲτῶτα
2653
παχέοϲ ἀέροϲ εἰϲ τὸν αἰθερώδη τόπον ἀνενεχθέντοϲ. ϲέλαϲ, πυρὸϲ ἀθρόου ἔξαψιϲ, περιφερομένου ταχέωϲ καὶ φανταϲίαν μήκουϲ ἐμφαίνοτοϲ. ὅτι τῶν παρὰ φύϲιν τέϲϲαρέϲ εἰϲι ποιότητεϲ ἀϲτέρων·
2654
κομήτηϲ, οὗ τὸ κάτω λεπτότατόν ἐϲτι, τὸ δὲ ἂνω ἥπλωται, ὡϲ ἐπὶ
κόμηϲ· δοκίαϲ, οὖ τὸ ὅλον λεπτόν, ὡϲ ἐπὶ δόρατοϲ· πωγωνίαϲ, οὖ τὸ κάτω μὲν ἥπλωται, τὸ δὲ ἄνω ϲτενότερον· βόθυνοϲ, ἡνίκα δοκεῖ βάθοϲ ἔχειν, ὡϲ ὁ φαινόμενοϲ ἀϲτήρ. καὶ παροιμία· οὐδεὶϲ κομήτηϲ ὅϲτιϲ οὔ. τὸ δὲ ἀκροτελεύτιον αὐτὸϲ ϲὺ πρὸϲ τὴν ἠχὼ τοῦ τριμέτρου ϲυνάρμοϲον· οὐ γὰρ ἔγωγε φθέγξομαι τὸ δεινὸν ἐκεῖνο πρᾶγμα καὶ
ὄνομα. οὐδεὶϲ κομήτηϲ, ὅϲτιϲ οὐ ψηνίζεται.
κόμηϲ· δοκίαϲ, οὖ τὸ ὅλον λεπτόν, ὡϲ ἐπὶ δόρατοϲ· πωγωνίαϲ, οὖ τὸ κάτω μὲν ἥπλωται, τὸ δὲ ἄνω ϲτενότερον· βόθυνοϲ, ἡνίκα δοκεῖ βάθοϲ ἔχειν, ὡϲ ὁ φαινόμενοϲ ἀϲτήρ. καὶ παροιμία· οὐδεὶϲ κομήτηϲ ὅϲτιϲ οὔ. τὸ δὲ ἀκροτελεύτιον αὐτὸϲ ϲὺ πρὸϲ τὴν ἠχὼ τοῦ τριμέτρου ϲυνάρμοϲον· οὐ γὰρ ἔγωγε φθέγξομαι τὸ δεινὸν ἐκεῖνο πρᾶγμα καὶ
ὄνομα. οὐδεὶϲ κομήτηϲ, ὅϲτιϲ οὐ ψηνίζεται.
1997 όμμι· κόμμι καὶ ὁ λιβανωτόϲ, καὶ τὸ ἐξηραμμένον ὀπῶδεϲ δάκρυον.
2659
1998 Κομιάτων: ἐξαίτηϲιν λαμβάνων τοῦ ἀφεθῆναι.
2661
2000 Κομιδή: ἡ ἀνάϲωϲιϲ. Ἡρόδοτοϲ. λέγεται δὲ καὶ ἡ ἄἡφιξιϲ, ἡ δίοδοϲ. Πολύβιοϲ· τῆϲ εἰϲ τοῦμπροϲθεν κομιδῆϲ καὶ τῆϲ ὅληϲ Ε ἐπιβολῆϲ ἀπέϲτη.
2662
2001 Κομιδήν: ἐπιμέλειαν. καὶ τὸ ἀπολαβεῖν τι τῶν προϲηκόν
2663
τῶν κομιδὴν ἐκάλεϲαν οἱ ῥήτορεϲ.
2664
2002 Κομίδιον.
2665
2003 Κόμιζε: ἐπιμελοῦ.
2666
2004 Κομίζεται· αἰτιατικῇ. ἀντὶ τοῦ ἔχει. ἃν ῇ θέλουϲα, πάντʼ ἐμοῦ κομίζεται.
2667
2005 Κομιϲτικὰ πλοῖα: οὕτωϲ ἐκαλεῖτο, ἐν οἷϲ ἐκόμιζον οἱ τύραννοι
τὰ ληφθέντα λάφυρα, ὡϲ γπερίδηϲ δηλοῖ.
τὰ ληφθέντα λάφυρα, ὡϲ γπερίδηϲ δηλοῖ.
[2006] 2006 Κόμοδα: δόϲιϲ ἐπὶ ϲειϲμοῦ παρεχομένη.
2668
2669
2670
2671
2007 όμοδοϲ, βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων· ὃϲ ὑπό τινοϲ τύχηϲ ἐλαυνόμενοϲ ἐϲ τοϲοῦτον μανίαϲ καὶ παροινίαϲ προὐχώρηϲεν, ὡϲ τὴν ἰδίαν προϲηγορία παραιτήϲαϲθαι, Ἡρακλέα δὲ καὶ Διὸϲ υἱὸν ὀνομάζεϲθαι· τούϲ
τε μῆναϲ ἀφʼ ἑαυτοῦ φέρειν τὰϲ προϲηγορίαϲ προϲέταξεν οὕτωϲ· λμαζόιοϲ, Κόμοδοϲ, Αὔγουϲτοϲ, Ἡράκλειοϲ, Ῥωμαῖοϲ, περαίρων, Ἀίητοϲ, Ἐὐϲεβήϲ, Ἐὐτυχήϲ, Λούκιοϲ, Αἴλιοϲ, Αὐρήλιοϲ. ἀποδυϲάμενόϲ τε τὸ Ῥωμαίων ϲχῆμα λεοντῆν ὑπεϲτρώννυτο καὶ ῥόπαλον ἐπεφέρετο· οὕτω τε θηρίοιϲ καὶ ἀνθρώποιϲ δημοϲίᾳ ἐμονομάχει, εὐϲτόχωϲ κατὰ
τὸ ἀληθὲϲ ἀκοντίζων καὶ παρὰ πάντων θαυμαζόμενοϲ. ἐπειδὰν δὲ εἰϲ πολλὴν μιαιφονίαν ἐτράπη, πάνταϲ ἀφειδῶϲ τοὺϲ ἀθλίουϲ καὶ λελωβημένουϲ ἄνδραϲ ἐϲ τὸ θέατρον ϲυναγαγὼν δρακοντοειδῆ τέ τινα περιθεὶϲ ἐκ γονάτων φάϲματα, ὡϲ γίγανταϲ τῷ ῥοπάλῳ κατειργάϲατο. καθεύδω δὲ ἐν τοῖϲ μονομαχείοιϲ, ἐκεῖθεν ἐϲ τὰϲ πανηγύρειϲ πρὸϲ
τῆϲ ϲυγκλήτου βουλῆϲ ὑπαντώμενοϲ ἐκ πάντων μὲν κακῶϲ διεβάλλετο, ὑϲτε καὶ τὴν Μαρκίαν, ἦν εἶχε παλλακῶν τιμιωτάτην, καταγνῶναι αὐτοῦ καὶ ἀπαγορεῦϲαι τὰ πραττόμενα. πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι ίκέτευον αὐτὸν μηδὲν ἀνάξιον τῆϲ βαϲιλείαϲ ποιεῖν.
τε μῆναϲ ἀφʼ ἑαυτοῦ φέρειν τὰϲ προϲηγορίαϲ προϲέταξεν οὕτωϲ· λμαζόιοϲ, Κόμοδοϲ, Αὔγουϲτοϲ, Ἡράκλειοϲ, Ῥωμαῖοϲ, περαίρων, Ἀίητοϲ, Ἐὐϲεβήϲ, Ἐὐτυχήϲ, Λούκιοϲ, Αἴλιοϲ, Αὐρήλιοϲ. ἀποδυϲάμενόϲ τε τὸ Ῥωμαίων ϲχῆμα λεοντῆν ὑπεϲτρώννυτο καὶ ῥόπαλον ἐπεφέρετο· οὕτω τε θηρίοιϲ καὶ ἀνθρώποιϲ δημοϲίᾳ ἐμονομάχει, εὐϲτόχωϲ κατὰ
τὸ ἀληθὲϲ ἀκοντίζων καὶ παρὰ πάντων θαυμαζόμενοϲ. ἐπειδὰν δὲ εἰϲ πολλὴν μιαιφονίαν ἐτράπη, πάνταϲ ἀφειδῶϲ τοὺϲ ἀθλίουϲ καὶ λελωβημένουϲ ἄνδραϲ ἐϲ τὸ θέατρον ϲυναγαγὼν δρακοντοειδῆ τέ τινα περιθεὶϲ ἐκ γονάτων φάϲματα, ὡϲ γίγανταϲ τῷ ῥοπάλῳ κατειργάϲατο. καθεύδω δὲ ἐν τοῖϲ μονομαχείοιϲ, ἐκεῖθεν ἐϲ τὰϲ πανηγύρειϲ πρὸϲ
τῆϲ ϲυγκλήτου βουλῆϲ ὑπαντώμενοϲ ἐκ πάντων μὲν κακῶϲ διεβάλλετο, ὑϲτε καὶ τὴν Μαρκίαν, ἦν εἶχε παλλακῶν τιμιωτάτην, καταγνῶναι αὐτοῦ καὶ ἀπαγορεῦϲαι τὰ πραττόμενα. πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι ίκέτευον αὐτὸν μηδὲν ἀνάξιον τῆϲ βαϲιλείαϲ ποιεῖν.
2008 Κομμονητόριον: ἐπιϲτολὴ προϲτακτική, ἀποϲτελλομένη εἰϲ
2672
χώραϲ.
[2009] 2009 Κομμόϲ: περίεργοϲ κόϲμηϲιϲ. ἡγεῖτο γυναικῶν μυρία πληθὺϲ
2673
μετὰ κομμοῦ καὶ ὀλολυγῆϲ. τουτέϲτι γόου καὶ ὀδυρμοῦ.
2010 Κομμοῦϲθαι: καλλωπίζεϲθαι περιέργωϲ καὶ γυναικωδῶϲ. οὕτωϲ
2675
Εὔπολιϲ.
[2011] 2011 Κομῶϲα: ἀνθοῦϲα. πλούτῳ κομῶντεϲ.
[2012] 2012 Κομμωτήϲ: καλλωπιϲτήϲ.
[2013] 2013 Κομμωτίζω: ἐπιμελοῦμαι.
2014 Κομμωτική: ἀπὸ τοῦ κόμπου· οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ κόπτω. Κομμόϲ,
2679
ὁ κεκομμένων τριχῶν κόϲμοϲ. Κομμωτικὸϲ δὲ ὁ ἐκ περιεργίαϲ κόϲμοϲ. καὶ Κομμωτικὸν οὐδετέρωϲ.
[2015] 2015 Κομμώτρια: ἐμπλέκτρια, ἡ κοϲμοῦϲα τὰϲ γυναῖκαϲ.
[2016] 2016 Κόμπαροϲ: ὃϲ ϲυνέζευκται εἰϲ ὑπηρεϲίαν τινί, ὁμοίωϲ τὴν
αὐτὴν ἐκτελῶν χρείαν.
αὐτὴν ἐκτελῶν χρείαν.
[2017] 2017 Κομπίνα.
[2018] 2018 Κομπολακύθου: ματαιοκόμπου καὶ κομπώδουϲ. παραπεποιημένον
2682
δέ ἐϲτι καὶ παραπεπλαϲμένον τὸ ὄνομα. ἀπὸ τοῦ λακεῖν γὰρ ἐν παραγωγῷ γέγονε τὸ ληκύθιον. ληκυiζειν γὰρ τὸ μεῖζον βοᾶν καὶ
ψοφεῖ· χον γὰρ ἀποτελεῖ καὶ ἡ λήκυθοϲ, ἐπεὶ καὶ αὐτὴ πεφύϲηται. πότα δὲ τὰ πεφυϲημένα κόμπον ποιεῖ ἀπὸ οὖν τοῦ κόμπου καὶ τῆϲ ληκύθου ϲυντέθειται.
ψοφεῖ· χον γὰρ ἀποτελεῖ καὶ ἡ λήκυθοϲ, ἐπεὶ καὶ αὐτὴ πεφύϲηται. πότα δὲ τὰ πεφυϲημένα κόμπον ποιεῖ ἀπὸ οὖν τοῦ κόμπου καὶ τῆϲ ληκύθου ϲυντέθειται.
[2019] 2019 Κόμποϲ: ἀλαζονεία, ἔπαρϲιϲ. πέφυρτο δὲ τῆ δεήϲει κόμποϲ
2683
βαρβαρικὸϲ καὶ ἔμφαϲιϲ εὐτυχίαϲ.
2020 Κομποφακελορρήμονα: ἀντὶ τοῦ βαρυρρήμονα, φάκελοι
2685
γὰρ τὰ βαρέα φορτία διὰ ξύλων.
[2021] 2021 Κόμπῳ: ἐπάρϲει, κενοδοξίᾳ. ἔϲτι τεκμηριῶϲαι, ὡϲ ὑπαινιττόμένοι
2686
γῆν ἔχειν ϲιδηροφόρον τῷ τοιῷδε κόμπῳ ἐχρήϲαντο.
[2022] 2022 Κομψευόμενοι: ἀλαζονευόμενοι. πεφώρανται δὲ ὅμωϲ τῇ
2687
πείρᾳ κομψευόμενοι τὴν ἐπωνυμίαν. περὶ ἱϲτοριογράφων ὑ λόγοϲ.
πείρᾳ κομψευόμενοι τὴν ἐπωνυμίαν. περὶ ἱϲτοριογράφων ὑ λόγοϲ.
2695
2024 Κομψεία: ἐλαφρία, ἀϲτειότηϲ, πιθανολογία, ἀλαζονεία.
2696
2025 Κομψόν: περίτρανον, περίλαλον, πανοῦργον, ἀπατητικόν,
2697 πιθανόν, τεχνικόν. ἔϲτι δ’ ὅτε καὶ ἀγαθὸν καὶ ϲπουδαῖον. ὁ δὲ τὸ τῶν ἀτυχημάτων οὐ φέρων κομψὸν αἰϲχίϲταιϲ ὕβρεϲι τὸν Bαρὰμ 2698 ἐξουθένηϲε γυναικείᾳ ἐϲθῆτι. Ἀριϲτοφάνηϲ Nεφέλαιϲ· πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν ϲυνουϲίᾳ. τουτέϲτι πιθανὸν καὶ εὔχαριν ἐν ϲυνόδῳ καὶ τῇ πρὸϲ τοὺϲ ἑτέρουϲ κοινωνίᾳ. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὑμὸϲ δὲ Κλειτο
φῶ τε καὶ Θηραμένηϲ ὁ κομψόϲ. ἀντὶ τοῦ ἀϲτεῖοϲ. Κλειτοφῶν δὲ ὡϲ ἀργὸϲ ἐκωμῳδεῖτο. νῦν δὲ ὡϲ παλίμβολον καὶ πανοῦργον βούλεται αὐτὸν ἀποδεῖξαι. διελθὼν λόγον περὶ ψυχῆϲ, ἐκ χρόνου κομψῶϲ μξμεριμνημένον. καὶ εἴ τιϲ αὐτοὺϲ ἀποθανεῖν δὶϲ λέγοι, οὐκ ἂν φανείη κομψόϲ, ἀλλὰ τῶν ϲυνετωτέρων. καὶ αὖθιϲ· τὸ
2699 πρᾶγμα κομψὸν καὶ ϲφόδρ ἐκ τοῦ ϲοῦ τρόπου.
2697 πιθανόν, τεχνικόν. ἔϲτι δ’ ὅτε καὶ ἀγαθὸν καὶ ϲπουδαῖον. ὁ δὲ τὸ τῶν ἀτυχημάτων οὐ φέρων κομψὸν αἰϲχίϲταιϲ ὕβρεϲι τὸν Bαρὰμ 2698 ἐξουθένηϲε γυναικείᾳ ἐϲθῆτι. Ἀριϲτοφάνηϲ Nεφέλαιϲ· πρῶτον μὲν εἶναι κομψὸν ἐν ϲυνουϲίᾳ. τουτέϲτι πιθανὸν καὶ εὔχαριν ἐν ϲυνόδῳ καὶ τῇ πρὸϲ τοὺϲ ἑτέρουϲ κοινωνίᾳ. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὑμὸϲ δὲ Κλειτο
φῶ τε καὶ Θηραμένηϲ ὁ κομψόϲ. ἀντὶ τοῦ ἀϲτεῖοϲ. Κλειτοφῶν δὲ ὡϲ ἀργὸϲ ἐκωμῳδεῖτο. νῦν δὲ ὡϲ παλίμβολον καὶ πανοῦργον βούλεται αὐτὸν ἀποδεῖξαι. διελθὼν λόγον περὶ ψυχῆϲ, ἐκ χρόνου κομψῶϲ μξμεριμνημένον. καὶ εἴ τιϲ αὐτοὺϲ ἀποθανεῖν δὶϲ λέγοι, οὐκ ἂν φανείη κομψόϲ, ἀλλὰ τῶν ϲυνετωτέρων. καὶ αὖθιϲ· τὸ
2699 πρᾶγμα κομψὸν καὶ ϲφόδρ ἐκ τοῦ ϲοῦ τρόπου.
2700
2026 όναβοϲ: ψόφοϲ, ἦχοϲ. ἀφριόεν κοναβηδὸν ἐπιπρίουϲα
2701
γένειον. περὶ Λακαίνηϲ γυναικὸϲ ὁ λόγοϲ.
2702
2027 Kοννᾶϲ: μέθυϲοϲ αὐλητήϲ. καὶ παροιμία· Κοννᾶϲ ϲτέφανον μὲν ἔχων, δίψῃ δ’ ἀπολωλώϲ. ὃϲ εἰϲ τὰ ϲυμπόϲια παρῆν ἀεὶ ἐϲτεμν
μέοϲ. ἢ ὅτι λυμπιονίκηϲ γενόμενοϲ πένηϲ ν, μηδὲν ἕτερον ἢ κότινο ἔχων. ἢ ὅτι αὐλητὴϲ ἦν ἄριϲτοϲ, πενιχρόϲ, πολλάκιϲ ϲτεφανωθείϲ· ἐφʼ οὖ Κρατῖνοϲ εἶπεν· ἔϲθιε καὶ ϲῇ γαϲτρὶ δίδου χάριν, ὄφρα ϲε λιμὸϲ ἐχθαίρq, Κοννᾶϲ δὲ φιλοϲτέφανόϲ ϲε φιλήϲει. λέγει δὲ αὐτὸν τοϲαῦτα νικήϲαντα μηδέπω τετιμῆϲθαι.
μέοϲ. ἢ ὅτι λυμπιονίκηϲ γενόμενοϲ πένηϲ ν, μηδὲν ἕτερον ἢ κότινο ἔχων. ἢ ὅτι αὐλητὴϲ ἦν ἄριϲτοϲ, πενιχρόϲ, πολλάκιϲ ϲτεφανωθείϲ· ἐφʼ οὖ Κρατῖνοϲ εἶπεν· ἔϲθιε καὶ ϲῇ γαϲτρὶ δίδου χάριν, ὄφρα ϲε λιμὸϲ ἐχθαίρq, Κοννᾶϲ δὲ φιλοϲτέφανόϲ ϲε φιλήϲει. λέγει δὲ αὐτὸν τοϲαῦτα νικήϲαντα μηδέπω τετιμῆϲθαι.
2703
2028 Κόνδυ : ποτήριον.
2704
2705
2706
2707
2708
2029 Κονδυλίϲαϲ: κονδύλοιϲ πλήξαϲ. ὁ δὲ Ἡρακλῆϲ παῖδα νίπτρα προϲφέροντα οὐ καταθύμια κονδυλίϲαϲ ἀπέκτεινεν.
2031 Κονία: ὁ κονιορτόϲ. νίτρον, ῥύποϲ. ἔλουϲαν ἡμᾶϲ ἄνευ
2711
κοίαϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ. καὶ οὐδετέρωϲ Κόνιον. καὶ Κονίqϲι.
[2032] 2032 Κονιορτοῦται· καὶ Κονιωμένουϲ, κόνεωϲ πεπληρωμένουϲ.
[2033] 2033 Κονιαταί: οἱ τοὺϲ τοίχουϲ παραχρίοντεϲ.
[2034] 2034 Κόνιον: βοτάνη δηλητήριοϲ. διὰ τοῦ ο μικροῦ διὰ τὸ μέτρον
2714
τοῦ ϲτίχου. πρὸϲ γὰρ Ἀθηναίων κόνιον μὲν ἁπλῶϲ ϲὺ ἐδέξω· αὐτοὶ δ’ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ ϲτόματι.
τοῦ ϲτίχου. πρὸϲ γὰρ Ἀθηναίων κόνιον μὲν ἁπλῶϲ ϲὺ ἐδέξω· αὐτοὶ δ’ ἐξέπιον τοῦτο τεῷ ϲτόματι.
2037 Κονιορτωϲάμενον: κόνιν ἐπιβαλόμενον. κονιορτωϲάμενοϲ καὶ τὸν ἐκ πορείαϲ κατὰ ϲπουδὴν ἐρχόμενον ἐπιφαίνοντα.
[2038] 2038 Κονίῳ: χρίω.
[2039] 2039 Κόνιϲ, κόνεωϲ, τῇ κόνει.
[2040] 2040 Κονίϲαλοϲ: κονιορτόϲ. ἢ ονίϲαλοϲ, δαίμων Πριάπώδηϲ·
2723
ἐκ τοῦ μὴ ὀκνεῖν καὶ ἐπὶ κόνεωϲ μίγνυϲθαι. καὶ Κονιϲάλεοϲ.
ἐκ τοῦ μὴ ὀκνεῖν καὶ ἐπὶ κόνεωϲ μίγνυϲθαι. καὶ Κονιϲάλεοϲ.
[2041] 2041 Κόνιϲαι: γυμνάϲθητι. καὶ Κεκονῖϲθαι, τὸ γυμνάζεϲθαι.
2731
2043 Kονίϲτρα. οὐδ’ αὖ κονίϲτραϲ εἰϲ τὸ ῥίψαι τοὺϲ πόνουϲ.
2732
2044 Κονίϲτρα: παλαίϲτρα. ἢ κυλίϲτρα.
2733
2045 Κόνοϲ ἀρτοξύῃ: παρcιμία ἐπὶ τῶν ἀνταποδιδόντων.
[2046] 2046 Κονοϲκογκόλοροϲ: ὁ Ἑλληνιϲτὶ ὀνομαζόμενοϲ Σαρδανάπαλοϲ· ὃϲ τὰ γυναικεῖα φρονῶν καὶ περὶ τρυφὰϲ ἀϲχολούμενοϲ κατελύθη
ὑπὸ Ἀρβάκου τοῦ ἰδίου ϲτρατηγοῦ, ἀναγκαϲθεὶϲ ἐλθεῖν εἰϲ ἑκούϲιον θἀννατο καὶ ϲὺν τοῖϲ βαϲιλείοιϲ ἑαυτὸν κατακαῦϲαι. ὁ δὲ Ἀρβάκηϲ οὗτοϲ καὶ τὴν βαϲιλείαν μετέθηκεν εἰϲ Μήδουϲ.
ὑπὸ Ἀρβάκου τοῦ ἰδίου ϲτρατηγοῦ, ἀναγκαϲθεὶϲ ἐλθεῖν εἰϲ ἑκούϲιον θἀννατο καὶ ϲὺν τοῖϲ βαϲιλείοιϲ ἑαυτὸν κατακαῦϲαι. ὁ δὲ Ἀρβάκηϲ οὗτοϲ καὶ τὴν βαϲιλείαν μετέθηκεν εἰϲ Μήδουϲ.
2734
2047 όννουϲ· ἐδωρεῖτο δὲ πᾶϲι τὰ πρέποντα, τοῖϲ μὲν παιϲὶ κόνουϲ καὶ ψέλλια, τοῖϲ δὲ νεανίϲκοιϲ ὁραμβὰϲ καὶ μαχαίραϲ. Πολύβιόϲ
φηϲι.
φηϲι.
2735
2048 Κόνου ψῆφον: ἐπὶ τῶν οὐδενὸϲ ἀξίων. ὁ δὲ Κόννοϲ λυρῳδὸϲ ἦν, ὥϲ τινέϲ φαϲιν, τῶν ἀφώνων· ὡϲ δέ τινεϲ κιθαρῳδόϲ.
2736
2049 Κονῶ: τὸ ἀγωνιῶ.
2738
2051 Κονϲούλουϲ: αὐτοκράτοραϲ αὐτοὺϲ οἱ τὴν τῶν Ῥωμαίων πολιτείαν διοικοῦτεϲ ὑνόμαϲαν οἷα δὴ προβούλουϲ καὶ προηγόρουϲ τινάϲ· οῦϲ Ἕλληνεϲ μετὰ ταῦτα διὰ τὴν ὑπεροχὴν τῆϲ ἐξουϲίαϲ ὑπάτουϲ προϲηγορεύκαϲι. ζήτει ἐν τῷ ὕπατοι πλατύτερον.
[2053] 2053 Κόξα: τὸ ὀπίϲω τοῦ γονατίου μέρουϲ.
2742
2055 Κοππατίαϲ ἵππουϲ ἐκάλουν, οἷϲ ἐγκεχάρακται τὸ κ ϲτοιχεῖον, ὡϲ ϲαμφόραϲ τοὺϲ ἐγκεχαραγμένουϲ τὸ ϲ καὶ τὸ ν χαραϲϲόμενον ϲὰν
ἔλεγο· αἱ δὲ χαράξειϲ αὖται ἔτι καὶ νῦν ϲῳζονται ἐπὶ τοῖϲ ἵπποιϲ· ϲυευγυμένου γὰρ τοῦ κ καὶ τοῦ ϲ τὸ ϲχῆμα τοῦ ἀριθμοῦ καταοεῖϲθαι, οὗ προηγεῖται τὸ κόππα· παρὰ γὰρ τοῖϲ γραμματιϲταῖϲ 2743 2744 2745 2746 οὕτω διδάϲκεται, καὶ καλεῖται κόππα τὸ ϥ΄ τινὲϲ δὲ κοππατίαν ἐξηγήϲαντο τὸν κόπτοντα ταῖϲ ὁπλαῖϲ τὸ ἔδαφοϲ, οὐ δεόντωϲ ὑποτιθέμενοι· οὐδὲ γὰρ βουκεφάλαϲ καλοῦμεν διὰ τὸ μορφὴν τοιαύτην ἔχειν, ἀλλὰ διὰ τὸ οὕτω κεχαράχθαι· οἷοϲ οἶμαι καὶ ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοϲ
ἵπποϲ ἦν, ᾦ τελευτήϲαντι τὴν Βουκέφαλον Ἀλεξάνδρειαν ἔκτιεϲεν, ἐντάφιον αὐτῷ τῆϲ ἀρετῆϲ χαριζόμενοϲ πόλιν.
ἔλεγο· αἱ δὲ χαράξειϲ αὖται ἔτι καὶ νῦν ϲῳζονται ἐπὶ τοῖϲ ἵπποιϲ· ϲυευγυμένου γὰρ τοῦ κ καὶ τοῦ ϲ τὸ ϲχῆμα τοῦ ἀριθμοῦ καταοεῖϲθαι, οὗ προηγεῖται τὸ κόππα· παρὰ γὰρ τοῖϲ γραμματιϲταῖϲ 2743 2744 2745 2746 οὕτω διδάϲκεται, καὶ καλεῖται κόππα τὸ ϥ΄ τινὲϲ δὲ κοππατίαν ἐξηγήϲαντο τὸν κόπτοντα ταῖϲ ὁπλαῖϲ τὸ ἔδαφοϲ, οὐ δεόντωϲ ὑποτιθέμενοι· οὐδὲ γὰρ βουκεφάλαϲ καλοῦμεν διὰ τὸ μορφὴν τοιαύτην ἔχειν, ἀλλὰ διὰ τὸ οὕτω κεχαράχθαι· οἷοϲ οἶμαι καὶ ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοϲ
ἵπποϲ ἦν, ᾦ τελευτήϲαντι τὴν Βουκέφαλον Ἀλεξάνδρειαν ἔκτιεϲεν, ἐντάφιον αὐτῷ τῆϲ ἀρετῆϲ χαριζόμενοϲ πόλιν.
[2056] 2056 Κοπιοδόρπιον: τρύφοϲ τι.
[2058] 2058 Κ όπιϲ: ὁ λάλοϲ, ὁ ῥήτωρ.
[2061] 2061 ό πτοντεϲ· τὰ ὑποζύγια κόπτοντεϲ οὕτω τῇ ἀπορίᾳ ἀντεῖχον.
2755
ἀντὶ τοῦ χρώμενοι τούτοιϲ πρὸϲ ἐδωδήν.
2062 Κόπτω· Ἀριϲτοφάνηϲ εφέλαιϲ· ἀλλ’ οὐχὶ κόπτω τὴν θύραν.
2756
ἐπὶ μὲν τῶν ἔξωθεν κρουόντων τὸ κόπτειν λέγεται, ἐπὶ δὲ τῶν ἔϲωθε ψοφεῖν. ἱκανῶϲ δὲ τοῦτο διέϲτειλε Μένανδροϲ ἐπὶ μὲν τῶν ἔξωθεν λέγων, κόψω τὴν θύραν. ἐπὶ δὲ τῶν ἔϲωθεν· ἀλλ’ ἐψόφει καί τιϲ τὴν θύραν ἐξιών. εἰ νὴ Δία τὰϲ γνάθουϲ αὐτῶν δὶϲ ἢ τρὶϲ
ἔκοψε ὥϲπερ βουπάλου, φωνὴν ἂν οὐκ εἶχον. καὶ αὖθιϲ· λάβετέ μου θοἰμάτιον· κόψω βουπάλῳ τὸν ὀφθαλμόν.
ἔκοψε ὥϲπερ βουπάλου, φωνὴν ἂν οὐκ εἶχον. καὶ αὖθιϲ· λάβετέ μου θοἰμάτιον· κόψω βουπάλῳ τὸν ὀφθαλμόν.
[2063] 2063 Κορακήϲιον.
2764
2066 Κόραξ: εἶδοϲ ὀρνέου. καὶ ὁ ὐήτωρ, ὁ τῆϲ ὐητορικῆϲ εὑρετήϲ, περὶ οὗ καὶ τὸ κακοῦ κόρακοϲ κακὸν ῴὸν εἰρημένον. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ μηχανήματοϲ.
2765
2067 Κόραξ ὑδρεύει: ἐπὶ τῶν δυϲχερῶϲ τινων τυγχανόντων.
2766
2068 Κοράττειν: τὸ ἄγαν προϲμένειν, καὶ λιπαρεῖν. ἀπὸ τῶν περὶ
τὰϲ θύραϲ κοράκων περιπετομένων καὶ μὴ ἀποχωρούντων.
τὰϲ θύραϲ κοράκων περιπετομένων καὶ μὴ ἀποχωρούντων.
2767
2069 Κορβανᾶϲ: παρὰ ουδαίοιϲ ὁ ἱερὸϲ θηϲαυρόϲ. Πιλᾶτοϲ τὸν
2768
ἱερὸ θηϲαυρὸν εἰϲ καταγωγὴν ὑδάτων καταναλίϲκων ταραχὴν ἐκίνηϲε. κατῆγε δὲ ἀπὸ υ΄ ϲταδίων. καὶ παραϲτήϲαϲ ϲτρατιώταϲ πολλοὺϲ ἀπέκτεινεν.
[2070] 2070 Κορβῖνοϲ: ὁ Bαλέριοϲ. ἀπὸ τοῦ κόρακοϲ· κορβοὺϲ γὰρ καλοῦϲι Ῥωμαῖοι τοὺϲ κόρακαϲ, καὶ ἴϲωϲ ἀπὸ τοῦ κρ]ζειν· ἐπεὶ ὁ κόραξ ἐν τῇ πρὸϲ Κελτὸν μονομαχίᾳ ϲυνέπραξε. καὶ ζήτει τὴν ἱϲτορίαν ἐν τῷ ἀμύϲϲει.
2769
2071 Κορδακίζει: αἰϲχρὰ ὀρχεῖται. Κόρδαξ γὰρ εἶδοϲ ὀρχήϲεωϲ
κμικῆϲ. καὶ ὁ Κορδακιϲμόϲ.
κμικῆϲ. καὶ ὁ Κορδακιϲμόϲ.
2770
2072 Κορδυαῖοι: ὄνομα ἔθνουϲ.
2771
2073 Κορδύλη: πᾶν τὸ ἐξέχον καὶ ϲυνεϲτραμμένον. καὶ ὁ περὶ τὸν ὧμον δεϲμόϲ. καὶ παροιμία, Κορδύληϲ οὐκ ἄξιοϲ.
2772
2074 Κορέαϲ: πόλιϲ.
2773
2075 Κορείαϲ: παρθενίαϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· χρύϲεοϲ ἀψαύϲτοιο διέτμαγεν ἅμμα κορείαϲ.
2774
2076 Κορεῖν: κοϲμεῖν βίβλουϲ, ἢ ϲαίρειν.
2775
2077 κόρη: ἡ Περϲεφόνη. Δηὼ δὲ ἡ Δημήτηρ.
2776
2078 Κόρη: ἡ παρθένοϲ. παρὰ τὸ κορῶ, τὸ καθαίρω. καὶ κόρη, ἡ
τοῦ ὀφθαλμοῦ· διʼ ἦϲ τὸ ὑγρὸν προβέβληται ὥϲτε διʼ αὐτοῦ ἀντίλαμβάνεϲθαι τῶν ὁρατῶν. κόρη δ’ ἂν λέγοιτο καὶ τὸ τρῆμα τὸ ἐν τῷ ῥαγοειδεῖ χιτῶνι, παρὰ τὸ διʼ αὐτῆϲ χεῖϲθαι τὸ διορατικὸν πνεῦμα, χόρη τιϲ οὐϲα, καὶ κόρη. κόρη οὖν τὸ τρῆμα τοῦ ῥαγοειδοῦϲ 2777 2778 2779 2780 καὶ τὸ διὰ τοῦ νεύρου προῖὸν ὀπτικὸν πνεῦμα· τὸ δὲ ἐπὶ ταύτῃ δέρμα κερατοειδὴϲ χιτών. ὅταν οὖν παχυνθῇ οὗτοϲ ἢ ἀπὸ οὐλῶν τινῶν ἐκ τραυμάτων ἐνϲκιρωθειϲῶν ἐν αὐτῷ, ϲυμβαίνει τὸ μὴ ὁρᾶν· οὕτω καὶ ἡ μήνιγξ παθοῦϲα τὸ μὴ ἀκούειν. ὅτι ἐπὶ τῶν κριτῶν
τῶν Ἰουδαίων ἐβαϲίλευϲε Μολοϲϲῶν Ἄδηϲ, ὃϲ ἔϲχε θυγατέρα, ἥν ἐκάλεϲε Κόρην· τὰϲ γὰρ εὐπρεπεῖϲ γυναῖκαϲ οἱ Μολοϲϲοὶ κόραϲ ἐκάλουν. ταύτην ἐφίληϲεν ὁ Πειρίθουϲ καὶ ἐβουλήθη νυκτὸϲ ἁρπάϲαι. γνοὺϲ δὲ τοῦτο ὁ πατὴρ αὐτῆϲ Ἄδηϲ ἔδηϲεν ὃν εἶχε πρὸ τῆϲ θύραϲ κύνα, ὃν ἐκάλει διὰ τὸ μέγεθοϲ ρικέρβερον, καὶ ἐλθόντα κατὰ ϲύνταξιν
τὸν Πειρίθουν διεχρήϲατο· ἐξελθούϲηϲ δὲ τῆϲ κόρηϲ πρὸϲ βοήθειαν καὶ αὐτὴν διεχρήϲατο. περὶ ἦϲ φαϲιν, ὅτι ὁ Πλούτων αὐτὴν ἦρπαϲε. λέγεται δὲ Κόρη καὶ Κόροϲ, ὁ νεώτατοϲ, ἀπὸ τοῦ κορῶ Σ τὸ ἐπιμελοῦμαι· πολλῆϲ γὰρ ἐπιμελείαϲ δέονται οἱ νεώτεροι. καὶ ἐπὶ τοῦ ὀφθαλμοῦ ὁμοίωϲ. νεωκόροϲ δὲ οὐχ ὁ ϲαρῶν τὸν νεών, ἀλλ’ ὁ
ἐπιμελούμενοϲ αὐτοῦ.
τοῦ ὀφθαλμοῦ· διʼ ἦϲ τὸ ὑγρὸν προβέβληται ὥϲτε διʼ αὐτοῦ ἀντίλαμβάνεϲθαι τῶν ὁρατῶν. κόρη δ’ ἂν λέγοιτο καὶ τὸ τρῆμα τὸ ἐν τῷ ῥαγοειδεῖ χιτῶνι, παρὰ τὸ διʼ αὐτῆϲ χεῖϲθαι τὸ διορατικὸν πνεῦμα, χόρη τιϲ οὐϲα, καὶ κόρη. κόρη οὖν τὸ τρῆμα τοῦ ῥαγοειδοῦϲ 2777 2778 2779 2780 καὶ τὸ διὰ τοῦ νεύρου προῖὸν ὀπτικὸν πνεῦμα· τὸ δὲ ἐπὶ ταύτῃ δέρμα κερατοειδὴϲ χιτών. ὅταν οὖν παχυνθῇ οὗτοϲ ἢ ἀπὸ οὐλῶν τινῶν ἐκ τραυμάτων ἐνϲκιρωθειϲῶν ἐν αὐτῷ, ϲυμβαίνει τὸ μὴ ὁρᾶν· οὕτω καὶ ἡ μήνιγξ παθοῦϲα τὸ μὴ ἀκούειν. ὅτι ἐπὶ τῶν κριτῶν
τῶν Ἰουδαίων ἐβαϲίλευϲε Μολοϲϲῶν Ἄδηϲ, ὃϲ ἔϲχε θυγατέρα, ἥν ἐκάλεϲε Κόρην· τὰϲ γὰρ εὐπρεπεῖϲ γυναῖκαϲ οἱ Μολοϲϲοὶ κόραϲ ἐκάλουν. ταύτην ἐφίληϲεν ὁ Πειρίθουϲ καὶ ἐβουλήθη νυκτὸϲ ἁρπάϲαι. γνοὺϲ δὲ τοῦτο ὁ πατὴρ αὐτῆϲ Ἄδηϲ ἔδηϲεν ὃν εἶχε πρὸ τῆϲ θύραϲ κύνα, ὃν ἐκάλει διὰ τὸ μέγεθοϲ ρικέρβερον, καὶ ἐλθόντα κατὰ ϲύνταξιν
τὸν Πειρίθουν διεχρήϲατο· ἐξελθούϲηϲ δὲ τῆϲ κόρηϲ πρὸϲ βοήθειαν καὶ αὐτὴν διεχρήϲατο. περὶ ἦϲ φαϲιν, ὅτι ὁ Πλούτων αὐτὴν ἦρπαϲε. λέγεται δὲ Κόρη καὶ Κόροϲ, ὁ νεώτατοϲ, ἀπὸ τοῦ κορῶ Σ τὸ ἐπιμελοῦμαι· πολλῆϲ γὰρ ἐπιμελείαϲ δέονται οἱ νεώτεροι. καὶ ἐπὶ τοῦ ὀφθαλμοῦ ὁμοίωϲ. νεωκόροϲ δὲ οὐχ ὁ ϲαρῶν τὸν νεών, ἀλλ’ ὁ
ἐπιμελούμενοϲ αὐτοῦ.
[2079] 2079 Κόρημα: τὸ ϲάρον, τὸ κόϲμητρον. μὴ κόρει τὴν Ἐλλάδα.
2781
ἀντὶ τοῦ ἔρημον οἰκητόρων ποιῶν διὰ τῶν πολέμων. ἦν δὲ καὶ ἀρά τιϲ αὕτη τοῖϲ ἀρχαίοιϲ, ὡϲ που καὶ Μένανδρόϲ φηϲιν· ἐκκορηθείηϲ ϲύ γε, βουλόμενοϲ τὸ ἄρδην ἀπολέϲθαι ϲημᾶναι.
[2081] 2081 Κόρηϲ, κόρεωϲ. ἀρϲενικῶϲ διὰ τοῦ η. Ἀριϲτοφάνηϲ. κόριϲ δὲ θηλυκῶϲ, κόριδοϲ.
[2082] 2082 ορήϲατε: ἐπιμελήθητε.
[2083] 2083 Κορηϲόϲ: ὄνομα τόπου, ἢ ποταμοῦ. καὶ Κορηϲία, πόλιϲ.
[2085] 2085 Κορρίδηϲ ὁ Σόλων ἐκέκλητο πατρωνυμικῶϲ.
[2086] 2086 Κορικῶϲ: γυναικικῶϲ, ὡϲ κόρη.
2792
2088 Κορίννα Θεϲπία, λυρική· οἱ δὲ Κορινθίαν εἰρήκαϲι. νόμουϲ λυρικούϲ.
2794
2090 Κορινθικόν· οὐδέποτʼ ἀμήϲαντι Κορινθικόν· οὔποτε πικρᾶϲ τῆϲ ἀφιλοϲταχύου γευϲαμένῳ πενίηϲ. ζήτει περὶ Κορίνθου ἐν τῷ Διὸϲ Κόρινθοϲ.
2795
2091 Κόριννοϲ, Ἰλιεύϲ, ἐποποιὸϲ τῶν πρὸ Oμήρου, ὥϲ τιϲιν ἔδοξε· καὶ πρῶτοϲ γράψαϲ τὴν Ἰλιάδα, ἐἔτι τῶν τρωϊκῶν ϲυνιϲταμένων. ἦν
δὲ Παλαμήδουϲ μαθητὴϲ καὶ ἔγραψε τοῖϲ ὑπὸ Παλαμήδουϲ εὑρεθεῖϲι Δωρικοῖϲ γράμμαϲιν. ἔγραψε δὲ καὶ τὸν Δαρδάνου πρὸϲ Παφλαγόναϲ πόλεμον, ὡϲ ἐκ τούτου λαβεῖν καὶ τῆϲ ποιήϲεωϲ πᾶϲαν ὑπόθεϲιν μμροααὶ ἐντάξαι τοῖϲ αὑτοῦ βιβλίοιϲ.
δὲ Παλαμήδουϲ μαθητὴϲ καὶ ἔγραψε τοῖϲ ὑπὸ Παλαμήδουϲ εὑρεθεῖϲι Δωρικοῖϲ γράμμαϲιν. ἔγραψε δὲ καὶ τὸν Δαρδάνου πρὸϲ Παφλαγόναϲ πόλεμον, ὡϲ ἐκ τούτου λαβεῖν καὶ τῆϲ ποιήϲεωϲ πᾶϲαν ὑπόθεϲιν μμροααὶ ἐντάξαι τοῖϲ αὑτοῦ βιβλίοιϲ.
2797
2093 Κόριον: κοράϲιον μικρόν.
2798
2094 Κορθύεται: κορυφοῦται, αὔξεται, ὑψοῦται, ἐπαίρεται. καὶ Κόρθυϲ, τὸ εἰϲ ὕψοϲ ἀνάϲτημα. ὁ δὲ ποιήϲαϲ ἐξ ἄμμου κόρθυν
2799
καὶ ἐξάραϲ τῆϲ γῆϲ οὐκ ἐπὶ πολύ, πάλιν τῷ ποδὶ καταϲτρώϲαϲ, αὖθιϲ τὸ δάπεδον ὁμαλὲϲ ἐποίηϲεν.
2800
2095 Κορκορυγάϲ: βοάϲ, ταραχάϲ, θορύβουϲ. λῦϲον δὲ μάχαϲ καὶ κορκορυγάϲ, ἵνα Λυϲιμάχην ϲε καλῶμεν. Ἀρι.τοφάνηϲ· οἱ ταῖϲ ἀρχαίϲ ἐπέχοντεϲ, τινὰ κορκορυγὴν ἐκύκων. ἀντὶ τοῦ ταραχὰϲ ἐκίνουν.
2801
2096 Κορκορυγμοί: ταραχαί.
2802
2097 Κορνηλία: ὄνομα κύριον. καὶ Κορνήλιοϲ. ἐπίϲκοποϲ, ὃϲ
2803 διεκρίθη Ναυάτου. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ναυάτοϲ.
2803 διεκρίθη Ναυάτου. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ναυάτοϲ.
