Scholia in Euripidem, Scholia in Euripidis Phoenissas (scholia vetera et scholia recentiora Thomae Magistri, Triclinii, Moschopuli et anonyma), ed. Wilhelm Dindorf, sch

Ὦ tὴν ἐν ἄστροις

: ἔθος ἔχουσιν οἱ τραγικοὶ παράγειν τοὺς ἥρωας θεοῖς τὰς συμφορὰς ἀπολοφυρομένους. καὶ ἐν Μηδείᾳ

ὥσθ’ ἵμερός μ’ ὑπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ
λέξαι μολούσῃ δεῦρο δεσποίνης τύχας.

Ἄλλως. παλαιά τις φέρεται δόξα ὡς Σοφοκλῆς μὲν ἐπιτιμήσειεν Εὐριπίδῃ ὅτι προέταξε τούτους τοὺς δύο στίχους, ὁ δὲ Εὐριπίδης ὅτι προέταξεν ἐν Ἠλέκτρᾳ ὁ Σοφοκλῆς τὸ ὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτέ. Ἄλλως. ὦ διοδεύων τοῦ οὐρανοῦ τὴν ὁδὸν τὴν παρὰ τοῖς ἄστροις, ὅ ἐστι τὴν παρὰ τοῖς οἴκοις τοῦ ζωδιακοῦ κύκλου· ὅτι γὰρ ἄστρα τοὺς οἴκους φασὶ τοῦ ζωδιακοῦ κύκλου Ἄρατος εἴρηκεν,

αὐτὰρ ἑκάστη
ἴση μετρηθεῖσα δύω περιτέμνεται ἄστρα.
ζωΐδιον δέ ἑ κύκλον ἐπίκλησιν καλέουισιν.

- A. B. C. M. I. ἄστρον καὶ ἀστήρ διαφέρει· ἀστὴρ μὲν ὁ εἷς, ἄστρον δὲ τὸ ἐκ πολλῶν ἀστέρων ἀστροθέτημα καὶ συμφορ... οἷα καὶ τὰ ν. ... ἄστρα τὰ ιβ′ ζω ... A .

ὦ τὴν ἐν ἄστροις

: ταῦτα πάντα πρὸς τὸν ἥλιον ἀποτείνει Ἰοκάστη δυσχεραίνουσα διὰ τὰ συμβάντα. Gu.

τὴν ἐν ἄστροις

: τὴν ἐν τοῖς ζωδίοις. Gr. τὴν ἐν τοῖς ζωδιακοῖς κύκλοις. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἢ πρὸς τὸ ἄστρα τὸ οὐρανοῦ, ἢ πρὸς τὸ ὁδόν. Gu. τέμνων: διερχόμενος. Gr. ὁδεύων. Gu. Florr. iidem. et 33.

2.

χρυσοκολλήτοισιν

: χρυσοκολλήτῳ, ἐκ χρυσοῦ ἡρμοσμένῳ, ἀντὶ τοῦ χρυσοειδεῖ. Gr. Flor. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

ἐμβεβώς

: ἐπιβεβηκώς. Gr. Florr. iidem. ἐποχούμενος. Gu. Fl. 33. qui addit βαίνων.

δίφροις:

δίφρῳ ἤγουν ἅρματι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

3.

θοαϊς ἵπποισι

: λείπει ἡ σύν, ἵν’ ᾖ σὺν θοαῖς ἵπποισι. καὶ παρ’ Ὁμήρῳ αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαιμι, καὶ ἐν Βάκχαις αὐτῇσιν ἐλάταις, καὶ ἐν Ἱππολύτῳ αὐτῇσιν ἀρβύλαισιν ἁρμόσας πόδα. καὶ ἐστὶν Ἀττικὴ ἡ συνήθεια. ἔδει δὲ ἐκ τοῦ ἐπικρατοῦντος ἀρσενικὼς αὐτοὺς ὀνομάσαι. τέσσαρες δέ εἰσι, Χρόνος, Αἰθὼ, Ἀστραπὴ, Βροντὴ, ἄλλοι δέ φασιν ὡς δύο, Λάμπων καὶ Φαέθων. ἔθος δὲ τοῖς ποιηταῖς θηλυκῶς λέγειν τὰς ἵππους, Σώφρονι τὰν ἵππον, καὶ ἐν Ἱππολύτῳ αἱ δ’ ἐνδακοῦσαι στόμια, καὶ παρ’ Ὁμήρῳ αἱ Φηρητιάδαο ποδώκεες ἔκφερον ἵπποι. A. B. C. M. I.

εἱλίσσων

: ἐπειδὴ κυκλοτερὴς ὁ οὐρανὸς, ἢ ἐπειδὴ ἑλικοειδὴς ὁ ζωδιακὸς κύκλος, καθ’ ὃν φέρεται ὁ ἥλιος. A. C. M. στρέφων, παράγων τὴν ἀκτῖνα. M. στρέφων, περιφέρων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. στρέφων, περιελαύνων, περιάγων. Fl. 33. διὰ συστροφῆς ποιῶν. Gu.

φλόγα

: τὰς ἀκτῖνας. Gr. Florr. Mosq.

4.

ὡς δυστυχῆ

: ἀσεβεῖ, φασὶ, τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου δυστυχῆ καλῶν. πῶς δὲ ἀσεβεῖ, ὁπότε καὶ Ἡσίοδος ἀποφαίνει πονηράς τινας τῶν ἡμερῶν; Ἄλλως. οἱ κακοδαιμονοῦντες καὶ τὰς πρώην εὐδαιμονίας ἀτυχίας νομίζουσι, τῇ παρούσῃ δυσποτμίᾳ βαρυνόμενοι. A. B. M. I.

ὡς δυστυχῆ

: καὶ μὴν τότε εὐδαίμονες ἦσαν αἱ Θῆβαι διά τε τὸν Ἁρμονίας γάμον, ἐν ᾧ οἱ θεοὶ εἱστιάθησαν, καὶ τὴν Διονύσου καὶ Ἡρακλέους γένεσιν. νοσεῖν δὲ ἤρξατο ἐξ οὗ ἐτεκνώθη Λάϊος βίᾳ θεῶν. τὰ τοιαῦτα δ’ οὐ πρὸς τὸ ἀληθὲς, ἀλλ’ ὡς οἱ λέγοντες πάθους ἔχουσιν. εὐεπίφορος δὲ ὁ Εὐριπίδης πρὸς ἕτερα πρόσωπα πρεσβύτερα τὴν τῶν δυστυχημάτων αἰτίαν ἀναφέρειν. καὶ ἐν Τρῳάσιν ἡ Ἑλένη φησὶν πρῶτον μὲν ἀρχὰς ἔτεκεν ἥδε τῶν κακῶν Πάριν τεκοῦσα. καὶ ἐν Ὀρέστῃ σύ τοι φυτεύσας θυγατέρ’, ὦ γέρον, κακὴν ἀπώλεσάς με. κέχρηται τούτῳ τῷ εἴδει καὶ Ὅμηρος ὃς καὶ Ἀλεξάνδρῳ τεκτήνατο νῆας ἐΐσας ἀρχεκάκους, καὶ Εὔμαιος συμπαθῶς ἔχων πρὸς τὸν Ὀδυσσέα φησὶν ὣς ὤφελλ’ Ἑλένης ἀπὸ φῦλον ὀλέσθαι, καίτοι τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς τῶν Διοσκούρων ἤδη θεῶν ὄντων καὶ πολλὰ τοῖς ἀνθρώποις ἐπαρκούντων. ἔτι δέ τινες ἐγκαλοῦσι τῷ Εὐριπίδῃ ὡς οὐκ ἀκολούθως γενεαλογήσαντι· εἰ μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐβούλετο τὰ πράγματα λέγειν, ἐχρῆν τὴν ἐκ Φοινίκης ἀποικίαν τοῦ Κάδμου κατὰ λεπτὸν μετὰ τῆς αἰτίας διηγήσασθαι· εἰ δὲ ἐκ τῆς ὑπογύου ἀρχῆς, ἔδει ἀπὸ τῶν Λαΐου δυστυχημάτων ἄρξασθαι. πρὸς οὓς ῥητέον ὅτι, εἰ μὲν ἄνωθεν ἤρξατο, μακρὸς ἂν ἦν ὁ λόγος, ἄλλως τε οὐκ ἔπρεπε Θηβαίαν γυναῖκα ἀκριβῶς τὰ ἐν Φοινίκῃ ἐπίστασθαι· εἰ δὲ ἀπὸ τῶν Λαΐου δυστυχημάτων, πολλὰς ἂν τῶν περὶ τὰς Θήβας συμφορῶν παρέλιπεν. Ἀκταίωνα μὲν γὰρ αἱ οἰκεῖαι κύνες διεσπάσαντο, Πενθέα τε τὸν υἱὸν Ἀγαυὴ, Σεμέλην τε ἐκεραύνωσεν ὁ Ζεὺς, καὶ τὸν Ἰνοῦς υἱὸν Λέαρχον μὲν μανεὶς ὁ πατὴρ Ἀθάμας ἀπέκτεινε, Μελικέρτης δὲ μετὰ τῆς μητρὸς ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν, οἱ Νιόβης δὲ παῖδες ἐτοξεύθησαιν, καὶ αὐτὴ λίθος ὁρᾶται δακρύων. A. B. M. I. B.

ὡς δυστυχῆ

: λίαν ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἐν ἐκείνῃ, ὅτε ὁ Κάδμος τὴν οἰκίαν καταλιπὼν ἦλθεν ἐνταῦθα δυστυχῆ ἀκτῖνα ἐφῆκας, ἀνέτειλας. M. δυστυχῆ ἀκτῖνα λέγει οὐ δι’ ἑαυτὴν, ἀλλὰ διότι ἐν αὐτῇ ἐγένετο ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ αἰτία τῆς δυστυχίας αὐτῶν. Gr. Bar. Mosq.

ὡς

: λίαν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

Θήβαισι

: νῦν οὕτω καλουμέναις. Gu.

τῇ τόθ’ ἡμέρᾳ

: κατὰ τὴν τότε ἡμέραν, ἡνίκα ὁ Κάδμος ἦλθεν εἰς τὴν γῆν τήνδε. Gr. Florr. iidem, Mosq.

5.

ἐφῆκας

: ἐπέβαλες, ἀνέτειλας. ἐμφαντικὸν δὲ πάνυ τὸ ἀκτῖν’ ἐφῆκας. M. ἐφῆκας ταῖς Θήβαις, ἤγουν ἐπάνω τῶν Θηβῶν ἀφῆκας. Gr. Florr. iidem, Mosq.

Κάδμος ἡνίκ’ ἦλθε

: λιβύης τῆς Ἐπάφου καὶ Ποσειδῶνος Ἀγήνωρ καὶ Βῆλος· Ἀγήνορος δὲ καὶ Ἀντιόπης τῆς Βήλου Κάδμος, Κίλιξ, Φοῦνιξ, ἀφ’ οὗ οἱ Φοίνικες. ἐκ Φοίνικος καὶ Τηλέφης τῆς Ἐπιμεδούσης Πείρως, Ἀστυπάλη, Εὐρώπεια, Φοινίκη. ἔνιοι δὲ ἀντὶ Ἁρμονίας Ἠλέκτραν γῆμαι αὐτόν φασι. A. B. C. M. I.

Κάδμος

: Ἀγήνορος θυγάτηρ Εὐρώπη, ἣν λαβὼν Ζεὺς εἰς Κρήτην ἀγνοίᾳ τοῦ πατρὸς ἤγαγεν. ὁ δὲ περιήρχετο ζητῶν καὶ τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ, Κάδμον, Θάσον, Κίλικα καὶ Φινέα, ἀπέστειλε ψηλαφήσαντας μαθεῖν. Κάδμος οὖν τὸν χρησμὸν λαβὼν εἰς τὸ Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐτάχθη δάμαλιν λαβεῖν, καὶ ἀπερχόμενος ἐλαύνειν ἔμπροσθεν, καὶ ὅπου κλιθεῖσα ἡ δάμαλις πέσῃ, κτίσαι πόλιν. κτίζει οὖν Θήβας, καὶ τὸν δράκοντα ἀναιρεῖ, σπείρας τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, ἐξ ὧν ἀνεφύησαν οἱ γίγαντες. Gu. Bar.

6.

Φοίνισσαν ἐναλίαν χθόνα

: εἰ μὲν ἐπὶ πάσης τῆς Φοινίκης, ἀκουστέον ἀντὶ τοῦ παραλίαν, εἰ δ’ ἐπὶ μιᾶς πόλεως, ἐκδεκτέον τὴν Τύρον· νησιάζεται γὰρ, ὡς καὶ ἑξῆς φησι Τύριον οἶδμα λιποῦσ’ ἔβαν ἀκροθίνια Λοξίᾳ Φοινίσσας ἀπὸ νάσου, τουτέστι τῆς Φοινίκης νήσου Τύρου. καὶ Κάδμος ἔμολε τάνδε γᾶν Τύριος. Ἄλλως. τὴν Τύρον· νησιάζεται γάρ. προληπτικὸς δὲ ὁ λόγος. οὐδέπω γὰρ ἐκαλεῖτο Φοινίκη. ἐν γοῦν τῷ Φρίξῳ φησὶν

ἦσαν γὰρ Ἀγήνορος κόροι,
Κίλιξ, ἀφ’ οὗ καὶ Κιλικία κικλήσκεται,
φοῖνιξ, ὅθενπερ τοὔνομ’ ἡ χώρα φέρει.
καὶ Θάσος.

— A. B. C. M. I.

Φοίνισσαν ἐναλίαν

: τὴν τῆς Φοινίκης παραθαλασσίαν γῆν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. θαλασσίαν, παραλίαν. Gu.

7.

γήμας Κύπριδος

: Δερκύλος Θηβαίου τινὸς, Δράκοντος τοὔνομα, βασιλέως δὲ Θηβαίων, φησὶν εἶναι τὴν Ἁρμονίαν θυγατέρα, ὃν φονεύσας Κάδμος ἔγημεν Ἁρμονίαν. Ἔφορος δὲ Ἠλέκτρας τῆς Ἄτλαντος αὐτὴν εἶναι λέγει, Κάδμον δὲ παραπλέοντα τὴν Σαμοθρᾴκην ἁρπάσαι αὐτὴν, τὴν δὲ εἰς τιμὴν τῆς μητρὸς ὀνομάσαι τὰς Ἠλέκτρας πύλας, καὶ νῦν ἔτι ἐν τῇ Σαμοθρᾴκῃ ζητοῦσιν αὐτὴν ἐν ταῖς ἑορταῖς. Δημαγόρας δὲ ἀπὸ Λιβύης ἐλθοῦσαν τὴν Ἠλέκτραν οἰκῆσαι τὴν Σαμοθρᾴκην. ἔνθα συγγενομένη Διὶ ἐτέκνωσεν Ἠετίωνα, Δάρδανον, Ἁρμονίαν· τὸν δὲ Κάδμον παραπλέοντα μετὰ Θάσου ἐπὶ ζήτησιν τῆς ἀδελφῆς μυηθῆναί τε καὶ μυούμενον ἰδεῖν τὴν Ἁρμονίαν, προνοίᾳ δὲ Ἀθηνᾶς ἁρπάσαι αὐτήν. A. B. C. M. I. ἡνίκα διὰ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Εὐρώπην καταλιπὼν τὴν ἑαυτοῦ γῆν παρεγένετο ἐνταῦθα. M. ὁ Κάδμος παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀποσταλεὶς τὴν ἰδίαν ζητῆσαι ἀδελφὴν καὶ μὴ ὑποστρέψας εἰς τὸν ἑαυτοῦ πατέρα διὰ τὸ. . . . . .θῆσαι παρὰ τοῦ πατρὸς, εἰ μὴ αὐτὴν καταλάβοι, τὴν Ἁρμονίαν ἁρπάσαι προνοίᾳ Ἀθηνᾶς λέγεται. M.

ὃς παῖδα

: ὁ Κάδμος τὴν θυγατέρα εἰς γυναῖκα λαβών. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ὁ Κάδμος εἰς γάμον ἀγαγών. Gu.

8.

Πολύδωρον

: τοῦτον οἱ ποιηταὶ Πίνακον καλοῦσι, Πολύδωρον δὲ διὰ τὸ πολλὰ δῶρα εἰληφέναι τὴν μητέρα αὐτοῦ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ. γενεαλογήσας δὲ ἕως Λαΐου ἀνατρέχει εἰς Κρέοντα καὶ Ἰοκάστην. A. B. C. M. I.

ἐξέφυσεν

: ἔφυσεν, ἐγέννησεν. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 34. 56. 59. 76.

10.

ἐγὼ κλῄζομαι

: ἐπονομάζομαι. M. καλοῦμαι, εἰμί. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. φημίζομαι. Gu. ὀνομάζομαι. Fl 33.

12.

καλοῦσι δ’ Ἰοκάστην με

: ἀσφαλίζεται τὴν ὀνομασίαν τῆς ἡρωΐνης, ἐπεὶ οἱ παλαιότεροι Ἐπικάστην καλοῦσιν. καὶ Ὅμηρος

μητέρα δ’ Οἰδιπόδαο ἴδον καλὴν Ἐπικάστην.

A. B. C. M. I.

13.

γαμεῖ δὲ Λάϊος

: Ἐπιμενίδης Εὐρύκλειαν τὴν Ἐκφαντός φησιν αὐτὸν γεγαμηκέναι, ἐξ ἧς εἶναι τὸν Οἰδίποδα· οἱ δὲ δύο τὸν Λάϊόν φασι γῆμαι γυναῖκας, Εὐρύκλειαν καὶ Ἐπικάστην. καὶ τὸν Οἰδίποδα δέ φασιν Ἐπικάστην τὴν μητέρα γεγαμηκέναι, καὶ Εὐρυγάνην. Αἰγύπτιος δέ φησιν ὡς ἐκ χρησμοῦ τοὺς παῖδας ἀκούσας ἀλληλοκτονήσειν ἐξέθηκε τὸν Πολυνείκην, Μήστωρ δὲ ἀμφοτέρους ἐκτεθῆναι. A. B. C. I. ἡ δὲ ἱστορία αὕτη. Λάϊος ἀπὸ Θηβῶν παραγενόμενος εἰς Ἦλιν ἐθεάσατο Χρύσιππον τὸν Πέλοπος. τούτου ἐρασθεὶς ἠξίου αὐτὸν παραγενέσθαι εἰς Θήβας ἅμα αὐτῷ. μὴ πείσας δὲ αὐτὸν ἥρπασε Λάϊος. μαθὼν δὲ ὁ Πέλοψ περὶ τούτου κατηράσατο τῷ ἑλόντι αὐτὸν μὴ κτήσασθαι παῖδα· εἰ δὲ κτήσαιτο, ὑπ’ αὐτοῦ ἀναιρεθείη. A. rec.

14.

χρόνια

: χρονίως, ἐπὶ πολλὴν παράτασιν χρόνου ἔχων τὴν μετ’ ἐμοῦ συνοίκησιν ἐν τοῖς δώμασιν. Gr. Cant. ἐκ πολλοῦ χρό νου γήμας με. B. Gu. Fl. 33.

λέκτρα τἄμ’ ἔχων

: σὺν ἐμοὶ καθεύδων. M.

15.

ἐλθὼν ἐρωτᾷ

: ἐρωτᾷ μὲν τῆς ἀπαιδίας τὴν αἰτίαν, αἰτεῖ δὲ τῆς ἀρρενογονίας τὴν εὐτυχίαν. B. C. M.

16.

κοινωνίαν

: ἐπιμιξίαν, μετοχὴν, σχέσιν. M. συναυλίαν. Gr. μετοχήν. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 34. 56. 59. 76. Mosq.

17.

ὦ Θήβαισιν

: ὦ ὁ ἀνάσσων ἐν ταῖς Θήβαις ταῖς εὐίπποις. Gr.

εὐίπποις ἄναξ

: κατὰ ζῆλον Ὁμηρικὸν Εὐριπίδης εἰς δοτικὴν τὸ ἄναξ συντέταχεν· ἐκεῖνος γὰρ ἀεὶ τούτῳ χρῆται τῷ πλαγιασμῷ. Gu. Bar. Leid. πολεμικοῖς. M.

18.

μὴ σπεῖρε τέκνων ἄλοκα

: Ἐμπεδοκλῆς ὁ φυσικὸς ἀλληγορῶν, φασὶ, σχιστοὺς λιμένας Ἀφροδίτης καλεῖ ἐν οἷς ἡ τῶν παίδων γένεσίς ἐστιν. Εὐριπίδης δὲ ταυτὸ τοῦτο φάσκων τήν τε ἔννοιαν τὴν αἰσχρὰν ἀπέφυγε καὶ τοῖς ὀνόμασιν οἰκείως ἐχρήσατο, τεχνικαῖς ταῖς μεταφοραῖς σπόρον καὶ ἄλοκα λέγων. A. B. C. M. I.

ἄλοκα

: αὔλακα· αὖλαξ δὲ ἡ τομὴ τῆς γῆς ὑπὸ τοῦ ἀρότρου. μεταφορικῶς δὲ λέγει αὔλακα μὴ σπεῖρε ἀπὸ τῆς ἀρουμένης γῆς, μὴ συνέρχου τῇ γυναικί. A. C. M. T. μὴ παιδοποίει. M.

τέκνων ἄλοκα

: ἤγουν παιδοποιὸν αὔλακα. Gr. Flor. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

δαιμόνων βίᾳ

: κατὰ δυναστείαν τὴν πρὸς τοὺς θεούς. Gr. Florr. iidem. ἄνευ θελήματος τῶν θεῶν. Gu.

19.

τεκνώσεις

: ἀντὶ τοῦ γεννήσεις. Gr. Mosq.

21.

ὁ δ’ ἡδονῇ δούς

: ἐκ τοῦ οἴνου εἰς ἡδονὴν τραπείς. Ἄλλως ἀντὶ τοῦ ἑαυτὸν δοὺς εἰς εὐωχίαν. καὶ πῶς προεγνωκυῖα ἡ γυνὴ τὸν χρησμὸν οὐκ ἀπέτρεψε τῆς μίξεως τὸν Λάϊον; ἢ οὖν ὕστερον εἶπεν αὐτῇ, ἢ εἶπε μὲν, ἡ δὲ ὑπώπτευσε τὸ ῥηθὲν εἶναι ψεῦδος διὰ τὸν ἔρωτα Χρυσίππου. A. B. C. M. I.

εἰς βακχεῖον πεσών

: εἰς μέθην. C. M. μεθυσθείς. Gr. Bar. Mosq.

βακχεῖον

: μέθην, ἐρωτομανίαν. Gu. λέγεται βακχεῖον καὶ ὁ τοῦ Διονύσου ναὸς, καὶ τὸ μαντικὸν, ὡς τὸ βακχεῖον κάρα. Gu. ἔρωτα. Fl. 33.

22.

ἡμῖν

: ἡμῖν ἐσόμενον, χάριν ἡμῶν. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 20. 56. 59. 76.

23.

τἀμπλάκημα

: τὸ ἁμάρτημα. Gr. Florr. iidem.

τὴν φάτιν

: τὸν χρησμόν. Gr. Florr. iidem. τὴν μαντείαν. Gu. Fl. 33.

24.

λειμῶν’ ἐς Ἥρας

: ἢ ὅτι πᾶς λειμὼν ἱερός ἐστι τῆς Ἥρας, ἢ ὅτι Κιθαιρωνίας Ἥρας ἐστὶν ἐν Θήβαις ἱερόν. ὅσοι δὲ ἐγκαλοῦσιν ὡς ἐν ἱερῷ τόπῳ ἐκτεθέντος τοῦ παιδὸς, ἴστωσαν ὅτι καὶ Ἀθῆναι ἱεραὶ μὲν λέγονται τῆς Ἀθηνᾶς, ὀλίγος δέ ἐστι τῆς ἀκροπόλεως εὐαγής τε καὶ ἱερὸς τόπος. καὶ λελωβημένον δὲ ὅμως ἀνείλοντο τὸ βρέφος, ἴσως τῷ κάλλει νενικημένοι καὶ τὴν ἴασιν εὐμαρῇ νομίσαντες αὐτοῦ ὑπὸ τῆς βασιλείας ἔσεσθαι. A. B. C. M. I.

λέπας

: ἀκρωτήριον· ἐν τούτῳ γὰρ ναὸς Ἥρας ἦν, ὃν καὶ καλεῖ λειμῶνα Ἥρας· πάντας γὰρ τοὺς ἀλσώδεις τόπους θεοῖς ἀφιέρουν καὶ τεμένη θεῶν ἐκάλουν Ἕλληνες. Gu. Bar.

25.

δίδωσι βουκόλοισι

: ἵνα ἀποθάνῃ. οὐ γὰρ ἤθελεν ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς ἀνελεῖν τὸ βρέφος, φεύγων τὸ μύσος. A. B. C. M. I.

δίδωσι

: οὐκ ἤθελε γὰρ αὐτὸς ἀποκτεῖναι, φυσικῇ κατεχόμενος συμπαθείᾳ, ἅτε πατήρ· καὶ διὰ τοῦτο εἰς τὸ ὄρος ἔρριψεν, ὡς ἂν ὑπὸ θηρίον ἀναιρεθείη. Gu. Bar.

26.

σφυρῶν

: διὰ τῶν σφυρῶν, ἤγουν τῶν ἀστραγάλων, ἐλάσας κατὰ τὸ μέσον σιδηρᾶ κέντρα. Gr.

ὅθεν

: ἀφ’ ἧς αἰτίας ὠνόμαζον αὐτὸν οἱ ἐν τῇ Ἑλλάδι Οἰδίποδα. Gr. Bar. Mosq.

σφυρῶν σιδηρᾶ κέντρα

: διὰ μέσων τῶν σφυρῶν τὰ σιδηρᾶ κέντρα πείρας. Ἄλλως. ὡς θηριώδης, φησὶ, καὶ ἀνόητος ἀνελεῖν μὲν οὐκ ἔμελλε τὸ βρέφος, ὁ δὲ χαλεπῶς ἐλωβήσατο. ῥητέον μὲν οὖν ὅτι τὸ μὲν ἀποκτεῖναι ἀσεβὲς ἡγήσατο· εἰ δὲ διατρήσειεν αὐτοῦ κέντροις τὼ πόδε, τὸν ἐπηρτημένον κίνδυνον ἐκφεύξεσθαι, μηδενὸς ἀνελομένου βρέφος λελωβημένον. οἱ δὲ ἀπὸ τῶν σπαργάνων φασὶν αὐτὸν ἐξῳδηκέναι ἐκ ταυτομάτου τὼ πόδε. οἱ δὲ εἰς θάλασσαν ἐκβληθῆναι εἰς λάρνακα, καὶ προσοκείλαντα τῇ Σικυῶνι ὑπὸ τοῦ Πολύβου ἀνατραφῆναι. ἔνιοι δὲ καὶ . . . λίου φασὶν αὐτὸν εἶναι παῖδα. τινὲς δὲ Ἱπποδάμειαν τὴν Οἰνομάου ὑποβεβλῆσθαι αὐτὸν αὐτῷ φασιν, ὕστερον δὲ ἁρπάσαντος τοῦ Λαΐου Χρύσιππον, βοηθὸν ὄντα τῷ Χρυσίππῳ ἀποκτεῖναι τὸν Λάϊον, τὴν δὲ Ἰοκάστην ἐλθοῦσαν ἐπὶ τὴν κηδείαν τοῦ νεκροῦ, μιγέντα γεννῆσαι τοὺς παῖδας, ὕστερον δὲ λύσαντα τὸ αἴνιγμα γνωρισθῆναι. οἱ δὲ τὸν Πόλυβον αὐτὸν τυφλῶσαι, τοὺς περὶ τῆς πατροκτονίας χρησμοὺς ἀκούσαντα. τινὲς δὲ καὶ τὴν μητέρα ὑπ’ αὐτοῦ ἀνῃρῆσθαι. ἀνελεῖν δὲ αὐτὸν οὐ μόνον τὴν Σφίγγα, ἀλλὰ καὶ τὴν Τευμησίαν ἀλώπεκα, ὡς Κόριννα. οἱ δὲ τὴν Σφίγγα Μακαρέως μὲν γενέσθαι γυναῖκα, θυγατέρα δὲ Οὐκαλέγοντος, ἑνὸς τῶν ἐγχωρίων· οὗ τελευτήσαντος κατασχεῖν τὴν Σφίγγα, ἐπαναιρεθῆναι ὑπό τινος Οἰδίποδος, συνελθόντος αὐτῇ. τινὲς δὲ καὶ Λαΐου τὴν Σφίγγα παραδιδόασιν, ὡς Λυσίμαχος. A. C. M. T.

σφυρῶν σιδηρᾶ

: καὶ πῶς τετρημένους ἔχων τοὺς πόδας, ἤτοι τοὺς ἀστραγάλους, εὑρέθη ὑπὸ τῶν βουκόλων ἢ καὶ πρώτης τῆς Μερόπης; καί φασιν ὅτι τῷ κάλλει ἐνικήθησαν τοῦ παιδὸς, ἢ καὶ τὴν ἴασιν εὐμαρῆ ἐνόμισαν ὑπὸ τῆς βασιλίδος ἔσεσθαι. A. rec.

27.

ὅθεν νιν Ἑλλάς

: ἀφ’ οὗ ὁ Οἰδίπους, παρὰ τὸ οἰδεῖν τοὺς πόδας ἐκ τῶν περονῶν. Α. C. M. ἡ μὲν Μερόπη πρώτη αὐτὸν ἐκάλεσεν Οἰδίπουν, ἡ δὲ Ἑλλὰς ἀπ’ αὐτῆς διεδέξατο τὸ ὄνομα. A. B. C. M.

Ἑλλάς

: ἐκ Μερόπης παραλαβοῦσα τοὔνομα πρώτης καλεσάσης. Gu.

28.

Πολύβου

: τύραννος καὶ αὐτὸς ἐν ἑτέρῳ μέρει τῆς Βοιωτίας. οἱ δὲ τῆς Κορίνθου φασὶ βασιλέα. A. C. M. T.

ἱπποβουκόλοι

: ἱπποφορβοί. τὸ δὲ βουκόλοι ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου ζώου, ὡς τὸ τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο. τινὲς δὲ ἐν λάρνακι βληθέντα καὶ εἰς θάλασσαν ῥιφέντα τὸν παῖδα προσπελασθῆναι τῇ Κορίνθῳ φασί. A. B. C. M. I. ἀπίθανον δὲ τοῦτο, τοὺς βουκόλους βρέφος ἀνελέσθαι καὶ οὕτω λελωβημένον· ῥητέον ὅτι ἄγροικοι ὄντες τῇ δεσποίνῃ χαριεῖσθαι ἐδόκουν· καὶ γὰρ τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς καλὸν ἑώρων. A. C. M. T.

ἱπποβουκόλοι

: ἱπποβουκόλους ἐνταῦθα καλεῖ ἤτοι μεγάλα βουκόλια νέμοντας· (ἵππος γὰρ τὸ μέγα παρ’ Ἀττικοῖς ὥσπερ καὶ τὸ βοῦς· καὶ γὰρ βούπαιδα τὸν μέγαν φαμὲν, καὶ Ἱπποβῖνον Ἀριστοφάνης τὸν μέγιστον εἰς τὴν συνουσίαν λέγει.) ἢ ἱπποβουκόλους τοὺς τῶν ἵππων βοσκοὺς, καὶ τὸ βουκόλους ἀντὶ τοῦ βοσκοὺς καταχρηστικῶς, ὥσπερ καὶ ἕτερα τοιαῦτα εὕρηται παρὰ τοῖς ποιηταῖς, ὡς ἔχει καὶ τὸ Ὁμηρικὸν νέκταρ ἐῳνοχόει. ἔλαβον δὲ οἱ βουκόλοι τὸ βρέφος ὑπὸ τῆς δεσποίνης αὐτῶν παραγγελθέντες, εἴ που εὕροιεν αὐτῇ ἀγαγεῖν παιδίον ἐκτεθὲν παρὰ τῆς μητρός· ἀπαιδίαν γὰρ ἦν νοσοῦσα, καὶ διὰ τοῦτο φοβουμένη μὴ ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς ἀτιμασθείη νενευκότος πρὸς ἄλλην. ἐποίησε δὲ πιθανὴν τοῦ βρέφους τὸ λελωβημένον εἶναι καὶ οὐχ ὑγιές. Gu. Bar. Leid.

29.

δεσποίνης

: ἡ γυνὴ Πολύβου Μερόπη. B.

30.

τὸν ἐμὸν ὠδίνων πόνον

: ἀντὶ τοῦ τὸν πόνον τῶν ἐμῶν ὠδίνων. ἔχει δέ τι τοῦτο παραλλάττον πρὸς τὸ, τὸ ἐμὸν αὐτοῦ πρᾶγμα, καὶ τὰ τοιαῦτα. ἐν μὲν γὰρ ἐκείνοις δυοῖν ὄντων, προσώπου καὶ πράγματος, εἶτα πρωτοτύπου ἀντωνυμίας κατὰ γενικὴν ὀφειλούσης κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ προσώπου, διὰ τὴν προσοῦσαν ἑτέραν γενικὴν, κτητικὴ τίθεται πρὸς τὸ πρᾶγμα ἀντωνυμία. ἐνταῦθα δὲ τριῶν ὄντων, προσώπου, καὶ δυοῖν πραγμάτων, τῶν τε ὠδίνων καὶ τοῦ πόνου, καὶ τῶν μὲν ὠδίνων τοῦ προσώπου οὐσῶν, τοῦ δὲ πόνου τῶν ὠδίνων, ὤφειλεν ἡ κτητικὴ ἀντωνυμία ἐπὶ τῶν ὠδίνων κεῖσθαι· οὕτω γὰρ ἂν ἐφαίνετο προδήλως ὅτι αἱ μὲν ὠδῖνές εἰσι τοῦ προσώπου, ὁ δὲ πόνος τῶν ὠδίνων. νυνὶ δὲ ἐπὶ τοῦ πόνου κεῖται, καὶ συγχεῖ καὶ δυσδιανόητον ποιεῖ τὸν λόγον. Gr. I.

τὸν ἐμὸν ὠδίνων πόνον

: τὸν πόνον, ἤγουν τὸ ἔργον τῶν ἐμῶν ὠδίνων, τουτέστιν ὃν ἐγὼ ὠδινήσασα ἔτεκον. Gr. Fl. 5. 59. 76.

31.

μαστοῖς ὑφεῖτο

: ὑπέβαλεν. εὔηθες δὲ, φασὶν, εἰ λελωβημένον ὑπεβάλετο παιδίον, ὅπου γε ἐκτίθεμεν καὶ τὰ ἐξ ἡμῶν πεπηρωμένα. καὶ τί θαυμαστὸν ὑποβάλλεσθαι φοβουμένην μὲν ἐκπεσεῖν διὰ τὴν ἀπαιδίαν, ἀποτρίψασθαι δὲ τὴν τῆς ὑποβολῆς ὑποψίαν διὰ τὴν ὑποῦσαν συμφορὰν τῷ βρέφει; καὶ τὸ ἰαθήσεσθαι δὲ διὰ τοῦτο οὐκ ἀπεγνώκει. A. B. C. M. I.

καὶ πόσιν πείθει

: πείθει τὸν ἄνδρα τεκεῖν αὑτὴν, καὶ ἀναπείθει λέγειν τοῖς ἔξω αὐτοῦ τέκνον εἶναι. πῶς δὲ λελωβημένον αὐτὸν ἡ γυνὴ τοῦ βασιλέως ἐλάμβανεν; ὅτι οὐκ ἤθελε τοῖς ἔξω περὶ αὑτῆς δοῦναι ὑπόνοιαν ὡς οὔσης στείρας, ἀλλ’ ἵνα καὶ πίστιν μείζονα ἐνδείξηται ὅτι οὗτος ἐμός ἐστιν ὁ παῖς, ἰδοὺ λελωβημένον αὐτὸν ἔχω· οὐκ ἂν γὰρ ξένον οὐκ ἀσινῆ ὄντα. C. M. T.

32.

ἤδη δὲ πυρσαῖς

: ἡδέως καὶ τραγικῶς τὴν ἀκμὴν ἐξέφρασε· πυρσαῖς δέ· πρὸ γὰρ τοῦ τοὺς ἰούλους βαλεῖν ξανθιζόμενα τὰ γένεια τῇ θερμότητι τῶν τριχῶν. C. M. T. εἰς ἀνδρὸς ἡλικίαν ἐλθών. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 33. 56. 59. 76.

33.

παῖς οὑμός

: παῖς Πολύβου, ἀλλὰ θετός. M.

ἢ γνούς

: γνοὺς ὅτι οὐκ εἴη Πολύβου παῖς γνήσιος, ἀλλὰ νόθος, ἢ μαθὼν παρά τινος τῶν ἡλικιωτῶν ὀνειδίσαντος ὅτι νόθος εἴη. ἔνιοι δέ φασιν εἰς Πυθῶνα ἐληλυθέναι τὸν Οἰδίποδα, ἵνα τροφεῖα ἀποδῷ τῷ Ἀπόλλωνι. A. B. C. M. T. I.

ἢ γνούς

: ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ Πολύβου παῖς μὴ κατὰ τοὺς φυσικοὺς παῖδας ἀγαπώμενος, ἢ παρ’ ἄλλου τοῦτο μαθὼν εἰς ἔριν αὐτῷ ἑλθόντος καὶ ὀνειδίσαντος ὅτι εἴη νόθος. Gu. Leid.

γνούς

: φωράσας ἀφ’ ἑαυτοῦ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

35.

Λάϊός θ’ οὑμός

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔστειχε. M. ἔστειχε πρὸς τὸ δῶμα τοῦ Φοίβου. Gr. Bar.

36.

τὸν ἐκτεθέντα παῖδα

: ἤτοι τότε ὀνείρων ταραξάντων αὐτὸν, ἢ ὅτε λοιπὸν ὑπώπτευσεν αὐτὴν τὴν ἡλικίαν τοῦ παιδὸς προκόπτειν. ἐβούλετο γὰρ ἢ τεθνεῶτα αὐτὸν ἀκούσας διάγειν ἀδεῶς, ἢ ζῶντα ἀκούσας φυλάττειν ἑαυτὸν. A. B. C. M. T. I.

τὸν ἐκτεθέντα παῖδα

: ζητῶν μαθεῖν εἰ ὁ ἐκτεθεὶς ὑφ’ ἡμῶν παῖς οὐκέτ’ εἴη, ὅμοιον τῷ εἰπέ μοι τὸν Πολύδωρον εἰ ζῇ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 56. 59. 76. Mosq.

μαθεῖν

: γρ. ἰδεῖν. A. B. μαστεύων δὲ ζητῶν, ὅθεν καὶ μαστὸς, ὁ ἐπιζητούμενος παρὰ τῶν παίδων. B. I.

38.

καὶ ξυνάπτετον πόδα

: καὶ εἰς ταυτὸν τῆς σχιστῆς ὁδοῦ τῆς Φωκίδος συνάπτουσι τὸν πόδα, ἤτοι συντυγχάνουσι τὸν πόδα ἐπὶ τῆς σχιστῆς ὁδοῦ. οὕτως δὲ καλεῖται, ἐπειδὴ σχίζει τὴν ἐπὶ Βοιωτίαν καὶ Θήβας καὶ Ἀττικὴν καὶ Κόρινθον ὁδόν. B. C. M. T. I. εἰς ταυτὸν τῆς σχιστῆς ὁδοῦ τῆς Φωκίδος συνάπτουσι πόδα, ἀντὶ τοῦ συναπαντῶσιν ἀλλήλοις. M. ἀντὶ τοῦ συναντῶσιν ἀλλήλοις. B.

39.

καί νιν κελεύει

: καὶ ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ ἡνίοχος τοῦ Λαΐου ὑποχωρεῖν τῷ βασιλεῖ, ὤφειλεν εἰπεῖν· ὁ δὲ ἄλλως ἀρξάμενος ἄλλως ἀποδίδωσι τὸν λόγον, ὥσπερ ἐκ μεταμελείας. Gr. I.

καί νιν κελεύει

: εἰ δὲ ληφθείη τὸ κελεύει ἀντὶ τοῦ προστακτικῶς ἔφη πρὸς αὐτὸν, σώζεται ὁ λόγος ἅπας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σχήματος. τὸ δὲ κελεύω πρὸς δοτικὴν μὲν συντάσσεται, ὥσπερ καὶ τὰ τούτου σημαινόμενα, οἷον τὸ προστάσσω καὶ τὸ ὁρίζω, ἐνταῦθα δὲ πρός αἰτιατικὴν συντάσσεται, τῆς πρὸς ἔξωθεν λαμβανομένης. Fl. 21.

κελεύει

: λέγει. Gr. κελεύω τὸ ὁρίζω καὶ τὸ λέγω. Gu.

τροχηλάτης

: ὁ ἡνίοχος. Πολυφήτην δὲ τὸν κήρυκα τοῦτον Φερεκύδης Πολυποίτην φησί. M. T. ὁ ἡνίοχος λέγων. Gr.

ὦ ξένε

: καλῶς ἑκατέρῳ περίκειται φρύαγμά τι, Λαΐῳ μὲν διὰ τὸ τῆς ἀρχῆς ἀξίωμα, Οἰδίποδι δὲ, ὅτι βασιλέως υἱὸς ἦν καὶ προπετὴς ὡς νέος, καὶ ὁδοῦ τῆς πᾶσι κοινῆς εἴργετο. C. M.

τυράννοις

: τοῖς βασιλεῦσιν, ἀντὶ τοῦ τῷ βασιλεῖ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐκποδὼν μεθίστασο

: ὑποχώρει. Gr. Fl. iidem. ἐκ τοῦ μέσου ὑποχώρει. Fl. 33.

41.

εἷρπ’ ἄναυδος

: ἔτρεχε μὴ φθεγγόμενος ἢ ὅτι τέλος λοιπὸν εἶχε καὶ ἐδεδοίκει μήποτε ἄλλος τὴν ἀρχὴν διαδέξηται. M. T. ἐβάδιζε μὴ φθεγγόμενος. B. ἀντὶ τοῦ ἐπορεύετο μηδὲν ἀποκρινόμενος. Gr. Cant.

πῶλοι δέ νιν

: ἤγουν οἱ ἵπποι τοῦ Λαΐου ἐξῄμασσον αὐτὸν, ἤγουν τὸν Οἰδίποδα, τοῖς ἑαυτῶν ὄνυξι κατὰ τοὺς τένοντας τῶν ποδῶν· ὅμοιον τῷ ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων. Gr. I.

42.

χηλαῖς

: ἐν ταῖς χηλαῖς τοὺς τῶν ποδῶν τοῦ Οἰδίποδος τένοντας ἐξῄμασσον, οὐχ ὑποχωροῦντος αὐτοῦ τῆς ὁδοῦ. A. B. C. M. T. I. χηλὴ διὰ τὸ ὥσπερ κεχηνέναι τοὺς ὄνχας. M. T. τοῖς ὄνυξι. M. Gr. νεῦρα λέγει τὰ ἐπάνω τῶν ποδῶν. Gu. τὰ ἐπάνω τῶν ποδῶν ἐξῄμασσον. M.

ποδῶν

: τῶν τοῦ Λαΐου. B.

43.

ὅθεν—τί τἀκτός

: ὑποστικτέον εἰς τὸ ὅθεν· ἔμελλε δὲ ἴσως τὴν λοιδορίαν καὶ τὴν μάχην ἀμφοτέρων λέγειν. Ἄλλως. τί οὖν, φησὶ, ταῦτα τὰ περιττὰ καὶ τὰ ἐκτὸς τῶν παθῶν λέγω; A. B. C. M. T. I. Ἄλλως. ποία μοι χρεία λέγειν τὰ ἔξω τῶν κακῶν, τὰς παρακολουθησάσας ὕβρεις; τοὺς διαπληκτισμοὺς οὐ λέγω, ἀλλ’ αὐτὸ τὸ κακὸν ἐν συντόμῳ ὅτι παῖς πατέρα καίνει-. A. B. C. T. I.

τί τἀκτός

: κατὰ τί δεῖ λέγειν με τὰ ἐκτὸς τῶν κακῶν, ἀντὶ τοῦ κακοῦ, ἤγουν τοῦ φόνου, καὶ μὴ λέγειν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δηλονότι. Gr. Mosq.

44.

καίνει

: φονεύει. M.

λαβὼν ὀχήματα

: ζητοῦσι πῶς ἐπὶ τὸ μαντεῖον οὐκέτι ἀπῆλθεν ὁ Οἰδίπους. φασὶν ὅτι οὐκ ᾤετο τὸν θεὸν εὐθέως χρήσειν αὐτῷ μυσαρῷ γενομένῳ, πρὶν καθαρθῆναι, καὶ ἅμα ἵνα μὴ γνῷ ὅτι πατέρα ἔκτεινεν· εἵμαρτο γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν μητέρα γῆμαι. ὅτι δὲ Πολύβῳ ἔδωκε τοὺς ἵππους καὶ Ἀντίμαχός φησιν ἐν Λύδῃ,

Εἶπε δὲ φωνήσας, Πόλυβε, θρεπτήρια ταῦτα
ἵππους τοι δώσω δυσμενέων ἐλάσας.

ζητοῦσι δὲ πάλιν πῶς οὐδεμίαν Θηβαῖοι ζήτησιν πεποίηνται τεθνεῶτος αὐτοῖς τοῦ βασιλέως. λεκτέον ὅτι εὐθὺς μὲν αὐτὸν οὐκ ἐπεζήτησαν, ἐν Δελφοῖς εἶναι νομίζοντες, μετὰ δὲ ταῦτα τῶν ἵππων ἀφάντων γενομένων, ληστῶν ἐδόκει τούργον γεγονέναι. Ἄλλως. δεῖ νοεῖν ὅτι ὁ Οἰδίπους φονεύσας τὸν Λάϊον ὡς ἐναγὴς παραχρῆμα οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν· οὐ γὰρ ᾤετο χρήσειν αὐτῷ τὸν θεόν. ὑποστρέψας δὲ εἰς Κόρινθον μετὰ τῶν ἵππων Λαΐου, καὶ καθαρθεὶς τοῦ φόνου πάλιν ἐπὶ τῷ γνῶναι τοὺς γονεῖς ἐπανῆλθε πρὸς τὸν θεόν. λαβὼν δὲ χρησμὸν ὅτι ἐπὶ φθορᾷ τοῦ πατρὸς ἐτέχθη καὶ συνουσίᾳ τῆς μητρὸς, διέγνω φυγεῖν τὴν Κόρινθον τὴν νομιζομένην πατρίδα. γνοὺς δὲ τοῦ Κρέοντος τὸ κήρυγμα ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καθίησιν ἑαυτὸν τῆς Σφιγγὸς, κινδύνῳ τὴν εὐτυχίαν θηρώμενος. A. B. C. M. T. I. ὀχήματα ἀντὶ τοῦ ὄχημα. ἓν γὰρ ἦν ὄχημα, ὡς παρὰ Σοφοκλεῖ ἀπήνη δ’ ἦγε Λάϊον μία. Gr. Bar.

45.

Πολύβῳ τροφεῖ

: οἷον τῷ θρέψαντι. γνοὺς ὅτι οὐκ ἂν εἴη αὐτοῦ πατὴρ τροφεῖα καταβάλλει. A. C. M.

ὡς δ’ ἐπεζάρει

: ἐζήτησε τοὺς ἐν τῇ πόλει ἀφαρπάσαι. A. C. M. T. ζάρος ὄρνεόν ἐστιν ἁρπακτικόν. τὴν δὲ Σφίγγα οἱ μὲν λέγουσιν ἔχειν πρόσωπον παρθένου, στῆθος δὲ καὶ πόδας λέοντος, πτερὰ δὲ ὄρνιθος· Σωκράτης δὲ ἐγχωρίαν αὐτὴν χρησμολόγον φησὶ δύσγνωστα μαντευομένην, ἅπερ ἀγνοοῦντες οἱ Θηβαῖοι καὶ ἐναντίως αὐτοῖς χρώμενοι ἀπώλοντο. Ἀσκληπιάδης δὲ λέγει τοὺς Θηβαίους εἰς ἐκκλησίαν καθ’ ἑκάστην ἀθροίζεσθαι διὰ τὸ δυσαίνιγμα τῆς Σφιγγός. λόγιον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἀπαλλαγήσεσθαι τῶν κακῶν, πρὶν ἂν τοὺς τῆς Σφιγγὸς λύσειαν χρησμοὺς, ὁπότε δὲ μὴ συνίοιεν, ἁρπάζειν αὐτὴν ὅντινα ἂν βούλοιτο τῶν πολιτῶν. A. B. C. M. T. I.

ὡς δ’ ἐπεζάρει

: ἐπέκειτο κακοποιοῦσα. ἁρπασθῆναι δέ φασιν ὑπ’ αὐτῆς Αἵμονα τὸν Κρέοντος παῖδα. τινὲς δέ φασιν ὅτι μία τῶν σὺν ταῖς Κάδμου θυγατράσι μανεισῶν μετεβλήθη εἰς τὸ ζῶον τὴν Σφίγγα. A. B. C. M. T. I.

ἐπεζάρει

: ἐπεβάρει, ἐπεκράτει. M. ἥρπαζε, κατεβάρυνε, ἔθλιβε. B. ἐπέκειτο δίκην ζάρου, ὅ ἐστιν ὄρνεον ἁρπακτικόν· ἢ ἐπεβάρει, κατὰ τροπὴν τοῦ β εἰς ζ. Gu. τὸ ἐπεξάρει γράφεται καὶ ἐπεζάρει. παρήχθη δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τοῦ ζάρου. ἔστι δὲ ὁ ζάρος εἶδος ὀρνέου λίαν ἁρπακτικώτατον. Fl. 21. ἐπέκειτο βλάπτουσα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐπεκάθητο, ἠφάνιζε. Gu.

46.

Σφίγξ

: τὴν Σφίγγα ἱστοροῦσι παρθένου μὲν ἔχειν πρόσωπον, χεῖρας δὲ καὶ πόδας λέοντος καὶ στῆθος, πτερὰ δὲ ὄρνιθος· λέγουσι δὲ καὶ θυγατέρα εἶναι Τυφῶνος καὶ Ἐχίδνης, ἄλλοι δὲ Χιμαίρας. Gu. Bar.

οὐκ ἦν

: οὐ παρῆν. M.

47.

Κρέων δ’ ἀδελφός

: ἀνοήτως, φασὶν, ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς γάμον τὸν τυχόντα καλῶν. ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι ἡ κατεπείγουσα συμφορὰ καὶ παρὰ τὸ πρέπον τι πράττειν προτρέπεται. ἔπειτα καὶ ἄριστόν τινα ᾤετο τὸν ἐγχειρήσαντα τῷ ἀγῶνι. κατὰ γὰρ Πίνδαρον ὁ μέγας κίνδυνος ἄναλκιν οὐ φῶτα λαμβάνει. A. B. C. M. T. I.

Κρέων ἀδελφός

: ὁ Κρέων ὁ ἐμὸς ἀδελφὸς ἐκήρυξε τὰ ἐμὰ λέχη, ἀντὶ τοῦ τὸν ἐμὸν γάμον, ὑπισχνούμενος ξυνάψειν τὰ λέκτρα τὰ ἐμὰ δηλονότι, ἀντὶ τοῦ ἐμὲ, εἰς γάμον ἐκείνῳ ὅστις ἂν νοήσειεν τὸ αἴνιγμα τῆς σοφῆς παρθένου, ἤγουν τῆς Σφιγγός. Gr. Leid.

Κρέων τ’ ἀδελφός

: σκόπει ὡς ἐνταῦθά ἐστιν ἡ ἀπόδοσις, καὶ μή σε εἰς πλάνην ὁ τε σύνδεσμος ἐμβάλλῃ. ἀλλ’ εἰποῦσα ἄνω, ὡς δὲ ἠφάνιζε τὴν πόλιν ἐν ἁρπαγαῖσιν ἡ Σφὶγξ, καὶ οὐκ ἦν ἐμὸς ἀνὴρ, ἐνταῦθα ἐπάγει τὴν ἀπόδοσιν οὕτω· καὶ ὁ ἐμὸς ἀδελφὸς Κρέων τοὺς ἐμοὺς γάμους κηρύσσει, καὶ ὁ ἐμὸς παῖς τυγχάνει πως καὶ κατά τινα τρόπον μαθὼν τὸ αἴνιγμα· ὥστε, εἰ πρὸς τὸ τυγχάνει τέ, ἀλλὰ μὴ δέ ἦν, οὐδεμία ἂν ἦν δυσχέρεια. νῦν δὲ διὰ τὸ δέ πλανώμενοί τινες καὶ μὴ δυνάμενοι συνιδεῖν τὴν σύνταξιν ἐκβάλλουσιν ἐξ ἀνάγκης ἐκεῖσε τὸν σύνδεσμον. ἢ πρὸς τὸ λέκτρα τὴν ἀπόδοσιν ποίησον, ἵν’ ᾖ τὸ δέ κατὰ Ἀττικὴν συνήθειαν, ὥσπερ ἐκεῖνοι ποιοῦσιν εἰς τὰς ἀποδόσεις. Gu.

48.

μάθοι

: ἐπιγνοίη. B. λύοι. B. a m. sec.

50.

αἴνιγμ’ ἐμὸς παῖς

: αἴνιγμά ἐστι τὸ ἀποκεκρυμμένον εἰς τὴν διάνοιαν καὶ δυσεύρετον. M. αἴνιγμα λέγει τὰ ἀποκεκρυμμένην ἔχοντα τὴν διάνοιαν καὶ δυσεύρετον. Gu. παρεγένετο γὰρ εἰς Θήβας μετὰ χρόνον. M. τινὲς γράφουσι Μούσας ἐμὸς παῖς, ὃ καὶ βέλτιον. Μούσας δέ φησι τὰ αἰνίγματα, διότι ἐμμελῶς προσεφέρετο τότε ἡ Σφίγξ. τὸ δὲ αἴνιγμα Ἀσκληπιάδης οὕτως ἀναγράφει

Ἔστι δίπουν ἐπὶ γῆς καὶ τετράπον, οὗ μία φωνὴ,
καὶ τρίπον· ἀλλάσσει δὲ φυὴν μόνον ὅσσ’ ἐπὶ γαῖαν
ἑρπετὰ κινεῖται ἀνά τ’ αἰθέρα καὶ κατὰ πόντον.
ἀλλ’ ὁπόταν πλεόνεσσιν ἐρειδόμενον ποσὶ βαίνῃ,
ἔνθα τάχος γυίοισιν ἀφαυρότατον πέλει αὐτοῦ.

τὴν δὲ λύσιν τοῦ αἰνίγματος οὕτω φασί τινες εἰρῆσθαι,

Κλῦθι καὶ οὐκ ἐθέλουσα, κακόπτερε Μοῦσα θανόντων,
φωνῆς ἡμετέρης, σὸν τέλος ἀμπλακίης,
ἄνθρωπον κατέλεξας, ὃς, ἡνίκα γαῖαν ἐφέρπει,
πρῶτον ἔφυ τετράπους, νήπιος ἐκ λαγόνων,
γηραλέος δὲ πέλων τρίτατον πόδα βάκτρον ἐρείδει,
αὐχένα φορτίζων, γήραϊ καμπτόμενος.

τινὲς δέ φασι τύχῃ λῦσαι τὸ αἴνιγμα καὶ δακτυλοδεικτεῖν ὅ ἐστι τὸν ἄνθρωπον, ἑαυτὴν διεσπάραξεν. A. C. M. T.

52.

καὶ σκῆπτρ’ ἔπαθλα

: παρ’ οὐδενὶ κεῖται τὸ ἔπαθλα ἢ μόνῳ τῷ Εὐριπίδῃ· ὅθεν μεταγράφουσι τινὲς καὶ σκῆπτρα χώρας ἆθλα τῆσδε λαμβάνει. τὸ δ’ ἑξῆς, καὶ σκῆπτρα χώρας τῆσδε ὡς ἆθλα λαμβάνει. A. B. C. M.

ἔπαθλα

: καὶ τὴν βασιλείαν τῆσδε τῆς γῆς ἔλαβεν ἔπαθλον. Gr. τιμὴν, νικητήρια. B. a m. sec. βραβεῖα τῆς εὑρέσεως τοῦ αἰνίγματος. Gu.

53.

γαμεῖ δὲ τὴν τεκοῦσαν

: Φερεκύδης τὰ κατὰ τοὺς Οἰδίποδος παῖδας καὶ τὰς γημαμένας οὕτως ἱστορεῖ· Οἰδίποδι, φησὶ, Κρέων δίδωσι τὴν βασιλείαν καὶ τὴν γυναῖκα Λαΐου, μητέρα δ’ αὐτοῦ Ἰοκάστην, ἐξ ἧς γίνονται αὐτῷ Φράστωρ καὶ Λαόνυτος, οἳ θνήσκουσιν ὑπὸ Μινυῶν καὶ Ἐργίνου. ἐπεὶ δὲ ἐνιαυτὸς παρῆλθε, γαμεῖ ὁ Οἰδίπους Εὐρυγάνειαν τὴν Περίφαντος, ἐξ ἧς γίνονται αὐτῷ Ἀντιγόνη καὶ Ἰσμήνη, ἣν ἀναιρεῖ Τυδεὺς ἐπὶ κρήνης, καὶ ἀπ’ αὐτῆς ἡ κρήνη Ἰσμήνη καλεῖται. υἱοὶ δὲ αὐτῷ ἐξ αὐτῆς Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης. ἐπεὶ δὲ Εὐρυγάνεια ἐτελεύτησε, γαμεῖ ὁ Οἰδίπους Ἀστυμέδουσαν τὴν Σθενέλου. τινὲς δὲ Εὐρυγάνειαν ἀδελφὴν λέγουσιν εἶναι Ἰοκάστης, τῆς μητρὸς Οἰδίποδος. A. B. C. M. T. I.

54.

παιδί

: ᾔδει δηλονότι. M.

56.

κλεινήν τε Πολυνείκους βίαν

: δύναμιν, οἷον περιφραστικῶς τὸν Πολυνείκην. M. ἤγουν καὶ τὸν ἔνδοξον Πολυνείκην, περιφραστικῶς. Gr. Cant.

58.

πρόσθεν

: τὴν προγενεστέραν. B. M. τὴν μείζονα. M.

59.

μαθὼνδὲ τἀμὰ λέκτρα

: γνοὺς δὲ τὰ ἐμὰ λέκτρα τὰ τῆς μητρὸς, ἀντὶ τοῦ ἐπιγνοὺς μητρὶ συγκοιμώμενος. τὸ δὲ μητρῴων γάμων περιφραστικῶς τῆς μητρός. A. B. C. M. I.

μαθὼν δέ

: τὰ λέκτρα τῶν ἐμῶν μητρῴων γάμων, ἀντὶ τοῦ τὴν κοίτην τοῦ γάμου ἐμοῦ τῆς μητρὸς, τουτέστιν, ᾗ ἔγημεν ἐμὲ τὴν μητέρα. Gr. Leid. Mosq.

μαθών

: ἴσως παρὰ τοῦ Τειρεσίου. Gu.

60.

ὁ πάντ’ ἀνατλάς

: τὰ ἀπὸ μητρὸς αὐτῷ γινόμενα. M. τὰ ὑπὸ τῆς μητρὸς αὐτοῦ γενόμενα. C.

61.

εἰς ὄμμαθ’ αὑτοῦ

: τινές φασιν ἐξ ἰδίας κατάρας ἐπελθεῖν αὐτῷ τὴν πήρωσιν. A. B. M. Ἄλλως. ὅμοια καὶ Ἑλλάνικος. ἐν δὲ τῷ Οἰδίποδι οἱ Λαΐου θεράποντες ἐτύφλωσαν αὐτόν·

ἡμεῖς δὲ Πολύβου παῖδ’ ἐρείσαντες πέδῳ
ἐξομματοῦμεν καὶ διόλλυμεν κόρας.

πῶς δὲ, φασὶν, Ἰοκάστη μετὰ τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα δυστυχήματα ἔξη; ῥητέον ὅτι πᾶσα γυνὴ πρὸς θάνατον δειλόν. Μένανδρος,

ὀκνεῖ δὲ νοῦν ἔχουσ’ ἴσως,
ἀεὶ δὲ τοῖς παροῦσι δακρύοις ἐμποιεῖ
τὸ θῆλυ τῆς ψυχῆς ἀναβολὴν τῷ πάθει.

- A. B. M. I.

φόνον

: τὴν δι’ αἵματος ἀπώλειαν λέγει φόνον ἀπὸ τοῦ καθολικωτέρου μετάγων τὸν λόγον ἐπὶ τὸ μέρος, ὡς καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἑρμηνεύει ἐπάγων χρυσηλάτοις πόρπαισιν αἱμάξας κόρας. Gr. Leid. Mosq.

62.

χρυσηλάτοις

: περόναις ἐκ χρυσοῦ ἠλασμένου (ἐλαθείσαις). Gr. El. 5. 6. 21. 56. 59. 76.

63.

ἐπεὶ δὲ τέκνων

: ὅτε δὲ ἥβησαν οἱ παῖδες, κλείθροις ἔκρυψαν τὸν πατέρα, ἵνα ἡ τύχη λήθῃ παραδοθείη, καίπερ δυσαπόνιπτος οὖσα καὶ πολλῆς δεομένη μηχανῆς εἰς τὸ λαθεῖν. A. B. C. M. I.

ἐπεὶ δὲ τέκνων τῶν ἐμῶν ἡ σιαγὼν κατάσκιος γέγονε, γενείοις δηλονότι, διὰ κλείθρων ἐν οἴκῳ ἀσφαλισάμενοι ἔκρυψαν, ἵνα ἡ συμβεβηκυῖα παρανομία ἀμνήμων γένοιτο, ἤγουν ἀφανισθείη τῆς μνήμης τῶν ἀνθρώπων, πολλῶν μηχανῶν χρῄζουσα εἰς τὸ ἀμνήμων γενέσθαι δηλονότι. Gr. Mosq. Leid.

γένυς

: ἡ σιαγών. Gr. ἡ παρειά. Gu.

σκιάζεται

: κατάσκιος γέγονε γενείοις δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76. κατάσκιος γίνεται, καλύπτεται ὑπὸ τῶν τριχῶν. Gu.

σκιάζεται

: κατάσκιος γέγονε γενείοις δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76. κατάσκιος γίνεται, καλύσκέπεται ὑπὸ τῶν τριχῶν. Gu. σκέπεται. Fl. 33.

64.

τύχη

: δυστυχία. B.

ἵν’ ἀμνήμων

: ἵνα τὸ κατ’ αὐτὸν ἐλεεινὸν δρᾶμα εἰς λήθην ἔλθῃ, δυσαπόνιπτον δοκοῦν καὶ πολλῆς δεόμενον μηχανῆς εἰς τὸ λαθεῖν, κρύπτουσι μὲν αὐτὸν ἐντὸς οἴκου, ἵνα μηδενὸς ὁρῶντος τῷ χρόνῳ ἀμνήμων ἡ συμφορὰ γένηται· ἀρᾶται δὲ καὶ αὐτὸς τούτοις σιδήρῳ διελέσθαι τὴν βασιλείαν, τουτέστιν ὑπ’ ἀλλήλων φονευθῆναι. Gu. Bar.

κλῄθροις

: κουβουκλείοις. C. M.

65.

πολλῶν δεομένη

: ἤτοι πολλῆς δεομένη μηχανῆς πρὸς τὸ λαθεῖν, ἢ πολλῶν παραινέσεων καὶ πολλῆς παραμυθίας, διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ πάθους. A. B. M. I. πανουργιῶν. B.

66.

ζῶν δ’ ἔστ’

: ἔστι δὲ ἐν οἴκοις ζῶν· παρὰ δὲ τοῦ συμβεβηκότος κακοῦ, ἤγουν τῆς καθείρξεως, νοσῶν, ἤγουν μικροψυχῶν. Gr. Cant.

τῆς τύχης

: βαρέως ἐπικειμένης αὐτῷ. Gu.

νοσῶν

: κάμνων. Gu. Fl. 33.

νοσῶν

: ἀντὶ τοῦ κάμνων ὑπὸ τῆς τύχης. B. M. τί ἥμαρτεν ὁ Οἰδίπους, ὅτι καὶ αὐτὸς τιμωρεῖται; φασὶν ὅτι Πέλοψ Χρυσίππου ἁρπαγέντος κατηράσατο μέχρι παίδων εἶναι τὸ κακόν. τινὲς δέ φασιν ὅτι Λάϊος ἀνῄρεθη ὑπὸ Οἰδίποδος, ὅτι ἀμφότεροι ἤρων Χρυσίππου. A. B. C. M. I.

67.

ἀρὰς ἀρᾶται

: κατάρας χαλεπὰς καταρᾶται τοῖς υἱοῖς μηδὲν ἀδικήσασιν. M. ἢ διότι εἰσήγαγον αὐτὸν ἐντὸς οἴκου ἄκοντα, καὶ οὐκ εἴασαν αὐτὸν ἐξελθεῖν, ἢ δι’ ἣν αἰτίαν αὐτὸς ὑπ’ αὐτῶν κέκρυπται, ἵνα τῇ λήθῃ παραδοθῇ τὸ δυστύχημα, διὰ ταύτην καὶ οὗτος αὐτοῖς κατηράσατο, νομίζων ὡς, εἴ τις αὐτοὺς ζῶντας ὁρῴη, ἀναπολεῖν ἔχῃ τῷ νῷ τὰ κατὰ τὸ γένος αὐτῶν συμβάντα παρανομήματα. Gu. Bar.

68.

θηκτῷ σιδήρῳ

: οἷον ξίφει κληρωθῆναι καὶ ἀπολέσαι τὸν οἶκον, ἵνα μὴ οἱ τούτου παῖδες λειπόμενοι μνημεῖα τῆς ἀρχαίας αὐτοῦ τύχης φυλάττωσιν. A. C. M. τῷ ἠκονημένῳ σιδήρῳ τοῦτο τὸ οἴκημα διαμερίσασθαι. M. ἠκονημένῳ. Gr.

69.

τὼ δ’ εἰς φόβον

: εἰκότως ἔδεισαν πειραθέντες ὅσα Λαΐῳ συνέβη διὰ τὰς Πέλοπος ἀράς. A. B. C. M. I.

τελεσφόρους

: τέλος φερούσας. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76. Mosq. τελείας, τελειωτικάς. Gu. τελεστικάς. M.

70.

εὐχάς

: τὰς κατ’ αὐτῶν δηλονότι. Gr. Florr. iidem , Mosq.

κραίνωσιν

: πληρῶσιν. M. ἐκ παραλλήλου φησὶ τελεσφόρους τελειώσωσιν· ὤφειλε γὰρ ποιήσωσιν. Gr. Florr. iidem. τελειώσωσι, ποιήσωσιν ὤφειλε. Mosq.

οἰκούντων

: τῶν παίδων. M.

71.

ξυμβάντ’

: οὗτος ὁ τόπος εἰς ἀσυμφωνίαν ἄχει τὸ δρᾶμα. ἔδει γὰρ ἐξέλασιν ὑποθέσθαι τοῦ Πολυνείκους, ἵνα διὰ τῶν ἑξῆς δεόντως λέγοι ποτὲ μὲν ἐπ’ ἦμαρ εἶχον, εἶτ’ οὐκ εἶχον. εἰ γὰρ ἀλλήλοις ὑπεχώρησαν ἐνιαυτὸν παρ’ ἐνιαυτὸν ἄρχειν, πάντως καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἐπεφέρετο ὁ Πολυνείκης. δεῖ οὖν εἰδέναι ὅτι οὐ παρὰ πᾶσι συμφωνεῖ ἡ Πολυνείκους εἰς Ἄργος ἄφιξις. Φερεκύδης γὰρ ἐκβεβλῆσθαι τὸν Πολυνείκην φησὶ μετὰ βίας, Ἑλλάνικος δὲ ἱστορεῖ κατὰ συνθήκην αὐτὸν παραχωρῆσαι τὴν βασιλείαν Ἐτεοκλεῖ, λέγων αἵρεσιν αὐτῷ προθεῖναι τὸν Ἐτεοκλέα, εἰ βούλοιτο τὴν βασιλείαν ἔχειν, ἢ τὸ μέρος τῶν χρημάτων λαβεῖν καὶ ἑτέραν πόλιν οἰκεῖν. τὸν δὲ λαβόντα τὸν χιτῶνα καὶ τὸν ὅρμον Ἁρμονίας ἀναχωρῆσαι εἰς Ἄργος, κρίναντος τοῦ μέρους τὴν βασιλείαν Οἰδίποδος παραχωρῆσαι. ὧν τὸν μὲν ὅρμον Ἀφροδίτη, τὸν δὲ χιτῶνα Ἀθηνᾷ αὐτῇ ἐχαρίσατο· ἃ καὶ δέβωκε τῇ θυγατρὶ Ἄδραστος Ἀργείᾳ. ὅθεν Εὐριπίδης ταῖς δύο ἱστορίαις ἐχρήσατο, ἐνταῦθα μὲν τῇ Φερεκύδου, ὕστερον δὲ τῇ Ἑλλανίκου. A. B. C. M. I.

