View:
By Section
1 Νααϲών: ὄνομα κύριον. οὖτοϲ ἕκτοϲ ἀπὸ τοῦ Ἰούδα ὢν θυγατέρα τοῦ Ἀαρὼν γυναῖκα ἠγάγετο. χρὴ οὖν ἐπιϲημήναϲθαι, ὅτι ἐνταῦθα ϲυνήφθη ἡ βαϲιλικὴ φυλὴ τῇ ἱερατικῇ.
[2] 2 Νάβα: παρὰ Ῥωμαίοιϲ τὸ πορθμεῖον. φαίνεται δὲ ἐν πολλοῖϲ μὴ διεϲτῶϲα τῆϲ Ἑλλάδοϲ φωνῆϲ ἡ Ῥωμαϊκή· ναῦϲ γὰρ καὶ νάβα ἐγγύϲ.
5
5 Νάβιϲ, Νάβιδοϲ. Λακεδαιμονίων τύραννοϲ.
6
6 Ναβουθαί· οὗτοϲ ἦν ἐπὶ Ἀχαάβ, ἐξ Ἰζάρου πόλεωϲ, ἀγρογείτων ὤν. τοῦ δὲ βαϲιλέωϲ Ἀχαὰβ παρακαλοῦντοϲ αὐτὸν ἀποδόϲθαι τιμῆϲ ὅϲηϲ βούλεται τὸν πληϲίον αὐτοῦ τῶν ἰδίων ἀγρόν, ἵνα ϲυνάψαϲ ἓν αὐτὸ ποιήϲῃ κτῆμα· εἰ δὲ μὴ βούλοιτο χρήματα λαβεῖν, ἐπιτρέψαντοϲ
ἐκλέξαϲθαι τῶν ἀγρῶν τινα τῶν ἐκείνου, τοῦτο μὲν οὔ φηϲι ποιήϲειν, αὐτὸϲ δὲ τὴν ἰδίαν καρπώϲεϲθαι γῆν, ἣν ἐκληρονόμηϲε τοῦ πατρόϲ. λυπηθεὶϲ δὲ ὡϲ ἐφ᾿ ὕβρει τῷ μὴ τἀλλότρια λαβεῖν ὁ βαϲιλεὺϲ οὔτε λουτρὸν προϲηνέγκατο οὔτε τροφήν. τῆϲ δὲ Ἰεζάβελ πυνθανομένηϲ ὅ τι λυπεῖται, διηγήϲατο αὐτῇ τὴν Ναβουθαὶ ϲκαιότητα, καὶ ὡϲ χρηϲάμενοϲ
ἐπιεικέϲι πρὸϲ αὐτὸν λόγοιϲ καὶ βαϲιλικῆϲ ἐξουϲίαϲ ὑποδεεϲτέροιϲ ὑβριϲθείη, μὴ τυχων ὧν ἠξίου. ἡ δὲ μὴ μικροψυχεῖν ἐπὶ τούτοιϲ παρεκάλει, παυϲάμενον δὲ τῆϲ λύπηϲ ἐπὶ τὴν ϲυνήθη τραπέϲθαι πρόνοιαν· μελήϲειν γὰρ αὐτῇ περὶ τῆϲ Ναβουθαί τιμωρίαϲ. καὶ παραχρῆμα πέμπει γράμματα πρὸϲ τοὺϲ ὑπερέχονταϲ τῶν Ἰουδαίων ἐκ τοῦ
Ἀχαὰβ ὀνόματοϲ, νηϲτεῦϲαι κελεύουϲα καὶ ποιηϲαμένουϲ ἐκκληϲίαν προκαθίϲαι μὲν αὐτῶν Ναβουθαί· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἐκ γένουϲ ἐπιφανοῦϲ. 7 8 9 παραϲκευαϲαμένουϲ δὲ τρεῖϲ τολμηροὺϲ καταμαρτυρήϲονταϲ αὐτοῦ ὡϲ τὸν θεὸν εἴη βλαϲφημήϲαϲ καὶ τὸν βαϲιλέα, καταλεῖϲαι· καὶ τούτῳ διαχρήϲαϲθαι τῷ τρόπῳ. καὶ οὕτωϲ ἀπέθανε, καὶ προῖκα ἐκληρονόμηϲεν Ἀχαὰβ τὸν ἀμπελῶνα. ἀγανακτήϲαϲ δὲ ὁ θεὸϲ πέμπει
Ἡλίαν τὸν προφήτην πρὸϲ Ἀχαὰβ περὶ τῶν πεπραγμένων ἐρηϲόμενον, ὅτι κτείναϲ τὸν ἀληθῆ δεϲπότην τοῦ χωρίου κληρονομήϲειεν αὐτὸν ἀδίκωϲ, κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν τόπον, ἐν ᾧ τὸν Ναβουθαὶ νεκρὸν ϲυνέβη ὑπὸ κυνῶν δαπανηθῆναι, τό τε αὐτοῦ αἷμα καὶ τὸ τῆϲ γυναικὸϲ χυθήϲεϲθαι καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ γένοϲ ἀπολεῖϲθαι, τοιαῦτα ἠϲεβηκότοϲ.
ὁ δὲ Ἀχαὰβ μετάμελοϲ γενόμενοϲ καὶ ϲακκίον ἐνδυϲάμενοϲ γυμνοῖϲ τοῖϲ ποϲὶ διῆγε μὴ τρεφόμενοϲ, ἀνθομολογούμενοϲ τὰ ἡμαρτημένα καὶ τὸν θεὸν ἐξευμενίζων. ὁ δὲ θεὸϲ πρὸϲ τὸν προφήτην εἶπεν ὑπερβαλέϲθαι τὴν τοῦ γένουϲ τιμωρίαν, ἐπεὶ τοῖϲ τετολμημένοιϲ μετανοεῖ, τελέϲειν δὲ τὴν ἀπειλὴν ἐπὶ τῷ υἱῷ τοῦ Ἀχαάβ.
ἐκλέξαϲθαι τῶν ἀγρῶν τινα τῶν ἐκείνου, τοῦτο μὲν οὔ φηϲι ποιήϲειν, αὐτὸϲ δὲ τὴν ἰδίαν καρπώϲεϲθαι γῆν, ἣν ἐκληρονόμηϲε τοῦ πατρόϲ. λυπηθεὶϲ δὲ ὡϲ ἐφ᾿ ὕβρει τῷ μὴ τἀλλότρια λαβεῖν ὁ βαϲιλεὺϲ οὔτε λουτρὸν προϲηνέγκατο οὔτε τροφήν. τῆϲ δὲ Ἰεζάβελ πυνθανομένηϲ ὅ τι λυπεῖται, διηγήϲατο αὐτῇ τὴν Ναβουθαὶ ϲκαιότητα, καὶ ὡϲ χρηϲάμενοϲ
ἐπιεικέϲι πρὸϲ αὐτὸν λόγοιϲ καὶ βαϲιλικῆϲ ἐξουϲίαϲ ὑποδεεϲτέροιϲ ὑβριϲθείη, μὴ τυχων ὧν ἠξίου. ἡ δὲ μὴ μικροψυχεῖν ἐπὶ τούτοιϲ παρεκάλει, παυϲάμενον δὲ τῆϲ λύπηϲ ἐπὶ τὴν ϲυνήθη τραπέϲθαι πρόνοιαν· μελήϲειν γὰρ αὐτῇ περὶ τῆϲ Ναβουθαί τιμωρίαϲ. καὶ παραχρῆμα πέμπει γράμματα πρὸϲ τοὺϲ ὑπερέχονταϲ τῶν Ἰουδαίων ἐκ τοῦ
Ἀχαὰβ ὀνόματοϲ, νηϲτεῦϲαι κελεύουϲα καὶ ποιηϲαμένουϲ ἐκκληϲίαν προκαθίϲαι μὲν αὐτῶν Ναβουθαί· εἶναι γὰρ αὐτὸν ἐκ γένουϲ ἐπιφανοῦϲ. 7 8 9 παραϲκευαϲαμένουϲ δὲ τρεῖϲ τολμηροὺϲ καταμαρτυρήϲονταϲ αὐτοῦ ὡϲ τὸν θεὸν εἴη βλαϲφημήϲαϲ καὶ τὸν βαϲιλέα, καταλεῖϲαι· καὶ τούτῳ διαχρήϲαϲθαι τῷ τρόπῳ. καὶ οὕτωϲ ἀπέθανε, καὶ προῖκα ἐκληρονόμηϲεν Ἀχαὰβ τὸν ἀμπελῶνα. ἀγανακτήϲαϲ δὲ ὁ θεὸϲ πέμπει
Ἡλίαν τὸν προφήτην πρὸϲ Ἀχαὰβ περὶ τῶν πεπραγμένων ἐρηϲόμενον, ὅτι κτείναϲ τὸν ἀληθῆ δεϲπότην τοῦ χωρίου κληρονομήϲειεν αὐτὸν ἀδίκωϲ, κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν τόπον, ἐν ᾧ τὸν Ναβουθαὶ νεκρὸν ϲυνέβη ὑπὸ κυνῶν δαπανηθῆναι, τό τε αὐτοῦ αἷμα καὶ τὸ τῆϲ γυναικὸϲ χυθήϲεϲθαι καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ γένοϲ ἀπολεῖϲθαι, τοιαῦτα ἠϲεβηκότοϲ.
ὁ δὲ Ἀχαὰβ μετάμελοϲ γενόμενοϲ καὶ ϲακκίον ἐνδυϲάμενοϲ γυμνοῖϲ τοῖϲ ποϲὶ διῆγε μὴ τρεφόμενοϲ, ἀνθομολογούμενοϲ τὰ ἡμαρτημένα καὶ τὸν θεὸν ἐξευμενίζων. ὁ δὲ θεὸϲ πρὸϲ τὸν προφήτην εἶπεν ὑπερβαλέϲθαι τὴν τοῦ γένουϲ τιμωρίαν, ἐπεὶ τοῖϲ τετολμημένοιϲ μετανοεῖ, τελέϲειν δὲ τὴν ἀπειλὴν ἐπὶ τῷ υἱῷ τοῦ Ἀχαάβ.
7 Ναβουχοδονόϲορ, βαϲιλεὺϲ Βαβυλῶνοϲ, ὁ κτίϲαϲ τὴν Βαβυλῶνα
10
πόλιν μεγάλην καὶ κινϲτέρναν καὶ ἐπάνω αὐτῆϲ κῆπον (τὸν κληθέντα κρεμαϲτόν) τεχνηϲάμενοϲ καὶ καταφυτεύϲαϲ ἐν αὐτῷ παντοδαπὰ γένη φυτῶν. εἰϲ τοῦτον ἡ γυνὴ αὐτοῦ περιπολοῦϲα καὶ πᾶϲαν γῆν ἐκείνην ἐποπτεύουϲα κατετέρπετο, ὑπ᾿ οὐδενὸν ὁρωμένη. ὁ δὲ Ναβουχοδονόϲορ
διαπορευόμενοϲ ἔφη μετὰ ἐπάρϲεωϲ πολλῆϲ καὶ ἀλαζονείαϲ· οὐχ αὕτη ἐϲτὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ εἰϲ οἶκον βαϲιλείαϲ ἐν τῷ κράτει τῆϲ ἰϲχύοϲ μου εἰϲ τιμὴν τῆϲ δόξηϲ μου ᾠκοδόμηϲα; καὶ ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ ϲτόματι αὐτοῦ ὄντοϲ, φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐγένετο· ϲοι λέγω, Ναβουχοδονόϲορ· ἡ βαϲιλεία ϲου παρῆλθεν ἀπὸ ϲοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων
ἐκδιώξω ϲε, καὶ μετὰ θηρίων ἡ κατοίκηϲίϲ ϲου, καὶ χόρτον ὡϲ βοῦν ψωμιοῦϲί ϲε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήϲονται ἐπί ϲε, ἕωϲ οὗ γνῷϲ, ὅτι κυριεύει ὁ ὕψιϲτοϲ τῆϲ βαϲιλείαϲ τῶν ἀνθρώπων καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώϲει αὐτήν. καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγοϲ ϲυνετελέϲθη ἐπὶ Ναβουχοδονόϲορ καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡϲ βοῦϲ
ἤϲθιε καὶ ἀπὸ τῆϲ δρόϲου τοῦ οὐρανοῦ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕωϲ οὗ αἱ τρίχεϲ αὐτοῦ ὡϲ λέοντοϲ ἐμεγαλύνθηϲαν καὶ οἱ ὄνυχεϲ ὡϲ 11 12 13 ὀρνέου. μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν φηϲὶν ὁ αὐτὸϲ περὶ τῆϲ αὑτοῦ ἀποκαταϲτάϲεωϲ· ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ αἱ φρένεϲ μου ἐπεϲτράφηϲαν ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ εἰϲ τιμὴν τῆϲ βαϲιλείαϲ μου ἦλθον, καὶ ἡ μορφή μου ἐπέϲτρεψεν ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιϲτᾶνέϲ μου ἐζήτουν με, καὶ ἐπὶ τὴν βαϲιλείαν μου ἐκραταιώθην, καὶ μεγαλωϲύνη περιϲϲοτέρα
προϲετέθη μοι. νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονόϲορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βαϲιλέα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀληθινὰ καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίϲειϲ καὶ πάνταϲ τοὺϲ πορευομένουϲ ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶϲαι. καὶ Ἠϲαΐαϲ δὲ λέγει περὶ αὐτοῦ.
διαπορευόμενοϲ ἔφη μετὰ ἐπάρϲεωϲ πολλῆϲ καὶ ἀλαζονείαϲ· οὐχ αὕτη ἐϲτὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ εἰϲ οἶκον βαϲιλείαϲ ἐν τῷ κράτει τῆϲ ἰϲχύοϲ μου εἰϲ τιμὴν τῆϲ δόξηϲ μου ᾠκοδόμηϲα; καὶ ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ ϲτόματι αὐτοῦ ὄντοϲ, φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐγένετο· ϲοι λέγω, Ναβουχοδονόϲορ· ἡ βαϲιλεία ϲου παρῆλθεν ἀπὸ ϲοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων
ἐκδιώξω ϲε, καὶ μετὰ θηρίων ἡ κατοίκηϲίϲ ϲου, καὶ χόρτον ὡϲ βοῦν ψωμιοῦϲί ϲε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήϲονται ἐπί ϲε, ἕωϲ οὗ γνῷϲ, ὅτι κυριεύει ὁ ὕψιϲτοϲ τῆϲ βαϲιλείαϲ τῶν ἀνθρώπων καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώϲει αὐτήν. καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγοϲ ϲυνετελέϲθη ἐπὶ Ναβουχοδονόϲορ καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡϲ βοῦϲ
ἤϲθιε καὶ ἀπὸ τῆϲ δρόϲου τοῦ οὐρανοῦ τὸ ϲῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕωϲ οὗ αἱ τρίχεϲ αὐτοῦ ὡϲ λέοντοϲ ἐμεγαλύνθηϲαν καὶ οἱ ὄνυχεϲ ὡϲ 11 12 13 ὀρνέου. μετὰ δὲ ταῦτα πάλιν φηϲὶν ὁ αὐτὸϲ περὶ τῆϲ αὑτοῦ ἀποκαταϲτάϲεωϲ· ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ αἱ φρένεϲ μου ἐπεϲτράφηϲαν ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ εἰϲ τιμὴν τῆϲ βαϲιλείαϲ μου ἦλθον, καὶ ἡ μορφή μου ἐπέϲτρεψεν ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιϲτᾶνέϲ μου ἐζήτουν με, καὶ ἐπὶ τὴν βαϲιλείαν μου ἐκραταιώθην, καὶ μεγαλωϲύνη περιϲϲοτέρα
προϲετέθη μοι. νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονόϲορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βαϲιλέα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀληθινὰ καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίϲειϲ καὶ πάνταϲ τοὺϲ πορευομένουϲ ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶϲαι. καὶ Ἠϲαΐαϲ δὲ λέγει περὶ αὐτοῦ.
16
9 Ναζαρηνόϲ: ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆϲ Γαλιλαίαϲ.
17
10 Ναζιραῖοϲ: ὁ θεῷ κεχαριϲμένοϲ, καὶ ἀφιερωμένοϲ· ὁ μοναχόϲ.
18
ἰϲτέον δέ, ὅτι ἐπὶ Κλαυδίου βαϲιλέωϲ, Ῥώμηϲ Πέτρου τοῦ ἀποϲτόλου χειροτονήϲαντοϲ Εὐόδιον ἐν Ἀντιοχείᾳ, μετωνομάϲθηϲαν οἱ πάλαι λεγόμενοι Ναζιραῖοι καὶ Γαλιλαῖοι Χριϲτιανοί.
19
11 Νάζιϲ: ἐθνικόν.
20
12 Ναζωραῖοϲ: ὁ ἀπὸ Ναζαρέτ.
21
13 Νάει: ϲτάζει, ῥέει.
22
14 Ναΐδεϲ: πηγαί· ἢ Νύμφαι παρὰ τοῖϲ νάμαϲι διατρίβουϲαι.
24
16 Ναΐϲ, ἑταίρα τιϲ, ἧϲ μέμνηται Λυϲίαϲ καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ. ἐν Πλούτῳ, δηλαδὴ ὅπου τό, ἐρᾷ δὲ Ναῖϲ οὐ διὰ ϲὲ Φιλωνίδου; ὅ τινεϲ ἠγνοηκότεϲ ἔγραψαν Λαΐϲ· ὡϲ καὶ Ἀθήναιοϲ ἐπιϲημαίνεται.
25
17 Νάκην: προβάτων δοράν.
26
18 Νάκην: πόλιϲ περὶ Ἡλιούπολιν· ἐν ᾗ τὰ καλούμενα Ἄφακα. ζήτει περὶ
τούτου καὶ ἐν τῷ χ εἰϲ τὸ Χριϲτόδωροϲ.
τούτου καὶ ἐν τῷ χ εἰϲ τὸ Χριϲτόδωροϲ.
27
19 Νακώλεια: ὄνομα τόπου. ἰϲτέον δέ, ὅτι κοινῶϲ μὲν τεθήλυνται ἡ
28
Φρυγιακὴ αὕτη πόλιϲ ἀπὸ Νακώληϲ νύμφηϲ· ἐξ ἦϲ καὶ Νακώλαιον, ἡ αὐτή· ὡϲ ἀπὸ νύμφηϲ νύμφαιον. ἐθνικὸν αὐτῆϲ Νακωλεύϲ, ὡϲ Σελευκεύϲ. εὕρηται δὲ καὶ οὐδετέρωϲ τὰ Νακώλεια.
21 Νάκοϲ: ἔντριχον δέρμα, ἤτοι δορὰ προβάτου. κυρίωϲ δὲ τὸ
34
τῆϲ αἰγὸϲ δέρμα. καὶ κῴδιον καὶ κῶοϲ κῶαϲ δὲ τὸ τοῦ προβάτου. Ἴώϲηποϲ· ἕρπειν τὰ πολλὰ κελεύϲαϲ τοῖϲ εἰϲιοῦϲι καὶ τὰ νῶτα καλύπτειν
35
νάκεϲιν, ὡϲ εἰ κατίδοι τιϲ αὐτοὺϲ νύκτωρ, φανταϲίαν παρέχοιεν
κυνῶν. ἡ δοτικὴ νάκει. ἡ ἀναλογία, ὡϲ βλάβη, βλάβοϲ· δίψα, δίψοϲ· 36 νάπη, νάποϲ· οὕτω νάκη, νάκοϲ, ὥϲπερ δέ, φαϲίν, ἡ ἀήτη, καὶ ἀρϲενικὸν ἀήτηϲ, 37 ἀήτου· καὶ ἡ ἀράχνη, ἀράχνηϲ, ἀράχνου, οὕτω καὶ ἡ νάκη, ὁ νάκοϲ, τοῦ νάκου τριχῶϲ οὖν ὁ νάκοϲ, ἡ νάκη, τὸ νάκοϲ.
κυνῶν. ἡ δοτικὴ νάκει. ἡ ἀναλογία, ὡϲ βλάβη, βλάβοϲ· δίψα, δίψοϲ· 36 νάπη, νάποϲ· οὕτω νάκη, νάκοϲ, ὥϲπερ δέ, φαϲίν, ἡ ἀήτη, καὶ ἀρϲενικὸν ἀήτηϲ, 37 ἀήτου· καὶ ἡ ἀράχνη, ἀράχνηϲ, ἀράχνου, οὕτω καὶ ἡ νάκη, ὁ νάκοϲ, τοῦ νάκου τριχῶϲ οὖν ὁ νάκοϲ, ἡ νάκη, τὸ νάκοϲ.
[22] 22 Νακοτίλται: οἱ τῶν προβάτων κουρεῖϲ.
[24] 24 Νάννακοϲ: παλαιὸϲ ἀνὴρ πρὸ Δευκαλίωνοϲ. τοῦτόν φαϲι βαϲιλέα γενέϲθαι πρὸ τοῦ Δευκαλίωνοϲ· ὃϲ προειδὼϲ τὸν μέλλοντα κατακλυϲμόν, ϲυναγαγὼν
40
πάνταϲ εἰϲ τὸ ἱερὸν μετὰ δακρύων ἱκέτευε. καὶ παροιμία· ἀπὸ Ναννάκου, ἐπὶ τῶν πάνυ ἀρχαίων.
25 Νάννιον· Ἀπολλόδωροϲ ἐν τῷ Περὶ τῶν ἑταιρῶν Αἷγα λέγεϲθαι
41
φηϲὶ ταύτην τὴν ἑταίραν διὰ τὸ Θαλλὸν τὸν κάπηλον καταφαγεῖν· χαίρουϲι γὰρ αἱ αἶγεϲ τῷ θαλλῷ. ἔϲτι δὲ αὐτῆϲ μνήμη καὶ ἐν τῇ κωμῳδίᾳ. Ἀντιφάνηϲ δὲ ὁ νεώτεροϲ ἐν τῷ Περὶ τῶν ἑταιρῶν τὴν Νάννιον φηϲὶ Προϲκήνιον ἐπονομάζεϲθαι διὰ τὸ ἔξωθεν δοκεῖν εὐμορφωτέραν
εἶναι.
εἶναι.
[26] 26 Νάνοϲ: ἐπὶ τῶν μικρῶν, παρὰ Νεοκλείδῃ καὶ Ἀριϲτοτέλει. καὶ ὁ
42
θεόφραϲτοϲ· ὡϲ νάνον καὶ αἰδοῖον ἔχοντα μέγα. οἱ γοῦν νάνοι μέγα αἰδοῖον ἔχουϲι. Νάννοι λέγονται οἱ κολοβοὶ τῶν ἀνθρώπων. καὶ
43
ναννοφυεῖϲ. οἱ δὲ κολοβοὶ τῶν ἵππων ἰννοί. οἱ πλείουϲ τῶν ὕϲτερον
γίννουϲ τούτουϲ γράφουϲι. δοκεῖ παρὰ τὸ ἐϲτερῆϲθαι τοῦ ἄνω εἰρῆϲθαι ἡ λέξιϲ· κατακύπτει γὰρ τὰ κυρίωϲ νάνα, καθὰ καὶ τὰ βρέφη, ὦν καὶ μείζω τὰ ἄνω.
γίννουϲ τούτουϲ γράφουϲι. δοκεῖ παρὰ τὸ ἐϲτερῆϲθαι τοῦ ἄνω εἰρῆϲθαι ἡ λέξιϲ· κατακύπτει γὰρ τὰ κυρίωϲ νάνα, καθὰ καὶ τὰ βρέφη, ὦν καὶ μείζω τὰ ἄνω.
[27] 27 Ναξία: πόλιϲ. καὶ Ναξία λίθοϲ. ἡ Κρητικὴ ἀκόνη· Νάξοϲ
45
γὰρ πόλιϲ Κρήτηϲ. ὁ γράψαϲ ὅτι Ναξία πόλιϲ Καρίαϲ, ἧϲ ὁ πολίτηϲ Ναξιεὺϲ
46
καὶ Ναξιάτηϲ· λέγει καὶ ὅτι πόλιϲ Σικελίαϲ Νάξοϲ. καὶ Κρητικὴ δέ, ἀφ᾿ ἧϲ ἠ Ναξία
47
λίθοϲ· ἣν εἰ διὰ τοῦ ι γράφεται, κριτικὴ εἰλῆφθαι λέγει, ἀντὶ τοῦ διακρίνουϲα καὶ 48 49 50 φανεροῦϲα. καὶ Κυκλὰϲ δὲ νῆϲοϲ ἐπίϲημοϲ ἡ Νάξοϲ. ἢ ἀπό τινοϲ Νάξου, ἢ παρὰ τὸ νάξαι, ὅ ἐϲτι θῦϲαι. φαϲὶ δὲ τὰϲ ἐκεῖ Ναξίαϲ γυναῖκαϲ μόναϲ ὀκτάμηνα τίκτειν κατὰ δωρεὰν Ἥραϲ. καὶ Διόνυϲοϲ δέ, φαϲίν, οὕτωϲ ἐτέχθη. καὶ κρήνη δὲ καθ᾿ Ἡρακλείδην ἐκεῖ, ἐξ ἦϲ οἷνοϲ ῥεῖ μάλα ἡδύϲ.
λίθοϲ· ἣν εἰ διὰ τοῦ ι γράφεται, κριτικὴ εἰλῆφθαι λέγει, ἀντὶ τοῦ διακρίνουϲα καὶ 48 49 50 φανεροῦϲα. καὶ Κυκλὰϲ δὲ νῆϲοϲ ἐπίϲημοϲ ἡ Νάξοϲ. ἢ ἀπό τινοϲ Νάξου, ἢ παρὰ τὸ νάξαι, ὅ ἐϲτι θῦϲαι. φαϲὶ δὲ τὰϲ ἐκεῖ Ναξίαϲ γυναῖκαϲ μόναϲ ὀκτάμηνα τίκτειν κατὰ δωρεὰν Ἥραϲ. καὶ Διόνυϲοϲ δέ, φαϲίν, οὕτωϲ ἐτέχθη. καὶ κρήνη δὲ καθ᾿ Ἡρακλείδην ἐκεῖ, ἐξ ἦϲ οἷνοϲ ῥεῖ μάλα ἡδύϲ.
52
28 Ναξιουργὴϲ κάνθαροϲ: πλοῖα ἦν οὕτω λεγόμενα κάνθαροι, ἐν
Νάξῳ γινόμενα· ὡϲ νῦν ϲίλφαϲ λέγουϲί τινα ἀκατίων εἴδη. Κρατῖνοϲ δὲ λέγει, ὅτι θαλαϲϲοκρατοῦντέϲ ποτε Νάξιοι ἐχρῶντο αὐτοῖϲ τοῖϲ κανθάροιϲ. ἢ οὕτωϲ· τῶν πλοίων τὰϲ εὑρούϲαϲ πόλειϲ τὰϲ ἀρχιτεκτονίαϲ ἐποίουν οἱ πρότεροι ἐπωνύμουϲ· οἷον τοὺϲ νῦν λέμβουϲ Ναξιουργεῖϲ ὠνόμαζον. ἐκ τοῦ αὐτοῦ δὲ εἶναι καὶ Κνιδιουργεῖϲ ἀπὸ
Κνίδου, καὶ Κέρκυρα ἀπὸ Κερκύραϲ, καὶ Πάρωνα ἀπὸ Πάρου. ἄντικρυϲ δὲ Μένανδροϲ ἐν Ναυκλήρῳ κάνθαροϲ εἶπε πλοῖον εἶναι. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ποτηρίου. καὶ ἐν Πειραιεῖ Κανθάρου λιμήν. τρεῖϲ γὰρ λιμένεϲ εἰϲίν, οὗτοϲ ὁ Κανθάρου καὶ τὸ Ἀφροδίϲιον καὶ κύκλῳ πέντε ϲτοαί. ἀπὸ Κανθάρου ἥρωοϲ.
Νάξῳ γινόμενα· ὡϲ νῦν ϲίλφαϲ λέγουϲί τινα ἀκατίων εἴδη. Κρατῖνοϲ δὲ λέγει, ὅτι θαλαϲϲοκρατοῦντέϲ ποτε Νάξιοι ἐχρῶντο αὐτοῖϲ τοῖϲ κανθάροιϲ. ἢ οὕτωϲ· τῶν πλοίων τὰϲ εὑρούϲαϲ πόλειϲ τὰϲ ἀρχιτεκτονίαϲ ἐποίουν οἱ πρότεροι ἐπωνύμουϲ· οἷον τοὺϲ νῦν λέμβουϲ Ναξιουργεῖϲ ὠνόμαζον. ἐκ τοῦ αὐτοῦ δὲ εἶναι καὶ Κνιδιουργεῖϲ ἀπὸ
Κνίδου, καὶ Κέρκυρα ἀπὸ Κερκύραϲ, καὶ Πάρωνα ἀπὸ Πάρου. ἄντικρυϲ δὲ Μένανδροϲ ἐν Ναυκλήρῳ κάνθαροϲ εἶπε πλοῖον εἶναι. ἔϲτι δὲ καὶ εἶδοϲ ποτηρίου. καὶ ἐν Πειραιεῖ Κανθάρου λιμήν. τρεῖϲ γὰρ λιμένεϲ εἰϲίν, οὗτοϲ ὁ Κανθάρου καὶ τὸ Ἀφροδίϲιον καὶ κύκλῳ πέντε ϲτοαί. ἀπὸ Κανθάρου ἥρωοϲ.
53
29 Ναόϲ.
54
30 Ναπαταί: πόλιϲ Λιβύηϲ πρὸϲ τῇ Αἰθιοπίᾳ. ὁ πολίτηϲ Ναπαταῖοϲ.
55
31 Νάπη: πόλιϲ Λέϲβου. ὅθεν Ἀπόλλων Ναπαῖοϲ. εἰϲὶ δὲ καὶ Ναπαῖοι Ἠπειρὼται.
56
32 Νάπιϲ: πόλιϲ Σκυθίαϲ.
61
34 Νάπυ: ϲίνηπι. κἄβλεψε νάπυ καὶ τά μέτωπ᾿ ἀνέϲπαϲεν. ἐπέβλεψε
62
δριμὺ καὶ ὀργίλον (δριμὺ γὰρ τὸ νάπυ), καὶ τὰϲ ὀφρῦϲ
τὸ ὡϲ εἰπεῖν ἀφυὲϲ ἤτοι κακοφυέϲ.
τὸ ὡϲ εἰπεῖν ἀφυὲϲ ἤτοι κακοφυέϲ.
63
35 Ναρβὼν ἢ Ναρβωνηϲία: ἐμπόριον καὶ πόλιϲ Κελτική. ἔϲτι δὲ καὶ λίμνη Ναρβωνῖτιϲ. καὶ Νάρβιϲ, πόλιϲ Ἴλλυριῶν.
64
66 67 68 69
36 Νάρδοϲ: μυρεψικὸν ἔλαιον. θηλυκῶϲ. καὶ ἐϲ κυανότριχα χαίτην
65
νάρδον, ὑπὸ γλαυκῆϲ κλειομένην ὑάλου.
66 67 68 69
37 Νάρθηξ. καὶ πανακείταν νάρθηκα κροτάφων πλάκτορα νηπιάχων.
70
ζήτει ἐνταῦθα, ὅτι ὁ νάρθηξ ᾠκείωται τῷ μεθύϲ καὶ οὕτωϲ ἐλαφρῷ Διονύϲῳ. καὶ τό, πολλοὶ ναρθηκοφόροι, παῦροι δέ τε Βάκχοι. καὶ ὅτι Νάρθηξ
71
νηϲίδιον ἐγγύϲ φαϲι Σάμου ἐν δεξιᾶ τοῖϲ προϲπλέουϲιν· οὖ ἐθνικὸν Ναρθηκουϲϲαῖοϲ
ἢ Ναρθηκούϲιοϲ.
ἢ Ναρθηκούϲιοϲ.
[40] 40 Νάρυξ: πόλιϲ. ἱϲτορεῖται θηλυκῶϲ λεγομένη· ἡ καὶ Ναρύκιον καὶ Ναρύκη·
75
ἐξ ἦϲ ἦν ὁ Λοκρὸϲ Αἴαϲ.
[41] 41 Νάρωνοϲ: ὄνομα κύριον.
[42] 42 Ναρϲῆϲ, ϲτρατηγὸϲ Ῥωμαίων, ἔμφρων ἐϲ τὰ μάλιϲτα καὶ δραϲτήριοϲ
77
καὶ δεινὸϲ ἁρμόϲαϲθαι τῷ παρεμπίπτοντι. καὶ παιδείαϲ μὲν αὐτῷ οὔ τι μάλα μετῆν, οὐδὲ τὰ τῆϲ εὐγλωττίαϲ ἐπεφρόντιϲτο· φύϲεωϲ δὲ ὅγε δεξιότητι διέπρεπε καὶ παραϲτῆϲαι οἷόϲ τε ἦν λόγῳ τὰ βεβουλευμένα, καὶ ταῦτα τομίαϲ γε ὢν καὶ ἐν τοῖϲ βαϲιλείοιϲ τρυφερώτατα ἀνατεθραμμένοϲ. ἦν δὲ ἄρα καὶ τὸ ϲῶμα βραχὺϲ καὶ ἐν ἰϲχνότητι
ἐκδεδιῃτημένοϲ· τὸ δὲ ἀνδρεῖον καὶ μεγαλουργὸν ἐϲ τοϲοῦτον ἐκέκτητο ὅϲον ἀμέλει καὶ ἀπιϲτεῖϲθαι. ἦν δὲ ἐπὶ Ἰουϲτινιανοῦ.
καὶ δεινὸϲ ἁρμόϲαϲθαι τῷ παρεμπίπτοντι. καὶ παιδείαϲ μὲν αὐτῷ οὔ τι μάλα μετῆν, οὐδὲ τὰ τῆϲ εὐγλωττίαϲ ἐπεφρόντιϲτο· φύϲεωϲ δὲ ὅγε δεξιότητι διέπρεπε καὶ παραϲτῆϲαι οἷόϲ τε ἦν λόγῳ τὰ βεβουλευμένα, καὶ ταῦτα τομίαϲ γε ὢν καὶ ἐν τοῖϲ βαϲιλείοιϲ τρυφερώτατα ἀνατεθραμμένοϲ. ἦν δὲ ἄρα καὶ τὸ ϲῶμα βραχὺϲ καὶ ἐν ἰϲχνότητι
ἐκδεδιῃτημένοϲ· τὸ δὲ ἀνδρεῖον καὶ μεγαλουργὸν ἐϲ τοϲοῦτον ἐκέκτητο ὅϲον ἀμέλει καὶ ἀπιϲτεῖϲθαι. ἦν δὲ ἐπὶ Ἰουϲτινιανοῦ.
[44] 44 Ναϲτόν: πυκνόν, μεϲτόν, πλῆρεϲ, μὴ ἔχον ὑπόκουφόν τι. διαφέρει
80
τοῦ μανοῦ. τὸ γὰρ μανόν, ἀραιόν, χαῦνον, ἢ ἀνωφερέϲ, ὡϲ φλόξ. 81 ὅτι γίνεται παρὰ τὸ μὴ ἓν εἶναι. Ναϲτὸϲ δὲ ἀρϲενικῶϲ λακοῦϲ, ἢ θερμὸϲ ἄρτοϲ μετ᾿ ἐλαίου. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἤκε γὰρ ἄν ϲοι 82 ναϲτὸϲ εὖ επξμμένοϲ. καὶ τοιοῦτον μὲν ὁ ἐν ὀξείᾳ τάϲει ναϲτόϲ· οὗ 83 θέμα τὸ ἐν Ὀδυϲϲείᾳ νάϲαϲθαι. Νάϲτοϲ μέντοι βαρυτόνωϲ πόλιϲ ρᾴκηϲ, ἣ ἐλέγετο
καὶ Νέϲτοϲ.
τοῦ μανοῦ. τὸ γὰρ μανόν, ἀραιόν, χαῦνον, ἢ ἀνωφερέϲ, ὡϲ φλόξ. 81 ὅτι γίνεται παρὰ τὸ μὴ ἓν εἶναι. Ναϲτὸϲ δὲ ἀρϲενικῶϲ λακοῦϲ, ἢ θερμὸϲ ἄρτοϲ μετ᾿ ἐλαίου. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· ἤκε γὰρ ἄν ϲοι 82 ναϲτὸϲ εὖ επξμμένοϲ. καὶ τοιοῦτον μὲν ὁ ἐν ὀξείᾳ τάϲει ναϲτόϲ· οὗ 83 θέμα τὸ ἐν Ὀδυϲϲείᾳ νάϲαϲθαι. Νάϲτοϲ μέντοι βαρυτόνωϲ πόλιϲ ρᾴκηϲ, ἣ ἐλέγετο
καὶ Νέϲτοϲ.
88
45 Ναυάγιον: παρὰ Θουκυδίδῃ οὐδετέρωϲ μέν, ὅταν τι τῆϲ νηὸϲ ἀπολεϲθῇ, οἷον πηδάλιον ἤ τι τοιοῦτον. ναυαγία δὲ θηλυκῶϲ πᾶϲα ἡ τῆϲ νηὸϲ ἀπώλεια.
90
47 Ναύαρχοϲ: ὁ τῶν νηῶν ἄρχων.
91
48 Ναυαγῶ· αἰτιατικῇ.
92
49 Ναυαρχῶ· δοτικῇ.
