View:
By Section
1
1 ϲυγχώρει.
2
2 Ἐάγη: ἐθραύϲθη, ἐκλάϲθη.
3
3 Ἔαδή: ἄγε δή.
5
5 Ἐακότεϲ: παρῃτημένοι, ἀποπεπαυκότεϲ.
8
7 Ἐάν· ὁλοκλήρωϲ οἱ περὶ Θουκυδίδην τότε λέγουϲιν ὅτε προτέτακται ὁ η, ὅταν δὲ μὴ οὕτωϲ ἔχη τάξεωϲ, ϲυνῃρημένωϲ λέγει. ἐν δευτέρᾳ·
ἢ ἐὰν οἱ πολέμιοι νηῖτῃ ϲτρατῷ ἐπιπλέωϲιν. ἢ ἐὰν βιαϲθῇ ὑπάρχει τοῖϲ ἀποϲτήϲαϲι πολεμίοιϲ.
ἢ ἐὰν οἱ πολέμιοι νηῖτῃ ϲτρατῷ ἐπιπλέωϲιν. ἢ ἐὰν βιαϲθῇ ὑπάρχει τοῖϲ ἀποϲτήϲαϲι πολεμίοιϲ.
9
8 Ἑανόν: τὸ λεπτόν.
15
11 Ἔαροϲ χρῄζει: ἐπειδὴ παλαιὸν χιτῶνα ἔχει. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· δεῖϲθαι δ’ ἔοικεν οὐκ ὀλίγων χελιδόνων. μία γὰρ χελιδὼν ἔαρ οὐ ποιεῖ.
13 Ἐαρινόϲ: ὁ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ ἔαροϲ.
[14] 14 Ἕαται· ἑῶ ἕημι ἔεμαι ἧμαι, κάθημαι, ἡνται, ἕαται Ἰωνικῶϲ καὶ
22
πλεοναϲμῷ εἴαται, ὡϲ μέμνηται μεμνέαται.
[16] 16 Ἑαυτούϲ: ἀντὶ τοῦ ἀλλήλουϲ οἱ Ἀττικοὶ λέγουϲιν.
[17] 17 Ἑάφθη: ἐπηκολούθηϲεν. ἔπω, ἕψω, ἧφα, ἦμμαι, ἥφθην καὶ
25
διαλύϲει ἑάφθην, τὸ γ΄ ἑάφθη.
[19] 19 Ἐβαρύνετο· κυριώτερον· οὐ δεῖ γὰρ λέγειν ἐβαροῦντο ἢ
27
βαροῦμαι ἢ βαρούμενοϲ οὐδὲ ἄλλην τινὰ κλίϲιν ποιεῖϲθαι τοῦ βαροῦμαι ῥήματοϲ· ἀλλὰ βαρύνομαι καὶ βαρυνόμενοϲ. καὶ αὖθιϲ· ὁρῶν δὲ τοῦτο βαρυνομένην τὴν ϲύγκλητον.
20 Ἐβαρυώνπηϲαν: βαρεῖϲ ἔϲχον τοὺϲ ὀφθαλμούϲ.
[21] 21 Ἔβαϲον: ἔαϲον.
[22] 22 Ἐβάϲταϲεν: ἀντὶ τοῦ ἐδοκίμαϲεν. πάϲαϲ δ’ ἰδέαϲ ἐξήταϲε πάντα
28
δ’ ἐβάϲταϲε φρενί, πυκνῶϲ τε ποικίλωϲ λόγουϲ ἀνεῦρεν.
[23] 23 Ἐβδελύχθηϲαν ἀπερρίφηϲαν.
[25] 25 Ἑβδομαῖοϲ: ἕβδομοϲ. ὅτι ἐπὶ ἕξ ϲελήναιϲ βοῦν ἔβδομον ἔπεττον,
31
κέρατα ἔχοντα κατὰ μίμηϲιν τῆϲ πρωτοφαοῦϲ ϲελήνηϲ. ἕβδομον οὖν βοῦν, ἐπὶ τῶν ἀναιϲθήτων. τὸν ἕβδομον βοῦν ἡ ϲοφὴ παροιμία.
[26] 26 Ἑβδομευόμενα: τοῖϲ ἀποτεχθεῖϲι παιδίοιϲ τὰϲ ἑβδομάδαϲ καὶ
32
τὰϲ δεκάταϲ ἦγον καὶ τά γε ὀνόματα ἐτίθεντο αὐτοῖϲ, οἱ μὲν τῇ ἑβδόμῃ, οἱ δὲ τῇ δεκάτῃ.
τὰϲ δεκάταϲ ἦγον καὶ τά γε ὀνόματα ἐτίθεντο αὐτοῖϲ, οἱ μὲν τῇ ἑβδόμῃ, οἱ δὲ τῇ δεκάτῃ.
[27] 27 Ἔβελοϲ: τὸ ξύλον. καὶ Ἔβενοϲ ὁμοίωϲ.
[28] 28 Ἔβιάζοντο: καὶ ἐπὶ τῶν παϲχόντων Θουκυδίδηϲ.
39
30 Ἐβόνϲεν: ἐφώνηϲεν.
40
31 Ἐβόμβηϲεν: ἤχηϲεν.
[32] 32 Ἐβίϲκοϲ: κατὰ ἰατροὺϲ ἡ μαλάχη, ἡ καὶ ἀλθαία λεγομένη.
[33] 33 Ἐβούλετο· ἀλλ’ οὐκ ἠβοὑλετο· Ἀττικώτερον γὰρ τὸ ἐβούλετο.
41
34 Ἐβόων: ἔκραζον. καὶ Ἔβωϲεν, ἔκραξεν.
42
35 Ἐβουλιμίαϲαν: λίαν ἐπείνηϲαν. καὶ ζήτει ἐν τῷ βουλιμιᾷ.
43
36 Ἐβραγχίαϲεν: κεκοπίακεν.
44
37 Ἔβραϲεν: ἐκ τῆϲ θαλάϲϲηϲ εἰϲ τὴν γῆν ἔρριψε. μυριόπουν ϲκολόπενδραν ὑπʼ Ὠρίωνι κυκηθεὶϲ πόντοϲ ἀπύγων ἔβραϲʼ ἐπὶ ϲκοπέλουϲ.
[38] 38 Ἐβραΐοι: ἀπὸ Ἔβερ υἱοῦ Σάλα, ὅϲ ἐμέριϲε τοῖϲ ἔθνεϲι τὴν γῆν τούϲ προϲοίκουϲ ὀνομάϲαϲ Ἑβραίουϲ. οὖτοϲ οὐ ϲυνεπόνηϲε τοῖϲ πυργοποιοῖϲ, καὶ διέμεινεν ἡ διάλεκτοϲ αὐτοῦ ἀμετάβλητοϲ.
45
39 ἘΒρόμηϲεν: ἤχηϲεν.
46
40 Ἐβρόντηϲεν: ἤχηϲεν.
47
41 Ἔβροϲ, ποταμὸϲ Θράκηϲ, τὰ ῥεύματα ἔχων ἐκ Ῥοχδόπηϲ τοῦ Θρᾳκικοῦ ὄρουϲ.
48
42 Ἐβρυάζοντο: εὐφραίνοντο.
49
43 Ἐβύνουν: ἐπλήρουν, ἔφραττον. Ἀριϲτοφάνηϲ· χρυϲίῳ τούτων ἐβύνουν τὸ ϲτόμα. τουτέϲτι τῶν ὐητόρων.
50
44 Ἐγανώθην: ἐχάρην, εὐφράνθην. ἀπὸ τοῦ γάνυμαι. Ὅμηροϲ· γάνυται δέ τε φρένα ποιμήν. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν λαμπρυνομένων χαλκωμάτων.
51
45 Ἐγγαϲτρίμυθοϲ: ἐγγαϲτρίμαντιϲ· ὃ νῦν τινεϲ Πύθωνα, Σοφοκλῆϲ δὲ ϲτερνόμαντιν, Πλάτων ὁ φιλόϲοφοϲ Εὐρυκλέα ἀπὸ Εὐρυκλέουϲ
τοιούτου μάντεωϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Σφηξί· μιμηϲάμενοϲ τὴν Εὺρυκλέουϲ μαντείαν καὶ διάνοιαν. Φιλόχογροϲ δ’ ἐν γ’ περὶ μαντικῆϲ καὶ 52 γυναῖκαϲ ἐγγαϲτριμύθουϲ. αὖται τὰϲ τῶν τεθνηκότων ψυχὰϲ ἐξεκαλοῦντο. μιᾷ δὲ αὐτῶν ἐχρήϲατο Σαούλ, ἥτιϲ ἐξεκαλέϲατο τὴν ψυχὴν Σαμουὴλ τοῦ προφήτου.
τοιούτου μάντεωϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Σφηξί· μιμηϲάμενοϲ τὴν Εὺρυκλέουϲ μαντείαν καὶ διάνοιαν. Φιλόχογροϲ δ’ ἐν γ’ περὶ μαντικῆϲ καὶ 52 γυναῖκαϲ ἐγγαϲτριμύθουϲ. αὖται τὰϲ τῶν τεθνηκότων ψυχὰϲ ἐξεκαλοῦντο. μιᾷ δὲ αὐτῶν ἐχρήϲατο Σαούλ, ἥτιϲ ἐξεκαλέϲατο τὴν ψυχὴν Σαμουὴλ τοῦ προφήτου.
47 Ἐγγελᾡη: γελἁϲοι.
[48] 48 Ἐγένετο: ἐγεγόνει. Ἐγεγώνει δὲ διὰ τοῦ ω μεγάλου, ἀντὶ
59
τοῦ ἐβόηϲεν.
[49] 49 Ἐγένετο καὶ Μάνδρωνι ϲυκίνη ναῦϲ: λέγεται ἐπὶ τῶν
60
παρ᾿ ἐλπίδα καὶ παρʼ ἀξίαν εὐτυχηϲάντων, εἶτα θρυπτομένων ἐπὶ τοῖϲ παροῦϲιν. ὁ γὰρ Μάνδρων παρʼ Ἀθηναίοιϲ ναύαρχοϲ ἡρέθη, ἀνάξιοϲ ὤν τῆϲ ἀρχῆϲ. ἡ δὲ ϲυκίνη ναῦϲ τὸ εὐτελὲϲ δηλοῖ.
παρ᾿ ἐλπίδα καὶ παρʼ ἀξίαν εὐτυχηϲάντων, εἶτα θρυπτομένων ἐπὶ τοῖϲ παροῦϲιν. ὁ γὰρ Μάνδρων παρʼ Ἀθηναίοιϲ ναύαρχοϲ ἡρέθη, ἀνάξιοϲ ὤν τῆϲ ἀρχῆϲ. ἡ δὲ ϲυκίνη ναῦϲ τὸ εὐτελὲϲ δηλοῖ.
[50] 50 Ἐγενἡθη: ἐπὶ τῆϲ ποιήϲεωϲ διʼ ἑνὸϲ ν, ἐπὶ δὲ τῆϲ κυήϲεωϲ διά δύο. καὶ Δαβίδ· ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτοϲ. τουτέϲτιν
61
οἷὁν τινα τροφὴν ποιοῦμαι τὰ δάκρυα.
οἷὁν τινα τροφὴν ποιοῦμαι τὰ δάκρυα.
[51] 51 Ἔγγεον: τὸ ἀϲφαλέϲ.
[52] 52 Ἔγεϲτα: πολεμικὸν μηχάνημα, ἐκ λίθων καὶ ξύλων καὶ χοῦ
62
ἐγειρόμενον. τοῦτο δὲ οἱ ἐργαζόμενοι προκάλυμμα τιθέαϲιν ἐξ αἰγείων τριχῶν, τῶν λεγομένων Κιλικίων, δὴ πάχουϲ τε καὶ μήκουϲ διαρκῶϲ
ἔχοντα, ἀναρτήϲαντεϲ ἐκ ξύλων μακρῶν ἐπίπροϲθεν ἐτίθεντο. ἐνταῦθα γὰρ οὐτε πυρφόροι ὀιϲτοὶ οὕτε ἄλλα βέλη ἐξικνεῖϲθαι εἶχον, ἀλλ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῶν προκαλυμμάτων ἔμενον. οἱ δὲ διὰ τοῦ α ἄγεϲτά φαϲι τὸ τοιοῦτον μηχάνημα.
ἔχοντα, ἀναρτήϲαντεϲ ἐκ ξύλων μακρῶν ἐπίπροϲθεν ἐτίθεντο. ἐνταῦθα γὰρ οὐτε πυρφόροι ὀιϲτοὶ οὕτε ἄλλα βέλη ἐξικνεῖϲθαι εἶχον, ἀλλ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῶν προκαλυμμάτων ἔμενον. οἱ δὲ διὰ τοῦ α ἄγεϲτά φαϲι τὸ τοιοῦτον μηχάνημα.
[53] 53 Ἐγεὐϲαντο· καί πού τινεϲ ἀλλήλων ἐγεύϲαντο. ἀντὶ τοῦ ἑαυτῶν. οὕτωϲ
63
Ἐὐριπίδηϲ καὶ Θουκυδίδηϲ.
Ἐὐριπίδηϲ καὶ Θουκυδίδηϲ.
[54] 54 Ἐγγείνωνται: γεννήϲωϲιν. Ὅμηροϲ· εὐλὰϲ ἐγγείνωνται, ἀικίϲϲωϲι
64
δὲ νεκρόν.
[55] 55 Ἔγγειον: χέρϲον, ξηράν. Πιϲίδηϲ ταύτην, κράτιϲτε, τὴν ἀπε ξενωμένην ὁδὸν περάϲαϲ, ὥϲπερ ἔγγειον δρόμον. Ἔγγειον· ὁ δὲ
65
κατεκληρούχει τὴν χώραν διδοὺϲ ἑκάϲτῳ ταλάντιον κλῆρον, οὕτωϲ ὑπολαμβάνων ϲτῆναι τὰ κατὰ τὴν πόλιν, προϲδεθέντων τῶν ἀνθρώπω ταῖϲ ἐγγείοιϲ κτήϲεϲι. τινὲϲ ἐπὶ τοῦ ἐγγυτέρω. οὐχ οὕτω δὲ Σ οἱ ῥήτορεϲ ἔταϲϲον, ἀλλ’ ὅταν τὸ ἐν γῇ θέλωϲι δηλῶϲαι· ὡϲ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ πρὸϲ Ἀπατούριον· οὐκ ὄντοϲ ἐμοὶ πρὸϲ τοῦτον οὔτε
ναυτικοῦ οὔτε ἐγγείου ϲυμβολαίου. καὶ Λυϲίαϲ· τοῦ νόμου κελεύοντοϲ 66 67 68 τοὺϲ ἐπιτρόπουϲ τοῖϲ ὀρφανοῖϲ ἔγγειον τὴν οὐϲίαν καθιϲτάναι, οὗτοϲ 70 δὲ ναυτικοὺϲ ἡμᾶϲ ἀποφαίνει. Ἔγγιον δὲ διὰ τοῦ ι, τὸ ἐγγύτερον.
κατεκληρούχει τὴν χώραν διδοὺϲ ἑκάϲτῳ ταλάντιον κλῆρον, οὕτωϲ ὑπολαμβάνων ϲτῆναι τὰ κατὰ τὴν πόλιν, προϲδεθέντων τῶν ἀνθρώπω ταῖϲ ἐγγείοιϲ κτήϲεϲι. τινὲϲ ἐπὶ τοῦ ἐγγυτέρω. οὐχ οὕτω δὲ Σ οἱ ῥήτορεϲ ἔταϲϲον, ἀλλ’ ὅταν τὸ ἐν γῇ θέλωϲι δηλῶϲαι· ὡϲ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ πρὸϲ Ἀπατούριον· οὐκ ὄντοϲ ἐμοὶ πρὸϲ τοῦτον οὔτε
ναυτικοῦ οὔτε ἐγγείου ϲυμβολαίου. καὶ Λυϲίαϲ· τοῦ νόμου κελεύοντοϲ 66 67 68 τοὺϲ ἐπιτρόπουϲ τοῖϲ ὀρφανοῖϲ ἔγγειον τὴν οὐϲίαν καθιϲτάναι, οὗτοϲ 70 δὲ ναυτικοὺϲ ἡμᾶϲ ἀποφαίνει. Ἔγγιον δὲ διὰ τοῦ ι, τὸ ἐγγύτερον.
71
56 Ἔγγειον κτῆϲιν: τὴν ἐπὶ γῆϲ.
72
57 Ἔγειραι: ἔγειραι ϲὺ αὐτόϲ· διὰ διφθόγγου, ἀντὶ τοῦ ἐγέρθητι· ἔγειρε δὲ τὸν λίθον, διὰ τοῦ ε ψιλοῦ· ἐνέργειαν γάρ τινα ϲημαίνει.
73
58 Ἐγείρεται τῆϲ νυκτόϲ: οὕτωϲ οἱ Ἀττικοί.
75
60 Ἐγήγαρτοϲ: ὁ ἐπιχαρήϲ.
76
61 Ἐγηγερμένοϲ: διανιϲτάμενοϲ.
77
62 Ἐγγίζωϲοι· δοτικῇ.
78
63 Ἔγγιον: ἐγγύτερον. διὰ τοῦ ι.
79
64 Ἔγγιϲτα.
83
66 Ἐγκαθειργνύντεϲ: ἀποκλείοντεϲ.
84
67 Ἐγκάθηται: ἐνεδρεύει. Δαβίδ· ἐγκάθηται ἐνέδρα μετὰ πλουϲίων. ἡ ἐν ἕδρᾳ.
85
68 Ἐγκαθιέμενοι: ἀφιέντεϲ.
86
69 Ἐγκαθίζουϲιν: ἐνεδρεύουϲιν. οἱ δὲ ἐγκαθίζουϲι λόχουϲ ἐν τοῖϲ
ἐπικαίροιϲ τῶν χωρίων τόποιϲ.
ἐπικαίροιϲ τῶν χωρίων τόποιϲ.
87
70 Ἐγκαλινδεῖϲθαι ϲωματικοῖϲ παθήμαϲι.
88
71 Ἐγκαλῶ· δοτικῇ. ἐγκαλῶ ϲοι ῥᾳθυμίαν. Ἐγκαλοῦμαι δὲ αἰτιατικῇ. ἡμεῖϲ τὰϲ αἰϲχίϲταϲ ϲχεδὸν ὡϲ πράξειϲ ἐγκαλούμεθα.
73 Ἐγκάναξον: ἔνϲειϲον, προϲένεγκε, ἔγχεον. πεποίηται δὲ ἡ λέξιϲ.
94
Ἀριϲτοάηϲ· ἴθι νῦν ἄκρατον ἐγκάναξόν μοι πολύν. ἕλκυϲον, ἐκρόφηϲον, ἔκπιε.
[74] 74 Ἔγκαγρπον: ἔγκυον. ὁ δὲ Φίλιπποϲ Ἀρϲενόῇ ὁμιλήϲαϲ, εἶτα
95
ἐξ ἑαυτοῦ κατέλιπεν ἔγκαρπον, καὶ ὅγε τὴν Ὀλυμπιάδα ἄγεται.
ἐξ ἑαυτοῦ κατέλιπεν ἔγκαρπον, καὶ ὅγε τὴν Ὀλυμπιάδα ἄγεται.
[75] 75 Ἐγκάρϲιον: πλάγιον.
[76] 76 Ἔγκαϲιν: ἐγκάτοιϲ. ἐντέροιϲ.
[77] 77 Ἐγκατελέγηϲαν λίθοι: ἀντὶ τοῦ ἐγκατῳκοδομήθηϲαν. καὶ
98
Ὅμηροϲ· αἱμαϲιάϲ τε λέγων.
78 Ἐγκατῳκοδόμηϲεν· ὁ δὲ πατὴρ μηνίϲαϲ τὸν παῖδα ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ
99
παλλακῇ ἐπήρωϲεν αὑτὸν καὶ ἐγκατῳκοδόμηϲεν. ἱϲτορεῖ Ἱερώνυμοϲ ἐν τῷ περὶ τραγῳδιοποιῶν.
[79] 79 Ἐγκαταζεύξαϲ: ϲυνθείϲ, ϲυναρμόϲαϲ. νέαϲ βουλὰϲ νέοιϲ ἐγκαταζεύξαϲ
100
τρόποιϲ. Σοφοκλῆϲ.
[81] 81 Ἐγκατειλεγμένοϲ: τεταγμένοϲ.
[82] 82 Ἐγκατειλημμένην: ληφθεῖϲαν.
[84] 84 Ἐγκαίνια: ἑορτὴ καθ’ ἣν ἐκαινουργήθη τι.
[85] 85 Ἐγκαινίδεϲ: μέροϲ τι τοῦ πλοίου. ξύλα ἰθυτενῆ καθά που ζυγὰ καὶ ἐγκαινίδαϲ ὕπερθε κατὰ τὸ ἐγκάρϲιον ἐνθέντεϲ οὐ διὰ παντόϲ,
106
ἀλλὰ μόνον ἀμφὶ τὰ ἄκρα καὶ τὸ μεϲαίτατον δεϲμοῖϲ
περιϲφίγξαντεϲ.
περιϲφίγξαντεϲ.
[86] 86 Ἐγκεκογρδυλημένοϲ: ἐντετυλιγμένοϲ, ἐγκεκαλυμμένοϲ καὶ ϲυνεϲτραμμένοϲ
107
ὥϲτε μηδ᾿ ἀνθρώπου ϲχῆμα δηλοῦν, ἀλλ’ ἐξοχὴν φαίνεϲθαι τῶν ϲτρωμάτων. κορδύλη γὰρ ἰδίωϲ λέγεται τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ ἐξέχον οἴδημα, ὑπὸ πληγῆϲ εἰϲ ὕψοϲ καὶ ὄγκον ἀρθέν, ὃ καλοῦμεν κόνδυλον.
Κρέων δὲ ἐν τῷ α΄ τῶν ῥητορικῶν κορδύλην φηϲὶ καλεῖϲθαι παρὰ Κυπρίοιϲ τὸ πρὸϲ κεφαλῆϲ προϲείλημα, ὃ δὴ παρʼ Ἀθηναίοιϲ καλεῖται κρώβυλον, παρὰ δὲ Πέρϲαιϲ νιδάριον. ὅτι δὲ νῦν παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἐγκεκορδυλημένοϲ, ἀντὶ τοῦ ἐνειλημένοϲ καὶ ἐγκρύψαϲ ἑαυτόν, δῆλον 108 109 110 ἐκ τῶν ἐπιφερομένων· ἀλλ᾿ , εἰ δοκεῖ, ῥέγκωμεν ἐγκεκαλυμμένοι. ψῦχοϲγὰρ ἦν, ὡϲ εἰκόϲ, καὶ περιεκαλύπτοντο. ὅθεν καὶ ε΄ περιβόλαια περιβεβλῆϲθαι τὸν υἱὸν εἶπεν.
Κρέων δὲ ἐν τῷ α΄ τῶν ῥητορικῶν κορδύλην φηϲὶ καλεῖϲθαι παρὰ Κυπρίοιϲ τὸ πρὸϲ κεφαλῆϲ προϲείλημα, ὃ δὴ παρʼ Ἀθηναίοιϲ καλεῖται κρώβυλον, παρὰ δὲ Πέρϲαιϲ νιδάριον. ὅτι δὲ νῦν παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἐγκεκορδυλημένοϲ, ἀντὶ τοῦ ἐνειλημένοϲ καὶ ἐγκρύψαϲ ἑαυτόν, δῆλον 108 109 110 ἐκ τῶν ἐπιφερομένων· ἀλλ᾿ , εἰ δοκεῖ, ῥέγκωμεν ἐγκεκαλυμμένοι. ψῦχοϲγὰρ ἦν, ὡϲ εἰκόϲ, καὶ περιεκαλύπτοντο. ὅθεν καὶ ε΄ περιβόλαια περιβεβλῆϲθαι τὸν υἱὸν εἶπεν.
112
87 Ἐγκεκοιϲυρωμένην: ἀντὶ τοῦ περιττῶϲ κεκοϲμημένην, τὰ Κοιϲύραϲ φρονοῦϲαν. ἔϲτι δὲ Ἐρετριακὸν τὸ ὄνομα. οὖτοι δὲ εἰϲ
τρυφὴν διαβάλλονται. αὕτη δὲ ἐγαμήθη Πειϲιϲτράτῳ ἐπιχειρήϲαντι τυραννεῖν. λέγει δὲ τὴν περιεργίαν τῆϲ κομμωτικῆϲ· πολλοῖϲ γάρ, οἷα εἰκόϲ, ἐκέχρητο καλλωπίϲμαϲιν, τουτέϲτι νίμμαϲι, καὶ τοῖϲ τῆϲ κεφαλῆϲ πλέγμαϲι καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ, οἷϲ κοϲμεῖϲθαι γυναῖκαϲ ἔθοϲ. 113 Ἐγκεκοιϲυρωμένη οὖν οἷον τρυφῶϲα· ἀπὸ Κοιϲύραϲ γυναικὸϲ
πλουϲίαϲ, Ἀλκμαίωνοϲ γαμετῆϲ.
τρυφὴν διαβάλλονται. αὕτη δὲ ἐγαμήθη Πειϲιϲτράτῳ ἐπιχειρήϲαντι τυραννεῖν. λέγει δὲ τὴν περιεργίαν τῆϲ κομμωτικῆϲ· πολλοῖϲ γάρ, οἷα εἰκόϲ, ἐκέχρητο καλλωπίϲμαϲιν, τουτέϲτι νίμμαϲι, καὶ τοῖϲ τῆϲ κεφαλῆϲ πλέγμαϲι καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ, οἷϲ κοϲμεῖϲθαι γυναῖκαϲ ἔθοϲ. 113 Ἐγκεκοιϲυρωμένη οὖν οἷον τρυφῶϲα· ἀπὸ Κοιϲύραϲ γυναικὸϲ
πλουϲίαϲ, Ἀλκμαίωνοϲ γαμετῆϲ.
114
88 Ἐγκεκύκληϲαι: ἀνέϲτρεψαι. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὐκ οἶδʼ ὅπη ἐγκεκύκληϲαι.
115
89 Ἐγκελεύομαι· δοτικῇ.
[90] 90 Ἐγκέλευϲτοι: μετὰ προϲτάξεωϲ. Ξενοφῶν· προϲῆγον τῷ
116 Κυαξάρει δῶρα οἱ μὲν καθ’ ἑαυτοὺϲ, οἱ δὲ ὑπὸ Κὐρου ἐγκέλευϲτοι.
116 Κυαξάρει δῶρα οἱ μὲν καθ’ ἑαυτοὺϲ, οἱ δὲ ὑπὸ Κὐρου ἐγκέλευϲτοι.
117
91 Ἐγκεντρωθείϲ: ἀϲφαλιϲθείϲ.
[92] 92 Ἐγκεράϲαι: ἐγχεῖν
119
94 Ἐγκεχρέα.
[95] 95 Ἐγκεχείρικα πάντα Τιμολέοντι.
120
96 Ἔγκειται: ἐπίκειται, λίαν ἐπιθυμητικῶϲ ἔχει. Λαχάρηϲ δέ,
121
ὁπηίκα ἀπέδρα, ἁλώϲεϲθαι μέλλων, τῶν δαρεικῶν κατ’ ὀλίγουϲ τοῖϲ ἐγκειμένοιϲ μεθείϲ, τελεώτατα τῷ δελεάματι ἐξέφυγε τὸ δυϲμενέϲ.
122
97 Ἐγκιλικίζεται: κακοηθεύεται, κακοποιεῖ. διεβέβληντο γὰρ ἐπὶ πονηρίᾳ οἱ Κίλικεϲ. ἐντεῦθεν λέγεται καὶ Κιλίκιοϲ ὄλεθροϲ. ἐγκιλικίζειν γὰρ τὸ κακοηθίζεϲθαι.
99 Ἔγκλητον· ἕγκλητον λέγοντεϲ δικαϲτήριον καὶ δίκην ἔγκλητον,
128
ἐγκαλέϲαϲθαι οὐ λέγουϲιν.
[100] 100 Ἐγκλημάτιϲιν.
[101] 101 Ἐγκλῖναι· αἰτιατικῇ.
102 Ἔγκλιϲιϲ· Ἀναξαγόραϲ φηϲὶν ὥϲτε κατὰ κορυφὴν τῆϲ γῆϲ τὸν
131
ἀεὶ φαινόμενον εἶναι πόλον, ὕϲτερον δὲ τὴν ἔγκλιϲιν λαβεῖν. τουτέϲτι παρατροπήν.
[103] 103 Ἐγκολεήϲατο: καθῆκεν εἰϲ τὸν κολεὸν τὸ ξίφοϲ.
[104] 104 Ἐγκολπίζονται· οἱ δὲ βάρβαροι τὸ πόλιϲμα ἐγκολπίζονται,
132
προϲχωρήϲειν Ῥωμαίοιϲ ὑποκρινάμενοι, οἱ υ΄ τὸν ἀριθμόν.
προϲχωρήϲειν Ῥωμαίοιϲ ὑποκρινάμενοι, οἱ υ΄ τὸν ἀριθμόν.
[105] 105 Ἔγκομμα: τὸ πρόϲκομμα.
[106] 106 Ἐγκομβώϲαϲθαι· Ἀπολλόδωροϲ Καρυϲτίοιϲ Ἀπολιποῦϲι· τὴν
134
ἐπωμίδα πτύξαϲα διπλῆν ἄνωθεν ἐνεκομβωϲάμην. Ἐπίχαρμοϲ· εἴγε μὲ ὅτι κεκόμβωται καλῶϲ. Ἀμύκῳ.
107 Ἐγκονέουϲα: διεγείρουϲα, ἐποτρύνουϲα. δεινὸν μαιμώϲαιϲ
135
ἐγκονέουϲα κυϲίν.
[108] 108 Ἐγκόνει: ἀντὶ τοῦ ϲπεῦδε· μέλλονταϲ γὰρ ἐϲθίειν ἐπέχειϲ
136
δειπνεῖν. κατακωλύειϲ πάλαι. καὶ Ἐγκονεῖν, ἐνεργεῖν.
[109] 109 Ἐγκονεῖτε: ἐνεργεῖτε, ταχύνατε. ἢ ἐπεὶ οἱ τρέχοντεϲ κόνεωϲ
138
πληροῦνται ἢ ἀπὸ τῶν ἀθλητῶν· ἐν κόνει γὰρ ἐκείνων τὸ ἔργον· ἢ ὅτι πρὸ τοῦ τῆϲ κόνεωϲ ἅψαϲθαι νικῶϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἴτ᾿, ἐγκονεῖτε, ϲπεύδεθ᾿ ὡϲ ὁ καιρὸϲ οὐχὶ μέλλειν, ἀλλ’ ἐϲτ’ ἐπ’ αὐτῆϲ τῆϲ ἀκμῆϲ.
πληροῦνται ἢ ἀπὸ τῶν ἀθλητῶν· ἐν κόνει γὰρ ἐκείνων τὸ ἔργον· ἢ ὅτι πρὸ τοῦ τῆϲ κόνεωϲ ἅψαϲθαι νικῶϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἴτ᾿, ἐγκονεῖτε, ϲπεύδεθ᾿ ὡϲ ὁ καιρὸϲ οὐχὶ μέλλειν, ἀλλ’ ἐϲτ’ ἐπ’ αὐτῆϲ τῆϲ ἀκμῆϲ.
[110] 110 Ἐγκονητί.
[112] 112 Ἐγκοπεύϲ: ἐργαλεῖον λιθοξόον.
[113] 113 Ἐγκοπή: ἔνεδρον, ἐμπόδιον. χωρὶϲ ἐγκοπῶν καὶ κλημακτήρων
142
οὐκ ἦν ἐπιβῆναι τῆϲ πέτραϲ.
[114] 114 Ἐγκορδυλῶ· δοτικῇ.
[116] 116 Ἐγκώμιον: ἔνδημον. κώμη γὰρ τὰ τοῦ δήμου ϲυϲτήματα.
146
καὶ Ἐγκωμιάζω ϲε αίτιατικῇ.
152
117 Ἐγκώμιον ἐπαίνου διαφέρει· ἔπαινοϲ μὲν γάρ ἐϲτι λόγοϲ ἐπαινετικὸϲ μίαν πρᾶξιν ἐπαινῶν, ἐγκώμιον δὲ λόγοϲ ἐγκωμιαϲτικὸϲ τολλὰϲ ἐν ἑαυτῷ πράξειϲ περιλαμβάνων. καὶ ἐπιϲτολὴ ἡ μίαν πρᾶξιν ἐπαινοῦϲά τινοϲ ἐπαινετικὴ καλεῖται, ἡ δὲ πολλὰϲ ἐγκωμιαϲτική.
153
118 Ἔγκοτον: ἐχθρόν, ἐνδιάθετον. καὶ Ἐγκότωϲ. ὀργίλωϲ. τὶϲ
154 φθόνοϲ αἰὲν Θηϲείδαϲ ἀγαθῶν ἔγκοτοϲ αἰὲν ἔχει: Ἔγκοτοϲ οὔν ἠ ἐπίμσνοϲ ὀργή.
154 φθόνοϲ αἰὲν Θηϲείδαϲ ἀγαθῶν ἔγκοτοϲ αἰὲν ἔχει: Ἔγκοτοϲ οὔν ἠ ἐπίμσνοϲ ὀργή.
155
119 Ἐγκώπαια: τὰ περιδέραια.
156
120 Ἐγκραγγάνειν: ἐμβοᾶν.
157
121 Ἐγκραγών: λόγοιϲ κατεξαναϲτάϲ, διαλοιδορηϲάμενοϲ. δοτικῇ
ϲυντάϲϲεται.
ϲυντάϲϲεται.
158
122 Ἐγκρατέϲτεροϲ. Θουκυδίδηϲ· τήν τε ἀρχὴν ἐγκρατεϲτέραν
159
ἐποίηϲα καὶ κατεϲτήϲαντο, καὶ αὐτοὶ ἐπὶ μέγα δυνάμεωϲ ἐχώρηϲαν.
160
123 Ἐγκράτεια: διάθεϲιϲ ἀνυπέρβατοϲ τῶν κατʼ ὀρθὸν λόγον ἢ ἕξιϲ ἀἡττητοϲ ἡδονῶν. ὅτι ἔϲτι δεικνύναι μεταλαβόνταϲ, ὡϲ ποτὲ
μὲν ὁ ϲπουδαῖοϲ οὐ ϲώφρων, μεταλαβόντα τὸν ϲώφρονα εἰϲ τὸν ἐγκρατῆ· εἰ γὰρ τοῦ μὲν ἐγκρατοῦϲ οὐ ϲυμφωνεῖ τὰ μέρη τῆϲ ψυχῆϲ πρὸϲ ἄλληλα, τοῦ δὲ ϲπουδαίου ϲυμφωνεῖ, οὐκ ἂν εἴη ὁ ϲπουδαῖοϲ ἐγκρατήϲ· ὥϲτε οὐδὲ ϲώφρων, εἰ ταὐτὸν ἡ ϲωφροϲύνη τῇ ἐγκρατείᾳ. πάλι δ’ αὖ δύναταί τιϲ δεικνύναι τὸν ϲπουδαῖον ἐγκρατῆ μεταλαβών
τὴν ἐγκράτειαν εἰϲ τὴν ϲωφροϲύνην, εἴ γε ὁ μὲν ϲπουδαῖοϲ ἐν ὁμολογίᾳ τῶν τῆϲ ψυχῆϲ δυνάμεων πρὸϲ ἀλλήλαϲ εἴη, ἡ δὲ τῶν τῆϲ ψυχῆϲ δυνάμεων πρὸϲ ἄλληλα ϲωφροϲύνη. οὕτω καὶ ὁ Δημοϲθένηϲ καταϲκευάϲαι βουληθείϲ, ὅτι μὴ δεῖ χάριν ἔχειν Φιλίππῳ ὑπὲρ ὧν ἔδωκε, μετέλαβε τὸ ἔδωκεν εἰϲ τὸ ἀπέδωκε· καὶ ὁ Θουκυδίδηϲ βου
ληθεὶϲ παροξῦναι τοὺϲ Ἀθηναίουϲ πρὸϲ τοὺϲ Μιτυληναίουϲ, τὴν ἀπόϲταϲιν αὐτῶν εἰϲ τὴν ἐπανάϲταϲιν μετέλαβε. καὶ ἡ ϲυνήθεια δὲ πλήρηϲ τῆϲ τοιαύτηϲ χρήϲεωϲ, μεταλαμβάνοντεϲ ἀεὶ τὰ ὀνόματα πρὸϲ τὰ ἐμφαντικώτατα, τὸ τέμνειν εἰϲ τὸ κατατέμνειν, τὸ ἐϲθίειν εἰϲ τὸ κατεϲθίει, τὸ μειδιᾶν εἰϲ τὸ γελᾶν· μεταλαμβάνουϲι δὲ καὶ τὸν
πανοῦργον εἰϲ τὸν φρόνιμον, τὸν δὲ τολμηρὸν εἰϲ τὸν ἀνδρεῖον, τὸν πρᾶον εἰϲ τὸν ἀργὸν καὶ ἀκίνητον, τὸν ἐλευθέριον εἰϲ τὸν ἄϲωτον, 161 162 163 164 τοὶ οἰκονομικὸν εἰϲ τὸν ἀνελεύθερον. οὕτω καὶ Καλλικλῆϲ ἐν τῷ Γοργίᾳ παρὰ τῷ Πλάτωνι τοὺϲ ϲώφροναϲ ἠλιθίουϲ μεταλαμβάνει. δεῖξαι δὲ θέλοντεϲ ὅτι ὁ ϲώφρων οὐκ ἔϲτιν ἐγκρατήϲ, μεταληψόμεθα τὸν ἐγκρατῆ εἰϲ τὸν αὐτοκρατοῦντα (τοῦτο γὰρ ϲημαίνει τὸ ὄνομα),
καὶ δείξαντεϲ ὅτι ἔνθα τὸ κρατοῦν, ἐνταῦθα καὶ κρατούμενόν τι ἔϲται, τὸ δὲ κρατούμενον ἀντιϲπῶν καὶ μαχόμενον κρατεῖται, ἔνθα δὲ τὸ μὲν κρατοῦν τὸ δὲ κρατούμενόν ἐϲτι τῆϲ ψυχῆϲ, οὐκ ἔϲτιν ἐνταῦθα ὁμολογία, ὁ δὲ ϲώφρων ὁμολογοῦντα ἔχει τὰ τῆϲ ψυχῆϲ μέρη πρὸϲ ἄλληλα. ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦϲ καὶ ἀκολάϲτου.
μὲν ὁ ϲπουδαῖοϲ οὐ ϲώφρων, μεταλαβόντα τὸν ϲώφρονα εἰϲ τὸν ἐγκρατῆ· εἰ γὰρ τοῦ μὲν ἐγκρατοῦϲ οὐ ϲυμφωνεῖ τὰ μέρη τῆϲ ψυχῆϲ πρὸϲ ἄλληλα, τοῦ δὲ ϲπουδαίου ϲυμφωνεῖ, οὐκ ἂν εἴη ὁ ϲπουδαῖοϲ ἐγκρατήϲ· ὥϲτε οὐδὲ ϲώφρων, εἰ ταὐτὸν ἡ ϲωφροϲύνη τῇ ἐγκρατείᾳ. πάλι δ’ αὖ δύναταί τιϲ δεικνύναι τὸν ϲπουδαῖον ἐγκρατῆ μεταλαβών
τὴν ἐγκράτειαν εἰϲ τὴν ϲωφροϲύνην, εἴ γε ὁ μὲν ϲπουδαῖοϲ ἐν ὁμολογίᾳ τῶν τῆϲ ψυχῆϲ δυνάμεων πρὸϲ ἀλλήλαϲ εἴη, ἡ δὲ τῶν τῆϲ ψυχῆϲ δυνάμεων πρὸϲ ἄλληλα ϲωφροϲύνη. οὕτω καὶ ὁ Δημοϲθένηϲ καταϲκευάϲαι βουληθείϲ, ὅτι μὴ δεῖ χάριν ἔχειν Φιλίππῳ ὑπὲρ ὧν ἔδωκε, μετέλαβε τὸ ἔδωκεν εἰϲ τὸ ἀπέδωκε· καὶ ὁ Θουκυδίδηϲ βου
ληθεὶϲ παροξῦναι τοὺϲ Ἀθηναίουϲ πρὸϲ τοὺϲ Μιτυληναίουϲ, τὴν ἀπόϲταϲιν αὐτῶν εἰϲ τὴν ἐπανάϲταϲιν μετέλαβε. καὶ ἡ ϲυνήθεια δὲ πλήρηϲ τῆϲ τοιαύτηϲ χρήϲεωϲ, μεταλαμβάνοντεϲ ἀεὶ τὰ ὀνόματα πρὸϲ τὰ ἐμφαντικώτατα, τὸ τέμνειν εἰϲ τὸ κατατέμνειν, τὸ ἐϲθίειν εἰϲ τὸ κατεϲθίει, τὸ μειδιᾶν εἰϲ τὸ γελᾶν· μεταλαμβάνουϲι δὲ καὶ τὸν
πανοῦργον εἰϲ τὸν φρόνιμον, τὸν δὲ τολμηρὸν εἰϲ τὸν ἀνδρεῖον, τὸν πρᾶον εἰϲ τὸν ἀργὸν καὶ ἀκίνητον, τὸν ἐλευθέριον εἰϲ τὸν ἄϲωτον, 161 162 163 164 τοὶ οἰκονομικὸν εἰϲ τὸν ἀνελεύθερον. οὕτω καὶ Καλλικλῆϲ ἐν τῷ Γοργίᾳ παρὰ τῷ Πλάτωνι τοὺϲ ϲώφροναϲ ἠλιθίουϲ μεταλαμβάνει. δεῖξαι δὲ θέλοντεϲ ὅτι ὁ ϲώφρων οὐκ ἔϲτιν ἐγκρατήϲ, μεταληψόμεθα τὸν ἐγκρατῆ εἰϲ τὸν αὐτοκρατοῦντα (τοῦτο γὰρ ϲημαίνει τὸ ὄνομα),
καὶ δείξαντεϲ ὅτι ἔνθα τὸ κρατοῦν, ἐνταῦθα καὶ κρατούμενόν τι ἔϲται, τὸ δὲ κρατούμενον ἀντιϲπῶν καὶ μαχόμενον κρατεῖται, ἔνθα δὲ τὸ μὲν κρατοῦν τὸ δὲ κρατούμενόν ἐϲτι τῆϲ ψυχῆϲ, οὐκ ἔϲτιν ἐνταῦθα ὁμολογία, ὁ δὲ ϲώφρων ὁμολογοῦντα ἔχει τὰ τῆϲ ψυχῆϲ μέρη πρὸϲ ἄλληλα. ὁ αὐτὸϲ λόγοϲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦϲ καὶ ἀκολάϲτου.
124 Ἐγκράτεια ϲωφροϲύνηϲ διαφέρει· ἡ μὲν γὰρ ϲωφροϲύνη
165
ἠρεμαίαϲ ἔχει τὰϲ ἐπιθυμίαϲ, ἡ δὲ ἐγκράτεια ϲφοδράϲ. ἐγκρατὴϲ λέγεται οὐ κατὰ ἀπάθειαν, ἀλλὰ διὰ τὸ πάϲχειν μέν, μὴ ἄγεϲθαι δὲ ὑπὸ τῶν παθῶν. καὶ Ἐγκρατήϲ, ὁ ἐπικρατέϲτεροϲ.
[125] 125 Ἐγκράτεια: ἡ τῶν κακῶν ἀποχή.
[127] 127 Ἐγκρἱνει: ϲυντάττει. οὔτι που τοὺϲ μὲν ἐγκρίνει, τοὺϲ δὲ
ἀποκρίνει.
ἀποκρίνει.
[128] 128 Ἐγκρίϲ: γλύκαϲμα ἐξ ἐλαίου ὑδαρέϲ.
[129] 129 Ἔγκριϲιϲ: ἱερὸϲ ἀγών.
[130] 130 Ἐγκρυφῆ.
[131] 131 Ἐγκρυφίαϲ: ἄρτοϲ ἐν ϲποδῷ κεκρυμμένοϲ. τὰ δὲ γ’ μέτρα
τῆϲ ϲεμιδάλεωϲ, ἐξ ὦν ὁ ἐγκρυφίαϲ ἐγίνετο, τὴν τριήμερον τοῦ ἄρτου τῆϲ ζωῆϲ ταφὴν ὑπαινίττεται.
τῆϲ ϲεμιδάλεωϲ, ἐξ ὦν ὁ ἐγκρυφίαϲ ἐγίνετο, τὴν τριήμερον τοῦ ἄρτου τῆϲ ζωῆϲ ταφὴν ὑπαινίττεται.
[132] 132 Ἐγκυκλήθητι· εἰ μὴ ϲχολὴν ἔχειϲ κατελθεῖν, ἐγκυκλήθητι,
169
τουτέϲτι ϲυϲτράφηθι. ἐγκύκλημα δὲ λέγεται μηχάνημα ξύλινον, τροχούϲ ἔχον, ὅπερ περιϲτρεφόμενον τὰ δοκοῦντα ἔνδον ὡϲ ἐν οἰκίᾳ πράττεϲθαι
καὶ τοῖϲ θεαταῖϲ ἐδείκνυεν. λέγει οὖν, ὅτι κἃν φανερὸϲ γενοῦ.
καὶ τοῖϲ θεαταῖϲ ἐδείκνυεν. λέγει οὖν, ὅτι κἃν φανερὸϲ γενοῦ.
[133] 133 Ἐγκύκλιον: ἁπανταχοῦ, καθολικόν. Εὐνάπιοϲ περὶ Καρίνου
170
φηϲί ἀλλ’ ἦν ἐγκύκλιον αὐτῷ καὶ πρόχειρον τὸ τὰ τοιαῦτα ἁμαρτάνειν.
171
172
173
174
176
τουτέϲτιν εἰϲ παῖδαϲ ὑβρίζειν. οἱ δὲ ἀξιώματοϲ ἀντιποιού μενοι τὴν ἐγκύκλιον ἐπαιδεύοντο παιδείαν. ἡ δὲ ἐγκύκλιοϲ παιδεία διὰ πάϲηϲ ἐχώρει παιδεύϲεωϲ καὶ ῥυθμοῦ καὶ παντὸϲ κινήματοϲ.
[134] 134 Ἐγκύκλιοϲ: ἡ ἐτήϲιοϲ τῶν χρημάτων δόϲιϲ. τοῦ δὲ Χαγάνου
177
τοῦ ἡγεμόνοϲ τῶν Ἀβάρων ἐξαιτοῦντοϲ τὸν ἐγκύκλιον πλοῦτον,
178 δν ἀν’ ἔτοϲ ἕκαϲτον παρὰ Ῥωμαίων ἐλάμβανον. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ ϲτρατηγὸϲ τὰϲ ἐγκυκλίουϲ διανομὰϲ τῶν χρημάτων αὐτοῖϲ ἐποιήϲατο. 179 Θεοφύλακτοϲ Σιμοκάτηϲ. καὶ αὖθιϲ· ἡ ἐγκύκλιοϲ τῶν χρημάτων 180 ἐπίδοϲιϲ τῷ Ῥωμαικῷ ἐχεῖτο ϲυντάγματι. Ἐγκύκλια λέγεται καὶ τὰ ποιητικά.
178 δν ἀν’ ἔτοϲ ἕκαϲτον παρὰ Ῥωμαίων ἐλάμβανον. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ ϲτρατηγὸϲ τὰϲ ἐγκυκλίουϲ διανομὰϲ τῶν χρημάτων αὐτοῖϲ ἐποιήϲατο. 179 Θεοφύλακτοϲ Σιμοκάτηϲ. καὶ αὖθιϲ· ἡ ἐγκύκλιοϲ τῶν χρημάτων 180 ἐπίδοϲιϲ τῷ Ῥωμαικῷ ἐχεῖτο ϲυντάγματι. Ἐγκύκλια λέγεται καὶ τὰ ποιητικά.
181
135 Ἔξγκυκλον: ἱμάτιον. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐγώ γʼ ἃν κἄν εἴ με
182
χρεῖʼ ᾒ τοῦγκυκλον τουτὶ καταθεῖϲαν. καὶ ἀλλαχοῦ· φέρ ἔγκυκλον τουτὶ λάμβανʼ ἀπὸ τῆϲ κλινίδοϲ. καὶ δῆλον, ὡϲ τὸ μὲν ἔγκυκλόν ἐϲτιν ἱμάτιον, ὁ δὲ κροκωτὸϲ ἔνδυμα.
184
137 ἐγκυρῆϲαι: ἀντὶ τοῦ ἐντυχεῖν. οὕτωϲ Κρατῖνοϲ.
185
138 ἐγκύρτια: τὰ ἐν τοῖϲ κύρτοιϲ ἐνυφάϲματα. Πλάτων δὲ χρῆται ἐν Τιμαίῳ ἐπὶ τῆϲ φάρυγγοϲ τῇ λέξει.
[139] 139 Ἐγκυτί: ἀντὶ τοῦ ἐγγύϲ. οὕτωϲ Καλλίμαχοϲ.
187
141 ἐγγλωττογάϲτωρ. ἐγγλωττογάϲτορεϲ, οἱ ἀπὸ τῆϲ
188
γλώττηϲ βιοτεύοντεϲ, ὡϲ Ἐγχειρογάϲτορεϲ, οἱ ἀπὸ τῶν χειρῶν.
189
142 ἐγγλωττοτυπεῖν: τὴν γλῶτταν ψοφεῖν τὰ κατορθώματα καὶ ϲεμνολογεῖ τὰ ἐκείνων κατορθώματα καὶ ἀεὶ ἐπὶ τῆϲ γλώττηϲ ἔχειν.
[146] 146 Ἐγνωϲμένον: βεβουλημένον. ὁ δὲ φράζει, ὡϲ ἐγνωϲμένον
198
αὐτῷ εἴη ἔτι νυκτὸϲ ἐμβαλεῖν εἰϲ τοὺϲ πολεμίουϲ.
[148] 148 ἔγωγε: κατὰ ε τρόπουϲ διαιρεῖται ϲύνθεϲιϲ ἀπὸ παραθέϲεωϲ· κατὰ τόνον, κατὰ γραφήν, κατὰ πνεῦμα, κατὰ εἰϲβολὴν μορίου, κατὰ διάλεκτο. κατὰ τόνον ὥϲπερ τὸ πάροδοϲ· κατὰ γραφὴν ὥϲπερ
τριϲχίλιοι· κατὰ πνεῦμα ὡϲ ἔνεϲτι καὶ ἔξεϲτι· κατὰ εἰϲβολὴν μορίου ὡϲ τό, ὑϲεὶ χνοῦϲ· κατὰ διάλεκτον ὥϲπερ ἔγωγε.
τριϲχίλιοι· κατὰ πνεῦμα ὡϲ ἔνεϲτι καὶ ἔξεϲτι· κατὰ εἰϲβολὴν μορίου ὡϲ τό, ὑϲεὶ χνοῦϲ· κατὰ διάλεκτον ὥϲπερ ἔγωγε.
[149] 149 ἐγώγυον: ἀρχαῖον. Ὠγύγιον, τὸ ἀρχαῖον.
[150] 150 Ἐγῷδα: ἐγὠ γινώϲκω. περὶ Αἰϲχύλου· ἐγῷδα τοῦτον καὶ
201
διέϲκεμμαι πάλαι, ἄνθρωπον ἀγριοποιόν.
151 ἐγὼ δὲ καὶ ϲὺ ταὐτὸν ἕλκομεν ζυγόν: ἐπὶ τῶν ὅμοια Ρror. καὶ παραπλήϲια παϲχόντων.
[152] 152 ἐγ δ’ ὁ πάντα κωφὸϲ δ πάντʼ ἄϊδριϲ κατημέληϲα
202
ἀντὶ τοῦ ὁ ἀναίϲθητοϲ.
[153] 153 Ἐγῷμαι: ἀντὶ τοῦ ἐγὼ οῖμαι.
154 Ἐγὼ μὲν ἐκ τοῦ καλοῦ εἰϲ καὶ.ὸν μετήνεγκα: ἐκ τοῦ
203
κιθαρῳδικοῦ καλοῦ ὄντοϲ εἰϲ τὸ τραγικόν. ἐπὶ τῶν ὁμοίωϲ τι πραττόντων.
[155] 155 Ἐγὼ ποιήϲω πάντα κατὰ Νικ όϲτρατον: ὁ Νικόϲτρατοϲ
204
οὗτοϲ κωμῳδίαϲ ἦν ὑποκριτὴϲ δοκῶν κάλλιϲτα ὑποκεκρίϲθαι.
156 Ἐγώ ϲου ὀναίμην: ἐγώ ϲου ἀπολαύϲω.
[157] 157 Ἐγγώνιοϲ τράπεζα: ἡ μὴ ϲτρογγύλη καὶ μὴ ἄγαν περιφερήϲ.
205
ἐν τῷ ϲυνδείπνῳ τῷ τοῦ Μαικήνα τράπεζα ἐγγώνιοϲ ἦν ὑπὸ τῇ
206
207
208
κλιϲίᾳ, τὸ μέγεθοϲ μεγίϲτη καὶ κάλλοϲ ἄμαχοϲ· καὶ οἷα εἰκὸϲ ἐπήνουν ἄλλοι ἄλλωϲ αὐτήν. ὁ δὲ Ἰόρτιοϲ οὐκ ἔχων ὅτι παρʼ ἑαυτοῦ τερατεύϲαϲθαι, ϲιγῆϲ γενομένηϲ, ἐκεῖνο δὲ οὐκ ἐννοεῖτε, ὠ φίλοι ϲυμπόται, ὡϲ ϲτρογγύλη ἐϲτὶ καὶ ἄγαν περιφερήϲ. ἐπὶ τοίνυν τῇ ἀκράτῳ κολακείᾳ, ὡϲ τὸ εἰκόϲ, γέλωϲ κατερράγη. Πλοιύταρχοϲ.
210
158 ἐ γρήγορεν: ἔνηφεν.
211
159 Ἐγρήγοροϲ: ὁ νηφάλεοϲ.
212
160 Ἐγρήγοροι: ἄγγελοι. οἱ τοῦ Σὴθ υἱο.
213
161 ἐγρηγορώϲ: ἄγρυπνοϲ διατελῶν.
214
162 ἔγρ ρυπε· ϲειϲμόϲ, φηϲί, γέγονε, καὶ ἔγρυπεν ἡ γῆ. Μελάνθιοϲ. καὶ ζήτει
ἐν τῷ γρυπάνιον
ἐν τῷ γρυπάνιον
215
163 Ἐγγύη: ἡ ἀϲφαλὴϲ ἀντιποὶηϲιϲ καὶ ϲταθηρά. ἀπὸ τοῦ γῆ, γύη, καὶ ἐγγύη. καὶ γὰρ ἡ γῆ τῶν ἄλλων ϲτοιχείων παγιωτέρα.
216
164 Ἐγγύη: ἡ περί τινοϲ ἀναδοχή.
217
165 ἐγγυήϲαϲθαι· αἰτιατικῆ. μνηϲτεύϲαϲθαι. καὶ Ἐγγυητὴ
218 γυνή, ἡ μεμνηϲτευμένη. Προκόπιοϲ· ἡ δὲ ἐγγυητὴ ὕϲτερον Βελιϲαρίῳ γυνὴ γέγονεν ἤδη παίδων μήτηρ γενομένη πολλῶν. εὐθὺϲ οὖν ἠξίου μοιχεύτρια τὸ ἐξῆϲ εἶναι.
218 γυνή, ἡ μεμνηϲτευμένη. Προκόπιοϲ· ἡ δὲ ἐγγυητὴ ὕϲτερον Βελιϲαρίῳ γυνὴ γέγονεν ἤδη παίδων μήτηρ γενομένη πολλῶν. εὐθὺϲ οὖν ἠξίου μοιχεύτρια τὸ ἐξῆϲ εἶναι.
219
166 ἐγγύθετοϲ: ὁ προϲεδρεύων τόποϲ.
220
167 Ἐγγυθήκη: ϲκεῦόϲ τι πρὸϲ τό κρατῆραϲ ἢ λέβηταϲ ἢ τι τοίου
τὸ οὐκ ἀλλότριον ἐπικεῖϲθαι ἐπιτήδειον εἶναι.
τὸ οὐκ ἀλλότριον ἐπικεῖϲθαι ἐπιτήδειον εἶναι.
221
168 ἔγγυον: ἀϲφαλέϲ. καὶ ἔγγυοϲ, ὁ ἐγγυητήϲ. καὶ ἐγ γυωμένη, ἀϲφαλιζομένη. Πιϲίδηϲ· νῦν πανϲέληνοϲ ἡ ϲελήνη λαμπέτω, τοῦ Χοϲρόου λήγοντοϲ, ἐγγυωμένη Πέρϲαϲ τὸ λοιπὸν μὴ θετουργεῖν τὴν κτίϲιν.
222
169 ἐγγυῶ· δοτικῇ. ἐκδίδωμι.
223
170 ἐγγυώμεθα: ἀντιφωνοῦμεν. Ἐγγυῶμαί ϲοι δὲ ἀντιφωνῶ.
172 ἐγχαών: ὰνών ἀντὶ τοῦ καταγελάϲαϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ϲὺ
229
δ' ἐγχανὼν τεθνήξῃ. καὶ αὖθιϲ· οὐ γὰρ ἡμῶν γε ϲγρατηγῶν ἐγχανεῖτ ται τῇ πόλει, ἀλλὰ πλείτω χωρὶϲ αὐτὸϲ ἐϲ κόρακαϲ.
[173] 173 ἔγγεα: δόρατα.
174 Ἐγχέλειϲ θηρώμενοϲ: ἐπὶ τῶν διὰ κέρδοϲ ἴδιον ταραχὰϲ
230
ποιούτων. ὅταν γἀρ τὸ ὕδωρ καταϲτῇ, οὐδὲν λαμβάνουϲιν· ὅτε δὲ ἄνω καὶ κάτω τὸ ὕδωρ ταράξουϲιν, αἱροῦϲι καὶ λαμβάνουϲιν. οὕτω καὶ οὑτοι ταράττοντεϲ τὴν πόλιν.
[175] 175 ἔγχελυϲ: Ἀττικῶϲ. παρὰ Βοιωτοῖϲ δὲ ἔγχελιϲ.
176 ἐγχεϲίμοροϲ: ὁ πολεμιϲτήϲ.
[177] 177 ἔγχει: ἔμβαλε.
[178] 178 ἐγχεία. ἀντιβίων τε πολλάκιϲ ἐγχείην γευϲαμένην χολάδων.
[179] 179 ἐγχεῖν: ἐγκεράϲαι. Ξενοφῶν· δ δὲ τοῖϲ νεανίϲκοιϲ ἐγχεῖν ἐκέλευϲε εὔχεϲθαί τε τοῖϲ θεοῖϲ. ἢ ἀντὶ τοῦ ϲπεῖϲαι.
[181] 181 ἐγχειρογάϲτορεϲ: οἱ ἀπὸ χειρῶν ζῶντεϲ.
[182] 182 ἐγχειρῶ ἐγώ· δοτική. ἐγχειρίζω δὲ ἕτερον. καὶ ἐγχει
233
ῥιζῶ δοτικῇ.
[184] 184 ἔγχοϲ: ἀλληγορικῶϲ παρὰ Σοφοκλεῖ ἡ βοήθεια, παρὰ τὸ
235
ἔχεϲθαι. οὐδὲ νῷ φροντίδοϲ ἔγχοϲ. οἷον οὐκ ἔϲτι τῷ νῷ φροντίδοϲ ἔγχοϲ, τουτέϲτι βουλῆϲ καὶ προμηθείαϲ ἔργον.
[186] 186 ἐγχρίπτεται: ἐγγίζει. τοῖϲ δὲ κριοῖϲ, ὁπότ’ ἐπιφέροιντο,
238
ἐπέβαλλον βάρη, ὡϲ ἐγχριπτομένοιϲ ὀλλύοιτο ἡ βία.
243
187 Ἐγχρίπτων: προϲπελάζων, προϲτρίβων.
246
189 Ἐγχρονίζω· δοτικῇ.
247
190 Ἐγχρόνων: οὐ πρὸ πολλοῦ χρόνου ϲυντεθειϲῶν. Ἀππιανόϲ·
κατεφρόου τῶν ϲπονδῶν ἔτι ἐγχρόνων οὐϲῶν.
κατεφρόου τῶν ϲπονδῶν ἔτι ἐγχρόνων οὐϲῶν.
248
191 ἐγχυτρὶϲτριαι: αἱ τὰϲ χοὰϲ τοῖϲ τετελευτηκόϲιν ἐπιφέρουϲαι. Μίνωϲ ἢ Περὶ νόμου. ἔλεγον δὲ καὶ τὸ βλάψαι καταχυτρίϲαι, ὡϲ Ἀριϲτοφἀνηϲ ἐγχυτριϲτρίαϲ δὲ λέγεϲθαι καὶ ὅϲαι τοὺϲ ἐναγεῖϲ καθαίρουϲ οἶμα ἐπιχέουϲαι ἱερείου, καὶ τὰϲ θρηνητρίαϲ, ἔτι γε μὴν
καὶ τὰϲ μαίαϲ τὰϲ ἐκτιθείϲαϲ ἐν χύτραιϲ τὰ βρέφη.
καὶ τὰϲ μαίαϲ τὰϲ ἐκτιθείϲαϲ ἐν χύτραιϲ τὰ βρέφη.
249
192 ἐδάιϲεν: ἐμέριϲεν.
250
193 ἐσάμη: ἐδαμάϲθη.
251
194 ἐδάϲαντο: διεμερίϲαντο.
[196] 196 ἐδαϲτινόϲ.
253
197 ἐ δαιϲεν: εὐώχηϲεν.
254
198 ἐ δαίϲατο: κατέφαγεν.
255
199 ἐδέατροϲ: τὸ μὲν ὄνομα ἑλληνικόν, ἡ δὲ χρεία Περϲική. ἦν δὲ προγεύϲτηϲ τὸ πρῶτον καὶ προήϲθιε τοῦ βαϲιλέωϲ εἰϲ ἀϲφάλειαν.
ὕϲτερον δὲ ἐνομίϲθη ἐδέατρον καλεῖν τὸν ἐπιϲτάτην τῆϲ ὅληϲ διακονίαϲ καὶ παραϲκευῆϲ.
ὕϲτερον δὲ ἐνομίϲθη ἐδέατρον καλεῖν τὸν ἐπιϲτάτην τῆϲ ὅληϲ διακονίαϲ καὶ παραϲκευῆϲ.
256
200 ἐδεδίεϲαν: ἐφοβήθηϲαν. καὶ ἐ δεδίζειν.
257
201 ἐδεδίϲκετο: ἐξεφόβει.
259
203 ἐδέδμητο: ψκοδόμητο.
205 δέκαζε πολλούϲ: ἐδωροδόκει πολλούϲ.
[206] 206 ἐσἐμ: ό ἐν γῇ παράδειϲοϲ.
[207] 207 ἐδεϲα: πόλιϲ Συρίαϲ· εἰϲ ἢν ἀφικομένῳ Τραιανῷ ὺπαντιάζει
265
πρὸ τῆϲ πόλεωϲ Αὔγαροϲ ἵππουϲ τε δῶρ’ ἄγων ν καὶ ϲ΄ καὶ τοὺϲ
καταφράκτουϲ θώρακαϲ ίππεῦϲι καὶ τοῖϲ ἵπποιϲ ν' καὶ ϲ΄ καὶ βέλη ἑξακιϲμύρια. ὁ δὲ Τραιανὸϲ γ’ λαβὼν θώρακαϲ τἄλλα ξύμπαντα αὐτὸν ἔχειν ἐκέλευϲεν.
καταφράκτουϲ θώρακαϲ ίππεῦϲι καὶ τοῖϲ ἵπποιϲ ν' καὶ ϲ΄ καὶ βέλη ἑξακιϲμύρια. ὁ δὲ Τραιανὸϲ γ’ λαβὼν θώρακαϲ τἄλλα ξύμπαντα αὐτὸν ἔχειν ἐκέλευϲεν.
[208] 208 ἐδεϲηνόϲ: ἀπὸ πόλεωϲ ἐδέϲηϲ. παρὰ τῷ Ἡρωδιανῷ δὲ διὰ
266
τοῦ η.
209 ξδεϲιν: ὶεροῖϲ. ἐκ τῆϲ Ἐ δοϲ εὐθείαϲ.
[210] 210 ἐσ δ εϲτὰ κρέατα: τὰ τρωγόμενα.
[211] 211 ἐσεϲτή: βρωτή.
[212] 212 ξδεύετο: ἐνδεὴϲ ἐγίνετο. ἐν ἑτέρῳ, ἐκορέννυτο, εὐφραίνετο,
267
ἐβρέχετο.
213 ἔσ ει: ἔπρεπεν.
[214] 214 ἐσ είματο: κατεϲκεύαϲεν. ἐκ τοῦ δέμω, τὸ καταϲκευάζω.
[216] 216 ἐσεἰναζον: δεινῶϲ ἔφερον.
[217] 217 ἐδεινολόγουν: ἐϲχετλίαζον. οἱ δὲ ἐδεινολόγουν ἐπὶ τῇ τοῦ
271
βαϲιλέωϲ ῥᾳθυμίᾳ. καὶ ἐδεινοπάθουν, ἀντὶ τοῦ δεινὰ πεπονθέαι ἔλεγον. διὸ πρὸϲ ἀλλήλουϲ ἐδεινοπάθουν, εἰ γυναικῶν τρόπον
γυμνώϲουϲιν ἑαυτοὺϲ ὅπλων.
γυμνώϲουϲιν ἑαυτοὺϲ ὅπλων.
[218] 218 ἔσ εῖ ξεν: ὑπέδειξεν.
[219] 219 ἔσειραν: ἐξέρειραν. ἔσ ηραν δὲ ἀντὶ τοῦ ἔτυψαν διὰ
277
221 Ἐδεῖτ ο: ἐδέετο τοῦ θεοῦ. ϲημαίνει δὲ καὶ τὸ ἐδεϲμεῖτο.
278
222 Ἔδη: τὰ ἱερά. τὰ ἐδάφη. ἐκ τοῦ ἔθοϲ.
279
223 Ἐδηδοκώϲ: καταφαγών. καὶ ἐσήδοκα καὶ ἐ δηδώϲ.
280
224 ἐδηλήϲαντο: ἔβλαψαν.
281
225 ἐδήμευϲαν: δημόϲιον ἐποίηϲαν. καὶ ἐκράτηϲεν ὁ φθόνοϲ, καὶ
τὴν οὐϲίαν ἐδήμευϲαν αὐτῷ. ὁ δὲ ὑπεξαιρεῖται χρυϲίου 1 τάλαντα.
τὴν οὐϲίαν ἐδήμευϲαν αὐτῷ. ὁ δὲ ὑπεξαιρεῖται χρυϲίου 1 τάλαντα.
282
226 ἐ δημοϲίωϲαν: δημόϲιον ἐποίηϲαν. ὁ δὲ Θευδέριχοϲ ἐπὶ
283
Ζήνωνοϲ ἐδημοϲιώθη χιλίαϲ καμήλουϲ προπέμψαϲ χρυϲίου καὶ ἀργυ
284
ρίου. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ Αἰϲχίνηϲ, ἐπειδὴ ϲυναίρων ἐν δίκῃ τινὶ διέφθειρε τοὺϲ δικαϲτάϲ, ἐμβληθεὶϲ ἄμα αὐτοῖϲ ἐν δεϲμωτηρίῳ καί κώνειον πιὼν ἀπέθανε, καὶ
τὰ πράγματα αὐτῶν ὡϲ ἀτέκνων ἐδημοϲιώθη.
τὰ πράγματα αὐτῶν ὡϲ ἀτέκνων ἐδημοϲιώθη.
285
227 ἐδημώθη: ἐν τῷ δήμῳ διεδόθη, δῆλοϲ πᾶϲιν ἐγένετο. οὕτωϲ Δίων ἐν Ῥωμαϊκῶν ἑπτακαιδεκάτῳ· καί τιϲ λόγοϲ περὶ αὐτῶν τοιόϲδε ἐδημώθη.
287
229 ἐδήουν: παρὰ Θουκυδίδη ἀντὶ τοῦ διέκοπτον, διέφθειρον.
288
ἄπαϲαν κατεδῄουν τὴν ἀνατολικὴν χώραν. καὶ ἐ δήωϲαν, ὁμοίωϲ.
289
230 ἔσδηϲα: ἐδέϲμευϲα.
290
231 ἐδητύοϲ: βρώϲεωϲ.
291
232 ἐδιδαξάμην: ἐπαιδευϲάμην διʼ ἑτέρου, αὐτὸϲ ἐπιμεληθεὶϲ τούτου.
παθητικὸν ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ. δύναται εἶναι μεϲότητοϲ Ἀττικῶϲ, ἀντὶ τοῦ ἐξεπαίδευϲα.
παθητικὸν ἀντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ. δύναται εἶναι μεϲότητοϲ Ἀττικῶϲ, ἀντὶ τοῦ ἐξεπαίδευϲα.
292
233 ἐδἰδαξεν: ἔπειϲεν, ἠρέθιϲεν. ἐδίδαξεν αὐτοὺϲ ἀνάγκη κατα ϲκηνῆϲαι, οὗ πρῶτον εἶδον κώμαϲ.
294
235 ἐδίδοϲαν.
295
236 ἐδικανόωντο: ἐδεξιοῦντο.
296
237 ἐδικαίου: δίκαιον εἶναι ἔλεγε. καὶ μὴ τὴν βαϲιλείαν ἑαυτῷ ἀποδίδωϲί τιϲ, ἀλλὰ τοῦ γε ἀπαλλάϲϲεϲθαι κύριοϲ ἐδικαίου εἶναι
297
298
299
300
αὐτόϲ. Ἀππιανόϲ· Σύφαξ δὲ τῶν γινομένων πυνθανόμενοϲ ἐπεχείρει
301
διαιτᾶν διαλύϲειϲ καὶ ἐδικαίου μήτε Ῥωμαίουϲ Λιβύηϲ μήτε Καρχηδονίουϲ Ἰταλίαϲ ἐπιβαίνειν ἐπὶ πολέμῳ. ἦν δέ τιϲ ἀπειθῇ, τοῖϲ πειθομένοιϲ ἔφη ϲυμμαχήϲειν. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ Μάρκιοϲ ἀντιλέγειν
302
μὲν πρὸϲ οὐδὲ ξν αὐτῶν ἐδικαίου. ἐδ δικαίου τοίνυν ἀντὶ τοῦ ἔκριε, δίκαιον εἶναι ἐνόμιζεν.
μὲν πρὸϲ οὐδὲ ξν αὐτῶν ἐδικαίου. ἐδ δικαίου τοίνυν ἀντὶ τοῦ ἔκριε, δίκαιον εἶναι ἐνόμιζεν.
[238] 238 ἐδ δικαιώθ ηϲαν: δίκαιοι ἐκρίθηϲαν. ϲημαίνει δὲ καὶ τὸ ἐναντίο,
303
κατεδικάϲθηϲαν δικαίωϲ. Δίων ἐν Ῥωμαῖκοῖϲ πεντεκαιδεκάτῳ· ἔκ τε γὰρ τῆϲ ἀπὸ τοῦ πάνυ ἀρχαίου ἀξιώϲεωϲ καὶ ἐκ τῆϲ παλαιᾶϲ
πρὸϲ τοὺϲ Ῥωμαίουϲ φιλίαϲ οὐκ ἤνεγκαν δικαιωθέντεϲ, ἀλλ’ ἐπεχείρηϲαν καὶ οἱ Καμπανοὶ τοῦ Φλάκκου καὶ οἱ Συρακούϲιοι τοῦ Μαρκέλλου κατηγορῆϲαι, κατεδικαιώθηϲαν ἐν τῷ ϲυνεδρίῳ. πολλαχοῦ δὲ οὗτοϲ κέχρηται τῇ λέξει ταύτῃ ἐπὶ τοῦ εἰρημένου ϲημαινομένου, ὡϲ καὶ ἐν τῷ ις΄ πάντεϲ ἀποθανεῖν ἐϲτε ἄξιοι· οὐ μέντοι καὶ ἐγὼ πάνταϲ ὑμᾶϲ
θανατώϲω, ἀλλ’ ὀλίγουϲ μέν, οῦϲ καὶ ϲυνείληφα ἤδη, δικαιώϲω, τοὺϲ δὲ ἄλλουϲ ἀφίημι. καὶ ἀλλαχοῦ δὲ πολλαχοῦ ὁμοίωϲ.
πρὸϲ τοὺϲ Ῥωμαίουϲ φιλίαϲ οὐκ ἤνεγκαν δικαιωθέντεϲ, ἀλλ’ ἐπεχείρηϲαν καὶ οἱ Καμπανοὶ τοῦ Φλάκκου καὶ οἱ Συρακούϲιοι τοῦ Μαρκέλλου κατηγορῆϲαι, κατεδικαιώθηϲαν ἐν τῷ ϲυνεδρίῳ. πολλαχοῦ δὲ οὗτοϲ κέχρηται τῇ λέξει ταύτῃ ἐπὶ τοῦ εἰρημένου ϲημαινομένου, ὡϲ καὶ ἐν τῷ ις΄ πάντεϲ ἀποθανεῖν ἐϲτε ἄξιοι· οὐ μέντοι καὶ ἐγὼ πάνταϲ ὑμᾶϲ
θανατώϲω, ἀλλ’ ὀλίγουϲ μέν, οῦϲ καὶ ϲυνείληφα ἤδη, δικαιώϲω, τοὺϲ δὲ ἄλλουϲ ἀφίημι. καὶ ἀλλαχοῦ δὲ πολλαχοῦ ὁμοίωϲ.
[239] 239 Ἐ δικαίωϲαχ: ἀντὶ τοῦ κατέκριναν. οἱ δὲ Ῥωμαῖοι καταγαγόντεϲ
304
αὐτὸν ἐδικαίωϲαν θανάτῳ.
[240] 240 Ἐδίνευον: κύκλῳ περιῇεϲαν, ὠρχοῦντο.
241 Ἐ δίωϲεν: ἐξέωϲεν, ἐδίωξεν.
[242] 242 δἰψηϲαν: ἐπεθύμηϲαν. ὁ δὲ ἐλευθερῶϲαι τὴν πατρίδα
305
ἐδίψηϲε.
[243] 243 ἔδνα: τὰ διδόμενα δῶρα ὑπὸ τοῦ γαμοῦντοϲ τῇ γαμουμένῃ.
[244] 244 Ἐδναία: ἡ καθέδρα.
[246] 246 Ἐδοκίμαϲαν: προέκριναν, ἐκύρωϲαν. πολλῶν δὲ ῥηθέντων εἰϲ
309
ἑκάτερα λόγων οἱ πλείουϲ γνῶναι τὴν προτέραν ἐδοκίμαϲαν.
247 ἔσοξεν: εἰϲ ὑπόληψιν ἦλθεν.
314
249 ἔδοϲ: ἔδαφοϲ, ἔδραϲμα. ἱερόν, ναόϲ. τό τε τῆϲ τύχηϲ ἔθοϲ
315
τὸ πάτριον προϲκυνήϲαϲ τὴν ἐπάνοδον αἰτεῖ.
316
250 ἐδόϲ: ὁ φαγᾶϲ.
[251] 251 ἔδοϲαν δίκην.
318
253 ἐσωδή: βρῶϲιϲ. τροφή.
319
254 ἐδωδίμων: βρωϲίμων. ἐπείπερ οὖν τὴν προπαραϲκευὴν
320
αὐτοῦ ἀγνοοῦντεϲ οὐδὲν ἐδώδιμον ἐποηϲαν ἐν ἀποθέτῳ, λυπρᾶϲ οὔϲηϲ αὐτῶν τῆϲ γῆϲ, καὶ πάϲηϲ ἀθρόον ἀγορᾶϲ διακλειϲθέντεϲ.
324
256 Ἑδωλιάϲαι: ϲυγκαθίϲαι.
325
257 Ἐ δωλιάϲαι καὶ Ἰκριῶϲαι: ἑκατέρῳ αὐτῶν ἐχρήϲαντο. τὸ μὲν οὖν ἑδωλιάϲαι οἷον ϲυνθεῖναι ἔκ τινων ξύλων ἀπλῶϲ πρὸϲ τόπον
τινὰ ϲυντιθέντων, τὸ δὲ ἰκριῶϲαι δύναιτ’ ἂν καὶ ὡϲ κοινότερον λεχθὲν νοεῖϲθαι· πολλοὶ γὰρ τῶν ἰδιωτῶν ἰκρίαϲ καλοῦϲι τὰϲ ἐκ τῶν μακρῶν ξύλων ϲυντιθεμέναϲ ϲτέγαϲ ὑπὸ ϲτέγαιϲ ἑτέραιϲ. καὶ 326 Ἑδωλίοιϲι παρὰ Ἡροδότῳ ὑποϲτρώμαϲι νηόϲ. Σοφοκλῆϲ· ἄκροιϲιν 327 ἥδῃ ναυτικοῖϲ ἑδωλίοιϲ πυρὸϲ φλέγοντοϲ.
τινὰ ϲυντιθέντων, τὸ δὲ ἰκριῶϲαι δύναιτ’ ἂν καὶ ὡϲ κοινότερον λεχθὲν νοεῖϲθαι· πολλοὶ γὰρ τῶν ἰδιωτῶν ἰκρίαϲ καλοῦϲι τὰϲ ἐκ τῶν μακρῶν ξύλων ϲυντιθεμέναϲ ϲτέγαϲ ὑπὸ ϲτέγαιϲ ἑτέραιϲ. καὶ 326 Ἑδωλίοιϲι παρὰ Ἡροδότῳ ὑποϲτρώμαϲι νηόϲ. Σοφοκλῆϲ· ἄκροιϲιν 327 ἥδῃ ναυτικοῖϲ ἑδωλίοιϲ πυρὸϲ φλέγοντοϲ.
328
258 ἐδώμ: ὄνομα κύριον.
329
259 ἐδων: ἐϲθίων.
330
260 ἐδωρεῖτο: δώροιϲ ἐτίμα. ἐδωρεῖτο δ’ ἐϲθῆτι καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ κειμηλίοιϲ.
331
332
333
334
335
261 Ἐδωρήϲατο: ἐφιλοφρονήϲατο. τὰ περιττὰ τῶν ὅπλων τοῖϲ
ἐπιτηδείοιϲ προϲανέδωκε, τιϲὶ δὲ τῶν ἡγεμόνων ϲκηνὰϲ ἐδωρήϲατο τῶν ἐπιτηδείων· καθόλου δὲ πᾶν τὸ πρόϲφορον ἐπειρᾶτο ποιεῖν ἑκάϲτοιϲ.
ἐπιτηδείοιϲ προϲανέδωκε, τιϲὶ δὲ τῶν ἡγεμόνων ϲκηνὰϲ ἐδωρήϲατο τῶν ἐπιτηδείων· καθόλου δὲ πᾶν τὸ πρόϲφορον ἐπειρᾶτο ποιεῖν ἑκάϲτοιϲ.
263 Ἔδρα: καὶ ὁ ϲφιγκτὴρ τῶν ἀνθρώπων. καὶ τοῦτό φηϲιν ὁ προφήτηϲ· καὶ ἐπάταξε τοὺϲ ἐχθροὺϲ αὐτοῦ εἰϲ τὰ ὀπίϲω, τῆϲ ἔδραϲ
339
τὸ πάθοϲ ϲημαίνουϲα· ϲεμνότερον δὲ τοῦτο εἴρηκεν εἰπών, εἰϲ τὰ ὀπίϲω. ὅτι ξδραι λέγονται αἱ ϲέλλαι, ϲελλάρια, ϲωτήρια.
[264] 264 Ἐδραν: τὴν μονὴν εἴρηκεν έ Θοιυκυδίδηϲ. καλοῦϲι καὶ τὸ
340
μέροϲ τοῦ ϲώματοϲ ὡϲ ἡμεῖϲ ἔδραν.
μέροϲ τοῦ ϲώματοϲ ὡϲ ἡμεῖϲ ἔδραν.
[266] 266 Εδραϲεν: ἐποίηϲεν, ἐκάθιϲεν.
[268] 268 Ἑ δριόωντο: ἐκαθέζοντο.
[269] 269 Ἑ δρῖται: οἰκέται. ἀπὸ τοῦ καταφεύγειν ἐπὶ τὴν ἑϲτίαν.
[270] 270 Ἐύνα τὸ ἢ ἡδύνατο.
[271] 271 Ἔ ἐ: ἐπίρρημα ϲχετλιαϲτικόν.
[273] 273 Ἐέλδωρ: ἐπιθύμημα, βούλημα.
[274] 274 Ἔεϲτο: ἐνεδέδυτο.
[275] 275 Ἔέϲχατοϲ: ὁ ἔϲχατοϲ.
[276] 276 Ἐετῶϲ: εὐχερῶϲ.
277 Ἐζεκίαϲ, βαϲιλεὺϲ Ἰερουϲαλήμ, υἱὸϲ Ἄχαζ, ἁπάντων εὐϲεβέϲτε ροϲ. οὐ γὰρ μόνον τὰ εἴδωλα κατέϲκαψε καὶ τὰϲ ϲτήλαϲ αὐτῶν ϲυέτριψεν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖϲ ὑψηλοῖϲ καθεῖλε καὶ τὰ ἄλϲη κατ έκοψε καὶ τὸν ὄφιν, ὃν ἐκρέμαϲε Μωυϲῆϲ (ἔτι γὰρ αὐτῷ πάντεϲ
353
354
355
ἐθυμίων) μετὰ λοιπῶν βδελυγμάτων ἠφάνιϲε τούϲ τε Ἰουδαίουϲ εἰδωλολατροῦνταϲ ἐτιμωρεῖτο ἐκκόπτων τὰ μνημόϲυνα καὶ λείψανα τῆϲ ἀθεότητοϲ. τοϲοῦτον γἀρ θεοϲεβείαϲ ἀφεϲτήκεϲαν ὡϲ ὄπιϲθεν τῶν θυρωμάτων ζωγραφεῖν τὰ εἴδωλα καὶ προϲκυνεῖν, ἴν, εἴ τινεϲ τῶν παρ’ Ἐζεκίου ἐρευνῷεν, ἀνοιγνυμένων τῶν θυρῶν, ϲκέποιτο τὰ
βδελύγματα. καὶ μόνοϲ ἐβαϲίλευϲεν Ἰουδαίαϲ κατὰ προαίρεϲιν θεοῦ. φέρεται δέ τι καὶ τοιοῦτον. ἦν Σολομῶνι βίβλοϲ ἰαμάτων πάθουϲ πανπόϲ, ἐγκεκολαμμένη τῇ τοῦ ναοῦ φλιᾷ. ταύτην ἐξεκόλαψεν Ἐζεκίαϲ, οὐ προϲέχοντοϲ τοῦ λαοῦ τῷ θεῷ διὰ τὸ τὰϲ θεραπείαϲ τῶν παθῶν ἐνθένδε τοὺϲ πάϲχονταϲ αὐτοὺϲ κομίζεϲθαι, περιορῶνταϲ αἰτεῖν τὸν
θεόν. ἐπολέμηϲε δὲ καὶ μέχρι Γάζηϲ τοῖϲ ἀλλοφύλοιϲ Ἀϲϲυρίων ἀποϲτάϲ, πρότερον ὑπήκοοϲ ὤν.
βδελύγματα. καὶ μόνοϲ ἐβαϲίλευϲεν Ἰουδαίαϲ κατὰ προαίρεϲιν θεοῦ. φέρεται δέ τι καὶ τοιοῦτον. ἦν Σολομῶνι βίβλοϲ ἰαμάτων πάθουϲ πανπόϲ, ἐγκεκολαμμένη τῇ τοῦ ναοῦ φλιᾷ. ταύτην ἐξεκόλαψεν Ἐζεκίαϲ, οὐ προϲέχοντοϲ τοῦ λαοῦ τῷ θεῷ διὰ τὸ τὰϲ θεραπείαϲ τῶν παθῶν ἐνθένδε τοὺϲ πάϲχονταϲ αὐτοὺϲ κομίζεϲθαι, περιορῶνταϲ αἰτεῖν τὸν
θεόν. ἐπολέμηϲε δὲ καὶ μέχρι Γάζηϲ τοῖϲ ἀλλοφύλοιϲ Ἀϲϲυρίων ἀποϲτάϲ, πρότερον ὑπήκοοϲ ὤν.
357
278 Ἕζεϲθαι: καθέζεϲθαι. καὶ Ἕζετο.
358
279 Ἔζει: ἔβραζεν. Ἔζη δὲ διὰ τοῦ η, ἀντὶ τοῦ ζῶν ἦν.
[281] 281 Ἐζημίωϲεν: ἀνεῖλεν. ὁ δὲ Αὐρηλιανὸϲ ὁ βαϲιλεὺϲ τῶν πολιτῶν
360
θανάτῳ πολλοὺϲ ἐζημίωϲεν. ἀντὶ τοῦ κατέκρινε, κατεδίκαϲεν.
361
282 Ἔζων: ἀντὶ τοῦ ζῶν ἦν.
362
283 Ἐζωϲμένοι: ἐκδεδυμένοι.
363
284 Ἐ,υγοϲτατεῖτο: ἐφʼ ἑκάτερα ῥοπάϲ ἐλάμβανε. Πολύβιοϲ·
ἐζυγοϲτατεῖτο τοῖϲ Ῥωμαίοιϲ ο πόλεμοϲ.
ἐζυγοϲτατεῖτο τοῖϲ Ῥωμαίοιϲ ο πόλεμοϲ.
364
285 Ἐεικόϲοροϲ ναῦϲ καὶ Ἐεικοϲόροιο νηόϲ: τῆϲ εἰκοϲακώπου.
365
286 Ἐειϲάμενοϲ: ὁμοιωθείϲ.
366
287 Ἔηκα: ϲυνεχώρηϲα.
368
289 Ἐἢοϲ: τοῦ ἀγαθοῦ. ἀνδρὸϲ ἐῆοϲ, Ὅμηρόϲ φηϲιν.
369
290 Ἐϊκιόν: τὸ ὅμοιον.
370
291 Ἐἲϲη: ἡ ἴϲη. καὶ ἐἴϲαϲ ναῦϲ.
371
292 Ἐΐϲκω: τὸ ὁμοιῶ. αἰτιατικῇ.
294 Ἐθάδαϲ: ϲυνήθειϲ. φίλουϲ. Ἐθὰϲ ἡ εὐθεία.
[295] 295 Ἐθανατώθη: ὡϲ ἔνοχοϲ θανάτου ἐκρίθη.
[296] 296 Ἐθέλγετο: ἐπείθετο, ἐθηλύνετο. Αἰλιανόϲ· οὐ μὴν ἐθέλγετο ὁ
379
ὕπατοϲ τοῖϲ ὑπηρέταιϲ ϲὺν ὀργῇ βριμούμενοϲ.
[298] 298 Ἐθελήϲαι: ἀντὶ τοῦ ἐθελήϲειεν.
[299] 299 Ἐθελήϲει: δυνηθείη. Ὀμηροϲ· οὐδ’ ἔθελε προρρέειν. καὶ
382
Ἀριϲοφάνηϲ. οὐδ’ ἐθελήϲει μαθεῖν. ἀντὶ τοῦ οὐ δυνηθῇ.
[300] 300 Ἐθελοτ ουλίο.
[303] 303 Ἐ θελοκ ακία.
304 Ἐ θελοκάκωϲ: ἑκουϲίωϲ τὸ κακὸν ἐκλεγομένων. Ἀππιανόϲ·
388
τῷ δὲ ϲτρατηγῷ ϲτρατὸϲ ἦν δυϲπειθὴϲ ὑπὸ μνηϲικακίαϲ, ἐθελοκάκωϲ τε
389
ὴγωγίζοντο καὶ ἔφευγον ἐπιδηϲάμενοι τὰ ϲώματα ὡϲ τετρωμένοι καὶ τὰϲ ϲκηνὰϲ διέλυον καὶ ἀναχωρεῖν ἐπεχείρουν ἀπειρίαν ἐπικαλοῦντεϲ τῶ ϲτρατηγῷ. καὶ αὖθιϲ· ἐθελοκακοῦντεϲ αὐτῷ διὰ πλείουϲ αἰτίαϲ.
[306] 306 Ἐθελονταί: φερωνύμωϲ ἐκλήθηϲαν οἱ δοῦλοι οἱ ϲτρατευθέντεϲ
392
ἑκουϲίωϲ ὑπὲρ τῶν δεϲποτῶν τῶν ἐν Κάνναιϲ τελευτηϲάντων.
[307] 307 Ἐθελοντηδόν: Θουκυδίδηϲ, διὰ τοῦ η.
403
310 Ἐθελοντί: ἐπίρρημα.
404
311 Ἐθελοπρόξενοϲ: ὁ ἀφʼ ἑαυτοῦ γενόμενοϲ καὶ μὴ κελευϲθεὶϲ ἐκ τῆϲ πόλεωϲ. οἱ γὰρ πρόξενοι κελευόμενοι ἐκ τῆϲ ἑαυτῶν πόλεωϲ ἐγίνοντο.
[313] 313 Ἐθελυμνοί: πυκνοί.
[314] 314 Ἐθέμην: ἔκρινα, ἐνόμιϲα. κἀγὼ ταύτην γνώμην ἐθέμην.
406
οἴον κἀμοὶ τοῦτο δοκεῖ ϲύμφορον, τὸ μὴ εἰναι δικαϲτήρια. Ἀριϲτο φάνηϲ.
408
316 Ἔθει: ἔτρεχεν. ὁ δὲ ἐξελθὼν ἐκ τῆϲ πόλεωϲ ἔθει δρόμω.
409
317 Ἔθει. ἔτρεχεν, ἔπλεεν. δ δὲ ἄνεμοϲ τὰ ὶϲτία ἐπλήρου, ἡ δὲ γαῦϲ ἔθει καλῶϲ.
410
318 Ἔθειρ: ἡ θρίξ ἡ αἰτιατικὴ ἔθειρα.
411
319 Ἔθειραι: αἱ ἐξ ἔθουϲ ἐπιμελούμεναι τρὶχεϲ. πρώταϲ ὁππότ
412 ἔπεξε καλὰϲ Εὕδοξοϲ ἐθείραϲ. ἀντὶ τοῦ ἐκτένιϲε. καὶ ἐν Ἐπιγράμ μπϲι χρυϲῆϲ εἰρύϲαϲα μίαν τρίχα Δωρὶϲ ἐθείρηϲ.
412 ἔπεξε καλὰϲ Εὕδοξοϲ ἐθείραϲ. ἀντὶ τοῦ ἐκτένιϲε. καὶ ἐν Ἐπιγράμ μπϲι χρυϲῆϲ εἰρύϲαϲα μίαν τρίχα Δωρὶϲ ἐθείρηϲ.
413
320 Ἐθείρει: ἐξ ἔθουϲ ἐπιμελεῖται.
414
321 Ἐθηήϲαντο: ἐθαύμαϲαν.
[323] 323 Ἐθηλύνθην: ἐκηλήθην βαφῇ ϲίδηροϲ ὡϲ ἐθηλύνθην ϲτόμα.
417
ἐν τῇ βαφῇ οὐκ ἀνίεται ὁ ϲίδηροϲ, ἀλλὰ ϲκληρύνεται· οὕτωϲ οὖν διαϲταλτέον, κἀγὼ γάρ, φηϲίν, ὃϲ ἠπείλουν καὶ ἔζεον καὶ ἐβόων ὡϲ ἐν βαφῇ ϲίδηροϲ, νῦν ἐθηλύνθην ὑπὸ τῶν λόγων τῆϲ γυναικόϲ· p
418 419 420 421 ὅτι διϲϲῶϲ βάπτεται δ ϲίδηροϲ· εἰ μὲν γὰρ μαλθακὸν βούλονται αὐτὸν εἶναι, ἐλαίῳ βάπτουϲιν, εἰ δὲ ϲκληρόν, ὕδατι.
418 419 420 421 ὅτι διϲϲῶϲ βάπτεται δ ϲίδηροϲ· εἰ μὲν γὰρ μαλθακὸν βούλονται αὐτὸν εἶναι, ἐλαίῳ βάπτουϲιν, εἰ δὲ ϲκληρόν, ὕδατι.
[324] 324 Ἐθημοϲύνη: ϲυνήθεια, ἐθιϲμόϲ.
[325] 325 Ἔ θιμοϲ καὶ Ἐ θιμοϲύνη: ϲυνήθεια, ἐθιϲμόϲ.
326 Ἐθνῖται: οἱ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἔθνουϲ.
[327] 327 Ἐθνοϲ: τὸ πλῆθοϲ. ἤγοντο μοιχοί, πόρνοι, τοιχωρύχοι,
422
βαλαντιοτόμοι καὶ τὰ τοιαῦτα ἔθνη. Ἔθνοϲ οὐ μόνον τὸ μέγα καὶ πολυάνθρωπον γένοϲ, ἀλλὰ καὶ ἰδίωϲ μέροϲ τι τῆϲ πόλεωϲ.
423
οὕτωϲ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Ἀριϲτοκράτουϲ καὶ ἐν τῷ θ΄ τῶν
Φιλιππικῶν. ἐθνοπάγκττυ ὁ Ἰώϲηποϲ λέγει ἐν τῇ ἰκϲτορίᾳ τῶν Μακκαβαίων.
Φιλιππικῶν. ἐθνοπάγκττυ ὁ Ἰώϲηποϲ λέγει ἐν τῇ ἰκϲτορίᾳ τῶν Μακκαβαίων.
[328] 328 Ἔθοϲ: ἀντὶ τοῦ ϲημεῖον. ἢ νόμοϲ ἄγραφοϲ, νόμοϲ δὲ ἔθοϲ ἔγγραφον. ὅτι τὸ ἔθοϲ οὐκ ἔϲτιν εὕρεμα ἀνθρώπων, ἀλλὰ βίου καὶ χρόνου. καὶ ὁ μὲν νόμοϲ εἴκαϲται τυραννίδι· φόβῳ γὰρ ἕκαϲτα καὶ μετὰ προϲτάγματοϲ διαπράττεται· τὸ δὲ ἔθοϲ μᾶλλον τῇ φιλανθρωπίᾳ
τῆϲ βαϲιλείαϲ· βουλόμενοι γὰρ αὐτῷ πάντεϲ δίχα ἀνάγκηϲ ἔποται. καὶ ὁ νόμοϲ τοϲαύτηϲ δικαιοϲύνηϲ καὶ φιλανθρωπίαϲ μεϲτόϲ, ὤϲτε καὶ τοῖϲ ἀτυχοῦϲι χρηϲιμώτεροϲ καθέϲτηκε τῶν γένει προϲηκόντω καὶ τοῖϲ ἀδικουμένοιϲ ἰϲχυρότεροϲ τῆϲ αὐτῆϲ ἐκείνων ῥώμηϲ καὶ πατράϲιν ὠέων εὐνούϲτεροϲ καὶ παιϲὶ γονέων καὶ ἀδελφοῖϲ ἀδελφῶν.
πολλοὶ γὰρ ὑπὸ τῶν φίλων ἀδικούμενοι πρὸϲ τοῦτον καταφεύγουϲι. καὶ ἄλλα πλείονά εἰϲι περὶ νόμου.
τῆϲ βαϲιλείαϲ· βουλόμενοι γὰρ αὐτῷ πάντεϲ δίχα ἀνάγκηϲ ἔποται. καὶ ὁ νόμοϲ τοϲαύτηϲ δικαιοϲύνηϲ καὶ φιλανθρωπίαϲ μεϲτόϲ, ὤϲτε καὶ τοῖϲ ἀτυχοῦϲι χρηϲιμώτεροϲ καθέϲτηκε τῶν γένει προϲηκόντω καὶ τοῖϲ ἀδικουμένοιϲ ἰϲχυρότεροϲ τῆϲ αὐτῆϲ ἐκείνων ῥώμηϲ καὶ πατράϲιν ὠέων εὐνούϲτεροϲ καὶ παιϲὶ γονέων καὶ ἀδελφοῖϲ ἀδελφῶν.
πολλοὶ γὰρ ὑπὸ τῶν φίλων ἀδικούμενοι πρὸϲ τοῦτον καταφεύγουϲι. καὶ ἄλλα πλείονά εἰϲι περὶ νόμου.
[329] 329 Ἔθω τὸ ἐξ ἔθουϲ τι διαπράττομαι. ὡϲ τό, ἔθων Οἰνῆοϲ ἀλωήν.
[330] 330 Ἐ θώπευον: ἐκολάκευον.
[331] 331 ἐθωύμαζον: ἀντὶ τοῦ ἐθαύμαζον.
[333] 333 Ἔθριϲεν: ἐκ τοῦ θερίζω.
[334] 334 Ἐθρυλλίχ θη: ἐταράχθη.
[335] 335 Ἐθοινήϲαντο: εὐωχήθηϲαν.
435
337 Ἑκάβη: ἡ ἕκαθεν βεβηκυῖα πρὸϲ τὸν ἄνδρα. ὁ γὰρ πατὴρ Δύμαϲ, ὁ Φρύξ, εἰϲ Ἴλιον Πριάμῳ ἐξέροτο. ὅθεν Πρίαμοϲ Φρυξ ϲυμμαχεῖ ἤδη καὶ Φρυγίην εἰϲήλυθον ἀμπελόεϲϲαν. Ὅμηροϲ.
436
338 Ἐκαδημία: οὕτωϲ πρότερον ἐκαλεῖτο ἡ Ἀκαδημία ἀπὸ Ἑκαδήμου τινὸϲ ἤρωοϲ.
437
339 Ἔκαθεν: πόρρωθεν.
438
340 Ἐκκακῶ: ἀπειροκάκῶ. πλειϲτάκιϲ τοῦτο ποιῶ.
439
341 Ἐκκαλαμᾶται· ἡ θυγάτηρ παππίζουϲʼ ἅμα τῇ γλώττῃ τριώβολο
ἐκκαλαμᾶται.
ἐκκαλαμᾶται.
440
342 Ἐκαλαμήϲαντο: ἀπεθέριϲαν.
441
343 Ἐκαλέϲαϲθαι: παραθῆξαι, παρορμῆϲαι. ἐκκαλέϲαϲθαι ϲπουδά ζυ τοὺϲ ἐπὶ πραγμάτων ταττομένουϲ πρὸϲ τὰϲ τῶν Ῥωμαίων ἐλπίδαϲ.
442
344 Ἐκκαλεῖται: προκαλεῖται. ὁ δὲ Κεκίλιοϲ θεωρῶν αὐτὸν
443 Εκατατεθαρρηκότα, βουλόμενοϲ ἐκκαλεῖϲθαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ, ϲυνείχε τοὺϲ ϲτρατιώταϲ ἐντὸϲ τῶν πυλῶν. ἀντὶ τοῦ προκαλεῖϲθαι. καὶ Ἐκκαλλούμενοι, προκαλούμενοι ἢ προμηθούμενοι. τῆϲ δὲ βουλῆϲ οὐδὲ προθυμουμένηϲ, εἴτε τὴν καθ’ αὐτῶν ἐκκαλούμενοι διαβολήν, ἴνα μὴ δοκοῖεν αὐτοὶ Μάρκιον ἐπάγειν ἐπὶ τὴν πόλιν, εἴτε τῷ δήμῳ
φιλονεικοῦντεϲ καὶ ἐθίζοντεϲ αὐτόν μὴ ῥᾳδίωϲ ἀνδρὸϲ πατρικίου καταδικάζειν.
443 Εκατατεθαρρηκότα, βουλόμενοϲ ἐκκαλεῖϲθαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ, ϲυνείχε τοὺϲ ϲτρατιώταϲ ἐντὸϲ τῶν πυλῶν. ἀντὶ τοῦ προκαλεῖϲθαι. καὶ Ἐκκαλλούμενοι, προκαλούμενοι ἢ προμηθούμενοι. τῆϲ δὲ βουλῆϲ οὐδὲ προθυμουμένηϲ, εἴτε τὴν καθ’ αὐτῶν ἐκκαλούμενοι διαβολήν, ἴνα μὴ δοκοῖεν αὐτοὶ Μάρκιον ἐπάγειν ἐπὶ τὴν πόλιν, εἴτε τῷ δήμῳ
φιλονεικοῦντεϲ καὶ ἐθίζοντεϲ αὐτόν μὴ ῥᾳδίωϲ ἀνδρὸϲ πατρικίου καταδικάζειν.
444
345 Ἑκάλη: ὄνομα κύριον. ἡ ἡρωὶϲ ἡ παρὰ Καλλιμάχῳ, ἡ πρὸϲ
445
ἑαυτὴν καλοῦϲα. ἔχε γὰρ τεῖχοϲ ἀκλήῖϲτον.
447
347 Ἑκαμήδη: ἡ Νέϲτοροϲ παλλακίϲ. παρὰ τὸ ἑκὰϲ μήδεϲθαι, ὅ ἐϲτι βουλεύεϲθαι.
448
348 Ἔκαμον: ἐκοπίαϲαν.
350 Ἐκκα πηλεύειν: δολοῦν, πανουργεῖν.
[351] 351 Ἐκαραδόκηϲεν: ἀπέβλεψεν. ἢ ἐμοὶ προϲέθετο τὴν κεφαλὴν
454
μετεωρίϲαϲ. παρὰ τὸ Ὁμηρικόν· καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει
[352] 352 Ἐκκαρπωϲάμενοι: προϲόδουϲ μεγάλαϲ λαβόντεϲ.
353 Ἐκαγρ πώϲαντο: μετειλήφαϲιν. οἱ ἡϲϲηθέντεϲ φυγῇ ἐκαρπώϲαντο
455
τὸ εἶναι.
355 Ἐκ αϲτάτω: πορρωτάτω. Προκόπιοϲ· ἑκαϲτάτω τῆϲ τοῦ
458
βαρβάρου ἐπιβουλῆϲ ὄντεϲ.
[356] 356 Ἐκαϲταχῇ: ἀντὶ τοῦ πανταχοῦ. ταῦτα μὲν οὐν ἐκαϲταχῇ
459
ἐπράϲϲετο.
[358] 358 Ἐκ καταλόγου: τῶν εἰϲ ϲτρατιώταϲ τελούντων. τὴν γάρ τοι
462
πληθὺν καὶ τοὺϲ ἐκ καταλόγου ἐῶ νῦν, Αἰλιανόϲ φηϲιν.
359 Ἑκαταῖοϲ, Ἀβδηρίτηϲ, φιλόϲοφοϲ· ὃϲ ἐπεκλήθη καὶ κριτικὸϲ
463
γρααμματικκόϲ, οἷα γραμματικὴν ἔχων παραϲκευήν. γέγονε δ’ ἐπὶ τῶν διαδόχῳ. βιβλία αὐτοῦ ταῦτα· Περὶ τῆϲ ποιήϲεωϲ Ὁμήρου καὶ ϲιδο.
[360] 360 Ἑκαταῖοϲ, Ἡγηϲάνδρου, Μιλήϲιοϲ, γέγονε κατὰ τοὺϲ Δαρείου
464
χρόνουϲ τοῦ μετὰ Καμβύϲην βαϲιλεύϲαντοϲ, ὅτε καὶ Διονύϲιοϲ ἦν δ Μιλήϲιοϲ, ἐπὶ τῆϲ ξέ Ὀλυμπιάδοϲ· ὶϲτοριογράφοϲ. Ἡρόδοτοϲ δὲ ὁ Ἁλικαρναϲεὺϲ ὠφέληται τούτου νεώτεροϲ ὦν· γέγονε γὰρ μετ’ αὐτόν. καὶ ἦν ἀκουϲτὴϲ Πρωταγόρου δ Ἑκαταῖοϲ. πρῶτοϲ δὲ ἱϲτορίαν πεζῶϲ ἐξήνεγκε, ϲυγγραφὴν δὲ Φερεκύδηϲ· τὰ γὰρ Ἀγηϲιλάου νοθεύεται.
χρόνουϲ τοῦ μετὰ Καμβύϲην βαϲιλεύϲαντοϲ, ὅτε καὶ Διονύϲιοϲ ἦν δ Μιλήϲιοϲ, ἐπὶ τῆϲ ξέ Ὀλυμπιάδοϲ· ὶϲτοριογράφοϲ. Ἡρόδοτοϲ δὲ ὁ Ἁλικαρναϲεὺϲ ὠφέληται τούτου νεώτεροϲ ὦν· γέγονε γὰρ μετ’ αὐτόν. καὶ ἦν ἀκουϲτὴϲ Πρωταγόρου δ Ἑκαταῖοϲ. πρῶτοϲ δὲ ἱϲτορίαν πεζῶϲ ἐξήνεγκε, ϲυγγραφὴν δὲ Φερεκύδηϲ· τὰ γὰρ Ἀγηϲιλάου νοθεύεται.
470
362 Ἑκατηβελέτηϲ: ὁ Ἀπόλλων, ὁ αὐτὸϲ καὶ ἑκατηβόλοϲ.
471
363 Ἑκάτην· ἀπὸ ταύτηϲ ἔϲτι μαθεῖν εἴτε τὸ πλουτεῖν εἴτε τὸ πεινῆν ἐϲτι βέλτιον· φηϲὶ γὰρ αὕτη τοὺϲ μὲν ἔχονταϲ καὶ πλουτοῦν
ταϲ δεῖπνον κατὰ μῆνʼ ἀποπέμπειν, τοὺϲ δὲ πένηταϲ τῶν ἀνθρώπων ἁρπάζειν πρὶν καταθεῖναι. ἔθοϲ γὰρ ἦν ἄρτουϲ καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ μῆνα τιθέναι τῇ Ἑκάτῃ τοὺϲ πλουκίουϲ, λαμβάνειν ἐξ αὐτῶν τοὺϲ πέητααϲ.
ταϲ δεῖπνον κατὰ μῆνʼ ἀποπέμπειν, τοὺϲ δὲ πένηταϲ τῶν ἀνθρώπων ἁρπάζειν πρὶν καταθεῖναι. ἔθοϲ γὰρ ἦν ἄρτουϲ καὶ ἄλλα τινὰ κατὰ μῆνα τιθέναι τῇ Ἑκάτῃ τοὺϲ πλουκίουϲ, λαμβάνειν ἐξ αὐτῶν τοὺϲ πέητααϲ.
472
364 Ἑκάτην: οἱ μὲν τὴν Ἄρτεμιν, οἱ δὲ τὴν ϲελήνην, ἐν φάϲμαϲιν
ἐκτόποιϲ φαινομένην τοῖϲ καταρωμένοιϲ. τὰ δὲ φάϲματα αὐτῆϲ δρακοντοκέφαλοι ἄνθρωποι καὶ ὑπερμεγέθειϲ, ὡϲ τὴν θέαν ἐκπλήττειν τοὺϲ ὁρῶνταϲ.
ἐκτόποιϲ φαινομένην τοῖϲ καταρωμένοιϲ. τὰ δὲ φάϲματα αὐτῆϲ δρακοντοκέφαλοι ἄνθρωποι καὶ ὑπερμεγέθειϲ, ὡϲ τὴν θέαν ἐκπλήττειν τοὺϲ ὁρῶνταϲ.
473
365 Ἑκάτηϲ νήϲου: πρὸ τῆϲ Δήλου κεῖταί τι νηϲύδριον, ὃ ὑπ ἐνίων ψαμίτη καλεῖται. καλεῖϲθαι δὲ οὕτωϲ φαϲὶν αὐτὴν διὰ τὸ τοῖϲ
ψαμίτοιϲ τιμᾶϲθαι τὴν θεόν. ψάμιτον δέ ἐϲτι ψαιϲτῶν τιϲ ἰδέα.
ψαμίτοιϲ τιμᾶϲθαι τὴν θεόν. ψάμιτον δέ ἐϲτι ψαιϲτῶν τιϲ ἰδέα.
474
366 Ἑκατομβαιών: μὴν Ἀθηναῖοϲ. ἐκλήθη δὲ οὗτοϲ ἀπὸ τοῦ πλείϲταϲ ἑκατόμβαϲ θύεϲθαι τῷ μηνὶ τούτῳ.
475
367 Ἑκάτομνοϲ: ὄνομα κύριον.
476
368 Ἑκατόμπεδοϲ νεώϲ: ὁ Ἀθήνηϲι παρθενών. καὶ Ἐκατόμ
477 πέδον· Λυκοῦργοϲ. ὁ παρθενὼν ὑπό τινων Ἑκατόμπεδοϲ ἐκαλεῖτο διὰ κάλλοϲ καὶ εὐρυθμίαν, οὐ διὰ μέγεθοϲ.
477 πέδον· Λυκοῦργοϲ. ὁ παρθενὼν ὑπό τινων Ἑκατόμπεδοϲ ἐκαλεῖτο διὰ κάλλοϲ καὶ εὐρυθμίαν, οὐ διὰ μέγεθοϲ.
478
369 Ἑκατοϲτόϲ: ὁ ἀριθμόϲ.
[370] 370 Ἐκ ατοντάρχηϲ.
479
371 Ἐκκαυλίζων: ἀποκλῶν, ἀναϲπῶν. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν τὰ
λἀχανα ἀναϲπώντων.
λἀχανα ἀναϲπώντων.
480
372 Ἐκβ αλεἶν: λέγουϲιν ἰδίωϲ τὸ κροῦϲαι ταῖϲ ναυϲίν.
481
373 Ἑκβάλλω· αἰτιατικῇ. τὸν Ἀδὰμ ἐξέβαλε τοῦ παραδείϲου. Ἐκβ ά λλομαι δὲ γενικῇ· ἐξεβλήθη Ἀδὰμ τοῦ παραδείϲου.
482
374 Ἐκβακχευθείϲ: ἐκμανείϲ. ὁ δὲ Οὐάληϲ ἐκβακχευθείϲ ἐπὶ
483 τοὺϲ πολεμίουϲ ἀθρόαν παρήγγειλεν ἔξοδον.
483 τοὺϲ πολεμίουϲ ἀθρόαν παρήγγειλεν ἔξοδον.
376 Ἐκβιαϲτήϲ. ἄμφω γάρ εἰϲιν ἐκβιαϲταὶ τῆϲ δίκηϲ, νύττουϲιν
489
ἡμᾶϲ πρὸϲ τὸ τῆϲ δίκηϲ πέραϲ. περὶ Γρηγορίου καὶ Βαϲιλείου φηϲίν.
[377] 377 Ἐκβαίνω· αἰτιατικῇ. καὶ Ἐκβῇϲ: ἐξέλθηϲ.
[378] 378 Ἐκβιβάϲαϲ: ἐξαγαγών. τὴν ἡδυμελῆ ξύμφωνον ἀηδόνα μούϲηϲ
490
κατάλειφ ἡμῖν δεῦρʼ ἐκβιβάϲαϲ, ἵνα παίϲωμεν μετ’ ἐκείνηϲ. ἀντὶ τοῦ χορεύϲωμνν.
κατάλειφ ἡμῖν δεῦρʼ ἐκβιβάϲαϲ, ἵνα παίϲωμεν μετ’ ἐκείνηϲ. ἀντὶ τοῦ χορεύϲωμνν.
[379] 379 Ἐκβραϲθῇ: ἐκβληθῇ, ἐκριφῇ. λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπὸ τῆϲ
491
θαλάϲϲηϲ ἐκριπτουμένων. λέγεται δὲ καὶ ἐξεπτύϲθη ὑπὸ τῆϲ θαλάϲϲηϲ.
380 Ἐκγαμηθῆναι· ὅταν εἰϲ ἕτερον γένοϲ ἐκδοθῇ παρθένοϲ, οἱονεὶ
492
τοῖϲ μὴ προϲήκουϲι, τοῦτο ἐκγαμεῖϲθαι λέγεται.
[381] 381 Ἐκγεγάμεν· Ὁμηροϲ· εὔχεται ἐκγεγάμεν. ἀντὶ τοῦ γεγενῆϲθαι. ἀπὸ τοῦ γῶ, γήϲω, γέγημι· ἀπαρεμφάτωϲ γεγάναι καὶ Δωρικῶϲ γεγάμεν· ὡϲ τιθέναι, τιθέμεν.
382 Ἐκ γενετή ϲ τυ φ λόϲ.
[383] 383 Ἑκ γειτόνων· ἐκ γειτόνων τῆϲ μεγαλοφροϲύνηϲ παροικοῦϲαν τὴν ἀλαζονείαν ἐκφεύγει. ἀντὶ τοῦ γειτνιῶιαν.
[384] 384 Ἐκδεδαρμένον δέρειϲ: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων.
[385] 385 Ἐκ δ εέϲ: ἀτελέϲ, ἐλλιπέϲ. ἔδοξε δὲ αὐτοῖϲ πρότερον, ὡϲ μηδὲν
494
ἐκδεὲϲ εἴη τῶν θείων λογίων, εἰϲ τὴν πόλιν εἰϲελθεῖν, ὅπωϲ τὸ ἄγαλμα, εἰ δύναιντο, κλέψειαν τῆϲ Ἀθηνᾶϲ.
ἐκδεὲϲ εἴη τῶν θείων λογίων, εἰϲ τὴν πόλιν εἰϲελθεῖν, ὅπωϲ τὸ ἄγαλμα, εἰ δύναιντο, κλέψειαν τῆϲ Ἀθηνᾶϲ.
[387] 387 Ἔκ δέξαι: ἀντὶ τοῦ ἀληθεύων οὐ ψεύδομαι, πίϲτευϲον ὑποϲχο
497
μέννῳ τῷ δούλῳ ϲου, αὐτὸϲ ἐγγυητὴϲ γενοῦ τὴϲ ἐμῆϲ ὑποϲχέϲεωϲ.
[388] 388 Ἐκδέχεϲθαι: ἀπείργειν, κωλύειν. γέρρα τε παρατεταμένα ἦν
498
εἰϲ τὸ ἐκδέχεϲθαι τὰ τῶν βαρβάρων τοξεύματα.
389 Ἐκδέχρ: νοεῖϲ, ὑπολαμβάνειϲ. Πολύβιοϲ· οὐκ ὀρθῶϲ, ὡ ϲτρα
499
τηγέ, τοὺϲ ἡμετέρουϲ ἐκδέχῃ λόγουϲ. καὶ Ἐκδέχομαι· αἰτιατικῇ.
505
390 Ἔκδεια: ἡ κεχρεωϲτημένη λοιπάϲ. ἔκδεια γάρ ἐϲτι τὸ μέροϲ καταβαλεῖ ὧν ὀφείλει τιϲ, εἰ καὶ μὴ πάντα· ἔνδεια δὲ τὸ μηδὲν ὅλωϲ καταβαλεῖν. ἢ ἔκδεια μέν ἐϲτι τὸ ἔχοντα μὴ καταβαλεῖν, ἔνδεια δὲ τὸ μηδὲν ἔχειν· ὡϲ εἶναι τὸ μὲν ἑκούϲιον, τὸ δὲ ἀκούϲιον.
506
Ἔκδεια μέν ἐϲτιν ἑκούϲιοϲ ϲτέρηϲιϲ χρημάτων, ἔνδεια δὲ ἀκούϲιοϲ.
507
391 Ἐκδειματοῦντεϲ: ἐκφοβοῦντεϲ.
[392] 392 Ἐκ διαμέτρου.
508
393 ξκδιαιτηθῆναι: διαπραθῆναι.
509
394 Ἐκδιῄτηϲε: κακῶϲ διῴκηϲεν.
514
396 Ἐκδικάϲαϲθαι: Ἰϲαῖοϲ, ἀντὶ τοῦ ἀνάδικον ἐκπρᾶξαι διὰ τὸ
δικάϲαϲθαι.
δικάϲαϲθαι.
[397] 397 Ἐκ δικία.
515
398 Ἔκδικον: τὸ ἔξω τοῦ δικαίου. Αὶλιανόϲ· τετόλμητο μὲν αὐτῷ τὸ ἔκδικον ἐκεῖνο καὶ παράνομον ἔργον.
516
399 Ἐκδίκουϲ: δικαίουϲ καὶ ἔξω τοῦ δικαίου ὄνταϲ. ὁ δὲ ἦν
517 ἔκδικόϲ τε καὶ ἔκνομοϲ. ἀντὶ τοῦ ἄδικοϲ. καὶ Σοφοκλῆϲ· Θῆβαι 518 δ’ οὐκ ἐπαίδευϲαν κακόν. οὐ γὰρ φιλοῦϲιν ἄνδραϲ ἐκδίκουϲ τρέφειν. ϲὑ δ’ ἀξίαν οὐκ οὖϲαν αἰϲχύνειϲ πόλιν τὴν αὐτὸϲ αὑτοῦ. καί ϲʼ δ πληθύων χρόνοϲ γέρονθ’ ὁμοῦ τίθηϲι καὶ τοῦ νοῦ κενόν.
517 ἔκδικόϲ τε καὶ ἔκνομοϲ. ἀντὶ τοῦ ἄδικοϲ. καὶ Σοφοκλῆϲ· Θῆβαι 518 δ’ οὐκ ἐπαίδευϲαν κακόν. οὐ γὰρ φιλοῦϲιν ἄνδραϲ ἐκδίκουϲ τρέφειν. ϲὑ δ’ ἀξίαν οὐκ οὖϲαν αἰϲχύνειϲ πόλιν τὴν αὐτὸϲ αὑτοῦ. καί ϲʼ δ πληθύων χρόνοϲ γέρονθ’ ὁμοῦ τίθηϲι καὶ τοῦ νοῦ κενόν.
519
400 Ἐκδίκωϲ· δεῖν χοὰϲ τοῖϲ ἐκδίκωϲ τῶν Αἰτωλῶν τεθνεῶϲιν
520 ἐπάγειν. καὶ αὖθιϲ· καὶ μεγάλα ἀνάρϲια ἀνηρημένοϲ ἐκδίκωϲ.
520 ἐπάγειν. καὶ αὖθιϲ· καὶ μεγάλα ἀνάρϲια ἀνηρημένοϲ ἐκδίκωϲ.
521
401 Ἔκδιοϲ.
522
402 Ἔκδοϲιϲ: τὸ ναυτικὸν δάνειϲμα, οἱονεὶ ἔξω δόϲιϲ. οὕτω καὶ Δημοϲθένηϲ κατὰ Ἀφόβου πρῶτον.
404 Ἐκδοχεῖον: τὸ ταμιεῖον.
[405] 405 Ἔκ δυεῖν τρία βλέπειϲ: ἐπὶ τῶν διὰ γῆραϲ ἄλλο τι πάθοϲ
529
ὐκ ὀξυδορκούντων οὐδὲ εἰλικρινεῖϲ ἐχόντων τὰϲ ὁράϲειϲ.
[406] 406 Ἑκκαιδεκάδωρα: ἑκκαίδεκα παλαιϲτῶν. δῶρον γὰρ καλεῖται
530
ἡ παλαιϲτή, Ὀμηροϲ· τοῦ κέρα ἐκκαιδεκάδωρα πεφύκει.
ἡ παλαιϲτή, Ὀμηροϲ· τοῦ κέρα ἐκκαιδεκάδωρα πεφύκει.
[407] 407 Ἐκαινον: ἔκοπτον.
[408] 408 Ἐκκα αἰω· αἰτιατικῇ.
[409] 409 Ἐκκα αίομαί ϲου δὲ γενικῇ. ἐρῶ ϲου.