συμβάντ’ ἔταξαν

: συνελθόντες, συσκεψάμενοι ὥρισαν· ἢ συμβάντες, εἰς φιλίαν ἐλθόντες. C. φιλιωθέντες. B. συμβιβασθέντες. Gr. Fl. iidem. ξυμφωνήσαντες. Gu.

τὸν νέωτερον

: ὁ μὲν Εὐριπίδης τὸν Ἐτεοκλέα, ὁ δὲ Σοφοκλῆς τὸν Πολυνείκην μείζονα οἶδεν ἐν Οἰδίποδι. A. B. M. I.

τὸν νεώτερον

: κατὰ μὲν Εὐριπίδην νεώτερος Πολυνείκης Ἐτεοκλέους, ὡς δὲ Σοφοκλῆς ἐν Οἰδίποδι λέγει, πρεσβύτερος, ἔχων μὲν τὴν τῆς ἀρχῆς ἐξουσίαν τὸν τεταγμένον χρόνον καὶ πάλιν παραχωρήσας Ἐτεοκλεῖ, ἀπατηθεὶς δὲ ὑπ’ ἐκείνου, ὡς ἐπὶ τοῖς ἴσοις διατεθησομένου. Gu. Bar.

73.

Ἐτεοκλέα δέ

: τὸν Ἐτεοκλέα δὲ κρατεῖν τῆς βασιλείας τῆς γῆς μένοντα. Gr. Fl. 5. 6. 21. 59. 76.

74.

ἐνιαυτὸν ἀλλάσσοντ’

: διαδεχόμενον τὴν βασιλείαν κατ’ ἐνιαυτόν. B. M. Fl. 21. ἐπὶ χρόνον πληρούμενον καὶ διαδεχόμενον ἕτερον. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76. τὴν ἀρχὴν διαδεχόμενον. Gu.

ἐπεὶ δ’ ἐπὶ ζυγοῖς

: ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῆς βασιλείας. μετενήνοχε δὲ ἀπὸ τῶν κυβερνητῶν. τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ παρ’ Ὁμήρῳ Ζεὺς ὑψίζυγος. ἐπὶ γὰρ τοῦ ὑψίστου ζυγοῦ καθήμενος ὡς κυβερνήτης πάντως φέρει τοὺς οἴακας. A. B. C. T. I.

ἀπὸ τῆς τιμῆς καὶ τῆς καθέδρας δηλοῖ τὴν βασιλείαν. A. C. M. ζυγὸς κυρίως ἐπὶ τῶν κυβερνητῶν, ἐν ᾧ καθήμενοι τὰ ἱστία μεταχειρίζονται· καταχρηστικῶς δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλης ἐξουσίας τοῦτό φασι. Gu. Bar.

75.

καθίζετ’ ἀρχῆς

: ἀντὶ τοῦ ἐκάθισε τῆς βασιλείας. Gr. Fl. 5. 6. 21. 33. 56. 59. 76.

μεθίσταται θρόνων

: μεθιστῶ τινα τῆς καθέδρας, ἤγουν ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τῆς καθέδρας μεταγαγὼν ἱστῶ· καὶ μεθίσταμαι ἐγὼ τοῦ θρόνου οὐχ ὑπό τινος. Gr.Bar. παραχωρεῖ τῷ Πολυνείκη. Gu.

76.

φυγάδα δ’ ἀπωθεῖ

: ἐξόριστον ἀπωθεῖται, ἤγουν ἀποπέμπει. Gr. Fl. 5. 6. 21. 33. 56. 59. 76. δωκεῖ. M.

77.

κῆδος

: ἐπιγαμβρίαν. ὄνομα δὲ ἦν τῇ γαμηθείσῃ Ἀργεία. M. λείπει ὁ καί, καὶ κῆδος, ὅ ἐστιν ἐπιγαμβρίαν. B.

κῆδος

: συγγένειαν, ἐπιγαμβρείαν. ἔσχε γὰρ εἰς γυναῖκα τὴν τούτου θυγατέρα Ἀργείαν. Gu. τέρα Ἀργείαν. Gu.

κῆδος Ἀδράτου λαβών

: συγγενὴς γενόμενος τοῦ Ἀδράστου. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76.

78.

ἀσπίδ’

: ἀντὶ τοῦ συμμαχίαν, στράτευμα. B. M. Gr. Cant. συμμαχίαν. Gu. Fl. 33.

80.

πατρῷ’ ἀπαιτεῖ

: τὴν βασιλείαν τὴν πατρῴαν ἀπαιτεῖ, καὶ τὸ μέρος τὸ ἀνῆκον αὐτῷ τῆς χθονός. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76. 20. Mosq.

81.

ὑπόσπονδον

: μετὰ σπονδῶν καὶ φιλίας. A. B. C. M. I. φιλικόν. Gr. Fl. iidem. εἰρηναῖον. Gu.

82.

πρὶν ψαῦσαι

: ἅψασθαι τοῦ πολέμου. B. Gr. I. πρὶν τὸν πόλεμον συγκροτηθῆναι. A. B. C. M. I.

83.

ἄγγελος

: ὃς ἦν ὁ παιδαγωγός. Gu.

84.

πτυχάς

: ἀντὶ τοῦ ἀκρωρείας. C. M. I. ἐξοχάς. B. Gu. πύλας. Gr. ἐὰν ἀπὸ τοῦ πτύξ, πτύχας, ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ πτυχή, πτυχάς. A. B. M. Gu. I.

85.

σῶσον ἡμᾶς

: ῥῦσαι (ἐλευθέρωσον add. Gu. ) τῶν κινδύνων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ξύμβασιν

: ὁμόνοιαν. B. M. συμβίβασιν. Gr. ἕνωσιν. Gu.

86.

εἰ σοφὸς πέφυκας

: ὁ εἰ ἀντὶ τοῦ ἐπειδή. σοφὸς δὲ ἤτοι τῶν εὐσεβῶν ἐπίσκοπος. B. ἐπειδὴ τῶν εὐσεβῶν ἐπίσκοπος. I. εἰ; ἀνπὶ τοῦ ἐπειθή. M. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

87.

τὸν αὐτὸν αἰεί

: τοῦτο λέγει ἀπιδοῦσα πρὸς τὰς πολλὰς τοῦ Οἰδίποδος δυστυχίας. Gu.

88.

Ὁμηρικῷ ζήλῳ ἀνάγει Εὐριπίδης Ἀντιγόνην ἰδεῖν τὸ στράτευμα, ὥσπερ ἐκεῖνος Ἑλένην ἐποίησε, πλὴν ὅσον ἐκείνη μὲν τῷ Πριάμῳ δεικνύει τὰ τοῦ στρατεύματος, Ἀντιγόνῃ δὲ ὁ παιδαγωγὸς διηγεῖται. Gu. I.

ὦ κλεινόν

: ὦ Ἀντιγόνη, ἔνδοξον τῷ πατρὶ βλάστημα ἐν τοῖς οἴκοις, ἐπεί σε ἡ μήτηρ κατέλιπε διὰ τὰς ἱκεσίας τὰς σὰς ἐκλιπεῖν τοὺς παρθενῶνας καὶ ἀνελθεῖν δηλονότι εἰς τὸ ἔσχατον ὑπερῷον τῶν δωμάτων, ὥστε ἰδεῖν τὸ στράτευμα τὸ Ἀργεῖον, ἐπίσχες, σαυτὴν δηλονότι, ἤγουν ἀνάμεινον, ὡς ἂν προεξερευνήσω καὶ ἴδω τὴν ὁδὸν, μή τις ἀπὸ τῶν πολιτῶν φαίνεται ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ἐμοὶ μὲν ἔλθοι καὶ καταλάβοι κακὸς ψόγος ὡς δούλῳ, σοὶ δὲ καθὰ ἀνάσσῃ καὶ κυρίᾳ. πάντα δὲ φράσω καὶ εἴπω ἅτινα ἐθεασάμην καὶ εἰσήκουσα παρὰ τῶν Ἀργείων, ὅτε ἦλθον φέρων τῷ σῷ ἀδελφῷ σπουδὰς ἐνθένδε, ἀπὸ τούτου τοῦ τόπου, ἐκεῖσε, παρ’ ἐκείνου δὲ πάλιν ἐνταῦθα. ἀλλ’ οὐδεὶς ἀπὸ τῶν πολιτῶν πλησιάζει ἐν τοῖς δόμοις. διέρχου δὲ διὰ τοῦ ποδὸς τὴν παλαιὰν κλίμακα τὴν ἀπὸ τοῦ κέδρου, καὶ σκόπει τὰ πεδία καὶ τὰ ῥεύματα τοῦ Ἰσμηνοῦ καὶ τὸ νᾶμα τῆς Δίρκης τῆς πηγῆς, ὅσον ὑπάρχει τὸ στράτευμα τῶν πολεμίων. I.

ὦ κλεινὸν οἴκοις

: ἡ τοῦ δράματος διάθεσις ἐνταῦθα ἀγωνιστικωτέρα γίνεται. τὰ γὰρ τῆς Ἰοκάστης παρελκόμενά εἰσι καὶ ἕνεκα τοῦ θεάτρου ἐκτέταται. ἡ δὲ ἔξοδος τῆς παρθένου εἰκών ἐστι τῆς Ομηριμκῆς τειχοσκοπίας τῆς Ἑλένης ἐκ τοῦ ἐναντίου· ἐκεῖ γὰρ γυνὴ τῷ γέροντι δείκνυσιν. διδάσκει δὲ πρόοδον παρθένου γίνεσθαι κατ’ ἐπιτροπὴν μὲν μητρὸς, παιδαγωγίαν δὲ τροφέως, χρείας τε μὴ τῆς τυχούσης ἐπειγούσης τὴν ἔξοδον. Ἄλλως. εὗ διῴκηται ἡ τῆς Ἀντιγόνης ἔξοδος. καλῶς δὲ τὴν βασιλικὴν παρθένον οὐ γυναῖκες φυλάττουσιν, ἀλλ’ ὁ διὰ τὸ γῆρας σώφρων καὶ φρόνιμος. τοιγαροῦν οὐκ ἀσκέπτως μετ’ αὐτῆς ἔξεισιν, ἀλλ’ ἐρημίαν παραφυλάξας. ἐνόμιζε γὰρ διὰ τὸν πάσης πόλεως κίνδυνον δεῖν τὴν τῆς κόρης ἀμελεῖσθαι ποιεῖν εὐταξίαν. A. B. C. M. T. I.

88.

θάλος

: βλάστημα. B. M. κλάδος, βλάστημα. Gr. θαλλὸς ὁ κλάδος, θάλος δὲ τὸ τούτου βλάστημα. Gu.

90.

διῆρες ἔσχατον

: διῆρες τὸ διῃρημένον καὶ ὑπερκείμενον τῶν ὑπερῴων, τὸ δίστεγον ὑπερῷον, οἷον δύο διῆρες, ὡς μόνον μονῆρες, ἀπὸ τοῦ δὶς, κατὰ δύο οὔσης τῆς ὀροφῆς. καταχρηστικώτερον δὲ κἂν τριώροφος ᾖ, κἂν πολύστεγος, οὕτως λέγεται. οἱ δὲ διῆρες τὸ διερὸν, οἷον ὑπαίθριον. A. B. C. M. I.

εἰς διῆρες

: ἀνελθεῖν δηλονότι. Mosq.

92.

προυξερευνήσω

: προειδω. M.

στίβον

: τὴν τετριμμένην ὁδόν. B. M.

93.

μή τις πολιτῶν

: ταῦτα μηχανᾶσθαί φασι τὸν Εὐριπίδην, ἵνα τὸν πρωταγωνιστὴν ἀπὸ τοῦ τῆς Ἰοκάστης προσώπου μετασκευάσῃ· διὸ οὐ συνεπιφαίνεται αὐτῷ Ἀντιγόνη, ἀλλ’ ὕστερον. A. B. C. M. I.

φαντάζεται

: περισκοπεῖται, φαίνεται. M. περισκοπεῖ, ἢ φαίνεται. B. ἀντὶ τοῦ φαίνεται, ὁριστικὸν ἀντὶ τοῦ ὑποτακτικοῦ, ὡς παρ’ Ὁμήρῳ ἵνα εἴδομεν ἀντὶ τοῦ εἰδῶμεν. Gr. Bar. τοῦτο τὸ μή ἀεί ποτε ὑποτάσσει· ἐνταῦθα δὲ τὸ φαντάζεται ἀνυπότλητον ἐξενήνεκται τῷ ποιητῇ διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου. Gu.

94.

κἀμοὶ μὲν ἔλθῃ φαῦλος

: εἰ γάρ τις ἐθεάσατο Ἀντιγόνην, ἐμέμψατο μὲν καὶ τῷ παιδαγωγῷ, ἀλλ’ ἐλάχιστον δούλῳ τυγχά νοντι, ἐκείνῃ δὲ ὡς μάλιστα, ἅτε ἀνάσσῃ. εἶπεν οὖν ὁ παιδαγωγὸς εἰς ἑαυτὸν μὲν τὸ κἀμοὶ ἔλθῃ φαῦλος ψόγος ὡς δούλῳ, ἀπεσιώπησε δὲ τὸ, σοὶ δὲ ἔλθῃ μέγας ὡς ἀνάσσῃ, καὶ ἀφῆκε νοεῖσθαι. Gu. Bar.

φαῦλος

: ὀλίγος. Gr. El. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. εὐτελής. B. M. Fl. 33. εὐτελὴς, μικρός. Gu.

ψόγος

: λοιδορία. B. M.

95.

σοὶ δ’ ὡς ἀνάσσῃ

: λείπει τὸ μέγας ψόγος. M. ἤγουν ἀναλλότριον παρὰ τὸ ἀξίωμα τὸ σόν. Cant. ἐξειδὼς ἀντὶ τοῦ εἰδὼς, ἤγουν γινώσκων. Gr. Bar.

96.

ἅ τ’ εἶδον εἰσήκουσά τ’

: οἰκονομικῶς φησιν αὐτὸν ὁ ποιητὴς ἀπεστάλθαι εἰς τὸ στρατόπεδον, ὅπως εὔλογον ἔχῃ πρόφασιν τοῦ ἐπιγινώσκειν ἅπαντας. B. C. M. T. I. Gu.

97.

σπονδὰς ὅτ’ ἦλθον

: ἀντὶ τοῦ εἰρήνην τὴν μετὰ φιλίας. M. ὅτε ἦλθον φέρων σπονδὰς τῷ σῷ κασιγνήτῳ ἀπὸ τοῦδε ἐκεῖσε, καὶ παρ’ ἐκείνου ὧδε. σπονδὰς τὰς ἐπὶ τῇ διαλλαγῇ ἀγγελίας. Gr. Mosq.

σῷ κασιγνήτῳ

: τῷ σῷ ἀδελφῷ. Gr. Πολυνείκῃ. Gu.

98.

ἐνθένδ’ ἐκεῖσε

: ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα ἐκεῖσε, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖθεν δεῦρο. C. M. T. ἀπὸ τῶν ἐντεῦθεν, ἀπὸ τοῦ Ἐτεοκλέους εἰς τὸν Πολυνείκην. Gu.

99.

ἀλλ’ οὔτις

: οὐδεὶς ἀπὸ τῶν πολιτῶν χρίμπτεται, ἤγουν πλησιάζει. Gr. ἐγγίζει. M.

100.

κέδρου παλαιὰν κλίμακ’

: τὴν ἀπὸ κέδρου πολυετῆ κλίμακα διέρχου. Gr. λεληθότως τὸν πλοῦτον τῶν βασιλείων παρίστησιν, ὅπου γε κεδρίνην τὴν κλίμακά φησι. A. C. M. I. Gu.

ἐκπέρα

: ἀνάβαινε, διέρχου. Gu.

101.

σκόπει δέ

: εἰς τὸ σκόπει τελεία, τὰ δὲ λοιπὰ ὑφέν. B. M. σκόπει δὲ παρὰ τὰ πεδία καὶ παρὰ τὰς ῥοὰς τοῦ Ἰσμηνοῦ καὶ παρὰ τὸ νᾶμα τῆς Δίρκης τῶν πολεμίων τὸ στράτευμα ὅσον ἐστίν. Δίρκη πηγὴ καὶ ποταμὸς παρὰ ταῖς Θήβαις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

Ἰσμηνοῦ

: Ἰσμηνὸς ποταμὸς Θηβῶν, ὅθεν καὶ Ἰσμήνιος Ἀπόλλων τιμᾶται. A. B. C. M. T. Ἰσμηνὸς ὕστερον ἐκλήθη ἀπὸ Ἰσμήνης τῆς ὑπὸ Τυδέως αὐτόθι ἀναιρεθίσης, ὥς φασιν. Gu. ποταμὸς πλησίον τῶν Θηβῶν Ἰσμηνός. Gr.

102.

Δίρκης τε νᾶμα

: οἱ μὲν ποταμὸν, οἱ δὲ κρήνην τὴν Δίρκην. Α. Μ. Ἄλλως. Δίρκη κρήνη Θηβῶν, πλησίον τοῦ Ἰσμηνοῦ, ἀπὸ Δίρκης ὀνομασθεῖσα. οἱ γὰρ περὶ Ζῆθον καὶ Ἀμφίονα ἐκτεθέντες ὑπὸ τῆς μητρὸς Ἀντιόπης καὶ τραφέντες ἐν τοῖς βουκολίοις τῆς Δίρκης ἐβουκόλουν αὐτῇ. ὕστερον δὲ παρέδωκεν αὐτοῖς τὴν Ἀντιόπην ἐπὶ τῷ διὰ ταύρων διασπάσαι· οἱ δὲ γνόντες αὐτὴν μητέρα αὐτῶν αὐτῆς μὲν ἐφείσαντο, τὴν δὲ Δίρκην ὑπὸ τῶν ταύρων διέσπασαν. καὶ ὁ τόπος, ἔνθα ἐσύρη, Δίρκη καλεῖται. A. B. M. I.

Δίρκης τε νᾶμα

: Ἀμφίων καὶ Ζῆθος ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐκτεθέντες ἐν βουκολίοις τινὸς γυναικὸς Θηβαίας καλουμένης Δίρκης ἐτρέφοντο. μετὰ ταῦτα αὐτὴ ἡ Δίρκη ὀργισθεῖσα Ἀντιόπην ἔπεμψεν αὐτὴν εἰς τούτους ὑπὸ ταύρων ἀναιρήσεσθαι. οἱ δὲ γνόντες αὐτὴν μητέρα οὖσαν αὐτῶν ταύτην μὲν εἴασαν, ἐλθοῦσαν δὲ Δίρκην ὑπὸ ταύρων διασπασθῆναι ἐποίησαν. ἐκλήθη οὖν ἀπ’ αὐτῆς Δίρκη, ἀφ’ ἧς ὁ Ἰσμηνὸς ποταμὸς ἔχει τὸ ὕδωρ, καὶ ὁμώνυμος ταύτῃ Δίρκῃ λεγόμενος. Gu.

103.

ὄρεγε νῦν

: πάρεχέ μοι τὴν χεῖρα ὁδηγὸν, ὅ ἐστιν ὁ δήγει με. Ἄλλως. ἔκτεινε τὴν παλαιάν σου χεῖρα ἐμοὶ τῇ νέᾳ ἅμα προσαναβαίνων. Ἄλλως. ἐπὶ τῇ νέᾳ ὄρεγε τὴν παλαιάν σου χεῖρα.

ἐπανατέλλων

: προφαίνων καὶ προβαίνων καὶ προαναφαίνων. Ἄλλως. ἐπανάγων. ἀπὸ τοῦ ἡλίου ἡ μεταφορά· καὶ γὰρ οὗτος εἰς τὸ ὑψηλὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀναβαίνει. A. B. C. M. T. I.

ὄρεγε καὶ πάρεχε ἀρτίως ἀπὸ τῶν κλιμάκων τὴν χεῖρα τὴν γεραιὰν τῇ ἐμῇ νέᾳ χειρὶ, ἐπανατέλλων καὶ ἀναβιβάζων τὸ ἴχνος τοῦ ποδός. I. ἡ δευτέρα ἐπαγωγὴ τοῦ ὄρεγε τὴν πολλὴν προθυμίαν τῆς κόρης ἐμφαίνει, ἣν εἶχεν ἰδεῖν τὸ στράτευμα. Gu.

νέᾳ

: τῇ ἐμῇ χειρὶ δηλονότι τῇ νέᾳ. Gr.

104.

ἐπαντέλλων

: τὸ ἴχνος τοῦ ἐμοῦ ποδὸς ἐπαναβιβάζων. Gr. ἀναβιβάζων, ἀναφέρων. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ ἡλίου. οὗτος γὰρ κατὰ μικρὸν εἰς τὸ ὑψηλότερον ἀνάγεται. Gu. ἐπαναβιβάζων. Mosq.

105.

ἰδού

: ὦ παρθένε, ἰδοὺ σύναψον· ἐγκαίρως γὰρ ἐπορεύθης· κινούμενον γὰρ ὑπάρχει τὸ Ἀργεῖον στράτευμα, χωρίζουσι δὲ καὶ ἀποχωροῦσιν ἀλλήλων τοὺς λόχους καὶ τὰ τάγματα. I.

σύναψον

: τῇ χειρὶ τὴν χεῖρα. M. ἅρμοσον τὴν χεῖρά σου τῇ ἐμῇ χερί. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. συνάρμοσον τὴν χεῖρα τῇ χειρί. Gu. Mosq.

εἰς καιρὸν δ’ ἔβης

: ἀντὶ τοῦ εὐκαίρως. M. ἐγκαίρως δὲ ἀφίκου. Gr.

106.

κινούμενον

: ἐγειρόμενον ἀκολουθεῖ. M.

Πελασγικόν

: τὸ τῶν Ἀργείων, ἀπὸ Πελασγοῦ βασιλέως. M.

107.

χωρίζουσι

: ἀποχωρίζουσι καὶ κατατάσσουσιν ἀλλήλους εἰς πόλεμον. B. C. M. T.

λόχους

: τὰ κοινῶς ἀλλάγια λεγόμενα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

108.

ἰώ

: φεῦ, ὦ θύγατερ τῆς Λητοῦς σεβασμία Σελήνη· ἅπαν γὰρ τὸ πεδίον ἀστράπτει κατάχαλκον, ἤτοι ἔνοπλον. οὐ γὰρ φαύλως καὶ ἀπρεπῶς ἦλθε καὶ κατέλαβεν ὁ Πολυνείκης τὴν γῆν, ἀλλὰ βρέμων καὶ ἠχῶν ἐν πολλοῖς ἵπποις καὶ μυρίοις ὅπλοις. I.

ἰὼ πότνια

: τοξότις ἡ Ἄρτεμις. ὡς παρθένος δὲ τὴν παρθένον καλεῖ, ἢ θαυμάζουσα τὸ φῶς τὴν Ἑκάτην καλεῖ· ἡ αὐτὴ γάρ ἐστι τῇ Σελήνῃ. B. C. M.

ἰὼ πότνια

: ὡς παρθένον ταύτην ἀνακαλεῖται, ἢ ἐπειδὴ τὸ πεδίον ἀστράπτον ἑώρα, τὸ δὲ τῆς σελήνης εἶδος τοιοῦτον· εἰς γὰρ τὴν σελήνην ἀλληγορεῖται ἡ Ἄρτεμις. διὰ τοῦτο ἐκπληττομένη πρὸς τὴν Ἄρτεμιν ποιεῖται τὸν λόγον. εἰ δέ τις εἴποι ὅτι καὶ καιρὸν εἶχε τὸ ταύτην ἐπιβοᾶσθαι ὡς πολεμικὴν, οὐδὲν βλάβος τῷ λόγῳ. Gu. I.

109.

κατάχαλκον

: ἀντὶ τοῦ χαλκωθὲν τοῖς ὅπλοις, ἢ ἀσπίδων πλῆρες. A. M. ἀντὶ τοῦ πεπληρωμένον χαλκῷ ὡπλισμένων ἀνδρῶν. Gr. Cant. πάγχαλκον, πολύχαλκον, ἀσπίδων καὶ θωράκων καὶ κνημίδων καὶ κρανῶν πλῆρες. Gu.

110.

ἀστράπτει

: τῷ δοκεῖν ἀστράπτει διὰ τὸ πλῆθος τῶν ὅπλων. οἰκονομικῶς δὲ καὶ τοῦτο, ἅμα τε ἵνα ἀποδειχθῇ τὸ πλῆθος αὐτῶν. A. C. M. T. Ἄλλως. τῇ ὑπερβολῇ κατάπληξιν ἐμφαίνει, ὅλον λέγων ἀστράπτειν τὸ πεδίον, καίτοι ὀλίγον μέρος αὐτοῦ κατεῖχον οἱ πολέμιοι. οἰκείως δὲ τὸ ἀστράπτειν ἐνταῦθα· τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ χαλκοῦ φύσις, εἴ τις ἐν ἡλίῳ κινήσειεν αὐτόν. πῶς δὲ ἐνταῦθα κατάχαλκόν φησι τὸ πεδίον, ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς φησι λεύκασπιν εἰσορῶμεν Ἀργείων στρατόν; ἀλλ’ οὐ πάντες ἦσαν λευκάσπιδες. περὶ γοῦν τινός φησι πάγχαλκον ἀσπίδ’ ἀμφὶ βραχίονι κουφίζων. ἢ καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων ὅπλων κατάχαλκόν φησι τὸ πεδίον, θωράκων τε καὶ κνημίδων καὶ κρανῶν. A. B. C. M. I.

111.

οὐ γάρ τι φαύλως

: οὐκ ἀσθενῶς οὐδ’ ὡς ἔτυχεν ἦλθεν, ἀλλὰ μετὰ πολλῆς δυνάμεως ὁπλιτῶν Ἀργείων. B. C. οὐκ εὐτελῶς, οὐχ ἁπλῶς. M. ἤγουν οὐδαμῶς γὰρ φαύλως, ἤγουν εὐτελῶς, μικροπρεπῶς ἦλθεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

112.

ὅπλοις βρέμων

: ἐμφαντικῶς, οἱονεὶ ἠχῶν, ἵνα σκηπτὸν ἀλληγορῇ τὸν πόλεμον· ἢ κομπάζων. A. C. T. ἠχῶν. Gr. ἀλαζονευόμενος, σοβῶν. Gu.

114.

ἆρα πύλαι κλῄθροις

: ὁ νοῦς, ἆρα, φησὶν, αἱ πύλαι καλῶς τοῖς κλῄθροις ἡρμοσμέναι εἰσὶ, καὶ τὰ χαλκόδετα ἔμβολα ἥρμοσται τοῖς λαϊνέοις Ἀμφίονος ὀργάνοις, ὅ ἐστι τῷ λαϊνέῳ τείχει, τῷ ὑπὸ Ἀμφίονος κτισθέντι; ὀργάνοις δὲ τοῖς ἔργοις, ἐκ τοῦ ποιοῦντος τὸ ποιούμενον. καὶ Σοφοκλῆς ξουθοῦ μελίσσης κηρόπλαστον ὄργανον, ἀντὶ τοῦ ἔργον. καὶ ἔμβολα οἱ μὲν τοὺς καθέτας, οἱ δὲ τοὺς στροφεῖς. A. B. C. M. I.

ἆρα πύλαι

: ἆρα αἱ πύλαι τοῖς κλείθροις ἡρμόσθησαν, καὶ τὰ χαλκόδετα ἔμβολα ἡρμόσθη τοῖς λιθίνοις ἔργοις τοῦ τείχους τοῦ Ἀμφίονος; Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. καλῶς συνηρμόσθησαν τοῖς κλείθροις. χρὴ γὰρ νοῆσαι καὶ ὑπακοῦσαι τοῦτο ἔξωθεν, ἢ καὶ αὐτὸ περὶ τὸ οὐδέτερον, ὃ προσεχέστερον ἦν, ἐπήνεγκε τὸ ἥρμοσται ἑνικόν. Fl. 33.

χαλκόδετά τ’ ἔμβολα

: τοὺς μοχλοὺς τοὺς χαλκῷ δεδεμένους. τὸ αὐτὸ δὲ καὶ κλεῖθρα. C. M. ἔμβολα τινὲς τοὺς στροφεῖς, παρὰ τὸ ἐμβάλλεσθαι τῇ ὀπῇ τοῦ οὐδοῦ. χαλκόδετα δὲ, ἐπεὶ χαλκῷ περισφηκοῦνται οἱ στροφεῖς, διὰ τὸ μὴ προστριβόμενον ἐξασθενεῖν τὸ ξύλον. ἆρα οὖν, φησὶν, αἱ πύλαι καλῶς τοῖς κλῄθροις ἡρμοσμέναι εἰσὶ, καὶ οἱ στροφεῖς καλῶς ἐνηρμόσθησαν πρὸς τὸ λαΐνεον τεῖχος κατὰ τὰς ὀπὰς, ὅ ἐστι τὸ ἔργον τοῦ Ἀμφίονος. οὐ θαρσήσασα δὲ τοῖς κλῄθροις καὶ περὶ τῶν στροφέων φησὶ, μήποτε καὶ τοὺς στροφεῖς τῶν θυρῶν ἀναβαλεῖν δυνήσονται οἱ Ἀργεῖοι μὴ ἐν βάθει ἡρμοσμένους. ἄλλοι δὲ ἔμβολά φασι τοὺς καθέτας, τὰ νῦν καλούμενα πτερὰ, ἅπερ ἐστὶ τῇ κατασκευῇ τοιάδε. θύραν κατασκευάσαντες ἴσην κατά τε μῆκος καὶ πλάτος τῇ πύλῃ τοῦ τείχους ἔξωθεν αὐτῆς χαλκᾶ πέταλα καθηλοῦσιν, ὡς ὁλόχαλκον τὴν θύραν νομίζεσθαι. ταύτην ἐπάνω [τῆς θύρας] ἱστᾶσιν οὐχ ἑδραίαν, ἀλλ’ ὥσπερ κρεμαμένην. τῶν δὲ πυλῶν κλειομένων καθίεσαν ἄνωθεν τὴν κεχαλκωμένην θύραν, ἥτις μέχρι τοῦ ἐδάφους φθάνουσα ἐκάλυπτε τὰς πύλας, ὡς ἂν μηδεμίαν ἐπιβουλὴν γίνεσθαι ἔσθ’ ὅτε καὶ πυρὸς προσφερομένου ταῖς πύλαις ξυλίναις οὔσαις. καὶ πολεμίων μὲν πολιορκούντων τάς τε πύλας ἔκλειον καὶ τὰ ἔμβολα καθίεσαν· εἰρήνης δὲ οὔσης, διὰ τὸ τὰς πύλας οὔσας μεγάλας δυσχέρειαν παρέχειν ἔν τε τῷ κλείεσθαι καὶ ἀνοίγεσθαι, ταύτας μὲν εἴων ἀνεῳχμένας διὰ παντὸς, ἑσπέρας δ’ ἠρκοῦντο τῷ ἐμβόλῳ, διά τινος μηχανήματος αὐτὸ καθιέντες καὶ ἀνέλκοντες. ἔμβολον δὲ καλεῖ ἐκ τοῦ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ τείχους ἐμβάλλεσθαι ἔξωθεν τῶν πυλῶν· χαλκόδετον δὲ διὰ τὸ δεδέσθαι καὶ ἠσφαλίσθαι χαλκῷ. A. B. C. M. T. I. ὁ δὲ νοῦς, ἆρα αἱ πύλαι τοῖς κλῄθροις ἡρμοσμέναι εἰσὶ καὶ τὰ χαλκόδετα ἔμβολα ἥρμοσται τοῖς Ἀμφίονος λαϊνέοις τοῦ τείχους ὀργάνοις, τουτέστι τοῖς ὑπὸ Ἀμφίονος κατασκευασθεῖσι τείχεσιν. B. I. Κάδμος μὲν ἔκτισε τὰς Θήβας, Ἀμφίων δὲ καὶ Ζῆθος ἐτείχισαν. B. C. M. I.

χαλκόδετα ἔμβολα

: τὰς σιδηροῖς πετάλοις ἐνδεδυμένας διόλου πύλας λέγει, ἃς μετεώρους οὔσας διὰ μηχανημάτων τινῶν καθιᾶσιν ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν τῆς πόλεως, ἃς νῦν καταράκτας φασίν. Gr. Flor. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. καὶ τὰ χαλκόδετα ἔμβολα, ἤτοι αἱ στρόφιγγες, ἡρμόσθησαν καὶ ταῦτα τοῖς λιθίνοις ὀργάνοις τοῦ τείχους τοῦ Ἀμφίονος. λέγει δὲ ὄργανα λίθινα τὰ κοιλώματα, εἰς ἃ αἱ στρόφιγγες ἐναρμόζονται. ταῦτα γὰρ ὡς ἀληθῶς ὄργανα τῆς στρόφιγγος· εἰ γὰρ μὴ ταῦτα εἶεν, οὐκ ἄν ποτε ἑλιχθῶσιν ἐκεῖνοι. τινὲς δὲ τὸ ὄργανον ἀντὶ τοῦ ἔργον, ὡς καὶ Σοφοκλῆς ξουθὰ μελίσσης κληρόπλαστον ὄργανον. Fl. 33.

115.

λαινέοις Ἀμφίονος ὀργάνοις

: τοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀμφίονος κατασκευασθεῖσι τείχεσι. Gu. ἀντὶ τοῦ ἔργοις τοῖς μουσικῶς γινομένοις. φασὶ γὰρ ὡς Ἀμφίων ὁ οἰκοδομησάμενος Θήβας, ὅτε διετίθει τὸν τειχισμὸν, οὐ χερσὶν ἐχρῆτο πρὸς τοῦτο, οὐδὲ ἦσαν οἱ συναιρόμενοι αὐτῷ τῆς οἰκοδομίας, ἀλλὰ τῆς αὐτοῦ μουσικῆς ἐποιεῖτο τὸ ἔργον, μέλος ἀνακρουόμενος, κἀντεῦθεν τοὺς λίθους κινῶν, καὶ κατασκευάζων τὰ τείχη. ἐγένετο δὲ τὸ τεῖχος ἑπτάπυλον, ὅσοι καὶ οἱ τῆς λύρας τόνοι. Gu. Leid. I. ὄργανα δὲ λέγει τὰ ἔργα, ἀπὸ τοῦ ποιοῦντος τὸ ποιούμενον, ὡς ἔχει καὶ τὸ τοῦ Σοφοκλέους ξουθοῦ μελίσσης κηρόπλαστον ὄργανον συνάμα δὲ Ἀμφίονι καὶ Ζῆθος κατεσκενάζετο τὸ τεῖχος. Ἑρμῆς δὲ τὴν λύραν πρῶτος εὑρὼν Ἀμφίονι δοῦναι λέγεται. Gu. Leid.

117.-130.

θάρρος ἔχε· τὰ ἔνδον γὰρ καὶ τὰ ἐντὸς ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως ἔχει ἡ πόλις. βλέπε εἰ βούλει καὶ θέλεις γνῶναι τὸν πρῶτον στρατηγόν. τίς ἔστιν οὗτος ὁ λευκὴν φέρων κόρυθα, ὅστις ἔμπροσθεν προοδοποιεῖ τοῦ στρατοῦ, κρατῶν ἀμφὶ τὸν βραχίονα ἀσπίδα πάγχαλκον. ταξίαρχος, ὦ δέσποινα· τίς καὶ ἐκ ποίου τόπου γεγονώς; εἰπὲ, ὦ γεραιὲ, τίς καλεῖται κατὰ τὸ ὄνομα; οὗτος ὀνομάζεται Μυκηναῖος τὸ γένος Ἱππομέδων βασιλεὺς, οὐχ ὅμοιος ἀνθρωπίνῃ γενεᾷ, ἀλλ’ ἀνημέρῳ τινὶ καὶ θηριώδει. I.

118.

ἀλλ’ εἰσόρα

: ὅρα τὸν προχείρως ὁρώμενον ἡμῖν ἔμπροσθεν τῶν ἄλλων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τὸν πρῶτον

: τὸν ταξίαρχον. Gu.

119.

ὁ λευκολόφας

: ὁ λαμπρὰν ἔχων περικεφαλαίαν. B. M. I. ὁ λευκὸν τὸ ἐπανάστημα τῆς περικεφαλαίας ἔχων. Gu. ὁ λευκὴν ἔχων τὴν κόρυθα. Gr.

120.

πρόπαρ ὃς ἁγεῖται

: ὅστις ἔμπροσθεν ἡγεῖται τοῦ στρατοῦ ὁλόχαλκον ἀσπίδα περὶ τὸν βραχίονα βαστάζων. B. M. I.

πρόπαρ

: ἀντὶ τῆς πρό. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἔμπροσθεν. Gu.

ὃς ἁγεῖται στρατοῦ

: ἤγουν ὃς προηγεῖται τοῦ στρατοῦ. Gr. Flor. idem.

122.

κουφίζων

: βαστάζων. B. κούφως αἴρων. Gr. Fl. iidem. βαστάζων, ἀναφέρων. Gu.

123.

λοχαγός

: ταξίαρχος, ἡγεμών. B. I. λοχαγὸς λέγεται ὁ ταξίαρχος, εἷς τῶν ἑπτὰ λοχαγῶν. ἑπτὰ λοχαγοὶ γὰρ ἐφ’ ἑπτὰ πύλαις Σοφοκλῆς ἐν Ἀντιγόνῃ. A. C. M.

τίς

: τὸ μὲν τίς ζητεῖ τὸ ὄνομα, τὸ δὲ πόθεν τὸν τόπον Gr. Cant. τίς ἐστιν ὤφειλεν· τὸ γὰρ τίς καὶ μόνον δῆλον ὅτι τὸ ὄνομα ζητεῖ, ὥστε τὸ ὀνομάζεται ἀδολεσχίαν ἔχει. Gr. Flor. idem. λόχος ἡ παράταξις καὶ ἡ ἐνέδρα. B. rec.

125.

οὗτος Μυκηναῖος

: οἱ νεώτεροι τὴν αὐτὴν Μυκήνην καὶ Ἄργος φασί. Μυκηναῖος οὖν ἐστιν, οἰκεῖ δὲ παρὰ τὴν Λέρνην, τὴν ἐν Μυκήναις πηγὴν, ὅ ἐστι τὴν ἐν Ἄργει. A. B. C. I.

οὗτος Μυκηναῖος

: οὗτος Ἱππομέδων ἄναξ ὀνομάζεται, Μυκηναῖος μὲν κατὰ τὸ γένος, οἰκεῖ δὲ τὰ Λερναῖα νάματα, ἀντὶ τοῦ περὶ τὰ νάματα τῆς Λέρνης. ἔστι δὲ Λέρνη πηγὴ ἐν τῷ Ἄργει. τὸ ἑξῆς οὕτως· οὗτος Μυκηναῖος μὲν αὐδᾶται γένος, Ἱππομέδων ἄναξ, ἵνα τὸ αὐδᾶται πρὸς τὸ Ἱππομέδων ῥᾳδίως ἀποδίδοιτο τῇ συνεπείᾳ τοῦ λόγον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

αὐδᾶται γένος

: ὀνομάζεται κατὰ τὴν πατρίδα. Gr. λέγεται καὶ φημίζεται. Gu.

126.

Ἱππομέδων

: ὃς ἦν Ταλαοῦ υἱὸς, Ἀδράστου δὲ ἀδελφός. Gu. Ἀρίσταρχρς, τοῦ Ἰολάου τοῦ Βίαντος τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διὸς παῖς, Ἱππομέδοντος Πολύδωρος ἢ Δημοφῶν. A. M. T.

Λερναῖα

: ἀπὸ μέρους τὸ Ἄργος· Λέρνη γὰρ κρήνη καὶ πόλις τοῦ Ἄργους. A. B. M. I. Δέρη πηγὴ Ἄργους. Δερναῖα δὲ ἀπὸ μέρους. Λέρνη γὰρ πηγὴ Ἄργους. Gu.

ἓ ἓ ἓ, ὡς γαῦρος

: ὁ φοβερὸς, ἐπῃρμένος τῇ σώματι καὶ διὰ τοῦ σχήματος ἐμφανίζων τὸ αὔθαδες τῆς ψυχῆς. Ἄλλως. τὸ ἑξῆς, ἓ ἓ, ὡς γαῦρος, ὡς φοβερὸς εἰσιδεῖν, ἀστερωπὸς ἐν γραφαῖσι, γίγαντι γηγενέτᾳ προσόμοιος, οὐχὶ πρόσφορος ἁμερίῳ γένᾳ. B. M. I. σοβαρός. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐπφμένς. Gu. ἀλαζών. Fl. 33.

128.

γηγενέτᾳ

: ὅτι ἀπὸ τῆς γῆς οἱ Γίγαντες ἀνεφύησαν, ὡς ὁ μῦθος ἔχει τῶν Ἑλλήνων. Gr. Leid.

129.

ἀστερωπός

: ἀστεροειδὴς τὸ σῶμα καὶ τὴν ἐσθῆτα γραπτός. τοὺς Γίγαντας πρὸς τὸ φοβερὸν αὐτῶν γράφουσιν. ἴσως οὖν καὶ αὐτὸς κατάστικτον ἔχει τὴν πανοπλίαν. τὸ δὲ ἑξῆς, γραπτῷ γίγαντι παραπλήσιος. διὰ μέσου δὲ τὸ ἀστερωπὸς ἔθηκε, δηλῶσαι θέλων τὸν ὄμμα λαμπρὸν ἔχοντα ὁμοίως ἀστέρι. Ἄλλως. λαμπρὸς ἐν ζωγραφίαις, ἢ ἀστεροειδὴς καὶ ποικίλος ἐν ταῖς γραφαῖς τῆς ἀσπίδος· εἰσὶ γὰρ κατάστικτα τὰ ὅπλα. A. B. M. I.

ἐν γραφαῖσιν

: ἐν τῷ τύπῳ καὶ χαρακτῆρι τοῦ προσώπου, ἢ τῶν ὅπλων (κατάστικτα γὰρ καὶ ποικίλα ταῦτ’ εἶχεν), ὃ καὶ κρεῖττον. οὐδὲ γὰρ ἠδύνατο τὴν τοῦ προσώπου μορφὴν τούτου θεάσασθαι, ἐσκευασμένου τοῖς ὅπλοις. Gu. Leid.

πρόσφορος ἁμερίῳ γέννᾳ

: ὅμοιος. B. M. τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει οὐχ ὅμοιος, ἀλλ’ ἀνημέρῳ τινὶ καὶ θηριώδει γηγενεῖ ἐοικώς. A. B. ἀνθρωπίνῃ. M. ὅμοιος, προσφέρων, προσεοικὼς τῇ τῶν ἀνθρώπων γενέσει καὶ φύσει· ἁμέριοι γὰρ ἀπὸ τοῦ πρὸς ἡμέραν ζῆν. Ἄλλως. οὗτος, φησὶν, ἀνήμερος καὶ θηριώδης φαίνεται, οὐκ ἐοικὼς ἀνθρώπῳ, ἀλλ’ ἀνημέρῳ τινὶ γηγενεῖ. A. T.

131.

ἐξαμείβοντ’

: διερχόμενον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. παρερχόμενον. B. Gu.

132.

ἄλλος ἄλλος

: θαυμαστικὸς ὁ ἀναδιπλασιασμός. B. M. I. ἄλλῳ, φησὶ, τρόπῳ πεποίκιλται οὗτος, καὶ οὐχ ὥσπερ ἐκεῖνος. ἡ δὲ δευτέρα ἐπαγωγὴ τοῦ ἄλλος ὡς ἂν ἐπὶ θαυμάζοντός ἐστι. A. M. T. Fl. 33. ἡ δευτέρα ἐπαγωγὴ τοῦ ἄλλος πλείστου θαυμασμοῦ ἔμφασιν ἔχει. Gu.

τρόπος

: ὁ τρόπος τῶν ὅπλων ἄλλως ὑπάρχων. M. ἤγουν ἡ κατασκευὴ τῶν ὅπλων, ἡ διακόσμησις. Gu.

133.

παῖς μὲν Οἰνέως

: Οἰνέως τοῦ Πορθάονος τοῦ Ἀγήνορος τοῦ Ἄρεως καὶ Εὐρυμεδούσης τῆς Αἰτωλοῦ. οἱ δὲ τὸν Ἀγήνορα Πλευρῶνος τοῦ Ἐνδυμίωνος τοῦ Ἀεθλίου, τοῦ Διὸς καὶ Πρωτογενείας τῆς Δευκαλίωνος, μητρὸς δὲ Περιβοίας τῆς Ἱππονόου τοῦ Οἰκλέους τοῦ Ἀστακοῦ τοῦ Ἑρμοῦ καὶ Ἀστάβης τῆς Πηνειοῦ. A. M. T.

134.

Ἄρη δ’ Αἰτωλόν

: ὡς ἔχοντος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἀσπίδος τὸν περὶ τοῦ συὸς πόλεμον. Καλλίμαχος

εἶμι τέρας Καλυδῶνος, ἄγω δ’ Αἰτωλὸν Ἄρηα.

τινὲς δὲ Ἄρη τὴν τῶν ὅπλων σκευήν. θέλει δὲ εἰπεῖν ὅτι ἐγχωρίως καθώπλισται ὡς οἱ Αἰτωλοί· τὸ δὲ στέρνον ἀντὶ τοῦ ὅλου σώματος εἶπεν. οἱ δὲ τὴν τῶν πολεμίων ἐπιθυμίαν καὶ τὴν ἐπιστήμην, ὡς τῶν Αἰτωλῶν ἄριστα πολεμούντων. A. B. C. M. I.

τὰ δὲ ὅπλα Αἰτωλὰ, ἐπεὶ τῆς Ἀσιάτιδος ἔχει. M. τὸ ὄνομα ἀντὶ τοῦ σκευὴν ὅπλων Αἰτωλικήν. Gr. Flor. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐν στέρνοις

: ἀντὶ τοῦ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι. Iidem.

οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος

: οὗτός ἐστιν, ὦ γέρον, ὃς ὁμόγαμος καὶ ἀνὴρ τυγχάνει τῆς ἀδελφῆς τῆς νύμφης τοῦ Πολυνείκους, ἀντὶ τοῦ ὃς ἔχει τὴν ἀδελφὴν τῆς γυναικὸς Πολυνείκους, ὅς ἐστι σύγγαμβρος Πολυνείκους. Ἀργεία δὲ ἐλέγετο ἡ γυνὴ Πολυνείκους, ἀφ’ ἧς Θέρσανδρος, Δηϊπύλη δὲ ἡ τοῦ Τυδέως, ἀφ’ ἧς Διομήδης. M. T.

135.

οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος

: οὗτός ἐστιν, ὦ γέρον, ὁ τῆς αὐταδέλφης τῆς γυναικὸς τοῦ Πολυνείκους— ἀνὴρ ὤφειλεν· ὁ δὲ λέγει σύγγαμβρος, ἀποδιδοὺς τὸν λόγον πρὸς τὸν Πολυνείκην· ὁ γὰρ τῆς αὐταδέλφης τῆς γυναικὸς αὐτοῦ ἀνὴρ δηλονότι σύγγαμβρος αὐτοῦ ἐστιν. Gr. Mosq.

οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος

: Ἀργεία μὲν ἐλέγετο ἡ γυνὴ τοῦ Πολυνείκους, ἀφ’ ἧς Θέρσανδρος, Δηϊπύλη δὲ ἡ τοῦ Τυδέως, ἀφ’ ἧς Διομήδης. ἔχων δὲ Ἄδραστος τὸν δοθέντα αὐτῷ χρησμὸν, ὡς λέοντα καὶ κάπρον ταῖς αὐτοῦ θυγατράσι συζεύξειν, ἐπὶ μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐξελθὼν εὗρε Τυδέα καὶ Πολυνείκην περὶ κοίτης μαχομένους πρὸ τῶν πυλῶν, καὶ νομίσας τούτους εἶναι τοὺς παρὰ τοῦ χρησμοῦ ἢ ἀπὸ τῶν ἐνδυμάτων, ἢ ἀπὸ τοῦ μάχεσθαι, ποιεῖται γαμβρούς. Gu.

136.

αὐτοκασιγνήτας

: τῆς αὐτῆς ἀδελφῆς, τουτέστιν ἐκ τοῦ αὐτοῦ πατρὸς καὶ μητρὸς τῆς αὐτῆς. ἀντὶ τοῦ ὁ ἀνήρ. A. B. M. T.

137.

ὁμόγαμος κυρεῖ

: ἀντὶ τοῦ σύμβιος, παρὰ τὸ ὁμοῦ καὶ ἐπίσης ἄνδρα τε καὶ γυναῖκα τῆς συνουσίας μετέχειν. ἐγάμει δὲ Δηϊπύλην ὁ Τυδεὺς, ὁ δὲ Πολυνείκης Ἀργείαν. A. B. C. M. I. ὁ Ἄδραστος εἶχε θυγατέρας δύο· καὶ τὴν μὲν μίαν, τὴν Ἀργείαν, εἶχεν ὁ Πολυνείκης, τὴν δ’ ἑτέραν ὁ Τυδεὺς, ἤγουν τὴν Δηϊπύλην. C.

138.

ὡς ἀλλόχρως

: ἴσως ὅτι ἐξηλλαγμένοι οἱ Αἰτωλοὶ περὶ τὰς ὁπλίσεις, καταστίκτους αὐτὰς ἔχοντες, καθάπερ καὶ τὴν ὑπόδεσιν, ὥστε τὸν δεξιὸν μὲν ὑποδεδέσθαι πόδα, γυμνὸν δὲ ἔχειν τὸν ἀριστερόν. A. B. M. T. I. Ἄλλως. καλῶς εἶπεν αὐτὸν μιξοβάρβαρον· οἱ γὰρ Αἰτωλοὶ πάντες ὅπλοις ὁπλίζονται ὡς Ἕλληνες, ἀκοντίζουσι δὲ ὡς βάρβαροι. A. B. C. M. T. I. ἴσως γὰρ τότε ἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς χρόνοις οἱ μὲν Ἕλληνες ὅπλοις ἐκέχρηντο, οἱ δὲ βάρβαροι ἀκοντίζειν ἠπίσταντο, ὕστερον δὲ καὶ τὸ ἀκοντίζειν μεμαθήκασιν Ἕλληνες. A. B. M. T. I.

ἀλλόχρως

: ἀλλοιόσχημος τοῖς ὅπλοις. B. M. τινὲς δὲ ἀλλόχρωτά φασιν εἰρῆσθαι αὐτὸν διὰ τὸ λόγχην ἔχειν καὶ μὴ δόρυ. Fl. 33.

139.

σακεσφόροι

: ἀσπιδηφόροι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

140.

λόγχαις

: εὔστοχοί εἰσι πρὸς τὸ ἀκοντίζειν τὰς λόγχας. M.

141.

αἰσθάνῃ

: γινώσκεις. Gr. Fl. iidem. καταλαμβάνεις. Gu.

σαφῶς

: ἀληθῶς, ἀκριβῶς. Gu.

μιξοβάρβαρος

: ἐν τέλει γὰρ οἰκοῦντες τῆς Εὐρώπης οἱ Αἰτωλοὶ Ἑλληνικῶν τε καὶ βαρβαρικῶν ἅπτονται φρονημάτων· ἢ ἐπεὶ δοκοῦσι βαρβαρικὸν φρόνημα ἔχειν, διὰ τὸν κατ’ ἀλλήλων πόλεμον. καὶ Ὅμηρος Κουρῆτές τ’ ἐμάχοντο καὶ Αἰτωλοὶ μενεχάρμαι ἀμφὶ πόλιν Καλυδῶνα. A. B. M. I.

μιξοβάρβαρος

: μεμιγμένος δοκῶν τὸ γένος ἐξ Ἕλληνος καὶ βαρβάρου. ὡς μὲν γὰρ βάρβαρος ἀκόντιον ἔφερε καὶ ἀσπίδα, ὡς δὲ Ἕλλην δόρυ καὶ σπάθην καὶ θώρακα καὶ κόρυθα· ὕστερον δὲ καὶ Ἕλληνες ἀκοντίοις ἐχρήσαντο. Gu. Leid. μεμιγμένῃ ὁπλίσει χρώμενος Ἑλληνικῇ καὶ βαρβαρικῇ. Gu. κατὰ τὴν σκευὴν τῶν ὅπλων μεμιγμένος Ἕλλην καὶ βάρβαρος. Gr.

142.

σημεῖ’—ἀσπίδων

: παρὰ τὸ Ὁμηρικὸν

ἀσπίδι γινώσκων αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ.

ὁ δὲ νοῦς, ἃ τότε ἰδὼν σημεῖα ἐπιγινώσκω νῦν ἐξ αὐτῶν τοὺς ὡπλισμένους. A. B. M.

ἐγνώρισα

: ἀντὶ τοῦ γνωρίζω. Gr.

143.

σπονδάς

: εἰρήνην. B. M. τὰς ἐπὶ τῇ διαλλαγῇ ἀγγελίας. Gr. Cant.

145.

ἀμφὶ μνῆμα τοῦ Ζήθου

: ἐπίσημος γὰρ αὐτοῦ ὁ τάφος ὡς κτίστου τῆς πόλεως. A. M. Ἄλλως. κοινὸς μὲν ἀμφοῖν ὁ τάφος Ζήθου καὶ Ἀμφίονος, συλληπτικῶς δὲ εἶπε. τινὲς δέ φασι τὸν Ἀμφίονα... ταῖς Προιτίσι. A. B. M. T. I.

περᾷ

: διαβαίνει. M. διέρχεται. Gr.

ἀμφὶ μνῆμα τοῦ Ζήθου

: οὗτος ὁ Ζῆθος, ὡς ἔφαμεν, τειχιστὴς ὢν τῶν Θηβῶν, μεγάλου καὶ ἐπισήμου τάφου ἠξιώθη. Gu. I. περὶ τὸ μνῆμα τὸ τοῦ Ζήθου καὶ τοῦ Ἀμφίονος· εἷς γὰρ ἦν ἀμφοτέρων τάφος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

146.

καταβόστρυχος

: πυκνοὺς καθειμένος βοστρύχους. Gr. Cant. δασύθριξ. Fl. 33. δασύτριχος. Gu.

καταβόστρυχος

: τοῖς βοστρύχοις, τοῖς πλοκάμοις κατάκομος, καὶ τοῖς ὄμμασι καταπληκτικός· τὸ γὰρ κατά πλήθους ἐμφαντικόν. A. M. T. πυκνοὺς καθειμένος βοστρύχους. Gr. συναπτέον τὸ ὄμμασιν γοργὸς εἰσιδεῖν. B. M.

νεανίας

: νεανίας ὡς τὸ ἰδεῖν. M. καὶ ἰδεῖν τοῖς ὄμμασι γοργὸς νεανίας. Gr.

146.

γοργός τ’ εἰσιδεῖν

: γοργονώδης, φοβερὸς, καταπληκτικός. A. B. M. Ἄλλως. γοργονῶδες ἀποβλέπων τοῖς ὄμμασιν, ἅμα καὶ τῶν βοστρύχων παρεχόντων τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ γοργονῶδες. A. B. M. T. I. καταπληκτικὸς, ἀπὸ μεταφορᾶς τῆς Γοργοῦς. Gu.

148.

λοχαγός

: στρατηγός.

ὡς

: ἀντὶ τοῦ λίαν.

ὑστέρῳ

: ἀντὶ τοῦ ὄπισθεν, κατόπιν. M. ἀκολούθῳ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

149.

ἀμφέπει

: ἀντὶ τοῦ ἐπακολουθεῖ αὐτῷ ὄχλος πολὺς ὀπισθόπους. τινὲς δὲ ἐπὶ κατάρας αὐτὸ δέχονται, οἷον ἐσχάτῳ ποδὶ καὶ μηκέτι ὑποστρέφοντι, ἵν’ ᾖ, ὡς ὄχλος νιν ἀμφέπει ἐπὶ ἀπωλείᾳ. A. B. M. I. πανταχόθεν ὡπλισμένος ἐπακολουθεῖ. M. ὡς πάνοπλος ὄχλος, ἤγουν λαὸς, περιέπει αὐτὸν ἀκολούθῳ ποδί. Gr.

150.

Παρθενοπαῖος

: ὡς μὲν Ἀντίμαχός φησι Ταλαοῦ τοῦ Βίαντος τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Κρηθέως τοῦ Αἰόλου τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διὸς, μητρὸς δὲ Λυσιμάχης τῆς Κερκυόνος τοῦ Ποσειδῶνος· ὡς δὲ Ἑλλάνικος, Μειλανίωνος τοῦ Ἀμφιδάμαντος τοῦ Ἐπόχου τοῦ Ἀργήπου τοῦ Κηφέως τοῦ Ποσειδῶνος, μητρὸς δὲ Ἀταλάντης τῆς Ἰάσου. A. M. T.

Ἀταλάντης γόνος

: ταύτην Μελανίων ἔγημε τῇ τέχνῃ τῶν μήλων. A. M. T. Ἄλλως. αὕτη Ἰάσου μὲν θυγάτηρ, Μελανίωνος δὲ γυνὴ, Ἀρκὰς τῷ γένει. ἔστι δὲ καὶ ἄλλη Σχοινέως θυγάτηρ, Ἱππομένους γυνὴ, Βοιωτική. A. B. M. T. I. ἥτις ἦν Μαινάλου θυγάτηρ. Gu.

151.

ἀλλά νιν

: ἀλλ’ αὐτὸν ἀπολέσειεν ἡ Ἄρτεμις, ἡ μετὰ τῆς μητρὸς αὐτοῦ κυνηγετοῦσα. εἰκότως δὲ τὴν Ἄρτεμιν κατ’ αὐτοῦ ἐπικαλεῖται, ὡς θυμουμένην κατὰ τῆς Ἀταλάντης, ἐπεὶ πρότερον τὴν παρθενίαν ἠγάπα, ὕστερον δὲ τῷ Μειλανίωνι γαμηθεῖσα κατεφρόνησε τῆς Ἀρτέμῐδος. αὕτη δ’ ἐστὶν καὶ Μελεᾰγρῳ συγκυνηγετήσασα. A. B. M.

ἀλλά νιν

: εἰκότως Ἄρτεμιν Ἀντιγόνη κατὰ τοῦ Παρθενοπαίου ἐπιβοᾶται, ὡς θυμουμένην κατὰ τῆς τούτου μητρὸς Ἀταλάντης· ἱέρεια γὰρ οὖσα πρότερον τῆς θεοῦ καὶ παρθενίᾳ ζῆν αἱρουμένη ἔφθαρται Μειλανίωνι, καὶ ὀργῆς ὑπὸ τῆς Ἀρτέμιδος πλείστης πεπειραμένη ἀπηξίωται τῆς πρὸς αὐτὴν ὑπηρεσίας. Gu. Leid. ἀλλ’ εἴθε ἡ Ἄρτεμις ἡ κατὰ τὰ ὄρη μετὰ τῆς μητρὸς αὐτοῦ διατρίβουσα ὀλέσειεν αὐτὸν τόξοις δαμάσασα. Gr. Cant.

ἁ κατ’ ὄρη

: ἡ κατὰ τὰ ὄρη, ὁ ἐστιν ἡ Ἄρτεμις. M.

152.

ἱεμένα

: ὁρμωμένη. M. διατρίβουσα. Gr. ὁρμωμένη, πορευομένη. Gu. Mosq.

154.

σὺν δίκῃ δ’ ἥκουσι γῆν

: μετὰ τοῦ δικαίου δὲ ἦλθον εἰς τὴν γῆν τήνδε. Gr.

155.

ὃ καὶ δέδοικα

: διὸ καὶ εὐλαβοῦμαι μὴ τὸ δίκαιον σκοπήσαντες οἱ θεοὶ ἀπολέσωσιν ἡμᾶς τοὺς μὴ θεὸν φοβουμένους. A. B. M. T. I.

ὃ

: ᾧ, διό. Gr.

μὴ σκοπῶσ’

: ἀντὶ τοῦ ἵνα μὴ σκοπήσωσι, τουτέστιν ἵνα μὴ προνοήσωνται οἱ θεοὶ τοῦ δικαίου. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

156.—162.

ποῦ ὑπάρχει ὃς ἐγένετο ἐμοὶ ἐκ μιᾶς μητρὸς ἐν πολυπόνῳ καὶ πολυωδύνῳ μοίρᾳ καὶ τύχῃ. ὦ φίλτατε γέρον, εἰπὲ ποῦ ἐστιν ὁ Πολυνείκης. I. ἐκεῖνος πλησίον τοῦ τάφου τῶν ἑπτὰ παρθένων τῆς Νιόβης παρίσταται τῷ Ἀδράστῳ. ὁρᾷς; ὁρῶ κατά τινα τρόπον χαρακτῆρα τοῦ προσώπου ἐκείνου καὶ στέρνα ἐξωμοιωμένα τοῖς στέρνοις ἐκείνου. Gr. Cant.

156.

ποῦ δ’ ὅς

: παρὰ τὸ Ὁμηρικὸν

δοιὼ δ’ οὐ δύναμαι ἰδέειν κοσμήτορε λαῶν.

δὶς δὲ παρέλαβε τὸ ποῦ, τὴν σπουδὴν τῆς κόρης παριστῶν. πολυπόνῳ δὲ μοίρᾳ, ἤτοι κακομοιρίᾳ· τῷ γὰρ ἐπιθέτω διέστειλε τὸ τῆς μοίρας ὄνομα ὂν τῶν μέσων. A. B. M. I.

ποῦ δ’ ὅς

: ποῦ δέ ἐστιν ὃς ἐκ τῆς αὐτῆς ἐμοὶ μητρὸς ἐγένετο, ἤγουν ἐκ τῆς μητρὸς ἥτις καὶ ἐμὲ ἔτεκεν. Gr. τὸ διπλοῦν που τὴν προθυμίαν τῆς κόρης παριστᾷ, ἣν εἶχεν ἰδεῖν τὸν ἀδελφὸν Πολυνείκη. Gu.

158.

Πολυνείκης

: Πολυνείκης ὁ Οἰδίποδος τοῦ Λαΐου τοῦ Λαβδάκου τοῦ Πολυδώρου τοῦ Κάδμου τοῦ Ἀγήνορος τοῦ Ποσειδῶνος καὶ Λιβύης τῆς Ἐπάφου καὶ Διὸς καὶ Ἰοῦς τῆς Ἰνάχου. M.

159.

ἑπτὰ παρθένων

: καὶ Σοφοκλῆς ἐν Νιόβῃ ἑπτά φησιν αὐτὰς εἶναι καὶ τοὺς ἄρρενας. Β. Μ. Ἄλλως. ὁ Ἀριστόδημος οὐδαμοῦ φησιν ἐν ταῖς Θήβαις τῶν Νιοβιδῶν εἶναι τάφον, ὅπερ ἐστὶν ἀληθές. ὡς αὐτοσχεδιάζειν οὖν ἔοικεν Εὐριπίδης. περὶ δὲ τοῦ πλήθους τῶν Νιοβιδῶν αὐτός φησιν Εὐριπίδης ἐν Κρεσφόντῃ

καὶ δίς ἕπτ’ αὐτῆς τέκνα
Νιόβης θανόντα Λοξίου τοξεύμασιν.

ὁμοίως καὶ Αἰσχύλος ἐν Νιόβῃ καὶ Ἀριστοφάνης δὲ ἐν δράματι Νιόβης ὁμοίως ἑπτὰ αὐτὰς λέγουσιν, εἶναι δὲ ἑπτὰ καὶ τοὺς ἄρρενας. Τιμαγόρας δὲ ἐν τοῖς Θηβαϊκοῖς φησιν ὡς κακῶς πάσχοντες ὑπὸ τῶν περὶ Ἀμφίονα οἱ σπαρτοὶ ἀνεῖλον αὐτοὺς λοχήσαντες, ἀπιόντας εἰς Ἐλευθερὰς ἐπὶ πατρικὴν θυσίαν, τὴν δὲ Νιόβην εἴασαν ζῆν διὰ Πέλοπα. ἄλλοι δὲ ἄλλως ἱστοροῦσι περὶ αὐτῆς. ὁ μὲν γὰρ Φερεκύδης φησὶν ἔχειν αὐτὴν παῖδας ἓξ, Ἀλαλκομενέα , Φηρέα, Εὔδωρον, Λύσιππον, Ξάνθον, Ἀργεῖον, θυγατέρας δὲ ἓξ, Χιόνην, Κλυτίαν, Μελίαν, Ὥρην, Λαμίππην, Πελοπίαν. Ἑλλάνικος δὲ ἐν τῇ ἐπιγραφῇ Ἀτλαντίδος ἄρσενας τέσσαράς φησιν, Ἀρχήνορα, Μενέστρατον, Ἀρχαγόραν, . . . . . . θυγατέρας δὲ τρεῖς, Πελοπίαν, ’Ωγυγίαν, Ἀστυκράτειαν. Ξάνθος δὲ ὁ Λύδιος δέκα καὶ δέκα ἐκ Φιλόττου τοῦ Ἀσσυρίου, ὃς ᾤκει ἐν Σιπύλῳ, ὃς ἀνῃρέθη ἐν κυνηγεσίῳ ὑπὸ ἄρκτου. A. B. M. T. I.

160.

Ἀδράστῳ

: εἰκότως τούτῳ παρίσταται καὶ τοῦτον θεραπεύει, δι’ οὗ τὴν εἰς τὴν πατρίδα κάθοδον προσεδόκα αὐτῷ γενέσθαι. A. B. C. Gu. I. Ἄδραστος υἱὸς Λυσιμάχης τῆς Κερκυόνος καὶ Ταλαοῦ τοῦ Ἀγήνορος τοῦ Καλυδῶνος τοῦ Πλευρῶνος τοῦ Μώλου τοῦ Ἐνδυμίωνος τοῦ Ἀεθλίου τοῦ Διός. Η. Μ.

πλησίον

: ἐκεῖνος πλησίον τοῦ τάφου τῶν ἑπτὰ παρθένων τῆς Νιόβης παρίσταται τῷ Ἀδράστῳ. Gr. περισσὸν τὸ πλησίον· τὸ γὰρ παρίσταται τὸ πλησίον ἵσταται δηλοῖ. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

161.

ὁρῶ δέ πως

: ἀντὶ τοῦ τρόπῳ τινί. Β. Μ.

162.

τύπωμα

: ἀπεικόνισμα. M.

ἐξεικασμένα

: ὡμοιωμένα. Β.Μ. 10

163.-167.

ἀνεμώκεος εἴθε

: εἴθε ἐξήνυσα τοῖς ποσὶν, ἤγουν ἠδυνήθην, τελέσαι δρόμον νεφέλης ταχείας διὰ τοῦ ἀέρος πρὸς τὸν ἐμὸν ἀδελφὸν, τὸν φυγάδα τὸν ἄθλιον, περιέβαλον δὲ διὰ χρόνου τὰς ἐμὰς ὠλένας τῇ δέρῃ αὐτοῦ τῇ φιλτάτῃ. Gr. Cant.