93
50 Ναυάτοϲ· οὗτοϲ πρεϲβύτεροϲ ὢν τῆϲ ἐν Ῥώμῃ ἐκκληϲίαϲ διεκρίθη, ἐπειδὴ Κορνήλιοϲ ὁ ἐπίϲκοποϲ τοὺϲ ἐπιθύϲανταϲ πιϲτοὺϲ ἐν τῷ διωγμῷ,
ὃν ὁ βαϲιλεὺϲ Δέκιοϲ κατὰ τῆϲ ἐκκληϲίαϲ ἐκίνηϲεν, εἰϲ κοινωνίαν ἐδέξατο. διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν διακριθεὶϲ καὶ εἰϲ ἐπιϲκοπὴν παρὰ τῶν ϲυμφρονηϲάντων αὐτῷ ἐπιϲκόπων προχειριϲθεὶϲ ταῖϲ πανταχοῦ ἐκκληϲίαιϲ ἔγραφε, μὴ δέχεϲθαι τοὺϲ ἐπιτεθυκόταϲ εἰϲ τὰ μυϲτήρια, ἀλλὰ προτρέπειν μὲν αὐτοὺϲ εἰϲ μετάνοιαν, τὴν δὲ ϲυγχώρηϲιν ἐπιτρέπειν
θεῷ, τῷ δυναμένῳ καὶ ἐξουϲίαν ἔχοντι ϲυγχωρεῖν ἁμαρτήματα. τοιαύταϲ ἐπιϲτολὰϲ κατ᾿ ἐπαρχίαϲ δεχόμενοι πρὸϲ τὰ οἰκεῖα ἤθη ἐποιοῦντο τῶν δηλουμένων τὰϲ κρίϲειϲ. ὡϲ γὰρ ἐκεῖνοϲ ἐδήλου μὴ δεῖν ἀξιοῦϲθαι τῶν μυϲτηρίων τοὺϲ μετὰ τὸ βάπτιϲμα εἰϲ θάνατον ἁμαρτίαν πεποιηκόταϲ, τοῖϲ μὲν ἐδόκει πικρὰ καὶ ἀπηνὴϲ εἶναι ἡ τοῦ
κανόνοϲ ἔκθεϲιϲ, οἱ δὲ ὡϲ δίκαιον αὐτὸν καὶ ὀρθοῦντα τὴν πολιτείαν ἐδέχοντο. ἐν τοϲούτῳ δὲ τούτου κινουμένου, ἐπικαταλαμβάνει Κορνηλίου τοῦ ἐπιϲκόπου γράμματα, τοῖϲ μετὰ τὸ βάπτιϲμα ἡμαρτηκόϲιν ἐπαγγελόμενα τὴν ϲυγχώρηϲιν. οὕτω δὲ ἀμφοτέρων ἐπιϲτελλόντων τἀναντία καὶ ἐκ τῶν θείων ὀχυρούντων ἃ ἑκάτεροϲ ἔλεγεν, ἕκαϲτοϲ
κατ᾿ ἔθοϲ ἐϲ τοῦτο ἔτρεψεν, ἐϲ ὃ καὶ πρότερον μᾶλλον ἐπέκλινεν. ὅϲοι γὰρ φιλαμαρτήμονεϲ δραξάμενοι τῆϲ τότε δοθείϲηϲ ϲυγχωρήϲεωϲ καὶ εἰϲ τὸν ἔπειτα χρόνον ἐπὶ πάϲηϲ ἁμαρτίαϲ αὐτῇ ϲυνεχρήϲαντο. ἀλλὰ Ναυάτοϲ ἐπὶ Οὐάλεντοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ διωγμὸν κινήϲαντοϲ κατὰ Χριϲτιανῶν ἐμαρτύρηϲεν.
ὃν ὁ βαϲιλεὺϲ Δέκιοϲ κατὰ τῆϲ ἐκκληϲίαϲ ἐκίνηϲεν, εἰϲ κοινωνίαν ἐδέξατο. διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν διακριθεὶϲ καὶ εἰϲ ἐπιϲκοπὴν παρὰ τῶν ϲυμφρονηϲάντων αὐτῷ ἐπιϲκόπων προχειριϲθεὶϲ ταῖϲ πανταχοῦ ἐκκληϲίαιϲ ἔγραφε, μὴ δέχεϲθαι τοὺϲ ἐπιτεθυκόταϲ εἰϲ τὰ μυϲτήρια, ἀλλὰ προτρέπειν μὲν αὐτοὺϲ εἰϲ μετάνοιαν, τὴν δὲ ϲυγχώρηϲιν ἐπιτρέπειν
θεῷ, τῷ δυναμένῳ καὶ ἐξουϲίαν ἔχοντι ϲυγχωρεῖν ἁμαρτήματα. τοιαύταϲ ἐπιϲτολὰϲ κατ᾿ ἐπαρχίαϲ δεχόμενοι πρὸϲ τὰ οἰκεῖα ἤθη ἐποιοῦντο τῶν δηλουμένων τὰϲ κρίϲειϲ. ὡϲ γὰρ ἐκεῖνοϲ ἐδήλου μὴ δεῖν ἀξιοῦϲθαι τῶν μυϲτηρίων τοὺϲ μετὰ τὸ βάπτιϲμα εἰϲ θάνατον ἁμαρτίαν πεποιηκόταϲ, τοῖϲ μὲν ἐδόκει πικρὰ καὶ ἀπηνὴϲ εἶναι ἡ τοῦ
κανόνοϲ ἔκθεϲιϲ, οἱ δὲ ὡϲ δίκαιον αὐτὸν καὶ ὀρθοῦντα τὴν πολιτείαν ἐδέχοντο. ἐν τοϲούτῳ δὲ τούτου κινουμένου, ἐπικαταλαμβάνει Κορνηλίου τοῦ ἐπιϲκόπου γράμματα, τοῖϲ μετὰ τὸ βάπτιϲμα ἡμαρτηκόϲιν ἐπαγγελόμενα τὴν ϲυγχώρηϲιν. οὕτω δὲ ἀμφοτέρων ἐπιϲτελλόντων τἀναντία καὶ ἐκ τῶν θείων ὀχυρούντων ἃ ἑκάτεροϲ ἔλεγεν, ἕκαϲτοϲ
κατ᾿ ἔθοϲ ἐϲ τοῦτο ἔτρεψεν, ἐϲ ὃ καὶ πρότερον μᾶλλον ἐπέκλινεν. ὅϲοι γὰρ φιλαμαρτήμονεϲ δραξάμενοι τῆϲ τότε δοθείϲηϲ ϲυγχωρήϲεωϲ καὶ εἰϲ τὸν ἔπειτα χρόνον ἐπὶ πάϲηϲ ἁμαρτίαϲ αὐτῇ ϲυνεχρήϲαντο. ἀλλὰ Ναυάτοϲ ἐπὶ Οὐάλεντοϲ τοῦ βαϲιλέωϲ διωγμὸν κινήϲαντοϲ κατὰ Χριϲτιανῶν ἐμαρτύρηϲεν.
[51] 51 Ναυατιανοί: αἱρεϲῖται, τὰ Ναυάτου φρονοῦντεϲ. καὶ τούτων
94
ἐγένετο ἐπίϲκοποϲ Σιϲίννιοϲ, ἐλλόγιμοϲ καὶ ἱερῶν βίβλων ἐπιϲτήμων καὶ κρείττων διαβολῆϲ, περὶ δὲ τὴν δίαιταν ἁβρὸϲ καὶ ποικίλοϲ. ἐρωτώμενοϲ δὲ διὰ τί δεύτερον λούοιτο, ὅτι μὴ τρίτον, ἔφη, φθάνω, ἐπεὶ
95
96
97
98
δὲ λευκῇ ἐϲθῆτι διετέλει χρώμενοϲ, ἐπέϲκωψέ τιϲ αὐτῷ τῶν ἀπὸ τῆϲ καθόλου ἐκκληϲίαϲ, ὁ δὲ πρὸϲ αὐτόν· οὐκοῦν εἰπέ, ποῦ εἴρηται ἐϲθῆτα μέλαιναν χρῆναι ἀμφιέννυϲθαι; τοῦ δὲ ἀπορήϲαντοϲ, ὑπολαβὼν ἔφη· ϲὺ μὲν οὐκ ἂν τοῦτο ἐπιδεῖξαι δυνήϲῃ· ἐμοὶ δὲ καὶ Σολομῶν ὁ ϲοφώτατοϲ,
ἔϲτωϲαν τὰ ἱμάτιά ϲου λευκά, λέγων παραινεῖ. καὶ αὐτὸϲ ὁ Χριϲτὸϲ λευχείμων ἐν τοῖϲ εὐαγγελίοιϲ φαινόμενοϲ Μωϲῆν τε καὶ Ἡλίαν τοιούτουτ τοῖϲ ἀποϲτόλοιϲ δείκνυϲιν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλὰ χαρίεντα αὐτῷ εἴρηται.
ἔϲτωϲαν τὰ ἱμάτιά ϲου λευκά, λέγων παραινεῖ. καὶ αὐτὸϲ ὁ Χριϲτὸϲ λευχείμων ἐν τοῖϲ εὐαγγελίοιϲ φαινόμενοϲ Μωϲῆν τε καὶ Ἡλίαν τοιούτουτ τοῖϲ ἀποϲτόλοιϲ δείκνυϲιν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἄλλα πολλὰ χαρίεντα αὐτῷ εἴρηται.
[52] 52 Ναυβάτηϲ: ἐπιβάτηϲ, ἢ ναύτηϲ. πεζοὺϲ δὲ ἀντὶ ναυβατῶν
99
πορευομένουϲ, καὶ ὁπλιτικῷ προϲχόνταϲ μᾶλλον ἢ ναυτικῷ.
πορευομένουϲ, καὶ ὁπλιτικῷ προϲχόνταϲ μᾶλλον ἢ ναυτικῷ.
[54] 54 Ναυηγόϲ: ὁ τῆϲ νηὸϲ ἀρχηγόϲ. τοῦτο κοινῶνϲ· ἡ δὲ ποίηϲιϲ καὶ τὸν ναυαγήϲαντα οὕτω γράφει.
[55] 55 Ναύκιοι: ἔθνοϲ.
56 Ναύκληροϲ: Ὑπερίδηϲ οὐ μόνον ὡϲ ἡ ϲυνήθεια κέχρηται τῷ
104
ὀνόματι, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ μεμιϲθωμένου ἐπὶ τῷ τὰ ἐνοίκια ἐκλέγειν ἢ οἰκίαϲ ἢ ϲυνοικίαϲ.
[57] 57 Ναυκραρία· Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Τιμοκράτουϲ. μήποτε δὲ
105
βέλτιον φέρεται ἐν τοῖϲ Ἀττικιανοῖϲ Ναυκρατιτικά, ἵνα ᾖ ἀπὸ Ναυκρατιτικοῦ
πλοίου, ἢ Ναυκρατιτῶν ἐμπλεόντων. ἡ γὰρ Ναύκρατιϲ τοπαλαιὸν ἐμπόριον ἦν τῆϲ Αἰγύπτου. ἐὰν δὲ ᾖ Ναυκραρικά, εἴη ἂη τὰ τῶν ἀρχόντων. Ναυκράρουϲ γὰρ τοπαλαιὸν τοὺϲ ἄρχονταϲ ἔλεγον, ὡϲ καὶ Ἡρόδοτοϲ ἐνε΄ ἱϲτοριῶν δηλοῖ. ἵϲωϲ παρὰ τὴν τῆϲ νηὸϲ κραῖραν εἴρηται 106 τὸ ναυκραρικά.
πλοίου, ἢ Ναυκρατιτῶν ἐμπλεόντων. ἡ γὰρ Ναύκρατιϲ τοπαλαιὸν ἐμπόριον ἦν τῆϲ Αἰγύπτου. ἐὰν δὲ ᾖ Ναυκραρικά, εἴη ἂη τὰ τῶν ἀρχόντων. Ναυκράρουϲ γὰρ τοπαλαιὸν τοὺϲ ἄρχονταϲ ἔλεγον, ὡϲ καὶ Ἡρόδοτοϲ ἐνε΄ ἱϲτοριῶν δηλοῖ. ἵϲωϲ παρὰ τὴν τῆϲ νηὸϲ κραῖραν εἴρηται 106 τὸ ναυκραρικά.
58 Ναύκρατιϲ. καὶ τὸν Ναύκρατιν. πόλιϲ αὕτη Αἰγύπτου ὑπὸ Μιληϲίων
107
οἰκιϲθεῖϲα, ὁπηνίκα ἐθαλαττοκράτουν. ταύτηϲ πολίτηϲ ὁ ϲοφὸϲ Ἀθήναιοϲ.
[59] 59 Ναῦλοϲ: τὸ ναῦλον. ἀρϲενικῶϲ ὁ ναῦλοϲ. καὶ ναῦλοϲ ἡμῖν τῆϲ
109
νεὼϲ ὀφείλεται. καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ· ἀπόδοϲ τὸν ναῦλον.
[60] 60 Ναύλοχον: εὔδιον, ἐν ᾧ αἱ ναῦϲ λοχῶϲιν, ἢ ἀναπαύονται.
ὁ δὲ ναῦϲ προϲέταξεν ἐν τοῖϲ ἀγκῶϲι ναυλοχεῖν λανθάνονταϲ· ἐπειδὰν δὲ αἴϲθωνται ζευγνύειν αὐτὸν τὴν γέφυραν, δίαβάλλειν ὡϲ τάχιϲτα.
115
παρὰ δὲ Ἡροδότῳ λιμὴν ἢ εὐδία. οὕτω καὶ παῤ Ὁμήρῳ.
116
61 Ναυλοχῶ: τὸ τὰϲ ναῦϲ ἐνεδρεύω. ἡ ἀναπαύω καθιϲτῶν.
117
62 Ναύμαχα: μακρὰ δόρατα, ὥϲτε ἀπὸ τῶν νεῶν μάχεϲθαι. οὕτω
καὶ Ὅμηροϲ προπαροξυτόνωϲ. ὁ μέντοι ναυμάχοϲ ἀνὴρ πρὸ μιᾶϲ τονοῦται.
καὶ Ὅμηροϲ προπαροξυτόνωϲ. ὁ μέντοι ναυμάχοϲ ἀνὴρ πρὸ μιᾶϲ τονοῦται.
118
63 Ναυμαχηϲείοντεϲ: πρὸϲ ναυμαχίαν ἑτοίμωϲ ἔχοντεϲ. ἠ ἐρῶντεϲ τοῦ ναυμαχῆϲαι, ἐπιθυμίαν ἔχοντεϲ ναυμαχίαϲ.
119
64 Ναυμάχιον: ὡϲ τοῦ μὴ ϲτρατεύεϲθαι καὶ τοῦ λιπεῖν τὴν τάξιν καὶ τοῦ τὰ ὅπλα ἀπὸβαλεῖν ζημίαι ἦϲαν ὡριϲμέναι ἐκ τῶν νόμων,
οὕτωϲ καὶ τοῦ μὴ ναυμαχῆϲαι. τοῦτο τὸ ὅφλημα ναυμάχιον ἐκαλεῖτο.
οὕτωϲ καὶ τοῦ μὴ ναυμαχῆϲαι. τοῦτο τὸ ὅφλημα ναυμάχιον ἐκαλεῖτο.
120
65 Ναυμαχῶ· δοτικῇ. Κερκυραίοιϲ τε καὶ Πελοπίδαιϲ ἅμα ναυμαχήϲετε. αἰτιατικῇ δέ· πρῶτον μὲν τὸν βαϲιλικὸν κατεναυμάχηϲε ϲτόλον.
121
66 Ναύπακτοϲ: πόλιϲ Αἰτωλική. ἀπὸ τῆϲ ἐκεῖ ναυπηγίαϲ τῶν Ἡρακλειδῶν πρὶν ἢ καταϲχεῖν τὴν Πελοπόννηϲον. ὁ πολίηϲ, φαϲί, Ναυπάκτιοϲ.
122
67 Ναύπλια: πόλιϲ Αργουϲ. παρὰ τὸ ναυϲὶ προϲπλεῖϲθαι. οἱ πολίται Νοαυπλιεῖϲ.
123
68 Ναύπλιοϲ: ἡ ἐν θαλάϲϲῃ πρόοδοϲ.
124
69 Ναῦϲ· Ἀρριανόϲ· Τραιανὸϲ ὁ βαϲιλεὺϲ περῶν τὸν ποταμὸν ν΄ ναῦϲ εἶχε· δ΄ δὲ ἔφερον τὰ ϲημεῖα τὰ βαϲιλικά, αἵτινεϲ καὶ τὴν ϲτρατηγίδα κάλοιϲ μακροῖϲ ἐξηρτημένην ἐφεῖλκον. εἶχε δὲ ἡ ναῦϲ μῆκοϲ μὲν κατὰ
τριήρη μάλιϲτα, εὖροϲ δὲ καὶ βάθοϲ καθ᾿ ὁλκάδα, ὅϲον μεγίϲτη Νικομηδιϲ ἢ ἰγυπτία· ἐν ᾗ ἐπεποίητο αϲιλεῖ ἀποχρῶντα ἐνδιαιτήματα αὕτη δὲ τά τε ἀκροϲτόλια ἔφαινε καὶ ἐπ᾿ ἄκρῳ τῷ ἱϲτίῳ τὸ βαϲιλικὸν ὄνομα καὶ ὅϲοιϲ ἄλλοιϲ βαϲιλεὺϲ γεραίρεται χρυϲῷ ἐγκεχαραγμένα. νενέμητο δὲ τρίχα τὸ πᾶν ναυτικόν, ὡϲ μὴ τῷ ξυνεχεῖ πλόῳ
ταράττοιντο.
τριήρη μάλιϲτα, εὖροϲ δὲ καὶ βάθοϲ καθ᾿ ὁλκάδα, ὅϲον μεγίϲτη Νικομηδιϲ ἢ ἰγυπτία· ἐν ᾗ ἐπεποίητο αϲιλεῖ ἀποχρῶντα ἐνδιαιτήματα αὕτη δὲ τά τε ἀκροϲτόλια ἔφαινε καὶ ἐπ᾿ ἄκρῳ τῷ ἱϲτίῳ τὸ βαϲιλικὸν ὄνομα καὶ ὅϲοιϲ ἄλλοιϲ βαϲιλεὺϲ γεραίρεται χρυϲῷ ἐγκεχαραγμένα. νενέμητο δὲ τρίχα τὸ πᾶν ναυτικόν, ὡϲ μὴ τῷ ξυνεχεῖ πλόῳ
ταράττοιντο.
125
126
127
128
129
70 Ναυϲικάα: ὄνομα κύριον. μέμνηται Ὅμηροϲ Ναυϲικάαϲ Φαιακικῆϲ βαϲιλικῆϲ παιδὸϲ προϲφυῶϲ τῇ χώρᾳ· ἐπεὶ ναυτικώτατοι ὄντεϲ ἐπέκαιον ταῖϲ ναυϲὶ πίϲϲαν πρὸϲ ἀϲφάλειαν.
72 Ναῦϲ ἱκετεύει πέτραϲ: ἐπὶ τῶν πάνυ ἀναιϲθήτων ἡ παροιμία.
73 Ναυϲίποροϲ: ὑπὸ νηῶν περαιούμένοϲ.
[74] 74 Ναῦϲ Νικομηδὶϲ καὶ ϲτρατηγίϲ. τούτου τὸ μὲν ἐκ τόπου παρῆκται,
134
τὸ δὲ κατ᾿ ἀξίωμα.
[76] 76 Ναυϲθλώϲομαι: ναυϲθλώϲαϲθαι κυρίωϲ ἐϲτὶ τὸ ναῦν μιϲώϲαϲθαι,
136
νῦν δὲ τὸ νεὼϲ ἐπιβήϲομαι.
[77] 77 Ναύϲων Ναυκράτη: ἐπὶ τῶν ὁμοίωϲ ἀποδιδόντων ἀλλήλοιϲ.
137
ὀνοματοποίηϲιϲ δὲ τὸ Ναύϲων, ὡϲ τό, ἀγαθῶν ἀγαθίδεϲ καὶ λευκότεροι
Λεύκωνοϲ. ἐπιϲτολιμαῖοϲ ὁ χαρακτήρ· ὡϲ καὶ εἴ τιϲ εἴποι Πομπαῖοϲ Πομπίλῳ· ἢ Πομπαῖοϲ Πομπῖλον προϲφωνεῖ. καὶ ἔϲτι τὸ ϲχῆμα παρηχητικόν.
Λεύκωνοϲ. ἐπιϲτολιμαῖοϲ ὁ χαρακτήρ· ὡϲ καὶ εἴ τιϲ εἴποι Πομπαῖοϲ Πομπίλῳ· ἢ Πομπαῖοϲ Πομπῖλον προϲφωνεῖ. καὶ ἔϲτι τὸ ϲχῆμα παρηχητικόν.
[80] 80 Ναύτηϲ: καὶ ὁ ἐπιβάτηϲ εἰκόνα τῆϲ κήληϲ Διονύϲιοϲ ὧδ᾿ ἀνέθηκε ϲωθεὶϲ ἐκ ναυτῶν τεϲϲαράκοντα μόνοϲ.
[81] 81 Ναυτιᾶν: τὸ ἐν τῇ νηῒ κυρίωϲ ἐμεῖν. τοῦτο καὶ ναυϲιᾶν λέγεται ῥητορικῶϲ.
82 Ναυτικῶϲ δανείζειν· φαϲὶ Ζήνωνα ὑπὲρ, ᾳ΄ τάλαντα ἔχοντα ἐλθεῖν εἰϲ τὴν Ἑλλάδα καὶ ταῦτα δανείζειν ναυτικῶϲ.
[83] 83 Ναυτιλία: ὁ πλοῦϲ.
[84] 84 Ναυτιλλόμενοϲ: πλέων.
149
86 Ναυτοδίκαι: ἄρχοντεϲ ἐπὶ τοῖϲ ναυκλήροιϲ δικάζοντεϲ καὶ τοῖϲ περὶ τὸ ἐμπόριον ἐργαζομένοιϲ· ὡϲ καὶ ναυφύλακεϲ ἄρχοντέϲ τινεϲ
150
ἐπὶ τῆϲ τῶν νεῶν φυλακῆϲ. ἀρχή τιϲ ἦν Ἀθήνηϲιν οἱ ναυτοδίκαι. Κρατερὸϲ γοῦν φηϲίν· ἐὰν δέ τιϲ ἐξ ἀμφοῖν γενοῖν γεγονὼϲ φρατίζῃ, διώκειν δεῖ τῷ βουλομένῳ Ἀθηναίῳ, οἷϲ δίκαι εἰϲί· λαγχάνειν δὲ τῇ
ἔνῃ καὶ νέᾳ πρὸϲ τοὺϲ ναυτοδίκαϲ. εἰϲ φρήτρην ἢ φράτοραϲ ἢ φατρίαν ἐγγράφηται καὶ εἰ ξένοϲ εἴη ἀλλ᾿ ἠθαγενὴϲ δηλαδὴ ὡϲ αὐτόχθων ἐκ τοῦ πατρόϲ ἐκ τῆϲ μητρόϲ.
ἔνῃ καὶ νέᾳ πρὸϲ τοὺϲ ναυτοδίκαϲ. εἰϲ φρήτρην ἢ φράτοραϲ ἢ φατρίαν ἐγγράφηται καὶ εἰ ξένοϲ εἴη ἀλλ᾿ ἠθαγενὴϲ δηλαδὴ ὡϲ αὐτόχθων ἐκ τοῦ πατρόϲ ἐκ τῆϲ μητρόϲ.
151
87 Ναῦφι: ἐν ταῖϲ ναυϲί.
152
88 Ναύφρακτονβλέπειϲ· Ἀριϲτοφάνηϲ· πρὸϲ τῶνθ θεῶν, ἄνθρωπε,
ναύλην. ἐπειδὴ μεγάλοι ταῖϲ τριήρεϲιν οἱ ὀφθαλμοὶ γίνονται, δι᾿ ὧν τὰϲ κώπαϲ ἐμβάλλοντεϲ ἐκωπηλάτουν. ὥϲτε τὸ ναύφρακτον βλέπειϲ, αἴνιγμά ἐϲτι τοῦ τρανὲϲ καὶ πλατὺ καὶ μέγα βλέπειϲ.
ναύλην. ἐπειδὴ μεγάλοι ταῖϲ τριήρεϲιν οἱ ὀφθαλμοὶ γίνονται, δι᾿ ὧν τὰϲ κώπαϲ ἐμβάλλοντεϲ ἐκωπηλάτουν. ὥϲτε τὸ ναύφρακτον βλέπειϲ, αἴνιγμά ἐϲτι τοῦ τρανὲϲ καὶ πλατὺ καὶ μέγα βλέπειϲ.
153
89 Ναυφράκτῳ ϲτρατῷ: τῷ ϲυμπεφραγμένῳ καὶ ϲυντεταγμένῳ· ἐθαλαϲϲοκράτουν γὰρ οἱ Ἀθηναῖοι μάλιϲτα ἐπὶ τῇ ἐν Ἀρτεμιϲίῳ καὶ
Σαλαμῖνι ναυμαχίᾳ.
Σαλαμῖνι ναυμαχίᾳ.
[90] 90 Νάφθα: τριγενὲϲ τοῦτο· κοινῶϲ μὲν γὰρ ἡ νάφθα, εὕρηται δὲ καὶ οὐδετέρωϲ
154
τὸ νάφθα, παρὰ Πλουτάρχῳ δὲ καὶ ὁ νάφθοϲ. ὅτι οἱ μὲν Ἕλληνεϲ Μηδείαϲ ἔλαιον ταύτην καλοῦϲιν, οἱ δὲ Μῆδοι νάφθαν.
156
92 Ναί: ϲυγκαταθέϲεωϲ ἐπίρρημα. ἔϲτι καὶ ὁρκωμοτικὸν μετὰ κοιμωμένηϲ ὀξείαϲ, οἷον ναῖ τὼ θεώ, τουτέϲτι μὰ τὰϲ θεάϲ.
157
93 Ναίεθοϲ: ὄνομα ποταμοῦ. εἰϲ
Ναύαιθοϲ, οὗ μέμνηται Λυκόφρων κληθέντα παρὰ τὸ ναῦϲ ἐκεῖ εἰϲ αὐτὸν καυθῆναι ὑπὸ γυναικῶν αἰχμαλώτων χόλῳ τῶν αὐτῶν δεϲποτῶν.
158
94 Ναιετάουϲιν: οἰκοῦνται. ναίω, ναιέτηϲ, ναιετῶ· ὡϲ κυνηγέτηϲ, κυνηγετῶ. ναιετῶ, ναιετάω· ναιετάουϲιν ἐνεργητικὸν ἀντὶ παθητικοῦ τοῦ οἰκοῦνται.
96 Ναὶ μὰ τόν· καὶ ναὶ μὰ τόν, εἴγε τοῦ Περϲικοῦ τιϲ ἐφάνη, τὸ
164
Ῥωμαϊκὸν ἅπαν διόλωλεν.
[97] 97 Ναὶ μὰ τόν· ἀμαρτάνοντι ἐπέπληττε καὶ ἀδικοῦντα ἤλεγχε καὶ
165
ἀνέϲτειλε τοῦ ἀδικεῖν πατρικῇ, ναὶ μὰ τόν, ὁ γενναῖοϲ τῇ παρρηϲίᾳ.
98 Ναὶ μὰ τόν· ναὶ μὰ τὸ ῥικνὸν ϲῦφαρ ἐμόν, ὅ ἐϲτι δέρμα. Καλλίμαχοϲ
166
ἐν Ἑκάλῃ. ναὶ τοῦτο δένδρεον αὖον ἐόν περ. οἱ ἀρχαῖοι οὐ προπετῶϲ κατὰ τῶν θεῶν ὤμνυον, ἀλλὰ κατὰ τῶν προϲτυγχανόντων· ὡϲ καὶ Μένανδροϲ· μαρτύρομαι τὸν Ἀπόλλω τοῦτον καὶ τὰϲ θύραϲ. καὶ Ὅμηροϲ· ναὶ μὰ τόδε ϲκῆπτρον. καὶ Ἑκάλη εἶπε, ναὶ μὰ τόν·
καὶ οὐκέτε ἐπάγει τὸν θεόν. ῥυθμίζει δὲ ὁ λόγοϲ πρὸϲ εὐϲέβειαν. τοιούτου ϲχήματόϲ τε καὶ ἤθουϲ καὶ τὸ ναὶ μὰ τάϲ. ὡϲ εἴπερ εἴποι τιϲ, μὰ τὰϲ Χάριταϲ.
καὶ οὐκέτε ἐπάγει τὸν θεόν. ῥυθμίζει δὲ ὁ λόγοϲ πρὸϲ εὐϲέβειαν. τοιούτου ϲχήματόϲ τε καὶ ἤθουϲ καὶ τὸ ναὶ μὰ τάϲ. ὡϲ εἴπερ εἴποι τιϲ, μὰ τὰϲ Χάριταϲ.
[99] 99 Ναὶ μήν: ναὶ ὄντωϲ.
[100] 100 Ναὶ ναὶ μὰ μήκωνοϲ χλόην: ὅρκοϲ ἐπὶ χλευαϲμῷ.
[101] 101 Ναίουϲιν: οἰκοῦϲιν.
102 Ναίχι: ἐπίρρημα ϲυγκαταθέϲωϲ.
[103] 103 Νέαι: νῆϲοϲ πληϲίον Λήμνου (παρὰ τὸ νέω, τὸ κολυβμῶ), ᾗ προϲενήξατο,
170
φαϲίν, Ἡρακλῆϲ περὶ ἣν κατά τιναϲ Φιλοκτήτηϲ ἐδήχθη ὑπὸ ὕδρου. Νέα δὲ φρούριον Μυϲίαϲ. ἐθνικὸν Νεαῖοϲ.
[104] 104 Νεαλήϲ: κυρίωϲ ὁ νεωϲτὶ ἑαλωκὼϲ ἰχθύϲ. λέγεται δὲ καὶ ὁ
171
νεωϲτὶ ἁλιϲθείϲ. καὶ ὁ νεωϲτὶ ἁλούϲ. Ἀππιανόϲ· τὸν δὲ δῆμον 172 ἀπὸ τοῦ τείχουϲ ὁρᾶν καὶ τοῖϲ πονουμένοιϲ ἑτέρουϲ νεαλεῖϲ ἐπιπέμπειν 173 ἀεί· οἱ δὲ Κελτοὶ κεκμηκότεϲ ἀκμῆϲι ϲυμπλεκόμενοι ἔφευγον ἀτάκτωϲ. καὶ Πολύβιοϲ· τοὺϲ πολεμίουϲ ἀκεραίουϲ ἄνταϲ καὶ νεαλεῖϲ.
νεωϲτὶ ἁλιϲθείϲ. καὶ ὁ νεωϲτὶ ἁλούϲ. Ἀππιανόϲ· τὸν δὲ δῆμον 172 ἀπὸ τοῦ τείχουϲ ὁρᾶν καὶ τοῖϲ πονουμένοιϲ ἑτέρουϲ νεαλεῖϲ ἐπιπέμπειν 173 ἀεί· οἱ δὲ Κελτοὶ κεκμηκότεϲ ἀκμῆϲι ϲυμπλεκόμενοι ἔφευγον ἀτάκτωϲ. καὶ Πολύβιοϲ· τοὺϲ πολεμίουϲ ἀκεραίουϲ ἄνταϲ καὶ νεαλεῖϲ.
[105] 105 Νεάνδρεια, ἢ Νεάνδρειον οὐδετέρωϲ. πόλιϲ Τρῳάδοϲ Ἑλληϲποντία, ἣν
175
τινεϲ Λεάνδρειαν διὰ τοῦ λ γράφουϲι, κακῶϲ.
τινεϲ Λεάνδρειαν διὰ τοῦ λ γράφουϲι, κακῶϲ.
[106] 106 Νεανεία: ἡ ἔπαρϲιϲ.
[107] 107 Νεανίαϲ: τολμηρόϲ. ἢ ὁ νέοϲ.
183
109 Νεανιεύματα: κομπάϲματα, κενὰ τολμήματα.
184
110 Νεανικόν: ἀντὶ τοῦ μέγα, καὶ δυνάμενον χορτάϲαι νεανίαν. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· εἴ μοι πορίϲαϲ ἄτον τιν᾿ εὖ πεπεμμένον δοίηϲ καταφαγεῖν, καὶ κρέαϲ νεανικόν.
185
111 Νεανικῶϲ: ἰϲχυρῶϲ, γενναίωϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· κἄτυπτε με νεανικῶϲ,
παῖ καλῶν.
παῖ καλῶν.
186
112 Νεᾶνιϲ, νεάνιδοϲ. ἐκ τοῦ νἑοϲ, νεάν· ὡϲ ἄλκιμοϲ, ἀλκιμὰν καὶ ἀλκμάν.
187
113 Νεανιϲκεύεται· Ἄμφιϲ ἐν Ῥείθεοιϲ, Ποϲείδιπποϲ Δημόταιϲ, Εὔπολιϲ Σφιγξίν. ἰδίωϲ ἐϲχημάτικε τὸ νεανιϲκεεύειν ἐν Δήμοιϲ· γυναῖκα ἔχοντα μάλα καλήν τε καὶ ἀγαθήν, αὐτὴ νεανιϲκεύοντοϲ ἐπεθύμηϲέ
μου.
μου.
188
114 Νεάνθηϲ, Κυζικηνόϲ, ῥήτωρ, μαθητὴϲ Φιλίϲκου τοῦ Μιληϲίου.
189
115 Νεάπολιϲ: πόλιϲ Ἰταλικὴ διάϲημοϲ, ἐν ᾖ Παρθενόπιϲ ἵδρυται Σειρῆνοϲ ἄγαλμα. πολλαὶ δὲ καὶ ἄλλαι Νεαπόλειϲ.
190
116 Νεαποί: νέοι, νήπιοι. καὶ Νεαρώτεροϲ. παίδων νεαρώτεροι
191 οἱ λέγοντεϲ μὴ ἐφορᾶν τὰ τῇδε τὸ θεῖον.
191 οἱ λέγοντεϲ μὴ ἐφορᾶν τὰ τῇδε τὸ θεῖον.
192
117 Νέαρχοϲ· οὗτοϲ ξυνεϲτράτευϲεν Ἀλεξάνδρῳ καὶ ϲυγγραφὴν ϲυνεγράψατο ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου. ἐφεύϲατο δὲ ναύαρχον ἑαυτὸν ἀναγράψαϲ εἶναι, κυβερνήτηϲ ὤν.
193
118 Νεάτη: ἐϲχάτη. καὶ Νέατοι, φθόγγοι χορδῆϲ μουϲικῆϲ
τελευταίαϲ.
τελευταίαϲ.
194
119 Νεάτη: ἡ ἐϲχάτη. καὶ ἡ νήτη χορδὴ λεγομένη ὑπὸ τῶν μουϲκῶν, πρὸϲ ἀντιδιαϲτολὴν τῆϲ τε ὑπάτηϲ καὶ τῆϲ μέϲηϲ.
195
120 Νέα χελιδών: ἐπὶ τῶν ἐξαπατώντων τιναϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Ὄρνιϲιν· ἐξηπάτων γὰρ τοὺϲ μαγείρουϲ, λέγων τοιαυτί· ϲκέψαϲθε παῖδεϲ,
οὐχ ὁρᾶτ᾿; ἆρα νέα χελλιδών. οἱ δ᾿ ἔβλεπον κἀγὼ ᾿ν τοϲούτῳ τῶν.
οὐχ ὁρᾶτ᾿; ἆρα νέα χελλιδών. οἱ δ᾿ ἔβλεπον κἀγὼ ᾿ν τοϲούτῳ τῶν.
196
121 Νέβελ: ὄνομα κύριον. καὶ εῖδοϲ μέτρου Ἑβραϊκοῦ.
123 Νεβρίζων· Δημοϲθένηϲ ὑπὲρ Κτηϲιφῶντοϲ. οἱ μὲν ὡϲ τοῦ
201
τελοῦντοϲ νεβρίδα ἐνειμένου καὶ τοὺϲ τελουμένουϲ διαζωννύτοϲ νεβρίϲιν, ἐπὶ τὸ νεβροὺϲ διαϲπᾶν κατὰ τινα ἄρρητον λόγον.
[125] 125 Νεβρίϲ. κιϲϲωτὴν ϲτέρνοιϲ νεβρίδ᾿ ἀναπτομένη.
[127] 127 Νεβρώδ: ὄνομα κύριον. ἀφ᾿ οὗ γίγαντεϲ.
[128] 128 Νεβρώδηϲ: ὄνομα κύριον.
[129] 129 Νέγλη: πολίχνιον Ἀραβίαϲ.
[130] 130 Νέδη: πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ, ἀπὸ νύμφηϲ Νέδηϲ. γράφεται καὶ Νεδέοι· ὅθεν ὁ
210
πολίτηϲ Νεδεήϲιοϲ.
πολίτηϲ Νεδεήϲιοϲ.
[131] 131 Νέδων: ποταμὸϲ καὶ τόποϲ Λακωνικῆϲ. κλίνεται δὲ Νέδοντοϲ· ὅθεν Νεδουϲία
211
Ἀθηνᾶ. ζήτει καὶ τὸν παρὰ Λυκόφρονι.
[132] 132 Νεεμάν: ὄνομα κύριον.
[133] 133 Νέεϲθαι: πορεύεϲθαι.
[135] 135 Νέηκεϲ: νεωϲτὶ ἠκονημένον.
[136] 136 Νεήλατα: τὰ νεωϲτὶ ἀληλεωμένα ἄλφιτα καὶ μέλιτι δεδευμένα,
216
οἷϲ καὶ ἀϲταφίδεϲ καὶ χλωροὶ ἐρέβινθοι ωυνεφύροντο· ἃ τοῖϲ τὰ ἱερὰ τελοῦϲιν ἔνεμον. ἐκάλουν δέ τινεϲ αὐτὰ καὶ ἀμβροϲίαν καὶ μακαρίαν.
κατ᾿ ἔλλειψιν δὲ προϲφέρουϲιν οἱ Ἀττικοὶ τὸ νεήλατα μὴ προϲτιθέντεϲ τὸ ἄλφιτα.
κατ᾿ ἔλλειψιν δὲ προϲφέρουϲιν οἱ Ἀττικοὶ τὸ νεήλατα μὴ προϲτιθέντεϲ τὸ ἄλφιτα.
[137] 137 Νεύλυδεϲ: νεωωτὶ ἐληλυθότεϲ. ἡ εὐθεῖα Νέηλυϲ.
[138] 138 Νεηνίαϲ: νεανίαϲ.
224
140 Νεκάδεϲ: νεκροί. καταχρηϲτικῶϲ δὲ καὶ αἱ τῶν ζωῶ τάξειϲ.