2804
2098 Κορνοῦ τοϲ· δύω ϲυγγραφέε Ῥωμαίων ἤϲτην, Πῖτοϲ Λiβιοϲ, οὗ διαρρεῖ πολὺ καὶ κλεινὸν ὄνομα, καὶ Κορνοῦτοϲ. πλούϲιον μὲν οὖν ἀκούω καὶ ἄπαιδα τοῦτον, ϲπουδαῖον δὲ οὐδὲν ὄντα. τοϲαύτη δὲ ἦν ἡ διαφορότηϲ ἐϲ τούϲδε τοὺϲ ἄνδραϲ τῶν ἀκροωμένων, ὡϲ τοῦ
2805 2806 2807 2808 μlὲν Κορνούτου παμπλείϲτουϲ ἀκούειν, θεραπείᾳ τε καὶ κολακείᾳ τοῦ ἀνδρὸϲ ϲυρρέονταϲ καὶ διὰ τὴν ἀπαιδίαν ἐλπίδι κληρονομίαϲ· τοῦ γε μὴν Λιβίου ὀλίγουϲ, ἀλλὰ ὡν τι ὄφελοϲ ἦν καὶ ἐν κάλλει ψυχῆϲ καὶ ἐν εὐγλωττίᾳ. καὶ ταῦτα μὲν ἐπράττετο. ὁ χρόνοϲ δὲ ὁ ἄπρατόϲ τε
καὶ ἀδέκαϲτοϲ καὶ ἡ τούτου φύλαξ καὶ ὀπαδὸϲ καὶ ἔφοροϲ ἀλήθεια, μήτε χρημάτων δεόμενοι, μηδὲ μὴν ὀνειροπολοῦντεϲ ἐκ κλήρου διαδοχή, μήτʼ ἄλλῳ τῳ αἰϲχρῷ καὶ κιβδήλῳ τε καὶ καπήλῳ καὶ ἥκιϲτα ἐλευθέρῳ ἁλιϲκόμενοι, τὸν μὲν ἀνέφηναν καὶ ἐξεκάλυψαν, ὥϲπερ κεκρυμμένον θηϲαυρὸν καὶ κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐϲθλά, τὸ τοῦ Ὁμήρου,
τοῦτον τὸν Λίβιον· τοῦ δὲ πλουϲίου καὶ μέντοι καὶ περιρρεομένου τοῖϲ χρήμαϲι λήθην κατεχέαντο τοῦ Κορνούτου. καὶ ἴϲαϲιν τιϲ ἢ οὐδεὶϲ αὐτόν. οὗτοϲ ὁ Κορνοῦτοϲ Λεπτίτηϲ φιλόϲοφοϲ· 2809 Λεπτὶϲ δὲ πόλιϲ Λιβύηϲ· γεγονὼϲ ἐν Ῥώμῃ ἐπὶ Nέρωνοϲ καὶ πρὸϲ αὐτοῦ ἀναιρεθεὶϲ ϲὺν τῷ Μουϲωνίῳ. ἔγραψε πολλὰ φιλόϲοφά τε καὶ
ῥητορικά.
2805 2806 2807 2808 μlὲν Κορνούτου παμπλείϲτουϲ ἀκούειν, θεραπείᾳ τε καὶ κολακείᾳ τοῦ ἀνδρὸϲ ϲυρρέονταϲ καὶ διὰ τὴν ἀπαιδίαν ἐλπίδι κληρονομίαϲ· τοῦ γε μὴν Λιβίου ὀλίγουϲ, ἀλλὰ ὡν τι ὄφελοϲ ἦν καὶ ἐν κάλλει ψυχῆϲ καὶ ἐν εὐγλωττίᾳ. καὶ ταῦτα μὲν ἐπράττετο. ὁ χρόνοϲ δὲ ὁ ἄπρατόϲ τε
καὶ ἀδέκαϲτοϲ καὶ ἡ τούτου φύλαξ καὶ ὀπαδὸϲ καὶ ἔφοροϲ ἀλήθεια, μήτε χρημάτων δεόμενοι, μηδὲ μὴν ὀνειροπολοῦντεϲ ἐκ κλήρου διαδοχή, μήτʼ ἄλλῳ τῳ αἰϲχρῷ καὶ κιβδήλῳ τε καὶ καπήλῳ καὶ ἥκιϲτα ἐλευθέρῳ ἁλιϲκόμενοι, τὸν μὲν ἀνέφηναν καὶ ἐξεκάλυψαν, ὥϲπερ κεκρυμμένον θηϲαυρὸν καὶ κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐϲθλά, τὸ τοῦ Ὁμήρου,
τοῦτον τὸν Λίβιον· τοῦ δὲ πλουϲίου καὶ μέντοι καὶ περιρρεομένου τοῖϲ χρήμαϲι λήθην κατεχέαντο τοῦ Κορνούτου. καὶ ἴϲαϲιν τιϲ ἢ οὐδεὶϲ αὐτόν. οὗτοϲ ὁ Κορνοῦτοϲ Λεπτίτηϲ φιλόϲοφοϲ· 2809 Λεπτὶϲ δὲ πόλιϲ Λιβύηϲ· γεγονὼϲ ἐν Ῥώμῃ ἐπὶ Nέρωνοϲ καὶ πρὸϲ αὐτοῦ ἀναιρεθεὶϲ ϲὺν τῷ Μουϲωνίῳ. ἔγραψε πολλὰ φιλόϲοφά τε καὶ
ῥητορικά.
[2099] 2099 Κοροκόϲμια: τὰ τῶν παρθένων κοϲμήματα.
[2100] 2100 Κοροπλάθοι: οἱ τοὺϲ κόρουϲ πλάττοντεϲ κηρῷ ἢ γύψῳ·
2810
τουτέϲτι τὰ ζῷα πάντα. οἱ καταϲκευάζοντεϲ εἴδωλα βραχέα ἐκ πηλοῦ πάντων ζυν, οἷϲ ἐξαπατᾶϲθαι τὰ παιδάρια εἴωθεν, οὗτοϲ κοροπλάθοϲ
καλεῖται. Κοροπλά θουϲ λέγουϲι τοὺϲ ἐκ πηλοῦ τινοϲ ἢ κηροῦ 2811 ἢ τοιαύτηϲ τινὸϲ ὕληϲ πλάττονταϲ κόραϲ ἢ κούρουϲ.
καλεῖται. Κοροπλά θουϲ λέγουϲι τοὺϲ ἐκ πηλοῦ τινοϲ ἢ κηροῦ 2811 ἢ τοιαύτηϲ τινὸϲ ὕληϲ πλάττονταϲ κόραϲ ἢ κούρουϲ.
[2101] 2101 Κόροϲ: ὄνομα κύριον.
[2102] 2102 Κόρομνα: πόλιϲ.
[2103] 2103 Κορώνεωϲ: ὡϲ φιάλεωϲ. ἔϲτι δὲ εἶδοϲ ϲυκῆϲ. ταύτην δὲ καὶ
2812
κοράκειον λέγουϲιν· ὁ γὰρ καρπὸϲ αὐτῆϲ κόρακι ἔοικε κατὰ τὸ χρῶμα.
κοράκειον λέγουϲιν· ὁ γὰρ καρπὸϲ αὐτῆϲ κόρακι ἔοικε κατὰ τὸ χρῶμα.
[2104] 2104 Κορώνεια: τόποϲ.
[2105] 2105 Κορώνη: διάφορα ϲημαίνει· καὶ τὸ ἄκρον τοῦ αἰδοίου. ἔδοξέ τιϲ τὸ αἰδοῖον αὑτοῦ ἄχρι τῆϲ κορώνηϲ τετριχῶϲθαι.
2817
2107 Κορώνη τὸν ϲκορπίον: παροιμία ἐπὶ τῶν δυϲχερέϲι καὶ βλαβεροῖϲ ἐπιχειρούντων.
2818
2108 Κορωνίϲ: ἀκρώρεια, ἢ τὸ τελευταῖον τῆϲ οἰκοδομῆϲ ἐπίθεμα· ϲτεφάνου τὸ κεφάλαιον.
2820
2110 Κόρϲην: κρόταφον.
2821
2111 Κορϲιαί: πόλιϲ Βοιωτίαϲ.
[2112] 2112 Κόρβοι: παρὰ Ῥωμαίοιϲ οἱ κόρακεϲ. καὶ Κόρβιοϲ ἐκλήθη ὁ Λεύκιοϲ, ἀπὸ τοῦ ϲυμβεβηκότοϲ ἐκ τοῦ κόρακοϲ.
2822
2113 Κόροιβοϲ: ὄνομα κύριον. καὶ μωρόϲ τιϲ, μετρῶν τὰ κύματα.
Καλλίμαχοϲ· τὸν ὄγδοον ὥϲ τι Κόροιβον. ὅτι Βουταλίων 2823 καὶ Κόροιβοϲ καὶ Μελιτίδηϲ ἐπὶ μωρίᾳ διεβέβληντο. Ἀριϲτοφάνηϲ.
Καλλίμαχοϲ· τὸν ὄγδοον ὥϲ τι Κόροιβον. ὅτι Βουταλίων 2823 καὶ Κόροιβοϲ καὶ Μελιτίδηϲ ἐπὶ μωρίᾳ διεβέβληντο. Ἀριϲτοφάνηϲ.
2824
2114 Κορύβαντεϲ· ἔνιοι τοὺϲ Κούρηταϲ καὶ τοὺϲ Κορύβανταϲ τοὺϲ αὐτοὺϲ ὑπειλήφαϲιν. ἦϲαν δὲ Διὸϲ τροφεῖϲ οὗτοι καὶ φύλακεϲ. τινὲϲ
2825
δὲ αὐτοὺϲ δέκα φαϲίν, ἄλλοι ἐννέα. ἦϲαν δὲ τῆϲ Ῥέαϲ παῖδεϲ. καὶ
Κορύβαϲ ὁ αὐτὸϲ τοῖϲ Κούρηϲιν, οἳ ἦϲαν τροφεῖϲ τοῦ Διὸϲ καὶ διδάϲκαλοι καὶ τῆϲ Ῥέαϲ ὀπαδοί.
Κορύβαϲ ὁ αὐτὸϲ τοῖϲ Κούρηϲιν, οἳ ἦϲαν τροφεῖϲ τοῦ Διὸϲ καὶ διδάϲκαλοι καὶ τῆϲ Ῥέαϲ ὀπαδοί.
2826
2115 Κορυβαντείων: μαινομένων, ἐνθουϲιώντων. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ Κορυβαντείων ἰαχήματα χάλκεα ῥόπτρων.
2831
2118 Κόρυδοι: ὄρτυξιν ὅμοιοι ὄρνιθεϲ.
2120 Κόρυζα παρʼ Ἀττικοῖϲ ἡ μύξα λέγεται.
[2121] 2121 Κόρυθα: περικεφαλαίαν.
[2122] 2122 Κορυθαίολοϲ.
[2123] 2123 Κόρυκοϲ: ὁ θύλακοϲ. ὅτι Ἀττήλαϲ Μεδιόλανον πολυάνθρωπον
2840
εὑρὼν πόλιν, ὡϲ εἶδεν ἐν γραφῇ τοὺϲ Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ ἐπὶ χρυϲῶν θρόνων καθημένουϲ, Σκύθαϲ δὲ πρὸ τῶν αὐτῶν ποδῶν, ἐκέλευϲεν αὐτὸν μὲν ζωγραφεῖν πὶ θώκου, τοὺϲ δὲ Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ κορύκουϲ φέρειν ἐπὶ τῶν ὡμων καὶ χρυϲὸν χεειν πρὸ τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
εὑρὼν πόλιν, ὡϲ εἶδεν ἐν γραφῇ τοὺϲ Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ ἐπὶ χρυϲῶν θρόνων καθημένουϲ, Σκύθαϲ δὲ πρὸ τῶν αὐτῶν ποδῶν, ἐκέλευϲεν αὐτὸν μὲν ζωγραφεῖν πὶ θώκου, τοὺϲ δὲ Ῥωμαίων βαϲιλεῖϲ κορύκουϲ φέρειν ἐπὶ τῶν ὡμων καὶ χρυϲὸν χεειν πρὸ τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
[2125] 2125 Κορύνη: ῥόπαλον. οἱ δὲ ξίφοϲ, οἱ δὲ ξύλον ἐπικαμπέϲ.
[2126] 2126 Κορυνήτηϲ: ὄνομα κύριον.
[2128] 2128 Κόρυϲ: ἡ περικεφαλαία.
[2129] 2129 Κορυϲτήν: ὁπλίτην.
[2130] 2130 Κορύφαλοϲ: εἶδοϲ ὄρνιθοϲ.
[2131] 2131 Κορυφαῖοϲ: ὁ πρῶτοϲ τῶν χορευτῶν.
[2134] 2134 Κόϲϲαϲ: δίκαιοϲ ἀνήρ. καὶ παροιμία· τοὺϲ Κόϲϲα λόγουϲ.
2853
Κόϲϲοϲ γὰρ ἐγένετο δίκαιοϲ ἀνήρ, Πελληνεὺϲ τὸ γένοϲ. οἱ δὲ Πελεληνεῖϲ οὖτοι πόλεμον ἔϲχον πρὸϲ τοὺϲ Σαλαμινίουϲ καὶ ἐπεκαλέϲαντο ζυμμάχουϲ τοὺϲ γείτοναϲ, ὁμολογήϲαντεϲ αὐτοῖϲ μεταδώϲειν τῆϲ
2854
2855
2856
χώραϲ. νικήϲαντεϲ δὲ οὐ μετέδωκαν, καὶ ταῦτα ϲυμβουλεύοντοϲ τοῦ Κόϲϲου ταῖϲ ὁμολογίαιϲ ἐμμένειν. ἀνθ’ ὧν λοιμῷ περιπεϲόντεϲ τοὺϲ Κόϲϲου λόγουϲ ἐπῇνουν.
[2135] 2135 Κόϲϲια· ζήτει ἐν τῷ ψαμμοκοϲιογάργαρα.
2858
2136 Κοϲκινηδόν: δίκην κοϲκίνου. καὶ παροιμία· κοϲκίνῳ ὕδωρ
περιφἐρειϲ, ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.
περιφἐρειϲ, ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.
2859
2137 Κοϲκυλμάτιον: τῶν βυρϲῶν τὰ ϲμικρότατα περικόμματα.
2860
2138 Κοϲκυλματίοιϲ· ἐθώπευεν, ἐξηπάτα κοϲκυλματίοιϲ τιϲὶ τοιαυτὶ λέγων· ἔνθου, ῥόφηϲον, ἔχε τριώβολον. βούλει παραθῶ ϲοι δόρπον;
2861
2139 Κοϲμ ᾶ ϲ: ὁ ἐξ Ἰεροϲολύμων, ϲύγχρονοϲ Ἰωάννου τοῦ Δαμαϲκηνοῦ. ζήτει
ἐν τῷ Ἰωάννηϲ.
ἐν τῷ Ἰωάννηϲ.
2862
2140 Κοϲμεῖ: διατάττει.
[2141] 2141 Κόϲμει: ἐπιμελοῦ. κόϲμει ῆν ἔλαχεϲ Σπάρταν. κἀγώ μοι δοκῶ τὴν εἱμαρμένην ἀγαπήϲειν τε καὶ κοϲμήϲειν τὴν αὐτὸϲ ἐμαυτοῦ, ἡγούμεοϲ ἀγώνιϲμα τοῦτο προκεῖϲθαι τῷ βίῳ καὶ βάϲανον, εἰ μηδὲ
ἀτυχοῦϲαν ἀπολιμπάνω φιλοϲοφίαν.
ἀτυχοῦϲαν ἀπολιμπάνω φιλοϲοφίαν.
2863
2142 Κοϲμείτην: κοϲμείτωϲαν.
2864
2143 Κοϲμηϲάμενοϲ: διαταξάμενοϲ.
2865
2144 Κοϲμήτορεϲ: διατάκται, ἡγεμόνεϲ.
2866
2145 Κοϲμιότηϲ: εὐταξία. κοϲμιότηϲ καὶ ϲωφροϲύνη οὐ μόνον
εἰϲὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ ἀφαιρέϲειϲ τῶν ἀντικειμένων πονηριῶν, ἀκοϲμίαϲ καὶ ἀκολαϲίαϲ, ἀλλὰ ζωαὶ ἐνεργεῖϲ καὶ αὐτοθελεῖϲ. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτρέφει τὰ χείρω ἐν ἡμῖν πρὸϲ τὰ κρείττω, ἡ δὲ ϲα πάθη ἐϲτὶ τῆϲ ψυχῆϲ τάττουϲα ταῦτα καὶ διακοϲμοῦϲα· ἐκγόνουϲ τε ἑαυτῶν ἀρετὰϲ ἐν ταῖϲ τῶν πληϲιαζόντων ψυχαῖϲ ἀποτίκτουϲαι.
εἰϲὶ ἀπαλλαγαὶ καὶ ἀφαιρέϲειϲ τῶν ἀντικειμένων πονηριῶν, ἀκοϲμίαϲ καὶ ἀκολαϲίαϲ, ἀλλὰ ζωαὶ ἐνεργεῖϲ καὶ αὐτοθελεῖϲ. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτρέφει τὰ χείρω ἐν ἡμῖν πρὸϲ τὰ κρείττω, ἡ δὲ ϲα πάθη ἐϲτὶ τῆϲ ψυχῆϲ τάττουϲα ταῦτα καὶ διακοϲμοῦϲα· ἐκγόνουϲ τε ἑαυτῶν ἀρετὰϲ ἐν ταῖϲ τῶν πληϲιαζόντων ψυχαῖϲ ἀποτίκτουϲαι.
2867
2146 Κόϲμοϲ: τάξιϲ. καὶ Ἡρόδοτοϲ· οἱ δὲ Πέρϲαι ἡϲϲηθέντεϲ
2868
ἔφευγον οὐδενὶ κόϲμῳ. τουτέϲτι τάξει.
2869
2147 Κόϲμοϲ: τὸ ἐξ οὐρανοῦ καὶ γῆϲ καὶ τῶν ἐν μέϲῳ ϲύϲτημά τε
2870
καὶ ϲύγκριμα. ὃϲ πλήρωμά ἐϲτι τῶν εἰδῶν. ἐπεὶ δὲ ἔδει μηδὲν τῶν εἰδῶν φθείρεϲθαι, ἶνα μὴ ἀτελὲϲ ῇ τὸ πᾶν, ἀδύνατον δὲ ἦν τὰ
2871 2872 2873 2874 αὐτὰ μένειν τῷ ἀριθμῷ, γενητά τε ὄντα καὶ φθαρτά, μετέχει καὶ ταῦτα τὴϲ ἀιδιότητοϲ ὡϲ ἡδύνατο, διότι καὶ πάντα ἐφίεται τῆϲ τοῦ πρώτου ἀιδιότητοϲ ὡϲ οἰκείαϲ ἀρχῆϲ καὶ μετέχει ταύτηϲ ἕκαϲτον κατὰ τὰ ἑαυτοῦ μέτρα. καὶ τοῦτό ἐϲτι τὸ ϲκοπιμώτατον ἔργον τῆϲ φύϲεωϲ,
τὸ τῶν φυϲικῶν ἕκαϲτον γεννῆϲαι ἄλλο, οἷόν ἐϲτιν αὐτό. καὶ ἐπειδὴ δεόμεθα γεννήϲεωϲ, ἡ δὲ γεννητικὴ δύναμιϲ ἐν ὡριϲμένῳ γίνεται μεγέθει, διὰ τοῦτο δεόμεθα τῆϲ αὐξήϲεωϲ. ἐπειδὴ δὲ ἡ αὔξηϲιϲ διὰ τροφῆϲ γίνεται, τῆϲ θρεπτικῆϲ πάλιν δεόμεθα δυνάμεωϲ. διὰ τοῦτο τοίυνν μετέχομεν τῶν φυϲικῶν δυνάμεων καὶ ἡμεῖϲ καὶ τὰ ἄλογα.
ὥϲτε ταν μὲν ἐνεργῶμεν κατὰ τὰϲ δυνάμειϲ ταύταϲ, ὡϲ φυτὰ ἐνεργοῦμεν, ὅταν δὲ κατὰ θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, ὡϲ ἄλογα ζῷα· ὡϲ ἄνθρωποι δὲ ἐνεργοῦμεν τότε, ὅτε τῷ λόγῳ κεχρήμεθα. διὸ καὶ ἀϲτείωϲ λίαν ὁ Πλωτῖνοϲ εἶπεν, ὡϲ ὅϲοι ἐμμανῶϲ κατὰ τὰϲ θρεπτικὰϲ δυνάμειϲ ἐνεργοῦϲιν, οὗτοι κινδυνεύουϲιν ἀποδενδρωθῆναι. ϲημαίνει
δὲ ὁ κόϲμοϲ τέϲϲαρα· εὐπρέπειαν, τόδε τὸ πᾶν, τὴν γάξιν, τὸ πλῆθοϲ παρὰ τῇ γραφῇ. Αἰλιανόϲ· ἡ δὲ Κλεοπάτρα καὶ ἄλλα εἰργάϲατο 2875 ἀϲεβείαϲ ἐχόμενα, ἅ μοι ϲιγῶντι κόϲμον φέρει. τουτέϲτιν εὐπρέπειαν.
2871 2872 2873 2874 αὐτὰ μένειν τῷ ἀριθμῷ, γενητά τε ὄντα καὶ φθαρτά, μετέχει καὶ ταῦτα τὴϲ ἀιδιότητοϲ ὡϲ ἡδύνατο, διότι καὶ πάντα ἐφίεται τῆϲ τοῦ πρώτου ἀιδιότητοϲ ὡϲ οἰκείαϲ ἀρχῆϲ καὶ μετέχει ταύτηϲ ἕκαϲτον κατὰ τὰ ἑαυτοῦ μέτρα. καὶ τοῦτό ἐϲτι τὸ ϲκοπιμώτατον ἔργον τῆϲ φύϲεωϲ,
τὸ τῶν φυϲικῶν ἕκαϲτον γεννῆϲαι ἄλλο, οἷόν ἐϲτιν αὐτό. καὶ ἐπειδὴ δεόμεθα γεννήϲεωϲ, ἡ δὲ γεννητικὴ δύναμιϲ ἐν ὡριϲμένῳ γίνεται μεγέθει, διὰ τοῦτο δεόμεθα τῆϲ αὐξήϲεωϲ. ἐπειδὴ δὲ ἡ αὔξηϲιϲ διὰ τροφῆϲ γίνεται, τῆϲ θρεπτικῆϲ πάλιν δεόμεθα δυνάμεωϲ. διὰ τοῦτο τοίυνν μετέχομεν τῶν φυϲικῶν δυνάμεων καὶ ἡμεῖϲ καὶ τὰ ἄλογα.
ὥϲτε ταν μὲν ἐνεργῶμεν κατὰ τὰϲ δυνάμειϲ ταύταϲ, ὡϲ φυτὰ ἐνεργοῦμεν, ὅταν δὲ κατὰ θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν, ὡϲ ἄλογα ζῷα· ὡϲ ἄνθρωποι δὲ ἐνεργοῦμεν τότε, ὅτε τῷ λόγῳ κεχρήμεθα. διὸ καὶ ἀϲτείωϲ λίαν ὁ Πλωτῖνοϲ εἶπεν, ὡϲ ὅϲοι ἐμμανῶϲ κατὰ τὰϲ θρεπτικὰϲ δυνάμειϲ ἐνεργοῦϲιν, οὗτοι κινδυνεύουϲιν ἀποδενδρωθῆναι. ϲημαίνει
δὲ ὁ κόϲμοϲ τέϲϲαρα· εὐπρέπειαν, τόδε τὸ πᾶν, τὴν γάξιν, τὸ πλῆθοϲ παρὰ τῇ γραφῇ. Αἰλιανόϲ· ἡ δὲ Κλεοπάτρα καὶ ἄλλα εἰργάϲατο 2875 ἀϲεβείαϲ ἐχόμενα, ἅ μοι ϲιγῶντι κόϲμον φέρει. τουτέϲτιν εὐπρέπειαν.
[2148] 2148 Κόϲμοϲ· ὅτι οἱ Στωικοὶ τὸν κόϲμον τριχῶϲ εἶναι λέγουϲιν·
2876
αὐτόν τε τὸν θεὸν καὶ τὸν ἐκ τῆϲ ἁπάϲηϲ οὐϲίαϲ ἰδιοποιόν· ὃϲ δὴ
ἄφθαρτόϲ ἐϲτι καὶ ἀγέννητοϲ, δημιουργὸϲ ὢν τῆϲ διακοϲμήϲεωϲ, κατὰ χρόνου ποιὰϲ περιόδουϲ ἀναλίϲκων εἰϲ ἑαυτὸν τὴν ἅπαϲαν οὐϲίαν, καὶ πάλιν ἐξ αὑτοῦ γεννῶν· καὶ αὐτὴν δὲ τὴν διακόϲμηϲιν τῶν ἀϲτέρων κόϲμον εἶναι λέγουϲι· καὶ τρίτον τὸ ϲυνεϲτηκὸϲ ἐξ ἀμφοῖν. καὶ ἔϲτι κόϲμοϲ ὁ ἰδιοποιὸϲ τῆϲ τῶν ὅλων οὐϲίαϲ· ἢ ϲύϲτημα ἐξ οὐρανοῦ
καὶ γῆϲ καὶ τῶν ἐν αὐτοῖϲ φύϲεων· ἢ ϲύϲτημα ἐκ ϲτοιχείων καὶ ἀνθρώπων καὶ τῶν ἕνεκά του. τὸν δὴ κόϲμον οἰκεῖϲθαι κατὰ νοῦν καὶ πρόνοιαν, εἰϲ ἅπαν αὐτοῦ μέροϲ διήκοντοϲ τοῦ νοῦ, καθάπερ ἐφʼ ἡμῶν τῆϲ ψυχῆϲ, διʼ ὡν μὲν μᾶλλον, δι’ ὡν δὲ ἢττον. διʼ ὡν μὲν ὡϲ ἕξιϲ κεχώρηκεν, ὡϲ διὰ τῶν ὀϲτῶν καὶ τῶν νεύρων· δι’ ὡν δὲ ὡϲ
νοῦϲ, ὡϲ διὰ τοῦ ἡγεμονικοῦ. οὕτω δὴ τὸν ὅλον κόϲμον ὡϲ ζῷον ὄντα ἡγεμονικὸν ἔχειν τὸν αἰθέρα καὶ χωρεῖν διὰ τῶν ἐν ἀέρι καὶ διὰ τῶν ζῴων ἁπάντων καὶ φυτῶν καθ’ ἔξιν· καὶ ἔνα εἶναι τὸν κόϲμον καὶ τοῦτον πεπεραϲμένον ϲχῆμα ἔχοντα ϲφαιροειδέϲ· πρὸϲ γὰρ τὴν κίνηϲιν ἁρμοδιώτατον τοῦτο. ἔξωθεν δ’ αὐτοῦ τὸ κέντρον εἶναι
περικεχυμένον, ἄπειρον, ὥϲπερ ἀϲώματον. ἀϲώματον δὲ τὸ οἷόν τε κατέχεϲθαι ὑπὸ ϲωμάτων, οὐ κατεχόμενον. ἐν δὲ τῷ κόϲμῳ μηδὲν εἶναι κενόν, ἀλλ’ ἡνῶϲθαι αὐτόν· τοῦτο γὰρ ἀναγκάζει τὴν τῶν ραί πρὸϲ τὰ ἐπίγεια ϲυντονίαν καὶ ϲύμπνοιαν.
ἄφθαρτόϲ ἐϲτι καὶ ἀγέννητοϲ, δημιουργὸϲ ὢν τῆϲ διακοϲμήϲεωϲ, κατὰ χρόνου ποιὰϲ περιόδουϲ ἀναλίϲκων εἰϲ ἑαυτὸν τὴν ἅπαϲαν οὐϲίαν, καὶ πάλιν ἐξ αὑτοῦ γεννῶν· καὶ αὐτὴν δὲ τὴν διακόϲμηϲιν τῶν ἀϲτέρων κόϲμον εἶναι λέγουϲι· καὶ τρίτον τὸ ϲυνεϲτηκὸϲ ἐξ ἀμφοῖν. καὶ ἔϲτι κόϲμοϲ ὁ ἰδιοποιὸϲ τῆϲ τῶν ὅλων οὐϲίαϲ· ἢ ϲύϲτημα ἐξ οὐρανοῦ
καὶ γῆϲ καὶ τῶν ἐν αὐτοῖϲ φύϲεων· ἢ ϲύϲτημα ἐκ ϲτοιχείων καὶ ἀνθρώπων καὶ τῶν ἕνεκά του. τὸν δὴ κόϲμον οἰκεῖϲθαι κατὰ νοῦν καὶ πρόνοιαν, εἰϲ ἅπαν αὐτοῦ μέροϲ διήκοντοϲ τοῦ νοῦ, καθάπερ ἐφʼ ἡμῶν τῆϲ ψυχῆϲ, διʼ ὡν μὲν μᾶλλον, δι’ ὡν δὲ ἢττον. διʼ ὡν μὲν ὡϲ ἕξιϲ κεχώρηκεν, ὡϲ διὰ τῶν ὀϲτῶν καὶ τῶν νεύρων· δι’ ὡν δὲ ὡϲ
νοῦϲ, ὡϲ διὰ τοῦ ἡγεμονικοῦ. οὕτω δὴ τὸν ὅλον κόϲμον ὡϲ ζῷον ὄντα ἡγεμονικὸν ἔχειν τὸν αἰθέρα καὶ χωρεῖν διὰ τῶν ἐν ἀέρι καὶ διὰ τῶν ζῴων ἁπάντων καὶ φυτῶν καθ’ ἔξιν· καὶ ἔνα εἶναι τὸν κόϲμον καὶ τοῦτον πεπεραϲμένον ϲχῆμα ἔχοντα ϲφαιροειδέϲ· πρὸϲ γὰρ τὴν κίνηϲιν ἁρμοδιώτατον τοῦτο. ἔξωθεν δ’ αὐτοῦ τὸ κέντρον εἶναι
περικεχυμένον, ἄπειρον, ὥϲπερ ἀϲώματον. ἀϲώματον δὲ τὸ οἷόν τε κατέχεϲθαι ὑπὸ ϲωμάτων, οὐ κατεχόμενον. ἐν δὲ τῷ κόϲμῳ μηδὲν εἶναι κενόν, ἀλλ’ ἡνῶϲθαι αὐτόν· τοῦτο γὰρ ἀναγκάζει τὴν τῶν ραί πρὸϲ τὰ ἐπίγεια ϲυντονίαν καὶ ϲύμπνοιαν.
2149 Κόϲϲοϲ: τὸ ῥάπιϲμα.
2880
2150 οϲτόβαροϲ: ὄνομα κύριον.
2881
2151 Κόϲυμβοϲ καὶ Κοϲύμβη: ἀνάδεϲμοϲ, ἢ χιτὼν κροϲϲωτόϲ. ὁ κόμβοϲ τῶν δύο χειριδίων ὅταν τιϲ δήϲῃ ἐπὶ τὸν ἴδιον τράχηλον.
2882
2152 Κοτταβίζει: οἶνον ποτηρίῳ ἀναρριπτεῖ· ὃ ἐποίουν οἱ οἰνιζό
οἰνιζόμξνοι.
οἰνιζόμξνοι.
2883
2153 Κοτταβίζειν: παίζειν. εἰϲ χαλκᾶϲ δὲ φιάλαϲ, αἲ καλοῦνται λαταγεῖα, ἀνερρίπτουν ἐμβάλλοντέϲ τι πόμα· καὶ εἰ ἐγένετο μείζων ψόφοϲ, ἐδόκουν ὑπὸ τῶν ἐραϲτῶν ἐρᾶϲθαι. κότταβοϲ δὲ λέγεται τὸ λεῖμμα τοῦ ποτηρίου, ὃ ἐνέβαλλον εἰϲ τὰϲ λαταγάϲ. ἦν δὲ παίγνιον
παρʼ Ἀθηναίοιϲ τοιοῦτον· ῥάβδοϲ μακρὰ πεπηγμένη ἐν τῆ γῇ καὶ ἑτέρα ἐπάνω αὐτῆϲ, κινουμένη ὡϲ ἐπὶ ζυγίου· εἶχε δὲ πλάϲτιγγαϲ δύο ἐξηρτημέναϲ καὶ κρατῆραϲ δύο ὕδατοϲ ὑποκάτω τῶν πλαϲτίγγων καὶ ὑπὸ τὸ ὕδωρ ἀνδριὰϲ χαλκοῦϲ κεχρυϲωμένοϲ. τοῦτο δὲ ἦν ἐν τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ. καὶ πάντων παιζόντων ἀνίϲτατο ἔχων φιάλην γέμουϲα
ἀκράτου καὶ μηκόθεν ἱϲτάμενοϲ ἔπεμπεν ὅλον τὸν οἶνον ὑπὸ μία ϲταγόνα εἰϲ τὴν πλάϲτιγγα, ἶνα γεμιϲθεῖϲα βαρυνθῇ καὶ κατέλθῃ καὶ κατελθοῦϲα κρούϲῃ εἰϲ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀνδριάντοϲ τοῦ ὑπὸ τὸ ὕδωρ κεκρυμμένου καὶ ποιήϲῃ ἦχον. καὶ εἰ μὲν μὴ ἐκχυθῇ ἐκ τοῦ οἴου, ἐνίκα καὶ ἤδει, ὅτι φιλεῖται αὐτὸϲ ὑπὸ τῆϲ ἐρωμένηϲ· εἰ δὲ
μή, ἡττᾶτο. ἐλέγετο δὲ ὁ ἀνδριὰϲ ὁ ὑπὸ τὸ ὕδωρ μάνηϲ.
παρʼ Ἀθηναίοιϲ τοιοῦτον· ῥάβδοϲ μακρὰ πεπηγμένη ἐν τῆ γῇ καὶ ἑτέρα ἐπάνω αὐτῆϲ, κινουμένη ὡϲ ἐπὶ ζυγίου· εἶχε δὲ πλάϲτιγγαϲ δύο ἐξηρτημέναϲ καὶ κρατῆραϲ δύο ὕδατοϲ ὑποκάτω τῶν πλαϲτίγγων καὶ ὑπὸ τὸ ὕδωρ ἀνδριὰϲ χαλκοῦϲ κεχρυϲωμένοϲ. τοῦτο δὲ ἦν ἐν τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ. καὶ πάντων παιζόντων ἀνίϲτατο ἔχων φιάλην γέμουϲα
ἀκράτου καὶ μηκόθεν ἱϲτάμενοϲ ἔπεμπεν ὅλον τὸν οἶνον ὑπὸ μία ϲταγόνα εἰϲ τὴν πλάϲτιγγα, ἶνα γεμιϲθεῖϲα βαρυνθῇ καὶ κατέλθῃ καὶ κατελθοῦϲα κρούϲῃ εἰϲ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀνδριάντοϲ τοῦ ὑπὸ τὸ ὕδωρ κεκρυμμένου καὶ ποιήϲῃ ἦχον. καὶ εἰ μὲν μὴ ἐκχυθῇ ἐκ τοῦ οἴου, ἐνίκα καὶ ἤδει, ὅτι φιλεῖται αὐτὸϲ ὑπὸ τῆϲ ἐρωμένηϲ· εἰ δὲ
μή, ἡττᾶτο. ἐλέγετο δὲ ὁ ἀνδριὰϲ ὁ ὑπὸ τὸ ὕδωρ μάνηϲ.
2884
2154 ότταβοϲ: λάταξ. χαλκῆ φιάλη, ἦν μεταξὺ τοῦ δείπνου ἐτίθεϲαν οἴνου πεπληρωμένην, εἶτα εἰϲ μικρὰ ποτήρια ἐμβαλόντεϲ ἀπὸ ὕψουϲ ἐρρίπτουν, ἐπὶ τῷ ψόφον ἀποτελέϲαι, ὃϲ ἐκαλεῖτο κότταβοϲ· ἐπηνεῖτο δὲ ὁ μείζονα ψόφον ποιῶν· καὶ μεθυϲοκότταβοι οἱ τοῦτο
ἐργαζόμενοι.
ἐργαζόμενοι.
2885
2155 Κὀτταϲ: ὄνομα κύριον. ὃϲ ἐχρήϲατο τῷ ὅπλῳ, ὅ τραγόλαϲ ἕλέγετο·
2886
μεθ’ οὖ οὕτω βίαιον ἀφῆκε πληγήν, ϲτε τὸν βληθέντα διά τε τοῦ θώρακοϲ καὶ διὰ τῶν πλευρῶν διαπεdραι καὶ τῇ γῇ προϲηλῶϲαι.
2158 Κοτιεῖ: φθονεῖ, ζηλοῖ.
[2161] 2161 Κοτίνου ϲτεφάνῳ: οὐ κοτίνῳ οἱ νικῶντεϲ ἐϲτέφοντο, ἀλλὰ
2896
καλλιϲτεφάνῳ· ταύτηϲ δὲ τὰ φύλλα ἔμπαλιν ταῖϲ λοιπαῖϲ ἐλαίαιϲ· ἔξω γάρ, ἀλλ’ οὐκ ἐντὸϲ ἔχει τὰ λευκά. ὁ δὲ ἐκφαυλίζων ἔφη κοτίνου. καὶ Ἀριϲτοτέληϲ κατὰ λέξιν οὕτω φηϲὶ περὶ αὐτῆϲ· ἐν τῷ Πανθείῳ
ἐϲτὶν ἐλαία, καλεῖται δὲ καλλιϲτέφανοϲ. ταύτηϲ δὲ ἔμπαλιν τὰ φύλλα ταῖϲ λοιπαῖϲ ἐλαίαιϲ πέφυκεν· ἔξω γάρ, ἀλλ’ οὐκ ἐντὸϲ ἔχει τὰ λευκά· ἀφίηϲί τε τοὺϲ πτόρθουϲ, ὥϲπερ ἡ μύρτοϲ, εἰϲ ϲτεφάνουϲ ϲυμμέτρουϲ. ἀπὸ ταύτηϲ λαβὼν καρπὸν Ἡρακλῆϲ ἐφύτευϲεν Ὀλυμπίαϲιν· ἀφʼ ἧϲ οἱ ϲτέφανοι τοῖϲ ἀθληταῖϲ ἐδίδοντο. ἔϲτι δὲ αὕτη παρὰ τὸν Ἰλιϲϲὸν
ποταμόν· περιῳκοδόμηται δέ, καὶ ζημία μεγάλη τῷ θιγόντι αὐτῆϲ. ἀπὸ ταύτηϲ ἔφερον λαβόντεϲ Ἡλεῖοι τῶν ἀθλητῶν τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ τοὺϲ ϲτεφάνουϲ. καὶ αὖθιϲ· ἀκούϲαϲ ὁ Ξέρξηϲ, ὅτι περὶ κοτίνου τοϲοῦτον ὑφίϲτανται πόνον οἱ Ελληνεϲ, πῶϲ ἄν, εἶπεν, ὑπὲρ ἐλευθερίαϲ οὑτοι μάχοιντο,
ἐϲτὶν ἐλαία, καλεῖται δὲ καλλιϲτέφανοϲ. ταύτηϲ δὲ ἔμπαλιν τὰ φύλλα ταῖϲ λοιπαῖϲ ἐλαίαιϲ πέφυκεν· ἔξω γάρ, ἀλλ’ οὐκ ἐντὸϲ ἔχει τὰ λευκά· ἀφίηϲί τε τοὺϲ πτόρθουϲ, ὥϲπερ ἡ μύρτοϲ, εἰϲ ϲτεφάνουϲ ϲυμμέτρουϲ. ἀπὸ ταύτηϲ λαβὼν καρπὸν Ἡρακλῆϲ ἐφύτευϲεν Ὀλυμπίαϲιν· ἀφʼ ἧϲ οἱ ϲτέφανοι τοῖϲ ἀθληταῖϲ ἐδίδοντο. ἔϲτι δὲ αὕτη παρὰ τὸν Ἰλιϲϲὸν
ποταμόν· περιῳκοδόμηται δέ, καὶ ζημία μεγάλη τῷ θιγόντι αὐτῆϲ. ἀπὸ ταύτηϲ ἔφερον λαβόντεϲ Ἡλεῖοι τῶν ἀθλητῶν τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ τοὺϲ ϲτεφάνουϲ. καὶ αὖθιϲ· ἀκούϲαϲ ὁ Ξέρξηϲ, ὅτι περὶ κοτίνου τοϲοῦτον ὑφίϲτανται πόνον οἱ Ελληνεϲ, πῶϲ ἄν, εἶπεν, ὑπὲρ ἐλευθερίαϲ οὑτοι μάχοιντο,
[2163] 2163 Κοτυάειον: μητρόπολιϲ.
[2164] 2164 Κοτύλαι: τὰ ἐν ποϲὶ κοιλώματα.
2165 Κοτύλαιον: ὄροϲ τὸ ἐν Ἐὐβοίᾳ· ἀπὸ Κοτύλου καλουμένου
2899
τοῦ καταϲχόντοϲ αὐτό.
[2166] 2166 Κοτύλη: ὃ νῦν καλοῦϲιν ἡμίξεϲτον. παρὰ τὸ ἐκεῖ κεῖϲθαι
2900
τὴν ὕλην. εἶδοϲ ποτηρίου ὁμωνύμου τῷ ἀγγείῳ τῷ ὑγρῷ, ὡϲ
2901
χοῖνιξ. καὶ εἶδοϲ μέτρου. καὶ τὸ κοῖλον τοῦ ὀϲτέου, ἔνθα ἡ κεφαλὴ
2902
2903
2904
2905
τοῦ μηροῦ ἐνϲτρέφεται. καὶ ἐφʼ ἦϲ τὰ φορτία βαϲτάζουϲιν, ἣν πρῦτοϲ ἐφεῦρε Πρωταγόραϲ· φορμοφόροϲ γὰρ ἦν.
2907
2167 Κοτυληδόν: ἐν ταῖϲ κοτύλαιϲ. καὶ Κοτυληδονόφιν.
2908
2168 Κοτυληδόνεϲ: αἱ τοῦ πολύποδοϲ πλεκτάναι.
2910
2170 Κοτύωρα: πόλιϲ Ἑλληνίϲ, Σινωπέων ἄποικοι. καὶ οἱ πόλῖται Κοτυωρικοί. ἡ νῦν παρὰ πολλοῖϲ Κύτωρα λεγομένη.
[2171] 2171 Κότυϲ: δαίμων, παρὰ Κορινθίοιϲ τιμώμενοϲ, ἔφοροϲ τῶν αἰϲχρῶ. ὅθεν οἱ Κλειϲθέναι καὶ Τίμαρχοι καὶ πάντεϲ οἱ πρὸϲ ἀργύριο τὴν ὥραν διατιθέμενοι καὶ οἱ μὴ πρὸϲ ἀργύριον δέ, ἀλλὰ
πρὸϲ ἄλλο τι, καὶ οἱ μὴ πρὸϲ μηδὲν ὁτιοῦν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξάγιϲτον ἡδοπή. καθάπαξ οἱ θηλυδρίαι τριχῶν πλάϲται πάντεϲ εἰϲίν.
πρὸϲ ἄλλο τι, καὶ οἱ μὴ πρὸϲ μηδὲν ὁτιοῦν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἐξάγιϲτον ἡδοπή. καθάπαξ οἱ θηλυδρίαι τριχῶν πλάϲται πάντεϲ εἰϲίν.
2911
2172 Κότυϲ ἀνὴρ ἦν κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν ἀξιόλογοϲ καὶ πρὸϲ τὰϲ πολεμικὰϲ χρείαϲ διαφέρων, ἔτι δὲ κατὰ τὴν ψυχὴν πάντα μᾶλλον ἢ Θρᾷξ· καὶ γὰρ νήπτηϲ ὑπῆρχε καὶ πραότητα καὶ βάθοϲ ὑπέφαινεν
ἐλεύθερον.
ἐλεύθερον.
2912
2173 Κότυϲ· οὖτοϲ ἄρξαϲ Θρᾴκηϲ ἔτη κδ΄, τὰ μὲν πρῶτα ἐν τρυφαίϲ καὶ ἡδυπαθείαιϲ ἦν· αὔξηϲιν δὲ λαμβανούϲηϲ αὐτοῦ τῆϲ εὐπραγίαϲ εἰϲ ὠμότητα καὶ ὀργὴν ἐξηνέχθη, ὡϲ καὶ τὴν γυναῖκα, ἐξ ἧϲ αὐτῷ ἦν τέκνα, διακόψαι μέϲην ἀπὸ τῶν αἰδοίων ἀρξάμενον.
2174 Κούβρικοϲ: ὁ ἐν τῇ ϲυνηθείᾳ κουκούβρικοϲ. λεγόμενοϲ ζήτει ἐν τῷ Μάνηϲ.
[2175] 2175 Κ᾿ οὐδείϲ με γʼ ἂν πείϲῃ τὸ οὐκ ἐλθεῖν ἐπ’ ἐκείνου. Σοφοκλέουϲ ἡ διαίρεϲιϲ.
2913
2176 Κούθουρον: τὸν κούντουρον. εἴρηνται δὲ καὶ οἱ κηφῆνεϲ
κούθουροι, παρὰ τὸ κεύθειν τὴν ἑαυτῶν οὐράν. ἢ ὅτι ἄκεντροι.
κούθουροι, παρὰ τὸ κεύθειν τὴν ἑαυτῶν οὐράν. ἢ ὅτι ἄκεντροι.
2914
2177 Κουλλούριον: εἶδοϲ μελιττούτηϲ.
[2178] 2178 Κοῦρε: Ῥωμαϊϲτὶ τρέχε· ἔνθεν καὶ κουρϲῶρεϲ.
[2180] 2180 Κουρεῖα καὶ Κουρεῖον: τόποϲ, ἐν ᾦ κουρεύονται. καὶ
2921
κουρειῶντα τὰϲ τρίχαϲ.
[2182] 2182 Κουρῆτεϲ: ὄνομα ἔθνουϲ.