[410] 410 Ἐκκέ έκοφθ θʼ ἡ μουϲική: φαϲὶν ὅτι τῶν παλαιῶν ἐν τοῖϲ
534
ϲυμποϲὶοιϲ φιλολόγῳ ζητήϲει χρωμένων, οἱ ὕϲτερον τὰϲ μουϲουργοὺϲ καὶ κιθαριϲτρίαϲ καὶ ὀρχηϲτρίαϲ ἐπειϲήγαγον. ὅθεν τὴν καινοτομίαν τινὲϲ αἰτιώμενοι τῇ παροιμίᾳ ἐχρῶντο.
ϲυμποϲὶοιϲ φιλολόγῳ ζητήϲει χρωμένων, οἱ ὕϲτερον τὰϲ μουϲουργοὺϲ καὶ κιθαριϲτρίαϲ καὶ ὀρχηϲτρίαϲ ἐπειϲήγαγον. ὅθεν τὴν καινοτομίαν τινὲϲ αἰτιώμενοι τῇ παροιμίᾳ ἐχρῶντο.
[411] 411 Ἐκεκράγειϲαν: ἔκραζον.
[412] 412 Ἐκκεκρικψώ ϲ: ἐκκεχωρικώϲ.
413 Ἐκκεκυμαϲμένουϲ: ὑπὸ τῶν κυμάτων ἐκβραϲθένταϲ. ὁ δὲ
536
κατέλαβε τοὺϲ περὶ τὸν ἀδελφὸν νεκροὺϲ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἐκκεκυ μαϲμένουϲ.
[414] 414 Εκκέλευϲτοϲ· καὶ κατήγοροϲ ἐκκέλευϲτοϲ, ὃϲ ἂν μὴ γράψηται παραομῶν, ἑάλωκεν.
415 Ἐκενώθηϲαν: ἠρημώθηϲαν.
[416] 416 Ἐκεράῖζον: κατέτρεχον, ἐληίζοντο, ἐπόρθουν.
[417] 417 Ἐκερουτίαϲ: τὴν κεφαλὴν ἀνέτεινεϲ δίκην τῶν κερατοφορούντῶν
537
ζύψων, ὅτι εὐειδῆ γίνεται μετεωρίζοντα τὴν κορυφήν. δηλοῖ δὲ τὸ γαυριᾶν. ὡϲ ἔλαφοϲ, φηϲίν, ἠγάλλου τοῖϲ κέραϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ·
ἀνωρτάλιζεϲ, κἀκερουτίαϲ.
ἀνωρτάλιζεϲ, κἀκερουτίαϲ.
[418] 418 Ἐκ εύθαινον: ἔκρυπτον.
544
420 Ἐκκεχιλωμένην: ἐψευϲμένην· ἢ κεχερϲωμένην. ὅτι ὁ χιλὸϲ ἐ χέρϲῳ φύεται· τοῦτο δέ ἐϲτι χόρτοϲ. οἷον ἐξημελημένην.
545
421 Ἔκζεϲιϲ: ἐκβραϲμόϲ. φαϲὶ δὲ αὐτὸν φθειρϲὶν ἐκζέϲαι.
546
422 Ἐκζητῶ· αἰτιατικῇ.
547
423 Ἐκ ζω πυρῆϲαι: ἀνάψαι. κυρίωϲ τὸ ἐκ μικροῦ φυϲῶντα μέγα
λη φλόγα κινῆϲαι. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἀνθράκων.
λη φλόγα κινῆϲαι. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἀνθράκων.
548
424 Ἐκεῖ, ἐκεῖϲε, ἐκεῖθεν, ἐκείνοθι, ἐκείνοθεν καὶ κατὰ ϲυγκοπή ἐκεῖθεν τὴν ἐν τόπῳ ϲχέϲιν δηλοῖ.
[425] 425 Ἔκκείμεθα· μόνῳ ϲοι τῶν ζώντων ἐκκείμεθα. οὐ γάρ ἐϲτιν ἡ ἀλήθεια πρᾶγμα ἐκκείμενον οὐδὲ καταβεβλημένον οὐδὲ θήρᾳ ληπτέον.
ἀντὶ τοῦ καταπεφρονημένον.
ἀντὶ τοῦ καταπεφρονημένον.
549
426 Ἐκείνῃ: ἐπίρρημα. ἀντὶ τοῦ τὰϲ αὐτόθι. τὰϲ ἐκείνῃ νάπαϲ
550
διεξελθών. καὶ αὖθιϲ· τοῖϲ τε Γέταιϲ καὶ τοῖϲ ἐκείνῃ βαρβάροιϲ.
551
427 Ἐκείνη: τὰ ἐκεῖϲε. εἰϲ Παρθυαίαν ἐμβάλλειν καὶ τὰ ἐκείνῃ
552
ἄγειν καὶ φέρειν καὶ τῇ ϲτρατιᾷ ϲῖτα παρέχειν.
553
428 Ἐκεῖνοϲ καὶ κεῖνοϲ καὶ τὸ αὐτὸϲ ἀντὶ ὀνόματοϲ παραλαμβάνου ϲιν οἱ ποιηταί. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ἀλλʼ εἴϲιθ’, ἴνα μὴ κεῖνοϲ ἡμῖν ἐπιτύχῃ. καὶ Ὅμηροϲ τὴν Θέτιν παρειϲάγει λέγουϲαν· τίπτε μʼ ἐκεῖοϲ ἄνωγε μέγαϲ θεόϲ; καὶ τό, αὐτὸϲ ἔφα, παρὰ τοῖϲ Πυθαγορείοιϲ.
555
430 Ἑκηβολία.
556
431 Ἑκηβόλιοϲ, ϲοφιϲτὴϲ Κωνϲταντινουπόλεωϲ. οὖτοϲ ἐπὶ Κων ϲταντίου διαπύρωϲ χριϲτιανίζειν ὑποκρινόμενοϲ ἐπὶ ουλιανοῦ ἄλογοϲ Ἐφαίνετο. ῥίψαϲ γὰρ ἑαυτὸν πρὸ τῆϲ πύληϲ τοῦ εὐκτηρίου οἴκου, πατήϲατέ με, ἐβόα, τὸ ἄλαϲ τὸ ἀναίϲθητον. τοιοῦτοϲ ἦν κοῦφοϲ
καὶ εὐχερὴϲ Ἐκηβόλιοϲ καὶ πρότερον καὶ ὕϲτερον.
καὶ εὐχερὴϲ Ἐκηβόλιοϲ καὶ πρότερον καὶ ὕϲτερον.
557
432 Ἑκηβόλοϲ: ὁ Ἀπόλλων.
558
433 Ἐκήδευϲαν: κατ’ ἐπιγαμίαν ϲυνήφθηϲαν. ἐκήδευϲάν τε αὑτοῖϲ δόπεϲ γυναῖκαϲ καὶ αὐτοὶ παρʼ ἐκείνων λαβόντεϲ.
436 Ἐκήλει: ϲὺν ἡδονῇ ἔτερπεν. κηλῶ γὰρ τὸ ὑπʼ αὐλὸν ἥδομαι.
564
οὕτω μὲν ὁ κατάρατοϲ ϲυνήθωϲ τὸν ἄνθρωπον ἐκήλει. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ διηγεῖτο μυρία ὅϲα, διʼ ὦν ἐκήλει τοὺϲ ἀκούονταϲ.
[437] 437 Ἐκηριώθην: ἐϲκοτώθην, ἢ διόὰ τὸ δέοϲ κήρινοϲ ἐγενόμην.
438 ξκκήρυκτον: ἀπόβλητον. καὶ Ἐξεκήρυξαν, ἀντὶ τοῦ
566
ἀπεϲκοράκιϲαν.
[439] 439 Ἐκητι: ἀντὶ τοῦ ἕνεκα. ϲημαίνει δὲ καὶ χωρίϲ.
[440] 440 Ἐκίϲϲηϲεν: ἐν γαϲτρὶ ἔϲχεν, μεθ’ ἡδονῆϲ ϲυνέλαβεν, ἐγέννηϲεν.
[441] 441 Ἔ κ θαμβὸϲ.
442 Ἔκ θανεῖν: ἀποθανεῖν.
[443] 443 Ἐκθεατρίζουϲιν: ἐκπομπεύουϲιν, ἐκφαυλίζουϲιν, ἐξελέγχουϲιν.
568
οἱ γὰρ πολλοὶ τὰ μὲν ἔργα τῶν εὐτυχούντων οὐ πειρῶνται μιμεῖϲθαι, τὰ δὲ πάρεργα ζηλοῦντεϲ ἐκθεατρίζουϲι τὴν ἑαυτῶν ἀκριϲίαν.
[444] 444 Ἔκ θεϲμον: παράνομον.
445 Ἔκθετα: ἐκριπτούμενα.
[446] 446 Ἐκθε ῖ: ἔξειϲιν, ἐξέρχεται. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐϲδραμὼν εἰϲ τὸ πρυτανεῖον
569
κενῇ τῇ κοιλίᾳ ἐκθεῖ πλέᾳ. τουτέϲτιν ἔξειϲιν ἐκ τῆϲ πόλεωϲ, γεόμεοϲ πλούϲιοϲ, προϲελθὼν τῇ πολιτείᾳ. ἐμφαντικῇ δὲ λέξει κέχρηται, ἴνα δείξη αὐτὸν ἐπιπεπηδηκότα ἀναιϲχύντωϲ τῇ πολιτείᾳ.
447 Ἐκ θλίβω· αἰτιατικῇ.
[448] 448 Ἐκ θειάϲαι: θεοποιῆϲαι.
[449] 449 Ἔκθορεν: ἐξεπήδηϲεν. Βάβριοϲ· φρίξαϲ δὲ χαίτην ἔκθορε
570
φωλάδοϲ κοίληϲ.
[450] 450 Ἐκθορεῖν: ἐκδραμεῖν, ἐκφυγεῖν.
451 Ἐκθρώϲκειν: ἐκπηδᾶν.
[452] 452 Ἐκθυμία: ἡ προθυμία. ἐπεὶ δ’ ἔλαβε καιρὸν τῆϲ ἐκείνων
571
ἐκθυμίαϲ κατὰ τὴν μάχην πρὸϲ τοὺϲ πολεμίουϲ, παρέϲφαξεν αὐτούϲ.
[453] 453 Ἐκθύμωϲ: προθύμωϲ. δ δὲ ἠγωνίζετο πεζὸϲ ἐκθύμωϲ.
578
455 Ἐκλαβεῖν: ἀπολαβεῖν. Πολύβιοϲ· ὅταν ῇ τὸ δίκαιον ἐκλαβεῖν παρὰ γῶν ἀδικηϲάντων ἢ κατὰ νόμουϲ ἢ κατ’ ἄλλαϲ τινὰϲ ὑποκειμένα δικαιοδοϲίαϲ.
579
456 Ἔκλαγξαν: ἥχηϲαν.
580
457 Ἐκλεγόμενοϲ· αἰτιατικῇ. προκρίνων, προτιμῶν. ὁ δὲ καταπιϲτεύω
τοῖϲ πράγμαϲιν ἔϲπευδε δι᾿ αὑτοῦ κρῖναι τὰ ὅλα. διόπερ οὐ τὸν τῶν πραγμάτων ἐκλεγόμενοϲ καιρὸν ἀλλὰ τὸν ἴδιον, ἔμελλε τοῦ δέοντοϲ ϲφαλήϲεϲθαι.
τοῖϲ πράγμαϲιν ἔϲπευδε δι᾿ αὑτοῦ κρῖναι τὰ ὅλα. διόπερ οὐ τὸν τῶν πραγμάτων ἐκλεγόμενοϲ καιρὸν ἀλλὰ τὸν ἴδιον, ἔμελλε τοῦ δέοντοϲ ϲφαλήϲεϲθαι.
581
458 Ἐκλέγοντεϲ: ἀπαιτοῦντεϲ.
[459] 459 Ἐκλεκτόϲ· ὀξυτόνωϲ· ἐπίλεκτοϲ δὲ προπαροξυτόνωϲ. διότι τὸ
μὲν ἐκ τοῦ ῥήματοϲ, τὸ δὲ ἐκ τοῦ ὀνόματοϲ ϲυντέθειται. ὁ δὲ Σολομῶ φηϲι· χεὶρ ἐκλεκτῶν κρατήϲει εὐχερῶϲ. τὸ μὲν γὰρ κρατεῖν ἐϲτιν ἴϲωϲ καὶ τῶν ἐπὶ πλεῖϲτον φαύλων ἢ φόβῳ ἢ αἰχύνῃ τὴν διὰ τοῦ ϲώματοϲ ἐνέργειαν κωλυόντων μετὰ πολλῆϲ τῆϲ ἀνάγκηϲ, τὸ δὲ ἔρωτι τῶν ἄνω μὴ ἡττηθῆναι τοῖϲ κάτω μόνων ἐϲτὶ τῶν φιλοθέων
καὶ οὓϲ ἡ γραφὴ ἐκλεκτοὺϲ ὠνόμαϲεν.
μὲν ἐκ τοῦ ῥήματοϲ, τὸ δὲ ἐκ τοῦ ὀνόματοϲ ϲυντέθειται. ὁ δὲ Σολομῶ φηϲι· χεὶρ ἐκλεκτῶν κρατήϲει εὐχερῶϲ. τὸ μὲν γὰρ κρατεῖν ἐϲτιν ἴϲωϲ καὶ τῶν ἐπὶ πλεῖϲτον φαύλων ἢ φόβῳ ἢ αἰχύνῃ τὴν διὰ τοῦ ϲώματοϲ ἐνέργειαν κωλυόντων μετὰ πολλῆϲ τῆϲ ἀνάγκηϲ, τὸ δὲ ἔρωτι τῶν ἄνω μὴ ἡττηθῆναι τοῖϲ κάτω μόνων ἐϲτὶ τῶν φιλοθέων
καὶ οὓϲ ἡ γραφὴ ἐκλεκτοὺϲ ὠνόμαϲεν.
582
460 Ἐκλελάκτικεν: ἀποβέβληκεν, ἀπέφυγεν.
583
461 Ἐκκλείεται: ἐμποδίζεται. ἐκκλείεται ἡ πάροδοϲ ἡ εἰϲ τὴν Χερρόνηϲον διὰ τῆϲ πόλεωϲ ταύτηϲ.
584
462 Εκκλείουϲι: κωλύουϲιν, εἴργουϲιν. Πολύβιοϲ· ἐπεὶ τὸν Φίλιππον
ἐκκλείουϲιν οἱ καιροί, βούλεϲθαι τὸν βαϲιλέα τὴν ἐπιγραφὴν τῆϲ πράξεωϲ ἐκείνῳ περιποιῆϲαι, ὡϲ ἐν εὐεργεϲίᾳ προφέρων τούτῳ τοὺϲ λόγουϲ.
ἐκκλείουϲιν οἱ καιροί, βούλεϲθαι τὸν βαϲιλέα τὴν ἐπιγραφὴν τῆϲ πράξεωϲ ἐκείνῳ περιποιῆϲαι, ὡϲ ἐν εὐεργεϲίᾳ προφέρων τούτῳ τοὺϲ λόγουϲ.
585
463 Ἐκλειπία: ἡ ϲυγχώρηϲιϲ. ἄδικον ἡγεῖτο τὴν ἐκλειπίαν τῆϲ
586
πρὸϲ τοὺϲ ὀμωμοκόταϲ πίϲτεωϲ καὶ ϲφάζει ἑαυτόν.
[464] 464 Ἔκλειψιϲ καὶ Ἐξέλιπεν: ἑκάτερον αὐτῶν τέτακται ἐπὶ τῶν διαψηφίϲεω τῶν γινομένων ἐν τοῖϲ δήμοιϲ περὶ τῶν γινομένων εἰϲ τιὸ ληξιαρχικὸν γραμματεῖον. ὅϲοι μὲν ἐγκαλούμενοι, ὅτι μή εἰϲιν ἀϲτοί, ἀπαντῶϲι πρὸϲ τὰ ἐγκλήματα, περὶ τούτων οἱ δημόται ψῆφον φέρουϲι ὅϲτιϲ δὲ μὴ παρεγένετο κριθηϲόμενοϲ, ἐξέλιπεν οὗτοϲ τὴν
Said. περὶ αὐτοῦ διάγνωϲιν. καὶ τοῦτο ἔκλειψιϲ καλεῖται. ὅτι ἡ τοῦ ἡλίου ἔκλειψιϲ ἐπιπροϲθουμένου ὑπὸ τῆϲ ϲελήνηϲ ἐναργῶϲ φαίνεται γίνεϲθαι. ζήτει ἐν τψ διαφανέϲ.
Said. περὶ αὐτοῦ διάγνωϲιν. καὶ τοῦτο ἔκλειψιϲ καλεῖται. ὅτι ἡ τοῦ ἡλίου ἔκλειψιϲ ἐπιπροϲθουμένου ὑπὸ τῆϲ ϲελήνηϲ ἐναργῶϲ φαίνεται γίνεϲθαι. ζήτει ἐν τψ διαφανέϲ.
465 Ἐκλειπέτωϲαν
[466] 466 Ἐκληδονίζετο: ἐμαντεύετο.
[467] 467 Ἐκληπ πτέον: δεῖ λαμβάνειν.
[469] 469 Ἐκκληϲιάζων: εἰϲ ἐκκληϲίαν ϲυγκαλῶν. ἡνίκα ἐκκληϲιάζων
593
ἐδίδου τὸ παράγγελμα.
[470] 470 Ἐκκληϲία κυρία: οὕτω λέγεται κυρία, ἐν ἢ ἐκύρουν τὰ ψηφίϲματα.
594
εἰϲὶ δὲ νόμιμοι ἐκκληϲίαι, αἱ λεγόμεναι κύριαι, τρεῖϲ τοῦ
μηνὸϲ Ἀθήνηϲιν, ἡ πρώτη καὶ ἡ ί καὶ ἡ τριακάϲ. εἰϲὶ δὲ καὶ προϲκλητοῖϲ ἐναγόμεναι κατά τινα ἐπείγοντα πράγματα. αἱ μὲν οὖν γόμιμμοι καὶ ὧριϲμέναι κύριοι καλοῦνται, αἱ δὲ πρὸϲ τὸ κατεπεῖγον ϲυναγόμεναι ϲύγκλητοι.
μηνὸϲ Ἀθήνηϲιν, ἡ πρώτη καὶ ἡ ί καὶ ἡ τριακάϲ. εἰϲὶ δὲ καὶ προϲκλητοῖϲ ἐναγόμεναι κατά τινα ἐπείγοντα πράγματα. αἱ μὲν οὖν γόμιμμοι καὶ ὧριϲμέναι κύριοι καλοῦνται, αἱ δὲ πρὸϲ τὸ κατεπεῖγον ϲυναγόμεναι ϲύγκλητοι.
[472] 472 Ἐκκληϲίαν: ϲῶμα ἑαυτοῦ τὴν ἐκκληϲίαν καλεῖ ὁ Χριϲτόϲ καὶ διὰ ταύτηϲ ἱερατεύει ὡϲ ἄνθρωποϲ· δέχεται δὲ τὰ προϲφερόμενα ὡϲ
θεόϲ. προϲφέρει δὲ ἡ ἐκκληϲία τὰ τοῦ ϲώματοϲ αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματοϲ ϲύμβολα, πᾶν τὸ φύραμα διὰ τῆϲ ἀπαρχῆϲ ἁγιάζουϲα. λὐϲιϲ ὀνείρου· ἐκκληϲίαιϲ ἑϲτῶϲιν ἔγκληϲιν φέρει.
θεόϲ. προϲφέρει δὲ ἡ ἐκκληϲία τὰ τοῦ ϲώματοϲ αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματοϲ ϲύμβολα, πᾶν τὸ φύραμα διὰ τῆϲ ἀπαρχῆϲ ἁγιάζουϲα. λὐϲιϲ ὀνείρου· ἐκκληϲίαιϲ ἑϲτῶϲιν ἔγκληϲιν φέρει.
[473] 473 Ἐκκλητεύειν: τὸ εἰϲ κρίϲιν ἄγειν, ἴνα ἐπάναγκέϲ τιϲ μαρτυρῇ.
597
οὕτωϲ Αίϲχίνηϲ.
474 Ἐκκλητευθῆναι· τῶν ἐγκαταλιπόντων μαρτυρίαν τὰ ὀνόματα
598
ἐν τῷ δικαϲτηρίῳ κηρύϲϲεται· ὅπερ ἔλεγον ἐκκλητευθῆναι καὶ ἐκ κλητεύοι.
[475] 475 Ἐκ λήτευϲεν: ἐκάλεϲεν.
[476] 476 Ἐλητικῶϲ: ἐκκαλούμενοϲ. καὶ Ἐκκλήϲειϲ· πρόδηλοϲ
600
γὰρ ἐγένετο φυγὴ καὶ τῶν ὑπεναντίων ἐκκλήϲειϲ πρὸϲ ἐπίθεϲιν.
γὰρ ἐγένετο φυγὴ καὶ τῶν ὑπεναντίων ἐκκλήϲειϲ πρὸϲ ἐπίθεϲιν.
[477] 477 Ἔξκκλητον: τὴν ἐπὶ ϲυνόδῳ παραίτηϲιν.
[478] 478 Ἐκ κλίνω· αἰτιατικῇ.
613
482 Ἐκ λογεῖϲ: οἱ ἐκλέγοντεϲ καὶ εἰϲπράττοντεϲ τὰ ὀφειλόμενα τῷ δημοϲίψ.
614
483 Ἐκλογεῖϲ· ὁπότε δέοι χρήματα τοὺϲ πολὶταϲ εἰϲφέρειν, τούτουϲ κατὰ δύναμιν οἱ καλούμενοι ἐκλογεῖϲ διέγραφον. ἀλλὰ καὶ οἱ τοὺϲ φόρουϲ ἀπὸ τῶν ὑπηκόων ἀθροίζοντεϲ πόλεων οὕτωϲ ἐλέγοντο.
615
484 Ἐκλόνηϲεν: ἐτάραξεν. Ἐκλώνιϲε δὲ κλῶναϲ ἔκοψεν.
616
485 Ἐκκλώζετο· κλωϲμὸν ἔλεγον τὸν γινόμενον ἐν τῷ ϲτόματι ψόφον, ψ πρὸϲ τὰϲ ἐκβολὰϲ ἐχρῶντο τῶν ἀκροαμάτων, ὡν οὐχ ἡδέωϲ ἥκουον.
618
487 Ἐκλωπίζω: ἐκδέρω.
619
488 Ἔκ λύεν: ὑπήκουϲεν, ἐκέλευϲεν.
[489] 489 Ἐκ λῦϲαι
620
490 Ἐκ λύκου ϲτόματοϲ: ἐπὶ τῶν ἀνελπίϲτωϲ παρά τινών τι λαμβαότω, κατὰ τὸν μῦθον τοῦ λύκου καὶ τοῦ γεράνου.
621
491 Ἐκμαγεῖον: ἐκτύπωμα, καὶ ἀποϲφράγιϲμα. ξυνειληθέντα τε
622
ἐαὶ καταϲφαλιϲθέντα ἐκμαγείοιϲ κηρίνοιϲ καὶ ἐκτυπώμαϲι δακτυλίων ἐπεδόθη.
623
492 Ἐκμαγῆϲαι: ἐκτυπῶϲαι.
624
493 Ἐκμα λθακῶϲαι: ἐκμαλάξαι, χαυνῶϲαι. ἄλλα τε πλεῖϲτα
625 ἐκμαλθακῶϲαι οἵαϲ τε ὄντα ἀλαζονείαϲ ἀνάπλεα φρονήματα.
625 ἐκμαλθακῶϲαι οἵαϲ τε ὄντα ἀλαζονείαϲ ἀνάπλεα φρονήματα.
626
627
628
629
630
494 Ἐκμαρτυρείν φαϲι τὸ λέγειν, οὐχ ἅπερ αὐτὸϲ εἶδεν, ἀλλ’ ἅπερ ἑτέρων ἤκουϲε λεγόντων. ἐκμαρτυρία δὲ γεγραμμένη ἀναγινώϲκεται, ὅταν τιϲ ἢ τελευτήϲαϲ ἢ ἢ ὑπερόριοϲ.
495 Ἐκμαρτυρίϲϲ διαφέρει τῆϲ μαρτυρίαϲ· ὅτι ἡ μὲν τῶν παρόντων . ἐϲτίν, ἡ δὲ ἐκμαργυρία τῶν ἀπόντων.
[496] 496 Ἐκμαρτυρίῳ: διαμαρτυρίῳ. οὐκ ὤκνηϲαν δὲ καὶ δευτέρῳ ἐκμαρτυρίῳ χρήϲαϲθαι.
497 Ἐκμαίνω· αἰτιατικῇ.
[498] 498 Ἐκμελέϲ: ἠμελημένον. ὁ δὲ δὴ Βῶνοϲ οὐκ ἐϲ τὸ ἐκμελὲϲ
631
αὐτῷ οὐδ’ ἐϲ τὸ ῥᾳθυμότερον ἐτράπη ὁ νοῦϲ, ἀλλὰ ϲυντόνῳ τῷ τάχει πρὸϲ τὴν ϲωτηρίαν ἐχρῆτο. καὶ τἄλλα πάθη κατὰ τὴν ἐκμελῆ
632
λύραν ἐθεραπεύετο. φηϲὶν Εύνάπιοϲ. Ἐκμελὴϲ οὖν ἢ κακόηχοϲ.
ὅτι καὶ Θεοδόϲιοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἐκμελὴϲ ἦν καὶ πάϲη ῥᾳθυμίᾳ ἐκκείμενοϲ.
ὅτι καὶ Θεοδόϲιοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἐκμελὴϲ ἦν καὶ πάϲη ῥᾳθυμίᾳ ἐκκείμενοϲ.
[499] 499 Ἐκ Μα ϲϲα λίαϲ ἥκειϲ: ἐπὶ τῶν θηλυδριῶν καὶ τεθρυμμένων,
634
παρόϲον ἐκείνουϲ φαϲὶ θηλύτερον ϲτολίζεϲθαι μεμυριϲμένουϲ καὶ τὰϲ τρίχαϲ ἀναδουμένουϲ, καὶ διὰ ταύτην τὴν μαλακίαν ἀϲχημονεῖν.
500 Ἐκ μέϲων νυκτῶν λέγουϲι καὶ ἐκ μεϲημβρίαϲ.
[501] 501 Ἐκ μεταβολῆϲ· οἱ δὲ μετὰ ταῦτα ἐκ μεταβολῆϲ ὡϲ ἐπ᾿
635
Ὀλμτίαϲ τουτέϲτι μεταμελείαϲ τῆϲ προτέραϲ ὁρμῆϲ.
[502] 502 Ἐκμει λίϲϲεϲθαι: καταπραύνειν.
[504] 504 Ἑκμήνῳ: μηνῶν ἔξ. λαβὼν δούλουϲ ϲὺν τροφῇ ἑκμήνῳ ἡλευθέρωϲεν.
[505] 505 Ἐκμηρυομένουϲ· δυϲχερῶϲ ἐκμηρυομένουϲ καὶ μακρῶϲ τὰϲ
637
δυϲχωρίαϲ ἀντὶ τοῦ ἀναλεγομένουϲ.
[507] 507 Ἐκμηχανώμενοϲ: καταϲκευάζων.
508 Ἐκμυζήϲαϲ: ἐκπιέϲμϲ, ἐκθλίψαϲ.
645
510 Ἐκνάπτετο: ἐξύετο, ἐδαπανᾶτο.
646
511 Ἐκνενέμηται: ἐξῆλθεν. διαμεμἐριϲται.
649
513 Ἐκνεφὶαϲ: ἐκ νεφῶν ἄνεμοϲ.
650
514 Ἔκνιζε ν: ἔδακνεν. ἀπὸ τῆϲ πόαϲ. Ἡρόδοτοϲ.
651
515 Ἔκνιϲεν: ἐκίνηϲε, καθήῳατο. Ἀππιανόϲ· Σύφακα δ’ ἄρα
652
τὸν δυνάϲτην ἔρωϲ ἔκνιζε τῆϲ παιδόϲ. οἱ δὲ Καρχηδόνιοι ἔδωκαν
αὐτήν.
αὐτήν.
653
516 Ἐκνομίωϲ: ἀντὶ τοῦ μεγάλωϲ, ὑπερβαλλόντωϲ. κυρίωϲ δὲ τὸ ὑπὲρ τὸ νενομιϲμένον. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· καὶ γὰρ ἐκνομίωϲ μ
654
ῄϲχύνετο. λέγεται δὲ καὶ Ἐκνόμωϲ.
655
517 Ἐκνόμοιϲ: παρανόμοιϲ.
656
518 Ἐκνοον: παρανενοημένον, ἔξω τοῦ νοόϲ, ϲαλόν.
657
519 Ἐκ νοϲηλεύων: ἐκθεραπεύων.
658
520 Ἔκνυεν: ἔξυεν ἠρέμα. παρὰ τὸ κνᾶν. Ἀριϲτοφάνηϲ· οὑτοϲ πόθῳ μου κνυεν ἐλθὼν τὴν θύραν.
[521] 521 Ἐκ ξυγκλύδων· ζήτει ἐν τῷ ϲυγκλύδων.
[522] 522 Ἐκκοβαλικεύεται· ζήτει ἐν τῷ ὑπέρχεται.
659
523 Ἐκόηϲεν: ἐνόηϲεν. Ἰακῶϲ. παρὰ Καλλιμάχῳ.
660
524 Ἐκκοκκίϲαϲ: ἐρημώϲαϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ὀρῶν, τῶν τοὺϲ κόκκουϲ ἐκβαλλουϲῶν· ὥϲπερ γὰρ αἱ πόλειϲ ϲκέτπαι τῶν ἀνθρώπων εἰϲίν, οὕτω καὶ αἱ ῥοιαὶ τῶν κόκκων. ἐχρήϲατο δὲ τῇ μεταφορά ὁ
ἄγροικοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ῶ Ζεῦ, λήϲειϲ ϲεαυτοῦ τὰϲ πόλειϲ ἐκκοκν κίϲαϲ.
ἄγροικοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ῶ Ζεῦ, λήϲειϲ ϲεαυτοῦ τὰϲ πόλειϲ ἐκκοκν κίϲαϲ.
661
662
663
664
665
525 Ἐκολάβηϲαϲ: προϲέκρουϲαϲ. τὸ δὲ ὅλον, κατεπάλαιϲαϲ αὐτὸν καὶ ἐκπεριελθὼν καὶ διαϲείϲαϲ ἀργυρίζῃ. παρὰ τὸ ἐπὶ κόλαιϲ βαίνειν. κόλα δὲ ἡ γαϲτήρ. ἢ ἔθραυϲαϲ, ἔκλαϲαϲ, κατέπιεϲ. ἀπὸ τοῦ κολν
λάεου, ὅ ἐϲτι ψωμόϲ. βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι ὃν ἂν παραλάβῃ, ἄρρην ἀπόλλυϲιν.
λάεου, ὅ ἐϲτι ψωμόϲ. βούλεται δὲ λέγειν, ὅτι ὃν ἂν παραλάβῃ, ἄρρην ἀπόλλυϲιν.
526 Ἐκαλψ α: ἐθορύβει.
[527] 527 Ἐκκομιδ ήν: ἐκφοράν.
[528] 528 Ἐκομπάϲθη: ήπάτηται, εἰϲ ὄγκον διετέθη.
[529] 529 Ἐκομ πολάκουν: κομπώδεϲιν ἐχρῶντο λόγοιϲ.
530 Ἑκοντήν· Ἀρριανόϲ· τὴν μέϲην τῶν ποταμῶν γῆν ἑκοντὴν ἐνδιδόντων
670
τῶν ἐποικούντων κατέϲχεν.
[531] 531 Ἑκοντί: ἐθελοντί. καὶ παροιμία· ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ.
[533] 533 Ἐκ ὀ πα ϲεν: ἐπαύϲατο.
[534] 534 Ἐκκό πτῶ· αἰτιατικῇ.
[536] 536 Ἐκκορακίζειν: ἀποδιώκειν.
[537] 537 Ἐκκορηθείηϲ: παντελῶϲ ἀφανιϲθείηϲ. Μένανδροϲ· ἐκκορηθείηϲ
[538] 538 Ἐκορἰζετο: ὑπεκορίζετο, εὐφημοτέροιϲ ἐχρῆτο λόγοιϲ.
539 Ἐκορίζετο: ἐκολάκευεν· οἷα τοῖϲ μικροῖϲ παιδίοιϲ ἔθοϲ χαριεπιομένοϲ
680
προϲπαίζειν τοὺϲ γονεῖϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· τοῦτον τὸν υἱὸν λαμβάνουϲ’ ἐκορίζετο.
[541] 541 Ἐκουρία: ἐδέετο κουρᾶϲ.
[542] 542 Ἐκ ούϲια: ἃ οὐχ ὑπόκεινται νόμῳ, ἀλλὰ προαιρέϲει. καὶ Βα οχἡν ὲ κούϲιον· οὕτωϲ οἱ ο, ὁ δὲ Ἀκύλαϲ ὄμβρον ἑκούϲιον, ὁ δὲ Σύμ μαχοϲ ὑετὸν ἑκοιύϲιον. τὸ θηλυκὸν ἡ ἑκούϲιοϲ.
689
545 Ἐκκόψαι: ἀντὶ τοῦ νικῆϲαι. οὕτωϲ Ἄλεξιϲ. καὶ ἐπὶ τοῦ
690
πηρῶϲαι τὸν ὀφθαλμόν. καὶ Ἐ ξεκόπη ἐπὶ τοῦ ἐπηρώθη.
691
546 Ἐκωδωνίζοντο: περιβόητοι ἐγένοντο. τέτακται καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπειράθηϲαν. οὕτωϲ Λυϲίαϲ.
693
548 Ἐκώμαϲε: μεθ’ ἡδονῆϲ ἦλθεν. θρῆνοϲ δ’ εἰϲ ὑμέναιον ἐκώμαϲεν.
694
549 Ἐκ ὼν ἀέκοντί γε θυμῷ. ἔϲτω γάρ μοι νῦν τῆϲ ἐκείνου γνώμηϲ ζωγράφοϲ ὁμηρίζουϲα γλῶττα.
695
550 Ἐκπαγλούμενοϲ: ἐκπληττόμενοϲ. Ῥωμαίοιϲ μὲν γὰρ ἐκ
παγλούμενοϲ ὁ Πύρροϲ ταῦτά φηϲιν. ἢ αντὶ τοῦ ϲεμνυνόμενοϲ.
παγλούμενοϲ ὁ Πύρροϲ ταῦτά φηϲιν. ἢ αντὶ τοῦ ϲεμνυνόμενοϲ.
[551] 551 Ἐκπαγλούμενοι: θαυμάζοντεϲ, ἐκπληττόμενοι. ἐν εἰρήνη ἔνειμον ἐκπαγλούμενοι τὸν Ἡρακλέα.
[552] 552 Ἐκ ποθεῖϲ: ὑγιεῖϲ, ἐκτὸϲ πάθουϲ. ἴνα μὴ ὦϲιν ἔκδιψοι καὶ προεκλελυμένοι, ἀλλ’ ἐκπαθεῖϲ καὶ κεκαινοπεποιημένοι.
696
553 Ἐκπαθήϲ. Αἰλιανόϲ· ἐκπαθῆ δὲ γεγονότα καὶ πρὸϲ τὰϲ
697
ἀκρατοποϲίαϲ ὥϲτε καὶ μεθ’ ἡμέραν πλεονάκιϲ μεθύοντα καταφανῆ γεέϲθαι τοῖϲ φίλοιϲ.
[554] 554 Ἐκ παντόϲ: διόλου. εἴγε οὖν τοῦτο καταμαθόντεϲ οἱ πολέμιοι
698
ἐκ παντὸϲ ἀπίαϲιν, οὐδὲν ἂν ἐκώλυϲεν ἀπολωλέναι τὴν ϲτρατιὰν
πᾶϲαν.
πᾶϲαν.
699
555 Ἐκ παντὸϲ ξύλου: ἐλλείπει τὸ κοῦφον γένοιτʼ ἄν. λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν δραθῆναι μὲν εὐκαταφρονήγων, ἀναγκαίων δέ. οἱ δὲ ἐπὶ τῶν δόξαν παραϲχόντων ὡϲ ἀγαθῶν, εὑρεθέντων δὲ ἑτεροίων.
[557] 557 Ἐκ παραλόγου· ὁ δὲ διαϲωθεὶϲ ἐκ παραλόγου θαλαϲϲίου κλύδωνοϲ. ἀντὶ τοῦ παρ’ ἐλπίδα.
559 Ἐκ π ελλευθῆναι: ἐκβληθῆναι.
[560] 560 Ἐκ π ελματῶϲαι.
[561] 561 κπεπολέμωται: ἐχθρωδῶϲ διάκειται.
[563] 563 Ἐκ περιουϲίαϲ: ἐκ περιττοῦ. ἐκ περιουϲίαϲ λέγει ὁ Ἄρι—
709
ϲτοτέληϲ. μεταπεμψάμενοι ἐκ περιουϲίαϲ καὶ Παμπρέπιον. ἐκ περιουϲίαϲ οὖν ἀντὶ τοῦ ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντοϲ. ἐκ γπξριουϲἰαϲ τὸῦ
710
ἀναγκαίου διαφέρει. ἀναγκαῖα μὲν οὖν ἐϲτιν ὡν χωρὶϲ ἀδύνατον εἶναι·
711
ἐκ περιουϲίαϲ δὲ ὢν ἡ παρουϲία οὐκ οὖϲα ἀναγκαία, καὶ ὡϲ Ἀριϲτοτέληϲ λέγει, ὅταν ὑπαρχόντων τῶν ἀναγκαίων ἄλλα τινὰ προϲκαταϲκευάζηται τῶν καλῶν. οἷον τὸ μὲν ζῆν ἀναγκαῖον, ἐκ περιουϲίαϲ δὲ τὸ εῦ ζῆν· τῇ γὰρ τοῦ εὖ παρουϲίᾳ. οὐκ οὔϲῃ πρὸϲ τὸ εἶναι ἀναγκαίᾳ, ἐπικοϲμεῖται τὸ ζῆν ἀναγκαῖον. βελτίω δὲ τὰ ἐκ περιουϲίαϲ
τῶν ἀναγκαίων φηϲί· βέλτιον γὰρ τὸ εὖ ζῆν τοῦ ζῆν, τὸ δὲ εὖ λέγειν τοῦ λέγειν. οὐκ ἀεὶ μὲν αἱρετώτερα τὰ βελτίω, εἰ καὶ ἀπλῶϲ αἱρετώτερα· τὰ γοῦν ἡμῖν ἀδύνατα, εἰ καὶ βελτίω εἴη τῶν δυνατῶν, ἀλλ’ οὐχ αἱρετώτερα· βέλτιον μὲν γὰρ ἀθαναϲία μακροβιότητοϲ, ἀλλ’ ἡμῖν οὐχ αἱρετωτέρα. καὶ τῶν ἐκ περιουϲίαϲ δὴ τὰ μὲν πρὸϲ τῷ βελτίω
εἶναι καὶ αἱρετώτερά ἐϲτιν, ὥϲπερ τοῦ λέγειν τὸ εὖ λέγειν, τὰ δὲ βελτίω ἐϲτίν, οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερα. τὸ γὰρ φιλοϲοφεῖν τε καὶ θεωρεῖν βέλτιον μέν ἐϲτι τοῦ χρηματίζεϲθαι, οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερον τοῖϲ ἐν ἐνδείᾳ οὖϲι καὶ μὴ δυναμένοιϲ ἄλλωϲ εἶναι. οὕτω δὴ καὶ τὸ ὑγιαίνειν τοῦ φιλοϲοφεῖν τῷ νοϲοῦντι αἱρετώτερον. καὶ Δημοϲθένηϲ 712
ἐν τῷ ὑπὲρ Κτηϲιφῶντοϲ· ἐγὼ μὲν περὶ τῶν ἐϲχάτων κινδυνεύω, οὖτοϲ δὲ ἐκ περιουϲίαϲ κατηγορεῖ. ἀντὶ τοῦ ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόποϲ.
ἐκ περιουϲίαϲ δὲ ὢν ἡ παρουϲία οὐκ οὖϲα ἀναγκαία, καὶ ὡϲ Ἀριϲτοτέληϲ λέγει, ὅταν ὑπαρχόντων τῶν ἀναγκαίων ἄλλα τινὰ προϲκαταϲκευάζηται τῶν καλῶν. οἷον τὸ μὲν ζῆν ἀναγκαῖον, ἐκ περιουϲίαϲ δὲ τὸ εῦ ζῆν· τῇ γὰρ τοῦ εὖ παρουϲίᾳ. οὐκ οὔϲῃ πρὸϲ τὸ εἶναι ἀναγκαίᾳ, ἐπικοϲμεῖται τὸ ζῆν ἀναγκαῖον. βελτίω δὲ τὰ ἐκ περιουϲίαϲ
τῶν ἀναγκαίων φηϲί· βέλτιον γὰρ τὸ εὖ ζῆν τοῦ ζῆν, τὸ δὲ εὖ λέγειν τοῦ λέγειν. οὐκ ἀεὶ μὲν αἱρετώτερα τὰ βελτίω, εἰ καὶ ἀπλῶϲ αἱρετώτερα· τὰ γοῦν ἡμῖν ἀδύνατα, εἰ καὶ βελτίω εἴη τῶν δυνατῶν, ἀλλ’ οὐχ αἱρετώτερα· βέλτιον μὲν γὰρ ἀθαναϲία μακροβιότητοϲ, ἀλλ’ ἡμῖν οὐχ αἱρετωτέρα. καὶ τῶν ἐκ περιουϲίαϲ δὴ τὰ μὲν πρὸϲ τῷ βελτίω
εἶναι καὶ αἱρετώτερά ἐϲτιν, ὥϲπερ τοῦ λέγειν τὸ εὖ λέγειν, τὰ δὲ βελτίω ἐϲτίν, οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερα. τὸ γὰρ φιλοϲοφεῖν τε καὶ θεωρεῖν βέλτιον μέν ἐϲτι τοῦ χρηματίζεϲθαι, οὐ μὴν καὶ αἱρετώτερον τοῖϲ ἐν ἐνδείᾳ οὖϲι καὶ μὴ δυναμένοιϲ ἄλλωϲ εἶναι. οὕτω δὴ καὶ τὸ ὑγιαίνειν τοῦ φιλοϲοφεῖν τῷ νοϲοῦντι αἱρετώτερον. καὶ Δημοϲθένηϲ 712
ἐν τῷ ὑπὲρ Κτηϲιφῶντοϲ· ἐγὼ μὲν περὶ τῶν ἐϲχάτων κινδυνεύω, οὖτοϲ δὲ ἐκ περιουϲίαϲ κατηγορεῖ. ἀντὶ τοῦ ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόποϲ.
[564] 564 Ἐκ περιτροπῆϲ: ἐξ ἀποϲτροφῆϲ, ἐκ νίκηϲ.
[565] 565 Ἐκπέρϲαι: ἐκπορθῆϲαι.
720
567 Ἐκπεφυϲημένον: φιλοτίμωϲ διατεθειμένον. ὁρῶν δὲ τὸν Μάρκον ἐκπεφυϲημένον.
721
568 Ἐκπειράζω δοτικῇ.
722
569 Ἐκπήγνυϲθαι: τὸ ἐκπλήττεϲθαι.
724
571 Ἐκπηνιεῖται: ἐξελκύϲει. ἀπὸ τῶν τὴν κρόκα μηρυομένων εἰϲ πηνία. Ὅμηροϲ· πηνίον ἐξέλκουϲα.
725
572 Ἐκπίπτω· γεννική.
726
573 Ἐκπίῃϲ· αἰτιατικῇ.
727
574 Ἐκπλαγεῖϲ: ἐκπλήξεωϲ πλέοι. Πολύβιοϲ· ἐκπλαγεῖϲ δὲ γενό
μενοι οἱ Λίβυεϲ διὰ τὸ παράδοξον, ἐγκλίναντεϲ ἔφευγον. καὶ αὖθιϲ· 728 οὕτωϲ ἐκπλαγεῖϲ ἥϲαν καὶ κατάφοβοι τὸ μέλλον. καὶ Ἐκ πλαγεῖϲ θηλυκῶϲ, ἀντὶ τοῦ θαυμαϲταί. ποιμένεϲ ἀγραυλοῦντεϲ ἐκπλαγοῦϲ φωτοφείαϲ ἔτυχον.
μενοι οἱ Λίβυεϲ διὰ τὸ παράδοξον, ἐγκλίναντεϲ ἔφευγον. καὶ αὖθιϲ· 728 οὕτωϲ ἐκπλαγεῖϲ ἥϲαν καὶ κατάφοβοι τὸ μέλλον. καὶ Ἐκ πλαγεῖϲ θηλυκῶϲ, ἀντὶ τοῦ θαυμαϲταί. ποιμένεϲ ἀγραυλοῦντεϲ ἐκπλαγοῦϲ φωτοφείαϲ ἔτυχον.
729
575 Ἔκπλεα: πλήρη. ἐϲθῆταϲ δὲ καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἔκπλεα παρεἶχεν.
730 ἀντὶ τοῦ αὐτάρκη. καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· οἱ δὲ κατάραντεϲ εἰϲ αὐτόν, καὶ φιλοφροϲύνηϲ ἐκπλέαϲ ἀπολαύϲαντεϲ.
730 ἀντὶ τοῦ αὐτάρκη. καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· οἱ δὲ κατάραντεϲ εἰϲ αὐτόν, καὶ φιλοφροϲύνηϲ ἐκπλέαϲ ἀπολαύϲαντεϲ.
731
576 Ἐκπλέω ϲου.
733
578 Ἐκ πλεύϲειν: ἔξω γενέϲθαι. μὴ γὰρ ἂν ἐκπλεύϲειν ποτὲ τῶν φρενῶ ἐϲ τοϲοῦτον ὡϲ ἀνθρώπουϲ προτιμῆϲαι θεῶν.
734
579 Ἐκπλήγδην: ἐκπληκτικῶϲ.
735
580 Ἔκπληξιϲ: φόβοϲ.
737
582 Ἐκπλήϲει: πληρώϲει.
738
583 Ἐκπλινθεύϲαϲ: ϲαῖοϲ ἀντὶ τοῦ διαλύϲαϲ καὶ ἐξελὼν τὰϲ πλίνθουϲ.
587 Ἐκποδὼν γενέϲθαι: φυγεῖν, ἢ ἐξαλείφεϲθαι, ἢ ἐκ τοῦ μέϲου
748
γενέϲθαι.
[588] 588 Ἐκποκιῶ: τὰϲ τρίχαϲ ἐκϲπάϲω. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐκποκιῶ ϲου
749
τὰϲ ποκάδαϲ. ἐπὶ γυναικείων τριχῶν ὡϲ τὸ πολύ. παρετυμολογεῖ δὲ τὸ πόκον. Λυκόφρων δὲ ἁπλῶϲ τὰϲ τρίχαϲ. ἐμπλοκὴ δέ τιϲ φαίνεται
καὶ πλοκαμίδεϲ ϲπανίωϲ ποτὲ ἐπὶ ἀνδρῶν λέγεται.
καὶ πλοκαμίδεϲ ϲπανίωϲ ποτὲ ἐπὶ ἀνδρῶν λέγεται.
[589] 589 Ἐκ πολεμῶϲαι· αίτιατικῇ. ἀντὶ τοῦ είϲ πόλεμον καταϲτῆϲαι.
750
γράφεται δὲ καὶ διὰ τοῦ η ἐκπολεμῆϲαι, ὡϲ καὶ παρὰ Ξενοφῶντι. Ἐκπο ολλ ἧϲ αι ϲυντάϲϲεται μετὰ αἰτιατικῆϲ. Ἐκπολεμῶϲαι δὲ τὁ πολεμμίουϲ ποιῆϲαι, οἷον ἐπὶ πόλεμόν τιναϲ παροξῦναι.
590 Ἐκ πολλοῦ: ἐκ παλαιῶν τῶν χρόνων. ἄγαλμα ἦν τιμώμενον
752
ὑπʼ αὐτοῦ ἐκ πολλοῦ.
[591] 591 Ἐκ πολλῶν ἀχ ύρων ὀλίγον καρπὸν ϲυνήγαγον: ἐπὶ
753
τῶν πολλὰ μὲν πονούντων, ὀλίγα δὲ καρπουμένων.
[592] 592 Ἐκπομ πεύων: ἀχρειῶν, λοιδορῶν. ὁ δὲ ἐκπομπευθῆναι μὲν τὰ ἄγια
τῶν ἁγίων ποιεῖ.
τῶν ἁγίων ποιεῖ.
[593] 593 Ἐκ πορίζομεν: ἐξευρίϲκομεν.
[594] 594 Ἐκπορίϲαϲ: ϲυλλέξαϲ.
[595] 595 Ἐκπορποῦϲθαι: ἐκφιβλοῦϲθαι.
[596] 596 Ἐκπρεπεῖϲ: ἐπίϲημοι.
[598] 598 Ἐκ προϲαγωγῆϲ: ἀντὶ τοῦ πρὸϲ ἀνάγκην, καὶ οὐκ ἐκ φύϲεωϲ
760
οὐδὲ ἁπλοικῶϲ.
[599] 599 Ἔκπωμα: φιάλη, ποτήριον. δῶρά τε λαμβάνει ἄλλα τε καὶ
761
ἐκπώματα ἀπὸ ἀργυρίου.
766
600 Ἐκποίητον γενέϲθαι: ἀποκηρυχθῆναι τοῦ γένουϲ. οἱ δέ φαϲι διαφέρειν ἐκποίητον ἀποκηρύκτου, ὅτι ὁ μὲν ἀποκήρυκτοϲ ἐπὶ κολάϲει ἐκβάλλεται, ὁ δὲ ἐκποίητοϲ ὑπὸ τοῦ φύϲει πατρὸϲ εἰϲ ἕτερον οἶκον δίδοται τῇ προθέϲει.
770
602 Ἐκκραγγανομένων: μετὰ κραυγῆϲ λεγομένων.
771
603 Ἐκρεκεϲ: ἀντὶ τοῦ ἥχει.
772
604 Ἐκρέαιί ἐν: ἐτελείου.
773
605 Ἐκκρεμαννύμενοι: ἀπηρτημένοι. Θουκυδίδηϲ· τῶν τε ξυϲκήγων ἤδη ἀπιόντων ἐκκρεμαννύμενοι.
774
606 Ἐκρήγματα: τὰ ἐκ τῶν χειμάρρων γινόμενα ἐν τοῖϲ πεδίοιϲ κοιλώματα.
775
607 Ἐκρήμνιϲεν: κατήγαγεν.
776
608 Ἔκρηξιϲ: ἡ ἐκραγή.
777
609 Ἐκκεκρικώϲ: ἐκκεχωρηκώϲ.
778
610 Ἔκρινεν: ἐχώριϲεν, ἐπελέξατο.
779
611 Ἐκκρίνεται: ἐκρίπτεται, ἐκρέει. λαμβάνεται δὲ ἐπὶ τῆϲ ἄνθρωπίνηϲ
γονῆϲ, ἔτι γε μὴν καὶ τῆϲ τῶν κτηνῶν.
γονῆϲ, ἔτι γε μὴν καὶ τῆϲ τῶν κτηνῶν.
780
512 Ἐκκρίνειν: δοκιμάζειν.
781
613 Ἐκρινόμεθα: ἐπὶ πολὺν χρόνον διεφερόμεθα καὶ διημφιϲβητοίῦμεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· τέωϲ μὲν οὖν ἐκρινόμεθα.
782
614 Ἐκκρ ούομαι· αἰτιατικῇ.
783
615 Ἐκκρουόμενοϲ: παρεκτείνων, παρατρέπων. ὁ δὲ ἔϲτη ἐν μεταιχμίῳ οὐ μονομαχήϲων, ἀλλὰ τὸν καιρὸν τοῦτον τοῖϲ ἐναντίοιϲ ἐκκρουόμενοϲ.
617 Ἔκκριτον: ἐπίλεκτον, προκεκριμένον. οὐδενὶ δὲ ὅπλων διαλλάττουϲιν
789
οἱ περὶ τὸν ϲτρατηγὸν ἔκκριτοι τῶν ἐν ταῖϲ ἴλαιϲ ἱππέων.
[618] 618 Ἐκϲάλευϲον αὐτό: ἐξένεικον. ἦν δὲ ἐμπὶϲ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ
791
αὐτοῦ.
619 Ἐκϲιφωνιϲθείη: ἐκρυῇ, ὁιαϲκορπιϲθείη.
[620] 620 Ἐκ ϲκέπτωp, ἐκϲκέπτωροϲ.
[621] 621 Ἐκϲπ ονδοϲ: ὁ τὰϲ ϲπονδὰϲ μὴ φυλάττων. ὁ τοίνυν τοὺϲ ὅρκουϲ ἐκϲπόνδουϲ μὴ ποιήϲαϲ καλῶϲ μὲν ἐβίωϲεν, ἐπὶ πολὺ δὲ
792
ἤλαϲε δόξηϲ.
622 Ἔκϲταϲιϲ: θαυμαϲμόϲ, ἢ ἀλλοίωϲιϲ.
[623] 623 Ἔκϲταϲιϲ: ἡ ἁμαρτία. Δαβίδ· ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκϲτάϲει
793
μου, ἀπέρριμμαι. ψμην, φηϲί, τῇ ἁμαρτίᾳ περιπεϲὼν πόρρω τῆϲ ϲῆϲ γεγενῆϲθαι κηδεμονίαϲ· τὴν γὰρ τῆϲ δικαιοϲύνηϲ ὁδεύων ὁδὸν ἐξέϲτη μὲν ἐκείνηϲ καὶ ἐξετράπη. προϲέπταιϲε δὲ καὶ περιέπεϲε τοῖϲ ὡμοβόροιϲ
γενέϲθαι.
γενέϲθαι.
[625] 625 Ἐκϲτρατεία.
626 Ἔκϲτρεψον: μετάβαλε. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ῥυπουμένων καὶ
796
ἐκϲττρεφομένω ἱματίων. ἐκϲτρέψαι γὰρ ἰάτιον λέγεται τὸ ἀλλάξαι τὸ πρὸϲ τὸ ϲῶμα μέροϲ ἔξω. ἄλλαξον φηϲί, τοὺϲ τρόπουϲ ϲου, μετάβαλε. Ἀριϲτοφάνηϲ Νφέλαιϲ· ἔκϲτρεψον ὡϲ τάχιϲτα τὸν ϲαυτοῦ τρόπον.
627 Ἐκ ϲυγκειμένου: προυπηργμένου, προγεγυμναϲμένου. τότε
797
δὲ καὶ ἐϲ τάξιν τινὰ ὥϲπερ ἐκ ϲυγκειμένου κατέϲτηϲαν καὶ ἐν κόϲμῳ τὸν ἀγῶνα ἐποίηϲαν.
[628] 628 Ἐκϲφενδονῶ.
[629] 629 Ἐκταδόν: ἐκτεινόμενοϲ.
630 Ἐκτάδην: ἐκτεταμένωϲ, ἡπλωμένωϲ.
[631] 631 Ἔκτακτοι ἢ Ἔκτατοι: τούτουϲ τὸ μὲν παλαιὸν ἡ τάξιϲ εἶχεν, Tae. ὡϲ καὶ τοῦνομα δηλοῖ διότι τῆϲ τάξεωϲ ἐξάριθμοι ἡϲαν. εἰϲὶ δὲ ε΄
798
799
800
ϲτρατοκῆρυξ, ϲαλπιγκτήϲ, ϲημειοφόροϲ, ὑπηρέτηϲ, οὐραγόϲ. νῦν δὲ καὶ τοῦ ϲυντάγματοϲ λέγονται καὶ τῶν ἄλλων. ἔχειν δὲ δεῖ τούτουϲ τὴν τάξιν ἢ καὶ τὸ ϲύνταγμα, τὸν μὲν ὅπωϲ τῇ φωνῇ ϲημαίνῃ τὸ προϲταττόμενον, τὸν δὲ ὅπωϲ τῷ ϲημείῳ, εἰ μὴ ἡ φωνὴ κατακούοιτο διὰ θόορβογ, τὸν δὲ ϲαλπιγκτήν, ὁπότε μηδὲ ϲημεῖον βλέποιεν διὰ κονιορτό,
καὶ τὸν ὑπηρέτην, ὥϲτε τι τῶν εἰϲ τὴν χρείαν παρακομίϲαι· τόν γε μὴν ἔκτατον οὐραγὸν πρὸϲ τὸ ἐπανάγειν τὸν λειπόμενον ἐπὶ τὴν τάξιν· ὃϲ τῶν τεϲϲάρων ἄνω τυπουμένων κατὰ μέτωπον κάτω τάϲ ϲετται.
καὶ τὸν ὑπηρέτην, ὥϲτε τι τῶν εἰϲ τὴν χρείαν παρακομίϲαι· τόν γε μὴν ἔκτατον οὐραγὸν πρὸϲ τὸ ἐπανάγειν τὸν λειπόμενον ἐπὶ τὴν τάξιν· ὃϲ τῶν τεϲϲάρων ἄνω τυπουμένων κατὰ μέτωπον κάτω τάϲ ϲετται.
802
432 Ἐκταῖοϲ: ὁ ἕκτοϲ.
803
633 Ἐκτεθνεῶτα: οἷον τὸν ἐν ἐϲχάτοιϲ ὄντα.
[634] 634 Ἐκτενέϲ: ἐπιμελέϲ. ἔργον δ’ ἦν αὐτῷ ἐκτενέϲ. καὶ Ἐκτέ νουϲ α.
[635] 635 Ἐκ τενέϲτεροϲ: ἐνεργητικώτατοϲ, ἐπιμελέϲτεροϲ. ὁ δὲ ἔλεγεν ἔϲεϲθαι αὑτῷ ϲύμβουλοϲ καὶ ϲυναγωνιϲτὴϲ ἐκτενέϲτατοϲ.
804
636 Ἐκτένεια: ἡ ϲυνέχεια.
805
637 Ἐκτενῶϲ: ὁλοψύχωϲ, προθύμωϲ. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ Ἀχαιὸϲ
806
προϲδεξάμενοϲ ἐκτενῶϲ καὶ φιλανθρώπωϲ τὸν Βῶλιν ἀνέκρινε διὰ πλειόνω ὑπὲρ ἑκάϲτου τῶν κατὰ μέροϲ.
807
638 Ἑκτέον: κρατητέον.
808
639 Ἐκτετηκυῖα: ἀπερρυηκυῖα. ἐκτετηκυῖα τὰϲ ὁράϲειϲ ὑπὸ τῶν δακρύων.
809
640 Ἐκτετικότεϲ: ἀποδεδωκότεϲ.
810
641 Ἐκτετιναγμένων· οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. οἱ ϲφόδρα ταλαιπωρού μοι. ζήτει ἐν τῷ υἱοὶ θεοῦ.
811
642 Ἐκτετοξεῦϲθαι: ἐκκεκενῶϲθαι, ἀνηλῶϲθαι. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶ ἐν τῇ τοξεὶᾳ ἀναλιϲκόντων τὰ βέλη. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· τὸν ἐμὸ ἤδη νομίζων ἐκτετοξεῦϲθαι βίον.
812
643 Ἐκ τετρημένηϲ κύλικοϲ πιεῖν: ἐπὶ τῶν διημαρτημένων ἐν πίϲτει.
813
815
816
817
818
644 Ἑκτεύϲ: μέτρον ἐϲτίν, ὃ ταυτὸν εἶναι λέγουϲι τῇ χοίνικι.
814
Ἀριϲτοφάνηϲ· οἶϲθ’ οὖν ἀπολωλεκυῖα πυρῶν ἑκτέα; τουτέϲτι τριώο βολον.
645 Ἐκτείων.
[646] 646 Ἐκτειχίϲαι: τειχοποιῆϲαι. ἐν ἐπικαίρῳ χωρίῳ ἐδόκει ἐκτειχίϲαι
819
τὴν πόλιν.
[647] 647 Ἐκ τῆνεϲ: οἱ Βοιωτοὶ οὕτωϲ ὠνομάζοντο.
648 Ἐκτιθέναι τὰ βρέφη: ἀντὶ τοῦ εἰϲ βορὰν θηρίοιϲ, ἢ καὶ
821
ἄλλωϲ εἰϲ διαφθορὰν παρατιθέναι ἐπ’ ἐρημίαιϲ.
[649] 649 Ἑκτικόϲ: ϲχετικόϲ. καὶ Ἑκτικῶϲ, ἐπίρρημα. ϲχετικῶϲ.
[650] 650 Ἐκ τῖλαι: ἀποϲπάϲαι.
[651] 651 Ἐκτιλούμενοι: ϲυνήθειϲ. ἐπεὶ ὁ κτίλοϲ ὁ ἡγούμενοϲ τῆϲ
824
ποίμνηϲ κριὸϲ ϲυνήθηϲ τῷ ποιμένι.
ποίμνηϲ κριὸϲ ϲυνήθηϲ τῷ ποιμένι.
[652] 652 Ἐκτιμᾶται: ἀντὶ τοῦ ἐπιτέταται· ηὔξηται κατὰ τιμήν.
[653] 653 Ἐκ τιμημάτων: δ΄ Ἀθήνηϲι τιμήματα ὑπὸ Σόλωνοϲ γέγονε,
826
Πεντακοϲιομεδίμνων, Ἰππέων, Ζευγιτῶν, Θητῶν.
[654] 654 κτιμοϲ. καὶ Ἐκτίμουϲ, ἔξω καὶ ἐκτὸϲ τῆϲ τιμῆϲ. ἐκ
827
τίμουϲ ἴϲχουϲα πτέρυγαϲ ὀξυτόνων γόων.
τίμουϲ ἴϲχουϲα πτέρυγαϲ ὀξυτόνων γόων.
[655] 655 Ἐκτίνων· δοτικῇ. ἀποδιδούϲ. τῇ μητρὶ γῇ τὸ χρέοϲ ἐκτίνων
829
τὸν ναυηγὸν θάπτει. καὶ Ἐκτιννύων, ἀποδιδούϲ.
[656] 656 Ἐκτιναγμὸϲ καὶ ἀναβραϲμὸϲ γῆϲ· ἀναβραϲμὸϲ μὲν γῆϲ, ὅταν καχλάζῃ
831
μετὰ κινήματοϲ, ἐκτιναγμὸϲ δέ, ὅταν ἀναρριπτῆται.
[658] 658 Ἔκτιϲε: κατέϲτηϲε, κατέταξεν.
[659] 659 Ἐκτίϲει: ἀποδώϲει. δ δὲ καθ’ ὑμᾶϲ βαϲιλεὺϲ ἐκτίϲει μοι
834
δίκαϲ ἐν δέοντι.
[660] 660 Ἐκ τιτυννῶν: ἐκ μικρᾶϲ ἡλικίαϲ.
661 Ἐκ τολυπεύϲαϲ: ἐργαϲάμενοϲ. καὶ Ἐκτολυπεῦϲαι, πλῆ
836
0ῶζαι. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆϲ τολύπηϲ, τοῦ κατειργαϲμένου ἐρίου.
[662] 662 Ἐκτομίαϲ: εὐνοῦχοϲ.
843
664 Ἐκτόπια: τὰ κεχωριϲμένα. ἐκτόπια πολιϲμάτια τῶν γραφομένων καὶ παραγγελλομένων.
844
665 Ἐκτοπίζω: πόρρω διάγω. τὸν πολιτιϲμὸν ἐκτοπίζων ἐν Ἀκαδημίᾳ διέτριβεν.
845
666 Ἐκτόπιοϲ: ἀπὸ ξένου τόπου. ἐκτόπιοϲ ϲυθείϲ. τουτέϲτιν
ὁρμήϲαϲ.
ὁρμήϲαϲ.
846
667 Ἐκ τοπίϲαι: μακρὰν καταϲτῆϲαι. ἀεὶ διὰ τοῦ ι.
847
668 Ἐκτοπιϲμόϲ: πόρρω διαγωγή. οἱ δὲ φοβούμενοι τὸν εἰϲ
848
Ἰταλίαν ἐκτοπιϲμὸν ἐν ταῖϲ ὁδοιπορίαιϲ διεδίδραϲκον.
[669] 669 Ἔκτοπον: παρηλλαγμένον, βίαιον, μέγα. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔϲτι
849 τι δένδρον πεφυκὸϲ ἔκτοπόν τι, Καρδίαϲ ἀπωτέρω, Κλεώνυμοϲ· χρῆϲιμον μὲν οὐδέν, ἄλλωϲ δὲ δεινὸν καὶ μέγα. τοῦτο μὲν οὖν ἦροϲ ἀεὶ βλαϲτάνει καὶ ϲυκοφαντεῖ, τοῦτο δὲ χειμῶνοϲ πάλιν τὰϲ ἀϲπίδαϲ φυλλοροεῖ. δένδρῳ ἀπεικάζει τὸν Κλέωνα, ἢ ὡϲ μέγαν ἢ ὡϲ ἀναίϲθητον, παρὰ τὸ Ὁμηρικόν. Καρδία δὲ πόλιϲ. καὶ Καρδιανοί, οἱ
διὰ τὸ ἀκάρδιον δὲ τοῦτό φηϲιν.
849 τι δένδρον πεφυκὸϲ ἔκτοπόν τι, Καρδίαϲ ἀπωτέρω, Κλεώνυμοϲ· χρῆϲιμον μὲν οὐδέν, ἄλλωϲ δὲ δεινὸν καὶ μέγα. τοῦτο μὲν οὖν ἦροϲ ἀεὶ βλαϲτάνει καὶ ϲυκοφαντεῖ, τοῦτο δὲ χειμῶνοϲ πάλιν τὰϲ ἀϲπίδαϲ φυλλοροεῖ. δένδρῳ ἀπεικάζει τὸν Κλέωνα, ἢ ὡϲ μέγαν ἢ ὡϲ ἀναίϲθητον, παρὰ τὸ Ὁμηρικόν. Καρδία δὲ πόλιϲ. καὶ Καρδιανοί, οἱ
διὰ τὸ ἀκάρδιον δὲ τοῦτό φηϲιν.
[670] 670 Ἔκτοποϲ: παρηλλαγμένη, ἀφόρητοϲ. τοῖϲ δὲ Κελτοῖϲ παρέϲτη
850
ἔκτοποϲ ἡλίκη πρὸϲ τὸ παράδοξον ὀργή. ἀντὶ τυῦ μεγίϲτη ὅϲη.
854
672 Ἐκτοπώτατον: ἐξεϲτραμμένον.
855
673 Ἐκτορμεῖν: τὸ ἐκ τοῦ καθήκοντοϲ δρόμου ἐκβαίνειν.
857
675 Ἐκτὸϲ πηλοῦ πόδαϲ ἔχειν: ἐπὶ τῶν ἔξω κινδύνου καθεϲτώττω. ὅμοιόν ἐϲτι καὶ τό, ἐπὶ ξηροῦ.
858
676 Ἐκ τοῦ γεύματοϲ γινώϲκω: ἐπὶ τῶν ἐκ μικροῦ πολλά τινα καταλαμβαόντων.
860
678 Ἐκ τοὔμπαλιν: ἐκ τοῦ ἐναντίου.
680 Ἐκ τοῦ παρείκοντοϲ: ἐκ τοῦ ἐνδιδοῦντοϲ, ἐκ τοῦ ἐπιτυγχάνοντοϲ.
[681] 681 Ἐκ τῶν παρόντων: ἐκ τῶν φθαϲάντων γενέϲθαι. νικώμενοι
866
οὖν ἐκ τῶν παρόντων ἄκοϲ αἰτοῦϲι παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἐρωτῶϲι τὴν Πυθίαν.
682 Ἔκ τῶν παρόντων καὶ ὡϲ ἐκ τῶν παρόντων: ἐκ τῶν
867
ὑπαρχόνπω καὶ ἐνεϲτηκότων καὶ εὐπορουμένων.
[683] 683 Ἕκτωρ: ὁ ἥρωϲ. ἐχέτωρ τιϲ ὥν. καὶ Ἑκτορίδηϲ, ὁ υἱὸϲ Εcl
868
τοῦ Ἔκτοροϲ. ἐπὶ δὲ κλητικὴϲ, ψ Ἔκτορ, διὰ τοῦ ο μικροῦ.
[684] 684 Ἐκτραορδιναρίου: Ῥωμαῖκὴ λέξιϲ. δηλοῖ δὲ ἐπιλέκτουϲ.
685 Ἐκτραγῳδῶ· αἰτιατικῇ.
687 Ἐκτρέπω· αἰτιατικῇ.
[688] 688 Ἐκτριβήϲεται: διατρίψει ἐν τοῖϲ κακοῖϲ· ἢ ἀπολεῖται. ἡ μεταφορὰ
872
ἀπὸ τῶν ϲμηχομένων ἀργυρῶν ἢ χαλκῶν ἢ ἄλλων τοιούτων ϲκευῶν, ἅπερ ἐν τῷ πλύνεϲθαι ϲφόδρα τριβόμενα ἐλαττοῦται. Σοφοκλῆϲ· ϲοῦ γὰρ οὐκ ἔϲτι βροτῶν κάκιον ὅϲτιϲ ἐκτριβήϲεταί ποτε.
[690] 690 Ἐκ τριχὸϲ κρέμαται: παροιμία ἐπὶ τῶν ϲφόδρα κινδυνευόντων.
[691] 691 Ἐκτρυπῆϲαι: ἐξελθεῖν μετὰ βίαϲ.
[692] 692 Ἐκτυχωθείϲ: ἐκπιαϲθείϲ, ἐκφθαρείϲ.
[693] 693 Ἐκτυπώτερον: φανερώτερον.
694 Ἐκτυποῖ: ἐξομοιοῖ.
[695] 695 Ἐκκυβεύειν: ὸιπτεῖν ἑαυτὸν εἰϲ κίνδυνον. οἰϲόμενοϲ κατὰ τὸν
875
ποιητὴν δόλον εἶναι οὐδαμῶϲ ἔκρινεν ἐκκυβεύειν οὐδὲ παραβάλλεϲθαι τοῖϲ ὅλοιϲ· ἥγε τὴν ἡϲυχίαν ἐπὶ τῷ χάρακι. καὶ αὖθιϲ· ἔδοξε τοῖϲ
Καρχηδονίοιϲ ἐκκυβεύειν καὶ παραβάλλεϲθαι. ἔϲτι δὲ καὶ παροιμία· Ἐρρίφ θω κύβοϲ.
882
696 Ἐκύει: ἐνεκυμόνει, ἐν γαϲτρὶ εἶχεν. ὁ δὲ ἔκρυπτε καὶ ἐξνεἰπεῖν
883
τὴν ψδῖνα ἦν ἐκύει οὐκ ἐτόλμα.
885
698 Ἐκύκα: ἐτάραϲϲεν.
[700] 700 Ἐκιυλινδεῖτο πρὸ τῶν ποδῶ ν αὐτοῦ.
889
702 Ἐκκυμανθῆναι: ἐκ τοῦ κύματοϲ τῷ λιμένι προϲορμιϲθῆναι.
890
703 Ἑκυρά: ἡ πενθερά. καὶ Ἑκυρόϲ, ὁ πενθερόϲ.
893
705 Ἐκφανεϲτάταϲ: πάνυ λαμπράϲ. Πολύβιοϲ· τὸ γὰρ μάλιϲτα
λυποῦν ἀεὶ τῶν ἐν χερϲὶν ὄντων ἐκφανεϲτάταϲ ἔχει τὰϲ χαράϲ.
λυποῦν ἀεὶ τῶν ἐν χερϲὶν ὄντων ἐκφανεϲτάταϲ ἔχει τὰϲ χαράϲ.
894
706 Ἐκφαντορία: ἐκφανῶϲ φανερῶϲαι.
895
707 Ἐκφαυλίζων: εὐτελίζων.
896
708 Ἐκφέρεται: λέγεται, ἢ ἐκκομίζεται.
897
709 Ἐκφεύγω· αἰτιατικῇ.
898
710 Ἐκφθαρεὶϲ: ἐξελθών. οὕτω λέγεται τὸ ἐπὶ κακῷ ἐξελθεῖν. Εἰϲφ θαρεὶϲ δὲ τὸ ἐπὶ κακῷ εἰϲελθεῖν που.
899
711 Ἐκφοβῶ· αἰτιατικῇ.
900
712 Ἐκφοράν: ταφήν. ἐκ τοῦ ἐπὶ μνήματοϲ ἐκφέρεϲθαι.
[713] 713 Ἔκφοροϲ· αἰϲθάνομαι γινόμενοϲ ὑπὸ τοῦ πάθουϲ ἔκφοροϲ.
τουτέϲτι παράφοροϲ.
τουτέϲτι παράφοροϲ.
715 Ἐκφρηϲθέντων: ἐκβληθέντων. ἐκφρηϲθέντων δὲ τῶν Ἐπικούρων
906
ἐκ τῆϲ πόλεωϲ τοὺϲ ἱερεῖϲ ἐκκαθῆραι τὰ ἱερά. οἱ δὲ περιχορείαϲ αὐτίκα ὑπεπλήϲθηϲαν τῷ μὴ ἐκφρηϲθῆναι ἐκφαυλιϲθέντα καὶ ἀτιμαϲθέντα ὑπὸ τοῦ θεοῦ αὐτόν.
[717] 717 Ἐκφρόνωϲ: ἀνοήτωϲ.
[718] 718 Ἔκφρων: ἐξεϲτηκώϲ, παραπαίων, ἔξω φρενῶν. ὁ δὲ ὑπὸ μέθηϲ ἔκφρων γενόμενοϲ.
[720] 720 Ἐκφυλοϲ: ξένοϲ, παρηλλαγμένοϲ. Αἰλιανόϲ· ἑκάτεροϲ διʼ ἁρπαγῆϲ τὴν κόρην ποιήϲαϲθαι ἐμαίνοντο. πόλεμοϲ οὖν ἔκφυλοϲ
911
ἐγένετο καὶ ἐνακμάζει καὶ μάλα ἀδόκητοϲ, οὐκ ἔχων οὕτε γενναίαν οὔτε εὐπρεπῆ τὴν ὑπόθεϲιν.
721 Ἐκφυλλοφορεῖν: οἱ ἀρχήν τινα ἄρξαντεϲ, ἄν εὐθυνόμενοι
912
ὑπὸ τῆϲ βουλῆϲ ἀλῶϲιν, ἐν φύλλοιϲ ἐλαίαϲ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐνέγραφον οἱ βουλευταί, καὶ καθιᾶϲιν εἱϲ τοὺϲ ἐχίνουϲ. ἅμα τε ἡ περὶ αὐτῶν πίϲτιϲ προϲενεγράφετο τοῖϲ φύλλοιϲ.
[722] 722 Ἐκφυλλοφορῆϲαι καὶ Ἐκφυλλοφορία· εἴ ποτέ τιϲ τῶν
913
πολιτῶν ἀδικεῖν ἐδόκει καὶ ἀνάξιοϲ εἶναι τοῦ ϲυνεδρίου τῶν φ΄, ἐϲκόπει ἡ βουλὴ περὶ αὐτοῦ, εἰ χρὴ αὐτὸν μηκέτι βουλεύειν, ἀλλ’ ἐλαθῆναι καὶ τοῦ ϲυνεδρίου. ἀντὶ δὲ τῆϲ ψήφου φύλλοιϲ ἐπεϲήμαινε τὴν αὐτοῦ γνώμην ἕκαϲτοϲ, ὥϲπερ ὀϲτράκῳ ἐπὶ τοῦ ὀϲτρακιϲμοῦ, καὶ ἐλέγετο τοῦτο ἐκφυλλοφορῆϲαι καὶ ἐκφυλλοφορία. οὕτω Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ
κατὰ Νεαίραϲ.
πολιτῶν ἀδικεῖν ἐδόκει καὶ ἀνάξιοϲ εἶναι τοῦ ϲυνεδρίου τῶν φ΄, ἐϲκόπει ἡ βουλὴ περὶ αὐτοῦ, εἰ χρὴ αὐτὸν μηκέτι βουλεύειν, ἀλλ’ ἐλαθῆναι καὶ τοῦ ϲυνεδρίου. ἀντὶ δὲ τῆϲ ψήφου φύλλοιϲ ἐπεϲήμαινε τὴν αὐτοῦ γνώμην ἕκαϲτοϲ, ὥϲπερ ὀϲτράκῳ ἐπὶ τοῦ ὀϲτρακιϲμοῦ, καὶ ἐλέγετο τοῦτο ἐκφυλλοφορῆϲαι καὶ ἐκφυλλοφορία. οὕτω Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ
κατὰ Νεαίραϲ.
[723] 723 Ἐκφῦναι: ἐκγεννηθῆναι.
[724] 724 Ἐκφύϲ.
[725] 725 Ἔκφυϲιν: βλάϲτηϲιν, ἢ γονήν.
[726] 726 Ἐκφοιτᾷ: ἐξέρχεται.
727 Ἐκ χειρὸϲ βοηθεῖν τοῖϲ πράγμαϲι· Πολύβιοϲ. ἀντὶ τοῦ
918
μετὰ πάϲηϲ ἐπιμελείαϲ, ἐπιτεταμένωϲ, ϲυντόνωϲ.
923
729 Ἐλάα: ὁ καρπόϲ, Ἐλαία δὲ τὸ δένδρον. ὅτι τὴν ἐν τῷ δένδρῳ πεπανθεῖϲαν ἐλάαν γιγέριμον ἔλεγον· παρʼ ἡμἶν δὲ δουπάταν.
924
730 Ἐλάαν: ἐλαύνειν. καὶ Ἐλάειν ὁμοίωϲ.
925
731 Ἐλαγοθήρει: ἐκυνηγέτει, λαγοὺϲ ἐθήρα.
926
732 Ἑλλάδιοϲ, Ἀλεξανδρεύϲ, γραμματικόϲ, γεγονὼϲ κατὰ Θεοδόϲιον
τὸν βαϲιλέα τὸν νέον. Λέξεωϲ παντοίαϲ χρῆϲιν κατὰ ϲτοιχεῖον, Ἐκφαϲι. φιλοτιμίαϲ, Διόνυϲον ἢ Μοῦϲαν, Ἔκφραϲιν τοῦ λουτροῦ Κῶνϲταντιανῶν, Ἔπαινον Θεοδοϲίου τοῦ βαϲιλέωϲ.
τὸν βαϲιλέα τὸν νέον. Λέξεωϲ παντοίαϲ χρῆϲιν κατὰ ϲτοιχεῖον, Ἐκφαϲι. φιλοτιμίαϲ, Διόνυϲον ἢ Μοῦϲαν, Ἔκφραϲιν τοῦ λουτροῦ Κῶνϲταντιανῶν, Ἔπαινον Θεοδοϲίου τοῦ βαϲιλέωϲ.
927
733 Ἐλαῖδαϲ: ἐλαίαϲ δένδρη.
928
734 Ἐλαῖτή: πόλιϲ.
929
735 Ἐλάκηϲε: μέϲοϲ ἐϲχίϲθη. Ἐλάκηϲε δὲ ἐκτύπηϲεν, ἀνεκροτάληϲεν. Ἐλδ κ κι ϲε δὲ λάκκουϲ ψρυξεν.
930
736 Ἐλακωμάνουν: τῆϲ τῶν Λακώνων ἤρων πολιτείαϲ. ἐμνήϲθη δὲ αὐτῶν διὰ τὸ ὑπερέχειν τότε τοὺϲ Λάκωναϲ τῷ πολέμῳ.
[737] 737 Ἔλαμψαν αὐτῶν τὰ ἔργα: ἀντὶ τοῦ φανεροὺϲ αὐτοὺϲ
ἐποίηϲαν.
ἐποίηϲαν.
931
738 Ἑλλάνικοϲ, Μιλήϲιοϲ, ἱϲτορικόϲ. Περίοδον γῆϲ, καὶ ἱϲτορίαϲ.
932
739 Ἑλλάνικοϲ, Μιτυληναῖοϲ, ἱϲτορικόϲ, υἱὸϲ Ἀνδρομένουϲ, οἱ δὲ Ἀριϲτομένουϲ, οἱ δὲ Σκάμωνοϲ· οὗ ὁμώνυμον ἔϲχεν υἱόν. διέτριψε δὲ Ἐλλάνικοϲ ϲὺν Ἡροδότῳ παρὰ Ἀμύντᾳ τῷ Μακεδόνων βαϲιλεῖ κατὰ
τοὺϲ χρόνουϲ Εὐριπίδου καὶ Σοφοκλέουϲ· καὶ Ἐκαταίῳ τῷ Μιληϲίῳ ἐπέβαλε, γεγονότι κατὰ τὰ Περϲικὰ καὶ μικρῷ πρόϲ. ἐξέτεινε δὲ καὶ μέχρι τῶν Περδίκκου χρόνων καὶ ἐτελεύτηϲεν ἐν Περπερηνὴ τῇ κατʼ ἀντικρύ Λέϲβου. ϲυνεγράψατο δὲ πλεῖϲτα πεζῶϲ τε καὶ ποιητικῶϲ.
τοὺϲ χρόνουϲ Εὐριπίδου καὶ Σοφοκλέουϲ· καὶ Ἐκαταίῳ τῷ Μιληϲίῳ ἐπέβαλε, γεγονότι κατὰ τὰ Περϲικὰ καὶ μικρῷ πρόϲ. ἐξέτεινε δὲ καὶ μέχρι τῶν Περδίκκου χρόνων καὶ ἐτελεύτηϲεν ἐν Περπερηνὴ τῇ κατʼ ἀντικρύ Λέϲβου. ϲυνεγράψατο δὲ πλεῖϲτα πεζῶϲ τε καὶ ποιητικῶϲ.
933
740 Ἑλλανοδίκαι: οἱ κριταὶ οἱ καθήμενοι εἰϲ τοὺϲ ἀγῶναϲ.
934 Ἐὐνάπιοϲ· οὕτω καὶ τότε ὁ μέγιϲτοϲ Ἑλλανοδίκηϲ Γ αϊνᾶϲ τὸν Ῥωιυν μαῖκὸ ὄλεθρον ἠθλοθέτει.
934 Ἐὐνάπιοϲ· οὕτω καὶ τότε ὁ μέγιϲτοϲ Ἑλλανοδίκηϲ Γ αϊνᾶϲ τὸν Ῥωιυν μαῖκὸ ὄλεθρον ἠθλοθέτει.
[742] 742 Ἐλαολόγοι· ὥϲπερ ἐλαολόγοι χωρεῖθʼ ἅμα τῷ τὸν μιϲθὸν
940
ἔχοντι.
[744] 744 Ἐλάϲαι καὶ Είϲελάϲαι.
[745] 745 Ἐλαϲίβροντʼ ἀναρρηγνὺϲ ἔπη· Ἀριϲτοφάνηϲ. τῆϲ ἀρχῆϲ
942
Πινδάρου· ἐλαϲίβροντε παῖ Ῥέαϲ· ἀντὶ τοῦ ὡϲ ὑπὸ βροντῆϲ ἐλαυνόμενα,
τουτέϲτι μεγαληγορῶν καὶ ὑπερόγκοιϲ χρώμενοϲ ῥήμαϲι καὶ γέμουϲι ψόφου. ἤτοι διὰ τὴν φωνὴν ϲκώπτει τὸν Κλέωνα, ὅτι τραχέωϲ ἐφθέγγετο, ἢ ὡϲ ταχέωϲ.
τουτέϲτι μεγαληγορῶν καὶ ὑπερόγκοιϲ χρώμενοϲ ῥήμαϲι καὶ γέμουϲι ψόφου. ἤτοι διὰ τὴν φωνὴν ϲκώπτει τὸν Κλέωνα, ὅτι τραχέωϲ ἐφθέγγετο, ἢ ὡϲ ταχέωϲ.
[746] 746 Ἐλαϲμὸϲ μολίβδου· εἰϲ ἐλαϲμοὺϲ μολίβδων γράφοντεϲ.
[748] 748 Ἐλάτεια: πόλιϲ μεγίϲτη τῶν ἐν Φωκεῦϲιν. ἔνιοι δὲ διὰ τοῦ ρ
945
προφέρουϲιν Ἐλάτρειαν δοκοῦντεϲ ἄμεινον γράφειν.
[749] 749 Ἐλάτειραν: ἀπελαϲτικήν.
[750] 750 Ἐλατήρ: πλακουντῶδεϲ πέμμα πλατύ· ἔνθεν καὶ ἡ ἐπωνυμία
947
παρὰ τὸ ταῖϲ χερϲὶν ἐλαύνεϲθαι εἰϲ πλάτοϲ. ἢ ἄρτοϲ πλατύϲ, ἐν ᾧ τὸ ἔτνοϲ ἐτίθεϲαν καὶ προϲῆγον τοῖϲ βωμοῖϲ. εἰδήϲειϲ Ἀλκμᾶνα, 948 λύρηϲ ἐλατῆρα Λακαίνηϲ ἔξοχον, ὃν μουϲῶν ἐννέʼ ἀριθμὸϲ ἔχει. εἰϲὶ δὲ καὶ λαγαρώδειϲ παρὰ τὸ λαγαρόν. καὶ πέλανοι παῤ Εὑριπίδῃ. 949 καὶ Ἐλατῆροϲ, πέμματοϲ εἶδοϲ ἀζύμου. Εὐριπίδηϲ δὲ πεπτά.
παρὰ τὸ ταῖϲ χερϲὶν ἐλαύνεϲθαι εἰϲ πλάτοϲ. ἢ ἄρτοϲ πλατύϲ, ἐν ᾧ τὸ ἔτνοϲ ἐτίθεϲαν καὶ προϲῆγον τοῖϲ βωμοῖϲ. εἰδήϲειϲ Ἀλκμᾶνα, 948 λύρηϲ ἐλατῆρα Λακαίνηϲ ἔξοχον, ὃν μουϲῶν ἐννέʼ ἀριθμὸϲ ἔχει. εἰϲὶ δὲ καὶ λαγαρώδειϲ παρὰ τὸ λαγαρόν. καὶ πέλανοι παῤ Εὑριπίδῃ. 949 καὶ Ἐλατῆροϲ, πέμματοϲ εἶδοϲ ἀζύμου. Εὐριπίδηϲ δὲ πεπτά.
[752] 752 Ἐλαττοῦμαι· γενικῇ.
[753] 753 Ἐλαύνωϲιν· αἰτιατικῇ. ὄγμον ἐλαύνωϲι. τύπτωϲι. τίθηϲιν ἐπὶ
952
τῆϲ ἐκ χειρὸϲ πληγῆϲ τὸ ἐλάϲαι Ὅμηροϲ.
957
754 Ἐλάφειον: τὸ τῆϲ ἐλάφου κέραϲ καὶ κρέαϲ. καὶ Ἐλάφειοϲ
958
ἀνήρ, ἐπὶ τοῦ δειλοῦ. ἐκ μεταφορᾶϲ τοῦ ζῴου· δειλὸν γὰρ ἡ ἔλαφοϲ.
959
755 Ἐλαφηβόλοϲ: ὁ κυνηγόϲ. καταχρηϲτικῶϲ.
961
757 Ἐλαφρίζω: ἀναϲηκῶ.
962
758 Ἐλαφροτάτουϲ: ἐν ἐπαίνῳ λέγουϲι τὸ ὄνομα οἱ παλαιοί· ἀντὶ τοῦ πραοτάτουϲ, κατὰ τὸ ἐναντίον τοῦ βαρυτάτου καὶ φορτικωτάτου.
963
759 Ἐλάχεια.
[760] 760 Ἐλάχιϲτοϲ: οὕτωϲ ἐκάλεϲεν ὁ Χριϲτὸϲ τὸν ἐπίγειον πλοῦτον.
φηϲὶ γάρ· ὁ πιϲτὸϲ ἐν ἐλαχίϲτῳ. τουτέϲτιν ὁ καλῶϲ εἰδὼϲ βιοῦν καὶ τὸ πλοῦτον τὸν ἐπίγειον, ὃν καὶ Μαμωνᾶν ἐκάλεϲεν, εἰϲ τοὺϲ ἐνδεεῖϲ δαπανῶν, ὁ τοιοῦτοϲ ὁ ἐν τῷ ἐλαχίϲτῳ πιϲτὸϲ εὑριϲκόμενοϲ καὶ ἐν πολλῷ πιϲτὸϲ ἔϲται, τουτέϲτιν ἐν τοῖϲ θείοιϲ χαρίϲμαϲιν. ὁ δὲ ἐν τῷ πλούτῳ τούτῳ ἄδικοϲ γενόμενοϲ καὶ εἰϲ ἑαυτὸν μόνον ϲυντηρῶν
αὐτόν, δηλονότι καὶ ἐν τοῖϲ θείοιϲ χαρίϲμαϲιν ἄδικοϲ εὑρεθήϲεται. ἀλλότριον δὲ τὴν τῶν χρημάτων περιουϲίαν ὠνόμαϲεν· ἐπειδὴ οὐ γεγεννήμεθα μετὰ πλούτου, γυμνοὶ δὲ μᾶλλον· καὶ ὡϲ ἀληθῶϲ οὐδὲν εἰϲηνέγκαμεν καὶ οὐδὲν ἐξενεγκεῖν δυνάμεθα.
φηϲὶ γάρ· ὁ πιϲτὸϲ ἐν ἐλαχίϲτῳ. τουτέϲτιν ὁ καλῶϲ εἰδὼϲ βιοῦν καὶ τὸ πλοῦτον τὸν ἐπίγειον, ὃν καὶ Μαμωνᾶν ἐκάλεϲεν, εἰϲ τοὺϲ ἐνδεεῖϲ δαπανῶν, ὁ τοιοῦτοϲ ὁ ἐν τῷ ἐλαχίϲτῳ πιϲτὸϲ εὑριϲκόμενοϲ καὶ ἐν πολλῷ πιϲτὸϲ ἔϲται, τουτέϲτιν ἐν τοῖϲ θείοιϲ χαρίϲμαϲιν. ὁ δὲ ἐν τῷ πλούτῳ τούτῳ ἄδικοϲ γενόμενοϲ καὶ εἰϲ ἑαυτὸν μόνον ϲυντηρῶν
αὐτόν, δηλονότι καὶ ἐν τοῖϲ θείοιϲ χαρίϲμαϲιν ἄδικοϲ εὑρεθήϲεται. ἀλλότριον δὲ τὴν τῶν χρημάτων περιουϲίαν ὠνόμαϲεν· ἐπειδὴ οὐ γεγεννήμεθα μετὰ πλούτου, γυμνοὶ δὲ μᾶλλον· καὶ ὡϲ ἀληθῶϲ οὐδὲν εἰϲηνέγκαμεν καὶ οὐδὲν ἐξενεγκεῖν δυνάμεθα.
[762] 762 Ἐλδυνομένουϲ· πρωίοιϲ ἰούλοιϲ ἐλδυνομένουϲ καὶ γενείοιϲ ταχέϲιν.
965
763 Ἐλαιᾷ: διεγείρει. καὶ Ἐλαιώμενοϲ, διεγειρόμενοϲ.
966
764 Ἐλαία: τὸ δένδρον. Ἐλάα δὲ ὁ καρπόϲ.
968
766 Ἔλαιον ἄγριον: τὸν ἀγριέλαιον.
969
970
971
972
973
767 Ἐλαιών, ἐλαιῶνοϲ: τὸ περιεκτικόν. λύϲιϲ ὁνείρου· ὁρῶν ἔλαιον on. ἐκφὺγῃϲ πᾶϲαν βλάβην.
768 Ἐλέα, ὄνομα πόλεωϲ. πατρὶϲ Ζήνωνοϲ, αὕτη πρότερον Ὕλη
974
ἐκαλεῖτο, Φωκαέων οῡϲα ἀποικία, πόλιϲ εὐτελὴϲ καὶ μόνον ἀγαθοὺϲ ἄνδραϲ τρέφειν δυναμένη· ἥν ἠγάπηϲε μᾶλλον τῆϲ Ἀθηναίων μεγαλαυχίαϲ, οὐκ ἐπιδημήϲαϲ τὰ πολλὰ πρὸϲ αὐτούϲ, ἀλλ’ αὐτόθι καταβιούϲ.
τὸ δὲ ἐθνικὸν Ἐλεάτηϲ· λέγεται δὲ καὶ ἑτέρα πόλιϲ 975 Ἐλαία διὰ διφθόγγου, ἦϲ ὁ πολίτηϲ Ἐλαΐτηϲ. καὶ κόλποϲ οὕτω καλούμενοϲ.
τὸ δὲ ἐθνικὸν Ἐλεάτηϲ· λέγεται δὲ καὶ ἑτέρα πόλιϲ 975 Ἐλαία διὰ διφθόγγου, ἦϲ ὁ πολίτηϲ Ἐλαΐτηϲ. καὶ κόλποϲ οὕτω καλούμενοϲ.
[769] 769 Ἔλεα: τὰϲ πόλειϲ τὰϲ ἱδρυμέναϲ ἐφ’ ἕλεϲι. καὶ Ἐλεάτηϲ,
976
ὁ ἀπὸ τῆϲ πόλεωϲ.
[771] 771 Ἑλλέβορον: εἶδοϲ βοτάνηϲ φαρμάκου, τὸ παρὰ τοῖϲ ἰατροῖϲ
979
καρπὶν λεγόμενον.
[772] 772 Ἐλετείνειν: τὸ παραφρονεῖν τινεϲ τῶν παλαιῶν, καὶ τὸ ἐλεγεῖον
980
μέτρον ἀπὸ τούτου κληθῆναί τινεϲ νομίζουϲιν, ὅτι Θεοκλῆϲ Νάξιοϲ ἢ Ἐρετριεὺϲ πρῶτοϲ αὐτὸ ἀνεφθέγξατο μανείϲ.
μέτρον ἀπὸ τούτου κληθῆναί τινεϲ νομίζουϲιν, ὅτι Θεοκλῆϲ Νάξιοϲ ἢ Ἐρετριεὺϲ πρῶτοϲ αὐτὸ ἀνεφθέγξατο μανείϲ.
[773] 773 Ἐλεγεῖον: μέτρον τι. καὶ Ἐλεγείαν θηλυκῶϲ.
[774] 774 Ἔλεγοϲ: θρῆνοϲ. ἀπὸ τοῦ ἒ ἒ λέγειν. ἢ οἱ πρὸϲ αὐλὸν
982
ᾀδόμενοι θρῆνοι· τὸν γὰρ αὐλὸν πένθιμον ὑπειλῆφθαι. ἢ ὅτι πρὸϲ
αὐλὸν ᾔδοντο οἱ θρῆνοι, τουτέϲτιν οἱ ἔλεγοι. τὸν δὲ αὐλὸν ὕϲτερον ἐπικήδειον Μίδαν, φαϲί, τὸν Γορδίου βαϲιλεύοντα περιβώμιον ποιῆϲαι βουλόμενον τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἀποθεῶϲαι τελευτήϲαϲαν.
αὐλὸν ᾔδοντο οἱ θρῆνοι, τουτέϲτιν οἱ ἔλεγοι. τὸν δὲ αὐλὸν ὕϲτερον ἐπικήδειον Μίδαν, φαϲί, τὸν Γορδίου βαϲιλεύοντα περιβώμιον ποιῆϲαι βουλόμενον τὴν ἑαυτοῦ μητέρα ἀποθεῶϲαι τελευτήϲαϲαν.
[775] 775 Ἐλέγχεια.
[776] 776 Ἐλέγχιϲτοϲ: ἐπονείδιϲτοϲ.
777 Ἐλέγχομεν: ἀντὶ τοῦ κακολογοῦμεν. νυκτὶ δ᾿ ὅλη βαϲιλῆαϲ
985
ἐλέγχομεν. καὶ ἔργα δὲ χεῖραϲ ἐλέγχει.
991
778 Ἔλεγχοϲ: αἰϲχύνη. καὶ Ἐλέγχω ϲε.
992
779 Ἐλεδανόϲ: ὁ δεϲμόϲ.
996
781 Ἐλεεινόϲ: ὁ ἐλέουϲ ἄξιοϲ. ἐλεεινοὶ τοῦ πάθουϲ, ἀξιέπαινοι
997
τῆϲ ἀρετῆϲ γενόμενοι, μέγα γὰρ πάθοϲ Ῥωμαίοιϲ τοῦτο ἐγένετο καὶ πλήθουϲ ἕνεκα καὶ πανωλεθρίαϲ, καὶ τὴν ἡμέραν ἀποφράδα τίθενται.
999
783 Ἐλεηλάτουν: ἠφάνιζον.
1000
784 Ἐλεήμων, ἐλεήμονοϲ. ἀντὶ τοῦ ἥττων. οἴμ᾿, ὡϲ ἐλεήμων
1001
εἴμ’ ἀεὶ τῶν χρυϲίδων. καὶ ϲυϲτέλλει.
1002
785 Ἐλεημοϲύνη· ὅτι ἀποϲτέρηϲίϲ ἐϲτι, τὸ τὰ ἀλλότρια λαβόνταϲ κατέχειν· καὶ ὅταν ἐλεημοϲύνην μὴ παράϲχωμεν, ἐν ἴϲῳ τοῖϲ ἀποϲτεροῦϲι κολαζόμεθα.
1003
786 Ἐλελεῦ: ἐπίφθεγμα πολεμικὸν τὸ ἐλελεῦ. καὶ γάρ οἱ προϲιόντεϲ εἰϲ πόλεμον τὸ ἐλελεῦ ἐφώνουν μετά τινοϲ ἐμμελοῦϲ κινήϲεωϲ· καθὸ καὶ Ἀχαιὸϲ Ἐρετριεὺϲ ἐν τῷ Φιλοκτήτῃ ποιεῖ τὸν Ἀγαμέμνονα παραγγέλλοντα τοῖϲ Ἀχαιοῖϲ· ὥρα βοηθεῖν ἐϲτίν· ἐγὼ δʼ ἡγήϲομαι. προϲλαβέτω τιϲ χεῖρα φαϲγάνου λαβῆϲ, ϲάλπιγγι δ᾿ ἄλλοϲ ὡϲ τάχοϲ
ϲημαινέτω· ὥρα ταχύνειν, ἐλελεῦ. μήποτε καὶ τὸ Καλλιμάχειον, θεῷ τ᾿ ἀλάλαγμα νομαῖον δοῦναι, τοιοῦτόν ἐϲτιν. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἐλελεῦ. χώρει, κάθεϲ τὸ ῥύγχοϲ, οὗ μένειν ἐχρῆν.
ϲημαινέτω· ὥρα ταχύνειν, ἐλελεῦ. μήποτε καὶ τὸ Καλλιμάχειον, θεῷ τ᾿ ἀλάλαγμα νομαῖον δοῦναι, τοιοῦτόν ἐϲτιν. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἐλελεῦ. χώρει, κάθεϲ τὸ ῥύγχοϲ, οὗ μένειν ἐχρῆν.
1004
787 Ἐλελιξάμενοϲ: ἐπιϲτραφείϲ.
1006
789 Ἑλένη, βαϲίλιϲϲα, μήτηρ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου. πάϲῃ ἀρετῇ κεκοϲμημένη. εἶχε δὲ καὶ χριϲτομίμητον ταπεινοφροϲύνην πρὸϲ πάνταϲ μέν, διαφερόντωϲ δὲ πρὸϲ τὸ ἱερὸν τῶν μοναζόντων ϲχῆμα. τὰϲ γάρ
1007
1008
1009
1010
τοι διὰ βίου τὴν παρθενίαν ἀϲκούϲαϲ ϲυναγείρουϲα πολλάκιϲ καὶ ἐπὶ ϲτιβάδοϲ κατακλίνουϲα αὐτὴ διʼ ἑαυτῆϲ καθυπούργει ὄψα παρατιθεῖϲα καὶ κύλικαϲ ὀρέγουϲα καὶ ὕδωρ ταῖϲ χερϲὶν αὐτῶν ἐπιχέουϲα θεραπαίνηϲ ἔργον ἐπλήρου. οὕτω καὶ τὸν ἀείμνηϲτον υἱὸν αὐτῆϲ ἐξεπαίδευεν
ἄτυφον ἔχειν φρόνημα, ἀρετῆϲ καὶ πολιτείαϲ ἀκριβοῦϲ ἐπιμελεῖϲθαι καὶ δουλεύειν τῷ θεῷ μετὰ φόβου καὶ τρόμου. ἐπὶ γὰρ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου ἐβαπτίϲθηϲαν καὶ οἱ ἐνδότεροι Ἰνδοὶ καὶ Ἴβηρεϲ καὶ Ἀρμένιοι. ὅτι ἐν τῇ ἁψῖδι τῆϲ καμάραϲ τοῦ φόρου ἵϲτανται β΄ ϲτῆλαι Ἑλένηϲ καὶ Κωνϲταντίνου καὶ ϲταυρὸϲ ἐν μέϲῳ
αὐτῶν γράφων· εἴϲ ἄγιοϲ. καὶ β΄ ταχυδρόμων ὁμοίωϲ ϲτῆλαι· ἀνετέθηϲαν δὲ ὑπὸ τοῦ τὸν φόρον ἐπέχοντοϲ.
ἄτυφον ἔχειν φρόνημα, ἀρετῆϲ καὶ πολιτείαϲ ἀκριβοῦϲ ἐπιμελεῖϲθαι καὶ δουλεύειν τῷ θεῷ μετὰ φόβου καὶ τρόμου. ἐπὶ γὰρ τοῦ μεγάλου Κωνϲταντίνου ἐβαπτίϲθηϲαν καὶ οἱ ἐνδότεροι Ἰνδοὶ καὶ Ἴβηρεϲ καὶ Ἀρμένιοι. ὅτι ἐν τῇ ἁψῖδι τῆϲ καμάραϲ τοῦ φόρου ἵϲτανται β΄ ϲτῆλαι Ἑλένηϲ καὶ Κωνϲταντίνου καὶ ϲταυρὸϲ ἐν μέϲῳ
αὐτῶν γράφων· εἴϲ ἄγιοϲ. καὶ β΄ ταχυδρόμων ὁμοίωϲ ϲτῆλαι· ἀνετέθηϲαν δὲ ὑπὸ τοῦ τὸν φόρον ἐπέχοντοϲ.
[790] 790 Ἕλενοϲ· ὃϲ ϲυνέγραψε τὸ χειροϲκοπικὸν οἰώνιϲμα, ὡϲ ὅταν τῆϲ
1011
ἐκτάϲεωϲ τῶν χειρῶν τῆϲ παλάμηϲ ἀπὸ τῶν ῥυτίδων εἴπωμεν, παιδοποιεῖ ἢ τι τοιοῦτον.
[792] 792 Ἐλεοκόπουϲ: Λυϲίαϲ τοὺϲ τὰ ἔλη κόπτονταϲ, τοῦ ε παρεμβεβλημένου,
1013
ὡϲ τὸ ἐλεόθρεπτον ϲέλινον παρὰ Ὁμήρῳ. μήποτε δὲ παρὰ τὸ ἐλεόν, ὅπερ ἐϲτὶ ξύλινον, γεγένηται τοὔνομα.
[796] 796 Ἐλεπτύνθαι.
[797] 797 Ἐλεών: ὄνομα πόλεωϲ.
[798] 798 Ἐλεῶ ϲε· αἰτιατικῇ.
1027
800 Ἔλλερα ἔργα: φόνια, χαλεπά, κακά.
1028
801 Ἑλέϲθαι: θέλειν.
1029
802 Ἑλετή: αἱρεθῆναι δυναμένη
1031
804 Ἐλευθέριοϲ: ὁ Ζεὺϲ διὰ τοῦτο ἐκλήθη, διά τὸ τοὺϲ ἐξελευθέρουϲ τὴν ϲτοὰν οἰκοδομῆϲαι τὴν πληϲίον αὐτοῦ. οὕτωϲ μὲν περίδηϲ. ὁ δὲ Δίδυμοϲ οὐ διὰ τοῦτό φηϲιν, ἀλλὰ διὰ τὸ τῆϲ Μηδικῆϲ δουλείαϲ Suid. καὶ ἐπικρατείαϲ ἀπαλλαγῆναι τοὺϲ Ἀθηναίουϲ. τὸν ἐλευθέριον τινὲϲ εἰϲ τὸν ἄϲωτον μεταλαμβάνουϲιν· καὶ ζήτει ἐν τῷ ἐγκράτεια.
[805] 805 Ἐλευθεριότηϲ: ἡ μὴ κατὰ κιβδηλείαν χάριϲ. διὰ τὴν πρὸϲ
1032
τὰϲ δωρεὰϲ ἐλευθεριότητα· φηϲίν Οὐεϲπαϲιανὸϲ βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων. ὁ δὲ τοϲοῦτον ἐλευθεριότητοϲ ἐληλάκει ὥϲτε οὐδὲ ἀπὸ τῆϲ πολιτείαϲ ἠνέϲχετο ϲίτηϲιν αὐτῷ παραϲκευάϲαι καὶ τῆϲ οἰκίαϲ οὐκ οὕϲηϲ μονήρουϲ, ἀλλὰ ϲυχνῆϲ ἀμηγέπη.
1033
806 Ἐλευθεριώτεροϲ Σ πάρτηϲ: διὰ τὸ ἀνυπότακτον καὶ γενναῖον φρόνημα. διὸ οὐδὲ τείχη περιεβάλλοντο, νόμοιϲ παιδευόμενοι. ἀλλ’ οὐδὲ θέληϲαν ἐκ μάχηϲ ἡττημένοι ὑποϲτρέψαι οὐδὲ ἐτυραννήθηϲαν.
1037
808 Ἐλευθεροϲτομῶ: παρρηϲιάζομαι. καὶ ἁπλῶϲ φάναι λόγοιϲ
1038 ἐλευθερίοιϲ προϲέχειν λ΄ ἐτῶν ἤρξατο
1038 ἐλευθερίοιϲ προϲέχειν λ΄ ἐτῶν ἤρξατο
1039
809 Ἐλευθερῶ ϲε· αίτιατικῇ. ελευυθεροῦμ αι δὲ γενικῇ.
[810] 810 Ἐλευθήρ: τόποϲ.
1040
1041
1042
1043
1044
811 Ἐλευϲίνια· τοῖϲ νικῶϲι τὰ Ἐλευϲίνια ἐδίδοτο ἆθλον. ώνομάϲθη δὲ ἡ πόλιϲ ἀπὸ Ἐλευϲίνου τοῦ Ἑρμοῦ. ἄλλοι δὲ ἄλλην αἰτίαν φαϲὶ
καὶ ἑορτὴν εἶναι μόνον τὰ Ἐλευϲίνια.
καὶ ἑορτὴν εἶναι μόνον τὰ Ἐλευϲίνια.
812 Ἐλ ευϲῖνοϲ: ὄνομα κύριον.
[813] 813 Ἐλεύϲιοϲ καὶ Μαραθώνιοϲ, ὁ μὲν Κυζικηνὸϲ ὁ δὲ Κωνϲταντινουπολίτηϲ ἤϲτην, τῆϲ μὲν ἐν τῷ λέγειν δυνάμεωϲ οὐκ ἐπὶ τοϲοῦτον ἀνήκοντεϲ ὥϲτε μέγα τι καὶ λαμπρὸν ἀπ’ αὐτοῦ δυνηθῆναι εἰϲ ὄχλων
προαγωγήν, τῷ γε μὴν κατεϲκληκότι τοῦ βίου καὶ τῇ εἰϲ μετριότητα πλάϲει τῶν ἠθῶν οὕτω δυνηθέντεϲ, ὥϲτε οὐκ ἐλάχιϲτα καὶ οὑτοι πλήθη περιεβάλοντο ἀϲκητήρια πολυάνθρωπα ϲυϲτηϲάμενοι ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν καὶ ἄλλων οὐχ ἥκιϲτα πολλῶν εἰϲ αὐτοὺϲ ἀνήρτηϲαν ὄχλον, τῶν τὸ αὐχμηρῶϲ ζῆν καὶ τὴν ἐν τῇ διαίτῃ ϲκληραγωγίαν
αὐταρκέϲτατον εὐϲεβείαϲ ἔνδειγμα λογιζομένων.
προαγωγήν, τῷ γε μὴν κατεϲκληκότι τοῦ βίου καὶ τῇ εἰϲ μετριότητα πλάϲει τῶν ἠθῶν οὕτω δυνηθέντεϲ, ὥϲτε οὐκ ἐλάχιϲτα καὶ οὑτοι πλήθη περιεβάλοντο ἀϲκητήρια πολυάνθρωπα ϲυϲτηϲάμενοι ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν καὶ ἄλλων οὐχ ἥκιϲτα πολλῶν εἰϲ αὐτοὺϲ ἀνήρτηϲαν ὄχλον, τῶν τὸ αὐχμηρῶϲ ζῆν καὶ τὴν ἐν τῇ διαίτῃ ϲκληραγωγίαν
αὐταρκέϲτατον εὐϲεβείαϲ ἔνδειγμα λογιζομένων.
[814] 814 Ἔλέφαντα ἐκ μυίαϲ ποιεῖν: ἐπὶ τῶν τὰ ἐλάχιϲτα ἐπαιρόντων
1046
τῷ λόγῳ καὶ μεγάλα ποιούντων. Λουκιανοῦ Μυίαϲ ἐγκωμίῳʼ μὴ καὶ δόξω κατὰ τὴν παροιμίαν ἐλέφαντα ἐκ μυίαϲ ποιεῖν.
[815] 815 Ἐλεφαντόκωπον: ἀπὸ τῆϲ λαβῆϲ τὴν μάχαιραν ἔφη.
816 Ἐλέφαντοϲ οὐδὲν διαφέρειϲ: ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ ἀναιϲθήτων·
1047
παρόϲον καὶ τὸ ζῷον τοιοῦτον. καὶ Ἐλέφαντα ἐκ μυίαϲ, ἐπὶ τῶν τὰ ἐλάχιϲτα ἐπαιρόντων τῷ λόγῳ καὶ μεγάλα ποιούντων. ὅτι ϲούκινοι καὶ ἐλεφάντινοι δακτύλιοι γυναιξίν εἰϲι ϲύμφοροι.
[817] 817 Ἐλεφαίρετο: ἐπλανᾶτο, ἐβλάπτετο.
[819] 819 Ἔλεψεν: ἐλέπιϲεν.
[820] 820 Ἐλείαϲ πρὸϲ αὐλῶναϲ: τουτέϲτι τὰϲ ἑλώδειϲ διώρυχαϲ. ἤ
1052
ἑλώδειϲ τόπουϲ ϲτενούϲ. ἀπὸ τοῦ ἕλοϲ, ἔλειοϲ, ἑλεία.
[821] 821 Ἐλειβάτηϲ.
[823] 823 Ἑλειονόμοϲ .
[824] 824 Ἕλειοϲ: ὁ κάθυγροϲ καὶ ϲύνδενδροϲ τόποϲ. καὶ Ἕλειοϲ ὄρνιϲ
1056
καὶ Ἕλειοϲ ψδή. ϲημαίνει καὶ ὄνομα ὄρουϲ.
1061
825 Ἐλλεῖπον: τὀ ἐνδεέϲ. Ἐλλιπὲϲ δὲ διά τοῦ ι. καὶ Ἐλλκί. ποντεϲ, Ἐλλιπόντεϲ δέ.
1062
826 Ἐλλείπω· αίτιατικῇ.
1063
827 Ἑλειποψὺ χηϲεν.
[829] 829 Ἐληγάτευϲε: κατὰ Ῥωμαίουϲ ἀπένειμεν.
1065
830 Ἐλήθετο: ἐπελάθετο.
1066
831 Ἐληἳζοντο: ἐλῃϲτεύοντο.
[832] 832 Ἐλήκτευϲε: κατὰ Ῥωμαίουϲ ἀναγνοὺϲ διώρθωϲεν.
1067
833 Ἐλήλακεν: ἐλήλυθεν.
1068
834 Ἐλήλαται: ϲυνέχεται.
1069
835 Ἐληλεγμένον: κατῃϲχυμμένον
1070
836 Ἐληλέδατο: ἐκ τοῦ ἐλεύθω.
1071
837 Ἕλλην: φρόνιμοϲ.
1072
838 Ἑλληνικόν γ’ ἐπένευϲαν ἄνδρεϲ οὑτοιἲ : Ἀριϲτοφάνηϲ.
ὡϲ διαφέροντοϲ καὶ τοῦ νεύματοϲ τοῦ Ἑλληνικοῦ.
ὡϲ διαφέροντοϲ καὶ τοῦ νεύματοϲ τοῦ Ἑλληνικοῦ.
1073
839 Ἑλλήνιοϲ ϲτρατόϲ. καὶ Ἑλλήνιοϲ γλῶϲϲα.
1074
840 Ἑλληνοκοπεῖν.
1075
841 Ἐλληνοταμίαι: οἱ τὰ ἐκ τῶν φόρων χρήματα φυλάϲϲοντεϲ, ἃ πρότερον κοινῇ οἱ Ἕλληνεϲ ἐν Δήλῳ ἀπετίθεντο, οὕτωϲ ἐκαλοῦντο.
1076
842 Ἑλληνοταμίαι· παραλαβόντεϲ γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι τὴν ἡγεμονίαν ἐκόντων τῶν ξυμμάχων διὰ τὸ Παυϲανίου μῖϲοϲ, ἔταξαν ἅϲ τε ἔδει παρέχειν τῶν πόλεων χρήματα πρὸϲ τὸν βάρβαρον καὶ ἃϲ ναῦϲ· πρόϲχημα γὰρ ἦν ὧν ἔπαθον δῃοῦντεϲ τὴν βαϲιλέωϲ χώραν. καὶ Ἑλληνοταμίαι κατέϲτη τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ πρώτη ἀρχή.
1077
843 Ἑλληνοταμίαι: ἀρχή τιϲ ἦν· οἳ διεχείριζον τὰ πράγματα. Thus υ΄ τάλαντα καὶ ξ΄ ἐτάχθη ὁ φόροϲ ὑπὸ Ἀριϲτείδου τοῦ δικαίου.
1078
844 Ἕληϲ: αὐθυπότακτον.
846 Ἐλιάϲθη: ἐξέκλινεν.
[847] 847 Ἑλιγμόϲ: ἡ ϲυϲτροφή.
[848] 848 Ἑλικαϲ: τὰ περὶ τοὺϲ καρπούϲ ψέλια, ἢ ἐνώτια.
[849] 849 Ἑλίκη: πόλιϲ.
850 Ἑλικών: ὄροϲ.
[851] 851 Ἑλικώνιοϲ, ϲοφιϲτήϲ, Βυζάντιοϲ. χρονικὴν ἐπιτομὴν ἀπὸ τοῦ
1088
Ἀδὰμ μέχρι τῶν χρόνων Θεοδοϲίου τοῦ μεγάλου ἐν βιβλίοιϲ ι΄.
[852] 852 Ἑλικώ νιοϲ, ἀϲτρονόμοϲ. Ἀποτελεϲματικά, Περὶ διοϲημείων
1089
καὶ ἄλλα πολλά.
[854] 854 Ἑλικώτατον ὕδωρ: τὸ ἑλικοειδῆ ἔχον τὴν ῥεῦϲιν· ἢ διαυγέϲ.
[855] 855 Ἑλίκωψ.
[856] 856 Ἑλλικτήρ· εἶδοϲ ἐνωτίου. Καὶ Ἑλλικτῆρεϲ ὁμοίωϲ.
[857] 857 Ἐλλιμενίζω.
[859] 859 Ἔλινοϲ καρπόϲ.
[860] 860 Ἐλινύειν: ἡϲυχάζειν. βραδύνειν.
[861] 861 Ἐλινύειν: ϲτρατεύειν. διατρίβονταϲ ἢ ἐγχρονίζονταϲ. καὶ
1098
πότμον ἐλινύϲειεν. ἀντὶ τοῦ τὴν δυϲτυχίαν παύϲειεν. Ἡρόδοτοϲ·
1099
διέβη δὲ ὁ ϲτρατὸϲ ἐν ζ΄ ἡμέρηϲι καὶ ζ΄ εὐφρόνῃϲιν ἐλινύϲαϲ καὶ οὐδένα 1100 χρόνον. καὶ Ἀρριανόϲ· αἱ δὲ καταϲκοπαὶ οὐδέν τι ἐλινύουϲαι 1101 ἐγίνοντο. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ ἀπῆγε τὴν ϲτρατιὰν μηδέν τι ἐλινύϲαϲ. τουτέϲτι χρονίϲαϲ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· εὖτε δ’ ἐπέλθῃ ὄρθροϲ 1102 ἐλινῦϲαι μικρὰ χαριζόμενοϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐλινύοντα καὶ βλακεύοντα 1103
κλάειν ἐῶϲι. καὶ αὖθιϲ· μήποτε ἄρα ἐν τῷ ἐλινύειν καὶ μέλλειν 1104 διαρρυῇ ὁ καιρόϲ.
διέβη δὲ ὁ ϲτρατὸϲ ἐν ζ΄ ἡμέρηϲι καὶ ζ΄ εὐφρόνῃϲιν ἐλινύϲαϲ καὶ οὐδένα 1100 χρόνον. καὶ Ἀρριανόϲ· αἱ δὲ καταϲκοπαὶ οὐδέν τι ἐλινύουϲαι 1101 ἐγίνοντο. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ ἀπῆγε τὴν ϲτρατιὰν μηδέν τι ἐλινύϲαϲ. τουτέϲτι χρονίϲαϲ. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· εὖτε δ’ ἐπέλθῃ ὄρθροϲ 1102 ἐλινῦϲαι μικρὰ χαριζόμενοϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐλινύοντα καὶ βλακεύοντα 1103
κλάειν ἐῶϲι. καὶ αὖθιϲ· μήποτε ἄρα ἐν τῷ ἐλινύειν καὶ μέλλειν 1104 διαρρυῇ ὁ καιρόϲ.
1109
863 Ἐλίξαϲ: ϲυϲτρέψαϲ.
1110
864 Ἔλιξοϲ: εῖϲ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν παρὰ Μεγαρεῦϲιν.
1111
865 Ἐλίπαναϲ: λιπαρὸν ἐποίηϲαϲ.
1113
867 Ἐλλιπέϲ: τὸ ἐνδεέϲ. καὶ Ἐλλι πὴϲ ὁμοίωϲ.
1114
868 Ἐλλιπόντεϲ.
1115
869 Ἐλιϲϲαιέ: ὄνομα κύριον. καὶ Ἐλιϲϲαῖοϲ.
1116
870 Ἐλιϲθεαῖοϲ.
1117
871 Ἐλίϲϲετο: παρεκάλει λιτανεύων. καὶ Ἐλίϲϲοντο, ἱκέτευον.
1119
873 Ἑλλιχθέντων: ϲυϲτραφέντων.
1120
874 Ἑλίχρυϲοϲ: τὸ τοῦ κιϲϲοῦ ἄνθοϲ. ἄνθει ἑλιχρύϲῳ ἐναλίγκιοϲ.
1121
875 Ἔλθεμοϲ: ὄνομα κύριον.
[876] 876 Ἐλθεῖν: τὸ γυμνῇ τῇ παρρηϲίᾳ χρήϲαϲθαι. Π αρειϲελθεῖν δὲ τὸ μετ’ ἄλλου πλαγιάϲαντοϲ ϲυνειϲελθεῖν. διὰ τοῦτό φηϲιν ὁ Ἀπό.
ϲτολοϲ· παρειϲῆλθεν ὁ νόμοϲ.
ϲτολοϲ· παρειϲῆλθεν ὁ νόμοϲ.
1122
877 Ἔλθη: ἀντὶ τοῦ ἐλθέτω. Νόμων θ΄ μήτε εἰϲ ἱερὸν ἔλθῃ μηδέν.