225
141 Νεκρῶ· αἰτιατικῇ.
226
142 Νεκρῷ λέγουϲα μύθουϲ εἰϲ οὖϲ: ἐπὶ τῶν ἀνιϲθήτων καὶ
227
μὴ ἐπαϊόντων. λύϲιϲ ὀνείρου· νεκροὺϲ ὁρῶν νέκρωϲιν ἕξειϲ πραγμάτων.
228
143 Νεκτάρεον: ἡδύ, καλόν, εὐῶδεϲ. ἐπὶ τοῦ νεκταρέου ἑανοῦ. καὶ
νέκταρ, θεῶν πόμα, καὶ οἶνοϲ οὕτωϲ, ὡϲ Ἀναζανδρίδηϲ. καὶ τὸ βρῶμα τῶν θεῶν· ὁ αὐτόϲ.
νέκταρ, θεῶν πόμα, καὶ οἶνοϲ οὕτωϲ, ὡϲ Ἀναζανδρίδηϲ. καὶ τὸ βρῶμα τῶν θεῶν· ὁ αὐτόϲ.
232
145 Νεκυόμαντιϲ: ὁ ἐπερωτῶν τὸν νεκρόν.
233
146 Νεκυία: ἡ τῶν νεκρῶν ἑορτή, φρουδίγα παρὰ Πέρϲαιϲ, Ἑλληνικὴ νεκυία. καὶ Νεκυοϲτόλοϲ, ὁ τοὺϲ νεκροὺϲ διαπερῶν. τὸν
234
κύνα Διογένην, νεκυοϲτόλε, δέξαι πορθμεῦ, γυμνώϲαντα βίου παντὸϲ
ἐπιϲκύνιον.
ἐπιϲκύνιον.
235
147 Νέκυϲ: νεκρόϲ.
236
148 Νέμαυϲοϲ: πόλιϲ Ἰταλική. ἀπὸ Νεμαύϲου Ἡρακλείδου.
237
149 Νεμέα: τὸποϲ καὶ πόλιϲ.
238
150 Νέμεα καὶ Ἴϲθμια: τόποι, ἐν οἷϲ ἐτελοῦντο ἐπέτειοι ἀγῶνεϲ.
239 ὅθεν καὶ λέων Νεμεαῖοϲ, ὃν ἐκεῖ νεμόμενον ἀνεῖλεν Ἡρακλῆϲ. λέγεται δὲ καὶ θηλυκῶϲ ἡ Νεμέα, ὁ τόποϲ.
239 ὅθεν καὶ λέων Νεμεαῖοϲ, ὃν ἐκεῖ νεμόμενον ἀνεῖλεν Ἡρακλῆϲ. λέγεται δὲ καὶ θηλυκῶϲ ἡ Νεμέα, ὁ τόποϲ.
240
151 Νεμέαϲ αὐλητρρίδοϲ μνημονεεύει Ὑπερίδηϲ ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέουϲ,
241
εἰ γνήϲιοϲ. καὶ Νεμέαϲϲέλινα. οἷϲ ἐϲτέφοντο οἱ νικηταί.
154 Νεμεϲᾶν: τὸ ἐμποδὼν ἵϲταϲθαι τοῖϲ πραττομένοιϲ κατὰ γνώμην. ἢ μᾶλλον μὴκατὰ γνώμην.
[156] 156 Νεμεϲήϲομαι: φθονῶ. καὶ Νεμεϲῆϲαι, μέμψαϲθαι.
[157] 157 Νεμεϲητικόϲ: ὁ ἐναντίοϲ τῷ ξφθονερῷ. ὁ μὲν γὰρ φθονερὸϲ
252
λυπεῖται ἐπὶ ταῖϲ τῶν καλῶν εὐπραγίαιϲ, ἐπεὶ καὶ ὁ φθόνοϲ τοιοῦτον, νεμεϲητικὸϲ δὲ ὁ λυπούμενοϲ ἐπὶ ταῖϲ τῶν κακῶν εὐπραγίαιϲ· τοιοῦτον γὰρ ἡ νέμεϲιϲ. ὥϲτε ὁ νεμεϲητικὸϲ οὐ φθονερόϲ. ἔϲτι δὲ τὸ πρόβλημα ὁρικόν. ζήλῳ ῥητόρων τοῦτο λέγει· ὁριζομένου γὰρ τινοϲ φθοωερὸν εῖναι καὶ τὸν λεγόμενον νεμεϲητικόν, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸϲ μέμφεταί τιναϲ, ἀνθοριζόμεθα,
οὐ τὸν νεμεϲητικὸν τοιοῦτον εἶναι, εἴπερ ὀρθῶϲ μέμφεται, ἀλλὰ τὸν μὴ δέοντα μεμφόμενον· αὐτὸϲ γάρ ἐϲτι φθονερόϲ.
λυπεῖται ἐπὶ ταῖϲ τῶν καλῶν εὐπραγίαιϲ, ἐπεὶ καὶ ὁ φθόνοϲ τοιοῦτον, νεμεϲητικὸϲ δὲ ὁ λυπούμενοϲ ἐπὶ ταῖϲ τῶν κακῶν εὐπραγίαιϲ· τοιοῦτον γὰρ ἡ νέμεϲιϲ. ὥϲτε ὁ νεμεϲητικὸϲ οὐ φθονερόϲ. ἔϲτι δὲ τὸ πρόβλημα ὁρικόν. ζήλῳ ῥητόρων τοῦτο λέγει· ὁριζομένου γὰρ τινοϲ φθοωερὸν εῖναι καὶ τὸν λεγόμενον νεμεϲητικόν, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸϲ μέμφεταί τιναϲ, ἀνθοριζόμεθα,
οὐ τὸν νεμεϲητικὸν τοιοῦτον εἶναι, εἴπερ ὀρθῶϲ μέμφεται, ἀλλὰ τὸν μὴ δέοντα μεμφόμενον· αὐτὸϲ γάρ ἐϲτι φθονερόϲ.
[158] 158 Νεμεϲητόν: μεμπτόν.
[160] 160 Νεμεϲίζει: μέμφεται.
[161] 161 Νεμεωίων: ὄνομα κύριον. ὁ δὲ Νεμεϲίων ἀνεπτεροῦτο καὶ
257
μετέωροϲ ἦν ταῖϲ ἐλπίϲι καὶ ἐδόκει ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι ἐμοὶ
περιτυχών.
περιτυχών.
[162] 162 Νέμεϲιϲ: ἡ δίκη. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἰὼ Νέμεϲι, βαρύβρομοί τε
258
βρονταί.
παρῆν δ᾿ ἡ Νέμεϲιϲ, ἢ τὰ τῆϲ ἐποπτεύει· ἢ καὶ ἄλλωϲ, ἣ τἄδικ᾿ ἐποπτεύει.
265
Βάβριόϲ φηϲιν ἐν Μυθικοῖϲ. καὶ Αἰλιανόϲ· Νεμέϲεωϲ ἐφόρου, τρόπουϲ ὑπερόπταϲ καὶ ὑπερηφάνουϲ κολαζούϲηϲ, ἐναργῆ μαρτύρια. καὶ
266
παροιμία· Νέμεϲιϲ δέ γε πὰρ πόδαϲ βαίνει· παρόϲον μέτειϲι ταχέωϲ ἡ δαίμων τοὺνϲ ἡμαρτηκόταϲ. λήθουϲα δὲ πὰρ πόδαϲ βαίνειϲ,
γαυρούμενον αὐχένα κλίνειϲ, ὑπὸ πῆχυν ἀεὶ βιοτὰν κρατεῖϲ.
γαυρούμενον αὐχένα κλίνειϲ, ὑπὸ πῆχυν ἀεὶ βιοτὰν κρατεῖϲ.
267
164 Νεμεϲῶ· δοτικῇ.
268
165 Νέμειν: καρποῦϲθαι, διοικεῖν. ἀλλὰ παῤ ἐμοὶ γενομένην πατρίδα τε νέμειν, ἣν ἐγὼ νέμω, καὶ οἶκον, ὃν ἐγὼ κέκτημαι.
269
166 Νέμειν προϲτάτην: ἀντὶ τοῦ ἔχειν προϲτάτην· τῶν γὰρ μετοίκων
ἕκαϲτοϲ μετὰ προϲτάτου τῶν ἀϲτῶν τινοϲ τὰ ράγματα αὑτοῦ ϲυνῴκει καὶ τὸ μετοίκιον κατετίθει. καὶ τὸ ἔχειν προϲτάτην καλεῖται νέμειν προϲτάτην. Ὑπερίδηϲ· ὥϲτε κελευϲτέον τοὺϲ μαρτυροῦνταϲ τὰ τοιαῦτα καὶ τοὺϲ παρεχομένουϲ μάτην ἀπατᾶν ὑμᾶϲ, μὴ τυγχάνωϲι δικαιότερα λέγοντεϲ· καὶ νόμον ἡμῖν ἀναγκάζετε παρέχεϲθαι, τὸν κελεύοντα
μὴ νέμειν προϲτάτην.
ἕκαϲτοϲ μετὰ προϲτάτου τῶν ἀϲτῶν τινοϲ τὰ ράγματα αὑτοῦ ϲυνῴκει καὶ τὸ μετοίκιον κατετίθει. καὶ τὸ ἔχειν προϲτάτην καλεῖται νέμειν προϲτάτην. Ὑπερίδηϲ· ὥϲτε κελευϲτέον τοὺϲ μαρτυροῦνταϲ τὰ τοιαῦτα καὶ τοὺϲ παρεχομένουϲ μάτην ἀπατᾶν ὑμᾶϲ, μὴ τυγχάνωϲι δικαιότερα λέγοντεϲ· καὶ νόμον ἡμῖν ἀναγκάζετε παρέχεϲθαι, τὸν κελεύοντα
μὴ νέμειν προϲτάτην.
270
167 Νέμειοϲ: ὁ ἐν τῇ Νεμέᾳ. τῇ Λοκρικῇ δηλαδή. ὁ γὰρ τῆϲ κατὰ
271
τὴν Ἦλιν Νεμέαϲ πολίτηϲ Νέμεοϲ ἀναγράφεται καὶ Νεμεαῖοϲ, ἤδη δὲ καὶ Νεμεήτηϲ· ὡϲ δῆλον ἐκ τοῦ Ζεὺϲ Νεμεήτηϲ.
272
168 Νεμηθέντων: κληρωθέντων. Αἰλιανόϲ· ἀλλὰ καὶ ἐκείνων νεμηθέντων
εἰϲ τὴν ϲτάϲιν.
εἰϲ τὴν ϲτάϲιν.
273
169 Νεμήϲαϲθαι: διαμερίϲαϲθαι.
274
170 Νεμήϲειϲ ὑποκριτῶν: οἱ ποιηταὶ ἐλάμβανον τρεῖϲ ὑποκριτάϲ κλήρῳ νεμηθένταϲ ὑποκρινομένουϲ τὰ δράματα, ὧν ὁ νικήϲαϲ εἰϲ τοὐπιὸν ἄκριτοϲ παραλαμβάνεται. ἔϲτιν οὖν οἷον διαιρέϲειϲ.
275
171 Νέμοντα: διοικοῦντα.
276
278
279
280
281
172 Νέμοϲ ἐπάκτιον: τὸ ἄλϲοϲ, τὸ ὄροϲ τὸ παράλιον. Σοφοκλῆϲ·
277
πάραλά τ᾿ ἄντρα, νέμοϲ ἐπάκτιον. οἱ δὲ ἀγχοῦ τῆϲ χηλῆϲ τοῦ ὄρουϲ ηὐλίζοντο, ὡϲ τὴν ὕλην καὶ τὸ ἐκ ταύτηϲ νέμοϲ πρόβλημα εἶναι.
[174] 174 Νέμω: τὸ μερίζω· δοτικῇ.
[175] 175 Νέμω: τὸ βόϲκω· αἰτιατικῇ.
[179] 179 Νενημένην καὶ Νεωηϲμένην: ϲεϲωρευμένην. Ξενοφῶν· εὕτῃϲ
290
γὰρ θηϲαυροὺϲ ἐν ταῖϲ οἰκίαιϲ ἄρτων νενημένων περυϲινῶν. καὶ
291
Ἀριϲτοφάνηϲ· τί κάθηωθ᾿ ἀβέλτεροι, ὄντεϲ λίθοι, ἀριθμόϲ, πρόβατ᾿,
292
ἄλλωϲ ἀμφορεῖϲ νενηϲμένοι; τουτέωτιν ἀνόητοι. πρὸϲ τοὺϲ θεατάϲ
φηϲι· διὰ γὰρ τοῦ μωροῦ δοκιμάζεται ὁ φρόνιμοϲ. ἀμφορεῖϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ματαίωϲ κέραμοι ϲεϲωρευμένοι. νηῆϲαι γὰρ τὸ ϲωρεῦϲαι. καὶ νῆϲαι διϲυλλαβῶϲ.
φηϲι· διὰ γὰρ τοῦ μωροῦ δοκιμάζεται ὁ φρόνιμοϲ. ἀμφορεῖϲ δὲ ἀντὶ τοῦ ματαίωϲ κέραμοι ϲεϲωρευμένοι. νηῆϲαι γὰρ τὸ ϲωρεῦϲαι. καὶ νῆϲαι διϲυλλαβῶϲ.
[180] 180 Νενώμεθα: διανενοήμεθα.
[181] 181 Νεοαρδέα: νεωϲτὶ πεποτιϲμένην.
182 Νεογιλλόν: νεογέννητον. παρὰ τὸ νέον γίνεϲθαι, νεογινόν. καὶ
295
ὡϲ πνεύμων, πλεύμων Ἀττικῶϲ, καὶ νίτρον, λίτρον, οὕτω νεογινόν, νεογιλόν.
[183] 183 Νεογνόν: νεωϲτὶ γεννηθέντα.
[184] 184 Νεοδαμώδηϲ: ὁ ἐλεύθεροϲ παρὰ τοῖϲ Λακεδαιμονίοιϲ.
[185] 185 Νεόδμητον: νεοδάμαϲτον. καὶ νεοδόμητον.
304
187 Νεοθαλήϲ: νεωϲτὶ βλαϲτήϲαϲα.
305
188 Νεοθανήϲ: νεωωτὶ τεθνεώϲ.
306
189 Νεοθηγεῖ: νεωϲτὶ ἀκονηθέντι. ἡ δὲ ϲέθεν φθιμένηϲ πολιοὺϲ νεοθηγεῖ ϲιδήρῳ κείρατο γηραλέηω ἐν κεφαλῆϲ πλοκάμουϲ.
307
190 Νεοκαιϲάρεια: Ποντική, φαϲί, πόλιϲ. οἱ αὐτῆϲ καὶ Ἀδριανουπολῖται. ἔϲτι
δὲ καὶ Βιθυνίαϲ.
δὲ καὶ Βιθυνίαϲ.
308
191 Νεοκαταϲτάτοιϲ ἀνθρώποιϲ: φηωὶ Θουκυδίδηϲ. ἀντὶ τοῦ νεωϲτὶ κατῳκιωμένοιϲ.
309
192 Νεοκλῆϲ, Ἀθηναῖοϲ, φιλόϲοφοϲ, ἀδελφὸϲ Ἐπικούρου. ὑπὲρ τῆϲ ἰδίαϲ αἱρέϲεωϲ. ὅτι Νεοκλέουϲ ἐϲτὶ τό, λάθε βιώϲαϲ.
310
193 Νεοκλείδου κλεπτίϲτεροϲ: οὗτοϲ κεκωμῴδηται, ὡϲ ῥήτωρ ἦν καὶ τυφλὸϲ καὶ ϲυκοφάντηϲ καὶ κλέπτηϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· Νεοκλείδηϲ, ὅϲ ἐϲτι μὲν τυφλόϲ, κλέπτων δὲ τοὺϲ βλέπονταϲ ὑπερηκόντιϲε.
311
194 Νεόκμητον: νεωϲτὶ κατεϲκευαϲμένον.
312
195 Νεολαία: νέων ϲυναγωγή. ὁ νέοϲ λαόϲ. ὑπὲρ τοῦ τῆν περιτυχών.
313 νεολαίαν τὴν Ῥωμαίων ἀξιοζήλωϲ τε καὶ ἅμα τῷ θάρϲει διαγωνίζεϲθαι. καὶ Αἰλιανόϲ· λοιμὸϲ γὰρ τῇ Ἐφέϲῳ πόλει ἐνήκμαζεν οἷοϲ βαρύτατοϲ, προμοίροιϲ δὲ θανάτοιϲ διεφθείροντο ἡ νεολαία, καὶ ἧν ἀγονία καὶ Suid. μέντοι καὶ γυναικῶν καὶ τῆϲ ἀγέληϲ τῆϲ τετράποδοϲ. Νεωλέα δὲ ὁ τοῦ νεώ λαόϲ.
313 νεολαίαν τὴν Ῥωμαίων ἀξιοζήλωϲ τε καὶ ἅμα τῷ θάρϲει διαγωνίζεϲθαι. καὶ Αἰλιανόϲ· λοιμὸϲ γὰρ τῇ Ἐφέϲῳ πόλει ἐνήκμαζεν οἷοϲ βαρύτατοϲ, προμοίροιϲ δὲ θανάτοιϲ διεφθείροντο ἡ νεολαία, καὶ ἧν ἀγονία καὶ Suid. μέντοι καὶ γυναικῶν καὶ τῆϲ ἀγέληϲ τῆϲ τετράποδοϲ. Νεωλέα δὲ ὁ τοῦ νεώ λαόϲ.
314
196 Νεόλεκτοϲ: ὁ νεωϲτὶ ἠθροιϲμένοϲ λαόϲ.
315
197 Νέον· Ὅμηροϲ νέον ἡβώοντα οὐ λέγει νέον κατὰ ἡλικίαν, ἀλλὰ κατὰ μεϲότητα, οἷον νεωϲτὶ ἡβῶντα.
317
199 Νέον τεῖχοϲ: τῆϲ Αἰολίδοϲ ἐϲτὶ τόποϲ. ὁ ἐκεῖθεν Νεοτειχίτηϲ. ὡϲ καὶ τοῦ Χωλὸν τεῖχοϲ τὸ περὶ Καρίαν Χωλοτειχίτηϲ τὸ τοπικόν.
318
200 Νεόπλουτοϲ: ὁ νεωϲτὶ πλουτῶν.
319
320 321
201 Νεορράντῳ: νεαρῷ ἀπὸ τοῦ αἵματοϲ. Σοφοκλῆϲ· καὶ μοί τιϲ αὐτὸν ϲὺν νεορράντῳ ξίφει πηδῶντα ἰδὼν ἐδήλωϲε.
320 321
202 Νέορτον: νέον. τί δ᾿ ἐϲτίν, ὦ παῖ Λαΐου, νέορτον αὖ;
[203] 203 Νεορρύτοιϲ: νεωϲτὶ ῥέουϲι.
[204] 204 Νεόϲ: ἡ νεωϲτὶ ἠροτριαϲμένη γῆ. καί τιϲ γεωργὸϲ πυρὸν εἰϲ
324
νεὸν ϲπείραϲ, φύλαϲϲεν ἑϲτώϲ.
[206] 206 Νεοϲϲία: ἡ καλιὰ τῶν ϲτρουθίων.
[208] 208 Νεοϲϲόϲ: ὁ ϲτρουθόϲ.
[209] 209 Νεοϲπάδα: τὴν νεωϲτὶ ἀποϲπαϲθεῖϲαν. Πιϲίδηϲ· ταύτην δὲ τὴν
φάλαγγα τὴν νεοϲπάδα.
φάλαγγα τὴν νεοϲπάδα.
[210] 210 Νεοτελήϲ: νεωϲτὶ τετελειωμένοϲ.
[211] 211 Νεοτευχέϲ: νεωϲτὶ κατεϲκευαϲμένον.
[212] 212 Νεοττεία: ἡ ἐκλέπιϲιϲ.
[213] 213 Νεόττιον: γέννημα. Ἀριϲτοφάνηϲ· πέρδιξ γενέϲθω τοῦ πατρὸϲ
333
νεόττιον. τοῦ Πιϲίου ὁ υἱὸϲ ὅμοιοϲ βούλεται γενέϲθαι τῷ πατρί. ἦν δὲ ὁ Πιϲίαϲ προδότηϲ. καὶ αὖθιϲ· τρία κνώδαλα ἀναιδῆ, Πιϲίαϲ, Ὀϲφύων, Διϊτρέφηϲ.
νεόττιον. τοῦ Πιϲίου ὁ υἱὸϲ ὅμοιοϲ βούλεται γενέϲθαι τῷ πατρί. ἦν δὲ ὁ Πιϲίαϲ προδότηϲ. καὶ αὖθιϲ· τρία κνώδαλα ἀναιδῆ, Πιϲίαϲ, Ὀϲφύων, Διϊτρέφηϲ.
[214] 214 Νεοττόϲ: ἡ τοῦ ᾠοῦ λέκιθοϲ, καὶ τὸ πυρρόν. Μένανδροϲ Ἀνδρίᾳ·
334
καὶ τεττάρων ᾠῶν μετὰ τοῦτο, φιλτάτη, τὸν νεοττόν. Κλέαρχοϲ
ἐν τῷ Περὶ οἴνων ϲυγγράμματί φηϲιν· ὃ διακίδοται ἀρχὴ ὑπὸ τὸν ὑμένα λευκόν· ἐν τούτῳ γὰρ τὸ ϲπέρμα καὶ οὐκ ἐν τῷ καλουμένῳ νεοττῶ. διεψεύϲθηϲαν γὰρ οἱ πρῶτοι τοῦτο φήϲαντεϲ. καὶ ἔϲτι τὸ ὠχρὸν περίττωμα τοῦ ϲπέρματοϲ. ὅτι δὲ τὸ ὠχρὸν νεοττὸν ἔλεγον, μαρτυρεῖ καὶ Χρύϲιπποϲ ἐν τῷ Περὶ χρηϲμῶν. ὄναρ γάρ τινά φαϲι
θεαϲάμενον ἐκ τῆϲ κλίνηϲ αὐτοῦ κρέμαϲθαι ᾠά, προϲναθέϲθαι ὀνειροκρίτῃ· τὸν δὲ εἰπεῖν, ὀρύττων θηϲαυρὸν εὑρήϲειϲ κατὰ τὸν τόπον ἐκεῖνον. εὑρόντα δὲ ϲταμνίον ἐν ᾦ ἀργύριον ἦν καὶ χρυϲίον, ἐνεγκεῖν τι τοῦ ἀργυρίου τῷ μάντει· τὸν δὲ μάντιν εἰπεῖν· τοῦ δὲ νεοττοῦ οὐδέν μοι δίδωϲ; καὶ Δίφιλοϲ κέχρηται τῇ λέξει· ᾠῶν δ᾿ ἐν αὐτῇ
διέτρεχεν νεόττια.
ἐν τῷ Περὶ οἴνων ϲυγγράμματί φηϲιν· ὃ διακίδοται ἀρχὴ ὑπὸ τὸν ὑμένα λευκόν· ἐν τούτῳ γὰρ τὸ ϲπέρμα καὶ οὐκ ἐν τῷ καλουμένῳ νεοττῶ. διεψεύϲθηϲαν γὰρ οἱ πρῶτοι τοῦτο φήϲαντεϲ. καὶ ἔϲτι τὸ ὠχρὸν περίττωμα τοῦ ϲπέρματοϲ. ὅτι δὲ τὸ ὠχρὸν νεοττὸν ἔλεγον, μαρτυρεῖ καὶ Χρύϲιπποϲ ἐν τῷ Περὶ χρηϲμῶν. ὄναρ γάρ τινά φαϲι
θεαϲάμενον ἐκ τῆϲ κλίνηϲ αὐτοῦ κρέμαϲθαι ᾠά, προϲναθέϲθαι ὀνειροκρίτῃ· τὸν δὲ εἰπεῖν, ὀρύττων θηϲαυρὸν εὑρήϲειϲ κατὰ τὸν τόπον ἐκεῖνον. εὑρόντα δὲ ϲταμνίον ἐν ᾦ ἀργύριον ἦν καὶ χρυϲίον, ἐνεγκεῖν τι τοῦ ἀργυρίου τῷ μάντει· τὸν δὲ μάντιν εἰπεῖν· τοῦ δὲ νεοττοῦ οὐδέν μοι δίδωϲ; καὶ Δίφιλοϲ κέχρηται τῇ λέξει· ᾠῶν δ᾿ ἐν αὐτῇ
διέτρεχεν νεόττια.
215 Νεοττόϲ: καὶ ὁ νεογνὸϲ ὄρνιϲ, οἰδά τοι ἔγωγε καὶ ἐϲ η΄ ὅλαϲ ἡμέραϲ ἀναλωθέντα αὐτῷ κατοικιδίαϲ ὄρνιθοϲ οὐ μέγαν νεοττόν.
339
216 Νεουργόν: νεωϲτὶ εἰργαϲμένον.
340
217 Νεόφθιτον: νεωϲτὶ τελευτῆϲαν, νεωϲτὶ φθαρέν.
341
218 Νεοφρῶν ἢ Νεοφῶν, Σικυώνιοϲ, τραγικόϲ· οὗ φαϲιν εἶναι
τὴν τοῦ Εὐριπίδου Μήδειαν· ὃν πρῶτοϲ εἰϲήγαγε παιδαγωγοὺϲ καὶ οἰκετῶν βάϲανον. ἐδίδαξε δὲ τραγῳδίαϲ ρκ΄. ϲυνῆν δὲ τὰ μετὰ ταῦτα Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μακεδόνι, καὶ διότι φίλοϲ ἧν Καλλιϲθένει τῷ φιλοϲόφῳ, ϲὺν ἐκείνῳ καὶ αὐτὸν ἀνεῖλεν αἰκιωμοῖϲ.
τὴν τοῦ Εὐριπίδου Μήδειαν· ὃν πρῶτοϲ εἰϲήγαγε παιδαγωγοὺϲ καὶ οἰκετῶν βάϲανον. ἐδίδαξε δὲ τραγῳδίαϲ ρκ΄. ϲυνῆν δὲ τὰ μετὰ ταῦτα Ἀλεξάνδρῳ τῷ Μακεδόνι, καὶ διότι φίλοϲ ἧν Καλλιϲθένει τῷ φιλοϲόφῳ, ϲὺν ἐκείνῳ καὶ αὐτὸν ἀνεῖλεν αἰκιωμοῖϲ.
343
220 Νεόφυτοϲ: ὄνομα κύριον.
344
221 Νεοχάρακτα: νεωϲτὶ κεχαραγμένα. Σοφοκλῆϲ· ἴχνη τὰ κείνου νεοχάρακτα. ὁπόταν γὰρ νεωϲτὶ αἱ ἀποχαράξειϲ τῶν ζῴων γένωνται, μᾶλλον ἐπακολουθοῦϲιν οἱ κυνηγέται, πρὶν ὑπὸ ἀνέμου ἀφανιωθῇ ἡ ὀδμή.
350
224 Νεοχμώϲαντεϲ: νεωϲτὶ κινήϲαντεϲ. Ἡρόδοτοϲ.
351
225 Νεοχμώϲειν: νεωτεριϲθῆναι, καινόν τι ἐργάϲαϲθαι. ἀϲχόλουϲ τε γὰρ αὐτοὺϲ ὄνταϲ διὰ τὸν πόλεμον μηδὲν νεοχμώϲειν.
352
226 Νέω: τὸ κολυμβῶ, καὶ τὸ πορεύομαι.
353
354
355
356
357
227 Νεωκορήϲει: ἐνίοτε ἀντὶ τοῦ ἱεροϲυλήϲει. κορεῖν γὰρ λέγουϲι τὸ καλλύνειν, τὸ ϲαροῦν, καὶ ἐκκαλλύνειν. τό τε ἐκκορηθείηϲ ἀντὶ τοῦ ἐκκαλυνθείηϲ.
[229] 229 Νεωλέα: ὁ τοῦ νεὼ λαόϲ. Νεολαία δὲ ἡ νεόλεκτοϲ.
[230] 230 Νεωλκήϲαϲ: ἔξω τὴν ναῦν ἑλκύϲαϲ.
231 Νέων, Νέωνοϲ: ὄνομα κύριον. Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ ὑπὲρ Κτηϲιφῶντοϲ
362
περὶ τῆϲ πρὸϲ Φίλιππον τούτου φιλίαϲ φηϲιν.
[232] 232 Νεώνητον: τὸν νεωϲτὶ ἠγοραϲμένον. ἐπεὶ μὴ ἐκ γένουϲ ἦν
364
Ἀθηναῖοϲ ὁ Κλέων, ἀλλὰ νεωϲτὶ προϲεληλυθὼϲ τῇ πολιτείᾳ. ἐμφαίνει δὲ διὰ τούτων, ὅτι καὶ τῶν Ἀθηναίων καθάπτεται, ὅτι δέον πιϲτεύειν
αὐτοὺϲ τοῖϲ γνηϲίοιϲ καὶ πολλὰ τὴν πόλιν εὐεργετηκόϲιν, οἱ δὲ μᾶλλον ἐτίμων τὸν Κλέωνα. πεφύκαμεν γὰρ καὶ τῶν οἰκετῶν μᾶλλον πιϲτεύειν τοῖϲ οἴκοι γεννηθεῖϲι καὶ ϲυντραφεῖϲιν, ἤ οἷϲ ἂν ἐπικτηϲώμεθα πριάμενοι.
αὐτοὺϲ τοῖϲ γνηϲίοιϲ καὶ πολλὰ τὴν πόλιν εὐεργετηκόϲιν, οἱ δὲ μᾶλλον ἐτίμων τὸν Κλέωνα. πεφύκαμεν γὰρ καὶ τῶν οἰκετῶν μᾶλλον πιϲτεύειν τοῖϲ οἴκοι γεννηθεῖϲι καὶ ϲυντραφεῖϲιν, ἤ οἷϲ ἂν ἐπικτηϲώμεθα πριάμενοι.
[233] 233 Νεωρῆ: νεωϲτὶ ἠρτημένον· ἢ ἐκ νέου τινὸϲ καὶ ὥραν ἔχοντοϲ
365
νέαν. ὁρῶ νεωρῆ βόϲτρυχον τετμημένον. καὶ Σοφοκλῆϲ· φόβον νεωρῆ
τῆϲ ἐμῆϲ ἐπειϲόδου.
τῆϲ ἐμῆϲ ἐπειϲόδου.
[234] 234 Νεώρια: ὁ ναύϲρταθμοϲ τῶν νεῶν. ἐμπρήϲαιεν ἂν τὸ νεώριον. ἐνθεὶϲ ἂν ἐϲ τίφην ἀνὴρ Βοιώτιοϲ, ἅψαω ἂν ἐϲπέμψειεν ἐϲ τὸ νεώριον.
366
τίφη μὲν θηλυκῶϲ ἡ καὶ ϲίλφη, ζωῦφιον κανθαρῶδεϲ. ᾦ δοκοῦϲι Βοιωτοὶ
367
ἐμπηγνύντεϲ δᾷδα ἡμμένην ἤ τι τοιοῦτον ἐμπυρίζειν ὃ δύνανται. τοῦτο δὲ καὶ
δι᾿ ἀλωπέκων καὶ χελωνῶν ἐγένετο. Τῖφοϲ δέ γε τὸ δάϲοϲ. παρὰ τὸ ὑποτύφειν, 368 φαϲί, καὶ κρύπτειν τὰ ἔϲω αὐτοῦ, τροπῇ ϲυνήθει τοῦ υ εἰϲ ι. ἡ δὲ τίφη καὶ ϲπερματίου λεπτοῦ ἐϲτιν ὄνομα.
δι᾿ ἀλωπέκων καὶ χελωνῶν ἐγένετο. Τῖφοϲ δέ γε τὸ δάϲοϲ. παρὰ τὸ ὑποτύφειν, 368 φαϲί, καὶ κρύπτειν τὰ ἔϲω αὐτοῦ, τροπῇ ϲυνήθει τοῦ υ εἰϲ ι. ἡ δὲ τίφη καὶ ϲπερματίου λεπτοῦ ἐϲτιν ὄνομα.
[235] 235 Νεώρια καὶ Νεώϲοικοι: μήποτε νεώρια λέγεται ὁ τόποϲ ἅπαϲ,
369
εὶϲ ὃν ἀνέλκονται αἱ τριήρειϲ καὶ πάλιν ἐξ αὐτοῦ καθέλκονται, ὡϲ
ὑποϲημαίνουϲι Λυκοῦργόϲ τε καὶ Ἀνδοκίδηϲ.
ὑποϲημαίνουϲι Λυκοῦργόϲ τε καὶ Ἀνδοκίδηϲ.
[237] 237 Νεώϲατε: ἀροτριάϲατε.
238 Νεῶϲι· Δημοϲθένηϲ κατ᾿ Αἰϲχίνου. πόλιϲ ἐϲτιν ἐν τῇ φωκίδι.
Ἡρόδοτοϲ μὲν ἐν η΄ Νεῶνα ὀνομάζει, Ἀνδροτίων δὲ ἐν Ϛ΄ Ἀτθίδοϲ Νεῶναϲ.
378
239 Νεωϲτί: προϲφάτωϲ. ὥϲπερ ἐκ τοῦ μεγάλων μεγάλωϲ καὶ Ἀττικῶϲ
379
μεγαλωϲτί, οὕτω νέων, νέωϲ, νεωϲτί. καὶ ἔϲτιν ὅμοιον τὸ οὕτω τι· εἰ καὶ βαρύνεται ἐκεῖνο.
380
240 Νεώϲοικοι: οἰκήματα παρὰ τῇ θαλάϲϲῃ οἰκοδομούμενα εἰϲ ὑποδοχὴν
381
νεῶν, ὅτε μὴ θαλαττεύοιεν. ὅτι Πολυκράτηϲ ὁ Σαμίων τύραννοϲ τῶν ὑφ᾿ ἑωυτῷ ὄντων πολιητέων τὰ τέκνα καὶ τὰϲ γυναῖκαϲ ἐϲ νεωϲοίκουϲ ϲυνειλήϲαϲ εἶχεν ἑτοίμουϲ, ἢν ἄρα προδιδῶϲιν οὗτοι πρὸϲ τοὺϲ κατιόντϲ, ὑποπρῆϲαι αὐτοῖϲι τοῖϲι νεωϲοίκοιϲι.
382
241 Νέωτα: τὸ ἐπιὸν ἔτοϲ· ἤτοι εἰϲ τὸ μέλλον. παρά τὸ ἕν, ὥϲ
383
φαϲιν, ἕνοϲτα, καὶ ἀπελεύϲει τοῦ ϲ ἕνοτα, καὶ μεταθέϲει τοῦ ε καὶ ἐκταϲει τοῦ o εἰϲ ω νέωτα. αἰεὶ γεωργὸϲ ἐϲ νέωτα πλούϲιοϲ. ἐκ τοῦ νέωϲ, ἐξ οὗ τὸ νεωϲτί, νέωϲτα, ὡϲ δή, δῆτα, ἐπεί, ἔπειτα, καὶ ἐκδρομῇ τοῦ ϲ νέωτα. τὸ ἐκ νέου, καὶ ἔναγχοϲ.
384
242 Νεώτερα· τοῦτον δὲ ἀνεῖλον ὡϲ νεώτερα κατὰ Ῥωμαίων πράττοντα.
385
243 Νεωτερίζει: καινὰ πράττει.
389
245 Νεωτεριϲμόϲ. ἀνταρϲία.
390
246 Νεώτερον: καινόν. ὁ δὲ ἔλεγε δεδιώναιν ἂν ἀδόκητόν τι καὶ
νεώτερον κακὸν ἀπαντήϲῃ.
νεώτερον κακὸν ἀπαντήϲῃ.
391
247 Νεωτεροποιόϲ: ἀντάρτηϲ, τύραννοϲ, ἐπιθέτηϲ.
392
248 Νεώτεροϲ: τὸ ϲυγκριτικὸν ἀντὶ τοῦ ἁπλοῦ. ἀντὶ τοῦ νέοϲ.
393
394 395 396 397
249 Νέπετοϲ: πόλιϲ Ἰταλίαϲ. παρὰ Διονυϲίῳ ἐν Ῥωμαῖκοῖϲ. τὸ ἐθνικὸν ϲεϲημείωται· Νεπεϲῖνοϲ γάρ, τροπῇ τοῦ τ εἰϲ ϲ.
394 395 396 397
250 Νέποδεϲ: οἱ ἰχθύεϲ. παρὰ τὸ νε ϲτερητικὸν καὶ τὸ ποῦϲ· ἄποδεϲ
398
γάρ εἰϲιν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· πτηνὰ καὶ ἀγροτέρων κέρδεα καὶ νεπόδων.
[252] 252 Νέρβαϲ, βαϲιλεὺϲ τῶν Ῥωμαίων. οὗτοϲ καὶ τὸν εὐαγγελιϲτὴν Ἰωάννην ἀπὸ τῆϲ ἐξορίαϲ Πάτμου ἀνακαλέϲαϲ ἤγαγεν ἐν Ἐφέϲῳ·
καθ᾿ ὃν καιρὸν καὶ τὸ τῶν Μανιχαίων ἀνεφάνη δόγμα, αὐτοῦ Μάνεντοϲ φανερῶϲ ἐξηγουμένου.
καθ᾿ ὃν καιρὸν καὶ τὸ τῶν Μανιχαίων ἀνεφάνη δόγμα, αὐτοῦ Μάνεντοϲ φανερῶϲ ἐξηγουμένου.
[253] 253 Νεργόβριγεϲ· ἐθνικόν. Ἀππιανόϲ· Νεγρόβριγεϲ δ᾿ αὐτοῦ περὶ
403
τῆϲ μετριοπαθείαϲ πυθόμενοι ἐθαύμαζον.