[2183] 2183 Κουρήτων ϲτόμα: ἐδόκουν γὰρ οὗτοι μάντειϲ εἶναι. οἱ δὲ
2924
θεϲπιῳδὸν ϲτόμα.
[2187] 2187 Κουρίξ: ἐκϲπᾶν τριχῶν.
[2188] 2188 Κουριόϲϲου· ἐκ τοῦ βίου τοῦ Χρυϲοϲτόμου· ἑλκόμενοϲ ὑπὸ τοῦ κουριόϲϲου
2933
τῆϲ πόλεωϲ ἐν μέϲῃ τῇ πόλει.
2189 Κουρίου: ὄνομα κύριον, ὃϲ ἦν πρωτίκτωρ.
[2190] 2190 οῦροϲ: νέοϲ.
[2191] 2191 Κουρόϲυνον: τὸ ὑπὲρ τῆϲ κουρᾶϲ θυόμενον. ἐν Ἐπιγράμν
2935
μαϲι· καλῷ ϲὺν τέττιγι Χριϲθένεοϲ τρίχα τήνδε κουρόϲυνον.
[2192] 2192 Κουροτρόφοϲ: παιδοτρόφοϲ.
2193 Κουροτρόφοϲ γῆ: ταύτῃ δὲ θῦϲαί φαϲι πρῶτον Ἐριχθόνιον
2937
ἐν ἀκροπόλει καὶ βωμὸν ἱδρύϲαϲθαι, χάριν ἀποδιδόντα τῇ γῇ τῶν Τροψείω καταϲτῆϲαι δὲ νόμιμον τοὺϲ θύοντάϲ τινι θεῷ, ταύτῃ προθύειν.
2194 Κουρϲῶρεϲ: οἱ διατρέχοντεϲ· κοῦρε γὰρ τὸ τρέχε.
2942
2195 Κοῦϲτοϲ: φύλαξ.
2943
2196 Κουϲτωδία: τὸ τῷ δεϲμωτηρίῳ ἐπικείμενον ϲτράτευμα, ϲύϲτημα ϲτρατιωτικόν, ϲτῖφοϲ.
2944
2197 ουτριγούρουϲ· ὁ δὲ Ἰουϲτινιανὸϲ ἄδικον αὐτοῖϲ ἀπεκάλει τὴν ἐϲ
Κουτριγούρουϲ ἀπραγμοϲύνην.
Κουτριγούρουϲ ἀπραγμοϲύνην.
2945
2198 Κούφη γῆ τοῦτον καλύπτοι: ἀντὶ τοῦ μετέωροϲ. λέγεται
2946
δὲ γῆ γῆϲ κουφοτέρα, οὐκ οὐϲα ἁπλῶϲ κούφη· καὶ πῦρ πυρὸϲ βαρύτερο, οὐκ ἔϲτιν ἀπλῶϲ βαρύ· κοῦφον δέ ἐϲτι τὸ ἐξ ἑαυτοῦ φερόμενο εἰϲ τὸν ἄνω τόπον. λέγεται γὰρ κούφη γῆ τῷ εὐβαϲτακτο
τέρα εἶναι καὶ ῥόον ἀναβιβάζεϲθαι· καὶ τὸ πῦρ βαρὺ τὸ ῥόον κάτω ἐπόμεο. καὶ λέγονται ταῦτα καθ’ ὁμοιότητα, ἀλλ’ οὐ κυρίωϲ.
τέρα εἶναι καὶ ῥόον ἀναβιβάζεϲθαι· καὶ τὸ πῦρ βαρὺ τὸ ῥόον κάτω ἐπόμεο. καὶ λέγονται ταῦτα καθ’ ὁμοιότητα, ἀλλ’ οὐ κυρίωϲ.
2947
2199 Κούφοιϲ πνεύμαϲι βόϲκου, νέαν ψυχὴν ἀτάλλων. τουτέϲτι κούφῃ καὶ ἁπαλῇ ζωῇ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν φυτῶν, ἅτινα οὐδὲν ϲφοδρὸν δύναται φέρειν, οὔτε καύϲωνα οὔτε ἄνεμον. ὁ Αἴαϲ φηϲὶ
2948 πρὸϲ τὸν παῖδα αὐτοῦ. καὶ Ἐκκουφίϲαϲ, ἀντὶ τοῦ ἀφικόμενοϲ, ἐκπλεύϲαϲ. Διονύϲιοϲ τοῦνομα, ἔμποροϲ τὸ ἐπιτήδευμα, δολιχεύϲαϲ πολλάκιϲ πολλοὺϲ πλοῦϲ, τοῦ κέρδουϲ ὑποθήγοντοϲ, καὶ περαιτέρω τῆϲ Μαιώτιδοϲ ἐκκουφίϲαϲ ὠνεῖται κόρην Κόλχον, ἦν ἐληὶϲαντο Μάχλυεϲ, ἔθνοϲ τῶν ἐκεῖ βαρβάρων.
2948 πρὸϲ τὸν παῖδα αὐτοῦ. καὶ Ἐκκουφίϲαϲ, ἀντὶ τοῦ ἀφικόμενοϲ, ἐκπλεύϲαϲ. Διονύϲιοϲ τοῦνομα, ἔμποροϲ τὸ ἐπιτήδευμα, δολιχεύϲαϲ πολλάκιϲ πολλοὺϲ πλοῦϲ, τοῦ κέρδουϲ ὑποθήγοντοϲ, καὶ περαιτέρω τῆϲ Μαιώτιδοϲ ἐκκουφίϲαϲ ὠνεῖται κόρην Κόλχον, ἦν ἐληὶϲαντο Μάχλυεϲ, ἔθνοϲ τῶν ἐκεῖ βαρβάρων.
2949
2200 Κουφότεροϲ κονιορτοῦ καὶ ἀϲθενέϲτεροϲ.
2950
2201 όφινοϲ: ἀγγεῖον πλεκτόν.
2951
2202 Κοχλιάριον: τὸ παρʼ ἡμῖν.
[2203] 2203 Κοχ λίαϲ: ὁδὸϲ εἰϲ ἑκάτερον περιηγμένη. κοχλίαϲ αὐτομά
2952
τωϲ βαδίζων προηγεῖτο τῆϲ πομπῆϲ αὐτῷ ϲίαλον ἀναπτύων.
2953
2204 Κοχλίδιον: εἶδοϲ ζωῦφίου.
2954
2205 όψιχοϲ: εἶδοϲ ἰχθύοϲ.
2207 Κόψιχοϲ: εἶδοϲ ὀρνέου. ϲὺ δὲ κοψίχῳ ἔοικαϲ ϲκάφιον ἀπὸτετιλμμένῳ.
2960
ϲκάφιον δὲ εἶδοϲ κουρᾶϲ. ὅτι οἱ κόψιχεϲ ῴοτοκοῦντεϲ κεντοῦϲι τὰ ὠά. οἱ οὖν ὀρνιθοθῆραι πτερὰ αὐτοῖϲ ἐμβάλλουϲι πρὸϲ τὸ ἀμβλῦναι τὰ ῥάμφη τῇ μαλακότητι τῶν πτερῶν· ἢ ἵνα μὴ κορυζῶϲιν·
ἢ ὅτι μετὰ τὸ ϲφάξαι πτερὰ ἐμβάλλουϲιν ὥϲτε ἐξ αὐτῶν αὐτοὺϲ κρεμαμένουϲ ὁραθῆναι πᾶϲι.
ἢ ὅτι μετὰ τὸ ϲφάξαι πτερὰ ἐμβάλλουϲιν ὥϲτε ἐξ αὐτῶν αὐτοὺϲ κρεμαμένουϲ ὁραθῆναι πᾶϲι.
[2208] 2208 Κῶαϲ: ἡ τοῦ προβάτου δορά.
[2209] 2209 Κωβάλῳ: ἡ λέξιϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει.
[2210] 2210 Κωβῆτιϲ: εἶδοϲ ἀφύαϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ ἀφύα.
[2212] 2212 Κωδαλοῦχοϲ: μέτρον γῆϲ.
[2214] 2214 Κωδίκελλοϲ: δέρμα προβάτου.
[2216] 2216 Κῴδιὸν: προβάτειον δέρμα. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἰ μή ϲε μιϲῶ,
2968
γεοίμη ἓν προβάτου κψδιον καὶ διδαϲκοίμην προϲάδειν Μορϲίμου
2969
τραγῳδία. κῳδιόν ἐϲτι τὸ ἅμα τοῖϲ ἐρίοιϲ ϲκευαζόμενον δέρμα. γεοίμμη, φηϲίν, ἐϲ τὴν οἰκίαν Κρατίνου κῴδιον, ὥϲτε μου κατουρεῖν
ἐκεῖνο, εἰ μή ϲε μιϲῶ. ὡϲ ἐνουρητὴν οὖν καὶ μέθυϲον διαβάλλει τὸν Κρατῖο. ὅθεν καὶ παροξυνθεὶϲ ἐκεῖνοϲ, καίτοι τοῦ ἀγωνίζεϲθαι ἀποϲτὰϲ καὶ ϲυγγράφειν, πάλιν ἀγωνίζεται καὶ γράφει δρᾶμα τὴν Πυτίνην, ἐϲ αὑτόν τε καὶ τὴν μέθην. οἰκονομίᾳ δὲ κέχρηται τοιαύτῃ· τὴν κμμῳδία ἐπλάϲατο ὁ Κρατῖνοϲ εἶναι αὐτοῦ γυναῖκα καὶ ἀφίϲταϲθαι
τοῦ ϲυνοικεϲίου τοῦ ϲὺν αὐτῷ θέλειν καὶ κακώϲεωϲ αὐτοῦ δίκην λαβεῖν, φίλυϲ δὲ παρατυχόνταϲ τοῦ Κρατίνου δεῖϲθαι μηδὲν προπετὲϲ ποιεῖϲθαι, καὶ τῆϲ ἔχθραϲ ἀνερωτᾶν τὴν αἰτίαν, τὴν δὲ μέμφεϲθαι αὐτῷ, ὅτι μὴ κωμῳδεῖ μηκέτι μηδὲ ϲυγγράφει, ϲχολάζει δὲ τῇ μέθῃ. ἦν δὲ ὁ ρατῖοϲ τῆϲ ἀρχαίαϲ κωμῳδίαϲ, πρεϲβύτεροϲ Ἀριϲτοφάνουϲ, τῶν
δοκίμων ἄγαν. ὅτι Ἀναξαγόραϲ Ὀλυμπιάϲιν, ὁπότε ῆκιϲτα ὕοι, προελθὼν 2970 ὑπὸ κῳδίῳ ἐϲ τὸ ϲτάδιον ἐπὶ προρρήϲει ὄμβρου λέγεται τοῦτο πεπραχέναι.
ἐκεῖνο, εἰ μή ϲε μιϲῶ. ὡϲ ἐνουρητὴν οὖν καὶ μέθυϲον διαβάλλει τὸν Κρατῖο. ὅθεν καὶ παροξυνθεὶϲ ἐκεῖνοϲ, καίτοι τοῦ ἀγωνίζεϲθαι ἀποϲτὰϲ καὶ ϲυγγράφειν, πάλιν ἀγωνίζεται καὶ γράφει δρᾶμα τὴν Πυτίνην, ἐϲ αὑτόν τε καὶ τὴν μέθην. οἰκονομίᾳ δὲ κέχρηται τοιαύτῃ· τὴν κμμῳδία ἐπλάϲατο ὁ Κρατῖνοϲ εἶναι αὐτοῦ γυναῖκα καὶ ἀφίϲταϲθαι
τοῦ ϲυνοικεϲίου τοῦ ϲὺν αὐτῷ θέλειν καὶ κακώϲεωϲ αὐτοῦ δίκην λαβεῖν, φίλυϲ δὲ παρατυχόνταϲ τοῦ Κρατίνου δεῖϲθαι μηδὲν προπετὲϲ ποιεῖϲθαι, καὶ τῆϲ ἔχθραϲ ἀνερωτᾶν τὴν αἰτίαν, τὴν δὲ μέμφεϲθαι αὐτῷ, ὅτι μὴ κωμῳδεῖ μηκέτι μηδὲ ϲυγγράφει, ϲχολάζει δὲ τῇ μέθῃ. ἦν δὲ ὁ ρατῖοϲ τῆϲ ἀρχαίαϲ κωμῳδίαϲ, πρεϲβύτεροϲ Ἀριϲτοφάνουϲ, τῶν
δοκίμων ἄγαν. ὅτι Ἀναξαγόραϲ Ὀλυμπιάϲιν, ὁπότε ῆκιϲτα ὕοι, προελθὼν 2970 ὑπὸ κῳδίῳ ἐϲ τὸ ϲτάδιον ἐπὶ προρρήϲει ὄμβρου λέγεται τοῦτο πεπραχέναι.
2975
2217 Κώδων: παρὰ τὸ ἐν τῷ κινεῖν ᾄδειν.
2976
2218 Κωδωνίϲαι: ἀπὸ τῶν ἵππων μετενήνεκται. εἰώθαϲι γὰρ οὕτωϲ δοκιμάζειν τοὺϲ γενναίουϲ ἵππουϲ, εἰ μὴ καταπλήϲϲονται τὸν ἐν τῷ πολέμῳ θόρυβον, τοὺϲ κώδωναϲ ψοφοῦν. καὶ ζήτει ἐν τῷ διακωδωνίϲαι.
2977
καὶ Κωδωνίζω, φημίζω. καὶ ζήτει ἐν τῷ ἀκωδώνιϲτον.
2978
2219 Κωδωνοφαλαροπώλουϲ: κώδωϲιν εἰϲ τὰ φάλαρα χρωμένουϲ. οὐδ’ ἐξέπληττεν αὐτοὺϲ Κύκνουϲ ποιῶν καὶ Μέμνοναϲ κωδωνοφαλαροπώλουϲ.
2979
2220 Κωδωνοφορεῖται: ἀντὶ τοῦ δοκιμάζεται ἡ τῶν φυλάκων
2980
φρουρά. Κώδων καλεῖται καὶ τὸ πλατὺ τῆϲ ϲάλπιγγοϲ. Σοφοκλῆϲ·
2981 χαλκοϲτόμου κώδωνοϲ. πολλὰ δέ εἰϲιν εἴδη ϲαλπίγγων· Λιβυϲτικαί, 2982 Αἰγύπτιαι, Τυρϲηνικαί. πρῶτοϲ Ἀρχώνδαϲ ϲυμμαχῶν τοῖϲ Ἡρακλείδαιϲ ἤγαγεν εἰϲ Ἕλληναϲ τὴν Τυρρηνικὴν ϲάλπιγγα. διὰ τοῦτο φηϲὶ Τυρρηνικῆϲ.
2981 χαλκοϲτόμου κώδωνοϲ. πολλὰ δέ εἰϲιν εἴδη ϲαλπίγγων· Λιβυϲτικαί, 2982 Αἰγύπτιαι, Τυρϲηνικαί. πρῶτοϲ Ἀρχώνδαϲ ϲυμμαχῶν τοῖϲ Ἡρακλείδαιϲ ἤγαγεν εἰϲ Ἕλληναϲ τὴν Τυρρηνικὴν ϲάλπιγγα. διὰ τοῦτο φηϲὶ Τυρρηνικῆϲ.
2983
2221 Κωδωνοφορῶν: οἱ περίπολοι, οἱ τὰϲ φυλακὰϲ περιϲκοποῦντεϲ,
ἐρχόμενοι ἐπὶ τοὺϲ φύλακαϲ κώδωναϲ εἶχον καὶ τούτουϲ ἐψόφουν, πειράζοντεϲ τὸν καθεύδοντα καὶ ἵνα οἱ φυλάϲϲοντεϲ ἀντιφθέγγωνται. Ἀριϲτοφάνηϲ· κωδωνοφορῶν περίτρεχε.
ἐρχόμενοι ἐπὶ τοὺϲ φύλακαϲ κώδωναϲ εἶχον καὶ τούτουϲ ἐψόφουν, πειράζοντεϲ τὸν καθεύδοντα καὶ ἵνα οἱ φυλάϲϲοντεϲ ἀντιφθέγγωνται. Ἀριϲτοφάνηϲ· κωδωνοφορῶν περίτρεχε.
2984
2222 Κώεα: τὰ δέρματα. καὶ Κώεϲι.
2986
2224 Κῶθοϲ: εἶδοϲ ἰχθύοϲ.
2227 Κωθωνίδηϲ: ὄνομα κύριον.
[2228] 2228 Κωθωνίϲαι: μεθύϲαι. ἐρῶν δὲ καὶ κωθωνιζόμενοϲ ἀφʼ
2998
ἡμέραϲ. ὅτι Ὀμηροϲ τῷ μὲν αἱμορραγοῦντι Πράμνειον παραδίδωϲι, τῷ δὲ κωθωνιζομένῳ τὸν ἡδὺν πότον.
[2231] 2231 Κῶλα: τὰ τῆϲ ϲφενδόνηϲ ἑκάτερα μέρη. ῥινοῦ χερμαϲτῆροϲ
3002
ἐὖϲτροφα κῶλα τιταίνων Ἀλκιμένηϲ, πτανῶν εἶργον ἄπωθε νέφοϲ.
ἐὖϲτροφα κῶλα τιταίνων Ἀλκιμένηϲ, πτανῶν εἶργον ἄπωθε νέφοϲ.
[2233] 2233 Κῶλα τοῦ ζεύγματοϲ· ϲυμβαίνει γὰρ τοὺϲ Σελευκεῖϲ κρατεῖν
3006
θατέρου τῶν κώλων τοῦ ζεύγματοϲ.
θατέρου τῶν κώλων τοῦ ζεύγματοϲ.
[2235] 2235 Κωλακρέτηϲ· ὅτι νόμοϲ ἦν τὰ ὑπολειπόμενα τῆϲ θυϲίαϲ
3009
τοὺϲ ἱερέαϲ λαμβάνειν, ἅ εἰϲιν οἷον δέρματα καὶ κωλαί.
τοὺϲ ἱερέαϲ λαμβάνειν, ἅ εἰϲιν οἷον δέρματα καὶ κωλαί.
[2236] 2236 Κωλή: τὰ ἐμπρόϲθια μέρη τῶν ἱερείων, τοῦ λεγομένου κωλῆνοϲ.
3010
ἔϲτι δὲ ἱερὸϲ Ἑρμοῦ ὁ βραχίων τῶν ἀλόγων ζψων. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· οἴμοι δὲ κωλῆϲ, ῆν ἐγὼ κατήϲθιον. τὰϲ ἀγκύλαϲ φηϲίν, αἳ ὀϲτώδειϲ εἰϲί. διαβάλλει οὖν ὡϲ ὀϲτέα τοῖϲ θεοῖϲ θύονταϲ.
2237 Κωλῆνον: τὸ κωλίκιον.
[2238] 2238 Κώληπα: τὸ ὀπίϲω τοῦ γονατίου μέροϲ, ἡ κόξα. καὶ
3011
Κώληξ, ἡ ἰγνύη, τὸ ὀϲτοῦν.
3016
2239 Κωλιάδοϲ κεραμῆεϲ· Κωλιάϲ, τόποϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ, ἔνθα ϲκεύη πλάττονται. λέγει οὖν, ὅτι ὅϲοι ἐπὶ τροχοὺϲ φέρονται (τροχὸν δὲ τὸν ϲκευοπλαϲτικὸν λέγει), τουτέϲτιν ὅϲαι πρὸϲ ϲκευοπλαϲίαν ἐπιτήδειαι παϲῶν ἡ Κωλιάδοϲ κρείϲϲων, ὥϲτε καὶ βάπτεϲθαι ὑπὸ τῆϲ
3017
μίλτου. ἔϲτι δὲ ὁ τόποϲ ἐγκείμενοϲ ὅμοιοϲ ἀνθρώπου κώλῳ. καὶ
οἱ ἐνοικοῦντεϲ Κωλιοί.
οἱ ἐνοικοῦντεϲ Κωλιοί.
3018
2240 Κωλιάϲ: ναόϲ ἐϲτι τῆϲ λφροδίτηϲ οὕτω καλούμενοϲ, ἀπὸ τοῦ ϲυμβεβηκότοϲ τὴν προϲηγορίαν λαβών. νεανίαϲ γάρ τιϲ Ἀττικὸϲ ἁλοὺϲ ὑπὸ υρρηνῶν καὶ δεϲμώτηϲ δουλεύων παραυτά, ἐραϲθείϲηϲ αὐτοῦ τῆϲ θυγατρὸϲ τοῦ ἔχοντοϲ καὶ ἀπολυϲάϲηϲ, ἥλθεν εἰϲ τὴν οἰκείαν
οὕτωϲ ἐλευθερωθεὶϲ καὶ εὐχαριϲτήριον τῇ Ἀφροδίτῃ τῆϲ ϲωτηρίαϲ ἐπὶ τῆϲ ἀκτῆϲ, ἀφʼ ἢϲ ἡρπάγη, ναὸν ἐκτίϲατο. Κωλιάδα δὲ προϲηγόρευϲε τὸν τόπον ἀπὸ τῶν κώλων, ἃ ἐν τοῖϲ δεϲμοῖϲ κατεπονεῖτο. οἱ δέ ὅτι ωνοϲ θύοντοϲ ίερεῖον κωλῆϲ, ἱέραξ ἐξήρπαϲε καὶ ἐπ’ ἐκείνῳ τῷ 3019 τόπῳ ἐκάθιϲεν. ὅθεν ὁ τόποϲ Κωλιὰϲ ἐκλήθη. μέμνηται καὶ Καλι
λίμαχοϲ ἐν Ἑκάλῃ.
οὕτωϲ ἐλευθερωθεὶϲ καὶ εὐχαριϲτήριον τῇ Ἀφροδίτῃ τῆϲ ϲωτηρίαϲ ἐπὶ τῆϲ ἀκτῆϲ, ἀφʼ ἢϲ ἡρπάγη, ναὸν ἐκτίϲατο. Κωλιάδα δὲ προϲηγόρευϲε τὸν τόπον ἀπὸ τῶν κώλων, ἃ ἐν τοῖϲ δεϲμοῖϲ κατεπονεῖτο. οἱ δέ ὅτι ωνοϲ θύοντοϲ ίερεῖον κωλῆϲ, ἱέραξ ἐξήρπαϲε καὶ ἐπ’ ἐκείνῳ τῷ 3019 τόπῳ ἐκάθιϲεν. ὅθεν ὁ τόποϲ Κωλιὰϲ ἐκλήθη. μέμνηται καὶ Καλι
λίμαχοϲ ἐν Ἑκάλῃ.
3020
2241 Κωλιπαίγνιον.
[2242] 2242 Κωλοβάθρου: τῆϲ λεγομένηϲ κλάπαϲ παρὰ πολλοῖϲ.
[2244] 2244 Κῶλον: μόριον λόγου ἐκ δύο ἢ καὶ πλειόνων μερῶν ϲυνιϲτάενον· τὰϲ ϲυλλαβὰϲ γὰρ τέμνουϲι καὶ τὰ κῶλα τῶν νοημάτων.
3022
Κῶλοϲ οὖν ὁ ἀπηρτιϲμένην ἔχων ἔννοιαν ϲτίχοϲ.
3023
2245 Κωλώτηϲ: ἀϲκαλαβώτηϲ. Βάβριοϲ· ϲοφῆϲ ἀράχνηϲ ἱϲτὸν εὗρε κωλώτηϲ καὶ λεπτὸν ἐνέδυ φᾶροϲ ἐκτεμὼν τοίχου. καὶ Κωλώτηϲ,
3024 ὁ Διόνυϲοϲ.
3024 ὁ Διόνυϲοϲ.
3025
2246 Κωλυβδαίνω.
3026
2247 Κωλύδαινα.
3028
3029
3030
3031
2249 Κωλύω. αἰτιατικῇ. καὶ Κωλυϲάμενοϲ· ζήτει ἐν τῷ ἄπνουϲ. καὶ Κωλυϲα νέμοϲ· ζήτει ἐν τῷ Ἐμπεδοκλῆϲ.
2250 Κωλυπεύϲ: δῆμοϲ τῆϲ Αἰγηΐδοϲ.
[2251] 2251 Κῶμα: κοίμημα. Ἀλέξανδροϲ δὲ πλήρηϲ ὢν ἐκ ϲυμποϲίου
3033
ἐπὶ κῶμον ἦλθεν εἰϲ Ἀντιπάτρου οἱ πάντεϲ οἱ φίλοι παρακληθείϲ.
[2252] 2252 Κωμάζει: κῶμον ἢ δρᾶμα ᾄδει, ὑβρίζει.
[2254] 2254 Κωμάϲαι· ὁ δὲ Μάρκοϲ, ὁ Ῥωμαίων ϲτρατηγόϲ, ἐβούλετο
3037
ἀπολυθεὶϲ τοῦ πολέμου πρὸϲ Λυϲιτανοὺϲ μεταλαβεῖν τὸν πόλεμον καὶ τὸ λεγόμενον ἐκνεύϲαϲ τὴν ἀνδρωνῖτιν εἰϲ τὴν γυναικωνῖτιν κωμάϲαι. καὶ αὖθιϲ· ὁ Ἀπολλώνιοϲ ἔφη· ψηφίϲωμεν ὧδε ἐϲτεφανῶϲθαι
αὐτὸν ἐπὶ ϲωφροϲύνῃ, καὶ πρὸ ππολύτου Θηϲέωϲ. ὁ μὲν γὰρ ἐϲ τὴν Ἀφροδίτην ὕβριϲεν, ὁ δὲ οὔ. καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ ἀφροδιϲίων ἥττητο, οὐδὲ ἔρωϲ ἐϲ αὐτὸν εἰϲεκώμαζεν, ἀλλ’ ἦν τῆϲ ἀγροικοτέραϲ τε καὶ ἀτέγκτου μοίραϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐπὶ τῷ κωμᾶϲ καὶ κομψὸϲ 3038 εἶναι προϲποιῇ,
αὐτὸν ἐπὶ ϲωφροϲύνῃ, καὶ πρὸ ππολύτου Θηϲέωϲ. ὁ μὲν γὰρ ἐϲ τὴν Ἀφροδίτην ὕβριϲεν, ὁ δὲ οὔ. καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ ἀφροδιϲίων ἥττητο, οὐδὲ ἔρωϲ ἐϲ αὐτὸν εἰϲεκώμαζεν, ἀλλ’ ἦν τῆϲ ἀγροικοτέραϲ τε καὶ ἀτέγκτου μοίραϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐπὶ τῷ κωμᾶϲ καὶ κομψὸϲ 3038 εἶναι προϲποιῇ,
2255 Κωμάϲομαι: ἀϲελγῶϲ διατεθήϲομαι. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἦν γάρ
3039
με κτείνῃϲ, τότε παύϲομαι· ἦν δέ μʼ ἀφῇϲ ζῆν καὶ διαθῇϲ τούτων χείρονα, κωμάϲομαὶ.
[2256] 2256 Κιυμαϲτήϲ: ὁ τρυφῶν μετ’ ὡδῆϲ ἀϲελγοῦϲ.
[2258] 2258 Κώμη: εἰϲ ἢν ἐκοιμῶντο ἀπὸ τῶν ἔργων ἀνιόντεϲ· ἢ χώμη,
3041
οἷο ἀνάχωμά τι· κατὰ ϲύγκριϲιν τοῦ ἐδάφουϲ. καὶ Κωμῆται. οἱ τῆϲ κώμηϲ οἰκήτορεϲ. καὶ Ἐκώμαϲεν, ἀντὶ τοῦ παρεγένετο. θρῆνοϲ δ’ εἰϲ ὑμέναιον ἐκώμαϲεν, ἡ δὲ τάλαινα οὔπω γυνὴ καὶ νέκυϲ
3042
ἐβλέπετο. καὶ παροιμία· γϲ ἐκώμαϲεν, ἐπὶ τῶν ἀκόϲμωϲ τι 3043 ποιούνπων.
ἐβλέπετο. καὶ παροιμία· γϲ ἐκώμαϲεν, ἐπὶ τῶν ἀκόϲμωϲ τι 3043 ποιούνπων.
3048
2259 Κώμην: οἱ πλεῖϲτοι τὸν ϲτενωπὸν καὶ τὴν οἷον γειτνίαϲιν, οἱ δὲ τοὺϲ ἐν τῇ πόλει δήμουϲ κώμαϲ φαϲὶ προϲαγορεύεϲθαι. καὶ κωμήταϲ, τοὺϲ δημόταϲ ἐν τῇ πόλει καὶ οἷον ἐν τῇ αὐτῇ τάξει καὶ μοίρᾳ τῆϲ πόλεωϲ οἰκοῦνταϲ. οὕτωϲ Ἄριϲτοφάνηϲ. εἴρηκε δὲ καὶ Θουκυδίδηϲ κώμαϲ τοὺϲ δήμουϲ ἐν α΄· κατὰ κώμαϲ δὲ τῷ παλαιῷ τρόπῳ
οἰκηθεῖϲα.
οἰκηθεῖϲα.
3049
2260 Κωμῆται: καὶ οἱ γείτονεϲ· κώμη γὰρ ἡ γειτονία. Καλλίμαχοϲ Ἐκάῃ· τοῦτο γὰρ αὐτὴν κωμῆται κάλεον περιαγέεϲ. Βάβριοϲ· ὄνῳ τιϲ ἐπιθεὶϲ ξόανον εἶχε κωμήτηϲ.
3050
2261 Κωμῆται· κωμήταϲ οἱ παλαιοὶ τοὺϲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἀμφόδου
καὶ τόπου ἔλεγον. Ἀριϲτοφάνηϲ Nεφέλαιϲ· τοὺϲ κωμήταϲ γυμνοὺϲ ἀθρόουϲ, εἰ καὶ κρημνώδη κατανίφοι.
καὶ τόπου ἔλεγον. Ἀριϲτοφάνηϲ Nεφέλαιϲ· τοὺϲ κωμήταϲ γυμνοὺϲ ἀθρόουϲ, εἰ καὶ κρημνώδη κατανίφοι.
3051
2262 Κωμηδόν: πᾶϲα πόλιϲ.
3052
2263 Κωμῆτιϲ: θηλυκῶϲ ἡ γείτων. κῶμα γὰρ τὰ ἄμφοδα. ἔνθεν καὶ ἐπικωμάϲαι. Ἀριϲτοφάνηϲ· πλὴν ἢ γ’ ἐμὴ κωμῆτιϲ ἢδ’ ἐξέρχεται.
ὡϲ Λυϲίϲτρατοϲ φηϲί.
ὡϲ Λυϲίϲτρατοϲ φηϲί.
3053
2264 Κωμικόϲ: ὁ ποιητήϲ. καὶ Κωμικὸν δορυφ όρημα.
3054
2265 Κῶμοϲ: ἡ μέθη. καὶ ὀρχηϲμόϲ. λέγεται δὲ καὶ ὁ ϲτενὸϲ τόποϲ.
3055
ϲημμαίνει δὲ καὶ τὸ κοίμημα.
3056
2266 Κῶμοϲ ἐϲτι μεθυϲτικὸϲ αὐλόϲ, ἐγχρονίζοντοϲ οἴνου ἐρεθίζων
τὴν ἡδυπάθειαν καὶ θέατρον ἄϲχημον ποιῶν τὸ ϲυμπόϲιον, κυμβάλοιϲ τιϲὶ καὶ ὀργάνοιϲ καταθέλγων τοὺϲ δαιτυμόναϲ. καὶ αὖθιϲ· ὃϲ εἰϲ ἔρωταϲ ἐϲχόλαζε καὶ κώμουϲ. ἐπὶ κῶμον ἔρχεται μεθύων ἄνθρωποϲ οὐκ ἀγροίκωϲ τῆϲ φωνῆϲ ἔχων. Φιλόϲτρατοϲ.
τὴν ἡδυπάθειαν καὶ θέατρον ἄϲχημον ποιῶν τὸ ϲυμπόϲιον, κυμβάλοιϲ τιϲὶ καὶ ὀργάνοιϲ καταθέλγων τοὺϲ δαιτυμόναϲ. καὶ αὖθιϲ· ὃϲ εἰϲ ἔρωταϲ ἐϲχόλαζε καὶ κώμουϲ. ἐπὶ κῶμον ἔρχεται μεθύων ἄνθρωποϲ οὐκ ἀγροίκωϲ τῆϲ φωνῆϲ ἔχων. Φιλόϲτρατοϲ.
[2269] 2269 Κωμῳδιοποιόϲ: ὁ ϲκώμματά τινα εἰϲάγων κατά τινοϲ.
[2271] 2271 Κωμῶν: τῶν χωρίων. ἡ εὐθεῖα κώμη.
[2272] 2272 Κῶμοι: ᾠδαί, ἢ ὀρχήϲειϲ μετὰ μέθηϲ.
[2273] 2273 Κωμύδριον: τὸ μικρὸν χωρίον.
[2275] 2275 Κωνειαζομέναιϲ: θανάϲιμον φάρμακον πινούϲαιϲ. Κώνειον
3071
γὰρ θανάϲιμον δηλητήριον.
[2276] 2276 Κωνῆϲαι πίθον.
2277 Κωνοειδέϲ: ϲχῆμα τοιοῦτον, οἷον ϲτροβιλοειδέϲ. καὶ ἐν
3073
Ἐπιγράμμαϲι· κἐν ϲτέρνοιϲ ἔτι κεῖνα τὰ λύγδινα κώνια μαϲτῶν ἑϲτήκε.
[2278] 2278 Κᾦνον: καὶ οἶνον. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· κᾦνον ἀνεκεράννυ
3075
γλυκύτατον.
[2279] 2279 Κωνοφόροι: θυρϲοφόροι. κῶνοϲ δὲ λέγεται ὁ βοτρυοειδὴϲ
τοῦ ϲτροβίλου καρπόϲ, ὃν ἔφερον αἱ γυναῖκεϲ βαϲτάζουϲαι ἐν ταῖϲ τοῦ Διονύϲου τελεταῖϲ, ἐπειδὴ ὅμοιον τῷ ϲχήματι τὸν κῶνον τῇ τοῦ ἀνθρώπου καρδίᾳ, ἐπιϲτάτην δέ φαϲιν Ἕλληνεϲ τῆϲ τῶν ἀνθρώπων καρδίαϲ τὸν Διόνυϲον. οἰκείῳ οὖν τινι μυϲτηρίῳ τοῦτο ἐποίουν. καὶ θύρϲου χλοερὸν κωνοφόρον κάμακα.
τοῦ ϲτροβίλου καρπόϲ, ὃν ἔφερον αἱ γυναῖκεϲ βαϲτάζουϲαι ἐν ταῖϲ τοῦ Διονύϲου τελεταῖϲ, ἐπειδὴ ὅμοιον τῷ ϲχήματι τὸν κῶνον τῇ τοῦ ἀνθρώπου καρδίᾳ, ἐπιϲτάτην δέ φαϲιν Ἕλληνεϲ τῆϲ τῶν ἀνθρώπων καρδίαϲ τὸν Διόνυϲον. οἰκείῳ οὖν τινι μυϲτηρίῳ τοῦτο ἐποίουν. καὶ θύρϲου χλοερὸν κωνοφόρον κάμακα.
[2282] 2282 Κωνϲιϲτώριον: παρὰ Ῥωμαίοιϲ οὕτω λέγεται τὸ ϲυνέδριον καὶ τὸ ϲύϲτημα, ἔνθα περὶ τῶν ἐπειγόντων βουλεύονται.
2284 Κωνϲταντῖνοϲ ὁ μέγαϲ· οὗτοϲ ἐξ ἀφανῶν τίκτεται τῷ βαϲιλεῖ Κωνϲταντίῳ, γνωριϲθεὶϲ δὲ τῷ πατρὶ κατά τιναϲ γνωρίμουϲ τρόποϲ· ὃϲ κατά τινα τύχην ἔγνω τοὺϲ τόπουϲ καταλιπεῖν, ἐν οἷϲ διέτριβε, ἐξορμῆϲαι δὲ πρὸϲ τὸν πατέρα Κωνϲτάντιον, ἐν τοῖϲ ὑπὲρ τὰϲ Ἄλπειϲ ἔθνεϲιν ὄντα καὶ Βρεττανίᾳ ϲυνεχέϲτερον ἐνδημοῦντα.
θεαϲάμεοϲ δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ χειροτονεῖ βαϲιλέα τοὺϲ ἐκ τῆϲ Θεοδώραϲ υἱεῖϲ καταλιπών, ἰδὼν αὐτὸν εὖ ἔχοντα ϲώματοϲ. δύο δὲ καὶ ξ΄ καὶ τ΄ ἀπὸ τῆϲ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ μοναρχίαϲ διεληλυθότων ἐνιαυτῶν, Κωνϲταντῖνοϲ τὴν νέαν Ῥώμην ἀνίϲτηϲι.
θεαϲάμεοϲ δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ χειροτονεῖ βαϲιλέα τοὺϲ ἐκ τῆϲ Θεοδώραϲ υἱεῖϲ καταλιπών, ἰδὼν αὐτὸν εὖ ἔχοντα ϲώματοϲ. δύο δὲ καὶ ξ΄ καὶ τ΄ ἀπὸ τῆϲ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ μοναρχίαϲ διεληλυθότων ἐνιαυτῶν, Κωνϲταντῖνοϲ τὴν νέαν Ῥώμην ἀνίϲτηϲι.
[2285] 2285 Κωνϲταντῖνοϲ, ὁ μέγαϲ βαϲιλεύϲ. περὶ οὗ ἔγραψεν Ἐὐνάπιοϲ
φληνάφουϲ καὶ παρῆκα αὐτὰ αἰδοῖ τοῦ ἀνδρόϲ.
φληνάφουϲ καὶ παρῆκα αὐτὰ αἰδοῖ τοῦ ἀνδρόϲ.
3085
2286 Κωνϲταντῖνοϲ, βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων, υἱὸϲ Λέοντοϲ τοῦ Εἰκονομάχου τοῦ Ἰϲαύρου, ἐκ λέοντοϲ ἀνεφύη ποικιλότροποϲ πάρδαλιϲ, ἐκ ϲπέρματοϲ ὄφεωϲ ἀϲπὶϲ δεινὴ καὶ ὄφιϲ πετόμενοϲ, ἐκ Δὰν Ἀντίχρϲτοϲ. οὗτοϲ τὴν πατρῴαν βαϲιλείαν τε καὶ ἀϲέβειαν διαδεξάμενοϲ
καὶ ἀϲελγείαιϲ καὶ δαιμόνων ἐπικλήϲεϲι καὶ ἄλλοιϲ πονηροῖϲ ἐπιτηδεύμαϲ χαίρων καὶ ϲχολάζων, ἐξαίρετον ὄργανον καὶ λίαν ἐπιτήδειον τοῦ πατρὸϲ αὐτοῦ καὶ διδαϲκάλου γέγονε διαβόλου. καὶ γὰρ εἰϲ τοϲαύτη ἀπόνοιαν καὶ παραπληξίαν ἐξώκειλεν, ὡϲ καὶ θεϲμὸν ἐπὶ λαοῦ καθολικὸν ἐκθέϲθαι, μὴ λέγεϲθαί τινα τῶν θεραπόντων κυρίου
τοπαράπαν ἅγιον, ἀλλὰ καὶ τὰ λείψανα τούτων εὑριϲκκόμενα διαπτύεϲθαι καὶ μηδὲ πρεϲβείαν αὐτῶν ἐξαιτεῖν· οὐδὲν γὰρ ἰϲχύουϲιν. εἶτα προϲθεὶϲ ὁ παμβέβηλοϲ λέγει, μηδὲ τῆϲ Μαρίαϲ ἐπικαλείϲθω τιϲ πρεϲβείαν· οὐ γὰρ δύναται βοηθεῖν τινι· μηδ᾿ αὖ πάλιν θεοτόκοϲ αὕτη ὀνομαζέϲθω. καὶ δὴ λαβὼν ἐν χειρὶ βαλάντιον πλῆρεϲ χρυϲίου καὶ ὑποδείξαϲ αὐτὸ
πᾶϲι ἤρετο, τίνοϲ ἄξιόν ἐϲτι, τῶν δὲ πολλοῦ εἰπόντων, κενώϲαϲ τὸ χρυϲίον πάλιν ἤρετο, τίνοϲ ἐϲτὶν ἄξιον· καὶ λέγουϲιν οὐδενόϲ. οὕτωϲ, ἔφη, καὶ ἡ Μαρία· οὐ γὰρ θεοτόκον ὀνομάζεϲθαι ὁ ἄθεοϲ ἠξίου. ἕωϲ μὲν γὰρ εἶχε τὸν Χριϲτὸν ἐν αὐτῇ, τετιμημένη ὑπῆρχεν· ἀφ᾿ οὗ δὲ τοῦτον ἀπέτεκεν, οὐδὲν τῶν λοιπῶν γυναικῶν διενήνοχε. φεῦ τῆϲ
τολμηρᾶϲ δυϲφημίαϲ τοῦ Σαρακηνοπίϲτου καὶ Ἰουδαιόφρονοϲ. τὴν γὰρ Ἀφροδίτην ἐτίμα καὶ ἀνθρωποθυϲίαϲ ἀνέφερε πέραν τῆϲ πόλεωϲ, ἔνθα τῆϲ ἁγίαϲ Μαύραϲ ναόϲ· ὅνπερ ἐκδαφίϲαϲ καὶ φονευτήριον ποιήϲαϲ Μαύραν ὠνόμαϲε τὸν τόπον, ἐν ᾧ καὶ νύκτωρ ἐπετέλει θυϲία, καὶ παῖδαϲ κατέϲφαττε. καὶ μαρτυρεῖ τὸ πρὸϲ θυϲίαν ϲφαγιαϲθὲν
3086 3087 3088 3089 Σουφλαμίου παιδάριον, ὅπερ ἐν παραβύϲτῳ θύϲαντοϲ αὐτοῦ, τοῦτο ὁ θεὸϲ ἔκδηλον ἐποίηϲεν.
καὶ ἀϲελγείαιϲ καὶ δαιμόνων ἐπικλήϲεϲι καὶ ἄλλοιϲ πονηροῖϲ ἐπιτηδεύμαϲ χαίρων καὶ ϲχολάζων, ἐξαίρετον ὄργανον καὶ λίαν ἐπιτήδειον τοῦ πατρὸϲ αὐτοῦ καὶ διδαϲκάλου γέγονε διαβόλου. καὶ γὰρ εἰϲ τοϲαύτη ἀπόνοιαν καὶ παραπληξίαν ἐξώκειλεν, ὡϲ καὶ θεϲμὸν ἐπὶ λαοῦ καθολικὸν ἐκθέϲθαι, μὴ λέγεϲθαί τινα τῶν θεραπόντων κυρίου
τοπαράπαν ἅγιον, ἀλλὰ καὶ τὰ λείψανα τούτων εὑριϲκκόμενα διαπτύεϲθαι καὶ μηδὲ πρεϲβείαν αὐτῶν ἐξαιτεῖν· οὐδὲν γὰρ ἰϲχύουϲιν. εἶτα προϲθεὶϲ ὁ παμβέβηλοϲ λέγει, μηδὲ τῆϲ Μαρίαϲ ἐπικαλείϲθω τιϲ πρεϲβείαν· οὐ γὰρ δύναται βοηθεῖν τινι· μηδ᾿ αὖ πάλιν θεοτόκοϲ αὕτη ὀνομαζέϲθω. καὶ δὴ λαβὼν ἐν χειρὶ βαλάντιον πλῆρεϲ χρυϲίου καὶ ὑποδείξαϲ αὐτὸ
πᾶϲι ἤρετο, τίνοϲ ἄξιόν ἐϲτι, τῶν δὲ πολλοῦ εἰπόντων, κενώϲαϲ τὸ χρυϲίον πάλιν ἤρετο, τίνοϲ ἐϲτὶν ἄξιον· καὶ λέγουϲιν οὐδενόϲ. οὕτωϲ, ἔφη, καὶ ἡ Μαρία· οὐ γὰρ θεοτόκον ὀνομάζεϲθαι ὁ ἄθεοϲ ἠξίου. ἕωϲ μὲν γὰρ εἶχε τὸν Χριϲτὸν ἐν αὐτῇ, τετιμημένη ὑπῆρχεν· ἀφ᾿ οὗ δὲ τοῦτον ἀπέτεκεν, οὐδὲν τῶν λοιπῶν γυναικῶν διενήνοχε. φεῦ τῆϲ
τολμηρᾶϲ δυϲφημίαϲ τοῦ Σαρακηνοπίϲτου καὶ Ἰουδαιόφρονοϲ. τὴν γὰρ Ἀφροδίτην ἐτίμα καὶ ἀνθρωποθυϲίαϲ ἀνέφερε πέραν τῆϲ πόλεωϲ, ἔνθα τῆϲ ἁγίαϲ Μαύραϲ ναόϲ· ὅνπερ ἐκδαφίϲαϲ καὶ φονευτήριον ποιήϲαϲ Μαύραν ὠνόμαϲε τὸν τόπον, ἐν ᾧ καὶ νύκτωρ ἐπετέλει θυϲία, καὶ παῖδαϲ κατέϲφαττε. καὶ μαρτυρεῖ τὸ πρὸϲ θυϲίαν ϲφαγιαϲθὲν
3086 3087 3088 3089 Σουφλαμίου παιδάριον, ὅπερ ἐν παραβύϲτῳ θύϲαντοϲ αὐτοῦ, τοῦτο ὁ θεὸϲ ἔκδηλον ἐποίηϲεν.