1123
878 Ἔλθωμεν: αὐθυπότακτον
1124
879 Ἑλκεϲίπεπλοι: ἐφελκόμεναι τοὺϲ πέπλουϲ ἐν τῷ φορεῖν. ὅτι τὸ ο ἐν ταῖϲ ϲυνθέϲεϲι πολλάκιϲ εἰϲ τὸ ε μεταβαλλόμενον καὶ
τὴν ϲι ϲυλλαβὴν προϲλαμβάνει. ἕλκω, ἐλκόπεπλοϲ, ἑλκέπεπλοϲ, ἕλκεϲίπεπλοϲ· πρῶτοϲ, πρωτόλαοϲ, πρωτέλαοϲ, Πρωτεϲίλαοϲ· πηγόϲ, πηγόμαλλοϲ, πηγέμαλλοϲ, πηγεϲίμαλλοϲ. ἔνιοι δὲ αὐτὰ ἀπὸ μέλλοντοϲ ϲχηματίζουϲι τῶν διπλῶν μὲν ἀναλυομένων τοῦ δὲ ε παρεμπίπτοντοϲ· οἷον ἕλξω, ἐλξίπεπλοϲ, ἑλκεϲίπεπλοϲ· πήξω, πηξίμαλλοϲ, πηγεϲίμαλλοϲ.
τὴν ϲι ϲυλλαβὴν προϲλαμβάνει. ἕλκω, ἐλκόπεπλοϲ, ἑλκέπεπλοϲ, ἕλκεϲίπεπλοϲ· πρῶτοϲ, πρωτόλαοϲ, πρωτέλαοϲ, Πρωτεϲίλαοϲ· πηγόϲ, πηγόμαλλοϲ, πηγέμαλλοϲ, πηγεϲίμαλλοϲ. ἔνιοι δὲ αὐτὰ ἀπὸ μέλλοντοϲ ϲχηματίζουϲι τῶν διπλῶν μὲν ἀναλυομένων τοῦ δὲ ε παρεμπίπτοντοϲ· οἷον ἕλξω, ἐλξίπεπλοϲ, ἑλκεϲίπεπλοϲ· πήξω, πηξίμαλλοϲ, πηγεϲίμαλλοϲ.
1125
880 Ἕλκει μοιχὸϲ είϲ μοιχόν· παροιμία.
882 Ἕλκοϲ: τὸ τραῦμα τὸ χρονίϲαν. ἀπὸ τοῦ μετὰ τὴν τρῶϲιν
1131
ἕλκεϲθαι τὸ ϲῶμα. καὶ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ πᾶν ἑλκῶν ἐξέζεϲεν.
[883] 883 Ἐλμηϲόϲ.
[884] 884 Ἕλξει: ἑλκύϲει.
885 Ε λλώβια: τὰ ἐνώτια, διὰ τὸ ἐν τοῖϲ λωβοῖϲ τῶν ὥτων εἶναι.
1135
ὁ δὲ Τραιανὸϲ λέγει τῷ Αὐγάρου παιδί· μέμφομαί ϲε, ὅτι μὴ πρόϲθεν
1136
ἦκεϲ παρ΄ ἐμὲ ϲυϲτρατεύϲων καὶ τῶν πόνων ϲυμμεταϲχών, καὶ ἐπί τῷδε ἂν ἡδέωϲ τῶν ἐλλωβίων τούτων τὸ ἕτερόν ϲου ἀποϲπάϲαιμι ἐφαψάμενοϲ ἅμα τοῦ ὠτὸϲ τοῦ ἑτέρου. τῷ δὲ ἦν ἄμφω τὰ ὦτα
τετρημένα καὶ ἐξ ἀμφοῖν χρυϲᾶ ἐνώτια ἐξηρτημένα.
τετρημένα καὶ ἐξ ἀμφοῖν χρυϲᾶ ἐνώτια ἐξηρτημένα.
[886] 886 Ἐλωβήϲατο: ὕβριϲεν.
[887] 887 Ἐλλόγιμοϲ: τίμιοϲ, ϲεβάϲμιοϲ καὶ Χωρίον ἐλλόγιμον, τὸ τίμιον.
[888] 888 Ἐλογίϲατο: ἐλάληϲεν. ἐφθέγξατο. Δαβίδ· ὅλην τὴν ἡμέραν
1138
ἀδικίαν ἐλογίϲατο ἡ γλῶϲϲά ϲου.
ἀδικίαν ἐλογίϲατο ἡ γλῶϲϲά ϲου.
[889] 889 Ἐλογοποίουν: πρὸϲ ἀλλήλουϲ λόγουϲ διετίθεντο. οἱ δὲ ἐϲ
1139
ἀλλήλουϲ ἐλογοποίουν τερατευόμενοί τε καὶ κομπάζοντεϲ ὡϲ εἰϲ πολλὰ γὰρ τοῦ τόπου κατάληψιϲ τούτουϲ ὀνήϲει.
[890] 890 Ἔλλογοϲ: ὅταν ἢ δῆμοϲ ἔλλογοϲ τὸ ἀρχόμενον.
[892] 892 Ἐλωΐ: Ἑβραῖϲγί
[893] 893 Ἕλωμαι: ἀφέλωμαι, λήψομαι.
[894] 894 Ἐλόμενοι: βουλόμενοι. Ξενοφῶν· ὁ μὲν ἥρχεν, οἱ δὲ ἐπείθοντο
1143
οὐχ ἑλόμενοι, ἀλλ’ ὁρῶντεϲ ὅτι μόνοϲ ἐφρόνει οἷα ἔδει τὸν
ἄρχοντα.
ἄρχοντα.
[895] 895 Ἑλόμενοϲ: θέλων.
[896] 896 Ἕλωμεν: αὐθυπότακτον.
1151
898 Ἐλῶν: ἐλάϲαϲ. Ἡρόδοτοϲ. καὶ Ἐλῶντεϲ δὲ ἐλαύνοντεϲ.
1152
899 Ἔλλοπεϲ: οἱ ἰχθύεϲ.
1153
900 Ἕλοϲ: δίυλον δάϲοϲ· ἢ ὕδατοϲ ἰλὺϲ ἐπικεχυμένου πηλοῦ καὶ βαθείαϲ ὕληϲ ἢ παπύρου ἢ καλάμου ἐκφυομένηϲ ἀεὶ τοῦ πηλοῦ καὶ ὑπερανεϲτηκυίαϲ τοῦ ὕδατοϲ.
1154
901 Ἔλλουροι: ἐθνικόν.
1155
902 Ἔλουϲεν: ἀντὶ τοῦ ἐβάπτιϲεν. τὸν δὲ Εύνομιανὸν ἔλουϲε Bελιϲάριοϲ τὸ θεῖον λουτρόν, χερϲὶ δὲ οἰκείαιϲ ἀνελόμενοϲ εἰϲποίητον ἐποιήϲατο παῖδα, ᾖπερ εἰϲποιεῖϲθαι Χριϲτιανοῖϲ νόμοϲ.
1157
904 Ἐλόχηϲεν: παρὰ Ἡροδότῳ ἀντὶ τοῦ εἰϲ λόχουϲ κατέταξεν.
1158
905 Ἐλόχων: ἐνήδρευον. ὁ δὲ ἔχων κοινωνοὺϲ τῶν ἀϲεβημάτων, ἐλόχων τὰ κατὰ τὰϲ ὁδούϲ.
1159
906 Ἕλωρ: τὸ λῆμμα.
1161
908 Ἐλῶϲα: ἐλαύνουϲα.
1162
909 Ἕλωϲι: καταλάβωϲιν.
1163
910 Ἐλώφηϲεν: ἐπαύϲατο. ἀπὸ τῶν ὑποζυγίων. ὅθεν καὶ τὸ εὐλόγωϲ φέρειν.
1165
912 Ἐλπίϲαϲ: οὐ μόνον ἐπ’ ἀγαθῷ, ἀλλ᾿ ἁπλῶϲ ἐπὶ τῇ τοῦ μέλλοντοϲ ἐκβάϲει λέγεται παρὰ Ἀττικοῖϲ.
[913] 913 Ἐλπίϲ: προϲδοκία ἀγαθῶν. καὶ ὁ φοβούμενοϲ προϲδοκᾶ, ἀλλ’ οὐκ ἀγαθά· κακῶν γὰρ προϲδοκία ἐϲτὶν ὁ φόβοϲ, ἀγαθῶν δὲ ἡ ἐλπίϲ. ἐπεὶ οὖν οὐχ ὑφεϲτώτων πραγμάτων οἱ ἀϲεβεῖϲ προϲδοκῶϲιν, ἀπόλλυται
αὐτῶν ἡ ἐλπίϲ· ὡϲ μένουϲι τοῖϲ ἡδέϲι χρῶνται.
αὐτῶν ἡ ἐλπίϲ· ὡϲ μένουϲι τοῖϲ ἡδέϲι χρῶνται.
1166
914 Ἐλπωρή: ἐλπίϲ.
916 Ἐλοιδόρηϲε: διέβαλεν, ἐϲυκοφάντηϲεν. Αἰλιανόϲ· ὁ δὲ Κλέανδροϲ
1172
ἐλοιδόρηϲε τὸν ὕπατον τῆϲ ἐν Αἰγύπτῳ ἀρχῆϲ Κομόδῳ καὶ παραλύει αὐτὸν τῆϲ ἀρχῆϲ οὐδὲν ἀδικοῦντα.
[917] 917 Ἐλοιδορούμεθα: ἐϲταϲιάζομεν, ὡϲ ὑπὸ τῆϲ φιλονεικίαϲ ἐϲ
1173
λοιδορίαϲ τραπῆναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· περὶ τοὐνόματοϲ ἐλοιδορούμεθα. Ἀγαθίαϲ· καὶ δὴ τῷ Ναρϲῇ πάντεϲ ἐλοιδοροῦντο ἀλαζόνα 1174 τε ἀποκαλοῦντεϲ καὶ ἀτάϲθαλον, καὶ ἔργῳ μὲν αὐτὸν εἶναι λέγοντεϲ βίαιόν τε καὶ μιαιφόνον, τὴν δὲ τοῦ εὐϲεβεῖν ἀεὶ καὶ τὸ θεῖον θεραπεύειν δόξαν ἄλλωϲ αὐτῷ κεκομψεῦϲθαι.
λοιδορίαϲ τραπῆναι. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· περὶ τοὐνόματοϲ ἐλοιδορούμεθα. Ἀγαθίαϲ· καὶ δὴ τῷ Ναρϲῇ πάντεϲ ἐλοιδοροῦντο ἀλαζόνα 1174 τε ἀποκαλοῦντεϲ καὶ ἀτάϲθαλον, καὶ ἔργῳ μὲν αὐτὸν εἶναι λέγοντεϲ βίαιόν τε καὶ μιαιφόνον, τὴν δὲ τοῦ εὐϲεβεῖν ἀεὶ καὶ τὸ θεῖον θεραπεύειν δόξαν ἄλλωϲ αὐτῷ κεκομψεῦϲθαι.
[919] 919 Ἐλύγωϲεν: ἔκαμψεν. καὶ Δανάηϲ ἐλύγωϲεν ὅδε φρένα, τουτἐϲτιν
1176
ὁ χρυϲόϲ.
[920] 920 Ἔλυμα, Ἐλυμαῖοϲ.
[921] 921 Ἐλυμήνατο: ἔβλαψεν. οἱ δὲ ϲύϲτημα γενόμενοι ἐλυμαίνοντο
1178
πολλοῖϲ ὁδίταιϲ ἐμπίπτοντεϲ εἰϲ τὰ καταλύματα.
πολλοῖϲ ὁδίταιϲ ἐμπίπτοντεϲ εἰϲ τὰ καταλύματα.
[922] 922 Ἐλυϲάμην: ἀπέδωκα.
[923] 923 Ἐλύϲατο: ἐλυτρώϲατο.
[924] 924 Ἔλυτρον: κάλυμμα, ἐκπέταϲμα. ἐνείλημμα ὁμοίωϲ. καὶ ἡ θήκη
1180
τοῦ δόρατοϲ. ϲημαίνει καὶ τὸ τοῦ ὀϲτρέου ὄϲτρακον.
[926] 926 Ἐμάλθαξαν· ἐν δὲ τῷ πρανεῖ καὶ ὀλιϲθηρῷ τόπῳ ξύλα ϲταυροῦντεϲ
1182
τῇ καταβάϲει, καὶ τὸ μέϲον ἄλλοιϲ ἐγκαρϲίοιϲ ϲτεριφοποιοῦντεϲ καὶ φορμοὺϲ ἐπιβαλόντεϲ ὕληϲ, ἐμάλθαξαν τὸ πάνυ πρανέϲ τε καὶ ὀλιϲθηρόν. τουτέϲτι κατεπράυναν, καθωμάλιϲαν.
927 Ἐμμαπέωϲ: ϲπουδαίωϲ.
[928] 928 Ἐμαϲχαλίϲθη: ἔθοϲ ἦν τοῖϲ ἀρχαίοιϲ, ὁπότε φονεύϲειαν ἐξ
1183
ἐπιβουλῆϲ τινα, τὸ ἔργον ἀφοϲιουμένοιϲ ἀκρωτηριάζειν τὸν νεκρὸν καὶ τῶν μορίων ὁρμαθὸν ποιήϲανταϲ κρημνάναι κατὰ τοῦ τραχήλου, κατὰ τῶν μαϲχαλῶν διείρονταϲ. ἀφ᾿ οὗ δὴ καὶ μαϲχαλίϲματα προϲηγόρευϲαν
1184
1185
1186
ηγόρευϲαν αὐτά. καὶ Σοφοκλῆϲ ἐν Τρωίλῳ πλήρη μαϲχαλιϲμάτων εἴρηκε τὸν μαϲχαλιϲμόν. καὶ ἐν Ἠλέκτρᾳ.
1188
929 Ἐμματάζων: ματαιολογῶν.
1189
930 Ἐμ αταίαϲε: μάταια ἐλάληϲεν.
1191
932 Ἐμαυτῷ βαλανεύϲω: οἱονεὶ ἐμαυτῷ διακονήϲω. εἴρηται δέ, ὅταν ὁ βαλανεὺϲ ἑαυτῷ λαμβάνῃ τὴν ῥυταίνην καὶ διακονῇ. ἢ ἀπὸ τῶν τὰϲ βαλάνουϲ ἐγκρυπτόντων εἰϲ πῦρ.
1192
933 Ἐμβαδόν: διὰ τοῦ εἰϲ ναῦν ἐμβῆναι. καὶ αὖθιϲ· ἢ τὸ ἐμ
1193
βαδὸν ὑπονοοῦντεϲ εἶναι κρυπτήρια ἔϲτρεφον τοὺϲ οἴκουϲ.
1194
934 Ἐμαλεῖϲ: εἰϲελεύϲῃ. ἰδίωϲ δὲ ἐμβαλεῖν, τὸ ταῖϲ ναυϲὶ
1195
κροῦϲαι ἢ ταῖϲ κώπαιϲ. ῥυππαπαῖ· τίϲ ἐμβαλεῖ, ἔϲτι δὲ καὶ τὸ ῥυππαπαῖ μίμημα ψόφου ναυτικοῦ, ἀπὸ τῶν κωπῶν ἀποτελουμένου.
1196
935 Ἐμβαλόντα· ὁ δὲ παῖϲ ὢν ἔτι, τὸν διδάϲκαλον Λῖνον πληγὰϲ αὐτῷ ἐμβαλόντα ἐν τῇ διδαϲκαλίᾳ δυϲαναϲχετήϲαϲ καὶ οὐκ ἐθέλων ἄρχεϲθαι
λίθῳ βαλὼν ἀπέκτεινεν.
λίθῳ βαλὼν ἀπέκτεινεν.
1197
936 Ἐμβάλλουϲι: καταντῶϲιν, ἀπέρχονται. ἐμβάλλουϲι δὲ ὁ μὲν βαϲιλεὺϲ ἐϲ Λυδίαν ὁ δὲ Προκόπιοϲ ἐϲ φρυγίαν τὴν ἄνω.
1198
937 Ἔμβαρόϲ εἰμι: νουνεχήϲ, φρόνιμοϲ. ἦν πρότερον ὁ Πειραιεὺϲ νῆϲοϲ· ὅθεν καὶ τοὔνομα εἴληφεν ἀπὸ τοῦ διαπερᾶν· οὖ τὰ ἄκρα
Μούνυχοϲ καταϲχὼν Μουνυχίαϲ Ἀρτέμιδοϲ ἱερὸν ἱδρύϲατο. ἄρκτου δὲ γενομένηϲ ἐν αὐτῷ καὶ ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἀναιρεθείϲηϲ λιμὸϲ ἐπεγένετο· οὖ τὴν ἀπαλλαγὴν ὁ θεὸϲ ἔχρηϲεν, ἄν τιϲ τὴν θυγατέρα θύϲῃ τῇ θεῷ. Βάραϲ δὲ μόνοϲ ὑποϲχόμενοϲ ἐπὶ τῷ τὴν ἱερωϲύνην αὐτοῦ τὸ γένοϲ διὰ βίου ἔχειν, διακοϲμήϲαϲ αὐτοῦ τὴν θυγατέρα αὐτὴν
μὲν ἀπέκρυψεν ἐν τῷ αὐτῷ, αἶγα δὲ ἐϲθῆτι κοϲμήϲαϲ ὡϲ τὴν θυγατέρα ἔθυϲεν. ὅθεν καὶ εἰϲ παροιμίαν περιέϲτη. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν παραπαιόντων καὶ μεμηνότων.
Μούνυχοϲ καταϲχὼν Μουνυχίαϲ Ἀρτέμιδοϲ ἱερὸν ἱδρύϲατο. ἄρκτου δὲ γενομένηϲ ἐν αὐτῷ καὶ ὑπὸ τῶν Ἀθηναίων ἀναιρεθείϲηϲ λιμὸϲ ἐπεγένετο· οὖ τὴν ἀπαλλαγὴν ὁ θεὸϲ ἔχρηϲεν, ἄν τιϲ τὴν θυγατέρα θύϲῃ τῇ θεῷ. Βάραϲ δὲ μόνοϲ ὑποϲχόμενοϲ ἐπὶ τῷ τὴν ἱερωϲύνην αὐτοῦ τὸ γένοϲ διὰ βίου ἔχειν, διακοϲμήϲαϲ αὐτοῦ τὴν θυγατέρα αὐτὴν
μὲν ἀπέκρυψεν ἐν τῷ αὐτῷ, αἶγα δὲ ἐϲθῆτι κοϲμήϲαϲ ὡϲ τὴν θυγατέρα ἔθυϲεν. ὅθεν καὶ εἰϲ παροιμίαν περιέϲτη. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν παραπαιόντων καὶ μεμηνότων.
1199
1201
1202
1203
1204
938 Ἐμβάϲ: τὰ ὑποδήματα τὰ ἀνδρεῖα. παρὰ τὸ ἐμβαίνειν.
1200
Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἐκτυπεῖτο δὲ ἐμβὰϲ γερόντων εὐρύθμοιϲ προβἡμαϲιν.
ἀντὶ τοΰ πηδήμαϲιν.
ἀντὶ τοΰ πηδήμαϲιν.
[941] 941 Ἔμβαιν ε. καὶ Ἐμβαίνειν, ἀρχὴν λαμβάνειν. τὸ δοκεῖν
1208
δικαίωϲ ἐμβαίνειν εἰϲ τὸν πόλεμον. οἱ γὰρ Ῥωμαῖοι πρόνοιαν ἐποιοῦντο
1209
τοῦ μηδέποτε πρότεροι τὰϲ χεῖραϲ ἐπιβάλλειν τοῖϲ πέλαϲ,
1210
μηδ’ ἄρχοντεϲ φαίνεϲθαι χειρῶν ἀδίκων, ἀλλ’ ἀεὶ δοκεῖν ἀμυνόμενοι
ἐμβαίνειν εἰϲ τοὺϲ πολέμουϲ. ἢ Συμβαίνειν, τὸ ϲυμπλέκεϲθαι.
ἐμβαίνειν εἰϲ τοὺϲ πολέμουϲ. ἢ Συμβαίνειν, τὸ ϲυμπλέκεϲθαι.
[942] 942 Ἐμβαίνοντεϲ: ἐπιβαίνοντεϲ. οἱ δὲ Ἀράβιοι ἀρετῇ πολὺ τῶν
1211
ἄλλων διαφέρουϲιν· οἱ βέλεϲιν ἀνδρομήκεϲι χρώμενοι, ἀντὶ τῶν χειρῶν τῷ ποδὶ ἐμβαίνοντεϲ εἰϲ τὴν νευρὰν κυκλοῦϲι τὸ τόξον.
[943] 943 Ἐμβεβλημένα: ἐγκεκεντριϲμένα. Ἀριϲτοφάνηϲ δὲ καὶ ἐμβολάθαϲ
1212
λάθαϲ ἀπίουϲ τὰϲ τοιαύταϲ λέγει.
λάθαϲ ἀπίουϲ τὰϲ τοιαύταϲ λέγει.
[944] 944 Ἐμβεβροντημένοϲ: μάταιοϲ γενόμενοϲ.
[945] 945 Ἐμβελέϲ· ὁ δὲ Ἀρχιμήδηϲ παρεϲκευάϲατο ὄργανα πρὸϲ ἅπαν
1214
ἐμβελὲϲ διάϲτημα, πόρρωθεν μὲν ἐπιπλέονταϲ τοῖϲ εὐτονωτέροιϲ καὶ μείζοϲιν· ὅτε δὲ ταῦθ’ ὑπερπετῆ γίγνοιτο, τοῖϲ ἐλάττοϲιν.
946 Ἔμβιον: Ἀντιφῶν τὸ ζῶν καὶ μὴ ξηρανθέν, μηδὲ ἐναποθανόν.
1215
ἔμβιόν τι ψυχῆϲ πάθοϲ ἐνέϲταξέ μοι κομίϲαϲα.
[948] 948 Ἐμβολάϲ: ὁρμάϲ. ἐπιδρομάϲ.
[949] 949 Ἐμβολή: τὸ ἄκρον τοῦ κριοῦ τοῦ μηχανικοῦ ὀργάνου. τῷ ἐπιφερομένῳ ἄχθει ἀποκαυλίζειν τὸ προέχον τῆϲ ἐμβολῆϲ.
[950] 950 Ἐμβολήν: κλειϲούραν, εἴϲοδον, πληθύν, ὁρμήν. καὶ τὸ βίαιον
1222
τῆϲ ἐμβολῆϲ ἐδόκει παραλογώτερον.
τῆϲ ἐμβολῆϲ ἐδόκει παραλογώτερον.
1229
952 Ἔμβολοϲ: χάλκωμα πεπυρωμένον, περιτιθέμενον κατὰ πρῴραν ταῖϲ ναυϲίν.
1230
953 Ἔμβολον: παρατάξεωϲ ὄνομα. ἔϲτι δὲ τὸ ἥμιϲυ τοῦ ῥόμβου· ὀνομάζεται δὲ καὶ ϲφενδονοειδέϲ. ῥομβώδηϲ δὲ παράταξιϲ. καὶ τῆϲ νηὸϲ τὸ πολεμικὸν ϲιδήριον. τὸν δὲ παρακαλοῦντα πρὸϲ τὸν
1231 πόλεμον ϲτρατηγὸν καταϲπάϲαϲ ἀπὸ τῶν ἐμβόλων ἐποιεῖτο τοὺϲ 1232 λόγουϲ. Ἔμβολον δὲ καλεῖται, ὅταν ἡ ἀμφίϲτομοϲ διφαλαγγία τὰ μὲν ἡγούμενα κέρατα ἀλλήλοιϲ ϲυνάψη, τὰ δὲ ἑπόμενα δίαϲτήϲῃ. 1233 Ἀγαθίαϲ δέ φηϲιν· ἦν δὲ αὐτοῖϲ ἡ ἰδέα τῆϲ παρατάξεωϲ οἷον ἐϲ ἔμβολον· δελτωτῷ γὰρ ἐῴκει καὶ τὸ μὲν ἐμπρόϲθιον ὅϲον ἐϲ
ὀξὺ ἔληγε, ϲτεγανόν τε ἦν καὶ πεπυκνωμένον τῷ πάντοθεν ταῖϲ ἀϲπίϲι περιπεφράχθαι, φαίηϲ τε ἂν αὐτοὺϲ ϲυὸϲ κεφαλὴν τῇ ϲυνθέϲει ἀποτυπώϲαϲθαι· τὰ δὲ ϲκέλη ἑκατέρωθεν κατὰ ϲτίχουϲ τε καὶ λόχουϲ ἐϲ βάθοϲ ξυγκείμενα καὶ ἐπιπλεῖϲτον εἰϲ τὸ ἐγκάρϲιον παρατεταμένα δὖϲτατο ἀλλήλων ἠρέμα καὶ διεκέκριτο, καὶ προῖόντα ἐϲ μέγιϲτον εὖροϲ
ἀπετελεύτα, ὡϲ καὶ τὸ μεταξὺ χωρίον κενὸν καθεϲτάναι καὶ τὰ νῶτα γυμνὰ τῶν ἀνδρῶν ϲτοιχηδὸν διαφαίνεϲθαι. ἀπεϲτραμμένοι γάρ ϲφᾶϲ αὐτοὺϲ ἐτύγχανον, ὅπωϲ ἂν τοῖϲ μὲν πολεμίοιϲ ἀντιπρόϲωποι εἶεν καὶ ἐκ τοῦ ἀϲφαλῶϲ ἀγωνίζοιντο τὰϲ ἀϲπίδαϲ προβεβλημένοι, τὰ δὲ ὀπίϲθια διὰ τὸ ἀλλήλοιϲ ἀντιτετάχθαι διαφυλάττοιντο.
ϲχῆμα ἐμβόλου. λ θ θ θ ζ ζ ζ ζ ζ δ δ δ δ δ δ δ
α α α α α α α α α α α ε ε ε ε ε ε η η η η η
1231 πόλεμον ϲτρατηγὸν καταϲπάϲαϲ ἀπὸ τῶν ἐμβόλων ἐποιεῖτο τοὺϲ 1232 λόγουϲ. Ἔμβολον δὲ καλεῖται, ὅταν ἡ ἀμφίϲτομοϲ διφαλαγγία τὰ μὲν ἡγούμενα κέρατα ἀλλήλοιϲ ϲυνάψη, τὰ δὲ ἑπόμενα δίαϲτήϲῃ. 1233 Ἀγαθίαϲ δέ φηϲιν· ἦν δὲ αὐτοῖϲ ἡ ἰδέα τῆϲ παρατάξεωϲ οἷον ἐϲ ἔμβολον· δελτωτῷ γὰρ ἐῴκει καὶ τὸ μὲν ἐμπρόϲθιον ὅϲον ἐϲ
ὀξὺ ἔληγε, ϲτεγανόν τε ἦν καὶ πεπυκνωμένον τῷ πάντοθεν ταῖϲ ἀϲπίϲι περιπεφράχθαι, φαίηϲ τε ἂν αὐτοὺϲ ϲυὸϲ κεφαλὴν τῇ ϲυνθέϲει ἀποτυπώϲαϲθαι· τὰ δὲ ϲκέλη ἑκατέρωθεν κατὰ ϲτίχουϲ τε καὶ λόχουϲ ἐϲ βάθοϲ ξυγκείμενα καὶ ἐπιπλεῖϲτον εἰϲ τὸ ἐγκάρϲιον παρατεταμένα δὖϲτατο ἀλλήλων ἠρέμα καὶ διεκέκριτο, καὶ προῖόντα ἐϲ μέγιϲτον εὖροϲ
ἀπετελεύτα, ὡϲ καὶ τὸ μεταξὺ χωρίον κενὸν καθεϲτάναι καὶ τὰ νῶτα γυμνὰ τῶν ἀνδρῶν ϲτοιχηδὸν διαφαίνεϲθαι. ἀπεϲτραμμένοι γάρ ϲφᾶϲ αὐτοὺϲ ἐτύγχανον, ὅπωϲ ἂν τοῖϲ μὲν πολεμίοιϲ ἀντιπρόϲωποι εἶεν καὶ ἐκ τοῦ ἀϲφαλῶϲ ἀγωνίζοιντο τὰϲ ἀϲπίδαϲ προβεβλημένοι, τὰ δὲ ὀπίϲθια διὰ τὸ ἀλλήλοιϲ ἀντιτετάχθαι διαφυλάττοιντο.
ϲχῆμα ἐμβόλου. λ θ θ θ ζ ζ ζ ζ ζ δ δ δ δ δ δ δ
α α α α α α α α α α α ε ε ε ε ε ε η η η η η
[956] 956 Ἔμβραχυ: τὸ μικρόν, καὶ εὐτελέϲ. μαρτύρεται ὁ θεόϲ, ὅτι
1241
μηδὲν αὐτὸν λαθεῖν δύναται ἔμβραχυ.
μηδὲν αὐτὸν λαθεῖν δύναται ἔμβραχυ.
[957] 957 Ἔμβραχυ: ϲυντόμωϲ, καὶ οἷον ἐν βραχεῖ.
[959] 959 Ἐμβριθεϲτάτη: ϲτερροτάτη. εἰλε δὲ πόλιν Ὀρτόβριγα, δοκοῦϲαν
1246
κατὰ τὸ μέγεθοϲ καὶ κατὰ τὸ πλῆθοϲ τῶν ἀνθρώπων ἐμβριθεϲτάτη εἶναι.
[960] 960 Ἐμβριθέϲτατοϲ. καὶ γὰρ ἐν τοῖϲ λόγοιϲ ἐμβριθέϲτατοϲ καὶ
1247
φιλογράμματοϲ ἰκανῶϲ γενόμενοϲ ἥπτετο καὶ ποιητικῆϲ.
φιλογράμματοϲ ἰκανῶϲ γενόμενοϲ ἥπτετο καὶ ποιητικῆϲ.
[961] 961 Ἐμβρίθεια.
[962] 962 Ἐμβριθῆ νοῦν: ϲτερεὸν καὶ ἔμφρονα λογιϲμόν. Πιϲίδηϲ·
1248
ἔϲω τῶν ἀϲπίδων ἦλθεϲ ἐμβριθεῖ τάχει. Μένανδροϲ· ὁ δὲ Τανχοϲδρώ, ὁ ΅οῦ Χοϲρόου ϲτρατηγόϲ, οὐχὶ ἐλέφαντάϲ τε καὶ ἀγροίκων
1249
ὅμιλον καὶ ἕτερα ἄττα φόβητρα κόμπῳ μὲν ἀρμόδια, ἐνεργὰ δὲ καὶ ἐμβριθῆ οὐδαμῶϲ, ἀλλὰ τοὺϲ μαχιμωτάτουϲ τε καὶ εὐοπλοτάτουϲ ἀγείραϲ πλήθουϲ τε ἀγεννοῦϲ ἀντάλλαγμα, τοὺϲ τὰ πολέμια δεινοὺϲ ἀποκρίναϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐϲτάναι τε ἐμβριθέϲτατα καὶ ἐπαμύνειν τῇ πόλει.
ὅμιλον καὶ ἕτερα ἄττα φόβητρα κόμπῳ μὲν ἀρμόδια, ἐνεργὰ δὲ καὶ ἐμβριθῆ οὐδαμῶϲ, ἀλλὰ τοὺϲ μαχιμωτάτουϲ τε καὶ εὐοπλοτάτουϲ ἀγείραϲ πλήθουϲ τε ἀγεννοῦϲ ἀντάλλαγμα, τοὺϲ τὰ πολέμια δεινοὺϲ ἀποκρίναϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐϲτάναι τε ἐμβριθέϲτατα καὶ ἐπαμύνειν τῇ πόλει.
[964] 964 Ἐμβρὶμημα: τὸ μετ᾿ ὀργῆϲ λάλημα.
[967] 967"Ἐμαί: λείπει τὸ αἱ ἄρθρον, ἴν’ ἢ αἱ ἐμαὶ πόλειϲ.
1261
968 Ἐμαίμαϲε: προεθυμήθη.
1262
969 Ἔμελλε: παρʼ Ὁμήρῳ ἀντὶ τοῦ ἐῴκει. ἅ ρ’ οὐ τελέεϲθαι
1263
ἔμελλε. καὶ Σοφοκλῆϲ· ἔμελλεϲ, ἔμελλεϲ, τάλαϲ. ἀντὶ τοῦ ἐῴκειϲ,
δῆλοϲ ἦϲ.
δῆλοϲ ἦϲ.
1264
970 Ἐμμελέϲτερον: ϲυνετόν, εὔρυθμον.
1265
971 Ἐμμέλεια: εἶδοϲ ὀρχήϲεωϲ. ἔϲτι δὲ ἡ τῶν τραγῳδῶν.
1272
974 Ἐμμελῶϲ: ϲυνετῶϲ, εὐρύθμωϲ. καὶ Ἐμμελήϲ, ϲυνετόϲ, εὕρυθμοϲ.
1273
Αἰλιανόϲ· οἱ δὲ ὁμολογίαϲ ἐμμελεῖϲ ποιηϲάμενοι πρὸϲ τοὺϲ Ἀρκάδαϲ τοὺϲ αἰχμαλώτουϲ ἐκομίϲαντο.
1274
975 Ἔμετοϲ: ἡ τῶν περιττωμάτων κένωϲιϲ, Ἐμετὸϲ δὲ αὐτό τὸ
κενωθέν.
κενωθέν.
1275
976 Ἐμεχωνῖται: ὄνομα ἔθνουϲ παρὰ Ἰωϲήπῳ.
1276
977 Ἔμεια: τόποϲ πληϲίον Μυκηνῶν.
1277
978 Ἐμειδίαϲα: ἐγέλαϲα.
1278
979 ἐμήδιϲαν: τὰ τῶν Μήδων εἴλοντο. ὅτι μετὰ τὴν ἐν Μαραθῶνι
μάχην Θετταλοὶ ἐμήδιϲαν δείϲαντεϲ τὴν ἀπόφραξιν τῶν Τεμπῶν.
μάχην Θετταλοὶ ἐμήδιϲαν δείϲαντεϲ τὴν ἀπόφραξιν τῶν Τεμπῶν.
1279
980 Ἐμηκῶντο.
[982] 982 Ἔμμην α: κατὰ μῆνα. μηλοϲφαγεῖ θεοῖϲιν ἔμμην’ ἱερὰ ϲωτηρίοιϲ.
1285
καὶ Ἔμμηνοι δίκαι, αἴ τε ἐμπορικαὶ καὶ ἐρανικαί.
[983] 983 Ἐμήνι εν: ώργίζετο. ἐμνηϲικάκει. ἐπ’ αὐτὸν δὲ τὸν ϲτρατηγὸν
1287
ἀφῆκαν βέλη· διὸ καὶ πλέον ἐμήνιεν.
[985] 985 Ἐμὴνχάριν: ϲυντάϲϲεται ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ χάριν παρὰ Πλάτωνι.
[986] 986 Ἐμηχανᾶτο: ἐτεχνάζετο. οὐ μόνον τοῖϲ ὀθνείοιϲ, ἀλλὰ καὶ τοῖϲ
1291
ὑπηκόοιϲ ἀνέμβατα τὰ ὄρη ἐμηχανᾶτο φαίνεϲθαι μηχάνημα γὰρ Ar. τὸ ϲτρατήγημα. οὐ μόνον τῷ ἀνεφίκτῳ, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν δυϲχωριῶν.
[987] 987 Ἔμιϲα: πόλιϲ. καὶ Ἐμιϲαῖοϲ, ὁ πολίτηϲ.
[988] 988 Ἔμμιϲθοι: οἱ ὀφείλοντεϲ λαβεῖν μιϲθόν. οἱ δὲ Οὖννοι οὐδέν
1294
τι ἢϲϲον ἔμμιϲθοι ἐγίνοντο ληϊζόμενοι τὰ Ῥωμαίων.
[990] 990 Ἐμνώοντο: μνήμην ἐποίουν, ἢ ἐμνηϲτεύοντο.
[991] 991 Ἐμόγηϲα: ἐμόχθηϲα.
[993] 993 Ἐμπάζεται: ἀναβάλλεται, ἐνθυμεῖται· ἢ ἐντρέπεται, ἢ φροντίζει.
[996] 996 Ἐμ παράθετοϲ.
[997] 997 Ἐμ παροινοῦντεϲ: ἐνυβρίζοντεϲ. καὶ Ἰώϲηποϲ· οὕτωϲ ἐμπαροινοῦϲι
τοῖϲ πράγμαϲιν.
τοῖϲ πράγμαϲιν.
1312
999 Ἔμπαιοϲ: ὁ ἔμπειροϲ.
1313
1000 Ἔμπεδα: βέβαια.
1314
1001 Ἐμπεδοκλῆϲ, θυγατριδοῦϲ τοῦ προγέρου, τραγικόϲ. τραγῳδίαι αὐτοῦ κδ΄.
1315
1002 Ἐμπεδοκλῆϲ, Μέτωνοϲ, οἱ δὲ Ἀρχινόμου, οἱ δὲ Ξενέτου· καὶ ἀδελφὸν δὲ ἔϲχε Καλλικρατίδην. ἠκροάϲατο δὲ πρώτου Παρμε νίδου, οὖτινοϲ, ὥϲ φηϲι Πορφύριοϲ ἐν τῇ φιλοϲόφῳ ἱϲτορία, καὶ ἐγένετο παιδικά. οἱ δὲ ἔφαϲαν μαθητὴν Τηλαύγουϲ τοῦ Πυθαγόρου υἰοῦ τὸν Ἐμπεδοκλέα γενέϲθαι. Ἀκραγαντῖνοϲ, φιλόϲοφοϲ φυϲικὸϲ
καὶ ἐποποιόϲ. ἦν δὲ κατὰ τὴν οθ΄ Ὁλυμπιάδα. ὃϲ ϲτέμμα ἔχων ἐπὶ τῆϲ κεφαλῆϲ χρυϲοῦν καὶ ἀμύκλαϲ ἐν τοῖϲ ποϲὶ χαλκᾶϲ καὶ ϲτέμματα Δελφικὰ ἐν ταῖϲ χερϲὶν ἐπῄει τὰϲ πόλειϲ, δόξαν περὶ αὑτοῦ καταϲχεῖν ὡϲ περὶ θεοῦ βουλόμενοϲ. ἐπεὶ δὲ γηραιὸϲ ἐγένετο, νύκτωρ ἔρριψεν ἑαυτὸν εἰϲ κρατῆρα πυρὸϲ ὥϲτε μὴ φανῆναι αὐτοῦ τὸ ϲῶμα.
καὶ οὕτωϲ ἀπώλετο, τοῦ ϲανδαλίου αὐτοῦ ἐκβραϲθέντοϲ ὑπὸ τοῦ πυρόϲ. ἐπεκλήθη δὲ καὶ Κωλυϲανέμαϲ, διἀ τὸ ἀνέμου πολλοῦ ἐπιθεμένου τῇ Ἀκραγατίᾳ ἐξελάϲαι αὐτὸν δορὰϲ ὄνων περιθέντα τῇ πόλει. γέγονε δὲ τούτου μαθητὴϲ Γοργίαϲ ὁ ῥήτωρ ὁ Λεοντῖνοϲ. καὶ ἔγραψε δι᾿ ἐπῶν περὶ φύϲεωϲ τῶν ὄντων βιβλία β΄, καὶ ἔϲτιν ἔπη ὡϲ διϲχίλια.
Ἰατρικὰ καταλογάδην, καὶ ἄλλα πολλά.
καὶ ἐποποιόϲ. ἦν δὲ κατὰ τὴν οθ΄ Ὁλυμπιάδα. ὃϲ ϲτέμμα ἔχων ἐπὶ τῆϲ κεφαλῆϲ χρυϲοῦν καὶ ἀμύκλαϲ ἐν τοῖϲ ποϲὶ χαλκᾶϲ καὶ ϲτέμματα Δελφικὰ ἐν ταῖϲ χερϲὶν ἐπῄει τὰϲ πόλειϲ, δόξαν περὶ αὑτοῦ καταϲχεῖν ὡϲ περὶ θεοῦ βουλόμενοϲ. ἐπεὶ δὲ γηραιὸϲ ἐγένετο, νύκτωρ ἔρριψεν ἑαυτὸν εἰϲ κρατῆρα πυρὸϲ ὥϲτε μὴ φανῆναι αὐτοῦ τὸ ϲῶμα.
καὶ οὕτωϲ ἀπώλετο, τοῦ ϲανδαλίου αὐτοῦ ἐκβραϲθέντοϲ ὑπὸ τοῦ πυρόϲ. ἐπεκλήθη δὲ καὶ Κωλυϲανέμαϲ, διἀ τὸ ἀνέμου πολλοῦ ἐπιθεμένου τῇ Ἀκραγατίᾳ ἐξελάϲαι αὐτὸν δορὰϲ ὄνων περιθέντα τῇ πόλει. γέγονε δὲ τούτου μαθητὴϲ Γοργίαϲ ὁ ῥήτωρ ὁ Λεοντῖνοϲ. καὶ ἔγραψε δι᾿ ἐπῶν περὶ φύϲεωϲ τῶν ὄντων βιβλία β΄, καὶ ἔϲτιν ἔπη ὡϲ διϲχίλια.
Ἰατρικὰ καταλογάδην, καὶ ἄλλα πολλά.
[1003] 1003 Ἐμπεδοκλῆϲ· τὸν Ἀκραγαντῖνον Ἐμπεδοκλέα βαδίϲαι φαϲὶ τὴν ὁδόν Πυθαγόρου, ἤν καὶ Ἀπολλώνιοϲ ὁ Τυανεὺϲ ἐζήλωϲε. ξυνεῖναι γὰρ τοῖϲ θεοῖϲ καὶ μανθάνειν παρ᾿ αὐτῶν, ὅπη τοΐϲ ἀνθρώποιϲ χαίρουϲι καὶ ὅπη ἄχθονται, περί τε φύϲεωϲ ἐκεῖθεν λέγειν· τοὺϲ μὲν25 γὰρ ἄλλουϲ τεκμαίρεϲθαι τοῦ θείου καὶ δόξαϲ ἀνομοίουϲ ἀλλήλαιϲ περὶ αὐτοῦ δοξάζειν, Ἀπολλωνίῳ δὲ τόν τε Ἀπόλλωνα ἥκειν ὁμολογοῦντα, ὡϲ αὐτὸϲ εἴη, ξυνεῖναι δʼ ἂν καὶ μὴ ὁμολογοῦντα Ἀθηνᾶν τε καὶ Μοῦϲαν καὶ θεοὺϲ ἑτέρουϲ, ὦν τὰ εἴδη καὶ τὰ ὀνόματα οὔπω τοὺϲ ἀνθρώπουϲ γινώϲκειν. καὶ ὅ τι ἀποφήνοιτο ὁ Πυβαγόραϲ, νόμον τοῦτο 30
1316
1317
1318
1319
οἱ ὁμιληταὶ ἡγοῦντο καὶ ἐτίμων αὐτὸν ὡϲ ἐκ Διὸϲ ἥκοντα, καὶ ἡ ϲιωπὴ ὑπὲρ τοῖ θείου ϲφίϲιν ἐπήϲκητο· πολλὰ γὰρ θεῖά τε καὶ ἀπόρρητα ἤκουον, ὧν κρατεῖν χαλεπὸν ἦν μὴ πρῶτον μαθοῦϲιν, ὅτι καὶ τὸ ϲιωπᾶν λόγοϲ. ὅτι δὲ καὶ Ἐμπεδοκλῆϲ τὸν βίον τοῦτον ἤϲκητο,
δηλοῖ τό, χαίρει᾿, ἐγὠ δ’ ὕμμιν θεὸϲ ἄμβροτοϲ, οὐκέτι θνητόϲ. καί, ἢδη γάρ ποτ’ ἐγὼ γενόμην κούρη τε κόροϲ τε. καὶ ὁ ἐν Ὀλυμπίᾳ βοῦϲ, ὃν λέγεται πέμμα ποιηϲάμενοϲ θῦϲαι, τὰ Πυθαγόρου ἐπαινοῦντοϲ εἴη ἄν.
δηλοῖ τό, χαίρει᾿, ἐγὠ δ’ ὕμμιν θεὸϲ ἄμβροτοϲ, οὐκέτι θνητόϲ. καί, ἢδη γάρ ποτ’ ἐγὼ γενόμην κούρη τε κόροϲ τε. καὶ ὁ ἐν Ὀλυμπίᾳ βοῦϲ, ὃν λέγεται πέμμα ποιηϲάμενοϲ θῦϲαι, τὰ Πυθαγόρου ἐπαινοῦντοϲ εἴη ἄν.
[1005] 1005 Ἔμ π εδον: ἀϲφαλέϲ. ἀπὸ τῶν ἐμ πεδίῳ θεμελίων κειμένων.
[1007] 1007 Ἐμπεδότιμοϲ· οὖτοϲ ἔγραψε περὶ φυϲικῆϲ ἀκροάϲεωϲ· περὶ οὖ λέγει ὁ Παραβάτηϲ ἐν τοῖϲ ἐπιγραφομένοιϲ Κρονίοιϲ· ἡμεῖϲ δὲ Ἐμτεδοτίμ καὶ Πυθαγόρᾳ πιϲτεύοντεϲ, οἷϲ τε ἐκεῖθεν λαβὼν Ἡρακλείδηϲ ὁ Ποντικὸϲ ἔφη καὶ μικρῷ πρότερον καὶ ὁ κλεινὸϲ ἡμῖν ἔδειξε
καὶ ἱεροφάντωρ Ἰάμβλιχοϲ.
καὶ ἱεροφάντωρ Ἰάμβλιχοϲ.
[1008] 1008 Ἐμ πεδωθῆναι: ἀϲφαλιϲθῆναι.
[1009] 1009 Ἐμπεδοῖ: βεβαιοῖ, ἀϲφαλίζεται, διδάϲκει.
[1010] 1010 Ἐμ περονῆϲαι: διατρῆϲαι.
[1011] 1011 Ἐμπεϲὼν τοῖϲ πράγμαϲιν: ἄρξαϲ τῶν πραγμάτων. ὅϲ
1328
ἐμπεϲὺ τοῖϲ πράγμαϲι τοῖϲ ὑπὸ χεῖρα, τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν ἀφεὶϲ καὶ ἐκχέων καὶ μόνην ἀρετὴν ἡγούμενοϲ τὸ ἀδωροδόκητον ἐκάκωϲε τὰ πράγματα.
ἐμπεϲὺ τοῖϲ πράγμαϲι τοῖϲ ὑπὸ χεῖρα, τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν ἀφεὶϲ καὶ ἐκχέων καὶ μόνην ἀρετὴν ἡγούμενοϲ τὸ ἀδωροδόκητον ἐκάκωϲε τὰ πράγματα.
[1012] 1012 Ἐμπειρεῖν: πεπειραμένωϲ ἔχειν. φήϲαϲ γεγονέναι πλείω
1329
χρόνον ἐν ταῖϲ Σάρδεϲι καὶ τῶν τόπων ἐμπειρεῖν.
1333
1013 Ἐμπειρία.
1334
1014 Ἐμπηδῆϲαι. Κλέωνα τὸν λάρον δώρων ἑλόντεϲ καὶ κλοπῆϲ. οὐκ ἐτολμηϲ᾿ αὖθιϲ ἐμπηδῆϲαι αὐτῷ κειμένῳ. τουτέϲτιν ἐκορέϲθην.
[1015] 1015 Ἔμπηρα: πεπηρωμένα. αἱ δὲ γυναῖκεϲ ἔτικτον ἔμπηρα καὶ τέρατα. οἱ δὲ τῶν τετολμημένων ϲφίϲι λήθην καταχέαντεϲ ἧκον ἐϲ
Δελφούϲ.
Δελφούϲ.
1335
1016 Ἔμπηϲ: Ἰωνικῶϲ. ἔμπαϲ δὲ καὶ ἔμπα, Ἀττικῶϲ. Σοφοκλῆϲ· δύϲτηνον ἔμπηϲ, καίπερ ὄντα δυϲμενῆ.
1336
1017 Ἐμπίπλαϲθαι: κορέννυϲθαι, τὸ ἀποβαλεῖν ὑγιείαν.
1338
1019 Ἐμπίπλη: Ἀττικόν· ἦν γὰρ τὸ κοινὸν ἀπὸ τοῦ πίπλημι, πί πλαθι, ὡϲ ἴϲταθι. ὅμοιον δέ ἐϲτι καὶ τό, κύκλωψ τῆ πίε οἶνον, παρὰ τῷ ποιητῇ. Ἀττικοὶ γὰρ οὐ τρέπουϲιν ἐπὶ τῶν εἰϲ μι τὸ μ εἰϲ θ ἐν τοῖϲ προϲτακτικοῖϲ καὶ ϲυϲτέλλουϲι τὴν παραλήγουϲαν ὡϲ ἡ κοινή· ἵϲτημι, ἵϲταθι, αὐτοὶ δὲ ἵϲτη· πίπλημι, πίπλαθι· Ἀττικοὶ δὲ τελείαν
ἀποβολὴν τῆϲ μι ποιοῦϲι πίπλη λέγοντεϲ καὶ ἐμπίπλη. οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ τῆμι τὸ τῆ, ἀντὶ τοῦ λάβε.
ἀποβολὴν τῆϲ μι ποιοῦϲι πίπλη λέγοντεϲ καὶ ἐμπίπλη. οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ τῆμι τὸ τῆ, ἀντὶ τοῦ λάβε.
1339
1020 Ἐμπίϲ: κώνωψι παραπλήϲιον. ζωύφιον παρὰ τοῖϲ ὕδαϲι γινόμενον ὄμοιον κώνωπι, μεῖζον δὲ τῇ περιοχῇ καὶ κατὰ τὸ μέϲον λευκῷ περιεζωϲμένον. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐμπίδεϲ κάμπτετε. ἀντὶ τοῦ ἐϲθίετε.
Ar. Πιϲίδηϲ· κύκλῳ περιϲφίγξαντεϲ ἐμπίδων δίκην. λέγεται ἐμπὶϲ Tρικορυϲία, ὡϲ ἐν Τρικορύϲῳ πολλῶν ἐμπίδων γινομένων. ἔϲτι γὰρ ἀλϲώδηϲ καὶ κάθυγροϲ ὁ τόποϲ.
Ar. Πιϲίδηϲ· κύκλῳ περιϲφίγξαντεϲ ἐμπίδων δίκην. λέγεται ἐμπὶϲ Tρικορυϲία, ὡϲ ἐν Τρικορύϲῳ πολλῶν ἐμπίδων γινομένων. ἔϲτι γὰρ ἀλϲώδηϲ καὶ κάθυγροϲ ὁ τόποϲ.
1340
1021 Ἐμπλαϲϲόμενοι: ἐπεμβαίνοντεϲ, ϲυρρηγνύμενοι. Αἰλιανόϲ· τοῖϲ φίλοιϲ καὶ οἰκείοιϲ ἐμπλαϲϲόμενοι ἀπέϲφαττον αὐτοὺϲ ὡϲ πολεμίουϲ.
1341
1022 Ἐμπλαϲϲόμενοι: προϲκρούοντεϲ, προϲπελάζοντεϲ. οἱ δὲ Καρχηδόνιοι ἀλλήλοιϲ ἐμπλαϲϲόμενοι καὶ περιπίπτοντεϲ τοῖϲ θηρίοιϲ ἀπέθνηϲκον.
1025 Ἐμπ λείμην: ἀντὶ τοῦ κορεϲθείην. Ἀριϲτοφάνηϲ Ἀχαρνεῦϲι·
1348
βάλλων ἐκεῖνον οὐκ ἂν ἐμπλείμην λίθοιϲ. εὐκτικῆϲ ἐγκλίϲεωϲ τετύχηκεν. ἔϲτι γὰρ τὸ ἐμπιπλῶ, ὃ κατὰ ἀναδιπλαϲιαϲμὸν κέκλιται· ἀφ᾿ οὗ παράγωγον τὸ ἐμπίπλημι. ἀπὸ τούτου γίνεται τό, πιμπλᾶϲι μυχοὺϲ
λιμένοϲ εὐόρμου. τοῦτο δὲ ἑτέρᾳ παραγωγῇ, ἀφ’ οὗ τὸ πλήθω, ὡϲ ἀπὸ τοῦ νῶ νήθω. ἀπὸ δὴ τοῦ πλῶ, πλείμην, ὡϲ ἀπὸ τοῦ βλῶ, βλείμην· οὖ τὸ δεύτερον, εἴπερ γάρ κε βλεῖο πονεύμενοϲ. Πλείμην 1349 οὖν καὶ Ἐμ πλείμην.
λιμένοϲ εὐόρμου. τοῦτο δὲ ἑτέρᾳ παραγωγῇ, ἀφ’ οὗ τὸ πλήθω, ὡϲ ἀπὸ τοῦ νῶ νήθω. ἀπὸ δὴ τοῦ πλῶ, πλείμην, ὡϲ ἀπὸ τοῦ βλῶ, βλείμην· οὖ τὸ δεύτερον, εἴπερ γάρ κε βλεῖο πονεύμενοϲ. Πλείμην 1349 οὖν καὶ Ἐμ πλείμην.
[1026] 1026 Ἔμπληκτοι: μεμηνότεϲ. ὡϲ δεινόϲ τε ἦν καὶ αὐθάδηϲ, καὶ
1350
οἷοϲ τὸ μανιῶδεϲ καὶ ἔμπληκτον ἀνδρείαν ἡγεῖϲθαι.
οἷοϲ τὸ μανιῶδεϲ καὶ ἔμπληκτον ἀνδρείαν ἡγεῖϲθαι.
[1027] 1027 Ἔμ πληκτοι: κοῦφοι, εὐμετάβλητοι. καὶ Ὅμηροϲ· ἐμπλήγδην soph. ἕτερον μὲν τίει βροτόν. καὶ Σοφοκλῆϲ· τοιοίδε μέν τοι φῶτεϲ ἔμπληκτοι βροτῶν. τουτέϲτιν οἱ μὴ ἐμμένοντεϲ τῇ ἀρχαίᾳ φιλίᾳ καὶ ἀρετῇ.
1028 Ἑμπλημένοϲ: πεπληρωμένοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἔβηττε τὴν νύχθ᾿
1351
ὅλην τριχίδα ἐμπλημένοϲ.
[1029] 1029 Ἔμπλην: ὅμωϲ.
[1030] 1030 Ἐμποδοϲτάτηϲ: ἐμποδίζων.
[1031] 1031 Ἔμπλην: ἐπληϲίαζον. ἔϲτι ῥῆμα πλῶ, τὸ πληϲιάζω, παρά
γωγον πλῆμι, ὁ β΄ ἀόριϲτοϲ ἔπλην. γίνεται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ πλῶ κατὰ ἀναδιπλαϲιαϲμὸν πιπλῶ, πίπλημι, ὡϲ ϲτῶ, ἱϲτῶ, ἵϲτημι. καὶ πλῶ, πλήϲω, πλήτηϲ, καὶ ϲυνθέϲει τειχεϲιπλήτηϲ· ὡϲ βῶ, βήϲω, βήτηϲ καὶ διαβήτηϲ καὶ ἐμπυριβήτηϲ. πλῶ, πλήϲω, πλῆγοϲ καὶ πλάτοϲ. πλῶ ἐκ τοῦ πέλω, πλῶ, ὡϲ κέλω, κλῶ. παρὰ δὲ τὸ πλῶ πλήν, καὶ μετὰ τῆϲ
ἐν προθέϲεωϲ ἔμπλην, ἐπίρρημα ϲημαντικὸν τοῦ πληϲίον. τὸ δὲ πλήν, τὸ χωρίϲ, κατ’ ἀντίφραϲιν ἐξηνέχθη.
γωγον πλῆμι, ὁ β΄ ἀόριϲτοϲ ἔπλην. γίνεται δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ πλῶ κατὰ ἀναδιπλαϲιαϲμὸν πιπλῶ, πίπλημι, ὡϲ ϲτῶ, ἱϲτῶ, ἵϲτημι. καὶ πλῶ, πλήϲω, πλήτηϲ, καὶ ϲυνθέϲει τειχεϲιπλήτηϲ· ὡϲ βῶ, βήϲω, βήτηϲ καὶ διαβήτηϲ καὶ ἐμπυριβήτηϲ. πλῶ, πλήϲω, πλῆγοϲ καὶ πλάτοϲ. πλῶ ἐκ τοῦ πέλω, πλῶ, ὡϲ κέλω, κλῶ. παρὰ δὲ τὸ πλῶ πλήν, καὶ μετὰ τῆϲ
ἐν προθέϲεωϲ ἔμπλην, ἐπίρρημα ϲημαντικὸν τοῦ πληϲίον. τὸ δὲ πλήν, τὸ χωρίϲ, κατ’ ἀντίφραϲιν ἐξηνέχθη.
[1032] 1032 Ἐμποδών: Θουκυδίδηϲ η΄ ἀντὶ τοῦ προχείρουϲ. φηϲὶ γάρ·
1352
τὰϲ ἐμποδὼν αἰτίαϲ μόνον ἐπιϲκοπεῖν, πορρωτέρω δὲ μηδὲν ἐπορέγεϲθαι ταῖϲ διανοίαιϲ. Λυκοῦργοϲ δὲ ἐν τῷ κατὰ Λυκόφρονοϲ, ἀντὶ
τοῦ φανερόν. Πλάτων δὲ ἀντὶ τοῦ ἐν μέϲῳ. Ἰϲαῖοϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ὑπόγυον καὶ ἐν χερϲί· φηϲὶ γὰρ ἐν τῇ ὑπὲρ Εὐμαθοῦϲ εἰϲ ἐλευθερίαν 1353 1354 1355 ἀφαιρέϲει, ἀλλὰ τὸ πρωῖζόν, ὦ ἄνδρεϲ Ἀθηναῖοι· τουτὶ γὰρ παντελῶϲ ἐμποδὼν εἶναι. ἐχρήϲατο δὲ τῇ λέξει Ἰεροκλῆϲ τε καὶ ἄλλοι ἀντὶ τοῦ ἐμποδίου· φηϲὶν ἐν β΄ φιλοϲοφουμένων περὶ τῶν φιλοϲόφων· τίϲ γὰρ αὐτῶν οὐχὶ καὶ ἔγημε καὶ παῖδαϲ ἀνείλατο καὶ οὐϲίαϲ ἐπεμελήθη, μηδενὸϲ ἐμποδὼν ὄντοϲ; ἐπεὶ ὁ οὐκ εἰδὼϲ τοῦ εἰδότοϲ ἐν οὐκ
εἰδόϲι, ὡϲ εἶπε Πλάτων, πιθανώτεροϲ ὑπάρχει. φενακιϲθεὶϲ Ἰλλοὺϲ μεμεριμνημένῃ ϲτωμυλίᾳ λογιώτερον πάντων ἔκρινε παιδευτῶν τῆϲ Κωνϲταντίνου. διὸ καὶ πολλὴν αὐτῷ δίδωϲι παραμυθίαν ἐκ τῶν δημοϲίων.
τοῦ φανερόν. Πλάτων δὲ ἀντὶ τοῦ ἐν μέϲῳ. Ἰϲαῖοϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ὑπόγυον καὶ ἐν χερϲί· φηϲὶ γὰρ ἐν τῇ ὑπὲρ Εὐμαθοῦϲ εἰϲ ἐλευθερίαν 1353 1354 1355 ἀφαιρέϲει, ἀλλὰ τὸ πρωῖζόν, ὦ ἄνδρεϲ Ἀθηναῖοι· τουτὶ γὰρ παντελῶϲ ἐμποδὼν εἶναι. ἐχρήϲατο δὲ τῇ λέξει Ἰεροκλῆϲ τε καὶ ἄλλοι ἀντὶ τοῦ ἐμποδίου· φηϲὶν ἐν β΄ φιλοϲοφουμένων περὶ τῶν φιλοϲόφων· τίϲ γὰρ αὐτῶν οὐχὶ καὶ ἔγημε καὶ παῖδαϲ ἀνείλατο καὶ οὐϲίαϲ ἐπεμελήθη, μηδενὸϲ ἐμποδὼν ὄντοϲ; ἐπεὶ ὁ οὐκ εἰδὼϲ τοῦ εἰδότοϲ ἐν οὐκ
εἰδόϲι, ὡϲ εἶπε Πλάτων, πιθανώτεροϲ ὑπάρχει. φενακιϲθεὶϲ Ἰλλοὺϲ μεμεριμνημένῃ ϲτωμυλίᾳ λογιώτερον πάντων ἔκρινε παιδευτῶν τῆϲ Κωνϲταντίνου. διὸ καὶ πολλὴν αὐτῷ δίδωϲι παραμυθίαν ἐκ τῶν δημοϲίων.
1356
1033 Ἐμποδών· Ἡρόδοτοϲ· τῶν Λυδῶν μὴ φειδομένουϲ κτείνειν
1357 πάντα τὸν ἐμποδὼν γινόμενον, Κροῖϲον δὲ μὴ κτείνειν. ἀντὶ τοῦ προχείρουϲ.
1357 πάντα τὸν ἐμποδὼν γινόμενον, Κροῖϲον δὲ μὴ κτείνειν. ἀντὶ τοῦ προχείρουϲ.
1358
1034 Ἐμποδών: Ἀντιφῶν τοὺϲ ἐμπεϲόνταϲ. λέγει γάρ τοὺϲ ἐμ
1359
ποδὼν ἐκολάϲατε. ἐμποδὼν ἡμῖν γένηται τὴν θεὸν μὴ ἐξελκύϲαι· Ἀριϲϲτοφάνηϲ. περιττὀν τὀ μή· ἤρκει γὰρ εἰπεῖν τὸ ἐμποδών. χρῶνται
δὲ τῷ τοιούτῳ, ἐν ᾦ δοκεῖ περιττεύειν τὸ μή, ὡϲ καὶ τοιαῦτα, ἀπαγορεύω ϲοι μὴ εἰϲιέναι.
δὲ τῷ τοιούτῳ, ἐν ᾦ δοκεῖ περιττεύειν τὸ μή, ὡϲ καὶ τοιαῦτα, ἀπαγορεύω ϲοι μὴ εἰϲιέναι.
1360
1035 Ἐμπολᾷ: πραγματεύεται.
1361
1036 Ἐμπολαῖοϲ: πραγματευτικόϲ.
1363
1038 Ἐμπολεμῶϲαι: τὸ πολεμίουϲ ποιῆϲαι. οἷον ἐπὶ πόλεμόν τιναϲ παροξῦναι. Ἐμπολεμῆϲαι δὲ τὸ ἐκπορθῆϲαι.
1364
1039 Ἐμπολή: φορτίον. ἢ τὸ τῆϲ πραγματείαϲ κέρδοϲ. ἡ ϲυναγωγὴ τοῦ κέρδουϲ. τὸ δὲ ῥῆμα ἐμπολᾶν. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ’ οὐδὲν ἠμπόληκά πω, οὔτ’ ἄλφιτ’ οὕτε πυρόν, ὡϲ ἀπολούμενοϲ. ὡϲεὶ ἔφη,
ἀποδημῶν ἢ ϲτρατευϲόμενοϲ· οἱ γὰρ ϲτρατευόμενοι πυρὸν καὶ ἄλφιτα ἑαυτοῖϲ ψνοῦντο.
ἀποδημῶν ἢ ϲτρατευϲόμενοϲ· οἱ γὰρ ϲτρατευόμενοι πυρὸν καὶ ἄλφιτα ἑαυτοῖϲ ψνοῦντο.
1365
1040 Ἐμπόλημα καὶ Ἐμπολήϲαντεϲ.
[1042] 1042 Ἔμπολιν: ἐν τῇ αὐτῇ πόλει ὄντα. ἄνδρα, ϲοὶ μὲν ἔμπολιν
1371
οὐκ ὄντα, ϲυγγενῆ δέ.
[1043] 1043 Ἐμπομπεύων: πομπεύων: ἐπιφαίνων, θριαμβεύων.
[1044] 1044 Ἐμ πόριον.
1045 Ἔμποροϲ: ὁ πραγματευτικὸϲ ἄνθρωποϲ· κυρίωϲ δὲ ὁ πλέων
1374
θάλαϲϲαν. παρὰ τὸ πόροϲʼ πόροϲ δὲ κυρίωϲ ἐπὶ ὑγρῶν λέγεται. καὶ εὔποροϲ, ὁ ἔχων ἀεὶ τὸν ἐπιρρέοντα πλοῦτον, ἐκ μεταφορᾶϲ τοῦ ὑδατικοῦ πόρου.
[1047] 1047 Ἔμπορόϲ εἰμι ϲκηπτόμενοϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ. ἐπὶ τῶν προφαϲιζομένων
1376
ψευδῆ διὰ δειλίαν. εἰϲάγεται γάρ τιϲ λέγων, ὅτι ὅτε πέμπομαι εἰϲ πόλεμον, ϲκήπτομαι ἔμποροϲ εἶναι· ὡϲ τῶν ἐμπόρων μὴ ἐξιόντων ἐπὶ τὰϲ ϲτρατείαϲ διὰ τὸ εὔχρηϲτον τὰ πρὸϲ τροφὴν
φέρονταϲ.
φέρονταϲ.
[1048] 1048 Ἔμπορπῶ: τὸ ϲυμβάλλω. καὶ Ἐμπορποῦϲθαι, τὸ ϲυμβάλλεϲθαι.
[1049] 1049 Ἔμπουϲα: φάνταϲμα δαιμονιῶδεϲ ὑπὸ τῆϲ Ἑκάτηϲ ἐπιπεμπόμενον
1378
καὶ φαινόμενον τοῖϲ δυϲτυχοῦϲιν. ὅ δοκεῖ πολλὰϲ μορφὰϲ
1379
ἀλλάϲϲειν. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ. Ἔμπουϲα δὲ παρὰ τὸ ἐνὶ ποδίζειν, ἤγουν τοῦ τὸν ἕτερον πόδα χαλκοῦν ἔχειν. ἢ ὅτι ἀπὸ ϲκοτεινῶν τόπων ἐφαίνετο τοῖϲ μυουμένοιϲ. ἐκαλεῖτο δὲ αὕτη καὶ Οίνοπώλη. οἱ δέ, ὅτι ἐξηλλάττετο τὴν μορφήν. δοκεῖ δὲ καὶ ταῖϲ μεϲημβρίαιϲ Ar φαντάζεϲθαι, ὅταν τοῖϲ κατοιχομένοιϲ ἐναγίζωϲιν. ἔνιοι δὲ τὴν αὐτὴν
τῇ Ἑκάτη. Ὀνοκώλη δέ, ὅτι ὄνου πόδα ἔχει᾿ ὃ λέγουϲι βολίτινον, τουτέϲτιν ὄνειον. βόλιτοϲ γὰρ κυρίωϲ τῶν ὄνων τὸ ἀποπάτημα. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· καὶ μὴν ὁρῶ νὴ τὸν Δία θηρίον μέγα. ποῖόν τι; δεινόν· παντοδαπὸν γοῦν γίνεται· τοτὲ μέν γε βοῦϲ, νυνὶ δ᾿ ὀρεύϲ, τοτὲ δ’ αὐ γυνὴ ὡραιοτάτη τιϲ. ποῦ ϲτίν; ἐπ’ αὐτὴν ἴω. ἀλλ’ οὐκέτ
αὖ γυνή ἐϲτιν, ἀλλʼ ἤδη κύων. Ἔμπουϲα τοίνυν ἐϲτί. πυρὶ γοῦν λάμπεται ἅπαν τὸ πρόϲωπον καὶ ϲκέλοϲ χαλκοῦν ἔχει.
ἀλλάϲϲειν. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ. Ἔμπουϲα δὲ παρὰ τὸ ἐνὶ ποδίζειν, ἤγουν τοῦ τὸν ἕτερον πόδα χαλκοῦν ἔχειν. ἢ ὅτι ἀπὸ ϲκοτεινῶν τόπων ἐφαίνετο τοῖϲ μυουμένοιϲ. ἐκαλεῖτο δὲ αὕτη καὶ Οίνοπώλη. οἱ δέ, ὅτι ἐξηλλάττετο τὴν μορφήν. δοκεῖ δὲ καὶ ταῖϲ μεϲημβρίαιϲ Ar φαντάζεϲθαι, ὅταν τοῖϲ κατοιχομένοιϲ ἐναγίζωϲιν. ἔνιοι δὲ τὴν αὐτὴν
τῇ Ἑκάτη. Ὀνοκώλη δέ, ὅτι ὄνου πόδα ἔχει᾿ ὃ λέγουϲι βολίτινον, τουτέϲτιν ὄνειον. βόλιτοϲ γὰρ κυρίωϲ τῶν ὄνων τὸ ἀποπάτημα. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· καὶ μὴν ὁρῶ νὴ τὸν Δία θηρίον μέγα. ποῖόν τι; δεινόν· παντοδαπὸν γοῦν γίνεται· τοτὲ μέν γε βοῦϲ, νυνὶ δ᾿ ὀρεύϲ, τοτὲ δ’ αὐ γυνὴ ὡραιοτάτη τιϲ. ποῦ ϲτίν; ἐπ’ αὐτὴν ἴω. ἀλλ’ οὐκέτ
αὖ γυνή ἐϲτιν, ἀλλʼ ἤδη κύων. Ἔμπουϲα τοίνυν ἐϲτί. πυρὶ γοῦν λάμπεται ἅπαν τὸ πρόϲωπον καὶ ϲκέλοϲ χαλκοῦν ἔχει.
1384
1050 Ἐμπρήϲαντεϲ: καύϲαντεϲ.
1385
1051 Ἐμπρηϲμόϲ: ὁ διὰ πυρὸϲ ἀφανιϲμόϲ.
1386
1052 Ἐμπρίϲαντεϲ: ϲυϲφίγξαντεϲ, προϲαρμόϲαντεϲ. οἱ δὲ ἐμπρίϲαντεϲ τοὺϲ ὀδόνταϲ, τοῦ εἶξαι τῷ τυράννῳ γεγόναϲι κρείττουϲ.
1388
1054 Ἐμ ποίνιμον: θέϲιμον, ἐπιζήμιον.
1389
1055 Ἔμποίνιμοϲ: ἐμποὶνιοϲ, τουτέϲτιν ἔνοχοϲ ποινῇ, οἷον ἐφ᾿ οῖϲ ἢμαρτε δοὺϲ τιμωρίαν. καὶ ποινὴ λέγεται ἡ ἐπὶ φόνῳ κλαϲθέντι
1390
κόλαϲιϲ. ὅτι Σατορνῖνοϲ ὁ ὕπατοϲ τυραννίδι ἐπέθετο. οἱ τοίνυν Ῥωμαΐοι ἀναγκαίαν αὐτῷ πίϲτιν ὑπιϲχνοῦνται μᾶλλον ἤπερ ἀληθεϲτέραν
καὶ καταγαγόντεϲ ἐδικαίωϲαν θανάτῳ, ὄρκουϲ οὐκ ἐμποινίμουϲ ἡγηϲάμενοι εἶναι, οὕϲπερ πρὸϲ τὸν κοινὸν ἀλάϲτορα ἐποιήϲαντο.
καὶ καταγαγόντεϲ ἐδικαίωϲαν θανάτῳ, ὄρκουϲ οὐκ ἐμποινίμουϲ ἡγηϲάμενοι εἶναι, οὕϲπερ πρὸϲ τὸν κοινὸν ἀλάϲτορα ἐποιήϲαντο.
1391
1056 Ἐμ πυον: τὸ ἕλκοϲ.
1392
1057 Ἐμ πύρευμα: ἔναυϲμα, ϲπέρμα πυρόϲ.
1393
1058 Ἐμπύρου: θερμῆϲ. καὶ Ἔμπυρα, τά καιόμενα ἰερεῖα. ἔϲτι
δὲ ϲημεῖα ἐν τούτοιϲ ἀποδεδειγμένα.
δὲ ϲημεῖα ἐν τούτοιϲ ἀποδεδειγμένα.
1394
1059 Ἐμπυρώτατοϲ: ὁ κατάπυροϲ.
1395
1060 Ἐμοὶ μελήϲει ταῦτα καὶ λευκαῖϲ κόραιϲ: λέγουϲιν, ὅτι βαρβάρω τινῶν ϲτρατευομένων ἐπὶ Δελφούϲ, ἐρωτώμενοϲ ὁ θεὸϲ ἔφηϲεν· ἐμοὶ μελήϲει ταῦτα καὶ λευκαῖϲ κόραιϲ. ὕϲτερον δὲ ἐφάνη
μετὰ Ἀθηνᾶϲ καὶ Ἀρτέμιδοϲ, ὡν καὶ ἱερά εἰϲιν ἐν Δελφοῖϲ, ἀπαντῶν τοὺϲ πολεμίουϲ.
μετὰ Ἀθηνᾶϲ καὶ Ἀρτέμιδοϲ, ὡν καὶ ἱερά εἰϲιν ἐν Δελφοῖϲ, ἀπαντῶν τοὺϲ πολεμίουϲ.
1396
1061 Ἐμοὶ δὲ τοιοῦτον ἔργον ἔϲτ᾿ εἰργαϲμένον, ὥϲτε ἁ παξάπανταϲ τοὺϲ ἐμοὺϲ ἐχθροὺϲ ἐπιϲτομίζειν, ἕωϲ ἂν ἦ τῶν ἀϲπίδων τῶν ἐκ Π ὐλου τι λοιπόν: θρυλεῖ πάλιν ὀ Κλέων
τὰ περὶ Πύλον καὶ Σφακτηρίαν. ἔθοϲ δὲ ἦν τὰ ἀπὸ τῶν πολέμων ὅπλα τοῖϲ ἱεροῖϲ ἀνατιθέναι. ἕωϲ οὖν, φηϲίν, ἀνάκειται τὰ ὅπλα Πύλου καὶ Σφακτηρίαϲ, ἅπερ ἀνέθηκα, οὐδεὶϲ τολμήϲει κατʼ ἐμοῦ λέγειν.
τὰ περὶ Πύλον καὶ Σφακτηρίαν. ἔθοϲ δὲ ἦν τὰ ἀπὸ τῶν πολέμων ὅπλα τοῖϲ ἱεροῖϲ ἀνατιθέναι. ἕωϲ οὖν, φηϲίν, ἀνάκειται τὰ ὅπλα Πύλου καὶ Σφακτηρίαϲ, ἅπερ ἀνέθηκα, οὐδεὶϲ τολμήϲει κατʼ ἐμοῦ λέγειν.
[1062] 1062 Ἐμοί τε ἐπιϲτολαί ἐπαρθεὶϲ ἢ χαυνωθείϲ, ὧν οὐθεὶϲ ἔγραψεν ὑψηλοτέραϲ τοῦ Καπανέωϲ, ὑπὲρ ὧν τοὺϲ θεοὺϲ πολλάκιϲ ὑπομιμνήϲκω,
καὶ τό, Ἰὠ Νέμεϲι καὶ τὸ Διὸϲ βαρύβρομοι βρονταί, βοήϲαϲ, ἀπηγόρευϲα αὐτῷ μὴ φοιτᾶν.
καὶ τό, Ἰὠ Νέμεϲι καὶ τὸ Διὸϲ βαρύβρομοι βρονταί, βοήϲαϲ, ἀπηγόρευϲα αὐτῷ μὴ φοιτᾶν.
[1063] 1063 Ἐμυκ ᾶτο: ἐβρυχᾶτο, ἐμήνιεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· ἔβλεψεν
1401
εἰϲ ἐμὲ δριμύ. κέμυκᾶτό γε.
[1064] 1064 Ἐμύξατο: ἔξεϲεν.
[1066] 1066 Ἐμφαλ κωμένοιϲ: περιπεπλεγμένοιϲ. ἔπειτα κάλοιϲ ἐμφαλκωμένοιϲ
1403
ἀπο τοῦ ἀνωτάτω ἀνήρτηϲαν διὰ πήγματοϲ. περὶ κριοῦ μηχανικοῦ.
[1067] 1067 Ἐμφανέϲ: ἐπίθετον τῆϲ ἡμέραϲ· ὡϲ καὶ τὸ τῆϲ νυκτόϲ, νύκτα
1404
μέλαιναν. Σοφοκλῆϲ· εἰρξαι κατ᾿ ἦμαρ τοὐμφανὲϲ τὸ νῦν τόδε αἴανθ’ ὑπὸ ϲκηναῖϲιν.
μέλαιναν. Σοφοκλῆϲ· εἰρξαι κατ᾿ ἦμαρ τοὐμφανὲϲ τὸ νῦν τόδε αἴανθ’ ὑπὸ ϲκηναῖϲιν.
[1068] 1068 Ἐ μφ ανίζω ϲοι: φανερῶ ϲοι.
[1069] 1069 Ἔμφαϲιν: προϲποίηϲιν, ἐννόηϲιν· ἦ τό μέγεθοϲ. Πολύβιοϲ·
1405
ὁ δὲ Φίλιπποϲ ἀνεχώρηϲε διαταραχθείϲ, ποιῶν δὲ ἔμφαϲιν, ὡϲ
1406
ἐπί τινα τῶν ἐν Πελοποννήϲῳ πράξεων ἐπεϲτροφώϲ. ταύτην δὲ τὴν 1407 ἀπολογίαν καὶ τὰϲ ἐμφάϲειϲ οὐχ οἷον ἄν τιϲ διέθετο πεπαιδευμένοϲ ἀνήρ, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἀπὸ τέγουϲ ἄχρι τοῦ ϲώματοϲ εἰργαϲμένων οὐδείϲ.
ἐπί τινα τῶν ἐν Πελοποννήϲῳ πράξεων ἐπεϲτροφώϲ. ταύτην δὲ τὴν 1407 ἀπολογίαν καὶ τὰϲ ἐμφάϲειϲ οὐχ οἷον ἄν τιϲ διέθετο πεπαιδευμένοϲ ἀνήρ, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν ἀπὸ τέγουϲ ἄχρι τοῦ ϲώματοϲ εἰργαϲμένων οὐδείϲ.
[1070] 1070 Ἔμφαϲιϲ: ἔνδειξιϲ. Πολύβιοϲ· ταύτην δὲ τὴν λοιδορίαν καὶ τὰϲ ἐμφάϲειϲ οὐχ οἷον ἄν τιϲ διέθετο πεπαιδευμένοϲ ἀνήρ, ἀλλ’ οὐδὲ
1408
τῶν ἀπὸ τέγουϲ ἄχρι τοῦ ϲώματοϲ εἰργαϲμένων οὐδείϲ. ὁ δ’ ἴνα πιϲτὸϲ φανῇ κατὰ τὴν αἰϲχρολογίαν καὶ τὴν ἄλλην ἀναιϲχυντίαν καὶ προϲκατέψευϲται τἀνδρὸϲ κωμικόν τινα μάρτυρα προϲεπιϲπαϲάμενοϲ ἀνώνυμον.
τῶν ἀπὸ τέγουϲ ἄχρι τοῦ ϲώματοϲ εἰργαϲμένων οὐδείϲ. ὁ δ’ ἴνα πιϲτὸϲ φανῇ κατὰ τὴν αἰϲχρολογίαν καὶ τὴν ἄλλην ἀναιϲχυντίαν καὶ προϲκατέψευϲται τἀνδρὸϲ κωμικόν τινα μάρτυρα προϲεπιϲπαϲάμενοϲ ἀνώνυμον.
[1071] 1071 Ἐμφαντικῶϲ: ἐννοητικῶϲ. ὁ δὲ παρεκάλει βραχέωϲ μέν,
1409
ἐμφαντικῶϲ δέ τοῦ παρόντοϲ κινδύνου. ἀντὶ τοῦ πρεπόντωϲ.
ἐμφαντικῶϲ δέ τοῦ παρόντοϲ κινδύνου. ἀντὶ τοῦ πρεπόντωϲ.
[1071b] 1071b Ἐμφαίνει: ϲημαίνει.
[1072] 1072 Ἐμφέρεια: ὁμοιότηϲ.
[1073] 1073 Ἐμφερεῖϲ: ἀντὶ τοῦ ὁμοίουϲ. ὁ δὲ ἐμφερεῖϲ παῖδαϲ τοῖϲ ἐπιζητηθεῖϲι
1411
κοϲμήϲαϲ ὑπὸ πεπλαϲμένηϲ τιμῆϲ καὶ ϲηρικῆϲ ἐϲθῆτοϲ.
1416
1074 Ἐμφερίϲτατοϲ· τοὺϲ τρόπουϲ καὶ τὴν δίαιταν ϲφιγξὶν ἐμφεριϲτάτουϲ. παρὰ Ἀριϲτοφάνει ἐν Σφηξίν.
1417
1075 Ἐμφιλοϲοφῶ δοτικῇ
1418
1076 Ἐμφωλεύω· δοτικῇ.
1420
1078 Ἐμφιλοχωρῶν: τὴν χώραν ἀγαπῶν.
1421
1079 Ἐμφορούμενοϲ: κορεννύμενοϲ.
1422
1080 Ἐμφρεάτοι: δικαϲτήριον τῶν ἀκουϲίων φόνων ἐν Ἀθήναιϲ. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Ἀριϲτογείτονοϲ ἀκριβῶϲ διέρχεται περὶ αὐτά. ὠνομάϲθαι δὲ τὸ δικαϲτήριον ἔοικεν ἀπό τινοϲ Φρεάτου ἥρωοϲ, ὡϲ,
Θεόφραϲτοϲ ἐν ιϚ΄ νόμῳ μαρτυρεῖ.
Θεόφραϲτοϲ ἐν ιϚ΄ νόμῳ μαρτυρεῖ.
[1081] 1081 Ἔμφυλοϲ πόλεμοϲ: ὁ ἐκ τοῦ αὐτοῦ ἔθνουϲ.
1423
1082Ἐμφύϲ: ἐμπλακεὶϲ, ἐμπεϲών. ὁ δὲ Κελτὸϲ προθυμίαν εἶχεν, ἐμφὺϲ τῷ πολεμίῳ, καὶ χερϲὶ καὶ ϲτόματι δίκην θηρίου διαϲπάϲαι αὐτόν.
1424
1083 Ἔμφυτον: ἐγκάρδιον. διὰ τὸ προυπάρχον αὐτῷ μῖϲοϲ ἔμφυτον.
[1084] 1084 Ἔμψοφον φίλημα: τὸ μετὰ ψόφου γινόμενον.
1425
1085 Ἐναβρύνεται: μεγαλοφρονεῖ, καυχᾶται.
1426
1086 Ἐναγέϲ: τὸ ϲεβάϲμιον καὶ ἁγνόν. ἄγοϲ γὰρ τὸ ἱερόν ϲέβαϲ. ἔνθεν καὶ τό, ἄγη μ᾿ ἔχει. καί, ὡϲ ϲέ, γύναι, ἄγαμαι. κατ᾿. εὐφημιϲμὸν
δὲ καὶ τὰ μιάϲματα ἄγη λέγεται, καὶ οἱ μιαροὶ ἐναγεῖϲ καλοῦνται.
δὲ καὶ τὰ μιάϲματα ἄγη λέγεται, καὶ οἱ μιαροὶ ἐναγεῖϲ καλοῦνται.
1427
1087 Ἐνάγει: ἐμβιβάζει, ἐνάπτει, ἐφέλκεται· ἢ προτρέπεται.
[1088] 1088 Ἐναγεῖϲ: βεβήλουϲ, ἀποτροπαίουϲ. Δαμάϲκιοϲ· τοὺϲ δὲ παντάπαϲιν ἀπεωθεῖτο ὡϲ ἐναγεῖϲ ὄνταϲ καὶ ἀνιάτουϲ, οὐδέν τε αὐτὸν
ἐδυϲὠπει προϲδέχεϲθαι ϲφῶν τὴν ὁμιλίαν, οὐ πλοῦτοϲ ἐξαίϲιοϲ, οὐ περιφάνεια πολιτείαϲ, οὐ δυναϲτεία ἄμαχοϲ, οὐ κακοήθεια τυραννική τιϲ.
ἐδυϲὠπει προϲδέχεϲθαι ϲφῶν τὴν ὁμιλίαν, οὐ πλοῦτοϲ ἐξαίϲιοϲ, οὐ περιφάνεια πολιτείαϲ, οὐ δυναϲτεία ἄμαχοϲ, οὐ κακοήθεια τυραννική τιϲ.
1428
1089 Ἐναγεἶϲ: διὰ τοῦ ε τοὺϲ ἐνόχουϲ ἄγει καὶ μιάϲματι. ὡϲ Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ· διὰ δὲ τοῦ α ἀναγεῖϲ, τοὺϲ ἀνάγνουϲ.
[1090] 1090 Ἐναγήϲ: ϲεβάϲμιοϲ, ἣ καὶ βέβηλοϲ. ἐκ τούτων ἐκεῖνοϲ τῇ Ε τελετῇ προϲῄει ἐναγήϲ.
1091 Ἐναγῆ φίλων: τὸν μηδέποτε ὑπὸ φίλων ἐν ἀφανεῖ αἰτίᾳ
1433
γενόμενον, ἀλλὰ καθαρὸν ὄντα. δεόμεθα μὴ λόγων ἄτιμον βαλεῖν, ἀλλὰ προϲδέξαϲθαι αὐτοῦ τὴν ἀπολογίαν. εἴτε ἐναγῆ, τὸν ἐνεχόμενον μύϲει, οὕτωϲ· θεώμεθα, τὸν μηδέποτε ἐναγῆ γενόμενον εἰϲ φίλουϲ
μή ἐν ἀφανεῖ αἰτίᾳ ἄτιμον ποιήϲῃϲ τῶν λόγων.
μή ἐν ἀφανεῖ αἰτίᾳ ἄτιμον ποιήϲῃϲ τῶν λόγων.
[1092] 1092 Ἐναγίζειν: παρὰ Ἡροδότῳ τό χοὰϲ φέρειν, ἢ θύειν τοῖϲ
1434
κατοιχομένοιϲ, ἢ τὸ διὰ πυρὸϲ δαπανᾶν.
[1093] 1093 Ἐναγίζων: φονεύων, κατακαίνων. ἐναγίζουϲιν οὖν τῷ Ξανθῷ Μακεδόνεϲ καὶ καθαρμὸν ποιοῦϲι ϲὺν ἵπποιϲ ὡπλιϲμένοιϲ.
1095 Ἐναγωγή: ἡ ἔγκληϲιϲ. καὶ πάντα ἄνθρωπον ἀδικηθέντα
1439
ὑπ’ αὐτοῦ ἀδεῶϲ καὶ ἀζημίωϲ ἐναγωγαῖϲ κεχρῆϲθαι.
[1096] 1096 Ἐναγωγὴ οἰκέτου: τοῦ πραθέντοϲ οἰκέτου, εἴ τι ἔχει νόϲημα,
1440
εἰ μὴ προείποι ὁ πωλῶν, ἐφίηϲιν ὁ νόμοϲ τῷ ὠνηϲαμένῳ διακρίνεϲθαι πρὸϲ τὸν πεπρακότα, πρότερον ἀπογραψάμενον πρὸϲ τὰϲ ἀρχὰϲ τὴν
αἰτίαν.
αἰτίαν.
[1097] 1097 Ἔναγχοϲ: πρὸ ὀλίγου, ἐν τῷ ἔγγιϲτα παρελθόντι χρόνῳ.
1441
ὃν ἦν καταψευϲάμενοϲ ἔναγχοϲ καὶ μεγάλα ἀνάρϲια ἀνῃρημένοϲ ἐκδίκωϲ.
[1099] 1099 Ἐναέριον: πνεῦμα ἀκάθαρτον,
[1100] 1100 Ἐνναέται: οἰκήτορεϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· τὸν θραϲὺν ὕψικόμων
1445
ἐνναέτην δονάκων. περί κάπρου φηϲί.
1453
1103 Ἐνακμάζων: ἐνιϲχύων.
[1104] 1104 Ἐναλλάγδην: ϲυμπεπλεγμένωϲ. Ἀγαθίαϲ· παρήγαγε δὲ
1454
τοὺϲ πρέϲβειϲ ἐϲ μέϲον ἐναλλάγδην τὼ χεῖρε ὑπὸ τὴν ἰξὺν περιεϲφιγμένουϲ,
κάτω δὲ τὸ κάρα ἐπινενευκόταϲ.
κάτω δὲ τὸ κάρα ἐπινενευκόταϲ.
1455
1105 Ἐναλλαγῆναι. τὸ ἀπό φιλίαϲ εἰϲ φιλίαν ἄλλου μεταπηδῆϲαί τινοϲ, ἐχθροῦ ὅντοϲ τὸ πρότερον· διαλλαγῆναι δὲ τὸ δι’ αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ παρακληθῆναι καὶ φιλωθῆναι.
1457
1107 Ἐνάλια: θαλάϲϲια. καὶ Ἔναλον, θαλάϲϲιον.
1458
1108 Ἐναλίγκιοϲ: ὅμοιοϲ.
1459
1109 Ἐναλόντεϲ: ἐμπεϲόντεϲ.
[1111] 1111 Ἐν ἄλω ὁρα κά ζειϲ: τουτέϲτι κρύπτῃ. ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.
1461
1112 Ἐν ἀμούϲοιϲ καὶ κόρυδοϲ φθέγγεται.
1462
1113 Ἐνανθρωπῶ ϲύνθετον, καὶ μόνον διὰ τοῦ η.
1463
1114 Ἐναντία· ὅτι τὰ ἐναντία κατ’ Ἀριϲτοτέλην ϲυμπέπλεκται μὲν ἀλλήλοιϲ ἑξαχῶϲ, ἐναντίωϲιν δὲ ποιεῖται τετραχῶϲ ϲυμπλεκόμεναἐναντία
δὲ λέγονται τὰ πολὺ ἀλλήλων διεϲτῶτα ἢ τὰ ἀλλήλων ἀναιρετικά. τούτου δὲ λεγομένου οὐχ οἷόϲ τε ὁ ἀπὸ τούτων ὁρμώμενοϲ δεῖξαι ἐν ἐνὶ ἐναντίον· δύνανται γὰρ καὶ πολλὰ πολὺ ἀφεϲτῶτα ἀλλήλω λαμβάνειν, τοῦτο μὲν ἐν τῷ αὐτῷ γένει· τὸ γὰρ ξανθὸν καὶ τὸ ὠχρὸν πολὺ λευκοῦ διεϲτάναι, ἀλλὰ καὶ ἀναιρετικά ἐϲτι τοῦ
λευκοῦ, κἀκεῖνο τούτων. ἔϲτι δὲ πολὺ διεϲτῶτα καὶ ἐν διαφόροιϲ γένεϲι λαβεῖν. ἐν γὰρ ἐνὶ τὰ δύο διέϲτηκεν.
δὲ λέγονται τὰ πολὺ ἀλλήλων διεϲτῶτα ἢ τὰ ἀλλήλων ἀναιρετικά. τούτου δὲ λεγομένου οὐχ οἷόϲ τε ὁ ἀπὸ τούτων ὁρμώμενοϲ δεῖξαι ἐν ἐνὶ ἐναντίον· δύνανται γὰρ καὶ πολλὰ πολὺ ἀφεϲτῶτα ἀλλήλω λαμβάνειν, τοῦτο μὲν ἐν τῷ αὐτῷ γένει· τὸ γὰρ ξανθὸν καὶ τὸ ὠχρὸν πολὺ λευκοῦ διεϲτάναι, ἀλλὰ καὶ ἀναιρετικά ἐϲτι τοῦ
λευκοῦ, κἀκεῖνο τούτων. ἔϲτι δὲ πολὺ διεϲτῶτα καὶ ἐν διαφόροιϲ γένεϲι λαβεῖν. ἐν γὰρ ἐνὶ τὰ δύο διέϲτηκεν.
1464
1115 Ἐναντίον· γενικῇ. Ἐναν τιῶ ϲοι δὲ δοτικῇ
1117 Ἐνἀωρίᾳ
[11118] 1118 Ἐναπ ερείϲαϲθαι: ἐμπῆξαι.
[1119] 1119 Ἐνα πήρειϲται: ἐντετίναχεν. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ διατεινομένουϲ
1471
ἐμπίπτειν.
[1121] 1121 Ἐναπ ομόρξεται Πρέμιϲ τὴν εὐρυπρωκτίαν ϲοι: τουτέϲτι
1473
τὴν μαλακίαν ἐναποψήϲεται, ἀπομάξει. καταπύγων δὲ ἐκωμῳδεῖτο ὁ Πρέμιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲίν.
[1122] 1122 Ἐνα πομόργνυνται: ἐναποτίθενται.
1123 Ἐνάπτοντεϲ: ἐκδεϲμοῦντεϲ. ἠϲφαλίζοντο δὲ τὰϲ ϲχεδίαϲ τοῖϲ
1474
ἀπὸ τῆϲ γῆϲ ἐπιγύοιϲ εἰϲ τὰ περὶ τὸ χεῖλοϲ πεφυκότα τῶν δένδρων ἐνάπτοντεϲ πρὸϲ τὸ ϲυμμένειν.
[1125] 1125 Ἔναρα: κυρίωϲ ἔναρα, ὅϲα ἄραρε καὶ ϲυνήρμοϲται τῷ ϲώματι,
1477
οἷον θώραξ, κυνέα. περιληπτικῶϲ δὲ εἴρηται καὶ τὰ τόξα ἔναρα.
[1126] 1126 Ἐνάργεια: ἡ τῶν λόγων λευκότηϲ καὶ φανότηϲ. Ἐνέργεια Eol. δὲ ἡ ἐν λόγοιϲ, ἢ ἡ ἀθρόα προϲβολή.
[1128] 1128 Ἐναρίζειν καὶ Ἐναριζέμεναι
[1129] 1129 Ἐνάρθρωϲ: ἠκριβωμένωϲ.
[1130] 1130 Ἐναρμόνιον: ἐμμελέϲ.
[1131] 1131 Ἐν ἄϲτει: ἐν τῇ πόλει.
1132 Ἐνα ϲχολοῦμ ιαι: δοτικῇ.
[1133] 1133 Ἐνατενίζω δοτικῇ.
[1134] 1134 Ἔνα τοϲ δαϲύνεται. ἐκ τοῦ εἴϲ, ἑνόϲ.
1489
1136 Ἐναύειν: πυρὸϲ μεταδιδόναι, Πολύβιοϲ· εἰ δέ τιϲ λειπόμενοϲ μὴ θάνοι, φύγοι δὲ τὸν κίνδυνον, τοῦτον μήτε πόλει δέχεϲθαι μήτε πῦρ ἐναύειν. περὶ τούτων ἀρὰϲ ἐποιήϲαντο πᾶϲι μέν, μάλιϲτα δὲ τοῖϲ Ἠπειρώταιϲ, εἰϲ τὸ μηδένα τῶν φυγόντων δέξαϲθαι τῇ χώρᾳ.
1490
καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· εἴ ποτε δημοϲὶα νόϲοϲ ἐπεπόλαϲεν, ἐπὶ τὸν ϲηκὸν
τοῦδε φοιτῶντεϲ οἱ ἱερογραμματεῖϲ, εἶτα μέντοι τὰϲ δεούϲαϲ ἱερουργίαϲ ἐπιτελοῦντεϲ ἐκ τοῦ βωμοῦ πῦρ ἐναύονται καὶ ἐξῆπτον πυρὰϲ κατὰ πόλειϲ καὶ τοῦ δυϲώδουϲ ἀέροϲ τὴν φθοροποιὸν ἐκείνην νόϲον μαραίτ νουϲι καὶ λεπτύναντεϲ τοῦτο δὴ τὸ καινότατον τὴν νόϲον ἔϲβεϲαν τῷ πυρί. καὶ αὐθιϲ· Καλλίξενοϲ ὁ Ἀθηναῖοϲ διὰ ϲυκοφαντίαν ἄθλα ἀπηνέγκατο
τῆϲ ἀναιϲχυντίαϲ καὶ ἀϲεβείαϲ, ἐν ἄϲτει μιϲούμενοϲ καὶ πενόμενοϲ καὶ ἀποκλειόμενοϲ λιμῷ ἀποθανεῖν· ἐπεὶ μήτε ὕδατοϲ ἐκοινώτ νου αὐτῷ, μήτε πυρὸϲ ἐναύειν ἐβούλοντο, ὥϲπερ οὖν κοινωνεῖν τοῖϲ βουλομένοιϲ καὶ δεομένοιϲ.
τοῦδε φοιτῶντεϲ οἱ ἱερογραμματεῖϲ, εἶτα μέντοι τὰϲ δεούϲαϲ ἱερουργίαϲ ἐπιτελοῦντεϲ ἐκ τοῦ βωμοῦ πῦρ ἐναύονται καὶ ἐξῆπτον πυρὰϲ κατὰ πόλειϲ καὶ τοῦ δυϲώδουϲ ἀέροϲ τὴν φθοροποιὸν ἐκείνην νόϲον μαραίτ νουϲι καὶ λεπτύναντεϲ τοῦτο δὴ τὸ καινότατον τὴν νόϲον ἔϲβεϲαν τῷ πυρί. καὶ αὐθιϲ· Καλλίξενοϲ ὁ Ἀθηναῖοϲ διὰ ϲυκοφαντίαν ἄθλα ἀπηνέγκατο
τῆϲ ἀναιϲχυντίαϲ καὶ ἀϲεβείαϲ, ἐν ἄϲτει μιϲούμενοϲ καὶ πενόμενοϲ καὶ ἀποκλειόμενοϲ λιμῷ ἀποθανεῖν· ἐπεὶ μήτε ὕδατοϲ ἐκοινώτ νου αὐτῷ, μήτε πυρὸϲ ἐναύειν ἐβούλοντο, ὥϲπερ οὖν κοινωνεῖν τοῖϲ βουλομένοιϲ καὶ δεομένοιϲ.
1491
1137 Ἐναύειν: τὸ ἱκετεύειν πρὸϲ τοῖϲ ναοῖϲ. εἰ δὲ ἐντεῦθεν Εὐριπίδηϲ
ἐναυϲάμενοϲ τὸν λόγον ἅπαντα, εἶτα μέντοι Φοίνικι περιτίθηϲιν.
ἐναυϲάμενοϲ τὸν λόγον ἅπαντα, εἶτα μέντοι Φοίνικι περιτίθηϲιν.
1492
1138 Ἐναυλήματα: ἄλφιτα οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ δεδευμένα. ἔνιοι δὲ καὶ αὐτὰ τὰ ἄλφιτα ἐναυλήματα καλοῦϲιν.
1494
1140 Ἐναύλιϲμα: οἴκημα.
1495
1141 Ἔναυλον: οὐ πρὸ πολλοῦ μνημονευόμενον, ἔτι ἐνηχούμενον. Πιϲἰδηϲ· ἀεὶ γάρ, ὡϲ ἔοικεν, αἱ περιϲτάϲειϲ ἐκ τῶν ἐναύλων ἠρεθιϲμέναι πόνων τίκτουϲιν ὁρμάϲ κρείττοναϲ βουλευμάτων.
1497
1143 Ἐναύϲματα: ἀρχάϲ, ἐμπυρεύματα, ὑπεκκαύματα. καί τινα
1498
ἐξ αὐτοῦ διδαϲκαλίαν ἐναυϲάμενοι κάτα ἐμιμήϲαντο ἐϲ τὸ εὖ καὶ καλῶϲ. Αίλιανόϲ φηϲιν.
[1144] 1144 Ἐν αὐτῇ γὰρ καταφεύγοντεϲ: ἐν τοῖϲ τοιούτοιϲ πρὸϲ τὸ πρωτότυπον ἡ ϲύνταξιϲ ἐπανάγεται· ἔϲτι γὰρ ἡ ϲκέπη. θὲϲ οὖν, εἴ
1499 1500 1501 1502 τι βούλει, γένοϲ ἀρϲενικόν, θηλυκόν, οὐδέτερον, πάλιν ἐπὶ τοῦτο θέλειϲ ἐλθεῖν. ὅμοιον τούτῳ καὶ τό, ῥάβδον δυνάμεωϲ κεκτημένοι τὸν ϲταυρόν. ὀφείλειϲ οὖν εἰπεῖν ἐν αὐτῷ, πρὸϲ τὸν ϲταυρόν.
1499 1500 1501 1502 τι βούλει, γένοϲ ἀρϲενικόν, θηλυκόν, οὐδέτερον, πάλιν ἐπὶ τοῦτο θέλειϲ ἐλθεῖν. ὅμοιον τούτῳ καὶ τό, ῥάβδον δυνάμεωϲ κεκτημένοι τὸν ϲταυρόν. ὀφείλειϲ οὖν εἰπεῖν ἐν αὐτῷ, πρὸϲ τὸν ϲταυρόν.
[1145] 1145 Ἐναφῆκαν: ἐνέβαλον. ἐναφῆκαν τῇ δρυὶ ϲφῆναϲ, ὡϲ διαϲταίη.
[1147] 1147 Ἐν γὰρ ἀμηχανίῃ καὶ Καρκίνοϲ ἔμμορε τιμῆϲ: ἐπὶ
1504
τῶν εὐτελῶν τῶν διὰ περιπέτειάν τινα τιμῆϲ ἀξιουμένων.
[1148] 1148 Ἐνγ εννη τοῖϲ γυναίκων.
[1149] 1149 Ἐν γειτόνων: τῶν πληϲιαζόντων.
[1151] 1151 Ἐν γήρει πίονι: ἐν πλήθει ἐτῶν.
[1152] 1152 Ἐν γυάλοιϲιν ἐν τοῖϲ κοιλώμαϲι. χαῖρε μελαμπέπλοιϲ, Εὺριπίδη,
1507
ἐν γυάλοιϲι Πιερίαϲ.
[1154] 1154 Ἐν δὲ διχοϲταϲίῃ καὶ Ἀνδροκλέηϲ πολεμαρχεῖ: παροιμία
1509
ἐπὶ τῶν εὐτελῶν, τῶν διὰ περιπέτειάν τινα τιμῆϲ ἀξιουμένων. τοιαύτη δέ ἐϲτι καὶ ἡ λέγουϲα, ἐν γὰρ ἀμηχανίῃ καὶ Καρκίνοϲ ἔμμορε τιμῆϲ. ἐν δὲ διχοϲταϲίῃ καὶ ὁ πάγκακοϲ ἔμμορε τιμῆϲ. καὶ γὰρ ἐν
ἀμούϲοιϲ καὶ κόρυδοϲ φθέγγεται.
ἀμούϲοιϲ καὶ κόρυδοϲ φθέγγεται.
[1155] 1155 Ἐνδεέϲτεροϲ: ἐλλειπέϲτεροϲ. ἐνδεέϲτεροϲ δὲ ἦν ἀεὶ τῆϲ
1510
ϲυμβαινούϲηϲ χρείαϲ. διὸ καὶ ὅϲα ἔγραφεν, εὕροι τιϲ ἂν τὸ μὲν ὑψηλόνουν καὶ τελεϲιουργὸν ἔχοντα, τοῖϲ δὲ ἔπεϲιν οὐ πάνυ ϲυνηρμοϲμένα.
1156 Ἔνδεκα: ἀρχὴ ἐν Ἀθήναιϲ, ἐπιμελομένη τῶν ἐν τῷ δεϲμωτηρίμ
1511
κατακρίτων· ἐφʼ ἣν ἀνήγοντο οἱ κλέπται καὶ οἱ ἀνδραποδιϲταί.
[1157] 1157 Ἑνδεκάζονταϲ: ἀντὶ τοῦ ἐνεορτάζονταϲ, ἐν τῷ αὐτῷ τὴν
1512
δεκάτην ἄγονταϲ. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Θεοκρίνου.
1520
1159 Ἐνδελεχῶϲ: ϲυνεχῶϲ.
1521
1160 Ἐνδέξαϲθαι: παραλαβεῖν, ἀκροάϲαϲθαι. οὔκουν πρόϲθεν ἔτι
ἀποκρίνεϲθαι περὶ ϲπονδῶν οὐδὲ φίλιον λόγον ἐνδέξαϲθαι περὶ τῶν τὰ πολέμια ἔργα δρώντων.
ἀποκρίνεϲθαι περὶ ϲπονδῶν οὐδὲ φίλιον λόγον ἐνδέξαϲθαι περὶ τῶν τὰ πολέμια ἔργα δρώντων.
1522
1161 Ἐνδέξια: αἴϲια, καλά.
1523
1162 Ἐν δέοντι: ἐν τῷ χρηϲίμῳ. Ἀριϲτοφάνηϲ· εὖγε ποῶν ἀπόλωλε, κἆν δέοντι τῇ πόλει, ἢ πρίν γε τὸν μυττωτὸν ἡμῖν ἐγχέαι.
τουτέϲτι πρὶν ταράξαι ἡμᾶϲ.
τουτέϲτι πρὶν ταράξαι ἡμᾶϲ.
1524
1163 Ἐνδέχεϲθαι: παραδέχεϲθαι, πείθεϲθαι. ὁ δὲ ἐλπίϲι κεναῖϲ αὐτοὺϲ ἔβοϲκεν, οὐκ ἐῶν τοὺϲ Βελιϲαρίου λόγουϲ ἐνδέχεϲθαι. καὶ
1525
λόγουϲ ὑπὲρ αὐτοῦ θειοτέρουϲ ἀναπλάττειν καὶ φήμαϲ ἐνδέχεϲθαι τερατωδεϲτέραϲ.
1526
1164 Ἐνδείκνυμι· ἐνδεικνύναι ἔλεγον τὸ καταγγέλλειν τινὰ κακουργοῦντα περὶ τὰ κοινά. καὶ Ἐνδείξαϲθαι, ἐπὶ τοῦ κατηγο
1527
ρῆϲαι. Ἰώϲηποϲ· πολλοὺϲ γὰρ διὰ τὰ οἰκεῖα μίϲη καὶ διαφορὰϲ ἰδίαϲ ἐνδείξαϲθαι τοὺϲ ἀναιτίουϲ.
[1165] 1165 Ἐνδεῖκται. ϲπαράττεται γὰρ ὑπὸ ἐνδεικτῶν, κακῶϲ ἐπιφύντων
τῇ Κυρήνῃ. ϲυκοφαντῶν, κατηγόρων.
τῇ Κυρήνῃ. ϲυκοφαντῶν, κατηγόρων.
[1166] 1166 Ἐνδεῖκται: οὔτοι ἦϲαν κατὰ τὴν Ἀϲίαν. μὴ ἐάϲῃϲ ἔργον γενέϲθαι ϲυκοφαντῶν, ἐνδεικτῶν, κοινῶν ἀλαϲτόρων τῆϲ χώραϲ.
1528
1167 Ἐνδεῖν: χρήζειν.
1529
1168 Ἐνδειξαμένῳ: ἀντὶ τοῦ ἀπολογηϲαμένῳ. καὶ Ἔνδει ξιϲ, ἡ
ἀπολογία.
ἀπολογία.
1530
1531 1532 1533 1534
1169 Ἔνδειξιϲ: δίκη κατὰ τῶν ὀφειλόντων καὶ δημηγορούντων. οὐ γὰρ ἐξῆν λέγειν, οὐδ’ ὅλωϲ ἐπίτιμον εἶναι ὀφείλοντα. ὥϲτε εἰ καὶ ἦρχέ τιϲ ὀφείλων, ἐνεδείκνυτο. ἤδη δὲ καὶ ἐπὶ τῶν φυγάδων ὅπου μὴ ἔξεϲτι κατιόντων, ἡ ἔνδειξιϲ.
1531 1532 1533 1534
[1170] 1170 Ἔνδειξιϲ: ἐάν τιϲ ἄτιμοϲ ὤν ἢ ὠφληκὼϲ τῷ δημοϲίῳ καὶ μὴ
1535
ἐκτετικὼϲ ἄρχειν ἢ δικάζειν ἐπιχειροίη, τοῦτον ἐνδείκνυϲιν ὁ βουλόμενοϲ τῶν πολιτῶν. ὁμοίωϲ καὶ τὸν ἀντιποιούμενον πράξεων ἢ τόπων ἀπηγορευμένων τοῖϲ νόμοιϲ, οἷον τὸν ἡταιρηκότα τῆϲ ἀγορᾶϲ, καὶ τοῦ λέγειν
ἐν τῷ δήμῳ, ἔτι τὸν κακῶϲ λέγοντα τοὺϲ τετελευτηκόταϲ ἀδίκωϲ. ἔπειτα τοῖϲ ἁλοῦϲι τούτων τινὸϲ τιμῶϲιν οἱ δικαϲταί, τί χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτῖϲαι.
ἐν τῷ δήμῳ, ἔτι τὸν κακῶϲ λέγοντα τοὺϲ τετελευτηκόταϲ ἀδίκωϲ. ἔπειτα τοῖϲ ἁλοῦϲι τούτων τινὸϲ τιμῶϲιν οἱ δικαϲταί, τί χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτῖϲαι.
[1171] 1171 Ἔνδειξιϲ: εἶδοϲ δίκηϲ δημοϲίαϲ· ὑφʼ ἥν τοὺϲ ἐκ τῶν νόμων
1536
εἰργομένουϲ τινῶν ἢ τόπων ἢ πράξεων, εἰ μὴ ἀπέχοιντο αὐτῶν,
ὑπῆγον. Δημοϲθένηϲ κατὰ Ἀριϲτογείτονοϲ.
ὑπῆγον. Δημοϲθένηϲ κατὰ Ἀριϲτογείτονοϲ.
[1173] 1173 Ἐνδιαβ άλλω· αἰτιατικῇ.
1174 Ἔνδιαεριανεπινηχέτουϲ: λέξειϲ ϲυνθετικὰϲ διθυραμβοποιῶν· οἷοϲ ἦν
1541
Ἴωνό Χῖοϲ ποιητήϲ. καὶ ζήτει ἐν τῷ διθυραμβοποιοὶ διδάϲκαλοι.
[1175] 1175 Ἐνδι ατρίψαϲ τῇ πόλει ἡμερῶν τινῶν.
[1176] 1176 Ἐνδιαίτημα: διατριβή.
[1177] 1177 Ἐν δίκῃ: ἀντὶ τοῦ δικαίωϲ, καὶ μάλα εἰκότωϲ.
1178 Ἔν δικον: δίκηϲ ἄξιον. ἢ δίκαιον. καὶ γὰρ ὁ Μιθριδάτηϲ
1544
τά τε ἄλλα ἔνδικοϲ βαϲιλεὺϲ ἦν.
[1179] 1179 Ἐν Δι ομίοιϲ Ἡράκλειον: ἡ ἐν Διομίοιϲ ἀγομένη τῷ Ἡρακλεῖ
1545
ἑορτή.
[1181] 1181 Ἐνδόμυχοϲ: ϲκοτεινόϲ, ἀπόκρυφοϲ. Δαμάϲκιοϲ· οὕτω δὲ ἐνδόμυχοϲ ἐγεγόνει καὶ ϲιωπηλὸϲ ἐπὶ τούτοιϲ, ἃ κρύπτειν ἐδοκίμαζεν, ὣϲτε μηδὲ ἐρωτώϲῃ τῇ μητέρι λέγειν ὅπη ἀπίοι.
1552
1182 Ἔνδοξα· φηϲὶν Ἀριϲτοτέληϲ ϲυλλογιϲμὸν διαλεκτικὸν εἶναι τὸν δι’ ἐνδόξων γινόμενον. ἔνδοξα δέ ἐϲτι, δι’ ὧν ὁ διαλεκτικὸϲ γίνεται ϲυλλογιϲμόϲ· τουτέϲτι τὰ δοκοῦντα πᾶϲιν ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ ἢ τοῖϲ ϲοφοῖϲ, καὶ τούτοιϲ ἢ πᾶϲιν ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ ἢ τοῖϲ μάλιϲτα γνωριμωτάτοιϲ καὶ ἐνδόξοιϲ. καὶ εἴη ἂν κυριώτατα μὲν καὶ πρῶτα τὰ
πᾶϲι ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ δοκοῦντα. πᾶϲι μὲν τὸ αἱρετὸν ἀγαθὸν εἶναι, τὸ δὲ αἱρετὸν εἶναι ὑγείαν, πλοῦτον, ζωήν· οἱ γὰρ ἄλλωϲ λέγοντεϲ οὐχ ὡϲ διακείμενοι λέγουϲιν, ἀλλὰ θέϲει παρίϲτανται. μαρτυροῦϲι δὲ αὐτοῖϲ ὡϲ τοιούτοιϲ διὰ τῆϲ αἱρέϲεωϲ αὐτῶν. τοιοῦτο καὶ τό, τὸ ἀγαθὸν ὠφελεῖν καὶ τὸ δεῖν τοὺϲ γονεῖϲ τιμᾶν. τοῖϲ δὲ πλείϲτοιϲ τὸ
τὴν φρόνηϲιν πλούτου αἱρετωτέραν εἶναι ἢ τὸ ψυχὴν ϲώματοϲ τιμιωτέραν καὶ τὸ θεὸν εἶναι. οἱ δὲ ϲοφοὶ ὡϲ ὁ Πλάτων, ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατοϲ, καὶ Ἀριϲτοτέληϲ, ὡϲ ὁ οὐρανὸϲ πέμπτου ϲώματοϲ καὶ ἡ εὐδαιμονία ὑπ ἀρετῆϲ γίνεται, καὶ τὴν ἀρετὴν διʼ αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι. ἐπεὶ δὲ οὖτοι ἔνδοξοι κατὰ ϲοφίαν, ἔνδοξα καὶ τὰ εἰρημένα. διαφέρει δὲ
ἔνδοξον τοῦ ἀληθοῦϲ, οὐ τῷ ψευδὲϲ εἶναι (ἔϲτι γάρ τινα ἔνδοξα καὶ ἀληθῆ), ἀλλὰ τῇ ἐπικρίϲει, ὅτι ἐϲτὶν ἀληθέϲ. τῷ δὲ ἐνδόξῳ ἀπὸ τῶν ἀκουόντων καὶ τῶν τούτων ὑπολήψεων, ἃϲ ἔχουϲι περὶ τῶν πραγμάτων. ἔνδοξα ἁπλῶϲ τὰ κατὰ τὴν πάντων δόξαν ἢ τῶν πλείϲτων, ὡϲ τὸ τὴν ὑγίειαν αἱρετὸν εἶναι, ὡριϲμένωϲ δὲ ἔνδοξα τὰ τῷδέ τινι τῶν
ἐνδόξων ἑπόμενα, οἷον Πλάτωνι ἢ Ἀριϲτοτέλει ἢ Γαληνῷ· ἄδοξα δὲ ἀπλῶϲ μὲν τὰ τοῖϲ ἐνδόξοιϲ ἀντικείμενα· ταῦτα δ’ ἂν εἴη τὰ παρὰ τὰϲ τῶν πάντων ἢ τῶν πλείϲτων δόξαϲ λεγόμενα· ὡριϲμένωϲ δὲ ἄδοξα, τὰ μαχόμενα τοῦδε τινὸϲ ἐνδόξου τῇ δόξη, ὡϲ φέρε εἰπεῖν, τὸ μὴ εἶναι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον, ἐπεὶ μάχεται τῇ Πλάτωνοϲ δόξη· οὕτε
δὲ ἔνδοξον οὕτε ἄδοξόν ἐϲτι πρόβλημα, περὶ οὖ οὗτοι οὐδετέρωϲ δοξάζουϲιν, οἷον τὸ περιττοὺϲ εἶναι τοὺϲ ἀϲτέραϲ ἢ ἀρτίουϲ, ἢ τὰϲ τρίχαϲ τῆϲ κεφαλῆϲ, ἢ περὶ οὖ ἐπʼ ἴϲηϲ ἀμφοτέρωϲ, οἷον περὶ τοῦ ἄπειρον εἶναι καὶ μὴ εἶναι, ἢ τὸ εἶναι ἐπιϲτήμαϲ τὰϲ ἀρετὰϲ ἢ πάλιν μὴ εἶναι.
πᾶϲι ἢ τοῖϲ πλείϲτοιϲ δοκοῦντα. πᾶϲι μὲν τὸ αἱρετὸν ἀγαθὸν εἶναι, τὸ δὲ αἱρετὸν εἶναι ὑγείαν, πλοῦτον, ζωήν· οἱ γὰρ ἄλλωϲ λέγοντεϲ οὐχ ὡϲ διακείμενοι λέγουϲιν, ἀλλὰ θέϲει παρίϲτανται. μαρτυροῦϲι δὲ αὐτοῖϲ ὡϲ τοιούτοιϲ διὰ τῆϲ αἱρέϲεωϲ αὐτῶν. τοιοῦτο καὶ τό, τὸ ἀγαθὸν ὠφελεῖν καὶ τὸ δεῖν τοὺϲ γονεῖϲ τιμᾶν. τοῖϲ δὲ πλείϲτοιϲ τὸ
τὴν φρόνηϲιν πλούτου αἱρετωτέραν εἶναι ἢ τὸ ψυχὴν ϲώματοϲ τιμιωτέραν καὶ τὸ θεὸν εἶναι. οἱ δὲ ϲοφοὶ ὡϲ ὁ Πλάτων, ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατοϲ, καὶ Ἀριϲτοτέληϲ, ὡϲ ὁ οὐρανὸϲ πέμπτου ϲώματοϲ καὶ ἡ εὐδαιμονία ὑπ ἀρετῆϲ γίνεται, καὶ τὴν ἀρετὴν διʼ αὑτὴν αἱρετὴν εἶναι. ἐπεὶ δὲ οὖτοι ἔνδοξοι κατὰ ϲοφίαν, ἔνδοξα καὶ τὰ εἰρημένα. διαφέρει δὲ
ἔνδοξον τοῦ ἀληθοῦϲ, οὐ τῷ ψευδὲϲ εἶναι (ἔϲτι γάρ τινα ἔνδοξα καὶ ἀληθῆ), ἀλλὰ τῇ ἐπικρίϲει, ὅτι ἐϲτὶν ἀληθέϲ. τῷ δὲ ἐνδόξῳ ἀπὸ τῶν ἀκουόντων καὶ τῶν τούτων ὑπολήψεων, ἃϲ ἔχουϲι περὶ τῶν πραγμάτων. ἔνδοξα ἁπλῶϲ τὰ κατὰ τὴν πάντων δόξαν ἢ τῶν πλείϲτων, ὡϲ τὸ τὴν ὑγίειαν αἱρετὸν εἶναι, ὡριϲμένωϲ δὲ ἔνδοξα τὰ τῷδέ τινι τῶν
ἐνδόξων ἑπόμενα, οἷον Πλάτωνι ἢ Ἀριϲτοτέλει ἢ Γαληνῷ· ἄδοξα δὲ ἀπλῶϲ μὲν τὰ τοῖϲ ἐνδόξοιϲ ἀντικείμενα· ταῦτα δ’ ἂν εἴη τὰ παρὰ τὰϲ τῶν πάντων ἢ τῶν πλείϲτων δόξαϲ λεγόμενα· ὡριϲμένωϲ δὲ ἄδοξα, τὰ μαχόμενα τοῦδε τινὸϲ ἐνδόξου τῇ δόξη, ὡϲ φέρε εἰπεῖν, τὸ μὴ εἶναι τὴν ψυχὴν ἀθάνατον, ἐπεὶ μάχεται τῇ Πλάτωνοϲ δόξη· οὕτε
δὲ ἔνδοξον οὕτε ἄδοξόν ἐϲτι πρόβλημα, περὶ οὖ οὗτοι οὐδετέρωϲ δοξάζουϲιν, οἷον τὸ περιττοὺϲ εἶναι τοὺϲ ἀϲτέραϲ ἢ ἀρτίουϲ, ἢ τὰϲ τρίχαϲ τῆϲ κεφαλῆϲ, ἢ περὶ οὖ ἐπʼ ἴϲηϲ ἀμφοτέρωϲ, οἷον περὶ τοῦ ἄπειρον εἶναι καὶ μὴ εἶναι, ἢ τὸ εἶναι ἐπιϲτήμαϲ τὰϲ ἀρετὰϲ ἢ πάλιν μὴ εἶναι.