[254] 254 Νέρων, βαϲιλεὺϲ Ῥωμαίων. οὗτοϲ κραταιουμένηϲ αὐτῷ τῆϲ
404
βαϲιλείαϲ ἐϲ ἀνοϲίουϲ πράξειϲ ἐξώκειλε καὶ ἀλλότρια τῆϲ βαϲιλείαϲ ἐπετήδευϲε πράγματα, κιθαρίζων καὶ τραγῳδῶν καὶ ὀρχούμενοϲ ἐπὶ τῶν θεάτρων. καὶ προϲ πάϲαιϲ αὺτοῦ ταὶϲ γενόμεωοϲ τοῦ θείου λόγου. θεομαχίαϲ μύϲοϲ προϲέθηκε, διώκτηϲ πρῶτοϲ γενόμενοϲ τοῦ θεέιου λόγου. μετὰ δὲ ταῦτα ἀνεῖλε καὶ τὴν μητέρα καὶ ἑαυτόν. ὅτι Νέρων ἔτι 405
νέοϲ ὢν ἐϲχόλαζε φιλοϲόφοιϲ καὶ τὰ περὶ τοῦ Χριϲτοῦ κατεμάνθανεν· ἔτι γὰρ ἐνόμιζεν αὐτὸν τοῖϲ ἀνθρώποιϲ ϲυναναϲτρέφεϲθαι. καὶ μαθών, ὅτι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐϲταυρώθη, ἠγανάκτηϲε καὶ προϲέταξεν ἐλθεῖν τοὺϲ ἱερεῖϲ Ἄνναν καὶ Καϊάφαν καὶ αὐτὸν Πιλάτον τὸν ἄρχοντα τότε γενόμενον ϲιδηροδεϲμίουϲ. καὶ καθίϲαϲ ἐπὶ τῆϲ ϲυγκλήτου τὰ περὶ
αὐτοῦ πεπεραγμένα κατεμάνθανεν. οἱ οὖν περὶ τὸν Ἄνναν καὶ καϊάφαν ἔλεγον, ὅτι ἡμεῖϲ τοῖϲ νόμοιϲ αὐτὸν παρεδώκαμεν καὶ εἰϲ καθοϲίωϲιν οὐχ ἡμάρτομεν· ὁ γὰρ ἄρχων ἐξουωίαν ἔχων ὅϲα ἠβουλήθη ἔπραξεν. ἀγανακτήϲαϲ οὖν ὁ Νέρων Πιλάτον ἐν τῷ δεϲμωτηρίῳ ἐνέβαλε, τοὺϲ δὲ περὶ τὸν Ἄνναν καὶ Καϊάφαν ἀπέλυϲεν. ἤκμαζε δὲ τότε καὶ Σίμων
ὁ μάγοϲ. καὶ διαλεγομένων Πέτρου καὶ Σίμωνοω παρουϲίᾳ Νέρωνοϲ, 406 407 408 ἤχθη Πιλάτοϲ ἀπὸ τοῦ δεϲμωτηρίου· καὶ παριϲταμένων τῶν τριῶν τῷ Νέρωνι, ἐρωτᾷ τὸν Σίμωνα, ϲὺ εἶ ὁ Χριϲτόϲ; ὁ δὲ λέγει, ναί. εἶτα ἐρωτᾷ τὸν Πέτρον, ϲὺ εἶ ὁ Χριϲτόϲ; ὁ δὲ λέγει, οὔ· ἐμοῦ γὰρ παριϲταμένου εἰϲ τὸν οὐρανὸν ἀνελήφθη. ἠρώτηϲε δὲ καὶ τὸν Πιλάτον, ποῖόϲ ἐϲτιν ἐκ τούτων ὁ λεγόμενοϲ Χριϲτόϲ; καὶ εἶπεν, οὐδὲ εἷϲ· ὁ
μὲν γὰρ Πέτροϲ μαθητὴϲ αὐτοῦ γέγονε καὶ εἰϲηνέχθη παῤ ἐμοὶ ὡϲ μαθητὴϲ αὐτοῦ καὶ ἠρνήϲατο αὐτὸν λέγων, οὐκ οἷδα τὸν ἄνθρωπον· καὶ πέλυϲα αὐτόν οὗτοϲ δὲ ὁ Σίμων οὐδαμῶϲ ἔγνωϲταί μοι, οὐδεμίαν δὲ ἔχει ὁμοιότητα πρὸϲ ἐκεῖνον· ἔϲτι γὰρ οὗτοϲ καὶ Αἰγύπτιοϲ καὶ ἐμπληθὴϲ καὶ κατάκομοϲ καὶ μέλαϲ, παντελῶϲ τῆϲ ἐκείνου μορφῆϲ
ἀλλότριοϲ. ἀγανακτήϲαϲ οὖν ὁ βαϲιλεὺϲ κατὰ μὲν τοῦ Σίμωνοϲ ὡϲ ψευϲαμένου καὶ εἰπόντοϲ ἑαυτὸν Χριϲτόν, κατὰ δὲ τοῦ Πέτρου ὡϲ ἀρνηϲαμέου τὸν διδάϲκαλον ἐξέβαλεν αὐτοὺϲ ἀπὸ τοῦ ϲυνεδρίου. τὸν δὲ Πιλάτον τῆϲ κεφαλῆϲ ἀπέτεμεν ὡϲ τηλικοῦτον ἄνθρωπον ἀνελεῖν 410 τολμήϲαντα δίχα βαϲιλικῆϲ προϲτάξεωϲ. ὡϲ δὲ ἐκλήθη ὁ Νέρων πηλὸϲ
αἵματι πεφυρμένοϲ. κεῖται ἐν τῷ Ἀλέξανδροϲ Αἰγαῖοϲ.
βαϲιλείαϲ ἐϲ ἀνοϲίουϲ πράξειϲ ἐξώκειλε καὶ ἀλλότρια τῆϲ βαϲιλείαϲ ἐπετήδευϲε πράγματα, κιθαρίζων καὶ τραγῳδῶν καὶ ὀρχούμενοϲ ἐπὶ τῶν θεάτρων. καὶ προϲ πάϲαιϲ αὺτοῦ ταὶϲ γενόμεωοϲ τοῦ θείου λόγου. θεομαχίαϲ μύϲοϲ προϲέθηκε, διώκτηϲ πρῶτοϲ γενόμενοϲ τοῦ θεέιου λόγου. μετὰ δὲ ταῦτα ἀνεῖλε καὶ τὴν μητέρα καὶ ἑαυτόν. ὅτι Νέρων ἔτι 405
νέοϲ ὢν ἐϲχόλαζε φιλοϲόφοιϲ καὶ τὰ περὶ τοῦ Χριϲτοῦ κατεμάνθανεν· ἔτι γὰρ ἐνόμιζεν αὐτὸν τοῖϲ ἀνθρώποιϲ ϲυναναϲτρέφεϲθαι. καὶ μαθών, ὅτι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐϲταυρώθη, ἠγανάκτηϲε καὶ προϲέταξεν ἐλθεῖν τοὺϲ ἱερεῖϲ Ἄνναν καὶ Καϊάφαν καὶ αὐτὸν Πιλάτον τὸν ἄρχοντα τότε γενόμενον ϲιδηροδεϲμίουϲ. καὶ καθίϲαϲ ἐπὶ τῆϲ ϲυγκλήτου τὰ περὶ
αὐτοῦ πεπεραγμένα κατεμάνθανεν. οἱ οὖν περὶ τὸν Ἄνναν καὶ καϊάφαν ἔλεγον, ὅτι ἡμεῖϲ τοῖϲ νόμοιϲ αὐτὸν παρεδώκαμεν καὶ εἰϲ καθοϲίωϲιν οὐχ ἡμάρτομεν· ὁ γὰρ ἄρχων ἐξουωίαν ἔχων ὅϲα ἠβουλήθη ἔπραξεν. ἀγανακτήϲαϲ οὖν ὁ Νέρων Πιλάτον ἐν τῷ δεϲμωτηρίῳ ἐνέβαλε, τοὺϲ δὲ περὶ τὸν Ἄνναν καὶ Καϊάφαν ἀπέλυϲεν. ἤκμαζε δὲ τότε καὶ Σίμων
ὁ μάγοϲ. καὶ διαλεγομένων Πέτρου καὶ Σίμωνοω παρουϲίᾳ Νέρωνοϲ, 406 407 408 ἤχθη Πιλάτοϲ ἀπὸ τοῦ δεϲμωτηρίου· καὶ παριϲταμένων τῶν τριῶν τῷ Νέρωνι, ἐρωτᾷ τὸν Σίμωνα, ϲὺ εἶ ὁ Χριϲτόϲ; ὁ δὲ λέγει, ναί. εἶτα ἐρωτᾷ τὸν Πέτρον, ϲὺ εἶ ὁ Χριϲτόϲ; ὁ δὲ λέγει, οὔ· ἐμοῦ γὰρ παριϲταμένου εἰϲ τὸν οὐρανὸν ἀνελήφθη. ἠρώτηϲε δὲ καὶ τὸν Πιλάτον, ποῖόϲ ἐϲτιν ἐκ τούτων ὁ λεγόμενοϲ Χριϲτόϲ; καὶ εἶπεν, οὐδὲ εἷϲ· ὁ
μὲν γὰρ Πέτροϲ μαθητὴϲ αὐτοῦ γέγονε καὶ εἰϲηνέχθη παῤ ἐμοὶ ὡϲ μαθητὴϲ αὐτοῦ καὶ ἠρνήϲατο αὐτὸν λέγων, οὐκ οἷδα τὸν ἄνθρωπον· καὶ πέλυϲα αὐτόν οὗτοϲ δὲ ὁ Σίμων οὐδαμῶϲ ἔγνωϲταί μοι, οὐδεμίαν δὲ ἔχει ὁμοιότητα πρὸϲ ἐκεῖνον· ἔϲτι γὰρ οὗτοϲ καὶ Αἰγύπτιοϲ καὶ ἐμπληθὴϲ καὶ κατάκομοϲ καὶ μέλαϲ, παντελῶϲ τῆϲ ἐκείνου μορφῆϲ
ἀλλότριοϲ. ἀγανακτήϲαϲ οὖν ὁ βαϲιλεὺϲ κατὰ μὲν τοῦ Σίμωνοϲ ὡϲ ψευϲαμένου καὶ εἰπόντοϲ ἑαυτὸν Χριϲτόν, κατὰ δὲ τοῦ Πέτρου ὡϲ ἀρνηϲαμέου τὸν διδάϲκαλον ἐξέβαλεν αὐτοὺϲ ἀπὸ τοῦ ϲυνεδρίου. τὸν δὲ Πιλάτον τῆϲ κεφαλῆϲ ἀπέτεμεν ὡϲ τηλικοῦτον ἄνθρωπον ἀνελεῖν 410 τολμήϲαντα δίχα βαϲιλικῆϲ προϲτάξεωϲ. ὡϲ δὲ ἐκλήθη ὁ Νέρων πηλὸϲ
αἵματι πεφυρμένοϲ. κεῖται ἐν τῷ Ἀλέξανδροϲ Αἰγαῖοϲ.
411
255 Νέρτεροϲ: κατώτεροϲ. τὸ ἐντελὲϲ ἐνέρτεροϲ καὶ ἀφαιρέϲει νέρτεροϲ.
412
ὁμοίωϲ τὸ ἔνερθεν, νέρθεν· οὕτω καὶ ἐκ τοῦ ἐϲ κόρακαϲ τὸ ϲκορακίζειν.
413
256 Νέϲϲοϲ: ὁ Κένταυροϲ, περὶ οὗ φηϲι Σοφοκλῆϲ. Δηϊάνειρά φηϲιν· οὕτωϲ ἔχει γ᾿ ἡ πίϲτιϲ, ὡϲ τὸ μὲν δοκεῖν ἔνεϲτι, πείρᾳ δ᾿ οὐ προϲωμίληϲά
τω. ἀλλ᾿ εἰδέναι χρὴ δρῶϲαν, ὡϲ οὐδ᾿ εἰ δοκεῖϲ ἔχειν, ἔχοιϲ ἂν γνῶναι μὴ πειρωμένη.
τω. ἀλλ᾿ εἰδέναι χρὴ δρῶϲαν, ὡϲ οὐδ᾿ εἰ δοκεῖϲ ἔχειν, ἔχοιϲ ἂν γνῶναι μὴ πειρωμένη.
414
257 Νέϲϲων: πόλιϲ Θεϲϲαλίαϲ. καὶ λίμνη Νεϲϲωνίϲ.
416
259 Νεϲτορίδηϲ: πατρωνυμικόν.
417
260 Νεϲτόριοϲ· μετὰ Μάνεντα καὶ Παῦλον καὶ Ἀπολινάριον καὶ Θεόδωρον ἐφάνη Νεϲτόριοϲ ἀπὸ Γερμανικείαϲ τῆϲ Συρίαϲ, τὸν θρόνον Κωνϲταντινουπόλεωϲ δραξάμενοϲ· ὁμοίωϲ τῇ φωνῇ τῶν ἐν Χριϲτῷ δύο
418
419
420
421
φύϲεων κακοφρόνωϲ ἀποχρηϲάμενοϲ Παύλῳ καὶ Θεοδώρῳ τοῖϲ ἑαυτοῦ προγόνοιϲ· οὑὸϲ μὲν γὰρ ἦν τοῦ Κίλικοϲ, ἀπόγονοϲ δὲ τοῦ Σαμοϲατέωϲ. καὶ διὰ τοῦτο πρὸϲ τὴν ἁγίαν παρθένον καὶ θεοτόκον ἄϲπονδον ἤρατο πόλεμον. τρίτοϲ προϲτάτηϲ γεγονὼϲ τῆϲ Ἰουδαϊκῆϲ ταύτηϲ αἱρέϲεωϲ
ἄλλον εἶναι παῤ ἑαυτῷ τὸν Χριϲτὸν καὶ ἄλλον τὸν θεὸν λόγον κατὰ τὴν πατρικὴν αὐτοῦ πλάνην ἐδογμάτιϲε. μετὰ δὲ τοῦτον Εὐτύχηϲ. οὖτοϲ δὲ ὁ Νεϲτόριοϲ φυϲικῶϲ εὔλαλοϲ ὢν πεπαιδεῦϲθαι μὲν ἐνομίζετο, 422 τῇ δὲ ἀληθείᾳ ἀνάγωγοϲ ἦν καὶ τὰϲ τῶν παλαιῶν ἑρμηνεύων βίβλουϲ ἀπηξίου μανθάνειν· τυφούμενοϲ γὰρ ὑπὸ τῆϲ εὐγλωττίαϲ οὐκ ἀκριβῶϲ
προϲεῖχε τοῖϲ παλαιοῖϲ, ἀλλὰ πάντων κρείττονα ἐνόμιζεν ἑαυτόν.
ἄλλον εἶναι παῤ ἑαυτῷ τὸν Χριϲτὸν καὶ ἄλλον τὸν θεὸν λόγον κατὰ τὴν πατρικὴν αὐτοῦ πλάνην ἐδογμάτιϲε. μετὰ δὲ τοῦτον Εὐτύχηϲ. οὖτοϲ δὲ ὁ Νεϲτόριοϲ φυϲικῶϲ εὔλαλοϲ ὢν πεπαιδεῦϲθαι μὲν ἐνομίζετο, 422 τῇ δὲ ἀληθείᾳ ἀνάγωγοϲ ἦν καὶ τὰϲ τῶν παλαιῶν ἑρμηνεύων βίβλουϲ ἀπηξίου μανθάνειν· τυφούμενοϲ γὰρ ὑπὸ τῆϲ εὐγλωττίαϲ οὐκ ἀκριβῶϲ
προϲεῖχε τοῖϲ παλαιοῖϲ, ἀλλὰ πάντων κρείττονα ἐνόμιζεν ἑαυτόν.
[261] 261 Νέϲτωρ, Λαρανδεύϲ, ἐκ Λυκίαϲ, ἐποποιόϲ, πατὴρ Πειϲάνδρου
423
τοῦ ποιητοῦ, γεγονὼϲ ἐπὶ Σευήρου τοῦ βαϲιλέωϲ· Ἰλιάδα λειπογράμματον ἤτοι ἀϲτοιχείωτον· ὁμοίωϲ δὲ αὐτῷ ὁ Τρυφιόδωροϲ ἔγραψεν Ὀδύϲϲειαν· ἔϲτι γὰρ ἐν τῇ πρώτῃ μὴ εὑρίϲκεϲθαι ἄλφα καὶ κατὰ
ῤαψῳδίαν οὕτωϲ τὸ ἑκάϲτηϲ ἐκλιμπάνειν ϲτοιχεῖον. Μεταμορφώϲειϲ, ὥϲπερ καὶ Παρθένιοϲ ὁ Νικαεύϲ, καὶ ἄλλα.
ῤαψῳδίαν οὕτωϲ τὸ ἑκάϲτηϲ ἐκλιμπάνειν ϲτοιχεῖον. Μεταμορφώϲειϲ, ὥϲπερ καὶ Παρθένιοϲ ὁ Νικαεύϲ, καὶ ἄλλα.
[262] 262 Νεοίη: θράϲοϲ νεότητοϲ, προπέτεια. ἐπίρρημα παῤ Ὁμήρῳ γίνεται
424
ἐκ τοῦ νέοϲ, νεοῖοϲ, ὡϲ ἠώϲ, ἠά, ἠοῖϲ.
[263] 263 Νέοιϲ μὲν ἔργα, βουλὰϲ δὲ γεραιτέροιϲιν.
[265] 265 Νεῦμαι: ἀντὶ τοῦ ἐλεύϲομαι. Ὅμηροϲ· ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι. ἐνεϲτῶτόϲ
428
ἐϲτι νέομαι, νεῦμαι. βούλεται δὲ εἰπεῖν ἐλεύϲομαι.
[266] 266 Νεῦρα μάχηϲ: ὁ πλοῦτοϲ. Πιϲίδηϲ· βλέπων μάλιϲτα καὶ τὰ νεῦρα τῆϲ μάχηϲ, τὸν πλοῦτον ἐκρεύϲαντα πρὸϲ τοὺϲ βαρβάρουϲ.
[268] 268 Νευρῆφιν: ἐκ τῆϲ νευρᾶϲ τοῦ τόξου.
[269] 269 Νεῦροι θ᾿ Ἱπποπόδεϲ τε: οἱ αὐτοὶ καὶ Νευρῖται. Σαρματίαϲ ἔθνοϲ. ἡ
431
χώρα Νευρίϲ.
[270] 270 Νεῦρον : δι᾿ οὖ νεύει τὰ κατὰ ϲῶμα. ἢ παρὰ τὸ νέω· νεῖται γὰρ τὰ νεῦρα
432
δι᾿ ὅλου τοῦ ϲώματοϲ.
δι᾿ ὅλου τοῦ ϲώματοϲ.
271 Νευροϲπαδὴϲ ἄτρακτοϲ: παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Φιλοκτήτῃ. ὃν ἀφίηϲί τιϲ τῇ νευρᾷ ἐπιϲπώμενοϲ αὐτόν.
437
272 Νευϲούμενοι: κολυμβήϲοντεϲ. Ξενοφῶν· ἐκδύντεϲ, ἔχοντεϲ τὰ ἐγχειρίδια γυμνοὶ ὡϲ νευϲούμενοι ἐπειρώμεθα διαβαίνειν.
[274] 274 Νεφέλαϲ ξαίνειϲ: ἐπὶ τῶν μάτην πονούντων καὶ ἀδυνάτων. εἴληπται
441
ἴϲωϲ τὸ ξαίνειν ἐκ τοῦ εἰπόντοϲ, ἐοικέναι τὰϲ νεφέλαϲ ἐρίοιϲ ἀναπεπταμένοιϲ.
[275] 275 Νεφελοκοκκυγία: πόλιϲ παρὰ Ἀριϲτοφάνει πεπλαϲμένη εἰϲ
τὸν ἀέρα οὖϲα. ἣν παίζει ἐκεῖνοϲ ὑπὸ ὀρνίθων πεπολίϲθαι.
τὸν ἀέρα οὖϲα. ἣν παίζει ἐκεῖνοϲ ὑπὸ ὀρνίθων πεπολίϲθαι.
442
276 Νεφθαλείμ: ὄνομα πόλεωϲ.
443
277 Νεφθαλῖται: ἔθνοϲ ἐπικρατῆϲαν τῆϲ ἕω παρὰ Ἰωϲήπῳ.
445
279 Νεφροί: οἱ λογιϲμοί. ἐπειδὴ τὰϲ ὑπογαϲτρίουϲ ὀρέξειϲ οἱ νεφροὶ διεγείρουϲιν, ἐντεῦθεν κινοῦται τῆϲ ἐπιθυμίαϲ οἱ λογιϲμοί.
446
280 Νεφροὶ ϲώματοϲ: εἰϲ οὓϲ νείφεται τὸ οὖρον.
447
281 Νείατοϲ: ἔϲχατοϲ. καὶ οὐδὲτερον Νείατον.
449
283 Νεικέϲαι: παῤ Ὁμήρῳ τὸ λοιδορῆϲαι, ἀλλ᾿ οὐ τὸ κρῖναι.
450
284 Νεικεῖ: ψέγει, φιλονεικεῖ.
451
285 Νεικείῃϲι: κακολογήϲει.
452
286 Νείκη: ἡ φιλονεικία.
453
287 Νεῖκοϲ: διαφορὰ μετ᾿ ἐπιπλήξεωϲ· οἱ δὲ μάχη, φιλονεικία,
λοιδορία. ὅϲ με μετ᾿ ἀπρήκτουϲ ἔριδαϲ καὶ νείκεα βάλλει. λέγων 454 455 456 457 κατὰ μέμψιν. καὶ, νεῖκοϲ Ὀδυϲϲῆοϲ. καὶ μάχη. ἐπεὶ ὣϲ ἄγε νεῖκοϲ Ἀθήνη. Ἠλείοιϲι καὶ ἡμῖν νεῖκοϲ ἐτύχθη. Νῖκοϲ δὲ ἡ νίκη, διὰ 458 τοῦ ι. οὐ μόνον δὲ ἡ φιλονεικία διὰ διφθόγγου, ἀλλὰ καὶ ἡ διὰ χειρῶν μάχη.
λοιδορία. ὅϲ με μετ᾿ ἀπρήκτουϲ ἔριδαϲ καὶ νείκεα βάλλει. λέγων 454 455 456 457 κατὰ μέμψιν. καὶ, νεῖκοϲ Ὀδυϲϲῆοϲ. καὶ μάχη. ἐπεὶ ὣϲ ἄγε νεῖκοϲ Ἀθήνη. Ἠλείοιϲι καὶ ἡμῖν νεῖκοϲ ἐτύχθη. Νῖκοϲ δὲ ἡ νίκη, διὰ 458 τοῦ ι. οὐ μόνον δὲ ἡ φιλονεικία διὰ διφθόγγου, ἀλλὰ καὶ ἡ διὰ χειρῶν μάχη.
288 Νείλεωϲ: ὄνομα κύριον· ὁ καὶ Νειλεύϲ κοινῶϲ ἢ Νείλευϲ Αἰολικῶϲ· οὖ
459
ἀποικία περιᾴδεται εἰϲ Ἀϲίαν. γίνεται, φαϲί, παρὰ τὸ νέοϲ καὶ τὸ λεὼϲ Νεόλεωϲ καὶ κράϲει τοῦ ε καὶ ο εἰϲ τὴν ει δίφθογγον Νείλεωϲ, ὁμοίωϲ τῷ Κλεοϲθένηϲ, Κλειϲθένηϲ, Πλεοϲθένηϲ, Πλειϲθένηϲ, δέον, δεῖν, πλέον, πλεῖν ἤ, φαϲίν, ἀπὸ τοῦ Νηλεὺϲ Νηλέωϲ γενικῆϲ γέγονεν ἀναδρομῇ τῆϲ γενικῆϲ εἰϲ εὐθεῖαν καὶ τροπῇ
Βοιωτικῇ τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον Νείλεωϲ, Αἰολικῶϲ μετὰ προπαροξυτονήϲεωϲ.
Βοιωτικῇ τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον Νείλεωϲ, Αἰολικῶϲ μετὰ προπαροξυτονήϲεωϲ.
[290] 290 Νεῖν: κολυμβᾶν, καὶ τὸ νήθειν κρόκην. Ἀρριανόϲ· ὅϲοι
463
κουφότατοι καὶ κουφότατα ὡπλιϲμένοι καὶ τοῦ νεῖν δαημονέϲτατοι,
464
τούτουϲ ἐκνήξαϲθαι κελεύει ἀπὸ ϲυνθήματοϲ. καὶ αὖθιϲ· ὥϲπερ γὰρ οἱ ὄρνιθεϲ ἵπταϲθαι καὶ νεῖν ἰχθύεϲ αἵ τε ἔλαφοι θεῖν, ἐπεὶ πεφύκαϲιν,
οὐδὲν τοῦ διδαχθῆναι προϲδέονται. τοῦ δὲ νεῖν, ἤτοι νήθειν, χρῆϲιϲ 465 παῤ Ἡϲιόδῳ ἐν τῷ, τῇ γάρ τοι νεῖ νήματ᾿ ἀερϲιπότητοϲ ἀράχνηϲ. τινὲϲ δὲ τὸ νεῖ νήματα διὰ τοῦ η ἔγραψαν, ὡϲ ἀποκοπὲν ἐκ τοῦ νήθει. πλὴν καὶ οὕτωϲ ἡ ἀναλογία τὸ νῶ, νεῖϲ, νεῖ οἶδε πρωτότυπον· ἐξ οὗ παράγωγον τὸ νήθω· τὸ κνῶ, κνήθω, ϲῶ, ϲήθω.
οὐδὲν τοῦ διδαχθῆναι προϲδέονται. τοῦ δὲ νεῖν, ἤτοι νήθειν, χρῆϲιϲ 465 παῤ Ἡϲιόδῳ ἐν τῷ, τῇ γάρ τοι νεῖ νήματ᾿ ἀερϲιπότητοϲ ἀράχνηϲ. τινὲϲ δὲ τὸ νεῖ νήματα διὰ τοῦ η ἔγραψαν, ὡϲ ἀποκοπὲν ἐκ τοῦ νήθει. πλὴν καὶ οὕτωϲ ἡ ἀναλογία τὸ νῶ, νεῖϲ, νεῖ οἶδε πρωτότυπον· ἐξ οὗ παράγωγον τὸ νήθω· τὸ κνῶ, κνήθω, ϲῶ, ϲήθω.
[292] 292 Νεῖϲθαι: κολυμβᾶν.
[293] 293 Νεῖται: ἀφίξεται, ἐλεύϲεται. οὐδ᾿ ἔτι νεῖται ἰξὸν ἐπ᾿ ἀγρευταῖϲ
468
χευάμενοϲ καλάμοιϲ.
[294] 294 Νείφω: τὸ βρέχω, διὰ διφθόγγου. Νιφόμενοϲ δὲ χιονιζόμενοϲ.
470
διὰ τοῦ ι. Νήφων δὲ ἐγρηγορῶν, διὰ τοῦ η.
διὰ τοῦ ι. Νήφων δὲ ἐγρηγορῶν, διὰ τοῦ η.
475
295 Νῆ: ϲτερητικὸν ἐπίρρημα. ἔϲτι δὲ καὶ ἐπιτατικόν. ὅθεν νήχυτον ὕδωρ καὶ νήχυτοϲ ὄρπηξ.
476
296 Νῆα: ναῦν, πλοῖον. ὅτι δὲ διαφὲρει πλοῖα νηῶν, ὡϲ οἱ παλαιοὶ παραϲημειοῦνται, δεδήλωται καὶ ἐν τοῖϲ εἰϲ τὴν Ἰλιάδα.
477
297 Νηγάτεον: λεπτόν, καινόν, ἁπαλόν, λευκόν, λευκόν, εὐφυέϲ. τινὲϲ
478 μὲν οὕτω νηγάτεον, τὸ καινόν, ὡϲ νεηγάτεον, τὸ ἐκ νέου γεγενημένον, πρὸϲ ὁμοιότητα τοῦ νεηγενέϲ. ἕτεροι δὲ κατὰ ϲτέρηϲιν τὸ μὴ γατόν, ἤγουν γεγονόϲ, ἀλλ᾿ οἷον ἀχειρόκμητον.
478 μὲν οὕτω νηγάτεον, τὸ καινόν, ὡϲ νεηγάτεον, τὸ ἐκ νέου γεγενημένον, πρὸϲ ὁμοιότητα τοῦ νεηγενέϲ. ἕτεροι δὲ κατὰ ϲτέρηϲιν τὸ μὴ γατόν, ἤγουν γεγονόϲ, ἀλλ᾿ οἷον ἀχειρόκμητον.
479
298 Νήγρετοϲ: ἀνέγετοϲ.
481
300 Νήδυμοϲ: ὁ ἠδὺϲ καὶ γλυκὺϲ ὕπνοϲ. ἢ ὁ βαθὺϲ καὶ ἀνέκδυτοϲ·
482
παρὰ τὸ νη ϲτερητικὸν καὶ τὸ δύω ῥῆμα.
483
301 Νηδύϲ: γαϲτήρ, μήτρα.
484
302 Νήεον ὕλην: ἐϲώρευον ὕλην. καὶ νηήϲαϲ, ϲωρεύϲαϲ.
488
305 Νήϊδα: ἄπειρον, ἀμαθῆ, ἀϲθενῆ. Νηΐδεϲ δὲ νύμφαι.
489
306 Νῆϊϲ: οὐκ εἰδώϲ, ἄπειροϲ. τὴν δὲ Νηΐδα νύμφην, παρὰ τὰ νάματα ἔνιοι, καὶ τὸν Νεῖλον. καὶ ἐν Σάμῳ δὲ θηρία γενέϲθα, ὧν
φθεγγομένων ῥήγνυϲθαι τὴν γῆν· ἐκαλαοῦντο δὲ νήϊα. ὡϲ Εὐταίων.
φθεγγομένων ῥήγνυϲθαι τὴν γῆν· ἐκαλαοῦντο δὲ νήϊα. ὡϲ Εὐταίων.
310 Νηκτά: ἔνυδρα, κολυμβητά.
[311] 311 Νηλεῶϲ: ἀπανθρώπωϲ, ϲκληρῶϲ. λέγεται καὶ Νηλειῶϲ.
[312] 312 Νηλεύϲ: ὄνομα κύριον.
314 Νηλίπουϲ: ὁ ἀνυπόδητοϲ. παρὰ τὸ νη ϲτερητικὸν καὶ τὸ λίποϲ.
504
γερονταγωγεῖ, πολλὰ μὲν κατ᾿ ἀγρίαν ὕλην ἄϲιτοϲ νηλίπουϲ τ᾿ ἀλωμένη.
[315] 315 Νηλιτήϲ: ὁ ἁμαρτωλόϲ. τούτου ἐϲτὶ καὶ θηλυκὸν αἱ Νηλιτίδεϲ ἐν
506
Ὀδυϲϲείᾳ· ἐκ τοῦ νηλίτηϲ βαρυτόνου ἀρϲενικοῦ. καὶ ἔϲτι μὲν ἡ ἀπ᾿ ἀρχῆϲ δευτέρα,
507
ἤγουν ἡ λι ϲυλλαβὴ ἀναλόγωϲ ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ διὰ τοῦ ι. οἱ δὲ Τεχνικοὶ διὰ τοῦ η εἰδότεϲ αὐτὸ καὶ ζητοῦντεϲ αἰτίαν, Αἰολικὴν αἰτιῶνται τροπὴν τοῦ ι εἰϲ η· ὃ πρὸϲ ἄλλοιϲ καὶ ἐν τῷ ψιμύθιον, καὶ Αἰολικῶϲ ψημύθιον. λύϲιϲ ὀνείρου· νενηϲμένα κρατῶν δὲ προϲδόκα λύπαϲ.
ἤγουν ἡ λι ϲυλλαβὴ ἀναλόγωϲ ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ διὰ τοῦ ι. οἱ δὲ Τεχνικοὶ διὰ τοῦ η εἰδότεϲ αὐτὸ καὶ ζητοῦντεϲ αἰτίαν, Αἰολικὴν αἰτιῶνται τροπὴν τοῦ ι εἰϲ η· ὃ πρὸϲ ἄλλοιϲ καὶ ἐν τῷ ψιμύθιον, καὶ Αἰολικῶϲ ψημύθιον. λύϲιϲ ὀνείρου· νενηϲμένα κρατῶν δὲ προϲδόκα λύπαϲ.
[317] 317 Νημερτέϲ: ἀληθέϲ. καὶ Νημερτήϲ.
[318] 318 Νηνεμία: ἀνέμων ἀπουϲία.
[319] 319 Νήνεμοϲ: ἄνεμον οὐκ ἔχων.
[321] 321 Νηπενθέϲ: ἀπενθέϲ. ἄχολόν τε κακῶν ἐπίληθον ἁπάντων.
[322] 322 Νήπειον φρόνημα· Νηπία δὲ ἡλικία.
[323] 323 Νήπια: τὰ βρέφη. παρὰ τὸ νη ϲτερητικὸν καὶ τὸ ἔποϲ, τὰ μήπω
516
λέγειν δυνάμενα. ἢ παρὰ τὸ νη ἐπιτατικὸν καὶ τὸ ἤπιον, τὰ παρὰ τὸ δέον ἤπια.
526
326 Νηποινί: ἄνευ τιμωρίαϲ καὶ ποινῆϲ. αἰτίώτατοϲ γεγονὼϲ τῆϲ
527
ϲτάϲεωϲ οὐ φεύξεται νηποινὶ τὸ ἐπίκλημα. καὶ αὖθιϲ· οὐ γὰρ νηποινί γε πείϲεϲθαι, ἃ πρὸϲ αὐτῶν ἐπεπόνθει.
528
327 Νηπύτιοϲ: πήπιοϲ· ποιητικῶϲ. ἐϲτερημένοϲ τοῦ πεπνῦϲθαι.
529
Ἀριϲτοφάνηϲ Νεφέλαιϲ· νηπύτιοϲ γάρ ἐϲτι καὶ τῶν κρεμάθρων οὐ
τρίβων τῶνδε.
τρίβων τῶνδε.
530
328 Νηρεύϲ: ὁ θαλάϲϲιοϲ θεόϲ. παρὰ τὸ νάω, τὸ ῥέω.
531
329 Νηρῇδαϲ: τὰϲ νύμφαϲ, κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ι.
533
331 Νηρῇϲ: κατὰ ϲυναίρεϲιν ἐκ τοῦ Νηρηΐϲ, ὥϲπερ καὶ τὸ Χρυϲηΐϲ, Χρυϲῇϲ, καὶ Βρϲηΐϲ, Βριϲῇϲ.
534
332 Νηρίθμουϲ: ἀναριθμήτουϲ, ἀπείρουϲ.
535
333 Νηρηΐνη. θυγάτηρ τοῦ Νηρέωϲ.
536
334 Νηρίον. ἴϲωϲ ὁ νηρίτηϲ, ὑποκοριϲτικῶϲ, ἵνα ἐκ τοῦ νηρόϲ. ὅθεν ὁ
537 νηρίτηϲ εἴη καὶ τὸ Νηρίον.
537 νηρίτηϲ εἴη καὶ τὸ Νηρίον.
538
335 Νῆριϲ: πόλιϲ Μεϲϲήνηϲ.
539
541
542
543
544
336 Νηρίτηϲ: θαλάϲϲιοϲ κόχλοϲ. ἐκ τοῦ νέω, νῶ, νήϲω, τὸ κολυμβῶ,
540
νηρόϲ, ἰχθύϲ. καὶ νηρὸϲ μυχὸϲ παρὰ Λυκόφρονι ὁ κοῖλοϲ, ἢ κάθυγροϲ. καὶ ἐκ τοιούτηϲ παραγωγῆϲ ὁ νηρίτηϲ. εἰ γὰρ ἦν κατά τιναϲ ἐκ τοῦ Νηρεύϲ, διὰ
διφθύγγου ἂν εἶχε τὴν παραλήγουϲαν ὁ νηρίτηϲ.
διφθύγγου ἂν εἶχε τὴν παραλήγουϲαν ὁ νηρίτηϲ.
[339] 339 Νῆϲϲα: ὄνομα κύριον. ὅτι Δυϲαύληϲ ὄνομα ϲυνῴκηϲε τῇ Βαυοῖ καὶ ἔϲχε
549
παῖδαϲ Πρωτονόην τε καὶ Νῆϲϲαν.
[340] 340 Νῆϲαι: ϲωρεῦϲαι. καὶ Νήϲουϲι. ϲωρεύϲουϲι. ἔϲτι καὶ νηῆϲαι
550
τριϲύλλαβον.
[342] 342 Νῆϲιϲ, Νήϲιδοϲ: ὄνομα πόλεωϲ, καὶ ὄνομα θεᾶϲ. Νηϲῖδοϲ
553
δὲ τὸ ὑποκοριϲτικόν. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· ἀκταίηϲ νηϲῖδοϲ ἁλιξάντοιϲι χοιράϲι.
[344] 344 Νηϲώπη: νῆϲοϲ Λέϲβου, τὸν Σίγριν, φαϲί, λιμένα ποιοῦϲα.
[345] 345 Νηϲτεία: ἐκ τοῦ νηϲτεύω. καὶ Νήϲτιμοϲ, ἡ τῆϲ νηϲτείαϲ
558
ἡμέρα.
[347] 347 Νήτη: χορδὴ μουϲικὴ ὀξὺν φθόγγον ἀποτελοῦϲα.
349 Νὴ τὴν ἱερὰν κεφαλήν: τὸ νὴ κατωμοτικόν ἐϲτιν ἐπίρρημα, τουτέϲτι μεθ᾿ ὅρκου βεβαιωτικόν, ὥϲπερ τὸ μὰ ἀπωμοτικόν, μεθ᾿ ὅρκου ἀρνητικόν.
568
350 Νὴ τὸν καὶ Ναὶ μὰ τόν: κατωμοτικὰ ταῦτα· ἀπωμοτικὰ δὲ μὰ τὸν Δί᾿, οὐ μὰ τόν. ὥϲτε ἐϲχάτη ἀκυρολογία τὸ λέγειν, μὰ τὸν Δία
ποίηϲον.
ποίηϲον.
569
351 Νῆτον: τὸ ὑγρόν. δυϊκὸν ῥῆμα. ἴϲωϲ ἀντὶ τοῦ πορευθῆτον ἢ ϲυν .
ατον.
570
352 Νῆτρον: τὸ κλωϲτήριον.