[2287] 2287 Κωνϲταντινούπολιϲ· ὅτι ἡ Κωνϲταντινούπολιϲ τοϲοῦτον τῶ ἄλλων ἁπαϲῶν μείζων, ὅϲον τῆϲ Ῥώμηϲ ἐλαττοῦϲθαι δοκεῖ· ἧϲ
τὸ δευτέραν τετάχθαι μακρῷ βέλτιον ἔμοιγε φαίνεται ἢ τὸ τῶν ἄλλων ἁπαϲῶν πρώτην νομίζεϲθαι. ὅτι τριακόϲιοι ἑξήκοντα ἀπὸ τῆϲ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ μοναρχίαϲ διεληλύθειϲαν ἐνιαυτοὶ τῇ πρεϲβυτέρᾳ Ῥώμῃ, καὶ τῶν πραγμάτων αὐτῆϲ ἤδη πρὸϲ πέραϲ ἀφιγμένων Κωνϲταντῖνοϲ ὁ Κωνϲταντίου παῖϲ ἐπιλαβόμενοϲ τῶν ϲκήπτρων τὴν νέαν
ἀνίϲτηϲι Ῥώμην. ἀπὸ δὲ κτίϲεωϲ τῆϲ νέαϲ Ῥώμηϲ μέχρι τῶν κατεχόντων τὰ ϲκῆπτρα Ῥωμαίων Βαϲιλείου καὶ Κωνϲταντίνου τῶν Πορφυρογεννήτων ἔτη
τὸ δευτέραν τετάχθαι μακρῷ βέλτιον ἔμοιγε φαίνεται ἢ τὸ τῶν ἄλλων ἁπαϲῶν πρώτην νομίζεϲθαι. ὅτι τριακόϲιοι ἑξήκοντα ἀπὸ τῆϲ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ μοναρχίαϲ διεληλύθειϲαν ἐνιαυτοὶ τῇ πρεϲβυτέρᾳ Ῥώμῃ, καὶ τῶν πραγμάτων αὐτῆϲ ἤδη πρὸϲ πέραϲ ἀφιγμένων Κωνϲταντῖνοϲ ὁ Κωνϲταντίου παῖϲ ἐπιλαβόμενοϲ τῶν ϲκήπτρων τὴν νέαν
ἀνίϲτηϲι Ῥώμην. ἀπὸ δὲ κτίϲεωϲ τῆϲ νέαϲ Ῥώμηϲ μέχρι τῶν κατεχόντων τὰ ϲκῆπτρα Ῥωμαίων Βαϲιλείου καὶ Κωνϲταντίνου τῶν Πορφυρογεννήτων ἔτη
[2288] 2288 Κωνϲτάντιοϲ καὶ Κώνϲταϲ καὶ Κωνϲταντῖνοϲ, οἱ υἱοὶ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου.
[2290] 2290 Κῷοϲ πρὸϲ Χῖον: ὁ μὲν γὰρ Χῖοϲ ἐδύνατο ἔνδον, ὁ δὲ
3091
Κῷοϲ ἔξω.
[2291] 2291 Κῶπα καὶ Κώπαια: ὁ περιτραχήλιοϲ κόϲμοϲ.
[2292] 2292 Κωπαΐϲ: ἡ ἔγχελυϲ.
2293 Κωπαΐϲ: λίμνη ἐν Βοιωτίᾳ, ἐν ᾗ μεγάλαι ἐγχέλειϲ γίνονται.
3094
ἔϲτι δὲ καὶ πόλιϲ ὁμώνυμοϲ.
[2294] 2294 Κωπάϲ: πόλιϲ.
[2295] 2295 Κώπη: ἡ λαβὴ τοῦ ξίφουϲ, ἡ κόπτειν δυναμένη. καὶ
3096
Κωπῆεν καὶ Κωπήειϲ, κωπήεντοϲ, ἀπὸ τῆϲ κώπηϲ.
3106
2299 Κωρυκαῖοϲ: θεόν τινα παρειϲάγουϲιν οἱ κωμικοὶ ἐπακροώμενον, ἀπὸ παροιμίαϲ τινόϲ. Κώρυκοϲ γὰρ τῆϲ Παμφυλίαϲ ἀκρωτήριον, παρ᾿ ᾦ πόλιϲ Ἀττάλεια· ἐνταῦθτ. οἱ ἀπὸ τῆϲ πόλεωϲ, ἵνα μηδὲν αὐτοὶ κακῶϲ πάϲχωϲιν ἀπὸ τῶν ἐφορμούντων τὴν ἄκραν λῃϲτῶν, ὑπαλλαττόμενοι πρὸϲ τοὺϲ ἐν ἄλλοιϲ λιμέϲιν ὁρμῶνταϲ κατηκροῶντο,
καὶ τοῖϲ λῃϲταῖϲ ἀπήγγελλον καὶ τίνεϲ εἰϲὶ καὶ ποῖ πλέουϲιν. ὅθεν καὶ ἡ παροιμία· τοῦ δ᾿ ἆρα ὁ Κωρυκαῖοϲ ἠκροάζετο. οἱ δὲ κωμικοὶ Κωρυκαῖον τὸν θεὸν εἰϲάγουϲι. Μένανδροϲ Ἐγχειριδίῳ. Διώξιπποϲ Θηϲαυρῷ· μὴ κατακούϲειεν δέμαϲ ὁ Κωρυκαῖοϲ. ἀλλὰ μὴν κατακήκοα κατακολουθῶν ἔνδοθέν ϲου. ὁ δὲ Ἔφοροϲ ἐν γ΄, ὑπ᾿ ἄκρᾳ, φηϲίν,
ὤκουν οἱ καλούμενοι Κωρυκαῖοι, ἀνατεινούϲῃ εἰϲ πέλαγοϲ, ϲύμμικτοί τινεϲ καταϲκευαϲάμενοι πολιϲμάτιον, γείτονεϲ Μυοννήϲῳ. τοῖϲ οὖν ὁρμῶϲι ἐμπόροιϲ προϲῄεϲαν, ὡϲ ἐωνούμενοι ἢ ϲύμπλοοι· εἶτα μαθόντεϲ τί τε κομίζουϲι καὶ ποῖ πλέουϲι τοῖϲ Μυοννηϲίοιϲ ἀπήγγελλον. κἀκεῖνοι ἐπετίθεντο αὐτοῖϲ, ἐλάμβανον δὲ καὶ αὐτοὶ μέρη τινὰ
τῶν λύτρων.
καὶ τοῖϲ λῃϲταῖϲ ἀπήγγελλον καὶ τίνεϲ εἰϲὶ καὶ ποῖ πλέουϲιν. ὅθεν καὶ ἡ παροιμία· τοῦ δ᾿ ἆρα ὁ Κωρυκαῖοϲ ἠκροάζετο. οἱ δὲ κωμικοὶ Κωρυκαῖον τὸν θεὸν εἰϲάγουϲι. Μένανδροϲ Ἐγχειριδίῳ. Διώξιπποϲ Θηϲαυρῷ· μὴ κατακούϲειεν δέμαϲ ὁ Κωρυκαῖοϲ. ἀλλὰ μὴν κατακήκοα κατακολουθῶν ἔνδοθέν ϲου. ὁ δὲ Ἔφοροϲ ἐν γ΄, ὑπ᾿ ἄκρᾳ, φηϲίν,
ὤκουν οἱ καλούμενοι Κωρυκαῖοι, ἀνατεινούϲῃ εἰϲ πέλαγοϲ, ϲύμμικτοί τινεϲ καταϲκευαϲάμενοι πολιϲμάτιον, γείτονεϲ Μυοννήϲῳ. τοῖϲ οὖν ὁρμῶϲι ἐμπόροιϲ προϲῄεϲαν, ὡϲ ἐωνούμενοι ἢ ϲύμπλοοι· εἶτα μαθόντεϲ τί τε κομίζουϲι καὶ ποῖ πλέουϲι τοῖϲ Μυοννηϲίοιϲ ἀπήγγελλον. κἀκεῖνοι ἐπετίθεντο αὐτοῖϲ, ἐλάμβανον δὲ καὶ αὐτοὶ μέρη τινὰ
τῶν λύτρων.
3107
2300 Κωρύκιον.
3108
2301 Κώρυκοϲ: θυλάκιον. τὸ παῤ ἡμῖν βουλγίδιον· ἢ πλέγμα δεκτικὸν ἄρτων.
[2302] 2302 Κῶϲ: ἡ νῆϲοϲ, ὅθεν ἦν Ἱπποκράτηϲ ὁ ἰατρόϲ· ἥτιϲ καὶ Μεροπὶϲ
λέγεται.
λέγεται.
3113
3114
3115
3116
3117
2304 Κωτίλλω: πανουργεύομαι, λαλῶ. Βάβριοϲ· τοιαῦτα κωτίλλουϲα τὴν ἀχαιΐνην ἔπειϲεν ἐλθεῖν δὶϲ τὸν αὐτὸν εἰϲ ᾅδην.
2305 Κωφὰ καὶ παλαιὰ ἔπη: ψυχρὰ καὶ οὐδὲν ϲαφὲϲ ἔχοντα, τὰ
3118
ψιθυριζόμενα.
[2306] 2306 Κωφήν, Κωφῆνοϲ: ὄνομα ποταμοῦ.
[2307] 2307 Κωφῆϲ· Δαβίδ· ὡϲεὶ ἀϲπίδοϲ κωφῆϲ. οὐ τῆϲ κατὰ φύϲιν
3119
κωφευούϲηϲ, ἀλλὰ βυούϲηϲ τὰ ὦτα καὶ ἀπωθουμένηϲ τὴν ἐπῳδήν.
κωφευούϲηϲ, ἀλλὰ βυούϲηϲ τὰ ὦτα καὶ ἀπωθουμένηϲ τὴν ἐπῳδήν.
[2308] 2308 Κωφόν: ἄηχον, ἀϲθενέϲ, ἀμβλύ. κωφὸν γὰρ βέλοϲ ἀνδρὸϲ
3120
ἀνάλκιδοϲ. κατὰ μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ κατὰ τὴν ἀκοὴν ἐπὶ τὴν ἁρήν.
[2309] 2309 Κωφότεροϲ κίχληϲ· παῤ Εὐβούλῳ ἐν Διονυϲίῳ λέγεται
3122
ἀφωνότεροϲ κίχληϲ.
2311 Κώχ: ὄνομα κύριον. Μένανδροϲ· ὁ δὲ ἐπετοξάζετο κατὰ τοῦ βαρβάρου καὶ
3125
μάλα εὐϲτοχώτατα τὸ κέραϲ ἐκτείναϲ ἀφίηϲι τὸν ἄτρακτον κατὰ τοῦ Κώχ.
[2312] 2312 Κωχεύει: ϲυνουϲιάζει.
[2313] 2313 Κράββατοϲ.
[2314] 2314 Κραδαίνων: ϲείων, δονῶν, ϲαλεύων.
[2317] 2317 Κράθιϲ: ὄνομα ποταμοῦ.
[2318] 2318 Κράμβη: κοράμβλη τιϲ οὖϲα, ἡ ἀμβλύνουϲα τὸ διορατικόν.
3133
βέλτιον δὲ ἡ τῷ κάρῳ ἀντιβαίνουϲα. ὅθεν καὶ πρώτη ἐν ϲυμποϲίοιϲ δίδοται καὶ παῤ ἄμπελον οὐ φυτεύεται. καὶ οἱ Αἰγύπτιοι πρὸ
3134
3135
3136
τῶν ἄλλων ἐδεϲμάτων ἑφθὰϲ κράμβαϲ ἤϲθιον, διὰ τὸ μὴ μεθύϲκεϲθαι
3138
οἴνῳ. φηϲὶ δὲ Ἀλκείδαϲ· ἀπὸ κραμβοτάτου ϲτόματοϲ μάττων ἀϲτειοτάταϲ ἐπινοίαϲ. οἷον ἡδυτάτου, ξηροτάτου. ὅτι ἡ ἄμπελοϲ κράμβῃ μόνῃ οὐ περιπλέκεται.
3139
2319 Κραμβοτάτου: ἡδυτάτου, ξηροτάτου. ἔπαιξε δὲ Ἀριϲτοφάνηϲ
ἀπὸ τῆϲ τοῦ λαχάνου ἐπινοίαϲ· αὐτοϲχέδιοϲ γὰρ ἦν περὶ τὰ δράματα Κράτηϲ. ἢ τὸ καπυρόν· ἢ τὸ χρηϲτότατον.
ἀπὸ τῆϲ τοῦ λαχάνου ἐπινοίαϲ· αὐτοϲχέδιοϲ γὰρ ἦν περὶ τὰ δράματα Κράτηϲ. ἢ τὸ καπυρόν· ἢ τὸ χρηϲτότατον.
3143
2321 Κρανέα: εἶδοϲ φυτοῦ.
3144
2322 Κράνεια: ἐκ κρανείαϲ δόρυ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἕϲταθι τῇδε κράνεια βροτοκτόνε, μηδ᾿ ἔτι λυγρὸν χάλκεον ἀμφ᾿ ὄνυχα ϲτάζε φόνον δαΐδων.
[2323] 2323 Κρανείαϲ καρπόϲ.
3145
2324 Κράνειον: φυτόν. καὶ τὸ γυμνάϲιον. καὶ Κράνειοϲ καρπόϲ. Κρανίον δὲ τόποϲ· καὶ ἡ κεφαλή.
3148
2326 Κράντορεϲ: ἡγεμόνεϲ. βουχίλου κράντορεϲ Ἀρκαδίηϲ.
3149
2327 Κραπατάλλοιϲ Φερεκράτηϲ λέγει.
3150
2328 Κραϲί: κεφαλαῖϲ.
[2329] 2329 Κρᾶϲιϲ: μίξιϲ οἴνου καὶ θερμοῦ· καὶ ἡ ἐνέργεια δὲ τοῦ κιρνῶντοϲ.
3151
Αἰλιανόϲ· καὶ πιεῖν ἐδίδου κράϲει δικαίᾳ μὴ κιρνῶν· ὤρεγε δὲ
μὴ αἰτοῦντι καὶ φιλοφρονούμενοϲ ἀκαίρωϲ καὶ περιττὰ δεῖπνα παρατίθηϲι.
μὴ αἰτοῦντι καὶ φιλοφρονούμενοϲ ἀκαίρωϲ καὶ περιττὰ δεῖπνα παρατίθηϲι.
2330 Κράϲπεδα ὄρουϲ: οἱ πρόποδεϲ· τὰ ὁμαλὰ καὶ ἐπίπεδα.
[2331] 2331 Κράϲπεδον: τὸ ἱμάτιον τοῦ ἱερέωϲ. παρὰ τὸ εἰϲ τὸ πέδον ἐγγίζειν.
[2332] 2332 Κράϲτηϲ: ἡ πόα.
2333 Κραταιόϲ: ἰϲχυρόϲ.
[2334] 2334 Κραταίπεδον.
[2335] 2335 Κρατερόϲ, ὁ Μακεδών· ὃϲ ἦν μέγιϲτόϲ τε ὀφθῆναι καὶ οὐ
3158
πρόϲω ὄγκου βαϲιλικοῦ, τῆϲ τε ϲκευῆϲ τῇ λαμπρότητι διαφέρων, καὶ παντὶ τῷ κόϲμῳ κατὰ τὸν Ἀλέξανδρον ἔϲταλτο πλὴν τοῦ διαδήματοϲ·
καὶ τοῖϲ ϲυγγινομένοιϲ οἷοϲ ϲὺν ἐπιεικείᾳ καὶ τοῦ ϲεμνοῦ προϲόντοϲ φιλοφρονέϲτατοϲ δόξαι καὶ πιθανώτατοϲ τῷ ἐπαγωγῷ τῶν λόγων, ὡϲ ϲυμβάλλουϲι τῇ τε ϲμικρότητι τοῦ Ἀντιπάτρου ϲώματοϲ καὶ τῇ φαυλότητι, ἐπὶ τούτοιϲ τῷ ἀπροϲμίκτῳ καὶ ἀνημέρῳ ἐϲ τοὺϲ ὑπηκόουϲ· ὥϲτε θεραπεύειν τὸν Κρατερὸν κατὰ βαϲιλέα, καὶ ἐν ἐπαίνοιϲ ἄγονταϲ
κατὰ τὸ εἰκόϲ, οἷα δὴ ϲτρατηγῶν τὸν εὐτολμότατον καὶ τῶν πολεμικῶν ἔργων ϲυνετώτατον, δεύτερον τῇ προτιμήϲει μετὰ Ἀλέξανδρον ἀναμφιλόγωϲ ἄγειν. κίνηϲίϲ τε δὴ οὖν ἦν ἐπὶ τούτῳ τῆϲ ϲτρατιᾶϲ ϲυμπάϲηϲ, Κρατερὸν μὲν οἷα βαϲιλέα ἐϲ τὸ ἐπιφανὲϲ θεραπευούϲηϲ, καὶ ἑκάϲτων ἀπαξιούντων ἐν ἴϲῃ μοίρᾳ ἄμφω τετάχθαι,
Ἀντιπάτρῳ δὲ κατ᾿ οὐδὲν ἐθελόντων πείθεϲθαι. Ἐὐμένηϲ δὲ κατὰ τὸν πόλεμον εὑρὼν τὸ Κρατεροῦ ϲῶμα κείμενον ἔτι ἔμπνουν καταπηδῆϲαί τε ἀπὸ τοῦ ἵππου λέγεται αὐτὸν καὶ κατολοφύραϲθαι, ἐπιμαρτυρόμενοϲ ἀνδρείαν τε τὴν Κρατεροῦ καὶ ϲύνεϲιν καὶ τὸ ἄγαν ἵλεων τοῦ τρόπου καὶ ἐϲ φιλίαν τὴν πρὸϲ αὑτὸν ἀνεπίπλαϲτον, ὅϲον τε πλούτου
ἀνέραϲτον καὶ ὀρθῇ δικαιοϲύνῃ ϲύντροφον· κράτιϲτοϲ δὲ ἄρα οὗτοϲ, ὅτου τὰ ἀρετῆϲ ἔργα καὶ παρὰ τοῖϲ ἐναντίοιϲ τῷ ἐπαίνῳ ξυμφωνούϲηϲ ἔχει. ἐντίμωϲ δὲ καὶ μεγαλοπρεπῶϲ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ ἐκήδευϲεν. ἔχει μὲν οὖν καὶ ταῦτα Κρατερῷ ἀγαθὴν δόξαν, πεπίϲτευται δὲ ϲωφρονέϲτατοϲ γενέϲθαι καὶ πραότατοϲ καὶ φιλίαϲ κοινωνῆϲαι βεβαιότατοϲ,
οἷα δὴ τὸ φιλέταιρον φύϲει κτηϲάμενοϲ καὶ ἐπιτηδεύϲαϲ.
καὶ τοῖϲ ϲυγγινομένοιϲ οἷοϲ ϲὺν ἐπιεικείᾳ καὶ τοῦ ϲεμνοῦ προϲόντοϲ φιλοφρονέϲτατοϲ δόξαι καὶ πιθανώτατοϲ τῷ ἐπαγωγῷ τῶν λόγων, ὡϲ ϲυμβάλλουϲι τῇ τε ϲμικρότητι τοῦ Ἀντιπάτρου ϲώματοϲ καὶ τῇ φαυλότητι, ἐπὶ τούτοιϲ τῷ ἀπροϲμίκτῳ καὶ ἀνημέρῳ ἐϲ τοὺϲ ὑπηκόουϲ· ὥϲτε θεραπεύειν τὸν Κρατερὸν κατὰ βαϲιλέα, καὶ ἐν ἐπαίνοιϲ ἄγονταϲ
κατὰ τὸ εἰκόϲ, οἷα δὴ ϲτρατηγῶν τὸν εὐτολμότατον καὶ τῶν πολεμικῶν ἔργων ϲυνετώτατον, δεύτερον τῇ προτιμήϲει μετὰ Ἀλέξανδρον ἀναμφιλόγωϲ ἄγειν. κίνηϲίϲ τε δὴ οὖν ἦν ἐπὶ τούτῳ τῆϲ ϲτρατιᾶϲ ϲυμπάϲηϲ, Κρατερὸν μὲν οἷα βαϲιλέα ἐϲ τὸ ἐπιφανὲϲ θεραπευούϲηϲ, καὶ ἑκάϲτων ἀπαξιούντων ἐν ἴϲῃ μοίρᾳ ἄμφω τετάχθαι,
Ἀντιπάτρῳ δὲ κατ᾿ οὐδὲν ἐθελόντων πείθεϲθαι. Ἐὐμένηϲ δὲ κατὰ τὸν πόλεμον εὑρὼν τὸ Κρατεροῦ ϲῶμα κείμενον ἔτι ἔμπνουν καταπηδῆϲαί τε ἀπὸ τοῦ ἵππου λέγεται αὐτὸν καὶ κατολοφύραϲθαι, ἐπιμαρτυρόμενοϲ ἀνδρείαν τε τὴν Κρατεροῦ καὶ ϲύνεϲιν καὶ τὸ ἄγαν ἵλεων τοῦ τρόπου καὶ ἐϲ φιλίαν τὴν πρὸϲ αὑτὸν ἀνεπίπλαϲτον, ὅϲον τε πλούτου
ἀνέραϲτον καὶ ὀρθῇ δικαιοϲύνῃ ϲύντροφον· κράτιϲτοϲ δὲ ἄρα οὗτοϲ, ὅτου τὰ ἀρετῆϲ ἔργα καὶ παρὰ τοῖϲ ἐναντίοιϲ τῷ ἐπαίνῳ ξυμφωνούϲηϲ ἔχει. ἐντίμωϲ δὲ καὶ μεγαλοπρεπῶϲ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ ἐκήδευϲεν. ἔχει μὲν οὖν καὶ ταῦτα Κρατερῷ ἀγαθὴν δόξαν, πεπίϲτευται δὲ ϲωφρονέϲτατοϲ γενέϲθαι καὶ πραότατοϲ καὶ φιλίαϲ κοινωνῆϲαι βεβαιότατοϲ,
οἷα δὴ τὸ φιλέταιρον φύϲει κτηϲάμενοϲ καὶ ἐπιτηδεύϲαϲ.
2337 Κρατεῖν: νικᾶν. τὸν δὲ λαγῳὸν κρατεῖν τῷ δρόμῳ τῶν διωκόντων.
3163
2338 Κρατήρ: τρεῖϲ κρατῆραϲ ἵϲταϲαν ἐν τῷ δείπνῳ· α΄ Ἑρμῇ, β΄ Χαριϲίῳ. γ΄ Διῒ Σωτῆρι. καὶ παροιμία· Κρατὴρ δικῶν, ἀντὶ τοῦ δοχεῖον κακῶν.
3164
2339 Κράτηϲ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικόϲ· οὗ ἦν ἀδελφὸϲ Ἐπίλυκοϲ, ποιητὴϲ ἐπῶν. δράματα δὲ αὐτοῦ εἰϲιν ζ΄· Γείτονεϲ, Ἥρωεϲ, Θηρία, Λάμια, Πεδῆται, Σάμιοι. ἔγραψε δὲ καὶ καταλογάδην τινά.
3165
2340 Κράτηϲ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικὸϲ καὶ αὐτὸϲ τῆϲ ἀρχαίαϲ κωμῳδίαϲ. φέρεται αὐτοῦ δράματα τρία, Θηϲαυρόϲ, Ὀρνιθεϲ, Φιλάργυροϲ.
3166
2341 Κράτηϲ, Ἀϲκώνδου, Θηβαῖοϲ, φιλόϲοφοϲ Κυνικόϲ, μαθητὴϲ Διογένουϲ καὶ Βρύϲωνοϲ τοῦ Ἀχαιοῦ· ὃϲ ἐξαργυρίϲαϲ τὴν οὐϲίαν δέδωκε τὰ ἀργύρια τραπεζίτῃ εἰπών, εἰ οἱ παῖδεϲ αὐτῷ φιλοϲοφήϲουϲι, τῷ δήμῳ δοῦναι, εἰ δὲ μή, τοῖϲ παιϲὶν αὐτοῖϲ. γήμαϲ δὲ Ἱππαρχίαν τὴν Μαρωνεῖτιν κυνογαμίαν τὸν γάμον ἐκάλεϲε. παῖδα
δὲ ἔϲχεν ἐξ αὐτῆϲ Παϲικλέα. ἦν δὲ ἐπὶ τῆϲ ριγ΄ Ὀλυμπιάδοϲ. ἐπεκλήθη δὲ Θυρεπανοίκτηϲ διὰ τὸ ἀδεῶϲ ἐπειϲιέναι εἰϲ παντόϲ, οὗπερ ἠβούλετο, οἶκον. οὗτοϲ καταλιπὼν τὴν οὐϲίαν μηλόβοτον, ἀρθεὶϲ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ εἶπεν· ἐλευθεροῖ Κράτητα Θηβαῖον Κράτηϲ. ἔγραψε φιλόϲοφα. ὅτι Κράτηϲ εἶπεν· ἔρωτα παύει λιμόϲ· εἰ δὲ
μή, χρόνοϲ· ἂν δὲ μηδὲ τούτῳ δύναϲαι, βρόχοϲ. οὗτοϲ κατεπόντωϲε τὴν οὐϲίαν, ὡϲ λέγει Φιλόϲτρατοϲ ὁ Λήμνιοϲ ἐν τῷ βίῳ Ἀπολλωνίου τοῦ Τυανέωϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ἀναξαγόραϲ.
δὲ ἔϲχεν ἐξ αὐτῆϲ Παϲικλέα. ἦν δὲ ἐπὶ τῆϲ ριγ΄ Ὀλυμπιάδοϲ. ἐπεκλήθη δὲ Θυρεπανοίκτηϲ διὰ τὸ ἀδεῶϲ ἐπειϲιέναι εἰϲ παντόϲ, οὗπερ ἠβούλετο, οἶκον. οὗτοϲ καταλιπὼν τὴν οὐϲίαν μηλόβοτον, ἀρθεὶϲ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ εἶπεν· ἐλευθεροῖ Κράτητα Θηβαῖον Κράτηϲ. ἔγραψε φιλόϲοφα. ὅτι Κράτηϲ εἶπεν· ἔρωτα παύει λιμόϲ· εἰ δὲ
μή, χρόνοϲ· ἂν δὲ μηδὲ τούτῳ δύναϲαι, βρόχοϲ. οὗτοϲ κατεπόντωϲε τὴν οὐϲίαν, ὡϲ λέγει Φιλόϲτρατοϲ ὁ Λήμνιοϲ ἐν τῷ βίῳ Ἀπολλωνίου τοῦ Τυανέωϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ Ἀναξαγόραϲ.
3167
2342 Κράτηϲ, Τιμοκράτουϲ, Μαλλώτηϲ, φιλόϲοφοϲ Στωϊκόϲ· ὃϲ ἐπεκλήθη Ομηρικὸϲ καὶ Κριτικόϲ, διὰ τὴν καὶ περὶ τοὺϲ γραμματικοὺϲ
καὶ ποιητικοὺϲ λόγουϲ αὐτοῦ ἐπίϲταϲιν· ϲύγχρονοϲ Ἀριϲτάρχου τοῦ γραμματικοῦ, ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλομήτοροϲ. ϲυνέταξε διόρθωϲιν Ἰλιάδοϲ καὶ Ὀδυϲϲείαϲ βιβλίοιϲ θ΄· καὶ ἄλλα.
καὶ ποιητικοὺϲ λόγουϲ αὐτοῦ ἐπίϲταϲιν· ϲύγχρονοϲ Ἀριϲτάρχου τοῦ γραμματικοῦ, ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλομήτοροϲ. ϲυνέταξε διόρθωϲιν Ἰλιάδοϲ καὶ Ὀδυϲϲείαϲ βιβλίοιϲ θ΄· καὶ ἄλλα.
[2345] 2345 Κράτιϲτα: ἀντὶ τοῦ αἱρετώτερον, ἢ βέλτιον.
2346 Κρατῶ ἐπὶ τοῦ κυριεύω γενικῇ· αἰτιατικῇ δέ, ὅτε ϲημαίνει τὸ νικῶ. καὶ
3177
μάχαϲ ἐκράτηϲεν οὐκ ὀλίγαϲ.
[2347] 2347 Κρατύναι.
[2348] 2348 Κρατυντήρια ἔγραψε Δημόκριτοϲ ὁ Ἀβδηρίτηϲ βιβλίον, ὅπερ ἐϲτὶ ἐπικριτικὸν πάντων τῶν γραφέντων αὐτῷ βιβλίων.
2349 Κραυαλλίδαι ἢ Κραγαλίδαι: ἡ ἐν Φωκεῦϲι πληϲίον
3178
Κίρραϲ χώρα.
[2350] 2350 Κραυγή: ἐπὶ τῶν εὐχομένων ἡ μετὰ προθυμίαϲ καὶ ϲπουδαίαϲ
3179
διανοίαϲ ἱκετεία.
[2351] 2351 Κραυγὴ Σοδόμων· ἡ μυϲαρωτάτη καὶ λυϲϲώδηϲ αὕτη παρὰ
3180
φύϲιν ἁμαρτία ὑπὸ Σοδομιτῶν διαπραττομένη, ὥϲπερ τιϲ φωνὴ ἀνερχομένη καὶ βοῶϲα τὸ μέγεθοϲ τῆϲ ἀϲεβείαϲ εἰϲ τὰ ὦτα κυρίου Σαβαώθ. καὶ ὁ μακροθυμήϲαϲ ὕϲτερον διὰ τὸ ἀμετανόητον αὐτῶν καὶ ἀνεπίϲτροφον τῆϲ ἀδιακρίτου καὶ ἀκολάϲτου γνώμηϲ ἐπάξαϲ μάλα δικαίωϲ τὴν τιμωρίαν ἔφαϲκε, κραυγὴ Σοδόμων καὶ ομόρραϲ πεπλήθυνται
πρόϲ με.
φύϲιν ἁμαρτία ὑπὸ Σοδομιτῶν διαπραττομένη, ὥϲπερ τιϲ φωνὴ ἀνερχομένη καὶ βοῶϲα τὸ μέγεθοϲ τῆϲ ἀϲεβείαϲ εἰϲ τὰ ὦτα κυρίου Σαβαώθ. καὶ ὁ μακροθυμήϲαϲ ὕϲτερον διὰ τὸ ἀμετανόητον αὐτῶν καὶ ἀνεπίϲτροφον τῆϲ ἀδιακρίτου καὶ ἀκολάϲτου γνώμηϲ ἐπάξαϲ μάλα δικαίωϲ τὴν τιμωρίαν ἔφαϲκε, κραυγὴ Σοδόμων καὶ ομόρραϲ πεπλήθυνται
πρόϲ με.
[2352] 2352 Κραῦρα: νόϲοϲ περὶ τὰϲ ὗϲ γινομένη. τρία δέ ἐϲτι πάθη· βράγχη, κραῦρα, διάρροια. καὶ ζήτει ἐν τῷ διάρροια.
[2353] 2353 Κραῦρον: ξηρόν, καπυρόν· εὔθραυϲτον.
[2354] 2354 Κραίνουϲι: τελειοῦϲι, πληροῦϲι, βαϲιλεύουϲι, κυριεύουϲι.
2355 Κραιπαλᾶν: ἐπὶ τοῦ ἀλαζονεύεϲθαι. τὸν δὲ Σέϲωϲτριν ἐπὶ
3183
τοϲοῦτο κραιπαλᾶν, ὥϲτε ἁρμάμαξαν ϲυμπήξαϲθαι χρυϲοκόλλητον λίθοϲ τε τιμίουϲ ταύτῃ περιβαλεῖν καὶ ἐφιζάνων ζευγνύειν τοὺϲ ἡττημένουϲ βαϲιλεῖϲ.
3192
2358 Κραιπαλώδηϲ· τῆϲ ψυχῆϲ τὰ ἐλαττώματα κατηπίϲταντο, εἴτε κραιπαλώδηϲ τιϲ εἴη καὶ μέθυϲοϲ εἴτε φιλήδονοϲ καὶ ἐν τοῖϲ αἰδοίοιϲ
ἔχων τὸν ἐγκέφαλον.
ἔχων τὸν ἐγκέφαλον.
3193
2359 Κραιπνόϲ: ταχύϲ.
3194
2360 Κρεάγρα· τί δῆτα κρεάγραϲ τοῖϲ κάδοιϲ ὠνοίμεθ᾿ ἄν, ἐξὸν καθέντα γρᾴδιον τοιουτονί, ἐκ τῶν φρεάτων τοὺϲ κάδουϲ ξυλλαμβάνειν; ἐπὶ τῶν πορνικῶν καὶ ἀϲελγῶν γραῶν.
3199
2363 Κρέαϲ: καταχρηϲτικῶϲ καὶ ἐπὶ ὀρνίθων ἐχρήϲατο Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Νεφέλαιϲ· κρέα τ᾿ ὀρνίθεια.
[2364] 2364 Κρέα χελώνηϲ· ζήτει ἐν τῷ ἢ δεῖ χελώνηϲ κρέα φαγεῖν ἢ μὴ φαγεῖν.
3200
2365 Κρέκα: τὴν τρίχα. πορφυρέην ἤμηϲε κρέκα. ἀντὶ τοῦ ἔκοψε.
[2366] 2366 Κρέκειν. καὶ Κρεκόντων, κρουόντων τὴν κιθάραν, ἐγγιζόντπω.
3201
2367 Κρέκουϲα: αὐλοῦϲα. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὀρνιϲιν· ἀλλ᾿ ὦ καλλιβόαν κρέκουϲ᾿ αὐλὸν φθέγμαϲιν ἠρινοῖϲ. κυρίωϲ δὲ κρέκειν τὸ τὴν κιθάραν
3202
κρούειν. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· Zηνοφίλα, λιγὺ κρέκειϲ τι μέλοϲ.
3203
2368 Κρέκω: τὸ ἠχῶ. ἀλλ᾿ ὅκα δὴ πλάκτρῳ Λοκρὶϲ ἔκρεξε
3204 χέλυϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· τοιάδε κύκνοι ϲυμμιγῆ βοὴν ὁμοῦ κρέκονπεϲ ἴαχον.
3204 χέλυϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· τοιάδε κύκνοι ϲυμμιγῆ βοὴν ὁμοῦ κρέκονπεϲ ἴαχον.
2370 Κρεμάθρα: μετέωρόν τι καταϲκεύαϲμα, ἐν ᾧ ἐτίθεϲαν τὰ
3210
περιττεύοντα ὄψα. κρεμάθρα δὲ εἴρηται διὰ τὸ ἀεὶ κρεμαμένην μετέωρον εἶναι. εἰϲάγει δὲ Ἀριϲτοφάνηϲ τὸν Σωκράτην ἐπὶ κρεμάθραϲ καθήμενον γελοίου χάριν, ὡϲ μετεωρολέϲχην.
2371 Κρεμόω: κρεμάϲω. κρεμάϲαι τὴν ἀϲπίδα. ἀντὶ τοῦ εἰρηνεῦϲαι·
3211
ἐν γὰρ εἰρήνῃ κρέμανται αἱ ἀϲπίδεϲ.
[2372] 2372 Κρέξ: ὄρνεον δυϲοιώνιϲτον γαμοῦϲιν. ὀξὺ πάνυ τὸ ῥύγχοϲ
3212
καὶ πριονῶδεϲ ἔχον. Κρεκὸϲ κλίνεται.
[2373] 2373 Κρεωδαιϲία: ὁ μεριϲμὸϲ τῶν κρεῶν. καὶ Κρεωδαίτηϲ καὶ
3214
Κρεωδότηϲ. καὶ Κρεωδόχον ἀγγεῖον. |
Κρεωδότηϲ. καὶ Κρεωδόχον ἀγγεῖον. |
[2374] 2374 Κρεώδηϲ ἱερουργία: ἡ διὰ κρεῶν θυϲία. Κρέων δέ ϲοι πῆμ οὐδέν, ἀλλ᾿ αὐτὸϲ ϲὺ ϲοί· ἀντὶ τοῦ ϲεαυτῷ. καὶ Κρεωθοινία.
[2375] 2375 Κρεωφαγία. καὶ Κρεωπώληϲ.
[2376] 2376 Κρεώφυλοϲ, Ἀϲτυκλέουϲ, Χῖοϲ ἢ Σάμιοϲ, ἐποποιόϲ. τινὲϲ δὲ
3218
αὐτὸν ἱϲτόρηϲαν Ὁμήρου γαμβρὸν ἐπὶ θυγατρί. οἱ δὲ φίλον μόνον γεγοέναι αὐτὸν Ὁμήρου λέγουϲι καὶ ὑποδεξάμενον Ὅμηρον λαβεῖν παρ αὐτοῦ τὸ ποίημα τὴν τῆϲ Οἰχαλίαϲ ἅλωϲιν.
αὐτὸν ἱϲτόρηϲαν Ὁμήρου γαμβρὸν ἐπὶ θυγατρί. οἱ δὲ φίλον μόνον γεγοέναι αὐτὸν Ὁμήρου λέγουϲι καὶ ὑποδεξάμενον Ὅμηρον λαβεῖν παρ αὐτοῦ τὸ ποίημα τὴν τῆϲ Οἰχαλίαϲ ἅλωϲιν.
[2377] 2377 Κρεϲφόντῃϲ· ὄνομα κύριον. ἦν δὲ πανοῦργοϲ. καὶ γὰρ βῶλον ὑγρὰν
3219
εἰϲ τὴν ὑδρίαν ἐνέβαλε, κληρουμένων περὶ Μεϲϲήνηϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ δραπέτηϲ
κλῆροϲ.
κλῆροϲ.
[2378] 2378 Κρεῖον: τὸ κρεωδόχον ἀγγεῖον. παρὰ τὸ κρέαϲ, κρέον, καὶ
3220
κρεῖον, καὶ κρεῖοϲ.
[2379] 2379 Κρείττονοϲ: τοῦ θεοῦ. προνοίᾳ δὲ δή τινι τοῦ κρείττονοϲ.
3221
ϲτοχαζόμενοϲ τοῦ ϲυνοίϲοντοϲ τὰ τοιάδε ἐπετέλει ὁ Καῖϲαρ.
2380 Κρείων: βαϲιλεύϲ. ἢ ἄρχων, κρατῶν μεγάλωϲ.
[2381] 2381 Κρείϲϲων δόξηϲ ἀτίμου εὐτέλεια εὐκλεὴϲ καὶ μικροπρεποῦϲ ἀρχῆϲ μεγαλοφυὴϲ μετριότηϲ καὶ ὕψουϲ ἐπιϲφαλοῦϲ ταπεινότηϲ ἀκίνδυνοϲ.
3226
2382 Κρήγυον: ἀληθέϲ, ἀγαθόν. καλογήρυον. γῆρυϲ γὰρ ἡ φωνή.
3227
2383 Κρήδεμνον: κεφαλοδέϲμιον, ἢ μαφόριον.
3228
2384 Κρηθεύϲ: ὄνομα κύριον. καὶ Κρηθηΐϲ, νύμφη.
3229
2385 Κρήμνη: ῥηματικόν, ἐκ τοῦ κρήμνημι· ὡϲ ἵϲτη.
3231
2387 Κρημνοκοπεῖν: κομπάζειν, ἀλαζονεύεϲθαι· μεγάλαϲ λέξειϲ ποιεῖν.
3235
2389 Κρημνώδη κατανίφει: εἰ μὲν διὰ τοῦ η ἀντὶ τοῦ μεγάλα, εἰ δὲ διὰ τοῦ ι κρίμνα εἶδοϲ ἀλεύρου, ἐξ οὗ ἡ παιπάλη γίνεται, τουτέϲτι τὸ ἄλευρον· καὶ τὸ λευκαίνειν παλύνειν. Ὅμηροϲ· ὅτε πέρ
τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούραϲ.
τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούραϲ.
3236
2390 Κρημνοί: ἐξέχοντεϲ τόποι. καὶ Κρημνοποιόν φηϲιν Ἀριϲτοφάνηϲ
3237
τὸν Αἰϲχύλον, ὡϲ μεγάλαϲ λέξειϲ ποιοῦντα.
3239
2392 Κρηναῖον ὕδωρ. καὶ Κρηναῖοϲ ποτόϲ.
3240
2393 Κρήνη: ἡ πηγή. κάρα, καρήνη, κρήνη. κορυφὴ γὰρ τοῦ ῥεύματοϲ ἢ κόρη τοῦ νάματοϲ· καὶ γὰρ θυγατέραϲ αὐτάϲ φαϲι.
2395 Κρηπιδούμενοϲ: ἀντὶ τοῦ ὑποδούμενοϲ τὰϲ κρηπῖδαϲ. ἤρετο
3246
πρῶτον τὸν Λεϲχίδην τὸν ποιητὴν μεταξὺ κρηπιδούμενοϲ.
[2396] 2396 Κρηπίϲ: θεμέλιοϲ, ἢ εἶδοϲ ὑποδήματοϲ· ὑποβάθρα. ἡ τοὺϲ
3247
πόδαϲ κρατοῦϲα.
[2398] 2398 Κρηϲέρα: τὸ περιβόλαιον τῶν κοφίνων. ἔϲτι δὲ διερρωγόϲ.
3250
Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ᾿ οὐχὶ νυνὶ κρηϲέραν αἰτούμεθα. τοῦτο δὲ λέγει ὡϲ πρὸϲ γραῦν.
[2400] 2400 Κρηϲϲόϲ.
[2401] 2401 Κρηϲτωνία.
[2402] 2402 Κρηϲτωρεύϲ.
2403 Κρηϲφύγετα: τὰ πρὸϲ τοὺϲ χειμῶναϲ ϲτενά, καὶ ὀχυρώματα,
3254
καὶ καταφυγή. οἱ δέ φαϲιν, ὅτι Κρηταιεῖϲ τοὺϲ νηϲιώταϲ ἅμα Μίνῳ τῷ βαϲιλεῖ θαλαϲϲοκρατοῦντεϲ ἔφυγον εἰϲ ϲπήλαιά τινα, ὅθεν ἐκεῖνα ὠνομάϲθηϲαν κρηϲφύγετα.
[2404] 2404 Κρῆτα: τὸν ἀπὸ τῆϲ Κρήτηϲ.
[2406] 2406 Κρήτη: νῆϲοϲ.
[2408] 2408 Κρητικόν: εἶδοϲ χιτῶνοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ϲὺ δὲ τὸ Κρητικὸν
3260
ἀπόδυθι ταχέωϲ.
[2409] 2409 Κρητικόν: τὸ ἀπὸ τῆϲ Κρήτηϲ.
3268
2412 Κρῖ: ἡ κριθή. καὶ Ὅμηροϲ· κρῖ λευκόν.
3269
2413 Κρίβανον: οἱ Ἀττικοὶ λέγουϲι κριθῶν βαῦνον, τουτέϲτι κάμινον.
3270
καὶ Ἄρτοϲ κριβανίτηϲ, ὁ ἐν κριβάνῳ ὠπτημένοϲ. κρίβαοϲ δὲ παρὰ τὸ κρῖ καὶ τὸ βαῦνοϲ· ὅ ἐϲτι κάμινοϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· εἶτα ἐξένιζε· παρετίθει δ’ ἡμῖν βοῦϲ κριβανίταϲ. Ἀρριανόϲ·
3271 οἱ δὲ ξένια ἔφερον, θύννουϲ ἐν κριβάνοιϲιν ὀπτούϲ.
3271 οἱ δὲ ξένια ἔφερον, θύννουϲ ἐν κριβάνοιϲιν ὀπτούϲ.
3272
2414 Κρίβανοϲ: ὁ φοῦρνοϲ. καὶ παροιμία· Ἀννοϲ κρίβανον. ἐπὶ τῶν
3273
καινόν τι ἐφευρηκότων· Ἄννοϲ γὰρ Αἰγύπτιοϲ εἰϲ τὴν τῶν ἄρτων ὄπτηϲιν ἐπενόηϲε τὸν κρίβανον.
3274
2415 Κρίγη: ὁ τῶν ἀποθνηϲκόντων τριϲμὸϲ τοῖϲ ὀδοῦϲι
καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὥϲπερ Ἰλλυριοὶ κεκριγότεϲ.
καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὥϲπερ Ἰλλυριοὶ κεκριγότεϲ.
3277
2417 Κριθότη: πόλιϲ τῶν ἐν Χερρονήϲῳ, κατοικιϲθεῖϲα ὑπὸ Ἀθηναίων τῶν μετὰ Μιλτιάδου ἐκεῖ παραγενομένωι.
3278
2418 Κριθοτράγων: κριθοφάγων.
3279
2419 Κρίκε: ϲυνεϲχέθη.
3280
2420 Κρίκοϲ: τὸ κρικέλιον.
[2421] 2421 Κρῖμα.
3281
2422 Κρίματα: αἱ οἰκονομίαι. Δαβίδ· γινώϲκεται κύριοϲ κρίματα
ποιῶν. τουτέϲτι δικαίωϲ οἰκονομῶν. καὶ τὰ ὑπὸ θεοῦ γινόμενα θαύματα. ζήτει ἐν τῷ δικαιώματα.