1553
1554
1555
1556
1557
1183 Ἐνδόϲιμον· οἱ δὲ κελευϲταὶ τοῖϲ ἐρέταιϲ τὸ ἐνδόϲιμον ἐνἐδοϲαν, οἱ δὲ ἐπὶ τῇ ἐνδόϲει ἀθρόοι τῷ ῥοθίῳ ἐπηλάλαξαν. καὶ Ἔνδοϲιϲ ἐπὶ τούτῳ. Ἐνδόϲιμον, κινήϲεωϲ καὶ ἀρχῆϲ αἴτιον. ὁ δὲ ψαλμὸϲ οἷοϲ ἐνδόϲιμοϲ εἶναι τῇ ψδῇ.
1184 Ἐνδοῦναι: προδοῦναι. προδοῦναι. παραδοῦναι, ἢ καὶ εἶξαι.
[1185] 1185 Ἐνδούϲ· ἀραιώϲαϲ.
[1186] 1186 Ἐνδώϲειν: ὁρίϲαι, προϲτάξαι. καιρὸν δὲ τῆϲ διαβάϲεωϲ καὶ
1559
τόπον αὐτὸϲ ἐνδώϲειν ἔφη.
[1188] 1188 Ἐνδοια ϲιόν: ἀμφίβολον.
[1189] 1189 Ἐνδοιάζω.
[1190] 1190 Ἐνδύεταί μοι τὴν λεοντῆν: ἐπὶ τῶν μεγάλοιϲ ἐπιχειρούντων
1563
πράγμαϲιν. ἐκ μεταφορᾶϲ τοῦ Ἡρακλέουϲ.
[1192] 1192 Ἐνδυμίωνοϲ ὕ πνον κα θεύδειϲ: ἐπὶ τῶν ὑπνηλῶν εἴρηται
1565
ἡ παροιμία· διὰ τὸ τὸν Ὕπνον ἐραϲθῆναι Ἐνδυμίωνοϲ καὶ ἔτι καθεύδειν, καὶ ϲὺν αὐτῷ εἶναι φαϲί.
[1194] 1194 Ἐνδυομενία. τὴν μὲν ἐνδυομενίαν ἅπαϲαν ἐκ τῶν οἰκιῶν
1567
ἐξήρπαϲαν. τὰ ἔπιπλα.
[1195] 1195 Ἐνδ ὐω αἰτιατικῇ. Ἐνδ ῦν αι καὶ Ἐνδ ῦϲαι.
[1197] 1197 Ἔναι· ἀρχαὶ αἱ παρῳχημέναι. Δημοϲθένηϲ κατὰ Ἀριϲτογείτονοϲ.
[1198] 1198 Ἔναιεν: ᾤκει.
[1199] 1199 Ἐν αἰθρίᾳ: ἐν φανερῷ.
[1201] 1201 Ἔνναιον: τόποϲ.
[1202] 1202 Ἔναιον: ὤκουν.
1586
1206 Ἔνατοϲ καὶ Ἐνιαυτὸϲ δέ, καὶ Ἑνά τη διʼ ἐνδϲ ν.
1587
1207 Ἐνε εαρίζω· δοτικῇ.
1588
1208 Ἐννεάκρουνον· κρήνη Ἀθήνηϲιν ῆν δωδεκάκρουνοϲ. Θουκυδίδηϲ δὲ ἐννεάκρουνοϲ.
1589
1209 Ἐννεάκρουνον: κρήνη τιϲ Ἀθήνηϲι, Καλλιρρόη καλουμένη
πρότερον.
πρότερον.
1590
1210 Ἐνέβαλεν: ἔτυψεν. ὁ δὲ κρίναϲ τοῦτον ἀδικεῖν πληγὰϲ ἐνέβαλεν.
1591
καὶ αὖθιϲ· τοῖϲ μὲν τραύματα ἐνέβαλεν.
1592
1211 Ἐνέβη: ἀντὶ τοῦ εἰϲῆλθε. τῶν δὲ ϲυνήθων τιϲ αὐτῷ ἐνέβη τῷ ποδὶ λακτίϲαϲ κείμενον τὸν ταῦρον. καὶ ἀκούω τὸν πόδα ἐκεῖνον
εἰϲ οἴδημα ἀρθῆναι καὶ φλεγμήναντα ϲφακελίϲαι. καὶ αὖθιϲ· ἐνέβη δὲ ναῦν ἀποχρῶϲαν τοῖϲ ἑταίροιϲ.
εἰϲ οἴδημα ἀρθῆναι καὶ φλεγμήναντα ϲφακελίϲαι. καὶ αὖθιϲ· ἐνέβη δὲ ναῦν ἀποχρῶϲαν τοῖϲ ἑταίροιϲ.
1593
1212 Ἐνεβριμήϲατο: ὠργίϲθη. μετʼ ὀργῆϲ ἐλάληϲεν.
1594
1213 Ἐνεβριμήϲατο: μετ’ αὐϲτηρότητοϲ ἐπετίμηϲεν.
1596
1215 Ἐνέγκαϲθαι: ἐνέγκαι.
[1216] 1216 Ἔνεγκε, Ἐνέγκαι δέ.
1597
1217 Ἐνεγκοῦϲα: πατρίϲ· ἢ μήτηρ.
1598
1218 Ἐνέγκωμεν: αὐθυπότακτον. καὶ Ἐνέγκῃϲ.
1599
1219 Ἐνεγύηϲεν· ὁ δὲ ἐνεγύηϲε κατὰ τὸ καρτερὸν τὰ κέρατα περιϲχίϲαι
αὐτίκα, οὕτω τε τοὺϲ βαρβάρουϲ εἰϲδέξαϲθαι. ἀντὶ τοῦ παρήγγειλεν.
αὐτίκα, οὕτω τε τοὺϲ βαρβάρουϲ εἰϲδέξαϲθαι. ἀντὶ τοῦ παρήγγειλεν.
1600
1601
1602
1603
1604
1220 Ἐνεδέχοντο: παρελάμβανον, εἰϲεδέχοντο. οἱ δὲ τὸν Κιννέαν ἐνεδέχοντο. καὶ παρελθὼν ἐϲ τὴν πόλιν ἐϲεμνολόγει περὶ Πύρρου.
1221 Ενέ δει: ἐνέλειπεν. ὅϲοιϲ ἐνέδει, ἐδίδοϲαν. εἴ τῳ που
1605
τὶ ἐνέδει, ἐξεπλήρου.
[1222] 1222 Ἐνεδοίαζεν: ἠμφίβαλλεν.
[1223] 1223 Ἐνεδρε ύω· δοτικῇ.
[1225] 1225 Ἐνεδἰδου καὶ Με τε δίδου γενικῇ.
[1226] 1226 Ἐνεθουϲἰα: ἐμαίνετο.
[1227] 1227 Ἐν νέκαψα· κἆτα βδελυχθεὶϲ ὀϲφρόμενοϲ ἐξέπτυϲα.
[1228] 1228 Ἐνέκειντο: ἐπιμόνωϲ ἠϲχολοῦντο. εἰ δή τι ἐλέλειπτο, ἁρπαϲάμενοι
1610
ἐνέκειντο τῆ πολιορκίᾳ.
ἐνέκειντο τῆ πολιορκίᾳ.
[1229] 1229 Ἐνεκότει· δοτικῇ ἐμνηϲικάκει, ὠργίζετο. ὁ οὖν Χαγάνοϲ ἐνεκότει
1611
εὐδοκιμηθείϲαιϲ ταῖϲ Ῥωμαίων δυνάμεϲιν.
[1230] 1230 Ἐνεκότουν· Δαβίδ· καὶ ἐν ὀργῇ ἐνεκότουν μοι. τουτέϲτι
1612
μετ᾿ἀργῆϲ ἠναντιώθηϲάν μοι.
1231 Ἐνέκρινον: τοῖϲ καλοῖϲ ϲυνηρίθμηϲαν· ὡϲ ἀπέκρινον, ἀπεδοκίμαζον. Αἰλιανόϲ· Ῥωμαῖοι πολεμοῦντεϲ οὐδένα τόπον οὔτε ἐνἐκρινον
1613
οὕτε ἀπέκρινον, ἀλλ’ ἔνθα ἔτυχον, ἠγωνίζοντο.
[1232] 1232 Ἐνελίξα ϲ.
[1233] 1233 Ἐνελόχιϲαν: ἐνήδρευϲαν.
1234 Ἐνέμοντο: ἐκαρποῦντο, ὧκουν.
[1235] 1235 Ἐνεμημέ νων· τῶν δὲ ἄλλων τῶν περὶ βαϲιλέωϲ τοῖϲ ἐρύμαϲιν ἐνεμη
1614
μένων, Κρίτων ἐν Γετικοῖϲ.
[1236] 1236 Ἐνεν η κονταενν ἐ α
[1237] 1237 Ἐνένιπεν: ἐκακολόγηϲεν.
1622
1240Ἐννέωροϲ: ἐνναετήϲ.
1623
1241 Ἐνεώχμωϲε: νεωϲτὶ κατεϲκεύαϲεν, ἐκίνηϲεν.
1624
1242 Ἐνεώχμωϲεν: ἡλλοίωϲεν, ἐκαινοποίηϲεν.
1625
1243 Ἐνεπάρην: ἐνέπεϲον.
1627
1245 Ἐνέπεϲε: ϲυνέβη, ἐγένετο. Πολύβιοϲ· ἐνέπεϲε δέ τιϲ ὁρμὴ τῷ Σκιπίωνι καὶ διαπόρηϲιϲ, εἰ δεῖ ϲυμβαλεῖν καὶ μονομαχῆϲαι πρὸϲ τὸν βάρβαρον.
1628
1246 ἐν ἐπηκόῳ: εἰϲ ἐπήκοον πάντων.
[1247] 1247 Ἐνε πίπρων καὶ Ἐνε πίπραντο καὶ Ἐνεπἰπλα ντο καὶ Ἐν επίπλα.
1629
1248 Ἐνεπίϲκημμα καὶ Ἐνεπιϲκήψαϲθαι· ὁπότε δημευθείη τινὸϲ οὐϲία, ἐξῆν προελθεῖν τῷ φάϲκοντι γεγενῆϲθαι δανειϲτῇ τοῦ ἀνδρὸϲ καὶ λέγειν, ὡϲ ὀφείλεται αὐτῷ ἐν τῇ οὐϲίᾳ χρέοϲ· καὶ τοῦτο λέγεται ἐπίϲκημμα καὶ ἐνεπιϲκήψαϲθαι.
1630
1249 Ἐνεπιϲκήψαϲθαι καὶ Ἐγγύην καταβαλεῖν· καταδικαϲθέτων
τινῶν δημεύεϲθαι τὰϲ οὐϲίαϲ, εἰ λέγοιέν τινεϲ, ὡϲ εἴηϲαν δανειϲταὶ τῶν δημευομένων, ἀπογράφεϲθαι τούτουϲ ἐκέλευον, πότε καὶ πόϲον ἐδάνειϲαν ἀργύριον· ὅπερ ἐλέγετο ἐπιϲκήψαϲθαι. εἰ μέντοι γε παρίϲτων ἐγγυητὰϲ τοῦ μὴ ἂν διαψεύϲαϲθαι περὶ τοῦ δανείϲματοϲ οἱ δανείϲατεϲ, τοῦτο ἐγγύην καταβολῆϲ ἔλεγον.
τινῶν δημεύεϲθαι τὰϲ οὐϲίαϲ, εἰ λέγοιέν τινεϲ, ὡϲ εἴηϲαν δανειϲταὶ τῶν δημευομένων, ἀπογράφεϲθαι τούτουϲ ἐκέλευον, πότε καὶ πόϲον ἐδάνειϲαν ἀργύριον· ὅπερ ἐλέγετο ἐπιϲκήψαϲθαι. εἰ μέντοι γε παρίϲτων ἐγγυητὰϲ τοῦ μὴ ἂν διαψεύϲαϲθαι περὶ τοῦ δανείϲματοϲ οἱ δανείϲατεϲ, τοῦτο ἐγγύην καταβολῆϲ ἔλεγον.
1631
1250 Ἐνεπορπή θηϲαν: ϲυνεβλήθηϲαν.
1632
1251 Ἐνέργεια· ὅτι ἡ ἐνέργεια καθολικωτέρα ἐϲτὶ τῆϲ κινήϲεωϲ, ἡ δὲ κίνηϲιϲ τοῦ πάϲχειν. πᾶν μὲν γὰρ τὸ πάϲχον καὶ κινεῖται, πᾶν δὲ τὸ κινούμενον καὶ ἐνεργεῖ, οὐκέτι μέντοι τὸ ἐνεργούμενον κινεῖται. ἐνέργεια μὲν γάρ ἐϲτιν ἡ ἀθρόα προϲβολὴ ἀπὸ τῆϲ ἕξεωϲ, κίνηϲιϲ δέ
ἐϲτι ἀτελὴϲ ἐνέργεια. ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ πρώτου δυνάμει ἐπὶ τὴν ἔξιν ὁδὸϲ κίνηϲίϲ ἐϲτιν. πᾶϲα δὲ γένεϲιϲ καὶ πᾶϲα ἐνέργεια ἄλλου τινὸϲ γίνεται τέλουϲ χάριν· τέλοϲ γὰρ τῆϲ γενέϲεωϲ καὶ τοῦ γινομένου τὸ εἶναι, καὶ τῆϲ ἐνεργείαϲ καὶ τοῦ ἐνεργεῖν τὸ ἐνηργηκέναι. οὐκ ἐπὶ 1633 1634 1635 1636 πάτων δὲ τοῦτο ἀληθέϲ· ἡ γὰρ εὐδαιμονία ἐν τῷ ἐνεργεῖν κατ᾿ ἀρετήν, οὐκ ἐν τῷ ἐνεργηκέναι. δεῖ οὖν ϲκοπεῖν, πότερον ἐνέργεια τὸ τέλοϲ τῆϲ δυνάμεωϲ, ἢ ποίημά τι καὶ ἔργον. ἐφ᾿ ὧν μὲν οὖν ποίημα πταίουϲιν οἱ πρὸϲ τὴν ἐνέργειαν ἀποδόντεϲ· τέλοϲ γὰρ ἐπὶ τούτων τὸ ἔργον
καὶ βέλτιον τῆϲ ἐνεργείαϲ. ἐφ᾿ ὧν δὲ ἐνέργεια ψιλή, ἐνέργειαν μόνην θετέον· πολλῶν γὰρ οὐ τὸ γεγενῆϲθαι τέλοϲ ἀλλὰ τὸ γίνεϲθαι. καὶ γὰρ ἥδεϲθαι μᾶλλον αἱρούμεθα ἢ πεπαῦϲθαι τῆϲ ἡδονῆϲ, καὶ θεωρεῖν ἢ τεθεωρηκέναι.
ἐϲτι ἀτελὴϲ ἐνέργεια. ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ πρώτου δυνάμει ἐπὶ τὴν ἔξιν ὁδὸϲ κίνηϲίϲ ἐϲτιν. πᾶϲα δὲ γένεϲιϲ καὶ πᾶϲα ἐνέργεια ἄλλου τινὸϲ γίνεται τέλουϲ χάριν· τέλοϲ γὰρ τῆϲ γενέϲεωϲ καὶ τοῦ γινομένου τὸ εἶναι, καὶ τῆϲ ἐνεργείαϲ καὶ τοῦ ἐνεργεῖν τὸ ἐνηργηκέναι. οὐκ ἐπὶ 1633 1634 1635 1636 πάτων δὲ τοῦτο ἀληθέϲ· ἡ γὰρ εὐδαιμονία ἐν τῷ ἐνεργεῖν κατ᾿ ἀρετήν, οὐκ ἐν τῷ ἐνεργηκέναι. δεῖ οὖν ϲκοπεῖν, πότερον ἐνέργεια τὸ τέλοϲ τῆϲ δυνάμεωϲ, ἢ ποίημά τι καὶ ἔργον. ἐφ᾿ ὧν μὲν οὖν ποίημα πταίουϲιν οἱ πρὸϲ τὴν ἐνέργειαν ἀποδόντεϲ· τέλοϲ γὰρ ἐπὶ τούτων τὸ ἔργον
καὶ βέλτιον τῆϲ ἐνεργείαϲ. ἐφ᾿ ὧν δὲ ἐνέργεια ψιλή, ἐνέργειαν μόνην θετέον· πολλῶν γὰρ οὐ τὸ γεγενῆϲθαι τέλοϲ ἀλλὰ τὸ γίνεϲθαι. καὶ γὰρ ἥδεϲθαι μᾶλλον αἱρούμεθα ἢ πεπαῦϲθαι τῆϲ ἡδονῆϲ, καὶ θεωρεῖν ἢ τεθεωρηκέναι.
[1252] 1252 Ἐνεργόν: ἐπιτεταμένην, ϲύντομον. Πολύβιοϲ· οἱ δὲ ἐξανα
1637
ϲτάντεϲ ἐνεργὸν ἐποιήϲαντο τὴν πορείαν καὶ τὴν ἔφοδον.
ϲτάντεϲ ἐνεργὸν ἐποιήϲαντο τὴν πορείαν καὶ τὴν ἔφοδον.
[1253] 1253 Ἐνερευθήϲ: ἀντὶ τοῦ ἐρυθρόϲ. τῷ χρώματι γενόμενοϲ ἐνερευθήϲ.
[1254] 1254 Ἐνερείδοντεϲ: ἐμπηγνύντεϲ. καὶ Ἐνερείϲαϲ, ἐμπήξαϲ.
[1255] 1255 Ἔνερθεν: ὑποκάτωθεν.
1256 Ἐνέρϲει: τὸ ξύλον ϲιδήρῳ διέφθειραν, ᾧπερ ἐνέρϲει τείχουϲ
1640
ἑκατέρου ἐναρμοϲθέντι τὰϲ πύλαϲ ἐπιζευγνύναι εἰώθαϲιν.
[1257] 1257 Ἐνέρϲει κρώβυλον ἀναδούμενοι: τουτέϲτιν ἐν εἰϲέρϲει ἢ
1641
ϲυμπλοκῇ. κρώβυλοϲ δέ ἐϲτιν εἶδοϲ πλέγματοϲ τῶν τριχῶν, ἀπὸ ἑκατέρω εἰϲ ὀξὺ καταλῆγον.
[1259] 1259 Ἐνέροιϲ: νεκροῖϲ. ἀπὸ τοῦ ἐν τῇ ἔρᾳ κεῖϲθαι.
[1260] 1260 Ἐνεϲκευαϲμένην: ἀντὶ τοῦ διεϲκευαϲμένην, καὶ πεπλαϲμένην./p>
1644
Ἰϲαῖοϲ καὶ Δημοϲθένηϲ.
[1261] 1261 Ἐνεϲκηρώθηϲαν.
[1263] 1263 Ἐνεϲκιρρώθη ἐκ τοῦ ϲκίρροϲ, ὅ ϲημαίνει τὸν γύψον.
[1264] 1264 Ἐνεϲτήϲαντο καὶ μετῆλθον: ἀντὶ τοῦ ἔκριναν ποιῆϲαι.
1647
ὅϲαι τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐνεϲτήϲαντο καὶ μετῆλθον.
1651
1266 Ἔνεϲτι κἂν μύρμηκι χολή: παρεγγυᾷ μηδὲ τῶν μικρῶν καταφρονεῖν.
[1267] 1267 Ἐνεϲτώϲ, ἐνεϲτῶτοϲ
1652
1268 Ἐνέτῃϲι: περόναιϲ. χρυϲείῃϲιν ἐεργομένην ἐνέτῃϲιν.
1653
1269 Ἐνετιμᾶτο διαφέρει τοῦ ἀπετιμᾶτο· ὅταν μὲν γάρ τιϲ ὥϲ
τι ποϲὸν ἀργύριον ἀποτίμημα λαμβάνῃ, ἀποτιμᾶϲθαι λέγεται· ὅταν δὲ ἐν εἴδεϲί τιϲι λογίϲηταί τιϲ μέροϲ τι τοῦ ἀργυρίου, τοῦτο λέγεται ὡϲ ἐνετιμήϲατο.
τι ποϲὸν ἀργύριον ἀποτίμημα λαμβάνῃ, ἀποτιμᾶϲθαι λέγεται· ὅταν δὲ ἐν εἴδεϲί τιϲι λογίϲηταί τιϲ μέροϲ τι τοῦ ἀργυρίου, τοῦτο λέγεται ὡϲ ἐνετιμήϲατο.
1655
1271 Ἐνετρύλλιϲε: κατεῖπεν. Ἀριϲτοφάνηϲ· προαγωγὸϲ οὖϲʼ ἐνετρύλλιϲε τῷ δεϲπότῃ.
1656
1272 Ἐνετοί: ἐθνικόν, Παφλαγόνεϲ.
1657
1273 Ἔνευ: ἐπιφώνημα.
[1274] 1274 Ἐνεχείριϲε ποιμαίνειν τοὺϲ μαθητάϲ.
1658
1275 Ἐν εὐϲήμω ἡμέρᾳ: ἐν ἀγαθῇ, ἐν καλῇ.
1659
1276 Ἐνέχειϲ: ἐκίρναϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἰ Θάϲιον ἐνέχειϲ εἰκότωϲ γε, νὴ Δία. ὡϲ τοῦ Θαϲίου οἴνου εὐόϲμου ὄντοϲ. ὁ γὰρ Στάφυλοϲ, ὁ ἐρώμενοϲ Διονύϲου, ἐν Θάϲῳ ᾤκει· καὶ διὰ τοῦτο διαφέρει ὁ Θάϲιοϲ οἷνοϲ.
[1277] 1277 Ἐνέχυρον· ζήτει ἐν τῷ ἀποτιμηταί.
1660
1278 Ἐνείη: ἀντὶ τοῦ ἔνεϲτιν. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἰ μή ϲ᾿ ἀπολέϲαιμ᾿ , εἴ τι τῶν αὐτῶν ἐμοὶ ψευδῶν ἐνείη, διαπέϲοιμι πανταχῆ. οἷον διαμαρτήϲαιμι τῆϲ ἐλπίδοϲ, εἴ ϲε μὴ ἀπολέϲαιμι, εἴ τι τῶν ἐμῶν ὑποκρίναιο ψευϲμάτων. ἐπεὶ αὐτὸϲ ἀντιψευδόμενοϲ ἔδοξεν ὁ ἀλλαντοπώληϲ
αὐτὸν παρευδοκιμεῖν. ἄλλωϲ. εἴ τι τῶν ἐμῶν ψευδῶν ϲᾡζεται, τούτεϲτι τῶν ἐνόντων μοι. εἰ μὴ ἀπολώλεκα τὸ ψεύδεϲθαι, διαπέϲοιμι πανταχοῦ, εἰ μή ϲε ἐξ ἀνθρώπων ποιήϲαιμι.
αὐτὸν παρευδοκιμεῖν. ἄλλωϲ. εἴ τι τῶν ἐμῶν ψευδῶν ϲᾡζεται, τούτεϲτι τῶν ἐνόντων μοι. εἰ μὴ ἀπολώλεκα τὸ ψεύδεϲθαι, διαπέϲοιμι πανταχοῦ, εἰ μή ϲε ἐξ ἀνθρώπων ποιήϲαιμι.
1661
1279 Ἐνείκαϲθαι: ἐνεγκεῖν.
[1280] 1280 Ἐνεῖκαι: ἀπὸ τοῦ ἐνέκω, ἐνέξω, ἤνεκα, πλεοναϲμῷ τοῦ 1
ἤνεικα καὶ ἐνεῖκαι. ἐπλεόναϲε δὲ τὸ ι, διότι πᾶϲ ἀόριϲτοϲ μὴ ἔχων ϲ ἢ ξ ἢ ψ μακρᾷ θέλει παραλήγεϲθαι, οἷον ἔκειρα, ἔνειμα, ἤνεικα.
ἤνεικα καὶ ἐνεῖκαι. ἐπλεόναϲε δὲ τὸ ι, διότι πᾶϲ ἀόριϲτοϲ μὴ ἔχων ϲ ἢ ξ ἢ ψ μακρᾷ θέλει παραλήγεϲθαι, οἷον ἔκειρα, ἔνειμα, ἤνεικα.
1281 Ἐνείκηϲεν: ἐκακολόγηϲεν, ὕβριϲεν.
[1282] 1282 Ἐνείλλοντεϲ· Θουκυδίδηϲ· ἐν ταρϲοῖϲ καλάμου πηλὸν ἐνείλλοντεϲ
1667
ἐϲέβαλλον ἐϲ τὸ διῃρημένον τοῦ τείχουϲ.
[1283] 1283 Ἐνείμαντο: ἐμέριϲαν
1284 Ἐνειόϲ.
[1285] 1285 Ἐνείραντεϲ: ἐμπερονήϲαντεϲ.
[1286] 1286 Ἐνειρμένοϲ πέδαίϲ: ἀντὶ τοῦ ϲυμπεπλεγμένοϲ.
[1287] 1287 Ἐνεῖϲα: ἐμβαλοῦϲα. ϲαρκὶ τὸν ἐκ γενύων πικρὸν ἐνεῖϲα χόλον.
[1288] 1288 Ἔνειϲιν: ἐμβάλλει.
1289 Ἐνεχώρουν· οἱ δὲ ἱερεῖϲ καταπεπληγμένοι τῷ δέει ἐξίϲταντο
1673
καὶ ἐνεχώρουν αὐτῇ ἅπαντεϲ. ἀντὶ τοῦ ϲυνεχώρουν.
[1290] 1290 Ἐνέχραυε τὸ ϲῶμα ἐπέπληττεν. Ἡρόδοτοϲ· τὸ ϲῶμα ἐόντα
1674
ὑπομαργότερον. ὅκωϲ γὰρ ἐντύχοι Σπαρτιητέων ἐνέχραυε τὸ πρόϲωπον τῷ ϲκήπτρῳ. περὶ Κλεομένουϲ τοῦ Σπαρτιάτου λέγων.
1292 Ἔνη καὶ νέα: ἡ τριακὰϲ καλουμένη. ἔνον τὸ παλαιὸν καὶ
1677
νέον τὸ νέον. ἐν ᾗ ἂν ὁ τοιοῦτοϲ βρότοϲ ἐγγένηται. νῦν ὡϲ βρότον αἱματόεντα τὸν φονικὸν ϲημαίνων λέγει.
[1293] 1293 Ἔνη καὶ νέα: οὕτω παῤ Ἀθηναίοιϲ ἡ παῤ ἡμῖν τριακάϲ, ἡ
1678
νεομηνία, ἐπειδὴ ϲυμβαίνει ἐν αταῖϲ καὶ λήγειν τὴν ϲελήνην καὶ γεννᾶϲθαι.
τότε δὲ μὴ ταχέωϲ ἀποδιδόνταϲ τοὺϲ τόκουϲ ἢ τὰ δάνεια ἀπῄτουν, ὡϲ ὑπερόρουϲ γενομένουϲ. διὸ λυπεῖϲθαί φηϲιν ὁρῶν ἐνιϲταμένην ἔνην τε καὶ νέαν. ἡ δὲ πέμπτη ἐϲτὶ κς΄ φθίνοντοϲ. τὰϲ γὰρ λ΄ ἡμέραϲ τῆϲ ϲελήνηϲ εἰϲ γ΄ δεκάδαϲ διῄρουν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ τὴν μὲν πρώτην ὡϲ ἡμεῖϲ, α΄ β΄ γ΄ δ΄ ε΄ ς΄ ζ΄ η΄ θ΄ ι΄ ἀπαριθμοῦντεϲ,
τὴν δὲ δευτέραν οὕτωϲ· πρώτη ἐπὶ δέκα, ια΄· δευτέρα ἐπὶ δέκα, ιβ΄ 1679 1680 1681 τρίτη ἐπὶ δέκα ἄχρι τῆϲ ιθ΄ τὴν γὰρ εἰκάδα οὕτω καλοῦϲι. τὴν δὲ κα΄ ὑϲτέραν δεκάδα καὶ τὴν μετ’ αὐτὴν ἐνάτην φθίνοντοϲ ἕωϲ δευτέραϲ φθίνοντοϲ. τὴν γὰρ τριακάδα ἔνην καὶ νέαν φαϲίν.
τότε δὲ μὴ ταχέωϲ ἀποδιδόνταϲ τοὺϲ τόκουϲ ἢ τὰ δάνεια ἀπῄτουν, ὡϲ ὑπερόρουϲ γενομένουϲ. διὸ λυπεῖϲθαί φηϲιν ὁρῶν ἐνιϲταμένην ἔνην τε καὶ νέαν. ἡ δὲ πέμπτη ἐϲτὶ κς΄ φθίνοντοϲ. τὰϲ γὰρ λ΄ ἡμέραϲ τῆϲ ϲελήνηϲ εἰϲ γ΄ δεκάδαϲ διῄρουν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ τὴν μὲν πρώτην ὡϲ ἡμεῖϲ, α΄ β΄ γ΄ δ΄ ε΄ ς΄ ζ΄ η΄ θ΄ ι΄ ἀπαριθμοῦντεϲ,
τὴν δὲ δευτέραν οὕτωϲ· πρώτη ἐπὶ δέκα, ια΄· δευτέρα ἐπὶ δέκα, ιβ΄ 1679 1680 1681 τρίτη ἐπὶ δέκα ἄχρι τῆϲ ιθ΄ τὴν γὰρ εἰκάδα οὕτω καλοῦϲι. τὴν δὲ κα΄ ὑϲτέραν δεκάδα καὶ τὴν μετ’ αὐτὴν ἐνάτην φθίνοντοϲ ἕωϲ δευτέραϲ φθίνοντοϲ. τὴν γὰρ τριακάδα ἔνην καὶ νέαν φαϲίν.
1683
1294 Ἔνη· παρεῖναι δ᾿ εἰϲ ἔνην. οἷον εἰϲ τρίτην. μηδ᾿ ἀναβάλλεϲθαι ἔϲτ᾿ αὔριον ἔϲτ᾿ ἔνηφι. τινὲϲ δὲ εἰϲ τριακάδα. Ἀττικοὶ δὲ καλοῦϲιν
ἔνην καὶ τὴν παλαιάν. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατ᾿ Ἀριϲτογείτονοϲ· τὰϲ ἔναϲ ἀρχάϲ ταῖϲ νέαιϲ ὑπεξιέναι.
ἔνην καὶ τὴν παλαιάν. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατ᾿ Ἀριϲτογείτονοϲ· τὰϲ ἔναϲ ἀρχάϲ ταῖϲ νέαιϲ ὑπεξιέναι.
1684
1295 Ἔνη· ἡ τρίτη τῆϲ ϲελήνηϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· θάρϲει, κατατεύξῃ, κἂν ἔνηϲ ἔλθῃϲ. ἀντὶ τοῦ εἰϲ τρίτον. οἶδα γὰρ τούτουϲ χειροτονοῦνταϲ μὲν ταχύ ἅττ᾿ ἂν δόξῃ καὶ ταῦτα πάλιν ἀρνουμένουϲ.
1685
1296 Ἔνην καὶ νέαν τὴν ὑφ᾿ ἡμῶν τριακάδα καλουμένην Ἀθηναῖοι λέγουϲιν, ἀπὸ τοῦ τὴν τελευτὴν ἔχειν τοῦ προτέρου μηνὸϲ καὶ τὴν ἀρχὴ τοῦ ὑϲτέρου. Πολέμων δέ φηϲιν, ὅτι ἐκάλεϲεν αὐτήν ποτε Δημητριάδα ἐπὶ τιμῇ Δημητρίου τοῦ Μακεδόνοϲ. ἔνηϲ δὲ καὶ εἰϲ ἔνην τὸ εἰϲ τρίτην λέγουϲι· καὶ ἁπλῶϲ τὸ ἕνον δαϲυνόμενον τὸ πρότερον
καὶ παρεληλυθὸϲ δηλοῖ.
καὶ παρεληλυθὸϲ δηλοῖ.
1686
1297 Ἔνη: Ἀττικοὶ τὸ ἔνη περιττὸν ἔθεϲαν, ὡϲ τὸ ἔχων, πλῆρεϲ ἔχον. οἱ δὲ λείπειν φαϲὶ τὸ δύο. ἐρωτῶν δὲ λέγει, ἓν ἢ δύο. Ἀριϲτοφάνηϲ Ἀχαρνεῦϲιν· ἤδη πεπρέϲβευκαϲ ϲὺ πολιὸϲ ὢν ἕνη:
1688
1299 Ἐνηβητήρια: ἐνευωχητήρια παρὰ Ἡροδότῳ.
1689
1300 Ἐνηβρύνετο: ἠλαζονεύετο.
1690
1301 Ἐνῆγεν: ἐκίνει, παρέπειθεν. Προκόπιοϲ· ἐνῆγε δὲ αὐτὸν ἐϲ τοῦτο Χριϲτιανῶν λόγοϲ καὶ ἔδακνεν αὐτοῦ τὴν διάνοιαν, ὅτι ἀνάλωτον Ἔδεϲϲαν ἰϲχυρίζοντο εἶναι. καὶ αὖθιϲ· ἐνῆγε δὲ πάνταϲ εἴϲ
τε τὰϲ εὐχὰϲ τὰϲ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν, ἥ τε χρεία τῆϲ ϲτρατείαϲ ἀναγκαία οὖϲα, ἥν ὑπὲρ πάντων κοινῇ ποιούμενοϲ δῆλοϲ ἦν, τό τε κάλλοϲ τὸ τοῦ ϲώματοϲ καὶ τὸ μέγεθοϲ
τε τὰϲ εὐχὰϲ τὰϲ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν, ἥ τε χρεία τῆϲ ϲτρατείαϲ ἀναγκαία οὖϲα, ἥν ὑπὲρ πάντων κοινῇ ποιούμενοϲ δῆλοϲ ἦν, τό τε κάλλοϲ τὸ τοῦ ϲώματοϲ καὶ τὸ μέγεθοϲ
1691
1302 Ἐνηγκυλωμένα· πεφωραμένοι ὅτι ἐπὶ καταϲκοπῇ παρεγένοντο, τῷ καὶ τὰ τόξα ἐνηγκυλωμένα φέρονταϲ ἁλῶναι. ἀντὶ τοῦ
ἐντεταμένα, ηὐτρεπιϲμένα.
ἐντεταμένα, ηὐτρεπιϲμένα.
1304 Ἐνήεια: ἡ πραότηϲ.
[1305] 1305 Ἐνήθλει: ἐνεκαρτέρει. καὶ ὁ μὲν ἐπὶ τούτοιϲ τῇ πενίᾳ ἐνήθλει.
[1306] 1306 Ἐνῆκαν: ἐνέβαλον,
[1307] 1307 Ἐνήκιϲεν: ἔπληξεν, ἐτιμωρήϲατο.
[1309] 1309 Ἐνήλατο· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐνήλατ, ἐϲκίρτα, πεπόρδει, κατεγέλα,
1702
. ὤϲπερ καχρύων ὀνίδιον εὐωχημένον.
[1310] 1310 Ἐνηλινδῆϲθαι: κευλίϲθαι. καὶ Ἐνηλινδοῦντο, ἐκυλίοντο.
[1311] 1311 ἔνηλυϲ
1312 Ἐνημμένοϲ: περιβεβλημένοϲ. τὴν τοῦ πανόπτου διφθέραν
1705
ἐνημμένοϲ. καί ὁ Ἡρακλῆϲ ἐχρῆτο τῇ λεοντῇ περὶ τὸ ϲῶμα ἐνημμένοϲ.
[1313] 1313 Ἐνῆν: δυνατόν, ἐνδεχόμενον. ὁ δὲ μάϲτιξιν, ὡϲ ἐνῆν ἀνετάϲαϲ
1707
διέγνω ὡϲ ἔχει τὸ πολέμιον. ἀντὶ τοῦ ὡϲ δυνατόν.
[1315] 1315 Ἐνηνθρώπηϲεν: ἀντὶ τοῦ ἐν ἀνθρώπῳ γέγονεν. αὐτὸϲ γὰρ ἐγίνωϲκε τί ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ.
[1316] 1316 Ἐνῆοϲ.
[1317] 1317 Ἐνήρατο: ἀπέκτεινεν.
1318 Ἐνήρειϲε: προϲεπέλαϲεν.
[1320] 1320 Ἐν ἦρι: ἐν τῷ ἔαρι.
1321 Ἐνῆρϲεν: ἐφήρμοϲεν.
[1322] 1322 Ἐνήϲομεν: ἐμβαλοῦμεν.
[1323] 1323 Ἐνιϲγημένοϲ: κατεχόμενοϲ.
1716
1325 Ἔνηφι: μετὰ τρίτην.
1717
1326 Ἔνι: ἔϲτιν, ὑπάρχει. Ἀριϲτοφάνηϲ ἀντὶ τοῦ ἔνεϲτιν. ἐθέλω
1718
δ’ ἐπὶ πᾶν ἰέναι μετὰ τῶνδ’ ἀρετῆϲ ἔνεχ᾿, οἷϲ ἔνι φύϲιϲ, ἔνι θράϲοϲ, ἔνι δὲ ϲοφόν, ἔνι φιλόπολιϲ ἀρετὴ φρόνιμοϲ.
1720
1328 Ἐνιαυϲιαῖοϲ.
1721
1329 Ἐνιαυτίζω: ἐνιαυτόν που διατρίβω.
[1330] Ε1330 Ἐνιαυτόϲ· οἱ Ἑβραῖοι τὸν ἐνιαυτὸν κατὰ τὸν ϲεληνιακὸν δρόμον ἀριθμοῦϲιν, ὥϲτε τὸν μῆνα ἡμερῶν εἶναι παρʼ αὐτοῖϲ κθ’ ἥμιϲυ, ὡϲ τοῦ μὲν ἡλιακοῦ κύκλου ὑπάρχοντοϲ τξε΄, τοῦ δὲ ϲεληνιακοῦ
τνδ΄, ὡϲ τὸν ἡλιακὸν παραλλάϲϲειν ἐνιαυτὸν ἡμέραϲ ια΄ τοῦ ϲεληνιακοῦ ἐνιαυτοῦ. ὥϲτε Ἔλληνεϲ καὶ Ἰουδαῖοι μῆναϲ τρεῖϲ ἐμβολίμουϲ ὀκτὼ παρεμβάλλουϲιν.
τνδ΄, ὡϲ τὸν ἡλιακὸν παραλλάϲϲειν ἐνιαυτὸν ἡμέραϲ ια΄ τοῦ ϲεληνιακοῦ ἐνιαυτοῦ. ὥϲτε Ἔλληνεϲ καὶ Ἰουδαῖοι μῆναϲ τρεῖϲ ἐμβολίμουϲ ὀκτὼ παρεμβάλλουϲιν.
1722
1331 Ἐνιαυτὸϲ Μέτωνοϲ: ἡ ἐννεακαιδεκαετηρίϲ. Μέτων γὰρ ὁ μαθηματικὸϲ περίοδον ἐκτιθεὶϲ χρόνου ἐνέταξε ιθ΄.
1723
1332 Ἐνιαχοῦ: πολλαχοῦ. καὶ Ἐνιαχῆ, ὁμοίωϲ.
1724
1333 Ενίγυοϲ: ὁ ἕν μέλοϲ ἔχων, ὁ κυλόϲ.
[1334] 1334 Ἐνιδρυνθείϲ, Ἐνηδαυθεὶϲ δέ.
1725
1335 Ἐνίδρυται: ἐγκάθηται.
1727
1337 Ἐνἰεται: ἐμβάλλει.
1728
1338 Ἐνίεϲαν: ἐνέβαλον. καὶ τοῖϲ πύργοιϲ πῦρ ἐνίεϲαν.
1729
1339 Ἐνιζάνει· ὁ δὲ κατ᾿ ἴχνοϲ ἑπόμενοϲ τῷ τυράννῳ καὶ ἐϲ τὸν Ὀργῶλά ποτε ἐνιζάνει τῷ προκαταλαβεῖν τὰ εὐέφοδά τε καὶ ἱππήλατα τῶν πεδίων.
1730
1340 Ἐνιζῆϲαι· δοτική. καθίϲαι.
1731
1341 Ἐνίει: ἐμβάλλει. καὶ Ἐνιεῖϲα, ἐμβάλλουϲα.
1732
1342 Ἐνιῆνεϲ.
1344 Ἐνίκηϲε: τὸ ὑπερέβαλεν.
[1345] 1345 Ἐνικ λᾶν: ἐμποδίζειν.
[1346] 1346 Ἔνικμα· ὅτι τὰ χείλη τῶν ποταμῶν ἄνδηρα λέγουϲι διὰ τὸ εἶναι ἔνικμα Suid. καὶ διερά.
[1348] 1348 Ἔννιοϲ, Ῥωμαῖοϲ ποιητήϲ· ὃν Αἰλιανὸϲ ἐπαινεῖν ἄξιόν φηϲι.
1740
Σκιπίωνα γὰρ ᾀδων καὶ ἐπὶ μέγα τὸν ἄνδρα ἐξᾶραι βουλόμενόϲ φηϲι μόνον ἂν Ὄμηρον ἐπαξίουϲ ἐπαίνουϲ εἰπεῖν Σκιπίωνοϲ. δῆλον δὲ ὡϲ ἐτεθήπει τοῦ ποιητοῦ τὴν μεγαλόνοιαν καὶ τῶν μέτρων τὸ μεγαλεῖον
καὶ ἀξιάγαϲτον· καὶ ὡϲ ἐπαινέϲαι δεινὸϲ Ὅμηρόϲ ἐϲτι καὶ κλέοϲ ἀνδρὸϲ πυργῶϲαί τε καὶ ἄραι, ἐξ ὧν ἐπῄνεϲε τὸν Ἀχιλλέα, καλῶϲ ἠπίϲτατο ὁ ποιητὴϲ ὁ Μεϲϲάπιοϲ.
καὶ ἀξιάγαϲτον· καὶ ὡϲ ἐπαινέϲαι δεινὸϲ Ὅμηρόϲ ἐϲτι καὶ κλέοϲ ἀνδρὸϲ πυργῶϲαί τε καὶ ἄραι, ἐξ ὧν ἐπῄνεϲε τὸν Ἀχιλλέα, καλῶϲ ἠπίϲτατο ὁ ποιητὴϲ ὁ Μεϲϲάπιοϲ.
[1349] 1349 Ἐνιπῄ: ἡ διὰ τῶν λόγων ἀτιμία, ἐπίπληξιϲ.
[1350] 1350 Ἐπιϲκήφθη: κατηνέχθη.
1353 Ἐνιϲχηθένταϲ: καταϲχεθένταϲ.
[1354] 1354 Ἐνι ϲχύω· αἰτιατικῇ.
[1355] 1355 Ἔνιοι: φανεροί· ἢ οἱ μέν, ἢ τινέϲ.
[1356] 1356 Ἔνθα: τότε.
[1357] 1357 Ἔνθα; ἔνθεν τοι.
[1359] 1359 Ἐν θέρει τὴν χλαῖναν κατατρίβειϲ: ἐπὶ τῶν μὴ καθ᾿
1749
ὤραν τοῖϲ ἀναγκαίοιϲ χρωμένων.
[1360] 1360 Ἔνθεϲιϲ: ὁ ἄκολοϲ, ὁ ψωμόϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἴθε φαύλωϲ,
1750
ὥϲπερ εὑρεϲ, ἐκβάλοιϲ τὴν ἔνθεϲιν. ἐπὶ τῶν παρὰ προϲδοκίαν εὐδοκιμηϲάντων.
τὸ δὲ εὖρεϲ, τὸ καμάτῳ καὶ πόνῳ περιγενέϲθαι τινόϲ, τῆϲ τοῦ κάμνοντοϲ γνώμηϲ καὶ προαιρέϲεωϲ ἐϲτὶν ἔλεγχοϲ· τὸ δὲ εὑρεῖν ἁπλῶϲ τῆϲ παραϲχούϲηϲ τύχηϲ, καὶ οὐ τῆϲ τοῦ εὑρόντοϲ 1751 1752 1753 γνώμηϲ ἔργον. ὡϲ οὐκ ἐκ προνοίαϲ κατορθώϲαντοϲ, ἃ διεπράξατο, ἀλλ’ ἀπλῶϲ εὑρόντοϲ τὸ εὕρεμα.
τὸ δὲ εὖρεϲ, τὸ καμάτῳ καὶ πόνῳ περιγενέϲθαι τινόϲ, τῆϲ τοῦ κάμνοντοϲ γνώμηϲ καὶ προαιρέϲεωϲ ἐϲτὶν ἔλεγχοϲ· τὸ δὲ εὑρεῖν ἁπλῶϲ τῆϲ παραϲχούϲηϲ τύχηϲ, καὶ οὐ τῆϲ τοῦ εὑρόντοϲ 1751 1752 1753 γνώμηϲ ἔργον. ὡϲ οὐκ ἐκ προνοίαϲ κατορθώϲαντοϲ, ἃ διεπράξατο, ἀλλ’ ἀπλῶϲ εὑρόντοϲ τὸ εὕρεμα.
1755
1361 Ἔνθεϲμον: νόμιμον.
1756
1362 Ἔνθου, ῥόφηϲον: παρὰ τὸ ἐντίθεϲθαι τῷ ϲτόματι.
1757
1363 Ἔνθουϲ: τεθεοφορημένοϲ, ἐνθουϲιῶν. ϲυναλοιφὴ δὲ τοῦ
1758 ἔνθεοϲ. Ἀππιανόϲ· ὁ δὲ Σκιπίων καὶ τὸ ϲχῆμα καὶ τὸ βλέμμα διαθεὶϲ ὥϲπερ ἔνθουϲ, ἔφη τὸ δαιμόνιον ἥκειν τὸ ϲύνηθεϲ αὐτῷ καὶ καλεῖ ἐπὶ τοὺϲ πολεμίουϲ. τουτέϲτι θεόληπτοϲ.
1758 ἔνθεοϲ. Ἀππιανόϲ· ὁ δὲ Σκιπίων καὶ τὸ ϲχῆμα καὶ τὸ βλέμμα διαθεὶϲ ὥϲπερ ἔνθουϲ, ἔφη τὸ δαιμόνιον ἥκειν τὸ ϲύνηθεϲ αὐτῷ καὶ καλεῖ ἐπὶ τοὺϲ πολεμίουϲ. τουτέϲτι θεόληπτοϲ.
1759
1364 Ἔνθουϲιᾷ: ὑπὸ ἐνθέου κατέχεται πνεύματοϲ.
1761
1366 Ἐνθουϲιαϲμόϲ: ὅταν ἡ ψυχὴ ὅλη ἐλλάμπηται ὑπὸ τοῦ θεοῦ.
[1367] 1367 Ἐνθουϲιώϲαϲ· Πιϲίδηϲ· καὶ τὰϲ ἀθέϲμουϲ ἡδονὰϲ τοῦ Σαρβάρου ἐνθουϲιώϲαϲ τῇ πυρώϲει τῆϲ μέθηϲ ἐπεξανῆπτον. ἀντὶ τοῦ ἐξανεγειρούϲαϲ, μαινομέναϲ.
1762
1368 Ἔνθ’ οὔτε μίμνειν ἀνέμουϲ, οὔτʼ ἐκπλεῖν ἐᾶ: ἐπὶ
τῶν δυϲχρήϲτοιϲ περιπεϲόντων τοῦτο λέγεται. φηϲὶ δὲ αὐτὸ παρ᾿ Αἰϲχύλῳ ὁ Φιλοκτήτηϲ.
τῶν δυϲχρήϲτοιϲ περιπεϲόντων τοῦτο λέγεται. φηϲὶ δὲ αὐτὸ παρ᾿ Αἰϲχύλῳ ὁ Φιλοκτήτηϲ.
1763
1369 Ἔνθρυπτον: τὸ ἐκ πέμματοϲ, ὅ ἐϲτι πλακοῦϲ. ἢ τὸ ἐνθρυβόμενον βρῶμα. ἔνιοι ταῖϲ τελεταῖϲ αὐτὸ προϲοικειοῦϲι. καὶ Ἀπόλλων δὲ παρ’ Ἀθηναίοιϲ Ἔνθρυπτοϲ.
1764
1370 Ἐνθύμημα: οὕτω λέγονται οἱ ῥητορικοὶ ϲυλλογιϲμοί· ἐν ἐκείνοιϲ γὰρ διὰ μιᾶϲ προτάϲεωϲ δοκεῖ γίνεϲθαι ὁ ϲυλλογιϲμὸϲ τῷ τὴν ἑτέραν γνώριμον οὖϲαν ὑπὸ τῶν δικαϲτῶν ἢ τῶν ἀκροατῶν προϲτίθεϲθαι. οἷον, οὖτοϲ ἄξιόϲ ἐϲτι κολάϲεωϲ· προδότηϲ γάρ ἐϲτι. προϲτίθηϲι γὰρ ὁ δικαϲτὴϲ ὡϲ ἐναργὲϲ τὸ πάντα τὸν προδότην κολάϲεωϲ ἄξιον εἶναι.
ἐφ’ ὧν οὖν μὴ γνώριμόν ἐϲτι τὸ παραλειπόμενον, οὐκέτι ἐπὶ τούτων οἷόν τε τὸν δι’ ἐνθυμήματοϲ γίνεϲθαι ϲυλλογιϲμόν· ὁ γὰρ ϲυλλογιϲμὸϲ ϲὐνθεϲὶν τινα λόγων ἔοικε ϲημαίνειν,
ἐφ’ ὧν οὖν μὴ γνώριμόν ἐϲτι τὸ παραλειπόμενον, οὐκέτι ἐπὶ τούτων οἷόν τε τὸν δι’ ἐνθυμήματοϲ γίνεϲθαι ϲυλλογιϲμόν· ὁ γὰρ ϲυλλογιϲμὸϲ ϲὐνθεϲὶν τινα λόγων ἔοικε ϲημαίνειν,
1765
1371 Ἐνθυμήϲιον: ἄπειρον, ἔννομον.
[1374] 1374 Ἐνθύμιον καὶ Ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου· βραχύ τι μόριον.
1375 Ἐνθυμοῦμ αι: γενικῇ. μή ποτε τῶν κοινῶν βίων ἐνθυμηθείϲ. καὶ αἰτιατικῆ
1774
δέ· εἰ μή τι γε ἄλλο, ἐκεῖνο ἐνθυμούμενοϲ.
[1376] 1376 Ἐνθυμιϲτόν: ὔποπτον.
[1377] 1377 Ἐν Καρὶ τὸν κίνδυνον: ἐπὶ τῶν μιϲθοῦ πωλούντων τὰ
1775
οἰκεῖα δυϲχερῆ. διὰ τὸ τοὺϲ Κᾶραϲ πρώτουϲ ἀνθρώπων μιϲθοῦ ϲτρατεύϲαϲθαι.
εἴρηται οὖν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἐν ἀλλοτρίοιϲ κινδυνευόντων
εἴρηται οὖν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἐν ἀλλοτρίοιϲ κινδυνευόντων
[1378] 1378 Ἐν Καρὸϲ εἴπετο τάξει: ἀντὶ τοῦ ἐμιϲθοφόρου. ἐπειδὴ
1776
πρῶτοι Κᾶρεϲ ἐμιϲθοφόρηϲαν.
[1380] 1380 Ἐν Κλάρῳ: ὅτι ϲύνηθεϲ τοῖϲ παλαιοῖϲ τὸ λέγειν ἐπὶ μὲν τῶν
1778
θεῶν, ὁ ἐν Μελίτῃ, ὁ ἐν Κλάρῳ· ἐπὶ δὲ ἀνθρώπων, ὁ ἐκ Μελίτηϲ, ὁ ἐκ Κλάρου. ὡϲαύτωϲ καὶ ἐπὶ πάϲηϲ πόλεωϲ καὶ χώραϲ.
[1382] 1382 Ἐν λόγῳ: εν τῇ ὑποθέϲει. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἡμεῖϲ γὰρ
1780
ἄνδρεϲ οἱ παρόντεϲ ἐν λόγῳ.
[1383] 1383 Ἐν μετεώρῳ ἦν ἡ ναῦϲ: ἀντὶ τοῦ πελάγιοϲ καὶ μὴ ἐπ᾿
1781
ἀγκυρῶν ἱϲταμένη, ἀλλὰ ἀπέχουϲα τῆϲ γῆϲ.
1384 Ἐν μύρτου κλαδὶ τὸ ξίφοϲ κρατήϲω· ὅ τε Ἁρμόδιοϲ καὶ
1782
Ἀρϲτογείτων μύρτοιϲ ῥίψαντεϲ τὸ ξίφοϲ Ἵππαρχον τὸν τύραννον ἀπέκτειναν.
[1385] 1385 Ἐνόδιον: τὸ ἐπὶ τῆϲ ὁδοῦ. ἐνᾠ διον δὲ τὸ ἐνώτιον·
1783
παρὰ τὸ οἰδεῖν τὰ ὦτα.
1788
1386 Ἐν ὁδῷ ἦϲαν: ἐν ἔργῳ, ἐν ἔργοιϲ, ἐν βίῳ, ἐν πίϲτει.
1789
1387 Ἐν ὅλμῳ ἐκοιμήθη: οἱ μὲν ὅλμον φαϲὶ μαντεῖον, οἱ δὲ τοὺϲ ἐν ὅλμῳ κοιμηθένταϲ μαντικοὺϲ γίνεϲθαι. ὅτι καὶ οἱ τρίποδεϲ τοῦ πόλοϲ ὅλμοι καλοῦνται.
1790
1388 Ἐνόν: δυνατόν· ἢ ἐνυπάρχον. οἱ δὲ οἶα δήπου θυϲίαν
1791 λιτὴν ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ παρόντων προϲαχθεῖϲαν αὐτοῖϲ ἐπαινοῦντεϲ.
1791 λιτὴν ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ παρόντων προϲαχθεῖϲαν αὐτοῖϲ ἐπαινοῦντεϲ.
1792
1389 Ἐννοῶ· αἰτιατικῇ.
1793
1390 Ἐνόπη: πόλεμοϲ. μάχη. Ὅμηροϲ· Τρῶεϲ μὲν κλαγγῇ ἐνοπῇ
1794
Ἰ ἴϲαν, ὄρνιθεϲ ὥϲ. καὶ αὖθιϲ· οἷά περ οὐκ ἐνοπᾶϲ, ἀλλὰ χορῶν ἔναρα, οἷϲ θάλαμον κοϲμεῖτε γαμήλιον.
1795
1391 Ἔνοπτρον: τὸ κάτοπτρον.
1796
1392 Ἐνόρϲαϲ· ἐμβαλών.
1797
1393 Ἔνορχα: ἄρϲενα.
1798
1394 Ἔνοϲ: ὁ ἐνιαυτόϲ.
1799
1395 Ἐνόϲει: ἠρρώϲτει. ὁ δὲ ἔπραττε κακῶϲ, καὶ πᾶϲα ἡ οἰκία
αὐτῷ ἐνόϲει, καὶ τὰ τῆϲ ἐμπορίαϲ ἐπικερδῆ ἥκιϲτα αὐτῷ ἦν.
αὐτῷ ἐνόϲει, καὶ τὰ τῆϲ ἐμπορίαϲ ἐπικερδῆ ἥκιϲτα αὐτῷ ἦν.
1800
1396 Ἐννοϲίγαιοϲ: ὁ κινῶν τὴν γῆν, ϲειϲμοὺϲ ποιῶν.
1801
1397 Ἔνοϲιϲ: ἡ κίνηϲιϲ.
1802
1398 Ἐνοϲίχ θων: ϲείων τὴν γῆν.
1804
1806 1807 1808 1809
1400 Ἔννουϲ: ὁ ϲυνετόϲ. Σοφοκλῆϲ· ἔννουϲ τὰ καινὰ τοῖϲ πάλαι τεκμαίρεται. ἔννουϲ ἀνὴρ διά τῶν φθαϲάντων τὰ παρόντα γινώϲκει. εἰ γὰρ ὁ ὑπὸ Ἀπόλλωνοϲ δοθεὶϲ χρηϲμὸϲ ἠκύρωται, δηλονότι καὶ τὰ
1805
νῦν, ἐμαντεύϲατο ὁ Τειρεϲίαϲ. καὶ αὖθιϲ· ταῦτα δράϲαϲ ὕϲτερον ἔννουϲ ἐγένετο, καὶ ἐϲωφρόνηϲεν.
1806 1807 1808 1809
1401 Ἐ νοφθαλμιϲμῶν: θεαμάτων.
[1402] 1402 Ἐνοχλῷ ϲοι. δοτικῇ. ἐϲτι δὲ καὶ αίτιατικῇ ὁ δὲ ὢκυτάτοιϲ
1811
ἳπποιϲ αὐτὸν ἠνώχλει καὶ ὑπέφευγεν.
[1403] 1403 Ἐνοχοϲ: ὑπαίτιοϲ. Τίμαιοϲ κατὰ τοῦ Ἐφόρου πεποίηται
καταδρομήν, αὐτὸϲ ἄν δυϲὶν ἁμαρτήμαϲιν ἔνοχοϲ, τῷ μὲν ὅτι πικρῶϲ 1813 κατηγορεῖ τῶν πέλαϲ ἐπὶ τούτοιϲ οἷϲ αὐτὸϲ ἔνοχόϲ ἐϲτι, τῷ δὲ ὅτι καθόλου διέφθαρται τῆ ψυχῇ, τοιαύταϲ ἀποφάϲειϲ ἐντιθέμενοϲ τοῖϲ ὑπομνήμαϲι.
καταδρομήν, αὐτὸϲ ἄν δυϲὶν ἁμαρτήμαϲιν ἔνοχοϲ, τῷ μὲν ὅτι πικρῶϲ 1813 κατηγορεῖ τῶν πέλαϲ ἐπὶ τούτοιϲ οἷϲ αὐτὸϲ ἔνοχόϲ ἐϲτι, τῷ δὲ ὅτι καθόλου διέφθαρται τῆ ψυχῇ, τοιαύταϲ ἀποφάϲειϲ ἐντιθέμενοϲ τοῖϲ ὑπομνήμαϲι.
[1404] 1404 Ἐνώδιον: τὸ ἐνώτιον. παρὰ τὸ οἰδεῖν τὰ ὦτα.
[1406] 1406 Ἐνωμόρξατο: ἀπεμάξατο, ἀπεψήϲατο.
[1407] 1407 Ἐνωμοτάρχηϲ: τάξεώϲ τινοϲ ϲτρατιωτικῆϲ ἄρχων παρὰ Λακεδαιμονίοιϲ.
[1409] 1409 Ἐνωμοτία: ἡ ἀνταρϲία.
[1411] 1411 Ἐνωμότωϲ: ἐπιρρηματικῶϲ ὁμοίωϲ.
[1412] 1412 Ἐνών: ἐνυπάρχων. παρήγγειλε μὴ ἄρα πού τιϲ ἀπὸ τῆϲ ἄλληϲ
1823
ϲτρατείαϲ ἐνὼν ἐπηρεάζοι αὐτοῖϲ.
[1413] 1413 Ἐνωπή: ἡ πρόϲοψιϲ.
[1415] 1415 Ἐνώ πιον καὶ Ἐνώπιοϲ καὶ Ἐνωπίωϲ: ἔμπροϲθεν.
[1416] 1416 Ἐνωρμίϲθη: προϲωρμίϲθη.
1418 Ἔνωϲιϲ: διεϲτώτων πραγμάτων κοινωνικὴ ϲυνδρομή. κατὰ δέκα δὲ τρόπουϲ εἴρηται παρὰ τῇ θείᾳ γραφῇ. ἕνωϲιϲ δὲ εἴρηται διὰ τὸ εἰϲ ἕν ϲυνωθεῖϲθαι τὰ πράγματα. γίνεται δὲ κατὰ δέκα τρόπουϲ. κατ’ οὐϲίαν, ὡϲ ἐπὶ τῶν ὑποϲτάϲεων, τουτέϲτι τῶν ἀτόμων. καθ’ ὑπόϲταϲιν, ὡϲ ἐπὶ ψυχῆϲ καὶ ϲώματοϲ. κατὰ ϲχέϲιν, ὡϲ ἐπὶ τῶν γνωμῶν, ὡϲ εἰϲ ἓν θέλημα. κατὰ παράθεϲιν, ὡϲ ἐπὶ τῶν ϲανίδων. κατὰ ἁρμονίαν, ὡϲ ἐπὶ τῶν λίθων. κατὰ κρᾶϲιν, ὡϲ ἐπὶ τῶν ὑγρῶν, οἴνου καὶ ὕδατοϲ. κατὰ φύρϲιν, ὡϲ ἐπὶ τῶν ξηρῶν καὶ ὑγρῶν, ἀλεύρου καὶ ὕδατοϲ. κατά ϲύγχυϲιν, ὣϲ ἐπὶ τῶν τηκτῶν, κηροῦ καὶ πίϲϲηϲ. κατὰ ϲωρείαν, ὡϲ ἐπὶ τῶν ξηρῶν, ϲίτου καὶ κριθῆϲ. κατὰ ϲυναλοιφήν,
ὡϲ ἐπὶ τῶν ἀποϲπωμένων καὶ αὖθιϲ ἀποκαθιϲταμένων, οἷον λαμπάδοϲ πυρὸϲ προερχομένηϲ, καὶ πάλιν ἀποκαθιϲταμένηϲ.
ὡϲ ἐπὶ τῶν ἀποϲπωμένων καὶ αὖθιϲ ἀποκαθιϲταμένων, οἷον λαμπάδοϲ πυρὸϲ προερχομένηϲ, καὶ πάλιν ἀποκαθιϲταμένηϲ.
1835
1420 Ἐνωτίζω· αἰτιατικῇ. τὸ ἀκούω. καὶ Ἐνώτιϲαι, ἄκουϲον,
1836 εἴϲω τῶν ὢτων γενέϲθαι ποίηϲον. Ἐνώτιϲε δὲ τὰ νῶτα περιεϲκέπαϲεν.
1836 εἴϲω τῶν ὢτων γενέϲθαι ποίηϲον. Ἐνώτιϲε δὲ τὰ νῶτα περιεϲκέπαϲεν.
1837
1421 Ἐν παντὶ μύθῳ καὶ τὸ Δαιδάλου μύϲοϲ· Παϲιφάην φαϲὶν ἐραϲθεῖϲαν ταύρου Δαίδαλον ἱκετεῦϲαι ποιῆϲαι ξυλίνην βοῦν καὶ καταϲκεάϲαντα αὐτὴν ἐνθεῖναι· ἤν ἐπιβαίνων ὡϲ βοῦν ὁ ταῦροϲ ἐγκύμονα
ἐποίηϲεν. ἐξ ἧϲ ἐγεννήθη ὁ Μινώταυροϲ. Μίνωϲ δὲ διά τιναϲ αἰτίαϲ ὀργιζόμενοϲ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ ἑπτὰ παρθένουϲ καὶ ἴϲουϲ νέουϲ ἐξ αὐτῶν ἐδαϲμολογεῖτο· οἳ παρεβάλλοντο τῷ θηρίῳ. εἰϲ Δαίδαλον οὖν ἀρχηγὸν τούτων τῶν κακῶν καὶ αἴτιον γενόμενον καὶ μυϲαχθέντα ἐξηνέχθη εἰϲ παροιμίαν.
ἐποίηϲεν. ἐξ ἧϲ ἐγεννήθη ὁ Μινώταυροϲ. Μίνωϲ δὲ διά τιναϲ αἰτίαϲ ὀργιζόμενοϲ τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ ἑπτὰ παρθένουϲ καὶ ἴϲουϲ νέουϲ ἐξ αὐτῶν ἐδαϲμολογεῖτο· οἳ παρεβάλλοντο τῷ θηρίῳ. εἰϲ Δαίδαλον οὖν ἀρχηγὸν τούτων τῶν κακῶν καὶ αἴτιον γενόμενον καὶ μυϲαχθέντα ἐξηνέχθη εἰϲ παροιμίαν.
1841
1423 Ἐν παρενθήκηϲ μέρει: ἐν περιϲϲείαϲ μέρει.
[1425] 1425 Ἐν πέντε κριτῶν γόναϲι: παρ᾿ ὅϲον τὸ παλαιὸν ε΄ κριταὶ
1847
ἔκρινον τοὺϲ κωμικούϲ, ὡϲ φηϲὶν Ἐπίχαρμοϲ. ϲύγκειται δὲ παρʼ
Ὁμήρῳ, θεῶν ἐν γούναϲι κεῖται. ἐπειδὴ οἱ κριταὶ ἐν τοῖϲ γόναϲιν εἶνον, νῦν εἰϲ γραμματεῖα ἐγγράφεται.
Ὁμήρῳ, θεῶν ἐν γούναϲι κεῖται. ἐπειδὴ οἱ κριταὶ ἐν τοῖϲ γόναϲιν εἶνον, νῦν εἰϲ γραμματεῖα ἐγγράφεται.
[1426] 1426 Ἐν πίθῳ τὴν κεραμίαν μανθάνειν: παροιμία ἐπὶ τῶν τὰϲ
1848
πρώταϲ μὲν μαθήϲειϲ ὑπερβαινόντων, ἁπτομένων δὲ τῶν μειζόνων. τουτέϲτι τῶν παριέντων τὰϲ πρώταϲ μαθήϲειϲ καὶ ἐφιεμένων τῶν τε
λευταίων.
λευταίων.
[1427] 1427 Ἐν προϲχήματι: ἐν ὑποκρίϲει.
[1428] 1428 Ἐν Πυθίῳ κρεῖττον ἦν ἀποπατῆϲαι: οἷον κινδυνεῦϲαι.
1850
καταφρονούντων γάρ τινων Ἀπόλλωνοϲ καὶ ἐν τῷ τεμένει αὐτοῦ ἀποπατούντων Πειϲίϲτρατοϲ ἔγραψε νόμον, τὸν ἁλόντα ἐπὶ τούτῳ
θνήϲκειν. καταγελώντων δὲ τοῦ γράμματοϲ καὶ πλειόνων μᾶλλον τοῦτο ποιούντων ἔϲτηϲε φύλακαϲ. ληφθέντοϲ δέ τινοϲ ἐκέλευϲε δήϲανταϲ αὐτὸν παρὰ τὴν ὁδὸν μαϲτιγοῦν, κηρύϲϲονταϲ· ὅδ’ ἁνὴρ κολαϲθεὶϲ ἀποθανεῖται, ὅτι ὀλιγωρεῖ τοῦ γράμματοϲ. κτανθέντοϲ δέ, οὕτω ἐνέδυ τὸ γενόμενον τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ, ὥϲτε ἔτι νῦν τοὺϲ κακοπαθοῦνταϲ ἢ
τιμωρίαιϲ ἐνεχομένουϲ διά τινα αὐτῶν πλημμέλειαν ἐπιλέγειν· ἐν Πυθἰῳ κρεῖττον ἦν αὐτὸν ἀποπατῆϲαι.
θνήϲκειν. καταγελώντων δὲ τοῦ γράμματοϲ καὶ πλειόνων μᾶλλον τοῦτο ποιούντων ἔϲτηϲε φύλακαϲ. ληφθέντοϲ δέ τινοϲ ἐκέλευϲε δήϲανταϲ αὐτὸν παρὰ τὴν ὁδὸν μαϲτιγοῦν, κηρύϲϲονταϲ· ὅδ’ ἁνὴρ κολαϲθεὶϲ ἀποθανεῖται, ὅτι ὀλιγωρεῖ τοῦ γράμματοϲ. κτανθέντοϲ δέ, οὕτω ἐνέδυ τὸ γενόμενον τοῖϲ Ἀθηναίοιϲ, ὥϲτε ἔτι νῦν τοὺϲ κακοπαθοῦνταϲ ἢ
τιμωρίαιϲ ἐνεχομένουϲ διά τινα αὐτῶν πλημμέλειαν ἐπιλέγειν· ἐν Πυθἰῳ κρεῖττον ἦν αὐτὸν ἀποπατῆϲαι.
[1429] 1429 Ἐν πυρὶ βέβηκαϲ: τοῦτο ἐπιλέγειν χρὴ τοῖϲ ἐν ἐπιϲφαλέϲι
1851
καὶ ἐπικινδύνοιϲ πράγμαϲιν ἐμφιλοχωρεῖν ἐθέλουϲι. καὶ ὅτι χρὴ τὸν ἐν πυρὶ ταχέωϲ ἐκβαίνειν.
1430 Ἐνράϲϲει: ὁρμητικῶϲ ἐφορμᾷ. Ἰώϲηποϲ· ὁ δὲ Σαμψὼν ἐνράϲϲει
1852
ταῖϲ πύλαιϲ αὐταῖϲ καὶ φλιαῖϲ καὶ μοχλοῖϲ, ὅϲη τε ἄλλη περὶ αὐταῖϲ ἦν ξύλωϲιϲ.
[1431] 1431 Ἐνϲείει τὴν ἳππον αὐτοῖϲ: ἀντὶ τοῦ ἐπιτίθηϲιν. ἐπάραϲ
1853
ἐνϲείει τὴν ἵππον αὐτοῖϲ ἀθρόαν.
1432 Ἐνϲειϲθείϲ: ἐντιναχθείϲ. ὁ δὲ Σαμψὼν ἐνϲειϲθεὶϲ τοῖϲ κίοϲιν
1854
ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον.
[1433] 1433 Ἐνϲημαινόμενοϲ: ἀντὶ τοῦ ἐνδεικνύμενοϲ, καὶ ἐμφαίνων.
[1434] 1434 Ἐν Σιναῖ: Ἐβραϊκόν.
1861
1436 Ἐνϲκειρωθείϲ: ἐμπαγείϲ· ϲκείρωμα γὰρ τὸ ἀνίατον πάθοϲ.
1862
1437 Ἐνϲκήπτω· δοτικῇ.
1863
1438 Ἐν ϲκότω ὀρχεῖϲθαι: ἐπὶ τῶν ἀμάρτυρα μοχθούντων, ὧν τὸ ἔργον ἀφανέϲ.
1867
1440 Ἐνϲταϲιϲ κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆϲ αἱρεθεῖϲαν ἔνϲταϲιν τῆϲ ζωῆϲ. τουτέϲτιν καὶ πᾶϲαν ἔνϲταϲιν θάμνου καὶ πᾶϲαν πέτραϲ προϲβολὴν διερευνηϲάμενοι. ἔνϲταϲιν οὖν τὴν ϲυνηρεφῆ ἔκφυϲιν καὶ πυκνὴν τῶν
θἀμνων λέγει.
θἀμνων λέγει.
1868
1441 Ἐνϲτάτηϲ: ὁ κατὰ πάντα ἐνιϲτάμενοϲ, ἰδικῶϲ δὲ ἐπὶ τῆϲ κρίϲεωϲ, οἷον ἀντίδικοϲ· κυρίωϲ δὲ ἐνϲτάτηϲ λέγεται, ὁ ἐν τῇ ὁδῷ ἀντιϲτήκων τινί, ὡϲ εἰ λέγοι τιϲ τὸν Οἰδίποδα τοῦ Λαῖου ἐνϲτάτην γεγενημένον.
1869
καὶ Αἰλιανὸϲ ἐν τῶ Περὶ θείων ἐναργειῶν φηϲί· κατά
τινα χρηϲμὸν βουληθεὶϲ ἰλεώϲαϲθαι τὸν τῷ οἴκῳ αὐτῷ γεγενημένον ἐνϲτάτην δαίμονα. καὶ αὐθιϲ· πικρότατοϲ αὐτοῖϲ ἐνϲτάτηϲ ἦν.
τινα χρηϲμὸν βουληθεὶϲ ἰλεώϲαϲθαι τὸν τῷ οἴκῳ αὐτῷ γεγενημένον ἐνϲτάτην δαίμονα. καὶ αὐθιϲ· πικρότατοϲ αὐτοῖϲ ἐνϲτάτηϲ ἦν.
[1442] 1442 Ἐνϲτατικόϲ· ὁ δὲ Ἰϲίδωροϲ ἐνϲτατικὸϲ ὢν ἀήττητοϲ ἔμενεν. ἀντὶ τοῦ ἔνϲταϲιν πρόϲ τινα ποιούμενοϲ.
1871
1444 Ἐνϲτομιϲμάτων· ἔπραϲϲε δὲ ταῦτα ὁ βαϲιλεὺϲ χρῄζων ἐνϲτομιϲμάτων τῇ ἀρετῇ τῶν Ἰουδαίων ἀδελφῶν εἰϲ φιλίαϲ κτήϲαϲθαι.
1872
1445 Ἐνϲτροβιλήϲαϲ: ἀντὶ τοῦ ϲυντρίψαϲ.
1873
1446 Ἐντακείϲ: ἐμφυείϲ.
1874
1447 Ἔνταϲιϲ: ἡ ἐπίταϲιϲ. καθ’ ὅϲον ἡ τοῦ βίου ἔνταϲιϲ ἐπεδέχετο
κυνικωτέρα προελθοῦϲα καὶ φύϲει καὶ ἐπιτηδεύϲει.
κυνικωτέρα προελθοῦϲα καὶ φύϲει καὶ ἐπιτηδεύϲει.
1875
1448 Ἔνταξίϲ ἐϲτιν, ἐπειδάν τιϲ προαιρῆται τοὺϲ ψιλοὺϲ εἰϲ τὰ διαϲτήματα τῆϲ φάλαγγοϲ ἐντάϲϲειν, ἄνδρα παρ᾿ ἄνδρα. ἔνιοι δὲ τοῦτο καὶ παρένταξιν ὀνομάζουϲιν.
1450 Ἔντεα: οὐ πάντα τὰ ὅπλα, ἀλλ’ ἀϲπὶϲ καὶ περικεφαλαία· τὰ
1881
δὲ δόρατα κατ’ ἐπικράτειαν.
[1451] 1451 Ἐντε θηλόντων: θαλλόντων.
[1452] 1452 Ἐντε θρίωται: ἐνεϲκεύαϲται. ἀπὸ τῶν θρίων. ἢ τὸ ἐντετυλίχθαι
1883
λέγεται ἐντεθριῶϲθαι ἀπὸ τοῦ ϲκευάϲματοϲ, ὃ ἐν τοῖϲ, φύλλοιϲ τῆϲ ϲυκῆϲ εἱλεῖται ἃ λέγεται θρία.
λέγεται ἐντεθριῶϲθαι ἀπὸ τοῦ ϲκευάϲματοϲ, ὃ ἐν τοῖϲ, φύλλοιϲ τῆϲ ϲυκῆϲ εἱλεῖται ἃ λέγεται θρία.
[1453] 1453 Ἐντελέϲτερον: τελειότερον.
[1454] 1454 Ἐντελέχεια: ἡ τελειότηϲ καὶ τὸ εἶδοϲ τοῦ ὑποκειμένου· τουτ
1885
έϲτι, τὸ εἶδοϲ τὸ ἐπιγινόμενον ἐκ τῆϲ τοιᾶϲδε ϲυνθέϲεωϲ τῶν ϲτοιχείων
τῇ ὕλη· ἤτοι τὸ ἀχώριϲτον εἶδοϲ τοῦ ϲώματοϲ. καὶ γὰρ ἐντελέχειά ἐϲτι τὸ εἶδοϲ καὶ ἡ τελειότηϲ τοῦ ϲώματοϲ. λέγεται δὲ ἐντελέχεια τὸ κεχωριϲμένον τοῦ ϲώματοϲ, ὡϲ ὁ πλωτὴρ τοῦ πλοίου. ἥτιϲ ἐντελέχεια ἔξωθέν τε οὖϲα τάττει καὶ διακοϲμεῖ καὶ τελειοῖ τὸ ὑποκείμενον. ὅταν οὖν ἐντελέχειαν λέγῃ τὴν ἄλογον καὶ φυϲικὴν ψυχήν,
τὸ ἀχώριϲτον εἶδοϲ τῆϲ ἐντελεχείαϲ λέγει· ὅταν δὲ τὴν λογικὴν ψυχὴν ἐντελέχειαν λέγῃ, τὸ κεχωριϲμένον. ὅτι ἐντελέχειά ἐϲτι τὸ εἶδοϲ παρὰ τὸ ἓν καὶ τὸ τέλειον καὶ τὸ ϲυνέχον. καὶ γὰρ ἐνώϲεώϲ ἐϲτι τῇ ὕλῃ τὸ εἶδοϲ αἴτιον καὶ τελειώϲεωϲ· ἐπεὶ καὶ τελειότηϲ ἐϲτὶ τοῦ ὑποκειμένου καὶ ϲυνέχει αὐτό. ἀπὸ γὰρ τῆϲ οἰκείαϲ ἐντελεχείαϲ μάλιϲτα
ἔκαϲτον, ὅ ἐϲτι, καὶ κατ᾿ ἐκεῖνο λέγεται· ἐπεὶ καὶ ὁ ἀνδριὰϲ αὐτὸ τοῦτο ἀνδριὰϲ λέγεται καὶ οὐ χαλκόϲ. ἐντελέχειαν λέγει ὁ Πορφύριοϲ τὴν ψυχήν, ὁ κατὰ Χριϲτιανῶν γράψαϲ Τύριοϲ φιλόϲοφοϲ.
τῇ ὕλη· ἤτοι τὸ ἀχώριϲτον εἶδοϲ τοῦ ϲώματοϲ. καὶ γὰρ ἐντελέχειά ἐϲτι τὸ εἶδοϲ καὶ ἡ τελειότηϲ τοῦ ϲώματοϲ. λέγεται δὲ ἐντελέχεια τὸ κεχωριϲμένον τοῦ ϲώματοϲ, ὡϲ ὁ πλωτὴρ τοῦ πλοίου. ἥτιϲ ἐντελέχεια ἔξωθέν τε οὖϲα τάττει καὶ διακοϲμεῖ καὶ τελειοῖ τὸ ὑποκείμενον. ὅταν οὖν ἐντελέχειαν λέγῃ τὴν ἄλογον καὶ φυϲικὴν ψυχήν,
τὸ ἀχώριϲτον εἶδοϲ τῆϲ ἐντελεχείαϲ λέγει· ὅταν δὲ τὴν λογικὴν ψυχὴν ἐντελέχειαν λέγῃ, τὸ κεχωριϲμένον. ὅτι ἐντελέχειά ἐϲτι τὸ εἶδοϲ παρὰ τὸ ἓν καὶ τὸ τέλειον καὶ τὸ ϲυνέχον. καὶ γὰρ ἐνώϲεώϲ ἐϲτι τῇ ὕλῃ τὸ εἶδοϲ αἴτιον καὶ τελειώϲεωϲ· ἐπεὶ καὶ τελειότηϲ ἐϲτὶ τοῦ ὑποκειμένου καὶ ϲυνέχει αὐτό. ἀπὸ γὰρ τῆϲ οἰκείαϲ ἐντελεχείαϲ μάλιϲτα
ἔκαϲτον, ὅ ἐϲτι, καὶ κατ᾿ ἐκεῖνο λέγεται· ἐπεὶ καὶ ὁ ἀνδριὰϲ αὐτὸ τοῦτο ἀνδριὰϲ λέγεται καὶ οὐ χαλκόϲ. ἐντελέχειαν λέγει ὁ Πορφύριοϲ τὴν ψυχήν, ὁ κατὰ Χριϲτιανῶν γράψαϲ Τύριοϲ φιλόϲοφοϲ.
[1455] 1455 Ἐν τέ λει: ἐν ἀρχῇ.
[1457] 1457 Ἐντελήϲ: ὅϲτιϲ οἴεται ἄνευ φύϲεωϲ ἐντελὴϲ ἔϲεϲθαι, ἀτελὴϲ καὶ ἀπέραντοϲ τόϲῳ μᾶλλον, ὅϲῳ πλείονα ἔξιν ἔχει, διατελέϲει. ἀντὶ
τοῦ τέλειοϲ. ἐντελῆ ϲτρατόπεδα ἐκάθητο δύο Ῥωμαϊκά.
τοῦ τέλειοϲ. ἐντελῆ ϲτρατόπεδα ἐκάθητο δύο Ῥωμαϊκά.
[1458] 1458 Ἐντέ λλομαι· δοτικῇ.
[1459] 1459 Ἐντελόμιϲθοϲ. ὁ δὲ ἔπλεε νηῖ οἰκείᾳ ναύταϲ ἔχων ἐντελομίϲθουϲ,
1890
οἴκοθεν Κρῆταϲ. τουτέϲτιν ἐντελῶϲ μεμιϲθωμένουϲ.
1896
1460 Ἐντεριώνη: ὁ φλοιὸϲ τοῦ δένδρου.
1897
1461 Ἔντερον: ἕτερον, καὶ οὐχ ὅμοιον. ἢ παρὰ τὸ ἐντὸϲ ῥεῖν.
1898
1462 Ἐντερόνεια· τὰ ἐγκοίλια, τὰ ἀπὸ τῆϲ τρόπιδοϲ ἀνερχόμενα ξύλα, ἐντερόνεια καλεῖται· οἱ δὲ τὸ τῶν νεῶν ἔδαφοϲ· οἱ δὲ τὰ ἐγκοίλια. βέλτιον δὲ τὴν τῶν ἐγκοιλίων ὕλην λέγειν. Ἡρωδιανὸϲ ϲυϲτέλλει
καὶ προπαροξύνει. οὖ δὲ τὴν ἐντεριώνην Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲίν, ὅπερ ἐϲτὶ τὸ μεϲαίτατον τῆϲ νεώϲ· ὅ ἐϲτι ϲυνεκτικώτατον, ἥτιϲ ἐϲτὶ τρόπιϲ. καλεῖται δὲ καὶ μήτρα. φηϲὶ δὲ ὁ κωμικόϲ, ὅτι εἰϲ τὰϲ τριἥρειϲ ἡ θεὸϲ ἐντερόνειαν ἔπεμψεν.
καὶ προπαροξύνει. οὖ δὲ τὴν ἐντεριώνην Ἀριϲτοφάνηϲ φηϲίν, ὅπερ ἐϲτὶ τὸ μεϲαίτατον τῆϲ νεώϲ· ὅ ἐϲτι ϲυνεκτικώτατον, ἥτιϲ ἐϲτὶ τρόπιϲ. καλεῖται δὲ καὶ μήτρα. φηϲὶ δὲ ὁ κωμικόϲ, ὅτι εἰϲ τὰϲ τριἥρειϲ ἡ θεὸϲ ἐντερόνειαν ἔπεμψεν.
1899
1463 Ἐντετευτλανωμένηϲ: μετὰ τεύτλων ἑψηθείϲηϲ· μετὰ γὰρ
τεύτλων ἤϲθιον τὰϲ ἐγχέλυϲ. λέγονται γὰρ τεύτλοιϲ ϲυνεψόμεναι ἥδιϲται εἶναι. Ἀριϲτοφάνηϲ· μηδὲ γὰρ θανών ποτε ϲοῦ χωριϲθείην ἐντετευτλανωμένηϲ.
τεύτλων ἤϲθιον τὰϲ ἐγχέλυϲ. λέγονται γὰρ τεύτλοιϲ ϲυνεψόμεναι ἥδιϲται εἶναι. Ἀριϲτοφάνηϲ· μηδὲ γὰρ θανών ποτε ϲοῦ χωριϲθείην ἐντετευτλανωμένηϲ.
1901
1465 Ἐντέτικε.
1902
1466 Ἐντετριμμένη: ἀντὶ τοῦ ϲμηχθεῖϲα. ἢ εἰδυῖα. ὅπωϲ ἐντετρμμέη καννπηφορῆϲ. τὰ κανίϲκια ἔχουϲα. πολλοὺϲ δὴ θυλάκουϲ κάτω ϲτρέψαϲα ἐμούϲ. ἀντὶ τοῦ κλέψαϲα.
1903
1467 Ἐντεῦθεν: ἐκ τούτου.
1904
1468 Ἔντευξιϲ: ἐντυχία. φηϲὶν ὁ Ἀριϲτοτέληϲ, ὡϲ ἔϲτιν ἡ διαλεκτικὴ
1905
φιλοϲοφία πρὸϲ γυμναϲίαν, καὶ πρὸϲ τὰϲ κατὰ φιλοϲοφίαν ἐντεύξειϲ. περὶ γυμναϲίαϲ προεγράφη ἐν τῷ γ ϲτοιχείῳ· ἐνταῦθα δὲ περὶ ἐντεύξεωϲ. ἐντεύξειϲ λέγει τὰϲ πρὸϲ τοὺϲ πολλοὺϲ ϲυνουϲίαϲ, οἷϲ δεῖ μὲν ἐντυγχάνειν κοινωνικούϲ τε ὄνταϲ καὶ φιλανθρώπουϲ, καὶ
ἐτυγχάειν ὠφελίμωϲ. διὰ μὲν οὖν ἀληθῶν καὶ ἀποδεικτικῶν οὐχ ὁν τε κοινολογεῖϲθαι πρὸϲ αὐτούϲ· οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν τῶν τοιούτω ϲυνιέναι δύνανται· ἀλλ’ οὐδὲ μανθάνειν ὑπομένουϲι. διὸ οὐδὲ ὡφελεῖϲθαι δύναιντ' ἂν διά τινοϲ τῶν τοιούτων, ὡν γε τὴν ἀρχὴν μηδὲ ϲυνιέναι δύνανται. εἰ δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων τε καὶ δοκούντων
καὶ αὐτοῖϲ ἐκείνοιϲ τὰϲ πρὸϲ αὐτοὺϲ ϲυνουϲίαϲ ποιούμεθα, παρακολουο· θοῖέν τε ἂν τοῖϲ λεγομένοιϲ καὶ ῥᾳδίωϲ μεταβιβάζοιντο διὰ τῶν τοιούντῶν λόγων, εἴ τι μὴ εἶεν ὀρθῶϲ τιθέμενοι. τῷ γὰρ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν 1906 1907 1908 1909 ἡγουμένῳ καὶ δουλεύοντι ταύτῃ ἂν μέν τιϲ διὰ τοῦ λέγειν τὴν ἡδονὴν γέεϲι εἰϲ φύϲιν αἰϲθητὴν εἶναι, τὴν δὲ τοιαύτην φύϲιν μὴ δύναϲθαι ἀγαθὸν εἶναι τῷ τὴν γένεϲιν ἀτελῆ εἶναι, μηδὲν δὲ ἀγαθὸν ἀτελέϲ, ἄν δὴ διὰ τοῦτό τιϲ δεικνύναι θέλῃ τῷ τοιούτῳ ὅτι μή ἐϲτιν ἡ ἡδονὴ
ἀγαθόν, οὐδὲν ἂν πλέον ποιοῖτο τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν εἰδέναι τί ποτέ ἐϲτὶ τὸ λεγόμενον. ἂν δὲ ἀπὸ τῶν κοινῶν τε καὶ ἐνδόξων ὁρμώμενοϲ ἐξετάζῃ αὐτὸν εἰ μὴ δοκεῖ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺϲ ποιεῖν, ὥϲπερ καὶ τὸ λευκὸν λευκοὺϲ καὶ τὸ θερμὸν θερμούϲ καὶ τότε τοῦ τεθέντοϲ προαέρηται, εἰ ἡδονὴ δοκεῖ αὐτῷ ἀγαθοὺϲ ποιεῖν, λήψεται μὲν ὅτι
μὴ ποιεῖ· ἐναργὲϲ γὰρ τοῦτο· ϲυνάξει δὲ ὅτι μὴ ἀγαθὸν ἢ ἡδονὴ ἐκ τῶν ἐκείνου δοξῶν τε καὶ ἀποκρίϲεων. διὸ καὶ μεταπείϲειεν ἂν αὐτόν· εἴκει γάρ πωκ πᾶϲ τῷ ὑπ’ αὐτοῦ τεθέντι.
ἐτυγχάειν ὠφελίμωϲ. διὰ μὲν οὖν ἀληθῶν καὶ ἀποδεικτικῶν οὐχ ὁν τε κοινολογεῖϲθαι πρὸϲ αὐτούϲ· οὐδὲ γὰρ τὴν ἀρχὴν τῶν τοιούτω ϲυνιέναι δύνανται· ἀλλ’ οὐδὲ μανθάνειν ὑπομένουϲι. διὸ οὐδὲ ὡφελεῖϲθαι δύναιντ' ἂν διά τινοϲ τῶν τοιούτων, ὡν γε τὴν ἀρχὴν μηδὲ ϲυνιέναι δύνανται. εἰ δὲ διὰ τῶν ἐνδόξων τε καὶ δοκούντων
καὶ αὐτοῖϲ ἐκείνοιϲ τὰϲ πρὸϲ αὐτοὺϲ ϲυνουϲίαϲ ποιούμεθα, παρακολουο· θοῖέν τε ἂν τοῖϲ λεγομένοιϲ καὶ ῥᾳδίωϲ μεταβιβάζοιντο διὰ τῶν τοιούντῶν λόγων, εἴ τι μὴ εἶεν ὀρθῶϲ τιθέμενοι. τῷ γὰρ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν 1906 1907 1908 1909 ἡγουμένῳ καὶ δουλεύοντι ταύτῃ ἂν μέν τιϲ διὰ τοῦ λέγειν τὴν ἡδονὴν γέεϲι εἰϲ φύϲιν αἰϲθητὴν εἶναι, τὴν δὲ τοιαύτην φύϲιν μὴ δύναϲθαι ἀγαθὸν εἶναι τῷ τὴν γένεϲιν ἀτελῆ εἶναι, μηδὲν δὲ ἀγαθὸν ἀτελέϲ, ἄν δὴ διὰ τοῦτό τιϲ δεικνύναι θέλῃ τῷ τοιούτῳ ὅτι μή ἐϲτιν ἡ ἡδονὴ
ἀγαθόν, οὐδὲν ἂν πλέον ποιοῖτο τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν εἰδέναι τί ποτέ ἐϲτὶ τὸ λεγόμενον. ἂν δὲ ἀπὸ τῶν κοινῶν τε καὶ ἐνδόξων ὁρμώμενοϲ ἐξετάζῃ αὐτὸν εἰ μὴ δοκεῖ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν ἀγαθοὺϲ ποιεῖν, ὥϲπερ καὶ τὸ λευκὸν λευκοὺϲ καὶ τὸ θερμὸν θερμούϲ καὶ τότε τοῦ τεθέντοϲ προαέρηται, εἰ ἡδονὴ δοκεῖ αὐτῷ ἀγαθοὺϲ ποιεῖν, λήψεται μὲν ὅτι
μὴ ποιεῖ· ἐναργὲϲ γὰρ τοῦτο· ϲυνάξει δὲ ὅτι μὴ ἀγαθὸν ἢ ἡδονὴ ἐκ τῶν ἐκείνου δοξῶν τε καὶ ἀποκρίϲεων. διὸ καὶ μεταπείϲειεν ἂν αὐτόν· εἴκει γάρ πωκ πᾶϲ τῷ ὑπ’ αὐτοῦ τεθέντι.
[1469] 1469 Ἐντευξόμενοϲ: διαλεχθηϲόμενοϲ.
[1472] 1472 ξΕντήκων: ἐμβάλλων, ἐνιείϲ. καὶ αὐτοῦ τῷ ϲτόματι ἐντήκων
1914
χρυϲὸν καὶ ταῖϲ ἀκοαῖϲ ἄργυρον καὶ ἐϲ τὰϲ δίναϲ ἐγχέων τῆϲ ὕληϲ αὐτῆϲ ἀποκτεῖναι.
[1473] 1473 Ἐντήξαϲ: ἀντὶ τοῦ ἐμβαλών, ἐμφυτεύϲαϲ, διδάξαϲ. καὶ ἐντήξαϲ
1915
αὐτῶν ταῖϲ ψυχαῖϲ ἰϲχὺν λόγων ἄμαχον καὶ ϲειρῆνα εὐγλωττίαϲ ἐφολτ κοτάτην.
αὐτῶν ταῖϲ ψυχαῖϲ ἰϲχὺν λόγων ἄμαχον καὶ ϲειρῆνα εὐγλωττίαϲ ἐφολτ κοτάτην.
[1474] 1474 Ἐντομίαϲ: ὁ εὐνοῦχοϲ. Θλαδίαϲ δὲ δ τεθλαϲμένοϲ.
[1475] 1475 Εντομίδαι: οἱ τοῖϲ ϲώμαϲιν ἐντεμνόμενοι. τοιαῦτα είώθαϲι
1917
ποιεῖ ἐπὶ τοῖϲ νεκροῖϲ. ὅτι τοῖϲ νεκροῖϲ τὰ ἔντομα ἔθυον τῶν τε
τραπόδω ὡϲ ἄγονα, γὰ δὲ ἔνορχα τοῖϲ θεοῖϲ. οἷον ϲφήξ, μέλιτται· οὕτε ἀναπνεῖ οὕτε πνεύμονα ἔχει.
τραπόδω ὡϲ ἄγονα, γὰ δὲ ἔνορχα τοῖϲ θεοῖϲ. οἷον ϲφήξ, μέλιτται· οὕτε ἀναπνεῖ οὕτε πνεύμονα ἔχει.
1922
1476 Ἐντομίϲ: ἡ ἐγχάραξιϲ. ἡ γενικὴ ἐντομίδοϲ.
1923
1477 Ἔντονοϲ: ἰϲχυρά.
1924
1478 Ἐντοπίζω.
1925
1479 Ἐντόϲ: οἱ λογιϲμοὶ καὶ αἱ ἐνθυμήϲειϲ καὶ πάντα τὰ τῆϲ ψυχῆϲ κιγήματα. Δαβίδ· καὶ πάντα τὰ ἐντόϲ μου.
1926
1480 Ἐντὁϲ καὶ Ἐκιὸϲ γενικῇ.
1927
1481 Ἐντὸϲ ἑβδόμηϲ: Ἀθήνηϲιν ἀπείρητο ἐντὸϲ ἑβδόμηϲ ϲτρατιὰν ἐξάγειν.
1928
1482 Ἐν τῷ μέρει τιϲ καὶ τὸ πῦρ ϲκαλευϲάτω: παροιμία ἐπὶ
1929
τῶν εἰϲ κοινὸν μὴ τὰ ἴϲα παρεχομένων. πλείονα δῶρα δοὺϲ καὶ
ἀντιλαβὼν ἐν τῷ μέρει.
ἀντιλαβὼν ἐν τῷ μέρει.
1930
1483 Ἐν τῷ μέρει: ἀντὶ τοῦ κατά τι μέροϲ διαδεχόμενοϲ ἕτεροϲ τὸν ἕτερον. καὶ αὖθιϲ· ἰδὼν κἀκεῖνοϲ (ἐν μέρει γάρ ἡλώκει γαμεῖν ἔμελλεν.
1931
1484 Ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν ἢδιϲτοϲ βίοϲ: Σοφοκλῆϲ. ἐν
τῷ μὴ ἀντιλαμβάνεϲθαι τῶν κακῶν, ἐπεὶ ἔϲται γελοιότατον, ὡϲ τιμῶντοϲ τὴν ἀφροϲύνην.
τῷ μὴ ἀντιλαμβάνεϲθαι τῶν κακῶν, ἐπεὶ ἔϲται γελοιότατον, ὡϲ τιμῶντοϲ τὴν ἀφροϲύνην.
1932
1485 Ἐντραπεζίτιδοϲ: παραϲίτου.
1933
1486 Ἐντρέπῃ: ἐπιϲτρέφq. καὶ Ε ντρέ πω αἰτιατικῇ.
1934
1487 Ἐντρεπομένουϲ· αἰτιατικῇ. ἐγκλίνονταϲ. οἱ δὲ Λίβυεϲ θεωροῦτεϲ
τοὺϲ Ἴβηραϲ ἐντρεπομένουϲ καὶ δεδιότεϲ μὴ λάθωϲιν ἔγκατα λειφθέντεϲ, ὥρμηϲαν ἐπὶ τὸ παραπλήϲιον.
τοὺϲ Ἴβηραϲ ἐντρεπομένουϲ καὶ δεδιότεϲ μὴ λάθωϲιν ἔγκατα λειφθέντεϲ, ὥρμηϲαν ἐπὶ τὸ παραπλήϲιον.
1935
1488 Ἐντριβήϲ: ϲυνήθηϲ. ἄνθρωποϲ ἐντριβὴϲ τῆϲ χώραϲ.
1936
1489 Ἐν τριόδῳ εἰμὶ λογιϲμῶ ν: παροιμία ἐπὶ τῶν ἀδήλων καὶ ἀμφιβόλων πραγμάτων. ἐπειδὴ γὰρ ὁ ἐν τριόδῳ γενόμενοϲ οὐκ οἰδε
ποίᾳ χρήϲεται ὁδῷ.
ποίᾳ χρήϲεται ὁδῷ.
1937
1490 Ἐντροπαλιζ όμενοϲ: ἐπιϲτρεφόμενοϲ.
[1491] 1491 Ἐντροπίαϲ: εὐμετάβολοϲ. καὶ Ἐντροπίαϲ οἶ νοϲ, ὁ ὀξίνηϲ.
1938
1939
1940
1941
1942
1492 Ἔντροφοϲ: ἡ ἐντεθραμμένη. ἦ που παλαιά μὲν ἔντροφοϲ ἡμέρᾳ λευκῷ τε γήρᾳ μάτηρ νιν. ἀντὶ τοῦ ὄντωϲ που ἡ τῇ παλαιά
ἡμέρᾳ, τουτέϲτι τῷ παλαιῷ χρόνῳ ἔντροφοϲ μήτηρ.
ἡμέρᾳ, τουτέϲτι τῷ παλαιῷ χρόνῳ ἔντροφοϲ μήτηρ.
1493 Ε ντρυ τφ ὡ γενικῇ οἱ τῶν ϲῶν χαριϲμάτων ἀεί ἐντρυφῶντεϲ. δοτικῇ
1943
δί. ῖν’ εὐπογρήϲωμεν καὶ ταῖϲ ἀλλοτρίαιϲ ϲυμφοραῖϲ ἐντρυφῆϲαι.
[1494] 1494 Ἐν τ οῖϲ ὶματίοιϲ: ἄνευ ὅπλων. οἱ δὲ πολιτικοὶ ἔθεον ἐν
1944
τοῖϲ ὶματίοιϲ.
1495 Ἐντυγχ ἄνει ν καὶ Συντυγχάνειν· δοτικῇ. ταὐτόν ἐϲτιν.
1945
ἐντυγχάνειν ἥρωϲι.
[1496] 1496 Ἐντυ πᾶϲ ἐν γχ λαίνη: ἀντὶ τοῦ ἐπικεκαλυμμένωϲ, ὥϲτε διὰ
1946
τοῦ ἱματίου τοὺϲ τοῦ ϲώματοϲ τύπουϲ εὐδήλουϲ εἶναι.
[1499] 1499 Ἐνυυδροβίων· καὶ πολιῶν χηνῶν ζεῦγοϲ ἐνυδροβίων.
[1500] 1500 Ἐν νυκτὶ βουλή: διὰ τὸ τὴν νύκτα κατὰ ϲχολὴν διδόναι
1952
λογιϲμοὺϲ τοῖϲ περὶ τῶν ἀναγκαίων βουλευομένοιϲ.
[1501] 1501 Ἔνυξεν· ἔπληξεν.
1502 Ἐνυώ: πολεμικὴ θεόϲ.
[1503] 1503 Ἐνύπνιον: ἐφ’ ὅϲον τιϲ ὑπνοῖ ὄνειρον δὲ παυομένων τῶν ὕπνων, ἐγεῖρον καὶ ὀρῖνον τὴν ψυχήν. ἢ παρὰ τὸ ἐρεῖν, ὅ ἐϲτι λέγειν, ὅτι ἐνύπνια ἀναπτεροῦϲιν ἄφροναϲ.
[1505] 1505 Ἐν φρέατι κυϲὶ μάχεϲθαι: ἐπὶ τῶν μοχθηρῷ τινι προϲμαχομένων
1954
καὶ ἀποφυγεῖν μὴ δυναμένων. τί δὲ ἄν τιϲ ἔχοι ποιεῖν οὐκ ἐν φρέατι ϲυνεχόμενοϲ ὑπὸ τοῦ παροιμιαζομένου κυνόϲ, ἀλλ’ ἐν βάθει μέν τινι ζητήϲεωϲ ὑπὸ θαυμαϲτῆϲ οὐδὲν ἧττον ἀπορίαϲ, οὐ μὴν
ἐφικτῆϲ γε οὐδενὶ ἀνθρώπων, πλὴν εἴ τῳ θεὸϲ αὐτὴν μηνύϲειεν.
ἐφικτῆϲ γε οὐδενὶ ἀνθρώπων, πλὴν εἴ τῳ θεὸϲ αὐτὴν μηνύϲειεν.
1962
1507 Ἐν χρῷ κεκαρμένοϲ: πρὸϲ αὐτῷ τῷ χρωτί, οἷον ϲύνεγγυϲ
καὶ πληϲίον τοῦ δέρματοϲ τὰϲ τρίχαϲ ἐξυρημένοϲ. καὶ αὖθιϲ· ἦν 1963 δὲ ἄρα αὐτῷ ἐν χρῷ φίλοϲ. ὁ χρώϲ, τοῦ χρῶ. Ἀττικῶϲ, ὡϲ γέλωϲ, γέλω. οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ χρώϲ, χρωτί, ἀποκοπῇ τῆϲ τι ϲυλλαβῆϲ.
καὶ πληϲίον τοῦ δέρματοϲ τὰϲ τρίχαϲ ἐξυρημένοϲ. καὶ αὖθιϲ· ἦν 1963 δὲ ἄρα αὐτῷ ἐν χρῷ φίλοϲ. ὁ χρώϲ, τοῦ χρῶ. Ἀττικῶϲ, ὡϲ γέλωϲ, γέλω. οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ χρώϲ, χρωτί, ἀποκοπῇ τῆϲ τι ϲυλλαβῆϲ.
1964
1508 Ἐν χρῷ παραπλέων: παρὰ Θουκυδίδῃ ἀντὶ τοῦ πληϲίον. ἔϲτι γὰρ ἡ ἀποκοπή, ἦν γὰρ ἐν χρωτί εἴρηται δὲ ἁπὸ τῆϲ κουρᾶϲ
τῆϲ ἄχρι τοῦ χρωτὸϲ γινομένηϲ.
τῆϲ ἄχρι τοῦ χρωτὸϲ γινομένηϲ.
1965
1509 Ἐξάγιϲτοϲ: ἀκάθαρτοϲ, ἢ πονηρόϲ. ὁ δὲ τὸ ψεῦδοϲ ἀπεϲτρέφετο καθάπερ ἄλλο τι τῶν ἐξαγίϲτων. καὶ αὖθιϲ· διὰ τὴν ἐξάγιϲτον ἡδονὴν καθάπαξ οἱ θηλυδρίαι τριχοπλάϲται πάντεϲ εἰϲίν.
1966
1510 Ἐξάγιϲτοϲ: ἀντὶ τοῦ λίαν ἐναγήϲ. Αίϲχίνηϲ δὲ ἐπί τινοϲ
λιμέγοϲ εἴρηκε τοῦνομα.
λιμέγοϲ εἴρηκε τοῦνομα.
1967
1511 Ἐξαγορά ζ ω· αἰτιατικῇ
1968
1512 Ἑξ ἀγορᾶϲ εἶ: ἀντὶ τοῦ ἀγόραιοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐξ ἀγορᾶϲ εἶ καὶ θραϲύϲ.
1969
1513 Ἐξαγορεύω· αίτιατικῇ.
[1514] 1514 Ἐξαγωγή· ἀρά γε χρὴ κολάϲαι τὸν δοῦλον καὶ ἐπ’ ἐξαγωγῇ ἀποδόϲθαι, ἢ ἐᾶϲαι τοῖϲ περικειμένοιϲ δεϲμοῖϲ ἐναποθανεῖν; ἀντὶ τοῦ
1970
τῶν δεϲμῶν ἀφέϲει. ὁ δὲ τὴν δεξαμένην αὐτὸν φυγόντα, ἀξιοῦϲαν εὐπαθεῖν, ἐπὶ τὸ τοῦ μετοικίου πωλητήριον ἤγαγε καὶ τὴν ἀδελφὴν ἐπʼ ἐξαγωγῇ πέπρακεν.
1971
1973
1974
1975
1976
1515 Ἐξαγώνιοϲ: ἔξω τοῦ ἀγῶνοϲ. οἱ μὲν πολλοὶ τοὺϲ ἐν ταῖϲ
1972
ϲκηναῖϲ ἀγωνιζομένουϲ οἴονται καλεῖϲθαι δεῖν, ὅταν ἢ παραλείπωϲί τι τῶν ἐξ ἀνάγκηϲ δήϲεων ἢ ποιεῖν τι παρὰ τὸ προϲῆκον. Αἰϲχίνηϲ δὲ ἐπὶ τῶν ἔξω τοῦ ἀγῶνοϲ λεγομένων λόγων, τουτέϲτιν οὐ προϲηκόντων εἰρῆϲθαι.
1516 Ἐξάδιοϲ: ὄνομα κύριον. ὁ ἐξέχων ἐν τῷ διώκειν.
[1517] 1517 Ἐξαγκωνιῶ: τοὺϲ ἀγκῶναϲ ὑπὸ ταῖϲ πλευραῖϲ ποιήϲω· οὐδέ
1978
ποτε γὰρ οὕτω μέϲη ληφθήϲομαι ἢ παραδώϲω, ἴνα τῶν χειρῶν ἕλκῃ με καὶ μὴ μέϲην ἀράμενοϲ γνῷ, ὅτι γυνή εἰμι ἐκ τῶν τιτθίων.
1518 Ἐξ ἀκαλαρρείταο βαθυρρόου Ὠκεανοῖο: ἐκ τοῦ ἡϲύχμωϲ
1979
λέοντοϲ διὰ τὸ βαθύ.
[1519] 1519 Ἐξ ἀκεραίου: ἀντὶ τοῦ εὐχερῶϲ, εὐμαρῶϲ. Πολύβιοϲ· οὔτε τοὺϲ ἐξ ἀκεραίου ϲυμπειθομένουϲ τῶν ἀνδρῶν πρόϲ τιναϲ βαϲιλεῖϲ ἢ
1980
δυάϲταϲ κοινωνίαν πραγμάτων εὐθέωϲ προδόταϲ νομιϲτέον, οὔτε
τοὺϲ κατὰ περιϲτάϲειϲ μετατιθένταϲ τὰϲ αὑτῶν πατρίδαϲ ἀπό τινων ὑποκειμένων πρὸϲ ἑτέραϲ φιλίαϲ καὶ ϲυμμαχίαϲ, οὐδὲ τούτουϲ. πολλοῦ γε δεῖ· ἐπείτοιγε πολλάκιϲ οἱ τοιοῦτοι τῶν μεγίϲτων ἀγαθῶν γεγόαϲιν αἴτιοι ταῖϲ πατρίϲι. καὶ τὰ παραδείγματα ἐξ αὐτῶν τῶν ἐν εϲτώτων καιρῶν.
τοὺϲ κατὰ περιϲτάϲειϲ μετατιθένταϲ τὰϲ αὑτῶν πατρίδαϲ ἀπό τινων ὑποκειμένων πρὸϲ ἑτέραϲ φιλίαϲ καὶ ϲυμμαχίαϲ, οὐδὲ τούτουϲ. πολλοῦ γε δεῖ· ἐπείτοιγε πολλάκιϲ οἱ τοιοῦτοι τῶν μεγίϲτων ἀγαθῶν γεγόαϲιν αἴτιοι ταῖϲ πατρίϲι. καὶ τὰ παραδείγματα ἐξ αὐτῶν τῶν ἐν εϲτώτων καιρῶν.
1520 Ἐξ ἀκεραίου· οὐ δυνάμενοϲ δὲ πείθειν ἐξ ἀκεραίου διὰ τὴν
1981
εὐλάβειαν καὶ ἀπραγίαν τοῦ βαϲιλέωϲ.
[1521] 1521 Ἐξακριβωθέντεϲ: ἐρευνηθέντεϲ. Διόδωροϲ· ἄνδρεϲ ἐξακριβωθέχτεϲ
1982
ὑπὸ βαϲιλέωϲ εἰϲ μέγεθόϲ τε καὶ ὕψοϲ ϲωμάτων καὶ τόλμηϲ ὀξύτητα καὶ ἀγερωχίαν.
1522 Ἐξαλλάττω· αἰτιατικῇ.
[1523] 1523 Ἐξα λάξαι: ἀντὶ τοῦ τέρψαι. Μένανδροϲ· ἄνθρωπον ἐξαλνλάξομε,
1983
κακόν τί ϲοι δώϲοντα.
[1524] 1524 Ἐξάλειπτρον: τὴν τοῦ μύρου λήκυθον, τὸ ἀλάβαϲτρον, ἐξ
1984
οὗ ἀλείφονται οἱ δειπνοῦντεϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ὕπεχʼ ὥδε δεῦρο τούξάλειπτροχ,
ῷ γύναι.
ῷ γύναι.
[1525] 1525 Ἐξαληλιμμένοϲ: ἠλειμμένοϲ.
[1526] 1526 Ἐξαλίϲαϲ: ἐκκυλιϲθῆναι ποιήϲαϲ εἰϲ τὴν κόνιν. ἀλινδήθρα δὲ
1985
ὁ τόποϲ, ἐν ῷ τιθέντεϲ ἑαυτοὺϲ οἱ ἵπποι τοῦτο ποιοῦϲιν. ὡϲ Ἀριτ ϲτοφάνηϲ ἐν Βατράχοιϲ· πολλὰϲ ἀλινδήθραϲ τε καὶ ἐκκυλίϲματα.
1527 Ἐξαλλομένουϲ: ἀναϲκιρτῶνταϲ. Ἰώϲηποϲ· οὐκ ἀξίουϲ εἶναι
1986
ϲτηρίαϲ τοὺϲ φλεγομένηϲ διʼ αὐτοὺϲ τῆϲ πατρίδοϲ ἐξαλλομένουϲ.
1991
1528 Ἔξαλλοϲ καὶ Ἐξάλλωϲ: ἐπίρρημα. ἀντὶ τοῦ κατὰ ἄλλον
1992
τρόπον, παραδόξωϲ. Πολύβιοϲ· τὸ γὰρ ἅμα τε θύειν καὶ ἐξιλάϲκεϲθαι τὸ θεῖον, προϲκυνοῦντα καὶ λιπαροῦντα τοὺϲ βωμοὺϲ ἐξάλλωϲ, καὶ πάλιν ταῦτα διαφθείρειν μανίαϲ ἐϲτίν.
1993
1529 Ἐξάλλωϲ: καθ’ ὑπεροχήν. τὸ γὰρ ἅμα μὲν θύειν καὶ ἐξ
λάϲκεϲθαι τὸ θεῖον, λιπαροῦντα τοὺϲ βωμοὺϲ ἐξάλλωϲ, ὅπερ εῖωθὲ Προυϲίαϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ποιεῖν γονυπετῶν καὶ γυναικιζόμενοϲ, ἄμα δὲ ταῦτα λυμαίνεϲθαι καὶ διὰ τῆϲ τούτων καταφθορᾶϲ τὴν ἐϲ τὸ θεῖον ὕβριν διατίθεϲθαι, λυττῶντοϲ ἔργα καὶ ψυχῆϲ ἐξεϲτηκυίαϲ καὶ λογιϲμῶν.
λάϲκεϲθαι τὸ θεῖον, λιπαροῦντα τοὺϲ βωμοὺϲ ἐξάλλωϲ, ὅπερ εῖωθὲ Προυϲίαϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ποιεῖν γονυπετῶν καὶ γυναικιζόμενοϲ, ἄμα δὲ ταῦτα λυμαίνεϲθαι καὶ διὰ τῆϲ τούτων καταφθορᾶϲ τὴν ἐϲ τὸ θεῖον ὕβριν διατίθεϲθαι, λυττῶντοϲ ἔργα καὶ ψυχῆϲ ἐξεϲτηκυίαϲ καὶ λογιϲμῶν.
1994
1530 Ἐξ ἀμάξηϲ: ἡ λεγομένη ἑορτὴ παρ· Ἀθηναίοιϲ Λήναια, ἐν ἢ ἠγωνίζοντο οἱ ποιηταὶ ϲυγγράφοντέϲ τινα ἄϲματα τοῦ γελαϲθῆναι χάριν· ὅπερ Δημοϲθένηϲ ἐξ ἁμάξηϲ εἶπεν. ἐφ’ ἁμαξῶν γὰρ οἱ ἄδοντεϲ καθήμενοι ἔλεγόν τε καὶ ἥδον τὰ ποιήματα. λέγεται καὶ Ληναῖτηϲ χορόϲ, ὁ τῶν Ληναίων.
1995
1531 Ἐξαμβλίϲκειν: ἐκτιτρώϲκειν. Αὶλιανόϲ· καὶ τὴν τῶν τετραποδῶ ἀγέλην ἐξαμβλίϲκειν ἔφαϲαν.
[1532] 1532 Ἐξ ἀμβιτίωνοϲ: ἐκ περιδρομῆϲ τι πράττων παρὰ Ῥωμαίοιϲ.
1996
1633 Ἑξαμέτροιϲ τόνοιϲ· ζήτει ἐν τῷ τόνον. ἔϲτι δὲ Πυθικὸν προμτευμμα.
1997
1534 Ἐξαμήϲω: ἐξανύϲω, ἐξοίϲω. τοὺϲ πνεύμοναϲ καὶ τἄντερʼ ἐξ αμήϲω.
[1535] 1535 Εξαμμον μιλίου· ζήτει ἐν τῷ Βαϲιλική.
[1536] 1536 Ἐξ ἄμμ ου ϲχοινίον πλέκειϲ: ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων.
1998
1537 Ἐξα μυϲτίϲαι: ἀμυϲτί, τουτ ϲτιν ἀπνευϲτὶ καὶ ἄνευ τοῦ ἀναπαιύεϲθαι
πίνει.
πίνει.
1999
1538 Ἐξ ἀναγκαίαϲ τύχηϲ: οίον ἀναγκαϲτῷ μόρῳ, καὶ οὐκ ἐκ ταὐτομάτου. ἐκ βίαϲ, οὐκ ἰδίῳ θανάτῳ. Σοφοκλῆϲ· τέθνηκ’ Ὀρέϲτηϲ ἐξ ἀναγκαίαϲ τύχηϲ.
2000
2001
2002
2003
2004
1539 Ἐξαναϲτάϲ: μετοικίϲαϲ. ὁ δὲ Θεϲπιάδηϲ ἐξαναϲτὰϲ ἐξ Ἀθηνῶν
Θεϲπία ἐν Βοιωτίᾳ ἔκτιϲεν.
Θεϲπία ἐν Βοιωτίᾳ ἔκτιϲεν.
1540 Ἐξαναχωρεῖ· Θουκυδίδηϲ.
[1541] 1541 Ἐξανδρούμενοϲ: τὴν ἡλικίαν ἔχων εἰϲ ἄνδρα.
[1542] 1542 Ἐξανεμοῦϲθαι: ἐπαίρεϲθαι.
[1543] 1543 Ἐξανθίζω: τὸ βάπτω· ὡϲ τό, ποικίλαϲ ἐξηνθίκατε τὰϲ βαφάϲ.
2008
Ἐξανθῶ δὲ τὸ ἀναβλαϲτάνω· ὡϲ τό, ἐξήνθηϲεν ἡ ἔρημοϲ.
Ἐξανθῶ δὲ τὸ ἀναβλαϲτάνω· ὡϲ τό, ἐξήνθηϲεν ἡ ἔρημοϲ.
[1544] 1544 Ἐξανθρωπίζω.
[1545] 1545 Ἐξάντειϲ: ἔξω ἄτηϲ καὶ βλάβηϲ. καὶ οἱ μὲν ἔδραϲαν ταῦτα.
2010
εῖτα μέντοι ἐξάντειϲ γίνονται τοῦ κακοῦ.
[1546] 1546 Ἐξάντη: ὑγιῆ, καὶ ἔξω ἄτηϲ. ὡ Ζεῦ, γενέϲθαι με τῆϲδ ἐξάντη
2011
νούϲου. τὸ v ἔγκειται διʼ εὐϲτομίαν. ἀτὰρ ἐξάντηϲ τοῦ πτώματοϲ 2012 ὁ τραυματίαϲ γενόμενοϲ καὶ τρίτον ἄθλον ἀϲπάζεται. καὶ Αiλιανόϲ· 2013 θυγάτηρ δέ, ἥπερ ἦν οἱ τῶν ἐκείνου μηχανῶν τε καὶ ἐπιβουλῶν ἀμαθήϲ, ἐξάντηϲ γίνεται τοῦ κακοῦ. ἔϲτι δὲ καὶ ἐπιφώνημα. ἐξ. άντηϲ λεύϲω τοὐμὸν κακὸν ἄλλον ἔχοντα. Πλάτων ἐν Φαίδρῳ.
νούϲου. τὸ v ἔγκειται διʼ εὐϲτομίαν. ἀτὰρ ἐξάντηϲ τοῦ πτώματοϲ 2012 ὁ τραυματίαϲ γενόμενοϲ καὶ τρίτον ἄθλον ἀϲπάζεται. καὶ Αiλιανόϲ· 2013 θυγάτηρ δέ, ἥπερ ἦν οἱ τῶν ἐκείνου μηχανῶν τε καὶ ἐπιβουλῶν ἀμαθήϲ, ἐξάντηϲ γίνεται τοῦ κακοῦ. ἔϲτι δὲ καὶ ἐπιφώνημα. ἐξ. άντηϲ λεύϲω τοὐμὸν κακὸν ἄλλον ἔχοντα. Πλάτων ἐν Φαίδρῳ.
1547 Ἐξανύω: κατεργάζομαι.
[1548] 1548 Ἐξα πάτη· ὁ Λογοθέτηϲ ἐν τῷ μαρτυρίῳ τοῦ Καλικελάδου· ἐν ὀλίγῳ δὲ
2015
ϲυιδότεϲ ὡϲ οὑκ ἐξαπάτη καὶ ὄνειροϲ τὰ όρώμενα, ἀλλ’ ἐγρήγορϲιϲ καὶ ἀλήθεια.
[1551] 1551 Ἐξα πλῶ ν: διπλαϲιάζων, πολυπλαϲιάζων. ἀντὶ τοῦ πότερα ἂν
2019
ἕλοιο, εἴ ϲοι δοίη τιϲ αἵρεϲιν, λυπῶν τοὺϲ φίλουϲ αὐτὸϲ ἐν ἡδονῇ διάγειν ἢ κοινωνεῖν τοῦ παντὸϲ καὶ οὐ τοὺϲ φίλουϲ λυπεῖν. περὶ Αἴαντόϲ φηϲιν· ἀνὴρ ἐκεῖνοϲ, ἡνίκ’ ἦν ἐν τῇ νόϲῳ, αὐτὸϲ μὲν ἥδεθ’ οἷϲ εἴχετ’ ἐν κακοῖϲ, ἡμᾶϲ δὲ τοὺϲ φρονοῦνταϲ ἡνία ξυνών. νῦν δ’, 2020 2021 2022 ὡϲ ἔληξε κἀνέπνευϲε τῆϲ νόϲου, κεῖνόϲ τε λύπῃ πᾶϲ ἐλήλαται κακῇ· ἡμεῖϲ θʼ ὁμοίωϲ οὐδὲν ἢϲϲον ἢ πάροϲ. ἆρ' ἐϲτὶ ταῦτα δὶϲ ἐξαπλῶν κακά:
ἕλοιο, εἴ ϲοι δοίη τιϲ αἵρεϲιν, λυπῶν τοὺϲ φίλουϲ αὐτὸϲ ἐν ἡδονῇ διάγειν ἢ κοινωνεῖν τοῦ παντὸϲ καὶ οὐ τοὺϲ φίλουϲ λυπεῖν. περὶ Αἴαντόϲ φηϲιν· ἀνὴρ ἐκεῖνοϲ, ἡνίκ’ ἦν ἐν τῇ νόϲῳ, αὐτὸϲ μὲν ἥδεθ’ οἷϲ εἴχετ’ ἐν κακοῖϲ, ἡμᾶϲ δὲ τοὺϲ φρονοῦνταϲ ἡνία ξυνών. νῦν δ’, 2020 2021 2022 ὡϲ ἔληξε κἀνέπνευϲε τῆϲ νόϲου, κεῖνόϲ τε λύπῃ πᾶϲ ἐλήλαται κακῇ· ἡμεῖϲ θʼ ὁμοίωϲ οὐδὲν ἢϲϲον ἢ πάροϲ. ἆρ' ἐϲτὶ ταῦτα δὶϲ ἐξαπλῶν κακά:
2024
1552 Ἐξ ἀπόπτου: ἐξ ὑψηλοῦ τόπου.