572
354 Νηφαλέοϲ: ὁ ϲώφρων. Καὶ Νηφαλέα θηλυκόν. οἱ νῦν νηφάλιοϲ διὰ τοῦ ἰῶτα.
573
355 Νηφάλια ξύλα: τὰ μὴ ἀμπέλινα μήτε ϲύκινα μήτε μύρϲινα· ἐκεῖνα γὰρ οἰνόϲπονδα λέγεται. ὡϲ καιόμενα, ὅτε μὴ ὕδωρ, ἀλλὰ οἷνοϲ ϲπένδεται.
574
356 Νηφάλιοϲ θυϲία παρὰ Ἀθηναίοιϲ ἐτελεῖτο Μνημοϲύνῃ, Ἠοῖ, Ἡλίῳ, Σλήνῃ, Νύμφαιϲ, Ἀφροδίτῃ Οὐρανίᾳ· ὥϲ φηϲι Πολέμων. καὶ ξύλα δὲ νηφάλια, τὰ μὴ ἀμπέλινα μήτε ϲύκινα, ἀλλὰ τὰ ἀπὸ τῶν θύμων. καὶ πρώτη ἐϲτιν αὕτη ὕλη πρὸϲ τὰϲ ἐμπύρουϲ θυϲίαϲ, παῤ ὃ καὶ τοὔνομα λαβεῖν τὸν θύμον, ὡϲ παρὰ τὴν θυμίαϲιν καὶ τὴν θυὴν
πεποιημένηϲ τῆϲ φωνῆϲ. εἰϲὶ δέ τινεϲ τοπαράπαν ἄϲπονδοι θυϲίαι, κατὰ τύχην εἰϲ ἔθοϲ παρελθοῦϲαι. Σοφοκλῆϲ· οὐ γὰρ ἄν ποτε πρώταιϲιν ὑμῶν ἀντέκυρϲ᾿ ὁδοιπορῶν, νήφων ἀοίνοιϲ. πρὸϲ τὰϲ Εὐμενίδαϲ λέγων. αἳ ἄοινοι λέγονται, ὡϲ ἀεὶ νήφουϲαι καὶ μὴ μέθην παέχουϲαι. τοῦτο δὲ διὰ τὸ τῆϲ θείαϲ δίκηϲ ἄϋπνον.
πεποιημένηϲ τῆϲ φωνῆϲ. εἰϲὶ δέ τινεϲ τοπαράπαν ἄϲπονδοι θυϲίαι, κατὰ τύχην εἰϲ ἔθοϲ παρελθοῦϲαι. Σοφοκλῆϲ· οὐ γὰρ ἄν ποτε πρώταιϲιν ὑμῶν ἀντέκυρϲ᾿ ὁδοιπορῶν, νήφων ἀοίνοιϲ. πρὸϲ τὰϲ Εὐμενίδαϲ λέγων. αἳ ἄοινοι λέγονται, ὡϲ ἀεὶ νήφουϲαι καὶ μὴ μέθην παέχουϲαι. τοῦτο δὲ διὰ τὸ τῆϲ θείαϲ δίκηϲ ἄϋπνον.
575
357 Νηφάλιοι θυϲίαι: ἐν αἷϲ οἶον οὐ ϲπένδεται, ἀλλὰ ὕδωρ μελίκρατον.
576
358 Νηφαλιϲμόϲ: ἡ προϲοχή.
577
579
580
581
582
359 Νῆφε: γρηγόρει. ἀλλ᾿ ἔϲτιν αἴτιον τὸ μὴ πρόχειρον ὑπάρχειν
578
τὸ παῤ Ἐπιχάρμῳ καλῶϲ εἰρημένον· νῆφε καὶ μέμνηϲο ἀπιϲτεῖν· ἄρθρα
ταῦτα τῶν φρενῶν.
ταῦτα τῶν φρενῶν.
360 Νήχεται: κολυμβᾷ. ὡϲ ϲμῶ, ϲμήχω, οὕτω νῶ, νήχω.
[361] 361 Νήχυτοϲ ἔρωϲ. ἐπιτατικὸν κἀνταῦθα τὸ νη.
[362] 362 Νία: τὰ ϲχοινία.
[363] 363 Νίβα: χιόνα. καλεῖται δὲ οὕτωϲ καὶ κρήνη ἐν Θρᾴκῃ.
[365] 365 Νῖγερ: ὄνομα κύριον.
[366] 366 Νίγλαροι: τὰ τερετίϲματα καὶ περίεργα κρούματα. κροῦμά
589
ἐϲτι καὶ μέλοϲ μουϲικὸν παρακελευϲτικὸν ὁ νίγλαροϲ. ἔοικεν ὠνοματοπεποιῆϲθαι.
[368] 368 Νιγρῖνοϲ: ὄνομα κύριον. καὶ Νῖγροϲ.
[369] 369 Νιδάριον: παρὰ Πέρϲαιϲ τὸ πρὸϲ κεφαλῇ προϲείλημα, ὃ δὴ παῤ Ἀθηναίοιϲ
593
καλεῖται κρώβυλον, παρὰ δὲ Κυπρίοιϲ κορδύλη· ὡϲ Κρέων ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ῥητορικῶν.
[371] 371 Νίζε: νίπτε.
[372] 372 Νίζει: ῥύπτει, νίπτει, πλύνει, κλύνει, κλύζει, ἀποϲμήχει.
[373] 373 Νικαγόραϲ, Μνηϲαίου ῥήτοροϲ, Ἀθηναῖοϲ, ϲοφιϲτήϲ· γέγονε δὲ
597
κατὰ Φίλιππον τὸν Καίϲαρα. Βίουϲ ἐλλογίμων, Περὶ Κλεοπάτραϲ τῆϲ
ἐν Τρῳάδι, Πρεϲβευτικὸν πρὸϲ Φίλιππον τὸν Ῥωμαίων βαϲιλέα.
ἐν Τρῳάδι, Πρεϲβευτικὸν πρὸϲ Φίλιππον τὸν Ῥωμαίων βαϲιλέα.
[374] 374 Νίκανδροϲ, Ξενοφάνουϲ, Κολοφώνιοϲ, κατὰ δέ τιναϲ Αἰτωλόϲ·
598
ἅμα γραμματικόϲ τε καὶ ποιητὴϲ καὶ ἰατρόϲ, γεγονὼϲ κατὰ τὸν νέον Ἄτταλον, ἤγουν τὸν τελευταῖον τὸν Γαλατονίκην, ὃν Ῥωμαῖοι κατέλυϲαν. ἔγραψε Θηριακά, Ἀλειφάρμακα, Γεωργικά, Ἑτεροιουμένων
βιβλία ε΄, Ἰάϲεων ϲυναγωγήν, Προγνωϲτικὰ δι᾿ ἐπῶν· μεταπέφραϲται δὲ ἐκ τῶν Ἱπποκράτουϲ Προγνωϲτικῶν· Περὶ χρηϲτηρίων πάντων βιβλία τρία· καὶ ἄλλα πλεῖϲτα ἐπικῶϲ.
βιβλία ε΄, Ἰάϲεων ϲυναγωγήν, Προγνωϲτικὰ δι᾿ ἐπῶν· μεταπέφραϲται δὲ ἐκ τῶν Ἱπποκράτουϲ Προγνωϲτικῶν· Περὶ χρηϲτηρίων πάντων βιβλία τρία· καὶ ἄλλα πλεῖϲτα ἐπικῶϲ.
[375] 375 Νικάνωρ, ὁ Ἑρμείου, Ἀλεξανδρεύϲ, γραμματικόϲ, γεγονὼϲ ἐπὶ
599
Ἀδριανοῦ τοῦ Καίϲαροϲ, ὅτε καὶ Ἕρμιπποϲ ὁ Βηρύτιοϲ. Περὶ ϲτιγμῆϲ
600
601
602
τῆϲ παῤ Ὁμήρῳ καὶ τῆϲ ἐξ αὐτῶν διαφορᾶϲ ἐν τῇ διανοίᾳ, Περὶ ϲτιγμῆϲ τῆϲ καθόλου βιβλία Ϛ΄, Ἐπιτομὴν τούτων βιβλίον α΄ Περὶ ϲτιγμῆϲ τῆϲ παρὰ Καλλιμάχῳ, Κωμῳδούμενα, Περὶ ναυϲτάθμου, Περὶ τοῦ ὦναξ, Περὶ ϲτιγμῆϲ· καὶ ἄλλα. ἐφ᾿ ᾖ πραγματείᾳ ϲκωπτόμενοϲ πρόϲ τινων Στιγματίαϲ ἐκαλεῖτο· οὐ γὰρ δήπου ὡϲ δοῦλοϲ οὕτωϲ ἐϲκώπτετο.
604
376 Νικάνωρ· τρεῖϲ γεγόναϲι Νικάνορεϲ, ὁ μὲν υἱὸϲ Βαλάκρου, ἕτεροϲ δὲ Παρμενίωμοϲ, ἄλλοϲ δὲ Σταγειρίτηϲ τὸ γένοϲ· οὗ καὶ Ὑπερίδηϲ μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Δημοϲθένουϲ.
605
377 Νικαϲία: νηϲίδιον πληϲίον Νάξου.
606
378 Νικᾷ τὸν ὀνηλάτην: πρὸϲ τὸν μὴ ἀκούοντα νουθετοῦντοϲ,
ἀλλ᾿ ἑαυτὸν προϊέμενον εἰϲ ἀπώλειαν.
ἀλλ᾿ ἑαυτὸν προϊέμενον εἰϲ ἀπώλειαν.
607
379 Νικάτοριϲ: πόλιϲ Συρίαϲ, κτίϲμα Σελεύκου τοῦ Νικάτοροϲ.
608
380 Νίκαια: ὄνομα πόλεωϲ Βιθυνίαϲ· ἐν παραρρεῖ καὶ ποταμὸϲ
609
Φάρνουτιϲ λεγόμεννοϲ. Βοτταίων ἄποικοϲ, αὕτη κληθεῖϲα καὶ Ἀντιγόνεια. παρωνόμαϲται δὲ Νίκῃ τῇ τοῦ Λυϲιμάχου γυναικί. ἄλλωϲ δὲ ὁμωνυμεῖ, εἴπερ
ἐκείνη ἐκαλεῖτο Νίκαια. ἔϲτι δὲ καὶ Ἰλλυρὶϲ Νίκαια καὶ Κύρνου τῆϲ νήϲου καὶ Λευκτρικὴ καὶ Κελτῶν καὶ Λοκρῶν Ἐπικνημιδίων καὶ περὶ Θερμοπύλαϲ καὶ Θράκην. ἄνδρεϲ ἐξ αὐτῆϲ πολλοὶ λόγου ἄξιοι. ἐθνικὸν αὐτῆϲ Νικαιεὺϲ καὶ Νικαεύϲ. εἰ δ᾿ ἔϲτι, φαϲί, Νικαῖοϲ, παροξύνεται ἡ ῥηθεῖϲα· Νικαία γάρ.
ἐκείνη ἐκαλεῖτο Νίκαια. ἔϲτι δὲ καὶ Ἰλλυρὶϲ Νίκαια καὶ Κύρνου τῆϲ νήϲου καὶ Λευκτρικὴ καὶ Κελτῶν καὶ Λοκρῶν Ἐπικνημιδίων καὶ περὶ Θερμοπύλαϲ καὶ Θράκην. ἄνδρεϲ ἐξ αὐτῆϲ πολλοὶ λόγου ἄξιοι. ἐθνικὸν αὐτῆϲ Νικαιεὺϲ καὶ Νικαεύϲ. εἰ δ᾿ ἔϲτι, φαϲί, Νικαῖοϲ, παροξύνεται ἡ ῥηθεῖϲα· Νικαία γάρ.
610
381 Νίκαια· Αἰϲχίνηϲ ἐν τῷ Περὶ τῆϲ παραπρεϲβείαϲ. ἔϲτι δὲ πόλιϲ
Λοκρίδοϲ ἐπιθαλαττίδιοϲ.
Λοκρίδοϲ ἐπιθαλαττίδιοϲ.
[382] 382 Νικοίην: νίκην. καί ἐϲτιν ὅμοιον τῷ ϲελήνη, ϲεληναία καὶ τοῖϲ ὁμοίοιϲ.
[383] 383 Νίκῃ: ἡ τοῦ πολέμου.
611
613
614
615
616
384 Νίκη Ἀθηνᾶ· Λυκοῦργοϲ ἐν τῷ Περὶ τῆϲ ἱερείαϲ. ὅτι δὲ Νίκηϲ
Ἀθηνᾶϲ ξόανον ἄπτερον ἔχον ἐν μὲν τῇ δεξιὰ ῥοιάν, ἐν δὲ τῇ εὐωνύμῳ κράνοϲ, ἐτιμᾶτο παῤ Ἀθηναίοιϲ, δεδήλωκεν Ἡλιόδωροϲ δὲ 612 περιηγητὴϲ ἐν πρώτῳ περὶ Ἀκροπόλεωϲ. ᾖ ἀλληγορουμένῃ εἰϲ φρόνηϲιν ἐπακολουθεῖ πάντωϲ καὶ τὸ νικᾶν· φρόνηϲιϲ μὲν γὰρ νικητικόν, ἀφρόνωϲ δέ μάχεϲθαι καὶ προπετῶϲ ϲφαλερόν. αὕτη πτερὰ μὲν ἔχουϲα τὸ κατὰ νοῦν δηλοί
ὀξὺ καὶ ὡϲ εἰπεῖν ὠκύπτερον· ἄπτεροϲ δὲ γραφομένη τὸ κατὰ εἰρήνην ἡϲύχιον ἐμφαίνει καὶ πολιτευτικόν, καθ᾿ ὃ τέθηλε τὰ περὶ γῆν, οὗ δὴ ἀγαθοῦ ἔμφαϲιϲ ἡ κτὰ τὴν δεξίαν ῥοιά, ὥϲπερ μάχηϲ τὸ ἐν ἀριϲτερῇ κράνοϲ, ἵνα οὕτω δύναμιϲ εἴη ἡ Ἀθηνᾶ ὡϲ τἀναντία ἰϲχύουϲα.
Ἀθηνᾶϲ ξόανον ἄπτερον ἔχον ἐν μὲν τῇ δεξιὰ ῥοιάν, ἐν δὲ τῇ εὐωνύμῳ κράνοϲ, ἐτιμᾶτο παῤ Ἀθηναίοιϲ, δεδήλωκεν Ἡλιόδωροϲ δὲ 612 περιηγητὴϲ ἐν πρώτῳ περὶ Ἀκροπόλεωϲ. ᾖ ἀλληγορουμένῃ εἰϲ φρόνηϲιν ἐπακολουθεῖ πάντωϲ καὶ τὸ νικᾶν· φρόνηϲιϲ μὲν γὰρ νικητικόν, ἀφρόνωϲ δέ μάχεϲθαι καὶ προπετῶϲ ϲφαλερόν. αὕτη πτερὰ μὲν ἔχουϲα τὸ κατὰ νοῦν δηλοί
ὀξὺ καὶ ὡϲ εἰπεῖν ὠκύπτερον· ἄπτεροϲ δὲ γραφομένη τὸ κατὰ εἰρήνην ἡϲύχιον ἐμφαίνει καὶ πολιτευτικόν, καθ᾿ ὃ τέθηλε τὰ περὶ γῆν, οὗ δὴ ἀγαθοῦ ἔμφαϲιϲ ἡ κτὰ τὴν δεξίαν ῥοιά, ὥϲπερ μάχηϲ τὸ ἐν ἀριϲτερῇ κράνοϲ, ἵνα οὕτω δύναμιϲ εἴη ἡ Ἀθηνᾶ ὡϲ τἀναντία ἰϲχύουϲα.
385 Νικήταϲ. καὶ Νικήτηϲ, ὄνομα κύριον.
[386] 386 Νικήταϲ: ὄνομα κύριον. Δωρικόν. οὕτω καὶ Φιλήταϲ καὶ φιλήτηϲ κατὰ
618
Δωριεῖϲ. βαρύνεται δὲ ἄμφω τὰ κοινὰ πρὸϲ διαϲτολὴν ἐπιθέτων τοῦ, ὁ νικητὴϲ καὶ ὁ φιλητήϲ.
387 Νικήτηϲ: ὄνομα κύριον. ὅτι Ἡρακλείδηϲ ὁ Λύκιοϲ ϲοφιϲτὴϲ ἔφη· Νικήτηϲ
619
ὁ κεκαθαρμένοϲ ἀγνοήϲαϲ ἀκροθίνια πυγμαίων κολοϲϲῷ ἐφαρμόζειν. παροιμία τοῦτο ἴϲωϲ ἐπὶ τῶν ἀϲύμβατα ϲυμβιβαζόντων, καὶ μάλιϲθ᾿ ὅταν ϲμικρότατα μεγίϲτοιϲ παραβάλλωμεν.
[388] 388 Νικηφόριον: οὕτω, φαϲίν, ἐκαλεῖτο ἡ περὶ Ἔδεϲϲαν Κωνϲτάντεια.
389 Νικίαϲ, Ἀθηναιίων ϲτρατηγόϲ. οὗτοϲ Κύθηρα τὴν νῆϲον εἷλε καὶ περὶ τῆϲ Σπάρτηϲ εἰϲ φόβον κατέϲτηϲε Λακεδαιμονίουϲ, ὡϲ καὶ φρουρὰν αὐτοὺϲ ἐν τῇ πόλει καταϲτῆϲαι. εἰρήνην δὲ πεντηκονταέτη ταῖϲ πόλεϲιν ἐπρυτάνευϲεν· ἦν γὰρ εἰρηνικόϲ, ὡϲ καὶ δειλὸϲ εἶναι διὰ τοῦτο νομίζεϲθαι. ἡ δὲ εἰρήνη ἑβδόμῳ ἔτει διαλύεται, λύϲαντοϲ αὐτὴν Ἀλκιβιάδου.
ϲτρατεύει δὲ ἐπὶ Σικελίαν ϲὺϲ Ἀλκιβιάδῃ καὶ ἡττηθεὶϲ καὶ νόϲῳ νεφρίτιδι ϲυϲχεθεὶϲ ἔγραψε πρὸϲ Ἀθηναίουϲ, ἢ τὴν οὖϲαν μεταπέμψαϲθαι δύναμιν ἢ ἑτέραν ἀποϲτέλλειν. καὶ ἀπέϲτειλαν ὑπὸ ϲτρατηγῷ Δημοϲθένει, ὃϲ καὶ αὐτὸϲ ἡττήθη. καὶ οἱ μὲν ἔφυγον, οἱ δὲ ϲτρατηγοὶ ἐζωγρήθηϲαν, καὶ διωχθέντεϲ ἑάλωϲαν. Νικίαϲ δὲ καὶ Δημοϲθένηϲ
αἰχμάλωτοι ἤχθηϲαν, ἀπέκτειναν δὲ αὐτοὺϲ οἱ Σικελοί.
ϲτρατεύει δὲ ἐπὶ Σικελίαν ϲὺϲ Ἀλκιβιάδῃ καὶ ἡττηθεὶϲ καὶ νόϲῳ νεφρίτιδι ϲυϲχεθεὶϲ ἔγραψε πρὸϲ Ἀθηναίουϲ, ἢ τὴν οὖϲαν μεταπέμψαϲθαι δύναμιν ἢ ἑτέραν ἀποϲτέλλειν. καὶ ἀπέϲτειλαν ὑπὸ ϲτρατηγῷ Δημοϲθένει, ὃϲ καὶ αὐτὸϲ ἡττήθη. καὶ οἱ μὲν ἔφυγον, οἱ δὲ ϲτρατηγοὶ ἐζωγρήθηϲαν, καὶ διωχθέντεϲ ἑάλωϲαν. Νικίαϲ δὲ καὶ Δημοϲθένηϲ
αἰχμάλωτοι ἤχθηϲαν, ἀπέκτειναν δὲ αὐτοὺϲ οἱ Σικελοί.
[390] 390 Νικίου: κώμη περὶ Αἴγυπτον, ταύτηϲ ὁ οἰκήτωρ Νικιώτηϲ.
[391] 391 Νικόδημοϲ: ὄνομα κύριον, ὡϲ καὶ Μενέδημοϲ.
[392] 392 Νικόλαοϲ, Μύρων τῆϲ Λυκίαϲ, ὁ διάπυροϲ τῶν Χριϲτιανῶν καὶ ζηλωτὴϲ ἱερεύϲ, ὁ πολλὴν ἔχων πρὸϲ τὸν θεὸν παρρηϲίαν. οὗτοϲ οὐκ
ἔγραψε μέν, ἐν ὀνείροιϲ δ᾿ ἐπιϲτὰϲ τῷ βαϲιλεῖ Κωνϲταντίνῳ, καὶ τρεῖϲ ϲτρατηλάταϲ ἔκ τινοϲ διαβόλου κατακριθένταϲ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἐρρύϲατο, παράκληϲιν δι᾿ εὐχῆϲ παῤ αὐτῶν δεξάμενοϲ, καὶ ἄλλουϲ δέ τιναϲ ϲτρατιώταϲ ὁμοίωϲ ἐκ θανάτου ἐξήρπαϲε· καὶ οὐ παύεται μέχρι τῆϲ ϲήμερον τοὺϲ τὴν πρεϲβείαν αὐτοῦ ἐπικαλουμένουϲ ἀπὸ πάϲηϲ
ἀνάγκηϲ λυτρούμενοϲ.
ἔγραψε μέν, ἐν ὀνείροιϲ δ᾿ ἐπιϲτὰϲ τῷ βαϲιλεῖ Κωνϲταντίνῳ, καὶ τρεῖϲ ϲτρατηλάταϲ ἔκ τινοϲ διαβόλου κατακριθένταϲ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἐρρύϲατο, παράκληϲιν δι᾿ εὐχῆϲ παῤ αὐτῶν δεξάμενοϲ, καὶ ἄλλουϲ δέ τιναϲ ϲτρατιώταϲ ὁμοίωϲ ἐκ θανάτου ἐξήρπαϲε· καὶ οὐ παύεται μέχρι τῆϲ ϲήμερον τοὺϲ τὴν πρεϲβείαν αὐτοῦ ἐπικαλουμένουϲ ἀπὸ πάϲηϲ
ἀνάγκηϲ λυτρούμενοϲ.
[393] 393 Νικόλαοϲ, Δαμαϲκηνόϲ, γνώριμοϲ Ἡρώδου τοῦ τῶν Ἰουδαίων
622
βαϲιλέωϲ καὶ Αὐγούϲτου Καίϲαροϲ, φιλόϲοφοϲ Περιπατητικὸϲ ἢ Πλατωνικόϲ. ἔγραψεν Ἱϲτορίαν καθολικὴν ἐν βιβλίοιϲ π΄, καὶ τοῦ βίου Καίϲροϲ ἀγωγήν. οὕτωϲ δὲ ἠϲπάϲατο αὐτὸν ὁ Καῖϲαρ, ὡϲ τοὺϲ ὑπ,
623
624
625
ἐκείνου πεμπομένουϲ πλακοῦνπαϲ τῷ Καίϲαρι, ἤγουν μελιττούταϲ, Νικολάουϲ αὐτὸν καλεῖν. καὶ διαμένει τοῦτο ἄχρι τῆϲ ϲήμερον. ἔγραψε
627
καὶ περὶ τοῦ ἰδίου βίου καὶ τῆϲ ἑαυτοῦ ἀγωγῆϲ. οὗτοϲ ὁ Δαμαϲκηνὸϲ ἐν τῇ ἄλλῃ παιδείᾳ τεθραμμένοϲ διὰ τὸ καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ περὶ ταῦτα μάλιϲτα ϲπουδάϲαι, ἐπειδὴ ἀπ᾿ αὐτῆϲ αὐτῷ ὅ τε
πλοῦτοϲ καὶ ἡ δόξα ὑπεγένετο, ἔτι μᾶλλον ηὔξηϲε ταύτην ἔρωτά τινα ἀδιήγητον αὐτῆϲ ϲχών, ἄλλωϲ τε καὶ φύϲεωϲ οὐ φαύληϲ λαβόμενοϲ, ὥϲτε πρὶν γενειᾶν, εὐδόκιμοϲ εἶναι ἐν τῇ πατρίδι καὶ τῶν ἡλίκων διαφέρει γραμματικῆϲ τε γὰρ οὐδενὸϲ χεῖρον ἐπεμεμέλητο καὶ δι᾿ αὐτὴν ποιητικῆϲ πάϲηϲ, αὐτόϲ τε τραγῳδίαϲ ἐποίει καὶ κωμῳδίαϲ
εὐδοκίμουϲ· ἔτι μᾶλλον ὕϲτερον αὐξηθείϲ, ὥϲτε καὶ τὴν δύναμιν ϲυναυξῆϲαι ῥητορικῆϲ τε καὶ μουϲικῆϲ καὶ τῆϲ περὶ τὰ μαθήματα θεωρίαϲ καὶ φιλοϲοφίαϲ πάϲηϲ. ζηλωτὴϲ γὰρ Ἀριϲτοτέλουϲ γενόμενοϲ καὶ τὸ ποικίλον τῆϲ περὶ τὸν ἄνδρα παιδείαϲ ἀγαπήϲαϲ χάριν εἰδέναι πᾶϲιν ἔλεγε ἀεὶ τοῖϲ μαθήμαϲι πολὺ μὲν ἔχουϲι τὸ ἐλευθέριον, πολὺ δὲ τὸ
χρήϲιμον εἰϲ τὸν βίον, πάντων δὲ μάλιϲτα τὸ εὐδιάγωγον πρόϲ τε νεότητα καὶ γῆραϲ. ἔλεγε δὲ καὶ τὰϲ ούϲαϲ ἄρα διὰ τοῦτο πολλὰϲ ὑπὸ τῶν θεολόγων παραδεδόϲθαι, ὅτι πολὺ τὸ ποικίλον ἔχει τὰ παιδεύματα καὶ πρὸϲ πᾶϲαν βίου χρῆϲιν οἰκεῖον· καὶ οὔτε τὴν ἐμπειρίαν αὐτῶν οὔτε τὴν ἀπόλειψιν ὁμοίωϲ ὑπελάμβανεν εἶναι τῇ τῶν βαναύϲων
τεχνῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπονείδιϲτον τοῖϲ μετρίωϲ ζῶϲι τήν τε τούτων ἄγνοιαν καὶ τὴν τῶν βαναύϲων ἐπιϲτήμην. οὗτοϲ μὲν οὖν οὐκ ἔϲτιν ὅτῳ τῶν παιδευμάτων πρὸϲ ἀργυριϲμὸν ἐχρήϲατο, οὐδὲ ἐκαπήλευϲε. ἔφη δὲ Νικόλαοϲ ὁμοίαν εἶναι τὴν ὅλην παιδείαν ἀποδημίᾳ. ὡϲ γὰρ ἐν ταύτῃ προϲϲυμβαίνει τοῖϲ ἀποδημοῦϲι καὶ μακρὰν
ὁδὸν διεξιοῦϲιν ὅπου μὲν ἐγκατάγεϲθαί τε καὶ ἐναυλίζεϲθαι μόνον. ὅπου δ᾿ ἐναριϲτᾶν, ὅπου δὲ πλείουϲ ἐνδημεῖν ἡμέραϲ, ἐνίουϲ δὲ τόπουϲ ἐκ παρόδου θεωρεῖν, ἐπανελθόνταϲ μέντοι ταῖϲ ἑαυτῶν ἐνοικεῖν ἑϲτίαιϲ οὕτω καὶ διὰ τῆϲ ὅληϲ παιδείαϲ διερχομένουϲ δεῖν ἐν οἷϲ μὲν ἐπιτηδεύμαϲιν ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν, ἐν οἷϲ δ᾿ ἐπ᾿ ἔλαττον· καὶ τὰ μὲν
ὅλα, τὰ δὲ ἐκ μέρουϲ, τὰ δὲ ἄχρι ϲτοιχειώϲεωϲ παραλαμβάνειν καὶ τὸ ἐκείνων χρήϲιμον καταϲχόνταϲ ἐπὶ τὴν ὡϲ ἀληθῶϲ πατρῴαν ἑϲτίαν ἐλθόνταϲ φιλοϲοφεῖν.
πλοῦτοϲ καὶ ἡ δόξα ὑπεγένετο, ἔτι μᾶλλον ηὔξηϲε ταύτην ἔρωτά τινα ἀδιήγητον αὐτῆϲ ϲχών, ἄλλωϲ τε καὶ φύϲεωϲ οὐ φαύληϲ λαβόμενοϲ, ὥϲτε πρὶν γενειᾶν, εὐδόκιμοϲ εἶναι ἐν τῇ πατρίδι καὶ τῶν ἡλίκων διαφέρει γραμματικῆϲ τε γὰρ οὐδενὸϲ χεῖρον ἐπεμεμέλητο καὶ δι᾿ αὐτὴν ποιητικῆϲ πάϲηϲ, αὐτόϲ τε τραγῳδίαϲ ἐποίει καὶ κωμῳδίαϲ
εὐδοκίμουϲ· ἔτι μᾶλλον ὕϲτερον αὐξηθείϲ, ὥϲτε καὶ τὴν δύναμιν ϲυναυξῆϲαι ῥητορικῆϲ τε καὶ μουϲικῆϲ καὶ τῆϲ περὶ τὰ μαθήματα θεωρίαϲ καὶ φιλοϲοφίαϲ πάϲηϲ. ζηλωτὴϲ γὰρ Ἀριϲτοτέλουϲ γενόμενοϲ καὶ τὸ ποικίλον τῆϲ περὶ τὸν ἄνδρα παιδείαϲ ἀγαπήϲαϲ χάριν εἰδέναι πᾶϲιν ἔλεγε ἀεὶ τοῖϲ μαθήμαϲι πολὺ μὲν ἔχουϲι τὸ ἐλευθέριον, πολὺ δὲ τὸ
χρήϲιμον εἰϲ τὸν βίον, πάντων δὲ μάλιϲτα τὸ εὐδιάγωγον πρόϲ τε νεότητα καὶ γῆραϲ. ἔλεγε δὲ καὶ τὰϲ ούϲαϲ ἄρα διὰ τοῦτο πολλὰϲ ὑπὸ τῶν θεολόγων παραδεδόϲθαι, ὅτι πολὺ τὸ ποικίλον ἔχει τὰ παιδεύματα καὶ πρὸϲ πᾶϲαν βίου χρῆϲιν οἰκεῖον· καὶ οὔτε τὴν ἐμπειρίαν αὐτῶν οὔτε τὴν ἀπόλειψιν ὁμοίωϲ ὑπελάμβανεν εἶναι τῇ τῶν βαναύϲων
τεχνῶν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπονείδιϲτον τοῖϲ μετρίωϲ ζῶϲι τήν τε τούτων ἄγνοιαν καὶ τὴν τῶν βαναύϲων ἐπιϲτήμην. οὗτοϲ μὲν οὖν οὐκ ἔϲτιν ὅτῳ τῶν παιδευμάτων πρὸϲ ἀργυριϲμὸν ἐχρήϲατο, οὐδὲ ἐκαπήλευϲε. ἔφη δὲ Νικόλαοϲ ὁμοίαν εἶναι τὴν ὅλην παιδείαν ἀποδημίᾳ. ὡϲ γὰρ ἐν ταύτῃ προϲϲυμβαίνει τοῖϲ ἀποδημοῦϲι καὶ μακρὰν
ὁδὸν διεξιοῦϲιν ὅπου μὲν ἐγκατάγεϲθαί τε καὶ ἐναυλίζεϲθαι μόνον. ὅπου δ᾿ ἐναριϲτᾶν, ὅπου δὲ πλείουϲ ἐνδημεῖν ἡμέραϲ, ἐνίουϲ δὲ τόπουϲ ἐκ παρόδου θεωρεῖν, ἐπανελθόνταϲ μέντοι ταῖϲ ἑαυτῶν ἐνοικεῖν ἑϲτίαιϲ οὕτω καὶ διὰ τῆϲ ὅληϲ παιδείαϲ διερχομένουϲ δεῖν ἐν οἷϲ μὲν ἐπιτηδεύμαϲιν ἐπὶ πλέον ἐνδιατρίβειν, ἐν οἷϲ δ᾿ ἐπ᾿ ἔλαττον· καὶ τὰ μὲν
ὅλα, τὰ δὲ ἐκ μέρουϲ, τὰ δὲ ἄχρι ϲτοιχειώϲεωϲ παραλαμβάνειν καὶ τὸ ἐκείνων χρήϲιμον καταϲχόνταϲ ἐπὶ τὴν ὡϲ ἀληθῶϲ πατρῴαν ἑϲτίαν ἐλθόνταϲ φιλοϲοφεῖν.
394 Νικόλαοϲ, ῥήτωρ, γνώριμοϲ Πλουτάρχου καὶ Πρόκλου (Πλουτάρχου
631
δὲ λέγω τοῦ ἐπίκλην Νεϲτορίου). ἔγραψε προγυμνάϲματα καὶ μελέταϲ ῥητορικὰϲ καὶ ἄλλα τινά. ἤκμαζεν ἐπὶ Λέοντοϲ βαϲιλέωϲ τοῦ πρεϲβύτου καὶ ἕωϲ Ζήνωνοϲ καὶ Ἀναϲταϲίου.
395 Νικόλαοϲ, Μύρων τῆϲ Λυκίαϲ, ἀδελφὸϲ Διοϲκορίδου γραμματικοῦ
632
καὶ ὑπάρχου καὶ ὑπάτου καὶ πατρικίου· ϲοφιϲτεύϲαϲ καὶ αὐτὸϲ ἐν Κωνϲταντινουπόλει, μαθητὴϲ γεγονὼϲ Λαχάρουϲ. ἔγραψε τέχνην ῥητορικὴν καὶ μελέταϲ.
[396] 396 Νικόμαχοϲ, Ἀλεξανδρεὺϲ τῆϲ Τρωϊκῆϲ, τραγικόϲ, γράψαϲ τραγῳδίαϲ
633
ια΄, ὧν καὶ αἵδε· Ἀλέξανδροϲ, Ἐριφύλη, Γηρυόνηϲ, Ἀλετίδηϲ, Εἰλείθυια, Νεοπτόλεμοϲ, Μυϲοί, Οἰδίπουϲ, Πέρϲιϲ, Πολυξένη, Τριλογία, Μετεκβαίνουϲαι, Τυνδάρεωϲ ἢ Ἀλκμαίων, Τεῦκροϲ.
ια΄, ὧν καὶ αἵδε· Ἀλέξανδροϲ, Ἐριφύλη, Γηρυόνηϲ, Ἀλετίδηϲ, Εἰλείθυια, Νεοπτόλεμοϲ, Μυϲοί, Οἰδίπουϲ, Πέρϲιϲ, Πολυξένη, Τριλογία, Μετεκβαίνουϲαι, Τυνδάρεωϲ ἢ Ἀλκμαίων, Τεῦκροϲ.
[397] 397 Νικόμαχοϲ, Ἀθηναῖοϲ, τραγικόϲ· ὃϲ παραδόξωϲ Εὐριπίδην καὶ
634
θέογνιν ἐνίκηϲε. τῶν δραμάτων ἐϲτὶν αὐτοῦ Οἰδίπουϲ.
398 Νικόμαχοϲ, Σταγειρίτηϲ, φιλόϲοφοϲ, υἱὸϲ μὲν Ἀριϲτοτέλουϲ τοῦ
635
φιλοϲόφου, μαθητὴϲ δὲ Θεοφράϲτου, ὡϲ δέ τινεϲ καὶ παιδικά. ἔγραψεν Ἠθικῶν βιβλία ς΄, καὶ περὶ τῆϲ φυϲικῆϲ ἀκροάϲεωϲ τοῦ πατρὸϲ αὐτοῦ.
[399] 399 Νικόμαχοϲ, ἰατρόϲ, καὶ αὐτὸϲ Σταγειρίτηϲ, Μαχάονοϲ τοῦ Ἀϲκληπιοῦ
636
υἱόϲ· ἐξ οὗ κατήγετο Νικόμαχοϲ, ὁ πατὴρ Ἀριϲτοτέλουϲ τοῦ
φιλοϲοφου, καὶ αὐτὸϲ ἰατρόϲ. ἔγραψεν ἰατρικῶν βιβλία Ϛ΄, καὶ φυϲικῶν α΄.
φιλοϲοφου, καὶ αὐτὸϲ ἰατρόϲ. ἔγραψεν ἰατρικῶν βιβλία Ϛ΄, καὶ φυϲικῶν α΄.
[400] 400 Νικομήδεια: πόλιϲ. ἡ καὶ Ὀλβία ποτε κληθεῖϲα· παρωνόμαϲται δέ
637
φαϲι Νικομήδει τῷ τοῦ Ζιήλα παιδί· ἐξ ἐκείνου δὲ διὰ τὸ καὶ αὐτοῦ καὶ τῆϲ
638
κατ᾿ αὐτὸν πόλεωϲ διάϲημον ἐκαλεῖτο, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτὸν Νικομηδεῖϲ, καθαὰ καὶ
ἀπὸ τοῦ πρώτου Φαραὼ οἱ μετ᾿ ἐκεῖνον τοῦ αὐτοῦ ἐκληρονόμουν ὀνόματοϲ· δοκεῖ δὲ τῆϲ Νικομηδείαϲ παρώνυμον εἶναι καὶ τὸ ἐν Βιθυνίᾳ Νικομήδειον ἐμπόριον ἀντὶ Βιθυνίαϲ· οὖ τοπικὸν οὐ μόνον Νικομηδεύϲ, ἀλλὰ δύναται εἶναι καὶ Νικομηδειεύϲ. ἦν δὲ τῆϲ Νικομηδείαϲ πολίτηϲ ὁ περιώνυμοϲ ῥήτωρ Ἀρριανόϲ. καὶ Νικομηδὶϲ ναῦϲ.