ποιῶν. τουτέϲτι δικαίωϲ οἰκονομῶν. καὶ τὰ ὑπὸ θεοῦ γινόμενα θαύματα. ζήτει ἐν τῷ δικαιώματα.
3282
2423 Κριμιϲόϲ: ὄνομα ποταμοῦ.
3283
2424 Κρίμνον: διὰ τοῦ ι ἡ κριθή. παρʼ Ὁμήρῳ κατὰ ἀποκοπὴν λέγεται κρῖ· ἑϲτᾶϲι κρῖ λευκὸν ἐρεπτόμενοι. καὶ Πολύκριμνοϲ, ἡ
3284 πολύκριθοϲ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· αὐτάρκηϲ ὁ πρέϲβυϲ ἔχων ἅλα καὶ δύο κρίμνα. καὶ Βάβριοϲ· ἐγὼ δὲ λιτῆϲ οὐκ ἀφέξομαι βώλου. 3285 3286 3287 3288 ὑφ’ ἣν τὰ κρίμνα μὴ φοβούμενοϲ τρώγω. Κρίμνον δὲ τὸ παχὺ 3289 τοῦ ἀλεύρου.
3284 πολύκριθοϲ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· αὐτάρκηϲ ὁ πρέϲβυϲ ἔχων ἅλα καὶ δύο κρίμνα. καὶ Βάβριοϲ· ἐγὼ δὲ λιτῆϲ οὐκ ἀφέξομαι βώλου. 3285 3286 3287 3288 ὑφ’ ἣν τὰ κρίμνα μὴ φοβούμενοϲ τρώγω. Κρίμνον δὲ τὸ παχὺ 3289 τοῦ ἀλεύρου.
[2425] 2425 Κρινάμενοϲ: ἐπιλεξάμενοϲ.
[2426] 2426 Κρῖνε: δίκαζε.
2427 Κρίνεϲι ϲτεφανοῖϲ: τουτέϲτιν αἱ λοιδορίαι αἱ παρὰ ϲοῦ
3291
ϲτέφαοί μοί εἰϲιν ἐκ κρίνων. κέκλιται δὲ ἀπὸ τοῦ τὸ κρίνοϲ, ὡϲ τὸ τεῖχοϲ. οἱ δέ φαϲι μεταπλαϲμὸν εἶναι.
[2428] 2428 Κρίνιϲ: ἱερεὺϲ Ἀπόλλωνοϲ.
[2429] 2429 Κρίνον: τὸ ἄνθοϲ. ἀπὸ τῆϲ διακρίϲεωϲ. διὸ καὶ τὰ τῆϲ διακρίϲεωϲ
3292
λέγεται κρίνον εὐμάραντον καὶ ταχὺ διαπίπτον. διὸ καὶ ἡ κολόκυνθα κρίνον λέγεται, καὶ τοὺϲ πτωχοὺϲ δὲ κρίνα λέγουϲιν. αὐτὴ δὲ ἡ κολόκυνθα Μηδικόν ἐϲτιν ὄνομα.
λέγεται κρίνον εὐμάραντον καὶ ταχὺ διαπίπτον. διὸ καὶ ἡ κολόκυνθα κρίνον λέγεται, καὶ τοὺϲ πτωχοὺϲ δὲ κρίνα λέγουϲιν. αὐτὴ δὲ ἡ κολόκυνθα Μηδικόν ἐϲτιν ὄνομα.
[2430] 2430 Κρῖνόν μοι κύριε, ὅτι ἐγὼ ἐν ἀκακίᾳ μου ἐπορεύθην. Κρίνω δὲ τὸ δικάζω. κρίνοντεϲ τὰϲ δώδεκα φυλὰϲ τοῦ Ἰϲραήλ.
[2432] 2432 Κριοκοπεῖν: τὸ τοῖϲ κριοῖϲ τοῖϲ μηχανικοῖϲ πολιορκεῖν. οἱ
3294
δὲ τοὺϲ πύργουϲ κριοκοπεῖν ἐπεχείρηϲαν.
[2433] 2433 Κριόϲ: δῆμοϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ. καὶ Κριόθεν, ἐπίρρημα. ἢ
3295
Κριῆθεν.
2434 Κριόϲ: τὸ μηχάνημα τὸ πολιορκητικόν. καλεῖται δὲ οὕτωϲ,
3296
ὅτι προϲπίπτει τε ῤύμῃ καὶ πάλιν ἐπανέρχεται καὶ τοῦτο ϲυνεχῶϲ ὥϲπερ μαχόμενον ποιεῖ. ἔϲτι δὲ κεραία μεγάλη κριοειδὴϲ καὶ αὐτῆϲ τὸ προέχον τῆϲ ἐμβολῆϲ ϲεϲιδήρωται ἐπὶ πολύ, ὥϲτε μήτε ἀποκαυλίζεϲθαι μήτε ἐμπίπραϲθαι. ὅτι προτομὴ λέγεται τὸ πρόϲθεν μέροϲ.
3297
ἔϲτι δὲ τοῦ κριοῦ ἡ καταϲκευὴ τοιάδε. δοκὸϲ ὑπερμεγέθηϲ ἱϲτῷ νηὸϲ παραπληϲία· ἐϲτόμωται δὲ παχεῖ ϲιδήρῳ κατ’ ἄκρον, ἐϲ κριοῦ προτομήν, ἀφ’ οὗ καὶ καλεῖται, τετυπωμένοϲ. καταιωρεῖται δὲ κάλοιϲ μέϲοιϲ ὥϲπερ ἀπὸ πλάϲτιγγοϲ ἑκατέραϲ δοκοῦ, ϲταυροῖϲ ἑκατέρωθεν ἑδραίοιϲ ὑπεϲτηριγμένοϲ, ἀνωθούμενοϲ ὑπὸ πλήθουϲ ἀνδρῶν ἐϲ τὸ κατόπιν,
τῶν αὐτῶν πάλιν ἀθρόωϲ ἐϲ τοὔμπροϲθεν ἐπιβριϲάντων, τύπτει τὰ τείχη τῷ προϲανέχοντι ϲιδήρῳ· καὶ οὐδεὶϲ οὕτω καρτερὸϲ πύργοϲ ἢ περίβολοϲ πλατύϲ, ὃϲ κἂν τὰϲ πρώταϲ πληγὰϲ ἐνεγκεῖν κατιϲχύϲειε· τῆϲ γὰρ ἐπιμονῆϲ κρατούϲηϲ, καθαιρεῖ τὰ τείχη.
ἔϲτι δὲ τοῦ κριοῦ ἡ καταϲκευὴ τοιάδε. δοκὸϲ ὑπερμεγέθηϲ ἱϲτῷ νηὸϲ παραπληϲία· ἐϲτόμωται δὲ παχεῖ ϲιδήρῳ κατ’ ἄκρον, ἐϲ κριοῦ προτομήν, ἀφ’ οὗ καὶ καλεῖται, τετυπωμένοϲ. καταιωρεῖται δὲ κάλοιϲ μέϲοιϲ ὥϲπερ ἀπὸ πλάϲτιγγοϲ ἑκατέραϲ δοκοῦ, ϲταυροῖϲ ἑκατέρωθεν ἑδραίοιϲ ὑπεϲτηριγμένοϲ, ἀνωθούμενοϲ ὑπὸ πλήθουϲ ἀνδρῶν ἐϲ τὸ κατόπιν,
τῶν αὐτῶν πάλιν ἀθρόωϲ ἐϲ τοὔμπροϲθεν ἐπιβριϲάντων, τύπτει τὰ τείχη τῷ προϲανέχοντι ϲιδήρῳ· καὶ οὐδεὶϲ οὕτω καρτερὸϲ πύργοϲ ἢ περίβολοϲ πλατύϲ, ὃϲ κἂν τὰϲ πρώταϲ πληγὰϲ ἐνεγκεῖν κατιϲχύϲειε· τῆϲ γὰρ ἐπιμονῆϲ κρατούϲηϲ, καθαιρεῖ τὰ τείχη.
3302
2435 Κριόϲ: ὁ τὸ κάρα ἱέμενοϲ. ὡϲ ὁ κρύπτων ἤλαυν’ ὀπίϲω. καὶ ἐν ταῖϲ οἰνικαῖϲ ἀποϲτάϲεϲι κριὸϲ καλεῖται τὸ κεράμιον τὸ πρῶτον, ᾧ τὰ λοιπὰ ἐπιτηρεῖται.
3303
2436 Κριὸϲ ἀϲελγόκερωϲ: τὸν μεγαλόκερων φηϲὶ Πλάτων ὁ κω μικόϲ. τὸ γὰρ ἀϲελγὲϲ οὐ μόνον ἐπὶ τῶν ἀκολάϲτων ἐλάμβανον οἱ
παλαιοί, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν μεγάλων.
παλαιοί, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν μεγάλων.
3304
2437 Κριὸϲ τροφεῖα ἀπέτιϲε: παροιμία ἐπὶ τῶν ἀχαρίϲτων. καὶ γὰρ τοὺϲ κριοὺϲ ἐκτραφένταϲ φαϲὶ κυρίττειν τοὺϲ θρεψαμένουϲ, ὅ ἐϲτι πλήττειν.
3305
2438 Κριοῦ διακονία: παρὰ τὴν παροιμίαν, κριὸϲ τὰ τροφεῖα·
κυρίττει γὰρ τοὺϲ τρέφοννπαϲ.
κυρίττει γὰρ τοὺϲ τρέφοννπαϲ.
3306
2439 Κριωεύϲ· δῆμοϲ τῆϲ Ἀντιοχίδοϲ Κριώα.
3307
2440 Κρίϲϲα: ὄνομα πόλεωϲ. καὶ ἰχθύϲ.
3308
2441 Κρίϲαμιϲ, Κῷοϲ. οὗτοϲ ἦν πολυθρέμματοϲ. τούτῳ φαϲὶν ἔγχελυν τὸ γὰρ] κάλλιϲτον τῶν προβάτων ἁρπάζειν, καὶ τὸν ρίϲαμιν
ἀνελεῖν αὐτήν· φαινομένην δὲ αὐτῷ ὄναρ, κελεῦϲαι καταθάψαι αὐτήν· τὸν δὲ μὴ φροντίϲαντα παγγενῆ ἀπολέϲθαι.
ἀνελεῖν αὐτήν· φαινομένην δὲ αὐτῷ ὄναρ, κελεῦϲαι καταθάψαι αὐτήν· τὸν δὲ μὴ φροντίϲαντα παγγενῆ ἀπολέϲθαι.
3309
2442 Κριϲϲαία θάλαϲϲα καὶ Κριϲϲαῖοϲ κόλποϲ.
3313
2444 Κρίϲιϲ: ἐξέταϲιϲ, ψῆφοϲ, βάϲανοϲ. ὅτι φαϲὶν οἱ ἔξω, ἡ κρίϲιϲ
3314
τοὺϲ ἐλέγχουϲ βαϲανιζέτω. καὶ ζήτει τὰ λοιπὰ ἐν τῷ ἀμφιϲβήτηϲιϲ.
3315
2445 Κρίϲκηϲ: ὄνομα κύριον.
3316
2446 Κρίϲκοϲ, ὄνομα τοῦ υἱοῦ Κωνϲταντίνου τοῦ μεγάλου· ὃν κατακτείνει ἄκριτον, ἤδῃ τῆϲ τοῦ Καίϲαροϲ ἀξιωθέντα τιμῆϲ, ἐϲ
3317
3318
3319
3320
ὑποψίαν ἐλθόντα τοῦ Φαύϲτῃ τῇ μητρυιᾷ ϲυνεῖναι, τοῦ τῆϲ φύϲεωϲ θεϲμοῦ μηδένα λόγον ποιηϲάμενοϲ. τῆϲ δὲ Κωνϲταντίνου μητρὸϲ Ἑλέηϲ ἐπὶ τῷ τηλικούτῳ πάθει δυϲχεραινούϲηϲ παραμυθούμενοϲ αὐτὴν ὥϲπερ ὁ Κωνϲταντῖνοϲ κακῷ τὸ κακὸν ἰάϲατο μείζονι· βαλανεῖον
γὰρ ὑπὲρ τὸ μέτρον ἐκπυρώϲαϲ, τούτῳ τὴν Φαύϲταν ἐναποθέμεοϲ ἐξήγαγε νεκράν. ζητητέον δὲ εἰ μετὰ τὸ βαπτιϲθῆναι αὐτὸν τοῦτο ἐποίηϲεν.
γὰρ ὑπὲρ τὸ μέτρον ἐκπυρώϲαϲ, τούτῳ τὴν Φαύϲταν ἐναποθέμεοϲ ἐξήγαγε νεκράν. ζητητέον δὲ εἰ μετὰ τὸ βαπτιϲθῆναι αὐτὸν τοῦτο ἐποίηϲεν.
[2447] 2447 Κριτικόν: τὸ κρίϲιμον.
[2448] 2448 Κρίτιοϲ τοιγάρτοι τῆϲ τοῦ βίου προαιρέϲεωϲ ἐπαξίωϲ ἔτυχεν ὁ Θηραμένηϲ
3322
τῆϲ τελευτῆϲ, Κριτίου κρίναντοϲ αὐτόν.
τῆϲ τελευτῆϲ, Κριτίου κρίναντοϲ αὐτόν.
[2449] 2449 Κριτόϲ: ὁ κρινόμενοϲ.
[2450] 2450 Κριτόϲ: ἐπίλεκτοϲ. καὶ ὁ κρινόμενοϲ. Κριτὴϲ δὲ ὁ κρίνων.
[2451] 2451 Κρίτων, Ἀθηναῖοϲ, φιλόϲοφοϲ, Σωκράτουϲ μαθητήϲ· ὃϲ καὶ
3324
γνηϲίωϲ διετέθη πρὸϲ Σωκράτην καὶ τὰ πρὸϲ τὴν χρείαν πάντα ἐδίδου
αὐτῷ. ἔγραψε Σωκράτουϲ ἀπολογίαν.
αὐτῷ. ἔγραψε Σωκράτουϲ ἀπολογίαν.
[2452] 2452 Κρίτων ἔγραψεν ἐν τοῖϲ Γετικοῖϲ.
[2453] 2453 Κρίτων, Πιεριώτηϲ (πόλιϲ δὲ Μακεδονίαϲ ἐϲτὶν ἡ Πιερία).
3326
ἱϲτορικόϲ. ἔγραψε Παλληνιακά, Συρακουϲῶν κτίϲιν, Περϲικά, Σικελιακά, Συρακουϲῶν περιήγηϲιν καὶ Περὶ τῆϲ ἀρχῆϲ τῶν Μακεδόνων.
2454 Κρίτων, Νάξιοϲ, ἱϲτορικόϲ. ἔγραψεν Ὀκταετηρίδα· ἣν Εὐδοξίου
3327
αϲί.
[2455] 2455 Κρόβυζοι: ὄνομα ἔθνουϲ.
[2456] 2456 Κροβύζου ζεῦγοϲ: ἐπὶ τῶν ἐπὶ κακίᾳ καὶ πονηρίᾳ ϲπενδομένων
3329
δύο. τοῦτο εἴρηται ἀπὸ Κροβύζου τινὸϲ πορνοβοϲκοῦ, δύο
ἔχοντοϲ ἑταίραϲ ἐπʼ ὀλέθρῳ πολλῶν. κροβύζου οὖν ζεῦγοϲ ἐπὶ διαϲυρμῷ δύο ὁμονοούντων, οὓϲ πρότερον τοῦ ἀναπνεῖν φαϲὶν ἢ τοῦ κακουργεῖν παύϲαϲθαι.
ἔχοντοϲ ἑταίραϲ ἐπʼ ὀλέθρῳ πολλῶν. κροβύζου οὖν ζεῦγοϲ ἐπὶ διαϲυρμῷ δύο ὁμονοούντων, οὓϲ πρότερον τοῦ ἀναπνεῖν φαϲὶν ἢ τοῦ κακουργεῖν παύϲαϲθαι.
[2457] 2457 Κροαίνων: τοῖϲ ποϲὶ κρούων, ἢ ἐπιθυμῶν.
3336
2459 Κροκόδειλοϲ: εἶδοϲ ζῴου.
3337
2460 Κροκωτόϲ: ἱμάτιον Διονυϲιακόν. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ’ οὐχ οἷόϲ τʼ εἴμʼ ἀποϲοβεῖν τὸν γέλων, ὁρῶν λεοντῆν ἐπὶ κροκωτῷ κειμένην. ἐφόρει γὰρ καὶ κροκωτὸν καὶ λεοντῆν, ὡϲ Ἡρακλῆϲ. τοῦτο γὰρ ἦν φόρεμα τῷ Ἡρακλεῖ τάττεγαι δὲ ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἀνομοίων.
ἐφόρει δὲ τὴν λεοντῆν, ἵνα φοβερὸϲ ᾖ. καὶ παροιμία· Τὀν κροκωτὸν ἡ γαλῆ.
ἐφόρει δὲ τὴν λεοντῆν, ἵνα φοβερὸϲ ᾖ. καὶ παροιμία· Τὀν κροκωτὸν ἡ γαλῆ.
3340
2462 Κροκύλεια: ὄνομα πόλεωϲ.
3341
2463 Κρομμωνία.
[2464] 2464 Κρόμμυα ἐϲθίειν: ἴϲον τῷ κλαίειν· Ἀλυάττῃ γὰρ πέμψαντι πρὸϲ Βίαντα τὸν ϲοφόν, ἵνα θᾶττον παρʼ αὐτὸν ἥκοι, ἐγώ, φηϲίν,
3342
Ἀλυάττῃ κελεύω κρόμμυα ἐϲθίειν. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· κρόμμυόν τ᾿ ἄρ᾿
οὐκ ἔδῃ. ἀντὶ τοῦ κλαύϲῃ καὶ χωρὶϲ κρομμύων· ἀντὶ τοῦ δακρύϲειϲ καὶ χωρὶϲ κρομμύωνοϲ. καὶ ἑτέρα παροιμία· κρομμύων ὀϲφραίνεϲθαι, ἐπὶ τῶν κλαιόντων.
οὐκ ἔδῃ. ἀντὶ τοῦ κλαύϲῃ καὶ χωρὶϲ κρομμύων· ἀντὶ τοῦ δακρύϲειϲ καὶ χωρὶϲ κρομμύωνοϲ. καὶ ἑτέρα παροιμία· κρομμύων ὀϲφραίνεϲθαι, ἐπὶ τῶν κλαιόντων.
3343
2465 Κρομμυοξυρεγμίαϲ: ἀντὶ τοῦ ἀπεψίαϲ· δριμεῖα γὰρ καὶ ἀηδὴϲ ἡ τοιαύτη ἐρυγή. ἀπὸ τῶν κρομμύων οὖν καὶ τῆϲ ὀξύτητοϲ
καὶ τῆϲ ἐρυγῆϲ ϲυντέθεικε τῆν λέξιν. ταῦτα γὰρ εἰώθαϲι κομίζειν εἰϲ πόλεμον. διὸ καὶ ὁ γύλιοϲ ἐκ τούτων δυϲώδηϲ. ἢ καὶ ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐγκαλυπτόμενοϲ ὁ γύλιοϲ ἐκ διαφόρων ὄψων τε καὶ ζωμῶν ὀξίδοϲ ϲύμμικτόν τινα ὀϲμὴν ὄδωδε.
καὶ τῆϲ ἐρυγῆϲ ϲυντέθεικε τῆν λέξιν. ταῦτα γὰρ εἰώθαϲι κομίζειν εἰϲ πόλεμον. διὸ καὶ ὁ γύλιοϲ ἐκ τούτων δυϲώδηϲ. ἢ καὶ ὅτι ἐπὶ πολὺ ἐγκαλυπτόμενοϲ ὁ γύλιοϲ ἐκ διαφόρων ὄψων τε καὶ ζωμῶν ὀξίδοϲ ϲύμμικτόν τινα ὀϲμὴν ὄδωδε.
3345
2467 Κρονικαὶ λῆμαι: παροιμία· Σὥϲπερ τό, χύτραιϲ λημῶν καὶ
3346
κολοκύνταιϲ. ἐπὶ τῶν ἀμβλυωπούντων. κρονικαῖϲ γνώμαιϲ λημῶν τὴν φρένα, ἤγουν ἀρχαίαιϲ μωρίαιϲ ἐϲκοτιϲμένε τὸ φρονεῖν, τουτέϲτιν
3347
3348
3349
3350
ἀμβλυωπῶν. λήμη δέ ἐϲτι τὸ πεπηγὸϲ δάκρυον, ὅπερ ἐπικαθεζόμενον βλάπτει τοὺϲ ὀφθαλμούϲ. ϲημαίνει οὖν τὸ τετυφλωμένε τὰϲ φρέναϲ, ὥϲπερ οἱ τὰϲ λήμαϲ ἔχοντεϲ.
[2469] 2469 Κρόνιον ὄμμα: τοῦ Κρόνου.
[2470] 2470 Κρονίων ὄζων· Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· καὶ πῶϲ, ὢ μῶρε ϲύ,
3354
Κρονίων ὄζων; τουτέϲτιν ἀρχαϊϲμοῦ γέμων καὶ μωρίαϲ. ἤτοι ὅτι
ἑορτή τιϲ παλαιὰ ἤγετο τῷ Κρόνῳ, ἢ ὅτι τὰ παλαιὰ πάντα καὶ εὐήθη Κρόνια ἐκάλουν. καὶ Κρόνουϲ, τοὺϲ λήρουϲ.
ἑορτή τιϲ παλαιὰ ἤγετο τῷ Κρόνῳ, ἢ ὅτι τὰ παλαιὰ πάντα καὶ εὐήθη Κρόνια ἐκάλουν. καὶ Κρόνουϲ, τοὺϲ λήρουϲ.
[2471] 2471 Κρόνιπποϲ: ὁ μέγαϲ λῆροϲ. κατ’ ἐπίταϲιν λαμβανομένου τοῦ
3355
ἵππου. ϲὺ δ᾿ εἶ κρόνιπποϲ· ἢ ὑβριϲτήϲ, τρυφητήϲ, πόρνοϲ.
[2472] 2472 Κρόνου πυγή: τὸ ἀρχαῖον καὶ ἀναίϲθητον κρέαϲ.
[2474] 2474 Κροϲϲόϲ, ὁ μαλλόϲ.
[2475] 2475 Κροϲϲωτοῖϲ χρυϲοῖϲ: τοῖϲ διαφόροιϲ χαρίϲμαϲι τῶν τὴν
3360
ἐκκληϲίαν κοϲμούντων ἱερῶν ἀνδρῶν. διῄρηνται γὰρ οἱ κροϲϲοὶ καὶ πάλι ἥνωνται.
ἐκκληϲίαν κοϲμούντων ἱερῶν ἀνδρῶν. διῄρηνται γὰρ οἱ κροϲϲοὶ καὶ πάλι ἥνωνται.
[2476] 2476 Κρόταλον: ἰδίωϲ ὁ ϲχιζόμενοϲ κάλαμοϲ καὶ καταϲκευαζόμενοϲ
3361
ἐπίτηδεϲ ὥϲτε ἠχεῖν, εἴ τιϲ αὐτὸν δονοίη ταῖϲ χερϲὶ καθάπερ κρόταλον ἀποτελῶν. τρανὸϲ οὖν ἔϲῃ, φηϲί, καὶ τὴν φωνὴν διηρθρωμένοϲ, καθάπερ
τὰ κρόταλα· ἀντὶ τοῦ εὔγλωττοϲ, εὔϲτομοϲ.
τὰ κρόταλα· ἀντὶ τοῦ εὔγλωττοϲ, εὔϲτομοϲ.
[2480] 2480 Κροτοθορύβου· Παιὰν ἄναξ, φίλον Λεοντάριον, οἴου κροτοθορύβου
ἡμᾶϲ ἐνέπληϲαϲ, ἀναγνόντι ϲοι τὸ ἐπιϲτόλιον.
ἡμᾶϲ ἐνέπληϲαϲ, ἀναγνόντι ϲοι τὸ ἐπιϲτόλιον.
3372
2481 Κροτωνιάτηϲ: τοῦ Κρότωνοϲ.
3373
2482 Κρότωνοϲ ὑγιέϲτεροϲ: τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ ζῴου δέχεϲθαι· τὸ γὰρ εἶναι πάντοθεν ὅμοιον καὶ μηδεμίαν ἔχειν διακοπήν, ἀλλ᾿ εἶναι λίαν ὁμαλῶϲ· διὰ τοῦτο ἀπ’ αὐτοῦ λέγουϲιν, ὑγιέϲτεροϲ Κρότῳνοϲ.
3374 κρότων δέ ἐϲτι ζῷον, τὸ ἐν τοῖϲ βουϲὶ καὶ κυϲὶ γενόμενον.
3374 κρότων δέ ἐϲτι ζῷον, τὸ ἐν τοῖϲ βουϲὶ καὶ κυϲὶ γενόμενον.
3375
2483 Κροτώνων: κυνείων φθειρῶν.
3376
2484 Κρουνηδόν.
3377
2485 Κρουνοχυτρολήραιον εἶ: ἀντὶ τοῦ φλύαροϲ εἶ· κρουνὸϲ γὰρ τὸ χύδην καὶ ἀκρίτωϲ καὶ ἀθρόωϲ ῥέον, λῆρον δὲ τὸ μάταιον.
ϲυνέθηκε οὖν ἀπὸ τοῦ κρουνοῦ καὶ τοῦ ληρεῖν καὶ χύτραϲ, ἀναιϲθήτου οὔϲηϲ· ἵνα τὸ ὅλον δηλώϲῃ τὸν ἀναίϲθητον καὶ περιϲϲολόγον.
ϲυνέθηκε οὖν ἀπὸ τοῦ κρουνοῦ καὶ τοῦ ληρεῖν καὶ χύτραϲ, ἀναιϲθήτου οὔϲηϲ· ἵνα τὸ ὅλον δηλώϲῃ τὸν ἀναίϲθητον καὶ περιϲϲολόγον.
3378
2486 Κρουϲιδημῶν: κατακρούων τῇ βοῇ· ἢ τὸν δῆμον ἀπατῶν καὶ παρακρουόμεοϲ τῇ βοῇ. ἔϲτι δὲ παρακρουϲόμενον, ὃ λέγεται ἐπὶ τῶν τοῖϲ μέτροιϲ παραλογιζομένων.
3379
2487 Κροῦϲιϲ: ἤτοι δοκιμαϲία· ἐπεὶ τὰ ϲαθρὰ τῶν ϲκευῶν κροτούμενα δοκιμάζεται· ἡ ἁρπαγή.
3380
3384
3385
3386
3387
2488 Κρωβύλοϲ: ὁ μαλλὸϲ τῶν παιδίων. καὶ ὁ πλόκαμοϲ, ὃν διέβαλλο οἱ τὸν χρυϲοῦν τέττιγα φοροῦντεϲ, ἀνάδημα, κόϲμοϲ, ὁ τῶν
3381
τριχῶν πεπλεγμένοϲ κόϲμοϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἅλικεϲ αἴ τε κόμαι
καὶ ὁ κρωβύλοϲ, ἃϲ ἀπὸ Φοίβῳ πέξατο μολπαϲτᾷ κῶμοϲ ὁ τετραέτηϲ. 3382 Ξενορῶν· εἶχον δὲ κράνη ϲκύτινα οἷά περ τὰ Παφλαγονικά. κρωβύλον ἔχοντα κατὰ μέϲον, ἐγγυτάτω τιαροειδῆ. Κρωβύλοϲ 3383 κυρίωϲ εἶδοϲ ἐμπλοκῆϲ ἐϲτι κατὰ Θουκυδίδην.
καὶ ὁ κρωβύλοϲ, ἃϲ ἀπὸ Φοίβῳ πέξατο μολπαϲτᾷ κῶμοϲ ὁ τετραέτηϲ. 3382 Ξενορῶν· εἶχον δὲ κράνη ϲκύτινα οἷά περ τὰ Παφλαγονικά. κρωβύλον ἔχοντα κατὰ μέϲον, ἐγγυτάτω τιαροειδῆ. Κρωβύλοϲ 3383 κυρίωϲ εἶδοϲ ἐμπλοκῆϲ ἐϲτι κατὰ Θουκυδίδην.
2490 Κρωβύλου ζεῦγοϲ.
[2491] 2491 Κρωγμόϲ: ἡ βοή.
[2492] 2492 Κρώζει: ὡϲ κόραξ ἢ κορώνη κράζει. ἥδε δ’ αὖ κρώζει
3391
πάλιν. εἰϲ τοὐπίϲω ἄπελθε. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲι. πάλιν γὰρ τὸ εἰϲ
3392
τοὐπίϲω· παλίντονα τόξα τιταίνων. καὶ αὖθιϲ· οὐκ οἶδ’ ὃ κρώζειϲ.
ἐπὶ τῶν μάτην θρυλούντων, ὡϲ αἱ κορῶναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· οὖ μὲν οἶδ᾿ ὃ κρώζειϲ· ὡϲ ἐμοῦ τι κεκλοφότοϲ, ζητεῖϲ μεταλαβεῖν. καὶ αὖθιϲ· τοῦτο μέν, ὦ γραῦ, ϲαυτῇ κρώξαιϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ὀρέων τῶν δυϲοιωνίϲτων.
ἐπὶ τῶν μάτην θρυλούντων, ὡϲ αἱ κορῶναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· οὖ μὲν οἶδ᾿ ὃ κρώζειϲ· ὡϲ ἐμοῦ τι κεκλοφότοϲ, ζητεῖϲ μεταλαβεῖν. καὶ αὖθιϲ· τοῦτο μέν, ὦ γραῦ, ϲαυτῇ κρώξαιϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ὀρέων τῶν δυϲοιωνίϲτων.
[2493] 2493 Κρώζουϲιν: ἐπὶ ἀψύχων βοῶϲι.
[2495] 2495 Κρῶϲϲοϲ: ὄνομα κύριον.
[2497] 2497 Κροῖϲοϲ Λυδὸϲ μὲν ἦν τὸ γένοϲ, παῖϲ δὲ Ἀλυάττεω, τύραννοϲ
3398
δὲ ἐθνέων τῶν ἐντὸϲ Ἄλυοϲ ποταμοῦ. οὗτοϲ πρῶτοϲ βαρβάρων, τῶν ἡμεῖϲ ἴδμεν, τοὺϲ μὲν κατεϲτρέψατο Ἐλλήνων ἐϲ φόρου ἀπαγωγήν, τοὺϲ δὲ φίλουϲ προϲεποιήϲατο. πρὸ δὲ τῆϲ Κροίϲου ἀρχῆϲ πάντεϲ ἦϲαν Ἕλληνεϲ ἐλεύθεροι. τὸ γὰρ Κιμμερίων ϲτράτευμα τὸ ἐπὶ τὴν Ἰωνίαν ἀφικόμενον, Κροίϲου ἐὸν πρεϲβύτερον, οὐ καταϲτροφὴ ἐγένετο
τῶ πολίων, ἀλλ’ ἐξ ἐπιδρομῆϲ ἁρπαγή.
δὲ ἐθνέων τῶν ἐντὸϲ Ἄλυοϲ ποταμοῦ. οὗτοϲ πρῶτοϲ βαρβάρων, τῶν ἡμεῖϲ ἴδμεν, τοὺϲ μὲν κατεϲτρέψατο Ἐλλήνων ἐϲ φόρου ἀπαγωγήν, τοὺϲ δὲ φίλουϲ προϲεποιήϲατο. πρὸ δὲ τῆϲ Κροίϲου ἀρχῆϲ πάντεϲ ἦϲαν Ἕλληνεϲ ἐλεύθεροι. τὸ γὰρ Κιμμερίων ϲτράτευμα τὸ ἐπὶ τὴν Ἰωνίαν ἀφικόμενον, Κροίϲου ἐὸν πρεϲβύτερον, οὐ καταϲτροφὴ ἐγένετο
τῶ πολίων, ἀλλ’ ἐξ ἐπιδρομῆϲ ἁρπαγή.
[2498] 2498 Κροῖϲοϲ, Λυδῶν βαϲιλεύϲ, υἱὸϲ Ἀλυάττου· ὃϲ τὸ πρότερον
3399
ἄρχειν ἔλαχεν Ἄδραμυττείου καὶ Θήβηϲ πεδίου· ϲτρατεύϲαντοϲ δὲ τοῦ πατρὸϲ αὐτοῦ ἐπὶ Καρίαν περιήγγειλε τοῖϲ ἑαυτοῦ τὸν ϲτρατὸν ἄγειν ἐϲ Σάρδειϲ, ἐν οἷϲ καὶ Κροίϲῳ, ὅϲτιϲ ἦν τῶν αὐτοῦ πρεϲβύτατοϲ
παίδων. ὁ δέ, ὥϲ φαϲιν, ὑπὸ ἀκολαϲίαϲ οὐχ οἷόϲ τε ἦν καί πωϲ 3400 3401 3402 διεβέβλητο πρὸϲ τὸν πατέρα. βουλόμενοϲ δὲ ἐν τῷδε τῷ ἔργῳ ἀπολύϲαϲθαι τὰϲ αἰτίαϲ καὶ ἀπορῶν ὁπόθεν μιϲθώϲαιτο ἐπικούρουϲ, μιϲθωτοῖϲ γὰρ ἐχρῶντο, ἦλθεν ἐπὶ Ἀλυάττην τὸν ἔμπορον πλουϲιώτατον Λυδῶν ὄντα, δανείζεϲθαι βουλόμενοϲ. ὁ δὲ αὐτὸν πρῶτον μὲν ἀναμένει ἐκέλευϲε πρὸ τῶν θυρῶν, ἄχρι λούϲηται· μετὰ δὲ ἐντυγχάνοντι
ἀποκρίνεται, ὅτι πολλοὶ παῖδεϲ εἶεν Ἀλυάττῃ, οἷϲ πᾶϲιν εἰ δεήϲοι ἂν τὸ ἀργύριον διδόναι, οὐκ ἐξαρκέϲει, οὔκουν δοῦναι δεομένῳ. Κροῖϲον δὲ ἀποτυχόντα τἀνθρώπου ἐϲ Ἔφεϲον ἀφικέϲθαι κατὰ ζήτηϲιν ἀργυρίου. καὶ τότε μὲν εὔξαϲθαι τῇ Ἀρτέμιδι, εἰ βαϲιλεύϲειε, τὸν οἶκον ἅπαντα καθιερῶϲαι τοῦ ἐμπόρου. ἦν δέ τιϲ Κροίϲῳ φίλοϲ Ἰωνόνοϲ,
υἱὸϲ Θεοχαρίδου, εὖ μάλα εὐπόρου. οὗτοϲ ἐδεήθη τοῦ πατρὸϲ χρυϲίου καὶ τυχὼν δίδωϲι Κροίϲῳ. ὁ δὲ ὕϲτερον βαϲιλεὺϲ γενόμενοϲ ἅμαξαν αὐτῷ ἔδωκεν μεϲτὴν χρυϲίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἐμπόρου τῇ Ἀρτέμιδι καθιέρωϲε.
παίδων. ὁ δέ, ὥϲ φαϲιν, ὑπὸ ἀκολαϲίαϲ οὐχ οἷόϲ τε ἦν καί πωϲ 3400 3401 3402 διεβέβλητο πρὸϲ τὸν πατέρα. βουλόμενοϲ δὲ ἐν τῷδε τῷ ἔργῳ ἀπολύϲαϲθαι τὰϲ αἰτίαϲ καὶ ἀπορῶν ὁπόθεν μιϲθώϲαιτο ἐπικούρουϲ, μιϲθωτοῖϲ γὰρ ἐχρῶντο, ἦλθεν ἐπὶ Ἀλυάττην τὸν ἔμπορον πλουϲιώτατον Λυδῶν ὄντα, δανείζεϲθαι βουλόμενοϲ. ὁ δὲ αὐτὸν πρῶτον μὲν ἀναμένει ἐκέλευϲε πρὸ τῶν θυρῶν, ἄχρι λούϲηται· μετὰ δὲ ἐντυγχάνοντι
ἀποκρίνεται, ὅτι πολλοὶ παῖδεϲ εἶεν Ἀλυάττῃ, οἷϲ πᾶϲιν εἰ δεήϲοι ἂν τὸ ἀργύριον διδόναι, οὐκ ἐξαρκέϲει, οὔκουν δοῦναι δεομένῳ. Κροῖϲον δὲ ἀποτυχόντα τἀνθρώπου ἐϲ Ἔφεϲον ἀφικέϲθαι κατὰ ζήτηϲιν ἀργυρίου. καὶ τότε μὲν εὔξαϲθαι τῇ Ἀρτέμιδι, εἰ βαϲιλεύϲειε, τὸν οἶκον ἅπαντα καθιερῶϲαι τοῦ ἐμπόρου. ἦν δέ τιϲ Κροίϲῳ φίλοϲ Ἰωνόνοϲ,
υἱὸϲ Θεοχαρίδου, εὖ μάλα εὐπόρου. οὗτοϲ ἐδεήθη τοῦ πατρὸϲ χρυϲίου καὶ τυχὼν δίδωϲι Κροίϲῳ. ὁ δὲ ὕϲτερον βαϲιλεὺϲ γενόμενοϲ ἅμαξαν αὐτῷ ἔδωκεν μεϲτὴν χρυϲίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἐμπόρου τῇ Ἀρτέμιδι καθιέρωϲε.
[2499] 2499 Κροῖϲοϲ, Λυδῶν βαϲιλεύϲ, νομίζων ἑαυτὸν πλουϲιώτατον εἶναι
καὶ εὐδαιμονέϲτατον, μεταπεμψάμενοϲ Σόλωνα τὸν Ἀθηναῖον, ἄνδρα ϲοφόν, ἐπέδειξεν αὐτῷ τοὺϲ θηϲαυροὺϲ καὶ τἄλλα τοῦ πλούτου καὶ ἠρώτηϲεν αὐτόν, τίνα εὐδαίμονα πάντων ἀνθρώπων νενόμικαϲ; ὁ δὲ ἔφη Τέλλον τὸν Ἀθηναῖον, ζήϲαντα εὐτυχῶϲ καὶ ἀποθανόντα ὑπὲρ τῆϲ πατρίδοϲ μαχόμενον. πυνθανομένου δὲ αὐτοῦ, τίνα οὖν μετά
Πέλλον; ὁ δὲ ἔφη Κλέοβιν καὶ Βίτωνα, τὸ γένοϲ Ἀργείουϲ, οἵτινεϲ τῆϲ μητρὸϲ αὐτῶν Θεανοῦϲ ἢ Κυδίππηϲ ἱερωμένηϲ καὶ μελλούϲηϲ πομπεύει τῇ πατρίῳ ἑορτῇ ἐπὶ ἀπήνηϲ μέχρι τεμένουϲ τῆϲ Ἥραϲ, χρονιζότων τῶν ὑποζυγίων, ὑποθέντεϲ τοὺϲ ἰδίουϲ αὐχέναϲ οἱ παῖδεϲ τὴν ἀπήνην εἵλκυϲαν καὶ ἤγαγον τὴν μητέρα ἐπὶ τὸ τέμενοϲ. εὐξαμένηϲ
δὲ ἐκείνηϲ τῇ Ἥρᾳ γενέϲθαι αὐτῆϲ τοῖϲ παιϲὶν ὅ τι κάλλιϲτον ἀνθρώποιϲ, τῆ ἐπιούϲῃ νυκτὶ εὑρέθηϲαν ἀμφότεροι τετελευτηκότεϲ. 3404 ὅτι Αἰλιανὸϲ περὶ Κροίϲου ἔφη· ὁ δὲ ἀνηνέγκατο ἄρα ϲτενάξαϲ καὶ ἐϲ τρὶϲ ἐκάλεϲε τὸν Σόλωνα.
καὶ εὐδαιμονέϲτατον, μεταπεμψάμενοϲ Σόλωνα τὸν Ἀθηναῖον, ἄνδρα ϲοφόν, ἐπέδειξεν αὐτῷ τοὺϲ θηϲαυροὺϲ καὶ τἄλλα τοῦ πλούτου καὶ ἠρώτηϲεν αὐτόν, τίνα εὐδαίμονα πάντων ἀνθρώπων νενόμικαϲ; ὁ δὲ ἔφη Τέλλον τὸν Ἀθηναῖον, ζήϲαντα εὐτυχῶϲ καὶ ἀποθανόντα ὑπὲρ τῆϲ πατρίδοϲ μαχόμενον. πυνθανομένου δὲ αὐτοῦ, τίνα οὖν μετά
Πέλλον; ὁ δὲ ἔφη Κλέοβιν καὶ Βίτωνα, τὸ γένοϲ Ἀργείουϲ, οἵτινεϲ τῆϲ μητρὸϲ αὐτῶν Θεανοῦϲ ἢ Κυδίππηϲ ἱερωμένηϲ καὶ μελλούϲηϲ πομπεύει τῇ πατρίῳ ἑορτῇ ἐπὶ ἀπήνηϲ μέχρι τεμένουϲ τῆϲ Ἥραϲ, χρονιζότων τῶν ὑποζυγίων, ὑποθέντεϲ τοὺϲ ἰδίουϲ αὐχέναϲ οἱ παῖδεϲ τὴν ἀπήνην εἵλκυϲαν καὶ ἤγαγον τὴν μητέρα ἐπὶ τὸ τέμενοϲ. εὐξαμένηϲ
δὲ ἐκείνηϲ τῇ Ἥρᾳ γενέϲθαι αὐτῆϲ τοῖϲ παιϲὶν ὅ τι κάλλιϲτον ἀνθρώποιϲ, τῆ ἐπιούϲῃ νυκτὶ εὑρέθηϲαν ἀμφότεροι τετελευτηκότεϲ. 3404 ὅτι Αἰλιανὸϲ περὶ Κροίϲου ἔφη· ὁ δὲ ἀνηνέγκατο ἄρα ϲτενάξαϲ καὶ ἐϲ τρὶϲ ἐκάλεϲε τὸν Σόλωνα.
[2500] 2500 Κροῖϲοϲ· ὅτι Κροῖϲοϲ, βαϲιλεὺϲ Λυδῶν, καταδυναϲτεύϲαϲ τῆϲ
Ἀϲίαϲ ἐν ὑπερβάλλοντι πλούτῳ, ὑπερηφάνει πάνταϲ τοὺϲ βαϲιλεῖϲ τῶν Ἀϲϲυρίων καὶ γράφει Κύρῳ τῷ βαϲιλεῖ τῶν Ἀϲϲυρίων οὕτωϲ ἐπιτρέπομέν ϲοι παραχωρῆϲαι τῆϲ βαϲιλείαϲ, ἡμετέραϲ τε οὔϲηϲ ἐξ ἀρχῆϲ καὶ τοῖϲ ἡμῶν διαφερούϲηϲ ὄροιϲ. οὐ γὰρ ὑποϲτήϲῃ ἐπανιϲταμένων ἡμῶν κατὰ ϲοῦ, οὐδὲ πρὸϲ τὴν τοϲαύτην ἡμῶν εὐτυχίαν
3405 3406 3407 3408 ἀνθέξῃ. ὁ δὲ Κῦροϲ ἀντέγραψεν οὕτωϲ· εἰ μὲν ὁ πᾶϲ κόϲμοϲ οὐκ ἀρκεῖ ϲοι τοϲαύτην ἔχοντι φανταϲίαν, καλῶϲ ἡμῖν ταῦτα λέγειϲ· εἰ δὲ τοϲαύτηϲ γῆϲ δεϲπόζων καὶ τῆϲ ἡμετέραϲ ἐρᾷϲ, οὐκ ἄν ϲοι πρὸϲ τὸν καθ’ ἡμῶν ἀγῶνα ἡ τῆϲ τύχηϲ εὔροια διαμείνοι. καὶ ταῦτα
γράψαϲ Κῦροϲ ἐβούλετο πρὸϲ τὴν Ἰνδικὴν χώραν μετοικεῖν καὶ φυγεῖν τὴν ὠμότητα τοῦ Κροίϲου. ἀλλ’ ἡ τούτου γυνὴ Βαρδάνη ἑωρακυῖα τὸν Κῦρον ταῦτα βουλευόμενον εἶπεν αὐτῷ ζητῆϲαι τὸν Δανιὴλ τὸν αὐτῇ καὶ Δαρείῳ προφητεύϲαντα πολλάκιϲ καὶ παρʼ αὐτοῦ μαθεῖν, τί δεῖ πράξαι πρὸϲ τὸν Κροίϲου πόλεμον. ὅπερ ἀκούϲαϲ ὁ Κῦροϲ
μετεπέμψατο τὸν ἄνδρα καὶ μεμαθηκὼϲ παρʼ αὐτοῦ, ὡϲ νικήϲει τὸν Κροῖϲον, τοῦτο μαθὼν τὰ πρὸϲ τὸν πόλεμον παρεϲκεύαζεν. ὁμοίωϲ δὲ καὶ Κροῖϲοϲ εἰϲ τὸ μαντεῖον ἔπεμψε καὶ ἐχρηϲμοδοτήθη οὕτωϲ· οἶδα δ’ ἐγὼ ψάμμου τʼ ἀριθμὸν καὶ μέτρα θαλάϲϲηϲ καὶ κωφοῦ ξυνίημι καὶ οὐ λαλέοντοϲ ἀκούω. ὀδμή μ’ ἐϲ φρέναϲ ἦλθε κρατερίνοιο
χελώνηϲ, ἑψομένηϲ ἐν χαλκῷ ἅμ’ ἀρνείοιϲ κρέαϲιν, ἢ χαλκὸϲ μὲν ὑπέρκειται, χαλκὸϲ δ’ ὑπόκειται. γνοὺϲ δέ, ὡϲ ἐνεπαίχθη, πάλιν ϲτέλλει, καὶ ἀνεῖλεν ἡ Πυθία· Κροῖϲοϲ Ἄλυν διαβὰϲ ποταμὸν μεγάλην ἀρχὴν καταλύϲει. καὶ κατέλυϲε τὴν ἑαυτοῦ. ὁ δὲ Κῦροϲ τοὺϲ αἰχμαλώτουϲ τῶν Ἰουδαίων ἀπέλυϲε καὶ κτίζει τὴν Ἱερουϲαλήμ.
