Scholia in Homerum Scholia in Iliadem 1.8.150

1. 6. τίνες ἦσαν delet Lehrsius. Λακωνικῆς ἀκρωτήριον, οὖ τῆς Ἅιδου 8. * κοὶ τὴν] ἢ τὴν καταβάσεως στόμιον, διὰ τούτου κατῄει. 10. φησιν] φασίν ὡς δʼ εἶδον αὐτὸν αἱ ψυχαὶ χωρὶς 11. Post hoc scholion A addit Μελεάγρου καὶ Μεδούσης τῆς Γοργόνος locum Apollodori 2, 5, 12 ab in- εὐθὺς ἔφυγον· ἐτὶ δὲ τὴν Γοργόνα τὸ terpolatore illatum, in libris Apol- ξίφος ὡς ζῶσαν ἕλκει καὶ παρὰ Ἑρμοῦ lodori partim rectius partim viti- μανθάνει ὅτι ἐστὶ κενὸν εἴδωλον. πλη- osius scriptum quan apud scholi- σίον δἐ πῶν Ἅιδου πυλῶν γινόμενος astam, εἶχεν δὲ οὕτος (i. e. Κέρβερος) Θησέα ἐγείρει καθήμενον ἐπὶ ἀκινήτου τρεῖς μὲν κυνῶν κεφαλὰς, τὴν δέ οὐρὰν θρόνου, ὁμοίως δὲ καὶ Πειρίθουν ἠβου- δράκοντος, τὰ δὲ τοῦ νώτου παντοίων λήθη καὶ τῆς γῆς πολὺ σειομένης οὐκ εἶχεν ὄφεων κεφαλάς. μέλλων οὖν ἐπὶ ἠδυνήθη, ἀπεκύλισε δὲ καὶ τὸν Ἀσκα- τοῦτον ἀπιέναι ἦλθεν πρὸς Εὔμολπον λάρφυ πέτρον. βουλόμενος δὲ αἶμα εἰς Ἐλευσῖνα, βουλόμενος μυηθῆναι. ταῖς ψυχαῖς παραθέσθαι μίαν τῶν ἦν δὲ οὐκ ἐξὸν ξένοις τότε μυεῖσθαι, Ἄιδου βοῶν ἀπέσφαξεν. ἐπειδή περ Θυέστης ὁ Πυλίου παῖς 11. * ἔπεσιν] ἐτησίων παραγενόμενος ἐμυεῖτο. μὴ δυνάμενος 12. Αὐγέου] αὐγαίου οὖν ἰδεῖν τὰ μυστήρια ἐπεί περ οὐκ 17. *δὲ καὶ] καὶ om. ἠγνίσθη εἰς τὸν τῶν κενταύρων φόνον 21. Verba οὐδέ παρὰ Ζηνοδότῳ ἀγνισθεὶς ὑπὸ Εὐμόλπου τότε ἐμυήθη ἦσαν separatim scripta leguntur καὶ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ Τέναρον τῆς in marg. inter.