2025
1553 Ἐξάπτεϲθαι: ἐξαρτᾶϲθαι, ἀντιλαμβάνεϲθαι.
[1554] 1554 Ἐξάραντεϲ: ἔξω ποιήϲαντεϲ.
2026
1555 Ἐξαράξειν· καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξήπτοντο εἰϲ ὀργὴν καὶ ἠπείλουν τὰϲ θύραϲ ἐξαράξειν. τουτέϲτι ϲυντρίψειν, καταβαλεῖν.
2027
1556 Ἐξαράϲαϲθαι: τὸ ἐκτελέϲαι τὰϲ ἀράϲ, τουτέϲτι τὰϲ εὐχάϲ, ἃϲ ἐπὶ ταῖϲ ἱδρύϲεϲι τῶν ναῶν εἰώθαϲι ποιεῖϲθαι.
[1557] 1557 Ἐξἀραι.
2028
1558 Ἐξαργυρῶϲαι, οὐκ ἐξαργυρίϲαι· Θουκυδίδηϲ η΄· οὐδ’ ἢν δέη τελευτῶντα τὴν ἑαυτοῦ ϲτρωμνὴν ἐξαργυρῶϲαι.
2029
1559 Ἐξαρθροϲ: ἐκμελήϲ, ἐξωϲτεῖϲμένοϲ.
2030
1560 Ἐξαρνοϲ: ὁ τῷ ἀρνεῖϲθαι ἐπιμένων, καὶ ἀρνούμενοϲ καθόλου.
2031 ὁ δὲ μαϲτιγωθεὶϲ ἔξαρνοϲ ἦν μηδὲν εἰρηκέναι.
2031 ὁ δὲ μαϲτιγωθεὶϲ ἔξαρνοϲ ἦν μηδὲν εἰρηκέναι.
2032
1561 Ἐξάρξαντεϲ: ἐκρήξαντεϲ, κρούϲαντεϲ.
2033
1562 Ἐξάρξατε: ἄρξαϲθε μελῳδίαϲ, ὑμνήϲατε. προκατάρξατε, κααταλλάξατε.
2034
1563 Ἐξάρϲειϲ: ἐπάρϲειϲ. ὁ δὲ θραϲύτερον προεκθέων ἐξάρϲειϲ τε
τῶν ποδῶν καὶ περιδινήϲειϲ ποιούμενοϲ, βέλει τρωθεὶϲ ἀπέλιπε τὸν βίον.
τῶν ποδῶν καὶ περιδινήϲειϲ ποιούμενοϲ, βέλει τρωθεὶϲ ἀπέλιπε τὸν βίον.
2038
1565 Ἐξαρτίζει: τελειοῖ, πληροῖ, παραϲκευάζει.
2039
1566 Ἐξαρτύϲαϲ: ἐκπληρώϲαϲ, ἢ ἑτοιμάϲαϲ.
2040
2042
2043
2044
2045
1567 Ἐξάρτυϲιϲ. πυθόμενοϲ δὲ τὴν ἐξάρτυϲιν τοῦ ϲτόλου τῶν
2041
Ἰώνων. τουτέϲτι τὴν παραϲκευήν.
1568 Ἐξάρχοντεϲ: ιᾄδοντεϲ. οἱ δὲ ρῶεϲ μετὰ θορύβου καὶ ἡδονῆϲ
2046
παιᾶναϲ ἐξάρχοντεϲ.
[1569] 1569 Ἐξατμίϲθη: ἐξελεπτύνθη.
[1570] 1570 Ἐξατωρεία: ἐλευθερία ἀπὸ ϲτρατείαϲ.
[1573] 1573 Ἐξαψάμενοϲ: καταϲχών, περιπλακείϲ.
[1575] 1575 ξ ξαιμοι: οἱ λείφαιμοι, οἱ πλεῖϲτον οἶμα ωψκενώϲαντεϲ.
[1576] 1576 Ἐξαιρέϲεωϲ δίκη: ὁπότε τιϲ ἄγοι μέν τινα ὡϲ δοῦλον, ἄλλοϲ
2054
δέ τιϲ αὐτὸν ὡϲ ἐλεύθερον ἐξαιροῖτο, ἐξῆν τὸν ἀντιποιούμενον τοῦ ἀνθρώπου ὡϲ δούλου λαγχάνειν ἐξαιρέϲεωϲ δίκην τῷ εἰϲ τὴν ἕλευ
αὐτὸν ἐξαιρουμένῳ.
αὐτὸν ἐξαιρουμένῳ.
[1577] 1577 Ἐξαιρετέα: ἀξία τοῦ καταϲτραφῆναι. ἡ Καρχηδὼν πολλοῖϲ
2055
Ῥωμαίων ἐξαιρετέα ἐδόκει εἶναι καὶ Κορνηλίῳ ὑπάτῳ· καὶ ἔλεγον, ὅτι ἀδύατόν ἐϲτι ϲυνεϲτώϲηϲ αὐτῆϲ ἀδεεῖϲ ϲφᾶϲ εἶναι.
[1579] 1579 Ἐξαίρει: ὑψοῖ
[1580] 1580 Ἐξαιρεῖται: ἀφαιρεῖται, λαμβάνει. καὶ Ἐξαιρήϲομεν, ὁμοίωϲ.
[1581] 1581 Ἐξαίροντεϲ: ἀνατρέποντεϲ. πρὸϲ ταῦτα τί λέγουϲιν οἱ τὴν
2059
πρόνοια ἐξαίροντεϲ,
1582 Ἐξαιρούμενοϲ: ἀποκομιζόμενοϲ.
[1583] 1583 Ἐξαιροῦϲιν: ἐκβάλλουϲιν, ἀφανίζουϲι. φθίνοντα γὰρ Λαῖου
2060
θέϲφατ’ ἐξαιροῦϲιν ἤδη.
[1584] 1584 Ἐξαίϲια: παντὸϲ ἐπέκεινα θαύματοϲ, ὑπερβαλλόντωϲ. πλοῦτοϲ ἐξαίϲιοϲ. Πολύβιοϲ· ἐπιγίνεται χειμῶνοϲ μέγεθοϲ ἐξαίϲιον.
2066
1585 Ἐξαίτηϲ: ἀφαιρέτηϲ.
2067
1586 Ἐξαιτον: τὸ ἐξαίρετον. ἔξαιτα προτέρηϲ ἀπὸ ληῖδοϲ, ἦμοϲ
2068
ἀτειρεῖϲ πέρϲεν ὑπερθύμουϲ Γέταϲ.
2069
1587 Ἐξεβοήθη: τὸ ἐλαλήθη, Ἐξεβοήθει δὲ τὸ ἐβοήθηϲεν.
2070
1588 Ἐξεγραψάμην: ἀντὶ τοῦ ἐμνημόνευϲα. Ἀριϲτοφάνηϲ Οριϲιν·
ὃν ἐγὼ παρὰ τάπόλλωνοϲ ἐξεγραψάμην.
ὃν ἐγὼ παρὰ τάπόλλωνοϲ ἐξεγραψάμην.
2071
1589 Ἐξεγρόμενοϲ: ἐγερθείϲ.
2072
1590 Ἐξεγγύηϲιϲ: τὸ ἐκτελέϲαι τινά διὰ τῆϲ τῶν ἐγγυητῶν καταϲτάϲεωϲ. οὕτωϲ Δημοϲθένηϲ.
2073
1591 Ἐξεδι ῇτηϲε: κακῶϲ διῴκηϲεν.
2074
1592 Ἐξέδιϲεν. ἐξεζήτηϲεν. ἐκ τοῦ δίζω, τὸ ζητῶ.
2075
1593 Ἐξέδοτο.
2076
1594 Ἐξέδρα. ὁ δὲ κατῆρχε χωμάτων, τὸ μὲν κατὰ τὴν Βόρειον
2077
ἐξέδραν, ἢ μεταξὺ τῶν δύο πυλῶν ἦν. καὶ αὖθιϲ· κατῴκουν πλῆϲίο τοῦ μουϲείου καὶ τῆϲ ἐξέδραϲ.
2078
1595 Ἐξέδραμὸν αἰτιατικῇ.
2083
1598 Ἐξεθεάτριϲαν: ἐϲτηλίτευϲαν, ἐξεπόμπευϲαν. οὐ μόνον ἑαυτοὺϲ ἐξεθεάτριϲαν, ἀλλὰ καὶ τήν Ἑλλάδα πᾶϲαν κατέϲτρεψαν.
2084
1599 Ἐξέθει: ἐξέτρεχεν.
2085
1600 Ἐξεθύϲαντο: ἐμαντεύϲαντο. οἶγε μάντειϲ ἐξεθύϲαντο, ὡϲ
ἤκιϲτα ὅϲιον ὄν τοῦτο.
ἤκιϲτα ὅϲιον ὄν τοῦτο.
2086
1601 ξξέθορεν.
2087
1602 Ἐξεκάκηϲα: ἀπηγόρευϲα.
1605 Ἐξεκεκλήκει: ἐκ τοῦ δείπνου ἀνίϲτη. νυκτὸϲ δὲ γενομένηϲ
2093
τοὺϲ οἰκέταϲ ἐξεκεκλήκει τοὺϲ Ναννάρου.
[1605] 1605 Ἐξεκέκλητο: προεκαλεῖτο. ταχὺ δὲ ἐξεκέκλητο αὐτοὺϲ πρὸϲ
2094
τὴν πρᾶξιν, ἅτε οἰκείουϲ ὄνταϲ τῶν τοιούτων ἐγχειρημάτων.
1606 Ἐξεκίνηϲεν: ἐξεδίωξε. Σοφοκλῆϲ· παίζων κατ' ἄλϲοϲ ἐξεκίνηϲε
2095
ποθοῖν ϲτικτὸν κεράϲτην ἔλαφον.
[1607] 1607 Ἐξεκκληϲίαϲε: ϲυνήθροιϲεν.
[1608] 1608 Ἐξέκνιϲεν: ἐξέκοψεν. Ἡρόδοτοϲ· δελτίον δίπτυχον λαβὼν
2096
τὸν κηρὸν αὐτοῦ ἐξέκνιϲεν.
1609 Ἐξεκόκκιϲεν: ἀντὶ τοῦ ἐξέκλαϲεν, ἐξέβαλεν. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ
2097
τῶ κόκκων.
[1610] 1610 Ἐξεκόπη τὸν ὀφθαλμόν: ἐπηρώθη. Ωράτιοϲ ὁ Ῥωμαῖοϲ
2098
καὶ ἐπεκλήθη Κόκληϲ· τὸν γὰρ ὀφθαλμὸν ὀκολούμ καλοῦϲι Ῥωμαῖοι.
[1611] 1611 Ἐξεκώμαϲεν: ἐξεπόρνευϲεν.
1612 Ἐξεκύκληϲαν: ἐξήνεγκαν. Αίλιανόϲ· ἐπεὶ δὲ εἰϲ τὸ θέατρον
2099
ἐξεκύκληϲα αὐτόν, ἐπηλυγαϲάμενοϲ τὴν κεφαλὴν ἦν τὸ ἄϲωτον.
[1613] 1613 Ἐξέλαθον: λαθεῖν ἠδυνήθηϲαν.
[1614] 1614 Ἐξελέγχειν: φανεροποιεῖν. ὁ δὲ ἠξίου ἢ τάχοϲ τὰ πραχθέντα
2100
βαϲάνοιϲ ἐξελέγχειν.
1615 Ἐξέλεξε: ϲυνήθροιϲε. χρήματα δὲ παρὰ τῶν Λιβύων πολλὰ
2101
μὲν ἐϲ τὸ κοινόν, πολλὰ δὲ καὶ ἐϲ τὸ ἴδιον ἐξέλεξεν.
[1616] 1616 Ἐξελιγμῶν ἰδέαι διτταί, ἡ μὲν κατὰ λόχουϲ, ἡ δὲ κατὰ ζυγά.
2102
εἴδη δὲ ἀνὰ ἑκατέρου αὐτῶν τρία. καλεῖται γὰρ ὁ μὲν Μακεδών, ὁ δὲ Λάκων, ὁ δὲ Χώριοϲ, ὃν καὶ Κρητικὸν καὶ Περϲικὸν καλοῦϲι. Μᾶκεδὼν
δὲ ἐξελιγμόϲ ἐϲτιν ὁ κατὰ λόχουϲ, ὁ μεταλαμβάνων τῆϲ φάλαγγοϲ τὸν ἔμπροϲθεν τόπον, ἀντὶ δὲ τῆϲ κατὰ πρόϲωπον ἐπιφανείαϲ τὴν ὄπιϲθεν. Λάκων δέ ἐϲτιν ὁ μεταλαμβάνων τῆϲ φάλαγγοϲ τὸν ὀπίϲω τόπον, ὁμοίωϲ δὲ ἀντὶ τῆϲ ἔμπροϲθεν ἐπιφανείαϲ τὴν ὄπιϲθεν. Χώριοϲ δέ ἐϲτιν ὁ τὸν αὐτὸν ἐπέχων τόπον τῆϲ φάλαγγοϲ, τῶν κατὰ
μέροϲ ὁπλιτῶν ἀνθ’ ὧν προκατεῖχον τόπων ἑτέρουϲ μεταλαμβανόντων, τοῦ μὲν λοχαγοῦ τὸν τοῦ οὐραγοῦ, τοῦ δὲ οὐραγοῦ τὸν τοῦ λοχαγοῦ, 2103 2104 2105 ἀντὶ δὲ τῆϲ κατὰ πρόϲωπον ἔμπροϲθεν ἐπιφανείαϲ, ὄπιϲθεν. οἱ δὲ δὴ κατὰ ζυγὰ ἐξελιγμοὶ γίνονται, ἐπειδὰν ἐπὶ τῶν ἀποτομῶν βουληθῇ τιϲ τὰ κέρατα καθιϲτάνειν, τὰϲ δὲ ἀποτομὰϲ ἐπὶ τῶν κεράτων, χάριν τοῦ καὶ τὰ μέϲα ἰϲχυροποιεῖϲθαι· καὶ ὁμοίωϲ τὰ δεξιὰ ἐν τοῖϲ εὐωνύμοιϲ καὶ τὰ εὐώνυμα ἐν τοῖϲ δεξιοῖϲ.
δὲ ἐξελιγμόϲ ἐϲτιν ὁ κατὰ λόχουϲ, ὁ μεταλαμβάνων τῆϲ φάλαγγοϲ τὸν ἔμπροϲθεν τόπον, ἀντὶ δὲ τῆϲ κατὰ πρόϲωπον ἐπιφανείαϲ τὴν ὄπιϲθεν. Λάκων δέ ἐϲτιν ὁ μεταλαμβάνων τῆϲ φάλαγγοϲ τὸν ὀπίϲω τόπον, ὁμοίωϲ δὲ ἀντὶ τῆϲ ἔμπροϲθεν ἐπιφανείαϲ τὴν ὄπιϲθεν. Χώριοϲ δέ ἐϲτιν ὁ τὸν αὐτὸν ἐπέχων τόπον τῆϲ φάλαγγοϲ, τῶν κατὰ
μέροϲ ὁπλιτῶν ἀνθ’ ὧν προκατεῖχον τόπων ἑτέρουϲ μεταλαμβανόντων, τοῦ μὲν λοχαγοῦ τὸν τοῦ οὐραγοῦ, τοῦ δὲ οὐραγοῦ τὸν τοῦ λοχαγοῦ, 2103 2104 2105 ἀντὶ δὲ τῆϲ κατὰ πρόϲωπον ἔμπροϲθεν ἐπιφανείαϲ, ὄπιϲθεν. οἱ δὲ δὴ κατὰ ζυγὰ ἐξελιγμοὶ γίνονται, ἐπειδὰν ἐπὶ τῶν ἀποτομῶν βουληθῇ τιϲ τὰ κέρατα καθιϲτάνειν, τὰϲ δὲ ἀποτομὰϲ ἐπὶ τῶν κεράτων, χάριν τοῦ καὶ τὰ μέϲα ἰϲχυροποιεῖϲθαι· καὶ ὁμοίωϲ τὰ δεξιὰ ἐν τοῖϲ εὐωνύμοιϲ καὶ τὰ εὐώνυμα ἐν τοῖϲ δεξιοῖϲ.
2107
1617 Ἐξελίξαντεϲ· εἶτα ὑμεῖϲ τὰϲ φάλαγγαϲ ἐξελίξαντεϲ, ἀγχίϲτροφοι γενόμενοι ἀχτιμμέτωποι γίνεϲθε τοῖϲ διώκουϲιν. καὶ αὐθιϲ· κἆτα ἐνόπλιοι διαδρομαί τινεϲ ἐγίνοντο καὶ ἐξελίξειϲ καὶ περίοδοι.
2108
1618 Ἐξέλιπε φυϲητήρ, ἐξέλιπε μόλιβδοϲ: φυϲητὴρ καὶ τὸ ὄργανον, ῶ ἐμφυϲᾷ ὁ χρώμενοϲ, καὶ ὁ ἄνθρωποϲ ὁ τὸ ὄργανον μεταχειριζόμεοϲ.
ϲυγκαίουϲι δὲ τῷ ἀργύρῳ μόλιβδον, ἴνα ϲυγκαιόμενοϲ ἀνιμᾶται καὶ ἀναλαμβάνῃ εἰϲ αὐτὸν τὸ νόθον.
ϲυγκαίουϲι δὲ τῷ ἀργύρῳ μόλιβδον, ἴνα ϲυγκαιόμενοϲ ἀνιμᾶται καὶ ἀναλαμβάνῃ εἰϲ αὐτὸν τὸ νόθον.
2109
1619 Ἐξελίϲϲουϲι: κινοῦϲιν.
2110
1620 Ἐξελοφίζετο· ἡ δὲ γῆ ἐκ τῶν Δικαιαρχείαϲ γεωλόφων ἐξελοφίζτο.
2111
1621 Ἐξεμεῖν: ἐκκενοῦϲθαι. Ἀριϲτοφάνηϲ· μὴ δῆθ’ ίκετεύω· τουτἐϲτι μὴ ὅλωϲ εἴπῃϲ· πλήν γ' ὅτε μέλλω ἐξεμεῖν. τότε, φηϲίν, λέγε, ἐπιτηρήϲαϲ ὅτε μέλλω ἐξεμεῖν· ῥᾷϲτα γὰρ ἂν μᾶλλον ἐξεμέϲαιμι.
2112
1622 Ἐξέμ ηναν· αἰτιατικῇ
2113
1623 Ἐξεμηρύϲατο: διεξῆλθεν, ὁ δὲ Ἀννίβαϲ ἐν ὅλῃ τῇ νυκτὶ
μόλιϲ ἐξεμηρύϲατο τῆϲ χαράδραϲ,
μόλιϲ ἐξεμηρύϲατο τῆϲ χαράδραϲ,
[1624] 1624 Ἐξ ἐμοῦ: παρ' ἐμοῦ.
[1625] 1625 Ἐξ ἐν αντίαϲ: ἐπίρρημαα.
2114
1626 Ἐξένευϲαν: παρῃτήϲαντο, ἀπηρνήϲαντο. οἱ δὲ μὴ θέλοντεϲ βοηθεῖ αὐτοῖϲ, ὡϲ πρὸϲ ἄλλουϲ πόλεμον ἔχοντεϲ, ἐξένευϲαν γῆν βοήθειαν.
2115
1627 Ἐξένευϲαν: ἐξεκολύμβηϲαν. Θουκυδίδηϲ· τὰϲ δὲ ἄλλαϲ
2116
ναῦϲ ἐπικαταλαβόντεϲ ἐξέωϲάν τε πρὸϲ τὴν γῆν καὶ πολλοὺϲ ἀπέκτειναν, ὅϲοι μὴ ἐξένευϲαν αὐτῶν.
2117
1628 Ἐξένιζεν: ἀντὶ τοῦ ξένοϲ ἦν. Δίδυμοϲ δέ φηϲιν ἀντὶ τοῦ,
οὐκ Ἀττικοῖϲ ἀλλὰ ξένοιϲ ῥήμαϲι διελέγετο.
οὐκ Ἀττικοῖϲ ἀλλὰ ξένοιϲ ῥήμαϲι διελέγετο.
[1630] 1630 Ἐξ ἐνὸϲ τὰ πάνθ’ ὁρᾶν: ἐπὶ τῶν παρορώντων.
1631 Ἐξέ πεϲον: πόρρω ἀπέφυγον. καὶ τελευτῶντεϲ τῆϲ νήϲου ἐξέπεϲον. ἀντὶ τοῦ ἐξεβλήθηϲαν.
[1632] 1632 Ἐξ ἐπιμέτρου· ἡ τῶν Ἐϲϲαίων αἵρεϲιϲ, οἴ εἰϲιν Ιουδαῖοι, τῶν
2124
Φαριϲαίω καὶ γραμματέων τὴν δικαιοϲύνην ἐξ ἐπιμέτρου διανέϲτηκεν.
[1633] 1633 Ἐξεπιώκατον: θλίβουϲιν, ἢ ἐθλίψατε. ὡϲ ἐμοῦ γε τὼ ξύλω
2125
τὸν ὑμὸν ἐξεπιώκατον. Ἀριϲτοφάνηϲ Λυϲιϲτράτῃ.
τὸν ὑμὸν ἐξεπιώκατον. Ἀριϲτοφάνηϲ Λυϲιϲτράτῃ.
[1634] 1634 Ἐξ ἐπιπέδοῦ.
[1635] 1635 ξξ ἐπιπολῆϲ: οἷον οὐκ εἰϲ βάθοϲ, ἀλλ’ εἰϲ ὄψιν.
[1636] 1636 Ἐξ ἐπιτάγματοϲ· καὶ ὁ Καῖϲαρ παρῆν ἐξ ἐπιτάγματοϲ, ἀλλ’
2126
ἐϲιώπα καὶ εἴπετο.
1637 ξΕξεπίτηδεϲ καὶ Ἐπίτηδεϲ: ἑκατέρωϲ λέγουϲιν Ἀττικοί.
2127
ἀντὶ τοῦ μάτην, ἐξ ἀνάγκηϲ, ἀργῶϲ. οὐκ ἐξεπίτηδεϲ ἡ πόλιϲ ἄρχειν καθίϲτηϲι δικαϲτάϲ.
[1638] 1638 Ἐξέπλευ ϲεν: ἐξώκειλε, παρετράπη. ὁ δὲ ἐξέπλευϲε τῶν
2128
φρενῶν πολλὰ εἰϲ τὸ ἄγαλμα παρώνηϲεν.
1639 Ἐξέπλωϲαϲ· Ἡρόδοτοϲ· πῶϲ οὐκ ἐξέπλωϲαϲ τῶν φρενῶν
2129
ϲεωυτὸν διαφθείραϲ; ἀντὶ τοῦ ἐξέπλευϲαϲ, τουτέϲτι παρετράπηϲ καὶ ἐξώκειλαϲ.
[1640] 1640 Ἐξεπολέμωτο: ἐνικήθη.
[1642] 1642 Ἐξεπρέμνιζον: ἀντὶ τοῦ κατέβαλλον τὰ πρέμνα. τουτέϲτι
2131
μέχρι ῥιζῶν τὰ ϲτελέχη. οὕτωϲ Δημοϲθένηϲ.
[1643] 1643 Ἐξεράϲατε τοὺϲ λίθουϲ: ἐκκενώϲατε, ἐκβάλετε, ἀπορρίψατε.
2132
πεποίηται δὲ ἡ λέξιϲ ἀπὸ τῆϲ ἔραϲ, ὅ ἐϲτι τῆϲ γῆϲ.
[1645] 1645 Ἐξερεύξεται: ἐκφέρῃ, ἐξενέγκῃ.
2140
1647 Ἐξεριθεύονται: πρὸϲ κακίαν ἐκκαλοῦϲι. Πολύβιοϲ· οἱ τῆϲ ϲτρατηγίαϲ ὀρεγόμενοι ἐξεριθεύονται τοὺϲ νέουϲ καὶ παραϲκευάζουϲιν εὔνουϲ ϲυναγωνιϲτὰϲ εἰϲ τὸ μέλλον.
[1648] 1648 Εξέγρκετον: κατὰ Ῥωμαίουϲ τὸ ϲτρατόπεδον.
2141
1649 Ἐξερῶ: ἐξοίϲω.
2142
1650 Ἐξερρωγυῖα: διεφθαρμένη. Προκόπιοϲ γυνὴ τὸν τρόπον
2143
ἐξρρωγυῖα. καὶ οἱ θυμοὶ τῶν ὑπαϲπιϲτῶν τῆϲ Ἐὐδοξίαϲ κατὰ τοῦ Χρυϲοϲτόμο ἐξερρώγηϲαν
[1651] 1651 Ἐξ ἔρωτοϲ· ὅτι ἐξ ἔρωτοϲ ἐνίοτε νόϲοϲ ἐπιϲυμβαίνει· ὅπερ Ἀντίοχοϲ ὁ Σελεύκου παῖϲ ἔπαθεν. εἶτα ὑπὸ ἰατρῶν ἐφωράθη τὸ
πάθοϲ.
πάθοϲ.
2144
1652 Ἐξερπύϲαϲι· βαδίϲαϲιν.
2145
1653 Ἐξερρύηϲαν: ἠφανίϲθηϲαν. λαμβάνεται δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἐν πόλει φευγόντων.
2146
1654 Ἐξέρχομαι· δοτικῇ. τὸ δὲ τιμωρῶ αἰτιατικῇ.
2147
1655 Ἐξεϲάλαξαϲ: μετεκίνηϲαϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· τὴν δ’ ἐνὶ θυμῷ ἐξεϲάλαξαϲ ὅλην θάμβει φανταϲίην.
2148
1656 Ἐξεϲία: ἡ πρεϲβεία.
2149
1657 Ἐξεϲκληκόϲ: τὸ ὑποξηρανθέν.
2150
1658 Ἐξεϲόβηϲα: ἐξεδίωξα. ἐν Ἐπιγράμμαϲι ἔκχυτον ἐκ ϲτέρνων
ἐξεϲόβηϲα νόον. καὶ αὖθιϲ· καὶ πτῶκαϲ πολλάκιϲ ἐξεϲόβει.
ἐξεϲόβηϲα νόον. καὶ αὖθιϲ· καὶ πτῶκαϲ πολλάκιϲ ἐξεϲόβει.
2151
1659 Ἐξεϲτεμμένοι: ἀντὶ τοῦ κεκοϲμημένοι. εἰώθαϲι γὰρ τῷ ϲτέρει χρῆϲθαι ἀντὶ τοῦ κοϲμεῖν. ϲτέμμα δέ ἐϲτι τὸ προϲειλημμένον ἔοριον τῷ θαλλῷ. Σοφοκλῆϲ· ἱκτηρίοιϲ κλάδοιϲιν ἐξεϲτεμμένοι.
2152
1660 Ἐξέϲτηκε: μαίνεται. ὁ δὲ τῇ πολυχρονίῳ τριβῇ τῶν πολεμικῶν
2153 οὐδόλωϲ ἐξέϲτη τῶν φρενῶν.
2153 οὐδόλωϲ ἐξέϲτη τῶν φρενῶν.
2154
1661 Ἐξέϲτηϲαν: ὑπεχώρηϲαν. οἱ δὲ βάρβαροι ἐξέϲτηϲαν αὐτοῖϲ ὡϲ κρείττοϲιν.
2155
1662 Ἐξε ϲτιν· δοτικῇ.
2156
1663 ξξέϲτω: ἐξουϲίαν ἐχέτω.
1665 Ἐξέϲχεν· τούτου τὴν πλευρὰν λόγχη διήλαϲε καὶ ὑπὸ ῥύμηϲ
2162
τῆϲ αἰχμῆϲ ἐξέϲχεν ἐπὶ θάτερα. ἀντὶ τοῦ διήλαϲε, διῆλθεν.
[1666] 1666 Ἐξέϲχεν ἠκοντίϲθη τὸν δεξιὸν ὡμον διαμπερὲϲ καὶ ἐξέϲχε τὸ
2163
βέλοϲ. ἀντὶ τοῦ διῆλθεν.
1667 Ἐξτάζω· αἰτιατικῇ.
1669 Ἐξεταζόμενοι πρὸϲ τοῖϲ β αϲιλείοιϲ: ἀριθμούμενοι ἐν
2166
τοῖϲ βαϲιλείοιϲ.
1671 Ἐξέτηξεν: ἠφάνιϲεν.
[1672] 1672 Ἐξευγενίζω· αἰτιατικῇ.
[1673] 1673 Ἐξ εὐθείαϲ: ἐπιϲτολὴν δὲ ἐξ εὐθείαϲ πρὸϲ αὐτὸν ἐπιθεῖναι ἐνάρκηϲα. τουτέϲτιν ἰδιάζουϲαν, ἐκ τοῦ παραυτίκα.
[1674] 1674 Ἐξευμενίζεϲθαι: πείθεϲθαι.
1675 Ἐξεφαύλιϲαν: παρ' οὐδὲν ἐλογίϲαντο. οἱ δὲ οὐκ ἐξεφαύλιϲαν
2170
τὴν τῶν Κρητῶν αὐτοϲχέδιον ἐκείνην μοῦϲαν, οἷα δή που λιτήν τινα θυϲία.
[1676] 1676 Ἐξ ἐφόδου: ἐκ τοῦ παραχρῆμα. χωρὶϲ πόνου. ὡϲ ἔγνω μὴ
2171
ἐξ ἐφόδου οἷόν τε ἐξελεῖν τὴν Θεοδοϲίου πόλιν, ἀναχωρεῖ.
1677 Ἐξεφωνεῖτο· ὁ δὲ Ἀττικόϲ, ἐπίϲκοποϲ Κωνϲταντινουπόλεωϲ,
2172
οὐκ ἐπαύετο διανυκτερεύων περὶ τὰ τῶν παλαιῶν ἀναγνώϲματα. διὸ καὶ οὐκ ἐξεφωνεῖτο παρὰ τῶν φιλοϲόφων ϲοφιϲτῶν.
[1678] 1678 Ἐξεφοίτα: ἐθριάμβευεν. ὁ δὲ παρὰ τοὺϲ ἀτελέϲτουϲ καὶ βεβήλουϲ
2173
ἐξεφοίτα τὰ τῶν Σαμοθρᾳκῶν ὄργια· ὃϲ φωραθεὶϲ ἀπέδρα
πρὸϲ τοὺϲ Κυζικηνούϲ.
πρὸϲ τοὺϲ Κυζικηνούϲ.
2178
1680 Ἐξεφύρθηϲ: ἐμιάνθηϲ.
2179
1681 Ἐξεφύϲηϲα: διεϲκόρπηϲα, ἐβδελυξάμην.
2180
1682 Ἐξεφύϲηϲεν: ἐκίνηϲεν, ἐτάραξεν. ἀπὸ τοῦ ϲπινθῆροϲ δὲ τὸ φυϲῆϲαι ἔλαβεν Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐμβαλὼν ϲπινθῆρα Μεγαρικοῦ ψηφίϲματοϲ ἐξεφύϲηϲε τοϲοῦτον πόλεμον, Σὥϲτε τῷ καπνῷ πάνταϲ Ἐλληναϲ δακρῦϲαι.
2181
1683 Ἐξέχεα ἐπἐμὲ τὴν ψυχήν μου: τουτέϲτι διεχύθην καὶ ἐκινήθην εἰϲ ὀδυρμούϲ, ἄπαυϲτον ἔχω τὸν θρῆνον.
2182
1684 Ἐξέχειν τὸν ἤλιον: τὸ ἐπιτεταλκέναι. ἔξεχε, ὑ φίλ’ ἥλιε. κωλάριόν τι παροιμιῶδεϲ ὑπὸ τῶν παιδίων λεγόμενον, ὅταν ἐπινέφῃ
ψψύχουϲ ὄντοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νήϲοιϲ· λέξειϲ ἄρ, ὥϲπερ τὰ παιδία, ἔξεχε, ὦ φίλε ἥλιε. καὶ ἐν Σφηξί· καὶ ταῦτα μὲν νῦν εὐλόγωϲ, ἦν ἐξέχῃ εἴλη κατ’ ὄρθρον, ἡλιάϲῃ πρὸϲ ἤλιον.
ψψύχουϲ ὄντοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νήϲοιϲ· λέξειϲ ἄρ, ὥϲπερ τὰ παιδία, ἔξεχε, ὦ φίλε ἥλιε. καὶ ἐν Σφηξί· καὶ ταῦτα μὲν νῦν εὐλόγωϲ, ἦν ἐξέχῃ εἴλη κατ’ ὄρθρον, ἡλιάϲῃ πρὸϲ ἤλιον.
2183
1685 Ἐξεχώρηϲεν· ὁ γάρ οὶ ἀϲτράγαλοϲ ἐξεχώρηϲεν ἐκ τῶν ἄρθρων.
2184
1686 Ἐξέχρη· οἴμοι τὰ πολλὰ ἐξέχρη κακά, ἐλθόντι χώραν τερμίαν· ἐνταῦθα
κάμψει τὸν ταλαίπωρον βίον.
κάμψει τὸν ταλαίπωρον βίον.
2185
1687 Ἐξει: τουτέϲτιν ἔξελθε, παρὰ Ἀριϲτοφάνει.
[1688] 1688 Ἐξεῖ: παρέξει· οὐχ ὑποτάϲϲει, ἐὰν ἕξῃ.
2186
1689 Ἑξείδιον.
2187
1690 Ἐξείη: ϲυνεκεχώρητο, εἴθιϲτο. Ξενορῶν· ἤδεϲαν γὰρ
ὅτι ἐξείη αὐτῷ καὶ ἀριϲτῶντι καὶ δειπνοῦντι προϲελθεῖν, καὶ εἰ καθεὕδει ἐπεγειροῦντα εἰπεῖν, εἴ τιϲ τι ἔχοι πρὸϲ πόλεμον.
ὅτι ἐξείη αὐτῷ καὶ ἀριϲτῶντι καὶ δειπνοῦντι προϲελθεῖν, καὶ εἰ καθεὕδει ἐπεγειροῦντα εἰπεῖν, εἴ τιϲ τι ἔχοι πρὸϲ πόλεμον.
[1691] 1691 Ἐξεἰηϲ: παρὰ ποιηταῖϲ ἐφεξῆϲ, ἐπὶ ϲτίχον.
2188
1692 Ἐξεικαϲμένον· θεραπεύοντι τὸν νεὼν καὶ γεραίροντι πᾶν ὁτιοῦν ἄγαλμα ἐξεικαϲμένον αὐτῷ καὶ τετιμημένον. ἀντὶ τοῦ ἐξωμομμένον.
2189
1693 Ἐξεικαϲμένοϲ: πεπλαϲμένοϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· μὴ δείδιθ’· οὐ γάρ ἐϲτιν ἐξεικαϲμένοϲ. ἀντὶ τοῦ πεπλαϲμένοϲ πρὸϲ ὁμοιότητα. ἔθοϲ γὰρ ἦν τοῖϲ κωμικοῖϲ ὅμοια τὰ προϲωπεῖα ποιεῖν τοῖϲ κωμῳδουμένοιϲ ὑπ’ αὐτῶν καὶ περιτιθέναι τοῖϲ ὑποκριταῖϲ.
2190
1694 Ἐξεικονιϲμένονν: μεμορφωμένον.
1696 Ἐξείλετο —Ἐξηγνταί.
[1697] 1697 Ἐξειμένοι: ἀφειμένοι.
[1698] 1698 Ἐξειμι, οὐκ ἐξελεύϲομαι λέγουϲιν Ἀττικοί.
[1699] 1699 Ἐξεῖναι: δυνατὸν εἶναι.
[1701] 1701 Ἐξείραντεϲ: ἐξελκύϲαντεϲ, ἐξελόντεϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· τὴν γλῶϲϲαν
2201
ἐξείρατεϲ αὑτοῦ ἐκκοψόμεθα.
[1702] 1702 Ἐξείργειν: ἀπείργειν, κωλύειν.
[1703] 1703 Ἐξείρετο: ἠρώτα.
1704 Ἐξείρπυϲεν: ἐξεϲύρθη, ἐξῆλθεν. ἡ δὲ ἔχιδνα ἐξείρπυϲεν ὑπὸ τοῦ πυρὸϲ ἀναγκαϲθεῖϲα.
[1705] 1705 Ἐξειϲιν: ἐξέρχεται.
[1706] 1706 Ἐξειϲτήκει: ἐξηλλάττετο. καὶ τρόμῳ εἴχετο, καὶ ἡ χρόα αὐτοῦ
2204
ἐξειϲτήκει, καταδείϲαντι τὸ πλῆθοϲ τῆϲ ϲτρατιᾶϲ καὶ τῶν ὅπλων τὴν
λαμπρότητα.
λαμπρότητα.
[1707] 1707 Ἐξεῖρψεν: ἀνέδωκεν.
[1708] 1708 Ἐξῇ: αὐθυπότακτον. ἀντὶ τοῦ δυνατὸν ὑπάρχῃ.
[1709] 1709 Ἐξηγήϲαθαι τοῦ διηγήϲαϲθαι διαφέρει. διηγήϲαϲθαι μὲν γάρ
2207
ἐϲτιν εἰπεῖν ἁπλῶϲ, ἅ τιϲ αὐτὸϲ ἐπίϲταται, ἤτοι πρὸϲ ἀγνοοῦνταϲ τοὺϲ
ἀκροωμένουϲ λέγων ἢ καὶ πρὸϲ εἰδόταϲ. τὸ δὲ ἐξηγήϲαϲθαι ἅμα λέγειν τε περὶ ὦν ἀγνοοῦϲιν οἱ ἀκούοντεϲ, καὶ διδάϲκειν αὐτούϲ, περὶ ὗν πθάνονται.
ἀκροωμένουϲ λέγων ἢ καὶ πρὸϲ εἰδόταϲ. τὸ δὲ ἐξηγήϲαϲθαι ἅμα λέγειν τε περὶ ὦν ἀγνοοῦϲιν οἱ ἀκούοντεϲ, καὶ διδάϲκειν αὐτούϲ, περὶ ὗν πθάνονται.
[1710] 1710 Ἐξηγηταί: οἱ τοὺϲ νόμουϲ τοῖϲ ἀγνοοῦϲιν ὑποδεικνύοντεϲ καὶ
2208
διδάϲκοτεϲ περὶ τοῦ ἀδικήματοϲ, οὑ ἕκαϲτοϲ γράφεται.
1711 Ἐξηγηταί: τρεῖϲ γίνονται πυθόχρηϲτοι, οἷϲ μέλλει καθαίρειν
2209
τοὺϲ ἄγει τινὶ ἐνιϲχηθένταϲ. καὶ οἱ ἐξηγούμενοι τὰ πάτρια. καὶ Ἡρόδοτοϲ ϲὺ ἐϲ οἶκον τὸν βαϲιλέωϲ ἐξηγητὴϲ γίνεται πρηγμάτων
2210
ἀγαθῶν, καὶ ταῦτα εὖ παρανέειϲ πάντα. Ἐξηγητήϲ, ἰδίωϲ ὁ ἐξηγούμεουϲ
2211
τὰ ἱερά. ἔϲτι δὲ καὶ ἀ πρὸϲ τοὺϲ κατοιχομένουϲ ὀνομα
ζόμενα ἐξηγοῦντο τοῖϲ δεομένοιϲ.
ζόμενα ἐξηγοῦντο τοῖϲ δεομένοιϲ.
2216
1712 Ἐξηγορία: ἐπαγγελία.
2217
1713 ξξηγοῦμαι· δοτικῇ.
2218
1714 Ἐξηγρόμην: ἐξηγειρόμην. Ἀριϲτοφάνηϲ· κἄτ’ ἔγωγ’ ἐξἠγρόμην.
2219
ἐπὶ τῶν ψευδομένων. εἰρηκότοϲ γάρ τοῦ Διονύϲου, ναυμαχήϲαϲ ναῦϲ τῶν πολεμίων ιγ' ἐπιφέρει ὁ Ἡρακλῆϲ, κᾷτ’ ἔγωγʼ
ἐξηγρόμη. ϲκώπτων τὸν Διόνυϲον, καὶ ἐγώ, φηϲίν, ἀνέϲτην ἐξ ὀνείρων· δηλῶν, ὅτι ταῦτα ὄναρ ἔπραξε. τῶν ἐπίτηδεϲ ψευδομένων λεγόντων τοῦτο, καθὸ δηλοῦται, ὅτι ἐνυπνίῳ ἐᾡκει τὸ λεγόμενον.
ἐξηγρόμη. ϲκώπτων τὸν Διόνυϲον, καὶ ἐγώ, φηϲίν, ἀνέϲτην ἐξ ὀνείρων· δηλῶν, ὅτι ταῦτα ὄναρ ἔπραξε. τῶν ἐπίτηδεϲ ψευδομένων λεγόντων τοῦτο, καθὸ δηλοῦται, ὅτι ἐνυπνίῳ ἐᾡκει τὸ λεγόμενον.
[1715] 1715 Ἐξῇεϲαν: ἐξεπορεύοντο.
2221
1717 Ἐξηκεϲτίδηϲ καὶ κλίνεται Ἐξηκεϲτίδου. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐπὶ
2222
τῶν ἀμηχάνων. τοῦτον γὰρ ὡϲ ξένον διαβάλλουϲι καὶ πλάνον. οἱ δὲ ξένοι μᾶλλον ἴϲαϲι τὰϲ ὁδούϲ. ἐξαπορήϲαντεϲ οὖν τῆϲ ὁδοῦ καὶ ἀποπλανηθέντεϲ εἶπον· οὐδ’ ἂν Ἐξηκεϲτίδηϲ εὕροι τὴν εὐθεῖαν ὁδόν. εἴρηται οὖν ἐπὶ τῶν ὁδοῦ ἀποπλανηθέντων.
2223
1718 Ἐξήκεϲτοϲ: ὄνομα κύριον.
2224
1719 Ἐξήκει: παρῆπχηκεν. Ξενορῶν· ὁ δὲ χρόνοϲ ἐξήκει. καὶ
2225
αὖθιϲ· ὁ δὲ ϲυνεῖδεν ἐξήκειν τοῦ χρηϲμοῦ τὴν φήμην.
2226
1720 Ἐξῆκον: Αἰλιανόϲ. ἀντὶ τοῦ ὑπερέχον. καὶ ἑώρων φάϲμα τὸ μέγεθοϲ ἐξῆκον πέρα καὶ ἀνωτέρω τοῦ ἱϲτοῦ.
2227
1721 Ἐξήκοντοϲ: παρερχομένου. ἐξήκοντοϲ τοῦ χρόνου, οὑπερ ἐντὸϲ ἔδει ἐπανιέναι πρὸϲ τὸν ϲφῶν ἄρχοντα.
2228
1722 Ἐξήλαϲμα: ἡ δίωξιϲ.
2229
1723 Ἐξήλατο: ἐπήδηϲεν.
2230
1724 Ἐξηλιαϲμένων: κεκαυμένων.
[1725] 1725 Ἐξηλιθιότηϲ: ἐπίταϲιϲ τῆϲ μωρίαϲ.
2231
1726 Ἐξήλικαϲ: ἐξέβαλεϲ, ἐξέωϲαϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ἀλλ, ὦ μέλ', ἐξήλικαϲ ἐμέ γ’ ἐκ τῶν ἐμῶν.
2232
1727 Ἐξῆλθεν: ἐξέβη, ἐτελέϲθη. ὅτι Ζήνωνι παρʼ ἣν εἶχε δόξαν ἐξῆλθε τὸ μάντευμα· ἀντὶ γὰρ τῆϲ βαϲιλίδοϲ, ὡϲ ᾤτο, πόλεωϲ, εἰϲ
λόφον ϲυγκλειϲθέντι τὸ αὐτὸ ὄνομα ἔχοντα, ϲυνέβη τὸ πέραϲ τοῦ βίου.
λόφον ϲυγκλειϲθέντι τὸ αὐτὸ ὄνομα ἔχοντα, ϲυνέβη τὸ πέραϲ τοῦ βίου.
1729 Ἐξήμβλυωκαϲ: ἡμιτελῆ ἐξέωϲαϲ. ἐξαμβλῶϲαι δὲ ἰδίωϲ ἐπὶ τῶν
2238
γυναικῶν λέγεται τῶν ἀποτικτουϲῶν θᾶττον, οὐ κατὰ τὸν τῶν ὠδίνων καὶ τῆϲ κυοφορίαϲ νόμον. καὶ τὸ φάρμακον δὲ τὸ αἴτιον τοῦ ἐξαμβιοῦν τὰϲ γυναῖκαϲ ἀμβλώθριον καλεῖται.
1730 Ἐξξημβλωμένον· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ’ εἶπέ μοι τὸ πρᾶγμα
2239
τοὐξημβλωμένον. τουτέϲτι τὸ παραπολωλὸϲ καὶ διεφθαρμένον.
[1731] 1731 Ἐξήμβλωϲεν: ἐξέτρωϲεν. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ἐξήμβιοῦν
2240
ἀντὶ τοῦ ἀτελῆ ἐποίηϲαϲ. καὶ αὖθιϲ· καὶ οὐκ ἐξήμβλωτό
2241
οἱ ἡ ἐλπίϲ. ἀντὶ τοῦ ἀτελὴϲ ἐγένετο. οὕτω φηϲὶν Αἰλιανόϲ· ἀλλ’
2242
αὕτη γε ἡ ἐλπὶϲ ἐξήμβλω αὐτῇ. καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· ἐξήμβλωτο δὲ ἡ ἔννοια τῆϲ θχοϲυλίαϲ τῷ ἀνοϲίῳ ἀποϲφαγέντοϲ αὐτοῦ. καὶ τὰ ἐξημβλωμένα 2243 ἔμβρυα.
αὕτη γε ἡ ἐλπὶϲ ἐξήμβλω αὐτῇ. καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· ἐξήμβλωτο δὲ ἡ ἔννοια τῆϲ θχοϲυλίαϲ τῷ ἀνοϲίῳ ἀποϲφαγέντοϲ αὐτοῦ. καὶ τὰ ἐξημβλωμένα 2243 ἔμβρυα.
[1732] 1732 Ἐξῆμμαι· γενικῇ.
[1733] 1733 Ἐξημμένοι: ἐκδεδυμένοι. ἢ ἐξαφθέντεϲ.
1734 Ἐξημημένοϲ: ἀφηρημένοϲ. Σοφοκλῆϲ· εἰ δέ τιϲ ϲτρατοῦ βίᾳ
2244
ϲ ἀποϲπάϲειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ, κακὸϲ κακῶϲ ἄθαπτοϲ ἐκπέϲοι χθονόϲ, γένουϲ ἅπαντοϲ ῥίζαν ἐξημημένοϲ.
[1735] 1735 Ἐξῆν: ἐξεγένετο, δυνατὸν ἦν.
[1736] 1736 Ἐξηνδραποδιϲμένον· πλείϲταϲ δὲ πόλειϲ ἐξηνδραποδιϲμένον
2245
καὶ πεπραξικοπηκότα. ἀντὶ τοῦ προδώϲοντα.
καὶ πεπραξικοπηκότα. ἀντὶ τοῦ προδώϲοντα.
[1737] 1737 Ἐξήνθηϲεν: ἀνεβλάϲτηϲεν, ἀνέθαλλεν. Ἐξήνθιϲε δὲ τὸ ἄνθη
2246
ϲυνέλεξεν. καὶ Ἐξανθίζω δὲ τὸ βάπτω· ὡϲ τό, ποικίλαϲ ἐξηνθίκατε τὰϲ βαφάϲ.
[1738] 1738 Ἐξηνθιϲμέναι: ἄνθεϲι κεκοϲμημέναι, οἱον ψιμυθίῳ, φύκει καὶ
2247
τοῖϲ ὁμοίοιϲ. αἰ καθήμεθ’ ἐξηνθιϲμέναι, κροκωτὰ φοροῦϲαι καὶ κεκαλλωπιϲμένναι, καὶ κιμβερίκʼ ὀρθοϲτάδια καὶ περιβαρίδαϲ· κῆγχουϲα καὶ τὰ διαφανῆ χιτώνια.
τοῖϲ ὁμοίοιϲ. αἰ καθήμεθ’ ἐξηνθιϲμέναι, κροκωτὰ φοροῦϲαι καὶ κεκαλλωπιϲμένναι, καὶ κιμβερίκʼ ὀρθοϲτάδια καὶ περιβαρίδαϲ· κῆγχουϲα καὶ τὰ διαφανῆ χιτώνια.
2253
1740 Ἐξηπάτηϲεν ἡ χάραξ τὴν ἄμπελον: ὅταν ὑπὸ τοῦ ϲῷζοντοϲ τὸ ϲὡζον ἐξαπατηθῇ.
2254
1741 Ἐξῆ παφεν: ἐξηπάτηϲεν.
2255
1742 Ἐξῆπται: ἐξῆρται, κρεμᾶται. καὶ Ἐξῆ πτο, διεγήγερτο φλόξ.
2256
1743 Ἐξἡρετο: ἠρώτα.
2257
1744 Ἐξῆρεν: ἀπῆρεν.
2258
1745 Ἐξήρηνται: ἐκβέβληνται.
[1746] 1746 Ἐξήρκει: ἐξίϲχυεν. οὐ γὰρ ἐξήρκει τὰ ὑποζύγια πρὸϲ τῆϲ ὁδοῦ τὴν χαλεπότητα, ὥϲτε αἰρόμενοι τὰϲ ἁμάξαϲ ἐξέφερον ἐκ τῶν
δυϲπόρων.
δυϲπόρων.
2259
1747 Ἐξηρμένην: ὑψουμένην.
2260
1748 Ἐξήρτα: ἐξῆπτεν, ἀπεκρέμα. τὰ δὲ γράμματα τὰ βαϲιλικὰ
2261
ἀπὸ τῶν ἀνδριάντων ἐξήρτα. καὶ Ἐξηρτῆϲθαι ὁμοίωϲ. Ἐξηρτίϲθαι δὲ ἑτοιμάζεϲθαι, εὐτρεπίζεϲθαι. καὶ ἐϲ παραϲκευὴν ἐξ
ηρτίϲθαι πολέμου.
ηρτίϲθαι πολέμου.
2262
1749 Ἐξἡρτημαι· γενικῇ.
2263
1750 Ἐξηρτυμένοϲ: παρὰ Ἡροδότῳ κατεϲκευαϲμένοϲ, ἡτοιμαϲμένοϲ.
2264
1751 Ἐξὴϲ: μετὰ ταῦτα.
2265
1752 Ἐξηϲθενηκόταϲ: τεταλαιπωρηκόταϲ, παρειμένουϲ. οἱ δὲ Κελτοὶ
ἰδότεϲ τοὺϲ Ῥωμαίουϲ μάχεϲθαι παρεϲκευαϲμένουϲ καὶ δόξαντεϲ ἐξ ηϲθεηκκόταϲ τὰ ϲώματα ὑπὸ λιμοῦ τὸν τάχιϲτον αἱρεῖϲθαι τῶν θᾶ ἄτων.
ἰδότεϲ τοὺϲ Ῥωμαίουϲ μάχεϲθαι παρεϲκευαϲμένουϲ καὶ δόξαντεϲ ἐξ ηϲθεηκκόταϲ τὰ ϲώματα ὑπὸ λιμοῦ τὸν τάχιϲτον αἱρεῖϲθαι τῶν θᾶ ἄτων.
2266
1753 Ἐξήϲκει: ἐπαίδευεν, ἐγύμναζεν. καὶ πλὴν ἀγαθῆϲ ψυχῆϲ ϲῶμα οὐκ ἔχων ὄμωϲ ἔκαμνε καὶ τὰϲ δυνάμειϲ ἐξήϲκει καὶ κατεκόϲμει πρὸϲ
τὸ ἀνδρικώτερον.
τὸ ἀνδρικώτερον.
2267
1754 Ἐξηϲκηκότεϲ: καμόντεϲ.
2268
1755 Ἐξητάϲθηϲ: Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Στεφάνου καὶ κατὰ Ἄν δροτίωνοϲ ἀντὶ τοῦ ὤφθηϲ, ὡράθηϲ.
[1756] 1756 Ἐξηταϲμένον: ἠκριβωμένον. οὐκ ἂν εὕροι τιϲ οὔτε δαψιλὲϲ
οὔτε πρὸϲ τὸ δίκαιόν τε καὶ ἴϲον ἐξηταϲμένον.
οὔτε πρὸϲ τὸ δίκαιόν τε καὶ ἴϲον ἐξηταϲμένον.
1758 Ἐξιάλλειν: ἐκβάλλειν.
[1759] 1759 Ἐξἰδιϲεν: ἀπεπάτηϲεν. Ἀριϲτοφάνηϲ· εἴτε Πατροκλείδηϲ τιϲ
2275
ὑμῶν χεζητιῶν οὐκ ἂν ἐξίδιϲεν εἰϲ θοἰμάτιον, ἀλλ’ ἔπτατο.
[1760] 1760 Ἐξίη: μέλλοντοϲ ϲημαϲίαν.
[1762] 1762 Ἐξικμαϲμένη: ἐξηραμμένη. ἄλλωϲ τε ἐν ξηρά χώρᾳ ὑπὸ τοῦ
2278
θέρουϲ ἐξικμαϲμένῃ δεινῶϲ ἐϲπάνιϲεν ὕδατοϲ.
[1763] 1763 Ἐξἰλαϲμα: ἡ δυϲώπηϲιϲ, ἡ παράκληϲιϲ.
[1764] 1764 Ἐξιλάϲομαι· αἰτιατικῇ. δυϲωπήϲω.
[1766] 1766 Ἐξἰλλειν: ἐκφεύγειν.
[1767] 1767 Ἐξιϲ· ἕξιϲ ἐϲτὶν ἡ κατὰ φύϲιν ἑκάϲτου ἐνέργεια καὶ ὁλοκληρία.
2283
οἷον ἐπὶ μὲν ψυχῆϲ αἱ ἀρεταί, ἐπὶ δὲ ϲώματοϲ τὸ ἐντελὲϲ τῶν μελῶν καὶ ἀνάλογον καὶ ὑγεία. ἡ δὲ τούτων ἀτευξία καὶ διαμάρτηϲιϲ καὶ
καθόλο ἀναίρεϲιϲ λέγεται ϲτέρηϲιϲ. διαφέρει δὲ ἕξιϲ διαθέϲεωϲ· ἡ μὲν γὰρ ἕξιϲ δυϲμετάθετόϲ ἐϲτιν, ἡ δὲ διάθεϲιϲ εὐμετάβλητοϲ. διάθεϲιϲ δὲ ἡ κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ τοιάδε ἑκάϲτου ποιότηϲ· λέγομεν γάρ, ὅτι πολεμίωϲ ἢ φιλικῶϲ διάκειται ὁ δεῖνα πρὸϲ τόνδε, ἢ ὁ δεῖνα ἄν θρωποϲ ὑγιεινοτέρωϲ διάκειται πρὸϲ ἑαυτὸν νῦν ἢ πρότερον.
διαφέρει Ἐξιϲ διαθέϲεωϲ· ἡ μὲν γὰρ ἕξιϲ δυϲκίνητοϲ, ἡ δὲ διάθεϲιϲ εὐκίνητοϲ. 2284 ζήτει ἐν τῷ διάθεϲιϲ.
καθόλο ἀναίρεϲιϲ λέγεται ϲτέρηϲιϲ. διαφέρει δὲ ἕξιϲ διαθέϲεωϲ· ἡ μὲν γὰρ ἕξιϲ δυϲμετάθετόϲ ἐϲτιν, ἡ δὲ διάθεϲιϲ εὐμετάβλητοϲ. διάθεϲιϲ δὲ ἡ κατὰ ϲυμβεβηκὸϲ τοιάδε ἑκάϲτου ποιότηϲ· λέγομεν γάρ, ὅτι πολεμίωϲ ἢ φιλικῶϲ διάκειται ὁ δεῖνα πρὸϲ τόνδε, ἢ ὁ δεῖνα ἄν θρωποϲ ὑγιεινοτέρωϲ διάκειται πρὸϲ ἑαυτὸν νῦν ἢ πρότερον.
διαφέρει Ἐξιϲ διαθέϲεωϲ· ἡ μὲν γὰρ ἕξιϲ δυϲκίνητοϲ, ἡ δὲ διάθεϲιϲ εὐκίνητοϲ. 2284 ζήτει ἐν τῷ διάθεϲιϲ.
[1768] 1768 Ἐξιϲ: δυϲμετακίνητοϲ τρόποϲ. ἤτοι διάθεϲιϲ. διαιρεῖται
2285
δὲ ἡ ἕξιϲ εἰϲ ἀρετὴν καὶ κακίαν. ἕξεωϲ δὲ εἴδη ἀρετή τε καὶ κακία.
[1769] 1769 Ἐξιϲωτήϲ: δ ἐπόπτηϲ.
1770 Ἐξἶϲτα μ αἱ· γενικῇ. καὶ ἐξιϲτάμενοϲ.
[1771] 1771 Ἐξιϲτάμενοϲ: ἀντὶ τοῦ παραχωρῶν. ὁ οὖν Μάρκελλοϲ κύριοϲ
2287
ἦν τῶν πραγμάτων, ὀνόματοϲ μόνου καὶ ϲχήματοϲ τῷ Ἰουλιανῷ ἐξ ιϲτάμενοϲ, τὴν δὲ ἀληθεϲτέραν αὐτὸϲ ἀρχὴν μεταχειριζόμενοϲ. τάττ τεται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐκπληττόμενοϲ.
1772 Ἐξίϲταϲθαι: ϲθαι: διαχωρίζεϲθαι. ὁ δέ, ὅϲοι τῆϲ ϲτάϲεωϲ ἐναγεῖϲ
2288
ἐκέλευϲε ἐξίϲταϲθαι, οὔϲ κατηκόντιϲεν. εὐφημεῖν χρὴ κἀξίϲταϲθαι
2289
2290
2291
2292
τοῖϲ ἡμετέροιϲ χοροῖϲιν. ἀντὶ τοῦ ἐκχωρεῖν. ὅϲ τιϲ ἄπειροϲ τοιῶνδε λόγων ἢ γνώμῃ μὴ καθαρεύοι. καὶ αὖθιϲ· ἐξίϲταϲθαι μύϲταιϲι χοροῖϲιν, Ἀριϲτοφάνηϲ. ὑπέρ τοῦ ἐξίϲταϲθαι μηδὲ ὀξίνην τὸν οἶνον εὐχερῶϲ ἄλιϲ τοῖϲ κεγράμοιϲ ἐμβάλλονται
2294
1773 Ἐξίϲτηϲιν: ἐκπλήττει. οὔτε δέοϲ ἐξίϲτηϲιν αὐτοὺϲ οὔτε δαπάναι
οὔτε πόνοϲ.
οὔτε πόνοϲ.
2295
1774 Ἐξιϲτορήϲαντεϲ· αἰτιατικῇ. ἀναζητήϲαντεϲ, διηγηϲάμενοι.
2296
τούτουϲ οἱ Ἔλληνεϲ ἐξιϲτορήϲαντεϲ ἐβούλοντο πυθέϲθαι ἀπὸ τῆϲ Ξέρξου ϲτρατιᾶϲ, ἀποπέμπουϲι δεδεμένουϲ.
2297
1775 Ἐξιϲοῖ: ἴϲα πράϲϲει. Σοφοκλῆϲ· μήτηρ καλεῖται, μητρὶ δ’ οὐδὲν
ἐξιϲοῖ. ἀντὶ τοῦ οὐκ ἴϲα πράϲϲει τῷ τῆϲ μητρὸϲ ὀνόματι.
ἐξιϲοῖ. ἀντὶ τοῦ οὐκ ἴϲα πράϲϲει τῷ τῆϲ μητρὸϲ ὀνόματι.
2298
1776 Ἐξιϲοῦμαι· δοτικῇ
2299
1777 Ἐξιτηλία.
2300
1778 Ἐξίτηλα: ἀφανῆ. εὐτελῆ, χαῦνα.
2301
1779 Ἐξιτηρίουϲ: εὐχάϲ ἐφοδίουϲ τοῖϲ πρὸϲ ἔξοδον ἰοῦϲιν, ἢ πρὸϲ
θάνατον.
θάνατον.
[1780] 1780 Ἐξιτήρια καὶ Ἐξαγγέλια: κατὰ Ῥωμαίουϲ τὰ ὑπὲρ τῆϲ ἐξόδου παρεχόμενα.
[1781] 1781 Ἐξιχωρίζεϲθαι: ἐκπιέζεϲθαι, τὸν ἰχῶρα ἐκβάλλειν. καὶ
2302
οἷον εἰϲ γάρον ἐξιχωρίζεϲθαι.
2303
1782 Ἐξοδία· ἡ ἔξοδοϲ. Πολύβιοϲ· τὸ μὲν οὖν πρῶτον ὡϲ ἐπ᾿
2304 ἐξοδία ὁρμήϲαντεϲ ἐκ τῆϲ πόλεωϲ παρὰ τὴν ὁδὸν ἔμειναν.
2304 ἐξοδία ὁρμήϲαντεϲ ἐκ τῆϲ πόλεωϲ παρὰ τὴν ὁδὸν ἔμειναν.
2305
1783 Ἐξοδίαν· πάνδημον ἐξοδίαν ποιηϲάμενοι καθῆκαν ἐνέδραν.
2306
1784 Ἐξόδιοι νόμοι: αὐλήματα διʼ ὧν ἐξήεϲαν οἱ χοροὶ καὶ οἱ αὐληταί. οὕτωϲ Κρατῖνοϲ· τοὺϲ ἐξοδίουϲ ὑμῖν ἵνʼ αὐλῶ τοὺϲ νόμουϲ
2307
1785 Ἐξόδων: ἀνατολῶν. Δαβίδ· οὔτε ἐξ ἐξόδων οὔτε ἀπὸ δυϲμῶν.
2308
1786 Ἐξοκέλλει.
2309
1787 Ἐξολίϲθῃ: ἐκπέϲῃ. μεμνημέναϲ ἀεὶ λέγειν τοῦτο τὸ ῥῆμα, ὡϲ μήποτʼ ἐξολίϲθῃ ἡμᾶϲ. ὁ γὰρ κίνδυνοϲ οὐχὶ μικρόϲ, ἢν ἁλῶμεν.
2310
2311
2312
2313
2314
1788 Ἐξολῶν: ἐκβάλλειν μέλλων καὶ ἐξωθεῖν τῆϲ πολιτείαϲ. ἀλλαντοπώληϲ
ἐϲθʼ ὁ τοῦτον ἐξολῶν.
ἐϲθʼ ὁ τοῦτον ἐξολῶν.
1789 Ἐξομηρευϲάμενοϲ: καλῶϲ διοικήϲαϲ. τὴν δὲ πόλιν ἐξομηρευϲάμενοϲ
2315
ἠϲφαλίϲατο φρουρά. Ἐξομηρευϲάμενοϲ οὖν ἀντὶ τοῦ ϲυμφωνήϲαϲ.
[1790] 1790 Ἐξομηρευϲάμενοι: ὁμογνώμοναϲ ποιήϲαντεϲ. ἐξομηρευϲάμενοι
2316
δὲ τῷ τοιούτῳ τρόπῳ τοὺϲ πλείουϲ τῶν δυναϲτῶν ἐνέβαινον εὐθαρϲῶϲ εἰϲ τὸν πόλεμον.
δὲ τῷ τοιούτῳ τρόπῳ τοὺϲ πλείουϲ τῶν δυναϲτῶν ἐνέβαινον εὐθαρϲῶϲ εἰϲ τὸν πόλεμον.
[1791] 1791 Ἐξόμιλῶ· δοτικῇ.
[1792] 1792 Ἐξόμνυϲιν. καὶ Ἐξόμνυϲθαι, ἀρνεῖϲθαι.
[1793] 1793 Ἐξομολόγηϲιϲ: εὐχαριϲτία.
1794 Ἐξὁμολόγου: ὁμολόγου: προφανοῦϲ. διὰ τὰϲ ἐξ ὁμολόγου καὶ ϲυϲτάδην
2317
μάχαϲ πολλοὶ ἔπιπτον ἐξ ἀμφοτέρων. καὶ αὖθιϲ· εἰϲ ὁλοϲχερῆ δὲ κρίϲιν ἐξ ὁμολόγου καταβαίνειν οὐχ οἷόϲ τʼ ἦν. κατὰ πρόϲωπον.
[1795] 1795 Ἐξομολογοῦμαι· δοτικῇ.
[1796] 1796 Ἐξομόργνυνται: ἀπομάττονται, ἀφοϲιοῦνται.
1797 Ἐξομόϲαϲθαι· οἱ μαρτυρήϲειν τιϲὶν ἐν δικαϲτηρίῳ ὑπιϲχνούϲαιτο
2319
εἰ μετὰ ταῦτα μὴ βούλοιντο καταμαρτυρεῖν, ὤμνυον μηδὲν ἐπί ϲταϲθαι. καὶ τοῦτό ἐϲτιν ἐξομόϲαϲθαι.
[1798] 1798 Ἐξομόϲαιτο: παντελῶϲ ἀρνήϲαιτο. δημοϲίᾳ δὲ κἂν ἐξομόϲαιτο
2320
τοῦ εἶναι τῆϲ Κότυοϲ.
1799 Ἐξόν: δυνατόν. Ἰώϲηποϲ· νῦν δὲ Ἰουδαίουϲ ἐλπίϲαϲ δυϲωπήϲειν
2321
ἐν τῷ κακοῦν ἐξὸν μὴ θέλειν.
[1800] 1800 Ἐξόν· τί δῆτα κρεάγραϲ τοῖϲ κάδοιϲ ὠνούμεθ’ ἄν, ἐξὸν καθέντα
2322
γράδιον τοιουτονὶ ἐκ τῶν φρεάτων τοὺϲ κάδουϲ ξυλλαμβάνειν: ἐπὶ τῶν πορνικῶν καὶ ἀϲελγῶν γραῶν. καὶ ὁ ἀπόϲτολοϲ Πέτροϲ· ἄνδρεϲ
ἀδελφοί, ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παρρηϲίαϲ πρὸϲ ὑμᾶϲ.
ἀδελφοί, ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παρρηϲίαϲ πρὸϲ ὑμᾶϲ.
[1801] 1801 Ἐξονομήνῃϲ: ἐξείπῃϲ ἐξ ὀνόματοϲ.
[1802] 1802 Ἐξονυχίζειν: ἐξετάζειν τοῖϲ ὄνυξι. βλάβην νομίζομεν τὸ
2324
μὴ περὶ ἑκάϲτου ἀκριβοῦν καὶ ἐξονυχίζειν. ἢ τὸ ἀκριβολογεῖϲθαι.
[1803] 1803 Ἐξ ὄξουϲ δίκη· οὔτοι καταπροίξῃ, μὰ τὸν Ἀπόλλω, ταὐτὸ
2326
δρῶν, ὡϲ ἡδέωϲ φάγοιϲ ἂν ἐξ ὄξουϲ δίκην.
δρῶν, ὡϲ ἡδέωϲ φάγοιϲ ἂν ἐξ ὄξουϲ δίκην.
2331
1804 Ἐξόπλουϲ· ἅμα δὲ λαμβάνειν ἐξόπλουϲ τοὺϲ πολεμίουϲ κατὰ τὴν ἐπὶ τοὺϲ Μακεδόναϲ ἔφοδον.
2332
1805 Ἐξοργιεῖν: εἰϲ ὀργὴν ἐμβαλεῖν. ταῦτα δὲ ἔπραξεν ὁ Καῖϲαρ, οὐχ ὅτι καταπλήξειν αὐτόν, ἀλλ’ ὅτι ἐξοργιεῖν κἀκ τούτου πρόφαϲιν τοῦ πολέμου λήψεϲθαι.
2333
1806 Ἐξορευγμία: ἡ ὀρυγή. Ὀξυρευγμία λέγεται, ὅταν ἡ τροφὴ ἐποξίϲῃ.
2334
1807 Ἐξορίζομαι· γενικῇ· Ἐξορίζω δὲ αἰτιατικῇ.
2335
1808 Ἐξόριϲτον: ἀντὶ τοῦ φυγάδα. Δημοϲθένηϲ.
2336
1809 Ἐξορχηϲάμενοϲ· αἰτιατικῇ. ἀντὶ τοῦ φυγὼν καὶ ἀποδράϲ.
Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατʼ Ἀνδροτίωνοϲ.
Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατʼ Ἀνδροτίωνοϲ.
2337
1810 Ἐξοϲτρακίζω· γενικῇ
2338
1811 Ἐξοϲτρακιϲμόϲ: ἐξοριϲμόϲ. ζήτει ἐν τῷ ὁϲτρακιϲμόϲ.
[1812] 1812 Ἐξότου: ἐπίρρημα.
[1813] 1813 Ἐξ οὗ: οὐ ϲημαίνει τὴν ὕλην, ὡϲ τοῖϲ ἔξω δοκεῖ· ἀλλὰ ϲυγηθέϲτερον
τῇ γραφῇ ἐπὶ τῆϲ ἀνωτάτω αἰτίαϲ τὴν φωνὴν ταύτην παραλαμβάνειν, ὡϲ ἐπὶ τοῦ, εἷϲ θεόϲ, ἐξ οὗ τὰ πάντα. κέχρηται μέντοι καὶ ὁ τῆϲ ἀληθείαϲ λόγοϲ τῇ λέξει καὶ ἐπὶ τῆϲ ὕληϲ πολλάκιϲ, ὡϲ ὅταν λέγῃ· ποιήϲειϲ τὴν κιβωτὸν ἐκ ξύλων ἀϲήπτων. καί, ποιήϲειϲ τὴν λυχνίαν ἐκ χρυϲοῦ καθαροῦ. καί, ὁ πρῶτοϲ ἄνθρωποϲ ἐκ γῆϲ
χοϊκόϲ. καί, ἐκ πηλοῦ διήρτηϲαι ϲὺ ὡϲ κἀγώ.
τῇ γραφῇ ἐπὶ τῆϲ ἀνωτάτω αἰτίαϲ τὴν φωνὴν ταύτην παραλαμβάνειν, ὡϲ ἐπὶ τοῦ, εἷϲ θεόϲ, ἐξ οὗ τὰ πάντα. κέχρηται μέντοι καὶ ὁ τῆϲ ἀληθείαϲ λόγοϲ τῇ λέξει καὶ ἐπὶ τῆϲ ὕληϲ πολλάκιϲ, ὡϲ ὅταν λέγῃ· ποιήϲειϲ τὴν κιβωτὸν ἐκ ξύλων ἀϲήπτων. καί, ποιήϲειϲ τὴν λυχνίαν ἐκ χρυϲοῦ καθαροῦ. καί, ὁ πρῶτοϲ ἄνθρωποϲ ἐκ γῆϲ
χοϊκόϲ. καί, ἐκ πηλοῦ διήρτηϲαι ϲὺ ὡϲ κἀγώ.
[1814] 1814 Ἐξουθενῶ ϲε: ἀντʼ οὐδενόϲ ϲε λογίζομαι.
2339
1815 Ἐξούληϲ: κατὰ τῶν ἐλαϲάντων τοὺϲ ἑλόνταϲ ἐκ τῶν τοῦ ὀφλότοϲ καὶ κατὰ τῶν ὀφλούντων τοῖϲ ἁλοῦϲιν. ἐπειδάν τιϲ καταδικαϲθεὶϲ μὴ ἐκτίνῃ τὴν καταδίκην, εἰϲεπράττετο ὑπὸ τοῦ δήμου καὶ
ἄλλο τῷ δήμῳ τοϲοῦτον λελογιϲμένωϲ πάνυ. εἰ γὰρ τῷ ἰδιώτῃ διπλάϲιον ἐπράττετο, παραιτήϲεωϲ ἂν ἐτύγχανε δεόμενοϲ ὁ ἁλοὺϲ καὶ ἀπλοῦν ἂν ἐξέτινε. νυνὶ δὲ ἀπαραίτητόν ἐϲτι τὸ δημόϲιον. δηλοῖ δὲ καὶ Δημοϲθένηϲ· δίκην δὲ τούτῳ λαχὼν τῆϲ κατηγορίαϲ εἷλον ἐρήμην· οὐ γὰρ ἀπήντα. λαβὼν δὲ ὑπερήμερον εἰϲελθεῖν δεδύνημαι. τὸ δὲ
κωλύει ἐξέλλειν ἔλεγον οἱ παλαιοί. ἔϲτιν οὖν ἐξίλλειν κατὰ τὸ ἔτυμον 2340 2341 2342 2343 τὸ ἐκφεύγειν καὶ περιπλέκειν, μὴ παρέχοντα τὴν τιμωρίαν, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ διακωλύειν.
ἄλλο τῷ δήμῳ τοϲοῦτον λελογιϲμένωϲ πάνυ. εἰ γὰρ τῷ ἰδιώτῃ διπλάϲιον ἐπράττετο, παραιτήϲεωϲ ἂν ἐτύγχανε δεόμενοϲ ὁ ἁλοὺϲ καὶ ἀπλοῦν ἂν ἐξέτινε. νυνὶ δὲ ἀπαραίτητόν ἐϲτι τὸ δημόϲιον. δηλοῖ δὲ καὶ Δημοϲθένηϲ· δίκην δὲ τούτῳ λαχὼν τῆϲ κατηγορίαϲ εἷλον ἐρήμην· οὐ γὰρ ἀπήντα. λαβὼν δὲ ὑπερήμερον εἰϲελθεῖν δεδύνημαι. τὸ δὲ
κωλύει ἐξέλλειν ἔλεγον οἱ παλαιοί. ἔϲτιν οὖν ἐξίλλειν κατὰ τὸ ἔτυμον 2340 2341 2342 2343 τὸ ἐκφεύγειν καὶ περιπλέκειν, μὴ παρέχοντα τὴν τιμωρίαν, καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ διακωλύειν.
[1816] 1816 Ἐξούληϲ: ὄνομα δίκηϲ, ἣν ἐπάγουϲιν οἱ φάϲκοντεϲ ἐξείργεϲθαι
2344
τῶν ἰδίων κατὰ τῶν ἐξειργόντων. εἴρηται μὲν οὖν τοὔνομα ἀπὸ τοῦ
ἐξίλλειν, ὅπερ ἐϲτὶν ἐξείργειν καὶ ἐξωθεῖν καὶ ἐκβάλλειν. δικάζονται δὲ ἐξούληϲ κἀπὶ τοῖϲ ἐπιτιμίοιϲ οἱ μὴ ἀπολαμβάνοντεϲ ἐν τῇ προϲηκούϲῃ προθεϲμίᾳ, ὑπερημέρων γινομένων τῶν καταδικαϲθέντων. οἱ μὲν τῇ ἐξούληϲ ἁλόντεϲ καὶ τῷ ἑλόντι ἐδίδοϲαν, ἃ ἀφῃροῦντο αὐτοῦ, καὶ τῷ δημοϲίῳ κατετίθεϲαν τὰ τιμηθέντα. ἐδικάζετο δὲ ἐξούληϲ καὶ
ὁ χρήϲτηϲ, κατέχειν ἐπιχειρῶν κτῆμα τοῦ χρεωϲτοῦντοϲ καὶ κωλυόμενοϲ ὑπό τινοϲ. καὶ ἀπεργαϲίαϲ δέ τιϲ εἰ εἴργοιτο, δίδωϲιν ὁ νόμοϲ δικάζεϲθαι πρὸϲ τὸν εἴργοντα ἐξούληϲ. καὶ περὶ ἀνδραπόδου δὲ καὶ παντὸϲ οὗ φηϲί τιϲ αὐτῷ μετεῖναι. Δείναρχοϲ δὲ ἰδίωϲ κέχρηται τῷ τῆϲ ἐξούληϲ ὀνόματι ἀπὸ τῆϲ ἱερείαϲ τῆϲ μὴ βουλομένηϲ τὰ ἴδια
δρᾶν.
ἐξίλλειν, ὅπερ ἐϲτὶν ἐξείργειν καὶ ἐξωθεῖν καὶ ἐκβάλλειν. δικάζονται δὲ ἐξούληϲ κἀπὶ τοῖϲ ἐπιτιμίοιϲ οἱ μὴ ἀπολαμβάνοντεϲ ἐν τῇ προϲηκούϲῃ προθεϲμίᾳ, ὑπερημέρων γινομένων τῶν καταδικαϲθέντων. οἱ μὲν τῇ ἐξούληϲ ἁλόντεϲ καὶ τῷ ἑλόντι ἐδίδοϲαν, ἃ ἀφῃροῦντο αὐτοῦ, καὶ τῷ δημοϲίῳ κατετίθεϲαν τὰ τιμηθέντα. ἐδικάζετο δὲ ἐξούληϲ καὶ
ὁ χρήϲτηϲ, κατέχειν ἐπιχειρῶν κτῆμα τοῦ χρεωϲτοῦντοϲ καὶ κωλυόμενοϲ ὑπό τινοϲ. καὶ ἀπεργαϲίαϲ δέ τιϲ εἰ εἴργοιτο, δίδωϲιν ὁ νόμοϲ δικάζεϲθαι πρὸϲ τὸν εἴργοντα ἐξούληϲ. καὶ περὶ ἀνδραπόδου δὲ καὶ παντὸϲ οὗ φηϲί τιϲ αὐτῷ μετεῖναι. Δείναρχοϲ δὲ ἰδίωϲ κέχρηται τῷ τῆϲ ἐξούληϲ ὀνόματι ἀπὸ τῆϲ ἱερείαϲ τῆϲ μὴ βουλομένηϲ τὰ ἴδια
δρᾶν.
[1817] 1817 Ἐξούληϲ δίκη· οἱ δίκην νικήϲαντεϲ ὥϲτε ἀπολαβεῖν χωρίον
2345
ἢ οἰκίαν, ἔπειτα ἐμβατεύειν κωλυόμενοι, μὴ ἐμβατεύϲαντεϲ ἐξελαυνόμενοι, δίκην εἰϲάγουϲι πρὸϲ τοὺϲ ἐξελαύνονταϲ ἢ οὐκ ἐῶνταϲ ἐμβατεύειν. καὶ αὕτη ἡ δίκη ἐξούληϲ καλεῖται. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ ἐξέλλειν.
οι παλαιοὶ γὰρ τὸ κωλύειν καὶ ἀπελαύνειν ἐξέλλειν ἔλεγον.
οι παλαιοὶ γὰρ τὸ κωλύειν καὶ ἀπελαύνειν ἐξέλλειν ἔλεγον.
[1818] 1818 Ἐξ οὐρίου: ἐξ ἐπιτηδείου ἀνέμου. κἂν ἐξ οὐρίων φέρηται
2346
τὴν ἄκραν ἔχων εὐημερίαν, ταλανίζειν τοῦτον χρή.
[1819] 1819 Ἐξουϲιάζω· γενικῇ.
[1820] 1820 Ἐξοχετευόμενα: ἐκρέοντα.
1821 Ἐξόχωϲ: πάνυ.
[1822] 1822 Ἔξω βελῶν καθῆϲθαι: παραινεῖ ἔξω κινδύνου εἶναι.
[1823] 1823 Ἐξώγκωϲεν: ὕψωϲε. καὶ χῶμα ἐξώγκωϲαν αὐτῷ καὶ ἐπιγράμματι
2348
τιμῶϲι τῷδε.
[1824] 1824 Ἔξω Γλαῦκε: χειμῶνα γὰρ ϲημαίνει ὁ θαλάττιοϲ.
1825 Ἐξῳδήκει: ὠγκώθη.
[1826] 1826 Ἐξῳδηκώϲ: ὁ ὠγκωμένοϲ.
2354
1828 Ἐξωθοῦμαι· γενικῇ.
2355
1829 Ἐξωκέληϲ: τὸ λῃϲτρικὸν πλοῖον, ἢ ἄϲτρωτοϲ ἵπποϲ.
2356
1830 Ἐξώκειλεν: ἐξῆλθεν, ἔπεϲεν· ἐπὶ νηόϲ, ἐξέβαλεν, ἐξέρριψεν.
2357
δὲ Κλεοπάτρα βαϲίλειαν βαϲιλέων ἑαυτὴν ἀνεῖπεν· ἐϲ τοϲοῦτον ἄρα φροήματοϲ ἐξώκειλεν.
2358
1831 Ἐξῳκοδόμηται τὸ τεῖχοϲ, ὡϲ ὅταν ἐπάνω μὲν Προξενίδηϲ ὁ Κομπαϲεὺϲ καὶ Θεαγένηϲ, ἀμφότεροι κομπαϲταί, ἐναντίω δύʼ ἅρματε, ἵππων ὑπόντων μέγεθοϲ ὅϲον ὁ δούριοϲ, ὑπὸ τοῦ πλάτουϲ ἂν παρελαϲαίτην. Ἡράκλειϲ. τὸ δὲ μῆκοϲ ἑκατοντόργυιον.
2359
1832 Ἐξωλέϲτερον· Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· πενία γάρ ἐϲτιν, ἧϲ
οὐδὲ θηρίον ἐξωλέϲτερον. ἀντὶ τοῦ ἀπολέϲθαι ὀφεῖλον, ἢ ἐξολοθρευτικώτερον, 2360 ἢ χεῖρον. Αἰλιανόϲ· ϲύνοδοί τινεϲ εἰϲ αὐτῆϲ ἐγίνοντο καὶ ϲυμφοιτήϲειϲ ἀκολάϲτων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἀϲελγῶν καὶ μειρακίων ἐξώλη βίον προῃρημένων.
οὐδὲ θηρίον ἐξωλέϲτερον. ἀντὶ τοῦ ἀπολέϲθαι ὀφεῖλον, ἢ ἐξολοθρευτικώτερον, 2360 ἢ χεῖρον. Αἰλιανόϲ· ϲύνοδοί τινεϲ εἰϲ αὐτῆϲ ἐγίνοντο καὶ ϲυμφοιτήϲειϲ ἀκολάϲτων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ἀϲελγῶν καὶ μειρακίων ἐξώλη βίον προῃρημένων.
[1833] 1833 ἐξώλεια: πανωλεθρία. καὶ ἐξώλειαν ἑαυτῷ προϲεπαραϲάμενοϲ,
2361 καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν ἐκβῇ. τουτέϲτιν ἀπηγορευμένον κακῶν.
2361 καὶ ὁτιοῦν αὐτῶν ἐκβῇ. τουτέϲτιν ἀπηγορευμένον κακῶν.
2365
1835 Ἐξώλιϲθεν: ἐξερρίφη, ἐξέπεϲε. Διονύϲιοϲ ὁ δεύτεροϲ ἐξώλιϲθε τῆϲ ἀρχῆϲ καὶ ἐϲ Κορινθίουϲ ἧκε φυγάϲ.
[1836] 1836 Ἐξωλόθρευϲαϲ πάντα τὸν πορεύοντα ἁπὸ ϲοῦ· οὕτω γραπτέον καὶ μὴ πορνεύοντα
2366
1837 Ἐξωμμάτωται: ἐπιτεταμένωϲ ὁρᾷ. ἡ γὰρ ἔξ πρόθεϲιϲ ἐπίταϲιν
δηλοῖ· ὡϲ, ἐκ θυμοῦ φιλέων. ἢ μᾶλλον παίζων ἐπὶ ϲτερήϲεωϲ λέγει. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυται κόραϲ.
δηλοῖ· ὡϲ, ἐκ θυμοῦ φιλέων. ἢ μᾶλλον παίζων ἐπὶ ϲτερήϲεωϲ λέγει. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυται κόραϲ.
2367
2368
2369
2370
2371
1838 Ἐξωμίϲ: Ἀττικὸν λεξείδιον. ϲημαίνει δὲ χιτῶνα ἐλευθέριον, οὐκ ἐπιϲκεπάζοντα τοὺϲ βραχίοναϲ, εὐτελῆ.
1839 Ἐξωμιϲάϲαιϲ: ἄχρι τῶν ὤμων γυμνωϲάϲαιϲ. χειροτονητέον
2372
ἐξωμιϲάϲαιϲ τὸν ἕτερον βραχίονα. Ἀριϲτοφάνηϲ.
[1841] 1841 Ἐξωμοϲία: ἔνορκοϲ παραίτηϲιϲ, διʼ εὔλογον αἰτίαν. Ἔξωμοϲία,
2375
ὅταν τιϲ φάϲκῃ ἢ ὑπὲρ ἑαυτοῦ ἢ ὑπὲρ ἑτέρου ἐγκαλούμενοϲ, μὴ δεῖν εἰϲάγεϲθαι δίκην· εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν, δι’ ἥν οὐκ εἰϲαγώγιμοϲ ἡ δίκη· εἰ δοκεῖ κατὰ λόγον ἀξιοῦν, ἐδίδοτο αὐτῷ ἐξωμοϲίᾳ χρῆϲθαι.
καὶ οὕτωϲ διεγράφετο ἡ δίκη.
καὶ οὕτωϲ διεγράφετο ἡ δίκη.
[1842] 1842 Ἐξώμοτοϲ.
[1843] 1843 Ἐξωνήϲατο: ἐξηγόραϲεν, ἐπορίϲατο. χρυϲίον δίδωϲιν, οὐ μὴν
2377
ἐξωνήϲατο τὸ μηδὲν παθεῖν.
[1844] 1844 Ἐξονυχίζω.
[1846] 1846 Ἔξωρα· Σοφοκλῆϲ· ἔξωρα πράϲϲω κοὐκ ἐμοὶ προϲηκότα.
[1847] 1847 Ἐξωραίϲμένον: κεκαλλωπιϲμένον.
[1848] 1848 Ἐξώργιϲεν: ἐξεθύμωϲεν.
[1849] 1849 Ἐξωρίϲθω: ὑπερϲυντελικόϲ.
[1851] 1851 Ἐξωρχηϲάμην· πρὸϲ ὃν ἐξωρχηϲάμην τὰ τέωϲ ἀνέκπυϲτα. ἐξεφαύλιϲα, κατέπαιξα. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ μεθυϲθεὶϲ ἐν τῇ οἰκίᾳ
2386
Πουλτίωνοϲ τοῦ παραϲίτου τὰ μυϲτήρια ἐξωρχήϲατο. ἀντὶ τοῦ ἐξεμυκτήριϲεν, ἔκπυϲτα ἐποίηϲεν.
Πουλτίωνοϲ τοῦ παραϲίτου τὰ μυϲτήρια ἐξωρχήϲατο. ἀντὶ τοῦ ἐξεμυκτήριϲεν, ἔκπυϲτα ἐποίηϲεν.
[1852] 1852 Ἐξώϲτηϲ ἄνεμοϲ: ὁ τραχύϲ.
[1853] 1853 Ἐξώϲτοα.
2394
1855 Ἐξώτεροϲ: ὁ ἐξώτατοϲ.
2395
1856 Ἐξωφρυωμένοι: ἐξηρμένοι, ὑπερηφανευόμενοι.
[1857] 1857 Ἐξπέδιτα: τὰ ϲτρατιωτικὰ πλήθη. τῶν ἐξπεδίτων ταλαιπωρούντων
2396
τῷ μήκει τοῦ χρόνου· τέταρτοϲ γὰρ ἐνιαυτὸϲ ἐτύγχανεν ὤν.
2397
1858 Ἐξπλοράτωρ. οὗτοι οἱ ἐξπλόρατοι τῶν βαϲιλείων πόλειϲ τε
2398
καὶ κώμαϲ καὶ τοὺϲ ἄλλουϲ τόπουϲ καὶ τὰ πλεῖϲτα τῶν χωρίων καὶ τῶν ὁδῶν διαϲτήματα καὶ τὰϲ θέϲειϲ, καὶ ὧν ἕκαϲτοϲ τόποϲ εὐπορεῖ τε ἢ οὐ. ἐπιτηδείων ὄντων τοῖϲ ὁδοιπόροιϲ, καὶ εἰ πρὸϲ πλῆθοϲ ἐπαρκεῖν οἷα τέ εἰϲιν. ἔργον γὰρ τούτοιϲ τὸ περιεργάζεϲθαι, τίϲ ἡ
τῶν πραγμάτων κατάϲταϲιϲ, καὶ ποῖα τὰ κατὰ Ῥωμαίων ϲκεπτόμενα ὑπὸ Περϲῶν, καὶ ἀναφέρειν ἐπὶ τὸν βαϲιλέα.
τῶν πραγμάτων κατάϲταϲιϲ, καὶ ποῖα τὰ κατὰ Ῥωμαίων ϲκεπτόμενα ὑπὸ Περϲῶν, καὶ ἀναφέρειν ἐπὶ τὸν βαϲιλέα.
[1859] 1859 Ἐξκουβίτωρ.
2399
1860 Ἐξϲκουϲεία.
2403
1862 Ἐξ οἴων ἔχω: ὡϲ ἔϲτι μοι δυνατόν, ὡϲ δυνάμεωϲ ἔχω. Ὀρέϲτηϲ φηϲίν· ἄναξ Ἄπολλον, ἵλεωϲ αὐτοῖν κλύε, ἐμοῦ τε πρὸϲ
τούτοιϲιν, ἢ ϲε πολλὰ δὴ ἀφʼ ὧν ἔχοιμι, λιπαρεῖ προὔϲτην χερί. νῦν δ’, ὦ Λύκιʼ Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχω, αἰτῶ, προϲπιτνῶ, λίϲϲομαι, γενοῦ πρόφρων ἡμῖν ἀρωγὸϲ τῶνδε τῶν βουλευμάτων.
τούτοιϲιν, ἢ ϲε πολλὰ δὴ ἀφʼ ὧν ἔχοιμι, λιπαρεῖ προὔϲτην χερί. νῦν δ’, ὦ Λύκιʼ Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχω, αἰτῶ, προϲπιτνῶ, λίϲϲομαι, γενοῦ πρόφρων ἡμῖν ἀρωγὸϲ τῶνδε τῶν βουλευμάτων.
2404
1863 Ἐξοιϲτρηθείϲ: μανείϲ, παρορμηθείϲ, ἐρεθιϲθείϲ.
2405
1864 Ἐξυβρίζοντα: παραϲπονδοῦντα, παραβαίνοντα τὰϲ ϲυνθήκαϲ,
ἀδικοῦντα. τὰ ἐκδικήματα τοῦ Δεκεβάλου ἐϲ τοϲόνδε προϲεληλύθει, ὥϲτε ἀναγκαῖον εἶναι πολέμῳ καταπαῦϲαι ἐξυβρίζοντα.
ἀδικοῦντα. τὰ ἐκδικήματα τοῦ Δεκεβάλου ἐϲ τοϲόνδε προϲεληλύθει, ὥϲτε ἀναγκαῖον εἶναι πολέμῳ καταπαῦϲαι ἐξυβρίζοντα.
2406
1865 Ἐξυμνῶ· αἰτιατικῇ.
2407
1866 Ἐξ ὑπαρχῆϲ: ἀπ’ ἀρχῆϲ.
2408
2410
2411
2412
2413
1867 Ἐξ ὑπερδεξίων: ἐξ ὑψηλῶν. ἕτεροι τὰϲ ὑπερδεξίουϲ τῶν
2409 πεδίων ϲκοπιάϲ.
2409 πεδίων ϲκοπιάϲ.
1868 Ἐξ ὑπογύου: παῤ αὐτά, ἀπεριϲκέπτωϲ, ἐκ τοῦ ϲύνεγγυϲ.
2414
γεγοὼϲ ἀπὸ Μαρκέλληϲ τὸ γένοϲ ἀνέκαθεν, τὸ δὲ ἐξ ὑπογύου πατρόθεν ἀπὸ Ἐκδικίου ῥήτορϲϲ.
[1869] 1869 Ἐξ ὑποθέϲεωϲ· ὁ Ἀριϲτοτέληϲ λέγει παρακολουθεῖν ταῖϲ
2415
ἕξεϲι δυνάμειϲ τινὰϲ ἐξ ὑποθέϲεωϲ, αἷϲ χρήϲαιντο ἄν, εἰ ἐν τούτῳ γένοιντο, πρὸϲ ὅ εἰϲιν αἱ δυνάμειϲ χρήϲιμοι. οἷον τῇ πρᾳότητι ἕξει οὔϲῃ παρακολουθεῖ ἡ δύναμιϲ ἐξ ὑποθέϲεωϲ τὸ δύναϲθαι κρατεῖν ὀργῆϲ ἀμέτρου τε καὶ μὴ προϲηκούϲηϲ, εἴ ποτε ἐμπέϲοι. ἐξ ὑποθέϲεωϲ οὖν ἡ δύναμιϲ αὕτη τῇ πρᾳότητι ἕπεται· εἰ γὰρ ὀργιϲθείη, κρατήϲει.
ἕξεϲι δυνάμειϲ τινὰϲ ἐξ ὑποθέϲεωϲ, αἷϲ χρήϲαιντο ἄν, εἰ ἐν τούτῳ γένοιντο, πρὸϲ ὅ εἰϲιν αἱ δυνάμειϲ χρήϲιμοι. οἷον τῇ πρᾳότητι ἕξει οὔϲῃ παρακολουθεῖ ἡ δύναμιϲ ἐξ ὑποθέϲεωϲ τὸ δύναϲθαι κρατεῖν ὀργῆϲ ἀμέτρου τε καὶ μὴ προϲηκούϲηϲ, εἴ ποτε ἐμπέϲοι. ἐξ ὑποθέϲεωϲ οὖν ἡ δύναμιϲ αὕτη τῇ πρᾳότητι ἕπεται· εἰ γὰρ ὀργιϲθείη, κρατήϲει.
1870 Ἐξυπτιάζω. οἱ μεθυϲθέντεϲ οἴνῳ ἐπὶ πρόϲωπον πίπτουϲιν,
2416
οἱ δὲ κρίθινον πεπωκότεϲ ἐξυπτιάζονται τὴν κεφαλήν. ἐξυπτιάζειν οὖν τὸ ἐπὶ νώτου φέρεϲθαι.
[1871] 1871 Ἐξυρημένοϲ: τὴν κόμην ἀποβαλών.
[1872] 1872 Ἔξυϲεν: ὕφηνεν.
[1874] 1874 Ἔολπα: ἤλπιζον. παρατατικόϲ. καὶ Ἔοργα, εἰργαϲάμην,
2419
παρατατικόϲ.
[1875] 1875 Ἑόν: τὸ ἴδιον.
[1876] 1876 Ἑόρτάζω· αἰτιατικῇ.
1877 Ἑορτὴ πολλὰ ἔχουϲα: ἐπὶ τῶν πολλὰ ἀποτιθεμένων φορτία.
2422
εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ πρὸϲ τὰϲ ἑορτὰϲ ἐπειγομένων, οἳ πολλὰ ἐπιφέρονται καὶ ἱερεῖα καὶ ἱμάτια καὶ ἄρτουϲ, ἵνα μηδενὸϲ ὑϲτερήϲωϲιν.
[1878] 1878 Ἑορτολόγιον.
[1879] 1879 Ἐῴη: ϲυγχωροίη.
[1881] 1881 Ἐωθινόϲ.
[1882] 1882 Ἐωθώϲ: χωρὶϲ τοῦ 1 Ἄρχιπποϲ, καὶ Ἀραρὼϲ ἔωθαϲ, καὶ
2427
Θουκυδίδηϲ ἐώθεϲαν.
2435
1885 Ἑωλοκραϲία: τὸ χθιζὸν βρῶμα κυρίωϲ. ἔθοϲ ἦν τοῖϲ νέοιϲ
δειπνοῦϲι καὶ νυκτερεύουϲι καταϲχεῖν τῶν κοιμωμένων τῶν ἑώλων δείπνω τοὺϲ ζωμούϲ, πρὸϲ τοιαύτην παιδιὰν κεκραμένουϲ. ἐγὼ δὲ μᾶλλον νομίζω πεποιῆϲθαι τὸ ὄνομα ὑπὸ τοῦ ῥήτοροϲ ἀπὸ τῶν ἑώλων, ἅ ἐϲτιν ἀρχαῖα· ὅτι πράγματα ἀρχαῖα ϲυγκεράϲαϲ κατηγορεῖ ὁ Αἰϲχίνηϲ.
δειπνοῦϲι καὶ νυκτερεύουϲι καταϲχεῖν τῶν κοιμωμένων τῶν ἑώλων δείπνω τοὺϲ ζωμούϲ, πρὸϲ τοιαύτην παιδιὰν κεκραμένουϲ. ἐγὼ δὲ μᾶλλον νομίζω πεποιῆϲθαι τὸ ὄνομα ὑπὸ τοῦ ῥήτοροϲ ἀπὸ τῶν ἑώλων, ἅ ἐϲτιν ἀρχαῖα· ὅτι πράγματα ἀρχαῖα ϲυγκεράϲαϲ κατηγορεῖ ὁ Αἰϲχίνηϲ.
2436
1886 Ἑωλοκραϲία: ἡ ματαία πόϲιϲ. Δημοϲθένηϲ· αἴτιοϲ δ᾿
2437
οὗτοϲ ἑωλοκραϲίαν τινά μου τῆϲ πονηρίαϲ αὐτοῦ κατεϲκεδάϲαϲ.
2438
1887 Ἑωλονεκρόϲ: ὁ πρὸ πολλοῦ τεθνηκώϲ.
2439
1888 Ἐώλπειν: ὑπερϲυντέλικοϲ.
2440
1889 Ἐωνημένοι: ἀγοράϲαντεϲ, ἢ ἠγοραϲμένοι. Ἀριϲτοφάνηϲ·
2441 τοῦ ϲώματοϲ γὰρ οὐκ ἐᾷ τὸν κύριον κρατεῖν ὁ δοαίμων, ἀλλὰ τὸν ἐωνημένον. ἀντὶ τοῦ ὠνηϲάμενον· ἀπὸ τοῦ ὠνοῦμαι. λέγεται γὰρ καὶ ἡ ἐφεξῆϲ τοῦ ῥήματοϲ κλίϲιϲ. τοῦ δὲ ὀνόματοϲ τὸ πληθυντικὸν οὐκ ἔϲτιν ὠνηϲάμενοι. διὸ μεταβαλόντεϲ οἱ Ἀττικοὶ πριάμενοι λέγουϲιν ἑτέρᾳ φωνῇ.
2441 τοῦ ϲώματοϲ γὰρ οὐκ ἐᾷ τὸν κύριον κρατεῖν ὁ δοαίμων, ἀλλὰ τὸν ἐωνημένον. ἀντὶ τοῦ ὠνηϲάμενον· ἀπὸ τοῦ ὠνοῦμαι. λέγεται γὰρ καὶ ἡ ἐφεξῆϲ τοῦ ῥήματοϲ κλίϲιϲ. τοῦ δὲ ὀνόματοϲ τὸ πληθυντικὸν οὐκ ἔϲτιν ὠνηϲάμενοι. διὸ μεταβαλόντεϲ οἱ Ἀττικοὶ πριάμενοι λέγουϲιν ἑτέρᾳ φωνῇ.
2442
1890 Ἐῳνοχόει: ἐκίρνα.
[1891] 1891 Ἑψων: ἐκ τῶν ἀνατολῶν.
2443
1892 Ἔῳξαϲ: ἀνέῳξαϲ.
2444
1893 Ἑῷοϲ: ὁ ἀνατολικόϲ. καὶ Ἑῷοι, ὀρθρινοί, ἢ ἀνατολικοί.
2445
1894 Ἑώρα: ὕψωϲιϲ, ἢ μετάρϲιοϲ.
2446
1895 Ἐώργειν: ὑπερϲυντέλικοϲ.
1897 Ἐώρημα· Βελλεροφόντηϲ διὰ τοῦ Πηγάϲου τοῦ πτερωτοῦ
2452
ἐπεθύμηϲεν εἰϲ τὸν οὐρανὸν ἀνελθεῖν. καί φηϲιν Εὐριπίδηϲ· ἄγʼ ὦ φίλον μοι Πηγάϲου ταχύπτερον. μετέωροϲ δὲ αἴρεται ἐπὶ μηχανῆϲ. τοῦτο δὲ καλεῖται ἐώρημα. ἐν αὐτῇ δὲ κατῆγον τοὺϲ θεούϲ καὶ τοὺϲ
ἐν ἀέρι πολοῦνταϲ.
ἐν ἀέρι πολοῦνταϲ.
[1898] 1898 Ἐώρα: ἡ κρεμάθρα. καὶ Ἐωρῶ, τὸ κρεμῶ
[1899] 1899 Ἐώρηϲιϲ: κρέμαϲιϲ. καὶ Ἐώρημα ὁμοίωϲ.
[1900] 1900 Ἐωρίζω: τὸ μετεωρίζω.
[1901] 1901 Ἐωροκοπίαιϲ: ὑψηλοφρονίαιϲ.
[1903] 1903 Ἑώρταζον: ἐτέλουν.
[1904] 1904 Ἕωϲ: ἐν τοϲούτῳ, ἐν ὅϲῳ. πρότερον τοῦτο τὸ ἕωϲ παρὰ τῇ γραφῇ καὶ ἐπὶ τοῦ διηνεκοῦϲ πολλάκιϲ εὑρίϲκομεν κείμενον· ὡϲ τό, ἕωϲ ἂν θῶ τοὺϲ ἐχθρούϲ ϲου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν ϲου. καὶ ἔϲτι
διηνεκέϲ. καί, οὐκ ἀνέϲτρεψεν ἡ περιϲτερὰ πρὸϲ τὸν Νῶε, ἕωϲ τοῦ ξηρανθῆαι τὴν γῆν. καὶ εἰϲ τὸ παντελὲϲ οὐκ ἀνέϲτρεψε. καί, ἕωϲ ἂν καταγηράϲητε, ἐγώ εἰμι· φηϲὶν ὁ θεόϲ. καὶ ἔϲτι διηνεκῶϲ. καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ ϲποράδην ἐν τῇ θείᾳ εὑρίϲκεται γραφῇ. οὕτω καὶ τὸ ἐν τοῖϲ θείοιϲ χρηϲμοῖϲ εἰρημένον νοήϲειϲ· ἕωϲ οὗ ἔτεκε τὸν
υἱὸν αὑτῆϲ. οὐχ ὡϲ μετὰ ταῦτα (ὡϲ βλαϲφημοῦϲιν οἱ ἀχάριϲτοι Ἰουδαῖοι) ϲυναφείαϲ τῷ μνηϲτῆρι πρὸϲ τὴν παρθένον γεγενημένηϲ.
διηνεκέϲ. καί, οὐκ ἀνέϲτρεψεν ἡ περιϲτερὰ πρὸϲ τὸν Νῶε, ἕωϲ τοῦ ξηρανθῆαι τὴν γῆν. καὶ εἰϲ τὸ παντελὲϲ οὐκ ἀνέϲτρεψε. καί, ἕωϲ ἂν καταγηράϲητε, ἐγώ εἰμι· φηϲὶν ὁ θεόϲ. καὶ ἔϲτι διηνεκῶϲ. καὶ ἄλλα τοιαῦτα πολλὰ ϲποράδην ἐν τῇ θείᾳ εὑρίϲκεται γραφῇ. οὕτω καὶ τὸ ἐν τοῖϲ θείοιϲ χρηϲμοῖϲ εἰρημένον νοήϲειϲ· ἕωϲ οὗ ἔτεκε τὸν
υἱὸν αὑτῆϲ. οὐχ ὡϲ μετὰ ταῦτα (ὡϲ βλαϲφημοῦϲιν οἱ ἀχάριϲτοι Ἰουδαῖοι) ϲυναφείαϲ τῷ μνηϲτῆρι πρὸϲ τὴν παρθένον γεγενημένηϲ.
[1905] 1905 Ἔωϲ οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ ϲελήνη: ἀντὶ τοῦ πάντα τοῦ
2457
παρόντοϲ βίου τὸν χρόνον. τὸ δέ, ἕωϲ ἂν θῶ τοὺϲ ἐχθρούϲ ϲου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν ϲου· οὐ χρονικόν ἐϲτι τὸ ἕωϲ, ἀλλ’ ἰδίωμα
τῆϲ γραφῆϲ. οὕτω γὰρ καὶ διὰ τοῦ προφήτου φηϲὶν ὁ θεόϲ· ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι, καὶ ἕωϲ ἂν καταγηράϲητε, ἐγώ εἰμι. δῆλον δὲ ὅτι οὐ περιορίζεται τὸ εἶναι τοῦ θεοῦ τὸ γῆραϲ τῶν ἀνθρώπων.
τῆϲ γραφῆϲ. οὕτω γὰρ καὶ διὰ τοῦ προφήτου φηϲὶν ὁ θεόϲ· ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι, καὶ ἕωϲ ἂν καταγηράϲητε, ἐγώ εἰμι. δῆλον δὲ ὅτι οὐ περιορίζεται τὸ εἶναι τοῦ θεοῦ τὸ γῆραϲ τῶν ἀνθρώπων.
[1906] 1906 Ἕωϲ τῶν πατέρων: ἕωϲ τοῦ τέλουϲ.
[1907] 19/> Ἔωϲ: ἡ πρὸ τῆϲ τοῦ ἡλίου ἀνατολῆϲ ὥρα.
1908 Ἐώϲαντο: βιαίωϲ εἰϲῆλθον. οἱ τοίνυν τελευταῖοι τῶν φίλων
2460
ἐώϲατο καὶ εἰϲεπήδηϲαν.
2465
1909 Ἔωϲεν: ἀπώϲατο, ἐνέβαλεν. ἡ δὲ ἐγκύψαντα αὐτὸν εἰϲ πίθον, ἵνα ἀρύϲηται οἶνον, ἔωϲεν ἐϲ κεφαλὴν καὶ ἀπέπνιξε. καὶ περὶ τοῦ Αἰϲώπου· οἱ Δελφοὶ ἔωϲαν αὐτὸν κατὰ κρημνοῦ μάλα.
2466
1910 Ἑωϲφόροϲ: ἀνατολικὸϲ ἀϲτήρ, πρωινόϲ, καλούμενοϲ φωϲφόροϲ. Ὅμηροϲ τοῦτον λέγει φέρειν τὴν ἡμέραν, ἀλλ᾿ οὐχὶ τὸν ἥλιον.
2467
1911 Ἑωυτόϲ: ἑαυτόϲ.
[1912] 1912 Ἐπαγαγέϲθαι: παραπεῖϲαι, ἐφελκύϲαϲθαι. ἀνὴρ δι᾿ ἀρετὴν
2468
ἱκανὸϲ ἐπαγαγέϲθαι τὸ θεῖον. καὶ αὖθιϲ· ἐϲ Βενετίουϲ ἰόνταϲ ὡϲ πλεῖϲτα ἐπαγαγέϲθαι τῶν ἐκείνῃ χωρίων ἐκέλευεν.
2469
1913 Ἑπαγάλλομαι· δοτικῇ.
2470
1914 Ἐπαγγέλλεται: παρακαλεῖ, ἀξιοῖ. οὕτωϲ Ἡρόδοτοϲ.
[1915] 1915 Ἐπαγγέλλει: ἀντὶ τοῦ ἐπιτάϲϲει, ἐντέλλεται, διακελεύεται.
2471
ἐπαγγέλλει τε τὴν ἐπὶ Ἰταλίαϲ ἔξοδον. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ βαϲιλεὺϲ φιλοφρόνωϲ δέχεται αὐτόν, καὶ κελεύει θαρρεῖν, καὶ εἴ τι θέλοι ἐπαγγέλλειν. (ἀντὶ τοῦ αἰτεῖϲθαι.) ὁ δὲ δεῖται ὑπὲρ Βονώνου τοῦ
2472 Πραάτου, ὃϲ ἦν λ΄ ἔτη ἐν ϲκότῳ καθειργμένοϲ. καὶ αὖθιϲ Ἐπαγγέλλοντοϲ, ἀντὶ τοῦ ἐπιτάϲϲοντοϲ. εἰθιϲμένον δὲ ὃν γράμματα οἰκεῖα τοῖϲ βιβλίοιϲ ἐντιθέναι τὸν βαϲιλέα, ὅϲα ἂν ἐπαγγέλλοντοϲ αὐτοῦ γένοιτο, Ἰουϲτῖνοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ οὔτε ἐπήγγειλεν οὕτε τοῖϲ 2473 πραττομένοιϲ ξυνεπίϲταϲθαι οἷόϲ τε ἦν. ἐν τῷ ϲπηλαίῳ καθειρμένοϲ
ὁ Δαβὶδ καὶ τοὺϲ πολεμίουϲ ὁρῶν τὸν θεῖον ἔλεον ἐπαγγέλλει, ἐλέηϲόν με, ὁ θεόϲ, ἐλέηϲόν με.
2472 Πραάτου, ὃϲ ἦν λ΄ ἔτη ἐν ϲκότῳ καθειργμένοϲ. καὶ αὖθιϲ Ἐπαγγέλλοντοϲ, ἀντὶ τοῦ ἐπιτάϲϲοντοϲ. εἰθιϲμένον δὲ ὃν γράμματα οἰκεῖα τοῖϲ βιβλίοιϲ ἐντιθέναι τὸν βαϲιλέα, ὅϲα ἂν ἐπαγγέλλοντοϲ αὐτοῦ γένοιτο, Ἰουϲτῖνοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ οὔτε ἐπήγγειλεν οὕτε τοῖϲ 2473 πραττομένοιϲ ξυνεπίϲταϲθαι οἷόϲ τε ἦν. ἐν τῷ ϲπηλαίῳ καθειρμένοϲ
ὁ Δαβὶδ καὶ τοὺϲ πολεμίουϲ ὁρῶν τὸν θεῖον ἔλεον ἐπαγγέλλει, ἐλέηϲόν με, ὁ θεόϲ, ἐλέηϲόν με.
2474
1916 Ἐπαγγελία καὶ Ἐπαγγεῖλαι: ϲημαίνει μὲν καὶ ἄλλα, ἰδίωϲ δὲ ἐπὶ τῶν ἐγκαλούντων τινὶ δημηγορεῖν καὶ πολιτεύεϲθαι οὐκ ἐξόν, καὶ ἔϲτιν οἷον παραγγελία. λέγουϲι δὲ τὸ ἐπαγγέλλεϲθαι καὶ ἀντὶ τοῦ
προϲτάττειν ἢ αἰτεῖϲθαι, ὡϲ Ἀντιφῶν, ἀλλὰ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ Παραπρεϲβείαϲ.
προϲτάττειν ἢ αἰτεῖϲθαι, ὡϲ Ἀντιφῶν, ἀλλὰ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ Παραπρεϲβείαϲ.
2475
2476
2477
2478
2479
1917 Ἐπαγγελίαι: καθ᾿ ὧν μή εἰϲι κολάϲειϲ ὁρμώμεναι κατὰ τοὺϲ κειμένουϲ ἤδη νόμουϲ.
1918 Ἐπαγγείλανταϲ: ἐπικαλεϲαμένουϲ. τοὺϲ δὲ ὀρθῶϲ λογιϲμοῖϲ χρηϲαμένουϲ καὶ τὴν ϲὴν βοήθειαν ἐπαγγείλανταϲ ϲωτηρίαϲ τετυχη
[1919] 1919 Ἐπαγωγά: ἀπατηλά, πιθανά, ἐφολκά. καὶ διεκελεύετο
2480
ἐπαγωγοῖϲ λόγοιϲ αὐτοὺϲ παύειν ὧν δρᾶν διανοοῦνται.
ἐπαγωγοῖϲ λόγοιϲ αὐτοὺϲ παύειν ὧν δρᾶν διανοοῦνται.
[1920] 1920 Ἐάγομαι· αἰτιατικῇ
1922 Ἐπαγωγή. περὶ Πλάτωνόϲ. φηϲιν· ἀναγκαῖον ἡγηϲάμην
2483
ὑπογράψαι καὶ τὴν φύϲιν τῶν λόγων καὶ τὴν τάξιν τῶν διαλόγων καὶ τὴν ἔφοδον τῆϲ ἐπαγωγῆϲ.
[1923] 1923 Ἐπαγωγή· ἐπαγωγή ἐϲτι λόγοϲ διά τινων ἀληθῶν τὸ ὅμοιον
2484
αὑτῷ ἀληθὲϲ οἰκείωϲ ἐπιφέρων. δύο δὲ τῆϲ ἐπαγωγῆϲ εἰϲὶ τρόποι, ὅ
τε κατ᾿ ἐναντίωϲιν καὶ ὁ ἐκ τῆϲ ἀκολουθίαϲ. ὁ μὲν οὖν κατ᾿ ἐναντίωϲίν ἐϲτιν ἐξ οὖ τῷ ἐρωτωμένῳ περὶ πᾶϲαν ἀπόκριϲιν ἀκολουθήϲει τὸ ἐναντίον· οἷον, ὁ ἐμὸϲ πατὴρ τῷ ϲῷ πατρὶ ἤτοι ἕτερόϲ ἐϲτιν ἢ αὐτόϲ. εἰ μὲν οὖν ἕτερόϲ ἐϲτιν τοῦ ἐμοῦ πατρὸϲ ὁ ϲὸϲ πατήρ, πατρὸϲ ἕτεροϲ ὢν οὐκ ἂν εἴη πατήρ· εἰ δὲ ὁ αὐτόϲ ἐϲτι τῷ ἐμῷ πατρί, ὁ αὐτὸϲ
ὢν τῷ ἐμῷ πατρὶ ὁ ἐμὸϲ ἂν εἴη πατήρ. καὶ πάλιν, εἰ μὴ ζῷόν ἐϲτιν ὁ ἄνθρωποϲ, λίθοϲ ἂν εἴη ἢ ξύλον. οὐκ ἔϲτι δὲ λίθοϲ ἢ ξύλον ἔμψυχοϲ γάρ ἐϲτι καὶ ἐξ αὑτοῦ κινεῖται. ζῷον γάρ ἐϲτιν. εἰ δὲ ζῷόν ἐϲτι, ζῷον δὲ καὶ ὁ κύων καὶ ὁ βοῦϲ, εἴη ἂν καὶ ὁ ἄνθρωποϲ ζῷον. καὶ κύων καὶ βοῦϲ. καὶ οὗτοϲ μὲν ὁ τῆϲ ἐπαγωγῆϲ κατʼ ἐναντίωϲιν
καὶ μάχην τρόποϲ ὁ διελέγχων. ὁ δὲ τῆϲ ἀκολουθίαϲ ἐϲτὶ διπλοῦϲ· ὁ μὲν τὸ ἐπὶ μέρουϲ ζητούμενον διὰ τοῦ ἐπὶ μέρουϲ ἀποδεικνύϲ. καὶ ἔϲτι ὁ μὲν πρότεροϲ ῥητορικόϲ, ὁ δὲ δεύτεροϲ διαλεκτικόϲ. οἷον, ἐν τῷ προτέρῳ ζητεῖται, εἰ ὅδε ἀπέκτεινεν. ἀπόδειξιϲ τὸ εὑρῆϲθαι αὐτὸν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ᾑμαγμένον. ῥητορικὸϲ δέ ἐϲτι ὁ τρόποϲ τῆϲ
ἐπαγωγῆϲ οὗτοϲ· ἐπειδὴ καὶ ἡ ῥητορικὴ περὶ τὰ ἐπὶ μέρουϲ, οὐ τὰ καθόλου τὴν πραγματείαν ἔχει. ζητεῖ γὰρ οὐ περὶ αὐτοῦ τοῦ δικαίου. ἀλλὰ τῶν ἐπὶ μέρουϲ δικαίων. ὁ δὲ ἕτερόϲ ἐϲτι διαλεκτικόϲ, προαποδειχθέντοϲ τοῦ καθόλου διὰ τῶν ἐπὶ μέρουϲ. οἷον ζητεῖται, εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατοϲ, καὶ εἰ ἐκ τῶν τεθνεώτων οἱ ζῶντεϲ· ὅπερ ἀποδείκνυται
ἐν τῷ περὶ ψυχῆϲ διά τινοϲ καθολικοῦ, ὅτι ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ 2485 2486 2487 ἐναντία, καὶ αὐτὸ δὲ τὸ καθόλου καταϲκευάζεται ἔκ τινων ὄντων ἐπὶ μέρουϲ, ὅτι τὸ καθεύδειν ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι καὶ ἀνάπαλιν, καὶ τὸ Tact. μεῖζον ἐκ τοῦ μικροτέρου καὶ ἀνάπαλιν. ἐκ τῶν Τακτικῶν. Ἐπαγωγὴ πάλιν ἐϲτίν, ὅταν τάγμα τάγματι ὑποτάϲϲηται, οἷον τετραρχίαϲ ἡγουμένηϲ αἱ λοιπαὶ τετραρχίαι ὑποτάϲϲωνται, ἢ ξεναγίαϲ ἡγουμένηϲ
αἱ λοιπαὶ ξεναγίαι ἐπακολουθοῦϲι, καὶ καθόλου, ὅταν ϲύνταγμα ϲυντάγματι ἐν πορείᾳ ἕπηται, ὥϲτε τοῖϲ τοῦ προηγουμένου ϲυντάγματοϲ 2489 οὐραγοῖϲ τοὺϲ τοῦ ἑξῆϲ ϲυντάγματοϲ ἡγεμόναϲ ϲυνάπτειν. ἐκ τῶν Τοπικῶν. ὅτι ἡ ἐπαγωγὴ καὶ ὁ ϲυλλογιϲμὸϲ ὄργανά εἰϲι λόγων διαλεκτικῶν, καθ᾿ οὓϲ τὸ γυμνάζεϲθαι γίνεται. καὶ ἡ μὲν διὰ τοῦ καθόλου
δεῖξιϲ ϲυλλογιϲτική, ἡ δὲ διὰ τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου ἐπακτική. ὑποτάϲϲεται δὲ τῷ μὲν ϲυλλογιϲμῷ τὸ ἐνθύμημα, τῇ δὲ ἐπαγωγῇ τὸ παράδειγμα. καὶ ἔϲτι τὸ μὲν ἐνθύμημα ῥητορικὸϲ ϲυλλογιϲμόϲ, τὸ δὲ παράδειγμα ῥητορικὴ ἐπαγωγή. ἐπαγωγὴ δέ ἐϲτιν ἡ διὰ τῶν καθ᾿ ἕκαϲτα ἐπὶ τὰ καθόλου πρόοδοϲ. διὸ οὐχ ὑγιῶϲ λέγουϲιν οἱ λέγοντεϲ
τὴν ἐπαγωγὴν λόγον εἶναι ἀπὸ ὁμοίου ἐπὶ ὅμοιον· οὐ γὰρ ὅμοιον τὸ καθόλου τοῖϲ ὑπ᾿ αὐτό· τῆϲ δὲ τοῦ καθόλου δείξεωϲ χάριν ἡ ἐπαγωγὴ μάλιϲτα. ὁ δὲ ἀπὸ ὁμοίων ἐπὶ ὅμοιον λόγοϲ μᾶλλον ἂν τὸ παράδειγμα ϲημαίνοι· ὁ γὰρ λόγοϲ ὁ διὰ τῶν καθέκαϲτα τὸ καθόλου δεικνὺϲ καὶ πιϲτούμενοϲ, οὗτόϲ ἐϲτιν ἐπαγωγή. ὁ γὰρ δεικνὺϲ διὰ
τῶν καθόλου ὅτι ἐν πᾶϲιν ἄριϲτοϲ ὁ ἐπιϲτάμενοϲ διὰ τοῦ λαβεῖν, ὅτι κυβερνήτηϲ ἄριϲτοϲ ὁ ἐπιϲτάμενοϲ, ὁμοίωϲ καὶ ἡνίοχοϲ, ὁμοίωϲ καὶ ϲτρατηγόϲ, ὁμοίωϲ καὶ ἰατρόϲ, ὁμοίωϲ καὶ γεωμέτρηϲ, μουϲικόϲ, τέκτων, δι᾿ ἐπαγωγῆϲ τοῦ ἐν πᾶϲιν ἄριϲτον εἶναι τὸν ἐπιϲτάμενον τὴν δεῖξιν ποιεῖται.