ἀπὸ τοῦ πρώτου Φαραὼ οἱ μετ᾿ ἐκεῖνον τοῦ αὐτοῦ ἐκληρονόμουν ὀνόματοϲ· δοκεῖ δὲ τῆϲ Νικομηδείαϲ παρώνυμον εἶναι καὶ τὸ ἐν Βιθυνίᾳ Νικομήδειον ἐμπόριον ἀντὶ Βιθυνίαϲ· οὖ τοπικὸν οὐ μόνον Νικομηδεύϲ, ἀλλὰ δύναται εἶναι καὶ Νικομηδειεύϲ. ἦν δὲ τῆϲ Νικομηδείαϲ πολίτηϲ ὁ περιώνυμοϲ ῥήτωρ Ἀρριανόϲ. καὶ Νικομηδὶϲ ναῦϲ.
401 Νικομήδηϲ: κύριον. ζήτει ἐν τῷ περὶ ἀφύηϲ.
[402] 402 Νικόπολιϲ· καὶ Νικοπολίτηϲ, ὁ ἀπὸ τῆϲ αὐτῆϲ πόλεωϲ.
640
τρεῖϲ αὑται περιφἑρονται, ἡ τῆϲ Ἠπείρου, ἡ τῆϲ Βιθυνίαϲ καὶ ἡ κατὰ Ἀρμενίαν.
646
403 Νικοϲθένηϲ: ὄνομα κύριον.
647
404 Νικόϲτρατοϲ, Μακεδών, ῥήτωρ. ἐτάχθη δὲ ἐν τοῖϲ κριθεῖϲιν ἐπιδετέροιϲ δέκα ῥήτορϲι· ϲύγχρονοϲ Ἀριϲτείδου καὶ Δἰωνοϲ τοῦ Χρυϲοϲτόμου· ἦν γὰρ ἐπὶ Μάρκου Ἀντωνίνου τοῦ βαϲιλέωϲ. ἔγραψε Δεκαμυθίαν, Εἰκόναϲ, Πολυμυθίαν, Θαλαττουργοὺϲ καὶ ἄλλα πλεῖϲτα·
καὶ ἐγκώμαι εἴϲ τε τὸν Μάρκον καὶ ἄλλουϲ.
καὶ ἐγκώμαι εἴϲ τε τὸν Μάρκον καὶ ἄλλουϲ.
648
405 Νικόϲτρατοϲ, κωμικόϲ. τούτου μέμνηται Ἀθήναιοϲ ἐν β΄ Δειπνοϲοφιϲτῶν· λέγει δὲ ὅτι δράματα αὐτοῦ ἐϲτι Πάνδαροϲ, ὃϲ καὶ Ἄντυλλοϲ· ὃϲ καὶ Φιλεταίρου δοκεῖ εἶναι· καὶ Ἱεροφάντηϲ καὶ Κλεινή· ἔτι δὲ Ἅβρα καὶ Ἡϲίοδοϲ καὶ Διάβολοϲ καὶ Ἀντερῶϲα καὶ Ἑκάτη, Μάγειροϲ,
Ὤτηϲ, Πλοῦτοϲ, Σύροϲ, Ἀπελαυνόμενοϲ, Ψευδοϲτιγματίαϲ καὶ 649 Τοκιϲτήϲ. ταῦτα ἐν παραθήκῃ εὗρον κείμενα. καὶ παροιμία· ἐγὼ ποιήϲω πάντα κατὰ Νικόϲτρατον. οὗτοϲ κωμῳδίαϲ ἦν ὑποκριτὴϲ δοκῶν κάλλιϲτα ὑποκρίεϲθαι.
Ὤτηϲ, Πλοῦτοϲ, Σύροϲ, Ἀπελαυνόμενοϲ, Ψευδοϲτιγματίαϲ καὶ 649 Τοκιϲτήϲ. ταῦτα ἐν παραθήκῃ εὗρον κείμενα. καὶ παροιμία· ἐγὼ ποιήϲω πάντα κατὰ Νικόϲτρατον. οὗτοϲ κωμῳδίαϲ ἦν ὑποκριτὴϲ δοκῶν κάλλιϲτα ὑποκρίεϲθαι.
650
406 Νικόφρων, Θήρωνοϲ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικόϲ, ϲύγχρονοϲ Ἀριϲτοφάνουϲ
τοῦ κωμικοῦ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ καὶ ταῦτα· Ἐξ ᾃδου ἀνιών, Ἀφροδίτηϲ γοναί, Πανδώρα, Ἐγχειρογάϲτορεϲ, Σειρῆνεϲ.
τοῦ κωμικοῦ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ καὶ ταῦτα· Ἐξ ᾃδου ἀνιών, Ἀφροδίτηϲ γοναί, Πανδώρα, Ἐγχειρογάϲτορεϲ, Σειρῆνεϲ.
651
407 Νικοχάρηϲ, Φιλωνίδου τοῦ κωμικοῦ, Ἀθηναῖοϲ, κωμικόϲ, ϲύγχρονοϲ Ἀριϲτοφάνουϲ. τῶν δραμάτων αὐτοῦ Ἀμυμώνη, Πέλοψ, Γαλάτεια, Ἡρακλῆϲ γαμῶν. Ἡρακλῆϲ χορηγόϲ, Κρῆτεϲ, Λάκωνεϲ, Λάμνιαι,
Κένταυροι, Χειρογάϲτορεϲ
Κένταυροι, Χειρογάϲτορεϲ
652
408 Νικῷεν καὶ Νικῷη: εὐκτικά. ἐκ τῆϲ νικάοι, νικῷμι τροπῇ τῆϲ μο
653
εἰϲ ην λόγῳ μεταπλαϲμοῦ· τοιοῦτον καὶ τὸ περιπατοίην, γνοίην, δοίην, βοῴην καὶ ἄλλα μυρία.
655
410 Νίκων· οὗτοϲ πὺξ καὶ πάλην καὶ παγκράτιον καὶ δρόμον καὶ τἄλλα ἐν Ὀλυμπίᾳ καὶ Νεμέᾳ καὶ Ἰϲθμοῖ καὶ ἄλλοιϲ ἀγῶϲι νικήϲαϲ ἔλαβε ϲτεφάνουϲ, ὥϲ φαϲι, χιλίουϲ καὶ υ΄. ἀπελθόντοϲ δὲ αὐτοῦ ἐξ ἀνθρώπων, τῶν ἀπεχθανομένων τιϲ ὡϲ ζῶντι αὐτοῦ παρεγένετο ἐπὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐμαϲτίγου αὐτήν· ἐϲ πεϲοῦϲα ἐκείνη ἠμύνατο
656 657 658 659 τὸν ὑβριϲτήν. τοῦ δὲ οἱ παῖδεϲ ἐπεξῄεϲαν φόνου ἐπὶ τῇ εἰκόνι, καὶ οἱ Θάϲιοι καταποντοῦϲιν αὐτὴν κατὰ νόμον Δράκοντοϲ Ἀθηναίου, ὑπερορίζοντοϲ φονεύοντα καὶ τὰ ἄψυχα. ταύτην δὲ ἡ Πυθία ἔχρηϲε κακῶϲ Θαϲίοιϲ πράττουϲιν ἀνενεγκεῖν. ἀπορούντων δὲ τῶν ἁλιέων
περὶ τῆϲ ἀναγωγῆϲ, τὰ δίκτυα χαλάϲαντεϲ ἐπὶ ἰχθῦϲ ἀνήνεγκον τὴν εἰκόνα. καὶ ἔϲτηϲαν αὐτὴν οἱ Θάϲιοι ὅθι καὶ πρῶτον ἦν.
656 657 658 659 τὸν ὑβριϲτήν. τοῦ δὲ οἱ παῖδεϲ ἐπεξῄεϲαν φόνου ἐπὶ τῇ εἰκόνι, καὶ οἱ Θάϲιοι καταποντοῦϲιν αὐτὴν κατὰ νόμον Δράκοντοϲ Ἀθηναίου, ὑπερορίζοντοϲ φονεύοντα καὶ τὰ ἄψυχα. ταύτην δὲ ἡ Πυθία ἔχρηϲε κακῶϲ Θαϲίοιϲ πράττουϲιν ἀνενεγκεῖν. ἀπορούντων δὲ τῶν ἁλιέων
περὶ τῆϲ ἀναγωγῆϲ, τὰ δίκτυα χαλάϲαντεϲ ἐπὶ ἰχθῦϲ ἀνήνεγκον τὴν εἰκόνα. καὶ ἔϲτηϲαν αὐτὴν οἱ Θάϲιοι ὅθι καὶ πρῶτον ἦν.
[411] 411 Νικωνία: πόλιϲ ἐν τῷ Πόντῳ πρὸϲ ταῖϲ ἐκβολαῖϲ τοῦ Ἴϲτρου.
[412] 412 Νικυρίϲ: ὄνομα τόπου.
[413] 413 Νίν: αὐτάϲ. Εὐμενίδαϲ ὅ γ᾿ ἐνθάδ᾿ ὢν εἴποι λεώϲ νιν. Σοφοκλῆϲ·
662
ϲύ τοι λέγειϲ νιν, οὐκ ἐγώ· ϲὺ γὰρ ποιεῖϲ τοὖργον, τὰ δ᾿ ἔργα τοὺϲ λόγουϲ εὑρίϲκεται. καὶ ϲύ μ᾿ ἐξ ὁδοῦ πόδα κρύψον κατ᾿ ἄλϲοϲ, τῶνδ᾿ ἕωϲ ἂν ἐκμάθω τίναϲ λόγουϲ ἐροῦϲι.
ϲύ τοι λέγειϲ νιν, οὐκ ἐγώ· ϲὺ γὰρ ποιεῖϲ τοὖργον, τὰ δ᾿ ἔργα τοὺϲ λόγουϲ εὑρίϲκεται. καὶ ϲύ μ᾿ ἐξ ὁδοῦ πόδα κρύψον κατ᾿ ἄλϲοϲ, τῶνδ᾿ ἕωϲ ἂν ἐκμάθω τίναϲ λόγουϲ ἐροῦϲι.
[414] 414 Νιναία: πόλιϲ Οἰνωτρῶν ἐν τῇ μεϲογαίᾳ, ὁ πολίτηϲ Νιναῖοϲ ἢ Νιναιεύϲ.
[415] 415 Νινευί: πόλιϲ. καὶ Νινευίτηϲ, ὁ ἀπὸ τῆϲ αὐτῆϲ πόλεωϲ.
416 Νινόη: ἡ ἐν Καρίᾳ Ἀφροδιϲιὰϲ οἰκιϲθεῖϲα ὑπὸ Πελαϲγῶν Λελέγων· διὸ καὶ
665
ἐκλήθη Λελέγων πόλιϲ, μετὰ δὲ Μεγάλη πόλιϲ. εἶτα ἀπὸ Νίνου Νινόη. ἐθνικὸν αὐτῆϲ Νινοήτηϲ.
[417] 417 Νῖνοϲ: πόλιϲ Ἀϲϲυρίων αὕτη, ἣν ἔκτιϲε Νῖνοϲ, ἀνὴρ Σεμιράμιδοϲ, ἐν τῇ
666
Ἀτουρίᾳ. ἐθνικὸν Νίνιοϲ. χρῆϲιϲ τούτου παρὰ Ἡροδότῳ ἐν τῷ, κατὰ τὰϲ Νινίων
καλεομέναϲ πύλαϲ.
καλεομέναϲ πύλαϲ.
[418] 418 Νιόβη: ὄνομα κύριον.
[419] 419 Νίπτω· αἰτιατικῇ.
[420] 420 Νιρεύϲ: ὁ καλὸϲ καὶ εὔμορφοϲ. Νειρεύϲ, ὁ κόχλοϲ, Νηρεύϲ, ὁ
669
θαλάϲϲιοϲ.
[422] 422 Νιϲαίϲ: πόλιϲ.
[423] 423 Νιϲαία ἐκαλεῖτο καὶ αὐτὴ ἡ Μεγαρὶϲ ὅλη ἀπὸ Νίϲου τοῦ Πανδίονοϲ. Ἑλλάνικοϲ·
672
Νιϲαῖάν θ᾿ εἶλε καὶ Νίϲον τὸν Πανδίονοϲ καὶ Μεγαρέα τὸν Ὀγχήϲτιον. ἤγουν τὸν ἀπὸ Ὀγχηϲτοῦ, πόλεωϲ Βοιωτίαϲ.
424 Νιϲαία: τῆϲ Μεγαρίδοϲ νεώριον.
677
425 Νίϲαιον: τόποϲ Περϲίδοϲ, ἔνθα ἵπποι ὤκιϲτοι γίνονται, Νϲαῖοι λεγόμενοι. οἱ δέ, ὅτι πεδίον μέγα τῆϲ ηδικῆϲ, τῷ οὔνομά ἐϲτι Νίϲαιον. τοὺϲ οὖν δὴ ἵππουϲ τοὺϲ μεγάλουϲ φέρει τὸ πεδίον τοῦτο.
678
καὶ Νϲαῖοϲ, ὄνομα κύριον· καὶ ὁ πολίτηϲ, καὶ ὁ ἵπποϲ. ϲημείωϲαι
οὖν, ὅτι ἔϲφαλται ἀληθῶϲ παρὰ τῷ ἀναγραψαμένῳ τὰ ἐθνικά, τὸ Νιϲαῖον πεδίον καὶ οἱ Νιϲαῖοι ἵπποι παραδεδομένα διὰ τοῦ η γράφεϲθαι.
οὖν, ὅτι ἔϲφαλται ἀληθῶϲ παρὰ τῷ ἀναγραψαμένῳ τὰ ἐθνικά, τὸ Νιϲαῖον πεδίον καὶ οἱ Νιϲαῖοι ἵπποι παραδεδομένα διὰ τοῦ η γράφεϲθαι.
679
426 Νίϲιβιϲ, Νιϲίβεωϲ. ὄνομα πόλεωϲ. καὶ Νιϲιβηνόϲ, ὁ πολίτηϲ.
680
τύπῳ δηλαδὴ τῶν περὶ Εὐφράτην καὶ ἕω, Αἰγυπτιϲτὶ δὲ καὶ Λιβυϲτὶ Νιϲιβίτηϲ. εἰδέναι δὲ χρῆ ὡϲ τὴν Νίϲιβιν πόλιν ἐν περαίᾳ τῇ πρὸϲ τῷ Τίγριδι ποταμῷ
Φίλων μὲν Νάϲιβιν γράφει διὰ τοῦ α δηλοῦϲαν τὰϲ ϲτήλαϲ, Οὐράνιοϲ δὲ Νέϲιβιν ϲημαίουϲαν Φοινίκῶν φωνῇ λίθουϲ ϲυμφορητούϲ.
Φίλων μὲν Νάϲιβιν γράφει διὰ τοῦ α δηλοῦϲαν τὰϲ ϲτήλαϲ, Οὐράνιοϲ δὲ Νέϲιβιν ϲημαίουϲαν Φοινίκῶν φωνῇ λίθουϲ ϲυμφορητούϲ.
681
427 Νιϲϲόμενοϲ: ἀναϲτρεφόμενοϲ. καὶ Νίϲοντο, ἀνεϲτρέφοντο.
682
ἐκ τοῦ νεΐω φαϲι, τὸ πορεύομαι· οὗ ὁ μέλλων νεΐϲω· ἄλλωϲ γὰρ ὡϲ ἐκ τοῦ νέω ἡ γραφὴ ἐν τούτοιϲ παρρηϲιάζεται· εἰκὸϲ δὲ καὶ ἐκ τῶν δύο ϲϲ ὀνομάζεϲθαι.
683
428 Νίϲοϲ: ὄνομα κύριον. Νίϲῳ δ᾿ ἔλαχεν ἡ Μεγαρίϲ.
684
429 Νίϲυροϲ: νῆϲοϲ μία τῶν Κυκλάδων ἡ καὶ Πορφυρὶϲ ἀπὸ τῶν ἐν αὐτῇ πορφυρίων. ϲύγκειται παρὰ τὸ νῶ, τὸ νήχομαι, καὶ τὸ ϲύρω. ἐπεϲύρη γάρ, φαϲί, Πολυβώτῃ τῷ Γίγαντι μέγιϲτον τμῆμα τῆϲ Κῶ νήϲου, χόλῳ Διὸϲ πλήξαντοϲ Ποϲειδῶοϲ τριαίνῃ, ἣν Ποϲειδῶν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀφεὶϲ τοῦ μὲν ἥμαρτε, τῆϲ δὲ Κῶ
πολύ τι ἀποτεμὼν τῇ βολῇ τῆϲ τριαίνηϲ ἐπικατέϲτρεψε τῷ Γίγαντι τὸ τμηθὲν καὶ εἰϲ νῆϲον ἀπετέλεϲε. δοκεῖ δὲ πεπλάϲθαι ὁ μῦθοϲ παρὰ τὴν ἐγγύτητα τῆϲ Νιϲύρου πρὸϲ τὴν Κῶ καὶ τὴν ὡϲ πρὸϲ ἐκείνην ϲμικρότητα. φέρει δὲ ἀγαθὸν οἷνον ἡ Νίϲυροϲ.
πολύ τι ἀποτεμὼν τῇ βολῇ τῆϲ τριαίνηϲ ἐπικατέϲτρεψε τῷ Γίγαντι τὸ τμηθὲν καὶ εἰϲ νῆϲον ἀπετέλεϲε. δοκεῖ δὲ πεπλάϲθαι ὁ μῦθοϲ παρὰ τὴν ἐγγύτητα τῆϲ Νιϲύρου πρὸϲ τὴν Κῶ καὶ τὴν ὡϲ πρὸϲ ἐκείνην ϲμικρότητα. φέρει δὲ ἀγαθὸν οἷνον ἡ Νίϲυροϲ.
685
686 687 688 689
430 Νιτάριον καὶ Βτάριον: ὑποκοριϲτικὰ πρὸϲ γυναῖκαϲ· νιτάριον,
οἷον νεόττιον, τουτέϲτι κοράϲιον. Σύμμαχοϲ δέ φηϲι, Νίταροϲ πολὺϲ ἐπὶ μαλακίᾳ ὀνειδιζόμενοϲ καὶ Βάτοϲ. καὶ τὰϲ μικρὰϲ καὶ θηλείαϲ βατύλαϲ ἔλεγον· καὶ Θεοπόμπου δρᾶμά ἐϲτι Βατύλη. οἱ δέ φαϲιν εἴδη φυτῶν. θέλει οὖν εἰπεῖν, ὅτι ὡϲ ἄνθη εἶχεν. Ἀριϲτοφάνηϲ· νὴ Δί᾿, εἰ λυπουμένην γ᾿ αἰϲθάνοιτό με, νιτάριον καὶ βιτάριον ὑπεκορίζετο.
οἷον νεόττιον, τουτέϲτι κοράϲιον. Σύμμαχοϲ δέ φηϲι, Νίταροϲ πολὺϲ ἐπὶ μαλακίᾳ ὀνειδιζόμενοϲ καὶ Βάτοϲ. καὶ τὰϲ μικρὰϲ καὶ θηλείαϲ βατύλαϲ ἔλεγον· καὶ Θεοπόμπου δρᾶμά ἐϲτι Βατύλη. οἱ δέ φαϲιν εἴδη φυτῶν. θέλει οὖν εἰπεῖν, ὅτι ὡϲ ἄνθη εἶχεν. Ἀριϲτοφάνηϲ· νὴ Δί᾿, εἰ λυπουμένην γ᾿ αἰϲθάνοιτό με, νιτάριον καὶ βιτάριον ὑπεκορίζετο.
686 687 688 689
431 Νιτάριοϲ: ὄνομα κύριον.
[432] 432 Νιτέρειον: ἀκρωτήριον.
[433] 433 Νῖτιν· πᾶϲαν διοχλεῖϲθαι γυναῖκα νῖτιν.
[433a] 433a Νίτωκριϲ: ὄνομα κύριον. Περϲὶϲ αὕτη γυνὴ περιώνυμοϲ.
[435] 435 Νίτρον.
[436] 436 Νίφα λευκήν: ἀπὸ Κέκροποϲ ἡ λέξιϲ· νιφάδα γὰρ φαμὲν ἐντελῶϲ.
[437] 437 Νιφάδεϲ: ϲταγόνεϲ.
[438] 438 Νιφάτηϲ: ὄροϲ Ἀρμενίαϲ. Ταύρου πρυμνώρειαν, ἐϋϲκόπελόν τε Νιφάτην.
439 Νιφετόϲ: ἡ κατάλεπτοϲ καταφερομένη χιών. τέϲϲαρέϲ εἰϲι πήξειϲ
699
τῆϲ ἐν τῷ ἀέρι ὑδατώδουϲ πήξεωϲ ὑγρότητοϲ· ὑπὲρ γῆν μὲν ἄνω, ἐπ᾿ ἔλαττον μὲν χιών, ἐπὶ πλέον δὲ χάλαζα· ἐπὶ γῆϲ δὲ κάτω, ἐπ᾿ ἔλαττον μὲν πάχνη, ἐπὶ πλέον δὲ κρύϲταλοϲ· ὁ δὲ νιφετὸϲ πῆξιϲ οὐκ ἔϲτιν, ἀλλὰ μᾶλλον περὶ τὴν ἀλλοίαν χροιὰν ἡ ποιότηϲ αὕτη. ἅτε EL
τῆϲ χώραϲ τῶν Σκυθῶν θαμὰ ωιφετῷ παλυνομένηϲ, καὶ ἀδύνατον ὂν αὐτοῖϲ ἄνευ κρυμώδουϲ καταϲτήματοϲ βιοτεύειν. καὶ αὖθιϲ· ἐϲ δέ ϲ᾿, 700 ἄναϲϲα, τοιήν χὠ νιφόειϲ κρυμὸϲ ὀπωροφορεῖ.
τῆϲ χώραϲ τῶν Σκυθῶν θαμὰ ωιφετῷ παλυνομένηϲ, καὶ ἀδύνατον ὂν αὐτοῖϲ ἄνευ κρυμώδουϲ καταϲτήματοϲ βιοτεύειν. καὶ αὖθιϲ· ἐϲ δέ ϲ᾿, 700 ἄναϲϲα, τοιήν χὠ νιφόειϲ κρυμὸϲ ὀπωροφορεῖ.
441 Νιφοϲτιβεῖϲ: δίυγροι. καὶ γὰρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα
703
τιμαῖϲ ὑπείκει. τοῦτο μὲν νιφοϲτιβεῖϲ χειμῶνεϲ ἐκχωροῦϲιν εὐκάρπῳ θέρει.
[442] 442 Νίψα: πόλιϲ Θρᾴκηϲ, παρὰ Ἡροδότῳ.
[443] 443 Νόαι: πόλιϲ Σικελίαϲ, ἧϲ ὁ πολίτηϲ Νοαῖοϲ.
710
445 Νοήμονοϲ.
711
446 Νοητά: τὰ μὴ αἰϲθητά, τὰ μὴ ὁρατά.
712
447 Νοθεύει: ἀπατᾷ, ἀπαλλοτριοῖ. ζήτει μαρτυρίαν ἀκριβεϲτάτην τῆϲ
713 νοθεύϲεωϲ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῇ τοῦ μακαρίτου Λογοθέτου μεταφράϲει τῇ εἰϲ τὸ μαρτύριον τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ· φηϲὶ γὰρ οὕτωϲ· ὁ θεῖοϲ τοίνυν οὗτοϲ Λουκιανὸϲ καὶ τὰϲ ἱερὰϲ βίβλουϲ ἰδὼν πολὺ τὸ νόθον εἰϲδεξαμέναϲ, τοῦ τε χρόνου λυμηναμένου πολλὰ τῶν ἐν αὐταῖϲ καὶ τῆϲ ϲυνεχοῦϲ ἀφ᾿ ἑτέρων εἰϲ ἕτερα μεταθέϲεωϲ, καὶ μέντοι καί τινων ἀνθρώπων πονηροτάτων, οἳ τοῦ Ἑλληνιϲμοῦ προεϲτήκεϲαν,
παρατρέψαι τὸν ἐν αὐταῖϲ νοῦν πειραϲαμένων καὶ πολὺ τὸ κίβδηλον ἐν ταύταιϲ ϲπειράντων, αὐτὸϲ ἁπάϲαϲ ἀναλαβὼν ἐκ τῆϲ Ἑβραΐδοϲ ἀνενεώϲατο γλώττηϲ, ἣν καὶ αὐτὴν ἠκριβωκὼϲ ἐϲ τὰ μάλιϲτα ἦν, πόνον τῇ ἐπανορθώϲει πλεῖϲτον εἰϲενεγκάμενοϲ.
713 νοθεύϲεωϲ τῶν θείων γραφῶν ἐν τῇ τοῦ μακαρίτου Λογοθέτου μεταφράϲει τῇ εἰϲ τὸ μαρτύριον τοῦ ἁγίου Λουκιανοῦ· φηϲὶ γὰρ οὕτωϲ· ὁ θεῖοϲ τοίνυν οὗτοϲ Λουκιανὸϲ καὶ τὰϲ ἱερὰϲ βίβλουϲ ἰδὼν πολὺ τὸ νόθον εἰϲδεξαμέναϲ, τοῦ τε χρόνου λυμηναμένου πολλὰ τῶν ἐν αὐταῖϲ καὶ τῆϲ ϲυνεχοῦϲ ἀφ᾿ ἑτέρων εἰϲ ἕτερα μεταθέϲεωϲ, καὶ μέντοι καί τινων ἀνθρώπων πονηροτάτων, οἳ τοῦ Ἑλληνιϲμοῦ προεϲτήκεϲαν,
παρατρέψαι τὸν ἐν αὐταῖϲ νοῦν πειραϲαμένων καὶ πολὺ τὸ κίβδηλον ἐν ταύταιϲ ϲπειράντων, αὐτὸϲ ἁπάϲαϲ ἀναλαβὼν ἐκ τῆϲ Ἑβραΐδοϲ ἀνενεώϲατο γλώττηϲ, ἣν καὶ αὐτὴν ἠκριβωκὼϲ ἐϲ τὰ μάλιϲτα ἦν, πόνον τῇ ἐπανορθώϲει πλεῖϲτον εἰϲενεγκάμενοϲ.
714
448 Νοθεία: ἡ λαθραία γέννα, ἡ πορνεία. Νοθεῖα, τὰ τοῖϲι
715 νόθοιϲ ἐκ τῶν πατρῴων διδόμενα οὕτωϲ καλεῖται· ἦν δὲ μέχρι χιλίων δραχμῶν. οὕτωϲ Λυϲίαϲ καὶ Ἰϲαῖοϲ καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ καὶ Ὑπερίδηϲ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Ἀριϲτοκράτουϲ.
715 νόθοιϲ ἐκ τῶν πατρῴων διδόμενα οὕτωϲ καλεῖται· ἦν δὲ μέχρι χιλίων δραχμῶν. οὕτωϲ Λυϲίαϲ καὶ Ἰϲαῖοϲ καὶ Ἀριϲτοφάνηϲ καὶ Ὑπερίδηϲ καὶ Δημοϲθένηϲ ἐν τῷ κατὰ Ἀριϲτοκράτουϲ.
716
449 Νόθοϲ: ὁ ξένοϲ. θεῖόν τι τὸ γνήϲιον ἐν τοῖϲ κατ᾿ ἀνθρώπων τόκοιϲ.
717
διόπερ ὁ μὴ τοῦτ᾿ ἔχων νόθοϲ, οἷα ἐϲτερημένοϲ τοῦ θείου· παρὰ τήν νο ϲτερητικήν.
ἐντεῦθεν δὲ νόθα καὶ τὰ ἁπλῶϲ ξένα μεταφορικῶϲ.
ἐντεῦθεν δὲ νόθα καὶ τὰ ἁπλῶϲ ξένα μεταφορικῶϲ.
718
450 Νομάδεϲ: βοϲκόμεναι ἀγέλαι. καὶ ἔθνη Σκυθικά. νομάδεϲι
719
γὰρ ἐν Σκύθαιϲ ἀλᾶται Στράτων. Ἀριϲτοφάνηϲ. ἐπὶ τῶν παρενοχλούντων καὶ ἐπιμενόντων. ἐπειδὴ οἱ Σκύθαι τῷ χειμῶνι διὰ τὸ ἀφόρητον αὐτοῦ ἐφʼ ἁμαξῶν τὰ πράγματα βάλλοντεϲ ἀπαιροῦϲιν εἰϲ ἄλλην
χώραν. ὁ δὲ μὴ ἔχων ἐκεῖϲε ἅμαξαν, ἄτιμοϲ παῤ αὐτοῖϲ κρίνεται. φηϲὶ οὖν καὶ οὗτοϲ ἐνοχλούμενοϲ. τοῦτό φηϲι, νόϲον νοϲοῦμεν τὴν ἐναντίαν Σάκᾳ. Ἀριϲτοφάνηϲ. ὁ δὲ Σάκαϲ οὗτοϲ τραγῳδίαϲ ἦν ποιητήϲ· οὕτω δὲ ἐκαλεῖτο διὰ τὸ ξένοϲ εἶναι. ἴϲωϲ δὲ καὶ βάρβαροϲ· οἱ γὰρ Σάκαι βάρβαρον ἔθνοϲ, ἐξ ὧν τὰ ϲάκη κατά τιναϲ. ὁ αὐτὸϲ Ἀριϲτοφάνηϲ·
720 ὁ μὲν γὰρ ὢν οὐκ ἀϲτὸϲ εἰϲβιάζεται· ἡμεῖϲ δὲ φυλῇ καὶ 721 722 723 724 γένει τιμώμενοι, ἀϲτοὶ μετ᾿ ἀϲτῶν, οὐ ϲοβοῦντοϲ οὐδενόϲ, ἀνεπτόμεϲθ’ ἐκ τῆϲ πατρίδοϲ ἀμφοῖν ποδοῖν. τουτέϲτι παντὶ ϲθένει.
χώραν. ὁ δὲ μὴ ἔχων ἐκεῖϲε ἅμαξαν, ἄτιμοϲ παῤ αὐτοῖϲ κρίνεται. φηϲὶ οὖν καὶ οὗτοϲ ἐνοχλούμενοϲ. τοῦτό φηϲι, νόϲον νοϲοῦμεν τὴν ἐναντίαν Σάκᾳ. Ἀριϲτοφάνηϲ. ὁ δὲ Σάκαϲ οὗτοϲ τραγῳδίαϲ ἦν ποιητήϲ· οὕτω δὲ ἐκαλεῖτο διὰ τὸ ξένοϲ εἶναι. ἴϲωϲ δὲ καὶ βάρβαροϲ· οἱ γὰρ Σάκαι βάρβαρον ἔθνοϲ, ἐξ ὧν τὰ ϲάκη κατά τιναϲ. ὁ αὐτὸϲ Ἀριϲτοφάνηϲ·
720 ὁ μὲν γὰρ ὢν οὐκ ἀϲτὸϲ εἰϲβιάζεται· ἡμεῖϲ δὲ φυλῇ καὶ 721 722 723 724 γένει τιμώμενοι, ἀϲτοὶ μετ᾿ ἀϲτῶν, οὐ ϲοβοῦντοϲ οὐδενόϲ, ἀνεπτόμεϲθ’ ἐκ τῆϲ πατρίδοϲ ἀμφοῖν ποδοῖν. τουτέϲτι παντὶ ϲθένει.
[451] 451 Νομαδίτηϲ: ὁ ἰδιώτηϲ βίοϲ.
[453] 453 Νομαντία, ἡ καὶ Νουμαντία, πόλιϲ Ἰβηρίαϲ παρὰ Ἰόβᾳ.
[454] 454 Νόμβα: πόλιϲ Ἰουδαίαϲ, παρὰ Ἰωϲήπῳ ἐν Ἀρχαιολογίᾳ.
[455] 455 Νομάρχαι: οἱ κατὰ τέλη τῆϲ χώραϲ ἄρχοντεϲ παῤ Αἰγυπτίοιϲ·
729
οἳ ἦϲαν ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ μετὰ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου.
[457] 457 Νομαί: μεριϲμοί.
[458] 458 Νομαία: ἡ ἐκ τῆϲ νομῆϲ. ἐν Ἐπιγράμμαϲι· καί ϲοι ἐπιρρέξει χιμάροιο νομαίηϲ αἷμα. Anth.
[459] 459 Νομεύϲ: ποιμήν, βοϲκόϲ.
[463] 463 Νομίζουϲι: καὶ ἀντὶ τοῦ ἡγοῦνται. ἥνπερ μεγίϲτην τιμὴν παρὰ
737
βαϲιλέωϲ ἐϲ ἰδιώταϲ νομίζουϲι.
[464] 464 Νομίζω· αἰτιατικῇ.
[466] 466 Νόμιϲμα: δύο ϲημαίνει· τὸ νόμιμον ἔθοϲ· ὡϲ Ἀριϲτοφάνηϲ ἐν
740
Νεφέλαιϲ, ἡμῖν νόμιϲμ᾿ οὐκ ἔϲτι· καὶ τὸ κόμμα τοῦ τετυπωμένου χαλκοῦ. λεπτῷ δὲ νομίϲματι ἐχρῶντο οἱ Βυζάντιοι.
746
468 Νομίτωροϲ: ὄνομα κύριον.
[469] 469 Νομογράφοι: παρὰ Ῥωμαίοιϲ τριακοϲιοϲτῷ πρώτῳ ἐνιαυτῷ μετὰ τὸν ϲυνοικιϲμὸν τῆϲ πόλεωϲ παραλυθείϲηϲ τῆϲ τῶν ὑπάτων
ἀρχῆϲ δέκα νομογράφοι τὴν τῶν κοινῶν ἐπιτρέπονται προϲταϲίαν· οἳ χρόνον δή τινα πρὸϲ τὸ λυϲιτελὲϲ καὶ ἡδὺ τῶν πολιτῶν ἐξηγούμενοι μέτριοί τε ἐδόκουν καὶ ἄρχειν μάλιϲτα πάντων ἐπιτήδειοι· οὗτοι γάρ που καὶ τὰϲ δέκα δέλτουϲ ἐπιχωρίοιϲ τε καὶ Ἑλληνικοῖϲ νόμοιϲ ἀναγράψαντεϲ εἰϲ τὰϲ καλουμέναϲ κύρβειϲ ἀνέθηκαν. δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆϲ
ἡγεμονίαϲ βαρύτητοϲ τυραννικῆϲ αἰτίαν ἀπενεγκάμενοι διελύθηϲαν, Ἀππίου μάλιϲτα τὸ πλῆθοϲ εἰϲ ἀπέχθειαν τῆϲ δεκαρχίαϲ κινήϲαντοϲ ὃϲ Οὐερηνίου τινοϲ ἀνδρὸϲ οὐκ ἀϲήμου τὰ πολεμικὰ θυγατέρα φθεῖραι παρθένον ἐπενόει, ἔρωτι γεγονὼϲ θερμῷ τῆϲ κόρηϲ κατάϲχετοϲ· ἣν ὁ πατὴρ αὐτοχειρὶ διεχρήϲατο δείϲαϲ τὴν τοῦ Ἀππίου δυναϲτείαν αἰϲχῦναι
τὴν κορὴν πρὸϲ βίαν ὡρμημένου. ἐφ᾿ ᾧ κινηθὲν τὸ ϲτρατιωτικὸν ἅπαν ἀφείλετο τοὺϲ δέκα τὰ τῆϲ ἐξουϲίαϲ δίκαϲ τε ἀποτῖϲαι τῶν κατὰ τὴν ἀρχὴν πεπλημμελημένων ἠνάγκαϲε.
ἀρχῆϲ δέκα νομογράφοι τὴν τῶν κοινῶν ἐπιτρέπονται προϲταϲίαν· οἳ χρόνον δή τινα πρὸϲ τὸ λυϲιτελὲϲ καὶ ἡδὺ τῶν πολιτῶν ἐξηγούμενοι μέτριοί τε ἐδόκουν καὶ ἄρχειν μάλιϲτα πάντων ἐπιτήδειοι· οὗτοι γάρ που καὶ τὰϲ δέκα δέλτουϲ ἐπιχωρίοιϲ τε καὶ Ἑλληνικοῖϲ νόμοιϲ ἀναγράψαντεϲ εἰϲ τὰϲ καλουμέναϲ κύρβειϲ ἀνέθηκαν. δευτέρῳ δὲ ἔτει τῆϲ
ἡγεμονίαϲ βαρύτητοϲ τυραννικῆϲ αἰτίαν ἀπενεγκάμενοι διελύθηϲαν, Ἀππίου μάλιϲτα τὸ πλῆθοϲ εἰϲ ἀπέχθειαν τῆϲ δεκαρχίαϲ κινήϲαντοϲ ὃϲ Οὐερηνίου τινοϲ ἀνδρὸϲ οὐκ ἀϲήμου τὰ πολεμικὰ θυγατέρα φθεῖραι παρθένον ἐπενόει, ἔρωτι γεγονὼϲ θερμῷ τῆϲ κόρηϲ κατάϲχετοϲ· ἣν ὁ πατὴρ αὐτοχειρὶ διεχρήϲατο δείϲαϲ τὴν τοῦ Ἀππίου δυναϲτείαν αἰϲχῦναι
τὴν κορὴν πρὸϲ βίαν ὡρμημένου. ἐφ᾿ ᾧ κινηθὲν τὸ ϲτρατιωτικὸν ἅπαν ἀφείλετο τοὺϲ δέκα τὰ τῆϲ ἐξουϲίαϲ δίκαϲ τε ἀποτῖϲαι τῶν κατὰ τὴν ἀρχὴν πεπλημμελημένων ἠνάγκαϲε.
747
470 Νομοθεϲία: θέϲιϲ νόμου.
[471] 471 Νομοθέται: τοπάλαι Μωϋϲῆϲ, μετέπειτα δὲ ὁ Χριϲτόϲ.
[472] 472 Νομοθέται: παῤ Ἀθηναίοιϲ πρῶτοϲ ἐγένετο Δράκων καὶ μετ᾿ αὐτὸν Σόλων καὶ μετὰ τοῦτον Θαλῆϲ καὶ μετὰ τοῦτον Αἰϲχύλοϲ.