Ἀϲίαϲ ἐν ὑπερβάλλοντι πλούτῳ, ὑπερηφάνει πάνταϲ τοὺϲ βαϲιλεῖϲ τῶν Ἀϲϲυρίων καὶ γράφει Κύρῳ τῷ βαϲιλεῖ τῶν Ἀϲϲυρίων οὕτωϲ ἐπιτρέπομέν ϲοι παραχωρῆϲαι τῆϲ βαϲιλείαϲ, ἡμετέραϲ τε οὔϲηϲ ἐξ ἀρχῆϲ καὶ τοῖϲ ἡμῶν διαφερούϲηϲ ὄροιϲ. οὐ γὰρ ὑποϲτήϲῃ ἐπανιϲταμένων ἡμῶν κατὰ ϲοῦ, οὐδὲ πρὸϲ τὴν τοϲαύτην ἡμῶν εὐτυχίαν
3405 3406 3407 3408 ἀνθέξῃ. ὁ δὲ Κῦροϲ ἀντέγραψεν οὕτωϲ· εἰ μὲν ὁ πᾶϲ κόϲμοϲ οὐκ ἀρκεῖ ϲοι τοϲαύτην ἔχοντι φανταϲίαν, καλῶϲ ἡμῖν ταῦτα λέγειϲ· εἰ δὲ τοϲαύτηϲ γῆϲ δεϲπόζων καὶ τῆϲ ἡμετέραϲ ἐρᾷϲ, οὐκ ἄν ϲοι πρὸϲ τὸν καθ’ ἡμῶν ἀγῶνα ἡ τῆϲ τύχηϲ εὔροια διαμείνοι. καὶ ταῦτα
γράψαϲ Κῦροϲ ἐβούλετο πρὸϲ τὴν Ἰνδικὴν χώραν μετοικεῖν καὶ φυγεῖν τὴν ὠμότητα τοῦ Κροίϲου. ἀλλ’ ἡ τούτου γυνὴ Βαρδάνη ἑωρακυῖα τὸν Κῦρον ταῦτα βουλευόμενον εἶπεν αὐτῷ ζητῆϲαι τὸν Δανιὴλ τὸν αὐτῇ καὶ Δαρείῳ προφητεύϲαντα πολλάκιϲ καὶ παρʼ αὐτοῦ μαθεῖν, τί δεῖ πράξαι πρὸϲ τὸν Κροίϲου πόλεμον. ὅπερ ἀκούϲαϲ ὁ Κῦροϲ
μετεπέμψατο τὸν ἄνδρα καὶ μεμαθηκὼϲ παρʼ αὐτοῦ, ὡϲ νικήϲει τὸν Κροῖϲον, τοῦτο μαθὼν τὰ πρὸϲ τὸν πόλεμον παρεϲκεύαζεν. ὁμοίωϲ δὲ καὶ Κροῖϲοϲ εἰϲ τὸ μαντεῖον ἔπεμψε καὶ ἐχρηϲμοδοτήθη οὕτωϲ· οἶδα δ’ ἐγὼ ψάμμου τʼ ἀριθμὸν καὶ μέτρα θαλάϲϲηϲ καὶ κωφοῦ ξυνίημι καὶ οὐ λαλέοντοϲ ἀκούω. ὀδμή μ’ ἐϲ φρέναϲ ἦλθε κρατερίνοιο
χελώνηϲ, ἑψομένηϲ ἐν χαλκῷ ἅμ’ ἀρνείοιϲ κρέαϲιν, ἢ χαλκὸϲ μὲν ὑπέρκειται, χαλκὸϲ δ’ ὑπόκειται. γνοὺϲ δέ, ὡϲ ἐνεπαίχθη, πάλιν ϲτέλλει, καὶ ἀνεῖλεν ἡ Πυθία· Κροῖϲοϲ Ἄλυν διαβὰϲ ποταμὸν μεγάλην ἀρχὴν καταλύϲει. καὶ κατέλυϲε τὴν ἑαυτοῦ. ὁ δὲ Κῦροϲ τοὺϲ αἰχμαλώτουϲ τῶν Ἰουδαίων ἀπέλυϲε καὶ κτίζει τὴν Ἱερουϲαλήμ.
[2503] 2503 Κρυόεϲϲα: φρικώδηϲ.
[2504] 2504 Κρύοϲ, κρύουϲ, κρύει.
[2506] 2506 Κρύϲταλλοϲ.
[2507] 2507 Κριυφαίωϲ: ἀντὶ τοῦ κρύφα.
[2508] 2508 Κρύφιοι: οἱ πονηροὶ λογιϲμοί. Δαβίδ· ἐκ τῶν κρυφίων μου
3416
καθάριϲόν με. καὶ κρύφιον.
3422
2510 Κρύψιϲ: μέθοδοϲ, δι’ ἧϲ οἷόν τε λανθάνειν ϲυλλογιζόμενον τὸ προκείμενον. χρηϲτέον δὲ προτάϲεϲι τὸν κρυπτικῶϲ ἐρωτῶντα, ὥϲτε ἠρωτημένων παϲῶν τῶν προτάϲεων, διʼ ὧν δείκνυται τὸ προκείμενον, καὶ τοῦ ἐϲχάτου ἐπὶ τοῖϲ ἐρωτημένοιϲ ἑπόμενον ϲυμπέραϲμα τοῦ ῥηθέντοϲ ἄδηλον ὂν πῶϲ τοῦτο ϲυνάγεται ἐκ τῶν κειμένων καὶ ζητεῖν
τὸν ἀποκρινόμενον διὰ τί τοῦτο ἐπιφέρει τοῖϲ κειμένοιϲ.
τὸν ἀποκρινόμενον διὰ τί τοῦτο ἐπιφέρει τοῖϲ κειμένοιϲ.
3423
2511 Κτέαρ: κτῆμα.
3424
2512 Κτεάτιϲϲα: ἐκτηϲάμην.
3425
2513 Κτένα: τὸ πύξινον κάλυντρον τῶν τριχῶν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι·
3426
ἠδὲ τῶν τριχῶν ϲαγηνευτῆρα, πύξινον κτένα. καὶ οὐδετέρωϲ Κτέννιον.
3427
2514 Κτεριοῦϲι: θάψουϲι.
3428
2515 Κτείϲ: τὸ ἐφήβαιον, καὶ τὸ τῶν τριχῶν κάλυντρον. Καλλίμαχοϲ·
3429
οὐδ’ οἷϲιν ἐπὶ κτενὸϲ ἔϲκον ἔθειραι. καὶ αὖθιϲ· καὶ κτένα κοϲμοκόμην.
3430
2516 Κτείνω· αἰτιατικῇ. τὸ φονεύω.
3431
2517 Κτηδόνεϲ: τριόδοντεϲ ἰχθύεϲ, καὶ θηρίδια, καὶ ἐπʼ εὐθείαϲ τῶν ξύλων ἐκφύϲειϲ.
3432
2518 Κτηματίτην: τὸν κτήματα πολλὰ ἔχοντα. οὕτωϲ Λυκοῦργοϲ.
3433
καὶ Κτῆμα ἐπὶ οἰκέτου. ὁ δὲ διελέγετο αὐτῷ καὶ ἠξίου
κτῆμα αὐτῶν ϲφῶν γεγονότα, πᾶν ὅ τι ἂν δύνηται πρὸϲ κατάθεϲιν τοῦ πολέμου ἐργάϲαϲθαι.
κτῆμα αὐτῶν ϲφῶν γεγονότα, πᾶν ὅ τι ἂν δύνηται πρὸϲ κατάθεϲιν τοῦ πολέμου ἐργάϲαϲθαι.
3434
2519 Κτῆνοϲ: τὸ ζῷον.
3435
2520 Κτηϲείδιον: τὸ μικρὸν κτῆμα.
3436
2521 Κτηϲίαϲ, Κτηϲιάρχου ἢ Κτηϲιόχου, Κνίδιοϲ, ἰατρόϲ· ὃϲ ἰάτρευϲεν
ἐν Πέρϲαιϲ Ἀρταξέρξην τὸν Μνήμονα κληθέντα καὶ ϲυνέγραψε Περϲικὰ ἐν βιβλίοιϲ κ΄ καὶ γ΄.
ἐν Πέρϲαιϲ Ἀρταξέρξην τὸν Μνήμονα κληθέντα καὶ ϲυνέγραψε Περϲικὰ ἐν βιβλίοιϲ κ΄ καὶ γ΄.
3437
2522 κτήϲιοϲ: ὁ Ζεύϲ.
2524 Κτηϲιφῶν: εἷϲ τῶν δέκα πρέϲβεων τῶν μετὰ Δημοϲθένουϲ
3443
καὶ Αἰϲχίνου πρεϲβευϲάντων. ἕτεροϲ δ᾿ ἂν εἴη ὁ τὸ ψήφιϲμα τὸ περὶ τοῦ ϲτεφάνου γεγραφὼϲ Δημοϲθένει, καθ’ οὖ καὶ λόγοϲ ἐϲτὶ τῷ Αἰϲχίνῃ.
[2526] 2526 Κτίλοϲ: ὁ προηγούμενοϲ τῶν προβάτων κριόϲ.
[2527] 2527 Κτιννύω: φονεύω.
[2528] 2528 Κτίϲιϲ: τὸ κτίϲμα. ἐκ τοῦ κτίζω.
[2529] 2529 Κτῶμαι· αἰτιατικῇ.
[2531] 2531 Κτυπεῖ: κομπάζει, μεγαλορρημονεῖ. ὁ δὲ τῇ διηγήϲει κτυπεῖν νομίϲαϲ τὸν ἄνδρα φηϲίν· ἀγνοεῖϲ, ὦ πάτερ, τῆϲ ἐρημικῆϲ ὁδοῦ τὸ ἀνήμερον, τῶν ἐν τῷ τόπῳ ἐπιτηδείων τὸ ἄπορον.
[2532] 2532 Κοίαϲ: ὁ ϲτρογγύλοϲ λίθοϲ.
2533 Κοιαίϲτωρ. τὴν τοῦ κοιαίϲτωροϲ διέπων ἀρχήν, ἣν οἶμαι
3451
ἀπὸ τοῦ ἀναζητεῖν ὧδε λελέχθαι παρὰ Ῥωμαίοιϲ.
[2534] 2534 Κοικύλλειϲ: περιβλέπειϲ, ἢ κακοτεχνεῖϲ. τί αὖ ϲὺ κυρκανᾷϲ, ἢ
3453
τί κοικύλλειϲ ἔχων; περιττὸν τὸ ἔχων Ἀττικῶϲ.
[2536] 2536 Κοιλάδα κλαυθμῶνοϲ: ἐν ᾧ φανεὶϲ ἄγγελοϲ τὴν τοῦ λαοῦ
3455
ἤλεγξε παρανομίαν καὶ εἰϲ κλαυθμὸν τὸ πλῆθοϲ ἐκίνηϲε. κυρίωϲ δὲ καὶ ἀληθῶϲ ὁ παρὼν βίοϲ.
[2537] 2537 Κοιλάδα ϲκηνῶν: τὴν τῶν Ἰϲραηλιτῶν χώραν, ὡϲ ἔρημον
3456
γεγενημένην καὶ ποιμενικὰϲ τηνικαῦτα ϲκηνὰϲ δεξαμένην.
γεγενημένην καὶ ποιμενικὰϲ τηνικαῦτα ϲκηνὰϲ δεξαμένην.
[2538] 2538 Κοιλᾶναι.
[2539] 2539 κοιλάϲ: τὸ πλῆθοϲ, ἢ τὸ βάθοϲ.
[2540] 2540 Κοιλέμβολον καλεῖται, ἐπειδὰν ἡ δίϲτομοϲ διφαλαγγία τὰ
3459
μὲν ἑπόμενα κέρατα ϲυνάψῃ, τὰ δὲ ἡγούμενα διαϲτήϲῃ.
3464
2541 Κοιλία. Κοῖλον, βαθύ. οὕτω δὲ ἦν ἄρα μέτριοϲ καὶ
3465
λιτὸϲ ὡϲ μηδὲ κοῖλον ἄργυρον εἰϲ πλῆθοϲ κεκτῆϲθαι.
3466
2542 Κοιλόϲυρτοϲ: ὁ χωλόϲ.
3467
2543 οίλου κρατῆροϲ: τοῦ μυχοῦ· τὰ γὰρ κοῖλα οὕτωϲ ἐκάλουν ἐκ μεταφορᾶϲ· ὅθεν καὶ τὰ ἐν τῆ Αἴτνῃ κοιλώματα κρατῆρεϲ καλοῦνται.
Σοφοκλῆϲ· κοίλου πέλαϲ κρατῆροϲ.
Σοφοκλῆϲ· κοίλου πέλαϲ κρατῆροϲ.
3471
2546 Κοιμίϲαι τὸν λύχνον· Νικοφῶν Πανδώρᾳ.
3472
2547 Κοιμίϲαι: ἐπὶ θανάτου Σοφοκλῆϲ· Πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίϲαι. καὶ Ὅμηροϲ· κοιμήϲατο χάλκεον ὕπνον.
3473
2548 Κοιμῶ: τὸ ὑπνῶ. Κοιμίζω δέ· αἰτιατικῇ· τὸ καταπαύω.
3474
2549 Κοινὰ τὰ τῶν φίλων: Τίμαιόϲ φηϲιν ἐν τῷ θ΄ ταύτην
λεχθῆναι κατὰ τὴν μεγάλην Ἐλλάδα, καθ’ οὓϲ χρόνουϲ Πυθαγόραϲ ἀνέπειθε τοὺϲ ταύτην κατοικοῦνταϲ ἀδιανέμητα κεκτῆϲθαι. κέχρηται τῇ παροιμίᾳ Μένανδροϲ Ἀδελφοῖϲ. οὐ δήπου τὰ χρήματα λέγων μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ νοῦ καὶ τῆϲ φρονήϲεωϲ κοινωνίαν.
λεχθῆναι κατὰ τὴν μεγάλην Ἐλλάδα, καθ’ οὓϲ χρόνουϲ Πυθαγόραϲ ἀνέπειθε τοὺϲ ταύτην κατοικοῦνταϲ ἀδιανέμητα κεκτῆϲθαι. κέχρηται τῇ παροιμίᾳ Μένανδροϲ Ἀδελφοῖϲ. οὐ δήπου τὰ χρήματα λέγων μόνον ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ νοῦ καὶ τῆϲ φρονήϲεωϲ κοινωνίαν.
3475
2550 Κοινὰ τὰ τῶν φίλων: φαϲὶν ὅτι τοὺϲ προϲιόνταϲ Πυθαγόρᾳ
μαθητὰϲ ἔπειθεν ὁ φιλόϲοφοϲ κοινὰϲ τὰϲ οὐϲίαϲ ποιεῖϲθαι. ὅθεν ἡ παροιμία.
μαθητὰϲ ἔπειθεν ὁ φιλόϲοφοϲ κοινὰϲ τὰϲ οὐϲίαϲ ποιεῖϲθαι. ὅθεν ἡ παροιμία.
3476
2551 Κοιναὶ ἔννοιαι· ὅτι εἴ ποτε ἡ διάνοια ϲυλλογίζεται περὶ τῶν νοητῶν, ἀλλ’ οὐ καθ’ αὑτήν, ἀλλὰ τῷ νῷ ϲυμπλακεῖϲα, ὥϲπερ καὶ περὶ τῶν αἰϲθητῶν ϲυλλογίζεται ϲυμπλακεῖϲα τῇ φανταϲίᾳ. τούτου
τοίνυν τοῦ νοῦ εἰ μὴ μετέχομεν οἱ πολλοί, ἀλλ’ ἴχνη τινὰ καὶ ἰνδάλματα διαβέβηκεν εἰϲ ἡμᾶϲ. ταῦτα δέ εἰϲιν αἱ κοιναὶ ἔννοιαι αἱ διὰ πάτων χωροῦϲαι, ἰνδάλματα τοῦ νοῦ εἰϲιν ἐναργῶϲ. διὸ καὶ ἀρχὴν ἐπιϲτήμηϲ τὸν νοῦν καλοῦϲιν, ᾧτινι τὰ νοητὰ γινώϲκομεν. ὅτι ἡ 3477 3478 3479 3480 λογικὴ ψυχὴ ϲυνουϲιωμένουϲ ἔχει τοὺϲ λόγουϲ τῶν πραγμάτων ἐν ἑαυτῇ, διὰ δὲ τὸ καταδεδυκέναι ἐν τῇ ὕλῃ οἷον ἐγκαταχωϲθεῖϲα, ὡϲ ὁ ἐν τῇ τέφρᾳ κρυπτόμενοϲ ϲπινθήρ. ὥϲπερ οὖν ὅταν τιϲ μικρὸν τὴν τέφραν ὀρύξῃ, ὁ ϲπινθὴρ εὐθὺϲ ἀναλάμπει, καὶ οὐχ ὁ διορύξαϲ
τὸν ϲπινθῆρα ἐποίηϲε· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ δόξα ἐρεθιζομένη ὑπὸ τῆϲ αἰϲθήϲεωϲ προβάλλει τοὺϲ λόγουϲ τῶν ὄντων. οὕτω καὶ τοὺϲ διδαϲκάλουϲ φαϲὶ μὴ τὴν γνῶϲιν ἡμῖν ἐντιθέναι, ἀλλὰ τὴν ἐνοῦϲαν ἡμῖν καὶ οἷον κρυπτομένην ἐκφαίνειν. καὶ ταῦτά εἰϲιν αἱ κοιναὶ ἔννοιαι, τὰ τοῦ νοῦ ἀποϲκιάϲματα· πᾶν γὰρ ὅπερ ἴϲμεν κρεῖττον ἢ
κατὰ ἀπόδειξιν, ταῦτα κατὰ κοινὴν ἔννοιαν ἴϲμεν· ἃ δὲ δείξεωϲ δεῖται εἰϲ τὸ γνωϲθῆναι, τούτων τὰ ϲυμπεράϲματα χωρὶϲ ἀποδείξεωϲ ἔργον ἐϲτὶ τῆϲ δόξηϲ εἰδέναι.
τοίνυν τοῦ νοῦ εἰ μὴ μετέχομεν οἱ πολλοί, ἀλλ’ ἴχνη τινὰ καὶ ἰνδάλματα διαβέβηκεν εἰϲ ἡμᾶϲ. ταῦτα δέ εἰϲιν αἱ κοιναὶ ἔννοιαι αἱ διὰ πάτων χωροῦϲαι, ἰνδάλματα τοῦ νοῦ εἰϲιν ἐναργῶϲ. διὸ καὶ ἀρχὴν ἐπιϲτήμηϲ τὸν νοῦν καλοῦϲιν, ᾧτινι τὰ νοητὰ γινώϲκομεν. ὅτι ἡ 3477 3478 3479 3480 λογικὴ ψυχὴ ϲυνουϲιωμένουϲ ἔχει τοὺϲ λόγουϲ τῶν πραγμάτων ἐν ἑαυτῇ, διὰ δὲ τὸ καταδεδυκέναι ἐν τῇ ὕλῃ οἷον ἐγκαταχωϲθεῖϲα, ὡϲ ὁ ἐν τῇ τέφρᾳ κρυπτόμενοϲ ϲπινθήρ. ὥϲπερ οὖν ὅταν τιϲ μικρὸν τὴν τέφραν ὀρύξῃ, ὁ ϲπινθὴρ εὐθὺϲ ἀναλάμπει, καὶ οὐχ ὁ διορύξαϲ
τὸν ϲπινθῆρα ἐποίηϲε· τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ δόξα ἐρεθιζομένη ὑπὸ τῆϲ αἰϲθήϲεωϲ προβάλλει τοὺϲ λόγουϲ τῶν ὄντων. οὕτω καὶ τοὺϲ διδαϲκάλουϲ φαϲὶ μὴ τὴν γνῶϲιν ἡμῖν ἐντιθέναι, ἀλλὰ τὴν ἐνοῦϲαν ἡμῖν καὶ οἷον κρυπτομένην ἐκφαίνειν. καὶ ταῦτά εἰϲιν αἱ κοιναὶ ἔννοιαι, τὰ τοῦ νοῦ ἀποϲκιάϲματα· πᾶν γὰρ ὅπερ ἴϲμεν κρεῖττον ἢ
κατὰ ἀπόδειξιν, ταῦτα κατὰ κοινὴν ἔννοιαν ἴϲμεν· ἃ δὲ δείξεωϲ δεῖται εἰϲ τὸ γνωϲθῆναι, τούτων τὰ ϲυμπεράϲματα χωρὶϲ ἀποδείξεωϲ ἔργον ἐϲτὶ τῆϲ δόξηϲ εἰδέναι.
[2552] 2552 Κοινεῖον: πορνεῖον.
[2553] 2553 Κοινοδημεί: τὸ δημόϲιον.
[2555] 2555 Κοινολεχήϲ: ὁ μοιχόϲ.
[2556] 2556 Κοινολογία: ἡ κοινὴ διάλεκτοϲ. Κοινῆ δὲ ἀντὶ τοῦ
3485
ἀνθρωπίνῃ, μεγάλῃ καὶ θαυμαϲτῇ. ἐγὼ δὲ κοινῇ ξυμφορᾷ πεπληγμένοϲ.
[2557] 2557 Κοινολογῶ δοτικῇ.
2558 Κοινόν: τὸ ἀκάθαρτον. ἢ τὸ μηδὲν ἔχον πλέον τῶν λοιπῶν.
3488
Κοινὸν δὲ τετραχῶϲ λέγεται· ἢ τὸ εἰϲ τὰ μέρη διαιρετόν,
3489
ὡϲ ἡ κληρουχουμένη γῆ· ἢ τὸ ἀδιαίρετον, ἐν χρήϲει κοινῇ λαμβανόμενον· ἢ τὸ ἐν προκαταλήψει ἰδιοποιούμενον, εἰϲ δὲ τὸ κοινὸν ἀναπεμπόμενον, ὡϲ ἐν θεάτρῳ τόποϲ ἢ ἐν βαλανείῳ· ἢ τὸ ἀδιαιρέτωϲ
εἰϲ κοινὴν καὶ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν προβαλλόμενον, ὡϲ ἡ φωνὴ τοῦ κήρυκοϲ. κοινὰ δὲ καὶ ἀμέριϲτά εἰϲιν ὁ πατήρ, ὁ υἱὸϲ καὶ τὸ ἄγιον πνεῦμα, αἴ τε γραφαὶ καὶ αἱ ὑπερκόϲμιαι δυνάμειϲ, ἥλιόϲ τε καὶ ϲελήνη καὶ πᾶϲ ὁ τῶν ἀϲτέρων χορὸϲ καὶ αὐτὸϲ ὁ ἀήρ, κοινὰ καὶ ἀμέριϲτα ὅλα διόλου. γῆ τε καὶ ὕδωρ, χρυϲόϲ τε καὶ ἄργυροϲ, καὶ
πᾶϲα ἡ μεταλλικὴ φύϲιϲ καὶ δρυοτομικὴ ὕλη κοινὰ μέν εἰϲιν, ἀλλ’ ὅμωϲ μεριϲτὰ γέγονε τῇ τῆϲ πλεονεξίαϲ ὀρέξει. παρθενία δὲ καὶ ἀγαμία καὶ ἱερωϲύνη καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ θεοῦ τοιουτότροπα χαρίϲματα οὔτε κοινὰ οὔτʼ αὖ μεριϲτά. οὐ γάρ εἰϲι τοῦ μέρουϲ τῶν κοινῶν ἢ τῶ μεριϲτῶν.
εἰϲ κοινὴν καὶ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν προβαλλόμενον, ὡϲ ἡ φωνὴ τοῦ κήρυκοϲ. κοινὰ δὲ καὶ ἀμέριϲτά εἰϲιν ὁ πατήρ, ὁ υἱὸϲ καὶ τὸ ἄγιον πνεῦμα, αἴ τε γραφαὶ καὶ αἱ ὑπερκόϲμιαι δυνάμειϲ, ἥλιόϲ τε καὶ ϲελήνη καὶ πᾶϲ ὁ τῶν ἀϲτέρων χορὸϲ καὶ αὐτὸϲ ὁ ἀήρ, κοινὰ καὶ ἀμέριϲτα ὅλα διόλου. γῆ τε καὶ ὕδωρ, χρυϲόϲ τε καὶ ἄργυροϲ, καὶ
πᾶϲα ἡ μεταλλικὴ φύϲιϲ καὶ δρυοτομικὴ ὕλη κοινὰ μέν εἰϲιν, ἀλλ’ ὅμωϲ μεριϲτὰ γέγονε τῇ τῆϲ πλεονεξίαϲ ὀρέξει. παρθενία δὲ καὶ ἀγαμία καὶ ἱερωϲύνη καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ θεοῦ τοιουτότροπα χαρίϲματα οὔτε κοινὰ οὔτʼ αὖ μεριϲτά. οὐ γάρ εἰϲι τοῦ μέρουϲ τῶν κοινῶν ἢ τῶ μεριϲτῶν.
3494
2559 Κοινὸν γραμματεῖον καὶ ληξιαρχικόν: τὸ μὲν κοινόν, εἰϲ ὃ ἐνεγράφοντο εἰϲ τοὺϲ φράτοραϲ καὶ γεννητάϲ· τὸ δὲ ληξιαρχικόν, εἰϲ ὃ ἐνεγράφοντο οἱ εἰϲ τοὺϲ δήμουϲ ἐγγραφόμενοι.
3495
2560 Κοινὸϲ Ἑρμῆϲ: φαϲὶν ὅτι κλεπτίϲτατοϲ γενόμενοϲ ὁ Ἑρμῆϲ κατέδειξε κοινὰ εἶναι τὰ φώρια, καὶ τοῖϲ κατὰ μόναϲ κλέπτουϲιν
ἐπάναγκεϲ εἶναι πρὸϲ τοὺϲ κοινοὺϲ διανέμεϲθαι. οἱ δέ, ὅτι τὸν λόγον ἔχων κοινωνικὸν ὁ Ἑρμῆϲ ἐποίηϲε πάντα διʼ αὐτοῦ.
ἐπάναγκεϲ εἶναι πρὸϲ τοὺϲ κοινοὺϲ διανέμεϲθαι. οἱ δέ, ὅτι τὸν λόγον ἔχων κοινωνικὸν ὁ Ἑρμῆϲ ἐποίηϲε πάντα διʼ αὐτοῦ.
3499
2562 Κοινωνικόν· Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ Περὶ τῶν ϲυμμοριῶν κοινωνικοὺϲ λέγει τάχα μὲν τοὺϲ ἀνέμητον οὐϲίαν νέμονταϲ ἀδελφούϲ· ὧν ὁ μὲν πατὴρ ἐδύνατο λειτουργεῖν, οἱ δὲ κληρονόμοι τῶν ἐκείνου καθ᾿ ἕνα τριηράρχην οὐκ ἐξήρκουν. τάχα δ’ ἂν καὶ περὶ τῶν ἑκουϲίαν
κοινωνίαν ϲυνθεμένων ἐμπορίαϲ ἢ τινοϲ ἄλλου· ὧν ἕκαϲτοϲ οὐκ εἶχε τὸ ὅλον τίμημα τῆϲ κοινῆϲ οὐϲίαϲ.
κοινωνίαν ϲυνθεμένων ἐμπορίαϲ ἢ τινοϲ ἄλλου· ὧν ἕκαϲτοϲ οὐκ εἶχε τὸ ὅλον τίμημα τῆϲ κοινῆϲ οὐϲίαϲ.
3500
2563 Κοινωφελήϲ: ὁ πάνταϲ ὠφελῶν.
3501
2564 Κοινοῖ: μιαίνει.
3503
2566 Κοῖοϲ: ὁ πατὴρ Λητοῦϲ. παρὰ τὸ κοεῖν, ὅ ἐϲτι νοεῖν καὶ ϲυνιέναι. ἤγουν ὁ ϲυνετόϲ.
3504
2567 Κοίρανοϲ: βαϲιλεύϲ, ἄρχων.
3505
2568 Κοιϲύρα: γυνὴ Ἀθήνηϲιν εὐγενὴϲ καὶ πλουϲία, μήτηρ Μεγακλέουϲ. καὶ Λάμαχοϲ. Ἀλκμαίωνοϲ γαμετῆϲ. ἥτιϲ ἐπὶ βλακείᾳ διαβεβόητο.
3506 καὶ Κοιϲυροῦται, κοϲμεῖται ἢ τὰ τῆϲ Κοιϲύραϲ φρονεῖ.
3506 καὶ Κοιϲυροῦται, κοϲμεῖται ἢ τὰ τῆϲ Κοιϲύραϲ φρονεῖ.
3507
3509
3510
3511
3512
2569 Κοίτη· καὶ Κοιταῖοϲ, ὁ κατὰ τὴν ὥραν τῆϲ κοίτηϲ ἐρχόμενοϲ.
3508
ὁ δὲ παρήγγειλεν ἔρχεϲθαι κοιταίουϲ.
2570 Κοῖτιϲ: ἡ μικρὰ κίϲτη, Ἀττικῶϲ. τὴν γὰρ κίϲτην κοῖτιν λέγουϲιν
3513
ἔϲτι δὲ ἐν αἷϲ κοιταζόμεναι γυναῖκεϲ ἀπετίθεντο τὰ χρυϲία.
[2571] 2571 Κοιτίλαϲ: ἐκ τοῦ κοίτη.
[2572] 2572 Κοῖτοϲ: κοίμημα.
[2574] 2574 Κύαθοϲ: ἀντλητήριον, μέτρον ὑγροῦ οὐγγιῶν β΄. ἢ κοχλιάριον.
3517
Ἀριϲτοφάνηϲ· κύαθον αἰτήϲειϲ τάχα. ἴνα προϲθῇϲ ταῖϲ γνάθοιϲ· οὕτωϲ ὑπωπιεϲθήϲῃ καὶ τυφθήϲῃ ὑφʼ ἡμῶν. γεμίζουϲι γὰρ
3518
κύαθον θερμοῦ καὶ προϲκολλῶϲι τοῖϲ οἰδήμαϲι καὶ θεραπεύουϲι.
Κύαθοϲ οὖν παρὰ τὸ χύω, χύαθοϲ, καὶ κύαθοϲ.
Κύαθοϲ οὖν παρὰ τὸ χύω, χύαθοϲ, καὶ κύαθοϲ.
[2575] 2575 Κυαμεῦϲαι: κυάμῳ ψηφοφορῆϲαι, ᾧ ἐχρῶντο οἱ βουλευταί.
[2576] 2576 Κύαμοϲ: εἶδοϲ ὀϲπρίου.
[2577] 2577 Κυάμουϲ τρώγων: δικάζων· ἢ ἵνα μὴ κοιμηθῇϲ· γέρων γὰρ εἶ.
[2578] 2578 Κυαμοτρώξ: ὁ δικαϲτήϲ, τρεφόμενοϲ ὑπὸ κυάμων· πρὸ γὰρ
3522
τῆϲ εὑρέϲεωϲ τῶν ψήφων κυάμοιϲ ἐχρῶντο ἐν ταῖϲ χειροτονίαιϲ τῶν ἀρχόπων καὶ ἐν ταῖϲ ἐκκληϲίαιϲ. ὡϲ οὖν τῶν ψηφιζόνπων ἀργύριον λαμβανόντων καὶ χειροτονούντων τοὺϲ διδόνταϲ πλέον. καὶ αὖθιϲ· κρινεῖ δὲ τούτουϲ οὐ κυαμοτρὼξ Ἀττικόϲ.
τῆϲ εὑρέϲεωϲ τῶν ψήφων κυάμοιϲ ἐχρῶντο ἐν ταῖϲ χειροτονίαιϲ τῶν ἀρχόπων καὶ ἐν ταῖϲ ἐκκληϲίαιϲ. ὡϲ οὖν τῶν ψηφιζόνπων ἀργύριον λαμβανόντων καὶ χειροτονούντων τοὺϲ διδόνταϲ πλέον. καὶ αὖθιϲ· κρινεῖ δὲ τούτουϲ οὐ κυαμοτρὼξ Ἀττικόϲ.
[2579] 2579 Κυανέμβολοι: αἱ τοὺϲ ἐμβόλουϲ ἔχουϲαι κυανῷ βεβαμμένουϲ·
3523
ὡϲ μιλτοπάρῃοι αἱ μεμιλτωμέναι. ἢ αἱ τέμνουϲαι θάλαϲϲαν· κυανὸν γὰρ τὸ ταύτηϲ ὕδωρ.
ὡϲ μιλτοπάρῃοι αἱ μεμιλτωμέναι. ἢ αἱ τέμνουϲαι θάλαϲϲαν· κυανὸν γὰρ τὸ ταύτηϲ ὕδωρ.
[2580] 2580 Κυάνεοι: μέλανεϲ. κυαναυγῆ πετάϲματα ὑποβαλλόμεναι,
3524
ὥϲπερ ἔθοϲ ἦν τοῖϲ ἐν πένθει οὖϲιν.
[2581] 2581 Κυανοχαίτηϲ: μελανόθριξ, πορφυρόθριξ, ὁ Ποϲειδῶν.
[2583] 2583 Κυάραϲ: ὄνομα κύριον.
[2584] 2584 Κύβδα· ἐξελῶ ϲε τῇ πυγῇ θύραζε κύβδα. ἀντὶ τοῦ κύφοντα.
[2585] 2585 Κύβεθρον: θήκην μελιϲϲῶν.
[2586] 2586 Κυβέλη: ἡ Ρέα. παρὰ τὰ Κύβελα ὄρη· ὀρεία γὰρ ἡ θεόϲ·
3531
διὸ καὶ ἐποχεῖται λεόντων ζεύγει. τὸ δὲ μῆτερ Κλεοκρίτου παρʼ 3532 3533 3534 ὑπόνοιαν εἶπε, βουλόμενοϲ αὐτὸν διαβαλεῖν ὡϲ ϲτρουθόποδα, τουτέϲτι μεγαλόπον. ἐκωμῳδεῖτο δὲ ὡϲ κίναιδοϲ καὶ ξένοϲ καὶ δυϲγενὴϲ καὶ Κυβέληϲ υἱόϲ· ἐπεὶ ἐν τοῖϲ μυϲτηρίοιϲ τῆϲ Ῥέαϲ μαλακοὶ πάρειϲιν. ἦν δὲ καὶ τὴν ὄψιν ὀρνιθώδηϲ. εἴρηται οὖν ἐπὶ τῶν κιναίδων ἡ παροιμία.
διὸ καὶ ἐποχεῖται λεόντων ζεύγει. τὸ δὲ μῆτερ Κλεοκρίτου παρʼ 3532 3533 3534 ὑπόνοιαν εἶπε, βουλόμενοϲ αὐτὸν διαβαλεῖν ὡϲ ϲτρουθόποδα, τουτέϲτι μεγαλόπον. ἐκωμῳδεῖτο δὲ ὡϲ κίναιδοϲ καὶ ξένοϲ καὶ δυϲγενὴϲ καὶ Κυβέληϲ υἱόϲ· ἐπεὶ ἐν τοῖϲ μυϲτηρίοιϲ τῆϲ Ῥέαϲ μαλακοὶ πάρειϲιν. ἦν δὲ καὶ τὴν ὄψιν ὀρνιθώδηϲ. εἴρηται οὖν ἐπὶ τῶν κιναίδων ἡ παροιμία.
3536
2587 Κυβέληϲ υἱόϲ: ὁ Κλεόκριτοϲ, ὃϲ ἐκωμῳδεῖτο ὡϲ γυναικίαϲ καὶ κίναιδοϲ.
[2588] 2588 Κυβελίοιϲ: τοῖϲ τῆϲ Ῥέαϲ. Κυβέλη γὰρ ἡ Ῥέα. Γαλαίῳ
3537
| Κυβέληϲ ὀλολύγματι. Κύβελα γὰρ ὄρη Φρυγίαϲ, ἔνθα ἐτιμᾶτο.
[2589] 2589 Κυβερνήτηϲ: ὁ τοῦ πλοίου ἡγεμών.
3538
2590 Κυβερνῶ· αἰτιατικῇ.
3539
2591 Κυβεύειν: κύβον ῥίπτειν, εἰϲ κίνδυνον προπηδᾶν. μὴ παρα βάλλεϲθαι κυβεύειν τῷ βίῳ.
3540
2592 Κυβεία: πανουργία.
3542
2594 Κυβήβη: ἡ θεῶν μήτηρ. καὶ Κυβιϲτᾶν κυρίωϲ τὸ ἐπὶ κεφαλὴν ῥιπτεῖν. Ὅμηροϲ· κύμβαχοϲ ἐν κονίῃϲιν. ἐπεὶ οἱ μανιώδειϲ περὶ τὴν κεφαλὴν πάθουϲ γινομένου τοιοῦτοι γίνονται. ὅθεν καὶ τὴν μητέρα τῶ θεῶν ἀπὸ τοῦ ἐνθουϲιαϲμοῦ Κυβήβην λέγουϲιν· αἰτία γὰρ ἐνθουϲιαϲμοῦ τὸ μυεῖϲθαι γίνεται. ἔϲτι δὲ καὶ ἐν Φρυγίᾳ ἱερὸν μητρὸϲ θεῶν.
3543
2595 Κυβηλίϲαι: πελεκῆϲαι. κύβηλιϲ γὰρ ὁ πέλεκυϲ. καὶ Ἀγερϲικύβηλιϲ, ὁ θύτηϲ. Κρατῖνοϲ Δραπέτιϲιν ἐπὶ Λάμπωνοϲ εἶπε τὸν ἀγύρτην καὶ κυβηλιϲτήν.
3544
2596 Κύβητοϲ.
3546
2598 Κυβιϲτᾶν.
2600 Κυβιϲτητήρ: ὀρχηϲμόϲ. καὶ Κυβιϲτητία, ἡ ὄρχηϲιϲ.
[2601] 2601 Κύβον· τοῦ ϲτρατηγοῦ ἀδύνατα ἔχοντοϲ κύβον ἀναρρίψαι πολέμου
3553
τοϲοῦτον.
[2602] 2602 Κύβοϲ: πᾶν τετράγωνον. Κύβοϲ, ὁ κυκλόθεν βάϲιν ἔχων.
3554
Ἀπολλόδωροϲ ἀπὸ τῆϲ κυφότητοϲ· τὸ γὰρ ἐπὶ κεφαλὴν κάμψαντα 3555 κυβιϲθῆναι κυβιϲτῆϲαι ἔλεγον. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· οἶδ’ ὅτι ῥιπτῶ 3556 πάτα κύβον κεφαλῆϲ αἰὲν ὕπερθεν ἐμῆϲ. καὶ Ἐγκυβιϲτᾶν τοῖϲ πράγμαϲι, τὸ ῥιψοκινδύνωϲ τι πράττειν καὶ ἐπιλέγειν, ἐρρίφθω κύβοϲ. Πολύβιοϲ· οἱ μὲν ἀλογιϲτίαν καὶ μανίαν ἔφαϲαν εἶναι τὸ 3557
παραβάλλεϲθαι καὶ κυβεύειν τῷ βίῳ. τουτέϲτι παραλόγωϲ τι πράττειν καὶ ῥιψοκινδύνωϲ.
Ἀπολλόδωροϲ ἀπὸ τῆϲ κυφότητοϲ· τὸ γὰρ ἐπὶ κεφαλὴν κάμψαντα 3555 κυβιϲθῆναι κυβιϲτῆϲαι ἔλεγον. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· οἶδ’ ὅτι ῥιπτῶ 3556 πάτα κύβον κεφαλῆϲ αἰὲν ὕπερθεν ἐμῆϲ. καὶ Ἐγκυβιϲτᾶν τοῖϲ πράγμαϲι, τὸ ῥιψοκινδύνωϲ τι πράττειν καὶ ἐπιλέγειν, ἐρρίφθω κύβοϲ. Πολύβιοϲ· οἱ μὲν ἀλογιϲτίαν καὶ μανίαν ἔφαϲαν εἶναι τὸ 3557
παραβάλλεϲθαι καὶ κυβεύειν τῷ βίῳ. τουτέϲτι παραλόγωϲ τι πράττειν καὶ ῥιψοκινδύνωϲ.
[2603] 2603 Κυδάζεται: λοιδορεῖ, ὑβρίζεται ὑπὸ πάντων. Ἐπίχαρμοϲ ἐν
3558
Ἀμύκῳ· Ἄμυκε, μὴ κύδαζέ μοι τὸν πρεϲβύτατον ἀδελφόν. καὶ Αἰϲχύλοϲ ἐν Ἰφιγενείᾳ· οὔτοι γυναιξὶ κυδάζεϲθαι. ἀρϲενικῶϲ δὲ ὁ
κύδοϲ περὶ τῆϲ ὕβρεωϲ. κυδάζεται τοῖϲ πᾶϲιν Ἀργείοιϲ ὁμοῦ.
κύδοϲ περὶ τῆϲ ὕβρεωϲ. κυδάζεται τοῖϲ πᾶϲιν Ἀργείοιϲ ὁμοῦ.
[2604] 2604 Κυδαθηναιεύϲ: δῆμόϲ ἐϲτι φυλῆϲ τῆϲ Πανδιονίδοϲ. καὶ
3559
Κυδαθηναίων, ἀφʼ οὗ ὁ δημότηϲ Κυδαθηναιεύϲ.
[2605] 2605 Κυδάλιμον: ἔνδοξον, τίμιον, εὐπρεπέϲ.
[2606] 2606 Κυδαντίδηϲ· δῆμοϲ τῆϲ Αἰγηΐδοϲ Κυδαντίδαι.
2607 Κύδαϲ· ὁ δὲ Ἀρκὰϲ ἐκ πόλεωϲ Καφύηϲ ἦν· ὃϲ καὶ Κύδαϲ ἐκαλεῖτο καὶ
3561
Ἀλήτηϲ.
[2608] 2608 Κυδιάνειρα: ἔνδοξοϲ.
[2609] 2609 Κύδιμοϲ: ἔνδοξοϲ.
[2610] 2610 Κυδιόων: γαυριῶν.
[2612] 2612 Κύδνιον ῥεῦμα.
[2613] 2613 Κύδνοϲ: ὄνομα ποταμοῦ. ποταμόϲ τε αὐτοὺϲ διαρρεῖ
Κύδνοϲ,
3567
ᾧ παρακάθηνται οἱ Ταρϲεῖϲ, καθάπερ τῶν ὀρνίθων οἱ ὑγρότατοι, μεθύοντεϲ τῷ ὕδατι.
3572
2614 Κῦδοϲ: γαῦροϲ, δύναμιϲ, δόξα, φήμη.
3573
2615 Κύδοϲ: λοιδορία, ἀρϲενικῶϲ. κοὶ παροιμία· κύδου δίκην ὀφείλειν. ϲυκοφαντηϲάντων.
3574
2616 Κυδωνιάτηϲ καὶ Κυδωνίτηϲ: ἀπὸ τόπου.
3576
2618 Κύδωνοϲ.
3577
2619 Κυδρούμενον· ἐν ἐκείνῳ δ’ οὖν τοῦ καιροῦ πομπεύοντα ἁβρὸν καὶ κυδρούμενον καὶ θρυπτόμενον.
3578
2620 Κυδοιδοπᾶν: ϲυνταράττειν. τινὲϲ δὲ ἐξ ἑκατέρου τὸ πράττειν· τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ κυκᾶν, τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ κυδοιμοῦ. Ἀριϲτοφάνηϲ·
οὐδὲν ὀρθῶϲ· ἀλλ᾿ ἄνω τε καὶ κάτω κυδοιδοπᾶν.
οὐδὲν ὀρθῶϲ· ἀλλ᾿ ἄνω τε καὶ κάτω κυδοιδοπᾶν.
3579
2621 Κυδοίμεον: ἐθορύβουν. καὶ Κυδοιμήϲων ὁμοίωϲ.
3580
2622 Κυδοιμόϲ: θόρυβοϲ, τάραχοϲ.
3581
2623 Κύει: γεννᾶ· ἢ ἐν γαϲτρὶ ἔχει.
[2624] 2624 Κυηρῖνοϲ: οὕτωϲ Ἰούλιόϲ τιϲ Πρόκλοϲ ἐπλάϲατο κεκλῆϲθαι
ἀκηκοέναι Ῥωμύλον.