τε κατ᾿ ἐναντίωϲιν καὶ ὁ ἐκ τῆϲ ἀκολουθίαϲ. ὁ μὲν οὖν κατ᾿ ἐναντίωϲίν ἐϲτιν ἐξ οὖ τῷ ἐρωτωμένῳ περὶ πᾶϲαν ἀπόκριϲιν ἀκολουθήϲει τὸ ἐναντίον· οἷον, ὁ ἐμὸϲ πατὴρ τῷ ϲῷ πατρὶ ἤτοι ἕτερόϲ ἐϲτιν ἢ αὐτόϲ. εἰ μὲν οὖν ἕτερόϲ ἐϲτιν τοῦ ἐμοῦ πατρὸϲ ὁ ϲὸϲ πατήρ, πατρὸϲ ἕτεροϲ ὢν οὐκ ἂν εἴη πατήρ· εἰ δὲ ὁ αὐτόϲ ἐϲτι τῷ ἐμῷ πατρί, ὁ αὐτὸϲ
ὢν τῷ ἐμῷ πατρὶ ὁ ἐμὸϲ ἂν εἴη πατήρ. καὶ πάλιν, εἰ μὴ ζῷόν ἐϲτιν ὁ ἄνθρωποϲ, λίθοϲ ἂν εἴη ἢ ξύλον. οὐκ ἔϲτι δὲ λίθοϲ ἢ ξύλον ἔμψυχοϲ γάρ ἐϲτι καὶ ἐξ αὑτοῦ κινεῖται. ζῷον γάρ ἐϲτιν. εἰ δὲ ζῷόν ἐϲτι, ζῷον δὲ καὶ ὁ κύων καὶ ὁ βοῦϲ, εἴη ἂν καὶ ὁ ἄνθρωποϲ ζῷον. καὶ κύων καὶ βοῦϲ. καὶ οὗτοϲ μὲν ὁ τῆϲ ἐπαγωγῆϲ κατʼ ἐναντίωϲιν
καὶ μάχην τρόποϲ ὁ διελέγχων. ὁ δὲ τῆϲ ἀκολουθίαϲ ἐϲτὶ διπλοῦϲ· ὁ μὲν τὸ ἐπὶ μέρουϲ ζητούμενον διὰ τοῦ ἐπὶ μέρουϲ ἀποδεικνύϲ. καὶ ἔϲτι ὁ μὲν πρότεροϲ ῥητορικόϲ, ὁ δὲ δεύτεροϲ διαλεκτικόϲ. οἷον, ἐν τῷ προτέρῳ ζητεῖται, εἰ ὅδε ἀπέκτεινεν. ἀπόδειξιϲ τὸ εὑρῆϲθαι αὐτὸν κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ᾑμαγμένον. ῥητορικὸϲ δέ ἐϲτι ὁ τρόποϲ τῆϲ
ἐπαγωγῆϲ οὗτοϲ· ἐπειδὴ καὶ ἡ ῥητορικὴ περὶ τὰ ἐπὶ μέρουϲ, οὐ τὰ καθόλου τὴν πραγματείαν ἔχει. ζητεῖ γὰρ οὐ περὶ αὐτοῦ τοῦ δικαίου. ἀλλὰ τῶν ἐπὶ μέρουϲ δικαίων. ὁ δὲ ἕτερόϲ ἐϲτι διαλεκτικόϲ, προαποδειχθέντοϲ τοῦ καθόλου διὰ τῶν ἐπὶ μέρουϲ. οἷον ζητεῖται, εἰ ἡ ψυχὴ ἀθάνατοϲ, καὶ εἰ ἐκ τῶν τεθνεώτων οἱ ζῶντεϲ· ὅπερ ἀποδείκνυται
ἐν τῷ περὶ ψυχῆϲ διά τινοϲ καθολικοῦ, ὅτι ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ 2485 2486 2487 ἐναντία, καὶ αὐτὸ δὲ τὸ καθόλου καταϲκευάζεται ἔκ τινων ὄντων ἐπὶ μέρουϲ, ὅτι τὸ καθεύδειν ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι καὶ ἀνάπαλιν, καὶ τὸ Tact. μεῖζον ἐκ τοῦ μικροτέρου καὶ ἀνάπαλιν. ἐκ τῶν Τακτικῶν. Ἐπαγωγὴ πάλιν ἐϲτίν, ὅταν τάγμα τάγματι ὑποτάϲϲηται, οἷον τετραρχίαϲ ἡγουμένηϲ αἱ λοιπαὶ τετραρχίαι ὑποτάϲϲωνται, ἢ ξεναγίαϲ ἡγουμένηϲ
αἱ λοιπαὶ ξεναγίαι ἐπακολουθοῦϲι, καὶ καθόλου, ὅταν ϲύνταγμα ϲυντάγματι ἐν πορείᾳ ἕπηται, ὥϲτε τοῖϲ τοῦ προηγουμένου ϲυντάγματοϲ 2489 οὐραγοῖϲ τοὺϲ τοῦ ἑξῆϲ ϲυντάγματοϲ ἡγεμόναϲ ϲυνάπτειν. ἐκ τῶν Τοπικῶν. ὅτι ἡ ἐπαγωγὴ καὶ ὁ ϲυλλογιϲμὸϲ ὄργανά εἰϲι λόγων διαλεκτικῶν, καθ᾿ οὓϲ τὸ γυμνάζεϲθαι γίνεται. καὶ ἡ μὲν διὰ τοῦ καθόλου
δεῖξιϲ ϲυλλογιϲτική, ἡ δὲ διὰ τῶν ὑπὸ τὸ καθόλου ἐπακτική. ὑποτάϲϲεται δὲ τῷ μὲν ϲυλλογιϲμῷ τὸ ἐνθύμημα, τῇ δὲ ἐπαγωγῇ τὸ παράδειγμα. καὶ ἔϲτι τὸ μὲν ἐνθύμημα ῥητορικὸϲ ϲυλλογιϲμόϲ, τὸ δὲ παράδειγμα ῥητορικὴ ἐπαγωγή. ἐπαγωγὴ δέ ἐϲτιν ἡ διὰ τῶν καθ᾿ ἕκαϲτα ἐπὶ τὰ καθόλου πρόοδοϲ. διὸ οὐχ ὑγιῶϲ λέγουϲιν οἱ λέγοντεϲ
τὴν ἐπαγωγὴν λόγον εἶναι ἀπὸ ὁμοίου ἐπὶ ὅμοιον· οὐ γὰρ ὅμοιον τὸ καθόλου τοῖϲ ὑπ᾿ αὐτό· τῆϲ δὲ τοῦ καθόλου δείξεωϲ χάριν ἡ ἐπαγωγὴ μάλιϲτα. ὁ δὲ ἀπὸ ὁμοίων ἐπὶ ὅμοιον λόγοϲ μᾶλλον ἂν τὸ παράδειγμα ϲημαίνοι· ὁ γὰρ λόγοϲ ὁ διὰ τῶν καθέκαϲτα τὸ καθόλου δεικνὺϲ καὶ πιϲτούμενοϲ, οὗτόϲ ἐϲτιν ἐπαγωγή. ὁ γὰρ δεικνὺϲ διὰ
τῶν καθόλου ὅτι ἐν πᾶϲιν ἄριϲτοϲ ὁ ἐπιϲτάμενοϲ διὰ τοῦ λαβεῖν, ὅτι κυβερνήτηϲ ἄριϲτοϲ ὁ ἐπιϲτάμενοϲ, ὁμοίωϲ καὶ ἡνίοχοϲ, ὁμοίωϲ καὶ ϲτρατηγόϲ, ὁμοίωϲ καὶ ἰατρόϲ, ὁμοίωϲ καὶ γεωμέτρηϲ, μουϲικόϲ, τέκτων, δι᾿ ἐπαγωγῆϲ τοῦ ἐν πᾶϲιν ἄριϲτον εἶναι τὸν ἐπιϲτάμενον τὴν δεῖξιν ποιεῖται.
2490
1924 Ἐπαγωνιεῖται: φιλονεικήϲει, προϲκαρτερήϲει.
2491
1925 Ἐπᾴδοντοϲ: φαρμακοῦ, γόητοϲ.
2492
1926 Ἐπάειραν: ἐπῇραν.
[1927] 1927 Ἐπαθαίνετο: πάϲχειν ᾤετο δεινά.
2493
1928 Ἔπαθλον: νικητήριον.
2494
2495
2496
2497
2498
1929 Ἐπαΐειν: ἀκούειν. ὀλίγα διαλεκτικῆϲ ἁψάμενοϲ, καὶ ὅϲα ἐπαΐειν ὑπὲρ αὐτῶν ἔχων, ἄλλο οὐδὲν πλέον περιεργαϲάμενοϲ· τὸ γὰρ εἰ τὸ α΄, τὸ β΄. ἀλλὰ μὴν τὸ α΄· τὸ ἄρα β΄ ἴϲαϲιν ἤδη περιφερόμενον αἱ πάνδοκοι γρᾶεϲ.
1930 Ἐπαΐοι: αἰϲθάνοιτο. ἀντιλαμβάνοιτο, ϲυγκατατίθοιτο.
2499
ἄρχειν δὲ αὐτῶν ἔταξε λοχαγοὺϲ ἀμφοτέρων τῶν διαλέκτων ἐπαΐονταϲ.
[1933] 1933 Ἐπακτὸϲ ὄμβροϲ: ϲφοδρόϲ.
[1934] 1934 Ἐπακτὸϲ ὅρκοϲ: ὁ μὴ αὐθαίρετοϲ, ἀλλ᾿ ἐφ᾿ ὃν ἕτεροϲ ἄγει.
[1935] 1935 Ἐπακτὸϲ ὅρκοϲ: ὃν ἄν τιϲ αὐτὸϲ ἑκὼν ἑαυτῷ ἐπάγηται,
2507
τουτέϲτιν αἱρῆται. ἄλλοι δὲ τοὐναντίον, ὁ ἀλλαχόθεν ἐπιφερόμενοϲ,
ἀλλ᾿ οὐκ αὐθαίρετοϲ. ἔϲτι δὲ ὅρκου τρία εἴδη· ἀπώμοτοϲ, κατώμοτοϲ, ἐπακτόϲ.
ἀλλ᾿ οὐκ αὐθαίρετοϲ. ἔϲτι δὲ ὅρκου τρία εἴδη· ἀπώμοτοϲ, κατώμοτοϲ, ἐπακτόϲ.
[1936] 1936 Ἐπακτρία χώρα· κατὰ τοὺϲ παλαιοὺϲ χρόνουϲ κωμηδὸν
2508
οἰκοῦνταϲ τοὺϲ Ἀθηναίουϲ ὁ Κέκροψ ϲυναγαγὼν κατῴκιϲεν εἰϲ φυλὰϲ ιβ΄ καὶ τὴν τῶν πολιτῶν ἐπωνυμίαν ἀφ᾿ ἑαυτοῦ Κεκροπίαν προϲηγόρευϲε·
δύο δὲ τετραπόλειϲ ἐκάλεϲεν ἐκ τῶν τεττάρων πόλεων ἐκατέραν μοῖραν καταϲτήϲαϲ· τρεῖϲ δὲ τὰϲ λοιπὰϲ ἐπακτρίδαϲ ὠνόμαϲε. καὶ ἡ προϲεχὴϲ χώρα ταύταιϲ ταῖϲ τριϲὶν ὁμωνύμωϲ αὐταῖϲ Ἐπακτριὰϲ ἐκαλεῖτο.
δύο δὲ τετραπόλειϲ ἐκάλεϲεν ἐκ τῶν τεττάρων πόλεων ἐκατέραν μοῖραν καταϲτήϲαϲ· τρεῖϲ δὲ τὰϲ λοιπὰϲ ἐπακτρίδαϲ ὠνόμαϲε. καὶ ἡ προϲεχὴϲ χώρα ταύταιϲ ταῖϲ τριϲὶν ὁμωνύμωϲ αὐταῖϲ Ἐπακτριὰϲ ἐκαλεῖτο.
[1937] 1937 Ἐπακτρίϲ: εἶδοϲ πλοίου. ἐμβάντεϲ δὲ εἰϲ τὰϲ ἐπακτρίδαϲ
2509
καὶ τὰϲ δρομάδαϲ ὁλκάδαϲ τὸν ὅρμον περιενόϲτηϲαν.
καὶ τὰϲ δρομάδαϲ ὁλκάδαϲ τὸν ὅρμον περιενόϲτηϲαν.
[1938] 1938 Ἐπακτροκέληϲ: πλοῖον λῃϲτρικόν, μεταξὺ ἐπακτρίδοϲ καὶ
2510
κέλητοϲ· ἅπερ καὶ αὐτὰ πλοιάριά ἐϲτιν.
2517
1940 Ἐπαλλάξαντεϲ: ἐπιλέξαντεϲ.
2518
1941 Ἐπαλλάξειϲ: ἀντὶ τοῦ ϲυναλλαγάϲ, ἢ μίξειϲ. Ἀντιφῶν.
2519
1942 Ἐπαλεξήϲων: βοηθήϲων.
2522
1944 Ἐπαληθείϲ: πλανηθείϲ.
2523
1945 Ἐπάλληλον: ὅμοιον.
2524
1946 Ἐπάλξειϲ: προμαχῶνεϲ οἱ τῶν τειχέων καὶ τῶν πύργων.
2525
καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· προβλὴϲ ὥϲ τιϲ ἔπαλξιϲ ἀνέμβατοϲ.
2527
1948 Ἐπαμηϲάμενοϲ: ἀνακινήϲαϲ. Ἡρόδοτοϲ.
2528
1949 Ἐπαμινώνδαϲ· ὅτι Ἀθηναίων καὶ Μαντινέων μαχεϲαμένων Ἐπαμινήνδοϲ τιτρώϲκεται κατὰ τὸν πόλεμον· καὶ τετρωμένον αὐτὸν κομίζουϲιν ἐκ τῆϲ παρατάξεωϲ ἔτι ζῶντα. ὁ δὲ τέωϲ μὲν τὴν χεῖρα ἔχων ἐπὶ τῷ τραύματι ἐταλαιπώρει καὶ ἐϲ τοὺϲ ϲυμμάχουϲ ἀφεώρα·
λαβόντοϲ δὲ ἴϲον τοῦ ἀγῶνοϲ τὸ πέραϲ, οὕτω τὴν χεῖρα ἀπέϲχε τοῦ τραύματοϲ, καὶ αὐτὸν ἀφέντα τὴν ψυχὴν ἔθαψαν, ἔνθα ϲφίϲι γέγονεν ἡ ϲυμβολή. τῷ τάφῳ δὲ κίων ἐφέϲτηκε καὶ ἀϲπὶϲ ἐπ’ αὐτῷ, δράκοντα ἔχουϲα ἐπειργαϲμένον. ἤθελε δὲ ὁ δράκων ϲημαίνειν τοῦ γένουϲ τῶν Σπαρτῶν ὄντα τὸν Ἐπαμινώνδαν. τὸν δὲ Ἐπαμινώνδαν ϲτρατηγίαϲ
ἕνεκα τῶν παρʼ Ἔλληϲιν εὐδοκιμηϲάντων μάλιϲτα ἐπαινέϲαι τιϲ ἄν, ἢ οὐδενὸϲ ποιήϲαιτο ὕϲτερον. ὅτι ἐγεγόνει τῷ Ἐπαμινώνδᾳ χρηϲμὸϲ πέλαγοϲ αὐτὸν φυλάττεϲθαι. καὶ ὁ μὲν ἐπιβῆναι πλοίου δεῖμα εἶχε. τῷ δὲ ἄρα πέλαγοϲ δρυμὸν καὶ οὐ θάλαϲϲαν προὔλεγεν ὁ δαίμων. χωρία δὲ ὁμώνυμα.
λαβόντοϲ δὲ ἴϲον τοῦ ἀγῶνοϲ τὸ πέραϲ, οὕτω τὴν χεῖρα ἀπέϲχε τοῦ τραύματοϲ, καὶ αὐτὸν ἀφέντα τὴν ψυχὴν ἔθαψαν, ἔνθα ϲφίϲι γέγονεν ἡ ϲυμβολή. τῷ τάφῳ δὲ κίων ἐφέϲτηκε καὶ ἀϲπὶϲ ἐπ’ αὐτῷ, δράκοντα ἔχουϲα ἐπειργαϲμένον. ἤθελε δὲ ὁ δράκων ϲημαίνειν τοῦ γένουϲ τῶν Σπαρτῶν ὄντα τὸν Ἐπαμινώνδαν. τὸν δὲ Ἐπαμινώνδαν ϲτρατηγίαϲ
ἕνεκα τῶν παρʼ Ἔλληϲιν εὐδοκιμηϲάντων μάλιϲτα ἐπαινέϲαι τιϲ ἄν, ἢ οὐδενὸϲ ποιήϲαιτο ὕϲτερον. ὅτι ἐγεγόνει τῷ Ἐπαμινώνδᾳ χρηϲμὸϲ πέλαγοϲ αὐτὸν φυλάττεϲθαι. καὶ ὁ μὲν ἐπιβῆναι πλοίου δεῖμα εἶχε. τῷ δὲ ἄρα πέλαγοϲ δρυμὸν καὶ οὐ θάλαϲϲαν προὔλεγεν ὁ δαίμων. χωρία δὲ ὁμώνυμα.
2529
1950 Ἐπαμῦναι: ἐπιβοηθῆϲαι. δοτικῇ δὲ ϲυντάϲϲεται. ἐπήμυνε τοῖϲ ἀδικουμένοιϲ. καὶ Ἐπάμυνον, βοήθηϲον.
2530
1951 Ἐπαμφοτερίϲαι: εἰϲ ἀμφιβολίαν ἀγαγεῖν τὸν λόγον, ὡϲ καθ’ ἑκάτερον ἐλέγχεϲθαι.
2531
1952 Ἐπανάκρουϲαι πάλιν: ἀπὸ τῶν ἐρετῶν, ὅταν ϲτρέψαντεϲ
τὴν πρύμναν ἀνακρούϲωνται, ἵνα ὀπίϲω τὸ πλοῖον ἀναχωρήϲῃ. 2532 2533 2534 2535 Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲι· δεῦῤ ἐπανάκρουϲαι πάλιν. ἀντὶ τοῦ ἐπανάκαμπτε. 2536 ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν τὰϲ ἡνίαϲ ἀνακρουομένων ἢ τὰϲ ναῦϲ. ἢ ὑπόϲτρεψον, ἐπάνιθι. ἐπανάκρουϲιϲ δὲ κυρίωϲ τὸ ἐπιϲχεῖν τὴν ἐπερχομένην ναῦν μεθ᾿ ὁρμῆϲ εἰϲ τὸν ὅρμον, ἵνα μὴ προϲελθοῦϲα
θραύϲῃ. τὸ δὲ πάλιν ἐπὶ τοῦ ὀπίϲω, ἀπὸ τῶν εἰϲ τοὔμπροϲθεν ἐρεϲϲόντων. ἢ ἀντὶ ᾄϲαϲ πρὸ τούτου, πάλιν ᾆϲον καὶ ἐπανάλαβε.
τὴν πρύμναν ἀνακρούϲωνται, ἵνα ὀπίϲω τὸ πλοῖον ἀναχωρήϲῃ. 2532 2533 2534 2535 Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲι· δεῦῤ ἐπανάκρουϲαι πάλιν. ἀντὶ τοῦ ἐπανάκαμπτε. 2536 ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν τὰϲ ἡνίαϲ ἀνακρουομένων ἢ τὰϲ ναῦϲ. ἢ ὑπόϲτρεψον, ἐπάνιθι. ἐπανάκρουϲιϲ δὲ κυρίωϲ τὸ ἐπιϲχεῖν τὴν ἐπερχομένην ναῦν μεθ᾿ ὁρμῆϲ εἰϲ τὸν ὅρμον, ἵνα μὴ προϲελθοῦϲα
θραύϲῃ. τὸ δὲ πάλιν ἐπὶ τοῦ ὀπίϲω, ἀπὸ τῶν εἰϲ τοὔμπροϲθεν ἐρεϲϲόντων. ἢ ἀντὶ ᾄϲαϲ πρὸ τούτου, πάλιν ᾆϲον καὶ ἐπανάλαβε.
[1953] 1953 Ἐπαναβάλεϲθε: περιϲτολίϲαϲθε. ἱμάτια τἀνδρεῖα
2537
περιϲτολίϲεϲθε.
[1954] 1954 Ἐπαναβαίνω· δοτικῇ ϲυντάϲϲεται. οἱ δὲ ἐπανέβαινον τῷ ὄρει.
καὶ γενικῇ· ἐπαναβαίνειν τῶν τοιούτων τῆϲ νεὼϲ περώμενοϲ.
καὶ γενικῇ· ἐπαναβαίνειν τῶν τοιούτων τῆϲ νεὼϲ περώμενοϲ.
[1955] 1955 Ἐπανάγω· αἰτιατικῇ.
[1956] 1956 Ἐπαναφορά: τὸ ἀναφέρειν καὶ ἀνακοινοῦϲθαι τῷ πλήθει.
[1957] 1957 Ἐπαναχθέντεϲ: ἐπανακομιϲθέντεϲ.
[1958] 1958 Ἐπανέβην· αἰτιατικῇ.
1959 Ἐπανεθήϲεται: ἀντὶ τοῦ ἐπαφεθήϲεται. κἀμοί τε τῶν τελῶν ἐπανεθήϲεται καὶ μεγάλα κερδανῶ.
[1960] 1960 Ἐπανένταϲ: ἀφένταϲ.
[1961] 1961 Ἐπανέϲχετο: ἐπανελάβετο. ὁ δὲ τὸν πρὸϲ Γέταϲ πόλεμον
2542
ὡϲ μάλιϲτ᾿ ἐπείγοντα ἐπανέϲχετο.
[1963] 1963 Ἐπανέχειν· οἰκείᾳ ϲυνέϲει χρῆϲθαι καὶ μὴ ταῖϲ βίβλοιϲ
ἐπανέχειν.
ἐπανέχειν.
[1964] 1964 Ἐπανέχειν: ὑψοῦν.
[1965] 1965 Ἐπανεῖπον: ἐκήρυξαν. Θουκυδίδηϲ η΄· τῶν δὲ διαφυγόντων
2546
θάνατον διαγνόντεϲ ἐπανεῖπον ἀργύριον τῷ ἀποκτείναντι.
2552
1967 Ἐπανήρατο: ἐπειρᾶτο, εἴλετο.
2553
1968 Ἐπανρημένοϲ: προῃρημένοϲ, θέλων.
2554
1969 Ἐπανιϲτῶ· δοτικῇ. καὶ Ἐπανίϲταμαι· δοτικῇ
2555
1970 Ἐπανιτέον: ἐπανακτέον.
2557
1971 Ἐπανορθῶ· αἰτιατικῇ.
2558
1972 Ἐπαντλῶ· αἰτιατικῇ.
2559
1973 Ἐπάντουϲ: ὑψηλοῦ. Θουκυδίδηϲ· οἱ δὲ Ἀθηναῖοι βαλλόμενοι ὑπὸ πολλῶν ἀπὸ τοῦ λόφου ἐπάντουϲ ὄντοϲ, διϊκνοῦντο γὰρ ῥᾷον οἱ ἄνωθεν, οὐ δυνάμενοι βιάϲαϲθαι ἀνεχώρουν.
2560
1974 Ἐπαποδυώμεθα: ἀντὶ τοῦ ἐπιχειρήϲωμεν. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀλλ᾿ ἐπαποδυώμεθα τουτῳὶ τῷ πράγματι.
2561
1975 Ἐπαπόρηϲιϲ: ἀπορία.
2562
1976 Ἐπαποδύρομαι· αἰτιατικῇ
2563
1977 Ἐπάροϲ: πείϲαϲ. θραϲυτάτουϲ ἄνδραϲ ἐλπίϲιν εὐεργεϲιῶν
ἐπάραϲ ἀνοϲίων ἔργων ἀρχηγοὺϲ γενέϲθαι. καὶ αὖθιϲ· μειζόνωϲ 2564 ἐπαινέϲαϲ, τοῖϲ τε ἄλλοιϲ ἐπάραϲ καὶ ὅτι ἀποχρῶν ἔϲται τοῖϲ ἀμφ᾿ αὑτὸν ὠνεῖϲθαι τὰ ἐπιτήδεια τῆϲ ξυμβαινούϲηϲ τιμῆϲ. καὶ αὖθιϲ· 2565 καὶ καταψευϲάμενοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ θάνατον καὶ ἐπάραϲ πολλοὺϲ τὰ λυϲιτελῆ οἱ φρονεῖν καὶ τῆϲ ἐκείνου μερίδοϲ εἶναι ἤθροιϲε δύναμιν
ῥᾳδίωϲ πολλήν.
ἐπάραϲ ἀνοϲίων ἔργων ἀρχηγοὺϲ γενέϲθαι. καὶ αὖθιϲ· μειζόνωϲ 2564 ἐπαινέϲαϲ, τοῖϲ τε ἄλλοιϲ ἐπάραϲ καὶ ὅτι ἀποχρῶν ἔϲται τοῖϲ ἀμφ᾿ αὑτὸν ὠνεῖϲθαι τὰ ἐπιτήδεια τῆϲ ξυμβαινούϲηϲ τιμῆϲ. καὶ αὖθιϲ· 2565 καὶ καταψευϲάμενοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ θάνατον καὶ ἐπάραϲ πολλοὺϲ τὰ λυϲιτελῆ οἱ φρονεῖν καὶ τῆϲ ἐκείνου μερίδοϲ εἶναι ἤθροιϲε δύναμιν
ῥᾳδίωϲ πολλήν.
2566
1978 Ἐπάρατοι: ἐπαγωγοί. καὶ Ἐπάρατοϲ, ἐπικατάρατοϲ.
2567
1979 Ἐπαρήγειν: βοηθεῖν.
2568
1980 Ἐπαρώμενοι· δοτικῇ. καταρώμενοι.
2570
1982 Ἐπαρτήϲαϲ: ἐπικρεμάϲαϲ. ὁ δὲ εἰϲ Πέρϲαϲ ἤγαγεν αὐτοὺϲ
2571
κακὴν δουλείαν ἐπαρτήϲαϲ αὐτοῖϲ. καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· μὴ ὑποδέξαϲθαι τὰϲ ψυχὰϲ αὐτῶν ϲὺν εὐμενείᾳ, ἀλλ᾿ ἐπαρτῆϲαι τὰϲ δι᾿ αἰῶνοϲ τιμωρίαϲ αὐτοῖϲ.
2572
2573
2574
2575
2576
1983 Ἐπαρτωμένων: ἐπικρεμαμένων. τὸν ἄνδρα ἐπὶ τοϲόνδε
καρτερίαϲ ἐλθεῖν ὥϲτε μεγίϲτων φόβων ἐπαρτωμένων καὶ βαϲάνων προϲαγομένω αὐτῷ οὐδὲν τῶν ἀπορρήτων εἰπεῖν.
καρτερίαϲ ἐλθεῖν ὥϲτε μεγίϲτων φόβων ἐπαρτωμένων καὶ βαϲάνων προϲαγομένω αὐτῷ οὐδὲν τῶν ἀπορρήτων εἰπεῖν.
1984 Ἐπαρυϲτρίδεϲ: ἀντλήτιδεϲ.
[1985] 1985 Ἐπαγρχοϲ πραιτωρίων: ὁ τῶν ἑῳων τῆϲ φορολογίαϲ τὴν
2578
ἐπίϲταϲιν ἔχων παρὰ Ῥωμαίοιϲ.
[1986] 1986 Ἐπάϲαντο: ἐγεύϲαντο.
[1988] 1988 Ἐπαυδῆϲαι: ἐπειπεῖν.
[1989] 1989 παύλειοϲ: ἡ τῆϲ αὐλῆϲ ὁδόϲ.
[1990] 1990 Ἐπαύλια λέγεται, καθόϲον ἐν τῇ τοῦ νυμφίου οἰκίᾳ ἡ νύμφη
2583
τότε πρῶτον ἐπηύλιϲται. καλεῖται δ’ ἐπαύλια καὶ τὰ μετὰ τὴν ἐχο
μένην ἡμέραν τῶν γάμων παρὰ τοῦ τῆϲ νύμφηϲ πατρὸϲ δῶρα φέροιμεο τῷ νυμφίῳ καὶ τῇ νύμφῃ ἐν πομπῆϲ ϲχήματι. παῖϲ γὰρ ἡγεῖται χλανίδα λευκὴν ἔχων καὶ λαμπάδα καιομένην, ἔπειτα μετὰ τοῦτον κανηφόροϲ, εἶνπ αἱ λοιπαὶ ἀκολουθοῦϲιν ἐφεξῆϲ φέρουϲαι χρυϲία, λεκανίδαϲ, ϲμήγματα, φορεῖα, κτέναϲ, κοίταϲ, ἀλαβάϲτρουϲ, ϲανδάλια,
θήκαϲ, μυράλειπτρα. ἐνίοτε δὲ καὶ τὴν προῖκα ἅμα τῷ νυμφίῳ φέρου ϲιν. οἱ δέ φαϲιν ἐπαύλια τὴν δευτέραν μετὰ τοὺϲ γάμουϲ ἡμέραν καλεῖϲθαι, ἐν ᾖ πρῶτον ἐπαυλίζεται τῷ νυμφίῳ ἡ νύμφη. Ἐπαύλιον δὲ μονή. περὶ Ἑκάληϲ θανούϲηϲ· ἴθι πρηεῖα γυναικῶν τὴν ὁδόν, ῆν ολiι ἀνίαι θυμαλγέεϲ οὐ περόωϲι. πολλάκι ϲεῖο, μαῖα, φιλοξένοιο καλιῆϲ
μνηϲόμεθα· ξυνὸν γὰρ ἐπαύλιον ἔϲκεν ἅπαϲιν.
μένην ἡμέραν τῶν γάμων παρὰ τοῦ τῆϲ νύμφηϲ πατρὸϲ δῶρα φέροιμεο τῷ νυμφίῳ καὶ τῇ νύμφῃ ἐν πομπῆϲ ϲχήματι. παῖϲ γὰρ ἡγεῖται χλανίδα λευκὴν ἔχων καὶ λαμπάδα καιομένην, ἔπειτα μετὰ τοῦτον κανηφόροϲ, εἶνπ αἱ λοιπαὶ ἀκολουθοῦϲιν ἐφεξῆϲ φέρουϲαι χρυϲία, λεκανίδαϲ, ϲμήγματα, φορεῖα, κτέναϲ, κοίταϲ, ἀλαβάϲτρουϲ, ϲανδάλια,
θήκαϲ, μυράλειπτρα. ἐνίοτε δὲ καὶ τὴν προῖκα ἅμα τῷ νυμφίῳ φέρου ϲιν. οἱ δέ φαϲιν ἐπαύλια τὴν δευτέραν μετὰ τοὺϲ γάμουϲ ἡμέραν καλεῖϲθαι, ἐν ᾖ πρῶτον ἐπαυλίζεται τῷ νυμφίῳ ἡ νύμφη. Ἐπαύλιον δὲ μονή. περὶ Ἑκάληϲ θανούϲηϲ· ἴθι πρηεῖα γυναικῶν τὴν ὁδόν, ῆν ολiι ἀνίαι θυμαλγέεϲ οὐ περόωϲι. πολλάκι ϲεῖο, μαῖα, φιλοξένοιο καλιῆϲ
μνηϲόμεθα· ξυνὸν γὰρ ἐπαύλιον ἔϲκεν ἅπαϲιν.
1992 Ἐπαυλόϲυνοϲ: ὁ εἰϲ τὴν ἔπαυλιν ἰών. καὶ Ἐπαυλίζονται,
2586
ἐπιϲκιάζονται.
2593
1994 Ἐ παύραϲθαι: ἐπαπολαῦϲαι. τούτου τὴν αἴτηϲιν προϲεμένων καὶ ϲυγχωρούντων ἐπαύραϲθαι τῆϲ χλιδῆϲ. καὶ αὖθιϲ· ἄπιθι
2594
τῆϲ Ἀκαδημίαϲ, καὶ φεῦγε φιλοϲοφίαν· οὐ γάρ ϲοι θέμιϲ ἐπαύρεϲθαι αὐτῆϲ. πρὸϲ Κλέαρχον ὁ λόγοϲ τὸν Σολέα, ὃϲ ἔγραψε διάφορα. ὁρά γὰρ πρόϲ ϲε ἔχθιϲτον.
2595
1995 Ἐπαυρίζω: τὸ φυϲῶ. καὶ Ἐπαυρίϲκ υω.
2596
1996 Ἐπ αὐτόπτῶ: ἐπʼ αὐτοφώρῳ.
2597
1997 Ἐπʼ αὐτοφώρῳ: ἐπʼ ὀφθαλμοῖϲ, ἐπʼ αὐτῷ τῷ κλέμματι
2598
ἁλούϲ. ὁ δὲ ἐπʼ αὐτοφώρῳ τὴν πρᾶξιν λαβὼν ἐν Καρχηδόνι ἐξηπάτητο πρὸϲ τῆϲ γυναικὸϲ ἑκών γε εἶναι.
2599
1998 Ἐπαυχοῦϲι: μέγα φρονοῦϲι. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐπαυχήϲατο
2600
τοῖϲ ϲοῖϲ λόγοιϲ. ἀντὶ τοῦ ἐμεγαλοφρόνηϲεν.
2601
1999 Ἐπαυχῶ: βεβαίωϲ οἶδα. Σοφοκλῆϲ. ὡϲ κᾶμʼ ἐπαυχῶ τῆϲδε τῆϲ φήμηϲ ἄπο δεδορκότ, ἐχθροῖϲ ἄϲτρον ὣϲ λάμψειν ἔτι.
2602
2000 Ἐπαφαυάνθην: ἐξηράνθην. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· ὥϲτ᾿
ἐπαφαυάνθην Παναθηναίοιϲι γελῶν.
ἐπαφαυάνθην Παναθηναίοιϲι γελῶν.
[2001] 2001 Ἐπαψίαϲιν· Ἐπαφιᾶ δὲ πέμπουϲιν.
2603
2002 παφώμενον· γενικῇ. ψηλαφώμενον. ὁ δὲ τοῦ τόξου ἐπαφώμενοϲ ταῖϲ χερϲίν, ὡϲ καὶ ταύτῃ περιορᾶν δοκεῖν τὰ Ῥωμαίων πράγματα.
2604
2003 Ἐπαφρόδιτοϲ: ἐπίχαριϲ, ἡδύϲ. Ἀππιανόϲ· καὶ τὴν ἐν
2605
πᾶϲιν ἐπαφροδιϲίαν ὑπεραίρων ἐϲεμνολόγει περὶ ἑαυτοῦ.
2606
2004 Ἐπαφρόδιτοϲ, Χαιρωνεύϲ, γραμματικόϲ, Ἀρχίου τοῦ Ἀλεξ ανδρέωϲ γραμματικοῦ θρεπτόϲ, παρ ῶ παιδευίείϲ ώνήθη ὑπὸ Μοδέϲτου, ἐπάρχου Αἰγύπτου, καὶ παιδεύϲαϲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Πετηλῖνον
ἐν Ῥώμῃ διέπρεψεν ἐπὶ πέρωνοϲ καὶ μέχρι Νέρβα, καθ’ ὃν χρόνον καὶ Πτολεμαῖοϲ ὁ φαιϲτίωνοϲ ἦν καὶ ἄλλοι ϲυχνοὶ τῶν ὀνομαϲτῶν ἐν παιδείᾳ. ὠνούμενοϲ δὲ ἀεὶ βιβλία ἐκτήϲατο μυριάδαϲ τρείϲ, 2607 2608 2609 2610 καὶ τούτων ϲπουδαίων καὶ ἀνακεχωρηκότων. τὸ δὲ ϲῶμα ἦν μέγαϲ τε καὶ μέλαϲ, ὡϲ ἐλεφαντώδηϲ. ὑκει τε ἐν ττηῖϲ καλουμένοιϲ Φαιιανοκορίοιϲ δύο οἰκίαϲ αὐτόθι κτηϲάμενοϲ. ο δὲ καὶ πέμπτον ἔτοϲ ἄγων ἐτελεύτηϲεν ὑδέρῳ περιπεϲών. ϲυγγράμματα δὲ κατέλιπεν ἱκανά.
ἐν Ῥώμῃ διέπρεψεν ἐπὶ πέρωνοϲ καὶ μέχρι Νέρβα, καθ’ ὃν χρόνον καὶ Πτολεμαῖοϲ ὁ φαιϲτίωνοϲ ἦν καὶ ἄλλοι ϲυχνοὶ τῶν ὀνομαϲτῶν ἐν παιδείᾳ. ὠνούμενοϲ δὲ ἀεὶ βιβλία ἐκτήϲατο μυριάδαϲ τρείϲ, 2607 2608 2609 2610 καὶ τούτων ϲπουδαίων καὶ ἀνακεχωρηκότων. τὸ δὲ ϲῶμα ἦν μέγαϲ τε καὶ μέλαϲ, ὡϲ ἐλεφαντώδηϲ. ὑκει τε ἐν ττηῖϲ καλουμένοιϲ Φαιιανοκορίοιϲ δύο οἰκίαϲ αὐτόθι κτηϲάμενοϲ. ο δὲ καὶ πέμπτον ἔτοϲ ἄγων ἐτελεύτηϲεν ὑδέρῳ περιπεϲών. ϲυγγράμματα δὲ κατέλιπεν ἱκανά.
2005 Ἐπαφροδιτότεροϲ: ἐπιχαριτώτεροϲ.
[2006] 2006 παιγίζων: ϲφοδρῶϲ πνέων. τοῦ ἀϲτέροϲ τῆϲ Αἰγὸϲ λάμψαντοϲ
2611
ϲφοδροὶ πνέουϲιν ἄνεμοι ἔνθεν καὶ Ὅμηροϲ· λάβροϲ ἐπαιγίζων.
[2007] 2007 παινέϲαϲ: ἀποδεξάμενοϲ εὐχαρίϲτωϲ. οῦϲ ἐπαινέϲαϲ τῆϲ
2613
προθυμίαϲ ἀρκεῖϲθαι ἔφη τοῖϲ παροῦϲι. καὶ αὖθιϲ· ἐπαινέϲαϲ αὐτὴν
τῆϲ φιλανδρίαϲ.
τῆϲ φιλανδρίαϲ.
[2008] 2008 Ἐπαινέτηϲ· Ἀρριανόϲ· τοῦ τε ξὺν κόϲμῳ δρωμένου ἐπαινέ
2614
τηϲ καὶ τοῦ ἀκοϲμήτου ἐν τῷ παραυτίκα ἐπιτιμητὴϲ καὶ τοῦ ἐϲύϲτερον κολαϲτήρ.
[2010] 2010 Ἐποινῶ· αἰτιατικῇ
[2011] 2011 Ἐπαίομεν ἐν Βραυρῶνι: ϲυνουϲιάζομεν, ἠλαύνομεν. Bραυρὼν
2617
δὲ τόποϲ Ἀθήνηϲιν.
[2012] 2012 π αιώνιϲτο: εὐφήμιϲτο.
2013 Ἐ παιρόμεννοϲ: Δημοϲθένηϲ ἐν μὲν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ
2619
ἀντὶ τοῦ ἐπανατεινόμενοϲ. ἀλλαχοῦ δέ
[2014] 2014 παίρω: ὑψῶ. Ἐπαίρεϲθαι, τὸ φυϲοῦϲθαι.
[2015] 2015 ξπαιϲεν: ἔτυψεν, ἔκρουϲεν. ἔπαιϲε δὲ τὸν ἵππον τῇ λόγχq.
[2016] 2016 Ἐπαιϲθάνομαι· γενικῇ.
2017 Ἐπαιϲχέϲ: αἰϲχύνηϲ παραίτιον. κἀμοὶ μὲν ἐπαιϲχέϲ ἐϲτι τὸ πρᾶγμα καὶ βλαβερόν, κἀκείνῳ πολὺ αἴϲχιον καὶ βλαβερώτερον. τῆϲ
2622
μὲν προϲεδρίαϲ ἐπιπόνου οὕϲηϲ, τῆϲ δὲ ἀποχωρήϲεωϲ ἐπαιϲχοῦϲ.
[2018] 2018 Ἐπαίτηϲ: ὁ πτωχόϲ. καὶ κλίνεται ἐπαίτου.
[2019] 2019 Ἐπαίχθη: ἐνεπαίχθη, ἐκ τοῦ παίζω. Ἐπέχθη δὲ ἐκτενίϲθη.
2630
2021 Ἐπεβάτευον: ϲυνουϲίαζον. ρακλῆϲ φηϲὶ πρὸϲ τὸν Διόνυ ϲον· ποῖ γῆϲ ἀπεδήμειϲ; ὁ δέ φηϲιν ἐπεβάτευον Κλειϲθένει. τὸ ἐπιβατεύειν ἐπὶ ϲυνουϲίαϲ· ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ζψων, ὃ ἐπιβαίνοντα
ϲυνουϲιάζει. ὁ δὲ Κλειϲθένηϲ ἐπʼ αἰϲχρότητι κωμῳδεῖται. ἦν δὲ λεῖοϲ τὸ γένειον καὶ εὐνούχῳ εἰκάζειν αὐτόν. τὸν δὲ Κλειϲθένην καὶ ἐπὶ τοῦ παϲχητιᾶν κωμῳδοῦϲι. τὸ δὲ ἐπεβάτευον κακέμφατον.
ϲυνουϲιάζει. ὁ δὲ Κλειϲθένηϲ ἐπʼ αἰϲχρότητι κωμῳδεῖται. ἦν δὲ λεῖοϲ τὸ γένειον καὶ εὐνούχῳ εἰκάζειν αὐτόν. τὸν δὲ Κλειϲθένην καὶ ἐπὶ τοῦ παϲχητιᾶν κωμῳδοῦϲι. τὸ δὲ ἐπεβάτευον κακέμφατον.
2631
2022 Ἐπεβοᾶτο τὸν Χριϲτόν.
2633
2024 Ἐπεγράφου: ἀντὶ τοῦ ἐζωγράφειϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· καὶ γὰρ ϲύ μεγάλην ἐπεγράφου τὴν Ποργόνα. καὶ Ἐ πεγράψατο, ἀντὶ τοῦ ἀπεγράψατο, ἐχειροτόνηϲε, κατέϲτηϲεν. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν μετοίκων, τοὺϲ προϲτάταϲ προϲγραφόντων ἑαυτοῖϲ.
2634
2025 Επιγράφ ομαί ϲε· αἰτιατικῇ. ὁ τοῦ κόϲμου ἄρχων ἀγαθέ, ὃν ἐπεγρα
ψάμεθα τῇ ἐντολῇ.
ψάμεθα τῇ ἐντολῇ.
[2026] 2026 ξπεγράψαντο: ἀντὶ τοῦ διῖϲχυρίζοντο, ἐβεβαίουν. οἱ δὲ εἰϲ Θρκην εὐδοκιμοῦντα αὐτὸν οἰκιϲτὴν ἀντὶ Ἄγνωνοϲ ἐπεγράψαντο.
[2027] 2027 Ἐπεγχανων: καταγελάϲαϲ. οὐ μὴν ἡ τιμωρὸϲ δίκη τὸν
2635
ὑβριϲτὴν καὶ ὑπερόπτην εἴαϲεν ἐπεγχανεῖν τῷ τοῦ Μελήτου
[2028] 2028 Ἐπεδαψιλεύϲατο: κατακόρωϲ ἐχρήϲατο. ἐπεδαψιλεύϲατο ταῖϲ ὑποθέϲεϲι τῆϲ ἀποκηρύξεωϲ.
2636
2029 Ἐπεδίκαϲε καὶ Ἐπεδικάϲατο· Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατʼ λμμπιοδρου. τὸ μὲν ἐπεδίκαϲεν οἷον προϲέκρινε, τὸ δὲ ἐπεδικά ϲατο οἷον ἔπειϲαν τοὺϲ δικαϲτὰϲ ἑαυτοῖϲ προϲνεῖμαι τὸν κλῆρον.
2637
2030 ξπέθεντο: ἐπανέϲτηϲαν. οὐδὲ χρημάτων ἀφαιρέϲει ἐπέθετο. ἀντὶ τοῦ ἐλιχνεύϲατο, ἐτέρφθη.
2638
2031 Ἐπεθείαζε: μανικῶϲ διετίθετο, θεόληπτοϲ ἐγίγνετο. Μένανδροϲ· ὁ δὲ ἡγεμὼν ἐν ἐνὶ τῶν ζ΄ λόφων ἀνελθὼν ἐπεθείαζε ῥήμαϲι βαρίαροιϲ καὶ γαύρῳ τῷ φρονήματι μεγαληγορίᾳ ἐχρῆτο.
2033 Ἐπέθρωϲκον: ἐπεπήδων.
[2034] 2034 Ἐπεκάλει: ὠνείδιζεν, ἐμέμφετο. καὶ αὐτῷ μὲν οὐδεὶϲ ἐπεκά λει τῶν πώποτε φίλων οὔτε ὄκνου πρόφαϲιν οὔτε μαλακιζομένην τινὰ ἀναβολὴν ἐν ταῖϲ χρείαιϲ, οὔτε ῥᾳθυμίαν ἀργίαϲ ἔκγονον ἢ δεῖ
λίαϲ. ὁ δὲ πολλοῖϲ ἐπεκάλει τῶν φίλων τὰ τοιαῦτα ἐγκλήματα. ἀντὶ τοῦ ὠνείδιζε. καὶ αὖθιϲ· ἐπεκάλουν αὐτὸν φθορέα τῶν νέων 2645 καὶ κιναιδολόγον ἀποκαλοῦντεϲ.
λίαϲ. ὁ δὲ πολλοῖϲ ἐπεκάλει τῶν φίλων τὰ τοιαῦτα ἐγκλήματα. ἀντὶ τοῦ ὠνείδιζε. καὶ αὖθιϲ· ἐπεκάλουν αὐτὸν φθορέα τῶν νέων 2645 καὶ κιναιδολόγον ἀποκαλοῦντεϲ.
[2035] 2035 Ἐπεκερτόμηϲεν: ἐχλεύαϲεν, ἔϲκωψεν. ὁ δὲ ἐπεκερτόμηϲεν
2646
αὐτοὺϲ τῆϲ ἀβουλίαϲ.
2036 Ε πέκεινα: παρεκεῖ.
[2038] 2038 πεκηρυκεύετο: διὰ κήρυκοϲ ἔλεγεν. ἐπεὶ μηδὲ εἰϲ ἐπεκηρυκεύετο
2649
ὑπὲρ τοῦ Λευκίου, διελέγετο αὐτῷ ὁ Δεκέβαλοϲ.
ὑπὲρ τοῦ Λευκίου, διελέγετο αὐτῷ ὁ Δεκέβαλοϲ.
[2039] 2039 πέκλωϲεν: ἐπεκλήρωϲεν, ἐμέριϲεν.
[2042] 2042 Ἐπεκτείνομαι δοτικῇ.
[2043] 2043 Ἐπἐλάχιϲτον: ἐπʼ ὀλίγον, πρὸϲ βραχύ. Δαμάϲκιοϲ· εἶχε
δὲ ἐπ ἐλάχιϲτον τῆϲ πρὸϲ τὰ ποιητικὰ ϲυμπαθείαϲ, ἅτε οὐχ ἁπτόμενα 2654 τῆϲ ψυχῆϲ, ἀλλὰ μέχρι φανταϲίαϲ καὶ γλώττηϲ ίϲτάμενα.
δὲ ἐπ ἐλάχιϲτον τῆϲ πρὸϲ τὰ ποιητικὰ ϲυμπαθείαϲ, ἅτε οὐχ ἁπτόμενα 2654 τῆϲ ψυχῆϲ, ἀλλὰ μέχρι φανταϲίαϲ καὶ γλώττηϲ ίϲτάμενα.
[2044] 2044 Ἐπέλαεν· αἰτιατικῇ.
2660
2047 ξπελήφθη: ἐπήρξατο. Ἀρριανόϲ· ἤδη τε ἐπελήφθη νὺξ τῆϲ τρίτηϲ φυλακῆϲ, καὶ ὁ ἡγεμὼν τοὺϲ λόχουϲ καθίϲτατο.
2661
2048 Ἐ πελπίζων· αἰτιατικῇ. εἰϲ ἐλπίδαϲ ἄγων. τὰ μὲν αὐτοὺϲ ἐπελπίζων ὑποϲχέϲεϲι, τὰ δὲ ὑποϲπείρων αὐτοῖϲ ὀλίγα κέρδη, τοὺϲ δὲ ἐν ἀξιώϲει τε καὶ δυνάμει περιϲυλῶν καὶ δημεύων.
2662
2049 Ἐπεμαρτύραντο: μάρτυϲιν ἐχρήϲαντο. οἱ δὲ πιϲτὰ δόντεϲ καὶ λαβόντεϲ ἐπεμαρτύραντο τοὺϲ θεούϲ. οὕτωϲ Ξενοφῶν.
2663
2050 Ἐπεμβαίνων· δοτικῇ. ἐπιχλευάζων, ἐπικερτομῶν. ὁ δὲ ἐπεμβαίνων τῇ τύχῃ αὐτῶν ϲφόδρα ἀμαθῶϲ καὶ ἀνθρωπίνωϲ ἥκιϲτα.
2664
2051 Ἐπεμήνατο: ἐπεμάνη.
2665
2052 Ἐπέμυξεν: ἐξεμυκτήριϲεν, χον διὰ τῶν ῥινῶν ἐποίηϲεν.
2666
2053 Ἐπενεγκεῖν δόρυ ἐ πὶ τῇ ἐκφορᾷ καὶ προαγορεύειν ἐ πὶ τῷ μνήματι: ἐπὶ τοῦ βιαίωϲ ἀποθανόντοϲ ταῦτα πράττεται. καὶ Ἴϲτροϲ ἐν τῇ ϲυναγωγῇ τῶν Ἀτθίδων φηϲί· τινὲϲ ἐπὶ τοῦ τάφου δόρ φαϲὶ καταπεπηχέναι τὸν Ἐρεχθέα, τὸ πάθοϲ ϲημαίνοντα, διὰ τὸ
όμον εἶναι τοῖϲ προϲήκουϲι τοῦτον τὸν τρόπον μετέρχεϲθαι τοὺϲ φονέαϲ.
όμον εἶναι τοῖϲ προϲήκουϲι τοῦτον τὸν τρόπον μετέρχεϲθαι τοὺϲ φονέαϲ.
2667
2054 Ἐπενεγκών· δοτικῇ. καταδικάϲαϲ. Προκόπιοϲ· ἐπενεγκών τε αὐτῷ, ὅτι δὴ ὡϲ ἥκιϲτα ἀληθίζεται, ἄμφω τὼ χεῖρε ἀπέκοψεν.
2668
2055 πενδ ὐτηϲ.
2669
2056 Ἐπενήνεον: ϲυγκατετίθεντο.
2670
2057 Ἐπενήνοθεν: ἐπήνθει, ἐπέκειτο.
2671
2058 Ἐπεντρυφήϲαντοϲ: καταπολαύϲαντοϲ. ἕτερά τε οὐκ ἀνεκτὰ περὶ τὴν τοῦ χρυϲίου παράληψιν καταυθαδιϲαμένου καὶ ἐπεντρυφή ϲανντοϲ αὐτοῖϲ.
2672
2059 Ἐπʼἐξαγωγῇ· ἐμαϲτιγοῦτο ῥάβδοιϲ, εἶτα ἐπʼ ἐξαγωγῇ ἐπιπράϲκετο, δειλίαϲ καὶ ἀποδράϲεωϲ τίμημα φερόμενοϲ δοῦλοϲ εἶναι.
2675
2676
2677
2678
2679
2061 Ἐπεπάμεθα: ἐκεκτήμεθα. πάνθ’ ὕϲα κέν ζῳοῖϲ ἐπεπάμεθα,
ταῦτα παρ’ ᾅδαν ἔρχομʼ ἔχων· λείπω δ’ οὐδὲν ὑπʼ ἠελίῳ.
ταῦτα παρ’ ᾅδαν ἔρχομʼ ἔχων· λείπω δ’ οὐδὲν ὑπʼ ἠελίῳ.
2062 Ἐπεπαιώνιϲτο: ἐξύμνητο.
[2063] 2063 Ἐπεπαίχειν: ὑπερϲυντελικόϲ, τὸ ἐνεπαίχθην. πε πέχειν
2681
δὲ ἐπεπέχειϲαν. ἐκ τοῦ πέκω, τὸ κτενίζω.
[2064] 2064 πε πολεῖτο: ἐπεπορεύετο.
2065 Ἐπεπόνθῃ: ἀντὶ τοῦ ἐπεπόνθειν, καὶ ἑωράκη, ἀντὶ τοῦ ἑωράκειν,
2683
καὶ ῇδη, ἀντὶ τοῦ ᾔδειν.
[2066] 2066 Ἐ χ Ἐπέπυϲτο: ἤκουϲεν.
[2067] 2067 Ἐπέρραξεν: ἐπέπεϲε, ϲυνεπλάκη, μάχην ϲυνῆψεν. ὁ δὲ πολλὴν
2685
διανύϲαϲ ὁδὸν ἄφνω τούτοιϲ ἐπέρραξεν.
[2069] 2069 Ἐπεραιωθῇ: ἐτελειώθη.
[2070] 2070 Ἐπεραιώθη: ἐπέραϲεν, ἐτελειώθη.
[2071] 2071 Ἐαίρεϲθαι: τὸ φυϲοῦϲθαι. περέϲθαι δὲ τὸ ἐρωτῆϲαι.
[2072] 2072 Ἐπερρίφην: ἔπεϲον.
[2074] 2074 περωτῶ ϲε· αἰτιατικῇ.
[2075] 2075 Ἐπέρω: τὸ ἐρωτῶ. καὶ Ἐπερόμενοϲ, ἐρωτώμενοϲ.
[2076] 2076 Ἐπερρύη: ἐπέβρυϲεν, ἀνέβλυϲεν.
[2077] 2077 Ἐπέϲαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ: ἀντὶ τοῦ ἐπεφόρτιϲεν.
[2079] 2079 Ἐπεϲβόλον: λοίδορον, φλύαρον.
[2080] 2080 Ἐπέϲειεν: ἐπανετείνετο. τοῖϲ δ’ ἐπέϲειε φόβον, ὡϲ αὐτίκα τεθήξοντοϲ.
[2081] 2081 ξπεϲημήναμεν: ἐξεπλάγημεν, ἐθαυμάϲαμεν. καὶ Πολύβιοϲ·
2697
τίϲ οὐκ ἂν ἐπιϲημήναιτο καὶ θαυμάϲειε τὸν προειρημένον ἐπὶ τούτοιϲ ἡγεμόνα.
τίϲ οὐκ ἂν ἐπιϲημήναιτο καὶ θαυμάϲειε τὸν προειρημένον ἐπὶ τούτοιϲ ἡγεμόνα.
2702
2082 Ἐπέϲθων: ἐπεϲθίων, εὐωχούμενοϲ. τὴν ἁλίη Eὕδημοϲ, ἐφ’ ἦϲ ἄλα λυτὸν ἐπέϲθων χειμῶναϲ μεγάλουϲ ἐξέφυγε, θῆκε θεοῖϲ Σαμόθρᾳξι.
2703
2083 Ἐπεϲκήψατο: ἀντὶ τοῦ ἐνεκάλεϲε ψευδομαρτυριῶν. ϲπανιάκιϲ δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐγκαλέϲαι φόνου, ὡϲ Ἀντιφῶν. τὸ δὲ ἐνεργητικὸν τὸ
ἐπέϲκηψεν, ἀντὶ τοῦ ἐνετείλατο. τὸ δὲ ἐπιϲκήπτω ἀντὶ τοῦ μετά τινοϲ ἐπιθειαϲμοῦ λέγω καὶ οἷον ἐξορκίζω Ἀνδοκίδηϲ καὶ Λυϲίαϲ ἔλαβεν. 2704 καὶ Ἐπεϲκήψατο, ἔβλαψεν.
ἐπέϲκηψεν, ἀντὶ τοῦ ἐνετείλατο. τὸ δὲ ἐπιϲκήπτω ἀντὶ τοῦ μετά τινοϲ ἐπιθειαϲμοῦ λέγω καὶ οἷον ἐξορκίζω Ἀνδοκίδηϲ καὶ Λυϲίαϲ ἔλαβεν. 2704 καὶ Ἐπεϲκήψατο, ἔβλαψεν.
2705
2084 Ἐπέϲκηψεν: ἐπέπληξεν.
[2085] 2085 Ἐπέϲπερχε: διήγειρε, παρέθηγεν. ὃϲ δὴ μάλιϲτα ἐπέϲπερχεν
αὐτόν.
αὐτόν.
2706
2086 Ἐπεϲτάτει: ἦρχεν, ἡγεμόνευεν. Ξενορῶν· ἐνταῦθα ἦν
2707
Κλέαρχονν καταμαθεῖν ὡϲ ἐπεϲτάτει ἐν μὲν τῇ ἀριϲτερᾷ χειρὶ δόρυ ἔχων, ἐν δὲ τῇ δεξιᾶ βακτηρίαν.
2709
2088 Ἐπεϲτήριξαϲ ἐ πʼ ἐμὲ τὴν χεῖρά ϲου: ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶ αἰκιζομένων ταῦτα λέγω. ὁρῶν τὴν χεῖρά ϲου ἐπικειμένην καὶ λία μαϲτιγοῦϲαν.
2710
2089 Επεϲτί μοι: βούλομαι, θέλω, δύναμαι· ἢ ἐπίκειταί μοι.
2711
2090 Ἐπεϲφάλακεν: οἱ μὲν ἐϲπάϲθη, οἱ δὲ ἐϲάπη, ἢ παρὰ καιρὸν
ἀτροφῆϲαν ἐμαράνθη.
ἀτροφῆϲαν ἐμαράνθη.
2712
2091 Ἑπέται: οἱ θεράποντεϲ, παρὰ τὸ ἕπεϲθαι Ἑπέται δὲ ἀκολουθεῖ.
2713
2092 Ἐπέτειον: ἀπὸ τοῦ νῦν ἔτουϲ. ἐπέτοϲ γὰρ δεῖ λέγειν τὸν ἐνεϲτῶτα καιρὸν οὐχὶ διὰ τοῦ φ, ἀλλὰ διὰ τοῦ π, ὥϲ φηϲι Πίνδαροϲ
2714 καὶ Δημοϲθένηϲ. καὶ Ἐπέτειοϲ, ὁ κατ’ ἔτοϲ γινόμενοϲ.
2714 καὶ Δημοϲθένηϲ. καὶ Ἐπέτειοϲ, ὁ κατ’ ἔτοϲ γινόμενοϲ.
2715
2093 Ἐπετείουϲ ὑμᾶϲ ὄνταϲ: ἀπὸ τῶν οἰωνῶν μετήνεγκε τῶν μὴ μονίμων ὄντων, ἀλλὰ φερομένων τῇ πτήϲει. τουτέϲτιν εὐμεταβλή τουϲ, ὀλιγώρουϲ, μὴ διαμένονταϲ ἐν τοῖϲ αὐτοῖϲ ἀεί, ἁψικόρουϲ.
2716
2717
2718
2719
2720
2094 ξπέτηξε· δελτίον δίπτυχον λαβών τὸν κηρὸν αὐτοῦ
ἀντὶ τοῦ ἐλέανε, λεῖον ἐποίηϲεν.
ἀντὶ τοῦ ἐλέανε, λεῖον ἐποίηϲεν.
2095 Ἐπετίληϲεν: ἐξεκένωϲε τὴν κόπρον. Ἀριϲτοφάνηϲ· ὁ δὲ τῆϲ
2721
μαρίληϲ μοι ϲυχνὴν ὡϲ ἐπετίληϲεν, ὥϲπερ ϲηπία. θηρώμεναι γὰρ αἱ ϲηπίαι ἐναφιᾶϲιν ἐκ τοῦ προϲόντοϲ αὐταῖϲ θολοῦ, ταράττειν βουλό μεαι τὸν παρʼ αὐταῖϲ τόπον, ἴνα μὴ καταφανεῖϲ ὦϲι τοῖϲ θηρῶϲιν.
[2097] 2097 Ἐπετοξάζοντο: ἐτόξευον.
[2098] 2098 Ἐπευκτή: ἐπιθυμητή, εὐχῆϲ ἀξία.
[2100] 2100 Ἐπευφήμηϲαν: μετʼ εὐφημίαϲ ϲυγκατέθεντο, ἐπῇνεϲαν.
[2101] 2101 Ἐπεύχεται· δοτικῇ.
[2102] 2102 Ἐπεφάνη· φηϲὶν ὁ Ἀπόϲτολοϲ· ἐπεφάνη ἡ χάριϲ τοῦ θεοῦ ἡ ϲωτήριοϲ. διὰ τί οὐκ εἶπεν ἐφάνη, ἀλλ’ ἐπεφάνη; ἐπειδὴ ὁ ὢν ἐφάνη.
εἰ γὰρ εἶπεν ἐφάνη, ἀρχὴν εἰϲηγεῖτο τοῦ ἀεὶ ὄντοϲ. καὶ διὰ τοῦτο εἶπε ἐπεφάνη, ἶνα τὴν ἄναρχον ὕπαρξιν μηνύϲῃ. ἐξ ὧν δεῖ ϲαφῶϲ εἰδέναι, ὅτι ὁ αὐτὸϲ κύριοϲ ἐφάνη καὶ ἐπεφάνη. ἐφάνη μὲν τῇ οἰκο τῆϲ ἐνανθρωπήϲεωϲ· ἀρχὴν γὰρ ἐδέξατο· ἐπεφάνη δὲ τῇ ἐνεργείᾳ τῆϲ θεότητοϲ· ἄναρχοϲ γὰρ ἡ ὕπαρξιϲ. τὸ δὲ πᾶϲιν εἶπεν
δηλῶν, ὅτι οὐ μερικῶϲ, ἀλλὰ πᾶϲιν ἀνθρώποιϲ.
εἰ γὰρ εἶπεν ἐφάνη, ἀρχὴν εἰϲηγεῖτο τοῦ ἀεὶ ὄντοϲ. καὶ διὰ τοῦτο εἶπε ἐπεφάνη, ἶνα τὴν ἄναρχον ὕπαρξιν μηνύϲῃ. ἐξ ὧν δεῖ ϲαφῶϲ εἰδέναι, ὅτι ὁ αὐτὸϲ κύριοϲ ἐφάνη καὶ ἐπεφάνη. ἐφάνη μὲν τῇ οἰκο τῆϲ ἐνανθρωπήϲεωϲ· ἀρχὴν γὰρ ἐδέξατο· ἐπεφάνη δὲ τῇ ἐνεργείᾳ τῆϲ θεότητοϲ· ἄναρχοϲ γὰρ ἡ ὕπαρξιϲ. τὸ δὲ πᾶϲιν εἶπεν
δηλῶν, ὅτι οὐ μερικῶϲ, ἀλλὰ πᾶϲιν ἀνθρώποιϲ.
[2104] 2104 Ἐπεφώρατο γάρ: ἐφανεροῦτο, εὑρίϲκετο, ἠλέγχετο.
[2106] 2106 Ἐπεφράϲατο: ἐθεώρηϲεν.
[2107] 2107 Ἐπέφυ: ἀντὶ τοῦ ἐκράτηϲεν. ἀλλὰ τὸ δὴ λεγόμενον ἀμφοῖν
2734
τοῖ χεροῖν ἐπέφυ.
[2108] 2108 Ἐπεφύκει: προϲεπλάκη.
2109 πεφύοντο: ἐπήρχοντο. καὶ ἐπέφυϲάν οἱ ϲυκοφάνται, καὶ
2735
τὸ ἔγκλημα ἦν, Δίωνι ἔφαϲκον εἶναι φίλον.
2740
2110 Ἐπεχε: ἐπίκειϲο, ἐπίμενε, φύλαϲϲε. Πλάτων περὶ μὲν ὢν
2741
κατείληφεν ἀποφαίνεται, τὰ δὲ ψευδῆ διελέγχει, περὶ δὲ τῶν ἀδήλων ἐπέχει. ὅτι Ἀρκεϲίλαοϲ ὁ φιλόϲοφοϲ διὰ τὸ περιπατῶν ἐπέχειν οὐδὲ
2742
βιβλίον τι ϲυνέγραψεν. καὶ Ἐ πέχω αἰτιατικῇ. Ἐκέλευϲα δὲ γενικῇ. καὶ ἡ χεὶρ ἐπέχεται τοῦ πονηροῦ γραφέωϲ.
2743
2111 Ἐπεχώρηϲεν: ἀντὶ τοῦ ϲυνεχώρηϲεν. οὕτωϲ Ἀρριανόϲ. καὶ Ἐπεχωρήθη, ϲυνεχωρήθη. καὶ τὰ ὅμοια.
2744
2112 Ἐπέχθη: ἐκτενίϲθη. ἐκάρη. Ἀριϲτοφάνηϲ εφέλαιϲ· ἐκέ
2745
λευϲα ἁϲαι Σιμωνίδου τὸν κριὸν ὡϲ ἐπέχθη.
2746
2113 Ἐ πεί: ἐπειδή.
2747
2114 Ἐπείγω: ϲπουδάζω.
2748
2115 ξπείγομαι· δοτικῇ.
2749
2116 Ἐπειγωλή: ἡ ϲπουδή.
[2117] 2117 Ἐπεδεν ό όψθαλμόϲ μου.
2750
2118 Ἐ πειθή: ἔϲτι μὲν ϲύνδεϲμοϲ παραϲυναπτικόϲ, λαμβάνεται δὲ
καὶ ἀντὶ τοῦ ἀφʼ οὖ· ὡϲ καὶ Θουκυδίδηϲ πολλάκιϲ ἐχρήϲατο καὶ Ὅμηροϲ πρότερο. ἐπειδὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεϲι λέλοιπε, περὶ τοῦ ϲκήπτρου.
καὶ ἀντὶ τοῦ ἀφʼ οὖ· ὡϲ καὶ Θουκυδίδηϲ πολλάκιϲ ἐχρήϲατο καὶ Ὅμηροϲ πρότερο. ἐπειδὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεϲι λέλοιπε, περὶ τοῦ ϲκήπτρου.
2751
2119 Ἐπειδὴ τὸν αντάλου λίθον τῆϲ κεφαλῆϲ ἀπετιναξάμεθα: λέγεται ἐπὶ κινδύνου τινὸϲ ἐπηρτημένου καὶ παρελθόντοϲ· ἢ
ἐπὶ τοῦ ἀρξαμένου τινὸϲ πράγματοϲ, εἶτα ὀλιγωρήϲαντοϲ.
ἐπὶ τοῦ ἀρξαμένου τινὸϲ πράγματοϲ, εἶτα ὀλιγωρήϲαντοϲ.
2752
2120 πειδὴ τὸν οἶνον ἠξίουϲ πιεῖν, ϲυνεκ ποτʼ ἐ ϲτί ϲοι καὶ τὴν τρύγα.
2753
2121 Ἐ πειή: ἐπειδή.
2754
2122 πεικάζω: ϲτοχάζομαι. Σοφοκλῆϲ· ἢ καὶ δάμαρτα τήνδ’
ἐπεικάζων κυρῶ.
ἐπεικάζων κυρῶ.
2755
2123 Ἐπείκτηϲ: ὁ κατεπείγων. Πιϲίδηϲ· ὅπωϲ ὑφέξει τοῖϲ ἐπείκταιϲ ἀγγέλοιϲ τοὺϲ ϲυλλογιϲμοὺϲ τῶν χρεῶν καὶ τῶν τόκων. Ἐπεἰκτηϲ λέγεται καὶ ὁ τὴν κογχύλην ἀπαιτῶν.
2125 Ἐπειλέγη καὶ ατειλέγῃ καὶ Συνειλέγῃ.
[2126] 2126 πειλεγμένοϲ, Ἐπιλελεγμένοϲ δέ.
[2127] 2127 Ἐπ πείλημμαι· γενικῇ.
[2128] 2128 Ἐπ πειλημμένη: ἀντιλαμβάνουϲα.
2129 Ἔπειξιϲ.
[2130] 2130 πειόϲ: ὄνομα ἐθνικόν. Ἐπηόϲ δὲ ὁ ϲυγγενήϲ.
[2131] 2131 Ἐπειοῦ δειλότεροϲ: οὕτωϲ ἐλέγετο Κρατῖνοϲ ὁ κωμικόϲ,
2766
ἴϲωϲ διὰ τὸ ταξιαρχῆϲαι τῆϲ Ὀἰνηῖδοϲ φυλῆϲ καὶ δειλότερόϲ τε φανῆναι καὶ γὰρ ὁ Ἐπειὸϲ δειλὸϲ ἦν.
2132 Ἐπείρα: αἰϲχρῶϲ προϲέβαλλεν. Ἀϲτυδάμεια ἠράϲθη Πηλέωϲ
2767
τοῦ Αἰακοῦ, ὁ δὲ ἀναίνεται. ἡ δὲ φοβηθεῖϲα μὴ κατείπῃ αὐτῆϲ, ϲοφώτερα] ἢ ἀληθέϲτερα λέγει, ὅτι αὐτὴν ἐπείρα ὁ Πηλεύϲ, εἰποῦϲα ἐπείρα χρήματα πέμπων τῆϲ διαφθορᾶϲ δέλεαρ.
[2133] 2133 Ἐπειράϲατο: ἀπόπειραν ἐποιήϲατο.
2134 ξπειρεν: ἐϲούβλιζεν.
[2135] 2135 Ἐπειρωνευόμενοϲ: χλευάζων, ἐπεγγελῶν. ὁ δὲ ἄντικρυϲ
2770
Ῥωμαίων προαχθεὶϲ ἀναιρεῖται. τοῦτο δ’ ἔπραττεν ὁ Σίμων ἐπείρων ευόμεοϲ, εἴ τι βοηθήϲουϲιν αὐτῷ, πρὸϲ οῦϲ ἐξελθεῖν εἴλετο.
[2136] 2136 Ἐπειϲάκτουϲ: ἀλλοτρίουϲ.
[2138] 2138 ξπειϲήρρηϲεν: εἰϲεφθάρη.
[2139] 2139 Ἐπειϲὶ μοι: ἐπέρχεταὶ μοι.
[2140] 2140 Ἐπεἰϲκρινόμενον.
[2142] 2142 Ἐπειϲκυκλεῖ: εἰϲφέρει, ἐπιϲυνάπτει.
[2143] 2143 Ἐπειϲόδιον: τὸ εἰϲ τὰ δράματα εἰϲαγόμενον, κατὰ προϲθήκην τινὰ καὶ αὔξηϲιν τοῦ δράματοϲ. ξύνάπιοϲ· καὶ τούτῳ ὥϲπερ δράματι
2778
μεγάλῳ καὶ τραχεῖ τὸ κατὰ Μουϲώνιον ἐπειϲόδιον οὐκ ἔλαττον
ὁ δαίμων ἐπήνεγκε. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἠρεϲε γύψου χρώματα 2779 2780 2781 2782 καὶ φύκουϲ ἄνθοϲ ἐπειϲόδιον. καὶ αὖθιϲ· γέλγιθεϲ κʼ ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ ϲταφυλαὶ δαψιλῆ οἰνοπόταιϲ γαϲτρὸϲ ἐπειϲόδια.
ὁ δαίμων ἐπήνεγκε. καὶ ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἠρεϲε γύψου χρώματα 2779 2780 2781 2782 καὶ φύκουϲ ἄνθοϲ ἐπειϲόδιον. καὶ αὖθιϲ· γέλγιθεϲ κʼ ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ ϲταφυλαὶ δαψιλῆ οἰνοπόταιϲ γαϲτρὸϲ ἐπειϲόδια.
2784
2144 Ἐπειϲόδιον: τὸ εἰϲφερόμενον τῷ δράματι γέλωτοϲ χάριν, ἔξω τῆϲ ὑποθέϲεωϲ ὄν. καταχρηϲτικῶϲ δὲ τὸ ἐξαγώνιον ἅπαν πρᾶγμα.
2785
2145 Ἐπειϲπέπαικεν: εἰϲεπήδηϲεν, εἰϲῆλθε. κυρίωϲ δὲ ἐπὶ ϲτρατιᾶϲ
πολεμίων. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἡμῖν γὰρ ἀγαθῶν ϲωρὸϲ εἰϲ τὴν 2786 οἰκίαν ἐπειϲπέπαικεν οὐδὲν ἠδικηκόϲι. καὶ αὖθιϲ· Μυκονίων δίκην ἐπειϲπέπαικεν εἰϲ τὰ ϲυμπόϲια.
πολεμίων. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἡμῖν γὰρ ἀγαθῶν ϲωρὸϲ εἰϲ τὴν 2786 οἰκίαν ἐπειϲπέπαικεν οὐδὲν ἠδικηκόϲι. καὶ αὖθιϲ· Μυκονίων δίκην ἐπειϲπέπαικεν εἰϲ τὰ ϲυμπόϲια.
2787
2146 Ἐπειϲοίϲαϲ: ἐπειϲβαλών.
2789
2148 Ἐπειϲφρήϲαϲ: ἐπειϲελθών. καὶ Ἐπειϲφρήϲω, ἐπειϲενέγκω.
2790
2149 Ἐπειϲχέω: ἐπειϲβάλλω.
2791
2150 Ἔπειτα: μετὰ ταῦτα. ὁ δὲ Ὅμηροϲ καὶ ἀντὶ τοῦ δὴ κέχρηται τῷ ἔπειτα. αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴαϲ τε μέγαϲ καὶ δῖοϲ Ὀδυϲϲεύϲ. οὐκ ἔϲτι μετὰ ταῦτα. ἅμα γὰρ ἀφῆκεν ὁ μὲν τὸν ὀϊϲτόν, ὁ δὲ τὸ δόρυ.
2792
2151 Ἐπεί οἱ· Προκόπιοϲ· ἐπεί οἱ οὐκ ἦν βουλομένῳ ἐϲ χεῖραϲ ἰέναι τοῖϲ πολεμίοιϲ.
2793
2152 Ἐπεῖχεν: ἐπήρειδεν, ἐπέκειτο.
2794
2153 Ἐπειχθῶμεν: ϲπεύϲωμεν.
2795
2154 Ἐπήβολοϲ: ἐπιτευκτικόϲ, ἐπιτυχήϲ. εἰ δὲ οἴει ϲαυτὸν
εὐδαίμονα, ὡϲ ἐπήβολον καὶ πολύχρυϲον, γνωϲτὸν ἤτω ϲοι, ὅτι γηρᾷ καὶ τύχη.
εὐδαίμονα, ὡϲ ἐπήβολον καὶ πολύχρυϲον, γνωϲτὸν ἤτω ϲοι, ὅτι γηρᾷ καὶ τύχη.
2796
2155 Ἐπηβολώτατοϲ.
2797
2156 Ἐπηγάγετο: προϲῳκειώϲατο, ἰδιοποιήϲατο. τοὺϲ δὲ οἰκήτοραϲ τῆϲ πόλεωϲ μηδὲν βίαιον δράϲαϲ ἐπηγάγετο.
[2157] 2157 Ἐπήγγελλεν· ἐπήγγελλεν ἐπὶ τούτοιϲ ϲυϲϲίτια. καὶ αὖθιϲ·
2798
οἱ μὲν ταύτην τὴν γραφὴν ἐπήγγελλον, οἱ δὲ τὴν ἄλλην.
2799
2158 Ἐπήγγελλεν: ἀντὶ τοῦ προϲέταϲϲεν. ὁ δὲ Μίνωϲ πανίαχόϲε
2800
ἔπλει καὶ πολλοῖϲ ξενίαν ἐπήγγελλεν. ἀντὶ τοῦ ἐνετέλλετο.
2801
εἰθιϲμένον ὄν γράμματα οἰκεῖα τοῖϲ βιβλίοιϲ ἐντιθέναι, ὅϲα ἂν ἐπαγγέλλοντοϲ
2802 2803 2804 2805 γέλλοντοϲ αὐτοῦ γένοιτο. καὶ αὖθιϲ· οὐκ ἔχειν ὀνομάϲαι ὁπότε οἱ 2806 ἐπήγγειλαν ϲτρατιὰν Ἀραβίοιϲ ἐϲ τὸ παραϲχεῖν ἄκονταϲ. ἀντὶ τοῦ ὥριϲαν.
2802 2803 2804 2805 γέλλοντοϲ αὐτοῦ γένοιτο. καὶ αὖθιϲ· οὐκ ἔχειν ὀνομάϲαι ὁπότε οἱ 2806 ἐπήγγειλαν ϲτρατιὰν Ἀραβίοιϲ ἐϲ τὸ παραϲχεῖν ἄκονταϲ. ἀντὶ τοῦ ὥριϲαν.
[2159] 2159 Ἐπήγετο: ἐπεφέρετο.
2160 Ἐπήγγειλα· ἔλυϲα τὴν ἐκκληϲίαν καὶ εἰϲ τετάρτην ἥκειν ἐπήγγειλα. ἀντὶ τοῦ παρήγγειλα.
[2161] 2161 Ἐπηγκενίϲ: ἡ μακρὰ ϲανίϲ.
[2162] 2162 Ἐπηγκυλημένα ξύλα: τὰ κεκαμμένα εἰϲ θεοειδῆ ϲχήματα, εἰϲ χρῆϲιν ὅπλων.
[2164] 2164 Ἐπηετανόϲ: ὁ αὐτάρκηϲ.
[2165] 2165 Ἐπήει μοι: ἐπήρχετο.
[2166] 2166 Ἐπηθρηκυῖα: ἰδοῦϲα.
[2167] 2167 ξπήϊξαϲ: ἐφώρμηϲαϲ.
2168 Ἐπηκόοιϲ· ἐλοιδοροῦντο τοῖϲ ἐπηκόοιϲ καὶ πολὺ πλέον ἐκθύμωϲ
2813
ἐμάχοντο. ἀντὶ τοῦ πάντων ἀκουόντων, φανερῶϲ.
[2169] 2169 Ἐπηγορία. ἀλλ’ εἰ μέν τιϲ ἐκ τούτων κακόν τι ἐδεδράκει
2814
ἢ ἐπεπόνθει, ἐπηγορίαν εἶχεν.
[2170] 2170 Ἐπῆκτο: ἐπηκολούθει.
2171 Ἐπηλυγάζονται: ἐπιϲκιάζονται, ἐπικρύπτονται. καὶ Ἐπηλυγάζω,
2815
ὀλίγον φαίνω, ϲκοτάζω. καὶ Ἐπηλυγάζοντεϲ,
2816
καλύπτοντεϲ, ϲκεπάζοντεϲ. οἱ δ’ οὖν περὶ πλείϲτου τιθέμενοι τὰ τοῦ Φοίνικοϲ, καλλύνοντεϲ ἄρα τὸ κακὸν αὐτοῦ καὶ ἐπηλυγάζοντεϲ, ἄλλωϲ φαϲὶ τοῦτο γενέϲθαι. καὶ αὖθιϲ· ὁ μὲν οὖν Φερεκύδηϲ ἐπηλυγαϲάμεοϲ
θοιμάτιον, χρῷ δῆλον, ἔφη, καὶ δακτύλῳ τὴν νόϲον ἐδείκνυε. παϲχητιῶν δὲ μειράκιον ταῖϲ θριξὶ ϲημαινόμεθα.
θοιμάτιον, χρῷ δῆλον, ἔφη, καὶ δακτύλῳ τὴν νόϲον ἐδείκνυε. παϲχητιῶν δὲ μειράκιον ταῖϲ θριξὶ ϲημαινόμεθα.
[2172] 2172 Ἐπηλυγαϲάμενοϲ: ϲκεπάϲαϲ, καλύψαϲ. ἠλύγη γὰρ ἡ ϲκιά.
[2173] 2173 Ἐπηλιϲ: εὕρηται παρὰ Ποϲειδίππῳ καὶ ἀντήλιοϲ καὶ ἀπηλιώτηϲ ἐν τῷ
2818
η καὶ ψιλῶϲ.
2825
2175 Ἐπηλυϲ: ὁ ξένοϲ.
2826
2176 Ἐπήλυϲιν· μὴ πτερύγων τρομέοι τιϲ ἐπήλυϲιν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι. ἀντὶ τοῦ ἄφιξιν, ἐπέλευϲιν, ἔκπεμψιν.
2827
2177 Ἐπήλυϲιϲ: ἐπιδρομή. ἐπήλυϲιν ὄφρ᾿ ἀλέοιτο φώριον. τουτέϲτι λῃϲτρικήν.
2828
2178 Ἐπήλυϲιϲ: ἐπέλευϲιϲ. ἐν ἀπόπτῳ καραδοκοῦντέϲ τε καὶ
2829
θεώμενοι, εἴ που ἐπήλυϲιϲ ἔϲται βαρβαρική.
2831
2180 Ἐπʼ ἤματι: ἐν μιᾷ ἡμέρα. ὁ δὲ Θεοδόϲιοϲ τὴν βαϲίλιϲϲαν
2832
θανοῦϲαν ἐπʼ ἤματι ϲχεδόν τι ἐδάκρυϲεν· ἀνάγκη γάρ, καὶ ὁ προκείμενοϲ πόλεμοϲ ϲυνεϲκίαζεν αὐτῷ τὸ περὶ τὴν γυναῖκα πάθοϲ.
2833
2181 Ἐπήμηναν: ἔβλαψαν. καὶ Ἐπημήνατο, ἔβλαπτεν.
2834
2182 Ἐπημοιβοί: ἐπηλλαγμένοι, ὥϲτε τὸν μὲν ἔνθεν, τὸν δὲ ἔνθεν
ἐφέλκεϲθαι.
ἐφέλκεϲθαι.
2835
2183 Ἐπήμυνον: ἐπεβοήθουν.
2836
2184 Ἐπημύω: τὸ καμμύω.
2837
2185 Ἐπηνέμιοϲ πλοῦτοϲ: ὁ ψευδόμενοϲ.
2839
2187 Ἐπῄνει: εὐμενῶϲ ἐδέχετο, ϲυγκατετίθετο. τὸ δὲ θεῖον οὐκ ἐπῄνει τὰ ὑπὸ τοῦ βαϲιλέωϲ πραττόμενα.
2840
2188 Ἐπηνηκέναι: ἐπαινέϲαι. ἐκ τοῦ ἐπαινῶ. καὶ ὁ παρακείμενοϲ ἐπῄνηκα, καὶ ἐπῃνηκέναι.
2842
2190 Ἐπῄνουν: ϲυγκατετίθεντο.
2843
2191 Ἐπηνωρθωκέναι.
2193 Ἐπηπείληϲα καὶ κατώμοϲα: ἀντὶ τοῦ ἐπαγγειλάμενοϲ
2849
ὤμοϲα.
[2194] 2194 Ἐπήπυον: ἐβόων.
[2195] 2195 Ἐπῆραϲ: ἀνέπειϲαϲ.
2196 Ἐπηράϲαντο: ἀντὶ τοῦ ἀραῖϲ ὑπέβαλον. ἐπηράϲαντο αὐτῷ Εὐμολπίδαι καὶ Κήρυκεϲ.
[2197] 2197 Ἐπῄρατε: ἐπείϲατε, ἠπατήϲατε.
[2198] 2198 Ἐπηρᾶτο: ἐπηύχετο.
[2199] 2199 Ἐπήρατον: ἐπέραϲτον, ποθεινόν.
[2202] 2202 Ἐπῆρεϲ: παρεϲκευαϲμένον, ἕτοιμον. τὸ δὲ πλοῖον ἐπῆρεϲ ἦν,
2858
εἰϲ ὃ τὴν ἄνθρωπον ἐμβάλλουϲι, καὶ ἀποπλεῖ.
εἰϲ ὃ τὴν ἄνθρωπον ἐμβάλλουϲι, καὶ ἀποπλεῖ.
[2203] 2203 Ἐπηρεάζω· αἰτιατικῇ. δοτικῇ δέ· οἳ τοῖϲ ἑαυτῶν κακοῖϲ βοηθοῦϲιν, ἐξ
2859
ὧν ἄλλοιϲ ἐπηρεάζουϲι.
[2204] 2204 Ἐπήρετο: ἠρώτα.
[2206] 2206 Ἐπήρεια: βλάβη. Θουκυδίδηϲ· τούϲ τε φεύγονταϲ ἐκέλευον
2862
κατʼ ἐπήρειαν δέχεϲθαι αὐτούϲ. καὶ αὖθιϲ· καὶ παρήγγειλε παραφυλάϲϲεινν,
2863
μὴ ἄρα πού τιϲ ἀπὸ τῆϲ ἄλληϲ ϲτρατιᾶϲ ἐνὼν ἐπηρεάζοι
2864
αὐτοῖϲ. ἀντὶ τοῦ βλάπτοι. καὶ αὖθιϲ· ὥϲτε ἡ ἐϲ ταῦτα ἐπήρεια
εἰκότωϲ ἂν ἀδίκημα μέγα εἰϲ τοὺϲ ἀνθρώπουϲ τοῦ παντὸϲ αἰῶνοϲ δόξειε εἶναι. κυρίωϲ δὲ Ἐπήρεια, ἡ τοῦ πολέμου καταδρομή. 2865 ἐκ τοῦ Ἄρηϲ, Ἄρεωϲ.
εἰκότωϲ ἂν ἀδίκημα μέγα εἰϲ τοὺϲ ἀνθρώπουϲ τοῦ παντὸϲ αἰῶνοϲ δόξειε εἶναι. κυρίωϲ δὲ Ἐπήρεια, ἡ τοῦ πολέμου καταδρομή. 2865 ἐκ τοῦ Ἄρηϲ, Ἄρεωϲ.
2872
2208 Ἐπηρμένοι: πρόχειροι, εὐτρεπεῖϲ. Θουκυδίδηϲ· οἱ οὖν Ἕλλη ἐπηρμένοι ἦϲαν διὰ τὴν τῶν Ἀθηναίων κακοπραγίαν, οὐκ ἀπὸϲτατέο
τοῦ πολέμου εἴη.
τοῦ πολέμου εἴη.
2873
2209 Ἐπηρώθηϲαν: ἐϲκοτίϲθηϲαν, ἐτυφλώθηϲαν.
2874
2210 Ἐπηρτημένην: ἐπικειμένην.
2875
2211 Ἐπήρτηϲεν: ἐπέθηκεν, ἐπέφερεν. ὁ δὲ τὰϲ ὁδοὺϲ διαλαβὼν οὐ μικρὸν φόβον ἐπήρτηϲε τοῖϲ ἐν τῇ πόλει.
2876
2212 Ἐπηϲθέντεϲ: ἐπιχαρέντεϲ.
2877
2213 Ἐπήϲθετο· γενικῇ. ἔγνω.
2878
2214 Ἐπήϲθη: ἐλαλήθη.
2879
2215 Ἐπήϲπαιρεν: ἐψυχορράγει.
2881
2217 Ἐπήτηϲ: ὁ λόγιοϲ καὶ ϲυνετόϲ.
2882
2218 Ἐπήτριμοϲ: πυκνόϲ.
2883
2219 Ἐπητύϊ; τῇ ϲυνέϲει.
2884
2220 Ἐπηύξηϲεν.
2885
2221 Ἐπιάλτην: Ὁμηροϲ καὶ Ἡϲίοδοϲ καὶ οἱ Ἀττικοὶ τὸν
διὰ δὲ τοῦ φ τὸν ἄνδρα Ἐφιάλτην. καὶ τὸ ῥιγοπύρετοϲ λεγόμενον.
διὰ δὲ τοῦ φ τὸν ἄνδρα Ἐφιάλτην. καὶ τὸ ῥιγοπύρετοϲ λεγόμενον.
2886
2222 Ἐπίοϲιν: ἐπέρχονται.
2887
2223 Ἐπὶ ἀϲπίδα καὶ βαϲιλίϲκον ἐπιβήϲῃ: ἡ μὲν γὰρ ἐνίηϲι θανατηφόρον ἰόν, δ δὲ καὶ τῇ θέᾳ λώβην ἐργάζεται.
2891
2893
2894
2895
2896
2225 Ἐπιβάθραϲ: ἐπιβάϲεωϲ. ἡ δὲ ἐπὶ τὸ τέγοϲ ἀναβᾶϲα ταχέωϲ
2892
ἄτε τῆϲ ἐπιβάθραϲ ἐμπείρωϲ ἔχουϲα. Πολύβιοϲ· ἴνα ἐὰν προθῆται
διαβαίνειν αὖθιϲ εἰϲ τὴν Ἀϲίαν, ἐπιβάθραν ἔχοι τὴν Ἄβυδον.
διαβαίνειν αὖθιϲ εἰϲ τὴν Ἀϲίαν, ἐπιβάθραν ἔχοι τὴν Ἄβυδον.
2226 Ἐπιβάλλω· δοτικῇ.
[2227] 2227 Ἐπιβὰϲ τῆϲ Ἀϲίαϲ
[2228] 2228 Ἐπιβατεῦϲαι· γενικῇ. ἐπιβῆναι, καταϲχεῖν. χωρίων ἐκϲτῆναι
2898
ὧνπερ Θευδίβερτοϲ οὐ δέον ἐπιβατεῦϲαι διὰ ϲπουδῆϲ ἔϲχεν.
2229 Ἐπιβατήρια: τὰ ἐπὶ τῶν τειχῶν μηχανήματα. ὁ δὲ τὰϲ
2899
μηχανὰϲ ἐπῆγε, πύργουϲ ξυλίνουϲ κοὶ χελώναϲ, καὶ ὅϲα τειχῶν ἐπίβατηρία.
[2230] 2230 Ἐπιβάτηϲ: ὁ ἐπὶ τῆϲ νηὸϲ ἄπρακτοϲ. Ἐρέτηϲ δὲ ὁ κωπηλάτων.
2231 Ἐπιβάτηϲ: οὕτωϲ ἐκάλουν τοὺϲ ἐν ταῖϲ τριήρεϲι ϲτρατευο.
2900
μένουϲ καὶ μὴ κωπηλατοῦνταϲ μέν, ἐπιτηδείουϲ δὲ πρὸϲ τὸ μάχεϲθαι.
[2232] 2232 Ἐπιβαίνω· γενικῇ.
[2233] 2233 Ἐπιβεβήκαϲιν: ἐνέτυχον, ϲύγχρονοι ἐγένοντο. οὗτοι μὲν οὐκ ἐγένοντο ἐπὶ τῆϲ ἀρχαιοπρεποῦϲ πολιτείαϲ· τοῖϲ δὲ γενομένοιϲ ἐπιβεβήκαϲι
καὶ ἐνέτυχον, καὶ παρ’ ἐκείνων ὠφεληθέντεϲ, ἔπειτα τοῖϲ καθ’ ἑαυτοὺϲ ἐγένοντο πολλῶν ἀγαθῶν ἡγεμόνεϲ, τῶν τε ἄλλων καὶ παλαιῶν διηγημάτων πολύφωνοι κήρυκεϲ.
καὶ ἐνέτυχον, καὶ παρ’ ἐκείνων ὠφεληθέντεϲ, ἔπειτα τοῖϲ καθ’ ἑαυτοὺϲ ἐγένοντο πολλῶν ἀγαθῶν ἡγεμόνεϲ, τῶν τε ἄλλων καὶ παλαιῶν διηγημάτων πολύφωνοι κήρυκεϲ.
[2234] 2234 Ἐπίβλημα· τὸ τῷ προτέρῳ ἐπιβαλλόμενον.
[2236] 2236 Ἐπιβλήτηϲ: ὁ δόκιμοϲ.
[2237] 2237 Ἐπιβόημα· Θουκυδίδηϲ· ὁ δὲ εἴτε τὸ ἐπιβόημα εἴτε καὶ αὐτὸ
2903
ἄλλο τι ἢ κατὰ τὸ αὐτὸ δόξαν ἐξαίφνηϲ, τὸ ϲτράτευμα ἀπῆγε. τουτἐϲτι ἐπιφώνημα. καὶ πιβοώμενοϲ, ἀντὶ γοῦ ἐπικαλούμενοϲ.
2238 Ἐπιβολή. ἔννοια καὶ ἐπιχείρηϲιϲ. ἐπὶ θεωρημάτων γεωμετρικῶν.
2905
ἐπὶ δὲ Ἰουϲτινιανοῦ τὸ τῆϲ ἐπιβολῆϲ ὄνομα ὄλεθροϲ ἦν
2906
ἀπρόοπτοϲ ἐξαπιναίωϲ τοῖϲ τὰ χωρία κεκτημένοιϲ ἐπιγινόμενοϲ πρόρριζόν τε αὐτοῖϲ ἐκτρίβων τὴν τοῦ βίου ἐλπίδα. χωρίων γὰρ τέλοϲ τῶν ἐρήμων τε καὶ ἀπόρων γεγενημένων, ὧν δὴ τοῖϲ τε κυρίοιϲ καὶ τοῖϲ
γεωργοῖϲ ἥδῃ τετύχηκεν ἀπολωλέναι τὴν γῆν πατρῴαν ἀπολιποῦϲιν ἢ τοὺϲ ἐγκειμένουϲ ϲφίϲι διὰ ταῦτα κακοὺϲ κρύπτεϲθαι, οὐκ ἀπηξίουν φέρειν τοῖϲ οὕπω διεφθαρμένοιϲ παντάπαϲι. καὶ τοῦτο ἐκάλουν 2907 2908 2909 2910 ἐπιβολὴν καὶ ἐπιβάλλειν, ὡϲ ὁριζομένη ζημία τοῖϲ ἁλοῦϲιν ἐξημαρτηκέναι περὶ ὀρφανοὺϲ ἐπιτρόποιϲ ἢ καὶ ἄλλοιϲ τιϲὶ τῶν τὰ δημόϲια μὴ καλῶϲ διοικηϲάντων ἢ τοῖϲ κατέχουϲι τὰ ἀλλότρια καὶ μὴ εἰϲ ἐμφανὲϲ καθιϲτᾶϲιν. ἦν οἱ ἄρχοντεϲ ζημίαν ὁρίζουϲιν ἐπιβολὴ καλεῖται, καὶ τὸ ῥῆμα ἐπιβάλλειν.
γεωργοῖϲ ἥδῃ τετύχηκεν ἀπολωλέναι τὴν γῆν πατρῴαν ἀπολιποῦϲιν ἢ τοὺϲ ἐγκειμένουϲ ϲφίϲι διὰ ταῦτα κακοὺϲ κρύπτεϲθαι, οὐκ ἀπηξίουν φέρειν τοῖϲ οὕπω διεφθαρμένοιϲ παντάπαϲι. καὶ τοῦτο ἐκάλουν 2907 2908 2909 2910 ἐπιβολὴν καὶ ἐπιβάλλειν, ὡϲ ὁριζομένη ζημία τοῖϲ ἁλοῦϲιν ἐξημαρτηκέναι περὶ ὀρφανοὺϲ ἐπιτρόποιϲ ἢ καὶ ἄλλοιϲ τιϲὶ τῶν τὰ δημόϲια μὴ καλῶϲ διοικηϲάντων ἢ τοῖϲ κατέχουϲι τὰ ἀλλότρια καὶ μὴ εἰϲ ἐμφανὲϲ καθιϲτᾶϲιν. ἦν οἱ ἄρχοντεϲ ζημίαν ὁρίζουϲιν ἐπιβολὴ καλεῖται, καὶ τὸ ῥῆμα ἐπιβάλλειν.
2912
2239 Ἐπιβολή: καὶ ἡ ἐγχείρηϲιϲ, ἡ προκάταρξιϲ. Πολύβιοϲ· ἔϲτι
2913
μὲν γὰρ ὅτε καὶ ταὐτόματον ἀντέπραξε ταῖϲ ἐπιβολαῖϲ τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν, ἔϲτι δ’ ὅτε πάλιν, κατὰ τὴν παροιμίαν, ἐϲθλὸϲ ἐὼν ἄλλου κρείττονοϲ ἀντέτυχε. τοῦτο δέ φαϲι περὶ Ὕλλου τοῦ Ἡρακλείδου καὶ Εὐχέμου τοῦ Αἰγεάτου.
2914
2240 Ἐπιβολή: παρὰ τοῖϲ ῥήτορϲιν ἡ ζημία. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ·
2915
ταύτηϲ ἐπιβολὴν ψηφιεῖ μίαν μόνην.
2916
2241 Ἐπίβολοϲ. Ἐπιβολή, ἡ εἰϲφορά. ὅτι Αγάπιοϲ φιλόϲοφοϲ
2917
ἐθαυμάζετο ἐπὶ φιλομαθείᾳ καὶ ἀποριῶν προβολῇ δυϲεπιβόλων. ὁ δὲ Σκιπίων ἀποκρίνεται μηδαμῶϲ εἶναι Ῥωμαίοιϲ ἔννομον ἐν ἐπαίνῳ ποιεῖϲθαι τὰϲ κατὰ τῶν
ϲτρατηγῶν τοῖϲ ἀρχομένοιϲ ἐπιχειρουμέναϲ ἐπιβουλάϲ.
ϲτρατηγῶν τοῖϲ ἀρχομένοιϲ ἐπιχειρουμέναϲ ἐπιβουλάϲ.
2918
2242 Ἐπίβοον: ἡ ἐκ τοῦ βοὸϲ θυϲία.
2919
2243 Ἐπιβουλὴ καὶ Ἐπίβουλοϲ. καὶ Ἐπιβουλεύω ϲοι· δοτικῇ.
2920
2244 Ἐπιβώμιον: τὸ εἰϲ τὸν βωμόν.
[2245] 2245 Ἐπιβοῶμαι· αἰτιατικῇ. τὴν πεῖραν μάρτυρα καὶ κανόνα τῶν
ἐμῶν λόγων ἐπιβοῶμαι.
ἐμῶν λόγων ἐπιβοῶμαι.
2921
2246 Ἐπιβοώμενοι: ἐπικαλούμενοι μάρτυραϲ. τὰϲ ἑαυτῶν κεφαλὰϲ τύπτοντεϲ καὶ τὰϲ χεῖραϲ ἐπανατείνοντεϲ καὶ τοὺϲ θεοὺϲ ἐπιβοώμενοι.
2922
2247 Ἐπιβοῶμαι ϲε. τὸν Χριϲτὸν ἐπεβοᾶτο.
2924
2249 Ἐπιβωϲόμεθα.
2925
2250 Ἐπιβρίθων: ἐπιβαρῶν. καὶ Ἐπιβρίϲει, ἐπιβαρήϲει.
2252 Ἐπιβρόντητοϲ: ὁ ἐμβρόντητοϲ. Σοφοκλῆϲ· ὡϲ ὁ ϲτρατηγὸϲ
2930
οὑ᾿πιβρόντητοϲ μολών.
[2253] 2253 Ἐπιβρέχω· δοτικῇ.
[2254] 2254 Ἐπίβοιον· ὅταν τιϲ τῆ Ἀθηνᾷ ἔθυε βοῦν, ἔθυε καὶ τῇ Πανδώρᾳ
2932
ὄϊν μετὰ βοόϲ· καὶ ἐκαλεῖτο τὸ θῦμα ἐπίβοιον.
ὄϊν μετὰ βοόϲ· καὶ ἐκαλεῖτο τὸ θῦμα ἐπίβοιον.
[2255] 2255 Ἐπὶ βύρϲηϲ ἐκαθέζετο: τοῦτο παρὰ Σκύθαιϲ ἐτελεῖτο.
2933
ἐπειδάν τιϲ ἠδικεῖτο πρὸϲ ἑτέρου, ἀμύναϲθαι δὲ βουλόμενοϲ ἑαυτὸν οὐκ ἀξιόμαχον μόνον ᾤετο, βοῦν ἱερεύϲαϲ, τὰ μὲν κρέα κατακόψαϲ ἥψει, αὐτὸϲ δὲ ἐκπετάϲαϲ χαμαὶ τὴν βύρϲαν ἐκάθητο ἐπ’ αὐτῆϲ εἰϲ
τοὐπίϲω παραγαγὼν τὼ χεῖρε. καὶ τοῦτό ἐϲτι Σκύθαιϲ ἡ μεγίϲτη ἱκετηρία. τῶν δὲ κρεῶν τοῦ βοὸϲ ὁ βουλόμενοϲ μοῖραν λαμβάνων καὶ ἐπιβαίνων τῇ βύρϲῃ τὸν δεξιὸν πόδα ὑπιϲχνεῖται κατὰ δύναμιν ἕκαϲτοϲ ϲυμμαχήϲειν. καὶ ἔϲτιν αὐτοῖϲ τοῦτο ὅρκων ὁ βεβαιότατοϲ.
τοὐπίϲω παραγαγὼν τὼ χεῖρε. καὶ τοῦτό ἐϲτι Σκύθαιϲ ἡ μεγίϲτη ἱκετηρία. τῶν δὲ κρεῶν τοῦ βοὸϲ ὁ βουλόμενοϲ μοῖραν λαμβάνων καὶ ἐπιβαίνων τῇ βύρϲῃ τὸν δεξιὸν πόδα ὑπιϲχνεῖται κατὰ δύναμιν ἕκαϲτοϲ ϲυμμαχήϲειν. καὶ ἔϲτιν αὐτοῖϲ τοῦτο ὅρκων ὁ βεβαιότατοϲ.
[2256] 2256 Ἐπιβύϲαντεϲ: ἐπικαλύψαντεϲ, ϲκεπάϲαντεϲ. Προκόπιοϲ· ἐπίβύϲαντεϲ
2934
τοὺϲ ῥωχμοὺϲ χώματι τὸ ὕδωρ μετοχετεύουϲι. καὶ Ἀκρόβυϲτοϲ, ὁ τὸ ἄκρον βεβυϲμένον ἔχων.
τοὺϲ ῥωχμοὺϲ χώματι τὸ ὕδωρ μετοχετεύουϲι. καὶ Ἀκρόβυϲτοϲ, ὁ τὸ ἄκρον βεβυϲμένον ἔχων.
[2257] 2257 Ἐπιβύϲαϲ: ἐμπλήϲαϲ, γεμίϲαϲ. ὡϲ Ὁμηροϲ· νήματοϲ ἀϲκητοῖο
2935
βεβυϲμένον. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· τὸ ϲτόμʼ ἐπιβύϲαϲ κέρμαϲι τῶν ῥητόρων.
[2259] 2259 Ἐπιγάννυται· δοτικῇ. ἐπιχαίρει.
[2260] 2260 Ἐπιγαυρωθείϲ: ἀνδρωθείϲ, θραϲυνθείϲ. Ξενορῶν· δ μὲν
2938
δὴ ταῦτα ἀκούϲαϲ καὶ ἐπιγαυρωθεὶϲ τῇ ἐντολῇ τοῦ Κύρου ἐπορεύετο
[2261] 2261 Ἐπιγενήματα: τὰ ἐξ ὑϲτέρου τοῖϲ τραύμαϲιν ἀναφυόμενα.
Πολύβιοϲ· δεῖ τοὺϲ ὀρθῶϲ βουλευομένουϲ περὶ τοῦ πολέμου, καθάπερ 2939 καὶ τοὺϲ ἐν ταῖϲ ἀρρωϲτίαιϲ, μηδὲν ἦττον τῶν ἐπιγενημάτων ποιεῖϲθαι λόγον, ἢ τῶν ἐξ ἀρχῆϲ ὑποκειμένων παθῶν.
Πολύβιοϲ· δεῖ τοὺϲ ὀρθῶϲ βουλευομένουϲ περὶ τοῦ πολέμου, καθάπερ 2939 καὶ τοὺϲ ἐν ταῖϲ ἀρρωϲτίαιϲ, μηδὲν ἦττον τῶν ἐπιγενημάτων ποιεῖϲθαι λόγον, ἢ τῶν ἐξ ἀρχῆϲ ὑποκειμένων παθῶν.
[2262] 2262 Ἐπιγένηϲ, κωμικόϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ ἐϲτιν Ἡρωΐνη καὶ
2940
Μνημάτιον καὶ Βακχεία, ὡϲ Ἀθήναιοϲ λέγει ἐν τοῖϲ Δειπνοϲοφιϲταῖϲ.
2947
2264 Ἐπίγειοϲ: ὁ γήινοϲ.
2948
2265 Ἐπιγηθεῖ: χαίρει.
2949
2266 Ἐπιγλωττήϲομαι: φλυαρήϲω, βλαϲφημήϲω. περὶ τῶν Ἀθηναίων γὰρ οὐκ ἐπιγλωττήϲομαι.
2950
2267 Ἐπιγνώμοναϲ: ἀντὶ τοῦ ἐπιϲκόπουϲ. καὶ Ἐπιγραφέαϲ,
τοὺϲ καθεϲτηκόταϲ ἐπὶ τοῦ γράφειν ἑκάϲτῳ, ὅϲον εἰϲφέρειν ὀφείλουϲιν εἰϲ τὸ δημόϲιον.
τοὺϲ καθεϲτηκόταϲ ἐπὶ τοῦ γράφειν ἑκάϲτῳ, ὅϲον εἰϲφέρειν ὀφείλουϲιν εἰϲ τὸ δημόϲιον.
2951
2268 Ἐπίγονοϲ: ὄνομα κύριον. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐπιβλέψαϲ ἐκεῖϲε γυναῖκαϲ ψόμην λέγειν. οὗτοϲ ἐκωμῳδεῖτο ὡϲ μαλακὸϲ καὶ ὡϲ μετὰ γυναικῶν ἀεὶ εὑριϲκόμενοϲ.
2952
2269 Ἐπιγουνίδα: τὸ πρὸ τοῦ γόνατοϲ ἄνω ϲαρκῶδεϲ τοῦ μηροῦ. ἔνιοι δὲ τὴν ἐπωμίδα.
2953
2270 Ἐπίγραμμα: πάντα τὰ ἐπιγραφόμενά τιϲι, κἂν μὴ ἐν μέτροιϲ εἰρημένα, ἐπιγράμματα λέγεται.
2954
2271 Ἐπιγραφεῖϲ· ὁπότε δεήϲειεν ἀργύριον εἰϲφέρειν εἰϲ τὸ δημόϲιον
τοὺϲ ἀϲτοὺϲ ἢ τοὺϲ μετοίκουϲ, οἱ ταῦτα διαγράφοντεϲ ἐπιγραφεῖϲ ἐκαλοῦντο.
τοὺϲ ἀϲτοὺϲ ἢ τοὺϲ μετοίκουϲ, οἱ ταῦτα διαγράφοντεϲ ἐπιγραφεῖϲ ἐκαλοῦντο.
[2272] 2272 Ἐπιγραφομένῳ: ἰδιοποιουμένῳ, οἰκειουμένῳ. εἰ καὶ δόξαν ἔμελλε φέρειν τὰ ὑπʼ ἄλλων εὑρημένα ἐπιγραφομένῳ.
2955
2273 Ἐπιγράφων· δοτικῇ. ἀντὶ τοῦ βεβαιῶν, διϊϲχυριζόμενοϲ. ὑ δὲ
Ψευδοφίλιπποϲ ἐπέγραφεν ἑαυτῷ Φίλιππον τὸν Μακεδόνα· ἀντὶ τοῦ ἡγηϲάμενον.
Ψευδοφίλιπποϲ ἐπέγραφεν ἑαυτῷ Φίλιππον τὸν Μακεδόνα· ἀντὶ τοῦ ἡγηϲάμενον.
2956
2274 Ἐπιγράψαϲι ἐπιξέϲαϲ.
2957
2275 Ἐπίγυον· τὰ πρυμνήϲια ἐπίγυα ἔλεγον.
2958
2276 Ἐπιγύοιϲ: τοῖϲ ἀπὸ γῆϲ. τὰ δὲ πλεῖϲτα καὶ τοῖϲ ἐκ τῆϲ γῆϲ
ἐπιγύοιϲ προϲέλαβον εἰϲ τὸ ζεῦγμα. καὶ αὖθιϲ· τὴν δ’ ἀπὸ τοῦ ῥεύματοϲ πλευρὰν ἠϲφαλίζοντο τοῖϲ ἀπὸ γῆϲ ἐπιγύοιϲ.
ἐπιγύοιϲ προϲέλαβον εἰϲ τὸ ζεῦγμα. καὶ αὖθιϲ· τὴν δ’ ἀπὸ τοῦ ῥεύματοϲ πλευρὰν ἠϲφαλίζοντο τοῖϲ ἀπὸ γῆϲ ἐπιγύοιϲ.
2959
2277 Ἐπίδαμνοϲ· ὅτι ἡ πόλιϲ τὸ νῦν Δυρράχιον Ἐπίδαμνοϲ τὸ πάλαι ἐλέγετο.
2960
2278 Ἐπιδαύριοϲ: ὄνομα τοπικόν.
[2281] 2281 Ἐπιδαψιλεύω γενικῇ.
[2283] 2283 Ἐπιδαίϲιοϲ οἶκοϲ; ὁ ἐπίκοινοϲ καὶ οὐ μεριϲτόϲ. ὁ ἐξ ἴϲου
2968
καταλειφθεὶϲ δύο τιϲίν.
[2284] 2284 Ἐπιδεᾶ: ἐνδεᾶ, ἐλλιπῆ.
[2285] 2285 Ἐπὶ δ᾿ ἐγδούπηϲεν: ἐπεκτύπηϲε. πλὴν περιϲϲὸν καὶ παρέλκον
2969
τὸ γ. καὶ ἐν τῷ ἐρίγδουποϲ ὁμοίωϲ.
τὸ γ. καὶ ἐν τῷ ἐρίγδουποϲ ὁμοίωϲ.
[2286] 2286 Ἐπιδέκατον: τὸ δέκατον. καὶ ἐπίπεμπτον, τὸ ε΄ λέγειν εἰώθαϲι.
[2287] 2287 Ἐπὶ Δελφινίῳ: δικαϲτήριον Ἀθήνηϲιν ἐπὶ τῶν ὁμολογούντων
2971
μὲν δεδρακέναι φόνουϲ, κατὰ νόμουϲ δέ.
[2288] 2288 Ἐπιδεξιελευθέρωϲ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ· πάντα δυναμένουϲ ὀξέωϲ τε
2972
καὶ τορῶϲ διακονεῖν, ἀναλάβεϲθαι δ’ οὐκ ἐπιϲταμένουϲ ἐπιδεξιελευθέρωϲ, οὐδὲ ἁρμονίαν λόγων λαβόνταϲ ὑπαντῆϲαι θεόν. ζήτει ἐν τῷ ἀναλαμβάνειν.
καὶ τορῶϲ διακονεῖν, ἀναλάβεϲθαι δ’ οὐκ ἐπιϲταμένουϲ ἐπιδεξιελευθέρωϲ, οὐδὲ ἁρμονίαν λόγων λαβόνταϲ ὑπαντῆϲαι θεόν. ζήτει ἐν τῷ ἀναλαμβάνειν.
[2289] 2289 Ἐπίδεϲμοϲ: ὁ ἐπὶ τῇ πληγῇ δεϲμόϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἄκουε. μὴ
2973
φεῦγ᾿. ἐν Συβάρει γυνή ποτε κατέαξʼ ἐχῖνον. οὐχῖνοϲ οὖν ἔχων τίν· ἐπεμαρτύρατο. εἶθʼ Συβαρῖτιϲ εἶπεν, εἰ ναὶ τὴν Κόραν, τὴν μάρτυῥία
ταύτην ἐάϲαϲ ἐν τάχει ἐπίδεϲμον ἐπρίω, νοῦν ἂν ἔχηϲ πλείονα.
ταύτην ἐάϲαϲ ἐν τάχει ἐπίδεϲμον ἐπρίω, νοῦν ἂν ἔχηϲ πλείονα.
[2290] 2290 Ἐπίδειξον: ἀντὶ τοῦ εἰπέ Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· ἔχειϲ τινὰ
2974
γνώμην, ἐπίδειξον αὐτήν.
[2291] 2291 Ἐπιδειπνεῖϲ λέκιθον, ἵν’ ἐπιδειπνῇϲ, κόνιϲαι ἰϲχυρῶϲ. καὶ
2975
δεύτερον δειπνεῖν δυνηθείηϲ.
2292 Ἐπὶ Δηλίῳ μάχη: χωρίον ἐϲτὶ τῆϲ Βοιωτίαϲ τὸ Δήλιον, ἐν
2976
ᾦ μαχόμενοι οἱ Ἀθηναῖοι ὑπὸ Βοιωτῶν ἐνικήθηϲαν.
[2293] 2293 Ἐπιδήμιοϲ: ἐμφύλιοϲ, κοινόϲ, δημόϲιοϲ.
[2294] 2294 Ἐπιδημῶ· δοτικῇ.
[2295] 2295 Ἐπὶ δ ἤνεον: ἐπῇνουν, ϲυγκατετίθεντο.
2296 Ἐπιδιατίθεϲθαι: τὸ ϲυνθήκαϲ τινὰϲ ποιεῖϲθαι, κατατιθεμένουϲ
2978
ῥητόν τι ἀργύριον παρά τινι τῶν μεταξὺ γινομένων, ὅπερ ἐγγυᾶται, ὕϲτε εἰ ἡ πρᾶξιϲ γίνοιτο, θατέρῳ πάντωϲ τὸ ὡμολογημένον ἀργύριον ἀποδοῦναι.
2983
2297 Ἐπιδιετὲϲ ἡβῆϲαι: ἀντὶ τοῦ ἑκκαίδεκα ἐτῶν γεγονέναι. τὸ γὰρ ἡβῆϲαι μέχρι ιδ΄ ἐϲτίν. ἀλλ’ οἱ ἔφηβοι παρʼ Ἀθηναίοιϲ ὀκτωκαιδεκαετεῖϲ γινόμενοι ἐλέγοντο· καὶ ἔμενον μὲν ἐν τοῖϲ ἐφήβοιϲ ἔτη δύο, ἔπειτα εἰϲ τὸ ληξιαρχικὸν ἐγράφοντο γραμματεῖον.
2984
2298 Ἐπίδικα· οἷϲ ἄν τιϲ ἐπεδικάζετο, ὡϲ προϲήκουϲιν αὐτῷ κατὰ
γένουϲ ἀγχιϲτείαν, εἰ μὴ εἶεν υἱεῖϲ ἢ υἱωνοὶ τῷ τετελευτηκότι, μήτε μὴν διαθῆκαι, ταῦτα ἐπίδικα καλεῖται.
γένουϲ ἀγχιϲτείαν, εἰ μὴ εἶεν υἱεῖϲ ἢ υἱωνοὶ τῷ τετελευτηκότι, μήτε μὴν διαθῆκαι, ταῦτα ἐπίδικα καλεῖται.
2985
2299 πιδικάζεταί· γενικῇ. ἀντιποιεῖται.
2986
2300 Ἐπίδικοϲ καὶ Ἐπίκληροϲ καὶ Ἐπίπροικοϲ καὶ Ἐπικληρῖτιϲ. τιϲ. ἐπίκληροϲ μὲν ἡ ἐπὶ παντὶ τῷ κλήρῳ ὀρφανὴ καταλελειμμένη,
μὴ ὄντοϲ αὐτῇ ἀδελφοῦ. ἡ δὲ αὐτὴ καὶ ἐπικληρῖτιϲ, ἐπίπροικοϲ δὲ ἡ ἐπὶ μέρει τινὶ τοῦ κλήρου, ἥ τε προῖκα ἔχειν ἀδελφοὺϲ ἔχουϲα. ἐπίδικοϲ δὲ ἡ ἀμφιϲβητουμένη ἐπίκληροϲ, τίνι χρὴ αὐτὴν γαμηθῆναι. Ἰϲαῖοϲ δὲ τὴν ἐπίκληρον ἐν τῷ πρὸϲ Λυϲίβιον ἐπικληρέτιν ἐκάλεϲεν.
μὴ ὄντοϲ αὐτῇ ἀδελφοῦ. ἡ δὲ αὐτὴ καὶ ἐπικληρῖτιϲ, ἐπίπροικοϲ δὲ ἡ ἐπὶ μέρει τινὶ τοῦ κλήρου, ἥ τε προῖκα ἔχειν ἀδελφοὺϲ ἔχουϲα. ἐπίδικοϲ δὲ ἡ ἀμφιϲβητουμένη ἐπίκληροϲ, τίνι χρὴ αὐτὴν γαμηθῆναι. Ἰϲαῖοϲ δὲ τὴν ἐπίκληρον ἐν τῷ πρὸϲ Λυϲίβιον ἐπικληρέτιν ἐκάλεϲεν.
2988
2302 Ἐπιδίφρια: τὰ τῷ ἁρματίῳ δίφρῳ ἐπιτιθέμενα. καὶ ὁ ἐπὶ δίφρου ἱζάνων, ἢ καθήμενοϲ παντοδαποῦ.
[2303] 2303 Ἐπιδίφριοϲ: ἀργόϲ, καὶ γυναικώδηϲ.
2989
2304 Ἐπιδορατίϲ: δ ϲίδηροϲ, τοῦ ἀκοντίου τὸ ἄνω.
2991
2306 Ἐπίδοξοϲ: ἔνδοξοϲ· ἢ προϲδόκιμοϲ. ὡϲ τό, ἐπίδοξοϲ γὰρ ἦν
2992
αὐταρχῆϲαι. καὶ Προκόπιόϲ φηϲι· παρεχομένη χιλίαϲ ἀργύρου
2993
λίτραϲ τὸν υἱωνὸν ὠνεῖϲθαι ἐπίδοξοϲ ἥν. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ ἀπήγγειλε, ὡϲ Πέρϲαι ἐπίδοξοί εἰϲιν ἐϲ τὴν Ῥωμαίων γῆν εἰϲβάλλειν.
2994
ἀντὶ τοῦ προϲδόκιμοι. καὶ αὖθιϲ· ἐᾶϲαι τὴν ὁδόν, ἢ ἔνδοξοι ἥϲαν
ἐπιθήϲεϲθαι οἱ Πέρϲαι.
ἐπιθήϲεϲθαι οἱ Πέρϲαι.
[2308] 2308 Ἐπίδοϲιϲ: αὔξηϲιϲ, προϲθήκη. Πιϲίδηϲ· πρὸϲ τὰϲ ἐπιδόϲειϲ
3001
τῶν ξιφῶν καὶ τῶν λίθων.
2309 Ἐπίδρομον: ἐπιδρομὴν παρέχον, εὐάλωτον.
[2310] 2310 Ἐπιδουπῆϲαι: ἐπικτυπῆϲαι. καὶ Ἐρίγδουποϲ, ὁ μέγαλόηχοϲ.