ἀνεμώκεος

: ὀξυτάτης, ταχείας. M. ταχείας, ἢ τῆς ἀνέμῳ κινουμένης νεφέλης ἴσως. διὰ γὰρ ἀνέμου κινοῦνται. τὸ δὲ ἑξῆς, εἴθε δρόμον νεφέλας ἐξανύσαιμι ποσὶ δι’ αἰθέρος πρὸς ἐμὸν ὁμογενέτορα, φυγάδα μέλεον, περὶ δὲ ὠλένας βάλοιμι τῇ φίλῃ δέρῃ διὰ χρόνου. αὕτη δὲ ἡ σύνταξίς ἐστιν, ἐὰν μὴ ἔγκειται τῷ ἐδαφίῳ τὸ ὡς ἴδω· ἐὰν δὲ κεῖται, οὕτω συντακτέον, χρόνῳ φυγάδα μέλεον ὡς ἴδω. Α. Β. Μ. Η. Ι.

164.

ἐξανύσαιμι

: πληρώσαιμι. M.

165.

περὶ δ’ ὠλένας

: περιβάλλοιμί τε τὰς χεῖρας διὰ χρόνου. M.

166.

βάλοιμι χρόνῳ

: περιέβαλον δὲ διὰ χρόνου. Gr. ἢ εἰς τὸ χρόνῳ ὑποστικτέον. Gu.

167.

μέλεον

: ἄθλιον. M.

168.

ὡς ὅπλοισι

: ὡς εὐπρεπὴς, ὦ γέρον, ἐστὶν, ἤγουν εὔστολος ἐν ὅπλοις χρυσοῖς φλεγέθων, ἤγουν λάμπων, ὁμοίως ταῖς πρωϊναῖς ἀκτῖσι τοῦ ἡλίου. Gr. Cant.

169.

ἑῴοις

: ταῖς ἑωθιναῖς βολαῖς τοῦ ἡλίου ἐοικώς. αὗται γὰρ χρυσίζουσιν. Β. Μ. Ι.

φλεγέθων

: λάμπων. M.

170.

— 174. ἥξει εἰς τούσδε τοὺς δόμους ἠσφαλισμένος σπονδαῖς, ὥστε πληρῶσαί σε χαρᾶς. οὗτος δὲ, ὦ γεραιὲ, τίς ὑπάρχει, ὃς ἵππους λευκοὺς ἡνιοχεῖ ἐπιβεβηκώς; οὗτός ἐστιν ὁ μάντις Ἀμφιάραος· ζῶα δὲ ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ ἐπὶ τῷ σφαγιασθῆναι καὶ ῥεῦσαι τὸ αἷμα αὐτῶν προσφιλῶς τῇ γῇ. Cant.

171.

ἔνσπονδος

: μετὰ φιλίας, φίλος. M. τὸν Ὁμηρικὸν Μενέλαον μιμεῖται ὁ Εὐριπίδης, ὑπόσπονδον Πολυνείκην ἄγων εἰς τὰς Θήβας, ὡς ἐκεῖνος εἰς τὴν Ἴλιον εἰσῆλθε καταθησόμενος τὸν πόλεμον. Α. Β. Η. Μ. Ι. φίλιος, εἰρηναῖος, εἰρηνικὸς, μετὰ εἰρήνης. Gu.

πόθεν κυρεῖ

: τυγχάνει. M. ἢ τὸ κυρεῖ περισσὸν ἢ τὸ πόθεν. Gu. ὑπάρχει. Gr.

172.

ἅρμα λευκόν

: λευκὸν τὸ ἅρμα φησὶ διὰ τοὺς ἵππους· ἐκ γὰρ τῶν ἵππων τὸ ἅρμα λέγει. A. B. M. I. διὰ τὸ ἔχειν λευκοὺς ἵππους. Gu.

173.

Ἀμφιάραος Οἰκλέους τοῦ Ἀντιφάτου τοῦ Μελάμποδος τοῦ Ἀμυθάονος τοῦ Ἕλληνος τοῦ Διὸς, μητρὸς δὲ Ὑπερμνήστρας τοῦ Θυέστου τοῦ Ἄρεως. M.

ἡνιοστροφεῖ

: ἡνιοχεῖ, ἐλαύνει. M. διεξάγει. Gu.

βεβώς

: ἐπιβεβηκώς. M. Gr. βαίνων, καθήμενος. Gu.

174.

σφάγια δ’ ἅμ’ αὐτῷ

: σφάγια μὲν τὰ ἱερεῖα, ῥοαὶ δὲ αἱ σπουδαί. ἢ οὕτως· ὧν τὸ αἷμα τῆς γῆς ῥοαὶ γίνεται, ἢ ὧν τὸ αἷμα συμβαίνει παρὰ τὴν γῆν ἐκχεῖσθαι. τὸ γὰρ φιλεῖν καὶ ἐπὶ τοῦ συμβαίνειν τάττεται. A. B. C. H. M. T. I.

σφάγια δ’ ἅμ’ αὐτῷ

: ἤγουν ζῶα δὲ ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ ἐπὶ τῷ σφαγιασθῆναι καὶ ῥεῦσαι τὸ αἷμα αὐτῶν προσφιλῶς τῇ γῇ. ὅτι δὲ ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ ἔφερεν ὁ Ἀμφιάραος ζῶα ἕτοιμα εἰς σφαγὴν, ἵνα, ὅτε δοκεῖ αὐτῷ καλὸν, ἀποσφάξῃ καὶ μαντεύηται δι’ αὐτῶν, δῆλον ἀφ’ ὧν λέγει ἔμπροσθεν εἰς δὲ Προιτίδας πύλας ἐχώρει, σφάγι’ ἔχων ἐφ’ ἅρμασιν Ἀμφιάραος. Gr. Cant. Leid. σφάγια λέγει ἢ ἐσφαγμένα ἱερεῖα πρὸ αὐτοῦ ὄντα, δι’ ὧν ἐμαντεύετο, ἢ, ἐπειδὴ μάντις ἦν, σημεῖα τῆς ἑαυτοῦ τέχνης γεγραμμένα ἱερεῖα εἶχεν ἐπὶ τοῦ ἅρματος. κρείττων δὲ ἡ πρόσθεν ἔννοια. Gu.

ἅμ’ αὐτῷ

: σύν. ἤγουν ἐπάνω τοῦ ἅρματος ὑπάρχουσιν. Gu.

φιλαιμάτου

: τὸ ἐπίθετον τῆς γῆς ἐπὶ τὰ σφάγια μετήγαγεν. οἱ δὲ γράφουσι γῆς φιλαιμάτου, οἱ δὲ τὸ τέλειον φιλαιμάτοιο λέγουσιν. A. B. C. H. M. T. I. ὁ νοῦς, ἅτινα σφάγια ῥοαὶ φιλαίματοί εἰσι τῆς γῆς, ἡδομένης ἐπὶ τῶν σφαγίων, ἢ αἱ εἰωθυῖαι δι’ αἱμάτων γίνεσθαι. Ἄλλως. τὰ σφάγια τῶν ἱερείων αὐτῷ τῷ Ἀμφιαράῳ ἢ διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν μάντιν, ἢ πολεμικῶν φίλα, καὶ αἱ ῥύσεις τῶν αἱμάτων προσφιλεῖς εἰσιν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς. Α. Η. Μ.

175.

λιπαροζώνου

: εὐδαίμονος. M. εὐπρεπεστάτου. M. I. μεγαλοζώνου, τουτέστι τοῦ πλουσίου εἰς φαῦσιν. Gu. Fl. 33. τουτέστιν ἔχοντα πολλὰς ζώνας· τὸ γὰρ λιπαρὸν οὕτω δηλοῖ, ἤγουν πολυφώτου καὶ εὐπρεπεστάτου. Gu.

θύγατερ Ἀελίου

: Ἡσίοδός φησιν ἀδελφὴν Ἡλίου εἶναι τὴν Σελήνην,

Θεία δ’ Ἡέλιόν τε μέγαν λαμπράν τε Σελήνην
γείνατο.

Αἰσχύλος δὲ καὶ οἱ φυσικώτεροι θυγατέρα, παρόσον ἐκ τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς μεταλαμβάνει ἀμέλει καὶ πρὸς τὰς ἡλιακὰς ὑποστάσεις μεταμορφοῦται ἡ σελήνη. A. B. C. H. M. T. I.

Κατὰ μὲν τὴν μυθικὴν ἱστορίαν ἀδελφὴ Ἡλίου Σελήνη· (ἄμφω γὰρ ἐκ Λητοῦς καὶ Διὸς) κατὰ δὲ τὸν φυσικὸν λόγον θυγάτηρ, ἐκεῖθεν ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἀρυομένη τὸ φῶς. Gu. Leid.

177.

ὡς ἀτρεμαῖα κέντρα

: εἰκότως ἡσυχῆ καὶ σωφρόνως ἐλαύνει ὁ Ἀμφιάραος. οἶδε γὰρ ὡς μάντις τὰ ἀποβησόμενα. A. B. C. H. Gu. I.

ὡς ἀτρεμαῖα κέντρα

: λίαν ἡσύχως καὶ εὐτάκτως τὴν μάστιγα ἔνθεν κἀκεῖθεν φέρων τοῖς πώλοις ἰθύνει αὐτοὺς δηλονότι, ἤγουν εἰς ὀρθὸν ἄγει. Gr. Cant.

ἀτρεμαῖα

: πάνυ ἥσυχος. M.

κέντρα

: μάστιγας. I. ἀντὶ τοῦ μάστιγα. Gr.

σώφρονα

: ἀντὶ τοῦ σωφρόνως. M. Gr.

179.

ἰθύνει

: μεταφέρων ἀπ’ εὐθείας ἄγει. M. κυβερνᾷ. I.

ποῦ δ’ ὃς τὰ δεινά

: ποῦ δέ ἐστιν ὁ Καπανεὺς, ὃς κατὰ τῆσδε τῆς πόλεως τὰς δεινὰς ὕβρεις ὑβρίζει; Gr. Cant.

ἐφυβρίζει

: ἐπαπειλεῖ, ὑβρίζει. Gu.

πόλει

: τῆς πόλεως. Gu. ἀπειλεῖ. M. μετὰ ὕβρεως ἀπειλεῖ τὰ χαλεπὰ τῇ πόλει. I.

181.

Καπανεύς

: Καπανεὺς Ἱππονόου τοῦ Ἀναξαγόρου τοῦ Ἀργείου τοῦ Μεγαπένθους τοῦ Προίτου τοῦ Ἄβαντος τοῦ Λυγκέως τοῦ Αἰγύπτον, μητρὸς δὲ Λαοδίκης τῆς Ἴφιος τοῦ Ἀλέκτορος. A. C. H. M. T.

Μετὰ τοῦ Ἀδράστου ἑπτὰ λοχαγοὺς οὗτος ὁ ποιητὴς ἀριθμεῖ, ὁ δὲ Αἰσχύλος, ὅτι τοῦτον οὐκ ἀριθμεῖ, διὰ τοῦτο τὸν Ἐτέοκλον τοῖς ἓξ συναριθμεῖ. Gu.

προσβάσεις τεκμαίρεται

: τὰς πύλας σκέπτεται. I.

προσβάσεις

: τὰς εἰσβάσεις λέγει καὶ τὰς πύλας. Β. Η. Μ. Τ. Fl. 33. Ἄλλως. τὰς ἑπτὰ κλίμακας τῶν πύργων, δι’ ὧν εἰς τὸ τεῖχος ἀνέρχονται. A. H. M. T. Fl. 33. εἰσόδους. Gr. ἀναβάσεις, ἐξοχὰς, προβολὰς ἢ πύλας. Gu.

τεκμαίρεται

: καταμανθάνει, σημειοῦται, διασκέπτεται. M. σκοπεῖ. Gr. σημειοῦται. Gu.

181.-185.

φεῦ, ὦ Νέμεσις, Δίκη, καὶ Διὸς μεγαλόηχοι βρονταὶ, καὶ φῶς κεραύνιον, καυστικὸν, σὺ κοιμίζοις καὶ ταπεινοῖς τὴν κενοδοξίαν τὴν ὑπεράνορα καὶ ὑψηλήν. I.

183.

ἰώ

: ἐπὶ ἀγανακτήσεως. Gr.

Νέμεσις

: παρ’ Ἕλλησι θεὰ τιμωρουμένη τοὺς μεγαλαύχους. Gu. Bar. τουτέστιν, ὦ θεὰ νεμεσῶσα καὶ τιμωροῦσα τοὺς ἀλαζόνας. Gu. Fl. 33. ὦ δίκη. Gr. θυγάτηρ τῆς Νυκτός. Gu.

βαρύβρομοι

: βαρύηχοι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μεγαλόηχοι. M. Gu.

184.

κεραύνιόν τε φῶς

: ὦ κεραυνοῦ φῶς. προαναφωνεῖ δὲ τὰ συμβησόμενα αὐτῷ. M. Gu. Fl. 33.

σύ τοι

: πρὸς ἐκεῖνον ἀποστρέφεται. Gr. Fl. 5. 6. 9. 56. 59. 76. ἀποστροφὴ πρὸς Καπανέα. Fl. 21. ὦ Νέμεσις. Gu.

185.

μεγαλανορίαν

: μεγαλοφροσύνην, ἢ μεγαλορρημοσύνην, οἱονεὶ μεγαληγορίαν, ὑπερηφάνειαν. B. M. I. ἔπαρσιν, ἀλαζονείαν. Gr. Cant. ὑπερηφανίαν, μεγαλαυχίαν, μεγαλοφροσύνην, κενοδοξίαν. Gu.

ὑπεράνορα

: ὑπερήφανον. Gr. ὑπὲρ ἄνθρωπον. Gu.

ὑπεράνορα κοιμίζεις

: τὸν ὑπερήφανον ἄνδρα καταβάλλεις. M. ταπεινοῖς. M.

κοιμίζοις

: τὸ κοιμίζοις εἰ μὲν ο καὶ ι γράφεται, μερικόν ἐστι πρὸς μόνον τὸν Καπανέα· εἰ δὲ ε καὶ ι, καθόλου. οἷον σὺ τὴν ὑπερηφανίαν κοιμίζεις, καὶ οὗτος, τοιοῦτος ὢν, κατενεχθήσεται. Gu. Leid.

186.

ὅδ’ ἐστίν

: λείπει τὸ ἐπαγγέλλεται. ὁ δὲ νοῦς, οὗτός ἐστι ὁ τὰς Θήβας δορὶ καὶ πολέμῳ παραδώσειν αἰχμαλώτους ταῖς Μυκηναίων καὶ ταῖς Ἀργείων γυναιξὶν ἀπειλῶν, ἀποκαταστήσειν τε ἐν Λέρνῃ καὶ τῇ Ἀμυμώνῃ τῇ γενομένῃ ἐκ τῆς τοῦ Ποσειδῶνος τριαίνης ἐπαγγελλόμενος αὐτὰς ὥστε ὑδρεύσασθαι ἐκ τούτου δούλας γενομένας. H. M. T. τὸ ἑξῆς οὕτως, ὅδ’ ἐστὶν ὃς ἐπαγγέλλεται πολέμῳ δουλείαν περιβάλλων αἰχμαλωτίδας γυναῖκας δώσειν Μυκήναισι Λερναίᾳ τε τριαίνᾳ τοῖς Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης ὕδασι. διὰ γὰρ τὴν μίξιν τὴν Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης πολύϋδρον γέγονε τὸ Ἄργος. τὸν Ὁμηρικὸν δὲ Ἕκτορα ἐμιμήσατο, φάσκοντα πρὸς Ἀνδρομάχην

καί κεν ὕδωρ φορέοις Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης.

- A. B. H. T. I. Ἄλλως. τινὲς οὕτω· λείπει ὁ καί, καὶ εἰσὶ τὰ κτητικὰ ἀντὶ τῶν πρωτοτύπων, ἵν’ ᾖ Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης ὕδασι. B. H. I.

ὅδ’ ἐστίν

: οὗτός ἐστιν ὃς ἀπειλεῖ δηλονότι δώσειν τὰς Θηβαίας γυναῖκας διὰ τοῦ πολέμου αἰχμαλώτιδας ταῖς Μυκήναις καὶ τῇ Λερναίᾳ τριαίνῃ, ἀντὶ τοῦ τῇ Λέρνῃ τῇ πηγῇ τῇ ἀναδοθείσῃ τῇ τριαίνῃ τοῦ Ποσειδῶνος, λέγω τοῖς ὕδασι τοῖς Ἀμυμωνίοις, ἤγουν τῆς Ἀμυμώνης, (ἥτις ἐστὶν ἡ αὐτὴ τῇ Λέρνῃ, τοῖς Ποσειδωνίοις, ἤγουν τοῖς ὑπὸ τοῦ Ποσειδῶνος ἀναδοθεῖσι, πήξαντος αὐτόθι τὴν τρίαιναν, ὅτε ἀπήρχετο συγγενησόμενος τῇ Ἀμυμώνῃ, ἀφ’ ἧς δηλονότι καὶ Ἀμυμώνη ἡ πηγὴ ὠνομάσθη) δουλείαν περιβαλὼν τῇδε τῇ γῇ δηλονότι. Gr. Cant. Mosq.

186.

Μυκήναισι

: λείπει τὸ ἐπαγγέλλεται. M.

187.

ὃς δορὶ Θηβαίας

: ἀπειλεῖ δηλονότι ἐπαγγέλλεται. Gu. διὰ τοῦ πολέμου τὰς Θηβαίας γυναῖκας. Gr.

188.

Τριαίνᾳ

: Τρίαινα τόπος Ἄργους, ἔνθα τὴν τρίαιναν ἔπηξεν ὁ Ποσειδῶν συγγενόμενος τῇ Ἀμυμώνῃ, ὅπου καὶ πηγὴ ἀνεδόθη καὶ τὴν ἐπίκλησιν ἔσχεν ἐξ Ἀμυμώνης. εἰπὼν οὖν τριαίνᾳ ἐπεξηγήσατο διὰ τοῦ Ποσειδανίοις Ἀμυμωνίοις. A. B. C. H. M. I. Ἀμυμώνῃ τῇ ἡρωΐνῃ μέλλων Ποσειδῶν συγγίνεσθαι ὀρθὴν ἔπηξε τὴν τρίαιναν. καὶ εὐθὺς κατ’ ἐκεῖνον τὸν τόπον ὕδατα ἀνέβλυσεν. ὃ καὶ γέγονε κρήνη αὐτόθι ὁμωνύμως τῇ Ἀμυμώνῃ. ἦν δὲ καὶ ἑτέρα κρήνη. ἀμφότεραι δὲ τοῦ Ἄργους εἰσίν. A. H. M.

Τριαίνᾳ

: ἦνπερ ἐποίησεν ὁ Ποσειδῶν ἀναδοθῆναι διὰ τὴν Ἀμυμώνην, ἤγουν τῆς Ἀμυμώνης τῆς πηγῆς, ἥτις ἡ αὐτή ἐστι τῇ Λέρνῃ. Ἀμυμώνης τῆς Δαναοῦ θυγατρὸς ἀπερχομένης εἰς Λέρνην ἀρύσασθαι, ἰδὼν καὶ εἰς ἔρωτα Ποσειδῶν καταστὰς ἥρπασέ τε αὐτὴν καὶ ἐμίγη, ἐν ᾧ δὲ τόπῳ ἐμίγη τήν τε τρίαιναν ἔπηξε καὶ πηγὴ ἀνεδόθη, ἐξ Ἀμυμώνης λαβοῦσα τοὔνομα. εἰπὼν δὲ τὸ τριαίνῃ ὥσπερ ἐπεξηγεῖται διὰ τοῦ Ποσειδωνείοις Ἀμυμωνείοις ὕδασιν. Gu. Bar.

Λερναίᾳ τε δώσειν

: ἀντὶ τοῦ τῇ Λέρνῃ τῇ πηγῇ τῇ ἀναδοθείσῃ τῇ τριαίνῃ τοῦ Ποσειδῶνος. Gr.

188.

Ποσειδωνίοις Ἀμυμωνίοις

: τινὲς οὕτως· λείπει ὁ καί (εἰσὶ γὰρ τὰ κτητικὰ ἀντὶ τῶν πρωτοτύπων), ἳν’ ᾖ Ποσειδῶνος καὶ Ἀμυμώνης ὕδασιν. A. B. H. M. I.

Ἀμυμωνίοις

: Δαναοῦ θυγατέρες Ἵππη, Ἀμυμώνη, Φῦσα. A.

190.-192.

μήποτε

: τὸ ἑξῆς· εἴθε μήποτε τήνδε τὴν δουλοσύνην, ἤγουν τὴν δουλείαν, τλαίην, τουτέστιν ὑπομείναιμι. Gr.

192.

ἔρνος

: κλάδος, τέκνον. Gr.

193.

ὦ ὦ τέκνον, εἴσβα δῶμα

: εἴσελθε εἰς τὸν οἶκον. I.

194.

ἐπεὶ πόθου

: ἐπειδὴ εἰς κόρον ἦλες ὧν ἔχρῃζες εἰσιδεῖν. A. B. H. M. T. Ἄλλως. ποθοῦσα γὰρ εἰς τέρψιν ἦλθες. A. H. M. T. Fl. 33.

195.

τέρψιν

: ἀπόλαυσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

196.

ὄχλος γὰρ ὡς ταραγμός

: τὸ ἑξῆς, ὡς ταραγμὸς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, ὄχλος γυναικῶν χωρεῖ εἰς τὰ βασίλεια· ἵν’ ᾖ ὁ νοῦς παραγενομένων τῶν Ἀργείων καὶ πολεμούντων τοῖς Θηβαίοις, ὄχλος γυναικῶν εἰς τὰ βασίλεια παραγέγονεν. λέγει δὲ τὰς τοῦ χοροῦ γυναῖκας, αἵτινες νεωστὶ ἦσαν ἀπὸ Φοινίκης ἐλθοῦσαι. ἔνιοι δὲ στίζουσιν εἰς τὸ πόλιν καὶ τὸ χώρει παροξύνουσι, καὶ οὕτως ἐξηγοῦνται· ὅτι γὰρ ὄχλος καὶ ταραγμὸς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, χώρει πρὸς δόμους τυραννικοὺς, καὶ μένε ὅπου αἱ γυναῖκες· φιλόψογον γὰρ χρῆμα θηλειῶν ἔφυ· ἳν’ ᾖ τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ὅτι. A. B. M. I.

ταραγμός

: παρὰ τοῦ Ἀργείου στρατεύματος. Gu.

198.

φιλόψογον

: φιλολοίδορον. M. Gr. Cant.

χρῆμα — θηλειῶν

: τὸ — τῶν. Gr.

χρῆμα θηλειῶν

: ἤγουν αἱ γυναῖκες, περιφραστικῶς. Gr. Cant.

199.

ἀφορμάς

: προφάσεις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

λόγων

: ὑποθέσεων. Gu.

201.

ὑγιές

: ἀληθές. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 33. 55. 59. 76.

202.-215.

Τὴν θάλασσαν τῆς Τύρου λιποῦσα ἦλθον ἐξαίρετον ἀνάθημα τῷ Λοξίᾳ, ἤγουν τῷ Ἀπόλλωνι, ἀπὸ χερρονήσου τῆς Φοινί κης, δούλη τῶν οἰκημάτων τοῦ Φοίβου, ὅπου ὑπὸ τοῖς ἀκρωτηρίοις τοῖς χιονοβλήτοις τοῦ Παρνασοῦ ἐκληρώθην οἰκῆσαι, νηῒ πλεύσασα κατὰ τὸν πόντον τὸν Ἰόνιον, Ζεφύρου σφοδρῶς πνεύσαντος ἐν τῷ ἀέρι κάλλιστα κελαδήματα ὑπὲρ τῶν πεδίων τῆς Σικελίας τῶν πολυκάρπων, ἐκ τῆς ἐμῆς πόλεως ἐκλεχθεῖσα ἐξαίρετος τῷ Λοξίᾳ. Gr. Cant. Mosq.

Τύριον οἶδμα

: ὁ χορὸς ἐκ Φοινισσῶν. ἐπειδὴ οἱ Ἀγηνορίδαι ποιήσαντες τὴν Φοινίκην νῆσον ἐπραίδευσαν καὶ αἰχμαλώτους ἔλαβον τὰς γυναῖκας τὰς τοῦ χοροῦ ἐπιλέκτους ἔπεμψαν τῷ Ἀπόλλωνι· πρὸ δὲ τῆς πομπῆς εὐθὺς συνήχθη κατ’ αὐτῶν πόλεμος. διὰ δὲ τῶν Θηβῶν ἀποστείλαντες ἠξίωσαν τοὺς Θηβαίους συγγενεῖς ὄντας ἐκπέμψαι τῷ θεῷ εἰς Δελφούς. λέγει οὖν ταῦτα ὁ χορὸς τῷ Πολυνείκει. H. M. T. Ἄλλως. τοῦτο τὸ μέλος στάσιμον λέγεται· ὅταν γὰρ ὁ χορὸς μετὰ τὴν πάροδον λέγῃ τι μέλος πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἀνῆκον ἀκίνητος μένων, στάσιμον λέγεται τὸ ᾄσμα. πάροδος δέ ἐστιν ᾠδὴ χοροῦ βαδίζοντος ᾀδομένη ἅμα τῇ ἐξόδῳ, ὡς τὸ σῖγα σῖγα λευκὸν ἴχνος ἀρβύλης τίθετε. ἔδει δὲ, φασὶν, ἀπὸ πολιτίδων, ἢ συγγενίδων τῆς Ἰοκάστης τὸν χορὸν εἶναι, αἵτινες ἔμελλον παραμυθήσασθαι αὐτὴν ἐπὶ τοῖς συμβᾶσιν. ἐπίτηδες δὲ οὐκ εἰσὶν ἐγχώριαι αἱ ἀπὸ τοῦ χοροῦ, ἀλλὰ ξέναι καὶ ἱερόδουλοι, ὅπως ἐν τοῖς ἑξῆς ἀδεῶς ἀντιλέγοιεν πρὸς τὴν Ἐτεοκλέους ἀδικίαν· οὐκ εὖ λέγειν χρὴ μὴ ’πὶ τοῖς ἔργοις καλοῖς. ἀεὶ γὰρ ὁ χορὸς παρρησιαζόμενος τοῦ δικαίου προΐσταται. πῶς οὖν ἔμελλον τὸν βασιλέα ἐλέγχειν,εἰ ὑπ’ αὐτοῦ ἐβασιλεύοντο; A. B. H. M. T. I.

Τύριον

: πόλις Φοινίκης. M.

202.

Τύριον οἶδμα

: δέον ἐκ Θηβαίων γυναικῶν συνιστάμενον τὸν χορὸν Ἰοκάστην παραμυθεῖσθαι ἐπὶ τοῖς συμβᾶσιν, ἐπίτηδες οὐκ ἐξ ἐγχωρίων, ἀλλ’ ἐκ ξένων συνέστηκεν, ὅπως ἀδεῶς ἀντιλέγοιεν τῇ Ἐτεοκλέους πλεονεξίᾳ, ὥστε πῶς ἔμελλον τὸν βασιλέα ἐλέγχειν, εἴπερ ὑπ’ αὐτοῦ ἐβασιλεύοντο; διὰ τοῦτο Φοίνισσαί εἰσιν αἰχμαλώτιδες, Ἀγηνοριδῶν πεπορθηκότων Τύρον καὶ τὰς ἐκκρίτους αὐτῶν Ἀπόλλωνι πεπομφότων, ἃς καὶ ἀκροθίνια Εὐριπίδης λέγει Λοξίᾳ. ἀπερχόμεναι οὖν διὰ τῶν Θηβῶν ἐκεῖσε ἠναγκάσθησαν εἰς Θήβας ἐπιμεῖναι διὰ τὸν ἐπιστάντα πόλεμον τῶν Ἀργείων. Gu. Leid. I.

οἶδμα

: τὸ κῦμα, τὸ πέλαγος. M. τὸ πέλαγος. ἀκροθίνια δὲ κυρίως μὲν αἱ τῶν καρπῶν ἀπαρχαὶ, παρὰ τὸν θῖνα, ὅ ἐστι τὸν σωρὸν τῆς ἅλω, καταχρηστικῶς δὲ οὕτως λέγονται καὶ αἱ ἀπαρχαὶ τῆς λείας. A. B. H. M. Gu. I.

204.

Φοινίσσας ἀπὸ νάσου

: οὐ νῆσος, ἀλλ’ ἤπειρος ἡ Φοινίκη παράλιος. κατεχρήσατο τοίνυν τῇ φράσει. τινὲς δὲ Φοινίσσας φράσει. νήσου τῆς Τύρου· νησιάζεται γάρ. οἱ ἀπ’ Ἀγήνορος καταγόμενοι, συγγένειαν ἔχοντες πρὸς τοὺς περὶ Ἐτεοκλέα, ἃς ἔλαβον αἰχμαλώτους τὴν Τύρον ἑλόντες ἀπέστειλαν αὐτῷ, ἵνα εἰς Δελφοὺς ἀποσταλῶσι διὰ τοῦ Ἐπεοκλέους ἀναθήματα τῷ θεῷ. ἐπεὶ οὖν ἄδηλον ἦν πόθεν ἐληλύθεισαν αὗται, πεποίηκε τὴν κατ’ αὐτὰς τύχην ἀπαγγεῖλαι. A. B. C. H. M. I.

Φοινίσσας ἀπὸ νάσου

: οὐ νῆσος ἡ Φοίνισσα, ἀλλὰ παράλιος μόνον. ἀγνοοῦντες τοίνυν τινὲς πῶς τοῦτο Εὐριπίδης φησὶ νῆσον τὴν Φοίνισσαν ἀπατώμενοι λέγουσι. τὸ δέ ἐστι τοιοῦτον· ἔβαν ἀπὸ τῆς νήσου τῆς Τύρου. ἡ δὲ νῆσος τῆς Φοινίσσης ἐστί. δῆλον δ’ ἐντεῦθεν· αὐτὸς γὰρ ὁ χορὸς τοῦτο παριστᾷ λέγων Τύριον οἶδμα προλιποῦσα, καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιφέρων Φοινίσσας ἀπὸ νάσου. Gu.

ἵν’ ὑπό

: ὅπως ὑπὸ ταῖς ἐξοχαῖς ταῖς χιονιζομέναις τοῦ Παρνασσοῦ ταχθήσωμαι οἰκῆσαι. I. ὅπου. Gr. ὅπου, ἤγουν ἐν τοῖς οἰκήμασι. Fl. 33.

δειράσι

: ὑπὸ ταῖς ἐξοχαῖς. M. τοῖς ἀκρωτηρίοις. Gr. ἐξοχαῖς. Gu.

νιφοβόλοις

: χιονιζομένοις. B. χιονιζόμενος οἰκήσω. M. τοῖς χιονοβλήτοις. Gr. τοῖς ὑπὸ χιόνος βαλλομένοις διὰ τὸ ὕψος. Gu.

207.

Παρνασοῦ

: τῶν Δελφῶν, ἀπὸ Πάρνηθος βασιλέως. τοῦ ὄρους ἐγγύς. Gu.

κατενάσθην

: τινὲς ἀντὶ τοῦ κατανασθήσομαι. καὶ Σιμωνίδης ἐν ἰάμβοις

τί ταῦτα διὰ μακρῶν λόγων ἀνέδραμον;

ἀντὶ τοῦ ἀναδραμεῖν μέλλω. ἐγὼ δὲ οἶμαι οὕτως εἶναι· ὅπου ἐν Φοινίκῃ κατετάχθην οἰκῆσαι τὸν Παρνασσὸν τῇ ἐλάτῃ πλεύσασα. A. B. H. M. T. I.

208.

Ἰόνιον κατὰ πόντον

: διαπορεῖται πῶς λέγουσιν αἱ κατὰ τὸν χορὸν ἀπὸ Φοινίκης εἰς Δελφοὺς πλεύσασαι κατὰ τὸν Ἰόνιον πόντον καὶ Σ κελίαν γεγονέναι, καὶ ταῦτα Ζεφύρου πνεύσαντος καὶ ἐναντιουμένου τῷ πλῷ. δεῖ οὖν τὸ ἑξῆς ἀκούειν, Τύριον οἶδμα λιποῦσα ἔβαν ἐλάτᾳ πλεύσασα δικώπῳ. λοιπὸν τὴν αἰτίαν τοῦ κώπαις αὐτὰς, καὶ μὴ οὐρίᾳ, πεπλευκέναι, ἀποδιδόασι τὴν τοῦ Ζεφύρου πνοὴν, ὃς ἐκ τῶν δυτικῶν πνέων ἀντιβαίνει τοῖς ἀπ’ ἀνατολῆς ἐπὶ τὰ δυτικὰ ἐρχομένοις, ὅ ἐστιν ἀπὸ Συρίας εἰς Ἑλλάδα. ἐλάτῃ τοίνυν ἔπλευσα τοῦ Ζεφύρου κατὰ τὸν οὐρανὸν πνεύσαντος καλλίστῳ κελαδήματι ὑπεράνω τῶν Ἰονίων καὶ τῶν ἀκαρπίστων πεδίων τῆς Σικελίας, ἅπερ εἰσὶ δυτικά. ἀκάρπιστα δὲ πεδία οἱ μὲν τὰ πολύκαρπα, οἱ δὲ τὰ θαλάσσια πεδία, ὅ ἐστι τὰ ἄκαρπα, ὥς που καὶ ἀτρύγετος λέγεται. ἔνιοι δὲ Ἰόνιον πόντον ἀκούουσι τὸ κατ’ Εὔβοιαν πέλαγος τὸ περὶ Ἰονίαν πόλιν Εὐβοίας, ἣν ἔκτισεν Ἴων ὁ Ξούθου, βασιλεύσας ἔτη κζ′, ἵν’ ᾖ, ἐλάτᾳ πλεύσασα τὸν Ἰόνιον κατὰ πόντον τοῦ Ζεφύρου πνεύσαντος, ὑπεράνω τῶν ἀκαρπίστων πεδίων τῆς Σικελίας. Σικελίαν δὲ εἶναι μικρὰν νῆσον μεταξὺ Χαλκίδος καὶ Αὐλίδος. ταύτην δὲ ἄκαρπον εἰρῆσθαι, παραβαλλομένην τῇ μεγάλῃ νήσῳ καὶ πολυκάρπῳ Σικελίᾳ. οἱ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη ἐπῆλθεν ἡ Ἰώ· ὅθεν καὶ, ὡς ἐναντίου ἀνέμου πνέοντος τοῖς ἀπὸ Φοινίκης πλέουσι, κώπῃ πεπλευκέναι φασὶν, ἢ καὶ πνεύσαντος ἤδη τοῦ Ζεφύρου καὶ πεπαυμένου, ὅτε γαληνὸν τὸ πέλαγος ἦν ἐν ἐαρινῇ ὥρᾳ. ὁ δὲ Κράτης φησὶν αὐτὰς δηλοῦν τὴν ὥραν καθ’ ἣν ἐκομίσθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν μετὰ Ζεφύρου πνοὰς, τοῦ φαινομένου κατὰ τὸν Ἰόνιον κόλπον. σημαίνει οὖν τὸν ἐαρινὸν καιρόν. οἱ δὲ λέγουσι τοὺς ἀπὸ Συρίας εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰσβάλλοντας τὸν Ἰόνιον πόντον περᾶν. A. B. H. M. T. I.

ἐλάτα

: τῇ κωπηλασίᾳ. M. Gu.

209.

περιρρύτων

: τῶν σφοδρῶς ῥεομένων, ἢ κύκλῳ χεομένων. ἀκάρπιστα δὲ πεδία τὴν θάλασσάν φησιν. ἱππεύσαντος δὲ ἐπεὶ πεζεύειν αἱ νῆες δοκοῦσιν ὀχήματος τρόπον, ὡς καὶ Ἴων,

ὅταν δὲ πόντου πεδίον Αἰγαῖον δράμω.

καὶ Αἰσχύλος Νηρεΐσι

δελφινοφόρον πεδίον πόντου
διαμειψάμεναι.

A. B. C. H. M. T. I. Ἄλλως. τὸ ἑξῆς τοῦ λόγου, ἐπλεύσαμεν ἐλάτῃ Ζεφύρου πνεύσαντος ἄνωθεν ἐξ αἰθέρος διὰ τοῦ σφοδροτάτου πελάγους τῆς Σικελίας περὶ τὸ στενὸν, ὅ ἐστι τὸ Ἰόνιον πέλαγος, εἰς ὃ ἐμβάλλουσιν οἱ ἀπὸ Συρίας εἰς Ἑλλάδα ἀπιόντες. A.

210.

ὑπὲρ ἀκαρπίστων

: ὑπεράνωθεν πολυκαρπίστων. M.

211.

Ζεφύρου πνοαῖς ἱππεύσαντος

: ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ σφοδρῶς πνεύσαντος. καλῶς δὲ τὸ ἐξ οὐρανοῦ αὐτὸν λέγει πνεῖν, ἐπεὶ ἐν ὕψει κεῖται ἡ Σικελία. A. Η. M. T. Ἄλλως. σφοδρῶς καταπνεύσαντος ἐξ ὕψους τὸ κάλλιστον ἑαυτοῦ πνεῦμα. κάλλιστον δέ φησιν αὐτὸν ἔχειν πνεῦμα, εἰ καὶ ἐναντίον τῷ χορῷ γέγονεν, ὅτι ἡδύς ἐστιν ὁ Ζέφυρος θέρυυς ὥρᾳ πνέων εἰς εὐρωστίαν. καὶ Ὅμηρος

ἀλλ’ αἰεί ζεφύροιο λιγυπνείοντος ἀήτας,
Ὠκεανὸς ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους.

τὸ φύσει οὖν κάλλιστόν φησιν, οὐ τὸ ἑαυταῖς κάλλιστον· ἐναντίον γὰρ ἦν. A. B. H. M. T. I.

ἱππεύσαντος

: δραμόντος. M.

214.

ἐκπροκριθεῖσ’

: ἐκλεχθεῖσα. Gr. ἐπιλεχθεῖσα. M. ἐπιλεχθεῖσα ἐγὼ ἐκ τῆς ἐμῆς πόλεως ὡς καλλίστευμά τι καὶ ἄγαλμα τῷ Λοξίᾳ. ὡς πρὸς τὸ σημαινόμενον δὲ ἀπέδωκεν· ἐκ πολλῶν γὰρ ὁ χορός. A. Η. T.

215.

καλλιστεύματα

: ἐπίλεκτα δῶρα. B. M.

216.-219.

ἦλθον δὲ εἰς τὴν γῆν τῶν ἀπὸ τοῦ Κάδμου, ἐνθάδε πεμφθεῖσα ἐπὶ τοὺς πύργους τοῦ Λαΐου τοὺς ὁμογενεῖς, ἤγουν ἐπὶ τὴν πόλιν τοῦ Λαΐου τὴν συγγενεῖς ἄρχοντας ἔχουσαν τῶν ἀρχόντων τῆς Φοινίκης. Gr. Cant. Mosq.

Καδμείων

: ἐνταῦθα εἰς τὴν τῶν Καδμείων γῆν ἀποσταλεῖσα, εἰς τοὺς οἴκους τοῦ Λαΐου καὶ τούτου τοὺς παῖδας συγγενεῖς ὄντας τῶν κλεινῶν Ἀγηνοριδῶν· τῶν γὰρ Ἀγήνορος οἱ μὲν τὰς Θήβας ᾤκησαν, οἱ δὲ τὴν Φοινίκην, οἱ δὲ ἄλλην χώραν. M. T. Fl. 33.

217.

κλεινῶν Ἀγηνοριδῶν

: οἱ αὐτοὶ Καδμεῖοι καὶ Ἀγηνορίδαι, ἐπεὶ πατὴρ τοῦ Κάδμου ὁ Ἀγήνωρ. Gr. Cant. ἢ εἰς τὸ γᾶν ὑπο στικτέον ἢ εἰς τὸ Ἀγηνοριδῶν. Gu.

κλεινῶν Ἀγηνοριδᾶν

: τινὲς εἰς τὸ Ἀγηνοριδῶν στίζουσιν. τὸ δὲ ὁμογενεῖς ἀντὶ τοῦ συγγενεῖς ἡμῖν. Ἄλλως. ἐπὶ τοὺς ὁμογενεῖς τῶν Ἀγηνοριδῶν πύργους τοῦ Λαΐου πεμφθεῖσα ἐνθάδε. Ἀγήνορος δὲ παῖδες Κάδμος, Θάσος, Κηφεὺς, Κίλιξ, Φοῖνιξ, Εὐρώπη, Φινεύς. ἐπὶ Λαΐου δὲ ἤγουν ἐπὶ τοὺς πύργους τοῦ Λαΐου πεμφθεῖσα, ὅ ἐστιν εἰς Θήβας. ἢ πύργους φησὶ τοὺς νἱοὺς τὸν Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην, ὁμογενεῖς δὲ τῶν Φοινίκων. A. B. Η. M. T. I.

218.

ὁμογενεῖς

: πρὸς τοὺς συγγενεῖς. B. συγγενεῖς, συγγενικούς. Gu.

219.

πεμφθεῖσ’

: παρὰ τῶν Ἀγηνοριδῶν τῶν ἐν τῇ Φοινίκῃ. Gu.

220.

ἴσα δ’ ἀγάλμασι

: ἀντὶ τοῦ ὁμοίως καὶ ἴσως ἀγάλμασι χρυσέοισιν, ὥσπερ τι διὰ χρυσοῦ κατεσκευασμένον ἀνάθημα, οὕτως ἐπέμφθην. B. M. I. ἐπίσης. Gr. ἢ ὁμοίως. Gu. ἀγάλμασι

χρυσοτεύκτοις

: ἀντὶ τοῦ οὐ τὸ τυχὸν δῶρον ἐπέμφθην. M. Gu. οἷον τρίποσι, στεφάνοις, δίσκοις καί τισιν ἑτέροις. Gu. ἀναθήμασι. Gr.

χρυσοτεύκτοις

: ἐκ χρυσοῦ κατεσκευασμένοις. Gr.

221.

ἐγενόμαν

: ἀντὶ τοῦ γενήσομαι, ἵν’ ᾖ ὡς τὸ κατενάσθην· ἢ λάτρις καὶ δούλη ὠνομάσθην καὶ ἐτιμήθην ἢ πᾶσα τῷ θεῷ ἀφιέρωμαι. A. B. H. M. T. I.

222.

ἔτι δὲ Κασταλίας

: ἔτι δέ μοι ταῦτα περιλιμπάνεται ἀτελῆ, τὸ λούσασθαι ἐν τῇ Κασταλίᾳ. A. B. M. I. Ἄλλως. λείπει οὖν, φησὶν, ἐναπολούσασθαί με τῷ τῆς Κασταλίας ὕδατι καὶ διαβρέξαι τὴν ἐμαυτῆς κόμην, ἵνα ἁγνὴ γενομένη οὕτω τοῖς θεοῖς λατρεύοιμι. B. C. H. Fl. 33. I. Κασταλία δὲ πηγὴ ἐν Πυθίᾳ, εἰς ἣν λέγουσι τὰς ἱεροδούλους παρθένους λούεσθαι, μελλούσας θεοπρόπιον φθέγγεσθαι παρὰ τῷ τρίποδι. A. B. C. H. T. Fl. 33. I. παρθένιον δὲ χλιδὴν αὐτὴν τὴν Κασταλίαν φησὶ, παρόσον παρθένων μόνον ἐστὶ λουτρὸν, ἢ τὰς κόμας, αἳ κάλλος καὶ τρυφή εἰσι τῶν παρθένων. A. B. C. H. T. I. τὸ ἐν Δελφοῖς ὕδωρ. C. Κασταλία ὄνομα πηγῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ. C.

Κασταλία πηγὴ ἐν Πυθίᾳ, παρ’ ἧς ἐλούοντο αἱ ἱερόδουλοι παρθένοι, αἵτινες ἔμελλον θεοπρόπιον, ἤτοι μάντευμα, ᾄδειν παρὰ τοῦ τρίποδος. μυθεύονται δὲ ὅτι καὶ τὸ τῆς Κασταλίας ὕδωρ λάλον ἦν, πλασάμενοι τοῦτο οὐκ ἀπὸ τοῦ λαλεῖν ἐκεῖνο, — ἀδύνατον γἀρ — ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ ποιεῖν τοὺς ἄλλους μαντικοὺς καὶ λέγειν δυναμένους τὰ τῶν ἄλλων ἀγνοούμενα καὶ διασαφεῖν. τὸ αὐτὸ δὲ νόει καὶ περὶ τῆς ἐν Δωδώνῃ δρυός. Gu. Leid.

224.

δεῦσαι

: ἆρα οὖν, φησὶν, ἐναπολούσασθαί με τῷ τῆς Κασταλίας ὕδατι καὶ διαβρέξαι τὴν ἐμαυτῆς κόμην, ἵνα ἁγνὴ γενομένη οὕτως τοῖς θεοῖς λατρεύοιμι. Ἄλλως. τὰς κόμας δεῦσαι Φοιβείαισι λατρείαις. A. λοῦσαι. Gr. βρέξαι. Gu. παρθένων γὰρ τρυφὴ τὸ λούεσθαι. ἢ παρθένιον χλιδὴν λέγει τὰς κόμας. Gu. λοῦσαι τὰς ἐμὰς κόμας. λέγω τὴν χλιδὴν, ἤγουν τὴν τρυφὴν τὴν παρθένιον. Gr.

225.

Φοιβείαισι λατρείαις

: ἐπὶ ταῖς τοῦ Φοίβου λατρείαις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. τὸ Φοιβείαισι λατρείαις ἢ πρὸς τὸ δεῦσαι συντακτέον, ἢ πρὸς τὸ λάμπουσα. Gu.

226.

πέτρα

: ἰὼ πέτρα λάμπουσα πρὸς δικόρυφον σέλας, ἀντὶ τοῦ ὦ Παρνασσέ. B. ὦ Παρνασέ. M. ἤγουν ἡ ἐν Παρνασῷ. Fl. 21.

227.

δικόρυφον σέλας

: διπλοῦν. B. M. δικόρυφον αὐτὸν εἶπεν, ἐπείπερ ἐν ἀμφοτέραις ταῖς ἄκραις τοῦ Παρνασσοῦ εἰσιν ἱερὰ, τὸ μὲν Ἀρτέμιδος καὶ Ἀπόλλωνος, τὸ δὲ Διονύσου. ἐπεὶ τοίνυν ἐν ἑκατέρᾳ πῦρ ἀνάπτεται πρὸς τὰς θυσίας, ἀναγκαίως καὶ τὸ πῦρ δικόρυφον εἶπεν, ἅτε δὴ ἐν ἑκατέρᾳ ἄκρᾳ ἀναπτόμενον. οὐκ ἀπὸ τῶν δύο δὲ κορυφῶν ἀναδίδοται αὐτόματον πῦρ, ἀλλ’ ἀπὸ ἑνὸς ἄκρου, δοκεῖ δὲ τοῖς κάτω ἐκ δύο ἀναδίδοσθαι, διὰ τὸν ἐπίπροσθεν σκόπελον, καὶ ὥσπερ ἐξ αὐτοῦ ἐπιμερίζεσθαι τὸ πῦρ. A. B. H. I.

σέλας

: ἐκ τῶν τόπων ἐν οἷς βακχεύει ὁ Διόνυσος. Fl. 33.

δικόρυφον σέλας

: δικόρυφος ὢν ὁ Παρνασὸς ἐν μὲν τῇ μιᾷ κορυφῇ Ἀρτέμιδος ἱερὸν καὶ Ἀπόλλωνος εἶχεν, ἐν δὲ θατέρᾳ Διονύσου καὶ Σεμέλης. ὅθεν καὶ δικόρυφον σέλας καλεῖ ἀπὸ τοῦ ἐν αὐταῖς ἀναπτομένου πυρὸς εἰς τὴν τῶν θεῶν θυσίαν ὀνομάσας. φασὶ δὲ καὶ ὅτι ἄμπελος ἦν ἐν τῷ τοῦ Διονύσου ἱερῷ, ἥτις καθ’ ἡμέραν ἑκάστην ἔφερε βότρυν, ἐξ οὗ ἡ σπονδὴ τῷ Διονύσῳ ἐγένετο. ἐδηλοῦτο δὲ ἐντεῦθεν ὅτι Διόνυσος πρῶτος ἐχαρίσατο τοῖς ἀνθρώποις τὴν ἄμπελον, Ἰκαρίῳ δοὺς πρώτῳ, ὥσπερ καὶ Δημήτηρ τὸν σῖτον, καὶ Ἀθηνᾶ τὴν ἐλαίαν, καὶ ἕτεροι τῶν θεῶν ἕτερα. Gu. Leid.

ὑπὲρ ἄκρων βακχείων

: εἰς τὴν τοῦ Διονύσου κορυφὴν εἶναί φασιν ἄμπελον, ἥτις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἕνα βότρυν ἔφερεν, ἐξ οὗ ἡ σπονδὴ τῷ Διονύσῳ ἐγίνετο. οἰνάνθη δὲ λέγεται ἡ πρώτη ἔκφυσις τῶν βοτρύων. οἰνάνθας οὖν βότρυν τὸν ἐξ οἰνάνθης βότρυν προκόπιοντα. οἴνη δὲ καλεῖται αὐτὴ ἡ ἄμπελος. Σοφοκλῆς δὲ ἐν Θυέστῃ ἱστορεῖ καὶ παρ’ Εὐβοεῦσιν ὁμοίαν ἄμπελον εἶναι τῆς ἐν Παρνασῷ, λέγων οὕτως

ἔστι γᾶς τις ἐναλία
Εὐβοιὶς αἶα, τῇδε βάκχειος βότρυς
ἐπ’ ἦμαρ ἕρπει· πρῶτα μὲν λαμπρᾶς ἕω
κεκλημάτωται χλωρὸν οἰνάνθης δέμας,
εἶτ’ ἦμαρ αὔξει μέσσον ὄμφακος τύπον
καὶ κλίνεταί γε κἀποπερκοῦται βότρυς,
δείλῃ δὲ πᾶσα τέμνεται βλαστουμένη
ὀπώρα καλῶς κἀνακίρναται πότον. —

A. B. H. M. T. I.

228.

βακχειῶν

: περισπωμένως τὸ βακχειῶν, ἵν’ ᾖ ἐκ τῶν τόπων ἐν οἷς βακχεύει ὁ Διόνυσος. B. τῶν τελετῶν καὶ ἑορτῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. ναῶν. Gr.

229.

οἴνα θ’ ἅ

: καὶ ὦ ἄμπελε, ἥτις τὸν πολύκαρπον βότρυν ἀποστάζεις, ἀπὸ τῆς οἰνάνθης καθ’ ἑκάστην τῷ Διονύσῳ αὐτὸν ἐκπέμπουσα. οἰνάνθη δὲ ἡ πρώτη ἔκφυσις τῆς σταφυλῆς. A. B. H. M. I.

οἴνα

: οἰνάνθης, ἤγουν τοῦ λεπτοτάτου οἴνου διδοῦσα. Gr. οἰνάνθη ἡ πρώτη ἔκφυσις τῶν βοτρύων λέγεται. οἰνάνθας οὖν βότρυν νοητέον ἐνταῦθα τὸν ἐξ οἰνάνθης καὶ ἐκ πρώτης ἐκφύσεως ὕστερον βότρυν γινόμενον. Gu. ἣ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν στάζεις οἶνον δηλονότι τὸν ἀεὶ καρποφορούμενον. Gr. καὶ ὦ οἴνη, ἤγουν ὦ ἄμπελε, ἥτις καθ’ ἑκάστην ἡμέραν στάζεις οἶνον, διδοῦσα τὸν ἀεὶ καρποφορούμενον βότρυν τῆς οἰνάνθης, τουτέστι τὸν τὴν οἰνάνθην ποιοῦντα, ἤγουν τὸν λεπτότατον οἶνον. Gr. Cant. Mosq.

232.

ζάθεά τ’ ἄντρα

: ὦ θεῖα ἄντρα καὶ ὑψηλοὶ τόποι τῶν νυμφῶν. A. M. τοῦ Δελφίνου ὑπὸ τὸν Παρνασὸν δείκνυται σπήλαιον. B. M.

δράκοντος

: σπήλαιόν ἐστιν ἐν τῷ Παρνασῷ δράκοντος, ὃν ἀνεῖλεν Ἀπόλλων, καὶ τὸ δέρμα αὐτοῦ παρὰ τὸν ναὸν εὕρηται, τὴν τοῦ θεοῦ παριστῶν νίκην. λέγουσι δὲ καὶ τὴν Πυθίαν οὕτω παρωνομάσθαι ἀπὸ τοῦ ἐκεῖ κατασαπέντος δράκοντος· πύθω γὰρ τὸ σήπω. οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ πεύθω, τὸ ἐρωτῶ καὶ μανθάνω, φασὶν, ἅτε κοινὸν χρηστήριον πᾶσιν ἀνθρώποις οὖσαν, ἐρωτῶσι περὶ ὧν βούλονται καὶ μανθάνουσιν. ἦν δὲ τὸ ὄνομα τοῦ δράκοντος Δελφὶν, ὅθεν καὶ ὁ τόπος τοὔνομα ἔσχηκε, Δελφοὶ καλούμενος. Gu. Leid.

233.

σκοπιὰς δὲ θεῶν φησὶ τὸ κατοπτευτήριον, τόπον οὕτω καλούμενον ἐν Παρνασσῷ, ὅθεν κατοπτεύσας Ἀπόλλων τὸν Δέλφιν κατετόξευσεν. A. B. H. M. T. I.

σκοπιὰς θεῶν πάλιν λέγει ὃ δικόρυφον ἄνω εἶπε σέλας πυρός. σκοπιὰ δέ ἐστιν ὁ ὑψηλὸς τόπος, ἐφ’ οὗ ἀναβάς τις τὰ πόρρω διεστῶτα σκοπήσει καὶ κατοπτεύσει. Gu.

234.-238

εἴθε καταλιποῦσα τὴν Δίρκην, τουτέστι τὰς Θήβας, γενοίμην τῆς ἀθανάτου θεοῦ, ἤγουν τῆς Ἀρτέμιδος, χορὸς ἑλισσόμενος, ἤγουν στρεφόμενος, ἄφοβος κατὰ τοὺς ναοὺς τοῦ Ἀπόλλωνος τοὺς κατὰ τὸ μέσον τῆς γῆς. Gr.

234.

ἱερὸν ἑλίσσων

: τινὲς στίζουσιν εἰς τὸ ἱερόν· τὸ γὰρ ἑλίσσων ἀντὶ τοῦ περιχορεύων. (περισσὸς ὁ τε), ἵν’ ᾖ, καὶ σὺ, ὦ Ἂπολλον, περιέπων τὸν Παρνασσόν. οἱ δὲ στίζουσιν εἰς τὸ ὄρος ἱερὸν ἑλίσσων, ἵν’ ᾖ, γενοίμην χορὸς τῆς θεοῦ ἑλίσσων ἐν ταῖς χορείαις τοῦτο τὸ ὄρος. A. B. Η. M. I.

ἑλίσσων

: τοῦτο πρὸς τὸ χορός νοητέον, τὸ δὲ προλιποῦσα πρὸς τὴν τοῦ χοροῦ φύσιν. Gu. ὁ Ἀπόλλων ὁ εἱλίσσων καὶ περιερχόμενος τῆς Ἀρτέμιδος καὶ τοῦ Ἡλίου κοινὰ μυστήρια. Fl. 33. ἑλισσόμενος, ἤγουν στεφόμενος. Gu. Mosq. χορεύων. Gu.

ἀθανάτας θεοῦ

: τῆς Ἀρτέμιδος. κοινὰ γὰρ αὐτῆς καὶ Ἀπόλλωνος εἰσι τὰ μυστήρια. B. M.

236.

ἄφοβος

: οἱ γὰρ ἱερόδουλοι οὐδένα φοβοῦνται. B. M. I.

ἄφοβος

: τοῦτο λέγει διὰ τὸ παρὰ πάντων τὰς τῶν θεῶν ἱερείας τιμᾶσθαι καὶ μηδένα κίνδυνον ὑποπτεύειν ποτέ. Gu.

237.

μεσόμφαλα

: μεσόμφαλον εἶπε τὴν Πυθίαν, ἐπεὶ κατὰ τὰ κοιλώματα τοῦ ὄρους μέσον τῆς γῆς κεῖται, ἐν ᾗ οἱ Δελφοί. M.

μεσόμφαλα γύαλα Φοίβου λέγει τὸν ἐν Δελφοῖς τοῦ θεοῦ ναὸν, μέσην τῆς πάσης γῆς ἐσχηκότα χώραν, ὡς οἱ τοῦ μύθου ἀετοὶ ἔδειξαν. γύαλα δὲ κυρίως αἱ τῶν ὀρῶν κοιλότητες. Gu. Leid. γύαλα τὰ κοιλώματα τοῦ ὄρους. τοιαῦται γὰρ αἱ φύσεις τῶν ὀρῶν ἐν βάθει καὶ ἐν ὕψει συγκειμένων. B. Gu. I.

238.

Δίρκαν προλιποῦσα

: ἐκεῖ ὁ Κάδμος τὸν Δελφῖνα φονεύει προνοίᾳ τῆς Ἀθηνᾶς μετὰ λίθου. οὗτος δὲ ὁ δράκων λέγεται εἶναι Ἄρεος ὃς ἐφύλαττε τὰ νάματα τῆς Δίρκης. A.

239.

νῦν δέ μοι πρὸ τειχέων

: ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. κατὰ ἀνάκλασιν δὲ ὁ πᾶς λόγος προῆκται, ἔχων οὕτως· ἰὼ Παρνάσσιον ὄρος λάμπον διπλῇ λαμπηδόνι, σύ τε, ὦ αὐτόθι ἐκβλαστάνουσα ἄμπελε, θεῖά τε ἄντρα τοῦ δράκοντος, οὔρειαί τε σκοπιαὶ θεῶν, σύ τε, ὦ δέσποτα Ἄπολλον, ὃς τὸ κατανιφόμενον ὄρος ἀμφιέπεις, εἴθε χορεύσαιμί σοι καὶ τῇ Ἀρτέμιδι ἄφοβος τοῦ λοιποῦ γενομένη. νῦν γὰρ ἡμᾶς ὁ παρὼν πόλεμος ἐκφοβεῖ, καὶ δέδοικα μὴ καὶ δεύτερον αἰχμάλωτος γένωμαι. εἴθε οὖν, φησὶ, παρ’ ὑμῖν γενοίμην, ἵνα ἀσφαλῶς τοῦ λοποῦ διάξαιμι. A. B. H. M. T. Fl. 33. I.

νῦν δέ μοι

: ὡς οἰκεῖον δέχεται τὸν κατὰ τῆς πόλεως πόλεμον. Gr. Cant.

240.

θούριος μολὼν Ἄρης

: ὁρμητικός. M. ὁρμητικὸς ἐλθὼν πόλεμος. Gr. Cant.

241.

αἷμα δάϊον φλέγει

: πόλεμον κινεῖ, οἷον πόλεμον ἀκμαῖον διεγείρει τῇδε τῇ πόλει. B. M. I.

αἷμα

: φόνον. Gr. Cant.

δάϊον φλέγει

: τὸν ἀπὸ τῆς μάχης ἀνάπτει. Gr.

τῇδε τῇ πόλει

: ἤγουν κατὰ τῆσδε τῆς πόλεως. Gr. Cant.

242.

ὃ μὴ τύχοι

: εἴθε μὴ συμβαίη αὐτῇ. Gr. Cant.

243.-246.

κοιναὶ γὰρ αἱ λῦπαι τῶν φίλων, τοῖς φίλοις δηλονότι, κοινὰ δὲ τῇ χώρᾳ τῇ Φοινίσσῃ, ἤγουν τῇ τῆς Φοινίκης, εἴ τι πείσεται ἡ ἑπτάπυργος ἥδε γῆ. Gr. Cant. Mosq.

244.

κοινὰ δ’, εἴ τι πείσεται

: τὸ εἴ τι εἰπὼν ἐπάγει πληθυντικῶς τὸ κοινά, οὐκ ἔξω λόγου· τὸ γὰρ εἴ τι ἀορίστως λεγόμενον ἐπὶ πολλὰ τείνει. πολλὴ δὲ ἡ χρῆσις τούτου καὶ παρὰ τῷ πεζῷ λόγῳ. Gr. Cant. Mosq. I.

246.

Φοινίσσᾳ χώρᾳ

: γράφεται καὶ Φοίνισσα χώρα κατ’ εὐθεῖαν, ἵν’ ᾖ ἀπὸ κοινοῦ τὸ πείσεται· εἴ τι πείσεται ἅδε γᾶ, κοινὰ πείσεται καὶ ἡ Φοίνισσα χώρα. A. B. C. M. ὑπομενεῖ ἡ Φοινίκη χώρα ὅσα ὑπομένει ἡ ἑπτάπυργος γῆ. M.

247.

κοινὸν αἷμα τὸ γένος τὸ ἐν τῇδε τῇ γῇ καὶ τῇ Φοινίκῃ. Gr. Cant. τουτέστι καὶ οἱ ἐκ Θηβῶν καὶ οἱ ἐκ Φοινίσσης ἕν εἰσι γένος, τέκνα ὄντες Ἰοῦς τῆς ἐρασθείσης μὲν ὑπὸ τοῦ Διὸς, εἰς βοῦν δὲ ἀμειφθείσης παρ’ αὐτοῦ, ἵνα λάθῃ τὴν Ἥραν· διὸ καὶ κερασφόρον καλεῖ. σκόπει δέ· ἀπὸ Ἰοῦς Ἔπαφος, οὗ Λιβύη, ἧς Βῆλος, οὗ Φοῖνιξ καὶ Ἀγήνωρ, οὗ Κάδμος, οὗ Πολύδωρος, οὗ Λάβδακος, οὗ Λάϊος, οὗ Οἰδίπους, οὗ Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης. Gu. Bar. Leid.

κοινὰ τέκεα

: κοινὰ τῆς Φοινίκης τέκνα Φοῖνιξ καὶ Ἀγήνωρ. B. ὁ Φοῖνιξ καὶ Ἀγήνωρ υἱοὶ τῆς Ἰοῦς. A. C.

248.

τᾶς κερασφόρου

: τῆς μεταβληθείσης εἰς βοῦν κερασφόρον τῆς Ἰοῦς ὑπὸ τοῦ Διὸς ὑφορωμένου τὴν ζηλοτυπίαν τῆς Ἥρας. A. Η. M. T.

τῆς κερασφόρου πέφυκεν

: τῆς βοὸς γενομένης ὑπάρχει. Gr. Cant.

Ἰοῦς

: λέγεται καὶ ἡ Ἰνὼ τῆς Ἰνόος καὶ Ἰνοῦς, καὶ ἡ Ἰὼ τῆς Ἰόος καὶ Ἰοῦς. Gr. Bar.

249.

ὧν μέτεστί μοι πόνων

: ὧν τῶν ἐκγόνων τῆς Ἰοῦς φροντίζω τῆς εὐτυχίας καὶ οἰκειοῦμαι τοὺς πόνους. A. B. M.

ὧν μέτεστί μοι πόνων

: ὧν τῶν πόνων μέτεστί μοι, ἤγουν μετουσία ἐστί μοι. Gr. Cant. τὸ ὧν μέτεστί μοι διπλῶς νοητέον, ἢ ὧν Θηβαίων τῶν πόνων καὶ τῶν δυστυχιῶν μέτεστί μοι ὡς συγγενεῖ, ἢ ἐπειδὴ ἄνωθεν ἔφη ὡς, ἐάν τι πείσωνται Θηβαῖοι, τούτου κοινωνεῖ καὶ ἡ Φοίνισσα, νῦν ἐπιφέρει τοῦτο, ὧν πόνων καὶ δυστυχιῶν μέτεστί μοι, ἵν’ ᾖ τὸ πόνων καὶ τὸ ὧν ἓν κατ’ ἔννοιαν. Gu.

250.-252.

περὶ δὲ τὴν πόλιν πλῆθος πυκνὸν ἀσπιδηφόρων ἀνδρῶν ἀνάπτεται. Gr. Cant.

250.

ἀμφὶ δὲ πτόλιν

: ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. ἀμφὶ γὰρ πόλιν τὸ νέφος τῶν ἀσπίδων φλέγει καὶ οἱονεὶ ἀστράπτει. σχῆμα δὲ τὸ σημεῖον μάχης. οἰκεῖον δὲ τῇ συννεφείᾳ τὸ ἀστράπτειν. A. B. C. M. Η. I.

251.

πυκνὸν φλέγει

: λάμπει, ὅ ἐστι πῦρ. M.

252.

σχῆμα

: σύμβολον μάχης. M. κατάστασις. Gr.

φονίου

: ὄψιν φονευτικοῦ. M.

253.

ἃν Ἄρης

: ἣν ὁ Ἄρης γνώσεται. ὁ δὲ νοῦς, ἣν μάχην φέρων τοῖς παισὶν Οἰδίπου ὁ Ἄρης ταχέως πορευθήσεται. ἄμεινον δὲ τὸ οἴσεται, ἀντὶ τοῦ ὁρμήσει. A. B. C. H. M. I.

ἅν

: ἣν τὴν μάχην. Gr.

τάχ’

: ἴσως. Gr.

οἴσεται

: οἴσει. Gr. γνώσεται, γνωρίσῃ. Gu. τὸ οἴσεται εἰ μὲν ο καὶ ι γράψεις, οὕτως ἐρεῖς· ἣν μάχην ταχέως οἴσεται καὶ κομίσει καὶ ἄξει ὁ Ἄρης· εἰ δὲ ε καὶ ι, οὕτως· ἣν μάχην ταχέως γνώσεται ὁ πόλεμος, τουτέστιν ταχέως γενήσεται, πρὸς πόλεμον τοῖς Θηβαίοις καταστάντων Ἀργείων. Gu. Bar.

254.

παισὶν Οἰδίπου

: κατὰ τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος. Gr.

255.

πημονὰν Ἐρινύων

: κομίζων βλαπτικῶν θεῶν βλάβην. A. B. M. βλάβην ἕνεκα τῶν καταρῶν τοῦ Οἰδίποδος. Gr. Mosq.

257.

δειμαίνω

: δέδοικα. Gr.

τὰν σάν

: γρ. τὰ σᾶν. M.

ἀλκάν

: ἰσχύν. Gr.

258.

τὸ θεόθεν

: τὸ δίκαιον καὶ τὴν παρὰ τῶν θεῶν συμμαχίαν ἀεὶ τοῦ δικαίου προϊσταμένην καὶ τοῖς δικαίοις ἐπαξίως συνερχομένην. A. B. C M. I.

τὸ θεόθεν

: τὴν δικαιοσύνην. Gr. ἤγουν τὸ δίκαιον καὶ τὸ μετὰ θεῶν συμμαχίας ἐπιστρατεύεσθαί σε. Gu.

258.

οὐ γὰρ ἄδικον

: οὐ γὰρ ἀδίκως εἰς τόνδε τὸν ἀγῶνα, τὸν τῆς μάχης δηλονότι, ὥρμησεν ἔνοπλος ὁ παῖς, ὃς μετέρχεται, ἤγουν ζητεῖ, ἀπαιτεῖ τοὺς δόμους, ἀντὶ τοῦ τὴν βασιλείαν. Gr. μετέρχεται δόμους, ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τοὺς φεύγοντας ζητούντων καταλαβεῖν. Gr. Cant. Bar. Mosq.

259.

ἔνοπλος

: γρ. ἔνοπλον. B.

260.

μετέρχεται δόμους

: ὃς ἀπαιτεῖ τὴν βασιλείαν καὶ ἐκδικεῖ. M. ἐκδικεῖ. B.

261.

τὰ μὲν πυλωρῶν

: τὰ μὲν θυρώματα τὰ ἐπιτετραμμένα τοῖς θυρωροῖς δι’ εὐκολίας με ὑπεδέξαντο. ὅθεν καὶ, διὰ τὸ εὐμαρῶς καὶ εὐχερῶς με ὑποδέξασθαι τοὺς φύλακας, ὑποπτεύω μὴ δόλος τις ἐσπίν. B. C. H. M. T. I.

τὰ μὲν πυλωρᾶν

: ἀντὶ τοῦ αἱ πύλαι, ἃς οἱ πυλωροὶ φυλάσσουσιν. Gr. ταῦτα καθ’ ἑαυτὸν λέγει μετὰ τὴν τῶν πυλῶν τοῦ ἄστεος εἴσοδον. Gu.

262.

δι’ εὐπετείας

: δι’ εὐμαρείας, δι’ εὐχερείας. B. M. I. διὰ δὲ τὴν εὐμάρειαν καὶ τὸ εὐχερῶς με ὑποδέξασθαι τοὺς φύλακας ὑποπτεύω μὴ δόλος ἐστίν. A.