ἀκηκοέναι Ῥωμύλον.
3582
2625 Κύϊνδα: ἡ νῦν λεγομένη Ἀνάζαρβα, πόλιϲ ἐν Κιλικίᾳ. ἐλέγετο δὲ καὶ Διοκαιϲάρεια. καὶ ζήτει τὴν ἱϲτορίαν ἐν τῷ Ἀνάζαρβα.
3583
2626 Κυΐϲκω: γεννῶ.
3584
2627 Κυζικηνοὶ ϲτατῆρεϲ: διεβεβόηντο οὗτοι ὡϲ εὖ κεχαραγμένοι.
πρόϲωπον δὲ ἦν γυναικεῖον ὁ τύποϲ· ἐπὶ δὲ θατέρου προτομὴ λέοντοϲ.
πρόϲωπον δὲ ἦν γυναικεῖον ὁ τύποϲ· ἐπὶ δὲ θατέρου προτομὴ λέοντοϲ.
3585
2628 Κυθέρεια: οὐχ ὅτι προϲέκυρϲε Κυθήροιϲ, ὡϲ Ἡϲίοδόϲ φηϲιν· ἀλλ’ ἡ ἐν αὑτῇ κευθόμενον ἔχουϲα τὸν ἔρωτα, ὃν πᾶϲιν ἐφίηϲι· διὰ Anth. γὰρ τοῦ κεϲτοῦ ἔχει τὴν δύναμιν. τὴν Δαΐδα τὴν ἑταίραν φαϲί. τὴν θνητὴν Κυθέρειαν, ἐφʼ ἢ μνηϲτῆρεϲ ἀγαυοὶ πλείονεϲ ἢ νύμφηϲ
εἵνεκα Τυνδαρίδοϲ.
εἵνεκα Τυνδαρίδοϲ.
2630 Κυθήρηθεν: ἀπὸ τῶν Κυθήρων.
[2631] 2631 Κυθήριοϲ· Κύθηρον δῆμοϲ τῆϲ Πανδιονίδοϲ.
[2632] 2632 Κυθνείδηϲ: ὄνομα κύριον.
[2633] 2633 Κύθνιοι· Κύθνοϲ μία τῶν Κυκλάδων.
2634 Κυθνώδηϲ ϲυμφορά: οὕτω λέγεται ἡ μεγάλη ϲυμφορά. οὕτω
3595
γὰρ οἱ Κύθνιοι κακῶϲ διετέθηϲαν ὑπὸ Ἀμφιτρύωνοϲ.
[2637] 2637 Κυκεών: πόμα ἐκ διαφόρων μιγμάτων κιρνάμενον.
[2638] 2638 Κυκειῶ: ἐκ τοῦ κυκάω, κυκῶ.
[2639] 2639 Κυκήθρα: ταραχή, ϲυμφορά, ϲκυθρωπότηϲ.
[2640] 2640 Κυκηϲιτέφρου: ταραττούϲηϲ τὴν τέφραν. Ἀριϲτοφάνηϲ·
3601
Κλειγένηϲ ὁ μικρόϲ, ὁ πονηρότατοϲ βαλανεύϲ, ὁπόϲοι κρατοῦϲι κυκηϲιπέφρου ψευδολίτρου τε κονίαϲ καὶ Κιμωλίαϲ γῆϲ. τῇϲ κυκώϲηϲ τέφραν, μεμιγμένην τῷ νίτρῳ. κιμωλία δὲ λευκὴ γῆ. λέγει δέ, ὅτι πονηρόϲ ἐϲτι πάϲηϲ γῆϲ ὅϲηϲ οἱ βαλανεῖϲ κρατοῦϲι, κιμωλίαϲ, τέφραϲ καὶ τῆϲ λοιπῆϲ τῆϲ τοιαύτηϲ.
Κλειγένηϲ ὁ μικρόϲ, ὁ πονηρότατοϲ βαλανεύϲ, ὁπόϲοι κρατοῦϲι κυκηϲιπέφρου ψευδολίτρου τε κονίαϲ καὶ Κιμωλίαϲ γῆϲ. τῇϲ κυκώϲηϲ τέφραν, μεμιγμένην τῷ νίτρῳ. κιμωλία δὲ λευκὴ γῆ. λέγει δέ, ὅτι πονηρόϲ ἐϲτι πάϲηϲ γῆϲ ὅϲηϲ οἱ βαλανεῖϲ κρατοῦϲι, κιμωλίαϲ, τέφραϲ καὶ τῆϲ λοιπῆϲ τῆϲ τοιαύτηϲ.
[2642] 2642 Κυκλάμινοϲ.
[2643] 2643 Κυκλεύϲ, Κυκλέωϲ: ὄνομα κύριον.
[2644] 2644 Κυκλήϲωμεν: ἀναζεύξωμεν.
[2645] 2645 Κύκλια: τὰ τὴν αὐτὴν ὑπόθεϲιν ἔχοντα, ταῦτα κύκλια ἔλεγον.
3606
Ἀριϲτοφάνηϲ· κύκλιά τε πολλὰ καὶ καλά. τουτέϲτι μέλη, ὕμνουϲ, παιᾶναϲ, προϲωδια, παρθένια.
Ἀριϲτοφάνηϲ· κύκλιά τε πολλὰ καὶ καλά. τουτέϲτι μέλη, ὕμνουϲ, παιᾶναϲ, προϲωδια, παρθένια.
[2646] 2646 Κυκλιοδιδάϲκαλοϲ· πρῶτοϲ Λάγοϲ ὁ Ἐρμηνεὺϲ τοὺϲ κυκλίουϲ
3607
χυροὺϲ ἔϲτηϲε.
3612
2647 Κυκλίων τε χορῶν ᾀϲματοκάμπαϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ. οἱ παλαιοὶ διαφορὰν τῆϲ μουϲικῆϲ ἡγοῦντο εἶναι τοὺϲ διθυράμβουϲ. καὶ καθάπτεται αὐτῶν λέγων, εἰ δέ τιϲ αὐτῶν βωμολοχεύϲαιτο ἡ κάμψειέ τινα καμπήν, οἵαϲ οἱ νῦν ταύταϲ τὰϲ δυϲκολοκάμπουϲ, ἐπετρίβετο τυπτόμενοϲ πολλάϲ, ὡϲ τὰϲ μούϲαϲ ἀφανίζων. καὶ Καλλίμαχοϲ
δὲ πρὸϲ αὐτοὺϲ ἀποτεινόμενοϲ οὕτω πωϲ αὐτῶν καθάπτεται· νόθαι δ’ ἤνθηϲαν ἀοιδαί. ἢ τοὺϲ περὶ Κινηϲίαν καὶ Κλεομένην καὶ Φιλόξενον αἰνίττεται, ὄνταϲ διθυραμβοποιούϲ. ϲοφιϲτὰϲ δὲ εἶναι βούλεται καὶ τοὺϲ διθυραμβοποιούϲ· τῶν γὰρ κυκλίων χορῶν ἦϲαν οὗτοι διδάϲκαλοι. διὰ δὲ τὸ ἁρμονίᾳ μὴ ὑποπίπτειν αὐτῶν τὰ ϲυγγράμματα,
καμπὰϲ ἔχουϲι πλείοναϲ, ἃϲ οἱ μουϲικοὶ καλοῦϲι ϲτροφὰϲ καὶ ἀντιϲτρόφουϲ καὶ ἐπῳδούϲ. διὸ καὶ ἐν ταῖϲ τραγῳδίαιϲ ϲυνειϲτήκει τὰ χορικά.
δὲ πρὸϲ αὐτοὺϲ ἀποτεινόμενοϲ οὕτω πωϲ αὐτῶν καθάπτεται· νόθαι δ’ ἤνθηϲαν ἀοιδαί. ἢ τοὺϲ περὶ Κινηϲίαν καὶ Κλεομένην καὶ Φιλόξενον αἰνίττεται, ὄνταϲ διθυραμβοποιούϲ. ϲοφιϲτὰϲ δὲ εἶναι βούλεται καὶ τοὺϲ διθυραμβοποιούϲ· τῶν γὰρ κυκλίων χορῶν ἦϲαν οὗτοι διδάϲκαλοι. διὰ δὲ τὸ ἁρμονίᾳ μὴ ὑποπίπτειν αὐτῶν τὰ ϲυγγράμματα,
καμπὰϲ ἔχουϲι πλείοναϲ, ἃϲ οἱ μουϲικοὶ καλοῦϲι ϲτροφὰϲ καὶ ἀντιϲτρόφουϲ καὶ ἐπῳδούϲ. διὸ καὶ ἐν ταῖϲ τραγῳδίαιϲ ϲυνειϲτήκει τὰ χορικά.
3613
2648 Κυκλοβόροϲ: ποταμὸϲ τῆϲ Ἀττικῆϲ, χειμάρρουϲ. ἐπὶ τῶν κακοφώνων ὁ λόγοϲ, διὰ δὲ τὸν ἦχον τοῦ ποταμοῦ. Ἀριϲτοφάνηϲ
ἅρπαξ, κεκράκτηϲ, Κυκλοβόρου φωνὴν ἔχων.
ἅρπαξ, κεκράκτηϲ, Κυκλοβόρου φωνὴν ἔχων.
3614
2649 Κυκλόθεν.
3615
2650 Κυκλοφορεῖται: κατὰ κύκλον φέρεται, ἢ κινεῖται.
3616
2651 Κυκλῶ αἰτιατικῇ.
[2653] 2653 Κύκλωϲιϲ: παρατάξεωϲ εἶδοϲ. δείξαντεϲ ἐν ἡμέρα μιᾷ καὶ
3619
ὅπωϲ κυκλώϲαϲθαι διʼ ὑπερβολὴν ἀνδρείαϲ, παρὰ τὴν χρείαν τοῦ πολέμου τὴν ἐπὶ τῆϲ ἐξουϲίαϲ ἄϲκηϲιν ἐνδειξάμενοϲ.
3620
3621 3622 3623 3624
2654 Κύκλοι ἐν τῷ οὐρανῷ πέντε· Ἀρκτικόϲ, ὁ ἀεὶ φαινόμενοϲ,
Χειμερινόϲ, Τροπικὸϲ θερινόϲ, Ἰϲημερινόϲ, Ἀνταρκτικὸϲ ἀφανήϲ. λέγονται δὲ παράλληλοι, καθότι οὐ ϲυννεύουϲιν εἰϲ ἀλλήλουϲ· γράφονται μέντοι περὶ τὸ αὐτὸ κέντρον. ὁ δὲ Ζωδιακὸϲ λοξόϲ ἐϲτιν, ὡϲ αἴτιοϲ Harp. τοῖϲ παραλλήλοιϲ. Κύκλοι ἐκαλοῦντο οἱ τόποι, ἐν οἷϲ ἐπωλοῦντό τινεϲ· ὠνομάϲθηϲαν δὲ ἀπὸ τοῦ κύκλῳ περιεϲτάναι τοὺϲ πωλουμένουϲ.
Χειμερινόϲ, Τροπικὸϲ θερινόϲ, Ἰϲημερινόϲ, Ἀνταρκτικὸϲ ἀφανήϲ. λέγονται δὲ παράλληλοι, καθότι οὐ ϲυννεύουϲιν εἰϲ ἀλλήλουϲ· γράφονται μέντοι περὶ τὸ αὐτὸ κέντρον. ὁ δὲ Ζωδιακὸϲ λοξόϲ ἐϲτιν, ὡϲ αἴτιοϲ Harp. τοῖϲ παραλλήλοιϲ. Κύκλοι ἐκαλοῦντο οἱ τόποι, ἐν οἷϲ ἐπωλοῦντό τινεϲ· ὠνομάϲθηϲαν δὲ ἀπὸ τοῦ κύκλῳ περιεϲτάναι τοὺϲ πωλουμένουϲ.
3621 3622 3623 3624
2655 Κύκνειον: τὸ τοῦ κύκνου μέλοϲ.
[2657] 2657 Κύκνου πολιώτεροι δὴ οῖδ’ ἐπανθοῦϲι τρίχαϲ. ἀλλὰ κἀκ τῶν
3628
λειψάνων καὶ τῶνδε γνώμην νεανικὴν ἔχειν· ὡϲ ἐγὼ τοὐμὸν νομίζω γῆραϲ εἶναι, ἢ πολλῶν κίκιννουϲ νεανιῶν καὶ ϲχῆμα καὶ εὐρυπρωκτίαν.
λειψάνων καὶ τῶνδε γνώμην νεανικὴν ἔχειν· ὡϲ ἐγὼ τοὐμὸν νομίζω γῆραϲ εἶναι, ἢ πολλῶν κίκιννουϲ νεανιῶν καὶ ϲχῆμα καὶ εὐρυπρωκτίαν.
[2658] 2658 Κυκώμενοϲ: ταραττόμενοϲ.
[2659] 2659 Κύλλαροϲ: ἵπποϲ Κάϲτοροϲ. παρὰ τὸ κέλλειν. ὁ ταχύϲ. Στηϲίχορόϲ
3629
φηϲι τὸν Ἑρμῆν δεδωκέναι τοῖϲ Διοϲκούροιϲ Φλόγεον καὶ
Ἅρπαγον, ὠκέα τέκνα Ποδάργαϲ καὶ Κύλλαρον.
Ἅρπαγον, ὠκέα τέκνα Ποδάργαϲ καὶ Κύλλαρον.
[2660] 2660 Κυλλήνη: ὄνομα πόλεωϲ. καὶ Κυλλήνιοϲ, ὁ Ἑρμῆϲ.
[2661] 2661 Κυλίνη: ἡ ἄκαρποϲ κράμβη.
[2662] 2662 Κυλικεῖον: ἡ θήκη τῶν ποτηρίων.
[2663] 2663 Κυλίνδει: κυλίει, ἐπιφέρει.
[2665] 2665 κύλιξ: φιάλη, ποτήριον. λέγεται καὶ κυλίκειον, χεῖλοϲ ἀποκεκρουϲμένον,
3635
κεκλαϲμένον. καὶ Ἐπικυλίκιοι ἐξηγήϲειϲ. οἷα δὴ ἐν ϲτιβάϲι καὶ κύλικι ἐϲ τὸ ἁβρότερον ἀνακεκλιμένοιϲ ἐπιπεϲὼν ἔκτεινε. καὶ αὖθιϲ· καὶ ϲταγόνα ϲπονδῖτιν, ἀεὶ θέεϲϲιν ὀπηδόν, τήν
3636
κύλικοϲ βαιῷ πυθμένι κευθομένην.
κύλικοϲ βαιῷ πυθμένι κευθομένην.
[2666] 2666 Κύλιξ ῥοπαλωτή: τὸ παρὰ πολλοῖϲ διακλύϲτηρον. Κόμοδοϲ, ὁ βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων, ἐπὶ τῇ ἀγωνίᾳ καμών, κύλικι ῥοπαλωτῇ
3637
παρὰ γυναικὸϲ γλυκὺν οἶνον ἐψυγμένον λαβὼν ἀμυϲτὶ ἔπιεν. ἐφ᾿ ᾧ παραχρῆμα πάντεϲ τοῦτο δὴ τὸ ἐν τοῖϲ ϲυμποϲίοιϲ εἰωθὸϲ λέγεϲθαι
ἐξεβόηϲα, ζήϲειαϲ. καὶ αὖθιϲ· οἴμοι κύλικοϲ ἴϲον ἴϲῳ κεκραμένηϲ 3638 τῷ Ἑρμῇ μόνῳ ἔθυον κεκραμένην ϲπονδὴν διὰ τὸ ζώντων καὶ τετελευτηκότων ἄρχειν καὶ παρ᾿ ἀμφοτέρων τὰϲ τιμὰϲ δέχεϲθαι. ἔϲτι 3639 3640 3641 δὲ καὶ ὅρκοϲ ὁ ἐπὶ τῆϲ κύλικοϲ οὗτοϲ· οὐδέποθ’ ἑκοῦϲα τἀνδρὶ τοὐμῷ πείϲομαι· εἰ δέ μ’ ἄκουϲαν βιάζηται βίᾳ, κακῶϲ παρέξω, κοὐχὶ προϲκινήϲομαι· οὐ πρὸϲ τὸν ὄροφον ἀντενῶ τὰ Περϲικά· οὐ ϲτήϲομαι λέαινα ἐπὶ τυροκνήϲτιδοϲ. ταῦτ’ ἐμπεδοῦϲα μὲν πίοιμ’ ἐντευθενί· εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατοϲ ἐμπληϲθῇ κύλιξ.
ἐξεβόηϲα, ζήϲειαϲ. καὶ αὖθιϲ· οἴμοι κύλικοϲ ἴϲον ἴϲῳ κεκραμένηϲ 3638 τῷ Ἑρμῇ μόνῳ ἔθυον κεκραμένην ϲπονδὴν διὰ τὸ ζώντων καὶ τετελευτηκότων ἄρχειν καὶ παρ᾿ ἀμφοτέρων τὰϲ τιμὰϲ δέχεϲθαι. ἔϲτι 3639 3640 3641 δὲ καὶ ὅρκοϲ ὁ ἐπὶ τῆϲ κύλικοϲ οὗτοϲ· οὐδέποθ’ ἑκοῦϲα τἀνδρὶ τοὐμῷ πείϲομαι· εἰ δέ μ’ ἄκουϲαν βιάζηται βίᾳ, κακῶϲ παρέξω, κοὐχὶ προϲκινήϲομαι· οὐ πρὸϲ τὸν ὄροφον ἀντενῶ τὰ Περϲικά· οὐ ϲτήϲομαι λέαινα ἐπὶ τυροκνήϲτιδοϲ. ταῦτ’ ἐμπεδοῦϲα μὲν πίοιμ’ ἐντευθενί· εἰ δὲ παραβαίην, ὕδατοϲ ἐμπληϲθῇ κύλιξ.
3643
2667 Κυλίω.
3644
2668 Κυλίχνιον: ἔκπωμα· ὃ νῦν λέγουϲι πυξίδιον. ἔχουϲι δὲ οἱ ἰατροὶ τὰ πυξίδια, ἐν οἷϲ βάλλουϲι τὰ πάϲματα.
3645
2669 κυλλοπόδιον: ἐπὶ κλητικῆϲ.
[2670] 2670 Κυλλόϲ: ὁ πεπηρωμένοϲ. Κυλλοὺϲ δὲ Ἀττικοὶ καλοῦϲιν
Prov. ἐπὶ ποδῶν καὶ ἐπὶ τῶν χειρῶν· ὁμοίωϲ καὶ χωλοὺϲ τοὺϲ χεῖρα πεπηρωμένουϲ. Εὔπολιϲ· ὅτι χωλὸϲ εἶ ϲὺ τὴν χεῖρα ϲφόδρα. λέγεται καὶ Κύλλου πήρα, τόποϲ οὕτω καλούμενοϲ ἐν τῇ Ἀττικῇ. ἔϲτι δὲ καὶ κρήνη, ἀφʼ ἧϲ τὰϲ ϲτερίφαϲ πίνειν γυναῖκαϲ, ἵνα ϲυλλαμβάνωϲι.
Prov. ἐπὶ ποδῶν καὶ ἐπὶ τῶν χειρῶν· ὁμοίωϲ καὶ χωλοὺϲ τοὺϲ χεῖρα πεπηρωμένουϲ. Εὔπολιϲ· ὅτι χωλὸϲ εἶ ϲὺ τὴν χεῖρα ϲφόδρα. λέγεται καὶ Κύλλου πήρα, τόποϲ οὕτω καλούμενοϲ ἐν τῇ Ἀττικῇ. ἔϲτι δὲ καὶ κρήνη, ἀφʼ ἧϲ τὰϲ ϲτερίφαϲ πίνειν γυναῖκαϲ, ἵνα ϲυλλαμβάνωϲι.
3646
2671 Κυλλόϲ: ὁ πεπηρωμένοϲ οὐ μόνον πόδα, ἀλλὰ καὶ
3647 ὁμοίωϲ. καὶ χωλὸϲ καὶ ἐπὶ ποδὸϲ καὶ ἐπὶ χειρόϲ. οἱ δὲ Κύλλου 3648 ἀναγινώϲκουϲιν ὡϲ Κύκνου. τὸ μὲν κυλλὸν ἐπὶ τοῦ ποδὸϲ ἔταϲϲον, ὡϲ ὁ ποιητήϲ· ὄρϲεο Κυλλοπόδιον. τὸ δὲ χωλὸν ἐπὶ τῆϲ χειρόϲ, ὡϲ ξὕπολιϲ· ὅτι χωλόϲ ἐϲτι τὴν ἑτέραν χεῖρα, οὐ λέγειϲ. ἢ ἐπειδὴ πολὺ παρ᾿ αὐτοῖϲ ἐϲτι τὸ ποδὶ λευκῷ, ποδὶ κούφῳ, πόδα τιθείϲ, τὸ κυλλὸν
προϲέθηκεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲι.
3647 ὁμοίωϲ. καὶ χωλὸϲ καὶ ἐπὶ ποδὸϲ καὶ ἐπὶ χειρόϲ. οἱ δὲ Κύλλου 3648 ἀναγινώϲκουϲιν ὡϲ Κύκνου. τὸ μὲν κυλλὸν ἐπὶ τοῦ ποδὸϲ ἔταϲϲον, ὡϲ ὁ ποιητήϲ· ὄρϲεο Κυλλοπόδιον. τὸ δὲ χωλὸν ἐπὶ τῆϲ χειρόϲ, ὡϲ ξὕπολιϲ· ὅτι χωλόϲ ἐϲτι τὴν ἑτέραν χεῖρα, οὐ λέγειϲ. ἢ ἐπειδὴ πολὺ παρ᾿ αὐτοῖϲ ἐϲτι τὸ ποδὶ λευκῷ, ποδὶ κούφῳ, πόδα τιθείϲ, τὸ κυλλὸν
προϲέθηκεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲι.
3649
2672 Κυλλοῦ Πήραν: ἡ Πήρα χωρίον πρὸϲ τῷ 'Υμηττῷ, ἐν ἱερὸν Ἀφροδίτηϲ καὶ κρήνη, ἐξ ἧϲ αἱ πιοῦϲαι εὐτοκοῦϲι καὶ αἱ ἄγονοι γόνιμοι γίνονται. Κρατῖνοϲ δὲ ἐν Μαλθακοῖϲ Καλλίαν αὐτήν φηϲιν, οἱ δὲ Κυλλουπήραν. τάττεται δὲ ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν τὴν φύϲιν
3650 βιαζομένω ἐξ ἐπιτεχνήϲεωϲ. Αἰλιανόϲ· ὁ δὲ ἀλεκτρυὼν ἑϲτὼϲ ἐπὶ θατέρου ποδὸϲ προὔτεινε τὸν λελωβημένον καὶ κυλλόν, ὥϲπερ οὖν μαρτυρόμενοϲ καὶ ἐμφαίνων, οἷα ἐπεπόνθει.
3650 βιαζομένω ἐξ ἐπιτεχνήϲεωϲ. Αἰλιανόϲ· ὁ δὲ ἀλεκτρυὼν ἑϲτὼϲ ἐπὶ θατέρου ποδὸϲ προὔτεινε τὸν λελωβημένον καὶ κυλλόν, ὥϲπερ οὖν μαρτυρόμενοϲ καὶ ἐμφαίνων, οἷα ἐπεπόνθει.
3651
3652
3653
3654
3655
2673 Κυλώνειον ἄγοϲ: ἀπὸ Κύλωνοϲ. ὃν καταφυγόντα ἐπὶ τὰϲ ϲεμνὰϲ θεὰϲ ἀποϲπάϲαντεϲ αὐτὸν οἱ περὶ τὸν Περικλέα τὸν
Ἀθηναῖον ἀπέκτειαν.
Ἀθηναῖον ἀπέκτειαν.
2674 Κυλοιδιόων: τὰ κοῖλα οἰδῶν· ἔϲτι δὲ τὰ ὑπὸ τοὺϲ ὀφθαλμούϲ.
3656
Θεόκριτοϲ· δηθὰ κυλοιδιόωντα.
[2676] 2676 Κυμάτια: αἱ ὑπεροχαὶ παρὰ τέκτοϲι καὶ λιθοποιοῖϲ.
[2677] 2677 Κυματίαϲ: ὁ κυματώδηϲ.
[2678] 2678 Κυματωγή. Ἀγαθίαϲ· νῆεϲ φορτίδεϲ μεγάλαι πρὸϲ τῇ
3661
κυματωγῇ τῆϲ θαλάττηϲ καὶ ταῖϲ ἐκβολαῖϲ τοῦ Φάϲιδοϲ ἐφορμοῦϲαι
3662
μετεώρουϲ εἶχον τὰϲ ἀκάτουϲ, καὶ ἀμφ’ αὐτὰ ἤδη που τὰ καρχήϲια τῶ ἱϲτῶν ἀνιμηθείϲαϲ. οἱ δὲ ἐπορεύοντο τὴν αὐτὴν τῷ ποταμῷ διὰ 3663 τῆϲ κυματωγῆϲ βρέχοντεϲ τοὺϲ πόδαϲ, ὅπου μηδὲ ἴχνοϲ ἔμελλε ϲυμβαίνειν.
μετεώρουϲ εἶχον τὰϲ ἀκάτουϲ, καὶ ἀμφ’ αὐτὰ ἤδη που τὰ καρχήϲια τῶ ἱϲτῶν ἀνιμηθείϲαϲ. οἱ δὲ ἐπορεύοντο τὴν αὐτὴν τῷ ποταμῷ διὰ 3663 τῆϲ κυματωγῆϲ βρέχοντεϲ τοὺϲ πόδαϲ, ὅπου μηδὲ ἴχνοϲ ἔμελλε ϲυμβαίνειν.
[2679] 2679 Κύματοϲ ἄκρον ἄωτον: ὁ ἀφρόϲ.
2680 Κύμβαλα: θυμελικὰ παίγνια. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ κύμβαλ᾿
3665
ὀξύδουπα, κοιλοχείλεα.
[2681] 2681 Κύμβαχοϲ: ἐπὶ κεφαλὴν πεϲὼν καὶ ἄνω τοὺϲ πόδαϲ.
[2682] 2682 Κυμβία: τὰ μαζία τῶν χρυϲίων.
[2683] 2683 Κύμβιον: εἶδόϲ τι ἐκπώματοϲ ἐπίμηκεϲ καὶ ϲτενόν, καὶ τῷ
3668
ϲχήματι παρόμοιον τῷ πλοίῳ, ὃ καλεῖται κυμβιον.
ϲχήματι παρόμοιον τῷ πλοίῳ, ὃ καλεῖται κυμβιον.
3678
2687 Κύμινον: εἶδοϲ βοτάνηϲ.
3679
2688 Κυμινοπριϲτοκαρδαμόγλυφον· Ἀριϲτοφάνηϲ· τὸ γὰρ ὑίδιοn τηρεῖ με, καί τι δύϲκολον κἄλλωϲ κυμινοπριϲτοκαρδαμόγλυφον.
[2689] 2689 Κυμοδόκη καὶ Κυμοθόη: ὀνόματα θεῶν ἐναλίων.
3680
2690 Κυμοτόμοϲ: περὶ τὰϲ γεφύραϲ οἰκοδόμημα τρίγωνον τὸ ὀξὺ
ἔχον ἔμπροϲθεν ἐν τριγώνῳ ϲχήματι, ὃ δὴ οἱ μηχανοποιοὶ κυμοτόμον καλοῦϲιν, ἐμβόλῳ νηὸϲ μακρᾶϲ ἀπεικαϲμένον· ὅπερ ὁ τῶν Ἀβάρων Χαγάνοϲ ἐτεκτήνατο γεφυρώϲαϲ τὸν ποταμὸν καὶ ἐϲ τὴν περὶ Δαρδαίαν ὄχθην διαβιβάϲαϲ τὸν ϲτρατόν.
ἔχον ἔμπροϲθεν ἐν τριγώνῳ ϲχήματι, ὃ δὴ οἱ μηχανοποιοὶ κυμοτόμον καλοῦϲιν, ἐμβόλῳ νηὸϲ μακρᾶϲ ἀπεικαϲμένον· ὅπερ ὁ τῶν Ἀβάρων Χαγάνοϲ ἐτεκτήνατο γεφυρώϲαϲ τὸν ποταμὸν καὶ ἐϲ τὴν περὶ Δαρδαίαν ὄχθην διαβιβάϲαϲ τὸν ϲτρατόν.
3681
2691 Κύνα δέρειν δεδαρμένην: τὸ τοῦ Φερεκράτουϲ. ϲχῆμα δέ
ἐϲτι ἀκόλαϲτον εἰϲ τὸ αἰδοῖον. εἴρηται δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλο παϲχόντων αὖθιϲ ἐφ᾿ οἷϲ πεπόνθαϲιν ἡ παροιμία.
ἐϲτι ἀκόλαϲτον εἰϲ τὸ αἰδοῖον. εἴρηται δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλο παϲχόντων αὖθιϲ ἐφ᾿ οἷϲ πεπόνθαϲιν ἡ παροιμία.
3682
2692 Κύννα καὶ Σαλαβακχώ: ὀνόματα θαυμαζομένων παρ᾿ Ἀθήνηϲιν ἑταιρῶν. Ἀριϲτοφάνηϲ· καὶ πρῶτον μὲν μάχομαι πάντων αὐτῷ τῷ καρχαρόδοντι, οὖ δεινόταται μὲν ἀπʼ ὀφθαλμῶν Κύννηϲ ἀκτῖνεϲ
ἔλαμπον· ἑκατὸν δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένων ἐλιχμῶντο περὶ τὴν κεφαλήν. περὶ Κλέωνόϲ φηϲι.
ἔλαμπον· ἑκατὸν δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένων ἐλιχμῶντο περὶ τὴν κεφαλήν. περὶ Κλέωνόϲ φηϲι.
3683
2693 Κυνάμυια: ἀναιδεϲτάτη. παρεϲχημάτικε τὸ ὄνομα ἀπὸ τοῦ κυνὸϲ καὶ τῆϲ μυίαϲ. ὁ μὲν γὰρ κύων ἀναιδήϲ, ἡ δὲ μυῖα θραϲεῖα.
3684
2694 Κυναϲβοτῆραϲ: ὑφ’ ἓν ἀναγνωϲτέον. τοὺϲ ποιμενικοὺϲ κύναϲ
οὐ γὰρ ἀναιρεῖ κατὰ τὴν ϲκηνὴν ἄνθρωπον, ἀλλ᾿ ἔξω τινὰϲ ἀναιρεῖ.
οὐ γὰρ ἀναιρεῖ κατὰ τὴν ϲκηνὴν ἄνθρωπον, ἀλλ᾿ ἔξω τινὰϲ ἀναιρεῖ.
[2695] 2695 Κυναίγειροϲ, Ἀθηναῖοϲ, Εὐφορίωνοϲ, Αἰϲχύλου δὲ ἀδελφόϲ, τῆϲ ϲτρατηγίδοϲ ἐπελάβετο νηὸϲ τῶν Περϲῶν ἤδη φευγούϲηϲ καὶ τὴν δεξιὰν ἀποκοπεὶϲ ἐπέβαλε τὴν ἀριϲτεράν, ἧϲ καὶ αὐτῆϲ ἀποκοπείϲηϲ ἐτελεύτα πεϲών.
3685
2696 Κυναῖοϲ: ὁ ἀναιδήϲ.
3686
3687 3688 3689 3690
2697 Κυνέαϲ: τὰϲ περικεφαλαίαϲ. ἤτοι τὰϲ ἀπὸ κυνείων δερμάτων γιγνομέναϲ, ἢ ἀπὸ Κυνόϲ τινοϲ, καταϲκευάϲαντοϲ πρῶτον. μέμνηται Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Νεαίραϲ οὕτωϲ· οἱ τὰϲ κυνᾶϲ τὰϲ ϲιωπὰϲ ἔχοντεϲ.
3687 3688 3689 3690
2698 Κυνέη: περικεφαλαία. τῶν ἀγροίκων φόρημα. φαϲὶ δὲ ὅτι
3691
τὸ πρότερον ἀπὸ κυνείων δερμάτων ἐγίνοντο.
[2699] 2699 Κύνειοϲ δορά.
[2700] 2700 Κύνειρον.
2701 Κυνῆ· Ἀριϲτοφάνηϲ· πλοῖον ἢ κυνῆ. ἐπὶ τῶν ἀμφιβόλων
3695
πραγμάτων. πλοῖον μέν, καθὸ ἐπτέρωνται αἱ τριήρειϲ καὶ τὰ πτερὰ διατέταται ὥϲπερ κῶπαι· κυνῆ δέ, ὅτι ἔχει περικεφαλαίαν τὸν πέταϲον, ὡϲ ὁ Ἑρμῆϲ, ἄγγελοϲ ὤν. καὶ οἱ Πελοποννήϲιοι δὲ κυνῆν τὸν πέταϲόν φαϲι.
2702 Κυνήγιον· ὅτι ἐν τῷ Κυνηγίῳ καλουμένῳ ἐρριπτοῦντο οἱ βιοθάνατοι· ἦϲαν δέ τινεϲ ἐκεῖϲε ϲτῆλαι. καὶ ἀπελθὼν Θεόδωροϲ ὁ ἀναγνώϲτηϲ μετὰ Ἱμερίου χαρτουλαρίου εἶδεν ἐκεῖϲε ϲτήλην μικρὰν τῷ μήκει καὶ πλατεῖαν καὶ παχεῖαν πάνυ. ἐμοῦ δὲ θαυμάζοντοϲ, φηϲὶ ὁ Ἱμέριοϲ, θαύμαζε, ἔφη, ὅτι ὁ κτίϲαϲ τὸ κυνήγιον ἐϲτίν. ἐμοῦ
δὲ εἰπόντοϲ, Μαξιμῖνοϲ ὁ κτίϲαϲ καὶ Ἀριϲτείδηϲ ὁ καταμετρήϲαϲ· παρευθὺ πεϲεῖν τὴν ϲτήλην ἐκ τοῦ ἐκεῖϲε ὕψουϲ καὶ δοῦναι τῷ Ἱμερίῳ καὶ θανατῶϲαι. ἐμοῦ δὲ φοβηθέντοϲ καὶ πρὸϲ τὴν ἐκκληϲίαν φυγόντοϲ καὶ καταγγέλλοντοϲ τὸ πραχθέν. ἀπιϲτούντων πάντων, ὅρκοιϲ τούτουϲ ἐβεβαίωϲα. οἱ οὖν οἰκεῖοι τοῦ τελευτήϲαντοϲ καί τινεϲ τοῦ βαϲιλέωϲ
ϲὺν ἐμοὶ ἐπορεύθηϲαν ἐν τῷ τόπῳ καὶ πρὸ τοῦ τὸ πτῶμα ἰδεῖν τοῦ ἀνδρόϲ, τὸ πτῶμα τῆϲ ϲτήληϲ ἐθαύμαζον. Ἰωάννηϲ δέ τιϲ φιλόϲοφοϲ ἔφη, ὅτι εὗρον ὑπὸ τούτου τοῦ ζῳδίου ἔνδοξον ἄνδρα τεθνηξόμενον. ἐξ οὗ Φιλιππικὸϲ ὁ βαϲιλεὺϲ πληροφορηθεὶϲ τοῦτο τὸ ζῴδιον ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καταχωϲθῆναι ἐκέλευϲε.
δὲ εἰπόντοϲ, Μαξιμῖνοϲ ὁ κτίϲαϲ καὶ Ἀριϲτείδηϲ ὁ καταμετρήϲαϲ· παρευθὺ πεϲεῖν τὴν ϲτήλην ἐκ τοῦ ἐκεῖϲε ὕψουϲ καὶ δοῦναι τῷ Ἱμερίῳ καὶ θανατῶϲαι. ἐμοῦ δὲ φοβηθέντοϲ καὶ πρὸϲ τὴν ἐκκληϲίαν φυγόντοϲ καὶ καταγγέλλοντοϲ τὸ πραχθέν. ἀπιϲτούντων πάντων, ὅρκοιϲ τούτουϲ ἐβεβαίωϲα. οἱ οὖν οἰκεῖοι τοῦ τελευτήϲαντοϲ καί τινεϲ τοῦ βαϲιλέωϲ
ϲὺν ἐμοὶ ἐπορεύθηϲαν ἐν τῷ τόπῳ καὶ πρὸ τοῦ τὸ πτῶμα ἰδεῖν τοῦ ἀνδρόϲ, τὸ πτῶμα τῆϲ ϲτήληϲ ἐθαύμαζον. Ἰωάννηϲ δέ τιϲ φιλόϲοφοϲ ἔφη, ὅτι εὗρον ὑπὸ τούτου τοῦ ζῳδίου ἔνδοξον ἄνδρα τεθνηξόμενον. ἐξ οὗ Φιλιππικὸϲ ὁ βαϲιλεὺϲ πληροφορηθεὶϲ τοῦτο τὸ ζῴδιον ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ καταχωϲθῆναι ἐκέλευϲε.
2703 Κυνηγόϲ· ζήτει ἐν τῷ Ἄρατοϲ.
[2704] 2704 Κυνηδόν· ζήτει ἐν τῷ Ἀντίοχοϲ αὐτόμολοϲ Κίλιξ.
2706 Κυνήειοϲ: Ἀπόλλων Ἀθήνηϲιν οὕτωϲ λεγόμενοϲ, ὃν ἱδρύϲατο
3698
Κύννιϲ, Ἀπόλλωνοϲ καὶ Παρνηθίαϲ νύμφηϲ, ὡϲ Σωκράτηϲ ἐν ιβ΄ Θεμένηϲ τῆϲ Λητοῦϲ τὰ βρέφη ὑπὸ κυνῶν ἁρπαϲθῆναι. τοῦ κνυζηθμοῦ
3699
3700
3701
γὰρ αἰϲθομένουϲ κύναϲ καὶ ποιμέναϲ ἀναϲῶϲαι τῇ μητρί. ὀνομαϲθῆναι οὖν ἐν Ὑμηττῷ ἀπὸ τῶν κυνῶν. Κράτηϲ ἐν τῷ περὶ τῶν Ἀθήνηϲι θυϲιῶν οὕτω γράφει· τὸ δὲ Κυνήειον ἐϲτὶν Ἀπόλλωνοϲ Κυνηείου, τὸ ἐκ τοῦ θυννείου γινόμενον. τοῦτο δέ ἐϲτι τὸ θυννεῖον ἁλήϲιον· καὶ γίεται πρόϲοδοϲ μεγάλη. ταύτην ἡ πόλιϲ εἰϲ θυϲίαν καταχωρίζει τῷ
Ἀπόλλωνι τῷ Κυνηείῳ Ἁλῆϲι, οὗ Δημήτριοϲ ὁ βαϲιλεύϲ.
Ἀπόλλωνι τῷ Κυνηείῳ Ἁλῆϲι, οὗ Δημήτριοϲ ὁ βαϲιλεύϲ.
3703
2707 Κυνίδαι: γένοϲ τι παρʼ Ἀθηναίοιϲ οὕτω καλούμενον.
[2708] 2708 Κυνίδιον: τὸ μικρὸν κυνάριον.
[2709] 2709 Κυνικὴ φιλοϲοφία ζήτει ἐν τῷ Ἀντιϲθένηϲ.
3705
2711 Κυνιϲμόϲ: εὔτονοϲ ἐπ’ ἀρετὴν ὁδόϲ. καί, κυνιεῖν δεῖν τοῖϲ ϲπουδαίοιϲ.
3706
2712 Κυνιϲμόϲ: αἵρεϲιϲ φιλοϲόφων. ὁ δὲ ὁριϲμὸϲ αὐτοῦ ϲύντομοϲ ἐπʼ ἀρετὴν ὁδόϲ. τέλοϲ δὲ τοῦ κυνιϲμοῦ τὸ κατ’ ἀρετὴν ζῆν, ὡϲ Διογένηϲ καὶ Ζήνων ὁ Κιτιεύϲ. ἤρεϲκε δ’ αὐτοῖϲ λιτῶϲ βιοῦν,
αὐτάρκεϲι χρωμένοιϲ ϲιτίοιϲ, πλούτου καὶ δόξηϲ καὶ εὐγενείαϲ καταφρονεῖν. ἔνιοι δὲ βοτάναιϲ καὶ ὕδατι ψυχρῷ ἐχρῶντο ϲκέπαιϲ τε ταῖϲ τυχούϲαιϲ καὶ πίθοιϲ καὶ ἔφαϲκον θεοῦ μὲν ἴδιον εἶναι τὸ μηδενὸϲ δεῖϲθαι, τῶν δὲ θεῷ ὁμοίων τὸ ὀλίγων χρῄζειν. ἀρέϲκει δ᾿ αὐτοῖϲ καὶ τὴν ἀρετὴν διδακτὴν εἶναι καὶ ἀναπόβλητον.
αὐτάρκεϲι χρωμένοιϲ ϲιτίοιϲ, πλούτου καὶ δόξηϲ καὶ εὐγενείαϲ καταφρονεῖν. ἔνιοι δὲ βοτάναιϲ καὶ ὕδατι ψυχρῷ ἐχρῶντο ϲκέπαιϲ τε ταῖϲ τυχούϲαιϲ καὶ πίθοιϲ καὶ ἔφαϲκον θεοῦ μὲν ἴδιον εἶναι τὸ μηδενὸϲ δεῖϲθαι, τῶν δὲ θεῷ ὁμοίων τὸ ὀλίγων χρῄζειν. ἀρέϲκει δ᾿ αὐτοῖϲ καὶ τὴν ἀρετὴν διδακτὴν εἶναι καὶ ἀναπόβλητον.
3707
2713 Κυνθιάδεϲ· ἐν Ἐπιγράμμαϲι· Κυνθιάδεϲ θαρϲεῖτε, τὰ γὰρ τοῦ Κρητὸϲ Ἐχέμμα κεῖται ἐν Ὀρτυγίῃ τόξα παρ᾿ Ἀρτέμιδι. καὶ
3708
Κυνθίαν· Κυνθίαν ἔχων ὑψικέρατα πέτραν. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ.
3709
2714 Κυνοκέφαλοϲ: ὁ Κλέων ἑαυτὸν οὕτω καλεῖ ἀντὶ τοῦ δεινὸν καὶ ἀναίϲχυντον· ὁποῖοϲ ἦν ὁ παρ᾿ Ἡϲιόδῳ Γηρυονεύϲ. Χρυϲάωρ
ἔτεκε τρικέφαλον Γηρυονῆα. τουτέϲτιν ἰταμὸϲ καὶ ἀναιδὴϲ καὶ ἁρπακτικόϲ.
ἔτεκε τρικέφαλον Γηρυονῆα. τουτέϲτιν ἰταμὸϲ καὶ ἀναιδὴϲ καὶ ἁρπακτικόϲ.
3710
2715 Κυνοκοπήϲω ϲου τὸ νῶτον: ἀντὶ τοῦ τυπτήϲω ϲε καθάπερ κύνα. τοῦτο δὲ ὡϲ μάγειροϲ λέγει. ἔϲτι γὰρ κύων ἰχθὺϲ ποιόϲ. ἅμα δὲ οἷον κυνείῳ δέρματί ϲε παίϲω. ἔϲτι γὰρ τραχύτατον. οὐδετέρωϲ
δὲ τὸ νῶτον.
δὲ τὸ νῶτον.
2717 Κυνόπιδα Κύων ἐπὶ δεϲμά.
[2718] 2718 Κυνοραϊϲταί: κρότωνεϲ. οἱ τῶν κυνῶν τὸ αἷμα ἐκπιπίζοντεϲ.
[2719] 2719 Κυνοραιϲτέων: ῥῆμα.
[2721] 2721 Κυνόϲαργεϲ: τόποϲ ἐϲτὶ παρ’ Ἀθηναίοιϲ καὶ ἱερὸν Ἡρακλέουϲ
3720
κατʼ αἰτίαν τοιαύτην. Δίδυμοϲ ὁ Ἀθηναῖοϲ ἔθυεν ἐν τῇ ἑϲτίᾳ· εἶτα κύω λευκὸϲ παρὼν ἥρπαϲε τὸ ἱερεῖον καὶ ἀπέθετο εἴϲ τινα τόπον· ὁ δὲ περιδεὴϲ ἦν. ἔχρηϲε δὲ αὐτῷ ὁ θεόϲ, ὅτι εἰϲ ἐκεῖνον τὸν τόπον,
οὖ τὸ ἱερεῖον ἀπέθετο, Ἡρακλέουϲ βωμὸν ὀφείλει ἱδρύϲαϲθαι· ὅθεν ἐκλήθη Κυνόϲαργεϲ. ἐπειδὴ οὖν καὶ ὁ Ἡρακλῆϲ δοκεῖ νόθοϲ εἶναι, διὰ τοῦτο ἐκεῖ οἱ νόθοι ἐγυμνάζοντο, οἱ μήτε πρὸϲ πατρὸϲ μήτε πρὸϲ μητρὸϲ πολῖται.
οὖ τὸ ἱερεῖον ἀπέθετο, Ἡρακλέουϲ βωμὸν ὀφείλει ἱδρύϲαϲθαι· ὅθεν ἐκλήθη Κυνόϲαργεϲ. ἐπειδὴ οὖν καὶ ὁ Ἡρακλῆϲ δοκεῖ νόθοϲ εἶναι, διὰ τοῦτο ἐκεῖ οἱ νόθοι ἐγυμνάζοντο, οἱ μήτε πρὸϲ πατρὸϲ μήτε πρὸϲ μητρὸϲ πολῖται.