3002
Μένανδροϲ· οἱ δὲ Ἄβαροι κατὰ τὴν τοῦ πολέμου κίνηϲιν
3003
ἐβούλοντο ἦχον ἐγεῖραι ξυμμιγῆ τε καὶ ἄγριον, ἔτι τε οὖν ξὺν τῷ ἀλαλάγματι ἐπιδουπῆϲαι τοῖϲ τυμπάνοιϲ, ὅπωϲ ἂν ἐϲ τοϲοῦτον αὐτοῖϲ
ὁ κτύποϲ ἐξαρθείη, ὡϲ καταπλῆξαί τε καὶ δεδίξεϲθαι τὸ Ῥωμαϊκόν. ταῦτα ἐπεὶ προέγνω ὁ Bῶνοϲ, προαφηγήϲατο τοῖϲ ϲτρατιώταιϲ, ὥϲτε αὐτοὺϲ τῷ ἀθρόῳ μὴ καταπλαγῆναι, ἀλλὰ προανατυποῦνταϲ ὅπερ ἔμελλε ἔϲεϲθαι, ἐθίζεϲθαι τῇ δοκήϲει καὶ τῷ μήπω παρόντι πρὸϲ τὸ ἐϲόμενον· καὶ ὅταν αἴϲθοιντο τὸν πάταγον τῶν τυμπάνων, ἀντιπαταγεῖν
καὶ αὐτοὺϲ ταῖϲ ἀϲπίϲι καὶ ἐπαλαλάζειν τὸ ἐνυάλιον καὶ παίωνίζεῖ καὶ τοῖϲ ὑδροχόοιϲ ἀγγείοιϲ, ξυλίνοιϲ οὖϲιν, ἐπικτυπεῖν.
ὁ κτύποϲ ἐξαρθείη, ὡϲ καταπλῆξαί τε καὶ δεδίξεϲθαι τὸ Ῥωμαϊκόν. ταῦτα ἐπεὶ προέγνω ὁ Bῶνοϲ, προαφηγήϲατο τοῖϲ ϲτρατιώταιϲ, ὥϲτε αὐτοὺϲ τῷ ἀθρόῳ μὴ καταπλαγῆναι, ἀλλὰ προανατυποῦνταϲ ὅπερ ἔμελλε ἔϲεϲθαι, ἐθίζεϲθαι τῇ δοκήϲει καὶ τῷ μήπω παρόντι πρὸϲ τὸ ἐϲόμενον· καὶ ὅταν αἴϲθοιντο τὸν πάταγον τῶν τυμπάνων, ἀντιπαταγεῖν
καὶ αὐτοὺϲ ταῖϲ ἀϲπίϲι καὶ ἐπαλαλάζειν τὸ ἐνυάλιον καὶ παίωνίζεῖ καὶ τοῖϲ ὑδροχόοιϲ ἀγγείοιϲ, ξυλίνοιϲ οὖϲιν, ἐπικτυπεῖν.
[2311] 2311 Ἐπιέναι: ἐπελθεῖν.
[2312] 2312 Ἐπιεικέϲ: πρέπον, καθῆκον, προϲῆκον.
[2314] 2314 Ἐπιεικήϲ.
[2315] 2315 Ἐπιεικῶϲ: τὸ ἐπίρρημα τοῦτο ϲημαίνει τὸ πάνυ. ϲημαίνει καὶ
3008
παραδόξωϲ, καὶ παρʼ ἐλπίδα, καὶ τὸ μετὰ ἐπιεικείαϲ καὶ χρηϲτότητοϲ. ϲημαίνει καὶ τὸ μετρίωϲ, ἤτοι ϲυμμέτρωϲ, καὶ τὸ ἱκανῶϲ. Προκόπιοϲ·
Λαζοί δὲ ἐπιεικῶϲ ἤχθοντο. δεῖϲθαι χρημάτων οὐ πολλῶν 3009 εἰϲ τὴν ὁδόν, ζήϲεϲθαι γὰρ ἐπιεικῶϲ. καὶ αὖθιϲ· ταῦτα παρʼ ἐλπίδα 3010 τοῦ βαϲιλέωϲ εἰϲ τὸ αὔθαδέϲ τε καὶ ὑπέρογκον φέροντα ἢ καθότι 3011 εἰκάζετο, ἐπιεικῶϲ γεγράφθαι ἔδοξεν. καὶ αὖθιϲ· τοιγαροῦν κομιδῆ 3012 ἐπιεικῶϲ ἀνατίθηϲι τῷ ἐπὶ πάντων θεῷ τάϲ ἡνίαϲ τῆϲ ἀποδράϲεωϲ.
Λαζοί δὲ ἐπιεικῶϲ ἤχθοντο. δεῖϲθαι χρημάτων οὐ πολλῶν 3009 εἰϲ τὴν ὁδόν, ζήϲεϲθαι γὰρ ἐπιεικῶϲ. καὶ αὖθιϲ· ταῦτα παρʼ ἐλπίδα 3010 τοῦ βαϲιλέωϲ εἰϲ τὸ αὔθαδέϲ τε καὶ ὑπέρογκον φέροντα ἢ καθότι 3011 εἰκάζετο, ἐπιεικῶϲ γεγράφθαι ἔδοξεν. καὶ αὖθιϲ· τοιγαροῦν κομιδῆ 3012 ἐπιεικῶϲ ἀνατίθηϲι τῷ ἐπὶ πάντων θεῷ τάϲ ἡνίαϲ τῆϲ ἀποδράϲεωϲ.
[2317] 2317 Ἐπιΐδμονα: ἔμπειρον.
3019
2318 Ἐπιΐϲτοροϲ.
[2320] 2320 Ἐπιθάνατοϲ: προϲδόκιμοϲ τοῦ ἀποθανεῖν.
3021
2321 Ἐπιθαρρῶ· δοτικῇ.
3022
2322 Ἐπὶ θάτερα.
3024
2324 Ἐπιθαυμάζειν: ἀντὶ τοῦ δώροιϲ τιμᾶν. Ἀριϲτοφάνηϲ. Σωκράτηϲ φηϲί· Στρεψιάδην ἀϲπάζομαι. ὁ δέ· κἄγωγέ ϲε. ἀλλὰ τουτονὶ πρῦτον λάβε· δεῖ γὰρ ἐπιθαυμάζειν τι τὸν διδάϲκαλον.
3025
2325 Ἐπιθέντεϲ: ἀποϲτείλαντεϲ. οἱ δὲ ἀποπέμπουϲι τὸν ἰατρὸν
3026
ἐπιθέντεϲ γράμματα πρὸϲ τὸν τελώνην. καὶ αὖθιϲ· πέμπουϲι τῶν
ϲωματοφυλάκων μοῖραν οὐκ ὀλίγην ναυϲὶν ἐπιδόντεϲ.
ϲωματοφυλάκων μοῖραν οὐκ ὀλίγην ναυϲὶν ἐπιδόντεϲ.
3027
2326 Ἐπιθεραπεύων: ἀντὶ τοῦ διορθούμενοϲ, προμηθούμενοϲ.
3028
Θουκυδίδηϲ· ὁ δὲ Ἀλκιβιάδηϲ ἐπιθεραπεύων τὴν ἑαυτοῦ κάθοδον εἰϲ τὴν πατρίδα εἰδώϲ, εἰ μὴ διαφθερεῖ αὐτήν, ὅτι ἔϲται ποτὲ αὐτῷ.
3029
2327 Ἐπιθέτουϲ ἑορτάϲ· Ἰϲοκράτηϲ Ἀρεοπαγιτικῷ. τὰϲ μὴ
πατρίουϲ ἑορτάϲ, ἄλλωϲ δὲ ἐπιψηφιϲθείϲαϲ, ἐπιθέτουϲ ἐκάλουν. ἕλεγετο δὲ παρ᾿ αὐτοῖϲ καὶ ἄλλα ἐπίθετά τινα, ὅϲα μὴ πάτρια ὄντα ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ ἐδίκαζε. Λυϲίαϲ δὲ ἐπιθέτουϲ ἐπιϲτολὰϲ λέγει τὰϲ δοθείϲαϲ τιϲὶν ὥϲτε διακομίϲαι. καὶ ἐπιθεῖναι ἐπιϲτολάϲ, ἀντὶ τοῦ παραδοῦναι. καὶ ἐπέθηκεν, ἀντὶ τοῦ παρέδωκεν.
πατρίουϲ ἑορτάϲ, ἄλλωϲ δὲ ἐπιψηφιϲθείϲαϲ, ἐπιθέτουϲ ἐκάλουν. ἕλεγετο δὲ παρ᾿ αὐτοῖϲ καὶ ἄλλα ἐπίθετά τινα, ὅϲα μὴ πάτρια ὄντα ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ ἐδίκαζε. Λυϲίαϲ δὲ ἐπιθέτουϲ ἐπιϲτολὰϲ λέγει τὰϲ δοθείϲαϲ τιϲὶν ὥϲτε διακομίϲαι. καὶ ἐπιθεῖναι ἐπιϲτολάϲ, ἀντὶ τοῦ παραδοῦναι. καὶ ἐπέθηκεν, ἀντὶ τοῦ παρέδωκεν.
[2328] 2328 Ἐπίθετοι: αἱ ἀπὸ ἀλλοτρίων. Ναρϲῆϲ δὲ τὰϲ ἐπιθέτουϲ
3030
δυνάμειϲ τὰϲ ἀπὸ τῆϲ Ἀρμενίαϲ γνοὺϲ πληϲιάζειν γράφει πρὸϲ Ἰωἀννην.
3031
3033
3034
3035
3036
2329 Ἐπιθειάϲαϲ: ἐπιθαυμάϲαϲ, τὸ θεῖον εἰϲδεδεγμένοϲ, θεοφορούνμενοϲ.
3032
Θουκυδίδηϲ· Ἀρχίδαμόϲ τινα ἐπιθειάϲαϲ καθίϲτη ἐϲ τὸν πόλεμον
τὸν ϲτρατόν.
τὸν ϲτρατόν.
2331 Ἐπιθειάϲων: ἑορτάϲων. ὁ δὲ ἔμεινεν αὐτοῦ ἐπιθειάϲων τῇ
3041
γενεθλίᾳ ἡμέρᾳ τοῦ Χριϲτοῦ. καὶ γὰρ προϲεπέλαζε τῆϲ ἡμέραϲ τὸ ϲέβαϲ.
[2332] 2332 Ἐπιθεῖναι: ἐπικλεῖϲαι. πέμπει ἄγγελον, ἐπιθεὶϲ ἐπιϲτολήν
[2333] 2333 Ἐπιθήκηϲα· Ἀριϲτοφάνηϲ· ὑπό τι μικρὸν ἐπιθήκηϲα.
2334 Ἐπιθήξαϲ: παρορμήϲαϲ, ἐρεθίϲαϲ. τὸν δὲ λουόμενον ἀπέκτεινεν
3044
ἐπιθήξαϲ οἱ τῶν δορυφόρων τοὺϲ ἀφειδεϲτάτουϲ.
[2335] 2335 Ἐπὶ θήρᾳ: ἐπὶ ἀπάτῃ.
[2336] 2336 Ἐπιθήϲειν: ἀντὶ τοῦ ἐπενεγκεῖν. οὐκ εἰϲ μακρὰν καὶ παντελῆ
3046
ἐπιθήϲειν αὐτῷ δίκην ξὺν τοῖϲ θεοῖϲ. καὶ αὖθιϲ· ἐπιθεὶϲ γράμματα
δηλοῦντα τὴν τοῦ ἀνδρὸϲ ἀρετήν.
δηλοῦντα τὴν τοῦ ἀνδρὸϲ ἀρετήν.
[2337] 2337 Ἐπιθιγγάνει: ἐφάπτεται.
[2338] 2338 Ἐπὶ Θραϲύλλῳ· Δημοϲθένηϲ ἐν τῇ πρὸϲ Πανταίνετον παραγραφῇ
3048
τὸ ἐπὶ Θραϲύλλῳ φηϲίν. Ἀττικὸν ἔθοϲ ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ Θραϲύλλου μνήματι.
2341 Ἐπιθυμία· ἐπιθυμία ἐϲτὶν ἄλογοϲ ὄρεξιϲ, ὑφʼ ἣν τάττεται
3052
ταῦτα· ϲπάνιϲ, μῖϲοϲ, φιλονεικία, ὀργή, ἔρωϲ, μῆνιϲ, θυμόϲ. ἔϲτι δὲ ἡ μὲν ϲπάνιϲ ἐπιθυμία τιϲ ἐν ἀποτεύξει καὶ οἷον κεχωριϲμένη ἐκ τοῦ πράγματοϲ, τεταμένη δὲ διακενῆϲ ἐπʼ αὐτὸ καὶ περιϲπωμένη. μῖϲοϲ δέ ἐϲτιν ἐπιθυμία τιϲ τοῦ κακῶϲαί τινα μετὰ προϲκοπῆϲ τινοϲ καὶ
προϲτάϲεωϲ, ὀργὴ δὲ ἐπιθυμία τιμωρίαϲ τοῦ δοκοῦντοϲ ἠδικηκέναι οὐ προϲηκόντωϲ, ἔρωϲ δὲ ἐπιθυμία τιϲ οὐ περὶ ϲπουδαίου πράγματοϲ· ἔϲτι γὰρ ἐπιβολὴ φιλοπονίαϲ διὰ κάλλοϲ ἐμφαινόμενον. μῆνιϲ δέ 3053 3054 3055 ἐϲτιν ὀργή τιϲ πεπαλαιωμένη, ἐπίκοτοϲ καὶ ἐπιτηρητική· θυμὸϲ δὲ ὀργὴ ἀρχομένη.
προϲτάϲεωϲ, ὀργὴ δὲ ἐπιθυμία τιμωρίαϲ τοῦ δοκοῦντοϲ ἠδικηκέναι οὐ προϲηκόντωϲ, ἔρωϲ δὲ ἐπιθυμία τιϲ οὐ περὶ ϲπουδαίου πράγματοϲ· ἔϲτι γὰρ ἐπιβολὴ φιλοπονίαϲ διὰ κάλλοϲ ἐμφαινόμενον. μῆνιϲ δέ 3053 3054 3055 ἐϲτιν ὀργή τιϲ πεπαλαιωμένη, ἐπίκοτοϲ καὶ ἐπιτηρητική· θυμὸϲ δὲ ὀργὴ ἀρχομένη.
[2342] 2342 Ἐπιθυμία ϲώματοϲ· ζήτει ἐν τῷ δεδοξοπεποιημένον.
3057
2343 Ἐπιθυμῶν· γενικῇ. προαιρετικῶϲ ἔχων. τοὺϲ δὲ ἦγε ζῶνταϲ ἐπιθυμῶν Λακεδαιμονίοιϲ ἀγαγεῖν. ϲυντάϲϲεται μετὰ γενικῆϲ.
3058
2344 Ἐπιθύνων: ἐπανορθούμενοϲ.
3059
2345 Ἐπικαγχάζων.
3060
2346 Ἐπικάθηται: ἐπικρέμαται. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ διατειχίζει τὴν πόλιν ἀπὸ τῆϲ ἄκραϲ, ἵνα μηδεὶϲ ἔτι φόβοϲ ἐπικάθηται τοῖϲ Ταραντίνοιϲ ἀπὸ τῶν κατεχόντων τὴν ἀκρόπολιν.
3061
2347 Ἐπικαθίζηται· Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· κρατοῦϲι γοῦν κάν τοῖϲ πολέμοιϲ ἑκάϲτοτε, ἐφ᾿ οἷϲ ἂν αύτὸϲ ἐπικαθίζηται μόνοϲ. ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν ζυγῶν. ἐπικαθέζεϲθαι γὰρ τὸ βαροῦν λέγομεν.
3062
2348 Ἐπὶκαλάμῃ ἀροῦν: ἔθοϲ ἐϲτὶ τοῖϲ γεωργοῖϲ παρ ἐνιαυτὸν ἀργὴν καταλείπειν τὴν γῆν, ὅπωϲ ἀκεραίουϲ ἐκτρέφῃ τοὺϲ καρπούϲ,
ὡϲ μὴ κατ᾿ ἔτοϲ τοῖϲ ϲπέρμαϲι πονοῖτο. Λυϲίαϲ ἐν τῷ πρὸϲ Τληπόλεμον λόγῳ διαβάλλων τινὰ τῶν ἀπλήϲτων γεωργῶν, τὰ ἐν τῇ γῇ καταχρώμενον καὶ κατ᾿ ἔτοϲ ἐξαναλίϲκοντα τὴν ἰϲχὺν αὐτῆϲ, φηϲίν· οὑτοϲὶ δὲ πυροὺϲ ἐπὶ καλάμοιϲ ἀροῖ τουτέϲτιν ἀεὶ ϲπείρων οὐδεμίαν ἄνεϲιν τῇ γῇ δίδωϲιν.
ὡϲ μὴ κατ᾿ ἔτοϲ τοῖϲ ϲπέρμαϲι πονοῖτο. Λυϲίαϲ ἐν τῷ πρὸϲ Τληπόλεμον λόγῳ διαβάλλων τινὰ τῶν ἀπλήϲτων γεωργῶν, τὰ ἐν τῇ γῇ καταχρώμενον καὶ κατ᾿ ἔτοϲ ἐξαναλίϲκοντα τὴν ἰϲχὺν αὐτῆϲ, φηϲίν· οὑτοϲὶ δὲ πυροὺϲ ἐπὶ καλάμοιϲ ἀροῖ τουτέϲτιν ἀεὶ ϲπείρων οὐδεμίαν ἄνεϲιν τῇ γῇ δίδωϲιν.
3063
2349 Ἐπικαλέϲαϲ: μεμψάμενοϲ.
[2350] 2350 Ἐ0πικαλουμένων: ἀντὶ τοῦ κατηγορουμένων. ἐνίαϲ τῶν κατηγοριῶν εἴωθεν ἀπίϲτουϲ ποιεῖν ὁ τῶν ἐπικαλουμένων βίοϲ.
[2351] 2351 Ἐπικαλῶν: ἀντὶ τοῦ κατηγορῶν, ἐγκαλῶν. ἀνεῖλε δὲ τοὺϲ ἄνδραϲ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐπικαλῶν, πλὴν ὅτι ϲοφώ τε καὶ ἀρίϲτω τὼ
3064 ἄνδρε γενέϲθην. τὸν ἄνθρωπον λοιδορίαϲ πέρι οὐδὲν ἐπικαλεῖν ἐπαγγείλαϲα, πλὴν ὅτι παιδεραϲτοίη.
3064 ἄνδρε γενέϲθην. τὸν ἄνθρωπον λοιδορίαϲ πέρι οὐδὲν ἐπικαλεῖν ἐπαγγείλαϲα, πλὴν ὅτι παιδεραϲτοίη.
3065
2352 Ἐπικαμπὴϲ παράταξιϲ: ἐπὰν τὰ μέϲα τοῖϲ πολεμίοιϲ προϲπίπτῃ, τὰ δὲ κέρατα ἐκ τῶν ὀπίϲω μερῶν ὄρθια ὑφ᾿ ἑαυτὴν ἔχῃ τεταγμένα.
3066
3067
3068
3069
3070
2353 Ἐπὶ κάρ: ἐπὶ τὰ κάτω, ἐπὶ κεφαλήν. ἐξ ὀρέων ἐπὶ κάρ. οἶον ἐπὶ τὰ κατωφερῆ.
2354 Ἐπικαρπίαϲ: κέρδη.
[2355] 2355 Ἐπικάρϲιον: πλάγιον, οὐκ εὐθύ. Ἡρόδοτοϲ.
[2356] 2356 Ἐπικατέϲειϲεν: ἐπικατέβαλεν. Ἰώϲηποϲ· πολιορκοῦντοϲ Ἀντιόχου
3072
τὰ Ἱεροϲόλυμα, ἰδὼν Ἐλεάζαροϲ ὁ υἱὸϲ Ματθίου τὸν ὑψηλότατον
τῶν ἐλεφάντων κεκοϲμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι, πολὺ διακόψαϲ τὸ ϲτίφοϲ τῶν πολεμίων καὶ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαϲτέρα πλήξαϲ ἐπικατέϲειϲεν ἑαυτῷ τὸν ἐλέφαντα, μηδὲν δράϲαϲ πλεῖον τοῦ μεγάλοιϲ ἐπιβαλέϲθαι, καὶ ϲυντριβεὶϲ ἀπώλετο.
τῶν ἐλεφάντων κεκοϲμημένον, ὑπολαβὼν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὸν Ἀντίοχον εἶναι, πολὺ διακόψαϲ τὸ ϲτίφοϲ τῶν πολεμίων καὶ τὸ θηρίον ὑπὸ τὴν γαϲτέρα πλήξαϲ ἐπικατέϲειϲεν ἑαυτῷ τὸν ἐλέφαντα, μηδὲν δράϲαϲ πλεῖον τοῦ μεγάλοιϲ ἐπιβαλέϲθαι, καὶ ϲυντριβεὶϲ ἀπώλετο.
[2357] 2357 Ἐπικαιρότατα: ἐπικινδυνότατα.
2358 Ἑπικαιρότατοϲ: ἐπιτήδειοϲ. ἐν τοῖϲ ἐπικαίροιϲ γῶν χωρίῳν
3073
τόποιϲ. ἀντὶ τοῦ ἐπιτηδείοιϲ.
[2359] 2359 Ἐπὶ καιροῦ: εὐκαίρωϲ, ἁρμοδίωϲ.
[2360] 2360 Ἐπικεκηρυχέναι: ὁπότε βούλοιτο πόλιϲ ἢ ἄρχων ἀναιρεθῇναί
3074
τινα τῶν μὴ ὑφ᾿ ἑαυτοῖϲ, ἐκήρυττε δώϲειν χρήματα τῷ ἀνελόντι
ἢ καὶ ζῶντα προϲαγαγόντι· καθὰ καὶ Ξέρξην ἐπεκήρυξαν οἱ Ἕλληνεϲ τῷ καταγαγόντι ἢ ζῶντα ἢ τεθνηκότα Ἀθήναζε ρ΄ δώϲειν τάλαντα.
ἢ καὶ ζῶντα προϲαγαγόντι· καθὰ καὶ Ξέρξην ἐπεκήρυξαν οἱ Ἕλληνεϲ τῷ καταγαγόντι ἢ ζῶντα ἢ τεθνηκότα Ἀθήναζε ρ΄ δώϲειν τάλαντα.
[2361] 2361 Ἐπικελεὑομαι· δοτικῇ.
[2362] 2362 Ἐπίκενοϲ λόγοϲ: ὁ μάταιοϲ.
2365 Ἐπικεύϲω: ἐπικρύψω.
[2366] 2366 Ἐπὶ κεφαλαίου: ϲυντόμωϲ, ταχέωϲ. Πολύβιοϲ· μνηϲθεὶϲ δ᾿
3078
ἐπὶ κεφαλαίου τῶν γεγονότων αὐτοῖϲ ἐλαττωμάτων καὶ θεὶϲ πρὸ ὀφθαλμῶν τὰ τῶν Μακεδόνων προτερήματα.
[2367] 2367 Ἐπικεχήναϲι.
2368 πικεχοδώϲ: ἀποπατήϲαϲ, ἀποτιλήϲαϲ.
[2369] 2369 πικείμενα: ἀντὶ τοῦ ἐπιφέροντα. διϲχιλίαϲ λίτραϲ χρυϲίου ϲτέλλουϲι καὶ κειμήλια κάλλιϲτα οἱ περὶ Γεζέριχον τῷ Bαϲιλίϲκιῳ, πρόφαϲιν τὴν τῶν Ἀρειόνῶν ἐπικείμενα.
2370 Ἐπίκειαι τοῦ περίκειμαι διαφέρει. δοτικῇ.
3083
2371 Ἐπικειμένου: τοῦ φαινομένου. ὁ δὲ ᾔτει τιμὴν τοὺϲ κεκτημέουϲ τοῦ ἐπικειμένου καρποῦ, καὶ παῤ ὧν μὴ λάβοι, διέφθειρεν.
3084
2372 Ἐπικήδειον: ἐπιτάφιον, ἐπιθανάτιον. καὶ Ἐπικήδειοϲ θρῆνοϲ ὁμοίωϲ.
3085
2373 Ἐπίκηρα: ἐπιθανάτια. κὴρ γὰρ ὁ θάνατοϲ.
3086
2374 Ἐπίκηροϲ ὕλη: ἡ πρόϲκαιροϲ.
3087
2375 Ἐπικηρυκεύεται: διὰ κήρυκόϲ τινοϲ ϲυνθήκαϲ τινὰϲ ἢ πρεϲβείαϲ ποιεῖται. ἢ φιλίαν ϲπένδει.
3088
2376 Ἐπι Ἐπικηρυκεύω· δοτικῇ.
3089
2377 Ἐπικηρυκεία: φιλία ἡ ἐκ τῶν πολεμίων. Ἐπικηρυκεία,
3090
Τὸ περὶ φιλίαϲ καὶ διαλλαγῶν κήρυκαϲ πέμπειν. Δημοϲθένηϲ ε΄ Φιλιππικῶν.
3091
2378 Ἐπικίδναται: ἐπιϲκορπίζεται.
3092
2379 Ἐπικινδυνότατοϲ.
3093
2380 Ἐπικλάϲωϲιν: εἰϲ οἶκτον ἀγάγωϲι. μὴ καὶ πρὸϲ ὀλοφυρμὸν
3094
τραπόμεοι τοὺϲ ϲτρατιώταϲ ἐπικλάϲωϲιν. Ἰώϲηποϲ· ὁ δὲ τοῖϲ ἔργοιϲ ἐφεϲτώϲ, παρ αὐτῷ γὰρ ἐμεμαθήκεϲαν, βραδυτῆτα ἐπικαλέϲαϲ τῆϲ ἀφίξεωϲ.
3095
2381 Ἐπίκλαυτον: γοερόν, θρηνητικόν. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ·
ἐπὶ βάρβαρον ἑζομένη πέταλον κελαρύζει ἐπίκλαυτον ἀηδόνιον νόμον.
ἐπὶ βάρβαρον ἑζομένη πέταλον κελαρύζει ἐπίκλαυτον ἀηδόνιον νόμον.
3096
3099
3100
3101
3102
2382 Ἐπίκλημα: ἔγκλημα. Ἀγαθίαϲ· ἡγούμενοι δὲ ἀδύνατον
3097
εἶναι, εὐπρεπέϲτατα ᾤοντο ἀποϲείϲαϲθαι τὸ ἐπίκλημα. καὶ αὖθιϲ·
3098
ὁ δὲ Πάκοροϲ, ὁ Παρθυαίων βαϲιλεύϲ, καὶ ἄλλα τινὰ ἐπικλήματα ἐπέφερε Τραιανῷ βαϲιλεῖ, καὶ τὸ δοκεῖν ἐπίκλημα ἐποιεῖτο κατὰ
Ῥωμαίων, ὅτι δόξαν ἐντὸϲ λ΄ ἡμερῶν μηδετέρουϲ παρὰ τὰ ξυγκεί μενα ἐπιτελεῖν, οἱ δὲ οὐ κατὰ τὸ θεϲπιϲθὲν ἐπιτειχίζουϲιν.
Ῥωμαίων, ὅτι δόξαν ἐντὸϲ λ΄ ἡμερῶν μηδετέρουϲ παρὰ τὰ ξυγκεί μενα ἐπιτελεῖν, οἱ δὲ οὐ κατὰ τὸ θεϲπιϲθὲν ἐπιτειχίζουϲιν.
2383 Ἐπίκλην: ἐπωνυμίαν.
[2384] 2384 Ἐπίκληροϲ: ὅταν παῖϲ ὀρφανὴ πατρὸϲ καὶ μητρὸϲ ἀδελφῶν
3103
τε οὖϲα ἔρημοϲ, καὶ ταύτῃ τύχῃ ὑποκειμένη οὐϲία, ταύτην καλοῦϲιν ἐπίκληρον· ὁμοίωϲ δὲ καὶ τὴν ἤδῃ γεγαμημένην, ὅταν ᾖ ἐπὶ τῇ οὐϲίᾳ
ὅλῃ καταλελειμμένη. καλοῦϲι γὰρ καὶ τὴν οὐϲίαν κλῆρον. καλεῖται δὲ ἐπίκληροϲ καὶ ἡ μηδέπω γεγαμημένη, ἀλλὰ παρὰ τῷ πατρὶ οὖϲα, καθότι καθήκει αὐτῇ πᾶϲα ἡ οὐϲία. καλοῦνται δὲ ἐπίκληροι, κἂν δύο ὦϲι κἂν πλείουϲ. τινὲϲ δὲ τὴν ἐπίκληρον καλοῦϲιν ἐπιπταματίδα καὶ πατροῦχον.
ὅλῃ καταλελειμμένη. καλοῦϲι γὰρ καὶ τὴν οὐϲίαν κλῆρον. καλεῖται δὲ ἐπίκληροϲ καὶ ἡ μηδέπω γεγαμημένη, ἀλλὰ παρὰ τῷ πατρὶ οὖϲα, καθότι καθήκει αὐτῇ πᾶϲα ἡ οὐϲία. καλοῦνται δὲ ἐπίκληροι, κἂν δύο ὦϲι κἂν πλείουϲ. τινὲϲ δὲ τὴν ἐπίκληρον καλοῦϲιν ἐπιπταματίδα καὶ πατροῦχον.
2385 Ἐπίκληροϲ: νόμοϲ ἦν Ἀθηναίοιϲ γνηϲίαϲ μὲν οὔϲηϲ θυγατρόϲ,
3104
νόθου δὲ υἱοῦ, μὴ κληρονομεῖν τὸν νόθον τὰ πατρῷα. ἢ ἡ μὴ ἔχουϲα ἀδελφοὺϲ ἑτέρουϲ ϲυγκληρονόμουϲ, ἀλλὰ μονοκληρονόμοϲ οὖϲα. ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐξῆν τοῖϲ νόθοιϲ κληρονομεῖν, τἀργύριον διὰ χειρὸϲ ἐδίδοϲαν. νόμοϲ δὲ ἦν Ἀττικόϲ, τοῖϲ νόθοιϲ μέχρι ε΄ μνῶν καταλιμπάνειν.
Ἀγαθίαϲ· ἐφοίτων δὲ γυναῖκεϲ ἀνὰ τοὺϲ προμαχῶναϲ, τυχὸν μὲν 3105 μητέρεϲ οὖϲαι τῶν ἀπολωλότων, τυχὸν δὲ ἐπίκληροι, τυχὸν δὲ ὁτῳοῦν ἄλλῳ τρόπῳ μέλλον αὐταῖϲ.
Ἀγαθίαϲ· ἐφοίτων δὲ γυναῖκεϲ ἀνὰ τοὺϲ προμαχῶναϲ, τυχὸν μὲν 3105 μητέρεϲ οὖϲαι τῶν ἀπολωλότων, τυχὸν δὲ ἐπίκληροι, τυχὸν δὲ ὁτῳοῦν ἄλλῳ τρόπῳ μέλλον αὐταῖϲ.
[2386] 2386 Ἐπίκληϲιν: ἐπωνυμίαν.
[2387] 2387 Ἐπίκλητοϲ: ἔξωθεν ἐρχόμενοϲ. διὰ τῆϲ ἐπικλήτου καὶ
3106
ἀλόγου λοιδορίαϲ ὑπέλαβε πιϲτότεροϲ φανήϲεϲθαι.
ἀλόγου λοιδορίαϲ ὑπέλαβε πιϲτότεροϲ φανήϲεϲθαι.
[2388] 2388 Ἐπίκλητοϲ: ὁ ἐπί τινι καλούμενοϲ ὑποθέϲει. ὃν ἐν ταῖϲ ἀμηχανίαιϲ Ἰουδαῖοι ἐπίκλητον ἑαυτοῖϲ τύραννον προϲήγαγον.
[2389] 2389 Ἐπικλινέϲ: ἐπιρρεπέϲ εἰϲ κακόν. ἐπικλινέϲ ἐϲτι τάλαντον.
3108
Καλλίμαχοϲ.
[2391] 2391 Ἐπικλίντηϲ: ὁ ϲειϲμόϲ. καὶ κλίνεται ἐπικλίντου.
[2392] 2392 Ἐπίκλιντρον; εἶδοϲ κοϲμίου γυναικείου. τό τ᾿ ἐπίκλιντρον
3111
ἀποβάλοιϲ.
[2393] 2393 Ἐπίκλοποϲ: ἀπατεών.
2394 Ἐπικλοπώτεροϲ: παραλογιϲτικώτεροϲ.
3117
2396 Ἐπὶ κνάφου ἕλκειϲ: ὅτι διαφθείρειϲ. οἱ γὰρ κναφεῖϲ ἀκανθῶν ϲωρὸν ϲυϲτρέψαντεϲ ἱμάτια κνάφουϲιν. ὁ δὲ ϲωρὸϲ ἐλέγετο κνάφοϲ.
3119
2398 Ἐπικνίζεται: δάκνεται.
3120
2399 Ἐπικνῶ: ἀντὶ τοῦ ἐπίβαλε. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἀλλ᾿ ἐπικνῶ τὸ ϲίλφιον.
3121
2400 Ἐπὶ κόρρηϲ: ἐπὶ κεφαλῆϲ, ἢ γνάθου, ἢ κροτάφου. κόρρην γὰρ καὶ κόρϲην ὅλην τὴν κεφαλὴν ϲὺν τῷ αὐχένι λέγουϲι. τινὲϲ δὲ
καὶ ῥάπιϲμα λέγουϲι τὸ ἐπὶ τῆϲ γνάθου λαμβάνειν, ἁπτόμενον καὶ τοῦ κροτάφου.
καὶ ῥάπιϲμα λέγουϲι τὸ ἐπὶ τῆϲ γνάθου λαμβάνειν, ἁπτόμενον καὶ τοῦ κροτάφου.
3122
2401 Ἐπὶ κόρρηϲ: ἄλλοι μὲν ἄλλωϲ ἀπέδοϲαν. βέλτιον δὲ ἐπὶ τῆϲ γνάθου ἐκλαμβάνειν· ὃ κατ᾿ ἔθοϲ λέγομεν ὁάπιϲμα. οὕτωϲ γὰρ χρῶνται καὶ οἱ ῥήτορεϲ.
3125
2403 Ἐπικούρειοϲ Ἕρμων: ὁ παρὰ τῷ Λουκιανῷ.
3126
2404 Ἐπίκουροϲ, Νεοκλέουϲ, Ἀθηναῖοϲ, Γαργήττειοϲ τῶν δήμων, μητρὸϲ Χαιρεϲτράτηϲ. ἀδελφοὶ δὲ αὐτοῦ Νεοκλῆϲ, Χαιρέδημοϲ, Ἀριϲτόβουλοϲ
ἢ Ἀριϲτόδημοϲ. φιλοϲοφίαϲ δὲ ἤρξατο ἀπὸ ἐνιαυτῶν ιβ΄ καὶ οἰκείαν αἵρεϲιν εἰϲηγήϲατο, πρῶτον μὲν ἐν Σάμῳ διατρίψαϲ ϲὺν τοῖϲ γονεῦϲιν, εἶτα ϲχολαρχήϲαϲ ἐν Μιτυλήνῃ ἐνιαυτῶν ὧν ἦν, εἶτα ἐν Λαμψάκῳ καὶ οὕτωϲ ἐν Ἀθήναιϲ ἐν ἰδίῳ κήπῳ, ἀκούϲαϲ δὲ Ναϲράουϲ τοῦ Δημοκριτείου καὶ Παμφίλου τοῦ Πλάτωνοϲ μαθητοῦ.
γέγονε δὲ ἐπὶ τῆϲ ρθ΄ ὀλυμπιάδοϲ μετὰ ἑπτὰ ἐνιαυτοὺϲ τῆϲ Πλάτωνοϲ τελευτῆϲ καὶ παρέτεινεν ἐπὶ τῶν διαδόχων καὶ Ἀντιγόνου τοῦ Γονατᾶ· καὶ διέμεινεν ἡ αὐτοῦ ϲχολὴ ἕωϲ Καίϲαροϲ τοῦ πρώτου, ἔτη 3127 3128 3129 3130 ϲκζ΄ ἐν οἷϲ διάδοχοι αὐτῆϲ ἐγένοντο ιδ΄. ϲυγγράμματα δὲ αὐτοῦ πλεῖϲτα.
ἢ Ἀριϲτόδημοϲ. φιλοϲοφίαϲ δὲ ἤρξατο ἀπὸ ἐνιαυτῶν ιβ΄ καὶ οἰκείαν αἵρεϲιν εἰϲηγήϲατο, πρῶτον μὲν ἐν Σάμῳ διατρίψαϲ ϲὺν τοῖϲ γονεῦϲιν, εἶτα ϲχολαρχήϲαϲ ἐν Μιτυλήνῃ ἐνιαυτῶν ὧν ἦν, εἶτα ἐν Λαμψάκῳ καὶ οὕτωϲ ἐν Ἀθήναιϲ ἐν ἰδίῳ κήπῳ, ἀκούϲαϲ δὲ Ναϲράουϲ τοῦ Δημοκριτείου καὶ Παμφίλου τοῦ Πλάτωνοϲ μαθητοῦ.
γέγονε δὲ ἐπὶ τῆϲ ρθ΄ ὀλυμπιάδοϲ μετὰ ἑπτὰ ἐνιαυτοὺϲ τῆϲ Πλάτωνοϲ τελευτῆϲ καὶ παρέτεινεν ἐπὶ τῶν διαδόχων καὶ Ἀντιγόνου τοῦ Γονατᾶ· καὶ διέμεινεν ἡ αὐτοῦ ϲχολὴ ἕωϲ Καίϲαροϲ τοῦ πρώτου, ἔτη 3127 3128 3129 3130 ϲκζ΄ ἐν οἷϲ διάδοχοι αὐτῆϲ ἐγένοντο ιδ΄. ϲυγγράμματα δὲ αὐτοῦ πλεῖϲτα.
[2405] 2405 Ἐπίκουροϲ· οὗτοϲ τὸ θεῖον παῤ οὐδὲν ἐτίθετο· ἀδελφοὶ δὲ
3131
τρεῖϲ ἦϲαν,
οἳ μυρίοιϲ ἀρρωϲτήμαϲι περιπλακέντεϲ ἀπέθανον οἴκτιϲτα.
ὅγε μὴν Ἐπίκουροϲ ἔτι νέοϲ ὢν αὐτὸϲ οὐ ῥᾳδίωϲ ἀπὸ τῆϲ κλίνηϲ οἷόϲ τε ἦν κατιέναι, ἀμβλυώττων τε καὶ πρὸϲ τὴν τοῦ ἡλίου αἴγλην δειλὸϲ ὢν καὶ τῷ φαιδροτάτῳ τε καὶ ἐναργεϲτάτῳ τῶν θεῶν ἀπεχθανόμενοϲ. καὶ μέντοι καὶ τὴν τοῦ πυρὸϲ αὐγὴν ἀπεϲτρέφετο αἱμά τε αὐτῷ διὰ τῶν πόρων ἀπεκρίνετο τῶν κάτω, τοϲαύτη δὲ ἄρα ἡ
ϲύντηξιϲ ἡ τοῦ ϲώματοϲ ἦν, ὡϲ ἀδυνατεῖν καὶ τὴν τῶν ἱματίων φέρειν ἐπιβολήν. καὶ Μητρόδωροϲ δὲ καὶ Πολύαινοϲ, ἄμφω τὼ ἑταίρω αὐτοῦ, κάκιϲτα ἀνθρώπων ἀπέθανον· καὶ μέντοι τῆϲ ἀθεἳαϲ ἠνέγκαντο μιϲθὸν οὐδαμὰ οὐδαμῆ μεμπτόν. οὕτω δὲ ἄρα ἦν ἡδονῆϲ ἥττων ὁ Ἐπίκουροϲ, ὥϲτε διὰ τῶν ἐϲχάτων ἐν ταῖϲ διαθήκαιϲ αὐτοῦ ἔγραψε
τῷ μὲν πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ καὶ τοῖϲ ἀδελφοῖϲ ἐναγίζειν ἅπαξ τοῦ ἔτουϲ καὶ Μητροδώρῳ καὶ Πολυαίνῳ τοῖϲ προειρημένοιϲ, ἑαυτῷ δὲ διϲϲῶϲ εἰπεῖν, τῆϲ ἀϲωτίαϲ τὸ πλέον προτιμῶν καὶ ἐνταῦθα ὁ ϲοφόϲ· καὶ τραπέζαϲ λίθων πεποίηται, καὶ ὡϲ ἀναθήματα ἐν τῷ τάφῳ προϲέταξε τεθῆναι ὁ προτένθηϲ τε καὶ ὀψοφάγοϲ οὗτοϲ. καὶ ταῦτα
ἐπέϲκηψεν οὐκ ὢν ἐν περιουϲίᾳ, λυττῶν οὖν ταῖϲ ἐπιθυμίαιϲ, ὥϲπερ οἦν καὶ ἐκείνων ϲὺν αὐτῷ τεθνηξομένων. ἐξήλαϲαν δὲ τοὺϲ Ἐπικουρείουϲ τῆϲ Ῥώμηϲ δόγματι τῆϲ βουλῆϲ κοινῷ. καὶ Μεϲϲήνιοι δὲ ἐν Ἀρκαδίᾳ τοὺϲ ἐκ τῆϲ αὐτῆϲ οἱονεὶ φάτνηϲ ἐδηδοκόταϲ ἐξήλαϲαν λυμεῶναϲ μὲν εἶναι τῶν νέων λέγοντεϲ, κηλῖδα μὲν φιλοϲοφίᾳ προϲβάλλονεϲ
διά τε μαλακίαν καὶ ἀθεότητα· καὶ προϲέταξάν γε πρὸ τῶν τοῦ ἡλίου δυϲμῶν ἔξω τῶν ὅρων τῆϲ Μεϲϲηνίαϲ γῆϲ εἶναι αὐτούϲ, ἐκφρηϲθέντων δὲ τοὺϲ ἱερέαϲ καθῆραι τὰ ἱϲρά, τούϲ γε μὴν τιμούχουϲ (καλοῦϲι δὴ ταύτῃ τοὺϲ ἄρχονταϲ Μεϲϲήνιοι καὶ τὴν πόλιν καθῆραι πᾶϲαν, οἷα δήπου λυμάτων τινῶν καὶ καθαρμάτων ἀπηλλαγμένην. ὅτι
ἐν Κρήτη Λύκτιοι τῶν Ἐπικουρείων τινὰϲ ἐκεῖ παραβάλλονταϲ ἐξήλα ϲαν. καὶ νόμοϲ ἐγράφη τῇ ἐπιχωρίῳ φωνῇ, τοὺϲ τὴν θήλειαν ϲοφίαν καὶ ἀγεννῆ καὶ αἰϲχρὰν ἐπινοήϲανταϲ καὶ μέντοι τοῖϲ θεοῖϲ πολεμίουϲ ἐκκεκηρύχθαι τῆϲ Λύκτου· ἐὰν δέ τιϲ ἀφίκηται θραϲυνόμενοϲ καὶ τὰ 3132 3133 3134 ἐκ τοῦ νόμου παῤ οὐδὲν ποιήϲηται, δεδέϲθω ἐν κύφωνι πρὸϲ τῷ ἀρχείῳ ἡμερῶν εἴκοϲιν, ἐπιρρεόμενοϲ μέλιτι γυμνὸϲ καὶ γάλακτι, ἵνα ῇ μελίτταιϲ καὶ μυίαιϲ δεῖπνον καὶ ἀναλώϲωϲι χρόνῳ τῷ προειρημένῳ αὐτούϲ. τούτου γε μὴν διελθόντοϲ, ἐὰν ἔτι περιῇ, κατὰ κρημνοῦ ὠθείϲθω ϲτολὴν γυναικείαν περιβληθείϲ.
ὅγε μὴν Ἐπίκουροϲ ἔτι νέοϲ ὢν αὐτὸϲ οὐ ῥᾳδίωϲ ἀπὸ τῆϲ κλίνηϲ οἷόϲ τε ἦν κατιέναι, ἀμβλυώττων τε καὶ πρὸϲ τὴν τοῦ ἡλίου αἴγλην δειλὸϲ ὢν καὶ τῷ φαιδροτάτῳ τε καὶ ἐναργεϲτάτῳ τῶν θεῶν ἀπεχθανόμενοϲ. καὶ μέντοι καὶ τὴν τοῦ πυρὸϲ αὐγὴν ἀπεϲτρέφετο αἱμά τε αὐτῷ διὰ τῶν πόρων ἀπεκρίνετο τῶν κάτω, τοϲαύτη δὲ ἄρα ἡ
ϲύντηξιϲ ἡ τοῦ ϲώματοϲ ἦν, ὡϲ ἀδυνατεῖν καὶ τὴν τῶν ἱματίων φέρειν ἐπιβολήν. καὶ Μητρόδωροϲ δὲ καὶ Πολύαινοϲ, ἄμφω τὼ ἑταίρω αὐτοῦ, κάκιϲτα ἀνθρώπων ἀπέθανον· καὶ μέντοι τῆϲ ἀθεἳαϲ ἠνέγκαντο μιϲθὸν οὐδαμὰ οὐδαμῆ μεμπτόν. οὕτω δὲ ἄρα ἦν ἡδονῆϲ ἥττων ὁ Ἐπίκουροϲ, ὥϲτε διὰ τῶν ἐϲχάτων ἐν ταῖϲ διαθήκαιϲ αὐτοῦ ἔγραψε
τῷ μὲν πατρὶ καὶ τῇ μητρὶ καὶ τοῖϲ ἀδελφοῖϲ ἐναγίζειν ἅπαξ τοῦ ἔτουϲ καὶ Μητροδώρῳ καὶ Πολυαίνῳ τοῖϲ προειρημένοιϲ, ἑαυτῷ δὲ διϲϲῶϲ εἰπεῖν, τῆϲ ἀϲωτίαϲ τὸ πλέον προτιμῶν καὶ ἐνταῦθα ὁ ϲοφόϲ· καὶ τραπέζαϲ λίθων πεποίηται, καὶ ὡϲ ἀναθήματα ἐν τῷ τάφῳ προϲέταξε τεθῆναι ὁ προτένθηϲ τε καὶ ὀψοφάγοϲ οὗτοϲ. καὶ ταῦτα
ἐπέϲκηψεν οὐκ ὢν ἐν περιουϲίᾳ, λυττῶν οὖν ταῖϲ ἐπιθυμίαιϲ, ὥϲπερ οἦν καὶ ἐκείνων ϲὺν αὐτῷ τεθνηξομένων. ἐξήλαϲαν δὲ τοὺϲ Ἐπικουρείουϲ τῆϲ Ῥώμηϲ δόγματι τῆϲ βουλῆϲ κοινῷ. καὶ Μεϲϲήνιοι δὲ ἐν Ἀρκαδίᾳ τοὺϲ ἐκ τῆϲ αὐτῆϲ οἱονεὶ φάτνηϲ ἐδηδοκόταϲ ἐξήλαϲαν λυμεῶναϲ μὲν εἶναι τῶν νέων λέγοντεϲ, κηλῖδα μὲν φιλοϲοφίᾳ προϲβάλλονεϲ
διά τε μαλακίαν καὶ ἀθεότητα· καὶ προϲέταξάν γε πρὸ τῶν τοῦ ἡλίου δυϲμῶν ἔξω τῶν ὅρων τῆϲ Μεϲϲηνίαϲ γῆϲ εἶναι αὐτούϲ, ἐκφρηϲθέντων δὲ τοὺϲ ἱερέαϲ καθῆραι τὰ ἱϲρά, τούϲ γε μὴν τιμούχουϲ (καλοῦϲι δὴ ταύτῃ τοὺϲ ἄρχονταϲ Μεϲϲήνιοι καὶ τὴν πόλιν καθῆραι πᾶϲαν, οἷα δήπου λυμάτων τινῶν καὶ καθαρμάτων ἀπηλλαγμένην. ὅτι
ἐν Κρήτη Λύκτιοι τῶν Ἐπικουρείων τινὰϲ ἐκεῖ παραβάλλονταϲ ἐξήλα ϲαν. καὶ νόμοϲ ἐγράφη τῇ ἐπιχωρίῳ φωνῇ, τοὺϲ τὴν θήλειαν ϲοφίαν καὶ ἀγεννῆ καὶ αἰϲχρὰν ἐπινοήϲανταϲ καὶ μέντοι τοῖϲ θεοῖϲ πολεμίουϲ ἐκκεκηρύχθαι τῆϲ Λύκτου· ἐὰν δέ τιϲ ἀφίκηται θραϲυνόμενοϲ καὶ τὰ 3132 3133 3134 ἐκ τοῦ νόμου παῤ οὐδὲν ποιήϲηται, δεδέϲθω ἐν κύφωνι πρὸϲ τῷ ἀρχείῳ ἡμερῶν εἴκοϲιν, ἐπιρρεόμενοϲ μέλιτι γυμνὸϲ καὶ γάλακτι, ἵνα ῇ μελίτταιϲ καὶ μυίαιϲ δεῖπνον καὶ ἀναλώϲωϲι χρόνῳ τῷ προειρημένῳ αὐτούϲ. τούτου γε μὴν διελθόντοϲ, ἐὰν ἔτι περιῇ, κατὰ κρημνοῦ ὠθείϲθω ϲτολὴν γυναικείαν περιβληθείϲ.
3136
2406 Ἐπίκουροϲ: ὄνομα κύριον. εἶχε δὲ ἄρα τὸ βιβλίον τὰϲ
3137
Ἐπικούρου δόξαϲ, ἃϲ ἐκεῖνοι κυρίαϲ οὕτω καλοῦϲιν, Ἐπικούρου κακὰ γνωρίϲματα· ἐν αἷϲ ἄρα καὶ τόδε ἦν, ὅτι καὶ τόδε τὸ πᾶν φέρεται τύχῃ τινί, οὐ μὴν βουλήϲει καὶ κρίϲει θεοῦ. ταύταϲ δὴ τὰϲ θρυλουμέναϲ ἀτόμουϲ πληττομέναϲ ὑπʼ ἀλλήλων, εἶτα ἀφιϲταμέναϲ, ἐκ τούτων
γίνεϲθαι ἀέρα, γῆν καὶ θάλατταν, εἶτα διαλύεϲθαι τὰϲ ἀνακράϲειϲ καὶ ϲυνόδουϲ καὶ παντελῶϲ ἀφανίζεϲθαι εἰϲ ἀτόμουϲ. φέρεϲθαι δὲ εἰκῆ τὰ πάντα, καὶ ὡϲ ἔτυχεν, οὐ μὴν ἐκ τῆϲ τοῦ ποιητοῦ ϲοφίαϲ. εἶτα ὅτι ἐκ προνοίαϲ φύρεται πάντα, οὔτε κυβερνήτην οὔτε ἰθυντήν οὔτε ποιμένα ἔχοντα. εἶτα ὁ πομπῇ τοῦ θεοῦ ἥκων οὐκ ἠνέϲχετο παραληρεῖν
αὐτόν, ἀλλὰ τὴν τῶν λόγων παραπλῆγα λύτταν κατεϲίγαϲεν, εἶτα ἀνέθορεν, Ἐπικούρῳ καὶ ταῖϲ ἐκείνου δόξαιϲ κλάειν λέγων.
γίνεϲθαι ἀέρα, γῆν καὶ θάλατταν, εἶτα διαλύεϲθαι τὰϲ ἀνακράϲειϲ καὶ ϲυνόδουϲ καὶ παντελῶϲ ἀφανίζεϲθαι εἰϲ ἀτόμουϲ. φέρεϲθαι δὲ εἰκῆ τὰ πάντα, καὶ ὡϲ ἔτυχεν, οὐ μὴν ἐκ τῆϲ τοῦ ποιητοῦ ϲοφίαϲ. εἶτα ὅτι ἐκ προνοίαϲ φύρεται πάντα, οὔτε κυβερνήτην οὔτε ἰθυντήν οὔτε ποιμένα ἔχοντα. εἶτα ὁ πομπῇ τοῦ θεοῦ ἥκων οὐκ ἠνέϲχετο παραληρεῖν
αὐτόν, ἀλλὰ τὴν τῶν λόγων παραπλῆγα λύτταν κατεϲίγαϲεν, εἶτα ἀνέθορεν, Ἐπικούρῳ καὶ ταῖϲ ἐκείνου δόξαιϲ κλάειν λέγων.
3138
2407 Ἐπίκουροϲ: βοηθόϲ. καὶ Ἐπικουρῶ· δοτικῇ.
3140
2409 Ἐπίκωμοϲ: ὑβριϲτήϲ, ϲυγχαίρων. ταῦτα δὲ ἀχρεῖα τυγχάνειν
3141
ἔδοξεν, ὡϲ περιττὸϲ ἐπίκωμοϲ. ὁ Προκόπιόϲ φηϲι περὶ Θεοδοϲίου βαϲιλέωϲ.
3142
2410 Ἐπικωπητήρ: ὁ τροπωτὴρ ἱμάϲ.
3143
2411 Ἐπίκωποϲ: ξιφήρηϲ. κώπη γὰρ ἡ λαβὴ τοῦ ξίφουϲ. ἢ ἀντὶ
τοῦ διὰ νεώϲ, καὶ ναυτικὸϲ ὤν. καὶ Ὅμηροϲ· οὐ γάρ μοι νῆεϲ εἰϲὶν 3144 ἐπήρετμοι. ἐπὶ Ποπλίου ϲυνθήκαϲ ἐποιήϲαντο Ῥωμαῖοι καὶ Καρχηδόνιοι, μὴ ἔχειν μήτε κτᾶϲθαι Καρχηδονίουϲ πλοῖον ἐπίκωπον, πλὴν δέκα τριήρων καὶ τῶν ἁλιευτικῶν καὶ περιχώρων, ὧν οὐδὲν ἦν δεκαϲκάλμου μεῖζον.
τοῦ διὰ νεώϲ, καὶ ναυτικὸϲ ὤν. καὶ Ὅμηροϲ· οὐ γάρ μοι νῆεϲ εἰϲὶν 3144 ἐπήρετμοι. ἐπὶ Ποπλίου ϲυνθήκαϲ ἐποιήϲαντο Ῥωμαῖοι καὶ Καρχηδόνιοι, μὴ ἔχειν μήτε κτᾶϲθαι Καρχηδονίουϲ πλοῖον ἐπίκωπον, πλὴν δέκα τριήρων καὶ τῶν ἁλιευτικῶν καὶ περιχώρων, ὧν οὐδὲν ἦν δεκαϲκάλμου μεῖζον.
2413 Ἐπικρᾶναι: τῇ κεφαλῇ κατανεῦϲαι.
[2414] 2414 Ἐπικράτεια. καὶ Ἐπικρατῶ· γενικῇ.
[2415] 2415 Ἐπικράτηϲ, κωμικόϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ Ἔμποροϲ καὶ
3152
Ἀντιλαῖϲ.
2416 Ἐπικράτηϲ· Ἐπικράτουϲ οὐκ ὀλίγῳ καλλίονα πώγων᾿ ἔχειϲ.
3153
οὗτοϲ γὰρ μέγαν πώγωνα εἶχεν. ἐπεκαλεῖτο δὲ ϲακεϲφόροϲ. καὶ Πλάτων ὁ κωμικόϲ φηϲιν· ἄναξ ὑπήνηϲ Ἐπίκρατεϲ ϲακεϲφόρε. καὶ ἐκωμῳδεῖτο εἰϲ δαϲύτητα. ἦν δὲ ῥήτωρ δημαγωγόϲ.
[2417] 2417 Ἐπικράτηϲ, Ἀθηναίων δημαγωγόϲ, Ἔφοροϲ ἐπικαλούμενοϲ·
3154
οὗ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ Παραπρεϲβείαϲ μνημονεύει. ἕτεροϲ δέ ἐϲτιν, οὗ μνημονεύει Λυκοῦργοϲ ἐν τῷ Περὶ διοικήϲεωϲ· ὅν φαϲι κεκτῆϲθαι ταλάντων χ΄ οὐϲίαν. ἄλλοϲ δέ ἐϲτιν Ἐπικράτηϲ, Αἰϲχίνου τοῦ ῥήτοροϲ κηδεϲτήϲ· ᾦ ἐπώνυμον Κυρηβίων, ὡϲ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατ᾿ Αἰϲχίνου.
οὗ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ Παραπρεϲβείαϲ μνημονεύει. ἕτεροϲ δέ ἐϲτιν, οὗ μνημονεύει Λυκοῦργοϲ ἐν τῷ Περὶ διοικήϲεωϲ· ὅν φαϲι κεκτῆϲθαι ταλάντων χ΄ οὐϲίαν. ἄλλοϲ δέ ἐϲτιν Ἐπικράτηϲ, Αἰϲχίνου τοῦ ῥήτοροϲ κηδεϲτήϲ· ᾦ ἐπώνυμον Κυρηβίων, ὡϲ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατ᾿ Αἰϲχίνου.
2418 Ἐπικρεμαμένου: ἐπικειμένου. οἱ δὲ ὑπὸ μεγέθουϲ τοῦ ἐπικρεμαμένο
3155
ἔτι κινδύνου πάντα οἰϲτὰ ἐλογίζοντο.
[2419] 2419 Ἐπικρεμάϲαϲ: ἐπενεγκών. οἷϲ δ᾿ ἅμα ἀναταθεὶϲ καὶ τὸν ἐξ
3156
αὑτοῦ φόβον ἐπικρεμάϲαϲ.
[2420] 2420 Ἐπίκρια: τὰ τῆϲ νηὸϲ ϲανιδώματα.
2421 Ἐπικρίνει: δοκιμάζει.
[2422] 2422 πικριτήϲ: ϲύμβουλοϲ, δοκιμαϲτήϲ. χρώμενοϲ ἐπικριτῇ τῶν
3157
λεγομένων τῷ Μαϲϲανάϲϲῃ διὰ τὴν τῶν τόπων ἐμπειρίαν.
[2423] 2423 Ἐπικτήτηϲ.
[2424] 2424 Ἐπίκτητοϲ, Ἱεραπόλεωϲ τῆϲ Φρυγίαϲ, φιλόϲοφοϲ, δοῦλοϲ
3158
Ἐπαφροδίτου, τῶν ϲωματοφυλάκων τοῦ βαϲιλέωϲ Νέρωνοϲ. πηρωθεὶϲ δὲ τὸ ϲκέλοϲ ὑπὸ ῥεύματοϲ ἐν Νικοπόλει τῆϲ νέαϲ Ἠπείρου ᾤκηϲε, καὶ διατείναϲ μέχρι Μάρκου Ἀντωνίνου· ἔγραψε πολλά. ὅτι Θεοϲέβιοϲ ὁ φιλόϲοφοϲ ἔλεγε πολλὰ ἀπὸ τῶν Ἐπικτήτου ϲχολῶν, τὰ δὲ καὶ αὐτὸϲ ἐπετεχνᾶτο τῆϲ ἠθοποιοῦ διανοήματα μούϲηϲ, ἱκανὰ πείθειν
καὶ δυϲωπεῖν τῶν ψυχῶν τὰϲ μὴ παντάπαϲιν ἀτέγκτουϲ καὶ ἀτεράμον ναϲ· ἀποϲτρέφεϲθαι δὲ καὶ ἀποδιδράϲκειν τὰ χείρω τῆϲ ζωῆϲ εἴδη 3159 3160 3161 κατὰ δύναμιν, ἀϲπάζεϲθαι δὲ τὰ ἀμείνω καὶ μεταδιώκειν, καθόϲον οἷόν τε παντὶ ϲθένει· τοιγαροῦν καὶ ἐν ϲυγγράμμαϲι καταλέλοιπε τοιούτοιϲ τιϲὶ τὰϲ ἑαυτοῦ νουθετήϲειϲ οἴοιϲ Ἐπίκτητοϲ πρότερον. καί μοι δοκεῖ ὁ ἀνὴρ γεγονέναι ἄντικρυϲ, ὡϲ ἔνα πρὸϲ ἕνα ἀντιβαλεῖν, ὁ τοῦ καθ᾿ ἡμᾶϲ χρόνου Ἐπίκτητοϲ, ἄνευ μέντοι τῶν Στωϊκῶν δοξαϲμάτων. ὁ
γὰρ Θεοϲέβιοϲ οὐδενὸϲ τοϲοῦτον ὅϲον τὴν Πλάτωνοϲ ἀλήθειαν ἠϲπάζετο καὶ ἐθαύμαζε. καὶ δή τι καὶ ϲυνεγράψατο μικρὸν βιβλίδιον περὶ τῶν ἐν Πολιτείᾳ τῇ μεγάλῃ κεκομψευμένων, τὴν ἀπὸ τῶν θεῶν ἥκουϲαν θεοϲοφίαν ἐξαίρων λόγῳ· ταύτην γὰρ διαφερόντωϲ ἐτίμα καὶ ἔϲεβεν. ἀεὶ γὰρ ἐν τοῖϲ ἠθικωτέροιϲ φιλοϲοφήμαϲι διατρίβων ἐφαίνετο.
καὶ γὰρ εὖ ἐπεφύκει πρὸϲ εὐζωΐαν μᾶλλον ἢ ἐπιϲτήμην, οὐδὲ ταύτην ἡϲυχάζουϲα, οὐδὲ ἐν μόναιϲ ταῖϲ φανταϲίαιϲ γυμναζομένην, ἀλλὰ ζῶϲα ἱκανῶϲ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν πραγμάτων. εἰ μὴ γάρ καὶ τὸν δημόϲιον ἐπολιτεύϲατο τρόπον, ἀλλὰ τὸν ἴδιον, ὃν καὶ Σωκράτηϲ ἐκεῖνοϲ καὶ ὁ Ἐπίκτητοϲ καὶ πᾶϲ εὖ φρονῶν μεταχειρίζεται, τὴν ἑαυτοῦ καὶ
ἐν ἑαυτῷ πολιτείαν διακοϲμῶν· τοῦτο μὲν πρῶτον, ἔπειτα καὶ πρὸϲ ἄλλουϲ ἐν μέρει καθέκαϲτον ἰδίᾳ ϲυνιϲταμένην πρὸϲ τὸ βέλτιϲτον.
Ἐπαφροδίτου, τῶν ϲωματοφυλάκων τοῦ βαϲιλέωϲ Νέρωνοϲ. πηρωθεὶϲ δὲ τὸ ϲκέλοϲ ὑπὸ ῥεύματοϲ ἐν Νικοπόλει τῆϲ νέαϲ Ἠπείρου ᾤκηϲε, καὶ διατείναϲ μέχρι Μάρκου Ἀντωνίνου· ἔγραψε πολλά. ὅτι Θεοϲέβιοϲ ὁ φιλόϲοφοϲ ἔλεγε πολλὰ ἀπὸ τῶν Ἐπικτήτου ϲχολῶν, τὰ δὲ καὶ αὐτὸϲ ἐπετεχνᾶτο τῆϲ ἠθοποιοῦ διανοήματα μούϲηϲ, ἱκανὰ πείθειν
καὶ δυϲωπεῖν τῶν ψυχῶν τὰϲ μὴ παντάπαϲιν ἀτέγκτουϲ καὶ ἀτεράμον ναϲ· ἀποϲτρέφεϲθαι δὲ καὶ ἀποδιδράϲκειν τὰ χείρω τῆϲ ζωῆϲ εἴδη 3159 3160 3161 κατὰ δύναμιν, ἀϲπάζεϲθαι δὲ τὰ ἀμείνω καὶ μεταδιώκειν, καθόϲον οἷόν τε παντὶ ϲθένει· τοιγαροῦν καὶ ἐν ϲυγγράμμαϲι καταλέλοιπε τοιούτοιϲ τιϲὶ τὰϲ ἑαυτοῦ νουθετήϲειϲ οἴοιϲ Ἐπίκτητοϲ πρότερον. καί μοι δοκεῖ ὁ ἀνὴρ γεγονέναι ἄντικρυϲ, ὡϲ ἔνα πρὸϲ ἕνα ἀντιβαλεῖν, ὁ τοῦ καθ᾿ ἡμᾶϲ χρόνου Ἐπίκτητοϲ, ἄνευ μέντοι τῶν Στωϊκῶν δοξαϲμάτων. ὁ
γὰρ Θεοϲέβιοϲ οὐδενὸϲ τοϲοῦτον ὅϲον τὴν Πλάτωνοϲ ἀλήθειαν ἠϲπάζετο καὶ ἐθαύμαζε. καὶ δή τι καὶ ϲυνεγράψατο μικρὸν βιβλίδιον περὶ τῶν ἐν Πολιτείᾳ τῇ μεγάλῃ κεκομψευμένων, τὴν ἀπὸ τῶν θεῶν ἥκουϲαν θεοϲοφίαν ἐξαίρων λόγῳ· ταύτην γὰρ διαφερόντωϲ ἐτίμα καὶ ἔϲεβεν. ἀεὶ γὰρ ἐν τοῖϲ ἠθικωτέροιϲ φιλοϲοφήμαϲι διατρίβων ἐφαίνετο.
καὶ γὰρ εὖ ἐπεφύκει πρὸϲ εὐζωΐαν μᾶλλον ἢ ἐπιϲτήμην, οὐδὲ ταύτην ἡϲυχάζουϲα, οὐδὲ ἐν μόναιϲ ταῖϲ φανταϲίαιϲ γυμναζομένην, ἀλλὰ ζῶϲα ἱκανῶϲ ἐπ᾿ αὐτῶν τῶν πραγμάτων. εἰ μὴ γάρ καὶ τὸν δημόϲιον ἐπολιτεύϲατο τρόπον, ἀλλὰ τὸν ἴδιον, ὃν καὶ Σωκράτηϲ ἐκεῖνοϲ καὶ ὁ Ἐπίκτητοϲ καὶ πᾶϲ εὖ φρονῶν μεταχειρίζεται, τὴν ἑαυτοῦ καὶ
ἐν ἑαυτῷ πολιτείαν διακοϲμῶν· τοῦτο μὲν πρῶτον, ἔπειτα καὶ πρὸϲ ἄλλουϲ ἐν μέρει καθέκαϲτον ἰδίᾳ ϲυνιϲταμένην πρὸϲ τὸ βέλτιϲτον.
3163
2425 Ἐπικυδέϲτεροϲ: ἐπικρατέϲτεροϲ, νικητικόϲ, ἐνδοξότεροϲ. κῦδοϲ
3164
γὰρ ἡ δόξα. τοὺϲ Ῥωμαίουϲ ὁ οῦρκοϲ ἐν τιμῇ πλείονι ἐποιήϲατο, ὡϲ καὶ κατὰ τὴν ἐπικυδεϲτέραν ἀνακλῖναι ϲτιβάδα.
3165
2426 Ἐπικύδηϲ· ὅτι Ἐπικύρηϲ καὶ Ἱπποκράτηϲ ἀδελφὼ μὲν ἀλλήλων, ϲτρατηγὼ δὲ Συρακουϲίων, οἳ Ῥωμαίοιϲ ἐκ πολλοῦ δυϲχεραίνοντεϲ, ἐπεὶ τὰϲ Συρακούϲαϲ οὐκ ἴϲχυον ἐκπολεμῶϲαι, κατέφυγον ἐϲ Λεοττὶουϲ διαφερομένουϲ τοῖϲ Συρακουϲίοιϲ καὶ κατηγόρουν τῆϲ πατρίδοϲ, ὅτι τὰϲ ϲπονδὰϲ Ἱέρωνοϲ ἐφ᾿ ὅλη Σικελίᾳ πεποιημένου
μόνοι Συρακούϲιοι ϲφίϲιν αὐτοῖϲ ἀνακοινώϲειαν. οἱ δὲ ἠρεθίζοντο καὶ Συρακούϲιοι μὲν ἐπεκήρυϲϲον, εἴ τιϲ Ἱπποκράτουϲ ἢ Ἐπικύδου κομίϲειε τὴν κεφαλήν, ἰϲόϲταθμον αὐτῷ χρυϲίον ἀντιδώϲειν, Λεοντῖνοι δὲ αὑτῶν Ἱπποκράτην ϲτρατηγὸν ᾑροῦντο.
μόνοι Συρακούϲιοι ϲφίϲιν αὐτοῖϲ ἀνακοινώϲειαν. οἱ δὲ ἠρεθίζοντο καὶ Συρακούϲιοι μὲν ἐπεκήρυϲϲον, εἴ τιϲ Ἱπποκράτουϲ ἢ Ἐπικύδου κομίϲειε τὴν κεφαλήν, ἰϲόϲταθμον αὐτῷ χρυϲίον ἀντιδώϲειν, Λεοντῖνοι δὲ αὑτῶν Ἱπποκράτην ϲτρατηγὸν ᾑροῦντο.
2428 πικύλλωμα: τὸ μετὰ τὴν τῶν ἄρτων διάρτηϲιν περιϲϲευόμενον·
3171
κόλλιξ γὰρ ὁ ἄρτοϲ. ὅθεν καὶ κολλούριον, ἀπὸ τοῦ κολοβόν.
[2429] 2429 Ἐπικυφότεροϲ.
[2430] 2430 Ἐπιλάθῃ καὶ Ἐπιλάθωμαι· γενικῇ. αὐθυπότακτα.
2431 Ἐπιλαμβάνεϲθαι· γενικῇ. μέμφεϲθαι. μὴ ὀνειδιϲτικῶϲ ἐπιλαμβάνεϲθαι τῶν βάρβαρον ἢ ϲόλοικον ἢ ἀπηχέϲ τι προενεγκαμένων.
[2432] 2432 Ἐπίλαμποϲ· καταφανήϲ, παῤ Ἡροδότῳ.
[2433] 2433 Ἐπιλανθάνεϲθαι: ἀποβαλεῖν ἐπιϲτήμην.
[2434] 2434 Ἐπιλαχόντα: τυχόντα.
2435 Ἐπιλαχών· Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ κατὰ Κτηϲιφῶντοϲ· οὔτε λαχὼν
3176
οὔτ᾿ ἐπιλαχών, ἀλλ᾿ ἐκ παραϲκευῆϲ πριάμενοϲ. τοιοῦτον δέ ἐϲτι τὸ λεγόμενον. ἐκληροῦντο οἱ βουλεύειν ἢ ἄρχειν ἐφιέμενοι. ἔπειτα ἑκάϲτου τῶν λαχόντων ἕτεροϲ ἐπελάγχανεν, ἵνα, ἐὰν ὁ προλαχὼν ἀποδοκιμαϲθῇ ἢ τελευτήϲῃ, ἀντ᾿ ἐκείνου γένηται βουλευτὴϲ ἢ ἄρχων
ὁ ἐπιλαχών.
ὁ ἐπιλαχών.
[2436] 2436 Ἐπιλέγει: πρὸϲ τοῖϲ προειρημένοιϲ φηϲίν.
[2437] 2437 Ἐπίλεκτοϲ, προπαροξυτόνωϲ. ἐκλεκτὸϲ δὲ ὀξυτόνωϲ. διότι τὸ μὲν ἐκ
3178
τοῦ ῥήματοϲ, τὸ δὲ ἐκ τοῦ ὀνόματοϲ ϲυντέθειται.
[2438] 2438 Ἐπιλεξάμενοϲ: ἀναμετρήϲαϲ, ἀναλογιϲάμενοϲ. ὁ δὲ Ἡρακλῆϲ
3179
τὸν ἀριθμὸν τῶν βοῶν ἐπιλεξάμενοϲ. καὶ Ἡρόδοτοϲ· ὁ δὲ ἐπιλεξάμενοϲ 3180 ὡϲ ἢν δι᾿ αὐτοῦ κατέλθωϲιν οἱ φυγάδεϲ ἐϲ τὴν πόλιν, ἄρξει τῆϲ Νάξου ἀντὶ τοῦ ἀναλογιϲάμενοϲ. κεῖται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγνούϲ. ὁ δὲ εὑρίϲκει τὰ γεγραμμένα καὶ ἐπιλεξάμενοϲ ἐλέγχει 3181 τὸ πᾶν, ὡϲ ἐγένετο.
τὸν ἀριθμὸν τῶν βοῶν ἐπιλεξάμενοϲ. καὶ Ἡρόδοτοϲ· ὁ δὲ ἐπιλεξάμενοϲ 3180 ὡϲ ἢν δι᾿ αὐτοῦ κατέλθωϲιν οἱ φυγάδεϲ ἐϲ τὴν πόλιν, ἄρξει τῆϲ Νάξου ἀντὶ τοῦ ἀναλογιϲάμενοϲ. κεῖται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναγνούϲ. ὁ δὲ εὑρίϲκει τὰ γεγραμμένα καὶ ἐπιλεξάμενοϲ ἐλέγχει 3181 τὸ πᾶν, ὡϲ ἐγένετο.
[2440] 2440 Ἐπὶ Λειψυδρίῳ μάχη: χωρίον ὑπὲρ τῆϲ Πάρνηθοϲ, ὃ ἐτείχιϲαν
3183
οἱ φυγάδεϲ τῶν τυράννων, ὧν οἱ Ἀλκμαιονίδαι προεϲτήκεϲαν. ἐκπολιορκηθέτων δ᾿ αὐτῶν ὑπὸ τῶν περὶ Πειϲίϲτρατον, ϲκολιὸν εἰϲ αὐτοὺϲ ἤδετο· αἴ αἴ Λειψύδριον προδωϲέταιρον, οἵουϲ ἄνδραϲ ἀπώλε-
3184
3185
3186
rell. Eust. ϲαϲ, μάχεϲθαι δ ἀγαθούϲ γε καὶ εὐπατρίδαϲ, ὑπύτ᾿ ἔδειξαν, οἵων ποτέρων ἔϲαν.
3188
2441 Ἐπίληθον: τὸ λανθαϲτικόν.
3189
2442 Ἐπὶ Ληναίῳ: περίβολόϲ τιϲ μέγαϲ, ἐν ᾧ τοὺϲ ἀγῶναϲ ἦγον τοὺϲ ϲκηνικούϲ.
3190
2443 Ἐπίληπτοϲ: ἐπιλήψιμοϲ, καὶ μέμψεωϲ ἄξιοϲ. καὶ Ἐπίληπτοϲ, ὁ νοϲῶν τὴν ἱερὰν νόϲον, καὶ λυόμενοϲ ἐπὶ τοῦ βαϲιλέωϲ Θεοδοϲὶου.
3191
2444 Ἐπιληϲμότατον: ἰδίωϲ ἐπιληϲμονέϲτατον. Ἄλεξιϲ δὲ λέγει ἐπιλήϲμη, Κρατῖνοϲ ἐπιληϲμοϲύνη. Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· οὐκ ἐϲ
κόρακαϲ ἀποφθερῇ ἐπιληϲμότατον καὶ ϲκαιότατον γερόντιον.
κόρακαϲ ἀποφθερῇ ἐπιληϲμότατον καὶ ϲκαιότατον γερόντιον.
3192
2445 Ἐπιλήψει με: καταλάβη με.
3196
2448 Ἐπιλογιϲάμενοϲ· καὶ ἐφ᾿ ὧν ἐνόμιζε πλεονεκτήϲειν κατὰ τὴν μάχην ἐπιλογιϲάμενοϲ, πείθει.
3197
2449 Ἐπιλλύζουϲα: ἐπεγγελῶϲα, ἐπιμύουϲα τοὺϲ ὀφθαλμούϲ· ὅπερ ἴδιόν ἐϲτι τῶν γλαυκῶν, διὰ τὸ μὴ βλέπειν δἰ ἡμέραϲ.
3198
2450 Ἐπίλυκοϲ, κωμικὸϲ ποιητήϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ ἐϲτι Κοραλίϲκοϲ,
ὡϲ Ἀθήναιοϲ.
ὡϲ Ἀθήναιοϲ.
3199
2451 Ἐπιλυομένου: ϲυγχωροῦντοϲ.
3200
2452 πίλυϲιν: ἔφοδον. ὁ δὲ πέμπει Ἰωάννην, ὡϲ ἂν προφυλακῇ χρήϲοιτο καὶ προκαταμάθοι τὴν ἐπίλυϲιν τῶν βαρβάρων.
2456 πίμαργοϲ: μεμηνώϲ.
[2457] 2457 Ἐπιμαϲτίδιοϲ: ὁ θηλάζων. ὁ δὲ νεώτατοϲ παῖϲ ἐπιμαϲτίδιοϲ
3211
ἦν, οὖ ἡ μήτηρ ἀντείχετο.
[2458] 2458 Ἐπιαχία ϲιυμμαχίαϲ διαφέρει· κμὶ ζήτει ἐν τῷ ϲυμμαχία.
2459 Ἐπιμαχεῖν· φιλίαν ϲφίϲιν ἔνϲπονδον εἶναι ἐπὶ τῷ τῇ ἀλλήλων
3213
ἐπιμαχεῖν· καὶ ἅμιλλα ἦν ἀμφοῖν, πότεροϲ μᾶλλον τὰ δόξαντα ἔργῳ ἐμπεδώϲει.
2462 Ἐπιμέλεον: φροντίδοϲ ἄξιον. Ἡρόδοτοϲ· ὡϲ δὲ παρεξῄει ἡ γυνή, ἐπιμέλεον τῷ Δαρείῳ ἐγένετο. ἐπιμελὲϲ δὲ ὥϲ οἱ ἐγένετο,
3219
πέμπει τῶν δορυφόρων τινὰϲ γνῶναι, ὅ τι χρήϲαιτο τῷ ἵππῳ ἡ γυνή.
[2463] 2463 Ἐπιμέλεια: ἡ ϲπουδή, ἡ φροντίϲ.
[2464] 2464 Ἐπιμελήϲ: ἄρτοϲ ὁ καθαρόϲ.
2465 Ἐπιμελητὰϲ ἐμπορίου: δέκα ἐκλήρουν ἐπιμελητὰϲ οἱ Ἀθηγαῖοι
3220
ἐμπορίου, οῖϲ προϲτέτακτο τῶν τε ἐμπορίων ἐπιμελεῖϲθαι καὶ τοῦ ϲίτου καταπλέοντοϲ εἰϲ τὸ Ἀττικὸν ἐμπόριον τὰ δύο μέρη ἀναγκάζειν εἰϲ τὸ ἄϲτυ κομίζειν.
[2466] 2466 Ἐπιμεληταί. παρὰ Πέρϲαιϲ ἦϲαν ἐπιμεληταί, ὥϲ φηϲιν Ξενοφῶν,
3221
οἳ τοὺϲ τετρωμένουϲ ἐν πολέμῳ ἐθεράπευον.
οἳ τοὺϲ τετρωμένουϲ ἐν πολέμῳ ἐθεράπευον.
[2467] 2467 Ἐπιμεληταὶ ἐχειροτονοῦντο τῶν χορῶν, ὡϲ μὴ ἀτακτεῖν τοὺϲ
3222
χορευτὰϲ ἐν τοῖϲ θεάτροιϲ. ἄλλοι δὲ λέγουϲιν, ὅτι ἐμπορίου ἄρχοντέϲ εἰϲι κληρωτοὶ ἐκάϲτου ἔτουϲ καθιϲτάμενοι, οἱϲ προϲετέτακτο ἐπιμελεῖϲθαι τοῦ καταπλέοντοϲ ϲίτου εἰϲ τὸ ἐμπόριον τὸ Ἀττικὸν καὶ τοὺϲ
ἐμπόρουϲ ἀναγκάζειν εἰϲ τὸ ἄϲτυ κομίζειν.
ἐμπόρουϲ ἀναγκάζειν εἰϲ τὸ ἄϲτυ κομίζειν.
[2468] 2468 Ἐπιμελητὴϲ τῶν μυϲτηρίων: παρὰ Ἀθηναίοιϲ ὁ λεγόμενοϲ
3223
βαϲιλεὺϲ πρῶτον μὲν μυϲτηρίων ἐπιμελεῖται μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν, οὓϲ ὁ δῆμοϲ ἐχειροτόνει. δ΄ δὲ ἦϲαν β΄ μὲν ἐξ Ἀθηναίων ἁπάντων, εἰϲ δὲ ἐξ Εὐμολπιδῶν καὶ εἶϲ ἐκ Κηρύκων.
3228
2469 Ἐπιμελόμενοϲ: ἐπιμελούμενοϲ.
3229
2470 Ἐπιμεμφόμενοϲ· πρόϲ γε καὶ πλεῖϲτα ἐπιμεμφόμενοϲ ἦν τοῖϲ Πέρϲαιϲ, ἅτε δὴ πρὸϲ αὐτῶν ἄδικα πεπονθώϲ.
3230
2471 Ἐπιμενίδηϲ, Φαίϲτου ἢ Δοϲιάδου ἢ Ἀγιαϲάρχου υἱόϲ, καὶ μητρὸϲ Βλάϲταϲ, Κρὴϲ ἀπὸ Κνωϲϲοῦ, ἐποποιόϲ· οὖ λόγοϲ, ὡϲ ἐξίοι ἡ
ψυχὴ ὁπόϲον ἤθελε καιρόν, καὶ πάλιν εἰϲῄει ἐν τῷ ϲώματι· τελευτήϲαποϲ δὲ αὐτοῦ, πόρρω χρόνων τὸ δέρμα εὑρῆϲθαι γράμμαϲι κατάϲτικτον. γέγονε δὲ ἐπὶ τῆϲ λ’ ὀλυμπιάδοϲ, ὡϲ προτερεύειν καὶ τῶν ζ΄ κληθέντων ϲοφῶν ἢ καὶ ἐπʼ αὐτοῖϲ γενέϲθαι. ἐκάθηρε γοῦν τὰϲ Αθήναϲ τοῦ Κυλωνείου ἄγουϲ κατὰ τὴν μδ΄ ὀλυμπιάδα, γηραιὸϲ ὤν.
ἔγραψε δὲ πολλὰ ἐπικῶϲ· καὶ καταλογάδην μυϲτήριά τινα καὶ καθαρμούϲ καὶ ἄλλα αἰνιγματώδη. πρὸϲ τοῦτον γράφει Σόλων ὁ νομοθέτηϲ μεμφόμενοϲ τῆϲ πόλεωϲ κάθαρϲιν. οὗτοϲ ἔζηϲεν ρν΄ ἔτη, τὰ δὲ 3231 ϥ΄ ἐκαθεύδηϲεν. καὶ παροιμία τὸ Ἐπιμενίδειον δέρμα, ἐπὶ τῶν ἀποθέτων.
ψυχὴ ὁπόϲον ἤθελε καιρόν, καὶ πάλιν εἰϲῄει ἐν τῷ ϲώματι· τελευτήϲαποϲ δὲ αὐτοῦ, πόρρω χρόνων τὸ δέρμα εὑρῆϲθαι γράμμαϲι κατάϲτικτον. γέγονε δὲ ἐπὶ τῆϲ λ’ ὀλυμπιάδοϲ, ὡϲ προτερεύειν καὶ τῶν ζ΄ κληθέντων ϲοφῶν ἢ καὶ ἐπʼ αὐτοῖϲ γενέϲθαι. ἐκάθηρε γοῦν τὰϲ Αθήναϲ τοῦ Κυλωνείου ἄγουϲ κατὰ τὴν μδ΄ ὀλυμπιάδα, γηραιὸϲ ὤν.
ἔγραψε δὲ πολλὰ ἐπικῶϲ· καὶ καταλογάδην μυϲτήριά τινα καὶ καθαρμούϲ καὶ ἄλλα αἰνιγματώδη. πρὸϲ τοῦτον γράφει Σόλων ὁ νομοθέτηϲ μεμφόμενοϲ τῆϲ πόλεωϲ κάθαρϲιν. οὗτοϲ ἔζηϲεν ρν΄ ἔτη, τὰ δὲ 3231 ϥ΄ ἐκαθεύδηϲεν. καὶ παροιμία τὸ Ἐπιμενίδειον δέρμα, ἐπὶ τῶν ἀποθέτων.
3232
2472 Ἐπιμετρούϲηϲ: ἐπιχορηγούϲηϲ. ὥϲπερ ἐπιμετρούϲηϲ καὶ ϲυνεπαγωνιζομένηϲ τοῖϲ γεγονόϲι τῆϲ τύχηϲ.
3233
2473 Ἐπιμετρῶ· δοτικῇ.
3234
2474 Ἐπιμείλιον: τὸ προικίον.
3236
2476 πιμηλίδεϲ Νύμφαι.
3237
2477 Ἐπιμήνια: τὰ καθ’ ἕκαϲτον μῆνα φυόμενα. ἢ τὰ ὑπὲρ ὅλου γοῦ μηνὸϲ ἅπαξ ποτὲ γενόμενα θύματα.
3238
2478 Ἐπὶμικρόν.
3240
2480 πίμπλατο καὶ Ἐπίμπλαντὸ.
2482 Ἐπινάϲτειοϲ: μέτοικοϲ, ξένοϲ, φυγάϲ.
[2483] 2483 Ἐπινεναϲμέναι: πεπληρωμέναι. Ἀριϲτοφάνηϲ· αἱ τράπεζαί
3247
γ᾿ εἰϲὶν ἐπινεναϲμέναι ἀγαθῶν πάντων καὶ παρεϲκευαϲμέναι.
[2484] 2484 Ἐπινέμηϲιϲ: ὁ τοῦ χρόνου μεριϲμόϲ.
[2486] 2486 Ἐπινεφρίδιον: τὸ ἐπὶ τοῖϲ νεφροῖϲ λίποϲ.
[2487] 2487 Ἐπινείμῃϲ: αὐθυπότακτον.
2488 Ἐπίνειον: παραθαλάϲϲιον χωρίον, ἢ προϲορμητήριον. ὁ λεγόμενοϲ
3253
κατάβολοϲ. Πολύβιοὸ· ὅτι οἱ Ῥωμαῖοι τὰϲ μὲν ναῦϲ
3254
ἐνεώλκηϲαν, τοὺϲ δὲ ἐν τῇ Ταρρακῶνι ϲυναθροίϲαντεϲ ἐκ δὲ τῶν
3255
προγεγονότων ἐλαττωμάτων ἐπίνειον ἐποίηϲαν, ἐπὶ τῷ προκαθίϲανταϲ ἐπὶ τῆϲ διαβάϲεωϲ διαφυλάξαι τοὺϲ ϲυμμάχουϲ.
2489 Ἐπίνειον: παρὰ τὸ ἐν αὐτῷ νήχεϲθαι τὰϲ ὁλκάδαϲ καὶ ὀκέλλειν.
3256
ἢ πόλιϲμα παραθαλάϲϲιον, ἔνθα τὰ νεώρια τῶν πόλεών εἰϲιν· ὥϲπερ Πειραιεὺϲ τῶν Ἀθηναίων καὶ Νίϲαια τῆϲ Μεγαρίδοϲ. δύναται δὲ ἐπὶ παντὸϲ ἐμπορίου καὶ παραθαλαϲϲίου χρήϲαϲθαι τῷ ὀνόματι τούτῳ, ὃ νῦν οἱ πολλοὶ κατάβολον καλοῦϲιν.
2490 Ἐπινηϲθέντα· τὸν ἐπινηϲθέντα ἐνίοιϲ βίον. τὸν ὁριϲθέντα.
3257
καὶ αὖθιϲ Αἰλιανόϲ· καὶ ὅτε ἔμελλε τὴν ἐπινηϲθεῖϲάν οἱ καὶ τελευταίαν ὁδὸν ἰέναι, ὤχοντο ἀπιοῦϲαι.
[2491] 2491 Ἐπινήϲαντεϲ· φρύγανα πρὸ τοῦ τείχουϲ καὶ παντοδαπὸν
3258
φορυτὸν ϲυγκομιϲάμενοι καὶ ἐπινήϲαντεϲ κόπρον πῦρ ὑπέβαλλον. ὡϲ
δὲ ἐπὶ πολὺ ἐπὶ τοϲόνδε ἤρθη ὁ καπνόϲ, ὥϲτε ἂν ἀπίοντεϲ μὴ καταφανεῖϲ εἶεν, ἀπανέϲτηϲαν τῆϲ πολιορκίαϲ.
δὲ ἐπὶ πολὺ ἐπὶ τοϲόνδε ἤρθη ὁ καπνόϲ, ὥϲτε ἂν ἀπίοντεϲ μὴ καταφανεῖϲ εἶεν, ἀπανέϲτηϲαν τῆϲ πολιορκίαϲ.
[2492] 2492 πινηϲθεῖϲαν: ἀντὶ τοῦ ἐπικλωϲθεῖϲαν.
[2493] 2493 Ἐπίνικοϲ. καὶ αὐτὸϲ κωμικόϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ ἐϲτιν
3260
Ὑποβαλλόμεναι, ὡϲ Ἀθήναιοϲ.
3266
2494 Ἐπίνικοϲ, ὕπαρχοϲ τῆϲ πόλεωϲ ἐπὶ Βαϲιλίϲκου, κόρον χρηματιϲμοῦ μὴ λαμβάνων μηδένα καὶ τὰ ἔθνη καὶ τὰϲ πόλειϲ πάϲαϲ απηλεύων καὶ ἀτόπων τὰϲ ἐπαρχίαϲ προϲταγμάτων ἐμπλήϲαϲ· ἃ μὴ φέρουϲαι ἔτι τῶν ἀρχόντων αἱ τάξειϲ, μηδὲ αἱ ἔξω βουλαί, φυγοῦϲαι κατέλιπον τὰϲ τῶν φόρων εἰϲπράξειϲ ἐκ δὲ τῆϲ τούτου πλεονεξίαϲ
ἀρχόμενοι ἱκέται ἐν τοῖϲ κοινοῖϲ ἱεροῖϲ ἐκαθέζοντο ἐλέγχοντεϲ τὰ τούτου κλέμματα. ἦν δὲ πᾶϲιν ἀπεχθὴϲ τιμὴν οὐδενὶ νέμων προϲήκουϲαν. καὶ τοῦτον τῆϲ ἀρχῆϲ ἀπήλλαξαν ἀτίμωϲ· ἀνθαιροῦνται δὲ ἄνδρα Λαυρέντιον, ὃϲ ἦν ἐξ ἀρχῆϲ τῶν ἐπὶ τῆϲ ἀγορᾶϲ τῆϲ μεγάληϲ ῥητόρων καὶ πρωτεύϲαϲ ἐν ταύτῃ. ὅτῳ δὲ ϲυνείποι, οὔτε τρίβειν, ὡϲ
ἂν μᾶλλον κερδαίνοι, οὔτε διέλκειν ἠνείχετο.
ἀρχόμενοι ἱκέται ἐν τοῖϲ κοινοῖϲ ἱεροῖϲ ἐκαθέζοντο ἐλέγχοντεϲ τὰ τούτου κλέμματα. ἦν δὲ πᾶϲιν ἀπεχθὴϲ τιμὴν οὐδενὶ νέμων προϲήκουϲαν. καὶ τοῦτον τῆϲ ἀρχῆϲ ἀπήλλαξαν ἀτίμωϲ· ἀνθαιροῦνται δὲ ἄνδρα Λαυρέντιον, ὃϲ ἦν ἐξ ἀρχῆϲ τῶν ἐπὶ τῆϲ ἀγορᾶϲ τῆϲ μεγάληϲ ῥητόρων καὶ πρωτεύϲαϲ ἐν ταύτῃ. ὅτῳ δὲ ϲυνείποι, οὔτε τρίβειν, ὡϲ
ἂν μᾶλλον κερδαίνοι, οὔτε διέλκειν ἠνείχετο.
3267
2495 Ἐπινῶϲ: τὸ λίαν.
3268
2496 Ἐπίνυϲεν.
3269
2497 Ἐπίξηνοϲ: ὁ μαγειρικὸϲ κορμόϲ, ἐφ’ ᾧ τὰ κρέα ϲυγκόπτουϲιν. Ἀριϲτοφάνηϲ· ὑπὲρ ἐπιξήνου θελήϲω τὴν κεφαλὴν ἔχων λέγειν. εἰ
μὴ λέγω, φηϲί, δίκαια, τῆϲ κεφαλῆϲ ἀφαιρεθείην.
μὴ λέγω, φηϲί, δίκαια, τῆϲ κεφαλῆϲ ἀφαιρεθείην.
3270
2498 Ἐπὶξυροῦ: ἐπὶ κινδύνου, ἐν αὐτῇ τῇ τοῦ πράγματοϲ ἐπιτάϲει.
3271
ὁ δὲ περιαλγῶν ἐπὶ τῇ προρρήϲει ἦν δῆλοϲ, ἐπὶ ξυροῦ τε ἀκμῆϲ, τὸ λεγόμενον, ὁ τούτου κίνδυνοϲ ὤν, οἵ τε ναῦται καὶ ὅϲοι περίνεοι οὐκ ἀνεξόμενοι τῆϲ τούτου μελλήϲεωϲ δῆλοι ἦϲαν. καὶ
αὖθιϲ· καὶ αὐτοῦ τὸ κράτοϲ ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆϲ ἦν.
αὖθιϲ· καὶ αὐτοῦ τὸ κράτοϲ ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆϲ ἦν.
3272
2499 Ἐπιορκήϲαντα· Λυϲίαϲ ἐπιορκήϲαντα τὸν ὀμόϲαντα εἶπεν.
3273
2500 Ἐπίορκον ἀνώμοϲεν: οὐ τὸ ἔξωθεν ἐπιπεφωνημένον ἐπίορκον ὤμοϲεν ἑκουϲίωϲ· ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐκ ἔμελλε τελειωθῆναι τὰ ὀμω μοϲμένα, καὶ ἐπιορκίαϲ ἁλῶναι μάλιϲτα φυλαττόμενοϲ.
3274
2501 Ἐπιούϲιοϲ ἄρτοϲ: ὁ ἐπὶ τῇ οὐϲίᾳ ἡμῶν ἁρμόζων.
3275
2502 Ἐπιωγή: ἡ ϲκέπη.
2504 Ἐπιώψατο: κατέλεξεν, ἐξελέξατο. ἔϲτι δ᾿ Ἀττικόν· ὁ βαϲιλεὺϲ
3281
ἐπιώψατο ἀρρηφόρουϲ. οἷον κατέλεξεν, ἐξελέξατο. Πλάτων ἐν Νόμοιϲ.
[2505] 2505 Ἐπὶ Παλλαδίῳ: δικαϲτήριον Ἀθήνηϲιν, ἐν ᾧ οἱ Ἐφέται
3282
ἀκουϲίου φόνου ἐδίκαζον. Ἀργεῖοι γὰρ ἀπὸ Ἰλίου πλέοντεϲ, ἡνίκα 3283 προϲέϲχο Φαλήροιϲ, ὑπὸ Ἀθηναίων ἀγνοούμενοι ἀνῃρέθηϲαν. ὕϲτερον δὲ Ἀκάμαντοϲ γνωρίϲαντοϲ καὶ τοῦ Παλλαδίου εὑρεθέντοϲ, κατὰ χρηϲμὸν αὐτόθι τὸ δικαϲτήριον ἀπέδειξαν, ὡϲ Φανόδῃμοϲ. Κλειτόδημοϲ δέ φηϲιν, Ἀγαμέμνονοϲ ϲὺν τῷ Παλλαδίῳ προϲενεχθέντοϲ Ἀθήναιϲ,
Δημοφῶντα ἁρπάϲαι τὸ Παλλάδιον καὶ πολλοὺϲ τῶν διωκόντων ἀνελεῖν· τοῦ δὲ Ἀγαμέμνονοϲ δυϲχεραίνοντοϲ, κρίϲιν ὑποϲχεῖν ἐπὶ ν΄ Ἀθηναίων καὶ γ΄ Ἀργείων, οὓϲ Ἐφέταϲ κληθῆναι, διὰ τὸ παῤ ἀμφοτέρων ἐφεθῆναι αὐτοῖϲ περὶ τῆϲ κρίϲεωϲ.
ἀκουϲίου φόνου ἐδίκαζον. Ἀργεῖοι γὰρ ἀπὸ Ἰλίου πλέοντεϲ, ἡνίκα 3283 προϲέϲχο Φαλήροιϲ, ὑπὸ Ἀθηναίων ἀγνοούμενοι ἀνῃρέθηϲαν. ὕϲτερον δὲ Ἀκάμαντοϲ γνωρίϲαντοϲ καὶ τοῦ Παλλαδίου εὑρεθέντοϲ, κατὰ χρηϲμὸν αὐτόθι τὸ δικαϲτήριον ἀπέδειξαν, ὡϲ Φανόδῃμοϲ. Κλειτόδημοϲ δέ φηϲιν, Ἀγαμέμνονοϲ ϲὺν τῷ Παλλαδίῳ προϲενεχθέντοϲ Ἀθήναιϲ,
Δημοφῶντα ἁρπάϲαι τὸ Παλλάδιον καὶ πολλοὺϲ τῶν διωκόντων ἀνελεῖν· τοῦ δὲ Ἀγαμέμνονοϲ δυϲχεραίνοντοϲ, κρίϲιν ὑποϲχεῖν ἐπὶ ν΄ Ἀθηναίων καὶ γ΄ Ἀργείων, οὓϲ Ἐφέταϲ κληθῆναι, διὰ τὸ παῤ ἀμφοτέρων ἐφεθῆναι αὐτοῖϲ περὶ τῆϲ κρίϲεωϲ.
[2506] 2506 Ἐπιπαρένηϲαν· Θουκυδίδηϲ· ταχὺ δὲ πλήρουϲ γενομένου
3284
διὰ πολυχειρίαν, ἐπιπαρένηϲαν καὶ τῆϲ ἄλληϲ πόλεωϲ, ὅϲον ἐδύναντο. ἀντὶ τοῦ ἐϲώρευϲαν.
διὰ πολυχειρίαν, ἐπιπαρένηϲαν καὶ τῆϲ ἄλληϲ πόλεωϲ, ὅϲον ἐδύναντο. ἀντὶ τοῦ ἐϲώρευϲαν.
[2507] 2507 Ἐπίπαϲτα: τὰ ἐπιπαϲϲόμενα τῷ ϲώματι ἄλφιτα. ἔθοϲ γὰρ
3285
εἶχον ποιεῖν πλακοῦνταϲ ἢ ἄρτουϲ καὶ ἐπιπάϲϲειν τινὰ καρυκεύματα ἢ ἁλμυρά· καὶ ἐκ τούτου ἠναγκάζοντο πίνειν πολλά. τοῦτό ἐϲτι τὸ
ἐπίπαϲτα. ἐπίπαϲτα λείξαϲ δημιόπραθ᾿ ὁ βάϲκανοϲ, ῥέγχει μεθύων ἐν ταῖϲ θύραιϲ ὕπτιοϲ. ϲυμβαίνει δὲ μάλιϲτα τοῦτο πάϲχειν τοὺϲ μεθύονταϲ, ἢ τοὺϲ ὑπτίουϲ κειμένουϲ.
ἐπίπαϲτα. ἐπίπαϲτα λείξαϲ δημιόπραθ᾿ ὁ βάϲκανοϲ, ῥέγχει μεθύων ἐν ταῖϲ θύραιϲ ὕπτιοϲ. ϲυμβαίνει δὲ μάλιϲτα τοῦτο πάϲχειν τοὺϲ μεθύονταϲ, ἢ τοὺϲ ὑπτίουϲ κειμένουϲ.
[2508] 2508 Ἐπίπεμπτον· Λυϲίαϲ μὲν ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ τὸ πέμπτον εἶπεν.
[2509] 2509 Ἐπιπηδῶ· δοτικῇ. οἷϲ οὐδὲ ἀπ᾿ ἀρχῆϲ ἐπεπηδήϲαμεν. αἰτιατικῇ δέ·
3287
ἐπεπήδηϲεν ἀναιδῶϲ τὴν ἐξουϲίαν.
ἐπεπήδηϲεν ἀναιδῶϲ τὴν ἐξουϲίαν.
[2510] 2510 Ἔπιπλα: ἡ μὴ ἔγγειοϲ κτῆϲιϲ, ἀλλὰ ἐπιπόλαιοϲ.
[2511] 2511 Ἔπιπλα: ϲκεύη, τὰ μὴ ἔγγεια, ἀλλ᾿ οἷον ἐπιπόλαια. οἱ δὲ
3289
ἐπίπλεα αὐτά φαϲιν.
[2512] 2512 Ἔπιπλα: τὰ ἐξ ἐπιπολῆϲ ϲκεύη. οἷον ἡ ἐπιπόλαιοϲ κτῆϲιϲ καὶ
3290
ὅϲη δυνατὴ πλοΐζεϲθαι, ἀλλ᾿ οὐκ ἔγγειοϲ.
ὅϲη δυνατὴ πλοΐζεϲθαι, ἀλλ᾿ οὐκ ἔγγειοϲ.
2513 Ἐπίμπλατο· ἡδονῆϲ τε ἐπίμπλαντο. καὶ Ἐπίμπλατο.
[2514] 2514 Ἐπιπλέα: ἀνάμεϲτοϲ, πεπληρωμένη. Ἡρόδοτοϲ· καὶ τράπεζαν
3295
ἐπιπλέην ἀγαθῶν παντοίων παραθέντεϲ.
[2515] 2515 Ἐπιπλέον καὶ Ἐπιπλεῖϲτον: ἐπίρρημα. ἐπὶ τὸ πλεῖϲτον δέ, ἐπὶ πλεῖο.
3296
2516 Ἐπίπληξιϲ: ἐπιτίμηϲιϲ.
3297
2517 Ἐπίπλουϲ· Θουκυδίδηϲ· ρν νηῶν ἐπίπλουν ἐξαρτύοντεϲ οἱ Ἀθηναῖο. πρὸϲ τὸν πόλεμον.
3299
2519 Ἐπιπλώϲαϲ: ἐπιπλεύϲαϲ. καὶ Ἐπιπλώϲ, παρ᾿ Ὀμήρῳ.
3300
παρὰ τὸ πλέω, πλώω, πλώϲω, πλώϲαϲ, ϲυγκοπῇ πλώϲ, καὶ ἐπιπλώϲ. ἔϲτι δὲ ἄκλιτον, διότι ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἀόριϲτόϲ ἐϲτι. τὸ δὲ ϲημαινό μενον παρατατικόϲ.
3302
2521 Ἐπιπλήττω· δοτικῇ.
3303
2522 Ἐπίπνοια: ἐνθουϲιαϲμόϲ. Πολύβιοϲ· οἱ δὲ Ῥωμαῖοι θείαϲ
3304
ἐπιπνοίαϲ τινὸϲ ἐπεπλήρωντο τήν τε προθυμίαν ἀνανταγωνίϲτῳ ϲθένει φραξάμενοι.
3306
2524 Ἐπιπολάζει: ἐπιπλέει.
3307
2525 Ἐπιπολάϲ: τὰ ὤνια. τοὺϲ δὲ Ῥωμαίουϲ θαρρεῖν ϲυνέβαινε κρατοῦνταϲ τοῦ περὶ τὰϲ Ἐπιπολὰϲ τόπου. ἐπιπολαϲτικῶϲ καὶ κατακόρωϲ χρώμενοι τῇ κραυγῇ.
3309
2527 Ἐπιπόλαια: τὰ φαινόμενα ἔνδοξα, μὴ ὄντα δὲ ἔνδοξα, ἄλλ’ ἐπιπόλαιο ἔχοντα παντελῶϲ τὴν φανταϲίαν. ἐπιπόλαιον δέ ἐϲτι τὸ ἐκ βραχείαϲ ἐπιϲταϲίαϲ ἐλεγχόμενον. τοιοῦτον δὲ τὸ εἶδοϲ τῶν ἐριϲτικῶν προτάϲεων καὶ ϲυλλογιϲμῶν· οἷον τὸ τὸν ὁρῶντα ὀφθαλμοὺϲ ἔχειν· διʼ οὗ ϲυνάγεται, ὁ ἑτερόφθαλμοϲ ὀφθαλμοὺϲ ἔχει· καὶ τό, ἅ
λαλεῖϲ διὰ τοῦ ϲτόματόϲ ϲου διέρχεται· ὃ λαβών τιϲ ϲυνάγει τὸ τὴν 3310 3311 3312 3313 ἄμαξα διὰ τοῦ ϲτόματοϲ διέρχεϲθαι τοῦ ἅμαξαν λαλοῦντοϲ. καί, ἃ οὐκ ἀποβέβληκαϲ ἔχειϲ· τοῦτο γάρ τιϲ λαβὼν ϲυνάγει, ὅτι κέρατα ἔχειϲ, οὐκ ἀποβέβληκαϲ γὰρ κέρατα. ὁμοίωϲ καὶ τό, τὸν ὄψιν ἔχοντα ὁρᾶν, τὸν δὲ κοιμώμενον ὄψιν ἔχειν. τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐπιπόλαιον ἔχει τὸ
πιθανόν.
λαλεῖϲ διὰ τοῦ ϲτόματόϲ ϲου διέρχεται· ὃ λαβών τιϲ ϲυνάγει τὸ τὴν 3310 3311 3312 3313 ἄμαξα διὰ τοῦ ϲτόματοϲ διέρχεϲθαι τοῦ ἅμαξαν λαλοῦντοϲ. καί, ἃ οὐκ ἀποβέβληκαϲ ἔχειϲ· τοῦτο γάρ τιϲ λαβὼν ϲυνάγει, ὅτι κέρατα ἔχειϲ, οὐκ ἀποβέβληκαϲ γὰρ κέρατα. ὁμοίωϲ καὶ τό, τὸν ὄψιν ἔχοντα ὁρᾶν, τὸν δὲ κοιμώμενον ὄψιν ἔχειν. τὰ γὰρ τοιαῦτα ἐπιπόλαιον ἔχει τὸ
πιθανόν.
[2528] 2528 Ἐπιπόλαιοϲ· ὁ δὲ Σιλβανὸϲ ἐπιεικὴϲ μὲν ἦν καὶ τἄλλα ἱερόϲ,
3314
ἁπλούϲτεροϲ δὲ τὰ ἤθη καὶ ἐπιπόλαιοϲ. ἀντὶ τοῦ οὐ βαθὺϲ τὸν τρόπον
[2529] 2529 Ἐπιπολαίωϲ: ἐξ ἐπιπολῆϲ. Ἰώϲηποϲ· τιτρώϲκει αὐτὸν ἐπιπολαίωϲ,
3315
προεκλύϲαντοϲ τὸ βληθὲν τοῦ διαϲτήματοϲ.
προεκλύϲαντοϲ τὸ βληθὲν τοῦ διαϲτήματοϲ.
[2530] 2530 Ἐπιπολῆϲ: τὸ ἐπάνω ἐπιπλέον, ἄρριζον.
[2531] 2531 Ἐπὶπολλῷ: ἀντὶ τοῦ πολυπλαϲίωϲ. οἱ δὲ χρόνον μέν τινα
3318
ἡϲύχαϲαν· ἔπειτα ἐπὶ πολλῷ τὸ πάθημα ϲφῶν τοῖϲ Ῥωμαίοιϲ ἀπέδοϲαν.
2532 Ἐπιπόνωϲ: χαλεπῶϲ. ὁ δὲ γυμνὸϲ ὤν, ὥρᾳ χειμῶνοϲ ἐν
3319
ἄντρῳ ἐναυλιϲάμενοϲ ἐπιπόνωϲ, πρόβατα εὑρὼν ἀνεῖλε καὶ ταῖϲ δοραῖϲ αὐτῶν ἠμφιέϲθη.
[2533] 2533 Ἐπιπραξάμενοι: ἐπὶ τοῖϲ προτέροιϲ προϲεπιθέντεϲ, ἀπαιτήϲαντεϲ.
3320
οἱ Ῥωμαῖοι τοὺϲ Καρχηδονίουϲ χρήματα ἐπιπραξάμενοι ϲπονδὰϲ
ἀνενεώϲανπο.
ἀνενεώϲανπο.
[2534] 2534 Ἐπιπρετπείαιϲ: ϲτολαῖϲ εὐπρεπέϲιν. ὁ δὲ Ἀννίβαϲ ὁ Καρχηδονίων
3321
ϲτρατηγὸϲ κατεϲκευάϲατο περιθετὰϲ τρίχαϲ, ἁρμοζούϲαϲ ταῖϲ κατὰ τὰϲ ὁλοϲχερεῖϲ διαφορὰϲ τῶν ἡλικιῶν ἐπιπρεπείαιϲ· καὶ ταύταιϲ ἐχρῆτο ϲυνεχῶϲ μετατιθέμενοϲ.
2535 Ἐπίπροϲθεν· γενικῇ. ἔμπροϲθεν. τιμητικώτερον. Ξενορῶν·
3322
τὸν δὲ Κῦρον ἀφελκύϲαντεϲ ἦγον, ἐπίπροϲθεν ποιούμενον τοὺϲ προϲάγονταϲ,
3323
ὅτι ἑώρα τὸ πρόϲωπον τοῦ πάππου ἠγριωμένον. ὅτι Πρόκλοϲ τῆϲ φιλοϲοφίαϲ πάϲηϲ ἐπίπροϲθεν γε τὴν θεολογίαν· τῆϲ δὲ πρὸϲ ἀρετὴν ζωῆϲ ἐρρωμένηϲ τὴν ἀντίϲτροφον πρὸϲ ἐκείνην εὐϲέβειαν
προτιμῶν ἐφαίνετο.
προτιμῶν ἐφαίνετο.
[2536] 2536 Ἐπιπροϲθεῖ: ἐπιϲκιάζει, ἐκ τῶν ἔμπροϲθεν ὑπερανέχει.
[2537] 2537 Ἐπιπροϲθοῦντοϲ.
3329
2539 Ἐπὶ πρύμνην ἀνεκρούοντο καὶ ὤκελλον τὰϲ ναῦϲ: κατὰ πρύμναν ὑπεχώρουν οὐχὶ ἐπιϲτραφέντεϲ καὶ ἐξέκλιναν τὰϲ ἐπίούϲαϲ τῶν πολεμίων ναῦϲ.
3330
2540 Ἐπὶ Πρυτανείῳ: δικαϲτήριον. ὅταν τὸ μὲν ἀποκτεῖναν βέλοϲ ᾖ φανερὸν ἢ λίθοϲ ἢ τι τοιοῦτον, ὁ δὲ δράϲαϲ μὴ ἢ. ἀρχαῖον γὰρ
ἔθοϲ τὸ καὶ τὰ ἄψυχα κρίνειν, εἰ χρὴ ἐξορίζεϲθαι.
ἔθοϲ τὸ καὶ τὰ ἄψυχα κρίνειν, εἰ χρὴ ἐξορίζεϲθαι.
3331
2541 Ἐπὶ πυγὴν καθὶϲαι: ταπεινῶϲαι.
3332
2542 Ἐπὶ πυγὴν τρέχειν: εἰϲ τοὐπίϲω τρέχειν.
3333
2543 Ἐπιρραπίζων: κωλύων. ὁ δὲ ᾔϲχυνε τῇ ἀπειλῇ μόνῃ τὸ ἀκέλευϲτον αὐτοῦ καὶ τὸ ὑφ’ ἑαυτοῦ βούλεϲθαι τὴν πρᾶξιν, ἐπιρραπίζωνι
ἄρα ἐκεῖνοϲ.
ἄρα ἐκεῖνοϲ.
3334
2544 Ἐπιρρέξει: θύϲει. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καί ϲοι ἐπιρρέξει Γόργοϲ χιμάροιο νομαίηϲ αἶμα
3335
2545 Ἐπιρρεπήϲ: ἐπικλινόμενοϲ.
3336
2546 Ἐπίρρημα: παρὰ Ἀριϲτοφάνει μέροϲ τι τῆϲ κωμῳδίαϲ. εἰ
μετʼ ὀρνίθων τιϲ ὑμῶν, ὦ θεαταί, βούλεται διαπλέκειν, ζῶν ἡδέωϲ τὸ λοιπόν, ὡϲ ἡμᾶϲ ἴτω. ὅϲα γάρ ἐϲτιν ἐνθάδ’ αἰϲχρὰ τῷ νόμῳ κρατούμεα, ταῦτα πάντ’ ἐϲτὶν παρʼ ἡμῖν τοῖϲ ὄρνιϲι καλά. καὶ τὰ ἐξῆϲ δῆλα.
μετʼ ὀρνίθων τιϲ ὑμῶν, ὦ θεαταί, βούλεται διαπλέκειν, ζῶν ἡδέωϲ τὸ λοιπόν, ὡϲ ἡμᾶϲ ἴτω. ὅϲα γάρ ἐϲτιν ἐνθάδ’ αἰϲχρὰ τῷ νόμῳ κρατούμεα, ταῦτα πάντ’ ἐϲτὶν παρʼ ἡμῖν τοῖϲ ὄρνιϲι καλά. καὶ τὰ ἐξῆϲ δῆλα.
[2547] 2547 Ἐπίρρηϲιϲ: ὁ ψόγοϲ, καὶ ἡ κατηγορία.
3337
2548 Ἐπίρρητον: αἰϲχρόν, καταγνώϲεωϲ ἄξιον. ὁ τῶν τριῶν
3338
ἐκείνων τῶν ἐπιρρήτων εἷϲ. ζῶν δὲ παρῄει ἐϲ οὐδὲν ἱερόν· ἤλαυνον γὰρ ὡϲ ἐπάρατον καὶ ἐπίρρητον. καὶ αὖθιϲ· ἦν δὲ ἐπίρρητοϲ ἐπὶ παιδεραϲτίᾳ. βιώϲαϲ βίον ἐπίρρητον καὶ βδελυρόν, οὐδεμίαν ἐπιϲτεύθη βαϲιλικῶν χρημάτων ἐξουϲίαν.
3339
2549 Ἐπὶ ῥτοῖϲ γέραϲιν: ἀντὶ τοῦ ἐπὶ φανεραῖϲ τιμαῖϲ, ἐπὶ ὁμολογουμέναιϲ.
3340
2550 Ἐπίρροθοϲ: βοηθόϲ.
[2551] 2551 Ἐπιρρωννύντοϲ
2554 Ἐπιρρύξαϲ: ἄγριοϲ αὐτοῖϲ ἐπιπηδᾷϲ.
[2555] 2555 Ἐπίρρυτοι: ἐχθροί.
[2556] 2556 Ἐπιρυγχίδα· ὅτι γαμψώνυχα ζῷα, ὅϲα τῶν πτερωτῶν τὴν ἐπιρυγχίδα
3349
γεγάμψκεν ὑπὸ τὴν γένυν, οἷοϲ ἐϲτὶν ἀετόϲ, ἱέραξ, κεγχρηῖϲ ἄλλα τε τὰ μὴ
πίνοντα.
πίνοντα.
[2557] 2557 Ἐπίϲαλοϲ: ἀβέβαιοϲ, εὐμετάπτωτοϲ. ἐπιϲάλων τε τῶν τῆϲ ϲωτηρίαϲ ἐλπίδων γενομένων αὐτοῖϲ, ἐξεχώρουν τοῦ ἄϲτεοϲ.
[2558] 2558 Ἐπιϲάξαι: ἐπαναβῆναι. Ξενορῶν· ἐὰν θόρυβοϲ γένηται, δεῖ
3351
ἐπιϲάξαι τὸν ἵππον Πέρϲη ἀνδρὶ καὶ θωρακιϲθέντα ἀναβῆναι ἐπὶ τὸν
ἵππον. ταῦτα δὲ πάντα χαλεπὰ ποιεῖν νύκτωρ, καὶ θορύβου ὄντοϲ.
ἵππον. ταῦτα δὲ πάντα χαλεπὰ ποιεῖν νύκτωρ, καὶ θορύβου ὄντοϲ.
[2559] 2559 Ἐπὶ ϲαυτῷ τὴν ϲελήνην καθέλκειϲ: αἱ τὴν ϲελήνην
3352
καθέλκουϲαι Θετταλίδεϲ λέγονται τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῶν ποδῶν ϲτερίϲκεϲθαι. εἴρηται οὑν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν ἑαυτοῖϲ κακὰ ἐπίϲπωμένων.
[2561] 2561 Ἐπιϲημαίνεϲθαι: ἀντὶ τοῦ ἐπαινεῖν μὲν καὶ ἐπιφωνεῖν Ἴϲοκράτηϲ,
3355
ἀντὶ δὲ τοῦ ἐπιϲφραγίϲαι Ἰϲαῖοϲ.
2562 Ἐπιϲημαινόμενοϲ: διάφορα ϲημαίνει. καὶ νῦν Πολύβιοϲ φηϲί.
[2563] 2563 Ἐπὶ ϲημείου: ἐπὶ ὕψουϲ.
[2564] 2564 Ἐπιϲημήναϲθαι: βεβαιῶϲαι. ἐπιϲημηναμένων δὲ τῶν ἐκ
3357
τῆϲ Ἐλλάδοϲ πρεϲβευτῶν. ἀντὶ τοῦ κυρωϲάντων. καὶ Πολύβιοϲ·
3358
τὶϲ γὰρ οὐκ ἂν ἐπιϲημήναιτο; ἀντὶ τοῦ ἐκπλαγείη, θαυμάϲειεν. 3359 καὶ αὖθιϲ· τοὺϲ μὲν χάριϲι τοὺϲ δὲ κολάϲεϲιν, ὡϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ 3360 παράδειγμα εἶεν, ἐπιϲημαίνεϲθαι.
τὶϲ γὰρ οὐκ ἂν ἐπιϲημήναιτο; ἀντὶ τοῦ ἐκπλαγείη, θαυμάϲειεν. 3359 καὶ αὖθιϲ· τοὺϲ μὲν χάριϲι τοὺϲ δὲ κολάϲεϲιν, ὡϲ καὶ τοῖϲ ἄλλοιϲ 3360 παράδειγμα εἶεν, ἐπιϲημαίνεϲθαι.
[2565] 2565 Ἐπίϲηϲ: ἐπίρρημα.
[2566] 2566 Ἐπιϲίξει: ποιόν τινα ἦχον ἐπιβοήϲει. ἐκ τοῦ ϲίζω, ϲίτω.
3367
2568 Ἐπιϲίτια: τὰ εἰϲ τροφὴν καὶ εἰϲ τὸ ϲιτεῖϲθαι διδόμενα. ταῦτα δὲ ἐνίοτε καὶ ϲιτίον ἐκάλουν.
3368
2569 Ἐπιϲιτίζω ἀεί· αἰτιατικῇ. καὶ Ἐπιϲίτιϲιϲ.
3369
2570 Ἐπίϲιτοϲ: ὁ τροφῆϲ χάριν ἐργαζόμενοϲ.
3370
2571 Ἐπιϲθένηϲ· οὖτοϲ ἦν ἐπὶ Σεύθου τοῦ Θρᾳκῶν βαϲιλέωϲ, ἐπίρρητοϲ
ἐπὶ παιδεραϲτίᾳ.
ἐπὶ παιδεραϲτίᾳ.
3371
2572 Ἐπιϲκαλμίϲι: τοῖϲ τῆϲ νηὸϲ μέρεϲι πτύα ὡϲ πλεῖϲτα ταῖϲ ἐπιϲκαλμίϲιν ἐντροπωϲάμενοι ἤρεττον.
[2573] 2573 Ἐπιϲκευάϲαϲθαι: ἐπιφορτίϲαϲθαι.
3373
2575 Ἐπιϲκήνιον.
3374
2576 Ἐπιϲκήνουϲ· Σοφοκλῆϲ· μηδ’ ἐπιϲκήνουϲ γόουϲ δάκρυε.
3378
2578 Ἐπίϲκηψιϲ: δίκη κατὰ τῶν ψευδομαρτυρηϲάντων.
3379
2579 Ἐπιϲκήψω: ϲημειώϲομαι, ἐπιϲτήϲω τὸν νοῦν. Σοφοκλῆϲ·
3380
ὑμῖν τε κοινὴν τήνδ’ ἐπιϲκήπτω χάριν.
3381
2580 Ἐπίϲκιον· Σοφοκλῆϲ· ἄνακτα δ’ αὐτὸν ὀμμάτων ἐπίϲκιον χεῖρ ἀντέχονπα κρατόϲ, ὡϲ δεινοῦ τινοϲ φόβου φανέντοϲ οὐδ’ ἀναϲχετοῦ
βλέπειν.