748
473 Νόμοι κιθαρῳδικοί· Ἀπόλλων, φαϲί, μετὰ λύραϲ κατέδειξε τοῖϲ ἀνθρώποιϲ νόμουϲ, καθ᾿ οὓϲ ζήϲονται, πραΰνων τε ἅμα τῷ μέλει τὸ κατ᾿ ἀρχὰϲ ἐν αὐτοῖϲ θηριῶδεϲ καὶ εὐπρόϲιτον τοῦ ῥυθμοῦ ἡδύτητι ποιῶν τὸ παραγγελλόμενον·
καὶ ἐκλήθηϲαν ἐκεῖνα νόμοι κιθαρῳδικοί. ἐκεῖθεν δὲ ϲεμνολογικῶϲ, ὡϲ καὶ Ἀριϲτοτέλει δοκεῖ, νόμοι καλοῦνται οἱ μουϲικοὶ τρόποι, καθ᾿ οὓϲ ᾄδομεν.
καὶ ἐκλήθηϲαν ἐκεῖνα νόμοι κιθαρῳδικοί. ἐκεῖθεν δὲ ϲεμνολογικῶϲ, ὡϲ καὶ Ἀριϲτοτέλει δοκεῖ, νόμοι καλοῦνται οἱ μουϲικοὶ τρόποι, καθ᾿ οὓϲ ᾄδομεν.
749
474 Νομοΐϲτορεϲ: νομομαθεῖϲ.
751
476 Νομόν: νομήν, βοϲκήν.
[477] 477 Νόμοϲ καὶ Ἰαννουάριοϲ ἐπιεικίᾳ καὶ δικαιοϲύνῃ τῶν πολιτῶν ὑπερφέροντεϲ, οἶμαι, καὶ τῶν ἄλλων ϲχεδὸν ἁπάντων ἀνθρώπων τῶν γε νῦν ζώντων καὶ ἐν πράγμαϲι πολιτικοῖϲ ἀναϲτρεϲι ἀναϲτρεφομένων, ἐπῃνοῦντο
752
753
754
755
καὶ ἠγαπῶντο πρόϲ τε ἀϲτῶν καὶ ξένων· τῇ τε γὰρ πατρίδι χρηϲιμώτατοι γεγόναϲι καὶ δεξιώτατοι πρὸϲ τοὺϲ ξένουϲ. ἐλόμενοι τὸν ἡϲύχιον καὶ ἀπράγμονα βίον ἐλαττοῦϲθαι μᾶλλον ᾑροῦντο τὰ οἰκεῖα ἢ πλέον τι ἔχειν ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων. κοινὰ μὲν οὖν ταῦτα αὐτοῖϲ·
ἰδίᾳ δὲ ὁ μὲν Νόμοϲ εὐφυέϲτεροϲ ἦν καὶ φιλομαθέϲτεροϲ ἐν λόγοιϲ, τοῖϲ τε φιλοϲοφίαϲ ἀπογεύεϲθαι βουλομένοιϲ καὶ ὅϲοι προπαιδεύουϲι τοὺϲ νέουϲ. ἦν δὲ καὶ κριτικώτατοϲ τῶν καθ᾿ ἡμᾶϲ ἐλλογίμων ἀνδρῶν, ποιημάτων τε πάντων καὶ ϲυγγραμμάτων τῆϲ λογογραφικῆϲ ἀρετῆϲ καὶ κακίαϲ. ὡϲ γοῦν φάναι τὸ ὅλον, οὔτε Σεβηριανὸν οὔτε
Ἀγάπιον τὸν φιλόϲοφον εἴποιμι ἂν γενέϲθαι τοιούϲδε περὶ λόγων κρίϲιν. ὁ δὲ Ἰαννουάριοϲ ἐμπειροπράγμων ἦν καὶ φρόνιμοϲ ἐν τοῖϲ πολιτικοῖϲ ἐπὶ πλέον ἢ ὁ ἀδελφὸϲ αὐτοῦ Νόμοϲ, ἔτι δὲ ϲωφρονέϲτεροϲ καὶ τὰ ἄλλα μᾶλλον τεταγμένοϲ.
ἰδίᾳ δὲ ὁ μὲν Νόμοϲ εὐφυέϲτεροϲ ἦν καὶ φιλομαθέϲτεροϲ ἐν λόγοιϲ, τοῖϲ τε φιλοϲοφίαϲ ἀπογεύεϲθαι βουλομένοιϲ καὶ ὅϲοι προπαιδεύουϲι τοὺϲ νέουϲ. ἦν δὲ καὶ κριτικώτατοϲ τῶν καθ᾿ ἡμᾶϲ ἐλλογίμων ἀνδρῶν, ποιημάτων τε πάντων καὶ ϲυγγραμμάτων τῆϲ λογογραφικῆϲ ἀρετῆϲ καὶ κακίαϲ. ὡϲ γοῦν φάναι τὸ ὅλον, οὔτε Σεβηριανὸν οὔτε
Ἀγάπιον τὸν φιλόϲοφον εἴποιμι ἂν γενέϲθαι τοιούϲδε περὶ λόγων κρίϲιν. ὁ δὲ Ἰαννουάριοϲ ἐμπειροπράγμων ἦν καὶ φρόνιμοϲ ἐν τοῖϲ πολιτικοῖϲ ἐπὶ πλέον ἢ ὁ ἀδελφὸϲ αὐτοῦ Νόμοϲ, ἔτι δὲ ϲωφρονέϲτεροϲ καὶ τὰ ἄλλα μᾶλλον τεταγμένοϲ.
[478] 478 Νόμοϲ: ὁ κιθαρῳδικὸϲ τρόποϲ τῆϲ μελῳδίαϲ, ἀρμονίαν ἔχων
756
ταύτην καὶ ῥυθμὸν ὡριϲμένον. ἦϲαν δὲ ἑπτὰ οἱ ὑπὸ Τερπάνδρου, ὧν εἷϲ ὄρθιοϲ, τετράδιοϲ, ὀξύϲ. Δωριεῖϲ δὲ ἐπὶ νομίϲματοϲ χρῶνται τῇ λέξει, καὶ Ῥωμαῖοι παρατρέψαντεϲ νοῦμμον λέγουϲιν. Ἀττικοὶ τὰ διανενεμημένα μέρη τῆϲ γῆϲ, ὡϲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ. καὶ τὸ δίκαιον ἔγγραφον. ὅτι Δαρεῖοϲ εἶχε νόμον, τόν τε Φρύγιον καὶ Λύδιον καὶ 757
Ἰωνικόν.
ταύτην καὶ ῥυθμὸν ὡριϲμένον. ἦϲαν δὲ ἑπτὰ οἱ ὑπὸ Τερπάνδρου, ὧν εἷϲ ὄρθιοϲ, τετράδιοϲ, ὀξύϲ. Δωριεῖϲ δὲ ἐπὶ νομίϲματοϲ χρῶνται τῇ λέξει, καὶ Ῥωμαῖοι παρατρέψαντεϲ νοῦμμον λέγουϲιν. Ἀττικοὶ τὰ διανενεμημένα μέρη τῆϲ γῆϲ, ὡϲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ. καὶ τὸ δίκαιον ἔγγραφον. ὅτι Δαρεῖοϲ εἶχε νόμον, τόν τε Φρύγιον καὶ Λύδιον καὶ 757
Ἰωνικόν.
[479] 479 Νομόϲ: καὶ ἡ βοϲκή, καὶ ὁ τόποϲ.
[481] 481 Νόμοϲ: τρία ϲημαίνει· ὁ μὲν γὰρ δίχα γραμμάτων διὰ κτίϲεωϲ
761
ἐδόθη τοῆϲ ἀνθρώποιϲ· τὸ γὰρ ἀόρατον τοῦ θεοῦ τοῖϲ ποιήμαϲι νοούμενον καθορᾶται. καὶ πάλιν· ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα,
οὗτοι ἑαυτοῖϲ εἰϲι νόμοϲ. καὶ ὁ ἐν γράμμαϲι διὰ Μωϲέωϲ τῶν πραβάντων χάριν παρεϲχημένοϲ. καὶ τρίτοϲ ὁ διὰ τῆϲ χάριτοϲ· ὁ γὰρ νόμοϲ τοῦ πνεύματοϲ τῆϲ ζωῆϲ ἠλευθέρωϲέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆϲ ἀμαρτίαϲ καὶ τοῦ θανάτου.
οὗτοι ἑαυτοῖϲ εἰϲι νόμοϲ. καὶ ὁ ἐν γράμμαϲι διὰ Μωϲέωϲ τῶν πραβάντων χάριν παρεϲχημένοϲ. καὶ τρίτοϲ ὁ διὰ τῆϲ χάριτοϲ· ὁ γὰρ νόμοϲ τοῦ πνεύματοϲ τῆϲ ζωῆϲ ἠλευθέρωϲέ με ἀπὸ τοῦ νόμου τῆϲ ἀμαρτίαϲ καὶ τοῦ θανάτου.
482 Νόμοϲ Ἰουϲτινιανοῦ· ζήτει ἐν τῷ Πρίϲκοϲ.
[483] 483 Νόμοϲ· ζήτει ἐν τῷ πλαξί. νόμου καὶ ἔθουϲ διαφορά, ἐν τῷ ἔθοϲ.
[484] 484 Νόμοϲ: πολυώνυμόϲ ἐϲτιν ἡ λέξιϲ. καὶ Νόμοϲ μέν, ὡϲ τὴν
766
ἀρίϲτην πολιτείαν ῥυθμίζων καὶ διατάττων· μαρτύρια δέ, ὡϲ τοὺϲ ἁμαρτάνονταϲ διαμαρτυρόμενοϲ καὶ τῆϲ παραβάϲεωϲ τὴν τιμωρίαν ὑποδεικνύϲ·
δικαιώματα δέ, ὡϲ διδάϲκων τὸ δίκαιον καὶ ἀπαγορεύων τὸ ἄδικον καὶ τοὺϲ κατορθοῦνταϲ ἀποφαίνων δικαίουϲ· ἐντολὴ δέ, ὡϲ τὸ πρακτέον ἐντελλόμενοϲ καὶ κελεύων δεϲποτικῶϲ· κρίματα δέ, ὡϲ τὰϲ ψήφουϲ ὑποδεικνὺϲ καὶ διδάϲκων, τίνων μὲν ὁ φυλάττων τεύξεται ἀγαθῶν, τίϲι δὲ ὁ παραβαίνων τιμωρίαιϲ παραδοθήϲεται.
δικαιώματα δέ, ὡϲ διδάϲκων τὸ δίκαιον καὶ ἀπαγορεύων τὸ ἄδικον καὶ τοὺϲ κατορθοῦνταϲ ἀποφαίνων δικαίουϲ· ἐντολὴ δέ, ὡϲ τὸ πρακτέον ἐντελλόμενοϲ καὶ κελεύων δεϲποτικῶϲ· κρίματα δέ, ὡϲ τὰϲ ψήφουϲ ὑποδεικνὺϲ καὶ διδάϲκων, τίνων μὲν ὁ φυλάττων τεύξεται ἀγαθῶν, τίϲι δὲ ὁ παραβαίνων τιμωρίαιϲ παραδοθήϲεται.
[485] 485 Νόμοϲ κατὰ τὸν Ἀπόϲτολον ϲημαίνει δ΄· ὁ τοῦ θεοῦ· περὶ οὗ φηϲι· ϲυνήδομαι γὰρ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ. καὶ ὁ ἀντιϲτρατευόμενοϲ. τρίτοϲ, περὶ οὗ φηϲι· τῷ νόμῳ τοῦ νοόϲ μου. τέταρτοϲ, περὶ οὗ λέγει· Suid. τῷ νόμῳ τῷ ὄντι ἐν τοῖϲ μέλεϲί μου. ὅτι τοὺϲ τοῦ Σόλωνοϲ νόμουϲ ἄξρνοαϲ Ἀθηναῖοι ἐκάλεϲαν διὰ τὸ ἐγγραφῆναι αὐτοὺϲ ἐν ξυλίνοιϲ ἄξοϲιν. ἦϲαν
δὲ τετράγωνοι τὸ ϲχῆμα, κατὰ δέ τιναϲ μᾶλλον τρίγωνοι.
δὲ τετράγωνοι τὸ ϲχῆμα, κατὰ δέ τιναϲ μᾶλλον τρίγωνοι.
767
486 Νόμοϲ καὶ χώρα: διὰ τὸ ἕκαϲτον ἔθνοϲ ἰδίοιϲ νόμοιϲ χρῆϲθαι.
768
487 Νομοφύλακεϲ: ἀρχή τιϲ παρὰ Ἀθηναίοιϲ οὕτωϲ ἐκαλεῖτο, διαφέρουϲα τῶν θεϲμοθετῶν, οἵτινεϲ τὰϲ ἀρχὰϲ ἐπηνάγκαζον τοῖϲ νόμοιϲ χρῆϲθαι.
769
488 Νομοφυλακίου θύρα: δι᾿ ἧϲ οἱ κατάδικοι τὴν ἐπὶ θάνατον ἐξάγονται.
770
489 Νόνναι: τοῦ μηνόϲ. αἱ εὐθὺϲ μετὰ τὰϲ καλάνδαϲ, ἤγουν μετὰ τὴν πρώτην τῆϲ νουμηνίαϲ, δευτέρα δηλαδὴ τοῦ μηνόϲ. μεθ᾿ ἃϲ νόνναϲ αἰ εἰδοί. δοκοῦϲι δὲ παῤ αὐτὰϲ γενέϲθαι αἱ ἀνόνναι, ὡϲ οἷον αἱ ἀνὰ τὰϲ νόνναϲ διδόμεναι. ἰϲτέον δὲ ὡϲ ἔϲτι καὶ Νόννοϲ κύριον, Πανοπολίτηϲ, ἐξ Αἰγύπτου,
λογιώτατοϲ· ὁ καὶ τὸν παρθένον Θεολόγον παραφράϲαϲ δι᾿ ἐπῶν.
λογιώτατοϲ· ὁ καὶ τὸν παρθένον Θεολόγον παραφράϲαϲ δι᾿ ἐπῶν.
771
490 Νοϲηλεύεϲθαι: νοϲεῖν οὐκ ἐπαχθῶϲ.
772
491 Νοϲηλεύω: νοϲοῦντα θεραπεύω.
773
492 Νοϲηλεία: ἀϲθένεια· Νοϲήλια δὲ φάρμακα.
774
493 Νοϲοκομεῖον: ὁ ξενών. ἵνα ᾖ τὸ νόϲον ἔχειν, ἀντὶ τοῦ πάθοϲ
ἢ ἔθοϲ τι ἔχειν· νοουμένηϲ τῆϲ νόϲου ἀντὶ οὐδετέρου τοῦδέ τινοϲ.
ἢ ἔθοϲ τι ἔχειν· νοουμένηϲ τῆϲ νόϲου ἀντὶ οὐδετέρου τοῦδέ τινοϲ.
[495] 495 Νόϲοϲ· ὅτι πυρεττόντων ἢ ψυχομένων ἐν ταῖϲ νόϲοιϲ ἑαυτῶν
781
αἰϲθανόμεθα, οὐκ αὐτῶν τῶν αἰϲθητικῶν νεύρων ἢ τῶν ϲαρκῶν τεθερμαϲμένων,
ἀλλὰ τῶν ὑγρῶν αἵματόϲ τε καὶ πνεύματοϲ. ἐπεὶ οὖν ἡ αἰϲθητικὴ δύναμιϲ πρώτωϲ ἐν ϲαρξίν ἐϲτι καὶ νεύροιϲ. εἰκότωϲ τῶν ὑγρῶν δυϲκράτωϲ ἐχόντων, πνεύματοϲ λέγω καὶ αἵματοϲ, παρακειμένων τε τοῖϲ αἰϲθητικοῖϲ μορίοιϲ τῇ θίξει ἀντιλαμβανόμεθα αὐτῶν, ὥεπερ καὶ τοῦ ἀέροϲ τεθερμαϲμένου ἢ κατεψυγμένου. κἂν αὐτῶν δὲ τῶν
ϲτερεῶν ἅψηται ὁ πυρετόϲ, ἐπειδὴ μὴ ὁμαλῶϲ θερμαίνεται, ἀλλὰ ἀνωμάλωϲ· εἰϲὶ γάρ τινα μόρια κατὰ φύϲιν ἔχοντα, τινὰ δὲ παρὰ φύϲιν· ϲυμβαίνει τὰ κατὰ φύϲιν ἔχοντα ἀντιλαμβάνεϲθαι τῶν παρὰ φύϲιν διακειμένων· ἀδύνατον γὰρ ὁμαλὴν γενέϲθαι τὴν δυϲκραϲίαν. οἱ δὲ ἑκτικῷ κατεϲχημένοι πυρετῷ, τοῦτο δέ ἐϲτιν οἱ τὰ ϲτερεὰ πυρέττοντεϲ,
ὁμαλῆϲ γενομένηϲ ἐν αὐτοῖϲ τῆϲ δυϲκραϲίαϲ δι᾿ ὅλων τῶν ϲτερεῶν ϲυναίϲθηϲιν οὐδεμίαν τῆϲ ἐν αὐτοῖϲ θερμαϲίαϲ λαμβάνουϲι, διὰ τὸ ὁμαλὴν εἶναι δι᾿ ὅλων τῶν μορίων τὴν θερμαϲίαν καὶ μὴ εἶναι τὸ μὲν ποιοῦν, τὸ δὲ πάϲχον. ἀρρώϲτημα νοϲήματοϲ διαφέρει· καὶ ζήτει ἐν 782 τῷ ἀρρώϲτημα.
ἀλλὰ τῶν ὑγρῶν αἵματόϲ τε καὶ πνεύματοϲ. ἐπεὶ οὖν ἡ αἰϲθητικὴ δύναμιϲ πρώτωϲ ἐν ϲαρξίν ἐϲτι καὶ νεύροιϲ. εἰκότωϲ τῶν ὑγρῶν δυϲκράτωϲ ἐχόντων, πνεύματοϲ λέγω καὶ αἵματοϲ, παρακειμένων τε τοῖϲ αἰϲθητικοῖϲ μορίοιϲ τῇ θίξει ἀντιλαμβανόμεθα αὐτῶν, ὥεπερ καὶ τοῦ ἀέροϲ τεθερμαϲμένου ἢ κατεψυγμένου. κἂν αὐτῶν δὲ τῶν
ϲτερεῶν ἅψηται ὁ πυρετόϲ, ἐπειδὴ μὴ ὁμαλῶϲ θερμαίνεται, ἀλλὰ ἀνωμάλωϲ· εἰϲὶ γάρ τινα μόρια κατὰ φύϲιν ἔχοντα, τινὰ δὲ παρὰ φύϲιν· ϲυμβαίνει τὰ κατὰ φύϲιν ἔχοντα ἀντιλαμβάνεϲθαι τῶν παρὰ φύϲιν διακειμένων· ἀδύνατον γὰρ ὁμαλὴν γενέϲθαι τὴν δυϲκραϲίαν. οἱ δὲ ἑκτικῷ κατεϲχημένοι πυρετῷ, τοῦτο δέ ἐϲτιν οἱ τὰ ϲτερεὰ πυρέττοντεϲ,
ὁμαλῆϲ γενομένηϲ ἐν αὐτοῖϲ τῆϲ δυϲκραϲίαϲ δι᾿ ὅλων τῶν ϲτερεῶν ϲυναίϲθηϲιν οὐδεμίαν τῆϲ ἐν αὐτοῖϲ θερμαϲίαϲ λαμβάνουϲι, διὰ τὸ ὁμαλὴν εἶναι δι᾿ ὅλων τῶν μορίων τὴν θερμαϲίαν καὶ μὴ εἶναι τὸ μὲν ποιοῦν, τὸ δὲ πάϲχον. ἀρρώϲτημα νοϲήματοϲ διαφέρει· καὶ ζήτει ἐν 782 τῷ ἀρρώϲτημα.
[497] 497 Νοϲῶ· αἰτιατικῇ.
[498] 498 Νοϲτήϲαϲ: ἐπανελθών.
[499] 499 Νοϲτία: κώμη Ἀρκαδίαϲ. Ἔφοροϲ δὲ τὸ ἐθνικὸν Νεϲτανίουϲ εἰπὼν δοκεῖ
786
Νεϲτανίαν αὐτὴν εἰδέναι.
[501] 501 Νόϲτοϲ: παρὰ τῇ ϲυνηθείᾳ ὁ γλυκαϲμόϲ, ἐπὶ τῶν ἐδεϲμάτων. ὡϲ ἀπὸ τῆϲ
789
οἴκαδε ἀνακομιδῆϲ καὶ ἀναϲτροφῆϲ· παρὰ τὸ τῆϲ πατρίδοϲ γλυκύ. οὐδὲν γὰρ γλύκιον ἧϲ πατρίδοϲ, καθ᾿ Ὅμηρον. ἐκ δὲ τοῦ κατὰ τὴν ϲυνήθειαν νόϲτου καὶ νόϲτιμον, τὸ ἡδύ. καὶ Εὔνοϲτοϲ, θεόϲ τιϲ, φαϲίν, ἐπιμύλιοϲ. ὁ δὲ ποιητικὸϲ νόϲτοϲ παρὰ τὸ νέω γίνεται. οἷον, νῦν δ᾿ ἐπεὶ οὐ νέομαι γε. ἤγουν οὐκ ἐπανέρχομαι. ἔϲτι δὲ καὶ ῥῆμα νοϲτῶ, οὗ ϲύνθετα παλινοϲτῶ καὶ ἀπονοϲτῶ.
οἴκαδε ἀνακομιδῆϲ καὶ ἀναϲτροφῆϲ· παρὰ τὸ τῆϲ πατρίδοϲ γλυκύ. οὐδὲν γὰρ γλύκιον ἧϲ πατρίδοϲ, καθ᾿ Ὅμηρον. ἐκ δὲ τοῦ κατὰ τὴν ϲυνήθειαν νόϲτου καὶ νόϲτιμον, τὸ ἡδύ. καὶ Εὔνοϲτοϲ, θεόϲ τιϲ, φαϲίν, ἐπιμύλιοϲ. ὁ δὲ ποιητικὸϲ νόϲτοϲ παρὰ τὸ νέω γίνεται. οἷον, νῦν δ᾿ ἐπεὶ οὐ νέομαι γε. ἤγουν οὐκ ἐπανέρχομαι. ἔϲτι δὲ καὶ ῥῆμα νοϲτῶ, οὗ ϲύνθετα παλινοϲτῶ καὶ ἀπονοϲτῶ.
794
502 Νόϲφι: χωρίϲ.
795
503 Νοϲφιζόμεθα: χωριζόμεθα.
796
504 Νοϲφιζόμενον: ὑφαιρούμενον, ἰδιοποιούμενον.
798
506 Νοτία: ἡ θάλαϲϲα, καὶ ἡ ὑγραϲία.
799
507 Νότιον: χωρίον προκείμενον τῆϲ Κολοφωνίων πόλεωϲ. Νότιον
800
δὲ κλῖμα, τὸ πρὸϲ νότον κείμενον.
801
508 Νότιοϲ: ὑγρόϲ. καὶ Νότιοϲ ἱδρώϲ, ὁ ὑγρόϲ. τὸ μέγα
802
Ἐτυμολογικόν, ἐν φέρεται, ὅτι νῶτα ἢ ψύαν ἢ ψυ
ἢ ψ
διφθόγγῳ,
ψόα διὰ μόνου οὖ ἀντὶ τὸ ῥῶα, ῥόα, χρῶα, χρόα, ἐπεί, φαϲί, εἰϲ τοῦτο τὸ μέ(ρ)οϲ ὁ ἱδρὼϲ καταρρεῖ· βούλεται μή τι οὐδ᾿ οὕτω νοεῖν τὸν κατὰ τοῦ νώτου οὕτω κατὰ δὲ νότιοϲ ὁέεν ἱδρώϲ· λέγει δὲ ὁ ἐτυμολογῶν καὶ ὅτι ἐκ τῆϲ νοτίδοϲ ἐκτάϲει τοῦ ο εἰϲ ω καὶ ὁ νῶτοϲ καὶ τὰ νῶτα γίνονται.
ψόα διὰ μόνου οὖ ἀντὶ τὸ ῥῶα, ῥόα, χρῶα, χρόα, ἐπεί, φαϲί, εἰϲ τοῦτο τὸ μέ(ρ)οϲ ὁ ἱδρὼϲ καταρρεῖ· βούλεται μή τι οὐδ᾿ οὕτω νοεῖν τὸν κατὰ τοῦ νώτου οὕτω κατὰ δὲ νότιοϲ ὁέεν ἱδρώϲ· λέγει δὲ ὁ ἐτυμολογῶν καὶ ὅτι ἐκ τῆϲ νοτίδοϲ ἐκτάϲει τοῦ ο εἰϲ ω καὶ ὁ νῶτοϲ καὶ τὰ νῶτα γίνονται.
803
509 Νότοϲ: ὁ ἄνεμοϲ. καὶ Νοτόθεν, ἀπὸ Νότου. καὶ Νότον καύϲωνα.
804 ἐτυμολογεῖται νότου παρὰ τὸ ὀνῶ, ὀνόϲω, τὸ μέμφομαι καὶ βλάπτω· ἢ παρὰ τὴν νοτίδα, ὅ ἐϲτιν ὑγραϲίαν. ἀϲτειότερον δὲ ἐπέβαλεν ὁ εἰπὼν αὐτὸν Ἀττικὴν εἶναι νόϲον, ὡϲ πρὸϲ ϲύγκριϲιν τοῦ Βορρᾶ, εὐθέτου ὄντοϲ πρὸϲ ὑγίειαν.
804 ἐτυμολογεῖται νότου παρὰ τὸ ὀνῶ, ὀνόϲω, τὸ μέμφομαι καὶ βλάπτω· ἢ παρὰ τὴν νοτίδα, ὅ ἐϲτιν ὑγραϲίαν. ἀϲτειότερον δὲ ἐπέβαλεν ὁ εἰπὼν αὐτὸν Ἀττικὴν εἶναι νόϲον, ὡϲ πρὸϲ ϲύγκριϲιν τοῦ Βορρᾶ, εὐθέτου ὄντοϲ πρὸϲ ὑγίειαν.
805
510 Νοῦβαι: ἔθνοϲ Λιβύηϲ παρὰ Νείλῳ.
806
511 Νουβυϲτικόν: νοῦ πεπληρωμένον. γυναῖκα δ᾿ εἶναι πρᾶγμ᾿
ἔφη νουβυϲτικόν. καὶ Νουβυϲτικῶϲ, ϲυνετῶϲ. τετριμμένον. καὶ κάλλιον ὑφ᾿ ἓν τὸ νουβυϲτικὸν καὶ ταὐτοῦ ἐπίρρημα· δηλαδὴ δὲ νοῦ πλήρωϲιν.
ἔφη νουβυϲτικόν. καὶ Νουβυϲτικῶϲ, ϲυνετῶϲ. τετριμμένον. καὶ κάλλιον ὑφ᾿ ἓν τὸ νουβυϲτικὸν καὶ ταὐτοῦ ἐπίρρημα· δηλαδὴ δὲ νοῦ πλήρωϲιν.
807
512 Νουθετῶ· αἰτιατικῇ· Νουθετοῦμαι δὲ δοτικῇ.
808
513 Νουκερῖνοι· ἔθνοϲ Ἰταλίαϲ· οὗ μέμνηται καὶ Πολύβιοϲ.
[515] 515 Νουμᾶϲ Πομπίλιοϲ· τοῦτον οἱ Ῥωμαῖοι καὶ μὴ ἐπιδήμιον ὄντα προεβάλοντο μετὰ τοὺϲ μεϲοβαϲιλεῖϲ καὶ αὐτῷ πᾶϲαν τὴν ἡγεμονίαν ἐκ προβουλεύματοϲ ἔδοϲαν. καὶ τὰ πολιτικὰ ἔθη οὗτοϲ διῳκήϲατο
810
811
812
813
ἐνιαυτόν τε πρῶτοϲ εὕρατο εἰϲ ιβ΄ μῆναϲ τὴν ἡλιακὴν κατανείμαϲ περίοδον, χύδην τε καὶ ἀκατανοήτωϲ παντάπαϲι πρὸ αὐτοῦ παρὰ Ῥωμαίοιϲ φερομένην· ἱερά τε καὶ τεμένη ἱδρύϲατο καὶ τοὺϲ λεγομένουϲ Ποντίφικαϲ καὶ Φλαμινίουϲ τοῖϲ ἱερεῦϲιν ἐπέϲτηϲε Σαλίουϲ
τε τοὺϲ τὴν ὄρχηϲιν ἀϲκήϲανταϲ· τάϲ τε Ἑϲτιάδαϲ παρθένουϲ τοῦ πυρὸϲ καὶ ὕδατοϲ τὴν ἐπιμέλειαν ἔχειν ἐπέτρεψεν· αἳ τὴν μὲν ἄκραν τιμὴν παρὰ Ῥωμαίοιϲ εἶχον, διὰ βίου δὲ τὴν παρθενίαν ἐφύλαττον· κἄν τιϲ αὐτῶν ἠνδρώθη, κατεχώννυτο· καὶ διὰ τοῦτο οὐ μύρῳ οὐκ ἄνθεϲιν οὐχ ἱματίῳ χρῆϲθαι ϲυνεχωροῦντο, πλὴν λευκοῦ. ζήτει ἐν 814
τῷ χλαμὺϲ περὶ Νουμᾶ. περὶ νουμμίων ζήει ἐν τῷ ἀϲϲάρια. ὅτι Ἀντωνῖνοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἄριϲτοϲ ῆν καὶ μάλιϲτα Νουμᾷ κατὰ τὸ τῆϲ ἡγεμονίαϲ ὁμοιότροπον ἄξιοϲ παραβάλλεϲθαι.
τε τοὺϲ τὴν ὄρχηϲιν ἀϲκήϲανταϲ· τάϲ τε Ἑϲτιάδαϲ παρθένουϲ τοῦ πυρὸϲ καὶ ὕδατοϲ τὴν ἐπιμέλειαν ἔχειν ἐπέτρεψεν· αἳ τὴν μὲν ἄκραν τιμὴν παρὰ Ῥωμαίοιϲ εἶχον, διὰ βίου δὲ τὴν παρθενίαν ἐφύλαττον· κἄν τιϲ αὐτῶν ἠνδρώθη, κατεχώννυτο· καὶ διὰ τοῦτο οὐ μύρῳ οὐκ ἄνθεϲιν οὐχ ἱματίῳ χρῆϲθαι ϲυνεχωροῦντο, πλὴν λευκοῦ. ζήτει ἐν 814
τῷ χλαμὺϲ περὶ Νουμᾶ. περὶ νουμμίων ζήει ἐν τῷ ἀϲϲάρια. ὅτι Ἀντωνῖνοϲ ὁ βαϲιλεὺϲ ἄριϲτοϲ ῆν καὶ μάλιϲτα Νουμᾷ κατὰ τὸ τῆϲ ἡγεμονίαϲ ὁμοιότροπον ἄξιοϲ παραβάλλεϲθαι.
[516] 516 Νουμηνία: ἡ τοῦ μηνὸϲ ἀρχή. ἐν ταῖϲ νουμηνίαιϲ δὲ οἱ δοῦλοι
815
ἐπωλοῦντο καὶ οἱ ϲτρατηγοὶ ἐχειροτονοῦντο παρὰ Ἀθηναίοιϲ. καὶ
Ἀριϲτοφάνηϲ· τῇ προτέρᾳ νουμηνίᾳ. ἀλείφεϲθαί ϲ᾿ ἀπ᾿ αὐτῶν κἀμὲ ταῖϲ νουμηνίαιϲ. διὰ τὸ ταύταϲ εἶναι τιμίαϲ τῶν ἡμερῶν.
Ἀριϲτοφάνηϲ· τῇ προτέρᾳ νουμηνίᾳ. ἀλείφεϲθαί ϲ᾿ ἀπ᾿ αὐτῶν κἀμὲ ταῖϲ νουμηνίαιϲ. διὰ τὸ ταύταϲ εἶναι τιμίαϲ τῶν ἡμερῶν.
[517] 517 Νουμήνιοϲ, Ἀπαμεὺϲ, ἀπὸ Συρίαϲ φιλόϲοφοϲ Πυθαγόρειοϲ.
816
οὗτόϲ ἐϲτιν ὁ τὴν τοῦ Πλάτωνοϲ ἐξελέγξαϲ διάνοιαν, ὡϲ ἐκ τῶν Μωϲαϊκῶν τὰ περὶ θεοῦ καὶ κόϲμου γενέϲεωϲ ἀποϲυλήϲαϲαν. καὶ διὰ
τοῦτό φηϲι· τί γάρ ἐϲτι Πλάτων ἢ Μωϲῆϲ Ἀττικίζων;
τοῦτό φηϲι· τί γάρ ἐϲτι Πλάτων ἢ Μωϲῆϲ Ἀττικίζων;
[518] 518 Νουμήνιοϲ, ῤήτωρ. Περὶ τῶν τῆϲ λέξεωϲ ϲχημάτων, Ὑποθέϲειϲ
817
τῶν Θουκυδίδου καὶ Δημοϲθένουϲ, Χρειῶν ϲυναγωγήν, Ἀδριανῷ παραμυθητικὸν εἰϲ Ἀντίνοον.
[519] 519 Νουμήϲ: ὄνομα κύριον.
[521] 521 Νοῦν ἔχειν· Πολύβιοϲ· νοῦν ἔχειν καὶ τόλμαν δεῖ τοὺϲ ϲτρατηγούϲ,
820
ἅπερ ἐϲτὶ κυριώτατα πρὸϲ τὰϲ ἐπιϲφαλεῖϲ καὶ παραβόλουϲ πράξειϲ.
[523] 523 Νοῦν τὸν ξένον: ἐπὶ τῶν ὑφορωμένων τινά. ὅτι Ἀναξαγόραϲ
822
ὁ ϲοφιϲτὴϲ Νοῦϲ ἐπεκαλεῖτο, ἐπειδὴ ὕλην καὶ νοῦν πάντων φρουρεῖν εἶπεν.
828
524 Νοῦϲ· ὅτι ὁ νοῦϲ πάντων ἔχει τοὺϲ λόγουϲ ἐν ἑαυτῷ, ἀλλὰ τῶν μὲν πρὸ αὐτοῦ εἰκονικῶϲ, τῶν δὲ μετ᾿ αὐτὸν παραδειγματικῶϲ.
829
λύϲιϲ ὀνείρου· ἀρθεὶϲ νόον γίνωϲκε γῆν ναίειν ξένην. ὅτι Πυθαγόραϲ
830
τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν διῃρῆϲθαι ἔφη εἰϲ γ΄· νοῦν, φρέναϲ καὶ θυμόν. νοῦν μὲν καὶ θυμὸν εἶναι καὶ ἐν τοῖϲ ἄλλοιϲ ζώοιϲ, φρέναϲ
δὲ μόνον ἐν ἀνθρώπῳ. εἶναι δὲ τὴν ἀρχὴν τῆϲ ψυχῆϲ ἀπὸ καρδίαϲ μέχρι ἐγκεφάλου. καὶ τὸ μὲν ἐν καρδίᾳ μέροϲ αὐτῆϲ ὑπάρχειν θυμόν, φρέναϲ δὲ καὶ νοῦν τὰ ἐν τῷ ἐγκεφάλω. ὅτι τῶν διανοουμένων τὰ μὲν κατὰ περίπτωϲιν ἐνοήθη, τὰ δὲ καθ᾿ ὁμοιότητα, τὰ δὲ κατὰ ἀναλογίαν, τὰ δὲ κατὰ μετάθεϲιν, τὰ δὲ κατὰ ϲύνθεϲιν, τὰ δὲ κατ᾿ ἐναντίωϲιν.