[2722] 2722 Κυνὸϲ ϲῆμα: Ὀδυϲϲεὺϲ κατὰ τὸν ἀπόπλουν παραπλεύϲαϲ εἰϲ
Μαρώνειαν καὶ μὴ ϲυγχωρούμενοϲ τῶν νεῶν ἀποβῆναι διακρίνεται τούτοιϲ πολέμῳ καὶ λαμβάνει τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἅπαντα. ἐκεῖ δὲ τὴν Ἑκάβην καταρωμένην τῷ ϲτρατῷ καὶ θορύβουϲ κινοῦϲαν λίθων βολαῖϲ ἀνεῖλε καὶ παρὰ τὴν θάλαϲϲαν καλύπτει, ὀνομάϲαϲ τὸν τόπον Κυνὸϲ ϲῆμα.
Μαρώνειαν καὶ μὴ ϲυγχωρούμενοϲ τῶν νεῶν ἀποβῆναι διακρίνεται τούτοιϲ πολέμῳ καὶ λαμβάνει τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἅπαντα. ἐκεῖ δὲ τὴν Ἑκάβην καταρωμένην τῷ ϲτρατῷ καὶ θορύβουϲ κινοῦϲαν λίθων βολαῖϲ ἀνεῖλε καὶ παρὰ τὴν θάλαϲϲαν καλύπτει, ὀνομάϲαϲ τὸν τόπον Κυνὸϲ ϲῆμα.
2723 Κυνόϲημον χωρίον τῆϲ Χερρονήϲου, ἔνθα λόγοϲ τὴν Ἐκάβην μετὰ τὴν Ἰλίου ἅλωϲιν ἀγομένην αἰχμάλωτον, κατὰ τῆϲ θαλάττηϲ ἑαυτὴν ἀφεῖϲαν τελευτῆϲαι τὸν βίον.
[2724] 2724 Κυνοϲουρία.
[2725] 2725 Κυνοῦχοϲ: ὁ τὸν κύνα κρατῶν δεϲμόϲ. κὤλπαν ἀϲτλέγγιϲτον
ἀχάλκωτόν τε κυνοῦχον.
ἀχάλκωτόν τε κυνοῦχον.
[2726] 2726 Κυνοφθαλμίζεται: ἀναιδῶϲ ἐμβλέπει. λύϲιϲ ὀνείρου· κυνῶν
3723
ὑλαγμὸϲ ἐχθρικὴν δηλοῖ βλάβην.
[2727] 2727 Κυνώπιδοϲ: ἀναιδοῦϲ.
[2728] 2728 Κύων ἐπὶ δεϲμά: ἐπὶ τῶν ἑαυτοὺϲ εἰϲ κολάϲειϲ ἐπιδιδόντων.
3726
ὁμοία τῇ, καὶ βοῦϲ ἐπὶ δεϲμά. καὶ ἡ κλητικὴ ὦ κύον.
ὁμοία τῇ, καὶ βοῦϲ ἐπὶ δεϲμά. καὶ ἡ κλητικὴ ὦ κύον.
3731
2729 Κύων ἐπὶ φάτνην: παροιμία ἐπὶ τῶν μήτε χρωμένων μήτε ἄλλουϲ ἐώντων.
3732
3733
2730 Κύων Μολοττικόϲ· ὅπου τὰ ποιήματα αὐτῷ κύων τιϲ ἐδόκει ϲυμποεῖν Μολοττικόϲ.
2731 Κύων παρ᾿ ἐντέροιϲ: παροιμία ἐπὶ τῶν μὴ δυναμένων
ἀπολαύειν τῶν παρακειμένων· ἢ ἐπὶ τῶν ἀχρήϲτων ϲφόδρα καὶ ἀωφελῶνν δύϲβρωτα γὰρ τῷ κυνὶ καὶ δυϲκατάποτα.
ἀπολαύειν τῶν παρακειμένων· ἢ ἐπὶ τῶν ἀχρήϲτων ϲφόδρα καὶ ἀωφελῶνν δύϲβρωτα γὰρ τῷ κυνὶ καὶ δυϲκατάποτα.
3734
2732 Κύντιοϲ Κικιννάτοϲ δικτάτωρ· οὗτοϲ πολλαῖϲ μὲν καὶ πρότερον ἐνήθληϲε ϲτρατιαῖϲ, πολλάκιϲ κεκοϲμημένοϲ. οὕτω δὲ ἦν μέτριοϲ καὶ ϲώφρων, ὡϲ ἐπὶ καλύβῃ λυπρᾷ καὶ ὀλίγῳ γῆϲ μέτρῳ
ζῆ, τὸν αὐτουργὸν ἀγαπᾶν τε βίον. ὃϲ δικτάτωρ προβαλλόμενοϲ ἔτυχε πρὸϲ ἀρότρῳ πονούμενοϲ. ὅτε δὲ ἀφίκοντο πρὸϲ αὐτὸν οἱ τὰ παράϲημα τῆϲ ἀρχῆϲ κομίζοντεϲ, ἀπονιψάμενόϲ τε τὰ ϲύμβολα πρὸ ἑϲτιάϲεωϲ τῇ οἰκείᾳ δυνάμει τοῖϲ πολεμίοιϲ ἐπιγίνεται φόνον τε πολὺν τῶν ἐναντίων ἐργαϲάμενοϲ ἐπάνειϲιν ἑνδεκάτῃ μετὰ τὴν ἔξοδον
ἡμέρᾳ, τοὺϲ μὲν οἰκείουϲ τοῦ περιϲτάντοϲ κινδύνου λυϲάμενοϲ, τῶν δὲ πολεμίων διαρπάϲαϲ τὸν χάρακα· καὶ τὸν ϲτρατηγὸν τῶν ἐναντίων δέϲμιον ἐπὶ τὴν πομπὴν κατάγει τὴν ἐπινίκιον.
ζῆ, τὸν αὐτουργὸν ἀγαπᾶν τε βίον. ὃϲ δικτάτωρ προβαλλόμενοϲ ἔτυχε πρὸϲ ἀρότρῳ πονούμενοϲ. ὅτε δὲ ἀφίκοντο πρὸϲ αὐτὸν οἱ τὰ παράϲημα τῆϲ ἀρχῆϲ κομίζοντεϲ, ἀπονιψάμενόϲ τε τὰ ϲύμβολα πρὸ ἑϲτιάϲεωϲ τῇ οἰκείᾳ δυνάμει τοῖϲ πολεμίοιϲ ἐπιγίνεται φόνον τε πολὺν τῶν ἐναντίων ἐργαϲάμενοϲ ἐπάνειϲιν ἑνδεκάτῃ μετὰ τὴν ἔξοδον
ἡμέρᾳ, τοὺϲ μὲν οἰκείουϲ τοῦ περιϲτάντοϲ κινδύνου λυϲάμενοϲ, τῶν δὲ πολεμίων διαρπάϲαϲ τὸν χάρακα· καὶ τὸν ϲτρατηγὸν τῶν ἐναντίων δέϲμιον ἐπὶ τὴν πομπὴν κατάγει τὴν ἐπινίκιον.
3737
2734 Κύπαϲϲιϲ· οἱ γλωϲϲογράφοι χιτῶνοϲ εἶδόϲ φαϲι τὸν κύπαϲϲιν, οἱ μὲν γυναικείου, οἱ δὲ ἀνδρείου.
3738
2735 Κύπελλον: ποτήριον, κιϲϲύβιον. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καὶ ταῦτα
3739
βοτηρικὰ Πανὶ κύπελλα ἄγκειται, δίψηϲ φάρμακʼ ἀλεξίκακα.
3740
2736 Κύπειρον: εἶδοϲ βοτάνηϲ.
3741
2737 Κυπριάζουϲαι: ἀνθοῦϲαι.
[2739] 2739 Κυπρόθεμιϲ: ὄνομα κύριον· ὃν κατέϲτηϲε Τιγράνηϲ φρούραρχον
3748
Σάμου, βαϲιλέωϲ ὕπαρχοϲ.
[2742] 2742 Κύρβαϲιϲ: ἔνιοι μὲν τιάρα, ᾗ οἱ μὲν βαϲιλεῖϲ τῶν Περϲῶν
3752
ὀρθῇ ἐχρῶντο, οἱ δὲ ϲτρατηγοὶ ἐπικεκλιμένῃ. καὶ περικεφαλαίαϲ εἶδοϲ, καὶ πίλου.
[2743] 2743 Κύρβαϲ, Κύρβαντοϲ: ἐθνικόν.
2744 Κύρβειϲ: τρίγωνοι πίνακεϲ, ἐν οἷϲ οἱ περὶ τῶν ἱερῶν νόμοι
3754
ἐγγεγραμμένοι ἦϲαν καὶ πολιτικοί. καὶ ἄξονεϲ δὲ ἐκαλοῦντο οἱ περὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔχοντεϲ τοὺϲ νόμουϲ καὶ τετράγωνοι. ἄξονεϲ καὶ
3755
κύρβειϲ διαφέρουϲι. τοὺϲ κύρβειϲ φηϲὶν Ἀπολλόδωροϲ ἐγγεγραμμένουϲ
3756
ἔχειν τοὺϲ νόμουϲ· εἶναι δὲ λίθουϲ ὀρθοὺϲ ἑϲτῶταϲ, ὡϲ ἀπὸ μὲν
τῆϲ ϲτάϲεωϲ ϲτήλαϲ καλεῖϲθαι, ἀπὸ δὲ τῆϲ εἰϲ ὕψοϲ παρατάϲεωϲ διὰ τὸ κεκορυφῶϲθαι κύρβειϲ· ὥϲπερ καὶ κυρβαϲίαν τὴν ἐπὶ τῆϲ κεφαλῆϲ τεθειμένη. Ἀριϲτοτέληϲ δέ φηϲιν ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ· ἀνα γράψαταϲ δὲ τοὺϲ νόμουϲ εἰϲ τοὺϲ κύρβειϲ ἔϲτηϲαν ἐν τῇ ϲτοᾷ τῇ βαϲιλίδι.
τῆϲ ϲτάϲεωϲ ϲτήλαϲ καλεῖϲθαι, ἀπὸ δὲ τῆϲ εἰϲ ὕψοϲ παρατάϲεωϲ διὰ τὸ κεκορυφῶϲθαι κύρβειϲ· ὥϲπερ καὶ κυρβαϲίαν τὴν ἐπὶ τῆϲ κεφαλῆϲ τεθειμένη. Ἀριϲτοτέληϲ δέ φηϲιν ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ· ἀνα γράψαταϲ δὲ τοὺϲ νόμουϲ εἰϲ τοὺϲ κύρβειϲ ἔϲτηϲαν ἐν τῇ ϲτοᾷ τῇ βαϲιλίδι.
2745 Κύρβειϲ: αἱ τὰϲ τῶν θεῶν ἑορτὰϲ ἔχουϲαι· κρύβιέϲ τινεϲ οὖϲαι,
3757
ἐν αἷϲ τὰ τῶν θεῶν ἀποκρυπτόμενα ἔδει εἶναι. Ἀϲκληπιάδηϲ, ὅτι ἀπὸ Κύρβεωϲ τοῦ τὰϲ οὐϲίαϲ ὁρίϲαντοϲ, ὥϲ φηϲι Φανίαϲ ὁ Ἐφέϲιοϲ. ἀπό
3758
3759
3760
τούτου ταῦτα κυρωθῆναι τοῖϲ γράμμαϲιν. Ἐρατοϲθένηϲ δὲ τριγώνουϲ αὐτάϲ φηϲιν εἶναι· Ἀριϲτοφάνηϲ δὲ ὁμοίαϲ εἶναί φηϲι τοῖϲ ἄξοϲι, πλὴν ὅτι οἱ μὲν ἄξονεϲ νόμουϲ, αἱ δὲ κύρβειϲ οὐϲίαϲ εἶχον. ἀμφοτέρων δὲ τὸ καταϲκεύαϲμα τοιοῦτον· πλινθίον τι μέγα, ἀνδρόμηκεϲ, ἡρμοϲμένα ἔχον τετράγωνα ξύλα, τὰϲ πλευρὰϲ πλατείαϲ ἔχοντα καὶ γραμμάτων
πλήρειϲ· ἑκατέρωθεν δὲ κνώδακαϲ, ὥϲτε κινεῖϲθαι καὶ μεταϲτρέφεϲθαι 3762 ὑπὸ τῶν ἀναγινωϲκόντων. καὶ παροιμία· Κύρβειϲ κακῶν. ϲανίδεϲ εἰϲὶ παρ’ Ἀθηναίοιϲ τετράγωνοι, ἐν αἷϲ τοὺϲ νόμουϲ ἔγραφον, καὶ τὰϲ κατὰ τῶν ἀδικούντων τιμωρίαϲ ἐποίουν. ἐπὶ τοίνυν τῶν 3763 ϲφόδρα πονηρῶν ἡ παροιμία. Κύρβειϲ οὖν παρὰ τὸ κεκορυφῶϲθαι
εἰϲ ὕψοϲ ἀνατεταμένα. ἢ ἀπὸ τῶν Κορυβάντων. ἐκείνων γὰρ εὕρημα φηϲὶ καὶ Ἀπολλόδωροϲ.
πλήρειϲ· ἑκατέρωθεν δὲ κνώδακαϲ, ὥϲτε κινεῖϲθαι καὶ μεταϲτρέφεϲθαι 3762 ὑπὸ τῶν ἀναγινωϲκόντων. καὶ παροιμία· Κύρβειϲ κακῶν. ϲανίδεϲ εἰϲὶ παρ’ Ἀθηναίοιϲ τετράγωνοι, ἐν αἷϲ τοὺϲ νόμουϲ ἔγραφον, καὶ τὰϲ κατὰ τῶν ἀδικούντων τιμωρίαϲ ἐποίουν. ἐπὶ τοίνυν τῶν 3763 ϲφόδρα πονηρῶν ἡ παροιμία. Κύρβειϲ οὖν παρὰ τὸ κεκορυφῶϲθαι
εἰϲ ὕψοϲ ἀνατεταμένα. ἢ ἀπὸ τῶν Κορυβάντων. ἐκείνων γὰρ εὕρημα φηϲὶ καὶ Ἀπολλόδωροϲ.
3764
2746 Κύρβιϲ: περίεργοϲ, ὃν οὐκ ἔϲτι λαθεῖν· ἕνεκα γὰρ μνήμηϲ ἀνέγραφον εἰϲ τὰϲ κύρβιαϲ. ἦν δὲ ϲανίϲ, ἔνθα οἱ νόμοι γεγραμμένοι ἦϲαν. ἢ οὕτωϲ· ἡδέωϲ ἂν ὁτιοῦν ὑπομείναιμι, ἵνα δόξω τοῖϲ πολλοῖϲ
λόγων ἔμπειροϲ εἶναι καὶ νόμουϲ εἰδέναι.
λόγων ἔμπειροϲ εἶναι καὶ νόμουϲ εἰδέναι.
3765
2747 Κυρεῖ: τυγχάνει.
3766
2748 Κυρεία: ἡ ἐξουϲία.
3767
2749 Κύρειον ϲτράτευμα· Ἰϲοκράτηϲ ἐν τῷ Πανηγυρικῷ φηϲιν. ἔϲτι δὲ τὸ μετὰ Κύρου ἀναβεβηκὸϲ ἐπὶ Ξέρξην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
3768
2750 Κύρειοϲ θρόνοϲ: ὁ τοῦ Κύρου.
3769
2751 Κυρηβάϲει: κυρηβαϲία λέγεται ἡ διὰ κεράτων μάχη, ἥπερ ἐν τοῖϲ ἀλόγοιϲ ζῴοιϲ γίνεται. ἢ αἱ πλήξειϲ τῶν τράγων. Ἀριϲτοφάνηϲ εἰ δ’ ἐκκλίνει γε δευρί, πρὸϲ ϲκέλοϲ κυρηβάϲει. ἂν πρὸϲ τὸ ϲκέλοϲ μαχεῖται. ἢ διαπεϲεῖται, ἐὰν ὑποϲταλῇ, ἢ φύγῃ.
3770
2752 Κυρηβάϲιοϲ.
3771
2753 Κυρήβια: πίτυρα, καὶ τὰ τῶν κριθῶν ἀποβρέγματα· τὰ ἄχυρα.
3772
ἢ τῶν πυρῶν. ἢ ἔνθα αἱ κάχρυϲ φρύγονται. κάχρυϲ δὲ εἰϲὶν αἱ ἀληλεϲμέναι κριθαί.
3773
3774
3775
3776
3777
2754 Κυρηβίων καὶ Κυρηβίωνοϲ: ἐπώνυμόν ἐϲτιν Ἐπικράτουϲ,
τοῦ Αἰϲχίνου κηδεϲτοῦ.
τοῦ Αἰϲχίνου κηδεϲτοῦ.
2755 Κυρήβιοϲ: ἀπὸ τόπου.
[2756] 2756 Κύρημα: ἐπίτευγμα, ϲυγκύρημα, ἕρμαιον.
[2757] 2757 Κυρηναῖοϲ: ἀπὸ Κυρήνηϲ.
[2758] 2758 Κυρηνήτηϲ: ἀπὸ τόπου. ὅτι ἡ Κυρηναικὴ κληθεῖϲα αἵρεϲιϲ ἀπὸ
3780
Ἀριϲτίππου φιλοϲόφου ἤρξατο.
Ἀριϲτίππου φιλοϲόφου ἤρξατο.
[2760] 2760 Κυρία ἐκκληϲίαϲ: οἱ πρυτάνειϲ ϲυνῆγον τὴν βουλὴν καὶ τὸν
3785
δῆμον, ἢ τὴν βουλὴν ὁϲημέραι, πλὴν ἐάν τιϲ ἀφέϲιμοϲ ἢ· τὸν δὲ δῆμον τετράκιϲ τῆϲ πρυτανείαϲ ἑκάϲτηϲ. ἐν δὲ τῇ κυρίᾳ ἐκκληϲίᾳ ἔδει τὰϲ ἀρχὰϲ ἀποχειροτονεῖν, οἳ ἐδόκουν μὴ καλῶϲ ἄρχειν, καὶ περὶ
τῆϲ φυλακῆϲ δὲ τῆϲ χώραϲ· καὶ τῆϲ εἰϲαγγελίαϲ ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ οἱ βουλόμενοι ἐποιοῦντο.
τῆϲ φυλακῆϲ δὲ τῆϲ χώραϲ· καὶ τῆϲ εἰϲαγγελίαϲ ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ οἱ βουλόμενοι ἐποιοῦντο.
[2761] 2761 Κυριακὴ μεγάλη· ζήτει περὶ τῆϲ τριημέρου ἀναϲτάϲεωϲ τοῦ Χριϲτοῦ ἐν τῷ αὐτή.
[2762] 2762 Κυριεύω· γενικῇ.
2763 Κύριοϲ: κυρίωϲ ὁ κεκριμένοϲ, καὶ βέβαιοϲ.
[2764] 2764 Κύριλλοϲ, διάκονοϲ ἐν Ἡλιουπόλει τῇ πρὸϲ τῷ Λιβάνῳ· ὃϲ
3787
ἐπὶ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου πολλὰ εἴδωλα ϲυνέτριψεν. ἐπὶ δὲ Ἰουλιανοῦ τούτου τὴν γαϲτέρα διατεμόντεϲ τοῦ ἥπατοϲ ἀπεγεύϲαντο.
[2765] 2765 Κυρῖνοϲ: ὄνομα κύριον, ὁ ϲοφιϲτήϲ. ἐλέγετο δὲ καὶ γλῶϲϲα ταμιείου, ἦν
3788
ἔϲχε ἐκ βαϲιλέωϲ.
ἔϲχε ἐκ βαϲιλέωϲ.
3797
2768 Κυριϲίκηϲ: ἐπώνυμον τοῦ ἁγίου Εὐϲτρατίου.
3798
2769 Κυρίτων: ὄνομα κύριον.
3799
2770 Κυρϲίλοϲ: ὄνομα κύριον· ὃν Ἀθηναῖοι κατέλευϲαν, διότι ὑπακούει Πέρϲαιϲ προὐτρέπετο.
3800
2771 Κυρκανᾶν: ταράττειν, κινεῖν. ἐμοὶ τούτῳ δοκεῖ, ὄλεθρόν τινα
κυρκανᾷ ἀμωϲγέπωϲ.
κυρκανᾷ ἀμωϲγέπωϲ.
3801
2772 Κύρμα: ἐπίτευγμα, παρὰ τὸ κυρεῖν· ἢ ἔντευγμα καὶ ϲπάραγμα τοῦ νοῦ.
3802
2773 Κύρνοϲ: ὄνομα κύριον.
3803
2774 Κῦροϲ: ἐπιτυχία. Σοφοκλῆϲ· πολλῶν ὑπάρξει κῦροϲ ἡμέρα
καλῶν. ἐπιτευκτικὴ καὶ κυρία.
καλῶν. ἐπιτευκτικὴ καὶ κυρία.
3804
2775 Κῦροϲ: ἐξουϲία.
3805
2776 Κῦροϲ, Πανοπολίτηϲ, ἐποποιόϲ. γέγονεν ἐπὶ Θεοδοϲίου τοῦ νέου βαϲιλέωϲ, ὑφʼ οὗ καὶ ἔπαρχοϲ πραιτωρίων καὶ ἔπαρχοϲ πόλεωϲ προεβλήθη· καὶ γέγονεν ἀπὸ ὑπάτων καὶ πατρίκιοϲ. Εὐδοκία γὰρ ἡ
Θεοδοϲίου γαμετή, βαϲιλὶϲ οὖϲα, ὑπερηγάϲθη τὸν Κῦρον, φιλοεπὴϲ οὖϲα. ἀλλὰ αὐτῆϲ ἀποϲτάϲηϲ τῶν βαϲιλείων καὶ εἰϲ ἀνατολὴν ἐν Ἱεροϲολύμοιϲ διατριβούϲηϲ, Κῦροϲ ἐπιβουλευθεὶϲ ἐπίϲκοποϲ τῶν ἱερῶν γίνεται ἐν Κοτυαείῳ τῆϲ Φρυγίαϲ καὶ παρέτεινε μέχρι Λέοντοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ. οὖτοϲ κτίζει τὸν νάον τῆϲ θεοτόκου τὸν λεγόμενον τὰ Κύρου.
Θεοδοϲίου γαμετή, βαϲιλὶϲ οὖϲα, ὑπερηγάϲθη τὸν Κῦρον, φιλοεπὴϲ οὖϲα. ἀλλὰ αὐτῆϲ ἀποϲτάϲηϲ τῶν βαϲιλείων καὶ εἰϲ ἀνατολὴν ἐν Ἱεροϲολύμοιϲ διατριβούϲηϲ, Κῦροϲ ἐπιβουλευθεὶϲ ἐπίϲκοποϲ τῶν ἱερῶν γίνεται ἐν Κοτυαείῳ τῆϲ Φρυγίαϲ καὶ παρέτεινε μέχρι Λέοντοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ. οὖτοϲ κτίζει τὸν νάον τῆϲ θεοτόκου τὸν λεγόμενον τὰ Κύρου.
3806
2777 Κῦροϲ, ὁ βαϲιλεύϲ, πατρὸϲ μὲν δὴ λέγεται γενέϲθαι Καμβύϲεω Περϲῶν βαϲιλέωϲ· ὁ δὲ Καμβύϲηϲ οὗτοϲ τοῦ Περϲειδῶν γένουϲ, οἱ δὲ Περϲεῖδαι ἀπὸ Περϲέωϲ κληΐζονται· μητρὸϲ δὲ Μανδάνηϲ. ἦν δὲ ἡ Μανδάνη Ἀϲτυάγουϲ θυγάτηρ τοῦ Μήδων γενομένου βαϲιλέωϲ. φῦναι δὲ ὁ Κῦροϲ λέγεται καὶ ᾄδεται ἔτι καὶ νῦν ὑπὸ τῶν βαρβάρων
εἶδοϲ μὲν κάλλιϲτοϲ, ψυχὴν δὲ φιλανθρωπότατοϲ καὶ φιλομαθέϲτατοϲ, ὥϲτε πάντα μὲν πόνον ἀνατλῆναι, πάντα δὲ κίνδυνον ὑπομεῖναι τοῦ ἐπαινεῖϲθαι ἕνεκα. Κῦροϲ δὲ ἐκλήθη διὰ τὸ τῆϲ βαϲιλείαϲ παιδιὰν διαπραττόμενοϲ ϲὺν μειρακίοιϲ τὸ κῦροϲ εἰληφέναι. οὗτοϲ ὁ Κῦροϲ 3807 φιλοϲοφίαϲ, εἰ καί τιϲ ἄλλοϲ, ἔμπειροϲ ἦν, ἥντινα παρὰ τοῖϲ μάγοιϲ
3808 3809 3810 3811 ἐπαιδεύθη· δικαιοϲύνην τε καὶ ἀλήθειαν ἐδιδάχθη, κατὰ δή τιναϲ πατρίουϲ νόμουϲ καθεϲτῶταϲ Περϲῶν τοῖϲ ἀρίϲτοιϲ. ὅτι Κῦροϲ, ὁ Περϲῶν βαϲιλεύϲ, οὕτωϲ ἐκλήθη διὰ τὸ ἐν τῇ βαϲιλίνδα λεγομένῃ παιδιᾷ κυριεῦϲαι τῶν ἡλίκων.
εἶδοϲ μὲν κάλλιϲτοϲ, ψυχὴν δὲ φιλανθρωπότατοϲ καὶ φιλομαθέϲτατοϲ, ὥϲτε πάντα μὲν πόνον ἀνατλῆναι, πάντα δὲ κίνδυνον ὑπομεῖναι τοῦ ἐπαινεῖϲθαι ἕνεκα. Κῦροϲ δὲ ἐκλήθη διὰ τὸ τῆϲ βαϲιλείαϲ παιδιὰν διαπραττόμενοϲ ϲὺν μειρακίοιϲ τὸ κῦροϲ εἰληφέναι. οὗτοϲ ὁ Κῦροϲ 3807 φιλοϲοφίαϲ, εἰ καί τιϲ ἄλλοϲ, ἔμπειροϲ ἦν, ἥντινα παρὰ τοῖϲ μάγοιϲ
3808 3809 3810 3811 ἐπαιδεύθη· δικαιοϲύνην τε καὶ ἀλήθειαν ἐδιδάχθη, κατὰ δή τιναϲ πατρίουϲ νόμουϲ καθεϲτῶταϲ Περϲῶν τοῖϲ ἀρίϲτοιϲ. ὅτι Κῦροϲ, ὁ Περϲῶν βαϲιλεύϲ, οὕτωϲ ἐκλήθη διὰ τὸ ἐν τῇ βαϲιλίνδα λεγομένῃ παιδιᾷ κυριεῦϲαι τῶν ἡλίκων.
2778 Κῦροϲ· ὅτι διὰ τὴν ἐπίταξιν τοῦ φόρου ἔλεγον οἱ Πέρϲαι, ὡϲ
3812
Δαρεῖοϲ μὲν ἦν κάπηλοϲ, Καμβύϲηϲ δὲ δεϲπότηϲ, Κῦροϲ δὲ πατήρ. ὁ μέν, ὅτι ἐκαπήλευε πάντα τὰ πρήγματα· ὁ δὲ χαλεπόϲ τε ἦν καὶ ὀλίγωροϲ· ὁ δέ, ὅτι ἤπιόϲ τε καὶ ἀγαθά ϲφι τὰ ἐμηχανήϲατο.
[2779] 2779 Κυρωνίδαι: γένοϲ ἐϲτὶν ὠνομαϲμένον ἀπὸ Κόρωνοϲ, ὃν νόθον
3813
ἀδελφὸν εἶναί φαϲι τοῦ Κρόκωνοϲ· παρὸ καὶ ἐντιμοτέρουϲ εἶναι τοὺϲ Κροκωνίδαϲ τῶν Κυρωνίδων. τριχῆ δὲ αὐτοὺϲ ὀνομάζουϲι, Κυρωνίδαϲ, Φιλιεῖϲ καὶ Περιθύδαϲ.
ἀδελφὸν εἶναί φαϲι τοῦ Κρόκωνοϲ· παρὸ καὶ ἐντιμοτέρουϲ εἶναι τοὺϲ Κροκωνίδαϲ τῶν Κυρωνίδων. τριχῆ δὲ αὐτοὺϲ ὀνομάζουϲι, Κυρωνίδαϲ, Φιλιεῖϲ καὶ Περιθύδαϲ.
[2780] 2780 Κυρϲάνιε: νεανία, ἔφηβε. ἢ εὐτελέϲτατε. κυρϲὸϲ γὰρ εὐτελὲϲ
3814
λάχανον. Κυρϲανίουϲ δὲ καλοῦϲιν οἱ Λάκωνεϲ τὰ μειράκια καὶ
τοὺϲ εὐτελεῖϲ ἀνθρώπουϲ.
τοὺϲ εὐτελεῖϲ ἀνθρώπουϲ.
[2781] 2781 Κυρτὴ καὶ κοίλη παράταξιϲ, καὶ ἐπικάμπιοϲ εἰϲ τοὐπίϲω τε
3815
καὶ πρόϲω, ἡ τὸ ϲτόμα κοῖλον ἔχουϲα ἢ κυρτὸν ἢ ἐπικαμπέϲ· καὶ τοῦτο, ὡϲ εἴρηται, ἢ εἰϲ τοὐπίϲω ἢ εἰϲ τὸ πρόϲω. ὥϲτε τὰ εἴδη αὐτοῦ γίνεται ἕξ, ἐκ τῆϲ τῶν τριῶν ἢ εἰϲ τοὐπίϲω ϲχηματιζομένηϲ ἢ
εἰϲ τὸ πρόϲω.
εἰϲ τὸ πρόϲω.
[2782] 2782 Κύρτωμα: ἡ λεγομένη καμάρα. κύρτωμα γὰρ τοῖϲ πάλαι
3816
ἀνθρώποιϲ ὑπὲρ τῆϲ δεξαμενῆϲ ϲκιᾶϲ ἕνεκα ἐπεποίητο.
[2783] 2783 Κυροῖ· κἀνήρετ’ ἐν τῷ πράγματοϲ κυροῖ ποτε. τὸ κυρῶ
3817
περιϲπωμέωϲ ἡ ϲυνήθεια καὶ Ἀττικοί. ἐν δὲ τοῖϲ εὐκτικοῖϲ βαρύνουϲιν
αὐτὸ Ἀττικοὶ μετὰ ἐκτάϲεωϲ τοῦ υ, κύροι λέγοντεϲ, ἀντὶ τοῦ κυροίη. κεῖται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ κυρεῖ ὁριϲτικοῦ παρὰ Σοφοκλεῖ.
αὐτὸ Ἀττικοὶ μετὰ ἐκτάϲεωϲ τοῦ υ, κύροι λέγοντεϲ, ἀντὶ τοῦ κυροίη. κεῖται δὲ καὶ ἀντὶ τοῦ κυρεῖ ὁριϲτικοῦ παρὰ Σοφοκλεῖ.
[2784] 2784 Κύϲον με: φίληϲόν με. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· κύϲον με καὶ
3818
τὴν χεῖρα δὸϲ τὴν δεξιάν. ἐπὶ πίϲτει καὶ ϲυνθήκαιϲ διδόναι τὰϲ δεξιὰϲ ἀλλήλοιϲ εἰώθαϲιν. ὑπὲρ οὖν τοῦ πειϲθῆναι τὸν νεανίαν, ὁ πρεϲβύτηϲ
ταύτην ἀξιοῖ παρ᾿ αὐτοῦ πίϲτιν λαβεῖν.
ταύτην ἀξιοῖ παρ᾿ αὐτοῦ πίϲτιν λαβεῖν.
[2785] 2785 Κύϲτιν: οὐρήθραν, ἐφήβιον, ὑπογάϲτριον. τὴν κοιλίαν, τὴν
3819
φῦϲαν. εἴρηται δὲ φῦϲα ἀπὸ τοῦ πάϲχειν πεφυκέναι.
3825
2786 Κύτταροϲ: τὸ πῶμα τῆϲ βαλάνου, ὅπου ἐγκάθηται ἡ βάλανοϲ.
3826
ἡ τῆϲ βαλάνου πυελίϲ, ἢ τὸ προεξάνθημα τῆϲ ῥοιᾶϲ, ἢ ἡ ἐν
3827
τοῖϲ κηρίοιϲ τῶν μελιττῶν πυελὶϲ καὶ κατάτρηϲιϲ. ἢ τὸ ὑψηλότατον τοῦ οὐρανοῦ· λέγουϲι γὰρ κοῖλον εἶναι τὸν οὐρανόν, ὥϲπερ τοῦ ᾠοῦ τὴν λεπίδα. τὸ κοιλότατον καὶ μυχαίτατον.
3828
2787 Κύτταροϲ: αἱ τῶν κηρίων καὶ ϲφηκῶν κατατρήϲειϲ. Θεόφραϲτοϲ δὲ κυρίωϲ λέγει κύτταρον τὴν προάνθηϲιν τῆϲ πίτυοϲ, ἥτιϲ ἐϲτὶ ὡϲ ϲτάχυϲ μικρὸϲ ἐκ μεγάλων πυρῶν, ξηραινόμενοϲ δὲ θυλακοῦται καὶ ἀποπίπτει. οἷον οὖν ἀγγειῶδέϲ φηϲι κύτταρον οὐρανοῦ. ὁ αὐτὸϲ Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν Θεϲμοφοριαζούϲαιϲ· πόϲθιον τῷ ϲῷ προϲόμοιον,
ϲτρεβλὸν ὥϲπερ κύτταρον.
ϲτρεβλὸν ὥϲπερ κύτταρον.
3829
2788 Κυταία: πόλιϲ. καὶ Κυταιΐδοϲ.
3830
2789 Κύταιον: τόποϲ τιϲ.
3831
2790 Κύτη: ὄνομα πόλεωϲ.
3832
2791 Κύτοϲ: ὄγκοϲ, χώρημα, βάθοϲ. πλάτοϲ καὶ Π Κερικυτώϲαντεϲ.
3833 τὸ δὲ κύτοϲ τῶν πλοίων κοντοῖϲ κατεϲτόρεϲε πρὸϲ εὐμαρῆ ϲτάϲιν τῶν ἵππων.
3833 τὸ δὲ κύτοϲ τῶν πλοίων κοντοῖϲ κατεϲτόρεϲε πρὸϲ εὐμαρῆ ϲτάϲιν τῶν ἵππων.
3834
2792 Κυτωρίϲ: τόποϲ παραθαλάϲϲιοϲ.
3838
2795 Κυφαλέοϲ: ὁ κεκυρτωμένοϲ.
3839
2796 Κυφανιϲμόϲ: ἐπὶ τῶν τιμωριῶν. ἀντὶ τοῦ κακὸϲ καὶ ὀλέθριοϲ.
[2797] 2797 Κῦφι: τοῦτο Μάνεθωϲ ὁ Αἰγύπτιοϲ κατεϲκεύαζε· ζήτει δὲ τίϲ
ἡ καταϲκευαϲία αὐτοῦ.
ἡ καταϲκευαϲία αὐτοῦ.
3840
3842
3843
3844
3845
2798 Κυφόν: κεκυμμένον. Ἐκ παντὸϲ ξύλου κυφὸν ἂν
3841
γένοιτο· ἐπὶ τῶν τὸ εἶδοϲ εὐκαταφρονήτων, χρηϲίμων δέ.
[2800] 2800 Κύφωνεϲ: ξύλα ἦϲαν ἐπιτιθέμενα εἰϲ τοὺϲ τένονταϲ τῶν καταδίκων,
3848
ἵνα μὴ εὕρωϲιν ἀνακύψαν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ὦ τύμπανα καὶ κύφωνεϲ, οὐκ ἀρήξετε; κύφων δέ ἐϲτι δεϲμὸϲ ξύλινοϲ, ὃν οἱ μὲν κλοιόν, οἱ δὲ καλιὸν ὀνομάζουϲιν. ἔνθεν καὶ ὁ πονηρὸϲ ἄνθρωποϲ κύφων. τάϲϲεται καὶ ἐπὶ πάντων δυϲχερῶν καὶ ὀλεθρίων. καὶ κυφανιϲμὸϲ ἐπὶ τῶν τιμωριῶν. Ἀρχίλοχοϲ δὲ ἀντὶ τοῦ κακὸϲ καὶ ὀλέθριοϲ.
εἴρηται κύφων παρὰ τὸ ἀναγκάζειν τοὺϲ δεϲμίουϲ κύφειν. ἐὰν δέ 3849 τιϲ θραϲυνόμενοϲ τὰ ἐκ τοῦ νόμου παρ᾿ οὐδὲν ποιήϲηται, δεδέϲθω ἐν κύφωνι πρὸϲ τῷ ἀρχείῳ ἡμερῶν κ΄, ἐπιρρεόμενοϲ μέλιτι γυμνὸϲ καὶ γάλακτι, ἵνα ᾖ μελίτταιϲ καὶ μυίαιϲ δεῖπνον. τοῦ δὲ χρόνου διελθόντοϲ, κατὰ κρημνῶν ὠθεῖϲθαι, ϲτολὴν γυναικείαν περιβαλόνταϲ.
ἵνα μὴ εὕρωϲιν ἀνακύψαν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ὦ τύμπανα καὶ κύφωνεϲ, οὐκ ἀρήξετε; κύφων δέ ἐϲτι δεϲμὸϲ ξύλινοϲ, ὃν οἱ μὲν κλοιόν, οἱ δὲ καλιὸν ὀνομάζουϲιν. ἔνθεν καὶ ὁ πονηρὸϲ ἄνθρωποϲ κύφων. τάϲϲεται καὶ ἐπὶ πάντων δυϲχερῶν καὶ ὀλεθρίων. καὶ κυφανιϲμὸϲ ἐπὶ τῶν τιμωριῶν. Ἀρχίλοχοϲ δὲ ἀντὶ τοῦ κακὸϲ καὶ ὀλέθριοϲ.
εἴρηται κύφων παρὰ τὸ ἀναγκάζειν τοὺϲ δεϲμίουϲ κύφειν. ἐὰν δέ 3849 τιϲ θραϲυνόμενοϲ τὰ ἐκ τοῦ νόμου παρ᾿ οὐδὲν ποιήϲηται, δεδέϲθω ἐν κύφωνι πρὸϲ τῷ ἀρχείῳ ἡμερῶν κ΄, ἐπιρρεόμενοϲ μέλιτι γυμνὸϲ καὶ γάλακτι, ἵνα ᾖ μελίτταιϲ καὶ μυίαιϲ δεῖπνον. τοῦ δὲ χρόνου διελθόντοϲ, κατὰ κρημνῶν ὠθεῖϲθαι, ϲτολὴν γυναικείαν περιβαλόνταϲ.
2801 Κυψέλη: οἰνηρὸν ϲκεῦοϲ. ἄμα τῷ ϲιδήρῳ καὶ ταῖϲ οἰνηραῖϲ κυψέλαιϲ
3850
ϲυγκομιζόμενοϲ.
2803 Κυψέλη ἑξμέδιμνοϲ: ἓξ μεδίμνουϲ χωροῦϲα. κυψέλη δὲ
3853
ϲκεῦοϲ δεκτικὸν κριθῶν ἢ πυρῶν. οὕτω δὲ εἴρηται διὰ τὸ κεκρύφθαι αὐτοῦ τὴν ἕλην· ἔϲτι γὰρ ϲκοτεινόν. διαφέρει δὲ πρὸϲ τὴν κυψελίδα, ἥτιϲ ἐϲτὶν ὁ ἐν τοῖϲ ὠϲὶ ῥύποϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐπεὶ κἀμοῦ λίθον βαλότεϲ ἑξμέδιμνον κυψέλην ἀπώλεϲαν.
2804 Κυψελιδῶν ἀνάθημα ἐν Ὀλυμπίᾳ: Πλάτων ἐν Φαίδρῳ.
3854
παρὰ τὸ Κυψελιδῶν ἀνάθημα ϲφυρήματοϲ ἐν Ὀλυμπίᾳ ἑϲτάθη κολοϲϲόϲ· ἀλλ’ οὐ τῶν Κυψελιδῶν. Κυψέλου δέ φαϲι τὸ ἀνάθημα, ὡϲ Ἀγακλυτὸϲ ἐν τῇ π’ Ὀλυμπιάδι φηϲὶν οὕτωϲ· ναὸϲ τῆϲ Ἡραϲ παλαιόϲ, ἀνάθημα Σκιλλουντίων· οὗτοι δέ εἰϲιν Ἤλείων. ἔνεϲτι δὲ ἐν
3855
3856
3857
αὐτῷ χρυϲοῦϲ κολοϲϲόϲ, ἀνάθημα Κυψέλου τοῦ Κορινθίου· φαϲὶ γὰρ τὸ Κύψελον εὐξάμενον, εἰ Κορινθίων τυραννεύϲειε, τὰϲ οὐϲίαϲ πάντων εἰϲ δέκατον ἔτοϲ ἀνιερώϲειν, τὰϲ δεκάταϲ τῶν τιμημάτων εἰϲπραξάεμενον καταϲκευάϲαι τὸν ϲφυρήλατον κολοϲϲόν. Δίδυμοϲ δὲ καταϲκευάϲαι τὸν κολοϲϲὸν φηϲὶ Περίανδρον ὑπὲρ τοῦ τῆϲ τρυφῆϲ καὶ τοῦ
θράϲουϲ ἐπιϲχεῖν τοὺϲ Κορινθίουϲ. καὶ γὰρ Θεόφραϲτοϲ ἐν τῷ Περὶ καιρῶ β΄ λέγει οὕτωϲ· ἕτεροι δ’ εἰϲ ἀνδρωδέϲτερα καταδαπανῶντεϲ, οἷο ϲτρατιὰϲ ἐξάγοντεϲ καὶ πολέμουϲ ἐπαναιρούμενοι, καθάπερ καὶ Διονύϲιοϲ ὁ τύραννοϲ. ἐκεῖνοϲ γὰρ οὐ μόνον ᾤετο δεῖν τὰ τῶν ἄλλων καταναλίϲκειν, ἀλλὰ καὶ τὰ αὐτοῦ, πρὸϲ τὸ μὴ ὑπάρχειν
ἐφόδιον τοῖϲ ἐπιβουλεύουϲιν. ἐοίκαϲι δὲ καὶ αἱ πυραμίδεϲ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ τῶν Κυψελιδῶν κολοϲϲὸϲ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τὴν αὐτὴν καὶ παραπληϲία ἔχειν διάνοιαν. φέρεται δέ τι καὶ ἐπίγραμμα τοῦ κολοϲϲοῦ· αὐτὸϲ ἐγὼ χρυϲοῦϲ ϲφυρήλατόϲ εἰμι κολοϲϲόϲ· ἐξώληϲ εἴη Κυψελιδῶν γενεά. ὅπερ Ἀπελλᾶϲ ὁ Ποντικὸϲ οὕτω ποοφέρεται· εἰμὶ ἐγὼ
Νάξιοϲ, παγχρύϲεοϲ εἰμὶ κολοϲϲόϲ· ἐξώληϲ εἴη Κυψελιδῶν γενεά.
θράϲουϲ ἐπιϲχεῖν τοὺϲ Κορινθίουϲ. καὶ γὰρ Θεόφραϲτοϲ ἐν τῷ Περὶ καιρῶ β΄ λέγει οὕτωϲ· ἕτεροι δ’ εἰϲ ἀνδρωδέϲτερα καταδαπανῶντεϲ, οἷο ϲτρατιὰϲ ἐξάγοντεϲ καὶ πολέμουϲ ἐπαναιρούμενοι, καθάπερ καὶ Διονύϲιοϲ ὁ τύραννοϲ. ἐκεῖνοϲ γὰρ οὐ μόνον ᾤετο δεῖν τὰ τῶν ἄλλων καταναλίϲκειν, ἀλλὰ καὶ τὰ αὐτοῦ, πρὸϲ τὸ μὴ ὑπάρχειν
ἐφόδιον τοῖϲ ἐπιβουλεύουϲιν. ἐοίκαϲι δὲ καὶ αἱ πυραμίδεϲ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ τῶν Κυψελιδῶν κολοϲϲὸϲ καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τὴν αὐτὴν καὶ παραπληϲία ἔχειν διάνοιαν. φέρεται δέ τι καὶ ἐπίγραμμα τοῦ κολοϲϲοῦ· αὐτὸϲ ἐγὼ χρυϲοῦϲ ϲφυρήλατόϲ εἰμι κολοϲϲόϲ· ἐξώληϲ εἴη Κυψελιδῶν γενεά. ὅπερ Ἀπελλᾶϲ ὁ Ποντικὸϲ οὕτω ποοφέρεται· εἰμὶ ἐγὼ
Νάξιοϲ, παγχρύϲεοϲ εἰμὶ κολοϲϲόϲ· ἐξώληϲ εἴη Κυψελιδῶν γενεά.
Suidae lexicon. Suda. ed. Ada Adler. United States. 2018.
Sponsored by Harvard College Library.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.