βλέπειν.
3382
2581 Ἐπίϲκοπα: εὔϲτοχα. τὴν ἄφεϲιν τῶν βελῶν κατʼ ἴϲον βιαίαν
3383
καὶ ἐπίϲκοπα ἰέναι. καὶ αὖθιϲ· οἱ Καρδοῦχοι ϲφενδονῆται ἄριϲτοι λίθοιϲ τε καὶ μολυβδίναιϲ ϲφαίραιϲ, ἃϲ ἐξακοντίζουϲιν ἐπίϲκοπα.
3384
2582 Ἐπίϲκοπον: ϲημαντικόν, ἔφορον, οὐχ ἡμαρτηκὸϲ τῆϲ ϲυμφορᾶϲ,
ἀλλ’ ἐϲτοχαϲμένον. αὐδὴν γὰρ δοκῶ κλύειν βοῶνταϲ ἄτηϲ τῆϲδ’ ἐπίϲκοπο μέλοϲ.
ἀλλ’ ἐϲτοχαϲμένον. αὐδὴν γὰρ δοκῶ κλύειν βοῶνταϲ ἄτηϲ τῆϲδ’ ἐπίϲκοπο μέλοϲ.
2584 Ἐπίϲκοποϲ· οἱ παρʼ Ἀθηναίων εἰϲ τὰϲ ἐπηκόουϲ πόλειϲ ἐπιϲκέψαϲαι
3390
τὰ παρ᾿ ἑκάϲτοιϲ πεμπόμενοι ἐπίϲκοποι καὶ φύλακεϲ ἐκαλοῦντο· οὓϲ οἱ Λάκωνεϲ ἁρμοϲτὰϲ ἔλεγον.
[2585] 2585 Ἐπίϲκοποι: ἐπόπται, κατάϲκοποι.
[2587] 2587 Ἐπιϲκοπῶ αἰτιατικῇ αἰτιατικῇ δέ. καὶ τόπουϲ, οὓϲ οὐκ ἐπιϲκοπεῖ κιύριοϲ.
[2588] 2588 Ἐπιϲκότηϲιϲ.
[2589] 2589 Ἐπιϲκοτῶ. καὶ Ἐπιϲκοτεῖν· δοτικῇ. τὸ ἐπικεῖϲθαί τινι
3394
καὶ ἐπιτειχίζειν τὸ φῶϲ.
[2591] 2591 Ἐπιϲκύνιον: τὸ ἐπικείμενον ταῖϲ ὀφρύϲι δέρμα. γυμνώϲαντα
3396
βίου παντὸϲ ἐπιϲκύνιον.
[2592] 2592 Ἐπιϲμῇ: ἐπιχρίει, ἐπιξύει. ϲμῆξαι δέ ἐϲτι τὸ τὸν ῥύπον ἀποξύϲαι.
3397
οἱ δὲ μεταφορικῶϲ ἀπὸ τοῦ ϲμήχειν, οἷον ἐπιτρίβειν, ϲφοδρὰν
γάρ τινα τρίψιν καὶ τὴν ϲμῆξιν εἶναι. τάχα δὲ καὶ τὴν ϲμώδιγγα εἰρῆϲθαι ἀπὸ τούτου. οἱ δὲ ἐξ ἔθουϲ γλωϲϲηματικὴν εἶναι τὴν λέξιν καὶ μὴ εἶναι ἐπιτρίβειν, ἀλλὰ τύπτειν· ϲκώπτειν τὸ ϲμώχειν. ἔϲτι δὲ λοιδορία· ἀπὸ τοῦ καθάπτεϲθαι τῶν ϲμωμένων. Ἀριϲτοφάνηϲ· τί γὰρ οὗτοϲ ἡμᾶϲ οὐκ ἐπιϲμῇ τῶν κακῶν.
γάρ τινα τρίψιν καὶ τὴν ϲμῆξιν εἶναι. τάχα δὲ καὶ τὴν ϲμώδιγγα εἰρῆϲθαι ἀπὸ τούτου. οἱ δὲ ἐξ ἔθουϲ γλωϲϲηματικὴν εἶναι τὴν λέξιν καὶ μὴ εἶναι ἐπιτρίβειν, ἀλλὰ τύπτειν· ϲκώπτειν τὸ ϲμώχειν. ἔϲτι δὲ λοιδορία· ἀπὸ τοῦ καθάπτεϲθαι τῶν ϲμωμένων. Ἀριϲτοφάνηϲ· τί γὰρ οὗτοϲ ἡμᾶϲ οὐκ ἐπιϲμῇ τῶν κακῶν.
[2594] 2594 πιϲπαϲάμενοϲ: ἐφελκύϲαϲ. ὁ δὲ ἐπιϲπαϲάμενοϲ τῆϲ κόμηϲ
3399
τοῦτον κτείνειν ἔμελλεν.
[2595] 2595 πιϲπαϲτῆρεϲ: τῶν θυρῶν τὰ προϲηλωμένα ϲιδήρια, διʼ ὧν
3400
ἀνακλίνεται καὶ ἐπιτίθεται ἡ πύλη.
2596 Ἐπιϲπαϲτήρων: τῶν τῆϲ θύραϲ κρατημάτων. εὑρὼν προϲκειμέαϲ
3401
τὰϲ θύραϲ καὶ λαβόμενοϲ τῶν ἐπιϲπαϲτήρων ἀπρὶξ εἴχετο, καρτερῶϲ τε καὶ ἐγκρατῶϲ.
[2597] 2597 Ἐπιϲπέγρχει: κατεπείγει.
[2598] 2598 Ἐπὶ ϲπείρᾳ ϲχοινίον: ἐπὶ τῶν προϲφερόντων τοῖϲ ἔχουϲιν
3403
ἔτι πλείονα. ἐπειδὴ καὶ αἱ ϲπεῖραι, ἐξ ὦν καὶ τὰ ϲχοινία εἰϲίν.
ἔτι πλείονα. ἐπειδὴ καὶ αἱ ϲπεῖραι, ἐξ ὦν καὶ τὰ ϲχοινία εἰϲίν.
2599 Ἐπίϲπῃ: ἕψεται.
3408
2600 Ἐπιϲπόμενοϲ: ἐπακολουθῶν Ἐπιϲπώμενοϲ δὲ προϲλαμβάνων καὶ ἐπιϲύρων.
3409
2601 Ἐπιϲπῶμαι· γενικῇ.
3410
2602 πιϲταθμευόμενοι: κρίνοντεϲ, ὑπονοοῦντεϲ. οἱ δὲ Φωκεῖϲ
τὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀπολειφθέντων Ῥωμαίων ἐν ταῖϲ ναυϲὶν ἐπιϲταθμευόμενοι, τὰ δὲ τὰϲ ἐπιταγὰϲ δυϲχερῶϲ φέροντεϲ ἐϲταϲίαζον.
τὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀπολειφθέντων Ῥωμαίων ἐν ταῖϲ ναυϲὶν ἐπιϲταθμευόμενοι, τὰ δὲ τὰϲ ἐπιταγὰϲ δυϲχερῶϲ φέροντεϲ ἐϲταϲίαζον.
[2603] 2603 πιϲταθμευόμενοι: εἰϲ τοὺϲ ἑαυτῶν οἴκουϲ δεχόμενοι.
3411
ἐπιϲταθμευομένουϲ τε ὑπʼ αὐτῶν καὶ διαρπαζομένουϲ.
3413
2605 Ἐπίϲταθμοϲ· Ἰϲοκράτηϲ Πανηγυρικῷ· Ἑκατόμνοϲ ὁ Καρίαϲ ἐπίϲταθμοϲ. ὃϲ οὐδὲν ἕτερον ἦν ἢ κατὰ ϲατραπείαν Καρίαϲ κύριοϲ.
3414
2606 Ἐπίϲταϲθαι: τοῦτο δύο ϲημαίνει, τὸ ἐπιϲτήμην αὐτὸϲ ἔχειν ἢ τὸ ἐπιϲτήμην αὐτοῦ εἶναι, καὶ ἑκάτερον διχῶϲ, ἢ καθ’ ἔξιν ἢ κατὰ προχείριϲιν.
3415
2607 Ἐπιϲταϲία: προϲταϲία.
3416
2608 πίϲταϲιϲ: γνῶϲιϲ. Ἐπίϲταϲιϲ καὶ ἡ προϲοχή, καὶ ἡ
3417
μίμηϲιϲ. Πολύβιοϲ· ὁ δὲ Ἀϲδρούβαϲ πέφυκεν ἡμῖν ἄξιοϲ ἐπιϲτάϲεωϲ εἶναι καὶ ζήλου. καὶ αὖθιϲ· τὰ δὲ τῶν πόλεων πράγματα ἀλλοιοτέραϲ ἔτυχεν ἐπιϲτάϲεωϲ καὶ μεταβολῆϲ.
3419
2610 Ἐπιϲτάτηϲ: ὁ τοῦ λόχου ὀπίϲω τεταγμένοϲ, ὁ δὲ μετ’ αὐτὸν πρωτοϲτάτηϲ, ὁ δὲ μετὰ τοῦτον πάλιν ἐπιϲτάτηϲ· ὡϲ εἶναι τὸν ὅλον ϲτίχον ἐκ πρωτοϲτατῶν καὶ ἐπιϲτατῶν ϲυγκείμενον. ἔνιοι δὲ λοχαγὸν μὲν τὸν πρωτοϲτάτην λέγουϲι καὶ οὐραγὸν τὸν ἐπιϲτάτην, τοὺϲ ἐν
μέϲῳ δὲ οὐχ ὡϲαύτωϲ· ἀλλ’ ἐπιϲτάτην μὲν τὸν μετὰ τὸν πρωτοϲτάτην, ἤτοι τὸν δεύτερον, τὸν δὲ τρίτον ἀπὸ τοῦ πρωτοϲτάτου ὑποϲτάτην.
μέϲῳ δὲ οὐχ ὡϲαύτωϲ· ἀλλ’ ἐπιϲτάτην μὲν τὸν μετὰ τὸν πρωτοϲτάτην, ἤτοι τὸν δεύτερον, τὸν δὲ τρίτον ἀπὸ τοῦ πρωτοϲτάτου ὑποϲτάτην.
3420
2611 Ἐπιϲτάτηϲ: τῶν πρυτανέων εἰϲ ὁ λαχὼν ἐπιϲτάτηϲ ἐλέγετο. δὶϲ δὲ τὸν αὐτὸν ἐπιϲτατῆϲαι οὐκ ἐξῆν. φυλάϲϲει δὲ τοῦ ἱεροῦ τὰϲ
κλεῖϲ, ἐν ᾦ τὰ δημόϲια χρήματα, ἔτι μὴν καὶ τὴν δημοϲίαν ϲφραγῖδα. 3421 3422 3423 3424 ἐπειδὰν δὲ οἱ πρυτανεῖϲ ϲυναγάγωϲι τὴν βουλὴν ἢ τὸν δῆμον, δ ἐπιϲτάτηϲ κληροῖ προέδρουϲ ἐννέα, ἀπὸ φυλῆϲ ἑκάϲτηϲ ἕνα, πλὴν τῆϲ πρυτανευούϲηϲ. καὶ πάλιν ἐκ τῶν ἐννέα τούτων ἐπιϲτάτην ἔνα κληροῖ καὶ τὸ πρᾶγμα παραδίδωϲιν· αὐτὸϲ δὲ εἰϲάγει τὴν δίκην καὶ ἐπιμελεῖται
κατὰ νόμον πάντα γενέϲθαι καὶ μηδὲν παραλειφθῆναι πρὸϲ τὸ διδαχθῆναι τοὺϲ δικαϲτάϲ.
κλεῖϲ, ἐν ᾦ τὰ δημόϲια χρήματα, ἔτι μὴν καὶ τὴν δημοϲίαν ϲφραγῖδα. 3421 3422 3423 3424 ἐπειδὰν δὲ οἱ πρυτανεῖϲ ϲυναγάγωϲι τὴν βουλὴν ἢ τὸν δῆμον, δ ἐπιϲτάτηϲ κληροῖ προέδρουϲ ἐννέα, ἀπὸ φυλῆϲ ἑκάϲτηϲ ἕνα, πλὴν τῆϲ πρυτανευούϲηϲ. καὶ πάλιν ἐκ τῶν ἐννέα τούτων ἐπιϲτάτην ἔνα κληροῖ καὶ τὸ πρᾶγμα παραδίδωϲιν· αὐτὸϲ δὲ εἰϲάγει τὴν δίκην καὶ ἐπιμελεῖται
κατὰ νόμον πάντα γενέϲθαι καὶ μηδὲν παραλειφθῆναι πρὸϲ τὸ διδαχθῆναι τοὺϲ δικαϲτάϲ.
[2612] 2612 Ἐπιϲτάτηϲ: δύο ἦϲαν Ἀθήνηϲιν, ὧν ὁ μὲν ἐκ πρυτανέων ἐκληροῦτο,
3425
ὁ δὲ ἐκ τῶν προέδρων. ἐλέγετο δὲ καὶ ὁ ἐν τοῖϲ κοινοῖϲ ἐφεϲτηκὼϲ πράγματι ᾡτινιοῦν.
2613 Ἐπιϲτάτηϲ: καὶ ἐπὶ τοῦ εἰδήμονοϲ. ὡϲ ἰϲχνολέϲχηϲ τῶν γραφῶν ἐπιϲτάτηϲ. Πιϲίδηϲ φηϲίν.
[2614] 2614 Ἐπιϲτάτηϲ: χαλκοῦϲ τρίπουϲ χυτρόποδοϲ ἐκτελῶν χρείαν. οἱ
3426
δὲ πήλινοϲ Ἡφαιϲτοϲ, πρὸϲ ταῖϲ ἑϲτίαιϲ ἱδρυμένοϲ, ὡϲ ἔφοροϲ τοῦ πυρόϲ. ἔνιοι δὲ ξύλον ἐπίμηκεϲ πεπαϲϲαλωμένον, ὅθεν ἐξαρτῶϲι τὰ
μαγειρικὰ ϲκεύη. Καλλίϲτρατοϲ δὲ τὸ τῇ ἐϲχάρᾳ ἐπιτιθέμενον ξύλον. ὄαι δὲ πυριϲτάτην πλαττόμενόν τινα ξύλινον ἐν ταῖϲ ἐϲχάραιϲ, ὡϲ παρὰ ταῖϲ καμίνοιϲ τὸν Ἥφαιϲτον ἀναπλάττουϲιν. ἢ ξύλον κόρακαϲ ἔχον, ἐξ οὑ κρεμῶϲι τὰ μαγειρικὰ ἐργαλεῖα. οἱ δὲ τρίποδα χαλκοῦν, ᾧ ἐπιτιθέαϲι τὸν λέβητα καὶ ὑποκαίουϲιν. οἱ δὲ ἀνδριάντα πήλινον πρὸϲ
ταῖϲ ἐϲχάραιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὅρνιϲι· τὴν πανοπλίαν λαβόντε κρεμάϲατον τύχἀγαθῇ εἰϲ τὸν ἰπνὸν εἴϲω πληϲίον τοὐπιϲτάτου.
μαγειρικὰ ϲκεύη. Καλλίϲτρατοϲ δὲ τὸ τῇ ἐϲχάρᾳ ἐπιτιθέμενον ξύλον. ὄαι δὲ πυριϲτάτην πλαττόμενόν τινα ξύλινον ἐν ταῖϲ ἐϲχάραιϲ, ὡϲ παρὰ ταῖϲ καμίνοιϲ τὸν Ἥφαιϲτον ἀναπλάττουϲιν. ἢ ξύλον κόρακαϲ ἔχον, ἐξ οὑ κρεμῶϲι τὰ μαγειρικὰ ἐργαλεῖα. οἱ δὲ τρίποδα χαλκοῦν, ᾧ ἐπιτιθέαϲι τὸν λέβητα καὶ ὑποκαίουϲιν. οἱ δὲ ἀνδριάντα πήλινον πρὸϲ
ταῖϲ ἐϲχάραιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὅρνιϲι· τὴν πανοπλίαν λαβόντε κρεμάϲατον τύχἀγαθῇ εἰϲ τὸν ἰπνὸν εἴϲω πληϲίον τοὐπιϲτάτου.
[2615] 2615 Ἐπιϲτότηϲ· καιρὸϲ γάρ, ὅϲπερ ἀνδράϲι μέγιϲτοϲ ἔργου παντὸϲ
3427
ἔϲτʼ ἐπιϲτάτηϲ. ἐφʼ ἑκάϲτου γὰρ πράγματοϲ τὸ καίριον καὶ χρηϲιμώτατον ὁ καιρόϲ ἐϲτιν· ὅπου καὶ τὰ ϲπουδαῖα παρὰ καιρὸν
γινόμενα οὐκ ἀποδέχονται, ὡϲ ἰατρὸν τῷ κάμνοντι περὶ φύϲεωϲ τοῦ νοϲήματοϲ διαλεγόμενον· ὡϲ εἴ τιϲ τοῖϲ μεθύουϲι περὶ ϲωφροϲύνηϲ διαλέγοιτο.
γινόμενα οὐκ ἀποδέχονται, ὡϲ ἰατρὸν τῷ κάμνοντι περὶ φύϲεωϲ τοῦ νοϲήματοϲ διαλεγόμενον· ὡϲ εἴ τιϲ τοῖϲ μεθύουϲι περὶ ϲωφροϲύνηϲ διαλέγοιτο.
[2616] 2616 Ἐπιϲτάτιϲ: θηλυκῶϲ. ἀρχή τιϲ, ἥτιϲ ἀνιϲταμένη ϲυμβουλεύει
3428
περὶ πολέμου ἢ εἰρήνηϲ ἢ ἄλλου τινόϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Θεϲμοφοριαζούϲαιϲ·
Τωόκλειʼ ἐπιϲτάτει· Λύϲιλλ’ ἐγραμμάτευε. καὶ Σοφοκλῆϲ· 3429 ποωνίῳ ἐπιϲτάταιϲ. τουτέϲτι τοῖϲ κυϲί. Δίων δὲ ὁ Κοκκιανὸϲ 3430 λέγει· οἱ δὲ ἐλέφαντεϲ ἀχθόμενοι τοῖϲ πύργοιϲ οὐδ᾿ αὐτοὺϲ ἔτι τοὺϲ ἐπιϲτάταϲ ἔφερον.
Τωόκλειʼ ἐπιϲτάτει· Λύϲιλλ’ ἐγραμμάτευε. καὶ Σοφοκλῆϲ· 3429 ποωνίῳ ἐπιϲτάταιϲ. τουτέϲτι τοῖϲ κυϲί. Δίων δὲ ὁ Κοκκιανὸϲ 3430 λέγει· οἱ δὲ ἐλέφαντεϲ ἀχθόμενοι τοῖϲ πύργοιϲ οὐδ᾿ αὐτοὺϲ ἔτι τοὺϲ ἐπιϲτάταϲ ἔφερον.
3436
2618 Ἐπιϲτέλλει: ἐντέλλεται, ὑποτίθεται. νῦν ἐπιϲτέλλει ϲαφῶϲ
3437
τοὺϲ αὐτοένταϲ χειρὶ τιμωρεῖν τιναϲ. ὁ δὲ ϲτρατηγὸϲ τῶν Περϲῶν τοὺϲ λόγουϲ δι’ ἐπιϲτολέωϲ εἰϲ βαϲιλέα παρέπεμψεν.
[2619] 2619 Ἐπιϲτεφέαϲ κρατῆραϲ: ὑπερχειλεῖϲ. οὕτω γὰρ ἐποίουν τοὺϲ κρατῆραϲ οἱ παλαιοί, πρὸϲ οἰωνοῦ τιθέμενοι. ἑκάϲτῳ δὲ ποτήριον
παρέκειτο, καὶ μετὰ τὸ διανεῖμαι ἐπαρξάμενοι ἐκίρνων. πᾶϲι δ᾿ ἐπαρξάμενοι, οὐ τοῖϲ ποτηρίοιϲ, ἀλλὰ τοῖϲ ἀνδράϲιν.
παρέκειτο, καὶ μετὰ τὸ διανεῖμαι ἐπαρξάμενοι ἐκίρνων. πᾶϲι δ᾿ ἐπαρξάμενοι, οὐ τοῖϲ ποτηρίοιϲ, ἀλλὰ τοῖϲ ἀνδράϲιν.
3438
2620 Ἐπιϲτείβων: περιπατῶν.
3439
2621 Ἐπιϲτείριον: τὸ τῆϲ νηόϲ.
3440
2622 Ἐπίϲτη: ἀόριϲτοϲ δεύτεροϲ. ἀντὶ τοῦ ἐπίϲταϲαι. ἢ
ἐπιτίθει.
ἐπιτίθει.
3441
2623 Ἐπίϲτηθι: ἐπενέχθητι, ἐπιτέθητι.
[2624] 2624 Ἐπιϲτήματα: ϲτῆλαι ἐπιτάφιοι. ἔθαψάν τε ἐκείνουϲ αὐτόθι,
3442
ϲεμνῶϲ τε καὶ ϲοβαρῶϲ ἐπιϲτήματα ἐπέϲτηϲαν. νεανία ἤϲτην, ὁ μὲν ἤδη γενειῶν, ὁ δὲ αὐτοῖν γυμνὸϲ τὴν παρειὰν ἔτι.
3443
2625 Ἐπιϲτήμη καὶ αἴϲθηϲιϲ τῶν ἀνομογενῶν καὶ μὴ πολὺ διεϲτώτω· ἕτερα ἀλλήλων κατὰ γένοϲ. τῆϲ μὲν γὰρ ἐπιϲτήμηϲ ἡ ὑπόληψιϲ γένοϲ, ἡ δὲ αἴϲθηϲιϲ οὐχ ὑπόληψιϲ. κατὰ ἀναλογίαν μέντοι ταὐτά ἐϲτιν· ὡϲ γὰρ αἴϲθηϲιϲ πρὸϲ αἰϲθητά, οὕτωϲ ἐπιϲτήμη πρὸϲ ἐπιϲτητά, καὶ ἀμφότερα κριτικά· ἤδη γοῦν τινεϲ διὰ τὴν ὁμοιότητα
αὐτῶν ταὐτὸν ἐπιϲτήμην τε καὶ αἴϲθηϲιν εἶπον εἶναι. διαφέρει δὲ ἀλλήλων· ἡ μὲν γὰρ αἴϲθηϲιϲ περὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἄλλωϲ ἔχειν, ἐπιϲτήμη δὲ οὐδενὸϲ ἐνδεχομένου. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτήμη ἑκάϲτου τῆϲ τῶ ἐπιϲτητῶν οὐϲίαϲ γνωϲτική, ἡ δὲ αἴϲθηϲιϲ οὐδενὸϲ τῶν αἰϲθητῶν τῆϲ οὐϲίαϲ ἐϲτὶ γνωϲτική. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτήμη ἐπίκτητοϲ, ἡ δὲ ἐξ
ἀρχῆϲ. καὶ ἡ μὲν κοινὴ τῶν ἄλλων ζῴων, ἡ δὲ ἴδιοϲ ἀνθρώπων ἢ ὅλωϲ λογικῶν· καὶ ἡ μὲν φύϲει, ἡ δὲ διδαϲκαλίᾳ. καὶ ἐπὶ μὲν τῆϲ αἰϲθήϲεωϲ προάγει ἡ ἕξιϲ τὰϲ ἐνεργείαϲ· ὁρατικοὶ γὰρ ὄντεϲ εἴδομεν· κατὰ δὲ τὰϲ ἐπιϲτήμαϲ τὰϲ ἔξειϲ διὰ τῶν ἐνεργειῶν κτώμεθα· ἐνεργοῦντεϲ γὰρ κατὰ τὰ γραμματικὰ γραμματικοὶ γινόμεθα. καὶ
αἰϲθήϲεωϲ μὲν ἀναιρουμένηϲ ϲυναναιρεῖται καὶ τὸ ζῷον· ἐπιϲτήμηϲ δὲ ἀναιρουμένηϲ οὐκ ἀναιρεῖται τὸ ζῷον.
αὐτῶν ταὐτὸν ἐπιϲτήμην τε καὶ αἴϲθηϲιν εἶπον εἶναι. διαφέρει δὲ ἀλλήλων· ἡ μὲν γὰρ αἴϲθηϲιϲ περὶ τὰ ἐνδεχόμενα ἄλλωϲ ἔχειν, ἐπιϲτήμη δὲ οὐδενὸϲ ἐνδεχομένου. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτήμη ἑκάϲτου τῆϲ τῶ ἐπιϲτητῶν οὐϲίαϲ γνωϲτική, ἡ δὲ αἴϲθηϲιϲ οὐδενὸϲ τῶν αἰϲθητῶν τῆϲ οὐϲίαϲ ἐϲτὶ γνωϲτική. καὶ ἡ μὲν ἐπιϲτήμη ἐπίκτητοϲ, ἡ δὲ ἐξ
ἀρχῆϲ. καὶ ἡ μὲν κοινὴ τῶν ἄλλων ζῴων, ἡ δὲ ἴδιοϲ ἀνθρώπων ἢ ὅλωϲ λογικῶν· καὶ ἡ μὲν φύϲει, ἡ δὲ διδαϲκαλίᾳ. καὶ ἐπὶ μὲν τῆϲ αἰϲθήϲεωϲ προάγει ἡ ἕξιϲ τὰϲ ἐνεργείαϲ· ὁρατικοὶ γὰρ ὄντεϲ εἴδομεν· κατὰ δὲ τὰϲ ἐπιϲτήμαϲ τὰϲ ἔξειϲ διὰ τῶν ἐνεργειῶν κτώμεθα· ἐνεργοῦντεϲ γὰρ κατὰ τὰ γραμματικὰ γραμματικοὶ γινόμεθα. καὶ
αἰϲθήϲεωϲ μὲν ἀναιρουμένηϲ ϲυναναιρεῖται καὶ τὸ ζῷον· ἐπιϲτήμηϲ δὲ ἀναιρουμένηϲ οὐκ ἀναιρεῖται τὸ ζῷον.
3444
3445
3446
3447
3448
2626 Ἐπιϲτήμη· ὅτι γεωμετρία ἐϲτὶν ἐπιϲτήμη ἐπιϲτητοῦ ἢ ὑποληπτοῦ. ἐπιϲτητὰ γὰρ καὶ ὑποληπτὰ καὶ τὰ ὦν ἐϲτιν ἡ γεωμετρία ἐπιϲτήμη. ταύτην δὲ τὴν ἐπιϲτήμην ἐφεῦρον Αἰγύπτιοι, ἐκ τοῦ ἀπλέτου τῆϲ γῆϲ καὶ τῆϲ διαιρέϲεωϲ
τῶ χωρῶν προδιδαχθέντεϲ, εἶτα καὶ ϲυγγράψαντεϲ.
τῶ χωρῶν προδιδαχθέντεϲ, εἶτα καὶ ϲυγγράψαντεϲ.
2627 Ἐπιϲτήμη· ὅτι φηϲὶν ὁ Ἀριϲτοτέληϲ ἐν τῇ Ἀποδεικτικῇ, κατὰ
3449
δύο τρόπουϲ κρίνεϲθαι ἐπιϲτήμην ἐπιϲτήμηϲ ἀκριβεϲτέραν. καθ’ ἕνα μέν, ὅταν ἡ ἑτέρα τῆϲ ἑτέραϲ τὰϲ ἀρχὰϲ ἀποδεικνύῃ, οἷον φυϲιολογία ἰατρικῆϲ ἀκριβεϲτέρα. ὡϲαύτωϲ καὶ ἡ γεωμετρία μηχανικῆϲ, διὰ τὴν
αὐτὴν αἰτίαν ἀκριβεϲτέρα, καὶ ἀριθμητικὴ ἁρμονικῆϲ. καθ’ ἕτερον δὲ λόγον ἀκριβεϲτέρα ἐϲτὶν ἐπιϲτήμη ἐπιϲτήμηϲ, ὡϲ ἄϋλον ἔχουϲα τὸ ὑποκείμενον· ὡϲ γεωμετρία ἀριθμητική τε καὶ θεολογία τῶν ὑποβαλλομένων τὰ ὑλικὰ ὑποκείμενα. διό φηϲι καὶ Ἀριϲτοτέληϲ ἐν τοῖϲ Μετὰ τὰ φυϲικά, ὅτι ἡ τῶν νοητῶν θεωρία καὶ ῥᾴϲτη ἐϲτὶν καὶ
χαλεπή· ῥᾴϲτη μὲν ὅτι περὶ ἑϲτώτων ἐϲτὶ πραγμάτων καὶ ἀεὶ ὡϲαύτωϲ ἐχόντων· φανότατα γὰρ τὰ θεῖα, ὡϲ ἀμετάβλητα καθάπαξ κατ’ οὐϲίαν, κατὰ δύναμιν, κατʼ ἐνέργειαν. ῥᾴϲτη μὲν οὖν διὰ τοῦτο, χαλεπὴ δὲ διὰ τὴν ἡμετέραν ἀϲθένειαν· οὐ γὰρ ἐξιϲχύομεν ἐνϲώματοι καὶ ἐμπαθεῖϲ ὄντεϲ εἰϲ τὸ ἐκείνων φῶϲ ἀτενίϲαι, ὅπερ πάϲχουϲι καὶ
αἱ νυκτερίδεϲ πρὸϲ τὸν ἥλιον. ἐπιϲτήμη δέ ἐϲτιν ἕξιϲ ἐν φανταϲιῶν προϲδέξει ἀνυποκρίτῳ. ἐπιϲτήμαϲ δὲ κατὰ φιλοϲοφίαν λέγει ὁ Ἀριϲτοτέληϲ τὴν φυϲικήν, τὴν λογικήν, τὴν ἠθικήν, τὴν μετὰ τὰ φυϲικά. ἐπιϲτήμη δὲ καὶ ἡ γνῶϲιϲ τοῦ πράγματοϲ.
αὐτὴν αἰτίαν ἀκριβεϲτέρα, καὶ ἀριθμητικὴ ἁρμονικῆϲ. καθ’ ἕτερον δὲ λόγον ἀκριβεϲτέρα ἐϲτὶν ἐπιϲτήμη ἐπιϲτήμηϲ, ὡϲ ἄϋλον ἔχουϲα τὸ ὑποκείμενον· ὡϲ γεωμετρία ἀριθμητική τε καὶ θεολογία τῶν ὑποβαλλομένων τὰ ὑλικὰ ὑποκείμενα. διό φηϲι καὶ Ἀριϲτοτέληϲ ἐν τοῖϲ Μετὰ τὰ φυϲικά, ὅτι ἡ τῶν νοητῶν θεωρία καὶ ῥᾴϲτη ἐϲτὶν καὶ
χαλεπή· ῥᾴϲτη μὲν ὅτι περὶ ἑϲτώτων ἐϲτὶ πραγμάτων καὶ ἀεὶ ὡϲαύτωϲ ἐχόντων· φανότατα γὰρ τὰ θεῖα, ὡϲ ἀμετάβλητα καθάπαξ κατ’ οὐϲίαν, κατὰ δύναμιν, κατʼ ἐνέργειαν. ῥᾴϲτη μὲν οὖν διὰ τοῦτο, χαλεπὴ δὲ διὰ τὴν ἡμετέραν ἀϲθένειαν· οὐ γὰρ ἐξιϲχύομεν ἐνϲώματοι καὶ ἐμπαθεῖϲ ὄντεϲ εἰϲ τὸ ἐκείνων φῶϲ ἀτενίϲαι, ὅπερ πάϲχουϲι καὶ
αἱ νυκτερίδεϲ πρὸϲ τὸν ἥλιον. ἐπιϲτήμη δέ ἐϲτιν ἕξιϲ ἐν φανταϲιῶν προϲδέξει ἀνυποκρίτῳ. ἐπιϲτήμαϲ δὲ κατὰ φιλοϲοφίαν λέγει ὁ Ἀριϲτοτέληϲ τὴν φυϲικήν, τὴν λογικήν, τὴν ἠθικήν, τὴν μετὰ τὰ φυϲικά. ἐπιϲτήμη δὲ καὶ ἡ γνῶϲιϲ τοῦ πράγματοϲ.
[2628] 2628 Ἐπιϲτήμονοϲ: τοῦ ἐμπείρου.
[2630] 2630 Ἐπίϲτιοϲ: παρὰ Ἡροδότῳ ὁ ἔποικοϲ.
[2631] 2631 Ἐπιϲτολεῖϲ: γραμματοφόρουϲ. ὁ δὲ Ναρϲῆϲ ἐπιϲτολεῖϲ πρὸϲ
3454
Ἰωάννη πέμπει καὶ παρεγγυᾷ αὐτῷ, ὡϲ οὐ δεῖ Πέρϲαιϲ ϲυμπλέκεϲθαι,
πρὶν αἱ δυνάμειϲ ϲυναφθεῖεν.
πρὶν αἱ δυνάμειϲ ϲυναφθεῖεν.
[2633] 2633 Ἐπιϲτολὴ Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου πρὸϲ Πορφύριον Καθολικόν.
πολλή τιϲ ἦν πάνυ καὶ μεγάλη βιβλιοθήκη Γεωργίου, παντοδαπῶν μὲν φιλοϲόφων, πολλῶν δὲ ὑπομνηματογράφων, οὐκ ἐλάχιϲτα δὲ ἐν αὐτοῖϲ καὶ τὰ τῶν Γαλιλαίων πολλὰ καὶ παντοδαπὰ βιβλία. πάϲαν οὖν ἀθρόωϲ ταύτην τὴν βιβλιοθήκην ἀναζητήϲαϲ φρόντιϲον εἰϲ Ἀντιόχειαν ἀποϲτεῖλαι, γινώϲκων ὅτι μεγίϲτῃ μὲν αὐτὸϲ περιβληθήϲῃ 3457 3458 3459 ζημίᾳ, εἰ μὴ μετὰ πάϲηϲ ἐπιμελείαϲ ἀνιχνεύϲειαϲ, καὶ τοὺϲ ὁπωϲοῦν ὑπονοίαϲ ἔχονταϲ ἀφῃρῆϲθαι τῶν βιβλίων πᾶϲι μὲν ἐλέγχοιϲ, παντοδαποῖϲ δὲ ὅρκοιϲ πλείονι δὲ τῶν οἰκετῶν βαϲάνῳ, πείθειν εἰ μὴ δύναιο, καταναγκάϲειαϲ ἐϲ μέϲον πάντα προκομίϲαι.
πολλή τιϲ ἦν πάνυ καὶ μεγάλη βιβλιοθήκη Γεωργίου, παντοδαπῶν μὲν φιλοϲόφων, πολλῶν δὲ ὑπομνηματογράφων, οὐκ ἐλάχιϲτα δὲ ἐν αὐτοῖϲ καὶ τὰ τῶν Γαλιλαίων πολλὰ καὶ παντοδαπὰ βιβλία. πάϲαν οὖν ἀθρόωϲ ταύτην τὴν βιβλιοθήκην ἀναζητήϲαϲ φρόντιϲον εἰϲ Ἀντιόχειαν ἀποϲτεῖλαι, γινώϲκων ὅτι μεγίϲτῃ μὲν αὐτὸϲ περιβληθήϲῃ 3457 3458 3459 ζημίᾳ, εἰ μὴ μετὰ πάϲηϲ ἐπιμελείαϲ ἀνιχνεύϲειαϲ, καὶ τοὺϲ ὁπωϲοῦν ὑπονοίαϲ ἔχονταϲ ἀφῃρῆϲθαι τῶν βιβλίων πᾶϲι μὲν ἐλέγχοιϲ, παντοδαποῖϲ δὲ ὅρκοιϲ πλείονι δὲ τῶν οἰκετῶν βαϲάνῳ, πείθειν εἰ μὴ δύναιο, καταναγκάϲειαϲ ἐϲ μέϲον πάντα προκομίϲαι.
3462
2635 Ἐπιϲτομίζω ϲε. soph. 2636 Ἐπίϲτω: γίνωϲκε. εὖ νῦν ἐπίϲτω, ταῦθʼ ὅταν ζητῇϲ, ἐμοὶ ζητῶν ὄλεθρον.
3463
2637 Ἐπίϲτω: γίνωϲκε. τὸν γὰρ Ἀλκμήνηϲ τόκον καὶ ζῶντʼ ἐπίϲτω καὶ κρατοῦντα. καὶ αὖθιϲ Σοφοκλῆϲ· καὶ ταῦτʼ ἐπίϲτω καὶ γράφε
φρενῶν ἔϲω. ϲὺ γὰρ νοϲεῖϲ, τὸ δ᾿ ἄλγοϲ ἐκ θείαϲ τύχηϲ. οὐ νῦν 3464 ἐπίϲτω τῶνδέ μʼ αἰϲχύνην ἔχειν. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ϲύγγνωθί μοι· ϲκάπτειν γὰρ οὐκ ἐπίϲταμαι. ἀντὶ τοῦ οὐ δύναμαι.
φρενῶν ἔϲω. ϲὺ γὰρ νοϲεῖϲ, τὸ δ᾿ ἄλγοϲ ἐκ θείαϲ τύχηϲ. οὐ νῦν 3464 ἐπίϲτω τῶνδέ μʼ αἰϲχύνην ἔχειν. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ϲύγγνωθί μοι· ϲκάπτειν γὰρ οὐκ ἐπίϲταμαι. ἀντὶ τοῦ οὐ δύναμαι.
3465
2638 Ἐπιϲτρατεύω· δοτικῇ.
3469
2641 Ἐπιϲτρέφεια: ἡ ἀγχίνοια.
[2642] 2642 Ἐπιϲτρεφήϲ· ὁ δὲ ἀγχίνουϲ ὢν καὶ ἐπιϲτρεφὴϲ ὅμωϲ τι
εὐπαράγωγον ἐπεδείκνυτο.
εὐπαράγωγον ἐπεδείκνυτο.
3470
2643 Ἐπιϲτροφάδην: μετʼ ἐπιϲτροφῆϲ, ἐφ᾿ ἑκάτερα τὰ μέρη ϲτρεφόμενοϲ.
3471
2644 Ἐπιϲτροφή: ἐπειδὰν τὸ πᾶν ϲύνταγμα πυκνώϲαντεϲ κατὰ παραϲτάτην καὶ ἐπιϲτάτην καθάπερ ἀνδρὸϲ ἑνὸϲ ϲῶμα ἐπὶ δόρυ ἢ
ἐπ’ ἀϲπίδα ἐγκλίνωμεν, καθάπερ ἐπὶ κέντρῳ τῷ λοχαγῷ παντὸϲ τοῦ τάγματοϲ περιενεχθέντοϲ, καὶ μεταλαβόντεϲ τόπον μὲν τὸν ἔμπροϲθεν, ἐπιφάνειαν δὲ τὴν ἐκ δεξιῶν, διαμενόντων ἑκάϲτῳ τῶν τε παραϲτατῶν καὶ ἐπιϲτατῶν.
ἐπ’ ἀϲπίδα ἐγκλίνωμεν, καθάπερ ἐπὶ κέντρῳ τῷ λοχαγῷ παντὸϲ τοῦ τάγματοϲ περιενεχθέντοϲ, καὶ μεταλαβόντεϲ τόπον μὲν τὸν ἔμπροϲθεν, ἐπιφάνειαν δὲ τὴν ἐκ δεξιῶν, διαμενόντων ἑκάϲτῳ τῶν τε παραϲτατῶν καὶ ἐπιϲτατῶν.
3472
2645 Ἐπιϲτροφῆϲ: ἀμύνηϲ. ὁ δὲ δεινὸν ἡγεῖτο τὸ γινόμενον καὶ
κοινῆϲ αὐτοὺϲ ἐπιϲτροφῆϲ ἔφη τεύξεϲθαι, καὶ τοῦτο πείϲεϲθαι δικαίωϲ. λέγεται δὲ ἐπιϲτροφὴ καὶ ἡ φροντίϲ. ἡ ϲύγκλητοϲ πλείονοϲ 3473 ἐπιϲτροφῆϲ εἶναι τὸ πρᾶγμα νομίϲαντεϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· 3474 3475 3476 μυρίαι ἐπιϲτροφαὶ κακῶν. ἀντὶ τοῦ ϲυνελεύϲειϲ, πλῆθοϲ, καὶ Soph. ϲυναθροίϲειϲ.
κοινῆϲ αὐτοὺϲ ἐπιϲτροφῆϲ ἔφη τεύξεϲθαι, καὶ τοῦτο πείϲεϲθαι δικαίωϲ. λέγεται δὲ ἐπιϲτροφὴ καὶ ἡ φροντίϲ. ἡ ϲύγκλητοϲ πλείονοϲ 3473 ἐπιϲτροφῆϲ εἶναι τὸ πρᾶγμα νομίϲαντεϲ. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· 3474 3475 3476 μυρίαι ἐπιϲτροφαὶ κακῶν. ἀντὶ τοῦ ϲυνελεύϲειϲ, πλῆθοϲ, καὶ Soph. ϲυναθροίϲειϲ.
[2646] 2646 Ἐπιϲτυγνάζω ϲοι· δοτικῇ. Synt.
[2647] 2647 Ἐπιϲιυνάγμ· αἰτιατικῇ.
2648 Ἐπιϲυνᾑεϲαν: ϲυνηθροίζοντο. οἱ ἐξόπιϲθεν ἀπολελειμμένοι
3478
ἐπιϲυνᾑεϲαν.
[2649] 2649 Ἐπιϲύρεται: ἐφέλκεται.
[2650] 2650 Ἐπιϲύϲτητε: ἐπιϲυνάχθητε. ἐπὶ ϲυνελεύϲει, Ἐπιϲυνιέναι,
3480
ἐπιϲυνάγεϲθαι ἐγγυτέρω καὶ ϲυνέρχεϲθαι.
[2652] 2652 Ἐπιϲφιρίοιϲ: τοῖϲ ἐπὶ τῶν κνημίδων περιδεδεμένοιϲ.
[2653] 2653 Ἐπιϲχερώ: ἐφεξῆϲ.
[2654] 2654 Ἐπὶϲχολῆϲ· ἀπραγμόνωϲ φιλοϲοφεῖν, ἀντὶ τοῦ ἐπὶ εὐκαιρίαϲ
3484
ἢ ἀργίαϲ.
[2656] 2656 Ἐπιτάδε: τὴν ἔνθεν. πᾶϲαν τὴν ἐπιτάδε τῶν ποταμῶν τοῖϲ
3487
βαρβάροιϲ ἄβατον καταϲτήϲαϲ.
βαρβάροιϲ ἄβατον καταϲτήϲαϲ.
[2657] 2657 Ἐπιτακτικῶϲ: προϲτακτικῶϲ. τοὺϲ δὲ πρὸϲ αὐτὸν πρεϲβεύονταϲ
3488
ἐπιτακτικῶϲ αὐτῷ διαϲτέλλειν περὶ τούτων.
[2658] 2658 Ἐπιτακτοί: ϲτρατιῶται οἱ προϲτεταγμένοι τὴν μάχην ἐφορᾶν καὶ τῷ πονοῦντι μέρει βοηθεῖν. Θουκυδίδηϲ· καὶ τοὺϲ ϲκευοφόρουϲ
3489
ἐντὸϲ τούτων τῶν ἐπιτακτῶν ἐποιήϲαντο. καὶ αὖθιϲ· Σωκράτηϲ δὲ ἦν ἐπιϲτάτηϲ καὶ οὔτε ἐψήφιζε οὔτε κατεχειροτόνει.
ἐντὸϲ τούτων τῶν ἐπιτακτῶν ἐποιήϲαντο. καὶ αὖθιϲ· Σωκράτηϲ δὲ ἦν ἐπιϲτάτηϲ καὶ οὔτε ἐψήφιζε οὔτε κατεχειροτόνει.
[2659] 2659 Ἐπὶ τὰ Μανδροβόλου: ἐπὶ τῶν εἰϲ τὰ χείρονα τρεπομένων.
3490
ἀπὸ Μανδροβόλου τινὸϲ τὸ ἐν Σάμῳ γεωφάνιον εὑρόντοϲ καὶ πρῶτον μὲν κριὸν χρυϲοῦν ἀναθέντοϲ, ἔπειτα ἀργυροῦν, ἔπειτα χαλκοῦν
ἐλάττονα, εἶτα οὐκέτι, ὡϲ Ἔφοροϲ.
ἐλάττονα, εἶτα οὐκέτι, ὡϲ Ἔφοροϲ.
3496
2661 Ἐπιτάϲϲω· δοτικῇ.
3497
2662 Ἐπιτάφιον· αὕτη ἡ πληγὴ καὶ γῆϲ ἀρετῆϲ αὐτῷ ἐπιτάφιον ἦν ἐγκώμιον.
[2663] 2663 Ἐπιτεθήναι.
3498
2664 Ἐπιτελεοῦν καὶ Ἐπιτελέωμα· ἐπιτελέωμα λέγεται τὸ ἐπὶ
πᾶϲι θυόμενον ὑπὲρ τοῦ τελείαϲ γίνεϲθαι τὰϲ πρότερον θυϲίαϲ.
πᾶϲι θυόμενον ὑπὲρ τοῦ τελείαϲ γίνεϲθαι τὰϲ πρότερον θυϲίαϲ.
3499
Ἐπιτέλλεται: ἐντέλλεται, παραγγέλλει.
[2666] 2666 Ἐπιτελῆ: εἰϲ πέραϲ ἀγόμενα. ὁ δὲ ὑπέϲχετο πάντα ἐπιτελῆ ποιήϲειν.
3500
2667 Ἐπιτεμόμενοϲ: περικόψαϲ. κέλευϲόν με ἀποθνήϲκειν ἐπιτεμόμεοϲ
τοῦ ϲταυροῦ τὴν περίοδον.
τοῦ ϲταυροῦ τὴν περίοδον.
[2668] 2668 Ἐπίτεξ ἦν ἡ γυνή; ἀντὶ τοῦ ἐν αὐτῷ τῷ κύειν.
3501
2669 Ἐπιτέρπομαι· δοτικῇ.
3502
2670 Ἐπιτετράφαται: ἐπιτετραμμένοι εἰϲίν.
3503
2671 Ἐπιτέτριψαι: ποτὲ μὲν ἐπὶ ὑπερηφανίᾳ τάττεται, ποτὲ δὲ
ἐπὶ κατάρᾳ. καὶ μὴν ἐπιτέτριψαί γε.
ἐπὶ κατάρᾳ. καὶ μὴν ἐπιτέτριψαί γε.
3504
2672 Ἐπιτετυφωμένον: ἐπικεκαυμένον.
3505
2673 Ἐπίτευγμα: ἐπιτυχία. οἱ δὲ θαυμάϲαντεϲ τὰ πλήθη τῶν
3506
κατοικούντων τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰ τῶν τόπων ἐπιτεύγματα διέλαβον μεγίϲτην ἡγεμονίαν εἶναι.
3507
2674 Ἐπιτεύξομαι ϲοῦ.
3508
2675 Ἐπιτείλαϲ: ἀνατείλαϲ. νενικηκότμϲ αὐτοὺϲ ὁ ἥλιοϲ ἐπιτείλαϲ ἴδῃ.
3509
2676 Ἐπίτειλον: πρόϲταξον.
3511
2678 Ἐπιτειχιϲάντων: ἐπελθόντων.
3512
2679 Ἐπιτείχιϲμα: τὸ τειχιζόμενον κατά τινων χωρίων, ὅθεν ἦν τοὺϲ ἐπιτειχιϲθένταϲ κακῶϲ ποιεῖν. καὶ τὸ πρᾶγμα δὲ ἐπιτειχιϲμόϲ. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ ὑπὲρ Κτηϲιφῶντοϲ.
3513
2680 Ἐπίτηδεϲ: ἐκ ϲπουδῆϲ. οὕκουν ἐπίτηδεϲ ξυνελέγημεν. καὶ
αὖθιϲ· ὥϲπερ ἐπίτηδεϲ.
αὖθιϲ· ὥϲπερ ἐπίτηδεϲ.
[2682] 2682 Ἐπιτήδευμα: τοῦ βίου ἡ διαγωγή.
[2683] 2683 Ἐπιτήδευϲιϲ: πρᾶξιϲ, καὶ ϲπουδή, καὶ ἐργαϲία. ὁ δὲ ἦν Σ
εὐτελὴϲ τὴν ἐπιτήδευϲιν, οὐδὲν ὅτι μὴ ποιμὴν τὸ κατ’ ἀρχάϲ.
εὐτελὴϲ τὴν ἐπιτήδευϲιν, οὐδὲν ὅτι μὴ ποιμὴν τὸ κατ’ ἀρχάϲ.
[2684] 2684 Ἐπιτηδεὑω αἰτιατικῇ.
[2686] 2686 Ἐπιτηδειέϲτεροϲ· καὶ γὰρ ὁ Μιθριδάτηϲ τά τε ἄλλα ἔνδικοϲ
3522
βαϲιλεὺϲ ἦν καὶ Ῥωμαίοιϲ ἐπιτηδειέϲτεροϲ.
[2688] 2688 Ἐπιτήδειοϲ· παρὰ τὸ δέοϲ, ϲημαίνει τὸν φόβον, ἄθεοϲ,
3525
πλεοναϲμῷ τοῦ 1 ἄδειοϲ, ὁ ἐϲτερημένοϲ τοῦ φοβεῖϲθαι· ἐκτάϲει τοῦ α εἰϲ η καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ τ, μετὰ τῆϲ ἐπὶ προθέϲεωϲ ἐπιτήδειοϲ.
[2689] 2689 Ἐπιτηδείωϲ: ἐπιρρηματικῶϲ.
[2691] 2691 Ἐπιτήθη: ἡ τῆϲ τήθηϲ μήτηρ, ὥϲτε εἶναι τὴν μὲν τήθην
3527
μητρὸϲ ἢ πατρὸϲ μητέρα, τὴν δὲ ἐπιτήθην τὴν τοῦ πατρὸϲ μητέρα καὶ τῆϲ μητρὸϲ μητέρα. οὕτωϲ Ἰϲαῖοϲ ἐν τῷ πρὸϲ Δωρόθεον.
[2692] 2692 Ἐπιτἱθηϲ: περαίνειϲ. ἐπεὶ καὶ ϲὺ τῶν ϲῶν ὑπηκόων τοῖϲ τι
3528
θανάτου ἄξιον ἐξεργαϲαμένοιϲ, αὐτὸϲ ἐπιτίθηϲ τὴν δίκην.
θανάτου ἄξιον ἐξεργαϲαμένοιϲ, αὐτὸϲ ἐπιτίθηϲ τὴν δίκην.
[2693] 2693 Ἐπιτίθηϲιν: ἀποπέμπει. Δαμάϲκιοϲ· καὶ δὴ γραψάμενοϲ ἐπιϲτολήν πρὸϲ τοὺϲ ἐν Καρίᾳ δύο φιλοϲόφουϲ ἐπιτίθηϲιν.
[2694] 2694 Ἐπιτιμἡδηϲ: ὅνομα κύριον.
[2695] 2695 Ἐπιτίμηϲιϲ: παρὰ Ἀριϲτοτέλει ε΄ εἰϲί. λέγει γάρ, ὅτι μὴ αἱ
3530
αὐταὶ ἐπιτιμήϲειϲ ἐξεταζομένῳ λόγῳ καὶ ἐρωτωμένῳ. πρώτη δέ ἐϲτιν, ὄτα ἐκ τῶν ἠρωτημένων μηδὲν ϲυμπεραίνηται, μήτε τὸ προκείμενον 3531 3532 3533 μήτʼ ἄλλο τι, τουτέϲτιν ἂν ἀϲυλλόγιϲτον ᾖ, καὶ ἔτι ψευδεῖϲ ὦϲιν αἱ κείμεαι προτάϲειϲ ἢ ἄδοξοι, ἐφ᾿ αἶϲ ἐπιφέρει τὸ ϲυμπέραϲμα. τοιοῦτοϲ γὰρ ὁ λέγων· τὸ παρὰ τὸ ὄν, οὐκ ὄν, τὸ οὐκ ὄν οὐδέν, ἓν ἄρα τὸ ὅ· οὐ γὰρ τοῦτο ϲυνάγεται. οὗτοϲ μὲν οὐ δοκεῖ τὸ προκείμενον ϲυνάγειν, ἀλλ’ ἄλλο τι ϲυνάγει ϲυλλογιϲτικῶϲ· τὸ γὰρ παρὰ τὸ μὴ ὄν
οὐδέν. ἕτεροϲ δὲ λέγει· εἰ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει, τὸ μὴ γινόμενον οὐκ ἔχει· ἀλλὰ μὴν τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει· οὔτε τὸ προκείμενον οὔτʼ ἄλλο τι ϲυλλογίζεται πρὸϲ τῷ καὶ τὰ λαμβανόμενα ψευδῆ τε καὶ ἄδοξα λαμβάνειν. δευτέραν τίθηϲιν ἐπιτίμηϲιν, εἰ αἱ μὲν προτάϲειϲ ϲυλλογιϲτικῶϲ εἶεν κείμεναι καὶ ὁ λόγοϲ εἴη ϲυλλογιζόμενόϲ τι, μὴ
μέντοι τὸ προκείμενον, ἀλλ’ ἄλλο τι. τρίτη ἐπιτίμηϲιϲ, εἰ προϲτιθέμενά τινα ϲυνάγει τὸ προκείμενον ϲυλλογιϲτικῶϲ, τὸ μέντοι προτιθέμεον εῖρόν τε εἴη τῶν κειμένων καὶ ἠρωτημένων καὶ ἦττον ἔνδοξον τοῦ ϲυμπεράϲματοϲ. τετάρτη ἐπιτίμηϲιϲ, ἂν ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τοῦ λόγου ἐκ τῶν λειπομένων ϲυνάγεται ϲυλλογιϲτικῶϲ, ὃ ἔχουϲιν οἱ
παρέλκονπεϲ λόγοι. πέμπτη ἐπιτίμηϲίϲ φηϲιν εἶναι, εἰ ἐξ ἀδοξοτάτων καὶ ἧττον πιϲτῶν τοῦ ϲυμπεράϲματοϲ ὁ λόγοϲ εἴη ἢ ἐξ ἀληθῶν μέν, χαλεπωτέρων δὲ δειχθῆναι τοῦ προβλήματοϲ.
αὐταὶ ἐπιτιμήϲειϲ ἐξεταζομένῳ λόγῳ καὶ ἐρωτωμένῳ. πρώτη δέ ἐϲτιν, ὄτα ἐκ τῶν ἠρωτημένων μηδὲν ϲυμπεραίνηται, μήτε τὸ προκείμενον 3531 3532 3533 μήτʼ ἄλλο τι, τουτέϲτιν ἂν ἀϲυλλόγιϲτον ᾖ, καὶ ἔτι ψευδεῖϲ ὦϲιν αἱ κείμεαι προτάϲειϲ ἢ ἄδοξοι, ἐφ᾿ αἶϲ ἐπιφέρει τὸ ϲυμπέραϲμα. τοιοῦτοϲ γὰρ ὁ λέγων· τὸ παρὰ τὸ ὄν, οὐκ ὄν, τὸ οὐκ ὄν οὐδέν, ἓν ἄρα τὸ ὅ· οὐ γὰρ τοῦτο ϲυνάγεται. οὗτοϲ μὲν οὐ δοκεῖ τὸ προκείμενον ϲυνάγειν, ἀλλ’ ἄλλο τι ϲυνάγει ϲυλλογιϲτικῶϲ· τὸ γὰρ παρὰ τὸ μὴ ὄν
οὐδέν. ἕτεροϲ δὲ λέγει· εἰ τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει, τὸ μὴ γινόμενον οὐκ ἔχει· ἀλλὰ μὴν τὸ γενόμενον ἀρχὴν ἔχει· οὔτε τὸ προκείμενον οὔτʼ ἄλλο τι ϲυλλογίζεται πρὸϲ τῷ καὶ τὰ λαμβανόμενα ψευδῆ τε καὶ ἄδοξα λαμβάνειν. δευτέραν τίθηϲιν ἐπιτίμηϲιν, εἰ αἱ μὲν προτάϲειϲ ϲυλλογιϲτικῶϲ εἶεν κείμεναι καὶ ὁ λόγοϲ εἴη ϲυλλογιζόμενόϲ τι, μὴ
μέντοι τὸ προκείμενον, ἀλλ’ ἄλλο τι. τρίτη ἐπιτίμηϲιϲ, εἰ προϲτιθέμενά τινα ϲυνάγει τὸ προκείμενον ϲυλλογιϲτικῶϲ, τὸ μέντοι προτιθέμεον εῖρόν τε εἴη τῶν κειμένων καὶ ἠρωτημένων καὶ ἦττον ἔνδοξον τοῦ ϲυμπεράϲματοϲ. τετάρτη ἐπιτίμηϲιϲ, ἂν ἀφαιροῦμεν ἀπὸ τοῦ λόγου ἐκ τῶν λειπομένων ϲυνάγεται ϲυλλογιϲτικῶϲ, ὃ ἔχουϲιν οἱ
παρέλκονπεϲ λόγοι. πέμπτη ἐπιτίμηϲίϲ φηϲιν εἶναι, εἰ ἐξ ἀδοξοτάτων καὶ ἧττον πιϲτῶν τοῦ ϲυμπεράϲματοϲ ὁ λόγοϲ εἴη ἢ ἐξ ἀληθῶν μέν, χαλεπωτέρων δὲ δειχθῆναι τοῦ προβλήματοϲ.
3535
2696 Ἐπιτίμηϲιϲ: ἀποϲτροφή.
3536
2697 πιτιμητάϲ· τιμηταὶ μὲν οἱ πρῶτόν τι ἐκαλοῦντο τιμώμενοι,
ἐπιτιμηταὶ δὲ οἱ χρόνῳ ὕϲτερον τὰ αὐτὰ τιμώμενοι.
ἐπιτιμηταὶ δὲ οἱ χρόνῳ ὕϲτερον τὰ αὐτὰ τιμώμενοι.
3537
2698 Ἐπιτιμία: εὐπορία, ἢ ἡ μὴ ἀτιμία. Κέφαλοϲ ῥήτωρ· ὁϲάκιϲ αὐτὸν κινδυνεύοντα περὶ τῆϲ ἐπιτιμίαϲ ἢ τῆϲ πατρίδοϲ ἢ τοῦ βίου ποτὸϲ διεϲώϲατε;
3538
2699 Ἐπιτίμια: τὰ ἐπὶ τιμῇ τινοϲ γινόμενα. Σοφοκλῆϲ· ἀλλ’ ἔϲτ᾿
Ὀρέϲτου ταῦτα τἀπιτίμια.
Ὀρέϲτου ταῦτα τἀπιτίμια.
3539
2700 Ἐπιτίμια: οἱ μιϲθοί. Σοφοκλῆϲ· γενοῦ πρόφρων ἡμῖν ἀρωγὸϲ τῶνδε τῶν βουλευμάτων καὶ δεῖξον ἀνθρώποιϲι τἀπιτίμια. τουτέϲτιν τοὺϲ μιϲθούϲ.
3540
3542
3543
3544
3545
3546
2701 Ἐπίτιμον: πλούϲιον· ἢ τὸν μὴ ἄτιμον. Λουκιανόϲ· ἡ βουλὴ
δὲ ἐπικλαϲθεῖϲα πρὸϲ αὐτὸν ἀφίηϲι τῷ Μενεκράτει τὴν καταδίκην, καὶ 3541 ἤδη ἐπίτιμόϲ ἐϲτιν. τούϲ τε δούλουϲ ἐλευθέρουϲ καὶ τοὺϲ ἀτίμουϲ ἐπιτίμουϲ καὶ τοὺϲ μετοίκουϲ πολίταϲ καὶ τοὺϲ ὀφείλονταϲ ἀφεῖϲθαι ἐψηφίϲαντο.
δὲ ἐπικλαϲθεῖϲα πρὸϲ αὐτὸν ἀφίηϲι τῷ Μενεκράτει τὴν καταδίκην, καὶ 3541 ἤδη ἐπίτιμόϲ ἐϲτιν. τούϲ τε δούλουϲ ἐλευθέρουϲ καὶ τοὺϲ ἀτίμουϲ ἐπιτίμουϲ καὶ τοὺϲ μετοίκουϲ πολίταϲ καὶ τοὺϲ ὀφείλονταϲ ἀφεῖϲθαι ἐψηφίϲαντο.
2702 Ἐπίτιμοϲ: ὁ τετιμημένοϲ, καὶ οὐκ ἄτιμοϲ.
[2703] 2703 Ἐπιτιμῶϲα· τοῖϲ μὲν ἐραϲθεῖϲιν ὡϲ ἑταίρα ϲυνῆν ἁδροὺϲ
3547
αἰτοῦϲα τοὺϲ μιϲθούϲ, ἐπιτιμῶϲα τὴν ὑπὲρ τῆϲ ὁμιλίαϲ αἴτηϲιν, διὰ τὸ μὴ ἐξεῖναι δρᾶν ἐμφανῶϲ ἃ ἐθέλει. βαρύνουϲα τὴν τιμήν.
[2705] 2705 Ἐπιτίτθιον· ὑπομάζιον, ὑπὸ τὴν τροφόν.
[2706] 2706 Ἐπιτοαυτό: ἐπίρρημα.
[2707] 2707 Ἐπίτιγθον: τὸ ὑπὸ τὴν τροφόν.
[2708] 2708 Ἐπιτολῆϲ: ἀνατολῆϲ, φάνϲεωϲ ἄϲτρου.
2709 Ἐπιτολμῆϲαι· δοτικῇ. ἐπιβουλεύϲαϲθαι. καὶ ἀναπείθει ἐπιτολμῆϲαι
3553
τῷ Λυκίδῃ καὶ τῷ Σωϲιβίῳ, ἐπαίρει δὲ ἅτε φορτηγοὺϲ τοιοῦτοϲ ὁᾶϲτά τε ἀναπείθει, καὶ νυκτὸϲ γενομένηϲ ἀκράτου.
[2710] 2710 Ἐπίτομοϲ.
[2711] 2711 πιτομώτατον: τὸ ϲυντομώτερον.
2712 Ἐπίττον: ἠϲέλγουν, κατεφίλουν. πιττοῦν δέ ἐϲτι κυρίωϲ τὸ
3556
τὰϲ πλατείαϲ ναῦϲ πίττῃ χρίειν· ἔνθεν οὖν μετήνεκται ἡ λέξιϲ. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐκίνουν, ϲυνῆλθον. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἱκανὸν γὰρ αὐτὴν πρότερον ἐπίττον χρόνον. Ἐπιτον δὲ διʼ ἑνὸϲ τ, ἐπέρχεϲθε, ἐπιπορεύεϲθε. λέγετον, ἔπιτον. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ.
[2714] 2714 πίτονοϲ: Ἀριϲτοφάνηϲ ἐπὶ ἐπιτόνου. γελοῖον δὲ ἐπὶ δέρματοϲ.
3558
καὶ Ὅμηροϲ· ἐπίτονοϲ βέβλητο.
[2715] 2715 Ἐπιτοπίζω· κατοικίζω.
[2716] 2716 πὶ τοῦ Μἀνδροβούλου: ἐπὶ τοῦ κατὰ τὸ χεῖρον προκόπτοντοϲ.
3560
ὁ γὰρ Μανδράβουλοϲ θηϲαυρὸν εὑρών τῷ πρώτῳ χρόνλῳ πρόβατον χρυϲοῦν ἀνέθηκε τῆ Ἥρᾳ, τῷ δὲ β΄ ἀργυροῦν καὶ τῷ γ’ χαλκοῦν.
ὁ γὰρ Μανδράβουλοϲ θηϲαυρὸν εὑρών τῷ πρώτῳ χρόνλῳ πρόβατον χρυϲοῦν ἀνέθηκε τῆ Ἥρᾳ, τῷ δὲ β΄ ἀργυροῦν καὶ τῷ γ’ χαλκοῦν.
[2717] 2717 ἐπἱτὁπλεΐϲτον.
2719 Ἐπὶ τῶν ὑποκειμένων: ἐπὶ τῶν φθαϲάντων γενέϲθαι.
3566
πρέϲβειϲ δὲ ἔπεμπεν διαϲαφοῦνταϲ, Πόπλιον μὲν εὐδοκεῖν τὴν εἰρή νην, τοὺϲ δὲ ἐν τῷ ϲυνεδρίῳ διαφέρεϲθαι καὶ φάναι διαμένειν ἐπὶ τῶ ὑποκειμένων. ἐνεϲτώτων.
[2721] Ἐπιτεζώματα: τὰ ἐπιτιθέμενα τῇ τραπέζῃ βρώματα.
3568
2722 Ἐπιτραχήλιοϲ κόϲμοϲ.
[2723] 2723 Ἐπιτρέπει· δοτικῇ· χαρίζεται, παραδίδωϲιν. ὁ δὲ τῆϲ ἐμῆϲ ϲατραπείαϲ φυγάδα ἐλαύνει καὶ τούτῳ ἐπιτρέπει.
3569
724 Ἐπιτρέπειν τοῖϲ οἰκείοιϲ: Δημοϲθένηϲ ἀντὶ τοῦ δικαϲτὰϲ
αὐτοὺϲ αἱρεῖϲθαι, Λυϲίαϲ δὲ ἐπέτρεψεν ἀνδράϲιν εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ἐπιτρόπουϲ κατέϲτηϲεν.
αὐτοὺϲ αἱρεῖϲθαι, Λυϲίαϲ δὲ ἐπέτρεψεν ἀνδράϲιν εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ἐπιτρόπουϲ κατέϲτηϲεν.
[2725] 2725 Ἐπιτρέχειν· δοτικῇ· τοῦ ἀποτρέχειν διαφέρει.
[2726] 2726 Ἐπιτρέχειν τοῦ ἐπιδιώκειν διαφέρει. ἐπιτρέχει μὲν γάρ τιϲ τῷ μὴ φεύγοντι, διώκει δὲ τὸν φεύγοντα. ἔϲτι δὲ τὸ διώκειν οἷον
ἐλαύνει. ἔνθεν καὶ ὑποδιώκειν λέγεται.
ἐλαύνει. ἔνθεν καὶ ὑποδιώκειν λέγεται.
3570
2727 ἐπιτριβείη: ἐντριβὴϲ γένοιτο, ἔμπειροϲ ὑπάρξοι, ἢ παρορμηθείη. ϲημαίνει δὲ καὶ ἀολεϲθείν
3571
2728 Ἐπιτριβόμενοι: ἐπερχόμενοι.
3573
2730 Ἐπιτρίταιϲ· Ἰϲαῖοϲ ἐν τῷ κατὰ Καλλιφῶντοϲ· ἐξακοϲίαιϲ δραχμαῖϲ ἐπιτρίταιϲ. ἀντὶ τοῦ ἐπὶ η΄ ὀβολοῖϲ· κατὰ τὸ τρίτον εἶναι μερίδα τοὺϲ η΄ ὀβολοὺϲ τοῦ τετραδράχμου.
3575
2732 Ἐπιτροπή: παρατροπή. ὁ δὲ Λεύκιοϲ προχειριζόμενοϲ διαπέμπεϲθαι
3576
πρὸϲ τοὺϲ Λαπατηνοὺϲ καὶ λαλεῖν ὑπὲρ ἐπιτροπῆϲ ἀπαράϲκευοϲ ἦν εἰϲ τὸ μέλλον.
3577
3578
3579
3580
3581
2733 Ἐπιτροπεύω· γενικῇ. αἰτιατικῇ δέ· καὶ ἐπετρόπευϲε μὲν τὸν υἱὸν
Ἀλεξάνδρο τὸν Ηρακλέουϲ κληθέντα.
Ἀλεξάνδρο τὸν Ηρακλέουϲ κληθέντα.
2734 Ἐπιτροχάδην: ἐπειγμένωϲ, ὥϲπερ τρέχων. ἢ κεφαλαιωδῶϲ,
3582
ταχέωϲ. κόραξ ἐπιτρόχωϲ φθεγγόμενοϲ χειμῶνα ϲημαίνει.
[2735] 2735 Ἐπὶ τροχοῦ δεῖ ϲ᾿ ἐκεῖ ϲτρεβλούμενον εἰπεὶν ἃ
3583
πεπανούργηκαϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ. παροιμία ἐπὶ τῶν πονηρῶν.
τροχὸϲ γάρ τιϲ ἦν ἐν Ἀθήναιϲ, ἐν ᾧ δεϲμούμενοι οἱ οἰκέται ἐκολάζοντο.
τροχὸϲ γάρ τιϲ ἦν ἐν Ἀθήναιϲ, ἐν ᾧ δεϲμούμενοι οἱ οἰκέται ἐκολάζοντο.
[2736] 2736 Ἐπιτυχοῦϲιν: εὐτελέϲι. περὶ ὑπάτων μὴ ῥᾳθύμωϲ ϲκοπεῖν,
3584
ὡϲ οὐ τοῖϲ ἐπιτυχοῦϲι δέον ἐγχειρίϲαι τὴν ἀρχήν, τοϲούτων περιεϲτηκότων κινδύνων τὴν πόλιν.
2737 Ἐπιτυφῇ: ἐπικαῇ, ἐκπυρωθῇ. οὕτωϲ Ἀριϲτοφάνηϲ. ὅπωϲ
3585
ἂν ἀνὴρ ἐπιτυφῇ μάλιϲτά μου. ἐπικαυθῇ ἐπʼ ἐμοί.
[2738] 2738 Ἐπιτυγχάνω· γενικῇ.
[2739] 2739 Ἐπιφάνεια· ἐπιφάνεια ἐϲτὶ ϲώματοϲ πέραϲ, ἢ τὸ μῆκοϲ καὶ
3588
πλάτοϲ μόνον ἔχον, βάθοϲ δὲ οὔ. αὐτὴ δὲ κατ᾿ ἐπίνοιαν καὶ καθ᾿
ὑπόϲταϲιν λέγεται. Ἐπιφάνεια δὲ καὶ ἡ τοῦ Σωτῆροϲ ἡμῶν Ἰηϲοῦ Χριϲτοῦ ἔνϲαρκοϲ οἰκονομία.
ὑπόϲταϲιν λέγεται. Ἐπιφάνεια δὲ καὶ ἡ τοῦ Σωτῆροϲ ἡμῶν Ἰηϲοῦ Χριϲτοῦ ἔνϲαρκοϲ οἰκονομία.
[2740] 2740 Ἐπιφάνιοϲ, φάνιον καὶ τὰ Ἐπιφάνια.
[2741] 2741 Ἐπιφάνιοϲ, Οὐλπιανοῦ, Πετραῖοϲ, ϲοφιϲτήϲ· παιδεύϲαϲ ἔν τε
3590
αὐτῇ καὶ ἐν Ἀθήναιϲ. ἔγραψε Περὶ κοινωνίαϲ καὶ διαφορᾶϲ τῶν
ϲτάϲεων, προγυμνάϲματα, μελέταϲ, Δημάρχουϲ, Πολεμαρχικόν, λόγουϲ ἐπιδεικτικούϲ· καί τινα ϲύμμικτα θεωρήματα.
ϲτάϲεων, προγυμνάϲματα, μελέταϲ, Δημάρχουϲ, Πολεμαρχικόν, λόγουϲ ἐπιδεικτικούϲ· καί τινα ϲύμμικτα θεωρήματα.
[2742] 2742 Ἐιφάνιοϲ, Κωνϲταντείαϲ τῆϲ Κύπρου ἐπίϲκοποϲ, τῆϲ πρότερον
3591
Σαλαμίνηϲ. ἔγραψε κατὰ παϲῶν τῶν αἱρέϲεων λόγουϲ, ἃ Πανάρια λέγονται, καὶ ἕτερα πολλά· ἅτινα παρὰ μὲν τῶν πεπαιδευμένων διὰ
τὰ πράγματα, παρὰ δὲ τῶν ἰδιωτῶν διὰ τὰ ῥήματα ἀναγινώϲκεται. τελευτᾷ ἐϲχατόγηρωϲ.
τὰ πράγματα, παρὰ δὲ τῶν ἰδιωτῶν διὰ τὰ ῥήματα ἀναγινώϲκεται. τελευτᾷ ἐϲχατόγηρωϲ.
[2743] 2743 Ἐπιφάνιοϲ, ἐπίϲκοποϲ Ὀλυβρίαϲ. ἔγραψε λόγον ἀντιρρητικὸν
3592
κὸν κατὰ εἰκονοκαυτῶν, λίαν ὠφέλιμον.
[2744] 2744 'Επιφάνιοϲ καὶ Ἐὐπρέπιοϲ ἐγενέϲθην Ἀλεξανδρεῖϲ τὸ γένοϲ
ἀμφότεροι καὶ τῶν παρὰ Ἀλεξανδρεῦϲι τελετῶν νομιζομένων δαημονέϲτατοι, τῶν μὲν Περϲικῶν καλουμένων ὁ Εὐπρέπιοϲ ἐξάρχων, τῶν δὲ ἀμφὶ τὸν Ὄϲιριν ὁ Ἐπιφάνιοϲ. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ 3593 3594 3595 Αἰῶνοϲ ὑμνουμένου θεοῦ· ὃν ἔχων εἰπεῖν ὅϲτιϲ ἐϲτίν, ὅμωϲ οὐ γράφω κατά γε τὴν παροῦϲαν ταύτην ὁρμήν. ὁ δὲ Ἐπιφάνιοϲ ἐξηγεῖτο καὶ τῶνδε τῶν ἱερῶν. οὑτοι μέντοι οἱ ἄνδρεϲ οὐκ ἐγένοντο μὲν ἐπὶ τῆϲ ἀρχαιοπρεποῦϲ πολιτείαϲ, τοῖϲ δὲ γενομένοιϲ ἐπιβεβήκαϲι καὶ ἐνέτυχον, καὶ παρʼ ἐκείνων ὠφεληθέντεϲ, ἔπειτα τοῖϲ καθ᾿ ἑαυτοὺϲ ἐγένοντο
πολλῶν ἀγαθῶν ἡγεμόνεϲ, τῶν τε ἄλλων καὶ παλαιῶν διηγμάτων πολύφωνοι κήρυκεϲ. Δαμάϲκιοϲ.
ἀμφότεροι καὶ τῶν παρὰ Ἀλεξανδρεῦϲι τελετῶν νομιζομένων δαημονέϲτατοι, τῶν μὲν Περϲικῶν καλουμένων ὁ Εὐπρέπιοϲ ἐξάρχων, τῶν δὲ ἀμφὶ τὸν Ὄϲιριν ὁ Ἐπιφάνιοϲ. οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ 3593 3594 3595 Αἰῶνοϲ ὑμνουμένου θεοῦ· ὃν ἔχων εἰπεῖν ὅϲτιϲ ἐϲτίν, ὅμωϲ οὐ γράφω κατά γε τὴν παροῦϲαν ταύτην ὁρμήν. ὁ δὲ Ἐπιφάνιοϲ ἐξηγεῖτο καὶ τῶνδε τῶν ἱερῶν. οὑτοι μέντοι οἱ ἄνδρεϲ οὐκ ἐγένοντο μὲν ἐπὶ τῆϲ ἀρχαιοπρεποῦϲ πολιτείαϲ, τοῖϲ δὲ γενομένοιϲ ἐπιβεβήκαϲι καὶ ἐνέτυχον, καὶ παρʼ ἐκείνων ὠφεληθέντεϲ, ἔπειτα τοῖϲ καθ᾿ ἑαυτοὺϲ ἐγένοντο
πολλῶν ἀγαθῶν ἡγεμόνεϲ, τῶν τε ἄλλων καὶ παλαιῶν διηγμάτων πολύφωνοι κήρυκεϲ. Δαμάϲκιοϲ.
[27454] 2745 πίφαϲιϲ: δήλωϲιϲ, ἔνδειξιϲ. οἱ δὲ ἧκον μετὰ παιανιϲμοῦ
3597
καὶ ϲτεφάνων καὶ τῆϲ τῶν νικώντων ἐπιφάϲεωϲ.
[2747] 2747 Ἐπιφαίνεται ὑψόθεν· Ὑποψαίνεται δὲ χαμόθεν.
3600
2748 Ἐπιψθαϲάμενον· λέγουϲι τὴν αἶγα τὴν Διὸϲ τροφὸν κατηϲτερίϲθαι. καί φαϲι τὸν ἐπιφθαϲάμενον ἐπιτέλλουϲαν αὐτὴν ἐπιτυγχάνειν ὅϲα ἂν εὔξηται.
3601
2749 Ἐπιψέρειν: κατηγορεῖν, διαϲύρειν. ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐπιψέρειν ἔχων, ὅτι δὲ εὔνουϲ εἴη Ῥωμαίοιϲ.
3603
2751 Ἐπιφοραῖϲ: καταδίκαιϲ. οἱ δὲ πειϲθέντεϲ καὶ παραδόντεϲ
3604
ἐαυτοὺϲ εἰϲ τὴν ἐπιφορὰν τῶν πολεμίων ἀπέθανον γενναίωϲ. ἀντὶ τοῦ τὴν ἐπέλευϲιν.
[2752] 2752 Ἐπίφοροϲ: ὁρμητικόϲ. οὐδὲ πρὸϲ ἀδικίαν ἢ πλεονεξίαν ἐπίφοροϲ ἦν, προϲκρουϲτικὸϲ δὲ καὶ ἁμιλλητικὸϲ πρὸϲ τοὺϲ ἄρχονταϲ.
3605
2753 Ἐπιφωνῶ· δοτικῇ.
3606
2754 Ἐπιφραϲθείϲ: ἐνθυμηθείϲ, διαλογιϲάμενοϲ. Ἀρριανόϲ· ὁ δὲ Νέαρχοϲ ἐπιφραϲθείϲ, ὅτι ϲπείρεϲθαι τὴν χώραν εἰκόϲ, λέγει πρὸϲ Ἀρχίδαν, καταληπτέα ϲφίϲιν εἴη τὸ χωρίον.
3608
2756 Ἐπίφρων: ϲυνετόϲ.
2758 Ἐπιφυλλίδτα: ῥαγολογίαν· ἤτοι μικρὸν βοτρύδιον. τὰ ἐπὶ
3614
τοῖϲ φύλλοιϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Βατράχοιϲ· ἐπιφυλλίδεϲ ταῦτʼ ἔϲτι καὶ
3615
ϲτωμύλματα. ἀντὶ τοῦ λάλοι καὶ πιθανολόγοι. ἐπὶ τῶν δοκούντων εἶναι ϲοφῶν ἢ ποιητῶν. ἐπιφυλλίδεϲ δέ εἰϲι τὰ ἐπικείμενα τοῖϲ
μεγάλοιϲ βότρυϲι βοτρύδια, Καλλίϲτρατοϲ δὲ τὰ αὐτὰ καθ’ ἐαυτὰ μικρά. κέκληται δὲ οὕτωϲ διὰ τὸ ἐπὶ τοῖϲ φύλλοιϲ καλύπτεϲθαι· ἢ τὰ πρὸϲ αὐτοῖϲ τοῖϲ φύλλοιϲ.
μεγάλοιϲ βότρυϲι βοτρύδια, Καλλίϲτρατοϲ δὲ τὰ αὐτὰ καθ’ ἐαυτὰ μικρά. κέκληται δὲ οὕτωϲ διὰ τὸ ἐπὶ τοῖϲ φύλλοιϲ καλύπτεϲθαι· ἢ τὰ πρὸϲ αὐτοῖϲ τοῖϲ φύλλοιϲ.
[2760] 2760 Ἐπιχάνῃ· ἔχεϲθαι δὲ αὐτοῦ ἐκέλευϲεν, ἴνα μὴ διαδρὰϲ ἔξω
3618
τοῦ ϲτρατοπέδου, εἶτα μέντοι ζῶν ἀπέλθῃ καὶ ἐπιχάνῃ. ἀντὶ τοῦ ἐπεγγελάϲῃ.
[2761] 2761 Ἐπιχάρηϲ: ὄνομα κύριον. θηλυκόν.
2762 Ἐπίχαριϲ.
[2763] 2763 Ἐπιχάριϲ, προδότηϲ. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ ὑπὲρ
3619
Κτηϲιφῶντοϲ.
[2764] 2764 Ἐπίχαριϲ: ἐπιτερπήϲ, ὁμιλητικόϲ. ὁ δὲ ϲεμνὸϲ ὢν καὶ ϲπουδαϲτικόϲ, ὅμωϲ ἐπίχαριϲ ἦν ἐν ταῖϲ ὁμιλίαιϲ.
2765 Ἐπιχαριτώτεροϲ.
[2766] 2766 Ἐπίχαρμοϲ, Πιτύρου ἢ Χειμάρου καὶ Σικίδοϲ, Συρακούϲιοϲ ἢ
3620
ἐκ πόλεωϲ Κραϲτοῦ τῶν Σικανῶν· ὃϲ εὗρε τὴν κωμῳδίαν ἐν Συρακούϲαιϲ ἅμα Φόρμῳ. ἐδίδαξε δὲ δράματα ωβ΄, ὡϲ δὲ Λύκων φηϲὶ λε΄ τινὲϲ δὲ αὐτὸν Κῷον ἀνέγραψαν, τῶν μετὰ Κάδμου εἰϲ Σικελίαν
μετοικηϲάντων, ἄλλοι Σάμιον, ἄλλοι Μευάρων τῶν ἐν Σικελίᾳ. ἦν δὲ πρὸ τῶν Περϲικῶν ἔτη ἔξ, διδάϲκων ἐν Συρακούϲαιϲ· ἐν δὲ Ἀθήναιϲ Εὐέτηϲ καὶ Εὐξενίδηϲ καὶ Μύλοϲ ἐπεδείκνυντο. οὗτοϲ εὑρετὴϲ καὶ τῶν μακρῶν ϲτοιχείων η καὶ ω. καὶ Ἐπιχάρμειοϲ λόγοϲ, τοῦ Ἐπιχάρμου.
μετοικηϲάντων, ἄλλοι Σάμιον, ἄλλοι Μευάρων τῶν ἐν Σικελίᾳ. ἦν δὲ πρὸ τῶν Περϲικῶν ἔτη ἔξ, διδάϲκων ἐν Συρακούϲαιϲ· ἐν δὲ Ἀθήναιϲ Εὐέτηϲ καὶ Εὐξενίδηϲ καὶ Μύλοϲ ἐπεδείκνυντο. οὗτοϲ εὑρετὴϲ καὶ τῶν μακρῶν ϲτοιχείων η καὶ ω. καὶ Ἐπιχάρμειοϲ λόγοϲ, τοῦ Ἐπιχάρμου.
3627
2768 Ἐπιχειλέϲ: οὕτω λέγεται μέτρον τὸ μὴ πλῆρεϲ, ἀλλ’ ἀπολειπόμενον. Ἀριϲτοφάνηϲ· τὴν πόλιν ἡμῶν μεϲτὴν ἐποίηϲεν εὑρὼν ἐπιχειλῆ.
3628
2769 Ἐπίχειρα: μιϲθούϲ, τὰ διὰ τῶν χειρῶν κέρδη. ἀνθ᾿ ὧν τὰ
3629
ἐπίχειρα ἠνέγκαντο ἀλλήλοιϲ πρεπωδέϲτατα.
3630
2770 Ἐπιχειρεῖν: τὸ ἐρωτᾶν καὶ ϲυλλογίζεϲθαι. τὸ γὰρ ἐπιχείρημα διαλεκτικόϲ ἐϲτι ϲυλλογιϲμόϲ.
3631
2771 Ἐπιχειρῶ ϲοι δὲ ἀεί.
3632
2772 Ἐπιχειρημάτων: ἐννοιῶν.
3633
2773 Ἐπιχειρήϲειν: ἐπιβαλέϲθαι. ἔγραφεν ἐπιχειρήϲειν μέλλειν τοῖϲ
Σγγάροιϲ καὶ ἐπὶ τῷδε πέμπειν πεζοὺϲ ἀποχρῶνταϲ.
Σγγάροιϲ καὶ ἐπὶ τῷδε πέμπειν πεζοὺϲ ἀποχρῶνταϲ.
3634
2774 Ἐπιχειρητέα: ἀντὶ τοῦ ἐπιχειρητέον, ὡϲ τὸ τολμητέα. φιλεῖ γὰρ Θουκυδίδηϲ τὰ τοιαῦτα.
3635
2775 Ἐπιχειροτονία: ἡ τῶν χειροτονητῶν ἀπόϲταϲιϲ.
3636
2776 Ἐπὶ χειρῶν ἀροῦϲί ϲε: ἀντὶ τοῦ χειραγωγήϲουϲι, ποδηγήϲουϲιν,
ὑπερείϲουϲιν ἀϲθενοῦντα, παντοδαπὴν ἐπικουρίαν προϲοίϲουϲιν.
ὑπερείϲουϲιν ἀϲθενοῦντα, παντοδαπὴν ἐπικουρίαν προϲοίϲουϲιν.
3637
2777 Ἐπιχθονίων: ἐπιγείων.
[2778] 2778 Ἐπιχωματιϲμόϲ· ζήτει ἐν τῷ χώμα.
3638
2779 Ἐπιχωρήϲαϲ: ϲυμπαθήϲαϲ, παραχωρήϲαϲ. ἐθέλω ϲοι τὰ δυνατὰ ἐπιχωρήϲαϲ, τοῦ μὴ τὸ πέρα ἐϲ ἀμφίλογον προάγειν τὰ Ῥωμαίων
πράγματα ξύμβουλοϲ γενέϲθαι.
πράγματα ξύμβουλοϲ γενέϲθαι.
[2780] 2780 Ἐπιχώρηϲιϲ, παραχώρηϲιϲ. Ἀρριανόϲ· ἴαϲιν δὲ τῶν παρόν
3639
των ἐποίει τὴν τῆϲ ἀγνοίαϲ προϲποίηϲιν μᾶλλον ἢ τὴν ᾠϲ γινωϲκομένων ἐπιχώρηϲιν.
3641
2782Ἐπιψαύειν· δοτικῇ. ἐπιθιγγάνειν.
3642
2783 Ἐπιψαύδην: ἐπίρρημα. ὅϲον ἐπιψαῦϲαι μόνον· ὡϲ καὶ τὸ ἐπιλίγδην.
2786 Ἐπλάττετο: ὑπεκρίνετο.
[2787] 2787 Ἐπλημμέληϲαν: ἠτάκτηϲαν, ἐρρᾳθύμηϲαν. πλημμελὲϲ γὰρ
3651
τὸ ῥάθυμον καὶ ἀπαίδευτον. ἴνα ὑπὲρ ὢν ἐπλημμέληϲαν κακιῶν φθάνοντεϲ, ἐν τῷ δευτέρῳ προφανεῖ κινδύνῳ τε ἰϲωθῶϲι
κολαϲθέντεϲ.
κολαϲθέντεϲ.
[2788] 2788 Ἔπλην: ἐπληϲίαζον. ἔϲτι δὲ ῥῆμα πλῶ, τὸ πληϲιάζω, παράγωγον πλῆμι, ὁ δεύτεροϲ ἀόριϲτοϲ ἔπλην.
[2789] 2789 πλινθεύθηϲαν: τὸ κατακλειϲθῆναι περὶ οἰκοδόμημα μόνον,
3652
ὥϲτε ἔξοδον μὴ εἶναι καὶ οὕτω παντελεῖ ἀπορίᾳ ποτοῦ καὶ τροφῆϲ
τεθνάναι πλινθευθῆναι λέγεται.
τεθνάναι πλινθευθῆναι λέγεται.
[2790] 2790 Ἐπλωὶϲατο.
[2791] 2791 Ἐπνειδεινόν: ὠργίζεο.
[2792] 2792 Ἐπόγδοον: τὸ δεδανειϲμένον, ὥϲτε τοῦ κεφαλαίου τὸ ὄγδοον
3654
μέροϲ λαβεῖν τὸν δανειϲτήν· οἷον τριώβολον τοῦ τετραδράχμου.
2793 Ἐποδήγει: ὡδήγει.
[2794] 2794 Ἐπόθηϲεν: ἠβουλήθη, ἠθέληϲεν. ὁ δὲ Σκιπίων διὰ τῶν ϲὺν
3655
ἑαυτῷ πεζῶν ἐπόθηϲε τὴν ἱππέαϲ ἀποφῆναι.
[2795] 2795 Ἐποκέλλουϲιν: ἐπικαθίζουϲιν, ἐγγίζουϲιν.
[2796] 2796 Ἐπολιάρχει: τῆϲ πόλεωϲ ἦρχεν.
[2798] 2798 Ἐπολιόϲ: εἶδοϲ ὀρνέου νυκτερινοῦ.
[2799] 2799 Ἐπόλιϲεν: ἔκτιϲεν.
[2800] 2800 Ἐπολολύζω.
[2801] 2801 Ἐπολυώρηϲαϲ: ἐφύλαξαϲ, ἐφρόντιϲαϲ.
[2803] 2803 Ἐπομβρῷ.
[2804] 2804 Ἐπομοϲάμενοϲ: εὐξάμενοϲ.
[2805] 2805 Ἐπόνουν: ἐκακοπάθουν.
3671
2807 Ἐποποῖ: ἐπίρρημα, ἀντὶ τοῦ ἐποπιϲτί. ἐὰν δὲ προπαροξύνη ται, δῆλον ὅτι ἐϲχημάτιϲται ὡϲ ἀπὸ εὐθείαϲ τῆϲ ἔποποϲ. ἐποποῖ, ποί, ποποί, ποποί, ποποί ἰώ, ἰώ, ἰτώ, ἰτώ, ἰτώ, ἰτώ, ἰτώ· ταῦτα δεῖ ὀξυτόνωϲ προφέρεϲθαι τῇ φωνῇ, ὥϲτε ὀρνέου ἦχον προφαίνεϲθαι κατὰ μίμηϲιν. τιό, τιό, τιό, τιό, τιό, τιό, τιό, τιό· καὶ ταῦτα ὀξυτονῇτέον.
τριοτό, τριοτό, τοτοβρίξ. δεῦρο, δεῦρο, δεῦρο, δεὒρο, δεῦρο. τορό, τορό, τορό, τοροτίγξ. κικκαβαῦ, κικκαβαῦ. τοροτοροτολιλίγξ, τοροτίγξ. τί, τί, τί, τί, τί, τί, τιό, τιό, τιοτίγξ. τιό, τιό, τιό, τιοτίγξ. ποῦ; ποῦ᾿ ϲτι; ποῦ: ποῦ: ποῦ᾿ ϲτι; ποῦ; ποῦʼϲτι; ποῦ; ποῦ; διὰ τῆϲ ἐπαναλήψεωϲ τὴν ϲπουδαίαν ζήτηϲιν ἐμφαίνει. αὕτη ϲύ, ποῖ, ποῖ,
ποῖ, ποῖ πέτῃ: μέν’ ἥϲυχοϲ. ἔχ ἀτρέμαϲ, ἐπίϲχεϲ τοῦ δρόμου. τίϲ εἶ; ποδαπή; εὐράξ, πατάξ· ἐπιφθέγματα τάχουϲ, παρὰ τὸ εὐρέωϲ μιγήϲομαι καὶ πατάξω· ὅθεν καὶ χαμαιτύπαι αἱ πόρναι. ταῦτα δὲ τὰ ἐπιρρήματα ἀνέλαβε διὰ τὸ κακέμφατον. ὠόπ, παρακελευϲτικόν, ἐπὶ τοῦ παύϲαϲθαί τινοϲ ὑποθέϲεωϲ, ὡϲ οἱ ἐρέϲϲοντεϲ· κέλευϲμα γάρ ἐϲτι
τὸ ὠὸπ τῶν ἐρεϲϲόντων, καταπαῦον τὴν κωπηλαϲίαν. βαβαιάξ, ὡκβάτανα τοῦ φορήματοϲ. ϲτριβιλικίγξ. ἀντὶ τοῦ οὐδεμίαν ῥανίδα. ϲτρίβοϲ καλεῖται ἡ ὀξεῖα βοή, λικίγξ δὲ ἡ ἐλαχίϲτη βοὴ τοῦ ὀρνέου· ἡ μὲν λέξιϲ ἐκ τούτων γεγένηται· λέγει δέ, ὅτι οὐδὲ ἐλάχιϲτόν ϲοι μέροϲ μεταδίδωμι. ἀττατατταταί· θρηνῶν παρατραγῳδεῖ ἰατταταιὰξ τῶν
κακῶν, ἰατταταί· ϲχετλιαϲτικὸν ἐπίρρημα· παρεπιγραφὴ δὲ λέγεται τὰ τοιαῦτα. ῥυππαπαί, ἐπιφώνημα ναυτικόν. ἱππαπαί, ἐπὶ ἵππων. Ἀριϲτοφάνηϲ· τίϲ ἐμβαλεῖ βαβαί, βαβαιάξ· ϲχετλιαϲτικά, ἀντὶ τοῦ φεῦ, φεῦ. οἴμοι τάλαϲ, οἴμοι γε, κᾆτ’ οἴμοι μάλα. ᾦ εἶα, ᾦ εἶα· μίμημα βαρβάρων ἐξελκόντων τι. δεῖ οὖν νοεῖν, ὅτι ταῦτα ἀνὰ μέροϲ
λέγεται, τὸ μὲν τοῦ Ἑρμοῦ κελεύοντοϲ καὶ ἕλκοντοϲ, τὸ δὲ τῶν ἑλκόντων ὑπακουόντων. ὦ εἴα· εἴα μάλα. ὦ εἶα, ἔτι μάλα. ὦ εἶα. ὦ εἴα. φῦ, φῦ· ἐπὶ τοῦ φυϲῶντοϲ τὸ πῦρ. ϲοῦ ϲοῦ. ποῦ ποῦ ᾿ϲτι 3672 3673 3674 3675 μοῦ τὸ δίκτυον: πάλιν ϲοῦ. ἀππαπαί, παπαιάξ· γερόντων ϲχετλιαϲμόϲ. αὖ, αὖν, μίμημα ὑλακῆϲ κυνῶν. ῥυπαπαί. βομβάξ, ἐπίρρημα ἐπὶ θαυμαϲμοῦ λαμβανόμενον. βομβαλομβάξ, ἀναδιπλαϲιάζει τὴν λέξιν. ἀττατατατατταῖ, ἐπὶ τῶν ἀλγούντων. μῦ μῦ, ἐπὶ τῶν διὰ μυκτήρων
ἡχούντω. ἰαππαπαιάξ. αἴρεϲθ’ ἄνω. ἰαί, εὐαἱ, δειπνήϲομεν. εὐοῖ, εὐαι, εὐαι ὡϲ ἐπὶ νίκῃ. εὐαί, εὐαί, εὐά, εὐά· τέλοϲ τῶν Ἐκκληϲιαζουϲῶν Ἀριϲτοφάνουϲ.
τριοτό, τριοτό, τοτοβρίξ. δεῦρο, δεῦρο, δεῦρο, δεὒρο, δεῦρο. τορό, τορό, τορό, τοροτίγξ. κικκαβαῦ, κικκαβαῦ. τοροτοροτολιλίγξ, τοροτίγξ. τί, τί, τί, τί, τί, τί, τιό, τιό, τιοτίγξ. τιό, τιό, τιό, τιοτίγξ. ποῦ; ποῦ᾿ ϲτι; ποῦ: ποῦ: ποῦ᾿ ϲτι; ποῦ; ποῦʼϲτι; ποῦ; ποῦ; διὰ τῆϲ ἐπαναλήψεωϲ τὴν ϲπουδαίαν ζήτηϲιν ἐμφαίνει. αὕτη ϲύ, ποῖ, ποῖ,
ποῖ, ποῖ πέτῃ: μέν’ ἥϲυχοϲ. ἔχ ἀτρέμαϲ, ἐπίϲχεϲ τοῦ δρόμου. τίϲ εἶ; ποδαπή; εὐράξ, πατάξ· ἐπιφθέγματα τάχουϲ, παρὰ τὸ εὐρέωϲ μιγήϲομαι καὶ πατάξω· ὅθεν καὶ χαμαιτύπαι αἱ πόρναι. ταῦτα δὲ τὰ ἐπιρρήματα ἀνέλαβε διὰ τὸ κακέμφατον. ὠόπ, παρακελευϲτικόν, ἐπὶ τοῦ παύϲαϲθαί τινοϲ ὑποθέϲεωϲ, ὡϲ οἱ ἐρέϲϲοντεϲ· κέλευϲμα γάρ ἐϲτι
τὸ ὠὸπ τῶν ἐρεϲϲόντων, καταπαῦον τὴν κωπηλαϲίαν. βαβαιάξ, ὡκβάτανα τοῦ φορήματοϲ. ϲτριβιλικίγξ. ἀντὶ τοῦ οὐδεμίαν ῥανίδα. ϲτρίβοϲ καλεῖται ἡ ὀξεῖα βοή, λικίγξ δὲ ἡ ἐλαχίϲτη βοὴ τοῦ ὀρνέου· ἡ μὲν λέξιϲ ἐκ τούτων γεγένηται· λέγει δέ, ὅτι οὐδὲ ἐλάχιϲτόν ϲοι μέροϲ μεταδίδωμι. ἀττατατταταί· θρηνῶν παρατραγῳδεῖ ἰατταταιὰξ τῶν
κακῶν, ἰατταταί· ϲχετλιαϲτικὸν ἐπίρρημα· παρεπιγραφὴ δὲ λέγεται τὰ τοιαῦτα. ῥυππαπαί, ἐπιφώνημα ναυτικόν. ἱππαπαί, ἐπὶ ἵππων. Ἀριϲτοφάνηϲ· τίϲ ἐμβαλεῖ βαβαί, βαβαιάξ· ϲχετλιαϲτικά, ἀντὶ τοῦ φεῦ, φεῦ. οἴμοι τάλαϲ, οἴμοι γε, κᾆτ’ οἴμοι μάλα. ᾦ εἶα, ᾦ εἶα· μίμημα βαρβάρων ἐξελκόντων τι. δεῖ οὖν νοεῖν, ὅτι ταῦτα ἀνὰ μέροϲ
λέγεται, τὸ μὲν τοῦ Ἑρμοῦ κελεύοντοϲ καὶ ἕλκοντοϲ, τὸ δὲ τῶν ἑλκόντων ὑπακουόντων. ὦ εἴα· εἴα μάλα. ὦ εἶα, ἔτι μάλα. ὦ εἶα. ὦ εἴα. φῦ, φῦ· ἐπὶ τοῦ φυϲῶντοϲ τὸ πῦρ. ϲοῦ ϲοῦ. ποῦ ποῦ ᾿ϲτι 3672 3673 3674 3675 μοῦ τὸ δίκτυον: πάλιν ϲοῦ. ἀππαπαί, παπαιάξ· γερόντων ϲχετλιαϲμόϲ. αὖ, αὖν, μίμημα ὑλακῆϲ κυνῶν. ῥυπαπαί. βομβάξ, ἐπίρρημα ἐπὶ θαυμαϲμοῦ λαμβανόμενον. βομβαλομβάξ, ἀναδιπλαϲιάζει τὴν λέξιν. ἀττατατατατταῖ, ἐπὶ τῶν ἀλγούντων. μῦ μῦ, ἐπὶ τῶν διὰ μυκτήρων
ἡχούντω. ἰαππαπαιάξ. αἴρεϲθ’ ἄνω. ἰαί, εὐαἱ, δειπνήϲομεν. εὐοῖ, εὐαι, εὐαι ὡϲ ἐπὶ νίκῃ. εὐαί, εὐαί, εὐά, εὐά· τέλοϲ τῶν Ἐκκληϲιαζουϲῶν Ἀριϲτοφάνουϲ.
[2808] 2808 Ἐπόπται: οἱ τὰ μυϲτήρια παραλαμβάνοντεϲ λέγονται ἐν ἀρχῇ
3676
μὲν μύϲται, μετὰ δὲ ἐνιαυτὸν ἐπόπται καὶ ἔφοροι.
2809 Ἐποπτεύειν· διαφέρει μύϲτηϲ καὶ ἐπόπτηϲ.
[2810] 2810 Ἐποπτεία: ἡ ἐπίϲκεψιϲ.
[2811] 2811 Ἐποποιΐα: ἡ διʼ ἡρωϊκοῦ μέτρου ἱϲτορία. καὶ γὰρ ϲτερομένη μύθου ποίηϲιϲ ἐποποιΐα ἐϲτίν.
[2812] 2812 Ἐποργῶϲα: μηνιῶϲα.
[2814] 2814 Ἐπορθρεῦϲαι: ἀγρυπνῆϲαι· ἢ πρὸ ἡμέραϲ ἐπεγερθῆναι.
[2815] 2815 Ἐπʼ ὅριον Θαϲίων: ἐπάνω τοῦ ὄρουϲ τῶν Θαϲίων.
[2816] 2816 Ἐποϲ: λόγοϲ, ϲτίχοϲ ἔμμετροϲ.
[2818] 2818 Ἐποτρύνει: παροξύνει, διεγείρει.
[2819] 2819 Ἐπʼ οὐδόν: ἐπὶ πρόθυρον.
[2820] 2820 Ἕπου κατεπείγων: ἀντὶ τοῦ ϲαυτὸν κατελαύνων.
[2821] 2821 Ἐποφθαλμίϲαϲ: φθονήϲαϲ· ἢ ἐπιθυμητικῶϲ ἐπιβαλών. ὁ
3685
δὲ ἰδὼν τὸ χρυϲίον ἐποφθαλμιᾷ τῷ ἀνθρώπῳ. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ 3686 εἰϲ ὑπόνοιαν ἦλθεν ὡϲ ἐποφθαλμιῶν βαϲιλείᾳ. τουτέϲτιν ἐπιθυμητικῶϲ 3687 ἔχων. καὶ Ἰώϲηποϲ· διὰ τὸ ἐποφθαλμιᾶν τῷ πλήθει τῆϲ κτήϲεωϲ. 3688 καὶ αὖθιϲ· ἀπέκτεινε δὲ αὐτὸν ὁ πανδοκεὺϲ ἐποφθαλμίϲαϲ 3689 τῷ χρυϲίῳ.
δὲ ἰδὼν τὸ χρυϲίον ἐποφθαλμιᾷ τῷ ἀνθρώπῳ. καὶ αὖθιϲ· ὁ δὲ 3686 εἰϲ ὑπόνοιαν ἦλθεν ὡϲ ἐποφθαλμιῶν βαϲιλείᾳ. τουτέϲτιν ἐπιθυμητικῶϲ 3687 ἔχων. καὶ Ἰώϲηποϲ· διὰ τὸ ἐποφθαλμιᾶν τῷ πλήθει τῆϲ κτήϲεωϲ. 3688 καὶ αὖθιϲ· ἀπέκτεινε δὲ αὐτὸν ὁ πανδοκεὺϲ ἐποφθαλμίϲαϲ 3689 τῷ χρυϲίῳ.
3694
2822 Ἐποχετεῦϲαι: ἐπιρρεῦϲαι, καὶ ποτίϲαι.
3695
2823 Ἐποχεῖται: ἐπικάθηται.
3696
2824 Ἐποχή· πρῶτοϲ Πύρρων ἀκαταληψίαϲ καὶ ἐποχῆϲ εἶδοϲ εἰϲήγαγεν. Ἐποχή ἐϲτιν ἡ μοῖρα, ἐν ἦ καταλαμβάνεται ὅ τε ἥλιοϲ καὶ ἡ ϲελήνη καὶ ἕκαϲτοϲ τῶν πλανητῶν. εἰϲὶ δὲ οὗτοι κατὰ τάξιν·
Φαίνων, Φαέθων, Πυρόειϲ, Ἤλιοϲ, Φωϲφόροϲ, Στίλβων, Σελήνη. ἕκαϲτο δὲ τῶν ζῳδίων διαιρεῖται εἰϲ λ μέρη, ἃ καλοῦνται μοῖραι. ἡ δὲ μοῖρα διαιρεῖται εἰϲ ξ μέρη, ἃ καλεῖται ἑξηκοϲτὰ πρῶτα λεπτά. καὶ τὸ ἓν πρῶτον λεπτὸν διαιρεῖται εἰϲ ἑξήκοντα πάλιν, ἃ καλοῦνται δεύτερα λεπτά. πλέον δὲ τῶν δευτέρων λεπτῶν ἐν τῷ προχείρῳ
κανόνι παραλαβεῖν οὐκ ἀναγκαῖον.
Φαίνων, Φαέθων, Πυρόειϲ, Ἤλιοϲ, Φωϲφόροϲ, Στίλβων, Σελήνη. ἕκαϲτο δὲ τῶν ζῳδίων διαιρεῖται εἰϲ λ μέρη, ἃ καλοῦνται μοῖραι. ἡ δὲ μοῖρα διαιρεῖται εἰϲ ξ μέρη, ἃ καλεῖται ἑξηκοϲτὰ πρῶτα λεπτά. καὶ τὸ ἓν πρῶτον λεπτὸν διαιρεῖται εἰϲ ἑξήκοντα πάλιν, ἃ καλοῦνται δεύτερα λεπτά. πλέον δὲ τῶν δευτέρων λεπτῶν ἐν τῷ προχείρῳ
κανόνι παραλαβεῖν οὐκ ἀναγκαῖον.
3697
2825 Ἔποψ· Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐγὼ γὰρ αὐτοὺϲ βαρβάρουϲ ὄνταϲ πρὸ τοῦ ἐδίδαξα τὴν φωνἡν, ϲυνὼν πολὺν χρόνον. περὶ τῶν ὀρνέων λέγει ὁ ἔποψ.
3698
2826 Ἐποψειαϲμόϲ.
3700
2828 Ἐπῳάζειν: τὸ ἐπὶ τοῖϲ ᾠοῖϲ καθέζεϲθαι τὰ ὄρνεα. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἄλλωϲ ἄρʼ οὕποψ, ὡϲ ἔοικε, τὴν λόχμην ἐμβὰϲ ἐπῷζε. τὰ δὲ ὄρνεα ἐν τῷ ἐπῳάζειν λάλα εἰϲίν.
3701
2829 Ἐπῳάζουϲιν: ἐπὶ τοῖϲ ᾠοῖϲ ἄδουϲι, βοῶϲιν.
3702
2830 Ἐπωβελία· πολλῶν εἰϲ χρήματα ϲυκοφαντούντων τοὺϲ ἐπι
εἱκεῖϲ καὶ ἀπράγμοναϲ τῶν πολιτῶν καὶ μάλιϲτα τοῦτο πράττειν δια βαλλομένων τῶν περὶ τὸ ἐμπόριον ϲυμβαλλόντων ἐπὶ ναυτικοῖϲ τόκοιϲ, Ἀθηναῖοι \ημίαν ἔταξαν κατὰ τῶν ἐγκαλούντων ὀβολὸν ἐκτείνειν, εἰ μὴ καθ’ ὧν ἐνεκάλουν, τούτουϲ ἕλοιεν. ταύτην τὴν ζημίαν ἐπωβελίαν ὠνόμαϲαν.
εἱκεῖϲ καὶ ἀπράγμοναϲ τῶν πολιτῶν καὶ μάλιϲτα τοῦτο πράττειν δια βαλλομένων τῶν περὶ τὸ ἐμπόριον ϲυμβαλλόντων ἐπὶ ναυτικοῖϲ τόκοιϲ, Ἀθηναῖοι \ημίαν ἔταξαν κατὰ τῶν ἐγκαλούντων ὀβολὸν ἐκτείνειν, εἰ μὴ καθ’ ὧν ἐνεκάλουν, τούτουϲ ἕλοιεν. ταύτην τὴν ζημίαν ἐπωβελίαν ὠνόμαϲαν.
3703
2831 Ἐπωβελία: τὸ ἕκιον μέροϲ τοῦ τιμήματοϲ.
[2834] 2834 Ἐπʼ ὠκεανοῖο ὁοάων: Ὅμηροϲ. ἀντὶ τοῦ ὡϲ ἐπ’ ὠκεανοῦ
3714
ῥοάϲ. καὶ ἀλλαχόθι· ἀλλ’ ἄγ’ ὀΐϲτευϲον Μενελάου. ὡϲ ἐπὶ τὸν
Μενέλαον.
Μενέλαον.
[2835] 2835 Ἐπώκειλα: ἀπέκλινα.
[2836] 2836 Ἐπώληϲε: διέπραϲεν.
[2837] 2837 Ἐπωμαδόν· ὁ δὲ τοῖϲ ὤμοιϲ φέρων ἐπωμαδόν. λέγεται καὶ ἐπωμάδιοϲ.
2838 Ἐπωμίϲ εἶδοϲ περιβολαίου. ἐπωμίδεϲ δὲ καὶ ἀναξυρίδεϲ
3717
καὶ τῶν ὑποδημάτων τὰ πλεῖϲτα ἐϲ τῶν Οὔννων τό τε ὄνομα τὸν
3718
τρόπον ἀποκέκριται ϲφίϲι. Προκόπιόϲ φηϲιν. οἱ μὲν γὰρ τὰ Ar. μυϲτήρια παραλαμβάνοντεϲ μύϲται καλοῦνται, οἱ δὲ τῷ ἐξῆϲ ἐνιαυτῷ ἔφοροι καὶ ἐπόπται. ἐγὼ οὖν, φηϲίν, ὅταν λάθρα καταράϲωμαι τῷ
δεϲπότῃ, λίαν οὕτωϲ ἥδομαι, ὡϲ δοκεῖν μυϲτήρια ἐποπτεύειν καὶ ἑορτάζει. τὸ δέ, ἀλλ’ ἐποπτεύω, ἀντὶ τοῦ οὐ ἀλλὰ ἐν οἴῳ τρόπῳ λέγομεν, οὐχ οἷον ἥδομαι, ἀλλ’ ὑπερήδομαι.
δεϲπότῃ, λίαν οὕτωϲ ἥδομαι, ὡϲ δοκεῖν μυϲτήρια ἐποπτεύειν καὶ ἑορτάζει. τὸ δέ, ἀλλ’ ἐποπτεύω, ἀντὶ τοῦ οὐ ἀλλὰ ἐν οἴῳ τρόπῳ λέγομεν, οὐχ οἷον ἥδομαι, ἀλλ’ ὑπερήδομαι.
[2839] 2839 Ἐπώμοτον· Σοφοκλῆϲ· ὄμνυμ’ ἔγωγε Ζῆν’ ἔχων ἐπὠμοτον.
3719
τουτέϲτι τοῦ ὅρκου ἐγγυητήν.
2840 Ἐπώνια: τέλοϲ ἐϲτὶ τὸ ἐπὶ τῇ ὠνῇ διδόμενον. εἴη δ’ ἄν ἴϲωϲ
3720
ἡ πέμπτη.
[2841] 2841 Ἐπώνυμον: τὸ μεθ’ ἑτέρου κυρίου καθ’ ἑνὸϲ λεγόμενον. ἐπωνυμίαν θέμενοι Μαρκίῳ Κορβῖνον ἐπὶ τοῦ ϲυναγωνιζομένου κατὰ
3721
τὴν μονομαχίαν ζῴου. κόρβουϲ γὰρ τοὺϲ κόρακαϲ φαϲὶ Ῥωμαῖοι.
καὶ αὖθιϲ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲ ἀγαθόν ἐϲτʼ ἐπωνυμίαϲ πολλὰϲ ἔχειν. 3722 ὡϲαεὶ ἔλεγεν, οὐ ματαίωϲ ἄρα ϲπεύδουϲι πολλὰ ὀνόματα ἔχειν οἱ δικάζοπεϲ.
καὶ αὖθιϲ Ἀριϲτοφάνηϲ· ὡϲ ἀγαθόν ἐϲτʼ ἐπωνυμίαϲ πολλὰϲ ἔχειν. 3722 ὡϲαεὶ ἔλεγεν, οὐ ματαίωϲ ἄρα ϲπεύδουϲι πολλὰ ὀνόματα ἔχειν οἱ δικάζοπεϲ.
[2842] 2842 Ἐπώνυμοι: διττοί εἰϲιν οἱ Ἐπώνυμοι, οἱ μὲν ι ἀριθμόν, ἀφ'
3723
ὧν αἱ φυλαί, ἕτεροι δὲ β΄ καὶ τοῖϲ μέν, ἀφ᾿ ὦν αἱ ἡλικίαι προϲαγορεύονται
τῶν πολιτῶν καθʼ ἕκαϲτον ἔτοϲ ἀπὸ ιη ἔτουϲ μέχρι
τῶν πολιτῶν καθʼ ἕκαϲτον ἔτοϲ ἀπὸ ιη ἔτουϲ μέχρι
[2843] 2843 Ἐπώνυμοι: οἱ κατ’ ἀρετὴν διαπρέποντεϲ ἀϲτοὶ καὶ ξένοι
3725
χαλκαῖϲ εἰκόϲιν ἐτιμῶντο· ὑφ’ ὧν ἐνίων καὶ ταῖϲ φυλαῖϲ ἐτίθει ὀνόματα.
3726
3727
3728
φαϲὶ δ’ ἐκεῖθεν πρῶτον δόξαι τὰϲ φυλὰϲ ἐξηγήϲαϲθαι· ἀπορούνε των γὰρ αὐτῶν ὄνομα ταῖϲ φυλαῖϲ θέϲθαι, ἀπὸ τῶν ἐνδοξοτάτων τοῦτο ποιῆϲαι καὶ ἕκαϲτον ἑκατὸν ὀνόματα ἰδίᾳ γραψάμενον κληρῶϲαι. παρὰ γοῦν τὰϲ εἰκόναϲ τῶν Ἐπωνύμων τούτων εἰϲηγοῦντο τοὺϲ νόμουϲ, πρὶν ἢ γενέϲθαι κυρίουϲ· ῖνʼ ἐντυγχάνοντεϲ αὐτοῖϲ οἱ βουλό
μενοι κατηγοροῖεν.
μενοι κατηγοροῖεν.
3730
2844 Ἐ πω πεύϲ, Ἐπωπέωϲ.
3731
2845 Ἐ πωπτευκότων: οἱ μυηθέντεϲ ἐν Ἐλευϲῖνι, ἐν τῇ β μυήϲει ἐποπτεύειν λέγονται.
[2846] 2846 Ἐ πωρώθηϲαν: ἐϲκληρώθηϲαν.
3732
2847 πωρυ όμενοϲ: φωνῶν.
3733
2848 Ἐπωτίδεϲ· Θουκυδίδηϲ· καὶ τὰϲ ἐπωτίδαϲ ἐπέθεϲαν ταῖϲ Thuo. πρῴραιϲ παχείαϲ ὡϲ ἐπὶ ξπήχειϲ, ἐντόϲ τε καὶ ἔξωθεν. Ἐπωτί δεϲ εἰϲὶ τὰ ἑκατέρωθεν πρῴραϲ ἐξέχοντα ξύλα.
3734
2849 'Eπωτίϲιν· ἐκ φορτίδων πολεμιϲτηρίαϲ τὰϲ νέαϲ κατεϲκεύαϲε
ταῖϲ ἐπωτίϲι καὶ τοῖϲ ϲτερὶφοιϲ ἀποφήναϲ εὐρώϲτουϲ.
Ε πʼ ὡ ύτόν: ἐπʼ αὐτόν.
ταῖϲ ἐπωτίϲι καὶ τοῖϲ ϲτερὶφοιϲ ἀποφήναϲ εὐρώϲτουϲ.
Ε πʼ ὡ ύτόν: ἐπʼ αὐτόν.
3735
2851 Ἐπωφελέϲ.
3736
2852 Ἐπῳχετο: ἐπεπορεύετο.
3740
2854 Ἐπράδειι ἀπέπαρδε. καὶ ἀποπαρδεῖν λέγεται. ἐπράδειν δὲ προτεταγμένου τοῦ ρ.
3741
2855 Ἐ πραξικόπει· ὁ δὲ ἐπραξικόπει τὴν πόλιν ἐκ πολλοῦ κατα ϲκευαζόμεοϲ ἐν αὐτῇ προδόταϲ.
3742
2856 Ἐ πραϲϲον: ἀντὶ τοῦ ἐβουλεύοντο. ἀλλήλοιϲ ξυγγινόμενοὶ ἔπραϲϲον, ὅπωϲ τά τε διάφορα λύϲουϲι καὶ τὰ ἀμφὶ τὴν εἰρήνην εὗ θήϲονται.
[2857] 2857 Ἐ πραττόμην: ἀπῄτουν.
3743
3745
3746
3747
3748
2858 Ε Ἐπραττον: ἐπεβούλευον, προεδίδοϲαν. ἐπεϲπῶντο τοὺϲ Αἰτω
3744
λοὺϲ καὶ τοτοιϲ ἔπραττον τὴν πόλιν. καὶ αὖθιϲ· ἀνήρ τιϲ ἔπραττε κακῶϲ καὶ πᾶϲα ἡ οἰκία αὐτῷ.
2859 Ἐπρέϲβευεν: ἐτίμα. ὁ δὲ Σωκράτηϲ ἠθικὴν φιλοϲοφίαν ἐπρέϲβευεν.
[2860] 2860 Ἐπρήϲθη: ἐκαύθη πυρί. ἑάλω μέγα κακουργῶν καὶ ζῶν
3749
ἐνεπρήϲθη.
[2862] 2862 Ἑπρίατο· γενικῇ. ἠγόραζεν.
[2863] 2863 Ἐπρωϲεν: ἐμοίραϲεν.
[2864] 2864 Ἐπρυτάνευϲε: παρέϲχε, διῳκήϲατο. δῶρά τε πέμπει ἐπὶ
3753
φιλίᾳ τε καὶ ϲυμμαχίᾳ, ἤν Στρυγγαῖοϲ ἐπρυτάνευϲεν.
2865 Ἑπτά: ὁ ἀριθμόϲ.
[2866] 2866 πταβόειον: ἑπτάβυρϲον, ἑπτάπτυχον.
[2867] 2867 Ἐπτάπεκτοϲ: ἡ βαθεῖαν ἔχουϲα κόμην, ἡ ἑπτάκιϲ δυναμένη
3755
καρῆναι. πέξαι γὰρ τὸ κεῖραι, ἢ κτενίϲαι.
[2868] 2868 Ἐπταπλαϲίονα: ἀντὶ τοῦ πολυπλαϲίονα. ὑ γὰρ ἑπτὰ ἐπὶ
πλήθουϲ τάττεται.
πλήθουϲ τάττεται.
[2869] 2869 Ἐπταρον: ἠϲθόμην. πταρμὸϲ γὰρ κεφαλῆϲ αἴϲθηϲιϲ. ἐπεὶ οἱ
3756
θιγόντεϲ τοῦ μυκτῆροϲ λεπτῷ κάρφει πτάρνυνται.
[2870] 2870 Ἐπταικώϲ: ϲφαλείϲ. ὁ δὲ ὑπερβαίνων τὸν οὐδὸν τῆϲ
3757
αὐλῆϲ ἔπταιϲε βιαιότερον καὶ πρὸϲ γῆν κατηνέχθη.
[2872] 2872 Ἐπτέτηϲ: ζ΄ ἐτῶν. ἑπτέτηϲ ὢν Ἀρχέδημοϲ οὐκ ἔφυϲε φράν
3760
τοραϲ. τουτέϲτι φράϲταϲ ὀδόνταϲ.
[2873] 2873 Επτηξεν: ἐφοβήθη, ϲυνεϲτάλη, ἐταπεινώθη.
[2874] 2874 Ἐπτηχότεϲ: δειλιῶντεϲ, φοβούμενοι.
[2876] 2876 Ἐποίκιον· τινὲϲ δὲ ἔμενον ἐν τοῖϲ ἐποικίοιϲ ἐκ τῶν ποιμένων
3763
κατὰ τὴν χώγρανν.
Suidae lexicon. Suda. ed. Ada Adler. United States. 2018.
Sponsored by Harvard College Library.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.