εἰσεδέξατο

: ἤγουν εὐκόλως οἱ πυλωροὶ ἠνέῳξάν μοι τὰς πύλας, καὶ οὐκ ἐπέσχον πρὸς τὴν εἴσοδον. Gu.

263.

ὅ

: ἤγουν τὸ εἰσελθεῖν. Gr. ἤγουν τὸ τοὺς φύλακας εὐχερῶς καὶ εὐμαρῶς με ὑποδέξασθαι. Gu.

μήπε

: γρ. μή με. M.

δικτύων

: νῦν τειχέων. M.

264.

οὐ μεθῶσιν

: οὐκ ἀφῶσιν ἄτρωτον. I. ἡ μὲν γραφὴ οὐκ ἐκφρῶσιν. οἱ οὖν ὑποκριταὶ διὰ τὸ δυσέκφορον μεταπλάττουσι τὴν λέξιν. καὶ Φιλόξενος ἐν τῷ περὶ μονοσυλλάβων ῥημάτων, ὅτε διαλαμβάνει περὶ τοῦ φρῶ, ταύτην τὴν χρῆσίν φησιν. B. Η. I.

ἀναίμακτον

: ἄτρωτον. B. M.

265.

ὧν

: οὗ τοῦ φόβου, ὄμμα, τὴν ὄψιν, πανταχοῦ, ἀντὶ τοῦ πανταχόσε, ἄξιον στρέφειν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ὧν

: οὗ. Gr. τοῦ φόβου, ἢ τῶν δικτύων. Gu.

διοιστέον

: μετενεκτέον, σκοπητέον. M. ἄξιον ὑπάρχει κομίζειν, ἄξιον στρέφειν, κομιστέον. Gu.

266.

δόλος

: ἐνέδρα. B. M. ἀπάτη. Gu.

267.

ὡπλισμένος δὲ χεῖρα τῷδε φασγάνῳ

: ἀνόητόν φασι τῷ ξίφει πιστεύειν, ταῖς σπονδαῖς δὲ μήπω, εἰ καὶ μόνος ὢν κρατῆσαι ἠδύνατο ἐπιβουλευόντων τοσούτων. ἀγνοοῦσι δὲ ὅτι οἱ μετὰ ἀνάγκης ἐπί τινα κίνδυνον ἐρχόμενοι οὐχὶ ἐκ τῶν ἐνδεχομένων θηρᾶσθαι τὴν ἀσφάλειαν ἐθέλουσιν, ἀλλ’ οἵαν παρὰ τοῦ καιροῦ λαμβάνουσι, καὶ οἳ ἐπ’ ἐρημίας μετὰ ξιφιδίου πορεύονται, ἧττον μὲν ὡπλισμένοι τῶν ὑποπτευομένων θηρῶν, ἢ λῃστῶν, ἄμεινον δὲ τῶν ἀνόπλων. τοῦτο καὶ Πολυνείκει συνέβη· ἀναγκασθεὶς γὰρ ἐπὶ διαλλαγὰς εἰς τὰς Θήβας ἐλθεῖν ἔρχεται μὲν, ἵνα μὴ δόξῃ δύσερις εἶναι, δόλον δὲ ὑποπτεύων τὴν ἀσφάλειαν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπορίσατο. A. B. H. M. T. I.

268.

τὰ πίστ’ ἐμαυτῷ

: τὴν πίστιν τοῦ θαρρεῖν, ὅ ἐστι τὴν ἀσφάλειαν τοῦ θαρρεῖν. A. B. C. M. T. I. τὸ δὲ θράσους οἷον ἄρα θρασύνομαι τῷ ξίφει πιστεύων. C. M T.

τὰ πιστά

: ἤγουν τὴν πίστωσιν τοῦ θάρρους. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τοῦ θράσους

: εἰ καὶ θράσος ἐνειδειξάμην μόνος εἰς πολεμίων εἰσιὼν πόλιν, ἀλλ’ ἐν χερσὶν ἔχων τὸ ξίφος, τὰ πιστὰ ἐμαυτῷ τοῦ θράσους παρέξομαι, τουτέστι, πίστιν καὶ πληροφορίαν καὶ ἀσφάλειαν ἐμαυτῷ περιποιησαίμην, ἐντεῦθεν τὸν ἐπιόντα ἀμυνόμενος. οὐκ ἀρκεῖται δὲ εἰς τοῦτο· τί γὰρ ἂν ἐποίησε μόνος πρὸς πολλοὺς μαχόμενος; ἀλλ’ εὗρεν ἑτέραν καταφυγὴν, τοὺς τῶν θεῶν βωμούς. Gu.

269.

ὠή

: ἐπίφθεγμα ἀνακλήσεως. B. M. I. Gu.

ἢ κτύπον φοβούμεθα

: ἀποφαντικῶς, ὄντως κενὸν ψόφον ὑφορώμεθα. A. B. C. M. T. Gu. I.

270.

τολμῶσι

: τολμηρὰ πράσσουσι. Gu.

δεινά

: φοβερά. Gr. Fl. 33.

271.

I. ἀμείβηται

: ἀλλάσσει, πορεύεται. M. φέρηται. Gr. Florr. iidem.

273.

ὑπόσπονδον μολεῖν

: μετὰ φιλίας. M. φιλικὸν, ὑπὸ ἀσφαλείᾳ σπονδῶν. Gr. Florr. iidem.

274.

ἀλκή

: βοήθεια. M. Gr. Florr. iidem. ἐγγὺς τῶν πυλῶν Ἀθηνᾶς ἱερὸν ἵδρυται, καὶ οἱ καταφεύγοντες εἰς ἱερὰ σωτηρίας τυγχάνουσιν. ἀλκὴ δὲ καλεῖται ἡ Ἀθηνᾶ κατὰ τὴν τῶν Φοινίκων γλῶσσαν. Gu.

βώμιοι γὰρ ἐσχάραι

: ὥστε καταφυγεῖν ἐπ’ αὐτοὺς, εἰ δέοι. τοῦτο δὲ οὐ συνῳδὸν τῷ ὡπλισμένος δὲ χεῖρα τῷδε φασγάνῳ. θρασύδειλον γὰρ τὸν Πολυνείκην παρίστησι, πρῴην μὲν φάσκοντα ὡπλισμένος δὲ χεῖρα τῷδε φασγάνῳ τὰ πίστ’ ἐμαυτῷ τοῦ θράσους παρέξομαι, νῦν δὲ τοὺς βωμοὺς πλησίον εἶναί φησιν, οἷς προσφυγὼν νομίζει σωθήσεσθαι καθάπερ ἱκέτης γενόμενος. B. C. M. T. I.

βώμιοι γὰρ ἐσχάραι

: ἐσχάρα μὲν κυρίως ὁ ἐπὶ τῆς γῆς βόθρος, ἔνθα ἐναγίζουσι τοῖς κάτω ἐρχομένοις· βωμὸς δὲ ἐν ᾧ θύουσι τοῖς ἐπουρανίοις θεοῖς. νῦν οὖν βώμιοι ἐσχάραι τὰ κοιλώματα τῶν βωμῶν, ἢ κατὰ περίφρασιν οἱ βωμοί. B. C. M. T. I.

βώμιοι γὰρ ἐσχάραι

: ἐσχάρα ἔνθα τὸ πῦρ ἥπτετο, βωμὸς δὲ τὸ περιέχον τὴν ἐσχάραν οἰκοδόμημα. Gr. Bar. Mosq.

275.

κοὐκ ἔρημα δώματα

: τὰς ἀπὸ τοῦ χοροῦ ἑωρακώς φησι τεθαρρηκέναι. ἀσθενοῦς δὲ ψυχῆς τεκμήριον· τί γὰρ ἔμελλον αὐτῷ γυναῖκες συμβαλέσθαι πρὸς κίνδυνον; B. C. M. T. I. καὶ δώματα πάρεισιν οὐκ ἔρημα, ἀνθρώπων δηλονότι. Gr.

276.

ἐς σκοτεινὰς περιβολάς

: εἰς τὸν κουλεὸν, ἢ ὑπὸ τὴν χλαῖναν, ὃ καὶ ἄμεινον, ἵνα κεκαλυμμένον τὸ ξίφος ἔχῃ καὶ πρὸς ἄμυναν ἕτοιμον. B. C. M. Gu. I.

μεθῶ

: βάλω. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μεθήσω. Gu.

277.

τὰς τοῦ χοροῦ πρὸ τῶν βασιλείων οἴκων οἶδεν. C. M. T.

278.

ξέναι γυναῖκες

: ἢ ἀπὸ τῶν ἐνδυμάτων ἢ ἀπὸ τῶν λόγων ἔγνω αὐτὰς Πολυνείκης μὴ εἶναι καθαρὰς Ἑλληνίδας. καὶ γὰρ οὐ καθάπαξ Ἑλληνικῶς ὡμίλουν, ἀλλ’ εἶχόν τι τῆς πατρῴας φωνῆς. Gu. Leid.

279.

πελάζετε

: προσεγγίζετε. M. τὴν ἀναστροφὴν ποιεῖσθε. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

280.

Φοίνισσα

: Φοινίκη, ἤγουν ἡ Τύρος. Gu. τῆς Φοινίκης ἐστὶν ἡ πατρίς. Gr.

281.

Τὸ παῖδες ἐκ παίδων ἢ ὡς τῶν παίδων ἐκείνου ἀπόγονος, ἢ τὸ παῖδες ἀντὶ τοῦ ἀπόγονος μόνον νοητέον, τὸ δὲ ἐκ παίδων ἀντὶ τοῦ ἐκ τῶν ἄλλων τῶν ἐκεῖ οὐσῶν παρθένων, οὕτως· ἔπεμψαν ἐμὲ ἐνθάδε τῷ Φοίβῳ ἀκροθίνιον τοῦ πολέμου ἐκ τῶν παίδων. Gu.

παῖδες

: ἀπόγονοι. Gr.

δορός

: τὸ ἑξῆς δορὸς ἀκροθίνιον. M. λαφυραγωγίας. B. I. πολέμου. Gr. Florr.

282.

τὸ ἑξῆς, δορὸς ἀκροθίνιον ἐνθάδε με ἔπεμψαν τῷ Φοίβῳ. Gr.

ἀκροθίνιον

: τὴν ἐκ πόλεως τῆς λείας ἀπαρχήν. B. C. I. ἀπαρχήν. M. ἀκροθίνιον λέγεται ἡ ἐκ πόλεως λαφυραγωγία πεμπομένη δῶρον. C. m. sec.

283.

μέλλων δὲ πέμπειν

: σολοικοφανὲς τοῦτό ἐστιν, ἤτοι μέλλοντος πέμπειν με Οἰδίποδος ἐν τῷδ’ ἐπεστράτευσαν Ἀργεῖοι, ἢ οὕτως, μέλλων δὲ πέμπειν με, πρὶν ἰδεῖν τοὺς Ἀργείους ἐπιστρατεύσαντας, ἐν τοσούτῳ οἱ Ἀργεῖοι ἐπὶ τὴν πόλιν ἐστράτευσαν. B. C. M. I. μέλλων ἀντὶ τοῦ μέλλοντος, εὐθεῖα ἀντὶ γενικῆς.

Οἰδίπου

: ἀντὶ Οἰδίποδος. ποιητικὴ δὲ ἡ κλίσις. M. ἀντὶ τοῦ μέλλοντος πέμπειν με. σύνηθες δὲ τῷ Εὐριπίδῃ τὸ σχῆμα. Fl. 33.

μέλλων δὲ πέμπειν με

: λέγουσιν ἁπαξάπαντες ὡς ἡ σύνταξις αὕτη καθαρῶς σόλοικος. ἐποίησε δὲ Εὐριπίδης ἑκὼν, ὥσπερ καὶ Ὅμηρος πολλάκις. τέχνης γὰρ ὄντες ὡς ἀληθῶς ἐπιστήμονες καὶ οἷον ἀρχηγοὶ, εἰ καὶ τοῖς ὑπὲρ τέχνην ἅπαξ ἐχρήσαντο, τί θαυμαστόν; σὺ δὲ, τούτους ὡς ἠπατημένους χαίρειν ἐάσας, μὴ νόμιζε τὸ ἐπεστράτευσαν πρὸς τὸ μέλλων ἀποδοθῆναι, ὥσπερ ἐκεῖνοι οἴονται· τοῦτο γὰρ καθαρῶς σόλοικον· ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τὸ ἐν τῷδε. οἶσθα γὰρ ὡς, ἡνίκα ἂν ποιῶμεν ἐπαναλήψεις, ποτὲ μὲν τὴν ἀπόδοσιν πρὸς τὴν πρόσθεν ἐπιφέρομεν σύνταξιν, ποτὲ δὲ ἐναλλάττομεν ὡς ἐθέλομεν. τοῦτο οὖν κἀνταῦθα γέγονε. παραδείγματα τῆς ἐναλλαγῆς ταύτης ἄλλα τε πολλὰ καὶ ταῦτα· παραμείψαντες δὲ τῶν ὀρῶν τοὺς ἑλιγμοὺς, ἐπεὶ φανείη τὸ ἄστυ, - τοῦτο δὲ ἐγίγνετο τῆς ἀποστάσεως ἐν ν′ σταδίοις οὔσης καὶ ἑκατόν - ὁπότε οὖν ἐκλάμψειε, παρὰ μὲν τῶν ἄλλων σιγὴ ἦν. ἐνταῦθα γὰρ οὐ πρὸς τὸ παραμείψαντες ἐποίησε τὴν ἀπόδοσιν τὸ σιγὴ ἦν, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἐπαναλήψεις. καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς Λιβάνιος ἐν τῷ πρὸς Ἰουλιανὸν ἐπιταφίῳ οὕτω φησί· διεξιὼν γὰρ πολίχνιον τὸ πρῶτον ἧς παρελάμβανε γῆς στέφανόν τινα κλάδων - πολλοὺς δὲ ἐκ καλωδίων τεταμένων εἰς κίονας ἐκ τοίχων ἐξαρτῶσιν οἱ δῆμοι μετεώρους - τούτων εἷς τῶν στεφάνων, ᾧ καλλωπίζομεν τὰς πόλεις, ἐκλυθεὶς τοῦ δεσμοῦ καταβαίνων ἦν ἐν τῇ τοῦ βασιλέως κεφαλῇ καὶ ἥρμοσε. καὶ ἑτέρωθι τὸν δὲ ἐμοί τε καὶ σοὶ φίλτατον, καὶ ᾧ μὴ χαριζόμενος αἰσχυνοίμην ἂν, Παγκράτιον, τὸν ἄρχειν ἐπιστάμενον καὶ λέγειν, καὶ ᾧ τὸ τιμᾶσθαι κατὰ τοὺς τρόπους μᾶλλον ἢ τὴν δόξαν ἐγένετο τοῦ πατρὸς, οὗτος δὲ ὁ Παγκράτιος ἐκέλευσέ μοι συγγνώμην αἰτεῖν ἐν τοῖς γράμμασιν. καὶ μυρία ἂν τοιαῦτα σκοπῶν εὑρήσεις. Gu. Leid.

284.

μαντεῖα σεμνά

: ἀντὶ τοῦ τίμια. M. ἐπὶ τὸ σεμνὸν μαντεῖον καὶ τὰς ἐσχάρας, ἀντὶ τοῦ τὸν ναὸν τοῦ Λοξίου. Gr.

Λοξίου τ’ ἐπ’ ἐσχάρας

: διαφέρει βωμὸς καὶ ἐσχάρα· βωμὸς μὲν γάρ ἐστιν ὁ εἰς ὕψος ᾠκοδομημένος καὶ ἀνάβασιν ἔχων, ἐσχάρα δὲ ἡ ἐν τετραγώνῳ περὶ γῆν βάσις βωμοῦ τάξιν ἔχουσα ἄνευ ἀναβάσεως. ἢ ἐσχάρα κυρίως τὸ πῦρ. B. I.

285.

ἐν τῷδ’

: ἀντὶ τοῦ ἐν τοσούτῳ. M. Gr. ἐν τῷ μέλλειν πέμψαι. Gu. ἤγουν ἐν τῷ μέλλειν πέμπειν ἐμέ. Mosq.

ἐπεστράτευσαν

: κατὰ τῆς πόλεως ἐστράτευσαν. Gr.

286.

ἀντάμειψαι

: ἀνταπόκριναι, ἀνταποκρίθητι. Gu. ἀντὶ τοῦ ἀποκρίθητί μοι. M. Gr.

287.

ἑπτάστομον

: ἑπτάπυλον, πρὸς τὴν ἑπτάχορδον λύραν τοῦ Ἀμφίονος. Gu. εἰς τὸ ἑπτάπυλον τείχισμα. Gr. ἑπτάπυλος ἡ Θήβη κατεσκεύαστο, ὅτι πρὸς τὴν ἑπτάχορδον λύραν τοῦ Ἀμφίονος κιθαρίζοντος ἐτειχοδομήθη. B. C. M. I.

289.

ἔτικτε

: ἔτεκε. Gu. ἔτικτε ἀντὶ τοῦ ἔτεκεν. Gr.

291.

ὦ συγγένεια τῶν Ἀγήνορος

: Ἰοῦς Ἔπαφος, οὗ Λιβύη, ἧς Βῆλος, οὗ Φοῖνιξ καὶ Ἀγήνωρ, οὗ Κάδμος, οὗ Πολύδωρος, οὗ Λάβδακος, οὗ Λάϊος, οὗ Οἰδίπους, οὗ Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης B. I.

τέκνων

: ἀπογόνων. Gr. Cant. λείπει ὑπάρχων. B.

292.

ἐμῶν τυράννων

: τῶν ἐμῶν βασιλέων, ὑφ’ ὧν δεῦρο ἀπεστάλην. Gr. Cant.

293.

γονυπετεῖς

: ἐδαφιαίας. Gu. ὡς τῶν Φοινίκων διὰ γονυκλισίας τιμώντων τοὺς βασιλεῖς. B. C. M. Gu. I. γονυπετεῖς ἀντὶ τοῦ γονυπετῶς. C. ἀντὶ τοῦ γονυπετῆ προσκύνησιν προσκυνῶ σε. Gr. Cant. Mosq.

ἕδρας

: ἕδρα κυρίως ἡ καθέδρα· ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ γονυπετῶν ἔοικε καθεζομένῳ, διὰ τοῦτο ἕδρας τὰς προσκυνήσεις λέγει. Gu. προσκυνήσεις. Gu.

προσπίτνω

: πρὸς τὸ πτῶ προσκυνῶ. Gu. πιτνῶ προσκυνῶ, πίπτω ἱκετεύων. M. ἀντὶ τοῦ γονυπετῶ σε. M. γονυκλιτοῦσα. B.

σ’ ἄναξ

: σοὶ, τὸ ἐντελές. B. M.

294.

σέβουσα

: τιμῶσα καὶ φυλάττουσα. ἢ τιμῶσα κατὰ τὸν πάτριον νόμον, ἢ φυλάττουσα τὸ ἔθος τὸ ἐκ τῆς θρησκείας. B. M. I. τὴν ἀπὸ τῆς ἐμῆς πατρίδος συνήθειαν τιμῶσα. Gr. Cant. κατὰ τὸν οἰκεῖον, τὸν ἐγχώριον, ἢ κατὰ τὸν πατρῷον νόμον. Gu.

295.

ἔβας ὦ

: γρ. ἔβας ἔβας ὦ, καὶ ἔστιν ἀναφώνημα ἐπὶ τοῖς χρονίως ὁρωμένοις ἀναβοώμενον. B. I. Gu. ἦλθες, ὦ Πολύνεικες, διὰ χρόνου εἰς τὴν πατριδα. B. M. ἀφίκου, ἦλθες, ἐπορεύθης, Πολύνεικες, διὰ χρόνου, μόλις, εἰς τὴν γῆν τὴν πατρῴαν. Gu.

296.

ἰὼ πότνια

: σεβασμία, ἐλθὲ ἔξω δραμοῦσα, προϋπαντῶσα. Gr. Cant.

πρόδρομος ( sic)

: ἔμπροσθεν τῶν δόμων. Gu.

297.

ἀναπέτασον

: ἄνοιξον τὰς θύρας. M. ἄνοιξον. Gu. κυρίως ἐπὶ καταρακτῶν λέγεται τὸ ἀναπετᾶν, καὶ ἀπὸ τούτου ἁπλῶς ἐπὶ πάσης πύλης. Gr. Cant.

298.

κλύεις

: ἀκούεις, ὦ μῆτερ ἡ τεκοῦσα τοῦτον. Gr. Cant.

299.

τί μέλλεις

: τί βραδύνεις. M. Gr. Cant.

ὑπώροφα

: τὰ ἐστεγασμένα. Gu. ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τὰς στέγας τῶν οἴκων. B. Fl. 33.

περᾶν

: διέρχεσθαι. Gr. Cant. διαβαίνειν. Gu.

300.

θιγεῖν τ’ ὠλέναις

: καὶ ψαύειν ταῖς σαῖς ὠλέναις, ἤγουν ἀγκάλαις, τοῦ σοῦ τέκνου. Gr. Cant.

301.

Φοίνισσαν, ὦ νεάνιδες

: οἱ τούτων ἐπιλαμβανόμενοι καὶ λέγοντες, πῶς ὅτι, οὐδὲν αὐτῶν εἰπουσῶν Φοινικικῶς, φησὶν Ἰοκάστη Φοίνισσαν βοὰν κλύουσα, ἀγνοοῦσιν ὅτι κατὰ φωνὴν ὑποτίθεται ὁ Εὐριπίδης αὐτὰς τῇ κοινολογίᾳ τῶν Φοινίκων, οὐχ οἷον βαρβαρικῶς διαλαλούσας, ἐπεὶ οὐδ’ ὁ Πολυνείκης αὐτῶν ἤκουσεν, ἀλλὰ τῷ τῆς λαλιᾶς ἤχῳ ποιούσας τι τοιοῦτον ὥστε σημαίνειν ὅτι εἰσὶ Φοίνισσαι καὶ ἐμφαίνειν τινὰ χαρακτῆρα τῆς πατρίας φωνῆς. ( C. M. T. ) εἰ γὰρ καὶ Ἑλληνικῶς ἐλάλουν, ἀλλ’ οὖν γε τὴν πάτριον ἔσωζον ἀπήχησιν τῆς φωνῆς, ὡς Σοφοκλῆς ἐν Ἑλένης ἀπαιτήσει,

καὶ γὰρ χαρακτὴρ αὐτὸς ἐν γλώσσῃ τί με
παρηγορεῖ Λάκωνος ὀσμᾶσθαι λόγου.

— A. B. C. M. T. I.

303.

ἕλκω ποδὸς βάσιν

: ἐπείγω μου τὴν βάσιν ὑπὸ τοῦ γήρως τρομεράν. A. B. I.

γηραιῷ

: ἀντὶ τοῦ γεροντικῷ. Gr.

γηραιῷ ποδὶ ἕλκω

: ἤγουν βίᾳ ἀνύω, ἀπὸ τῶν βοῶν τῶν τὸν ζυγὸν ἑλκόντων καὶ τὴν ἅμαξαν. Gr. Cant. Mosq.

βάσιν

: ἤγουν πορείαν, τρομερὰν, τουτέστι τρέμουσαν καὶ οὐ βεβηκυῖαν ὑπὸ τοῦ γήρως. Gr. Cant. Mosq.

305.

χρόνῳ

: τὸ χρόνῳ καὶ τὸ μυρίαις ἐν ἁμέραις ἐκ παραλλήλου. Gu.

σὸν ὄμμα

: τὴν σὴν ὄψιν ἐν παρατάσει πλείστων ἡμερῶν εἶδον. Gr. Cant.

306.

ἀμφίβαλλε μαστόν

: τὸν μαστὸν τῆς σῆς μητρὸς περίβαλλε ταῖς σαῖς ὠλέναις. ὁ δὲ πᾶς νοῦς, περιπτυξάμενος ἄσπασαί με. ἔστι τὸ ἀμφίβαλλε μαστόν ἀπὸ μέρους τὸ στῆθος. περίβαλλε, φησὶ, τὸ στῆθος τῆς μητρὸς ταῖς σαῖς χερσὶ, καὶ τὸ τῶν παρηίδων σου ὄρεγμα, ἤγουν ἔκταμα, περίβαλλέ μοι. A. B. C. M. I.

ἀμφίβαλλε μαστόν

: περίβαλε τὸν μαστὸν τῆς σῆς μητρὸς ταῖς σαῖς ὠλέναις. Gr. περίβαλε τὸ σὸν στῆθος. ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Gu.

308.

παρηίδων τ’ ὄρεγμα

: τὸ ἔκταμα, τὸ ἄσπασμα τῆς παρειᾶς μου περίβαλλε ταῖς σαῖς ὠλέναις. A. C. M. Fl. 33. ἤγουν τὰς παρειὰς, περιφραστικῶς.

ὄρεγμα

: δόσιν, ἔκτασιν. Gu. πόρισον ὄρεγμα καὶ παροχὴν τῶν ἐμῶν παρειῶν, τουτέστι παράσχου ταῖς ἐμαῖς παρειαῖς. Fl. 21.

309.

κυανόχρωτα

: καὶ τὸν κυανόχρωτά σου πλόκαμον περίβαλλε τῷ τραχήλῳ μου, καὶ κατασκίαζε τοῦτον τοῖς βοστρυχώδεσί σου πλοκάμοις· ἐκ κοινοῦ γὰρ τὸ ἀμφίβαλλε· οὐ γὰρ τὸν ἑαυτῆς πλόκαμον λέγει, ὡς μικρὸν ὕστερόν φησιν ἑαυτὴν ἐξυρῆσθαι διὰ τὸ πένθος A. B. C. M. T. I.

κυανόχρωτα

: ὄρεγε ταῖς ἐμαῖς παρειαῖς καὶ τὸν πλόκαμον τῶν βοστρύχων τῆς σῆς χαίτης, ὄρεγε δηλονότι, σκιάζων τὴν ἐμὴν δέρην. Gr. Cant. Mosq.

σκιάζων

: περικαλύπτων. Gu.

δέραν

: τὸν ἐμὸν τράχηλον. M. ἀντὶ τοῦ ἀγαπητικῶς περιπτυσσόμενος ἐκτενῶς ἀσπάζου τὴν μητέρα. A. B. C. M. I. λέγω τράχηλον. Gu.

310.

ἰώ

: ὦ Πολύνεικες. Gu.

ἰὼ μόλις φανείς

: ἐπιφανεὶς, ἐπιδημήσας. Gr. Cant.

311.

ἄελπτα κἀδόκητα

: ἀνέλπιστα καὶ ἀπροσδόκητα. Gr. παρ’ ἐλπίδας καὶ ἀπροσδοκήτως. ὄνομα ἀντὶ ἐπιρρήματος. Gu. ὦ παρ’ ἐλπίδα φανεὶς καὶ ἀπροσδοκήτως εἰς τὰς ἐμὰς χεῖρας. A. C. M.

312.

τί φῶ σε

: τί σοι εἴπω, πῶς προσφθέγξομαί σε; καὶ πῶς τὰ πάντα λάβω, τέρψιν παλαιὰν καὶ χαρμονὴν καὶ πολυέλικτον ἡδονὴν χερσί τε καὶ λόγοις, ἐκεῖσε καὶ τὸ δεῦρο περιχορεύουσα, ἀντὶ τοῦ περισκιρτῶσα πανταχῆ. A. B. C. M. I. ὀνομάσω σε. Gr. et gl. Gu.

ἅπαντα

: τὰ μέλη. Gu.

πῶς ἅπ αντα

: θέλουσα ἡ Ἰοκάστη ὅσην ἔσχεν ἐπὶ Πολυνείκει φανέντι ἡδονὴν παραστῆσαι πῶς ἅπαντα λάβω; φησὶ, τουτέστι πῶς καὶ διὰ λόγων καὶ δι’ ἔργων καὶ πανταχόσε σκιρτῶσα λάβω ἡδονὴν πολύτροπον καὶ παντοίαν, δι’ ἔργου καὶ λόγου καὶ σκιρτημάτων γινομένην· ταῦτα γὰρ οἱ ἀπροσδοκήτως τοὺς αὑτῶν ὁρῶντες δρᾶν εἰώθασι. τὸ δὲ παλαιὰν χαρμονάν ἀντὶ τοῦ ἧς ἐκ πολλοῦ τυχεῖν συνηυχόμην ἐπὶ τῷ σὲ ἰδεῖν καὶ προσπτύξασθαι. σκόπει δὲ τὸ ποικίλον· δέον γὰρ εἰπεῖν, πῶς ἅπαντα λάβω καὶ ἐν χερσὶ καὶ ἐν λόγοις καὶ ἐν ποσὶν, ὁ δὲ οὐχ οὕτως ἐξήνεγκεν, ἀλλὰ τὸ μὲν χερσὶ καὶ λόγοις πρὸς τὸ λάβω συνῆψεν, ἐκ δὲ τοῦ εἰπεῖν ἐκεῖσε καὶ τὸ δεῦρο περιχορεύουσα τὸ ποσὶν ἐδήλωσε· ποδῶν γὰρ τὸ χορεύειν. Gu. Bar.

313.

καὶ χερσίν

: καὶ διὰ τῶν χειρῶν καὶ διὰ τῆς κόμης πολύστροφον ἡδὺ σκίρτημα. Gr.

κόμαισι

: διὰ τῆς κόμης. Mosq. πῶς ἂν λάβω ἀπόλαυσιν τῶν παλαιῶν εὐφροσυνῶν. Gr.

περιχορεύουσα

: ἀντὶ τοῦ σκιρτῶσα. M. περισκιρτῶσα πολύστροφον ἡδὺ σκίρτημα καὶ διὰ τῶν χειρῶν καὶ διὰ τῆς κόμης, ἅπαντα καὶ τὸ ἐκεῖσε φέρον καὶ τὸ δεῦρο. Gr. Cant.

314.

πολυέλικτον

: πολύστροφον, πολύπλεκτον, ποικίλην, τὴν πανταχόθεν με ἔχουσαν ἡδονήν. A. B. C. M. I. πολύτροπον, ποικίλην, πολύστροφον. Gu.

316.

παλαιᾶν

: ἀντὶ τοῦ παλαιῶν ἡδονῶν χαρμονήν. B. I. ἀντὶ τοῦ παλαιῶν ἡδονῶν. αἰτιατικὴ ἀντὶ γενικῆς. M.

318.

ἔρημον πατρῷον

: σοῦ ἔρημον δηλονότι· τὴν γὰρ αὐτοῦ ἀπουσίαν ἐρημίαν τοῦ παντὸς οἴκου οἴεται. A. B. M. I. τὴν γὰρ τοῦ υἱοῦ ἀποδημίαν οἴεται ἐρημίαν τοῦ πατρῴου οἴκου. Gu.

319.

φυγάς

: φυγὰς διωχθεὶς τῇ ἀδικίᾳ καὶ ὕβρει τοῦ ἀδελφοῦ. M. ἐξόριστος ἀποπεμφθεὶς (ἀποδιωχθεὶς Gu. ) ἀδελφοῦ ἀδικίᾳ (ὕβρει, ἀτιμίᾳ. Gu. ) Gr. Cant.

320. 321.

ἦ ποθεινός

: ὁ ἦ βεβαιωτικὸς ἀντὶ τοῦ ὄντως ἐκειρόμην. B. ὅτε οὐκ ἦσθα ἐνθάδε, ὑπῆρχες φίλοις ὄντως ποθούμενος καὶ ἐπιζητούμενος. Gr. Cant.

322⁠—326.

ἀφ’ οὗ, ὦ τέκνον, καὶ τὴν ἐμὴν λευκόχροα κόμην ἐκειράμην, ἀφιεῖσα, φωνὴν δηλονότι, θρηνώδη μετὰ δακρύων, ἀμέτοχος λευκῶν ἱματίων ὑπάρχουσα, τὰ δυσόρφναια καὶ σκότια τρύχη διαδέχομαι. Gr. Cant.

322.

ὅθεν ἐμάν

: ἀφ’ οὗ σὺ ἔφυγες, κείρομαι τὴν πεπολιωμένην κόμην, ἀντὶ τοῦ ἐπὶ σοὶ ἐκειράμην ἀποβαλοῦσα ἐπὶ τῷ σῷ πένθει. πενθήρη κόμαν, ἀπενθέα, ὅ ἐστι πολυπενθῆ κόμην. ἢ ὅτι τὴν λευκόχροα κόμην ἐκειράμην εἰς τὰ σὰ πένθη, νομίζουσά σε τεθνηκέναι, ὅτε ἀπεδήμεις, ἵνα τὸ πλῆρες ᾖ εἰς ἃ, ἢ εἰς σὲ τὸν πολυπενθῆ. A. C. M. T. μετὰ δακρύων αὐτὴν ἀποβάλλουσα ἐπὶ τῷ σῷ πένθει. B.

λευκόχροα

: τὴν πεπολιωμένην. M.

κείρομαι

: ἐκειράμην. M.

324.

ἄπεπλος φαρέων

: ἀντὶ τοῦ ἀμέτοχος διαλεύκων φαρέων οὖσα τὰ δυσόρφναια καὶ σκότια τρύχη διαδέχομαι. A. B. C. M. T. Ἄλλως. ἀντὶ τοῦ μελανοφόρος. καὶ στικτέον εἰς τὸ τέκνον. A. B. C. M. T. ἀνείμων λευκῶν ἱματίων ὑπάρχουσα τὰ δυσόρφναια καὶ σκότια τρύχη διαδέχομαι. I. ἀμέτοχος ἐνδυμάτων λευκῶν. ἀλλάσσω δὲ ἀντὶ τοῦ ἤλλαξα ταῦτα τὰ τρίχινα ἐνδύματα τὰ δυσόρφναια, τὰ σκότια, ἐκ παραλλήλου ἀντὶ τοῦ μέλανα. Gr.

325.

δυσόρφναια

: μέλανα. B. Gr. ἀντὶ τοῦ σκοτεινὰ καὶ ῥερυπωμένα, σκότια καὶ μέλανα. τὴν δὲ ἀμφί πρὸς τὸ ἀμείβομαι, τουτέστι περιβάλλομαι. τρύχη δὲ τὰ ῥακώματα τὰ δυσόρφναιά τε καὶ σκότια, ἃ περιβάλλομαι. A. C. M. T

327.

ὀμματοστερής

: ὁ Οἰδίπους ἐστερημένος τῶν ὀμμάτων. M. ὁ τῶν ὀμμάτων ἐστερημένος ζεύγους συγγενικοῦ. Gr.

ὁ δ’ ἐν δόμοισι πρέσβυς

: ἤγουν ὁ Οἰδίπους ὁ τῶν ὀμμάτων ἐστερημένος τοῦ ζεύγους τοῦ συγγεννικοῦ, ἤγουν ὑμῶν τῶν δύο ἀδελφῶν τῶν χωρισθέντων τῶν δόμων ἐπιθυμίαν ἔχων περίδακρυν ἀεὶ, ὥρμησε μὲν καὶ ἐπ’ αὐτόχειρα σφαγὴν ξίφους, καὶ ἐπὶ πνιγμονὴν ὑπὲρ τὰ ὑψηλὰ οἰκήματα, μετὰ στεναγμοῦ ἐπαρώμενος ἀρὰς τοῖς τέκνοις. Gr. Cant.

328.

ἀπήνας ὁμοπτέρου

: συζυγίας. Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην ἀπήνην εἶπεν, ἥτις ἐκ δύο βοῶν ἕλκεται. A. B. C. M. I. τῆς ὁμογενοῦς καταχρηστικῶς ἀπὸ τῶν ὀρνέων. B. M. ἀπήνη ἡ ἐκ βοῶν δύο ἑλκομένη ἅμαξα. ἐκάλεσεν οὖν Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην δύο ὄντας. Gu. τῆς συζυγίας τῶν τέκνων ζεύξεως. Gu.

ὁμοπτέρου

: ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ὁμοειδῶν ὀρνέων, ἃ ἀπὸ τοῦ τοῖς αὐτοῖς πτεροῖς χρῆσθαι γνωρίζουσι τὴν ἑαυτῶν συγγένειαν καὶ τὸ ὁμοειδές. Gr. Cant. ὁμοδιαίτου, ὁμοκινήτου, ἤγουν ἀδελφικῆς, συγγενοῦς, καταχρηστικῶς ἀπὸ τῶν ὀρνέων. Gu.

330.

πόθον ἀμφιδάκρυτον

: καίπερ πόθον ἔχων ὅμως ἀποθανεῖν ἐζήτει. A. M. T. περίδακρυν. Gr. πολυδάκρυτον. Gu.

331.

ἀνῇξε μὲν ξίφους

: ἀντὶ τοῦ ὥρμησε καὶ ἐπὶ σφαγὴν ξίφους αὐτόχειρα. Ἄλλως. ὥρμησε μὲν κατὰ τοῦ ξίφους, ὥρμησε δὲ καὶ ἐπ’ αὐτόχειρα σφαγὴν ὁμοίως ἐπ’ ἀγχόνην. A. C. M. T.

ξίφους

: ἣν τὸ ξίφος δηλονότι ποιεῖ. Gr. Fl. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

332.

αὐτόχειρα

: αὐτουργόν. Gr. Florr. iidem. et 5.

333.

ὑπὲρ τέραμνα, καὶ εἰς τὰ μετέωρα τῆς ἀγχόνης, ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀνῇξεν. A. B. C. M. I. Ἄλλως. καὶ ἐπὶ ἀγχόνας ὥρμησε τὰς ὑπὲρ τέραμνα, ὅ ἐστιν ὑψηλότατα. τέραμνα δέ ἐστι τὰ ὀροφώματα. A. B. C. M. Ἄλλως. καὶ ἐπὶ ἀγχόνας ὥρμησε μὲν, καὶ κατὰ τοῦ ξίφους ὥρμησε, καὶ ἐπὶ σφαγὴν ὁμοίως καὶ ἀγχόνης αὐτόχειρα. I.

τέραμνα

: τὰ ὑψηλὰ οἰκήματα. Gr. τὰ τέγη, τὰ ὀροφώματα. τέρεμνα κυρίως τὰ ἄκρα. Gu.

334.

στενάζων

: διὰ τὰς ἐπὶ τῶν τέκνων ἀράς. B. M. διὰ τὰς ἀρὰς, ἃς ἐποιήσατο κατὰ τῶν τέκνων. μετέγνω γὰρ ἐπὶ τῷ καταράσασθαι τοῖς παισίν. A. B. M. I. μετὰ στεναγμῶν ἀρώμενος. Mosq. ἀποκλαιόμενος· μετέγνω γὰρ τοῖς παισὶ καταρασάμενος· τοῦτο γὰρ καὶ τοῦ χωρισμοῦ αἴτιον γέγονεν. Gu.

335.

σὺν ἀλαλαῖσι

: σὺν ἀλαλαγμοῖς. Gr. κλαυθμοῖς καὶ βοαὶς. Gu.

αἰαγμάτων

: θρηνημάτων. ἀλαλαὶ κυρίως αἱ ἐπὶ τῶν θυσιῶν εὐχαί. Gr. Cant.

κρύπτεται

: κρύπτεται δ’ ἐν τῇ σκοτίᾳ σὺν ταῖς ἀλαλαῖς τῶν αἰαγμάτων, ὅ ἐστι σὺν ταῖς βοαῖς τῶν θρήνων. A. B. M.

336.

καὶ γάμοις δὴ κλύω ζυγέντα

: ζευχθέντα, συναφθέντα. ἀκούω σε ἐν γάμοις ζυγέντα παιδοποιὸν ἔχειν ἡδονήν. A. B. M.

339.

ξένοισιν ἐν δόμοις

: ταῦτα διὰ μέσον. τὸ γὰρ ἑξῆς, σὲ δ’, ὦ τέκνον, ἀκούω ἐπὶ ξένης ζευχθῆναι, καὶ ξένην συγγένειαν ἔχειν, καὶ ἄτην γάμων αὐθαίρετον, τουτέστιν ἣν αὐτὸς σεαυτῷ ἐπηγάγου. ταῦτα δὲ ἀνεπίληστα ἐμοί τε καὶ τῷ σῷ προγόνῳ Λαΐῳ, εἰ καὶ τέθνηκεν ἤδη. A. B. C. M. I.

σὲ δ’, ὦ τέκνον, ἀκούω καὶ παιδοποιὸν ἡδονὴν ἔχειν ἐν ξένοις δόμοις γυναικὶ συζυγέντα, καὶ ξένην συγγένειαν περιέπειν, γάμων ἐπακτὴν ἄτην, ἤγουν λέγω γάμων βλάβην ἐπείσακτον, τουτέστι ξένων καὶ ἀπ’ ἀλλοτρίου γένους. τὸ δὲ ἄλαστα μητρὶ τάδε καὶ Λαΐῳ τῷ παλαιγενεῖ διὰ μέσου, ἤγουν οὐκ εἰσὶ τάδε δυνάμενα ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐπιλησθῆναι καὶ ὑπὸ τοῦ Λαΐου τοῦ παλαιοῦ. Gr. Cant.

340.

ξένον τε κῆδος ἀμφέπειν

: τὸ ἑξῆς, ξένον δὲ κῆδος ἀμφέπειν γάμων. ποῖον κῆδος; τὴν ἄτην ἣν ἐπηγάγου ἡμῖν· διὰ γὰρ τοῦ γάμου πολεμεῖς τὴν πατρίδα. A. B. C. M. I. τὰ δὲ ἑξῆς διὰ μέσου. B. I.

κῆδος ἀμφέπειν

: ἐπιγαμβρίαν. ἀντὶ τοῦ περιέπειν. M. συγγένειαν περιέπειν, ἤγουν θεραπεύειν, θάλπειν. περιέπειν τὸ φίλον τινὰ κυβερνᾶν καὶ θάλπειν· διέπειν δὲ τὸ διοικεῖν. Gr. Cant.

341.

ἄλαστα μητρὶ τάδε

: ὡσεὶ ἔλεγε μέγιστα δυστυχήματα ἐμοῦ τε καὶ τῶν σῶν προγόνων. B. C. M. I.

ἄλαστα μητρὶ τάδε

: τουτέστιν οὐ μόνον ἡμῖν τοῖς ζῶσιν οὐ δυνατὸν ἐπιλαθέσθαι ὧν ἐποίησας, μὴ παρ’ ἡμῖν γήμας, ἀλλ’ ἐν ἀλλοτρίοις τόποις, ἀλλὰ καὶ οἱ τεθνηκότες, εἴπερ αἴσθησις, ἴσασί τε ταῦτα καὶ μέγιστα δυστυχήματα ἡμῖν τε καὶ σφίσιν αὐτοῖς λογιζόμενοι διατελοῦσιν. Gu.

342.

τῷ παλαιγενεῖ

: τῷ παλαιῷ, τῷ πάλαι, ἤγουν πρὸ μακροῦ, γεγονότι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

343.

γάμων ἐπακτὸν ἄταν

: τὸ σὲ μὴ μετασχεῖν ὁμοφύλου γυναικός. A. B. C. M. I.

ἐπακτόν

: ξένην αὐθαίρετον, ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ ἐπήγαγες. Gu. τὸ δὲ ἐπακτὴν γάμων ἄτην ἢ διὰ τὸ μὴ μετασχεῖν αὐτὸν ὁμοφύλου γυναικὸς, ἀλλ’ ἑτερογενοῦς νοητέον, ἢ διότι συνέβαλλον αὐτῷ οἱ τοιοῦτοι γάμοι κατὰ τῆς πατρίδος στρατεῦσαι καὶ τῆς ἐπ’ αὐτῇ βλάβης κατέστησαν πρόξενοι. ἐπακτῶν δὲ γάμων ὀφείλων εἰπεῖν ἄτην, πρὸς τὸ ἄτην ἐπήνεγκεν Ἀττικῶς, ἐπακτὴν ἄτην εἰπὼν, ὥσπερ ὅταν λέγωμεν τὰ ἡμέτερα αὐτῶν, δέον εἰπεῖν τὰ ἡμῶν αὐτῶν, καὶ ἕτερα μυρία τοιαῦτα. Gu.

344.

—348. ἐγὼ δ’ οὔτε σοί

: ἐγὼ δέ σοι οὐδαμῶς ἐν τοῖς γάμοις ἀνῆψα φῶς πυρὸς νενομισμένον, καθὰ πρέπει μητρὶ εὐτυχεῖ, ὁ Ἰσμηνὸς δὲ ποταμὸς ἐπεγαμβρεύθη ἀνυμέναια τῆς λουτροφόρου χλιδῆς, ἤγουν χωρὶς τῆς γαμικῆς λουτροφόρου τρυφῆς, τουτέστι χωρὶς τοῦ προσενεγκεῖν τρυφὴν λουτρῶν γαμικῶν. Gr. Cant.

ἐγὼ δ’ οὔτε σοί

: ἔθος γὰρ ἦν τὴν νύμφην ὑπὸ τῆς μητρὸς τοῦ γαμοῦντος μετὰ λαμπάδων εἰσάγεσθαι. A. B. M. Gu. I.

345.

νόμιμον

: τὸ εἰωθός. M. νενομισμένον σύνηθες. Gr. Mosq.

346.

ὡς πρέπει

: ὡς ἁρμόζει. M. καθά. Gr. ἁρμόζει. Gu.

347.

ἀνυμέναια

: ἀνυμεναίως, ἀπορεύτως. Ἄλλως. οὐ μετέσχε τῶν σῶν ὑμεναίων, οὐδὲ τῇ σῇ πρὸς τὸν Ἄδραστον ἐπιγαμβρείᾳ συνήσθη· οὐ γὰρ ἐδέξω τὰ παρ’ αὐτοῦ λουτρά. εἰώθασι γὰρ οἱ νυμφίοι τὸ παλαιὸν ἀπολούεσθαι ἐπὶ τοῖς ἐγχωρίοις ποταμοῖς καὶ περιρραίνεσθαι λαμβάνοντες ὕδωρ τῶν ποταμῶν καὶ πηγῶν, συμβολικῶς παιδοποιίαν εὐχόμενοι, ἐπεὶ ζωοποιὸν τὸ ὕδωρ καὶ γόνιμον. A. B. C. M. T. ἀνυμεναίως δὲ καὶ ὁ Ἰσμηνὸς ἐκηδεύθη καὶ πρὸς ἐπιγαμβρείαν ἐδόθη τῷ Ἀδράστῳ, ἐπειδὴ Θηβαῖος ὁ ποταμός. ἐκηδεύθη δὲ καὶ ἀνυμεναίως τῆς λουτροφόρου χλιδῆς· τὴν τρυφὴν γὰρ ταύτην νομίζουσιν οἱ ποταμοί. C. M. Ἄλλως. ἐπεγάμβρευσε δὲ τῷ Ἄργει ὁ Ἰσμηνὸς, μὴ μεταλαβὼν τῶν ὑμεναίων τῆς λουτροφόρου χλιδῆς, ὅ ἐστι, μήτε ὑμεναίων ἀκούσας μήτε λουτρά σοι ἐκπέμψας ὁ Ἰσμηνὸς οὐ συνήσθη ἐπὶ τῇ πρὸς τὸν Ἄδραστον ἐπιγαμβρείᾳ· οὐ γὰρ ἐδέξατο τὰ παρ’ αὐτοῦ λουτρά. A. B. C. M. T. I.

ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς, ὅτε ἔγημέ τις, ἐπὶ τοῖς ἐγχωρίοις ποταμοῖς ἀπολούεσθαι, ἐμοὶ δοκεῖν, ἵνα κατὰ ῥοῦν αὐτοῖς τὰ πρὸς τὸν βίον χωρῇ. ἐπειδὴ οὖν καὶ ὁ Πολυνείκης, Θηβαῖος ὢν, οὐκ ἐνταῦθα ἔγημεν, ἵνα καὶ τῶν τοῦ ποταμοῦ μετάσχῃ λουτρῶν, ἀλλ’ ἑτέρωθι, διὰ τοῦτο ἀνυμέναια λουτροφόρου χλιδῆς κηδευθῆναι τὸν Ἰσμηνὸν λέγει· τουτέστιν ἐκηδεύθη μὲν Ἰσμηνὸς τῷ Ἀδράστῳ διὰ τὸν Πολυνείκην, ὅτι δὲ οὐ μετέδωκε τούτῳ τῶν παρ’ αὐτοῦ λουτρῶν, ἀνυμέναια καὶ ἀμέτοχα λουτροφόρου χλιδῆς ἐκηδεύθη. Gu. Bar. Leid.

349.

ἐσιγάθη

: ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀνυμνήθη, ἢ ἀντὶ τοῦ ἐσιωπήθησαν. γράφεται δὲ καὶ ἐσιγάθησαν. B. M. T. I.

350.

ὄλοιτο τάδ’

: ἀπόλοιτο ταῦτα τὰ κακὰ καὶ μεταβληθείησαν εἰς ἀγαθὰ, εἴ τίς ἐστιν αὐτῶν αἴτιος· λείπει γὰρ τὸ αὐτῶν. Ἄλλως. ὄλοιτο τάδε ἀντὶ τοῦ τῶνδε, ὡς τὸ διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα. ὁ οὖν τούτων αἴτιος καὶ πρόξενος ἀπόλοιτο, ὅστις ποτὲ ἄρα ἐστίν. A. B. C. M. I. φθειρέσθω, ἤγουν ἀποπέμπομαι ταῦτα καὶ φθορᾶς ἄξια κρίνω. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

σίδαρος

: ἡ μάχη. B. ἢ ὁπλίτης, ἢ ὁ Ἄρης. A. C. M. ὁ Ἄρης. Gu.

ἔρις

: ἡ τοῦ ἀδελφοῦ. Gu.

351.

πατὴρ αἴτιος

: διὰ τὰς ἀράς. B. M.

352.

κατεκώμασε

: κατεχόρευσε. C. M. ᾤκησε. C. σφοδρῶς ἐπῆλθεν. C. M. I. τῶν γὰρ κακῶν τούτων τὰ ἄχη εἰς ἐμὲ κατέσκηψεν. A. C. M. T. I. ὑβριστικῶς ἐπῆλθε. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. μετὰ θορύβου ἐπῆλθε. Fl. 33. ἐπὶ κακῷ ἦλθε, μετὰ φθορᾶς εἰσῆλθε. Gu.

353.

Οἰδιπόδα

: ἡ εὐθεῖα ὁ Οἰδιπόδας. Gr. Cant.

355.

δεινὸν γυναιξί

: τίμιον, ἢ μέγα κακόν. Ἄλλως. δεινὸν ἀντὶ τοῦ τίμιον, θαυμαστόν. ὁ δὲ νοῦς· αἱ γοναὶ αἱ ὀδύνης αἴτιαι θαυμαστόν τι καὶ τίμιον παρὰ ταῖς γυναιξίν. ἐν ἤθει δὲ θαυμαστικῶς εἴρηται, ὅτι ταῖς γυναιξὶν ἡ ὀδύνη φίλτρον καθέστηκε καὶ παρὰ πάσαις τὸ φιλότεκνον σώζεται. Ἄλλως. αἱ δι’ ὠδίνων γοναὶ, καθότι πρὸ τοῦ τεκεῖν πολλὴν ταλαιπωρίαν παρέχουσιν· ὡς εἰ ἔλεγε, καίτοι τῶν γονῶν ἐπωδύνων οὐσῶν, ὅμως φιλότεκνοί εἰσιν αἱ γυναῖκες. A. B. C. M. I.

δεινὸν γυναιξίν

: ἐπειδήπερ αἱ γυναῖκες μεγάλους ὑφίστανται πόνους πρὸς τὸ τεκεῖν, διὰ τοῦτο γυναιξὶν εἶπε καὶ οὐκ ἀνδράσιν· εἰ γὰρ καὶ ἄμφω συμβάλλουσι πρὸς τὰς τῶν παίδων γονὰς, ἀλλ’ αἱ μὲν μεῖζον, οἱ δ’ ἔλαττον. καὶ πολλοὺς ἂν ἴδοις πατέρας καταφρονήσαντας τέκνων, μητέρα δὲ οὐδεμίαν· ἀλλὰ τοσοῦτόν ἐστι τὸ φίλτρον αὐτῶν ὡς καὶ ἑαυτῶν πολλάκις ὑπερορᾶν ὑπὲρ σωτηρίας τῶν παίδων. Gu. Bar.

357.

διάκειται τὸ πρᾶγμα. Gr. μῆτερ, φρονῶν

: φρονῶν μὲν, καθὸ πεισθείς σοι ἦλθον, οὐ φρονῶν δὲ, καθότι κατὰ τῆς πατρίδος ὡπλίσθην καὶ πρὸς ἐχθροὺς ἄνδρας παραγέγονα· ὅθεν ἐπιφέρει ἀλλ’ ἀναγκαίως ἔχει πατρίδος ἐρᾶν ἅπαντας, ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῆς ἀφίξεως. B. Gu. 1.

φρονῶν μέν

: καὶ φρόνησιν ἐμαυτοῦ καὶ ἄνοιαν κατέγνων, φρόνησιν μὲν, ὅτι ὑπὲρ τοῦ θεάσασθαι τοὺς οἰκείους καὶ δι’ ἐχθρῶν ἐτόλμησα εἰσελθεῖν, μὴ ἐννοήσας δόλον· ὅμως συγγινώσκω ἐμαυτῷ διὰ τὸν κοινὸν ἔρωτα τῆς πατρίδος. A. C. M. T.

ἀφικόμην

: τὴν ἄφιξιν δοκεῖ λέγει τὴν ἀπὸ τοῦ Ἄργους. Gr. Mosq.

358.

ἀναγκαίως

: ἀπαραιτήτως. ἐπιδιόρθωσις τοῦτο τοῦ οὐ φρονῶν. Gu.

359.

πατρίδος ἐρᾶν

: εἰ καὶ ἥμαρτον προπετευσάμενος, ὅμως συγγινώσκει μοι ὁ τῆς πατρίδος ἔρως. B. I. μαρτυρεῖ δὲ καὶ Ὅμηρος λέγων οὐδὲν γλύκιον ἧς πατρίδος οὐδὲ τοκήων. Gu. Bar.

360.

λόγοισι χαίρει

: τουτέστι λόγῳ μὲν λέγει τοῦτο, τῷ δ’ ἔργω πρὸς τὴν πατρίδα τείνει ἀεὶ, ταύτην ἀναπολῶν καὶ κατὰ νοῦν συγγινόμενος. Gu. Bar. φλυαρεῖ. M. Gu. ληρεῖ. Fl. 33. πρόσκειται. Gr.

ἐκεῖσ’ ἔχει

: εἰς τὸ φιλεῖν τὴν πατρίδα. Gr. Cant.

361.

οὕτω δὲ τάρβους εἰς φόβον τ’ ἀφικόμην

: ἀντὶ τοῦ εἰς τοσοῦτον τάρβους, ἢ ταραχθείς. M. εἰς τοσοῦτον τοῦ τάρβους καὶ εἰς τὸν φόβον τοσοῦτον ἀφικόμην. Cant. εἰς τοῦτο, ἤγουν εἰς τοσοῦτο, τάρβος ἀφικόμην. οὐκ οἶμαι ταυτὸυ εἶναι τάρβος καὶ φόβον· οὐ γὰρ ἂν ἄμφω τέθεικεν ἐνταῦθα καὶ ἐν Ὀρέστῃ λέγων καὶ μὴ τὸ ταρβοῦν κἀκφοβοῦν σ’ ἐκ δεμνίων ἀποδέχου. ἔστιν οὖν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, τάρβος μὲν ἡ ἐν ψυχῇ δειλία, ἥτις τὴν καρδίαν πατάξασα καὶ αὐτὴν τὴν βοὴν τείρει καὶ δαμάζει, καὶ ἀφώνους ἡμᾶς καθίστησι· φόβος δὲ ἡ πρὸς φυγὴν κινοῦσα ὁρμὴ τῆς ψυχῆς, ἀπὸ τοῦ φέβω, τοῦ φεύγω, γενομένη· καὶ ὅτι τοῦτό ἐστι δηλοῖ καὶ τὸ ἐκφοβοῦν σ’ ἐκ τῶν δεμνίων. τάρβος οὖν χρὴ γράφειν καὶ ἐνταῦθα. Bar.

εἰς φόβον τ’

: περισσὸς ὁ τέ. B. C. I.

363.

ξιφήρη

: ξίφει ἡρμοσμένος τὴν χεῖρα. I. ἤγουν ἡρμοσμένην τὴν χεῖρα ἔχων τῷ ξίφει. C.

χεῖρ’ ἔχων

: ὑποστικτέον ἐν τῷ ἔχων. B. M. I.

364.

κυκλῶν

: τῇδε κἀκεῖσε περιφέρων καὶ περιάγων. B. Gu. I.

ἓν δέ μ’ ὠφελεῖ

: παρηγορεῖ, θαρρεῖν ποιεῖ. B. M. I.

365.

σπονδαί τε

: σπονδὰς λέγει τοὺς ὅρκους τοὺς ἐπὶ ταῖς καταλλαγαῖς γινομένους· μὴ γὰρ τούτων προβάντων, οὐκ ἂν αὐτὸς εἰς προφανῆ κίνδυνον ἑαυτὸν ἔδωκε. νῦν δὲ ταύταις θαρρῶν καὶ τῇ τῆς μητρὸς πίστει, ὡς αὐτὸς λέγει, τὴν πόλιν εἰσῄει. ἔθος δὲ ἦν τοῖς παλαιοῖς, ὅταν ἔμελλον πρὸς ἀλλήλους καταλλαγῆναι, θύειν τοῖς θεοῖς καὶ μάρτυρας τούτους ποιεῖσθαι τῶν πραττομένων, ἵνα τῶν παραβεβηκότων τιμωροὶ γένοιντο· ὅτι δὲ ἔθυον μαρτυρεῖ τὸ ὄνομα τῆς σπονδῆς ἀπὸ τοῦ σπένδω γινόμενον. Gu. Bar.

καὶ σὴ πίστις

: τὸ πρὸς σὲ θάρρος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. πληροφορία. Gu.

367.

χρόνιος

: διὰ χρόνου. M. ἐπιρρηματικῶς ἀντὶ τοῦ διὰ μακροῦ χρόνου. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

368.

γυμνάσια

: τοὺς τόπους τῶν γυμνασίων ἐν οἷς ἀνετράφην. Gr. Bar. Florr. iidem. ὁ τόπος ἔνθα οἱ ἀγῶνες ἐτελοῦντο. Gu.

369.

ὧν οὐ δικαίως

: ἀφ’ ὧν διωχθεὶς ξένην πόλιν οἰκῶ. I. ἀφ’. M. Gu.

370.

δι’ ὄσσων

: ποιητικὴ ἡ περίφρασις. τὸ αὐτὸ γὰρ σημαίνει, ὡς τὸ ποδάνιπτρα ποδῶν. ἐκ παραλλήλου δὲ τὸ αὐτὸ σημαίνει, τουτέστι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχων δακρύοντας. A. M. τῶν ὀφθαλμῶν τὴν ὄψιν δακρυρροοῦσαν ἔχων. ἔστι δὲ ποιητικὴ περίφρασις ἐκ παραλλήλου. τὸ αὐτὸ γὰρ σημαίνει, ὡς τὸ ποδάνιπτρα ποδῶν. B. I.

ὄσσα κυρίως λέγονται τὰ περιέχοντα κοιλώματα τοὺς ὀφθαλμούς. Gu. ὅσσος λέγεται ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ, ὄμμα δὲ τὸ ἔξωθεν δέρμα τοῦ ὀφθαλμοῦ. A. rec. Fl. 33.

371.

ἀλλ’ ἐκ γὰρ ἄλγους

: ἀλλὰ γὰρ ἐκ τῆς παλαιᾶς δυστυχίας τῆς κατεχούσης με ἕτερον ἄλγος ὁρῶ σε ἔχουσαν, κάρα ξυρηκὲς, ἐξυρημένην τὴν κεφαλὴν, καὶ πέπλους μέλανας ἔχουσαν. B. C. M. I.

ἀλλ’ ἐκ γὰρ ἄλγους

: τουτέστι λύπῃ συνὼν διὰ τὴν τῆς πατρίδος ἀπόστασιν, ἑτέραν λύπην δέχομαι αὖ τὸ σὲ κεκαρμένην καὶ μελανειμονοῦσαν εἶναι. Gu. Leid. ἀλλὰ γὰρ ἐκ τοῦ ἄλγους ἄλγος αὖ βλέπω, σὲ λέγω ἔχουσαν ἐξυρημένην τὴν κεφαλὴν καὶ πέπλους μέλανας. Gr.

σὲ δέρκομαι

: τὸ σέ πρὸς τὸ ἔχουσαν. B. M.

372.

κάρα ξυρηκές

: τὸ ξυρηκές ὡς ἀπηνές τῷ τόνῳ· παραγώγῶς γὰρ ἐξηνέχθη, καὶ οὐκ ἔχει τὴν ἀκὴν ἐγκειμένην, ὡς τὸ ἄμφηκες. A. B. C. M. Ἄλλως. ὑπερβολικῶς εἴρηκεν· ἐκέκαρτο γὰρ, ὡς ἀνωτέρω εἶπεν ὅθεν ἐμάν τε λευκόχροα κείρομαι χαίταν· οὐ ξυρῷ δὲ, ἀλλ’ ὡς ἐν πένθει. A. B. C. M. T. I. ξυρισμένον. M. ἐξυρημένον. Gr. κεκαρμένον. ὑπερβολικῶς δὲ τοῦτο εἶπεν· οὐ γὰρ ἦν τοιοῦτος, ἀλλ’ ἁπλῶς κεκαρμένος. Gu.

μελαγχίμους

: μέλανας. M. Gr.

373.

οἴμοι

: ἐγὼ ἕνεκα τῶν ἐμῶν κακῶν. Gr. I.

374

ὡς δεινόν

: πάνυ. M. ὄντως. Gu. λίαν χαλεπὸν πρᾶγμά ἐστιν, ὦ μῆτερ, ἔχθρα οἰκείων φίλων. Gr. λίαν χαλεπὸν πρᾶγμ’ ἐστὶ, μῆτερ, ἔχθρα συγγενῶν· δυσδιορθώτους γὰρ ἔχει τὰς φιλιώσεις. ἀλλὰ τί μοι πράττει ἐν οἴκοις ὁ γέρων πατὴρ ἐν σκότει διατρίβων; καὶ τί δρῶσιν αἱ δύο ἀδελφαί; ἆρα λυποῦνται διὰ τὰς ἐμὰς φυγάς; I.

οἰκείων

: συγγενῶν. M.

375.

καὶ δυσλύτους ἔχουσα τὰς διαλλαγάς

: δυσδιορθώτους ἔχουσα τὰς φιλιώσεις. Gr. ὁ στίχος οὗτος ἔν τισιν οὐ φέρεται. B. M. I.

διαλλαγάς

: συμβιβάσεις. Gu. Bar. φιλίας. Bar.

377.

σκότον δεδορκώς

: ἀντὶ τοῦ ἐν σκότει διατρίβων· οἱ γὰρ τυφλοὶ δοκοῦσι σκότον δεδορκέναι. A. B. C. M.

379.

Οἰδίπου

: ἀντὶ τοῦ Οἰδίποδος. M.

380.

οὕτω γάρ

: οὕτως ὁ δαίμων ἤρξατο φθείρειν τὸ γένος· οὕτω, φησὶν, ἐξ ἀρχῆς δυστυχῶ, ἀφ’ οὗ ἀνόμως ἔτεκον· ἀνόμως γὰρ καὶ ἀσεβῶς παρεσκεύασέ με τεκεῖν. B. I. οὕτως ὁ δαίμων ἤρξατο φθείρειν τὸ γένος, ὡς ἀνόμως μὲν ἐμὲ παρασκευάσαι τεκεῖν τὸν Οἰδίπουν παρὰ τὴν τοῦ Ἀπόλλωνος βουλήν. A. C. M.

381.

φῦναί τε σέ

: τὸν Οἰδίπουν. B. ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἀθέσμων καὶ αὐτὸς ἐγένετο, διὰ τοῦτο κακῶς αὐτὸν φῦναι λέγει. Gu. Bar.

φῦναι

: γεννῆσαι. Gu. 15

382.

ἀτὰρ τί

: τί δὲ λέγω ταῦτα; B. τί λέγω; M. κατὰ τί δὲ ταῦτα, φημὶ δηλονότι· οἰστέον τὰ τῶν θεῶν. I. τουτέστι τί ταῦτα φημί; οὕτω γὰρ τοῖς θεοῖς ἔδοξε. διὸ δεῖ φέρειν τὰ ἐξ ἐκείνων. Gu.

383.

μή τι σὴν δάκω φρένα

: τὴν σὴν φρένα λυπήσω. λυπεῖ δὲ δι’ ὧν ἐξετάζει περὶ τῆς φυγῆς. B. M. Fl. 33.

384.

δέδοιχ’ ἃ χρῄζω

: δέδοικα δὲ μὴ ὅπως ἔρωμαι ἃ χρῄζω καὶ δάκω σου τὴν φρένα, ὅμως ἐπιθυμῶ σε ἐρέσθαι, κἂν λυπῶ σε. A. B. C. M. T. Fl.33. I. τοῦτο οὕτω συντακτέον· δέδοικα ὅπως ἔρωμαι ἐκεῖνα ἃ χρῄζω, μὴ δάκω καὶ λυπήσω τὴν σὴν φρένα, τῶν πάλαι δυσχερῶν, ὧν πεπείρασαι φυγαδευόμενος, ἀναμιμνήσκουσά σε νυνί. Gu. Bar.

διὰ πόθου δ’ ἐλήλυθα

: θέλω ἐρωτῆσαι δηλονότι. ποθῶ δὲ ἐρωτῆσαι. Gr. Mosq. Bar.

πόνου

: γρ. διὰ πόθου. B. rec.

385.

ἐνδεές

: ἐλλιπές. Gr. ὧν βούλει ἐρωτῆσαι. ἀτελές. Gu.

387.

τυχεῖν

: ἀκοῦσαι, μαθεῖν. Fl. 33.

388.

τί τὸ στέρεσθαι

: τοῦτο μετὰ ἤθους· οὐκ ἐν δέοντι δὲ γνωμολογεῖ, τοιούτων κακῶν περιεστώτων τῇ πόλει. τοιοῦτος δὲ πολλαχοῦ ὁ Εὐριπίδης. A. B. C. M.

389.

ἔργῳ — λόγῳ

: πείρᾳ — λογισμῷ. Gr. Cant. ἤγουν ὁ πειραθεὶς ἐπίσταται τοῦ λέγοντος μᾶλλον. Gu.

390.

τίς ὁ τρόπος

: τίς ὁ τρόπος τῆς δυστυχίας τῶν φυγάδων δηλονότι. B. I. τίς ἡ διάθεσις αὐτοῦ τοῦ πράγματος, ἡ δυστυχία τοῖς ἐξορίστοις. Gr. Cant. τί τὸ ποιοῦν αὐτὸ μέγιστον κακόν. Gu.

δυσχερές

: γρ. καὶ δυστυχές. M.

391.

οὐκ ἔχει παρρησίαν

: ἐξουσίαν, ἐλευθερίαν. M. διὰ γὰρ τὸ ξένος εἶναι οὐ δύναται παρρησιάζεσθαι, συμβουλῆς ἑστώσης, λέγειν τε τὰ δέοντα, εἰ νοήσειε, καὶ πρὸς ἔργα παραλαμβάνεσθαι ὑποπτευόμενος ὡς ξένος, ἀλλ’ ἃ τοῖς αὐτοῦ δεσπόταις δοκεῖ, εἰ καὶ πρὸς ταύτην ἥξει τὴν τύχην, κἂν ᾖ τὰ φαυλότατα, καὶ αὐτὸν ἀνάγκη πείθεσθαι καὶ δρᾶν ταυτὶ, ὃ πάσης ἀπολείπει λύπης ὑπερβολὴν, καθάπερ ἐν ἀρχῇ τοῦ Πλούτου Ἀριστοφάνης ἔδειξεν εἰπὼν

ὡς ἀργαλέον πρᾶγμ’ ἐστὶν, ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ,
δοῦλον γενέσθαι παραφρονοῦντος δεσπότου

καὶ τὰ ἑξῆς. Gu. Bar.

392.

