Scholia in Homerum Scholia in Iliadem 2.20.145

[145] 464. ἡ εὗ ἀντωνυμία ἐν τῇ συντάξει ἐνέκλινε τὸν τόνον ἔστι γὰρ ἀπόλυτος. οὐχ ὃν τρόπον δʼ οἴεται ὁ Ἀσκαλωνίτης τὸ πῶς πάντως ὀξυτονηθήσεται, ἐπεὶ ἤδη ἐμελέτησε καὶ ἄλλων ἐγκλιτικῶν ἐπιφερομένων τὸ πῶ καὶ τὸ πῶς τοῦτο μὴ πάσχειν· “οὔπως ἔστʼ, Ἀγέλαε διοτρεφές (Od. 22, 136)· “μήπως με προιδών” (Od. 4, 396)·
“μήπω μʼ ἐς θρόνον ἵζε, διοτρεφές” (Il. 24, 553)· “οὔπω μίν φασι φαγέμεν” (Od. 16, 143). οὕτως οὖν καὶ τὸ “εἴ πως εὑ πεφίδοιτο” οὐκ ἀναγκαστικὴν ἕξει τὴν ἐπὶ τοῦ πως ὀξεῖαν. ὁ μέντοι Ἀρίσταρχος γενόμενος κατὰ ταύτην τὴν προσῳδίαν τοῦτο μόνον ἀπεφήνατο, ἐγκλίνοντα δεῖν τῷ τόνῳ καὶ δασύνοντα λέγειν τὴν τρίτην συλλαβήν· σημαίνει
γὰρ εἴ πως αὐτοῦ· διὸ καὶ ἡ διπλῆ.