καὶ κατὰ περίπτωϲιν μὲν τὰ αἰϲθητά, καθ᾿ ὁμοιότητα δὲ τὰ ἀπό τινοϲ παρακειμένου, ὡϲ Σωκράτηϲ ἀπὸ τῆϲ εἰκόνοϲ· κατ᾿ ἀναλογίαν δὲ αὐξητικῶϲ μὲν ὁ Τιτυὸϲ καὶ ὁ Κύκλωψ, μειωτικῶϲ δὲ ὡϲ ὁ πυγμαῖοϲ· καὶ τὸ κέντρον δὲ τῆϲ γῆϲ κατ᾿ ἀναλογίαν ἐνοήθη ἀπὸ τῶν μικροτέρων ϲφαιρῶν· κατὰ μετάθεϲιν δὲ οἷον οἱ ὁφθαλμοὶ ἐπὶ
τοῦ ϲτήθουϲ, κατὰ ϲύνθεϲιν δὲ ἱπποκένταυροϲ, καὶ κατʼ ἐναντίωϲιν θάνατοϲ. νοεῖται δὲ καὶ κατὰ μετάβαϲίν τινα, ὡϲ τὰ λεκτὰ καὶ ὁ τόποϲ. φυϲικῶϲ δὲ νοεῖται καὶ ὄν τι καὶ ἀγαθόν, καὶ κατὰ ϲτέρηϲιν, οἷον ἄχειροϲ. ὅτι τοῦ νοῦ ἔργον ἐϲτὶν ἁπλαῖϲ προϲβολαῖϲ καὶ κρεῖττον ἢ κατὰ ἀπόδειξιν ἐπιβάλλειν τοῖϲ πράγμαϲιν. ὥϲπερ ἡ αἴϲθηϲιϲ προϲβαλοῦϲα
τυχὸν τῷ λευκῷ ἢ τῷδε τῷ ϲχήματι κρεῖττον ἢ κατὰ ἀπόδειξιν αὐτοῦ τὴν γνῶϲιν ἔϲχεν· οὐ γὰρ δεῖται πρὸϲ ταύτην ϲυλλογιϲμοῦ. ἡ δέ γε τοῦ νοῦ ἐνέργεια ἐκείνοιϲ παραγίνεται, οἷϲ εἰϲ ἄκρον καθάρϲεωϲ καὶ ἐπιϲτήμηϲ γέγονεν ἀφικέϲθαι καὶ διὰ τῶν καθαρτικῶν ἀρετῶν ἀφαντάϲτωϲ καὶ δίχα αἰϲθήϲεωϲ ἐνεργεῖν ϲυνειθιϲμένοιϲ. ἔϲτι γὰρ ὁ
νοῦϲ οἷον ἕξιϲ τῆϲ ψυχῆϲ τελειοτάτη. καὶ γίνεται τοίνυν ὁ μὲν νοῦϲ περὶ τὰ νοητά, ἡ δὲ διάνοια περὶ τὰ διανοητά, ἡ δὲ δόξα περὶ τὰ δοξαϲτά. τούτων δὲ τῶν δυνάμεων πρώτην μὲν ἔχει τάξιν ὁ νοῦϲ, μέϲην δὲ ἡ διάνοια, ἐϲχάτην δὲ ἡ δόξα. ἡ δὲ διάνοια προϲῳκείωται τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ, ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ τὴν μέϲην ἐν τῷ παντὶ τάξιν
ἔχει, καὶ διὰ τῆϲ διανοίαϲ ἀνάγεται ἡ ἡμετέρα ψυχὴ ἐπὶ τὴν τῶν νοητῶν θεωρίαν, ἥτιϲ ἐϲτὶ τελειότηϲ τῆϲ ψυχῆϲ. ἐπειδὴ γὰρ ϲύντροφοϲ καὶ ϲύμφυλόϲ ἐϲτι τοῖϲ αἰϲθητοῖϲ ἡ ψυχὴ ἡ ἡμετέρα, ἀδυνατεῖ διά τὸν ϲυνεθιϲμὸν τῶν αἰϲθήϲεων ἐπὶ τὴν θεωρίαν τῶν νοητῶν καὶ ἀΰλων ἄγειν ἑαυτήν, ἀλλὰ νομίζει κἀκεῖνα ϲώματα εἶναι καὶ μεγέθη
831 832 833 ἔχειν· καὶ ὅϲα ἐπὶ τῶν αἰϲθητῶν, κἀκείνων φαντάζεται. καὶ Πλάτων ἐν Φαίδωνι· τοῦτό ἐϲτι τὸ χαλεπώτατον τῶν ἐν ἡμῖν, ὅτι ὅταν ϲχολὴν ἀπὸ τῶν περιολκῶν τοῦ ϲώματοϲ μικρὸν ἄγωμεν καὶ θελήϲωμεν τῇ θεωρίᾳ τῶν θείων ϲχολάϲαι, παρεμπίτουϲα ἡ φανταϲία θόρυβον ἡμῖν
κινεῖ, ὑπονοεῖν διδοῦϲα, ὅτι ϲῶμά ἐϲτι τὸ θεῖον καὶ μέγεθοϲ ἔχει καὶ ϲχῆμα, καὶ οὐκ ἐᾷ ἡμᾶϲ ἀϲωμάτωϲ καὶ ἀϲχηματίϲτωϲ περὶ θεοῦ ἐννοεῖν. διὰ τοῦτο δεῖ τὴν ψυχὴν ὁδεύουϲαν ἐπὶ τὴν ἑαυτῆϲ τελειότητα πρῶτον ἐνεργῆϲαι κατὰ διάνοιαν, ἥτιϲ ἔχει περὶ τὰ μέϲα τῶν πραγμάτων· οἷά ἐϲτι τὰ διανοητὰ ἥ τε ψυχὴ ἡ ἡμετέρα καὶ ἡ περὶ αὐτῆϲ θεωρία·
ἔτι δὲ καὶ τὰ μαθηματικά.
δὲ μόνον ἐν ἀνθρώπῳ. εἶναι δὲ τὴν ἀρχὴν τῆϲ ψυχῆϲ ἀπὸ καρδίαϲ μέχρι ἐγκεφάλου. καὶ τὸ μὲν ἐν καρδίᾳ μέροϲ αὐτῆϲ ὑπάρχειν θυμόν, φρέναϲ δὲ καὶ νοῦν τὰ ἐν τῷ ἐγκεφάλω. ὅτι τῶν διανοουμένων τὰ μὲν κατὰ περίπτωϲιν ἐνοήθη, τὰ δὲ καθ᾿ ὁμοιότητα, τὰ δὲ κατὰ ἀναλογίαν, τὰ δὲ κατὰ μετάθεϲιν, τὰ δὲ κατὰ ϲύνθεϲιν, τὰ δὲ κατ᾿ ἐναντίωϲιν.
καὶ κατὰ περίπτωϲιν μὲν τὰ αἰϲθητά, καθ᾿ ὁμοιότητα δὲ τὰ ἀπό τινοϲ παρακειμένου, ὡϲ Σωκράτηϲ ἀπὸ τῆϲ εἰκόνοϲ· κατ᾿ ἀναλογίαν δὲ αὐξητικῶϲ μὲν ὁ Τιτυὸϲ καὶ ὁ Κύκλωψ, μειωτικῶϲ δὲ ὡϲ ὁ πυγμαῖοϲ· καὶ τὸ κέντρον δὲ τῆϲ γῆϲ κατ᾿ ἀναλογίαν ἐνοήθη ἀπὸ τῶν μικροτέρων ϲφαιρῶν· κατὰ μετάθεϲιν δὲ οἷον οἱ ὁφθαλμοὶ ἐπὶ
τοῦ ϲτήθουϲ, κατὰ ϲύνθεϲιν δὲ ἱπποκένταυροϲ, καὶ κατʼ ἐναντίωϲιν θάνατοϲ. νοεῖται δὲ καὶ κατὰ μετάβαϲίν τινα, ὡϲ τὰ λεκτὰ καὶ ὁ τόποϲ. φυϲικῶϲ δὲ νοεῖται καὶ ὄν τι καὶ ἀγαθόν, καὶ κατὰ ϲτέρηϲιν, οἷον ἄχειροϲ. ὅτι τοῦ νοῦ ἔργον ἐϲτὶν ἁπλαῖϲ προϲβολαῖϲ καὶ κρεῖττον ἢ κατὰ ἀπόδειξιν ἐπιβάλλειν τοῖϲ πράγμαϲιν. ὥϲπερ ἡ αἴϲθηϲιϲ προϲβαλοῦϲα
τυχὸν τῷ λευκῷ ἢ τῷδε τῷ ϲχήματι κρεῖττον ἢ κατὰ ἀπόδειξιν αὐτοῦ τὴν γνῶϲιν ἔϲχεν· οὐ γὰρ δεῖται πρὸϲ ταύτην ϲυλλογιϲμοῦ. ἡ δέ γε τοῦ νοῦ ἐνέργεια ἐκείνοιϲ παραγίνεται, οἷϲ εἰϲ ἄκρον καθάρϲεωϲ καὶ ἐπιϲτήμηϲ γέγονεν ἀφικέϲθαι καὶ διὰ τῶν καθαρτικῶν ἀρετῶν ἀφαντάϲτωϲ καὶ δίχα αἰϲθήϲεωϲ ἐνεργεῖν ϲυνειθιϲμένοιϲ. ἔϲτι γὰρ ὁ
νοῦϲ οἷον ἕξιϲ τῆϲ ψυχῆϲ τελειοτάτη. καὶ γίνεται τοίνυν ὁ μὲν νοῦϲ περὶ τὰ νοητά, ἡ δὲ διάνοια περὶ τὰ διανοητά, ἡ δὲ δόξα περὶ τὰ δοξαϲτά. τούτων δὲ τῶν δυνάμεων πρώτην μὲν ἔχει τάξιν ὁ νοῦϲ, μέϲην δὲ ἡ διάνοια, ἐϲχάτην δὲ ἡ δόξα. ἡ δὲ διάνοια προϲῳκείωται τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ, ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ τὴν μέϲην ἐν τῷ παντὶ τάξιν
ἔχει, καὶ διὰ τῆϲ διανοίαϲ ἀνάγεται ἡ ἡμετέρα ψυχὴ ἐπὶ τὴν τῶν νοητῶν θεωρίαν, ἥτιϲ ἐϲτὶ τελειότηϲ τῆϲ ψυχῆϲ. ἐπειδὴ γὰρ ϲύντροφοϲ καὶ ϲύμφυλόϲ ἐϲτι τοῖϲ αἰϲθητοῖϲ ἡ ψυχὴ ἡ ἡμετέρα, ἀδυνατεῖ διά τὸν ϲυνεθιϲμὸν τῶν αἰϲθήϲεων ἐπὶ τὴν θεωρίαν τῶν νοητῶν καὶ ἀΰλων ἄγειν ἑαυτήν, ἀλλὰ νομίζει κἀκεῖνα ϲώματα εἶναι καὶ μεγέθη
831 832 833 ἔχειν· καὶ ὅϲα ἐπὶ τῶν αἰϲθητῶν, κἀκείνων φαντάζεται. καὶ Πλάτων ἐν Φαίδωνι· τοῦτό ἐϲτι τὸ χαλεπώτατον τῶν ἐν ἡμῖν, ὅτι ὅταν ϲχολὴν ἀπὸ τῶν περιολκῶν τοῦ ϲώματοϲ μικρὸν ἄγωμεν καὶ θελήϲωμεν τῇ θεωρίᾳ τῶν θείων ϲχολάϲαι, παρεμπίτουϲα ἡ φανταϲία θόρυβον ἡμῖν
κινεῖ, ὑπονοεῖν διδοῦϲα, ὅτι ϲῶμά ἐϲτι τὸ θεῖον καὶ μέγεθοϲ ἔχει καὶ ϲχῆμα, καὶ οὐκ ἐᾷ ἡμᾶϲ ἀϲωμάτωϲ καὶ ἀϲχηματίϲτωϲ περὶ θεοῦ ἐννοεῖν. διὰ τοῦτο δεῖ τὴν ψυχὴν ὁδεύουϲαν ἐπὶ τὴν ἑαυτῆϲ τελειότητα πρῶτον ἐνεργῆϲαι κατὰ διάνοιαν, ἥτιϲ ἔχει περὶ τὰ μέϲα τῶν πραγμάτων· οἷά ἐϲτι τὰ διανοητὰ ἥ τε ψυχὴ ἡ ἡμετέρα καὶ ἡ περὶ αὐτῆϲ θεωρία·
ἔτι δὲ καὶ τὰ μαθηματικά.
[526] 526 Νώ: ἀντὶ τοῦ αὐτόϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ Πλούτῳ· βλέψαι ποιῆϲαι νώ.
836
ἀντὶ τοῦ αὐτόϲ. ἢ ἀντὶ τοῦ δεῖ ἡμᾶϲ ποιῆϲαι αὐτὸν βλέψαι. περὶ τούτου καὶ τοῦ ϲφωὲ ζήτει ἐν τῷ μεγάλῳ Ἐτυμολογικῷ.
ἀντὶ τοῦ αὐτόϲ. ἢ ἀντὶ τοῦ δεῖ ἡμᾶϲ ποιῆϲαι αὐτὸν βλέψαι. περὶ τούτου καὶ τοῦ ϲφωὲ ζήτει ἐν τῷ μεγάλῳ Ἐτυμολογικῷ.
[527] 527 Νῶ: ῥῆμα. οὗ αἱ κινήϲειϲ χρηϲταί. νῶ, τὸ ϲωρεύω· ἐξ οὗ νῆϲαι, τὸ ϲωρεῦϲαι.
837
καὶ νηδύϲ, εἰϲ ἣν αἱ τροφαὶ ϲωρεύονται. νῶ, τὸ κολυμβῶ· ἐξ οὗ καὶ ναῦϲ καὶ νῆϲϲα καὶ νῆϲοϲ, ἡ πᾶν μέροϲ αὐτῆϲ ἐν ὑγρῷ ἔχουϲα. νῶ, τὸ ῥέω, οὗ ὁ μέλλων
νάϲω· ὅθεν καὶ ναρόν φαϲι, τὸ ῥγρόν, καὶ Νηρεύϲ. καὶ τέταρτον νῶ, τὸ κλώθω· οὗ παράγωγον τὸ νήθω, καὶ τὸ νῆμα.
νάϲω· ὅθεν καὶ ναρόν φαϲι, τὸ ῥγρόν, καὶ Νηρεύϲ. καὶ τέταρτον νῶ, τὸ κλώθω· οὗ παράγωγον τὸ νήθω, καὶ τὸ νῆμα.
[528] 528 Νωγαλέον. καὶ χρῆϲιϲ αὐτοῦ ἐν τοῖϲ τοῦ Ἀθηναίου. παῤ ᾧ καὶ
838
νωγαλεύειν ῥῆμα, ἐξ οὗ τὸ νωγάλευμα. δοκεῖ δὲ τὰ τοιαῦτα, ἐν οἷϲ καὶ τὰ νώγαλα, ϲκεύαϲμά τι δηλοῦν χρηϲτὸν εἰϲ ἑϲτίαϲιν.
[530] 530 Νώδυνον: ἀνώδυνον.
[531] 531 Νῶε: ὄνομα κύριον. παρὰ τὸ νῶ, τὸ κολυμβῶ.
[532] 532 Νοθεία: ἡ κλεψιγαμία.
[533] 533 Νωθέϲτεροϲ: βραδύτεροϲ.
849
536 Νωθρεία. καὶ Νωθρόϲ, ὁ ἀϲθενήϲ. νωθρότεροϲ ὑπάρχων
850
τοῦ τῆϲ βαϲιλείαϲ προϲχήματοϲ τῇ φύϲει.
851
537 Νωθρότηϲ: ἡ βραδυτήϲ.
852
538 Νῶϊ, νωΐτεροϲ.
853
539 Νῶιν: ἡμῖν. Ἀριϲτοφάνηϲ· μείζω μὲν οὐδέν, προϲφορωτέραν δέ.
ἔφαϲκε νῶιν φράϲειν τὸν Τηρέα. κράτιϲτον οὖν νῶιν ἀποθανεῖν ἀνδρικώτατα. βέλτιον ἡμῖν αἷμα ταύρειον πιεῖν· ὁ Θεμιϲτοκλέουϲ γὰρ θάνατοϲ αἱρετώτεροϲ. περὶ Θεμιϲτοκλέουϲ οὖν Σοφοκλῆϲ φηϲιν· ἐμοὶ δὲ λῷϲτον αἷμα ταύρειον πιεῖν.
ἔφαϲκε νῶιν φράϲειν τὸν Τηρέα. κράτιϲτον οὖν νῶιν ἀποθανεῖν ἀνδρικώτατα. βέλτιον ἡμῖν αἷμα ταύρειον πιεῖν· ὁ Θεμιϲτοκλέουϲ γὰρ θάνατοϲ αἱρετώτεροϲ. περὶ Θεμιϲτοκλέουϲ οὖν Σοφοκλῆϲ φηϲιν· ἐμοὶ δὲ λῷϲτον αἷμα ταύρειον πιεῖν.
855
541 Νωΐτερον: ἡμέτερον.
856
542 Νῶκαρ: ὁ δυϲκίνητοϲ. παρὰ τὸ νῶ ϲτερητικὸν καὶ τὸ ϲκαίρω,
857
οἱονεὶ νῶϲκαρ, ὁ μὴ ϲκαίρειν ἰϲχύων· ἢ καὶ ἄλλωϲ
ἄψυχοϲ καὶ μὴ ἔχων κῆρ, καθὰ καὶ νεκρὸϲ ὁ ἐϲτερημένοϲ κῆροϲ, ὅπερ ἐϲτὶν ψυχῆϲ.
859
544 Νῶμα: ὄνομα χώραϲ.
860
545 Νωμεντόϲ: πόλιϲ οὐ πόρρω Ῥώμηϲ. οἱ πολῖται Νωμεντῖνοι.
861
546 Νωλεμέωϲ: ἀδιαλείπτωϲ.
863
548 Νώμηϲιϲ: ἡ κίνηϲιϲ.
864
549 Νωμίϲτωρ: ὄνομα κύριον.
865
550 Νωμῶν: κρίνων, ἐξετάζων. ὦ πάντα νωμῶν Τειρεϲία. Σοφοκλῆϲ· ἄρρητά τ᾿ οὐράνιά τε καὶ χθονοϲτιβῆ.
[551] 551 Νωνακρίνη: λέγεται ἡ Καλλιϲτώ.
866
552 Νωνακρίϲ: πόλιϲ Ἀρκαδίαϲ ἡ περὶ Ἦλιν. ὁ πολίτηϲ Nωνακρίτηϲ καὶ Νωνακριεύϲ.
[555] 555 Νώνυμνα: πόλιϲ Σικελίαϲ παρὰ Φιλίϲτῳ.
[557] 557 Νώρα: ὄνομα χώραϲ.
[558] 558 Νώρβα: ὄνομα χώραϲ.
[559] 559 Νωρβανόϲ: ὄνομα κύριον.
[561] 561 Νώροψ: ὁ λαμπρόϲ. οἱ μὲν ἐτυμολόγοι παρὰ τὴν ϲτέρηϲιν τοῦ
880
ὁρᾶν· ἀμαυροῖ γάρ, φαϲί, τὴν ὄψιν τὰ πάνυ λαμπρὰ καὶ διαχεῖ, ὥϲτε νῶροψ
881
χαλκόϲ, ὁ μὴ ἐῶν ὁρᾶν εἰϲ αὐτόν. Ἐπαφρόδιτοϲ δὲ εἰδὼϲ Νώρακον πόλιν Παννονίαϲ, ἧϲ ὁ πολίτηϲ Νωράκιοϲ, γίνεϲθαι ἱϲτορεῖ ἐν παννονίᾳ ϲίδηρον, ὃϲ ἀκονηθεὶϲ
λαμπρότατόϲ ἐϲτιν. ὅθεν καὶ νώροπά φηϲιν εἰρῆϲθαι χαλκόν, ὡϲ εἴ τιϲ εἴποι Νωράκιον.
λαμπρότατόϲ ἐϲτιν. ὅθεν καὶ νώροπά φηϲιν εἰρῆϲθαι χαλκόν, ὡϲ εἴ τιϲ εἴποι Νωράκιον.
[562] 562 Νωϲάμενοϲ: νοήϲαϲ, γνούϲ. παρὰ Καλλιμάχῳ.
[563] 563 Νῶϲαι: εἰϲ νοῦν λαβεῖν.
[564] 564 Νῶτα θαλάϲϲηϲ: ἡ ἐπιφάνεια τῆϲ θαλάϲϲηϲ.
[566] 566 Νωταία θρίξ: ἡ τῶν μεταφρένων.
[567] 567 Νωτίζω: τὰ νῶτα μεταϲτρέφω. καὶ Νωτίϲαι, ἀπελάϲαι.
887
ἀπὸ μεταφορᾶϲ τῶν τὰ νῶτα διδόντων ἐν ταῖϲ φυγαῖϲ.
[568] 568 Νωτοπλῆγα: μαϲτιγίαν τὸν εἰϲ τὰ νῶτα τὰϲ πληγὰϲ λαμβάνοντα.
889
Φερεκράτηϲ Κραπατάλοιϲ· καὶ νωτοπλῆγα μὴ ταχέωϲ διακονεῖν.
Φερεκράτηϲ Κραπατάλοιϲ· καὶ νωτοπλῆγα μὴ ταχέωϲ διακονεῖν.
[569] 569 Νῶτοϲ: ἡ ψοία τοῦ ἀνθρώπου. τὸ δὴ λεγόμενον, τὸ πλῆθοϲ
890
τῶν Ἀβάρων εἰϲ τὰ νῶτα περιϲύρεϲθαι.
896
570 Νωτοφόροϲ: ὁ ἐπὶ νώτου βϲτάζων.
897
571 Νωχελῆ: βραδέα.
898
572 Νωχελήϲ: ραδύϲ, ὁμαλόϲ, ἄχρηϲτοϲ.
899
573 Νωχελία: ἀργία.
900
574 Νοιδίων: διανοημάτων. παρήγαγε δὲ ἀπὸ τοῦ πληθυντικοῦ
τοῦ οἱ νοῖ τὸ νοίδιον ὑποκοριϲτικόν. τινὲϲ δὲ οὕτωϲ, ὀνειδιϲμῶν καὶ λοιδοριῶν ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ τῆϲ μέθηϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐγὼ δὲ πάντα καταπάϲω βουλευματίων, γνωμιδίων, νοιδίων. κάλλιον καθ᾿ ὑποκοριϲμὸν νοϊδίων εἰπεῖν, εἶτα ϲυνῃρημένωϲ νοιδίων· οὕτω καὶ ἐκ τοῦ πρόχοοϲ γίνεται προχοίδιον καὶ ἐκ τοῦ βοῦϲ, βοὸϲ βοίδιον.
τοῦ οἱ νοῖ τὸ νοίδιον ὑποκοριϲτικόν. τινὲϲ δὲ οὕτωϲ, ὀνειδιϲμῶν καὶ λοιδοριῶν ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ τῆϲ μέθηϲ. Ἀριϲτοφάνηϲ· ἐγὼ δὲ πάντα καταπάϲω βουλευματίων, γνωμιδίων, νοιδίων. κάλλιον καθ᾿ ὑποκοριϲμὸν νοϊδίων εἰπεῖν, εἶτα ϲυνῃρημένωϲ νοιδίων· οὕτω καὶ ἐκ τοῦ πρόχοοϲ γίνεται προχοίδιον καὶ ἐκ τοῦ βοῦϲ, βοὸϲ βοίδιον.
901
575 Νύκτα τὰϲ ϲυμφορὰϲ πολλάκιϲ ἡ Γραφὴ καλεῖ, ἐπειδὴ οἱ ἐν ϲυμφοραῖϲ περιπίπτοντεϲ ἐν ϲκότει διάγειν νομίζουϲι.
902
576 Νύκτα δαϲείην: τὴν χειμερινήν φαϲι.
[577] 577 Νυκταλόϲ: ὁ νύκτα φιλῶν. περὶ Διογένουϲ τοῦ Κυνόϲ φηϲιν· οὐδὲ γὰρ ἦν τιϲ νυκταλὸϲ καὶ ὑπνηλόϲ.
903
578 Νυκτερίδοϲ αἶνοϲ: αἰνιγματωδῶϲ δηλοῖ περὶ νυκτερίδοϲ. ὑπερέκκειται ἐν τοῖϲ μετὰ ταῦτα.
904
579 Νυκτερινοὶ κύνεϲ: οἱ λύκοι. ὅτι ἡ νυκτερὶϲ μόνη τῶν πιητικῶν ζῴων καὶ γάλα ἔχει ἐν μαϲτοῖϲ καὶ θηλάζει εὐθέωϲ τὸ γεννώμενον. ὅτι
905
καὶ ὁ Χαιρεφῶν Νυκτερὶϲ ἐκαλεῖτο. καὶ ζήτει ἐν τῷ διοίϲειν.
906
580 Νυκτερίωνοϲ.
907
581 Νυκτίβιοϲ: ἐν νυκτὶ ὡϲ ἐν ἡμέρᾳ διάγων.
908
582 Νυκτὶ θοῇ ἀτάλαντοϲ: Ὅμηροϲ τὰ φοβερὰ νυκτὶ ὁμοιοῖ. καὶ ἀλλαχου· ὁ δ᾿ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώϲ.
909
583 Νυκτικόραξ: εἶδοϲ ὀρνέου ἐρημικοῦ, ὃ τὰϲ οἰκουμέναϲ φεύγων
τῶν οἰκιῶν ταῖϲ ἐρήμοιϲ καὶ καταλελυμέναιϲ προϲτρέχει· τὰ γὰρ οἰκόπεδα ἐρείπιά φαϲιν. οὕτω καὶ τὸ ϲτρουθίον δειλὸν ὄρνεον ὄν ὑπὸ ἀγωνίαϲ ἐλαύνει τὸν ὕπνον.
τῶν οἰκιῶν ταῖϲ ἐρήμοιϲ καὶ καταλελυμέναιϲ προϲτρέχει· τὰ γὰρ οἰκόπεδα ἐρείπιά φαϲιν. οὕτω καὶ τὸ ϲτρουθίον δειλὸν ὄρνεον ὄν ὑπὸ ἀγωνίαϲ ἐλαύνει τὸν ὕπνον.
585 Νύκτωρ: διὰ τῆϲ νυκτόϲ.
[586] 586 Νύμφα: νύμφη. Ἰωνικῶϲ. ὡϲ τόλμη, τόλμα.
[587] 587 Νυμφαγωγῶ· δοτικη.
[588] 588 Νύμφαι: ϲκώληκεϲ οἱ ἐν τοῖϲ τῶν μελιϲϲῶν κυττάροιϲ, ὅταν
919
ἤδη πτεροποιεῖν ἄρξωνται. οἱ δ᾿ ἁπλῶϲ τοὺϲ πτερωτοὺϲ ϲκώληκαϲ, Σάμιοι. καὶ τὸ ἀνὰ μέϲον τῶν γυναικείων αἰδοίων νύμφην καλοῦϲι. καὶ τῶν ῥόδων αἱ κάλυκεϲ αἱ μεμυκυῖαι νύμφαι. καὶ αἱ νεόγαμοι κόραι νύμφαι. καὶ αἱ Μοῦϲαι δὲ ὑπὸ Λυδῶν νύμφαι. ὅτι δὲ πάντων τῶν καρπῶν αἱ ἐκφύϲειϲ οὕτω, δῆλον. περὶ δὲ τῶν θεῶν Διονυϲίῳ
πᾶϲα ἱϲτορία ϲυνῆκται ἐν τριάκοντα καὶ τριϲὶ βιβλίοιϲ.
ἤδη πτεροποιεῖν ἄρξωνται. οἱ δ᾿ ἁπλῶϲ τοὺϲ πτερωτοὺϲ ϲκώληκαϲ, Σάμιοι. καὶ τὸ ἀνὰ μέϲον τῶν γυναικείων αἰδοίων νύμφην καλοῦϲι. καὶ τῶν ῥόδων αἱ κάλυκεϲ αἱ μεμυκυῖαι νύμφαι. καὶ αἱ νεόγαμοι κόραι νύμφαι. καὶ αἱ Μοῦϲαι δὲ ὑπὸ Λυδῶν νύμφαι. ὅτι δὲ πάντων τῶν καρπῶν αἱ ἐκφύϲειϲ οὕτω, δῆλον. περὶ δὲ τῶν θεῶν Διονυϲίῳ
πᾶϲα ἱϲτορία ϲυνῆκται ἐν τριάκοντα καὶ τριϲὶ βιβλίοιϲ.
[589] 589 Νυμφαπῖον: νυμφῶν ἱερόν.
[590] 90 Νύμφαιον· ἐν τῷ Πόντῳ ἐϲτὶ τὸ Νύμφαιον. καὶ φηϲὶ Κρατερὸϲ
921
ἐν θ΄ τῶν ψηφιϲμάτων, ὅτι Ἀθηναίοιϲ ἐτέλει τάλαντον.
[591] 591 Νύμφαι πίδακα· ἐν Ἐπιγράμμαϲι· παναγέλην νυμφαιπίδακα, Βάκχε γάνοϲ.
922
ζήτει ἐν τῷ γάνοϲ.
ζήτει ἐν τῷ γάνοϲ.
[592] 592 Νυμφεύτρια: ἡ ϲυμπεμπομένη ὑπὸ τῶν γονέων τῇ νύμφῃ. καὶ
923
ἡ νεόγαμοϲ δὲ καὶ ἡ γαμετή· καὶ πρεϲβυτέρα, Πηνελόπη καὶ ἡ Ἑλένη. παρὰ Ἀθηναίοιϲ καὶ ἡ τοῦ Διὸϲ μήτηρ καὶ ἡ θεὰ ἡ ἐπὶ τῶν ὑδάτων.
595 Νυμφικὰ λουτρά: τὰ εἰϲ γάμουϲ ἐκ τῆϲ ἀγορᾶϲ ἀπὸ κρήνηϲ
929
λαμβανόμενα.
[596] 596 Νυμφίοϲ: ὄνομα ποταμοῦ. Πιϲίδηϲ· καὶ τὸν μέγιϲτον ἐκπεράϲαϲ
930
Νυμφίον, ὅϲτιϲ Τίγριδοϲ ταῖϲ ῥοαῖϲ ἐπιρρέων ἀποϲτερεῖται τοῦ καλεῖϲθαι Νυμφίοϲ.
935
597 Νυμφίου βίον: παροιμία. ὑμεῖϲ μὲν ἄρα ζῆτε νυμφίου βίον. οἱ γὰρ γαμοῦντεϲ ἐϲτέφοντο ϲιϲύμβροιϲ καὶ φυτοῖϲ τιϲι πρὸϲ τὰϲ τῶν γάμων ἡμέραϲ.
936
598 Νύμφιϲ, Νύμφιδοϲ Ξεναγόρου, Ἡρακλεώτηϲ ἐκ Πόντου, ἱϲτορικόϲ. Περὶ Ἀλεξάνδρου καὶ τῶν διαδόχων καὶ ἐπιγόνων βιβλία κδ΄,
Περὶ Ἡρακλείαϲ βιβλία ιγ΄· ἔχει δὲ μέχρι τῆϲ καθαιρέϲεωϲ τῶν τυράννων τὰ μετὰ τοὺϲ ἐπιγόνουϲ καὶ μέχρι τοῦ τρίτου Πτολεμαίου.
Περὶ Ἡρακλείαϲ βιβλία ιγ΄· ἔχει δὲ μέχρι τῆϲ καθαιρέϲεωϲ τῶν τυράννων τὰ μετὰ τοὺϲ ἐπιγόνουϲ καὶ μέχρι τοῦ τρίτου Πτολεμαίου.
937
599 Νυμφοϲτολῆϲαι: νύμφην κοϲμῆϲαι.
938
600 Νυμφοϲτόλοϲ: νυμφαγωγόϲ.
940
602 Νῦν: χρονικὸν ἐπίρρημα. νῦν δεῖ ϲε πάντα δὴ κάλων ἐξιέναι
941
ϲεαυτοῦ, καὶ λῆμα θούριον φορεῖν καὶ λόγουϲ ἀφύκτουϲ, ὅτοιϲι τόνδ᾿ ὑπερβαλῇ· ποικίλοϲ γὰρ ἁνὴρ κἀκ τῶν ἀμηχάνων πόρουϲ εὐμηχάνουϲ πορίζων. Κάλων, ϲχοινίον. τροπικῶϲ δὲ ὡϲ ἐπὶ τοῦ ἱϲτοῦ λέγει, δεῖ τὰ ἄρμενα πάντα κινεῖν ὑπὲρ τοῦ γενέϲθαι αὐτοῦ.
942
603 Νῦν δή: ἀρτίωϲ, ἢ μικρὸν ἔμπροϲθεν. λάτων Νόμοιϲ· ἢ νῦν δὴ ὀλίγον ἔμπροϲθεν τούτοιϲ περιτυχόντεϲ τοῖϲ λόγοιϲ οὔπω ταῦτ᾿ ἐτίθεμεν· νῦν δὲ ἐπιλελήϲμεθα; καὶ Εὐριπίδηϲ ἐν Ἱππολύτῳ· νῦν δὴ μὲν ὄροϲ βᾶϲʼ ἐπὶ θήραϲ πόθον ἐϲτέλλου, νῦν δὲ ψαμάθοιϲιν ἀκυμάντοιϲ. καὶ ἐν Μελεάγρῳ· ὁρᾶϲ ϲὺ νῦν δή με ὡϲ ἐπράϋναϲ τύχην.
Μάγνηϲ δὲ ἐν Πυτακίδῃ· εἰπέ μοι· νῦν δὴ μὲν ὤμνυϲ μὴ γεγονέναι, τοῦ δὲ φήϲ· ἐν δὲ τοῖϲ Νόμοιϲ διαλελυμένον εἴρηκε τὸ μὲν νῦν ἐπὶ τοῦ παρόντοϲ χρόνου, τὸ δὲ δὴ ἐπὶ ϲυνδέϲμου. ὃϲ δὴ πάντων τῶν πολέμων χαλεπώτατοϲ, ὡϲ φαμὲν ἡμεῖϲ νῦν δή.
Μάγνηϲ δὲ ἐν Πυτακίδῃ· εἰπέ μοι· νῦν δὴ μὲν ὤμνυϲ μὴ γεγονέναι, τοῦ δὲ φήϲ· ἐν δὲ τοῖϲ Νόμοιϲ διαλελυμένον εἴρηκε τὸ μὲν νῦν ἐπὶ τοῦ παρόντοϲ χρόνου, τὸ δὲ δὴ ἐπὶ ϲυνδέϲμου. ὃϲ δὴ πάντων τῶν πολέμων χαλεπώτατοϲ, ὡϲ φαμὲν ἡμεῖϲ νῦν δή.
943
604 Νῦν εὐπλόηκα, ὅτε νεναυάγηκα: ἐπὶ τῶν παρ᾿ ἐλπίδα
εὐτυχηϲάντων. Ζἡνων γὰρ ὁ Κιτιεὺϲ καταλιπὼν τοὺϲ πρὶν διδαϲκάλου, καὶ Κράτητοϲ τοῦ φιλοϲόφου φοιτητὴϲ γενόμενοϲ τοῦτο εἴρηκε, ναυαγίῳ περιπεϲὼν καὶ εἰπών· εὖ γε ποιεῖ ἡ τύχη προϲελαύνουϲα ἡμᾶγίῳ φιλοϲοφίᾳ, οὕτω τραπῆναι πρὸϲ φιλοϲοφίαν.
εὐτυχηϲάντων. Ζἡνων γὰρ ὁ Κιτιεὺϲ καταλιπὼν τοὺϲ πρὶν διδαϲκάλου, καὶ Κράτητοϲ τοῦ φιλοϲόφου φοιτητὴϲ γενόμενοϲ τοῦτο εἴρηκε, ναυαγίῳ περιπεϲὼν καὶ εἰπών· εὖ γε ποιεῖ ἡ τύχη προϲελαύνουϲα ἡμᾶγίῳ φιλοϲοφίᾳ, οὕτω τραπῆναι πρὸϲ φιλοϲοφίαν.
944
945
946
947
948
605 Νῦν εἰϲ χώραν ἦλθον: ἐπὶ τῶν πρῶτον μὲν οὐκ ἀνεχομένων
ἐλθεῖν, ὅποι δεῖ, ὕϲτερον δὲ αὐτομάτωϲ παραγενομένων.
ἐλθεῖν, ὅποι δεῖ, ὕϲτερον δὲ αὐτομάτωϲ παραγενομένων.
606 Νῦν ἦλθον εἰϲ χορόν, νῦν τ᾿ ἔπαρδεϲ.
[607] 607 Νυνμενί: ἀντὶ τοῦ νυνὶ μέν. πολλαχοῦ δὲ οὕτω χρῆται Ἀριϲτοφάνηϲ.
950
νυνὶ δὲ ὡϲ τύπῳ πρόϲ ϲε γράφω, ἀντὶ τοῦ ὁλοϲχερῶϲ.
[608] 608 Νῦν πᾶϲ ὁ κίνδυνοϲ ἐνθάδ᾿ ἀνεῖται ϲοφίαϲ, ἧϲ πέρι τοῖϲ ἐμοῖϲ
951
φίλοιϲ ἐϲτὶν ἀγὼν μέγιϲτοϲ.
φίλοιϲ ἐϲτὶν ἀγὼν μέγιϲτοϲ.
[609] 609 Νῦν ὀϲπρίων ἄμητοϲ: ἀπὶ τῶν καθ᾿ ὥραν ἕκαϲτα πράττειν
952
ὀφειλόντων.
[610] 610 Νῦν ϲωθείην, ἵν᾿ ᾖ μοι δίδαγμα τοῦτο τοῦ λοιποῦ
953
χρόνου: παρὰ τὸν μῦθον εἴρηται τοῦτο τῆϲ μανθανούϲηϲ χελώνηϲ
ἵπταϲθαι παρὰ τοῦ ἀετοῦ καὶ πεϲούϲηϲ.
ἵπταϲθαι παρὰ τοῦ ἀετοῦ καὶ πεϲούϲηϲ.
[611] 611 Νῦν τοῦτ᾿ ἐκεῖν᾿ ἥκει τὸ Δάτιδοϲ μέλοϲ: ἐπὶ τῶν χαρμοϲυνῶν.
954
ὁ γὰρ Δᾶτιϲ ϲατράπηϲ Περϲῶν, ὃϲ εὐδοκιμήϲαϲ κατὰ τὸν πόλεμον, ἑλληνίζειν βουλόμενοϲ εἶπεν, ἥδομαι καὶ εὐφραίνομαι καὶ χαίρομαι· καὶ ἐβαρβάριϲε.
[614] 614 Νύξαι· ὄτι βαλεῖν τὸ πέμψαι πόρρωθεν, οὐτάϲαι δὲ καὶ νύξαι καὶ τύψαι τὸ
958
ἐκ χειρὸϲ τρῶϲαι.
[615] 615 Νυρίζει: ξύει, νύϲϲει.
[616] 616 Νύρων:νύττων.
[618] 618 Νυϲήϊον: ὄροϲ Διονύϲου.
[619] 619 Νύϲια: ὀρχήματοϲ εἶδοϲ· τῶν γὰρ ὀρχήϲεων ἡ μὲν Βερεκυντιακὴ
963
λεγεται, ἡ δὲ Κρητική, ἡ δὲ Παρρική. Νύϲια οὖν τὰ Βερεκύντια· Νυϲιὰϲ γάρ ἐϲτιν ἡ Βερεκυντιακή. Κνώϲϲια δὲ Κρητική· ἐν Μυϲίᾳ
964
965
966
γὰρ καὶ Κνωϲϲῷ ἐπιμελὴϲ ἡ ὄρχηϲιϲ· Νύϲια δὲ τὰ ἐν τῇ Νύϲῃ γινόμενα. ἔϲτι δὲ αὕτη Διονύϲου ἱερά. καὶ τὰ Κνώϲϲια ὡϲαύτωϲ. ἄλλωϲ· τῶν ὀρχήϲεων αἱ μὲν εἰϲὶ Διονυϲιανκαί, αἱ δὲ Κορυβαντιακαί, αἱ ἐνόπλιον· Νύϲιαι δὲ αἱ Διονυϲιακαί, Κνώϲϲιαι δὲ αἱ Κορυβαντιακαί· Κνωϲϲὸϲ γὰρ πόλιϲ Κρήτηϲ. ἐν τῇ Κρήτῃ δὲ ὑπὸ τῶν Κορυβάντων
ἐτράφη ὁ Ζεύϲ.
ἐτράφη ὁ Ζεύϲ.
968
620 Νύχιοϲ: νυκτερινόϲ.
Suidae lexicon. Suda. ed. Ada Adler. United States. 2018.
Sponsored by Harvard College Library.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.