δούλου τόδ’ εἶπας

: δούλου ἴδιόν ἐστι τοῦτο, ὃ εἶπας. Gr. Bar.

μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ

: δυοῖν ὄντων ἐνταῦθα, τοῦ μὴ λέγειν καὶ τοῦ ἃ φρονεῖ, καὶ τοῦ μὲν ζητοῦντος αἰτιατικὴν, τοῦ δὲ ἃ φρονεῖ εὐθεῖαν, εἰ μὲν τὸ μὴ λέγειν ἐλάμβανε τὴν αἰτιατικὴν, τὸ ἃ φρονεῖ μόνον ἂν ἐπήγετο· νυνὶ δὲ, ἐπεὶ τὸ ἃ φρονεῖ λαμβάνει τὴν εὐθεῖαν, τὸ μὴ λέγειν πάλιν οὐδὲν ἐξ ἀνάγκης ἔχει. οὗτος δὲ ὁ τρόπος καὶ παρὰ τῷ πεζῷ λόγῳ συνήθης. Gr. Cant.

393.

τὰς τῶν κρατούντων

: τοῦτο ὡς Ἀθηναῖος ὢν ὁ ποιητὴς εἶπε. κἂν μὴ φυγὰς γὰρ ᾖ τις, ὅμως φέρει τὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας, κἂν μὴ θέλῃ· γράφουσι δέ τινες τὰς τῶν πολιτῶν· κρατοῦσι γὰρ οἱ πολῖται. A. B. C. M. T. I.

394.

λυπρον

: λυπηρόν. M. Gr. Bar. ἀλγεινόν. Gr. Bar. φύσις γὰρ τῷ φρονίμῳ μὴ μωραίνειν. Gu.

συνασοφεῖν

: συνανοηταίνειν τοῖς ἀνοήτοις. Gr. I. συμμωραίνειν, συναπαιδευτεῖν. Gu.

395.

ἀλλ’ εἰς τὸ κέρδος

: οὐκ ἀξιόχρεως ἥρωος ὁ λόγος. B. M. I. διά. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἕνεκα. Fl. 33. τὴν γὰρ ζωὴν ἡμῶν καὶ τὸν βίον διὰ τούτου περιποιούμεθα καὶ πραγματευόμεθα. Gu. εἰ καὶ λυπηρὸν συνανοηταίνειν τοῖς ἄφροσιν, ἀλλ’, ἐπειδὴ τοῦτο συμφέρει μᾶλλον καὶ πρὸς κέρδος ἀφορᾷ, δεῖ φέρειν, καὶ παρὰ φύσιν τοῦτο δοκοῦν· μαρτυρεῖ δὲ καὶ ἡ παροιμία λέγουσα κέρδους ἕκατι κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοι, ἐπὶ τῶν εἰς κινδύνους κέρδους χάριν ἑαυτοὺς ῥιπτούντων λαμβανομένη. ἔστι δὲ ῥὶψ πλέγμα τι ψιαθῶδες. ἐκφέρεται δὲ οὕτως θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς πλέοις. Gu. Bar.

396.

αἱ δ’ ἐλπίδες

: αἱ ἐλπίδες καὶ ἡ προσδοκία τοῦ ἐπιβήσεσθαι τῆς πατρίδος. ἐντεῦθεν ἡ παροιμία αἱ δ’ ἐλπίδες βόσκουσι τοὺς κενοὺς βροτῶν. A B. C. M. T. I.

αἱ δ’ ἐλπίδες

: ἤγουν τὸ ἐλπίζειν ἐπαναστρέψαι εἰς τὴν οἰκείαν πατρίδα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐλπίζουσιν οἱ φυγάδες εἰς τὴν ἑαυτῶν πατρίδα κατενεχθῆναι πάλιν. Gu.

397.

καλοῖς βλέπουσιν

: καλὰ πρὸ ὀφθαλμῶν τιθέμεναι, βραδύνουσι δέ. A. B. C. M. T. Gu. Ἄλλως. δοκοῦσιν αἱ ἐλπίδες τρέφειν, λοῖς ὄμμασι βλέπουσι δὲ, ἀντὶ τοῦ καλὰ πρὸ ὀφθαλμῶν τιθέασι. A. C. M. T. ὄμμασι καλοῖς ὁρῶσιν αἱ ἐλπίδες, ἀλλὰ βραδύνουσιν. I. βλέπουσιν αἱ ἐλπίδες, ἤγουν εὐνοοῦσι καὶ καλὰ ἐπαγγέλλονται καὶ θαρρεῖν παρασκευάζουσι τῇ εὐνοίᾳ, μέλλουσι δὲ, ἤγουν βραδύνουσιν. Gr. Cant. ἀεὶ ὑποτυποῦσι τὴν κάθοδον, τέλος δὲ αὐτῶν οὐχ ὁρᾷται. Gu.

398.

οὐδ’ ὁ χρόνος

: οὐδὲ ἠπίστησαν αὐταῖς τινες ἐξ ὧν κενὰς αὐτὰς εὗρον. A. B. C. M. οὐδὲ ἡ πολλὴ παράτασις τοῦ χρόνου διασαφεῖ αὐτὰς οὔσας ματαίας. Gr. I. οὐκ ἀπεδείχθησαν ὑπὸ τοῦ χρόνου μάταιαι, ὡς μηδαμῶς προσέχειν αὐταῖς. Gu.

399.

ἔχουσιν ἀφροδίτην

: ἡδονήν τινα ἔχουσιν ἐν κακοῖς τοῦ ἐλπίζειν. Ἄλλως. ἡδονὴν ἡδεῖαν ἔχουσιν, ἀλλὰ βλαβερὰν οἱ ἐν τοῖς κακοῖς ἐξεταζόμενοι καὶ ἐλπίζοντες ἀγαθά. A. B. C. M. T. ὁ ὢν ἐν κακοῖς, ἐλπίζων δὲ ἀγαθὰ, δοκεῖ τὴν ἐλπίδα τοῦ ἀγαθοῦ παραμυθεῖσθαι τὴν λύπην. C. τέρψιν τινὰ ἡδεῖαν ἔχουσι πρὸς τὰς δυστυχίας. Gr. I.

ἡδεῖαν

: ἡδίονα, τὸ ἁπλοῦν ἀντὶ συγκριτικοῦ, ὥσπερ καὶ τοὔμπαλιν εὕρηται. γίνεται ἡ τοιαύτη ἐναλλαγὴ καὶ χρῆσις καὶ ἐπὶ τοῖς ἁπλοῖς τε καὶ κτητικοῖς, τοῖς μὲν ἀντὶ ἁπλῶν λαμβανομένοις, ὡς ἔχει τὸ παρθενική καὶ τὸ ῥητορικός καὶ ἕτερα μυρία, τοῖς δὲ ἀντὶ κτητικῶν, ὡς ἔχει τὸ Σκύθην ἐς οἶμον ἤτοι Σκυθικὸν, καὶ τὸ Γαλάτης ῥοῦς ἤγουν Γαλατικός. ἢ τὸ ἡδεῖαν μὴ ἔστω ἀντὶ συγκριτικοῦ, ἀλλ’ ἁπλοῦν, οὕτω· ἔχουσί τινα ἀφροδίτην καὶ ἡδονὴν τῶν προσόντων αὐταῖς κακῶν ἡδεῖαν καὶ εὐφράντην, τουτέστιν αἱ προσοῦσαι ταῖς ἐλπίσι κακίαι—αἱ δέ εἰσι τὸ μὴ τάχιον ἀποκαθίστασθαι, ἀλλ’ ἀεὶ μέλλειν—ἔχουσί τινα χάριν· ἡ δέ ἐστι τὸ θέλγειν καὶ παράγειν τοὺς πάσχοντας καὶ μὴ ἐᾶν ἀπειπεῖν, ἀλλὰ προσδοκᾶν διδόναι τάχιστα τῶν πιεζόντων δεινῶν ἀπηλλάχθαι. Gu.

400.

πόθεν δ’ ἐβόσκου

: ἀπὸ ποίου δὲ πόρου ἐτρέφου πρὸ τοῦ διὰ τοῦ γάμου εὑρεῖν ζωάρκειαν; Gr. I.

401.

ποτὲ μέν

: ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἶχον τροφὴν, ἐν ἄλλῃ δὲ οὔ. I.

ἐπ’ ἦμαρ

: στάσιν ἐνταῦθα δηλοῖ ἡ ἐπί, ὡς καὶ ἐν τῷ ἀλλ’ ἐπὶ γαῖαν εἰσὶ δύο. Gu. Florr. iidem.

ἄν

: τυχόν. Gr. Florr. iidem.

402.

φίλοι δὲ πατρὸς καὶ ξένοι

: τὸ φίλοι καὶ ξένοι ἐκ παραλλήλων, ὥσπερ καὶ τὸ ἑταῖρος καὶ φίλος. Gu.

403.

εὐ πρᾶσσε

: εὔχου σὺ πράττειν καλῶς· τὰ γὰρ τῶν φίλων οὐδέν ἐστιν, ἐάν τις δυστυχῇ. A. C. M. εὔχου εὐτυχεῖν. Gr. I.

τὰ φίλων δ’ οὐδέν

: ἀνδρὸς κακῶς πράσσοντος ἐκποδὼν φίλοι. πῶς δὲ ταῦτά φησιν, ὅπου γε ὑπὸ τῶν φίλων εἰς τὴν πατρίδα κατάγεται; ἢ τάχα πρὸ τοῦ γάμου ὑπὸ τῶν φίλων δυστυχῶν ἠγνοεῖτο, γήμας δὲ καὶ τῆς δυστυχίας ἀπαλλαγεὶς, τότε πάλιν φίλους ἔσχε; πρὸ τοῦ τοίνυν ἐντυχεῖν τῷ Ἀδράστῳ ταῦτα παθεῖν φησιν. A. B. C. M. I.

οὐδέν

: οὐδαμῶς ὠφελοῦσι. Fl. 5.

404.

ᾖρεν

: ὕψωσεν. Gu. Fl. 5.

405.

τὸ γένος οὐκ ἔβοσκέ με

: ἐψεύσατο· πρῶτον γὰρ διὰ τὸν χρησμὸν ὁ Ἄδραστος, ἔπειτα δὲ καὶ διὰ τὸ γένος συνῴκισεν αὐτῷ τὴν θυγατέρα Ἀργείαν. οὐ κἂν γὰρ οὐδὲ Ἀπόλλων τὸν τυχόντα ἔλεγεν ἑλέσθαι. A. B. C. M. T.

ἔβοσκε

: ἔτρεφεν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

406.

ἡ πατρίς

: συμπεραίνει ἐκ πάντων ἡλίκον τὸ τῆς πατρίδος ἐστὶ φίλτρον. Gu.

φίλτατον

: ἤγουν πάνυ φιλούμενον πρᾶγμα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

407.

ὀνομάσαι

: δηλῶσαι διὰ λόγου. Gu.

δύναιμ’ ἄν

: εὐκτικόν ἐστι τοῦτο. δύνω ὡς φαίνω, ὁ ἀόριστος ἔδυνα, ὡς ἔφηνα. M. δύναιτό τις. M. ἀντὶ τοῦ δυναίμην. Gr. Fl. iidem Mosq.

408.

πῶς δ’ ἦλθες Ἄργος

: πῶς εἰς τὸ Ἄργος ἦλθες καὶ οὐκ εἰς ἄλλην πόλιν; B. I.

Ἄργος

: εἰς. Gr. καὶ οὐκ εἰς ἄλλην πόλιν. Gu.

ἐπίνοιαν

: σκοπόν. Gr. βουλήν. B. rec. πρόφασιν, ἀφορμὴν, λογισμὸν, σκοπὸν τῆς ἐκεῖσε ἀφίξεως. Gu. νοῦν. Gu.

ἔσχεθες

: εἰχες. Gr.

409.

Ἀδράστῳ

: Αἰόλου Κρηθεὺς, οὗ Ἀμυθάων, οὗ Βίας, οὗ Ταλαὸς, οὗ Ἄδραστος. Gu.

χρησμόν τινα

: ἀφ’ οὗ δηλονότι δείκνυται ὅτι ὁ Λοξίας με ἤγαγεν εἰς τὸ Ἄργος. Gr.

χρησμόν τινα

: ἄτοπόν φασι πιστεύσαντα τῷ θεῷ τὸν Ἄδραστον δυστυχῆσαι τοσαῦτα κατὰ τὰς Θήβας, καὶ μόνον φυγάδα σωθῆναι ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἵππου Ἀρείονος. πρὸς οὓς ῥητέον ὅτι ἐκδοῦναι προσέταξεν ὁ θεὸς τὴν θυγατέρα, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ ἐπιστρατεῦσαι ταῖς Θήβαις. A. B. C. I.

ἔχρησ’ Ἀδράστῳ

: ἡ μὲν τὴν αἰτίαν τῆς εἰς Ἄργος ἀφίξεως αὐτὸν ἐρωτᾷ, ὁ δὲ τὴν αἰτίαν τῆς αὐτόθι καταμονῆς ἔλεγεν· εἰ μὴ γὰρ διὰ τὸν χρησμὸν τοῦ γάμου παρέμεινεν, ἴσως ἂν ἕωθεν παρώδευσε τὸ Ἄργος. ἀλλὰ, φησὶ, διὰ τὸ πεπρωμένον ἦλθον εἰς τὸ Ἄργος· ὁ γὰρ χρησμὸς ἐκεῖσε ἡμᾶς ἤγαγεν. A. B. C. M. T. I.

410.

τοῦτ’

: κατά. Gr. ὅπερ εἶπας. Gu.

ἔχω

: δύναμαι.

μαθεῖν

: νοῆσαι. Gr.

411.

κάπρῳ λεοντί θ’

: ὁ χρησμὸς ὑπὸ Μνασέου οὕτως ἀναγέγραπται

κουράων δὲ γάμους ζεῦξον κάπρῳ ἠδὲ λέοντι,
οὕς κεν ἴδῃς προθύροισι τεοῦ δόμου ἐξ ἱεροῖο
ἁμοῦ στείχοντας, μηδὲ φρεσὶ σῇσι πλανηθῆς.

καὶ οἱ μὲν λέγουσιν ὡς ἀπὸ τῶν ἐπισήμων τῶν ἀσπίδων συνέβαλεν Ἄδραστος· ὁ μὲν γὰρ εἶχε τὸν Καλυδώνιον σῦν, ὁ δὲ τὴν λεοντοπρόσωπον Σφίγγα· οἱ δ’, ὡς κρύους γενομένου ἀφίκοντο εἰς τὸ Ἀπόλλωνος ἱερὸν καὶ δορὰς εὑρόντες λέοντος καὶ συὸς ἀναθήματα κυνηγετῶν ἐφιλονείκησάν τε καὶ περὶ τῆς στάσεως εἰς κρίσιν ἀχθέντες τῷ βασιλεῖ τῶν γάμων ἔτυχον. ἀπείκασε γὰρ τὸν μὲν λέοντι, τὸν δὲ Τυδέα κάπρῳ, ὃς ἔγημε Δηϊπύλην, ὁ δὲ Πολυνείκης Ἀργείαν. A. B. C. M. T. I. ὁ μὲν Τυδεὺς διὰ τὸν ἐγχώριον κάπρον, ὁ δὲ Πολυνείκης διὰ τὴν Σφίγγα· λεοντοπρόσωπος γὰρ αὕτη. A. C. M.

ἔχρησ’ Ἀδράστῳ

: δύο δέρματα ἔκειντο εἰς τὰ οἰκήματα τοῦ Ἀδράστου εἰς ἀνάπαυσιν τῶν ξένων, τὸ μὲν ἓν λέοντος, τὸ δὲ ἕτερον κάπρου. καὶ ἐλθόντες εἰς τὰ προλεχθέντα οἰκήματα τοῦ Ἀδράστου ὁ Τυδεύς τε καὶ Πολυνείκης φιλονεικίαν ἐποίησαν ἄμφω, ἵνα αὐτὰ ἐπάρωσι. τοῦτο δὲ νοήσας ὁ Ἄδραστος κατὰ τὸν χρησμὸν ἔδωκε τὰς αὑτοῦ θυγατέρας τοῖς δυσὶ τούτοις, δηλονότι τῷ Τυδεῖ καὶ τῷ Πολυνείκει· καὶ τὴν μὲν Δηϊπύλην ἔσχεν ὁ Τυδεὺς, τὴν δὲ Ἀργείαν ὁ Πολυνείκης. C.

κάπρω

: ἔχρησεν ὁ θεὸς ἑνῶσαι τὰς θυγατέρας λέοντι καὶ κάπρῳ. I.

412.

καὶ σοὶ τί

: ποίαν κοινωνίαν εἶχες μετὰ θηρός; A. C. M. καὶ κατὰ τί σοι τοῦ ὀνόματος τῶν θηρῶν ἦν μετουσία, τέκνον; I.

413.

ὁ δαίμων

: τὸ εἱμαρμένον ἤγαγεν ἡμᾶς εἰς τοῦτο τῆς συντυχίας καὶ οὐκ ἐκ προνοίας μοι ἀπέβη ὁ γάμος, ἀλλ’ αὐτομάτως ἐκ τῆς τύχης. B. C. M. T. I.

414.

τίνι τρόπῳ

: πρὸς τὸ ἀποβάν. M. πῶς. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

λέχος

: τὴν συνοίκησιν μετὰ τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἀδράστου. Gr. Florr. iidem.

415.

εἰς παραστάδας

: εἰς τὰ προπύλαια. M. Bar. πυλῶνας. B. rec. πύλας. I. θύρας. Gr. εἰς τὰ προπύλαια, ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν, ἤγουν τὰς πύλας. Gu.

416.

κοίτας ματεύων

: συνάφειαν μετὰ γυναικὸς ζητῶν, (μαστεύων Mosq. ) ἢ ἐξόριστος πλανώμενος ἦλθες εἰς τὰς ἐκείνου παραστάδας. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. πρὸς τῷ βασιλεῖ κοιμηθησόμενος, ἢ ὡς φυγὰς πλανώμενος. A. C. M. T.

μαστεύων

: ζητῶν. C. M.

417.

ἦν ταῦτα

: τοῦτο τὸ δεύτερον. Gr. Florr. iidem. καὶ ὅτι φυγὰς ἐπλανώμην, καὶ ὅτι κοίτας ἐζήτουν. Gu. Bar.

φυγάς

: λείπει τὸ ὡς, ἵν’ ᾖ καὶ ὡς φυγὰς πλανώμενος. B. ἀντὶ τοῦ διὰ κοίτην καὶ ὡς φυγὰς πλανώμενος. B.

417.

κᾆτά γ’ ἦλθεν ἄλλος

: ὁ Τυδεύς· φασὶ γὰρ ὅτι τὰ τέκνα Ἀγρίου ἐφόνευσεν Ἀλκάθουν καὶ Λυκωπέα· διὸ ἔφυγε. A. C. T.

419.

Τυδεύς

: οὗτος ἔφυγε διὰ τὸν φόνον τῶν συγγενῶν Ἀλθαίας. A. B. C. M. T.

ἐκφῦναι

: γεννῆθαι. M.

420.

τί θηρσί

: ἀντὶ τοῦ εἰς τί ἀφορῶν. C. M. κατὰ τί δὲ ὑμᾶς ὁ Ἄδραστος ὡμοίωσε τοῖς θηρσί; I.

εἴκασεν

: ἀντὶ τοῦ ἀφωμοίωσεν. M. γρ. ἤκασεν. B.

421.

στρωμνῆς ἐς ἀλκήν

: διότι ἤλθομεν εἰς μάχην ἕνεκα στρωμνῆς. Gr. I. στρωμνῆς νῦν τοῦ τόπου τῆς κατακλίσεως. ὅτι θηριωδῶς ἐμαχεσάμεθα πρὸς ἀλλήλους, θηρσὶν ἡμᾶς εἴκασεν. ἔνιοι δὲ οὐ διὰ τοῦτο, ἀλλ’ ὅτι ὁ μὲν κάπρου, ὁ δὲ λέοντος δορὰν ἠμφίεστο. B. C. M. I.

422.

ἐνταῦθα Ταλαοῦ παῖς

: ἐν τούτῳ ὁ τοῦ Ταλαοῦ παῖς, ἤγουν ὁ Ἄδραστος, συνῆκεν, ἤγουν συνέβαλεν, ἥρμοσε τὸν χρησμόν. Gr. I. Αἰόλου Κρηθεὺς, οὗ Ἀμυθάων, οὗ Βίας, οὗ Ταλαὸς, οὗ Ἄδραστος. B. C. M. I.

ἐνταῦθα

: ἀντὶ τοῦ ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ. M.

423.

κἄδωκεν

: ναὶ δηλονότι· καὶ ἔδωκεν ἡμῖν τοῖς δυσὶν τὰς δύο αὐτοῦ θυγατέρας. I.

424.

εὐτυχεῖς

: διά τε πλούτου καὶ γυναικὸς ἀρίστης καὶ τέκνων γονῆς. Gu. γάμοις, κατὰ τοὺς γάμους. Gr. Florr.

425.

ἐς τόδ’ ἡμέρας

: μέχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. M. μέχρι τῆσδε τῆς ἡμέρας. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. ἕως τοῦ παρόντος. C. M. μέχρι τοῦ παρόντος. Gu. Fl. 33.

426.

σπέσθαι

: ἕπεσθαι. I. συνακολουθῆσαι. M. ἀκολουθῆσαι. Gr. Bar.

428.

σύγγαμος

: σύγγαμβρος ὁ Τυδεύς. Gr. Cant. τοῦτο γὰρ περισσόν· προεμηνύθη γὰρ ἄνωθεν. M.

429.

ἄμφω

: ἀμφοτέρους. Gr. τοὺς δύο. Gu.

κατάξειν

: εἰς τὴν πατρίδα ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ. Gr.

πρόσθεν δ’ ἐμέ

: ἐπείπερ οὗτος εἶχε τὴν πρεσβυτέραν τῶν θυγατέρων. Gu.

430.

ἄκροι

: προὔχοντες. Gr. ἔνδοξοι. ἔκκριτοι. Gu. Bar. πρῶτοι. Gr. ἄριστοι, ἐξέχοντες. M. Gu.

431.

λυπρὰν χάριν

: καθὸ κατὰ πατρίδος ἐστρατεύσαντο, λυπράν φησι τὴν χάριν, ἀναγκαίαν δέ· οὐκ ἐγχωρεῖ γὰρ ἄλλως γενέσθαι δίχα πολέμου. ἔμφρων δὲ καὶ ἐλεεινὸς ὁ λόγος. B. C. M. I.

433.

ἐπώμοσ’

: ἀντὶ τοῦ ἐπόμνυμι. Gr. Bar.

434.

τοῖς φιλτάτοις τοκεῦσι

: γράφεται καὶ ἑκοῦσιν, ἵν’ ᾖ, τῷ ἀδελφῷ μου· ὁ γὰρ Ἐτεοκλῆς ἑκὼν πορθεῖ τὴν βασιλείαν, διὰ τὸ μὴ ἀφίστασθαι τῆς βασιλείας. A. B. C. M. Gu. I.

ᾐράμην δόρυ

: ἐκίνησα. M. ἐκίνησα πόλεμον. Gr. Cant.

435.

τείνει

: εἰς σὲ ἀφορᾷ. I. ἀνάκειται, ἁρμόζει. M.

ἀλλ’ εἰς σὲ τείνει

: ἀλλ’ εἰς σὲ ἀφορᾷ, ὦ μῆτερ, ἡ διάλυσις τούτων τῶν κακῶν, συνάξασαν ἡμᾶς εἰς φιλίαν, παῦσαι καὶ ἐμὲ πόνων καὶ σαυτὴν καὶ πᾶσαν πόλιν. Gr. Cant.

436.

διαλλάξασαν

: ὥστε διαλλάξαι, παῦσαι. M. φιλιώσασαν. Gu. I. εἰς φιλίαν συνάξασαν. Gr. ἡμερώσασαν. C.

ὁμογενεῖς φίλους

: τουτέστι διὰ διαλλαγῶν ἐχθροὺς ὄντας τοὺς ὁμογενεῖς ἤτοι τοὺς ἀδελφοὺς ποιήσασαν φίλους. Gu.

438.

πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθέν

: ἐρῶ μὲν ῥῆμα πάλαι ὑμνηθὲν, ἀλλ’ ὅμως ἐρῶ. παροιμιώδης δὲ ὁ στίχος. καὶ ὁ ῥήτωρ δεῖ δὲ χρημάτων. B. C. M. I.

ὑμνηθέν

: ἤγουν λεχθὲν, ᾀσθὲν, λόγιον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 56. 59. 76.

πάλαι

: πρὸ μακροῦ. Gr. παροιμιώδης ὁ στίχος ἐστίν. καὶ ὁ ῥήτωρ δεῖ δὲ χρημάτων. Gu.

439.

ἀνθρώποις

: παρὰ τοῖς ἀνθρώποις. Gr.

440.

τῶν ἐν ἀνθρώποις

: πραγμάτων. B. C. M. πάντων τῶν πραγμάτων. Gr. Cant.

441.

ἁγὼ μεθήκω

: ἐφ’ ἃ χρήματα κἀγὼ ἥκω. B. I. ζητήσων ἥκω. Gr. Cant. μετέρχομαι, ζητῶ. Gu.

442.

λόγχην

: βοήθειαν. M. φωσσάτον, στρατὸν λογχοφόρον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πένης γάρ

: καὶ γὰρ πένης ἀνὴρ οὐδαμῶς εὐγενής. Gr. (εὐτυχής. Flor. ) Florr. iidem.

443.

εἰς διαλλαγάς

: εἰς φιλίαν. δι’ ὧν εἰς φιλίαν δύνασαι ἀνενεγκεῖν τὰ τέκνα. A. C. M.

444.

χωρεῖ

: γρ. ἥκει. C. M.

445.

οἷς

: οἷον δι’ ὧν. B.

446.

μῆτερ, πάρειμι

: κάλλιστα πεποίηται τῷ τραγικῷ τὸ πρόσωπον, οἷον δεῖ εἶναι ἄδικον ἄνδρα· γινώσκων γὰρ ὡς οὐδὲν δίκαιον ἔχει λέγειν ἐπάγει τὴν κρίσιν, τὸν ἐκ τῆς δικαιολογίας κατὰ λεπτὸν γινόμενον ἔλεγχον φεύγων. A. B. C. M. I.

τὴν χάριν δὲ σοί

: ὀρθοτονητέον τὴν σοί διὰ τὴν πρὸς τὸν ἀδελφὸν σχέσιν. A. B. C. M.

447.

ἀρχέτω δέ τις

: οὗτος ὁ Πολυνείκης. I.

ἀρχέτω

: προηγείσθω. Gu.

448.

ὡς ἀμφί

: ὅτι ἐπέσχον, ἐμαυτὸν δηλονότι, τάσσων τοὺς πολίτας περὶ τὰ τείχη καὶ τὰς συντάξεις τῶν ταγμάτων, ὅπως ἀκούσαιμί σου τὰς κοινὰς βραβείας. Gr.

καὶ ξυνωρίδας λόχων

: συντάξεις, συναφείας. M. παρατάξεις. I. ὁ καί παρέλκει. A. B. C. M. I.

ξυνωρίδας

: τοὺς ἱππέας τοῦ στρατοῦ ἐκ τῶν ἁρμάτων δηλοῖ. ξυνωρίδας τὰ ἄρματα, λόχων δὲ τῶν στρατευμάτων. A. B. C. M. I.

ξυνωρίδας

: συστήματα, τάξεις, ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. ξυνωρὶς γὰρ τὸ ἅρμα· τὸ δὲ λόχων ἀντὶ τοῦ στρατευμάτων. Gu. Bar. τάξεις στρατευμάτων. λόχος κυρίως ἡ ἐνέδρα, καταχρηστικῶς δὲ καὶ ἡ τάξις. ὁ δὲ λόχος διὰ πεζῶν ἀνδρῶν γίνεται. Gu.

449.

τάσσων

: στρατολογῶν. B. C. Fl. 33. I. κοσμῶν. C. Gu. Fl. 33.

τάσσων ἐπέσχον

: ὅτι διὰ σὲ τὰ ἄρματα τῶν στρατευμάτων τῶν ἐνσάρκων στρατολογῶν, ἔσχον τὴν διακόσμησιν τοῦ στρατοῦ. C. διακόσμησιν τοῦ στρατοῦ. C. τουτέστιν ἐν τάξει μερίζων τοὺς πολίτας καὶ κατατάσσων τὴν ἐμὴν δύναμιν ἐπέσχον τὴν διακόσμησιν, ὅπως ἀκούσαιμι πρότερον τοὺς πρὸς τὴν κοινὴν ἡμῶν διάλυσιν παρὰ σοῦ γινομένους λόγους, ὦ μῆτερ. C. M. διὰ σὲ, ὦ μῆτερ, τὴν διακόσμησιν τοῦ στρατοῦ ἐπέσχον, ὅπως ἀκούσω πρότερον τὰς παρὰ σοῦ γινομένας κοινὰς ἡμῖν διαλύσεις (βραβείας γὰρ διαλύσεις), ὅ ἐστι τοὺς μετὰ κρίσεως λόγους. B. C M. I.

450.

κοινὰς βραβείας

: τὰς διαλλαγὰς, τὰς κρίσεις, ἐφ’ αἷς ἤγουν δι’ ἃς ἐδέξω μολεῖν τόνδε ὑπόσπονδον εἴσω τῶν τειχέων, πείσασά με. Gr. Mosq.

κοινάς

: ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ μου. Gu.

βραβείας

: κρίσεις, μεσιτείας, διοικήσεις. M. βραβεύω τὸ παρέχω, τὸ κρίνω, καὶ τὸ βραβεῖα καὶ γέρα δίδωμι. Gu.

κοινὰς βραβείας

: τὰς ἀμφοῖν διαλύσεις ἡμῶν. C. M. βραβείας ἀντὶ τοῦ διαλύσεις, ὧν ἐβράβευσεν ἡ μήτηρ, τοὺς μετὰ κρίσεως λόγους, δι’ ὧν ἑκάτερος αὐτῶν ἐδείκνυε δικαιότερα λέγων. C. T. κρίσεις, διαλύσεις. Gu.

451.

τόνδ’ εἰσεδέξω

: εἴσω ἐδέξω, ὡς καὶ εἴσιθι εἴσω ἴθι. τοῦτο δὲ ἐναντίον τῷ Ἴλιον εἴσω ἀντὶ τοῦ εἰς τὴν Ἴλιον· ἐκεῖσε γὰρ ἀντὶ προθέσεως παραλαμβάνεται. A. B. M. I.

452.

ἐπίσχες

: κράτησον. C. καρτέρησον. I.

οὔτοι τὸ ταχὺ τὴν δίκην ἔχει

: οὐκ ἐν τῷ τάχει ἐστὶ τὸ δίκαιον· οὐδαμῶς γὰρ τὸ ὀξέως τι πράττειν τὸ δίκαιον κατέχει. A. C. M. τὸ δίκαιον. Gr. τὴν δικαιοσύνην ἔχει, ἤγουν οὐκ ἐν τῷ τάχει ἐστὶ τὸ δίκαιον. Gu.

453.

βραδεῖς δὲ μῖθοι

: οἱ μετ’ ἐπισκέψεως, οἳ καὶ τὸ σοφὸν ἔχουσι. B. I.

βραδεῖς

: οἱ μετὰ βραδυτῆτος γινόμενοι καὶ ἐπισκέψεως. Gu. μετὰ ἀνέσεως λεγόμενοι. Gr. Bar.

454.

σχάσον

: στῆσον, κατάπαυσον καὶ ἄνες ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐρεσσόντων· σχάσαι γὰρ τὸ ἐπισχεῖν τῶν κωπῶν τὴν εἰρεσίαν. B. C. M. I. χάλασον, στῆσον. Gu. παῦσον. ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἐρεσσόντων. Gr. σχάσαι γὰρ τὸ ἐπισχεῖν τῶν κωπῶν τὴν εἰρεσίαν. Gu.

δεινὸν ὄμμα

: τὸ φοβούμενον ὅραμα καὶ τὸ ἄγαν ὀργίλον. B. M. τὸ ὀργίλον. C. ἀντὶ τοῦ τὴν δεινότητα τοῦ ὄμματος. Gr. Bar. ὀργίλον. Fl. 33.

θυμοῦ πνοάς

: ἤγουν τὸν θυμὸν, περιφραστικῶς. Gu. Bar.

455.

λαιμότμητον

: ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐχθρόν. M. ἤγουν τὸν κεκομμένον τοῦ λαιμοῦ. C. τὸ ἀπὸ τοῦ λαιμοῦ τετμημένον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

456.

Γοργόνος

: Γοργόνες τρεῖς, Σθενὼ, Εὐρυάλη, Μέδουσα. M. Gu. ἡ Γοργόνη θεὰ ἦν, καὶ εἴ τις δ’ ἂν αὐτὴν εἶδεν, ἀπελιθοῦτο· ὁ δὲ Περσεὺς σταλεὶς παρὰ τοῦ Ἑρμοῦ ἀπεκεφάλισεν αὐτὴν, καὶ πάλιν εἶχε τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν, καὶ οἵτινες δὲ τὴν αὐτῆς κάραν εἶδον, ἀπελιθοῦντο. C.

457.

στρέφε

: τρέπε. I. γρ. καὶ τρέπε. B. M.

458.

εἰς γὰρ ταυτόν

: ἀντὶ τοῦ ἐξ ἐναντίας. B. M. I. ἤγουν ἐξ ἐναντίας καὶ κατ’ ὀφθαλμούς. Gu.

εἰς γὰρ ταυτόν

: εἰς γὰρ τὸ αὐτὸ τοῖς ὄμμασι τούτου βλέπων, ἤγουν βλέπων γὰρ τοῦτον κατ’ ὀφθαλμούς. Gr. Bar.

459.

ἐνδέξῃ λόγους

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄμεινον. B. M. Gu. I.

460.

σφῷν

: ὑμῖν. Gr. I. ὑμῶν, ἀντὶ τοῦ ὑμῖν. γενικὴ ἀντὶ δοτικῆς. B.

σοφόν

: φρόνιμον. Gu. I. φρόνιμον, συνετόν.

461.

ὅταν

: ὁπόταν τις φίλος θυμωθεὶς ἀνδρὶ φίλῳ, συνελθὼν, ἐκείνῳ δηλονότι, τὰ αὑτοῦ ὄμματα τοῖς ἐκείνου δώσῃ, ταῦτα μόνον πρέπει σκοπεῖν δι’ ἅπερ ἦλθε, τῶν προτέρων δὲ κακῶν μὴ μνήμην ἔχειν. I.

463.

ταῦτα

: ἤγουν τὴν διαλλαγήν. Gu.

465.

λόγος μὲν οὖν σός

: νόμος τὸν διώκοντα πρῶτον λέγειν, εἶτα τὸν φεύγοντα πρὸς ἃ ὁ διώκων προὐβάλλετο κατ’ αὐτοῦ ἀπολογεῖσθαι. ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ Πολυνείκης ἐν σχήματι διώκοντος ἦν, διὰ τοῦτο πρῶτος λέγειν Ἐτεοκλέους παρὰ τῆς Ἰοκάστης προτρέπεται. Gu. Bar. διὰ τοῦτο προσέθηκε καὶ τὸ ὡς σὺ φῄς, ἵνα μὴ δόξῃ ἐπαχθὴς τῷ Ἐτεοκλεῖ, πρὶν ἀμφοτέρων ἀκοῦσαι, τὴν ψῆφον ἐκφέρουσα. Gu. Bar.

σὸς πρόσθεν

: ἀντὶ τοῦ σὺ πρῶτος ὀφείλεις λέγειν. M. Gu. πρόσθεν: λεγέτω. B. ὑπαρχέτω. Gu. ἀντὶ τοῦ πρότερος γενέσθω. I. γενέσθω, ἤγουν προηγείσθω. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56.

467.

ἄδικα

: ἵνα μὴ λυπήσῃ τὸν Ἐτεοκλέα. M.

ὡς σὺ φῄς

: τοῦτο θεραπευτικὸν τοῦ Ἐτεοκλέους. B. M. I.

468.

διαλλακτής

: ὀξυτόνως· τὰ γὰρ παρὰ ῥῆμα ὀξύνονται, ὡς τὸ κολυμβητής ποιητής καὶ τὰ ὅμοια. A. B. C. M. I. δικαστής. C.

469.

ἁπλοῦς

: ἀποίκιλος ὁ λόγος, ἤγουν ἡ ἀλήθεια λόγῳ χρῆται ἀποικίλῳ· οὐ γὰρ χρείαν ἔχει τοῦ ποικίλου. Gr. μονοειδὴς, οὐ ποικίλος, ἡρμοσμένος, ἀλλὰ ἀπανούργευτος καὶ ἀνεμπόδιστος. B. Gu. μονοειδής. B. rec.

470.

κοὺ ποικίλων δεῖ τἄνδιχ’

: γράφεται, δεῖτ’ ἄνδιχ’ ἑρμηνευμάτων, ἵν’ ᾖ, καὶ οὐ ποικίλης δεῖται ἔξωθεν ἀπολογίας ἡ ἀλήθεια· ἔχει γὰρ αὐτὰ τὰ ἀληθῆ ἀφ’ ἑαυτῶν τὸ εὔκαιρον. ἔνδικα γὰρ ἀντὶ τοῦ δίκαια. τὸ δὲ χ διὰ τὴν δασεῖαν. A. B. C. M. I.

δεῖ τ’ ἄνδιχ’

: ἀντὶ τοῦ δεῖται τὰ δίκαια ἐξαγγελιῶν. Gr. Cant. σημείωσαι τὴν σύνταξιν, ὡς τὸ παρ’ Ὁμήρω χρεὼ βουλῆς ἐμέ τε καὶ σέ. καὶ οὕτω μὲν λέγω αἰτιατικῶς νοήσας τὸ ἔνδικα· εὐθεῖαν δὲ λέγων οὕτω συντάξεις· καὶ οὐ ποικίλων ἑρμηνευμάτων δεῖται καὶ χρῄζει τὰ ἔνδικα. πρὸς μὲν οὖν τὸ πρῶτον τἄνδικα γράψεις, πρὸς δὲ τὸ δεύτερον τ’ ἔνδικα, κουφίζων τὴν αι δίφθογγον, ὡς τὸ βούλομ’ ἐγώ, ἔστι δὲ ὅμοιον τοῦτο καὶ τῷ παρ’ Αἰσχύλῳ αὐτὸν γάρ σε δεῖ Προμηθέως. Τὸ αὐτὸ ἄλλως. οὕτως ἔδει εἰπεῖν, οὐ δεῖ τοῖς ἐνδίκοις ποικίλων ἑρμηνευμάτων. νῦν δὲ τὰ ἔνδικα εἶπε. ἀποδίδοται οὖν αὕτη ἡ αἰτιατικὴ πρὸς τὸ συναγόμενον· τὸ γὰρ οὐ δεῖ ποικίλων τὰ ἔνδικα ἑρμηνευμάτων τοῦτο συνάγει, οὐ δεῖ ποικίλως ἑρμηνεύειν τὰ ἔνδικα. ἔστι δὲ Ὁμηρικὴ σύνταξις, ὡς τὸ χρεὼ βουλῆς ἐμέ τε καὶ σέ, ἀντὶ τοῦ χρεία βουλεύσασθαι ἐμέ τε καὶ σέ. Gu.

ἑρμηνευμάτων

: ῥήσεων. M. σοφισμάτων, πανουργευμάτων. C.

471.

ἔχει γὰρ αὐτὰ καιρόν

: τὰ δίκαια εὐκαιρίαν. Gr. εὐστοχίαν, ἰσχὺν, τουτέστιν οἴκοθεν ἰσχύουσι καὶ οὐκ ἐκ ποικιλίας λόγων. Gu. τὰ δίκαια ἔχει ἰσχὺν καὶ ἐγκαιριότητα. I.

καιρόν

: ἰσχὺν, εὐκαιρίαν, εὐστοχίαν. A. B. C. M. T. I.

καιρόν

: εὐκαίρως γὰρ καὶ καλῶς λέγεται τὰ δίκαια, καὶ τὴν ἐπίτευξιν ἔχει. A. C. M. Gu.

472.

νοσῶν ἐν αὑτῷ

: ἀσθενῆ φύσιν ἔχων. B. ἐν ἑαυτῷ κακῶς ἔχων συνηγόρων δεῖται, θεραπειῶν πεπαιδευμένων. B. I. ἀδυνατῶν ἐν ἑαυτῷ, λόγων δεῖται μετὰ τέχνης καὶ στροφῆς λεγομένων. Gr. Cant. Mosq.

473.

προὐσκεψάμην

: ἀντὶ τοῦ προσκεψάμενος. ῥῆμα ἀντὶ μετοχῆς. B. M. ἐγὼ, φησὶ, προνοησάμενος τῆς πατρικῆς οὐσίας, καὶ βουλόμενος ἐμέ τε καὶ τοῦτον ἐκφυγεῖν τὰς Οἰδίποδος ἀρὰς ἐξῆλθον ἀπὸ τούτων τῶν ὅρων τῆς γῆς. B. C. Gu. I. Ἄλλως. ἐγὼ δὲ προνοησάμενος τὸ ἐμὸν καὶ τὸ τούτου συμφέρον, χρῄζων τὰς ἀρὰς τοῦ πατρὸς ἐκφυγεῖν, ἃς ὁ Οἰδίπους ἐφθέγξατο, ἐξῆλθον ἔξω τῆς ἐμῆς πατρίδος. A. B. C. M. T. I.

προὐσκεψάμην

: προεμηθευσάμην. Gr. ἀντὶ τοῦ προσκεψάμενος. Gu. Fl. 5. 6. 9. 56. 59. 76. τουτέστι τῆς πατρικῆς περιουσίας πρόνοιαν ἐποιησάμην. Gu. Fl. 6.

474.

τοὐμόν τε

: κατά. Gr. ἤγουν ἐμέ. ἀσύνδετον. Gu.

τοῦδ’

: κατὰ τό. Gr. κατὰ τὸ συμφέρον θέλων τὰς κατάρας. Gr.

475.

ἐφθέγξατο

: κατηράσατο. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. θέλων ἐκφυγεῖν ἡμᾶς δηλονότι τὰς κατάρας, ἃς ὁ Οἰδίπους εἰς ἡμᾶς ἐφθέγξατό ποτε, ἐξῆλθον ἑκὼν ἔξω τῆς χθονός. Gr. Flor. iidem.

478.

ἀνὰ μέρος λαβών

: ἀναλαβὼν τὸ μέρος. A. B. C. M Ἀττικὴ ἡ σύνταξις λαβών ἀντὶ τοῦ λαβόντα, αὐτὸν ἐμὲ λαβόντα, ὡς τὸ

ἐξὸν καθεύδειν τὴν ἐρωμένην ἔχων,

ἀντὶ τοῦ ἔχοντα. A. B. C. M. I.

ἀνὰ μέρος

: κατὰ διαδοχὴν, ἐκ μέρους. Gu.

479.

δι’ ἔχθρας

: ἤγουν μισηθεὶς παρ’ αὐτοῦ καὶ φονευθείς. Gu.

τῷδε

: ὑπὸ τοῦδε. M.

καὶ φόνου

: γρ. καὶ φθόνου. M.

480.

δρᾶσαι καὶ παθεῖν

: ποιῆσαι αὐτὸν καὶ παθεῖν ὑπ’ αὐτοῦ ἃ γίγνεται, καθὰ συμβαίνει, ἃ εἴωθε γίνεσθαι. Gr. Cant. ἃ συμβαίνει τοῖς φίλοις εἰς ἔχθραν ἥκουσιν. Fl. 33.

481.

ὁ δ’

: ὁ Ἐτεοκλῆς. Gu. ὁ δὲ ἐπαινέσας ταῦτα, ἤγουν συγκαταθεὶς, καὶ θεοὺς εἰς ὅρκον προβαλόμενος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

αἰνέσας

: συνθέμενος. B. Gu.

ὁρκίους

: ἐπόπτας τοὺς θεούς. M. ἤγουν ἀσφαλεῖς ὅρκους ποιήσας. Gu.

482

ἀλλ’ ἔχει βίᾳ

: βίᾳ φυλάττει. M.

483.

καὶ δόμων ἐμὸν μέρος

: ἀντὶ τοῦ καὶ τὸ μέρος τὸ ἐμὸν τῶν δόμων, ἤγουν τὸ ἀνῆκον ἐμοὶ μέρος τῶν δόμων. Gr. Cant.

484.

καὶ νῦν ἕτοιμος

: ἕτοιμός εἰμι τὸν μὲν στρατὸν ἀποστεῖλαι, οἰκεῖν δὲ κατὰ διαδοχὴν τὸν ἐμὸν οἶκον λαβών. A. B. C. M. T. I.

484.

τἀμαυτοῦ

: ἤγουν τὸν ὡρισμένον χρόνον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

485.

ἔξω- ἀποστεῖλαι

: ἐκπέμψαι τῆσδε τῆς χθονός. Gr.

486.

ἀνὰ μέρος

: κατὰ διαδοχήν. M. ἰδικῶς. Gu.

487.

ἀφεῖναι

: παραχωρῆσαι οἰκεῖν. Gu.

τὸν ἴσον αὖθις

: ἀντὶ τοῦ μετὰ τὸν ἐνιαυτόν. M.

488.

καὶ μήτε πορθεῖν

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἔτοιμός εἰμι. M.

489.

πηκτῶν κλιμάκων

: διὰ πεπηγμένων κλιμάκων ἀναβάσεις. B. I.

προσφέρειν πύργοισι

: τοιαῦτα γὰρ οἱ πορθοῦντες ποιεῖν εἰώθασιν. Gu. προσφέρουσι γὰρ κλίμακας οἱ πολέμιοι. A. B. C. M. T. Flor. 33. καθὼς ποιοῦσιν οἱ πολέμιοι. M.

490.

ἃ μὴ κυρήσας

: ἅτινα πειράσομαι δρᾶν μὴ κυρήσας τῆς δίκης. A. B. C. M. T. Flor. 33. Ἄλλως. μὴ κυρήσας τῆς δίκης. καὶ λύεται ἡ εἰς, εἰς ἃ μὴ κυρήσας πειράσομαι δρᾶν τὰ ἀπὸ τῆς δίκης. Α M. T. ἅτινα ἀπόπειραν ποιήσομαι πράττειν μὴ ἐπιτυχὼν τοῦ δικαίου. ἢ ἄλλως. καὶ λείπει ἡ εἰς· εἰς ἃ μὴ κυρήσας πειράσομαι δρᾶν τὰ ἀπὸ τῆς δίκης. I. ἅτινα ἐπιχειρήσω δρᾶν μὴ τυχὼν τοῦ δικαίου. Gr. Flor. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐπιτυχών. Gu.

491.

μάρτυρας δὲ τῶνδε

: τοὺς θεοὺς ἕνεκα τῶνδε, ἤγουν μαρτύρομαι δὲ τοὺς θεοὺς ἕνεκα τῶνδε. Gr. ἐπιβοῶμαι δὲ μάρτυρας τούτων τοὺς θεοὺς, ὅτι πάντα πράττων μετὰ δικαιοσύνης ἀπαλλοτριοῦμαι τῆς πατρίδος ἀδικώτατα. I.

492.

ὡς

: ὅτι. Gr.

πάντα πράσσων σὺν δίκῃ

: ἤγουν ἐν οὐδενὶ ἀδικῶν. Gr. Fl. 5. 6. 21. 56. 59. 76.

493.

ἀνοσιώτατα

: ἀθεώτατα. Gr. ἀδίκως. Gu.

494.

ταῦτ’ αὔθ’ ἕκαστα

: τὰ ἁπλᾶ χωρὶς ποικιλίας τινός· τὸ δὲ ἑξῆς, ταῦτ’ αὔθ’ ἕκαστα εἶπον. Ἄλλως. τὰ κεφάλαια καὶ τὰ ἀναγκαιότερα τῶν λόγων μου ταῦτά εἰσι. A. B. C. M. τὰ κεφάλαια καὶ τὰ ἀναγκαιωδέστερα τῶν λόγων εἰσὶ ταῦτα. Gu. αὐτὰ ταῦτα καθ’ ἓν εἶπον. Gr.

οὐχὶ περιπλοκάς

: ταῦτα ἕκαστα εἶπον, οὐ συστροφὰς συνάξας λόγων, ἀλλ’ ἃ καὶ λογίοις καὶ ἀτέχνοις ὑπάρχειν δίκαια φαίνεται. I.

περιπλοκάς

: ὑποστροφάς. B. μηχανάς. Gr. συστροφάς. Gu.

495.

λόγων

: ἤγουν δυσχερεῖς ὑποθέσεις. Gu.

496.

καὶ τοῖσι φαύλοις

: καὶ τοῖς εὐτελέσι καὶ μὴ δυναμένοις διακρῖναι. A. C. M. T. τοῖς ἀπαιδεύτοις, τοῖς ἀνοήτοις. Gr. Cant. ἰδιώταις καὶ εὐτελέσιν. Gu. μὴ δυναμένοις διακρῖναι. Gu.

497.

ἐμοὶ μέν

: ἐμοὶ μὲν δοκεῖς συνετὰ λέγειν, εἰ καὶ μὴ Ἕλλην εἰμί· μεπέβη δέ. Α. C. M. εἰ καὶ μὴ καθ’ Ἑλλήνων χθόνα τεθράμμεθα, ἀλλ’ οὖν γε ἐμοὶ συνετὰ δοκεῖς λέγειν· ἵνα πλεονάζῃ ὁ μέν καὶ ἡ μία ἀντωνυμία. B. C. M. T. Gu. I.

499.

εἰ πᾶσι

: ὥστε εἴ σοι τοῦτο δίκαιον φαίνεται, ἀλλ’ οὐκ ἐμοί· εἰ γὰρ ταυτὸ καλὸν ἦν καὶ σοφὸν ὁμοῦ πᾶσι, καὶ τὰ ἑξῆς. B. C. M. T. εἰ ταὐτὸ καλὸν ἦν καὶ σοφὸν πᾶσιν ὁμοῦ, οὐκ ἦν ἀμφίβολος φιλονεικία καὶ μάχη ἐν ἀνθρώποις. I. εἰ παρὰ πᾶσιν ἅμα τοῖς ἀνθρώποις ἦν τὸ αὐτὸ πρᾶγμα καλὸν καὶ σοφὸν, ἤγουν φρόνιμον, καὶ μὴ τῷ μὲν, δηλονότι ἐδόκει, τόδε καλὸν, ἑτέρῳ δὲ τοὐναντίον. Gr. Bar. Mosq.

500.

ἀμφίλεκτος

: φιλόνεικος. B. rec. ἀμφισβητήσιμος. M. Gr. ἀμφίβολος, ἀμφοτέρωθεν λόγους δεχομένη. Gu.

501.

νῦν δ’ οὔθ’ ὅμοιον οὐδὲν οὔτ’ ἴσον βροτοῖς

: μέχρι ὀνόματος τὸ ὅμοιον καὶ τὸ ἴσον σώζεται τοῖς ἀνθρώποις. ὀνομάζομεν γὰρ κοινῇ πάντες Ἕλληνες χρυσὸν, καὶ τὸ μὲν ὄνομα ὁμοίως προφερόμεθα, διχοστατοῦμεν δὲ περὶ τὴν τούτου δόξαν, οἱ μὲν ἀγαθὸν, οἱ δὲ φαῦλον αὐτὸν φάσκοντες. ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς σωφροσύνης καὶ ἐπὶ πάντων τῶν ἄλλων. A. B. C. M. T. Gu. I.

οὔθ’ ὅμοιον

: οὐ σύμφωνον. M.

ἴσον

: τῆς αὐτῆς προαιρέσεως. M.

νῦν δ’ οὔθ’ ὅμοιον

: νῦν δὲ οὔτε ὅμοιον οὐδέν ἐστι παρὰ τοῖς ἀνθρώποις οὔτε ἴσον, πλὴν ὀνομάσαι· ὀνομάζεται μὲν γὰρ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὅμοιον καὶ ἴσον, καὶ συμφωνοῦσι κατὰ τοῦτο πάντες ἄνθρωποι, τὸ δὲ ἔργον τοῦτο οὐκ ἔστι παρ’ αὐτοῖς· ἤγουν ὅμοιον μὲν ὄνομα καὶ ἴσον ἐστὶ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις, ἔργον δὲ ὅμοιον καὶ ἴσον οὐκ ἔστιν· ἔκαστος γὰρ τὸ πλέον ζητεῖ καὶ τὸ κρεῖττον. Gr. Cant. Bar. Mosq. ὃ λέγει, τοῦτό ἐστι· τὸ ἰσότητος ὄνομα παρὰ πάντων λέγεται, τὸ δὲ ἔργον αὐτῆς παρ’ οὐδενί ἐστιν. ὃ γὰρ σὺ καλὸν νομίζεις, ἐμοὶ οὐ καλὸν φαίνεται. λέγει οὖν ταῦτα ὁ Ἐτεοκλῆς, ὡς, εἰ καὶ δοκεῖ σοι, ὦ Πολύνεικες, καλὸν τὸ ἐπίσης μετέχειν ἡμᾶς τῆς βασιλείας, ἀλλ’ ἐγὼ τοῦτο κακὸν νομίζω. Gu. καθ’ ἑαυτοῦ λέγει τοὺς λόγους τούτους Ἐτεοκλῆς, εἰ καὶ ὑπὲρ αὑτοῦ λέγειν δοκεῖ. Gu. ὅμοιον ἐπὶ ποιοῦ, ἴσον ἐπὶ ποσοῦ. Gr. Cant. τὸ ὅμοιον καὶ τὸ ἴσον ἐκ παραλλήλου. Gu.

ὅμοιον

: σύμφωνον, τῆς αὐτῆς ἐχόμενον προαιρέσεως. Gu.

502.

πλὴν ὀνομάσαι

: πλὴν ὀνόματι μόνον οὐκ ἔστιν ὅμοιον καὶ ἴσον ἐν ἀνθρώποις. Ἄλλως. τοῖς ὀνόμασι μόνοις σύμφωνοί ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι. A. C. M. τὸ ἴσον καὶ τὸ δίκαιον εἰ μὴ μόνῳ ὀνόματι οὐσώζεται παρὰ τοῖς ἀνθρώποις. B. ἐξ ὀνόματος καλέσαι. ἤτοι ὄνομα μόνον, ἡ πρᾶξις δ’ οὐκ ἔστι τοῦτο. I. κατὰ μὲν τὸ ὄνομά ἐστι παρ’ ἀνθρώποις τὸ δίκαιον, κατὰ δὲ τὸ ἔργον οὐκ ἔστι. Gu. Bar. τουτέστι, λέγομεν μὲν ὡς ἔστιν ἰσότης παρ’ ἀνθρώποις, πράττομεν δὲ ταύτην οὐδαμῶς. Gu.

τὸ δ’ ἔργον

: τὸ δίκαιον δηλονότι. M.

503.

ἀποκρύψας ἐρῶ

: ἀποκρύψας σὲ τὴν μητέρα, ὦ μῆτερ. A. M.

504.

ἄστρων ἀνέλθοιμ’

: εἴθε ἠδυνάμην εἰς οὐρανὸν ἀνελθεῖν καὶ εἰς Ἅιδου κατελθεῖν ἐπὶ τῷ κατορθῶσαί με τὴν τῶν θεῶν τυραννίδα. οὐκ ἐπιτιμητέον δέ· ἁρμόδιοι γὰρ οἱ λόγοι ἀνδρὶ πλεονεξίαν διώκοντι, καὶ τῶν ἄστρων καὶ τοῦ ἡλίου κατακρατῆσαι, καὶ τοῦ θρόνου τοῦ Διὸς οὐκ ἂν παραιτήσασθαι. A. B. C. M. Gu. I.

ἡλίου πρὸς ἀνατολάς

: λείπει ὁ καί· καὶ ἡλίου πρὸς ἀνατολὰς, τῶν ἄστρων καὶ τοῦ ἡλίου. C. M. T.

505.

δυνατὸς ὢν δρᾶσαι τάδε

: ἤγουν εἰ ἦν δυνατός. Gu. εἰ ἐδυνάμην τοῦτο ποιῆσαι. B. I.

506.

τὴν θεῶν

: τουτέστι βασιλεύειν κατὰ τοὺς θεοὺς, ἥπερ ἐστὶ μεγίστη τυραννὶς, οὐρανίων καὶ ὑποχθονίων ἄρχειν καὶ τῶν ἐν μέσῳ. πρέποντες δέ εἰσιν οὗτοι οἱ λόγοι ἀνδρὶ πλεονέκτῃ, καὶ οἷος ἦν ὁ Ἐτεοκλῆς. Gu.

507.

τοῦτ’ οὖν τὸ χρηστόν

: ἀλόγιστος ὁ Ἐτεοκλῆς· ἐξὸν γὰρ αὐτῷ τῷ τοῦ πρεσβυτέρου χρήσασθαι δικαιώματι, ᾧ μᾶλλον ἐπέβαλλεν ἡ ἀρχὴ, ἀδικεῖν ὁμολογεῖ ἑαυτὸν, ἢ πλεονεκτεῖν φησι. πρὸς ὃ ῥητέον ὅτι μίμησιν ἀνδρὸς ἀδίκου ἐξεικονίζει ἡμῖν ὁ Εὐριπίδης, μηδὲ τῷ δοκεῖν εὐσεβεῖν βουλομένου· ἄλλως τε, εἰ ἔφασκεν ἄρχειν ὡς πρεσβύτερος, ἠκολούθει τῷ λόγῳ τὸ τῶν κτημάτων μέρος δεῖν ἀπονέμειν. A. B. C. M. T. Gu. I.

508.

παρεῖναι

: καταλεῖψαι. B. συγχωρῆσαι, παρεᾶσαι, δοθῆ ναι. M. συγχωρηθῆναι, δοθῆναι εἰς τὸ σώζειν. C. παραχωρῆσαι. Gu. ἀφεῖναι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

σώζειν

: διατηρεῖν ἐμαυτῷ. Gr. Fl. iidem.

ἢ σώζειν ἐμοί

: τὸ ἤ νῦν ἀντὶ τοῦ σώζειν ἐμοί, ἀντὶ τοῦ ἐμαυτῷ. M. ἀλλὰ σώζειν ἐμαυτῷ. I.

509.

ἀνανδρία γάρ

: δειλία γάρ ἐστι τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ, ὅστις φθείρας τὸ μεῖζον τὸ ἔλαττον ἐδέξατο. I.

τὸ πλέον

: τὸ μεῖζον. B.

ἀπολέσας

: δοὺς, ὤφειλεν· ἐπεὶ δὲ ταύτην τὴν δωρεὰν, ὅταν δηλονότι διδῷ τις τὸ πλέον, ἵνα λάβῃ τὸ ἔλαττον, ἀπώλειαν νομίζει, ἀπολέσας λέγει. Gr. Cant. Mosq.

510.

πρὸς δὲ τοῖσδ’

: πρὸς δὲ τοῖσδε, οἷς εἶπον δηλονότι. I. αἰσχύνη ἐστὶν ἃ χρῄζει, τούτων τυχεῖν ἐπὶ πορθήσει παραγενόμενον. B. M. I. Ἄλλως. αἰσχύνη, φησὶν, ἐστὶν, εἰ συγχωρήσαιμι τὴν ἐμὴν βασιλείαν τῷ Πολυνείκει λαβεῖν τῷ φόβῳ τοῦ Μυκηναίου πολέμου. ἔπρεπε δ’ αὐτὸν τὸν Πολυνείκην, ὦ μῆτερ, οὐ δι’ ὅπλων ποιεῖσθαι τὰς φιλίας· πᾶν γὰρ πρᾶγμα κατορθοῖ ὁ λόγος, ὅπερ καὶ ὁ σίδηρος τῶν πολεμίων ποιήσειεν ἄν. I.

511.

σὺν ὅπλοις

: σὺν ὡπλισμένοις ἀνδράσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πορθοῦντα

: ἐπιχειροῦντα πορθεῖν. Gr. Florr. iidem.

512.

τυχεῖν ἃ χρῄζει

: ωντινων. B. τὸ τυγχάνω καὶ γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ συντάσσεται. καὶ γενικῇ μὲν ἀεὶ, αἰτιατικῇ δὲ ἅπαξ, ὡς ἔχει τὸ τοῦ Σοφοκλέους. Gu.

513.

ὄνειδος

: αἰσχύνη, ἔλεγχος, ὕβρις. B. M. αἰσχύνης πρόξενον. Gr. Florr. iidem.

514.

φόβῳ παρείην

: συγχωρήσαιμι. M. καταλείψαιμι. B. διὰ φόβον ἀφείην, συγχωρήσαιμι τὴν βασιλείαν τὴν ἐμὴν, ὥστε ἔχειν αὐτήν. Gr. Florr. iidem.

515.

οὐχ ὅπλοισι

: οὐ διὰ τῶν ὅπλων. M.

ὅπλοισι

: δι’ ὅπλων, ἀντὶ τοῦ διὰ στρατευμάτων. Gr. Florr. iidem.

516.

πᾶν γὰρ ἐξαιρεῖ λόγος

: πάντα γὰρ ὁ λόγος κατορθοῖ. A. C. M. Ἄλλως. ὁ λόγος, φησὶν, ἴσος ἐστὶ σιδήρῳ· πάντα γὰρ χειροῦται καὶ κατορθοῖ ὁ λόγος διὰ τῆς πειθοῦς ἅπερ σίδηρος βίᾳ. A. B. C. M. Gu. I. Ἄλλως. ἀντὶ τοῦ ἃ ποιεῖ ὁ καλὸς λόγος οὐ δύναται ποιῆσαι ὁ πόλεμος τῶν πολεμίων. A. C. M.

518.

ἀλλ’ εἰ μὲν ἄλλως

: κατὰ ἄλλον τρόπον, ἐκτὸς τῆς βασιλείας. B. M. I.

ἄλλως

: χωρὶς τοῦ ἄρχειν. Gr. ἤγουν ἰδιώτης καὶ οὐκ ἄρχων. Gu.

519.

ἐκεῖνο δέ

: ἤτοι τὸ βασιλεύειν, ἑκὼν οὐκ ἀπολύσω. βασιλεύειν ἐξόν μοι, τῷδ’ ὑποταγήσομαι; I.

520.

ἄρχειν παρόν μοι

: τί λέγεις, φησὶν, ἐξόν μοι νῦν ἄρχειν, ἄλλῳ παραχωρήσω καὶ δουλεύσω; Α. C. M. T. τοῦτο κατ’ ἰδίαν φησὶ μεθ’ ὑποκρίσεως, τῷ δὲ ἄλλῳ παραχωρήσω καὶ δουλεύσω; B.

521.

ἴτω

: ἐλθέτω. B. C. φερέσθω. M.

522.

πεδία πίμπλαθ’ ἁρμάτων

: ἔτρεψε τὸν λόγον πρὸς τὸν Πολυνείκην. B. M. πληροῦτε ὀχημάτων. Gr. Cant. πίμπλημι, ἐπίμπλην παρατατικὸς, πιμπλὰς πιμπλάντος μετοχὴ, πίμπλαθι προστακτικὸν, τὸ δεύτερον τῶν πληθυντικῶν πίμπλατε. Fl. 21.

523.

ὡς οὐ παρήσω

: ὅτι οὐκ ἀφήσω. Gr. Cant. χωρήσω, συγχωρήσω. M.

524.

τυραννίδος πέρι

: ἕνεκα τῆς βασιλείας. Gr.

525.

τἄλλα δ’ εὐσεβεῖν χρεών

: κατὰ τἄλλα δίκαια πράττειν πρέπον. Gr. Cant.

526.

οὐκ εὖ λέγειν χρὴ μὴ ’πὶ τοῖς ἔργοις καλοῖς

: ἐπὶ τοῖς ἔργοις τοῖς μὴ καλοῖς. ὁ νοῦς, οὐ δεῖ, φησὶ, λόγῳ μὲν σοφίζεσθαι, ἔργῳ δὲ πονηρὸν εἶναι. A. C. M. T. Ἄλλως. οὐ χρὴ τὰ φαῦλα τῶν ἔργων λόγοις καλλωπίζειν· οὐ γάρ ἐστι τοῦτο καλὸν, ἀλλ’ ἐναντίον τῷ δικαίῳ. B. C. M. T. I. οὐ δεῖ σεμνολογεῖν τὰς φαύλας πράξεις. Gu. Bar. οὐ κεκαλλωπισμένους λόγους χρὴ λέγειν ἐπὶ τοῖς μὴ καλοῖς ἔργοις. Gr. Cant.

527.

οὐ γὰρ καλὸν τόδε

: ἤγουν τὸ τὰ μὴ καλὰ ἔργα πειρᾶσθαι καλύπτειν κεκαλλωπισμένοις λόγοις. Gr. Cant. τουτέστι τοὺς ἐπὶ τοῖς κακοῖς σεμνολογουμένους ἡ Δίκη τιμωρεῖται, ὡς ταύτῃ πικρὰ καὶ ἀναπόδεκτα λέγοντας. Gu. Bar.

τῇ δίκῃ πικρόν

: ἀλγεινὸν, βαρύ. τῇ δίκῃ βαρὺ, τουτέστιν ἄδικον. Gr. Cant.

πικρόν

: ἐχθρὸν, λυπηρόν. M. λυπηρὸν, ἐναντίον. Gu.

528.

οὐχ ἅπαντα τῷ γήρᾳ κακά

: ἔστι γὰρ ἐν τῷ γήρᾳ ἔνια κακὰ, τὸ ἀσθενὲς, τὸ δυσκίνητον, τὸ ἐπίλησμον, τὸ δυσήκοον· ἀλλ’ ἔστιν ἓν αὐτῷ καλὸν, ἡ πεῖρα τῶν πολλῶν διδάσκει αὐτό. A. B. C. M. Gu. I.

οὐχ ἅπαντα

: εἰ καὶ πλεῖστα τῶν κακῶν, πήρωσις, ἐπιλησμοσύνη, κώφωσις, μελῶν ἔκλυσις καὶ τἄλλα τοῖς γέρουσι πρόσεστιν, ἀλλὰ πλείω τῶν νέων ἴσασιν, ὑπὸ τοῦ χρόνου ἐμπειρίαν τῶν πραγμάτων κτησάμενοι. Gu. Bar. ἤγουν εἰ καὶ ἔχει τὸ γῆρας τινὰ κακὰ, ἀλλ’ οὐχ ἅπαντα πρόσεστιν αὐτῷ κακά. Gr.

529.

ἀλλ’ ἡ ’μπειρία

: ὁ ἀλλά ἀντὶ τοῦ γάρ. A. B. C. M. Gu. ἡ γὰρ ἐμπειρία ἔχει τι λέξαι σοφώτερον, ὥστε μή μου καταφρονήσῃς παντελῶς. A. B. C. M. I. Ἄλλως. γράφεται καὶ πρὸς δοτι κὴν, ἵν’ ᾖ, τῇ γὰρ ἐμπειρίᾳ τὸ γῆρας ἔχει τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον. B. M. I.

ἡ ’μπειρία

: ἡ πολυχρόνιος τριβή. Gr.

531.

τί τῆς κακίστης

: τῆς ἐν τοῖς δαίμοσι κακίστης, ὡς τὸ δικαιότατος Κενταύρων ἀντὶ τοῦ δίκαιος ἐν Κενταύροις. B. C. M. Gu. I.

τί τῆς κακίστης

: διὰ τί ἐφίεσαι, ἤγουν ἐπιθυμεῖς, ὦ παῖ, τῆς φιλονεικίας, τῆς κακίστης ἀπὸ τῶν θεῶν; μετὰ τῆς ἀπό, ἵν’ ᾖ ἀντὶ τοῦ τῆς κακίστης θεοῦ· τὸ γὰρ χωρὶς τῆς ἀπό δεικνύει καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς κακοὺς, εἶτα αὐτὴν κακίστην, ὅπερ ὁ Εὐριπίδης οὐ βούλεται. τὸ τοιοῦτο δὲ καὶ ἐν ἄλλοις πλείστοις συμβαίνει. δεῖ οὖν ἐπὶ τῶν τοιούτων ἐπιστατεῖν, καὶ μὴ διὰ τὸ ὑπερθετικὸν ἐξαπατᾶσθαι καὶ προδιδόναι τὴν τοῦ λόγου ἔννοιαν. Gr. Bar. Leid. Mosq.

532.

φιλοτιμίας

: φιλοτιμία ἡ σπουδὴ, ἡ ἐπιθυμία περὶ τὰ ἄδικα καὶ δίκαια. A. M. T. Flor. 33. φιλοτιμίας δὲ κενοδοξίας· μέσον γὰρ τὸ τῆς φιλοτιμίας ὄνομα. B. Gu. I. φιλονεικίας, φιλοδοξίας. M. ἀντὶ τοῦ φιλονεικίας. Gr. κενοδοξίας, πλεονεξίας. Gu.

μὴ σύ γ’

: μὴ σὺ ἐπιθύμει ταύτης. B. Gr.

ἄδικος ἡ θεός

: ἡ φιλοδοξία. B. ἡ πλεονεξία· αὕτη γὰρ πλεονεξίας ἐπιθυμία. Gu.

534.

κἀξῆλθ’

: ἀπέβη, ἐτελεύτησιν. Gr. Cant.

ἐπ’ ὀλέθρῳ τῶν χρωμένων

: πολλὰ γὰρ τῶν κακῶν ἐπὶ φθορᾷ τῶν ἀπολλυμένων ἀπαλλάσσεται, ὡς νόσος καὶ πυρετοὶ σφοδροὶ καὶ διάφοροι. B. I.

535.

ἐφ’ ᾗ σὺ μαίνῃ

: ἧστινος μεγάλως ἐρᾷς. B. rec. ἧς σὺ ἐρᾷς τοιαύτης οὔσης δηλονότι. Gr. Cant.

536.

ἰσότητα

: δικαιοσύνην. Gu. καὶ τὸ φιλεῖν καὶ τιμᾶν καὶ τὸ τιμᾶσθαι. B. M.

538.

ξυνδεῖ

: συναρμόττει. B. rec. M. Gu. ἑνοῖ. Gu. συνενοῖ. Flor. 35. συνάπτει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τὸ γὰρ ἴσον νόμιμον

: ἀντὶ τοῦ δίκαιον καὶ ἀσφαλὲς καὶ βέβαιον· οἱ γὰρ νόμοι ἀμετάτρεπτοί εἰσιν. A. B. C. M. I.

νόμιμον

: νόμου δύναμιν ἔχον, τουτέστιν ἀσφαλὲς, φίλιον ὑπάρχει. Gr. Cant.

539.

τῷ πλέονι

: ἀντὶ τοῦ, τῷ πλεονέκτῃ δ’ ἀεὶ ἐναντίον ἐστὶ τὸ μικρόν. B. M. Flor. 33. ἐπειδήπερ ἐχθρὸν αὐτῷ τοὔλασσον, ἐξ ἐκείνης παρασκευάζει ἐχθρᾶς ἡμέρας κατάρχεσθαι λέγει. ἕως μὲν γάρ ἐστιν ἰσότης παρ’ ἀνθρώποις, καὶ φιλία πάρεστιν, ἐπειδὰν δέ τις πλειόνων ἐγκρατὴς καταστῇ, πάντας τοὺς λειπομένους αὐτοῦ τῇ οὐσίᾳ ἐχθροὺς αὑτῷ καθιστᾷ, καὶ βασκάνους οὐκ ἀνεχομένους τὴν τῆς τύχης ὑπεροχήν. ἢ τὸ ἐχθρᾶς ἡμέρας οὕτω νοητέον, ὅτι οἱ πλεονεκτοῦντες ἐπὶ κακῷ ἑαυτῶν τοῦτο ποιοῦσι. δῆλον δὲ ἐξ ὧν πρόσθεν εἶπε περὶ τῆς φιλοτιμίας πολλοὺς δ’ ἐς οἴκους καὶ πόλεις εὐδαίμονας εἰσῆλθε κἀξῆλθ’ ἐπ’ ὀλέθρῳ τῶν χρωμένων. Gu. Bar. τοῖς πολλὰ ἔχουσιν οἱ ὀλίγα κεκτημένοι φθονοῦσι. Gu.

πολέμιον

: τὸ ἴσον δηλονότι. Gu.

καθίσταται

: ὑπάρχει. Gr.

540.

τοὔλασσον

: τὸ ἔλαττον ἐχθροῦ βίου ἄρχει, ἤγουν ἐπιστατεῖ, ἐξουσιάζει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

541.

καὶ γὰρ μέτρ’ ἀνθρώποισι καὶ μέρη σταθμῶν

: ἐν τούτοις γὰρ σώζεται τὸ ἴσον· καὶ γὰρ διὰ τῶν μέτρων καταλαμβάνεται τὸ ἴσον. A. B. C. M. I.

σταθμῶν

: ἀντὶ τοῦ ζυγά. M.

καὶ γὰρ μέτρ’ ἀνθρώποισι

: καὶ γὰρ ἡ ἰσότης ἔταξε μέτρα ἀνθρώποις, ἀντὶ τοῦ διὰ τὴν ἰσότητα καὶ μέτρα ἐτάχθησαν τοῖς ἀνθρώποις καὶ μέρη σταθμῶν καὶ ἀριθμὸς. Gr.

μέτρα

: τὰ μετροῦντα λέγει, οἷον μέδιμνον, ἢ τοιοῦτόν τι. Gr. Cant. Mosq.

542.

κἀριθμόν

: καὶ τὸν ἀριθμὸν ἡ ἰσότης ἔταξεν. Gr.

διώρισεν

: διέκρινεν. M.

543.

νυκτός τ’ ἀφεγγὲς βλέφαρον

: περιφραστικῶς ἡ νύξ. B. M.

ἀφεγγές

: σκοτεινόν. M. ἀντὶ τοῦ ἡ σκοτεινὴ ὄψις τῆς νυκτός. Gr. Bar.

ἡλίου τε φῶς

: καὶ ἡ ἡμέρα. ὀφθαλμὸς γὰρ αὐτῆς ὁ ἥλιος. Gu.

544.

ἴσον

: ἐπίσης. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τὸν ἐνιαύσιον

: κατὰ τὸν χρονιαῖον. Gr. Florr. iidem.

545.

φθόνον ἔχει

: ἀντὶ τοῦ μέμψιν. διὰ τὴν ἰσότητα παραχωροῦσιν ἀλλήλοις τὸ νικᾶν, ἀνελλιπῶς λάμποντες. A. B. C. M.

φθόνον

: μέμψιν. Gr. πρὸς θάτερον. Gu.

νικώμενον

: ὑπὸ τοῦ ἑτέρου· ἤγουν ὑπεῖκον τῷ ἑτέρῳ καὶ ὑπεξιστάμενον. Gr. Cant.

546.

εἶθ’ ἥλιος μέν

: εἶτα ὁ ἥλιος μὲν καὶ ἡ νὺξ τῷ ἴσῳ δουλεύουσι, σὺ δ’ ἐν βροτοῖς οὐκ ἀνέξῃ, τῶν δωμάτων ἔχων τὸ ἴσον, δουλεύειν τῇ ἰσότητι; A. B. M. I.

δουλεύει

: ἐξ ἴσου. κατὰ διαδοχὴν δηλονότι καὶ ἰσότητα. Gu. Cant. εἰς τὸ δουλεύει τοῖς βροτοῖς ἐξίσου ἄνωθεν λάμβανε· τουτέστιν εἰς ὑπουργίαν ἀνθρώπου ἥ τε νὺξ καὶ ὁ ἥλιος γενόμενοι, ὁ μὲν, ἵνα ἐργάζωνται, ἡ δὲ, ἵνα ὕπνῳ τοὺς κόπους ἀναπαύωσιν, οὐκ ἔχουσι πλεονεξίαν πρὸς ἀλλήλους. τὸ δὲ ἐξίσου, εἴτε οὕτως εἴτε ἐκείνως εἴπῃς, ἔξωθεν νοητέον. Gu. Bar.

547.

ἔχων ἴσον

: ἐὰν γράφηται ἔχειν, καὶ ἀπονέμειν, ἐὰν δὲ ἔχων, καὶ ἀπονέμων. A. B. M. T.

ἴσον

: τὸ ἥμισυ. Gu.

549.

τί τὴν τυραννίδ’ εὐδαίμονα

: λείπει τὸ οὖσαν καὶ τὸ ὡς. τί τιμᾷς τὴν τυραννίδα, ἀδικίαν οὖσαν, ὡς εὐδαίμονα καὶ μακαρίαν; Ἄλλως. τί τὴν τυραννίδα εὐδαίμονα νομίζεις, ἀδικίαν οὖσαν; ἔδει, φασὶ δυσδαίμονα αὐτὴν εἰπεῖν, ἵνα τὸν Ἐτεοκλέα τῆς περὶ αὐτὴν ἀσεβοῦς ἐπιθυμίας ἀποστρέψῃ. διὰ μέσου δὲ μετὰ σχετλιασμοῦ τὸ ὑπέρφευ ἀναπεφώνηται. A. B. C. M. T. I

τί τὴν τυραννίδ’

: τί τὸ τυραννεῖν εὔδαιμον τιμᾷς, τουτέστιν ἡγῇ, ἄδικον ὄν; ἢ καὶ οὕτως· τί τὸ τυραννεῖν εὔδαιμον ἄδικον ἡγῇ, ἤγουν ἀδικίαν καλλίστην; ὥσπερ καὶ αὐτὸς ὄπισθέν φησιν εἴπερ γὰρ ἀδικεῖν χρὴ, τυραννίδος πέρι κάλλιστον ἀδικεῖν. ὤφειλε δὲ εἰπεῖν ἡγῇ· ἐπεὶ δὲ, ὅπερ νομίζει τις κάλλιστον, τοῦτο καὶ τιμᾷ, ἀντὶ τοῦ ἡχῇ τὸ τιμᾷς εἶπε, τὸ δὲ ὑπέρφευ, σχετλιαστικὸν ὂν, διὰ μέσου ἔθηκεν. Bar. Gu,

εὐδαίμονα

: εὐδαίμονα κρίνεις ὤφειλεν· ἵνα δὲ δηλώσῃ τὸ πρὸς αὐτὴν αὐτοῦ σέβας, καὶ ὅπως αὐτῆς αὐτὸς ἡττᾶται, καὶ ὅπως αὐτὴν θαυμάζει, οὐχ ἁπλῶς λέγει κρίνεις, ἀλλὰ τιμᾷς, ὅμοιον ὡς ἐάν τις εἴπῃ, δίκαιον σέβομαι τὸν θεὸν, ἅμα τῇ πίστει τοῦ εἶναι αὐτὸν δίκαιον ἐμφαίνων διὰ τῆς λέξεως καὶ τὸ περὶ αὐτὸν σέβας. Cant. Gr. Mosq. τίμιον. M.

550.

ὑπέρφευ

: ὑπεράγαν. B. I. ὑπὲρ τὸ δέον, πάνυ. M. ἀντὶ τοῦ φεῦ. C. κατὰ πολὺ φεῦ. Gu. ἀντιστροφὴ ἡ ὑπέρ. Fl. 59.

καὶ μέγ’ ἥγησαι

: ἀντὶ τοῦ μεγάλως τιμᾷς. M. καὶ μέγα τοῦτο νομίζεις τὸ ἄρχειν. A. B. C. M. I.

τόδε

: τὸ τιμᾶν τὴν τυραννίδα. Fl. 59.

551.

περιβλέπεσθαι τίμιον

: τὸ γὰρ περιβλέπεσθαι τίμιον τὸ ἄρχειν δηλοῖ. A. B. C. M. I. Ἄλλως. ἐν ἤθει πευστικόν. μέγα νομίζεις τὸ περίβλεπτος εἶναι καὶ περιφανὴς παρὰ πᾶσιν; ἢ οὕτως. ἀλλὰ τὸ περιβλέπεσθαι τίμιον νενόμικας. κενὸν μὲν οὖν τοῦτο. A. B. C. M. I.

περιβλέπεσθαι

: περίβλεπτον εἶναί τινα, ἤγουν περιφανῆ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἤγουν τὸ περίβλεπτον εἶναί σε παρὰ πάντων σοι δοκεῖ τίμιον. Fl. 59.

κενὸν μὲν οὖν

: μᾶλλον μὲν οὖν μάταιον. Gr.

552.

μοχθεῖν

: κοπιᾶν. Gr. ὁ γὰρ πολλῶν κτημάτων κύριος καὶ πολλοῦ κόπου κληρονομεῖ τὴν τούτων διοίκησιν. Gu.

553.

ὄνομ’ ἔχει μόνον

: ἔργον δὲ δηλονότι οὐκ ἔχει. εἶτα ἐπάγει τὴν αἰτίαν, ἐπεὶ τά γε ἀρκοῦντα ἱκανὰ, εἴ τις τὸ πρᾶγμα σὺν φρονήσει λογίζοιτο. εἰ οὖν ἱκανὰ τὰ ἀρκοῦντα, τὸ πλέον, δηλονότι τοῦ ἀρκοῦντος, ἄχρηστον ἂν εἴη καὶ περιττόν· εἰ δὲ περιττόν ἐστι καὶ πρὸς οὐδὲν χρησιμεῦον, εἶτα πλέον λέγεται, ὀνόματι δηλονότι μόνον λέγεται, ἔργῳ δὲ τί ἂν πλέον ποιήσειεν ἐκεῖνο οὗ χρεία οὐδεμία ἐστίν; Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Gr. Leid.

554.

ἐπεὶ τά γ’ ἀρκοῦνθ’

: τὰ μεμετρημένα. B. ἐπειδὴ τὰ ἀρκετὰ καὶ μεμετρημένα τοῖς φρονίμοις ἱκανὰ λελόγισται. I.

555.

ἴδια

: φυσικὰ, ἤγουν παρεπόμενα τῇ ἰδίᾳ φύσει. I. οὔτοι

οὔτοι — ἴδια

: ἤγουν οὐχ ἡμέτερα, ἀλλὰ τῶν θεῶν ἐστι τὰ πράγματα. A. C.

556.

τὰ τῶν θεῶν

: τὰ ἀπὸ τῶν θεῶν δὲ ἔχοντες χρήματα φροντίζομεν· ὁπόταν δὲ θέλωσιν, αὐτὰ πάλιν ἀφ’ ἡμῶν λαμβάνουσιν. ὁ δὲ πλοῦτος οὐ μόνιμος, ἀλλὰ πρόσκαιρος. I.

557.

ὅταν δὲ χρῄζωσ’

: ἀντὶ τοῦ βούλωνπαι· ὅταν δὲ βούλωνται καὶ χρείαν ἔχοιεν τοῦ παρέχειν αὐτὰ ἑτέροις, πάλιν ἀφαιροῦνται. A. B. C. M. I.

559.

ἄγ’, ἤν σ’ ἔρωμαι

: ἄγε, ἄν σε ἐρωτήσω δύο λόγους προβαλλομένη, ἆρα τυραννεῖν θέλεις, ἢ τὴν πόλιν σῶσαι; πάντως ἐρεῖς μοι τυραννεῖν. A. B. M. I. ἐὰν δὲ νικήσῃ οὗτος, καὶ ἡ τῶν Ἀργείων ἰσχὺς τοὺς Καδμείους νικήσῃ, θεάσει φθαρὲν τὸ ἄστυ τῶν Θηβαίων, καὶ πολλὰς κόρας αἰχμαλωτιζομένας σὺν βίᾳ παρὰ τῶν πολεμίων ἀνδρῶν. ἐπώδυνος λοιπὸν ὁ πλοῦτος καὶ αἰσχύνης αἴτιος γενήσεται ταῖς Θήβαις, ὅντινα ζητεῖς κεκτῆσθαι. I.

561.

ἐρεῖς τυραννεῖν

: ἐὰν γὰρ τυραννεῖν θέλῃς, πολεμηθήσεται ἡ χώρα. M. T. Flor. 33 .

ἢν δὲ νικήσῃ σ’ ὅδε

: ἐὰν δὲ νικήσῃ σε οὗτος, τί; λείπει τὸ τί. M.

562.

Καδμείους ἕλῃ

: ἀντὶ τοῦ τοὺς Θηβαίους νικήσῃ. B. M.

564.

κόρας

: τὰς ἐν νεαρᾷ φησιν ἡλικίᾳ. Bar. Gr.

πορθουμένας

: αἰχμαλωτιζομένας. Gr. γρ. καὶ λελῃσμένας. B. M.

565.

ὀδυνηρός

: πονηρός. M. γράφεται καὶ δαπανηρός, ὅ ἐστιν ὃν ζητεῖς ἔχειν ἐπιζήμιος· ἀνάγκη γὰρ εἰς πόλεμον συμμάχους προτρέψασθαι καὶ δαπανᾶν. B. M. I.

ὀδυνηρός

: ἐπώδυνος, ὀδύνης αἴτιος. Cant. Gr. ὁ πλοῦτος καὶ ἡ εὐδαιμονία. ἐπειδὴ πρὸς ὄλεθρον σὸν καὶ τοῖς περὶ σὲ συμβήσεται· ἔστι δὲ τοῦτο συμπέρασμα τῶν ἄνω. Bar. Gu.

ἆρ’

: συλλογιστικὸς ἐνταῦθα ὁ ἆρα, οὐκ ἀπορηματικός. Cant. Gr. Mosq.

ὁ πλοῦτος

: ἡ εὐδαιμονία. Bar. Gu.

567.

φιλότιμος

: φιλόνεικος. I. φιλόδοξος δὲ σὺ ἔσῃ. λείπει τὸ ἔσῃ. M. πλεονέκτης καὶ ἄδικος δόξεις. Bar. Gu. φιλόνεικος γενήσῃ. Gr.

568.

σοὶ μὲν τάδ’ αὐδῶ

: ἵνα μὴ δόξῃ δυσχερὴς Ἐτεοκλεῖ, αὐτῷ μόνῳ ἐπιτιμῶσα, στρέφεται καὶ πρὸς Πολυνείκην. τοιούτους γὰρ χρὴ τοὺς διαλλακτὰς εἶναι, μὴ πρὸς ἕνα τῶν μαχομένων, ἀλλὰ πρὸς ἀμφοτέρους χρῆσθαι τοῖς λόγοις, ἵνα μὴ πρὸς ἕτερον νεύοντες τὸν ἕτερον ἀγριαίνωσιν. Bar. Gu.

569.

ἀμαθεῖς

: ἀνοήτους. B. Gr. μωράς. Gu. ἀμαθεῖς χάριτας λέγει δοῦναι αὐτῷ τὸν Ἄδραστον, ἐπειδὴ κατὰ τῆς πατρίδος ἐπιστρατεῦσαι αὐτὸν παρεσκεύασεν. Bar. Gu.

ἀνήψατο

: ἀνέθηκε. Gu. I. περιήψατο, ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν πλοίων τῶν ἀποδεσμουμένων εἰς λιμένα. B. I.

570.

ἀσύνετα

: ἀσυνέτως. Gr. ἀσυνέτως δὲ καὶ σὺ ἦλθες λεηλατήσων τὴν πόλιν. I. ἑνὶ γὰρ διαφερόμενος ἁπάσῃ τῇ πόλει ἐπάγεις κίνδυνον, καὶ ταῦτα ἐπιστάμενος οὐ δημοκρατουμένην, ἀλλὰ μοναρχουμένην. A. B. M. I.

571.

φέρ’

: εἰπέ. Gr.

ἕλῃς

: ἀντὶ τοῦ ὑποχειρίους λάβοις. M. παραλάβῃς κοινῶς. Gr.

μὴ τύχοι

: εἴθε μὴ συμβαίη. Cant. Gr. γρ. μὴ τύχῃ. M.

572.

τρόπαια

: εἰώθασιν οἱ παλαιοὶ, ἐπειδὰν ἐνίκων τοὺς ἀντιπάλους, ἀνιστᾶν τείχη, γράφοντες ἐνταῦθα τὴν κατὰ τούτων νίκην, ἀείμνηστον ἐνταῦθα καθιστάντες τὴν σφῶν αὐτῶν ἀρετὴν, ἅπερ ἐκάλουν τρόπαια, ὡς δεικνύντα τὴν τῶν ἐναντίων τροπήν. ἔμελλεν οὖν καὶ Πολυνείκης, εἴπερ ἐνίκησεν Ἐτεοκλέα, τοῦτο ποιήσειν, ἐπιγράψειν τε τὴν κατὰ τῆς πόλεως πόρθησιν· ὃ ἐπειδὴ πλείω μέμψιν εἶχεν αὐτῷ ἢ φιλοτιμίαν, ἀποτρέπει ἡ μήτηρ τῆς πρὸς τὸν ἀδελφὸν συμβολῆς. οὐ μόνον δὲ τοῦτο ἐποίουν, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀσπίδας τῶν πολεμίων σκυλεύοντες τοῖς θεοῖς ἀνετίθουν, ὡς αἰτίοις τῆς νίκης, ἐπιγράφοντες εἰς αὐτὰς ἃ καὶ ἐν τοῖς τροπαίοις. Bar. Gu.

τρόπαια

: οἱ παλαιοὶ Ἀττικοὶ προπερισπῶσιν. B. νικητήρια, ἀπὸ τοῦ τρέψαι καὶ διῶξαι τοὺς πολεμίους. λέγει δὲ τὰ ἱστάμενα συμβόλαια τῆς νίκης. B. I.

ἀναστήσεις

: ἀναθήσεις τοῖς θεοῖς. Fl. 59. ἀναστηλώσεις, ἀνεγερεῖς. Gu.

573.

πῶς δ’ αὖ κατάρξει

: ἀντὶ τοῦ καταρχὴν ποιήσεις. M. Fl. 59. ἐπιστατήσεις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἁγνὸν γὰρ δεῖ τὸν θύοντα εἶναι, σὺ δὲ οὐχ ἁγνὸς, καθελὼν πατρίδα. Gu.

ἑλών

: παραστησάμενος τὴν πατρίδα τὴν σήν. Gr.

πάτραν

: γρ. πόλιν. C.

574.

σκῦλα γράψεις

: ἀντὶ τοῦ τὰ ὅπλα ἐπιγράψεις, ἤτοι τὰ ἀναθήματα τῶν πεφονευμένων. B. I. τί δ’ ἔσται τὸ ἐπίγραμμα; Θήβας πυρώσας τάσδε Πολυνείκης θεοῖς ἀσπίδας ἔθηκεν. I. καὶ ἐπιγραφὰς πῶς ἐπιγράψεις ταῖς ῥοαῖς τοῦ Ἰνάχου; ποταμὸς ἐν τῷ Ἄργει ὁ Ἴναχος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 55. 59. 76.

Ἰνάχου ῥοαῖς

: ἀντὶ τοῦ ἐν Ἄργει. C. M. Ἴναχος ποταμὸς Ἄργους. M. ἐν τῷ Ἄργει, ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Gu.

575.

Θήβας πυρώσας

: τοῦτο ἔχεις ἐπιγράψαι, τοῦτο ἔχεις εἰπεῖν. A. M. ἆρα ἐπιγράψεις τοῦτο τὸ ἐπίγραμμα; Gr. Fl. iidem.

πυρώσας

: ἀφανίσας. Gu.

576.

ἔθηκε

: ἀντὶ τοῦ ἀνέθηκε. M.

μήποτ’

: εἴθε μὴ γένοιτό σοι τέκνον, λαβεῖν ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων τοιαύτην φήμην, τουτέστι νικητὴν τῆς πατρίδος ᾄδεσθαι. Gr. Bar. I.

κλέος

: ἀντὶ τοῦ ὄνειδος. λόγῳ μὲν παραινεῖ αὐτῷ, τῇ δ’ ἀληθείᾳ ἐπεύχεται τῷ πράγματι, ὡς παρ’ Ὁμήρῳ μὴ σέ γ’ ἐν ἀμφιάλῳ Ἰθάκῃ βασιλῆα Κρονίων ποιήσῃ. A. C. M. T.

578.

ὑπεκδράμῃ

: κρατηθῇς, νικηθῇς. M. παρέλθῃ, νικήσῃ. μετενήνοχε δὲ ἀπὸ τῶν δρομέων. οἷον ὑπέρτερα γένηται. A. B. C. M. I. ὑπερβάλλῃ. Gu.

580.

ὦ κακὰ μνηστεύματα

: τὸ ὦ κακὰ μνηστεύματα καὶ τὸ Ἀδραστε ταυτόν ἐστιν· οὕτω γὰρ ἄν τις εἶπεν· ὦ Ἄδραστε, ὁ κακὴν μνηστείαν καὶ κῆδος πρὸς Πολυνείκην ποιήσας, προσθεὶς καὶ τοῦτο, διὰ μιᾶς γυναικὸς, τῆς σῆς θυγατρὸς, ἡμεῖς ἀπωλόμεθα. ἐποίησε δὲ οὕτω κατὰ ποιητικὴν ἄδειαν, ὅπερ, εἰ καὶ ταῖς λέξεσι κεχώρισται, ἀλλὰ τῷ νῷ συνάπτεται. Ἄδραστος γὰρ καὶ οὐχ ἕτερος ἦν ὁ τὴν μνηστείαν ποιήσας. ἢ τὸ προσθείς πρὸς τὸ κακά συντακτέον, καὶ οὐ πρὸς τὸ διὰ μιᾶς νύμφης, ἳν’ ᾖ οὕτως, ὦ μνηστεύματα κακὰ προσθεὶς, τουτέστι μετὰ τοιαύτης προσθήκης ταῦτα ἀναβοήσεται. Gu. Bar. ἐπιγαμβρεύματα, γάμοι. B. M. ὦ κακῶς θυγατρὶ μνηστευσάμενος. A. M. δυστυχεῖς συμφωνίας γάμων. Gr.

581.

προσθείς

: συνθέμενος, συμφωνήσας. Gr. Cant. Mosq.

583.

κείνων στέρεσθαι

: τῶν Ἀργείων, καὶ ὑπὸ Θηβαίων θανεῖν. A. C. M. Ἄλλως. τοῦ Ἄργους δηλονότι. ὁ δὲ νοῦς, μήτε ἐκεῖνα μήτε ταῦτα ἔχων κἀκείνων στερηθῆναι, τούτων τε μὴ τυχεῖν. τὸ γὰρ ἐν μέσῳ πεσεῖν, τουτέστι τὸ πρὸ τοῦ ἀφικέσθαι ἐπ’ αὐτὰ ἐκπεσεῖν τῆς ἐλπίδος. A. B. C. T. M. I.

ἐν τῷ μέσῳ

: τοῦ Ἄργους δηλονότι. M. ἐν τῷ μεταξύ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 56. 76.

τῶνδε

: τῶν μετὰ σοῦ στρατευμάτων. Gu. Fl. 21.

584.

μέθετον τὸ λίαν

: μέθετον, ἄφετε τὸ λίαν φιλονεικεῖν. Ἄλλως. μέθετον τὸ λίαν ἀντὶ τοῦ τὸ θυμικόν. καὶ ἐν Ὀρέστῃ τῷ λίαν χρῆσθαι καλῶς. Ἄλλως. ἐν τούτοις Ἰοκάστη οὐδὲν συμβεβούλευκε τοῖς παισὶ κοινωφελὲς, ἀλλὰ τῷ μὲν λέγει, εἰς τί φιλοτιμῇ τυραννεῖν; τῷ δὲ, εἰς τί πολεμεῖς τὴν πατρίδα; ἐχρῆν δὲ τούτοις συμβουλεῦσαι, διελομένους τὰ πατρῷα καὶ τὴν βασιλείαν παύσασθαι τῆς διχοστασίας, ὅπως ὑπέστησαν ἐξ ἀρχῆς ἀνὰ μέρος ἄρχειν. καὶ γὰρ ἐπὶ τῷ ποιητῇ ἦν ποιῆσαι αὐτοὺς μὴ πειθομένους, ὅπως τὰ τῆς ἱστορίας μένῃ βέβαια· εἵμαρτο γὰρ αὐτοὺς, ἀλληλοκτόνους γενομένους, κατὰ τὰς ἀρὰς τοῦ πατρὸς ἀποθανεῖν. νῦν δὲ οὐδὲν τούτων πεποίηκεν. A. B. C. I. 5

τὸ λίαν μέθετον

: ἐάσατε. M. ἄφετε τὴν ὑπερβολὴν τῶν ὀρέξεων, καταλείψατε τὸ ὑπερβάλλον τῆς ἐνστάσεως. Gu. Bar. τὸ θυμοῦσθαι κατ’ ἀλλήλων. Fl. 59.

ἀμαθία δυοῖν

: αἱ τῶν δύο ἀμαθίαι, ὅταν μόλωσιν εἰς ταυτὸν, μέγιστον κακὸν γίνεται. Ἄλλως. δεινὸν κακὸν, ὅταν εἰς τὸ αὐτὸ κακὸν τῆς ἀμαθίας ἔλθητε. A. B. C. M. T. Gu. I. Ἄλλως. ὅταν διὰ τὸ αὐτὸ κακὸν τῆς ἀμαθίας ἔλθητε ἀμφότεροι, δεινὸν κακόν. A. C. ὅμοιον δέ ἐστι τῷ μηδὲν ἄγαν τὸ ἄφετε τὸ λίαν φιλονεκεῖν. B. I. ἀπαιδευσίαι ἀνθρώπων εἰς ταυτὸ ὅταν ἔλθωσιν, ἤγουν ὅταν συνδράμωσι, πάνυ μεμισημέναι. Gr. Cant.

585.

εἰς ταὔθ’ ὅταν

: ὅταν ἔλθητε εἰς τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοις, ἀμαθία τοῦτο ἀμφοτέροις ἔσται, ὃ μέγιστον κακὸν τοῖς ἔχουσιν, ὡς μὴ τὰ συνοίσοντα σφίσι γνῶναι δυναμένοις. Gu. Bar.

586.

ἀπότροποι κακῶν

: ἤγουν ἐκκρούετε, ἀποπέμπετε τάδε τὰ κακά. Gr. Cant. λυτήριοι, κωλυταὶ, ἀποσοβηταί. M. Gu.

587.

ξύμβασιν

: εἰρήνην. Gu. ξιμβίβασιν. B. I.

588.

οὐ λόγον

: οὐκ ἔριδός ἐστ’ ἀγών· ἀπώλετο γὰρ ὁ καιρὸς ὁ ἐν μέσῳ ἀκαίρως, περαίνει δὲ, ἤτοι πληροῖ, οὐδαμῶς ἡ σὴ προθυμία. ὁ δὲ νοῦς, περαίνει δ’ οὐδὲν ἡ προθυμία, ἀντὶ τοῦ προθυμουμένη ἡμᾶς εἰς φιλίαν ἀγαγεῖν οὐ πείθεις· οὐ γὰρ φιλιωθείημεν καὶ εἰς ξύμβασιν καὶ φιλίαν ἔλθοιμεν ἄλλως ἢ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ὑπ’ ἐμοῦ, ὥστε με τὰ σκῆπτρα κατέχειν δηλονότι καὶ βασιλέα ὑπάρχειν τῆς χθονὸς τῆσδε. τῶν ἐπὶ πολὺ δὲ παρατεινομένων νουθετημάτων ἀποστᾶσα ἄφες ἡμᾶς. καὶ σὺ δὲ τῶν τειχῶν τούτων ἐξέρχου· εἰ δὲ μὴ, ἀποθανῇ. I.

οὐ λόγων

: ἀντὶ τοῦ ἔριδος. B. M.

ἀλλ’

: ὁ ἀλλά ἀντὶ τοῦ γάρ. B. M. Gu.

ἀνάλωται

: ἀντὶ τοῦ δεδαπάνηται. M. Gu. ἀπώλετο γὰρ μάτην, ἀκαίρως. Gr.

589.

περαίνει δ’ οὐδὲν ἡ προθυμία

: ἡ σὴ προθυμία δηλονότι. ὁ δὲ νοῦς, περαίνει δ’ οὐδὲν ἡ προθυμία, ἀντὶ τοῦ προθυμουμένη ἡμᾶς εἰς φιλίαν ἀγαγεῖν οὐ πείθεις. A. B. C. M. ἡ σή. ἐκ τοῦ προτεθυμῆσθαί σε, ὦ μῆτερ, διαλλάξαι ἡμᾶς οὐδὲν πλέον γίνεται· ὁρᾷς γὰρ ἡμᾶς μὴ πειθομένους. A. C. M. Fl. 33.

περαίνει

: πληροῖ. Gr. τελειοῖ. Gu.

590.

ξυμβαῖμεν

: εἰς σύμβασιν καὶ φιλίαν ἔλθοιμεν. Β. συμβιβασθείημεν. Gr.

ἢ ’πὶ τοῖς εἰρημένοις

: ἤγουν αὐτὸν ὡς ἰδιώτην οἰκεῖν τὴν πόλιν, ἐμὲ δὲ ἄρχειν. Gu.

592.

τῶν μακρῶν

: τῶν παλαιῶν. M.

593.

κομίζου

: τῷ σῷ ἵππῳ· εἰ γὰρ πεζῇ ἔμελλεν ἐξέρχεσθαι, οὐκ ἂν ἔλεγε κομίζου, ἀλλὰ ἀπέρχου, ἢ ἔξιθι, ἢ τοιοῦτόν τι. Gr. Cant.

594.

πρὸς τίνος

: παρὰ τίνος

ἀποθανοῦμαι

: τίς δ’ οὕτως ἄτρωτός ἐστιν ὅστις, εἰς ἡμᾶς φονικὸν ἐμβαλὼν ξίφος, τὸν ὅμοιον οὐκ ἀπολαβὼν οἴσεται θάνατον; I.

τίς δ’ ὧδ’

: οὕτως εὔτολμος. M.

595.

ἀποίσεται

: ἀπολήψεται, ἀπαγάγοι, κατ’ ἐρώτησιν. M.

596.

ἐγγὺς, οὐ πρόσω

: οὗτινος ἐγγὺς καὶ ἔμπροσθεν ἵστασαι. τὸ δὲ εἰς χέρας λεύσσεις ἐμάς ἐν ἐρωτήσει, λεύσσεις εἰς χεῖρας ἐμάς; ἐκ τούτων ἀποθνήσκεις. A. B. C. M. I. τοῦτο λέγει ἐπειδήπερ ἐφοβήθη Πολυνείκης μή πως Ἐτεοκλῆς κρατῶν ξίφος αὐτὸν ἀποκτείνῃ. Gu.

ἐς χέρας λεύσσεις

: δείκνυται αὐτῷ ξίφος. Fl. 59.

πρόσω βέβηκας

: ἐγώ εἰμι, φησὶν, ὁ φονεύς σου γενησόμενος. τὸ δὲ οὐ πρόσω βέβηκας; ἀντὶ τοῦ οὐ πέφευγάς με; A. C. M. οὐ πόρρω ἵστασαι. Gr. Mosq.

597.

εἰσορῶ

: ὁρῶ.

δειλὸν δ’ ὁ πλοῦτος

: ἀντὶ τοῦ δειλίας ποιητικὸν καὶ φιλοζωΐας. Gr. Cant.

δειλὸν δ’ ὁ πλοῦτος

: παρόσον οἱ πλούσιοι δειλοί εἰσι πρὸς θάνατον, ὡς μεγάλων ἀγαθῶν στερούμενοι· οἱ δὲ πένητες ῥιψοκίνδυνοί εἰσιν, ἐπιλογιζόμενοι ὡς λυσιτελεῖ κινδυνεύσαντας κτήσασθαι καὶ ἀποθανεῖν μᾶλλον ἢ πτωχὸν ὄντα ζῆν. φησὶν οὖν ὅτι φιλόψυχος εἶ σύ. A. B. C. M. I.

δειλὸν δ’ ὁ πλοῦτος

: ἐπειδὴ οἱ πλουτοῦντες μὲν δειλιῶσι διὰ τὴν ὑπάρχουσαν αὐτοῖς τύχην, οἱ δὲ πένητες ῥιψοκίνδυνοι, ἵνα τῆς πενίας ἀπαλλαγῶσι. διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς πρὸς τὴν ὑπάρχουσαν εὐδαιμονίαν αὐτῷ θεωρῶν τοῦτό φησι. Gu. καὶ οὐ μέλλεις συνᾶραι πόλεμον, οἷα δειλός. Fl. 59.

φιλόψυχον

: φιλοψύχους ποιῶν. C. M.

598.

κᾆτα

: καὶ εἶτα πρὸς τὸν φιλόζωον καὶ ἄνανδρον σὺν πλείστοις ἦλθες μαχέσασθαι; I. ἐπεὶ οὖν κατὰ τὸ εὔλογον δειλὸν ὁ πλοῦτος, διὰ τί μετὰ πολλῶν πρὸς ἐμὲ ἀφίκου; καὶ ἔστι τὸ κᾆτα συμπερασματικὸν, ἢ καὶ ἀπορηματικὸν λέγε ἐκφέρων κατ’ ἐρώτησιν. Gu. βαρύτητος τὸ σχῆμα. Gu.

πρὸς τὸν οὐδέν

: ὄντα, ἤγουν τὸν δειλόν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. πρὸς τὸν ἄνανδρον. M. πρὸς τὸν φιλόψυχον καὶ ἄνανδρον. B. τὸν ἄνανδρον ἐμὲ καὶ οὐ βουλόμενον μάχεσθαι. Gu.

599.

ἀσφαλὴς γάρ

: ναί. καὶ γὰρ ὁ ὠχυρωμένος ἐν ὅπλοις στρατηλάτης κρείττων ἐστὶ τοῦ θρασέος. I.

ἀσφαλής

: ἤγουν ἠσφαλισμένος γὰρ δυνάμει ἀξιολόγῳ στρατηλάτης ἐστὶν ἀμείνων ἢ χωρὶς δυνάμεως θρασυνόμενος. Gr. Cant. ὁ ἀσφάλειαν ἔχων εἰς ἑαυτόν. Gu. οὐ δειλός εἰμι, ἀλλ’ ἀσφαλής. Gu.

600.

κομπὸς εἶ

: ἀλαζονικὸς ὑπάρχεις, θαρρῶν ἐν σπονδαῖς, αἵ σε τηροῦσι θανεῖν. I.

κομπός

: κόμπος ἡ ἀλαζονεία, κομπὸς δὲ ὁ κομπαστὴς ἤτοι ὁ ἀλαζών. Gu.

κόμπος

: τὸ μὲν προσηγορικὸν ὡς τὸ τέμπος, τὸ δ’ ἐπίθετον ὡς τὸ καρπός. κόμπος γὰρ λόγος, κομπὸς δὲ ὁ κομπαστής. ὁ δὲ νοῦς, μεγαλοφρονεῖς ἐπὶ ταῖς γενομέναις σπονδαῖς καὶ συνθήκαις, αἵτινές σε ῥύονται τοῦ ἤδη τεθνήξεσθαι. A. B. C. M. T. Gu. I. Ἄλλως. κομπὸς ὁ κομπηρὸς καὶ ἐπῃρμένος, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ κόμπος ἡ ἔπαρσις. γράφεται δὲ καὶ κομψός. κρεῖττον δὲ τοῦ κομψὸς τὸ κομπός. σπονδαῖς ταῖς εἰρηνηκαῖς καταλλαγαῖς λέγει. A.

κομπός

: κομπηρὸς (εἶ add. Florr.), ἤγουν φλύαρος. (φλυαρεῖς Florr. ) Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. φλύαρος. M. γαῦρος, σοβαρὸς, κομπαστὴς, ἀλαζονικός. Gu. ἐπῃρμένος. Fl. 59.

σπονδαῖς

: σπονδάς φησι καθ’ ἃς ἐπετράπη ἐξελθεῖν. A. C. M.

αἵ σε σώζουσιν θανεῖν

: αἵ σοι τὸ ζῆν χαρίζονται καὶ οὐκ ἐῶσι θανεῖν. δέον δὲ εἰπεῖν, αἵ σε σώζουσι θανάτου, ἀντὶ ὀνόματος ἀπαρέμφατον ἔθηκε τὸ θανεῖν, ὃ καὶ δυσκολίαν τινὰ παρέχει. Gu. Bar.

σώζουσιν θανεῖν

: ῥύονται μὴ θανεῖν. Gr. Cant.

601.

καί σε δεύτερον

: ἰδοὺ, φησὶ, δεύτερόν σοι λέγω ἀποδοῦναί μοι τὸ μέρος τῆς βασιλείας. ἅπαξ γὰρ εἶπεν ἄνω καὶ νῦν ἕτοιμός εἰμι τἀμαυτοῦ λαβὼν στρατὸν μὲν ἔξω τῆσδ’ ἀποστεῖλαι χθονός A. B. C. M. I.

602.

οὐκ ἀπαιτούμεσθ’

: οὐκ ἀποδίδομεν. M. οὐ διδόαμεν. Gu. οὐ χρεωστοῦμεν. I.

603.

τοῦ μέρους

: τοῦ ἐπιβάλλοντός σοι μέρους κεκτημένος τὸ περισσότερον; I. τοῦ σοῦ, ἤγουν τοῦ ἀνήκοντός σοι; Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. ἤγουν τὸ ὅλον μέρος. Gu.

φήμ’

: ναὶ λέγω· ἐλευθεροῦ δὲ καὶ ἀπαλλάσσου τῆς γῆς. I.

ἀπαλλάσσου

: ἀπέρχου. Gr. Florr.

604.

ὦ θεῶν

: τὸ ἑξῆς· ὦ θεῶν βωμοὶ πατρῷοι, κλύετέ μου. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76.

πατρῷοι

: πατρικοὶ, οὓς οἱ πρόγονοι ἡμῶν ἐσέβοντο. Gu.

πάρει

: ἦλθες. Gu. παρεγένου. I.

605.

ἐπεστρατευμένου

: κατὰ τῆς πατρίδος στρατευσαμένου. Gr. Mosq.

606.

τῶν λευκοπώλων

: εὐφήμως· λέγει δὲ τῶν μελανοπώλων, Κάστορος καὶ Πολυδεύκους, ἢ Ζήθου καὶ Ἀμφίονος, ὅπερ ἄμεινον. A. B. M. I. καὶ ὦ δώματα τῶν θεῶν τῶν λευκοπώλων, τοῦ Ἀμφίονος καὶ Ζήθου. Gr. Ἀπόλλωνος, Ἀρτέμιδος καὶ Ἡμέρας, ἢ Κάστορος καὶ Πολυδεύκους. Gu.

607.

ἐξελαυνόμεσθα

: τὸ ἑξῆς· ἐξελαυνόμεθα πατρίδος, ὦ θεοὶ, σὺν ἀδικίᾳ, ἤγουν ἀδίκως. τὸ δὲ ὦ θεοὶ διὰ μέσου. Gr. Bar. I.

ἐξελῶν

: ἐξελάσων, πορθήσων· διὸ ψιλῶς ἀναγνωστέον. M. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἦλθον ἐξελάσων. ἀδικίᾳ σῇ, ἤγουν διὰ τὴν σὴν ἀδικίαν μὰ τοὺς θεούς. A. ἡμᾶς ἐκ τῆς πατρίδος. Fl. 59. πορθήσων τὴν πατρίδα. Gr. Fl. 6. 9. 21. 56. 76.

608.

ἀνακάλει

: ἐν ταῖς Μυκήναις ἀνακάλει καὶ μὴ ἐνθάδε. A. M. ἐν τῷ Ἄργει. Gr. ἀντὶ τοῦ κάλει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. μεγάλως, ἐκ δευτέρου κάλει. Gu.

609.

ἀνόσιος πέφυκας

: τὸ ἑξῆς, ἀνόσιος πέφυκας, ὅς μ’ ἄμοιρον ἐξελαύνεις τὸ μέρος τῆς βασιλείας κατέχων. M. ἄδικος, ὡς οὐκ ἐμμείνας τοῖς ὅρκοις, οὓς ὤμοσας. Gu.

ἀλλ’ οὐ πατρίδος

: καὶ μὴν οὐκ εἰμὶ πολέμιος τῆς ἐμῆς πατρίδος, ὡς σύ. Gr. Bar.

610.

ἄμοιρον

: χωρὶς μερίδος. I. τοῦ ἀνήκοντός μοι μέρους. Gr. Cant. μέρος τῆς βασιλείας οὐκ ἔχοντα. Gu. Fl. 33. ἤγουν μὴ τοῦ πατρῴου κλήρου τὸ μέρος ἔχοντα. Gu.

καὶ κατακτενῶ γε πρός

: σὺν τῷ ἐξελάσαι σε ἄμοιρον καὶ κτανῶ σε. Gr. Cant.

612.

οὔ σε θεμιτόν

: οὐ πρέπον. Gr. δίκαιον, ὡς κατὰ τῆς αὐτὴν ἐχούσης πόλεως ἐστρατευκότι. Gu.

613.

ἀνακάλει

: ἀναζήτει. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

Λέρνης ὕδωρ

: ἤγουν τὰς Μυκήνας· ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Gu.

614.

μὴ πόνει

: μὴ κάμνε, μὴ θορυβοῦ τούτου χάριν· ἄπειμι γάρ. ἐπίτηδες δὲ περιεσταλμένῳ φρονήματι ταῦτά φησι, προσδοκῶν εἰς τὸ δίκαιον ἔτι μετακαλέσειν τὸν ἀδελφόν. A. B. C. M. I. μὴ δεινοπάθει. Gr. μὴ περὶ τούτου ἀγανάκτει, θορυβοῦ. Gu.

σὲ δ’ αἰνῶ

: σὲ δὲ, ὦ μῆτερ, ἀποδέχομαι, ὅτι ἐσπούδασας εἰς φιλίαν ἡμᾶς ἀγαγεῖν. A. B. C. M. I.

σὲ δ’ αἰνῶ

: σὲ δὲ ἐπαινῶ, μῆτερ, τῆς προθυμίας, ἣν ἔσχες ἡμᾶς διαλλάξαι, εἰ καὶ ἡμεῖς οὐκ ἠβουλήθημεν. Gu. Bar. ἐπαινῶ σε ἕνεκα τῆς σπουδῆς τῶν διαλλαγῶν. Gr. Bar. Mosq. ὅτι θελήσασα ἡμᾶς καταλλάξαι οὐκ ἠδυνήθης. Gu.

615.

εἶμι

: τὸ μὲν εἶμι διὰ τῆς ει διφθόγγου παραλόγως, ἡ δὲ ἀπ’ αὐτοῦ πᾶσα κλίσις διὰ τοῦ ἰῶτα. B. C. M. T. ὅ ἐστι, μέχρι θανάτου χωρήσω· ἢ πρὸς τὸ ῥηθὲν ὑπὸ Ἐτεοκλέους οὐ θεμιτόν σοι μητρὸς ὀνομάζειν κάρα. B. C. M.

616.

ἀλλά

: εἰ καὶ μὴ πατέρα δώσεις ἰδεῖν. Gu.

617.

ὦ κασίγνηται

: ἄφατος ἡ οἰκονομία. M.

ἔχθιστος

: πάνυ μεμισημένος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μισητὸς, ὡς κατ’ αὐτῶν στρατεύσας. Gu.

618.

ἀλλά

: ἀντὶ τοῦ κἄν. I. κἄν. Gr. Florr. iidem. ἀντὶ τοῦ κἂν σύ· οὕτως γάρ. M. εἰ καὶ μὴ ὁ πατὴρ καὶ αἱ ἀδελφαί μου· σὲ γὰρ εἰσορῶ. Gu.

χαρτά

: ἐν ἤθει τοῦτο· Ἰοκάστη, ἐπεὶ εἶπεν αὐτῇ χαῖρε, χαρᾶς, φησὶν, ἄξια πάσχω, τέκνον. ὁ δὲ λόγος ἐν εἰρωνείᾳ μετὰ ἤθους. B. M. T. Fl. 33.

χαρτὰ γοῦν

: εἰ μὲν κατ’ ἀπόφασιν τοῦτο ἐρεῖς, κατ’ εἰρωνείαν ὁ λόγος, εἰ δὲ κατ’ ἐρώτησιν, οὐ κατ’ εἰρωνείαν. Gu. Bar.

619.

οὐκέτ’ εἰμί

: ἤγουν τὸ ἀπὸ τοῦ δεοὐκ ἄν με ὄψει· ἄπειμι γάρ. Gu. Bar.

εἰς πόλλ’ ἀθλία

: ἀντὶ τοῦ κατὰ πολλὰ ἀθλία γέγονα ἐγώ. M. πατέρα γὰρ τὸν σὸν παρὰ τὴν τῶν θεῶν βουλὴν συλλαβοῦσα ἔτεκον. τοῦτό μοι πρῶτον τῆς ἀθλιότητος. ἔπειτα συνῆλθον αὐτῷ παρανόμως, καὶ τυφλὸν εἶδον, καὶ πρόσθεν τὴν σὴν ἀπουσίαν ἤνεγκα, καὶ νῦν ὁρῶ πολεμοῦντας ὑμᾶς ἀλλήλοις καὶ τὸν περὶ ψυχῆς κινδυνεύοντας. ἆρα ἔστι τις ἀθλιώτερος βροτῶν; Gu. Bar.

621.

ποῦ ποτε

: κατ’ ἐρώτησιν, ἀντὶ τοῦ ἐπὶ ποίῳ μέρει παρατάξῃ, ἵνα κἀγὼ ἐκεῖ παρατάξωμαι; A. B. M. I.

622.

ἀντιτάξομαι

: ἐπὶ τῷ κτενεῖν σε. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. εἰ μὲν τὸ κτανων βαρύνεις, ἀντιστρόφως συντάξεις κατά τινας λέγων ἀντιταχθεὶς κτενῶ σε· οὐ γὰρ ἄλλως ἔστιν εἰπεῖν· πρῶτον γὰρ ἀντετάχθη, εἶτα καὶ τὸν φόνον εἰργάσατ’ ἄν. ἔστι δὲ ἡ τοιαύτη σύνταξις ψυχρά. εἰ δὲ περισπάσεις, οὕτω πως εἴποις, ἀντιτάξομαι κτανών καὶ φονεύσων σὲ, ὅπερ εἰς μέλλοντα δεύτερον κανονίζεται. ἔνεστι δὲ καὶ τὴν βαρεῖαν μὴ ἐναλλάξαντα συντάξαι βεβιασμένως καὶ οἷον παρακεκινδυνευμένως, ὅπερ ἔστι κρεῖττον ἧσπερ φασὶν ἐναλλαγῆς ἕτεροι. ἐπειδὴ γὰρ τοῦ κτεῖναι αὐτὸν ἐπεθύμει, διὰ τοῦτο παρῳχημένως τοῦτο ἐξήνεγκε, παριστῶν ἣν ἔχει πρὸς τοῦτο ἐπιθυμίαν· οἱ γὰρ περί τι ἐρωτικῶς διακείμενοι, εἰ καὶ μὴ τὸν αὐτῶν τελέσουσιν ἔρωτα, ἀλλ’ ὥσπερ ποιήσαντες οὕτω διάκεινται. Gu.

τοῦδ’ ἔρως ἔχει

: καὶ ἐγὼ τούτου ἐρῶ, τοῦ ἀντιτάξασθαι δηλονότι ἐπὶ τῷ κτενεῖν (κτανεῖν Gr. ) σε. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. ἐπιθυμία. M.

623.

αὐτὸ σημανεῖ

: τὴν πρᾶξιν, ἣν ποιήσομεν, αὐτὸ δηλώσει τὸ πρᾶγμα, ἡνίκα ἀντιταχθῶμεν ἀλλήλοις. Bar. Gu.

624.

πατρὸς οὐ φεύξεσθ’

: ἀποφαντικῶς, ἀντὶ τοῦ, ἐὰν μαχήσεσθε, πάντως ἀπολεῖσθε. A. B. M. Fl. 33. I.

ἐρινῦς

: τὰς βλαβερὰς κατάρας. B. M. ἤγουν τὰς ἀρὰς, ἃς ὑμῖν ἠράσατο. σπεύδοντες γὰρ ἀλλήλους φονεῦσαι οὐ ταύτας φεύξεσθε. εἰ δὲ κατ’ ἐρώτησιν εἴποις, οὕτως ἐρεῖς· οὐ φεύξεσθε τὰς ἐριννῦς τοῦ πατρός; τουτέστιν, οὐ πάντα τρόπον σπουδάσετε ἔξω τῶν ἀρῶν γενέσθαι; τοῦτο δ’ ἂν γένοιτο, εἰ τοῦ πολεμεῖν παύσεσθε. ἐριννῦς δὲ ἐνταῦθα λέγει τὰς διὰ τῶν ἀρῶν ἐπαγομένας αὐτοῖς φθορὰς, ἐκ μεταφορᾶς τῶν φθοροποιῶν Ἐριννύων. Bar. Gu.

ἐρρέτω

: φθειρέσθω πᾶσα ἡ γενεά. Gr. ἀπὸ τοῦ νῦν οὐ φροντίζω τοῦ οἴκου, ἀλλὰ χρήσομαι τῷ ξίφει, καὶ ἴσως οὐκ ἔσται ἀργόν. Bar. Gu. τὸ ἔρρω ἐνεργητικὸν ὂν ῥῆμα παθητικὴν σημασίαν ἔχει· οὐδὲ γὰρ ἀντὶ τοῦ φθείρω, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ φθείρομαι κεῖται. καὶ τὸ ἐρρέτω ἀντὶ τοῦ φθερέσθω. Fl. 21.

πρόπας δόμος

: εἰ βούλει, ἡ πρό περισσή. Fl. 59.

625.

ὡς τάχ’

: ὅτι ἴσως. Gr. Cant. ὡς ὄντως. M.

αἱματη ρόν

: ὥστε γενέσθαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἀργήσει

: οὐκ ἄπρακτον μενεῖ. M. οὐκέτι ἀναίμακτον μενεῖ. M. Gu. Fl. 33.

626.

γαῖαν

: γρ. πάτραν. B. M.

μαρτύρομαι

: μάρτυρας προβάλλομαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

628.

ἀλλ’ οὐχί

: ὁ ἀλλά ἀντὶ τοῦ καί. B. M. Gu. Fl. 33.

629.

κἄν τί σοι

: καὶ ἐάν τι δέ σοι συμβῇ κακὸν ὑπ’ ἐμοῦ, ὦ πόλις, μὴ ἐμὲ αἰτιῶ, τόνδε δὲ, ἤγουν Ἐτεοκλέα. οὕτω χρὴ γράφειν τὸν στίχον, καὶ οὕτω συντακτέον, οἱ δὲ τὸ ο μεγεθύνοντες καὶ τὸ δέ ἀφαιροῦντες τὸ δεύτερον οὐκ ἴσασι τὰ περὶ τῶν μέτρων. Bar. καὶ ἐάν τι δέ σοι συμβῇ κακὸν ὑπ’ ἐμοῦ, ὦ πόλις, μή με τούτων αἰτιῶ, ἤγουν αἴτιον νόμιζε. ὅμοιον τῷ κοινὰ δ’ εἴ τι πείσεθ’ ἑπτάπυργος ἅδε γᾶ. Bar. Gr. τὸ τῶνδε εἰ μὲν μέγα γράψεις, οὕτως εἴποις· μὴ αἰτιῶ καὶ αἴτιον ἡγοῦ, ὦ πόλις, ἐμὲ τῶνδε ὧν μέλλεις παθεῖν· εἰ δὲ μικρὸν, οὕτως· μὴ αἰτιῶ ἐμὲ ὧν μέλλεις παθεῖν δηλονότι, τὸν δὲ αἰτιῶ. ἔστι δὲ ἀσύνδετον. Gu. κἄν τί σοι συμβῇ, ὦ πόλις, κἂν πορθηθῇς. τοῦτο δὲ καλεῖται μαρτύριον. M. Fl. 33.

631.

ἀγυιεῦ

: προπύλαιε. τὸν ἀγυιέα πρὸ τῶν πυλῶν ἵστασαν. κίων δὲ οὗτος ἦν εἰς ὀξὺ ἀπολήγων. ἐπεὶ πρὸ τῶν πυλῶν ἵστασαν ἀγάλματα τοῦ Ἀπόλλωνος ὡς ἀλεξικάκου δεσπότου καὶ φύλακος τῶν ὁδῶν. διὰ γὰρ τοῦτο ἀγυιεύς. A. C. M. T. ἐν τοῖς προπυλαίοις καὶ οἰκήμασιν ἱδρυμένε, ὅτι τὸν ἀγυιέα πρὸ πυλῶν ἵστασαν. κίων δὲ οὗτος ἦν εἰς ὀξὺ λήγων. I.

ἀγυιεῦ

: εἰώθασιν οἱ παλαιοὶ ἐν τοῖς στενωποῖς τὸν Ἀπόλλωνα γράφειν· εἰ γὰρ οὗτος ἀλληγορεῖται εἰς ἥλιον, ὁ δ’ ἀνίσχων πρώτοις προσβάλλει τοῖς στενωποῖς, εἰκότως τοῖς προπυλαίοις ἀγάλματα Ἀπόλλωνος ἀγυιέως ἵστασαν. Bar. Gu. ἃ καὶ ἐκαλοῦντο Ἀπόλλωνος ἀγυιέως ἀγάλματα. Bar.

632.

δεξίμηλα

: τὰ δεχόμενα τὰς θυσίας. M. I.

634.

ἐλπίδες δ’ οὔπω

: πρῶτον μὲν ἐλπίδας εἶχον περὶ τοῦ δόμου ἀβεβαίους καὶ σκοτεινὰς, νῦν δὲ οὐ καθεύδουσιν αὗται, ἤγουν οὐκ ἄδηλοί εἰσιν, ἀλλὰ προφανεῖς καὶ βέβαιοι. Bar. Gu. Leid.

καθεύδουσ’

: ὑπνοῦσιν. Gr.

οὔπω καθεύδουσ’

: ἀλλὰ γρηγοροῦσιν, ἀπαγορεύουσιν, ἐκβέβληνται. Gu.

637.

νεικέων ἐπώνυμον

: παρετυμολογεῖ τὸ ὄνομα Πολυνείκους. ὄνομα νεικέων φερώνυμον, τουτέστιν ἀπὸ τῶν νεικέων τὴν ἐπωνυμίαν λαβόν. I.

638.

Κάδμος

: ὁ Κάδμος ἦλθεν εἰς τήνδε τὴν γῆν ὁ Τύριος, οὗ χάριν ἡ τετράπους μόσχος ἔρριψεν ἑαυτὴν αὐτόματον πτῶμα, μὴ ὑπό τινος πληγῆς γεγονὸς, διδοῦσα τέλος φέροντα τὸν χρησμὸν, ὅπου οἰκεῖσθαι ἐποίησε. πεδία δὲ σιτοφόρα τῶν δόμων ὁ χρησμὸς ἔχρησε, γενέσθαι δηλονότι, ὅπου τε ἡ καλλιπόταμος νοτὶς τοῦ ὕδατος τῆς Δίρκης ἐπέρχεται τὰς βοτανηφόρους αὔλακας τῆς γῆς καὶ βαθυσπόρους, ἔνθα τὸν Διόνυσον ἔτεκεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἡ Σεμέλη διὰ τοῦ γάμου τοῦ Διός. ὅντινα τὸν Διόνυσον εὐθὺς ἔτι βρέφος ὄντα κισσὸς φύσιν ἔχων ἑλίσσεσθαι κύκλῳ ἐσκέπασε, μακάριον δείξας, κλάδοις χλοηφόροις κατασκίοις. κισσός δὲ εἰπὼν ἐπάγει βακχεῖον χόρευμα, ἤγουν λέγω χόρευμα βακχικὸν τῶν παρθένων τῶν Θηβαίων, καὶ τῶν γυναικῶν τῶν εὐΐων, ἤγουν τῶν βακχικῶν. Gr. Florr. I.

Κάδμος ἔμολε τάνδε γᾶν

: Κάδμος ζητῶν τὴν ἰδίαν ἀδελφὴν Εὐρώπην μαντεῖον ἔλαβε περὶ τῆς ἀδελφῆς οὐδὲν αὐτῷ σημαῖνον, ἀλλ’ ὥστε αὐτὸν ἐξελθόντα ἕπεσθαι βοῒ, καὶ οὗ δ’ ἂν αὐτόματος πέσῃ κτίζειν πόλιν. ἔχει δὲ ὁ χρησμὸς τοῦ Πυθίου θεοῦ οὕτως·

Φράζεο δή μοι μῦθον, Ἀγήνορος ἔκγονε Κάδμε·
ἠοῦς ἐγρόμενος προλιπὼν ἴθι Πυθὼ δῖαν,
ἠθάδ’ ἔχων ἐσθῆτα καὶ αἰγανέην μετὰ χερσὶ,
τὴν διά τε Φλεγυῶν καὶ Φωκίδος, εὖτ’ ἂν ἵκηαι
βουκόλον ἠδὲ βόας κηριτρεφέος Πελάγοντος.
ἔνθα δὲ προσπελάσας συλλάμβανε βοῦν ἐρίμυκον
τὴν ἥ κεν νώτοισιν ἐπ’ ἀμφοτέροισιν ἔχῃσι
λευκὸν σῆμ’ ἑκάτερθε, περίτροχον ἠΰτε μήνης·
τήνδε σὺ ἡγεμόνα σχὲ περιτρίπτοιο κελεύθου.
σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλ’ ἀριφραδὲς, οὐδέ σε λήσει·
ἔνθα κέ τοι πρώτιστα βοὸς κέρας ἀγραύλοιο
ἵζηται κλίνῃ τε πέδῳ γόνυ ποιήεντι,
καὶ τότε τὴν μὲν ἔπειτα μελαμφύλλῳ χθονὶ ῥέζειν
ἁγνῶς καὶ καθαρῶς, γαίῃ δ’ ὅταν ἱερὰ ῥέξῃς,
ὄχθῳ ἐπ’ ἀκροτάτῳ κτίζειν πόλιν εὐρυάγυιαν,
δεινὸν Ἐνυαλίου πέμψας φύλακ’ Ἄιδος εἴσω.
καὶ σύ γ’ ἐπ’ ἀνθρώπους ὀνομάκλυτος ἔσσεαι αὖθις,
ἀθανάτων λεχέων ἀντήσας, ὄλβιε Κάδμε.

ταῦτα ἀκούσας ὁ Κάδμος ἀφίκετο εἰς τὸ βουκόλιον τοῦ Πελάγοντος τοῦ Ἀμφιδάμαντος, παρ’ οὗ ἀγοράσας βοῦν καὶ ἡγεμόνα ταύτην τῆς ὁδοῦ ποιησάμενος κτίζει τὰς Θήβας ὁμωνύμους τῶν Αἰγυπτίων Θηβῶν, ἐπεὶ τὸ ἀνέκαθεν Αἰγύπτιος ἦν ὁ Κάδμος. καὶ ἡ Βοιωτία δὲ ἀπὸ τῆς βοὸς ἐκλήθη. A. B. C. M. T. I. Κάδμος πεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς Ἀγήνορος ζητῆσαι τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ Εὐρώπην σὺν τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ μὴ εὑρὼν αὐτὴν, εἰς τὸ μαντεῖον τοῦ Ἀπόλλωνος ἐν Πυθοῖ παραγίνεται, πυνθανόμενος ποῦ ὀφείλει κατοικεῖν· ὁ δὲ ἔφη, ὅπου καθίσει ἡ βοῦς αὕτη, ἐκεῖ κτίσον πόλιν. καὶ δὴ ἐξελθὼν τοῦ μαντείου εὗρε βοῦν, καὶ ἠκολούθησεν αὐτῇ, καὶ εἰς Θήβας ἔθηκε, καὶ ἐκεῖ ᾠκοδόμησε τὰς Θήβας· θήβα γὰρ Συριστὶ λέγεται ἡ βοῦς. C.

Εὐρώπης ἁρπασθείσης ὑπὸ Διὸς ταύρου γεγονότος καὶ ἀπαχθείσης εἰς Δικταῖον ἄντρον τῆς Κρήτης, Ἀγήνωρ ὁ ταύτης πατὴρ ἀγνοῶν τὸ συμβὰν ἔπεμψε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς κατὰ ζήτησιν. ἄλλων οὖν ἄλλοσέ πη ἰόντων Κάδμος ἐλθὼν εἰς τὸν Πύθιον αἰτεῖται μαντεῖον περὶ τῆς ἀδελφῆς. καὶ ὃς αὐτῷ μὲν οὐδὲν περὶ τούτου ἔχρησεν, ἐξελθόντα δὲ ἕπεσθαι βοῒ, καὶ ὅπη ἂν ἐκείνη αὐτομάτως καὶ μηδενὸς δαμάσαντος πεσεῖται, πόλιν ἀνεγείρειν ἐκεῖ. ἀκούσας οὖν Κάδμος ἀφίκετο εἰς τὸ βουκόλιον τοῦ Πελάγοντος, ἀφ’ οὗ πριάμενος βοῦν, καὶ ἡγεμόνα ταύτην τῆς ὁδοῦ ποιησάμενος, ἔνθα πέπτωκεν αὕτη, κτίζει τὰς Θήβας, ὁμωνύμους τῶν Αἰγυπτίων Θηβῶν· Αἰγύπτιος γὰρ ἦν τὸ ἀνέκαθεν Κάδμος. ἀπὸ δὲ τῆς βοὸς ταύτης καὶ ἡ Βοιωτία τοὔνομα ἔσχε. Gu.

τάνδε γᾶν

: λείπει εἰς, εἰς τήνδε γῆν. λέγει δὲ τὰς Θήβας. M.

639.

Τύριος

: οὐδέπω ἐκαλεῖτο Φοινίκη, ὅτε κατέλιπεν αὐτὴν Κάδμος, ἀλλὰ Τύρος. μετὰ ταῦτα ἀπὸ Φοίνικος τὴν προσηγορίαν ἔσχεν, ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ πόλεις ὁμοίως ὠνομάσθησαν ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν. C.

ᾧ

: ἤγουν οὗ χάριν. Gr.

τετρασκελής

: ἡ τετρασκελὴς μόσχος. M. ἤγουν τετράπους. Gr.

640.

ἀδάμαστον πέσημα

: τὸ μὴ ὑπό τινος ἠναγκασμένον πτῶμα, ἀλλ’ αὐτορριφές. πέσημα δὲ τὸ πτῶμα τοῦ σώματος. Ἄλλως. ἀδάμαστον ἀντὶ τοῦ αὐτόματον ἔβαλε τὸ σῶμα ἐπὶ τὴν γῆν· δικεῖν γὰρ τὸ βαλεῖν, ὅθεν καὶ δίσκος. τινὲς δὲ ἀδάμαστον πέσημα τὸ μηδέπω δαμασθὲν ζεύγλῃ σῶμα. ἐμφαίνει δὲ τὸν νέον μόσχον. A. B. C. M. I.

641.

δίκε

: ἔρριψεν. M. Gu. ἔπεσε. B. rec. κατέβαλε. καὶ ἐν Βάκχαις δίκετε τρομερὰ σώματα. A. B. M. I. ἔρριψεν, ἑαυτὴν δηλονότι, ἔπεσεν. Gr.

τελεσφόρον διδοῦσα

: τέλεον διδοῦσα ἡ μόσχος. M. ἡ μόσχος δηλονότι· θηλυκῶς γὰρ εἶπεν. M. τέλος φέροντα. Gr. πεπληρωμένον, τέλειον. Gu.

642.

οὗ κατῴκισε

: ὅπου κατῳκίσθη πόλις. Ἄλλως. ἐνταῦθα ἔπεσεν ὅπου κατῴκισε Κάδμος τὴν πόλιν. A. B. C. M. I. ἐν ἐνίοις τῶν ὑπομνημάτων ἀντὶ τοῦ οὗ κατῴκισε κατοικίσαι. ὁ δὲ λόγος, πλεονάζοντος τοῦ μέν, οὕτως· οὗ κατοικίσαι μὲν καὶ οἱονεὶ κτίσαι τὰ πεδία τῶν δόμων ὁ θεὸς ἐμαντεύσατο, ἔνθα ἡ τῆς Δίρκης πηγὴ καταρδεύει τὰς γύας. A. B. C. M. I.

οὗ κατῴκισεν

: οὗ οἰκεῖσθαι ἐποίησεν. τοῦτο κατὰ σύνταξιν οὐ συνδεῖται τῷ προτέρῳ, ἀλλ’ ἔστι κομματικὸν, συναπτομένου τοῦ κατῴκησε πρὸς τὸ ὄπισθεν. ἢ πρὸς τὸ χρησμόν στίξον, καὶ κομματικῶς, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ οὗ κατῴκησε σύναψον τοῦτο πρὸς τὸ πεδία μὲν τὸ θέσφατον, λέγων οὕτως· οὗ καὶ ὅπου κατῴκησεν ὁ Κάδμος, ἔχρησε τὸ θέσφατον καὶ ἡ μαντεία πεδία δόμων πυροφόρων, τουτέστι γῆν πίονα καὶ ἱκανὴν τοὺς ἐνοικοῦντας αὐτῇ τρέ φειν. Gu.

643.

πεδία μέν

: τοῦτο ἀπ’ ἄλλης ἀρχῆς· κεῖται γὰρ νῦν ὁ μέν ἀντὶ τοῦ δέ, ἵν’ ᾖ, πεδία δὲ τὸ θέσφατον ἔχρησε πυροφόρα ἔσεσθαι. Ἄλλως. πεδία δόμων δι’ ὧν αἱ συστάσεις τῶν δόμων ἔσονται. ὁ δὲ νοῦς οὕτως, τὸ θέσφατον δὲ ἔχρησεν ἐκεῖ τοὺς ἀγροὺς γενέσθαι, ὅπου ἡ καλλιπόταμος νοτὶς ἐπινέμεται τὰς γύας τῆς Δίρκης. A. B. C. M. I. τῆς δὲ πόλεως κτισθείσης καὶ τὴν χώραν πυροφόρον ἔσεσθαι ὁ χρησμὸς ἐσήμηνε διὰ τοῦ τῆς Δίρκης ὕδατος. ἐμφαίνει δέ τινα ποταμὸν ὑπὸ τῆς Δίρκης ἀποτελεῖσθαι Δίρκην ὁμωνύμως καλούμενον. ὁ δὲ νοῦς οὕτως, ἔνθα τὸ καλλιπόταμον ὕδωρ τῆς Δίρκης ταῖς βαθυσπόροις ἐπεμβαίνει γύαις. A. C. M. T

644.

πυροφόρα δόμων

: σιτοφόρα. M. Gr. σιτοποιά. δι’ ὧν οἱ δόμοι συνίστανται. Gu.

645.

καλλιπόταμος ὕδατος

: ἡ καλλιπόταμος νοτὶς τοῦ ὕδατος τῆς Δίρκης· Δίρκη δὲ ποταμὸς Θηβῶν ὁμώνυμος τῇ πηγῇ· ὅπου τὸ καλλιπόταμον ὕδωρ τῆς Δίρκης τὰς εὐκάρπους χώρας ἐπιβαίνει. A. C. M. ἡ καλὸν ποταμὸν ποιοῦσα τὸν Ἰσμηνόν. Gu. ὁ Ἰσμηνός. Fl. 33.

646.

νοτίς

: ἡ ὑγρασία. M. Gr.

γυίας

: γᾶς. M.

647.

χλοηφόρους

: βοτανοτρόφους. B. βοτανηφόρους. Gr.

648.

βαθυσπόρους

: εὐκάρπους χώρας. M. τὰς εἰς βάθος δεχιμένας τὸν σπόρον, διὰ τὸ μεγαλόβωλον εἶναι τὴν γῆν καὶ οὐ λεπτόγεων, ὅπερ γῆς ἀρετή· ἢ βαθυσπόρους διὰ τὴν τῆς γῆς πιότητα, ἣν ἀπὸ τῶν τῆς Δίρκης ναμάτων ἔχει. Bar. Gu. ἃς Ὅμηρος ἐριβώλακας λέγει. ἔπαινος δέ ἐστι τῆς γῆς τὸ μὴ ξηρὰν αὐτὴν εἶναι, ἀλλὰ λιπαρὰν καὶ εἰς βάθος παρέχουσαν ῥιζοῦσθαι τὰ σπέρματα. Gr. Cant.

649.

βρόμιον

: ἠχητικόν. Gu. τὸν Διόνυσον. Gr. Bar.

ἔνθα τέκετο

: ἔνθα, φησὶν, ἐν Θήβῃ τὸν Διόνυσον τῷ Διὶ ἡ Σεμέλη ἐτέκετο. B. M. I.

τέκετο

: ἀντὶ τοῦ ἔτεκε. Gr. ἐγέννησεν ἡ Σεμέλη. Gu.

651.

κισσὸς ὃν περιστεφής

: ὁ πανταχόθεν αὐτὸν σκέψας· τοῦ γὰρ οἴκου κεραυνωθέντος ἐξήμβλωσεν αὐτὸν ἡ μήτηρ φοβηθεῖσα, κισσὸς δὲ περιείλιξεν. Ἄλλως. ὅντινα Διόνυσον κισσὸς ἔξωθεν περιπλακεὶς ἔτι βρέφος ὄντα κατὰ τοῦ νώτου ἐκάλυψεν. ἱστορεῖ γὰρ Μνασέας ὅτι τῶν Καδμείων βασιλείων κεραυνωθέντων κισσὸς περὶ τοὺς κίονας φυεὶς ἐκάλυψεν αὐτὸν, ὅπως μὴ αὐθημερὸν καὶ ἐν μηδενὶ τὸ βρέφος διαφθαρῇ καλυφθέν. διὸ καὶ περικιόνιος ὁ θεὸς ἐκλήθη παρὰ Θηβαίοις. A. B. C. M. T. I.

649.

μάτηρ

: ἡ μήτηρ αὐτοῦ δηλονότι, ἡ Σεμέλη. Gr.

γάμοις

: διὰ τοῦ γάμου, ὃν ὁ Ζεὺς αὐτὴν ἔγημεν. Bar. Gr. Ζεὺς ἤρα Σεμέλης καὶ συνῆν αὐτῇ τὰ ἐρωτικά. ζηλοτυπήσασα οὖν ἡ Ἥρα τοιόνδε τι μηχανᾶται πρὸς ἔρωτος ἄμυναν, ὡς οὐκ εἴη Ζεὺς ὁ σοί γε συνὼν, φράζουσα πρὸς Σεμέλην· εἰ γὰρ ἔστιν ἀληθῶς, ἀφικέσθαι αὐτὸν μετὰ κεραυνοῦ παρακάλεσον. ἀπατηθεῖσα οὖν Σεμέλη αἰτεῖται τοῦτο τὸν Δία· καὶ ὃς ἐπιὼν μετὰ κεραυνοῦ κατέφλεξε τὴν Σεμέλην κύουσαν· καὶ πεπτωκὼς ὁ Διόνυσος περιέστεπται ὑπὸ κισσοῦ, μέχρις ἂν Ζεὺς ἐρράψατο τῷ μηρῷ, ἕως ἂν ὡραῖον τὸ βρέφος γενήσεται. διὰ τοῦτο οὖν αἱ βάκχαι πρὸς τιμὴν τοῦ θεοῦ κισσοῦ κλάδους ἔφερον χορεύουσαι περὶ τὸν θεὸν, καὶ βοῶσαι εὐοῖ εὐὰν ὕης, ἤγουν υἱὲ τοῦ Διός· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ εὐΐοις. Gu. Bar. Leid.

652.

ἑλικτός

: φύσιν ἔχων ἑλίσσεσθαι. Gr. Cant. ἐστραμμένος ἐν κύκλῳ. Gu.

653.

χλοηφόροις

: θάλλουσι. Gu.

ἔρνεσιν

: κλάδοις. C. Gr.

654.

κατασκίοισιν

: κατασκιάζουσιν. M. κατάσκιος τόπος ὁ ὑπό τινων σκιαζόμενος· ἐνταῦθα δὲ κατάσκιοι κλάδοι οἱ σκιὰν ἐμποιοῦντες τῇ πυκνότητι τῶν φύλλων. Cant. Gr. σκιεροῖς. Gu.

ὀλβίσας

: πλουτήσας. B. rec. C. εὐτυχῆ αὐτὸν ποιήσας. C. μακάριον δείξας. Gr. τιμήσας αὐτὸν διὰ τοῦ στέψαι. Gu. καλλωπίσας. Fl. 33.

ἐνώτισεν

: περιεκάλυψεν. C. ἐσκέπασεν. Gr. περιέστεψεν, κατὰ νώτων ἐκάλυψεν, νῶτα ἔδωκεν. Gu.

ὀλβίσας ἐνώτισεν

: ἀντὶ τοῦ τὸ νῶτον περιείλιξε. B. I. μεγάλη γὰρ αὐτῷ δόξα τὸ τῆς παραδόξου σωτηρίας τέλος. ὀλβίσας ἐνώτισεν αὐτὸν τὸν Διόνυσον αὐτὸς ὁ κισσός. A. C. M. I. ἐνώτισε γὰρ ὁ κισσὸς, τὸ τοῦ βακχεύειν καὶ χορεύειν τὰς Θήβας αἴτιον καὶ λέγειν εὐοῖ εὐάν. C. I.

655.

βακχεῖον

: πρὸς τὴν γραφὴν ὁ τόνος. B. M.

χόρευμα

: σκίρτημα. M. ἡ ἑορτὴ οὖσα. C.

βακχεῖον χόρευμα

: ὁ κισσὸς δηλονότι, ὃν ταῖς χερσὶ φέρουσαι Βάκχαι εἰς τιμὴν Διονύσου χορεύουσι. Gu. τὸ χόρευμα ἢ διὰ τὸν Διόνυσον νοητέον, περὶ ὃν αἱ Βάκχαι χορεύουσιν, ἢ διὰ τὸν κισσὸν, ὃν ἐν χερσὶ φέρουσαι χορεύουσιν. Gu. Bar.

656.

γυναιξὶν εὐΐοις

: ταῖς περὶ τὸν Διόνυσον χορευούσαις, καὶ τὸ εὐοῖ εὐάν ἐπιφθεγγομέναις. A. B. M. I.

γυναιξὶν εὐΐοις

: ἤγουν ταῖς Βάκχαις ταῖς βοώσαις εὖ οἷ, ἤγουν εὗ καὶ καλῶς ἔστω οἷ καὶ αὐτῷ τῷ Διονύσῳ. Gu.

657.-675.

ἔνθα φόνιος

: ἔνθα δράκων ἦν τοῦ Ἄρεος φονικὸς, ἄγριος, ἀπηνὴς φύλαξ, τῆς πηγῆς δηλονότι, τὰ νάματα τὰ εὔυδρα καὶ τὰ ὑγρὰ ῥεῖθρα ἐφορῶν ὀφθαλμοῖς ἐπὶ πολλὰ διάγουσι τὸ βλέμμα καὶ σκοπουμένοις· ὃν ὁ Κάδμος ὁ ὀλεσίθηρος ἐπὶ θυσίας ἐλθὼν, ὀλέσας λίθῳ, βαλὼν αὐτὸν βολαῖς χειρῶν κατὰ τὸ κρᾶτα τὸ φόνιον κατὰ τὰς βουλὰς τῆς ἐνδόξου Ἀθηνᾶς τῆς ἀμήτορος, ἔσπειρε χαμαιριφεῖς τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ εἰς αὔλακας βαθυσπόρους, ὅθεν ἀνέδωκεν ἡ γῆ ὡπλισμένους ἄνδρας ἐπάνω τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς· σιδηρόφρων δὲ φόνος πάλιν ἥνωσεν αὐτὴν τῇ προσφιλεῖ γῇ. ἀπὸ τοῦ αἵματος δὲ αὐτῆς ἔδευσε τὴν γῆν, ἥτις, ἤγουν ἡ γῆ, ἔδειξεν αὐτὴν ταῖς πνοαῖς τοῦ ἀέρος ταῖς εὐκόλως ὑπὸ τοῦ ἡλίου φωτιζομέναις. Gr. Cant. I. ἐν τῇ Δίρκῃ δράκων ἦν φύλαξ υἱὸς Ἄρεος, ὃν ἀνεῖλε Κάδμος λίθῳ βαλὼν Ἀθηνᾶς συμβουλῇ. εἶπε γὰρ Ἀπόλλων αὐτῷ τὴν ἡγησαμένην βοῦν θῦσαι τῇ γῇ, ὅτι σύμβολον αὐτῷ αὐτόθι γέγονε τοῦ κτίσαι τὴν πόλιν. ἐπεὶ οὖν θυσίαν τελέσειν ἔμελλεν ἀπελθὼν εἰς Δίρκην ἐπὶ χερνίβας ἤτοι χειρῶν ἀπονίψεις, ὡς ἔθος, κωλυόμενος ὑπὸ τοῦ δράκοντος ἀναιρεῖ αὐτὸν, καὶ τοὺς αὐτοῦ ὀδόντας λαβὼν ἔσπειρεν εἰς γῆν, ὅθεν ἀνεδίδοντο πάνοπλοι ἄνδρες οἱ γίγαντες, καὶ συνάψαντες πρὸς ἀλλήλους αὐτίκα μάχην ἀναιροῦνται πάντες πλὴν τινῶν. Gu.

657.

ἔνθα φόνιος

: ἔνθα παρὰ τῇ Δίρκῃ δεινὸς ὑπῆρχε δράκων, ὠμὸς τὴν φύσιν, φύλαξ ὑπὸ τοῦ Ἄρεος κατασταθεὶς τῆς Δίρκης, πρὸς τὸ μηδένα ἀπ’ αὐτῆς ὑδρεύσασθαι. A. B. C. M. I.

658.

Ἄρεος φύλαξ

: ὡς τὸ βασιλέως ἄρχων, ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ βασιλέως κατασταθεὶς ἄρχων. A. B. C. M. I.

ὠμόφρων

: ἀπηνὴς, ἄγριος. Gr. παρόσον οἱ φονεύοντες ὠμόφρονες εἰσίν. Fl. 33.

660.

χλοερά

: χλοηφόρα, βοτανώδη. χλοερὰ δὲ εἶπε, διὰ τὸ ἄνθη εἶναι ἐν αὐτοῖς. λέγει δὲ περὶ τῆς Ἀρείας οὕτω καλουμένης πηγῆς. A. C. M. T. παραφύονται γὰρ ταῖς πηγαῖς πόαι. ἢ ἂ ποιοῦσιν ἀναφύεσθαι πόας. Gu.

δεργμάτων

: ταῖς κόραις τῶν ὀφθαλμῶν. B. M. I.

661.

πολυπλάνοις

: ταῖς πανταχοῦ περιαγομέναις. B. M. I. ταῖς πανταχοῦ στρεφομέναις τῇ θέᾳ. Gu.

ἐπισκοπῶν

: ἵνα μή τις ὑδρεύσηται. M.

662.

ὃν ἐπὶ χερνίβας μολών

: ὅντινα δράκοντα θηρίον ὄντα χαλεπὸν ἐλθὼν ὁ Κάδμος ἐπὶ τὴν κρήνην τοῦ νίψασθαι ἕνεκα ἀπώλεσε λίθῳ βαλὼν τῇ ἑαυτοῦ χειρί. χερνίβας ἀπὸ τοῦ χέρνιψ. A. C. M. ἐπὶ τὸ νίψασθαι τὰς χεῖρας· ἐβούλετο γὰρ θῦσαι τοῖς θεοῖς, ὅτι σύμβολον αὐτῷ αὐτόθι γέγονε τοῦ κτίσαι τὴν πόλιν. ὁ μὲν οὖν Ἑλλάνικος λίθῳ φησὶν ἀναιρεθῆναι τὸν δράκοντα, ὁ δὲ Φερεκύδης ξίφει. Ἄλλως. ἕνεκα τοῦ πρὸς τὴν θυσίαν ὕδωρ λαβεῖν μολών· ἔθυε γὰρ τῇ γῇ τὴν βοῦν. A. B. C. M. I.

χερνίβας

: χερόνιπτρα, ἀπὸ τοῦ χέρνψ. B. I.

663.

ὤλεσε μαρμάρῳ

: ὤλεσε ταῖς τῆς χειρὸς ῥίψεσι. M.

Κάδμος ὤλεσε

: ὃν ὁ Κάδμος ὤλεσε, σπείρας τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ εἰς τὰς αὔλακας τῆς γῆς. ἀντιστρόφως τοῦτο λέγεται, ἀντὶ τοῦ ὃν ὁ Κάδμος ὀλέσας ἔσπειρε τοὺς ὀδόντας βαλὼν αὐτὸν κατὰ τὸ κρᾶτα τὸ φόνιον. ὅμοιον τῷ ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων. Gr. Cant. Bar. Mosq. ἔστιν ὅλον καὶ μέρος τὸ ὃν καὶ τὸ κρᾶτα. Gu.

664.

ὀλεσίθηρος

: τοῦ ἀπολέσθαι ἀξίου θηρός. ἢ ὀλεσίθηρος αὐτὸς ὁ Κάδμος, ὁ τὸν θῆρα ὀλέσας. A. B. C. M. Gu. I.

ὠλέναις δικών

: βαλὼν ταῖς τῶν χειρῶν ῥίψεσιν. δύναται δὲ τοῦτο τοῖς ἄνωθεν συνάπτεσθαι, ἄμεινον δὲ πρὸς τὸ ἑξῆς συνάπτειν τὸν καί σύνδεσμον προσλαμβάνοντας. A. B. M.

ὀλεσίθηρος

: τοῦτο ἢ πρὸς τὸ ὠλένῃ συντακτέον, ἢ πρὸς τὸ Κάδμος. Gu. τοῦτο πρὸς τὸ Κάδμος σύναπτε. Bar.

666.

δίας ἀμάτορος

: ταῖς ὑποθήκαις τῆς ἐνδόξου Ἀθηνᾶς πεισθεὶς τῆς ἀμάτορος καὶ μὴ ἐκ μητρὸς γεννηθείσης. A. C. M. T. τῆς ἐνδόξου Ἀθηνᾶς τῆς μὴ ἐχούσης ὄνομα μητρός· ἐκ γὰρ τῆς κεφαλῆς τοῦ Διὸς ἐξῆλθε. C. τῆς ἐκ Διὸς μόνου καὶ οὐκ ἀπὸ μητρός. Bar. Gu. ἀμήτωρ ἡ Ἀθηνᾶ, ἐπειδὴ ἄνευ μίξεως τῆς πρὸς γυναῖκα γέγονε τῷ Διὶ, ἐκ τῆς κεφαλῆς ἀναδοθεῖσα. ἤρισαν γὰρ πρὸς ἀλλήλους Ζεύς τε καὶ Ἥρα ἄνευ τῆς πρὸς ἕτερον μίξεως τεκεῖν. καὶ ἡ μὲν τὸν Ἥφαιστον ἔτεκεν, ὁ δὲ τὴν Ἀθηνᾶν. Gu. Fl. 33.

667.

φραδαῖς

: βουλαῖς, τουτέστι κατὰ τὰς βουλάς. Gr. ἐν γνώμαις. Gu.

668.

γαπετεῖς

: χαμαιρριφεῖς. Gr. εἰς τὴν γῆν πεσόντας, πεπτωκότας. ἐποίησε δὲ τὴν τοιαύτην αἰτιατικὴν πρὸς τὸ ὀδόντας. Gu.

δικὼν ὀδόντας

: τοὺς ἐπὶ γῆς πεσόντας ἔρριψεν, κατέσπειρεν. M. ἀντὶ τοῦ ἔδικεν, ἐγκατέσπειρεν. B. C. M. I.

γαπετεῖς δικών

: μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος. εἰς τὴν γῆν πίπτοντας ὑπὸ Παλλάδος φραδαῖς. A. B. C. M. I. σπείρας. Gr. ῥίψας. Gu.

669.

εἰς βαθυσπόρους

: εἰς τὰς εὐκάρπους χώρας. C. M. εἰς βάθος δεχομένας σπόρον ἀρούρας, αὔλακας. Bar.

670.

ἔνθεν ἐξανῆκε γᾶ

: ἔνθεν ἐκ τῶν ὀδόντων ἐξεκύησεν ἡ γῆ ὁπλοφόρους ἄνδρας. εἰσὶ δὲ οὗτοι ἐξ αὐτῶν ὑπολειφθέντες, Πέλωρ, Ἐχίων, Οὐδαῖος, Χθόνιος, Ὑπερήνωρ, κατὰ δὲ Τιμαγόραν, καὶ Κρέων, ἀφ’ οὗ γέγονεν. . . Ἄλλως. ὁ μὲν Στησίχορος ἐν Εὐρωπείᾳ τὴν Ἀθηνᾶν ἐσπαρκέναι τοὺς ὀδόντας φησὶν, ὁ δὲ Ἀνδροτίων σπαρτοὺς αὐτούς φησι διὰ τὸ ἀκολουθήσαντας αὐτοὺς ἐκ Φοινίκης Κάδμῳ σποράδην οἰκῆσαι, Ἀμφίλοχος δὲ, διὰ τὸ ἐπεσπάρθαι τοῖς οἰκοῦσιν ἐν Θήβαις, Διονύσιος δὲ ἔθνος Βοιωτίας φησὶν αὐτούς. ἔνιοι δὲ παῖδας Κάδμου αὐτούς φασιν ἐκ διαφόρων γυναικῶν, ν′ τὸν ἀριθμόν ὄντας. A. B. C. M. T. I.

671.

πάνοπλον ὄψιν

: θέαν. τὴν πανοπλίαν ὄψιν. M. ἀπὸ τῆς ὁράσεως τὸ ὁρώμενον, ἤγουν ἄνδρας ὡπλισμένους. Bar. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ὑπὲρ ἄκρων ὅρων γῆς

: εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς. B. I. ἀντὶ τοῦ ἐπάνω τῆς ἐπιφανείας τῆς γῆς. Gr. Cant.

672.

σιδαρόφρων δέ νιν

: τὸ νίν πρὸς τὸ ὄψιν. B. I. οὗτοι δὲ, φησὶν, οἱ ἀναφανέντες ἐκ γῆς ὁμοῦ τῇ πανοπλίᾳ εὐθὺς ἅμα τῷ φανῆναι ἀλλήλους ἐφόνευσαν. τὸ οὖν νίν πρὸς τὴν ὄψιν ἀπέδωκε, τουτέστιν αὐτὴν δὲ τὴν πάνοπλον ὄψιν τὴν ἀναδοθεῖσαν ἐκ γῆς ὁ κατ’ ἀλλήλων φόνος γενόμενος πάλιν εἰς γῆν κατήνεγκε. τὴν δὲ ὄψιν ὅταν λέγῃ, τοὺς ἄνδρας σημαίνει. A. B. C. M. I.

673.

φόνος

: ὁ δὲ φόνος αὐτοὺς ὁ ὠμόφρων, παρόσον οἱ φονεύοντες ὠμόφρονές εἰσι. A. M.

ξυνῆψε

: τῇδε γῇ πάλιν ξυνῆψεν αὐτοὺς, ὅ ἐστιν ἡ αὐτὴ μήτηρ καὶ τάφος γέγονεν. A. T. ἥνωσε τῇ προσφιλεῖ γῇ. Gr. I. τοῦτο λέγει διὰ τὸ ἐξ αὐτῆς ἀναδοθῆναι. Gu.

674.

ἔδευσε

: ἔβρεξεν ὁ φόνος. Gu.

ἅ νιν εὐηλίοισι

: ἥτις αὐτοὺς ταῖς τοῦ ἡλίου ἀκτῖσιν ἀνέδειξεν καὶ ταῖς πνοαῖς τοῦ αἰθέρος, τουτέστι κατ’ ἀρχὴν εἰς φῶς ἤγαγεν. M. ἥτις αὐτοὺς κατ’ ἀρχὴν εἰς φῶς ἤγαγεν, ὡσεὶ ἔλεγεν, ἡ αὐτὴ μήτηρ καὶ τάφος. τὸ δὲ νίν πάλιν πρὸς τὴν ὄψιν ἀπέδωκεν. A. T.

εὐηλίοισι

: λαμπραῖς, ἡλιώδεσιν. Gu. Bar.

675.

αἰθέρος

: ἀντὶ τοῦ ἀέρος. Gr. καταχρηστικῶς· ἄλλο γὰρ αἰθήρ καὶ ἄλλο ἀήρ. Gu. Bar.

αἰθέρος

: τοῦ ἡλίου. B. rec.

πνοαῖς

: ἀνατολαῖς. B. rec.

676.-689.

καί σε τόν

: καὶ δή σε, ὦ γένεθλον τοῦ Διὸς, τὸν Ἔπαφον λέγω, τὸν υἱὸν τῆς ποτὲ Ἰοῦς, τῆς προμήτορος ἡμῶν, — ἀντὶ τοῦ τῶν ἀρχόντων ἡμῶν· οἰκειοῦται γὰρ τὰ τῶν δεσποτῶν — ἐπικαλοῦμαι βαρβαρικῇ βοῇ, βαρβαρικαῖς λιταῖς. τὸ δὲ ἰώ διὰ μέσου. βᾶθι, ἤγουν ἐλθὲ, εἰς τήνδε τὴν γῆν. οἱ σοὶ ἀπόγονοι ἔκτισαν αὐτὴν ἐκεῖ, ὅπου αἱ διτταὶ θεαὶ, ἡ Περσεφόνη καὶ ἡ προσφιλὴς Δημήτηρ, ἡ θεὰ γῆ, ἡ πάντων ἄνασσα, πάντων δὲ τροφὸς, ἐκτίσαντο καὶ κατῴκισαν, ἢ τὴν κτῆσιν ἔσχον. πέμπε σιτοφόρους θεὰς, ταύτας δηλονότι, τὴν Δήμητρα καὶ τὴν Περσεφόνην, βοηθῆσαι τῇδε τῇ γῇ. πάντα δὲ εὔκολα τοῖς θεοῖς. Gr. Cant. I.

678.

Ἔπαφον

: Ἔπαφος ἐκλήθη, ἐπεὶ ὁ Ζεὺς ἐπαφησάμενος τῆς Ἰοῦς πάλιν εἰς γυναῖκα αὐτὴν μετεμόρφωσεν. B. C. M. I. ἀπόγονος Ἐπάφου Κάδμος, ἐπεὶ Ἀγήνορός ἐστιν υἱὸς τοῦ Βήλου τοῦ Λιβύης τῆς Ἐπάφου τοῦ Ἰοῦς. M. ἐπικαλούμεθα σὲ, ὦ Ἔπαφε, ὃς Ἰοῦς καὶ Διὸς γένεθλον ὑπάρχεις, ἐλθὲ δὴ σωτήριος εἰς τὰς Θήβας ταῖς ἡμῶν λιταῖς ἐπινεύσας· οἱ γὰρ σοὶ ἔκγονοι, καὶ τὰ ἑξῆς. B. I. ἀπὸ γὰρ τῆς τοῦ Διὸς ἐπαφῆς πρὸς Ἰὼ Ἔπαφος ἐγένετο, ὃν νῦν ἐπιβοᾶται πρὸς ἀρωγὴν, ὡς πρόγονον. Gu.

682.

σοί νιν ἔκγονοι

: ὁ σὸς ἔκγονος Κάδμος, ὦ Ἔπαφε, τὰς Θήβας ἔκτισεν ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ αἱ διώνυμοι θεαὶ ᾤκησαν. δεδόσθαι γὰρ τὰς Θήβας τῇ Περσεφόνῃ ὑπὸ τοῦ Διὸς ἀνακαλυπτήρια, ὡς Εὐφορίων·

ἀλλ’ οὔπω Θήβῃ πεπρωμένα κεῖτο τάλαντα,
τήν ῥά ποτε Κρονίδης δῶρον πόρε Περσεφονείῃ,
ὃν γαμέτην ὅτε πρῶτον ὀπωπήσεσθαι ἔμελλε,
νυμφιδίου σπείροιο παρακλίνασα καλύπτρην.

A. B. M. T. Fl. 33. I.

σοί νιν ἔκγονοι

: γράφεται καὶ σῷ νιν ἐκγόνῳ κτίσαν, ἵν’ ᾖ, τῷ ἐκγόνῳεσου, τῷ Κάδμῳ, αἱ θεαὶ κατέκτισαν τὰς Θήβας. γέγονε δὲ περὶ τὴν γραφὴν ἁμάρτημα. ἕως ἄρχοντος γὰρ Ἀθήνησιν Εὐκλείδοῦ, μήπω τῶν μακρῶν εὑρημένων, τοῖς βραχέσιν ἀντὶ τῶν μακρῶν ἐχρῶντο, τῷ ε ἀντὶ τοῦ η, καὶ τῷ ο ἀντὶ τοῦ ω. ἔγραφον οὖν τὸ δήμῳ μετὰ τοῦ ι δῆμοι. μὴ νοήσαντες δὲ ὅτι κατὰ τὴν ἀρχαίαν γραφήν ἐστι καὶ δεῖ μεταθεῖναι τὸ ο εἰς τὸ ω ἐτάραξαν τὸ νοητόν. A. B. C. M. T. I.

σοί νιν ἔκγονοι κτίσαν

: τὸ νὶν ἀντὶ τοῦ τὴν γῆν, τουτέστι τὰς Θήβας. προμάτορα δὲ αἱ Φοίνισσαι τὴν Ἰὼ ἔφησαν, διὰ τὸ Φοίνικα ἀπ’ Ἰοῦς γένος κατάγειν· Κάδμου γὰρ καὶ Εὐρώπης ἀδελφὸς Φοῖνιξ. C. T. Ἄλλως.

σοί νιν ἔκγονοι

: ἀντὶ τοῦ ὁ σὸς ἔκγονος αὐτὴν ἔκτισεν ὅπου αἱ διώνυμοι θεαὶ ᾠκήσαντο. ἀπόγονος ὁ Κάδμος Ἐπάφου, ἐπεὶ Ἀγήνορός ἐστιν υἱός. ὁ δὲ νοῦς, κατακαλουμέθα σὲ, ὦ Ἔπαφε, Ἰοῦς καὶ Διὸς γένεθλον, εἴσελθε δὴ σωτήριος εἰς τὰς Θήβας καὶ ταῖς παρ’ ἡμῶν ἱκεσίαις ἐπίνευσον· ὁ σὸς γὰρ ἔκγονος Κάδμος ἔκτισε τὰς Θήβας, ὅθεν δικαίως ἂν σώζοις αὐτάς. τὸ οὖν πληθυντικὸν ἀντὶ τοῦ ἑνικοῦ κεῖται· ἔδει γὰρ εἰπεῖν, σὸς Κάδμος ἔκγονος. A. C. M.

683.

ᾇ διώννμοι θεαί

: ἀντὶ τοῦ ἔνθα. M. ἀντὶ τοῦ ὅπου. ἢ ἄρθρον ἐστὶ καὶ λείπει ὁ καί σύνδεσμος. M. Ἄλλως. τὸ ᾇ Δωρικόν ἐστιν ἀντὶ τοῦ ᾗ, ὅ ἐστιν ὅπου. τὸ δὲ ἐκτίσαντο ἀντὶ τοῦ ᾤκησαν, ὡς τὸ ὀρικτίτου συός παρὰ Πινδάρῳ ἀντὶ τοῦ ὀρειοίκου. ἱερὰν δὲ Δήμητρος τὴν Θήβην εἶπεν ἢ διὰ τὸ εὔκαρπον, ἢ ἐπειδὴ πάντα τὰ ἐκ γῆς φυόμενα ἱερὰ τῇ θεῷ, καὶ οἱ σπαρτοὶ δὲ ἐκ τῆς γῆς. διώνυμοι δὲ παρόσον ἡ μὲν Κόρη καὶ Περσεφόνη, ἡ δὲ Δημήτηρ καὶ Γῆ ὀνομάζεται, ἢ ὅτι δύο οὖσαι ἑνὶ ὀνόματι χρῶνται· ἑκατέρα γὰρ Δημήτηρ καλεῖται, ἡ μὲν πρεσβυτέρα, ἡ δὲ νεωτέρα. A. B. C. M. I. ὁ λόγος τοιοῦτος· ὁ σὸς ἔκγονος, ὦ Ἔπαφε, τὰς Θήβας ἔκτισεν ἐνταῦθα, ἔνθα ἡ Περσεφόνη καὶ ἡ Δημήτηρ, αἱ διώνυμοι θεαὶ, ᾤκησαν· τὸ γὰρ κτίσαι ἀντὶ τοῦ οἰκῆσαι λέγουσιν. C.

διώνυμοι θεαί

: ἢ ὀνομασταὶ καὶ ἐξάκουστοι, ἢ αἱ δύο ὀνόματα ἔχουσαι. ἡ γὰρ Γῆ καὶ Δημήτηρ ἡ αὐτὴ καὶ ἡ Περσεφόνη καὶ Κόρη ἡ αὐτή. B.

διώνυμοι θεαί

: διωνύμους λέγει τὰς θεὰς, ἢ διὰ τὸ ἑκάστῃ δύο ὀνόματα εἶναι· τήν τε γὰρ Δήμητρα καὶ Γῆν καλοῦσι, τήν τε Περσεφόνην καὶ Κόρην· ἢ ἐπειδὴ δύο ἦσαν καὶ δύο ὀνόματα εἶχον. τὴν οὖν Περσεφόνην πάντων ἄνασσαν καλεῖ, τὴν δὲ Δήμητρα πάντων τροφόν. Gu. Bar. Τοῦτο ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς. χρὴ δὲ μὴ ὡς πληθυντικὸν ἄρθρον τὸ αι, ἀλλὰ ὡς Δωρικὸν περισπῶντας ἀναγινώσκειν, ἵνα σημαίνῃ τὸ ἔνθα. καὶ γίνεται ὁ λόγος τοιοῦτος· ὁ σὸς ἔκγονος, ὦ Ἔπαφε, τὰς Θήβας ἔκτισεν ἐνταῦθα, ἔνθα ἡ Περσεφόνη καὶ ἡ Δημήτηρ αἱ διώνυμοι θεαὶ ᾤκησαν· τὸ γὰρ κτίσαι ἀντὶ τοῦ οἰκῆσαι λέγουσιν, ὡς καὶ παρ’ Ὁμήρῳ ἐΰκτιτον Αἰπύ ἀντὶ τοῦ εὖ κατῳκημένον. πῶς δὲ αἱ θεαὶ αὗται οἰκισθῆναι ἐποίησαν τὰς Θήβας; οὕτως· τῆς γὰρ γῆς ἀναδιδούσης τοὺς σπαρτοὺς ἐκ τῶν τοῦ δράκοντος ὀδόντων ὁ Κάδμος τοὺς μὲν ἀπεθέριζε, τοὺς δὲ εἶχε συνεργοὺς εἰς τὴν τῆς πόλεως κατασκευήν. ἐπεὶ οὖν πάντα τὰ ἐκ γῆς ἀναδιδόμενα τῆς Δήμητρος ἂν εἰκότως νομίζοιτο, διὰ τοῦτο καὶ τούτους ὥσπερ βλάστημά τι ἐκ γῆς ἀναδεδόσθαι τῷ Κάδμῳ φαμὲν συνοικίσαντας αὐτῷ τὴν πόλιν. ὅθεν εἰκότως ἔφη τὰς θεὰς ταύτας συνεκτικέναι τὴν πόλιν. τί δ’ ἂν εἶεν οἱ ἀναδοθέντες ἐκ γῆς ἔνοπλοι; οἱ καρποί· ἄντικρυς γὰρ τούτων φυομένων ἀφθόνως εὐμαρές ἐστι πολεμικοὺς ἄνδρας τρέφειν, καὶ συμμάχων ἔχειν πλῆθος, καὶ διὰ τὸ ἐπικουρεῖν καὶ παρέχειν τοῖς δεομένοις. ἢ τὸ ἔνοπλον δηλοῖ τὸ ἀσφαλὲς τοῦ καρποῦ καὶ οὔποτε τὴν πόλιν ἐπιλείψαντος. εἰκότως οὖν νομίζοιντο ἂν αἱ θεαὶ αὗται συνῳκηκέναι τὴν πόλιν, ἐπεὶ τὸ ἀναγκαιότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις παρέσχον τὸν σῖτον. A. T. Fl. 33.

684.

φίλα

: πᾶσιν. Gu.

685.

Δαμάτηρ θεά

: γῆ· ἐπ’ αὐτῆς γὰρ οἰκοῦμεν καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς σπερμάτων ἀπολαύομεν. Gu.

686.

πάντων ἄνασσα

: διὰ τὸ πάντας ἀνθρώπους εἰς Ἅιδου φοιτᾶν. Gu. Bar.

687.

ἐκτίσαντο

: ᾤκισαν. M. ᾤκησαν. B. rec. τὸ δὲ ἐκτί σαντο ἀντὶ τοῦ ᾤκισαν· οὗ γὰρ κτίζει τις, ἐνταῦθα καὶ οἰκεῖ. φησὶ δὲ καὶ Πίνδαρος ὀρείκτιτον σῦν τὸν ἐν τῷ ὄρει οἰκοῦντα. κατῴκουν δὲ ἐν Θήβαις Δημήτηρ καὶ Περσεφόνη, ὡς μέν τινές φασι, διὰ τὸ δωρήσασθαι Θήβας Περσεφόνῃ τὸν Δία χάριτός τινος ἕνεκα προϋπαρξάσης αὐτῷ παρὰ τῆσδε· ὡς δ’ ὁ ἀληθὴς ἔχει λόγος, διὰ τὸ τὴν γῆν πυριφόρον (sic) εἶναι, διὰ τοῦτο ἐμυθεύσαντο Δήμητρα ἐνταῦθα οἰκεῖν, ἐξ ἀνάγκης δὲ καὶ τὴν αὐτῆς θυγατέρα Περσεφόνην. Gu.

πυροφόρους θεάς

: τοῦτο πρὸς τὸ ἄνω ληπτέον· τουτέστιν, ὦ Ἔπαφε, πέμπε τὰς πυροφόρους θεὰς βοηθῆσαι τῇ γῇ. πυροφόρους δὲ εἶπε Δήμητρα καὶ Κόρην, ἐπειδὴ δᾳδουχίαι αὐταῖς γίνονται, τοῦ φωτὸς ἐμφαίνοντος τὴν ἐκ τῶν καρπῶν τοῖς ἀνθρώποις ζωήν. ἢ τὰς σιτοφόρους λέγει. ἔστι δὲ ταυτόν. A. C. M. T.

Πυρφόρους δὲ καλεῖ, ἐπειδὴ ἐν νυκτὶ γινομένων τῶν μυστηρίων οἱ μυούμενοι πῦρ ἔφερον, ὅθεν καὶ ταύτας πυρφόρους εἰκόνιζον. ἢ πυρφόρους τὰς παρεχούσας τὸν σῖτον. εἰ γὰρ καὶ μόνη Δημήτηρ παρέσχεν, ἀλλὰ μετ’ αὐτῆς καὶ ταύτην συνέλαβεν. κρεῖττον δέ ἐστι τὸ πρόσθεν· ἐπὶ γὰρ τῷ ποιῆσαι ὄλεθρον τοῦ τῶν πολεμίων στρατεύματος διὰ τοῦ πυρὸς ἐπιβοᾶται τοῦτον αὐτὰς πέμψαι. Gu. Bar.

688.

ἀμῦναι τᾷδε γᾷ

: βοηθῆσαι τῇδε τῇ χώρᾳ. ἢ οὕτως, ἀμῦ ναί τᾷδε γᾷ ἀντὶ τοῦ ἀμύνετε, τουτέστιν ἀντὶ τοῦ ἀμείβετε, ὡς καὶ Θουκυδίδης ἀξιούτω τοῖς ὁμοίοις ἡμᾶς ἀμύνασθαι, τουτέστιν, οἶδεν εὐχαριστεῖν ταῖς θεαῖς ἡ χώρα, εἰ εὐεργετήσουσιν αὐτήν. γράφεται καὶ ἀμύνεται δὲ γᾶ, ὅ ἐστιν ἱκανή ἐστιν ἡ πόλις ἀμείψασθαι ταῖς εὐεργεσίαις. A. B. C. M. T.

689.

πάντα δ’ εὐπετῆ θεοῖς

: ὥστε, ἐπεὶ καὶ αὗται τοῦ τῶν θεῶν γένους εἰσὶ, ῥᾶστόν ἐστι σοὶ καὶ ταύταις βοήθειαν παρασχεῖν ἡμῖν. Gu. εὔκολα. M. εὐχερῆ, ῥᾴδια. B.

690.

χώρει σύ

: δεῖ νοεῖν ὅτι τοῦ χοροῦ ἄδοντος ἔσω ἦν ὁ Ἐτεοκλῆς, νῦν δὲ ἔξεισιν οἰκέτης, ἐπιταχθεὶς καλέσαι τὸν Κρέοντα. B. I. τραγῳδεῖ ὁ Ἐτεοκλῆς. A. B.

χώρει

: ἀντὶ τοῦ ἀπέρχου. χωρῶ τὸ δέχομαι, οἷον τοσοῦτον ὕδωρ τόδε τὸ ἀγγεῖον χωρεῖ· ἀφ’ οὗ χώρα, ἡ ἄδεια καὶ ἡ ἐλευθερία, καὶ τὸ ἐγχωρεῖν τὸ ἐνδέχεσθαι. χωρῶ καὶ τὸ ἔρχομαι, ἀφ’ οὗ συγχωρῶ, ὅταν ἑκὼν ἀπολύω τι, καὶ παραχωρῶ, ὅταν ἄκων ἀπολύω, καὶ προχωρεῖ ἀντὶ τοῦ προβαίνει, καὶ ἀναχωρεῖ ἀντὶ τοῦ ἐπαναστρέφει, καὶ ἀποχωρεῖ ἀντὶ τοῦ ἀφίσταται, καὶ ὑποχωρεῖ ἀντὶ τοῦ ὑπεξίσταται. Gr. Cant. Bar. Leid. Mosq.

κόμιζε

: δεῦρο παράπεμπε. Gr. Florr. omnes.

692.

ὡς οἰκεῖα

: συγγενῶν. M. ἤγουν ἴδια ἐμοῦ, τουτέστι περὶ ἐμοῦ ἰδίως, καὶ κοινὰ τῆς χθονὸς, ἤγουν καὶ ὁμοῦ περὶ πάσης τῆς γῆς. διττῶς δὲ δύναται ταῦτα νοεῖσθαι· λέγοιτο γὰρ ἂν βουλεύματα ἴδια ἐμοῦ, ἢ διότι ἐγὼ αὐτὰ ἰδίως συνεβούλευσα, ἢ διότι περὶ ἐμοῦ ἐγὼ αὐτὰ συνεβούλευσα, ἢ ἕτερος. καὶ κοινὰ τῆς χθονὸς, ἢ διότι κοινῶς αὐτὰ ἡ γῆ συνεβούλευσεν, ἢ διότι ἕτερος αὐτὰ περὶ αὐτῆς ὁμοῦ πάσης συνεβούλευσεν, ἢ αὐτὴ περὶ ἑαυτῆς. Gr. Bar. Florr. omnes Mosq.

χθονός

: δημόσα. M.

693.

συμβαλεῖν βουλεύματα

: ἀντὶ τοῦ βουλεύσασθαι καὶ ἀνακοινώσασθαι. B. M. I.

694.

δορὸς τάξιν

: εἰς παράταξιν πολέμου. B. M. πολέμου παράταξιν. Gr. Cant.

695.

καίτοι ποδῶν σῶν

: κατὰ τὸ σιωπώμενον εἶδεν αὐτὸν ἐρχόμενον· διὸ καὶ ἐπιφέρει ὁρῶ γὰρ αὐτόν. M. ἀντιστρόφως λέγεται ἀντὶ τοῦ ἐλευθεροῖ τοὺς σοὺς πόδας τοῦ μόχθου. οἱ πόδες γὰρ ἐδέοντο τῆς ἐλευθερίας, καὶ ἐπὶ τούτων ἁρμόζει ἡ ἐλευθερία, καὶ οὐκ ἐπὶ τοῦ μόχθου. Gr. Bar. Mosq.

ἐκλύει

: ἀπαλλάσσει, παύει. M. παύει. B.

697.

ἦ πόλ’λ’ ἐπῆλθον

: περισπαστέον τὸ η̄ ἀντὶ τοῦ ὄντως. M. ὄντως ἐπὶ πολλοὺς τόπους ἐπέδραμον χρῄζων εἰσιδεῖν σε, βασιλεῦ. περιῆλθον γὰρ τὰς τῶν Καδμείων πύλας καὶ φύλακας, ζητῶν τὸ σὸν δέμας, περιφραστικῶς, ἤγουν σέ. I.

698.

πέριξ

: κύκλῳ. B. M.

699.

φυλακάς

: τὰ συστήματα τῶν φυλακῶν. B. M.

σὸν δέμας

: περιφραστικῶς, σὲ ζητῶν. M. ἀντὶ τοῦ σέ. Gr.

θηρώμενος

: θηρῶν, ἀντὶ τοῦ ζητῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

700.

καὶ μὴν ἐγώ

: πάντως κἀγὼ ἤθελόν σε ἰδεῖν, ὦ Κρέον· κατὰ πολὺ γὰρ εὗρον ἐνδεεῖς τὰς φιλιώσεις, ἡνίκα εἰς λόγους ἐλθὼν ἡνώθην τῷ Πολυνείκει. ἑλθὼν γὰρ εἰς λόγους τῷ Πολυνείκει πολὺ εὗρον ἀτελεῖς τὰς διαλλαγὰς ἡμῶν. ἢ οὕτως· πολὺ λειπομένας τὰς συμβουλὰς εἰς τὸ γενέσθαι, δοκῶν διαλλάττεσθαι πρὸς Πολυνείκην. ὥστε ὑπολείπεται πολεμεῖν. I.

701.

πολλῷ γάρ

: πολλῷ μέτρῳ, ἤγουν κατὰ πολὺ μέτρον ἐλλιπεῖς. Gr. ἢ καθὰ ἤλπιζον. Gu. τὰς φιλιώσεις. Gr. τοῦ πεῖσαι ἡμᾶς ἀλλήλους. Gu.

ἐνδεεῖς

: ἀτελεῖς. M.

702.

συνῆψα

: ἡνίκα συνέτυχον. A. M. Ἄλλως. εἰσελθὼν εἰς λόγους τῷ Πολυνείκει πολὺ εὗρον ἀτελεῖς τὰς διαλλαγὰς ἡμῶν. ἢ οὕτω· πολλῷ λειπομένας τὰς συμβολὰς εἰς τὸ γενέσθαι, δοκῶν διαλλάττεσθαι πρὸς τὸν Πολυνείκην, ὥστε ὑπολείπεσθαι τὸ πολεμεῖν. A. M. συνάπτω ἕτερον ἑτέρῳ καὶ συνάπτω ἐγώ τινι, ἤγουν ἑνοῦμαι, καθὸ λέγεται ἐνταῦθα. Gr. Cant.

703.

ἤκουσα μεῖζον

: ὑπὲρ τὰς Θήβας. οἷον, ἤκουσα αὐτὸν τὸν Πολυνείκην μειζόνως καταφρονεῖν τῶν Θηβῶν. M. ἤκουσα αὐτὸν φρονοῦντα μεῖζον ἢ κατὰ δύναμιν Θηβῶν ἐπὶ τῇ συγγενείᾳ τοῦ Ἀδράστου καὶ τῷ στρατῷ θαρροῦντα. I.

ἢ Θήβας φρονεῖν

: ἤγουν τὴν τούτων καταστροφὴν πάνυ ῥᾴστην ἡγεῖσθαι, καὶ πλέον οἴεσθαι ποιήσειν ἢ ταύτας πολιορκῆσαι. Gr. Bar. Leid.

704.

κήδει

: τῇ ἐπιγαμβρίᾳ. M.

705.

ἀλλ’ εἰς θεούς

: ὡς Ὅμηρος ἀλλ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται. B. M. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ ἀναθετέον· καὶ ἔστιν ὅμοιον τῷ παρ’ Ὁμήρῳ ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις. ἃ δ’ ἔστιν ἐμπόδιον, ταῦτα παρῆλθον λέξων. I.

ταῦτα

: ἤγουν τὸ μεῖζον ἐκεῖνον φρονεῖν ἢ τὰς Θήβας. Gu.

ἀναρτήσαντ’

: ἀναθένπα. M. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 33. 56. 59. 76. ἐξάψαντα. M.

ἔχειν

: τὰς ἐλπίδας εἰς τοὺς θεούς. Fl. 59.

706.

ἐμποδών

: ἐν μέσῳ. M. ἀντὶ τοῦ ἐν ποσίν. Gr.

707.

τὰ ποῖα

: περισσὸν τὸ τά. Gr. Cant.

708.

ἥκει τις αἰχμάλωτος

: ἴσως κατάσκοπος ληφθεὶς, νύκτωρ σταλείς. B. C. M. I.

ἥκει τις

: ἡμέτερος παρ’ Ἀργείων αἰχμαλωτισθεὶς καὶ πρὸς ἡμᾶς αὖθις ἐπανιών. Gu. ἐλθὼν γὰρ ὡς κατάσκοπος ἐλήφθη ὑπ’ αὐτῶν. Fl. 59.

709.

νεώτερον

: παρ’ ἃ ἴσμεν. Gu. παραδοξότερον. Fl. 33.

710.

μέλλειν πέριξ

: πολιορκήσειν μέλλειν κύκλῳ τὸν Ἀργείων στρατόν. M. ἐπειδήπερ οὐκ εἰς πᾶσαν τὴν πόλιν ἔμελλον οἱ πολέ-μιοι προσβαλεῖν λόχους, ἀλλ’ εἰς μόνους τοὺς πύργους τοὺς πύλας ἔχοντας, διὰ τοῦτο πᾶσαν πόλιν εἰπὼν ἐπήγαγε τὸ πύργοις, δηλῶν ὅπερ ἔφην. ἔστι δὲ καθ’ ὅλον καὶ μέρος. Gu. Bar.

710.711.

μέλλειν πέριξ

: λέγει πέριξ ἑλίξειν ἀντὶ τοῦ περιελίξειν, ἤγουν κυκλώσειν.

πύργοισι

: κατὰ τοὺς πύργους. Gr. Cant.

711.

ὅπλοις ἑλίξειν

: περιβαλεῖν, πολιορκήσειν, κυκλώσειν. M. Gu. πολιορκήσειν κυκλώσαντα αὐτὴν τοῖς ὅπλοις. B.

ὅπλοις

: ὡπλισμένοις ἀνδράσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

αὐτίκα

: οὐκ εἰς ἀναβολάς. Gr. Florr. iidem. εὐθύς. Gu. Fl. 59.

712.

ἐξοιστέον

: ἐκκομιστέον. M. ἀνάγκη τῇ πόλει ἐξενεγκεῖν ὅπλα. Ἄλλως. οὐκοῦν δέον καὶ τὰς Θήβας ἐξενεγκεῖν ὅπλα καὶ παρατάττεσθαι. B. M. I. ἄξιον ἄρα ἐστὶ τῇ πόλει τῶν Καδμείων ἐξοίσειν ὅπλα, ἀντὶ τοῦ ὡπλισμένους ἄνδρας. Gr. Cant.

7

713. μῶν νεάζων οὐχ ὁρᾷς

: οὐ λογίζῃ. ἐρωτηματικῶς τοῦτο ἀναγνωστέον. οὐκ ἐᾷ δὲ αὐτὸν ἐξελθεῖν. B. C. M. I. ἆρα νηπιάζων οὐκ οἶδας τὰ πρέποντα ποιεῖν τῷ παρόντι καιρῷ; Gu. ἆρα νέα φρονῶν οὐ λογίζῃ ἃ πρέπει λογίζεσθαι; Gu.

νεάζων

: νέος ὤν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. νέος ὑπάρχων διανοῆσαι. Fl. 33.

ὁρᾷς — ὁρᾶν

: νοεῖς — νοεῖν. Gr. Florr. iidem.

714.

ἐκτὸς τάφρων

: ἀντὶ τοῦ ἔξω τάφρων. ἡ εὐθεῖα ἡ τάφρος. Gr. Florr. iidem. τάφροι τὰ κοινῶς λεγόμενα χαντάκια. Fl. 59.

ὡς μαχουμένους

: οἷον ὡς ταχέως ὀφείλοντας μάχεσθαι. M. πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀποδέδωκεν. ἐξοιστέον γὰρ εἰπὼν ὅπλα ἀποδίδωσιν ὡς μαχουμένους, ἐπεὶ διὰ τοῦ ὅπλα τοὺς ὡπλισμένους ἄνδρας ἐδήλου. Gr. Mosq.

715.

σμικρόν

: ἀντὶ τοῦ ὀλίγον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἄφθονοι

: οἱ Ἀργεῖοι πολλοί. M. Gr. Florr. iidem.

716.

ἐγᾦδα

: οἱονεὶ ἐγὼ οὐ ψηφίσω ἐκείνους τοὺς ὄντας θρασεῖς ἐν λόγοις καὶ οὐκ ἔργοις. A. C. M.

θρασεῖς

: προπετεῖς, προχείρους, ἀλλ’ οὐκ ἔργοις. M. ὁρμητικούς. Gr. ὥστε καὶ πλείους ἡμῶν ὄντες ἡττηθήσονται. Gu.

717.

ἔχει τιν’ ὄγκον

: ὅ ἐστιν, ὑπολήψεις ἔχει παρὰ τοῖς Ἕλλησι. τινὲς δὲ τὸ Ἄργος Ἑλλήνων, τὸ Ἑλληνικὸν Ἄργος, ἵνα πλεονάζῃ ἡ παρά. ὁ δὲ νοῦς, ἔχει τινὰ δύναμιν τὸ Ἑλληνικὸν Ἄργος. A. B. C. M. I.

ὄγκον

: ὑπερηφανίαν, φρόνημα. M. μεγαλοπρέπειαν, μέγεθος ἰσχύος. Bar. μεγαλοπρέπειαν, ἰσχύν. Gr. Florr. omnes. μέγεθος ἰσχύος, ἐπειδήπερ Ἕλληνες οἱ οἰκοῦντες. Gu.

718.

θάρσει

: θάρρει, τῷ αὐτῶν φόνῳ τὸ ἐμὸν πεδίον πληρώσω. B. I. οἷον, ταχέως πληρώσω τὰ ἡμῶν πεδία τοῦ αἵματος αὐτῶν, τουτέστι τὸ ἐμὸν πεδίον. M. ἴσως ἐμπλήσω τὸ πεδίου τοῦ αἵματος αὐτῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐμπλήσω

: κορέσω. Fl. 59.

719.

θέλοιμ’ ἄν

: οὕτω γενήσεσθαι Gu. ἅπερ λέγεις, εἰ γενήσονται. Fl. 59.

πολλοῦ πόνου

: δεόμενον. Gr. Bar.

720.

ὡς οὐ καθέξω

: ὡς ἀντὶ τοῦ ὄντως. M. ἴσθι ὅτι οὐκ ἐπισχήσω τὸν στρατὸν ἐντὸς τῶν τειχῶν. I. γίνωσκε ὅτι. Gr. λείπει τὸ γίνωσκε. Bar. ὅρα. Fl. 33. καὶ δὴ οὐ καθέξω τὸν στρατὸν εἴσω τειχέων. Α. C. εἰ γὰρ καὶ ἀποτρέπεις ἡμᾶς τῆς ἐξόδου, ἀλλ’ οὐχ ὑπακούσομαί σου, ἀλλ’ ἐξελθὼν μετὰ τοῦ στρατοῦ μαχοῦμαι. Gu.

721.

καὶ μὴν τὸ νικᾶν

: ἀκολουθεῖ γὰρ τῇ εὐβουλίᾳ τὸ νικᾶν, καὶ ἡ εὐβουλία ἔχει τὸ κράτος ἐν ταῖς νίκαις, ὡς τὴν δύναμιν τῆς νίκης καὶ τὴν ἐνέργειαν οὐκ ἄλλο τι εἶναι ἢ εὐβουλίαν αὐτόχρημα. Gr. Cant. πᾶσα νίκη εὐβουλία ἐστὶ, τουτέστι δι’ εὐβουλίας γίνεται· ὥστε καὶ αὐτὸς θέλων νικῆσαι μὴ μετὰ θράσους μεταχειρίζου τὰ πράγματα, ἀλλ’ εὐβουλίᾳ χρώμενος. Gu.

καὶ μὴν τὸ νικᾶν εὐβουλία

: ἐν παντὶ τὸ νικᾶν ἐστιν εὐβουλίας· ὅθεν ἐκεῖνός φησιν, εἰ οὖν εὐβουλίας ἐστὶ τὸ νικᾶν, βούλει ἑτέραν μέθοδον μετέλθω γνῶναι; Ἄλλως. τὸ κεφάλαιόν ἐστι τὸ νικᾶν· καθέξεις οὖν, ἢ οὐ καθέξεις περὶ τοῦ νικᾶν σκόπησον, ἀλλ’ οὐ τοσοῦτον ἐν δυνάμει τὸ νικᾶν, ὅσον ἐν εὐβουλίᾳ καὶ συνέσει. A. C. M. T. καὶ μὴν τὸ νικᾶν οὐ τοσοῦτον ἐν δυνάμει ἐστὶν ὅσον ἐν εὐβουλίᾳ. B.

722.

βούλει τράπωμαι

: θέλεις βουλευσόμεθα γνώμας, προφάσεις, αἰτίας βουλευμάτων; M. T. βούλει ἵνα διανοήσωμαι μεθόδους ἄλλας καὶ αἰτίας βουλευμάτων; B. I. τοῦτο μὲν ἐάσω, ἄλλα δὲ βουλεύσομαι. τὸ γὰρ ὁδούς οὐκ ἔστιν ἄλλο ἢ ὁδοὶ βουλευμάτων. Gu. βούλει ἵνα βαδίσω, ἀντὶ τοῦ βούλει ἵνα μεθόδους ἄλλας τινὰς διανοήσωμαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

723.

πάσας

: τράπηθι, πρὶν ἐλθεῖν εἰς κίνδυνον. I.

εἰσάπαξ

: καθόλου. Gr. παντελῶς. Gu.

724.

εἰ νυκτός

: εἰ συμπλακείημεν αὐτοῖς νύκτωρ ἐκ λόχου, καλόν σοι δηλονότι τοῦτο δοκεῖ; ναὶ καλόν μοι δοκεῖ, εἴπερ ἀποτυχὼν δυνατὸς ἔσῃ πάλιν δεῦρο σωθῆναι. Gr. Cant. I.

εἰ νυκτὸς αὐτοῖς

: λείπει τὸ περιεσόμεθα. ἐρωτηματικὸς δέ ἐστιν ὁ λόγος· εἰ νυκτὸς αὐτοῖς ἐπέλθοιμεν, περιγενησόμεθα, ἵνα ἐξ ἐνέδρας αὐτοὺς λάβωμεν. A. B. C. M. T.

προσβάλοιμι

: συμμίξαιμι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

ἐκ λόχου

: ἐξ ἐνέδρας. Gr. Florr. iidem. Mosq. εἰ ἐπέλθοιμεν, περιγενησόμεθα, ἢ καλὸν τοῦτο, ἤγουν ἐξ ἐνέδρας αὐτοὺς λάβοιμεν. Fl. 33. τὸ ἤ γράφεται καὶ δίφθογγον ἀντὶ τοῦ ἑάν, οὕτως· εἰ νυκτὸς αὐτοῖς προσβάλλοιμεν ἐκ λόχου, τί σοι δοκεῖ δηλονότι. πρὸς ὃ οὐδὲν ἀπεκρίνατο Κρέων, ἀλλὰ ἄλλον νοῦν ἐρωτᾷ. Gu.

725.

εἴπερ σφαλείς

: τοῦτο ποίει, εἴπερ σφαλεὶς δύνασαι ὑποστρέψαι ὧδε. B. M. ἀποτυχών. B. M. εἰ μὲν τὸ σφαλῇς η γράψεις, κατ’ ἐρώτησιν εἴπῃς. οἷον, ἐπειδή με ἐρωτᾷς, ὦ Ἐτεοκλεις, εἰ ἄρα δέον ἐστὶ νυκτὸς προσβαλεῖν αὐτοῖς, ἀντερωτῶ σε καὶ αὐτὸς, ἐὰν σφαλῇς τοῦ κατὰ τὴν νύκτα τολμήματος, σωθήσῃ δεῦρο πάλιν; τουτέστι δυνατόν ἐστί σοι, ἀποτυχόντι τῆς κατ’ ἐκείνων ἐγχειρήσεως, καταφυγεῖν εἰς τὴν πόλιν καὶ σωθῆναι, ἀλλ’ οὐχ ὑπὸ τῆς νυκτὸς ἐμποδισθῆναι; εἰ δὲ δίφθογγον, κατ’ ἀπόφασιν οὕτω, σύναψον τοῖς πολεμίοις ἐν νυκτὶ, εἰ σωθήσῃ πάλιν δεῦρο, σφαλεὶς τῆς κατ’ ἐκείνων ἐλπίδος. Gu. Bar.

726.

ἴσον φέρει νύξ

: ἑκατέρῳ μὲν στρατεύματι ἐπίσης ἐμποδίζει τὸ τῆς νυκτὸς σκότος, τοῖς μέντοι προεπιτιθεμένοις πλέον τι παρέχει πρὸς νίκην τὸ ηὐτρεπίσθαι. ἢ οὕτως, καὶ τοῖς ἐπιχειροῦσι καὶ τοῖς ἐπιχειρουμένοις ἴσον παρέχει ἡ νὺξ ἐμπόδιον, τοῖς δὲ τολμηροτέροις τὴν νίκην χαρίζεται. A. B. C. T. I.

ἴσον φέρει

: ἴσην ὠφέλειαν ἐπάγει ἡ νὺξ ἀμφοτέροις τοῖς μέρεσι τοῖς ἀντιταττομένοις, τοῖς ἐπιτιθεμένοις δὲ, ἡσυχάζοντι τῷ ἑτέρῳ μέρει, πλέον. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τοῖς δὲ τολμῶσι

: εἴπερ οὗτοι μὲν ἀμερίμνως ἔχουσιν, οἱ δὲ γρηγοροῦσιν οἱ τολμῶντες. Gu.

727.

ἐνδυστυχῆσαι

: ἐπιτήδειον τὸ σκότος τῆς νυκτὸς εἰς τὸ ἐνδυστυχῆσαί τινα ἐν αὐτῷ. Gr. Cant.

ἐνδυστυχῆσαι

: ἡ ἐν ἀντὶ τῆς κατά. ὁ δὲ νοῦς, δυστυχῆσαι κατὰ τὸ τῆς εὐφρόνης κνέφας δεινόν. καὶ Ὅμηρος ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον. A. B. C. M. I.

728.

ἀλλ’ ἀμφὶ δεῖπνον

: ἀλλὰ βούλει ἵνα περὶ δεῖπνον οὖσιν αὐτοῖς συγκροτήσω πόλεμον; Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἀλλὰ τὸ μὲν νυκτὸς βαθείας προσβαλεῖν αὐτοῖς ἐάσω, ἐν ἑσπέρᾳ δὲ πόλεμον αὐτοῖς συνάψω. Gu. Bar.

729.

ἔκπληξις ἂν γένοιτο

: εἰ δειπνοῦσιν αὐτοῖς ἐπέλθοιμεν, ἔκπληξις ἂν καὶ ταραχὴ γένοιτο· οὐ μέντοι νίκην ἐπιφέρει τὸ τοιοῦτον πρᾶγμα· δεῖ δὲ νικᾶν. M. T. ἀντὶ τοῦ ταραχὴ μόνον γίνεται αὐτοῖς, οὐ μέντοι ἧττα, ἐπεὶ εἰκὸς αὐτοὺς ἐνόπλους δειπνεῖν. A. B. C. M. I. θόρυβος, ταραχὴ ἂν γένοιτο οὕτως, οὐ νίκη· νικῆσαι δὲ χρεία ἐστί. Gr. ταραχή. τουτέστι ταραχὴν ποιήσεις, οὐ νίκην· ταύτης δὲ χρεία. καὶ γὰρ οἱ πολέμιοι ἐν ἑσπέρᾳ γρηγοροῦσιν, ἐν δὲ νυκτὶ οἱ πλείους αὐτῶν καθεύδουσιν. Gu.

730.

βαθὺς γένοιτο

: τοῦτό φησιν ὡς συντιθέμενος καὶ ἐπαινῶν· οὐ δεῖ ἐξαίφνης ἐπιθέσθαι, μή πως τροπῆς γενομένης καθ’ ἡμῶν φεύγοντες περᾶν τὸν ποταμὸν βαθὺν ὄντα οὐ δυνησόμεθα. Δίρκη δὲ ποταμὸς ὁμώνυμος τῇ κρήνῃ. A. B. C. M. T. I.

βαθύς

: ἀντὶ τοῦ πλατύς. Gr. Florr. I. Ἄλλως. οὐκ ἔστιν ἡμῖν εὐχερὲς ἀναχωρῆσαι διὰ τῆς Δίρκης οὔσης βαθείας, καὶ μάλιστα ἐπειγομένοις, ἀλλὰ δύσκολον. A. C. M. T.

εἰ καὶ μὴ παντελῶς νικήσω, ἀλλὰ πολλοὺς αὐτῶν ἀπολέσω. ἐπιχειρήσαντες γὰρ φεύγειν οὐχ οἷοί τε ἔσονται Δίρκην περᾶν, τὸ πολὺ τοῦ ὕδατος ὑποπτεύοντες. εἰ δ’ οὖν πᾶς τις ἂν ἴδῃ ὡς οὐκ ὀλίγοι πεπνίξονται τῷ τε νύκτα εἶναι, τῷ τε μετὰ σπουδῆς καὶ ἀσκόπως τὸν πόρον ποιεῖσθαι, ἃ μέγιστα σφίσιν ἔσται ἐναντιώματα. Gu. Bar.

731.

ἅπαν κάκιον

: ἀντὶ τοῦ δεύτερον. ὁ νοῦς, πᾶν ὁτιοῦν φυλαττόμενον τοῦ φυλάττειν ἀκριβῶς χεῖρόν ἐστιν, ὅ ἐστι φύλαττε σαυτόν. τοῦ γὰρ φυλάττεσθαι καλῶς πᾶν ὁτιοῦν ἀσθενέστερόν ἐστι. A. C. T. I. ἅπαν δεύτερον καὶ χεῖρον. I. πᾶν ὁτιοῦν μὴ φυλαττόμενον τοῦ φυλαττομένου ἀκριβῶς χεῖρόν ἐστι. B. I. τουτέστι δεύτερα πάντα τῆς εὐλόγου ἀσφαλείας. Gr. ἅπαντα ἐλάττονα πρὸς τὸ φυλάττεσθαι καὶ μὴ κινδυνεύειν, ὥστε καὶ αὐτὸς τουτὶ μόνον, ὅπως μὴ κινδυνεύσῃς, τηρῶν πᾶσιν ἐπιχείρει πράγμασιν. Gu. Bar.

732.

τί δ’, εἰ καθιππεύσαιμεν

: τί δὲ ἄρα πλέον ἡμῖν ἔσται, εἰ πάντες ἐφ’ ἵπποις ἐπέλθοιμεν κατ’ αὐτῶν; B. C. M. I. τί δέ σοι δοκεῖ, εἰ ἔφιπποι ὁρμήσαιμεν ἐπὶ τὸν στρατὸν τῶν Ἀργείων; Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. δι’ ἵππων καταδράμοιμεν. Gu.

733.

κἀκεῖ πέφρακται

: κἀκεῖ ἠσφάλισται ἅρμασιν ἐν κύκλῳ ὁ στρατός. I. ἠσφάλισται. B. C. M.

734.

τί δῆτα δράσω

: ἀγανακτῶν δυσχεραίνει. ἐπεὶ πάντα ὅσα εἶπεν ἀπεδοκίμασε, φησὶ, θέλεις οὖν προδῶ τὴν πόλιν; A. B. C. M. I.

736.

γίνεται

: ἀντὶ τοῦ γίνηται. σύνηθες τούτοις χρῆσθαι ὁριστικῷ ἀντὶ ὑποτακτικοῦ, ὡς καὶ ἐν ἄλλοις οὗτος ὡς ἂν προυξερευνήσω στίβον, μή τις πολιτῶν ἐν τρίβῳ φαντάζεται. καὶ παρ’ Ὁμήρῳ ἵνα εἴδομεν ἄμφω, ἀντὶ τοῦ εἰδῶμεν. Gr. Cant. Leid.

πρόνοια

: φροντίς. M. Gu. προμήθεια. Gr.

γίνεται

: ἐστί. Gr.

σοφωτέρα

: φρονιμωτέρα. Gr. ὧν εἶπον. Gu. Bar.

737.

ἕπτ’ ἄνδρας

: τὸ ἑξῆς· ἑπτὰ ἄνδρας ἐν αὐτοῖς φασι λόχων ἀνάσσειν. καὶ αὐτὸς ἑλοῦ. A. B. M. I.

ἕπτ’ ἄνδρας

: τὸ ἑξῆς λόχων ἀνάσσειν. C. ἀκούσας ἐξαίφνης ἑπτὰ ἄνδρας Ἐτεοκλῆς οὐκ ἐνενόησε στρατηγοὺς, θεραπείαν συχνὴν περὶ αὐτοὺς ἔχοντας, ἀλλ’ ἁπλῶς ἑπτὰ ἄνδρας μόνους· καὶ διὰ τοῦτό φησιν ὡς τῶν ἑπτὰ τὸ σθένος βραχύ. τοῦτο δὲ ἔπαθεν οὐκ ἀνασχόμενος ἀκοῦσαι πάντα τὸν λόγον Κρέοντος, ἀλλ’ ἐν ἀρχῇ τοῦτον ὑποτεμών. Gu. Bar.

αὐτοῖς

: τοῖς Ἀργείοις, ἤγουν ὑπ’ αὐτῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

738.

τί προστετάχθαι

: τί προστετάχθαι φησὶ τοὺς ἑπτὰ ἄνδρας δρᾶν. B. M. τί λέγουσιν αὐτοῖς προστετάχθαι; τὸ γὰρ σθένος τῶν ἑπτὰ βραχύ. I.

τί προστετάχθαι

: καὶ προστετάχθαι καὶ προστέτακται γράφεται· καὶ τὸ μέν ἐστι φανερὸν ὅπως συντάσσεται· τὸ δὲ προστετάχθαι πρὸς τὸ ὀπισθέν φασιν, ἀποδεδομένου τοῦ Ἐτεοκλέους λόγου πρὸς τὸν τοῦ Κρέοντος. Gu. Bar.

τὸ γὰρ σθένος βραχύ

: οἱ ἄνδρες ὀλίγοι εἰσί. M. τῶν ἑπτά. C. M.

739.

λόχων

: ταγμάτων. I. τῶν τάξεων ἄρχειν. C. M.

προσκεῖσθαι

: λείπει ὁ καί, καὶ ἑπτὰ προσκεῖσθαι πύλαις. M. λείπει ὁ καί, καὶ ἐπέρχεσθαι ταῖς ἑπτὰ πύλαις. C. M. παρακαθῆσθαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

740.

ἀπορίαν γάρ

: οὐ μενῶ, φησὶν, ἕως εἰς ἀπορίαν καὶ ἀμηχανίαν πέσω. B. M. I.

ἀπορίαν

: ἀμηχανίαν. Gr. οὐκ ἐάσω εἰς τοιοὗτον καιρὸν ἐλθεῖν τὰ πράγματα ὡς ἀπορίαν γενέσθαι τί δεῖ περὶ αὐτῶν πράττειν. Gu.

741.

ἕπτ’ ἄνδρας

: ἐπ’ αὐτοῖς, ἤγουν κατ’ αὐτῶν. Gr.

ἑλοῦ

: ἐπίλεξαι. M. ἔκλεξαι. Gr. πρόκρινε, λάβε, ἔκλεξαι. Gu.

742.

λόχων ἀνάσσειν

: πότερον, φησὶ, κρίνω τοὺς ἑπτὰ τῶν λόχων ἄρχειν, ἢ διὰ μονοστόλου δορὸς, ὅ ἐστιν εἷς πρὸς ἕνα, ὡς ἑπτὰ πρὸς τοὺς ἑπτά. C. M. πότερον, φησὶ, προκρίνων ἑπτὰ ἄνδρας τῶν τάξεων ἄρχειν, ἢ εἷς πρὸς ἕνα, οἱ ἑπτὰ κατ’ ἰδίαν περιεσταλμένοι δόρασι. I. ταγμάτων ἀνάσσειν ἕκαστον, ἢ μόνης τῆς ἑαυτοῦ λόγχης ἕκαστον ἀνάσσειν; Gr. Bar. ἕκαστον στρατηγὸν περὶ αὑτὸν θεραπείαν ἔχειν, ἢ πάντας ὁμοῦ ἡνωμένους ἄρχειν παντὸς στρατοῦ καὶ οὐ μεμερισμένου. Gu. Bar.

ἢ μονοστόλου δορός

: τὸ πολεμεῖν τὸν ἐναντίον μόνον. B. μονομάχου. C.

743.

προκρίνας

: ἐπιλέξας τοὺς ἰσχυρούς. M. ἐκλεξάμενος ἐκείνους τοὺς στρατιώτας, ἤγουν στρατηγοὺς, οἵπερ εἰσὶν ἀνδρειότατοι. Bar.

744.

ξυνῆκ’

: ἐνόησα, βοηθεῖν πρὸς τὰς ἀναβάσεις τῶν τειχῶν. A. M. Gr. Cant.

ἀμύνειν τειχέων προσαμβάσεις

: τῇ πόλει βοηθεῖν καὶ μὴ ἐᾶν τοὺς πολεμίους κλίμακας θέντας ἀναβαίνειν ἀνὰ τὰ τείχη. τὸ γὰρ ἀμύνειν προσαμβάσεις τοῦτό ἐστι τὸ βοηθεῖν τῇ πόλει τὰς προσαμβάσεις καὶ ἀναβάσεις τῶν τειχέων· ταύτας γὰρ τὰς προσαμβάσεις καλεῖ βοήθειαν, ὡς πλείστης σπουδῆς δεομένας καὶ φυλακῆς, ὅπως μὴ γένωνται. οὕτω λέγε, καὶ μὴ λάμβανε τὸ εἰς ἔξωθεν. ἢ οὐ λαμβάνων ἔξωθεν πρόθεσιν, ἀλλὰ τὸ ἀμύνειν ἀντὶ τοῦ ἀποσοβεῖν λέγων, καλῶς ἂν εἴπῃς. Gu. Bar.

προσαμβάσεις

: προσαναβάσεις, ἐπαναβάσεις, ὅ ἐστιν ἀποσοβεῖν τῶν τειχέων τὰς ἐπαναβάσεις. A. B. C. I.

745.

καὶ ξυστρατήγούς

: στρατηγοὺς ἑτέρους μετὰ τῶν ἑπτά. καθ’ Ὅμηρον γὰρ σύν τε δύ’ ἐρχομένω καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν. A. B. C. M. I. ὑπασπιστάς ὀπισθίους. ξυστρατιώτας. C. ὑπασπιστάς. M. ἔκλεξαι αὐτοῖς, Gr. καὶ σὺν ἐκείνοις ἑτέρους στρατηγοὺς, ἵν’ ὦσιν αὐτοῖς εἰς βοήθειαν. Gu.

εἷς δ’ ἀνήρ

: οἷον οὐ μόνον τοὺς ἑπτὰ στρατηλάτας στῆσον, ἀλλὰ καὶ ἄλλους σὺν αὐτοῖς· εἷς γὰρ ἀνὴρ τῶν στρατηλατῶν οὐ δύναται θεωρῆσαι, ἀλλὰ βοηθοὺς παράσχε ἑκάστῳ. A. C. M.

746.

θάρσει

: γρ. θράσει. λείπει δὲ ἡ ἐν, ἵν’ ᾖ ἐν θάρσει ἐπιλεξάμενος γενναίους ἢ φρονίμους. M. λείπει ἡ ἐν. B. ἀνδρείᾳ. I.

θάρσει προκρίνας

: ἄνδρας ἐν τόλμῃ ἐκλεξάμενος καὶ ἀνδρείᾳ, ἤγουν τολμηροὺς καὶ ἀνδρείους, ἢ ἐν εὐβουλίᾳ, ἤγουν φρονίμους ἄλλως καὶ ἀγαθοὺς τὰς βουλάς. Gr. Cant. Florr. Mosq.

747.

ἀμφότερον

: κατὰ τὰ δύο· οὐδὲν γάρ ἐστι τὸ ἕτερον ἀπολειφθὲν τοῦ ἑτέρου. I. ἀμφότερα ἔστω, ἤγουν καὶ τὰ δύο ἔστω· στερηθὲν γὰρ τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου οὐδέν ἐστιν. Gr. Fl. 6. 9. 21. 56. 59. 76. πρόκρινε καὶ ἰσχυροὺς καὶ φρονίμους. Gu.

ἀπολειφθέν

: χωρισθέν. M.

οὐδέν

: ἀσθενές. M.

748.

ἑπτάπυργον ἐς πόλιν

: γελοίως τοῦτό φησιν, ὡς μὴ ὢν νῦν ἐν τῇ πόλει. B. M. I.

ἑπτάπυργον

: ἀντὶ τοῦ ἑπτάπυλον. Gr. Florr. omnes, Mosq.

μολών

: ἀπελθών. Gr. Florr.

749.

λοχαγούς

: ταξιάρχους. Gr. Florr. στρατηγούς. M. Gu. ἡγεμόνας. Fl. 33.

λέγεις

: συμβουλεύεις. Gr. Florr.

750.

ἴσους ἴσοισι

: ἰσαρίθμους ἰσαρίθμοις. Gr. Florr.

ἀντιθείς

: ἀντιτάξας. Gr. Florr. ἀντιπαρατάξας, ἐξ ἐναντίας θείς. Bar. Gu.

751.

διατριβή

: πεφύλακται τὰς ὀνομασίας αὐτῶν εἰπεῖν, ὥς φησι Δίδυμος, διὰ τὸ ὑπὸ Αἰσχύλου εἰρῆσθαι ἐν τοῖς ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις, ἢ ἐπειδὴ μὴ καλὸν ἦν ἑκάστου καταλέγειν τὸ ὄνομα τοῦ πολέμου ἐπείγοντος. A. B. C. M. I. ἀργία. B. I.

753.

ἀλλ’ εἶμ’

: ἀλλ’ ἀπέρχομαι, ὅπως μὴ ἐμποδίζωμεν τὸ τῶν χειρῶν ἔργον, τουτέστι τὸν πόλεμον. B. M. I.

καταργῶμεν χέρα

: βραδύνωμεν τὴν κίνησιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μὴ ἀργοὶ καὶ ἄπρακτοι ὦμεν. Gu. περισσὸν τὸ κατά. Fl. 33.

χέρα

: τὸ ἔργον, ἀπὸ τοῦ ποιοῦντος τὸ ποιούμενον. Gu.

754.

καί μοι γένοιτο

: ταῦτα κατ’ εὐχὴν ἐγένετο. καὶ γένοιτό μοι ἐξ ἐναντίας λαβεῖν τὸν ἀδελφόν μου καὶ φονεῦσαι. Α. C. M. T.

ἀντήρη

: ἐξ ἐναντίας σταθέντα. M. ἀντίπαλον. Gr. ἐναντίον, ἀντιστάτην. Bar. Gu.

λαβεῖν

: κρατῆσαι. Fl. 59.

755.

ξυσταθέντα

: συστάδην μαχεσάμενον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. καὶ σύστασιν πολεμήσαντα, μαχησάμενον. Fl. 59. συμπαραταξάμενον. Gu.

ἑλεῖν δορί

: γρ. καὶ ἐλθεῖν. χειρώσασθαι. M.

ἐλθεῖν δορί

: γρ. μάχης ἔχειν δόρυ. B. φονεῦσαι διὰ τοῦ δουρός. I. νικῆσαι διὰ τοῦ πολέμου. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

756.

παιδός τε σοῦ

: τῆς ἐκ τοῦ σοῦ αἵματος. ἀνεψιὰ αὐτοῦ ἦν πρὸς μητρός. M.

757.

γάμους δ’ ἀδελφῆς

: τοὺς γάμους σοὶ χρὴ μέλεσθαι. Ἄλλως. τοὺς γάμους σοι χρὴ εἶναι ἐν φροντίδι, προσήκει φροντίζειν τὴν δόσιν τὴν ἐχέγγυον καὶ τὴν τοῦ γάμου ἔκδοσιν ἀσφαλῆ. A. C. M. ἀνεψιὰ πρὸς μητρὸς ἡ Ἀντιγόνη τοῦ Κρέοντος. Gu.

758.

τῆς τύχης ἐγὼ σφαλῶ

: εἰς τὸν πόλεμον κινδυνεύσω, τῆς εὐτυχίας τῆς ἐλπιζομένης ἀποτύχω. Bar. Gr. Gu. ἐάν τι τῆς εὐτυχίας διαμάρτω καὶ ἀποτύχω, σοὶ χρὴ καὶ προσήκει μέλεσθαι καὶ φροντίζειν. Fl. 33.

759.

τὴν δόσιν

: τὴν ἔκδοσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. τὴν διὰ λόγου. Gu.

ἐχέγγυον

: ἀντὶ τοῦ ἐπιβεβαιῶν τὴν ἐπαγγε λίαν τοῦ γάμου. M. ἀσφαλῆ. Gr. I. βεβαίαν. Gu. ἐξ οὗ καὶ ἐγγυηταὶ οἰ εἰς ἀσφάλειαν παραλαμβανόμενοι. Fl. 59. τὴν τοῦ γάμου ἔκδοσιν ἀσφαλῆ ποιῶ. Fl. 33.

760.

τὴν πρόσθε

: τὴν γεγονυῖαν πρόσθεν ἐμοῦ καὶ σοῦ. Gu. ἣν ἐποίησα δηλονότι. Fl. 59.

ἐπ’ ἐξόδοις ἐμαῖς

: ἐπὶ τῇ ἐμῇ ἐξόβῳ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. πρὸς τῆς ἐμῆς ἐξόδου καὶ ἀποδημίας. Fl. 33.

761.

μητρὸς δ’

: ὁ δέ ἀντὶ τοῦ δή. M.

τί δεῖ μακρηγορεῖν

: μακρολογεῖν. M. κατὰ τί δεῖ, ἤγουν πρέπει, ἐπὶ πολὺ παρατεινομένους λόγους ἀγορεύειν. Gr. Cant.

762.

τρέφ’ ἀξίως

: τρέφε αὐτὴν καὶ σοῦ ἀξίως καὶ διὰ τὴν ἐμὴν χάριν. Gr.

763.

πατὴρ δ’ ἐς αὐτόν

: ἤγουν εἰς ἑαυτὸν ἀμαθὲς ἔργον ἐποίησεν· ἢ πρὸ τοῦ μέμψιν παρ’ ἄλλου λαβεῖν αὐτὸς ἑαυτὸν μέμφεται, ὡς πάνδεινον ἔργον ποιήσαντα καὶ μωρίας ἔμπλεων. Bar. Gu.

ὀφλισκάνει

: ἤγουν ὀφείλει αὐτὸς ἑαυτοῦ μωρίαν καταγνῶναι. Bar. Gr.

ἁμαρτίαν ὀφλισκάνει

: γρ. καὶ ἀμαθίαν ὀφλισκάνει. οἷον, ἀμαθής ἐστι καὶ ἄνους ὁ Οἰδίπους. M. Ἄλλως. εἰς ἑαυτὸν χρεωστεῖ μωρίαν, ἀντὶ τοῦ αὐτὸς ἑαυτοῦ καταγνοίη μωρίαν, ὡς εἴ τις εἴποι, ὁ δεῖνα εἰς τόνδε δίκην χρεωστεῖ. A. B. C. M. I.

764.

οὐκ ἄγαν σφ’ ἐπῄνεσα

: οὐδ’ ὅλως, ἀλλὰ μᾶλλον λίαν ψέγω. ἐπίτασιν γὰρ κατὰ τὸ ἐναντίον συνάγει ταῦτα· οἷον οὐ πάνυ χαίρω, ἀντὶ τοῦ πολλὰ λυποῦμαι, καὶ οὐκ ἄγαν ἐπαινῶ, ἀντὶ τοῦ λίαν ψέγω. Gr. Mosq.

765.

ἡμᾶς τ’ ἀραῖσι

: καὶ ἡμῖν αἴτιος θανάτου γεγένηται, ὅσον ἐπὶ ταῖς ἀραῖς, ἐὰν συμβῇ αὐτὰς ἰσχῦσαι· τὸ γὰρ ἢν τύχῃ τοῦτο δηλοῖ. A. B. C. M. T. I.

766.

ἓν δ’ ἐστὶν ἡμῖν ἀργόν

: ἀργὸν, ἄπρακτον καὶ παραλελειμμένον, ὀφεῖλον γενέσθαι καὶ μὴ γενόμενον. Ἄλλως. ἐκεῖνο, φησὶ, μόνον ἡμῖν παραλέλειπται, τὸ παρὰ τοῦ μάντεως ἀκοῦσαι περὶ τοῦτῶν· εἰωθότες γὰρ οἱ ἄνθρωποι ἐν ταῖς εὐπραγίαις καταφρονεῖν μαντικῆς ἐν ταῖς συμφοραῖς ἐπὶ τοὺς μάντεις καταφεύγουσιν. A. B. C. M. T. I. πάρεργον. B. rec. ἀνενέργητον. Gr. ἐλλειπὲς, ἀτελές. Gu.

767.

οἰωνόμαντις

: ὁ οἰωνοσκόπος. Gr. ὀρνεοσκόπος. B. rec.

768.

ταῦτα

: τὰ τοῦ θεσφάτου. B. M. τὸ εἴ τι εἰπὼν κἀνταῦθα ἐπάγει πληθυντικῶς τὸ ταῦτα πρὸς τὸ σημαινόμενον· ὅμοιον τῷ κοινὰ δ’, εἴ τι πείσεται ἑπτάπυργος ἅδε γᾶ, Φοινίσσᾳ χώρᾳ. Gr. Cant. Leid.

769.

αὐτεπώνυμον

: ὁμώνυμον, τῷ αὐτῷ ὀνόματι καλούμενον. B. M. I. ὁμώνυμον, τὴν αὐτὴν αὐτῷ ἐπωνυμίαν ἔχοντα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

770.

λαβόντα πέμψω

: ὡς τοῦ Μενοικέως ἐν τῷ στρατοπέδῳ ὄντος τοῦτό φησιν. Ἄλλως. ἐγὼ δὲ τὸν παῖδά σου πέμψω δεῦρο, λαβόντα τὸν Τειρεσίαν, ὅ ἐστιν ἐνεγκόντα. A. B. C. M. I.

λαβόντα

: κομίσοντα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πέμψω

: μετακαλέσομαι. Fl. 33.

δεῦρο

: ὥστε ἀγαγεῖν. Fl. 59.

771.

ἡδύς

: ἡδέως. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

772.

ἐμεμψάμην

: ἐξεφαύλισα. Gu. τὸ μέμφομαι ἐνίοτε μὲν δοτικῇ συντάσσεται, ἐνίοτε δὲ αἰτιατικῇ. Bar. Gr.

773.

ἤδη

: πάλαι. Fl. 59. πρὸ ὀλίγον· ἤγουν ὅτε οὗτος ὁ μάντις τούτους ἐμέμψατο διὰ τὸ μὴ τὴν προσήκουσαν τιμὴν τῷ σφῶν πατρὶ διδόναι, οὔτε ἔξοδον ἐκ τοῦ οἴκου. Gu. πρὸ ὀλίγου ἐνώπιον αὐτοῦ ἐμεμψάμην τὴν μαντικὴν, ὥστε μέμψασθαί μοι ἔχειν. I.

πρὸς αὐτόν

: φανερῶς. B.

774.

πόλει δὲ καὶ σοί

: τοῖς πολίταις. B. M. σοὶ μὲν γὰρ λέγω, ἐὰν ἡ ἐμὴ δύναμις κρατήσῃ καὶ νικήσῃ τὸν Πολυνείκην, οὐ χρὴ ταφῆναι αὐτὸν ἐν ταύτῃ τῇ γῇ. A. C. M.

ἐπισκήπτω

: ἐντέλλομαι. τὸ δὲ ἐπισκήπτω ἀπὸ κοινοῦ. M. T. ἐντέλλομαι. Bar. Gr. I. παραγγέλλω, προστατῶ. Gu.

775.

τἀμά

: τὸ ἐμὸν μέρος, ἤγουν ἐγώ. Bar. Gr. νέκυν, τὸ σῶμα. I.

777.

θνήσκειν

: θανατοῦσθαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐπισκήπτω ἀπὸ κοινοῦ. B. Gu.

φίλων

: συγγόνων νῦν. M. συγγενῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. διὰ τούτου προαναφωνεῖ τὰ κατὰ τὴν ἀδελφήν. B. M. Fl. 33. I.

779.

ἐκφέρετε τεύχη

: τεύχη τὰς ἀσπίδας. πάνοπλα δὲ ἀμφι βλήματα τὰ ἐνδύματα πάντα τὰ τὸν ἄνθρωπον ὁπλίζοντα. λέγει δὲ θώρακα, περικεφαλαίαν, κνημῖδας. οἱ δὲ γράφουσι τὰ σάγματα. A. B. C. M. I. ἔξω φέρετε τὰ ὅπλα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πάνοπλά τ’ ἀμφιβλήματα

: ἤγουν τὰ ἐνδύματα τα πάνοπλα, τουτέστι τὰς πανοπλίας. Gr. Florr. iidem. περιβλήματα, κράνος, θώρακα, ἀσπίδα, ξυστίδα, κνημῖδας καὶ τἄλλα, ἤγουν τὰς πάντα τὸν ἄνθρωπον ὁπλιζούσας περιβολάς. Gu. Leid. ταῦτα τινὲς εἴδη δορατίων φασί. B. I. τουτέστι τὰ ἑκατέρῳ περιβαλλόμενα. B. τὰ κυκλοῦντα τὸ σῶμα. B.

781.

σὺν δίκῃ νικηφόρῳ

: τῇ φερούσῃ τὴν δίκην. M. ἑαυτὸν γὰρ δίκαιον ᾤετο ἀμυνόμενος περὶ πάτρης, ἐκεῖνον δὲ ἀσεβῆ κατὰ πατρίδος στρατευόμενον. καὶ Ὅμηρος εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης. A. B. C. M. I.

νικηφόρῳ

: νίκην ἐπαγούσῃ. Gr. σὺν δίκῃ λέγει χωρεῖν εἰς τὸν ἀγῶνα, ἐπεὶ νομίζει αὐτὸς ἔχειν τὸ δίκαιον ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀμυνόμενος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

782.

τῇ δ’ εὐλαβείᾳ

: σωματοποιεῖ τὴν Εὐλάβειαν, ὡς Ὅμηρος Δεῖμός τε Φόβος τε. τῇ δ’ Εὐλαβείᾳ εὔχονται, ἵνα αὐτοὶ ἀφόβως ἐπέλθωσιν, ἢ ἵνα τοῖς πολεμίοις φόβον ἐμβάλῃ. B. C. M. T. I. Εὐλάβεια θεὰ παρ’ Ἕλλησιν ἔφορος φόβου. λέγει οὖν ταύτῃ προσεύξασθαι, ἢ ἵνα εὐμενῶς εἰς αὐτοὺς βλέψῃ καὶ ἀφόβως ἐπελθεῖν παρασκευάσῃ τοῖς πολεμίοις, ἢ ἵνα φόβον ἐμβάλη τοῖς ἐχθροῖς. Bar. Gu. τῇ συστολῇ, τῇ προμηθείᾳ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. φόβῳ. Fl. 33.

784.

ὦ πολύμοχθος Ἄρης

: ἔδει ὦ πολύμοχθε Ἄρες. Ἀττικὴ δέ ἐστιν ἡ σύνταξις καὶ ἡ κλίσις. A. B. C. M. T. Fl. 33. ὦ πολλῶν καμάτων μεστὲ Ἄρες. M. Fl. 33. ὦ πολλῶν καμάτων αἴτιε Ἄρες, διὰ τί πρὸς φόνον καὶ πρὸς θάνατον ἐνθουσιᾷς, ἀνάρμοστος ὑπάρχων ταῖς ἑορταῖς τοῦ Διονύσου; Gr. I. ὦ πολύμοχθε καὶ πολύπονε Ἄρη, τί ἄρα κατέχῃ ἐν φόνῳ καὶ θανάτῳ, ἤγουν φόνους καὶ θανάτους ποιεῖς, παράμουσος καὶ ἐναντίος ταῖς ἑορταῖς τοῦ Διονύσου. Gu.

785.

κατέχῃ

: χαίρεις καὶ ἐνθουσιᾷς. I.

Βρομίου παράμουσος ἑορταῖς

: οὗτος ἐναντίος ὢν ταῖς τοῦ Διονύσου ἑορταῖς καὶ παρηλλαγμένην μοῦσαν ἔχων, τουτέστι ταῖς τοῦ Βρομίου ἑορταῖς ἀσύμφωνος κατὰ τὴν μοῦσαν· ἐν γὰρ εἰρήνης καιρῷ τὰ Διονύσια ἄγονται. A. C. M. T.

παράμουσος

: ἐναντίος, οὐ τὴν αὐτὴν μοῦσαν ἔχων, τουτέστι ταῖς τοῦ Βρομίου ἑορταῖς ἀσύμφωνος. Ἄλλως. ἀσύμφωνος, ὡς καὶ τὴν ἄνοιαν παράνοιαν φασίν· οὐ συνῳδὸς, ἀλλ’ ἀλλότριος. A. B. C. M. I. ἀνάρμοστος ταῖς ἑορταῖς τοῦ Διονύσου. M.

786.

⁠—790. οὐκ ἐπὶ καλλιχόροις

: οὐκ ἐπὶ στροφαῖς καὶ κύκλοις χορῶν καλλιχόρων, εὐπρεπείαις λέγω νεάνιδος, ἤγουν ἐφ’ οἷς διαπρέπουσιν αἱ νεάνιδες, τὸν σὸν βόστρυχον ἀναπετάσας κατὰ τὰ ἀπηχήματα τῆς σύριγγος περιηχῇ μέλος, ἐν ᾧ χάριτές εἰσι χαρὰν.

ἐμποιοῦσα

: καὶ ἀγαλλίασιν. ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις ἀνδράσι πρὸ τῶν Θηβῶν χορεύεις χορείαν ὑβριστικὴν, κακομουσοτάτην, διεγείρας τὸν στρατὸν τῶν Ἀργείων ἐπὶ φόνον. Gr. I. οὐκ ἐν ταῖς ὥραις, ἤτοι τῷ ἔαρι ἔκλυτον ἐάσας τὸν πλόκαμον ἐπὶ καλλιχόροις στεφάνοις νεάνιδος, ἤγουν ἐπὶ ἐστεφανωμένῃ καὶ χορευούσῃ νεάνιδι, καθάπερ ὁ Διόνυσος ποιεῖ, ᾄδεις ᾠδὴν κατὰ τὰ ἀπηχήματα τοῦ αὐλοῦ, ἐν ᾗ ᾠδῇ χαροποιοὶ ἡδοναί εἰσιν, ἀλλὰ ἐπὶ τὰς Θήβας ἐν φόνῳ ἀγαγὼν στρατὸν Ἀργείων σὺν ὁπλοφόροις ἀνδράσιν ἔμπροσθεν ἐκείνων χορεύεις καὶ μετὰ χοροῦ ᾄδεις κῶμον καὶ ᾠδὴν ἀναυλότατον καὶ λύπης γέμοντα. Gu.

786.

καλλιχόροις

: δέον καλλιχόρου εἰπεῖν πρὸς τὸ νεάνιδος καλλιχόροις εἶπε πρὸς τὸ στεφάνοις ἔθει ποιητικῷ, ὡς καὶ κατωτέρω ἐρεῖ τὸ ψαλίοις τετραβάμοσιν. Gu. ἤγουν ἐν τῇ συζεύξει. Fl. 59.

νεάνιδος ὥραις

: τῆς νεανικῆς ἀκμῆς. M. ἀντὶ τοῦ ὡραίας, ἀκμαίας, ὥραν ἐχούσης γάμου. τὸ δ’ ἑξῆς, οὐ μέλπῃ, τουτέστιν οὐκ ᾄδεις, οὐδὲ ὑμνεῖς, ἐπὶ ἀκμαζούσῃ κόρῃ νυμφιδίους ᾠδὰς, οὐδὲ αὐλῶν μέλεσι γαμηλίων χορεύεις, ἀνασείσας τὸν πλόκαμον, ὥσπερ ὁ Διόνυσος καὶ οἱ τούτου χοροὶ, ἀλλ’ ἐπὶ πολέμους ὁρμᾷς. A. C. M. T. Ἄλλως τοῖς γαμηλίοις καιροῖς. ἢ νεάνιδος ἀκμαίας, ὥραν ἐχούσης γάμου. διὰ τί δὲ μὴ τὸν σὸν βόστρυχον ἐπὶ στεφάνοις νεάνιδος ὥραις ἐκπετάσας μέλπῃ πρὸς πνεῦμα λωτοῦ; ἔνιοι δὲ νεάνιδος ὥρας, τοῦ ἔαρος τοῦ νέα πάντα ποιοῦντος. Ἄλλως. οὐ καλλιχόροις στεφάνοις βόστρυχον ἀμπετάσας ἐπὶ γάμοις νεάνιδος μέλπῃ νυμφιδίους ᾠδὰς πρὸς αὐλόν. ἡ ἐπί πρὸς τὸ ὥραις, ἐπὶ ὥραις νεάνιδος. A. B. C. M. I. οὐδὲ ἐπὶ καλλιστεφάνου ὡραίας νεάνιδος ἁπλώσας τὸν βόστρυχον κατὰ τὰ πνεύματα τοῦ λωτοῦ. A. M. T.

νεάνιδος ὥραις

: ἐν ἔαρι γινομένων τῶν Διονυσιακῶν, ὅσαι τῶν παρθένων ἦσαν βάκχαι ἀναπετῶσαι καὶ ἔκλυτον ἐῶσαι τὸν αὐτῶν βόστρυχον, ἐχόρευόν τε καὶ ᾖδον πρὸς αὐλὸν, ὃν νῦν καλεῖ λωτόν. καὶ εἰκότως παρείκασε τῷ λωτῷ τὸν αὐλὸν, κάλαμόν τε ὄντα καὶ ἐμμελῆ καὶ γλυκύτητος γέμοντα, καθάπερ ἐκεῖνος· ἔφερον δὲ αἱ βάκχαι καὶ κλάδους κισσοῦ, ἀλλὰ καὶ νεβρίδας ἐφόρουν. νεβρὶς δέ ἐστι δέρμα ἐλάφου μικροῦ κατάστικτον, ἣν καλοῦσι δορκάδα, ὡς νεβρόν. ἐπειδὴ γὰρ οἱ μαινόμενοι τὸ δέρμα αὐτῶν κατατέμνοντες κατάστικτον ποιοῦσι τοῖς μώλωψι, διὰ τοῦτο καὶ αὗται μανίαν ὑποκρινόμεναι σώφρονα ἐνεδέδυντο νεβρίδας. Bar. Gu.

787.

ἀμπετάσας

: ἀνασείσας τὸν πλόκαμον ὥσπερ ὁ Διόνυσος. A. B. C. I.

λωτοῦ

: τοῦ αὐλοῦ. M.

κατὰ πνεύματα πέμπει

: γρ. μέλπει. M. ἡ κατά ἀντὶ τῆς πρός, πρὸς πνεύματα, ὅ ἐστιν ἀπηχήματα τοῦ αὐλοῦ. A. B. C. M. I.

λωτοῦ

: πάνυ ἡδέως λωτὸν ἐκάλεσε τὸν αὐλόν. λωτὸς γὰρ τὸ γλυκοκάλαμον, ἀλλὰ καὶ ὁ αὐλὸς καὶ κάλαμος μὲν, ἀλλὰ καὶ γλυκὺς διὰ τὴν τοῦ μέλους ἡδύτητα. Ἄλλως. λωτὸν ἐνταῦθα τὸν αὐλόν. σημειωτέον δὲ ὅτι καὶ τὸ λο μικρὸν γράφεται πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ λωτοῦ τῆς βοτάνης. A.

788.

μοῦσαν

: ᾠδήν. οὐ τοιαύτην, φησὶν, ἔχεις μοῦσαν, ἐν ᾖ χάριτές εἰσι χορείας αἴτιαι γενόμεναι. ἢ οὕτως, οὐ μέλπῃ τοιαύτην ἔχων μοῦσαν, ἐν ᾖ χάριτές εἰσι, τουτέστι ποιητικαὶ εἰρήνης. A. C. M. T. Fl. 33.

χάριτες

: ἡδοναί. B.

χαροποιοί

: γρ. καὶ μελοποιοί. B. M.

789.

ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις

: τοῦτο μὲν οὐ ποιεῖς, ἀλλὰ τόδε. τὸ δὲ ἑξῆς, ἀλλὰ προχορεύεις. Ἄλλως. σὺ δὲ, φησὶν, ὦ Ἄρες, ἀνασκιρτᾷς σὺν ὁπλοφόροις ἀνδράσιν, καὶ χορεύεις χορείαν ἄτοπον, τὸν Ἀργείων στρατὸν παροξύνας κατὰ τοῦ τῶν Θηβαίων αἵματος. A. C. M. T. Ἄλλως. ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις κῶμον ἀναυλότατον προχορεύεις, στρατὸν Ἀργείων ἐπιπνεύσας αἵματι Θήβας, τουτέστι τῷ γένει τῶν Θηβαίων. καὶ Ὅμηρος αἵματος εἷς ἀγαθοῖυ, φίλον. τέκος A. B. C. T. I. Ἄλλως. τὸ ἑξῆς, ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις Θήβαις στρατὸν Ἀργείων ἐπιπνεύσας, ὅ ἐστιν ἐνθουσιάσας ἑκάτερον στράτευμα, καὶ κατόχους αὐτοὺς ποιήσας ἑαυτοῦ, αἵματι κῶμον ἀναυλότατον προχορεύεις, ὅ ἐστι προκαλῇ αὐτοὺς εἰς ἄμουσον κῶμον σὺν αἵματι· λέγει δὲ τὸν πόλεμον. A. B. C. T. I.

ἐπιπνεύσας

: παρυξύνας, ἐκμήνας. M. κινήσας. Fl. 33.

790.

κῶμον ἀναυλότατον

: κακόαυλον ἢ ἐκμελῆ καὶ ἄμουσον. σάλπιγξ γάρ ἐστιν ὁ πολεμικὸς αὐλός. κῶμος δέ ἐστιν εἶδος ὀρχήσεως. A. M.

κῶμον

: ὄρχησιν, ᾠδήν. κῶμος κυρίως ἡ μετὰ μέθης ᾦδή. Gu.

προχορεύεις

: ἡ πρό πλεονάζει, ὡς τὸ νῆάς τε προπάσας. ἀντὶ τοῦ κωμάζεις. A. B. C. M. T. I.

791.-797.

οὐδ’ ὑπὸ θυρσομανεῖ

: οὐδὲ ὑπὸ τῷ Διονύσῳ τῷ μετὰ θύρσων μαινομένῳ χορεύεις, δέρματα ἐλάφων ἐνδεδυμένος, καὶ ἐπὶ τοῖς ῥεύμασι τοῦ Ἰσμηνοῦ τοῦ ποταμοῦ πορενόμενος σὺν ἅρμασι καὶ χαλινοῖς τετραπόδων μονωνύχων ἵππων ἱππεύσεσιν ὁρμᾷς, διεγείρας τοὺς Ἀργείους κατὰ τῆς γενεᾶς τῶν ἀπὸ τῆς σπορᾶς τῶν ὀδόντων τοῦ δράκοντος ἀναδοθέντων, λέγω θίασον ἀσπιδηφόρον ἔνοπλον, ἀντίπαλον κατὰ τὰ λίθινα τείχη ὁπλίσας χαλκῷ. Gr. I. οὐδὲ, ὥσπερ αἱ Βάκχαι, χορεύεις ὑπὸ τῷ θυρσομανεῖ Διονύσῳ μετὰ νεβρίδων, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς χεύμασι τοῦ Ἰσμηνοῦ βαίνων θοάζεις καὶ θηριωδῶς ὁρμᾷς ἐν ἅρμασι καὶ χαλινοῖς τετραβαμόνων μωνύχων πώλων (πρὸς γὰρ τὸ ψαλίοις τὸ τετραβάμοσιν εἶπεν) ἐν ἱππεύσεσι καὶ ἵππων καταδρομαῖς, ἐπαγαγὼν ἐπὶ τοῖς Θηβαίοις κατὰ τὰ λάϊνα λέγω τείχη Ἀργείους, θίασον καὶ χορὸν ἀσπίδας φέροντα, ἔνοπλον, ἐναντίον Θηβαίοις ἢ τῷ Διονύσου χορῷ, καὶ οὐ κλαδηφοροῦντα μετὰ νεβρίδων, ὥσπερ ἐκεῖνος, κοσμήσας τοῦτον ἐν χαλκῷ. Gu.

791.

οὐδ’ ὑπὸ θυρσομανεῖ

: οἷον οὐ χορεύεις μετὰ κλάδων καὶ δερμάτων ἐλάφων, ἀλλὰ ἁρμάτων ἐπιβαίνων καὶ ἵππων τετραπόδων παρὰ ταῖς ὄχθαις τοῦ Ἰσμηνοῦ ποταμοῦ ταῖς ἱππικαῖς χορείαις ἀνασκιρτᾷς, ἐπεγείρας καὶ παροξύνας τὴν γένναν τῶν Θηβαίων τοῖς Ἀργείοις, τὸν χορὸν τὸν φέροντα καὶ σείοντα τὰς ἀσπίδας ἐξ ἐναντίας κοσμήσας τῷ σιδήρῳ. M. T. Fl. 33. ἀντὶ τοῦ θυρσομανοῦς. λέγει δὲ τοῦ Διονύσου. ἡ ὑπό ἀντὶ τῆς σύν, σὺν θυρσομανεῖ Διονύσῳ· ὅπερ καὶ ἄμεινον. A. B. C. M. τῷ θύρσοις καὶ κλάδοις κισσοῦ βακχεύοντι. Gu.

νεβρίδων

: νεβρίς ἐστι δέρμα ἐλάφου κατάστικτον, ὃ φοροῦσιν οἱ βακχευταί. ἐπειδὴ γὰρ οἱ μαινόμενοι τὸ δέρμα αὐτῶν κατατέμνοντες ποικίλον αὐτὸ ποιοῦσιν, οἱ σώφρονα μανίαν μαινόμενοι τῷ καταστίκτω τῆς νεβρίδος σοφίζονται τῆς μανίας τὸ σχῆμα. A. B. C. M. T. I.

δινεύεις

: οὐδὲ χορεύεις, φησὶν, ὑπὸ θυρσομανεῖ τῷ κώμῳ μετὰ νεβρίδων, ἐν ἄρμασι καὶ ἵπποις ἀναστρεφόμενος, τουτέστιν οὐ νεβρίδας ἔχων καὶ θύρσους, ὥσπερ οἱ τοῦ Διονύσου χοροὶ, δινεύεις καὶ περιχορεύεις, ἀλλ’ ἅρμασι καὶ ἵπποις ἐπιβαίνεις. ἅρμασι δὲ τοῖς τετραπόδεσιν ἅρμασιν οἷς τετράποδα ὑπέζευκται. καὶ ψαλίων, χαλινῶν· ἀντίπτωσις δέ ἐστι, σὺν ἅρμασι καὶ ψαλίοις μωνύχων πώλων. τετραβάμοσι δὲ τετραπόδων. A. C. M. T. Ἄλλως. ψαλίων τῶν ἵππων, παρὰ τὸ ψαύεσθαι αὐτοὺς λίαν, ἤτοι τιθασεύεσθαι. τῇ γὰρ ἐπαφῇ τῶν χειρῶν οἱ ἵπποι συχνῶς καταψώμενοι τιθασοὶ λίαν γίνονται, ὥστε οὐ χρὴ λέγεσθαι ψάλιον ἵππον. διαφέρουσι δὲ αἱ λέξεις, ἡ ψάλιος καὶ τὸ ψελλίον. σημαίνει γὰρ ἡ μὲν τὸ τιθασευόμενος ἵππος, ἡ δὲ πᾶν τὸ ἐπιτιθέμενον ἵπποις εἰς κόσμον καὶ δυνάμενον ἐν τῇ κινήσει ψελλισμὸν ἤτοι ψιθυρισμὸν ἀποτελεῖν. οὕτως συντάξεις τὸ ὅλον χωρίον, οὐ δινεύεις καὶ συστρέφεις μώνυχα πῶλον μετὰ νεβρίδων καὶ ἐλαφείων δερμάτων ὑπὸ τῷ θυρσομανεῖ καὶ χαίροντι τοῖς θύρσοις καὶ νάρθηξι Διονύσῳ, ἀλλὰ δινεύεις καὶ συστρέφῃ ἐν ἅρμασι καὶ τετραβάμοσι τῶν ψαλίων καὶ τῶν ἵππων, ἤτοι τετρώρῳ ἵππῳ. A.

792.

ἅρμασι

: λείπει τὸ ἀλλά. M.

ψαλίοις

: σὺν ἅρμασι καὶ ψαλίοις, ὅ ἐστι χαλινοῖς μονωνύχων ἵππων καὶ τετραπόδων. B. I.

ψαλίοις

: ψάλιον Ἀττικῶς, ψέλλιον κοινῶς. ἔστι δὲ ψέλιον ὁ κρίκος τοῦ χαλινοῦ, ἢ ἁπλῶς ὁ κρίκος. ἐνταῦθα δὲ ψάλια τοὺς χαλινούς φησι, τῷ μέρει ἀντὶ τοῦ ὅλου χρώμενος. Bar. Gr.

μώνυχα πῶλον

: μεταπλασμὸς ἀπὸ τοῦ μονώνυχον μώνυχα. B. M. μώνυχα πῶλον γράφε (οὕτω γὰρ ἔχει πρὸς τὸ μέτρον ὀρθῶς) καὶ πρὸς τὸ δινεύεις σύναπτε οὕτως, ἀλλὰ δινεύεις καὶ κινεῖς μώνυχα πῶλον ἐν ἄρμασι τετραβάμοσι καὶ ψαλίοις· τὰ ἅρματα γάρ εἰσι τετραβάμονα, οὐ τὰ ψάλια. Bar.

793.

ἐπὶ χεύμασι βαίνων

: ἡδὺ μὲν καὶ χάριεν οὐδὲν πράττεις, ἐπιβαίνων δὲ τοῖς χεύμασι τοῦ Ἰσμηνοῦ σὺν ἅρμασι καὶ ψαλίοις μωνύχων πώλων, τῇ ἱππικῇ ἐκμαίνῃ. A. B. C. M. I.

794.

ἐπιπνεύσας

: ἐπιπέμψας, παροξύνας τοὺς Θηβαίους καὶ ἐξ ἐναντίας αὐτοὺς στήσας τοῖς Ἀργείοις. ἀπὸ δὲ τοῦ ἐναντίου νῦν εἶπεν· ἐν γὰρ τοῖς ἀνωτέρω τοὺς Ἀργείους εἶπε παροξύνεσθαι κατὰ τῶν Θηβῶν. τοῦτο δέ φησιν ὡς τοῦ Ἄρεως ἑκατέρους παρορμήσαντος κατ' ἀλλήλων. A. B. C. M. I. ἐπιπέμψας. B. rec.

795.

γένναν

: κατὰ τὴν γενεὰν τῶν σπαρτῶν, ἤγουν τῶν ἀπὸ τῆς σπορᾶς τῶν ὀδόντων τοῦ δράκοντος ἀναδοθέντων, Cant. Gr.

σπαρτῶν γένναν

: τοὺς Θηβαίους λέγει· οἱ γὰρ περιλειφθέντες ἐκ τῶν σπαρτῶν ὀδόντων τοῦ δράκοντος τῶν ἑξῆς πάντων εἰσὶ πρόγονοι. A. C. M. T. διεγείρας κατὰ τῆς γενεᾶς τῶν σπαρτῶν. Mosq.

796.

ἀσπιδοφέρμονα

: ἀντὶ τοῦ ἀσπιδοθρέμμονα· φέρσαι γὰρ τὸ θρέψαι· τὸν ἐν ἀσπίδι τραφέντα, τουτέστι τὸν σπαρτὸν λαὸν, τὸν πολεμικὸν, παραγώγως. A. B. I.

ἀσπιδοφέρμονα θίασον ἔνοπλον

: ποιεῖς δηλαδὴ θίασον ἀσπιδηφόρον. Ἄλλως. ὁ νοῦς οὕτω, κοσμήσας χορὸν οὐ θυρσσφόρον, ἀλλ’ ἀσπιδοφέρμονα, οὐ συνθιασώτην καὶ σύγκωμον χορὸν, ἀλλ’ ἀντίπαλον, οὐ κισσῷ κοσμήσας, ἀλλὰ χαλκῷ. εἰ δὲ ἦν ἐπὶ Διονύσου, οὕτως ἂν ἔφη, θυρσοφόρον θίασον σύγκωμον κατὰ σύμφυτα ὄρη κισσῷ κοσμήσας, οὐ κατὰ τὰ τείχη. B. C. M. T. I. Ἄλλως. κυρίως θίασος ὁ τοῦ Διονύσου χορὸς λέγεται ὁ μετὰ νεβρίδων ἐκείνῳ συγχορεύαν. διὰ τοῦτο ἐνταῦθα ἀντίπαλον θίασον καὶ ἀσπιδοφέρμονα καὶ ἔνοπλον τοὺς Ἀργείους καλεῖ τοὺς σὺν Ἄρει τὴν ἔνοπλον χορείαν ποιουμένους. A. ἀσπιδηφόρον. Cant. Gr.

797.

ἀντίπαλον

: ἀντιστήσας θίασον ἔνοπλον τῇ σπαρτῶν γέννᾳ. M. ἀντιπαραταττόμενον. B. rec. C. M.

χαλκῷ κοσμήσας

: τουτέστιν ὁπλισθείς. M.

798-800.

ἦ δεινά τις Ἔρις θεός

: ὄντως χαλεπή τις θεὸς ἡ Ἔρις, ἥτις ἐβουλεύσατο τάδε τὰ δυστυχήματα τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς τοῖς πολυπόνοις τοῖς ἀπὸ Λαβδάκου καταγομένοις. Gu. I.

πολυμόχθοις

: πολυπαθέσι. Gu.

ἦ δεινά τις Ἔρις

: τοῦτο καθολικόν· ὄντως δεινὴ θεὸς ἡ Ἔρις. κατειργάσατο γὰρ κακὰ τοῖς βασιλεῦσι. B M. I.

800.

Λαβδακίδαις

: τοῖς Θηβαίοις· πρόγονος γὰρ αὐτῶν ὁ Λάβδακος. B. M. I.

801.-805.

ὦ ζαθέων πετάλων

: ὦ Κιθαιρὼν, περίβλεπτον καὶ διάδηλον ὄρος τῆς Ἀρτέμιδος, ἄγαν θείων δένδρων πεπληρωμένον, πολυειδῶν θηρίων ἀγρευομένων περιεκτικὸν, τῶν χιόνων φυλακτικὸν, οὐκ ὤφειλες τὸν Οἰδίποδα τὸν ἐκτεθέντα τῷ θανάτῳ, τὸν ἐκβεβλημένον τῶν οἴκων, τὸν ἐπίσημον ἤγουν διάδηλον ταῖς χρυσοδέτοις περόναις, τὸν τόκον τῆς Ἰοκάστης θρέψαι βρέφος ὄντα. Gr. I. ὦ Κιθαιρὼν, ὄρος φύλλων ζαθέων θαυμαστῶν, ἤγουν θείων, πολλὴν θήραν ἔχων, χιονῶδες ὄμμα Ἀρτέμιδος, ἤγουν ὃ ἐφορᾷ Ἄρτεμις, εἴθε μὴ ἔμελλες θρέψαι ποτὲ βρέφος τὸν Οἰδίποδα, τὸ Ἰοκάστης γέννημα, τὸν ἐκριφέντα ἐν σοὶ ἐν θανάτῳ, ἔκβολον καὶ ἐκβεβλημένον τῶν οἴκων, σεσημασμένον ἐν χρυσαῖς περόναις. Gu.

801.

ὦ ζαθέων πετάλων

: ὦ νάπος τῶν ζαθέων πετάλων. νάπος δὲ πετάλων τὸ σύμφυτον ὄρος. τὸ δὲ ἑξῆς, ὦ πολυθηρότατον ὄρος Κιθαιρὼν σύμφυτον· τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ νάπος πετάλων. Ἄλλως. ζαθέων, μεγάλων φύλλων, ἢ θείων, ὥσπερ φαμὲν θεῖον τόπον διὰ τὸν ἐν αὐτῷ θεόν. λέγονται γὰρ ἐν αὐτῷ ἱδρῦσθαι αἱ Μοῦσαι καὶ δένδροις διαφόροις κεκοσμῆσθαι. A. B. C. M. T. I.

πετάλων

: ὑπὸ φύλλων πεπλεγμένων. M. πολυθηρότατον, πολλοὺς θῆρας ἔχον. I.

802.

νάπος

: ὁ σύμφυτος τόπος. B. I. σύμφυτος τόπος πεφιλημένος Ἀρτέμιδι. C.

χιονοτρόφον

: τὸ οἱονεὶ τρέφον χιόνα, διὰ τὸ ἀεὶ εἶναι κεκαλυμμένον ὑπ’ αὐτῆς. Gu. χιονῶδες. Gu. Bar. ἀντὶ τοῦ τῶν χιόνων φυλακτικόν. Gr.

ὄμμα

: ὅπερ ἐφορᾷ ἡ Ἄρτεμις ὑπὲρ τὰ ἄλλα ὄρη, καὶ ἔστιν ὅραμα· ἢ ὡς καλλιστεῦον παρὰ τῇ θεῷ, ὥσπερ ἐν τῷ σώματι τὸ ὄμμα· πολύθηρον γάρ ἐστι, κυνηγέτις δὲ ἡ θεὸς ἡ Ἄρτεμις ὑπάρχει. A. B. M. T. I. Ἄλλως. ὦ ὄμμα τῶν ἄλλων ὀρῶν Κιθαιρὼν ὅραμα, ἤτοι διὰ τὸ ὑψηλὸν εἶναι καὶ πόρρωθεν τοῖς πᾶσιν ὁρᾶσθαι, ἢ ὅτι ἄνωθεν ἦν πάντα καθορᾶν, ἢ ἁπλῶς ἐκπρεπέστερον χρῆμα αὐτὸ ἂν εἴη λέγων, λέγων τὸν Κιθαιρῶνα, ὥσπερ τὰ ἄλλα πάντα ὄρη τῇ Ἀρτέμιδι, ὥσπερ ὀφθαλμὸς ἐν σώματι. λέγονται δὲ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι αἱ Μοῦσαι καὶ δένδροις διαφόροις ἔξωθεν κεκοσμῆσθαι. A. M. T. ὄμμα καὶ καλλίστευμα Ἀρτέμιδος, ὁ καλλιστεύων παρὰ τῇ θεᾷ, ὥσπερ ἐν σώματι ὄμμα. Gu. καλλωπίσματα. C.

803.

προτεθέντα

: τὸν ἐκτεθέντα τῷ θανάτῳ, ἤγουν τὸν ἔκδοτον εἰς θάνατον γενόμενον. Gr. ἤγουν ἵνα θάνη. Gu.

λόχευμα

: τὸν τόκον. Gr. ἀντὶ τοῦ γένημα. B. M. Gu. I.

804.

Οἰδιπόδα βρέφος

: κατὰ περίφρασιν τὸν Οἰδίπουν. B. M.

βρέφος

: τὸ βρέφος ἢ πρὸς τὸ θρέψαι συντακτέον, ἢ πρὸς τὸ προτεθέντα, ὃ καὶ κρεῖττον. Gu. Bar.

ἔκβολον

: τὸ ἐκβεβλημένον τῶν οἴκων, τὸ ἐκριφὲν βρέφος ἐκ τῶν οἴκων· ἐξετέθη γὰρ εἰς τὸ ὄρος. M.

805.

χρυσοδέτοις

: ἡ μὲν Ἰοκάστη ὡς ἀκριβῶς εὐδυῖα εἶπε σιδηρᾶς τὰς περόνας, αὗται δὲ ὡς βάρβαροι οὐκ ἀκριβῶς ἴσασιν. A. B. M. I.

ἐπίσαμον

: τὸν ὕστερον γενόμενον διὰ τὴν τύφλωσιν ἐπίσημον, τουτέστι διάδηλον διὰ τὰς περόνας, αἷς ὕστερον ἑαυτὸν ἐτύφλωσεν· οὐ γὰρ ταῖς τῶν ποδῶν· εἶπε γὰρ τὰ δὲ σφυρῶν σιδηρᾶ κέντρα διαπείρας. C T.

περόναις ἐπίσαμον

: τοῦτο διὰ τὰς περόνας λέγει αἷς ὕστερον ἑαυτὸν ἐτύφλωσεν. εἶπε γὰρ ἐν ἐκείνοις σφυρῶν σιδηρᾶ κέντρα διαπείρας μέσον,’ ὅθεν δῆλον ὅτι οὐκ ἐπὶ τῶν σφυρῶν λέγει τὸ χρυσοδέτοις περόναις ἐπίσαμον, ἀλλὰ διὰ τὴν τύφλωσιν ἐπίσημον αὐτὸν γεγονέναι· μᾶλλον δὲ ἐμφαίνει τὰ σφυρὰ τοῦ Οἰδίποδος διὰ τὰ παρακείμενα· ἐπάγει γὰρ βρέφος ἔκβολον οἴκων. οὐ τυφλὸς δὲ ἦν, ἡνίκα ἐκβέβληται. ἴσως οὖν διαφόρου οὔσης τῆς ἱστορίας οὕτως ἀμφοτέροις συγκατατίθεται. A. M. T.

τὸ χρυσοδέτοις περόναις λέγει, ἢ ὅτι φέρεται λόγος ἢ σιδηρᾶς αὐτὰς εἶναι ἢ χρυσᾶς, ἢ ὅτι ὡμολογημένως σιδηραῖ ἦσαν, ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ δράματος εἴρηται τῷ ποιητῇ σφυρῶν σιδηρᾶ κέντρα δια πείρας. τιμῶν δὲ τοῦτον ὡς βασιλέα οὕτω ταύτας καλεῖ. Gu.

806.-811.

μηδὲ τὸ παρθένιον

: οὐδὲ ἡ ὑπόπτερος Σφὶγξ ἡ παρθένος, τὸ ὀρεινὸν τέρας, τὸ πένθος τῆς γῆς ταύτης ὤφειλε δηλονότι ἐλθεῖν σὺν αἰνίγμασιν ἐμμέτροις κακομουσοτάτοις, ἥτις ποτὲ τὴν γενεὰν τὴν ἀπὸ τοῦ Κάδμου καταγομένην διὰ τῶν ὀνύχων τῶν τεσσάρων αὐτῆς ποδῶν ἠφάνιζε τοῖς τείχεσιν ἐπικαθίζουσα, ἣν ὁ κατὰ χθονὸς Ἅιδης ἔπεμψε κατὰ τῶν Καδμείων. Gr. Bar. I.

Τὸ παρθένιον πτερὸν πρὸς τὸ Σφιγγὸς συντακτέον, ἵν’ ᾖ τὸ πτερὸν τῆς παρθένου Σφιγγὸς, τὸ ὄρειον τέρας· ὃ μὴ ὤφειλε, κατὰ κοινοῦ, ἐλθεῖν πένθεα τῆς γῆς, τουτέστιν ἐπὶ πένθει καὶ δυστυχίᾳ Θηβῶν· ἥτις ἐν ᾠδαῖς ἀμουσοτάταις καὶ κακαῖς τοῖς τείχεσι πλησιάζουσα ἔφερεν ἐν ταῖς τετραβάμοσι χηλαῖς Θηβαῖον εἰς τὸ ἄβατον φῶς τοῦ αἰθέρος, ἤτοι εἰς ὕψος τὸ μὴ βατὸν τισὶν ἄλλοις, ἢ τοῖς ὀφθαλμοῖς μὴ ἀφικνουμένοις καὶ φθάνουσι πρὸς τὴν τούτου κατάληψιν· ἥντινα Σφίγγα ἐπιπέμπει τοῖς Θηβαίοις ὁ ὑποχθόνος Ἅιδης. τοῦτο δέ φησι διὰ τὸ αὐτὴν θανάτους ἐπάγειν Θηβαίοις ἐκ τῶν αἰνιγμάτων. ἣν καὶ ὡς αἰτίαν τῶν παρόντων κακῶν ἀπεύχεται μὴ ἐλθεῖν· εἰ μὴ γὰρ τὰ ταύτης αἰνίγματα εὗρεν, οὔτε εἰς ἀθέμιτον γάμον τὸν τῆς μητρὸς ἀφίκετο, οὔτε τὰ νῦν συμβεβήκει, τυφλωθέντος ἐκείνου καὶ ἐπαρασαμένου τοῖς τέκνοις. Gu.

806.

μηδὲ τὸ παρθένιον

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὤφειλεν. τουτέστι μηδὲ ἡ Σφὶγξ ὤφειλεν εἰς τὰς Θήβας ἐληλυθέναι· αὕτη γὰρ ἀρχὴ τῆς συμφορᾶς ἐγένετο τοῦ Οἰδίποδος· διὰ τὸ εὑρηκέναι γὰρ τὸ προτεθὲν ὑπ’ αὐτῆς ζήτημα ἔγημε τὴν μητέρα κατ’ ἄγνοιαν· προέκειτο γὰρ εἰς γάμον τῷ συνιέντι. A. B. C. M. I.

παρθένιον πτερόν

: παρθένιον πτερὸν καλεῖ τὴν Σφίγγα, διότι λέγε ται μῦθος τὰ ἄνω μέρη τοῦ σώματος παρθένου γυναικὸς ἔχειν, τὰ δὲ κάτωθεν ἀετοῦ. πρὸς μὲν τὴν παρθένον τὸ παρθένιον, πρὸς δὲ τὸν ἀετὸν τὸ πτερόν. A. τὸ παρθένιον πτερὸν τῆς Σφιγγὸς, ἤγουν τὸ πτερὸν τῆς παρθένου Σφιγγὸς, τουτέστιν ἡ ὑπόπτερος Σφὶγξ, ἡ παρθένος, περιφραστικῶς. Gr. Bar.

οὔρειον τέρας

: ὀρεινὸν, ἄγριον. ἢ ἴσως, ἐπειδὴ ἐν Κιθαιρῶνι τῷ ὄρει ἐτρέφετο, οὔρειον τέρας αὐτήν φησι. τέρας δέ ἐστι πᾶν τὸ παρὰ φύσιν. τὸ δὲ ἑξῆς, μηδὲ τὸ παρθένιον πτερὸν Σφιγγὸς ὤφειλεν ἐλθεῖν εἰς πένθεα ταῦτα τῆς χθονός. τέρας δὲ τὴν Σφίγγα λέγει, ἐπεὶ πτερωτὴ ἦν, παρθένου ἔχουσα πρόσωπον, λέοντος δὲ τὸ πᾶν σῶμα, μιξοφυὴς οὖσα. A. B. C. M. T. I. Ἄλλως. ἀπὸ μέρους τὴν ὅλην, μηδὲ τὸ πτερωτὸν τῆς Σφιγγὸς ἐκεῖνο τὸ τέρας, ὅπερ ἦν πένθος τῆς γῆς. Ἄλλως. οὔρειον δὲ τέρας διὰ τὸ δόξαι αὐτὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους Κιθαιρῶνος τερατοειδῶς κατελθεῖν. A.

πένθεα γαίας

: ἀντὶ τοῦ πένθη τῆς γῆς ἡ Σφίγξ. B. M.

807.

ἀμουσοτάταισι

: σὺν κακομούσοις προβλήμασι καὶ σοφίσμασι τῆς Σφιγγός. ᾠδὴν δὲ κακόμουσον τὸ αἴνιγμά φησιν, ἐπεὶ ἐμμελῶς τε καὶ εὐρύθμως καὶ ἐμμέτρως ἐλέγετο, ἐξαπώλλυε δὲ πολλοὺς τῶν Θηβαίων· μὴ εὑρίσκοντες γὰρ τὸ αἴνιγμα κατησθίοντο. A. B. C. M. I.

ἀμουσοτάταισι

: κακαῖς, ἀσαφέσιν, ἀηδέσι διὰ τὸ τῶν φόνων αἰτίαν εἶναι. Gu. τὸ ἀμουσοτάταις σὺν ᾠδαῖς ἢ πρὸς τὸ ἄνω, ἢ πρὸς τὸ κάτω σύναπτε. Gu.

ᾠδαῖς

: ἀοιδοῖς. M.

808.

ἅ ποτε

: ἥτις ἐπικαθεζομένη τοῖς τείχεσι τετραβάμοσι χηλαῖς τὴν Καδμογενῆ γένναν, τουτέστι τοὺς Θηβαίους, εἰς αἰθέρος ἄβατον φῶς ἀνῆγεν. A. B. C. M. I. τὸ ἑξῆς Καδμογενῆ γένναν. B. M.

χαλαῖσι

: γρ. χηλαῖσι. M.

τετραβάμοσι χαλαῖς

: τετραδακτύλοις ποσίν. M.

809.

ἄβατον φῶς

: ἐπεὶ ἄβατος καὶ αὐτοῖς τοῖς ὀρνέοις ἐστίν. ὑπερβολικῶς δὲ τοῦτό φησιν ἀντὶ τοῦ εἰς ὕψος πολὺ, ὥστε προσεγγίζειν τῷ αἰθέρι, ἔφερε τὴν Καδμογενῆ γένναν· τοιοῦτον γάρ τι ἱστόρηται, ὅτι εἰς ὕψος αὐτοὺς ἀνήγαγε καὶ ἠφίει ἐπὶ τῆς γῆς φέρεσθαι πρῶτον ἄνω διασπαράξασα. A. B. C. M. I.

810.

τὰν ὁ κατὰ χθονός

: ἣν Ἐρινύς τις, ἢ Ἀϊδωνεὺς, ἢ ἀλάστωρ ἐφῆκε τῇ πόλει· πάντα γὰρ τὰ δεινὰ χθόνια ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι. A. B. M. I.

ἐπιπέμπει

: ἀντὶ τοῦ ἔπεμπεν. B. M.

811.-817.

δυσδαίμων δ’ ἔρις

: ἄλλη δὲ πάλιν ἔρις δυστυχὴς αὔξει κατὰ τὰ δώματα καὶ τὴν πόλιν τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος. καὶ γὰρ ὃ μὴ καλὸν τῇ φύσει, οὐδέποτε ὑπάρχει καλὸν, οὐδὲ οἱ μὴ νόμιμοι παῖδες, καλοὶ δηλονότι, ὡς ὁ Οἰδίπους, τὸ κακὸν γέννημα τῆς μητρὸς, τὸ μεμιασμένον σπέρμα τοῦ πατρός. ἡ δὲ Ἰοκάστη ἦλθε λέχος εἰς συγγενικόν. Gr. I. ἄλλη δὲ ἔρις καὶ φιλονεικία τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος ὁ νῦν λεγόμενος πόλεμος αὔξεται κατὰ τὰ δώματα καὶ κατὰ τὴν πόλιν· οὐ γάρ ποτε ἔφυ καλὸν ὃ μὴ ἦν ἐν ἀρχῇ καλόν· τουτέστιν, ἐπειδὴ ἡ συνέλευσις τοῦ Λαΐου οὐ καλὸν ἦν, καὶ ἔτι μᾶλλον τοῦ Οἰδίποδος, διὰ τοῦτο καὶ οἱ ἀπ’ ἐκείνων καταγόμενοι οὐ καλοὶ ἦσαν, ἀλλὰ παράνομοι, ὅθεν καὶ τὰ παρόντα εἰς αὐτοὺς κακὰ ἐκ τοῦ μὴ εἶναι καθαροὺς συμβέβηκε· πρὸς τοῦτο γὰρ ἡ κατασκευή ἐστιν, ἐπήγαγε δὲ ἢ πρὸς μόνην τὴν τοῦ Οἰδίποδος παρανομίαν, ἢ τὴν Λαΐου, λέγων, οὐδ’ οἱ μὴ νόμιμοι παῖδες καλὸν, ἀπὸ κοινοῦ λόχευμα τῇ μητρὶ, ὄντες μίασμα καὶ παρανομία τοῦ πατρός· ἡ δὲ μήτηρ εἰς τὸ υἱοῦ αὐτῆς λέχος ἦλθεν. Gu.

811.

δυσδαίμων δ’ ἔρις

: μετὰ δὲ ταῦτα δυσδαίμων ἔρις ἄλλη αὔξεταί κατὰ τοὺς οἴκους τοῦ Οἰδίποδος τῶν παίδων. ἄλλη δὲ ἔρις ἄλλα ποιεῖ κατὰ διαδοχὴν, κατὰ τὴν πόλιν καὶ τὸν οἶκον τῶν Οἰδίποδος παίδων· κακοὶ γὰρ ὄντες κακὰ πάσχουσιν, ὡς παρὰ φύσιν τεχθέντες. A. B. C. M. I.

814.

οὐ γὰρ ὃ μὴ καλὸν οὔποτ’ ἔφυ καλόν

: τὸ πρῶτον οὐ περιττόν ἐστιν. A. B. M. T. οὐ γάρ ποτε τοῦτο καλόν ἐστιν, ὅπερ αὐτὸ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ ῥίζης μὴ ἔφυ καλῆς. τοῦτο δέ φησι διὰ τὸν Οἰδίποδα παρανόμως γήμαντα τὴν μητέρα καὶ παρανόμως παῖδας τεκόντα. τοῦτο οὖν φησι, τὸ μὴ καλὸν γενόμενον οὔποτε ἐπαινέσομεν· οὐδὲ γὰρ αὐτοῖς γέγονεν, ἢ ἔστι καλόν. A. B. C. M. T. I.

815.

οὐδ’ οἱ μὴ νόμιμοι

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ καλόν· οὐδὲ οἱ ἄνομοι παῖδες καλὸν, οἱ παρὰ τὸν τῆς φύσεως νόμον γενόμενοι, ἀλλὰ κατάρατοι καὶ ἀνόσιοι. A. B. C. M. I.

οἱ μὴ νόμιμοι

: ἤγουν ὁ Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης, καλοὶ δηλονότι. Bar. ὁ Οἰδίπους, ἢ Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης. Gu.

815.-817.

παῖδες ματρὶ λόχευμα

: κατὰ κοινοῦ τὸ οὐ καλὸν, τουτέστιν οὐ καλὸν οἱ μὴ νόμιμοι παῖδες, οἷον Οἰδίπους παρὰ τὸν τῆς φύσεως νόμον συγγενόμενος τῇ μητρὶ καὶ ἀνελὼν τὸν πατέρα. οὐ καλὸν οὖν, φησὶ, γέννημα, ἀλλὰ κατάρατον, παῖς τῆς τοῦ πατρὸς καὶ μητρὸς ἐπιβαίνων εὐνῆς· συναίμονα γὰρ εἶπε τὸν πατέρα τοῦ παιδὸς, ἐπειδὴ ἐξ ἑνὸς αἵματος ὁ παῖς τῷ πατρί. δύναται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἐτεοκλέους ἡρμόσθαι ὁ λόγος, καὶ ἐροῦμεν οὕτως· οὐ καλὸν γέννημα οἱ μὴ νόμιμοι παῖδες τῇ μητρὶ, οἷον Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης, ἐκ λέχους τοῦ αὐτοῦ πατρὸς καὶ ἀδελφοῦ ἐλθόντες εἰς φῶς, ἵν’ ᾖ τὸ συναίμονος ἀντὶ τοῦ ἀδελφοῦ, τὸ δὲ εἰς λέχος ἀντὶ τοῦ ἐκ λέχους, λόχευμα δὲ τὸ γέννημα. Ἄλλως. οἵτινες παῖδές εἰσι τῇ μητρὶ λόχευμα, μίασμα δὲ τοῦ πατρὸς, διὰ τὸ δι’ αὐτοὺς τετυφλωκέναι ἑαυτὸν, ἢ διότι ἑαυτὸν ἔκρυψεν· πατρὸς δὲ, τοῦ καὶ συναίμονος, ἐκ λέχους ἦλθον. A. M. T.

816.

μίασμα πατρός

: πῶς μίασμα πατρός; ὅτι σύναιμος εἰς λέχος ἦλθεν, ὅ ἐστι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν Οἰδίποδος. A. M.

μίασμα πατρός

: μεμιασμένον σπέρμα πατρὸς ὄντες. τόκος μητρὸς ὄντες, ἥτις εἰς συγγενικὸν ἦλθε λέχος. Gr.

817.

ἡ δέ

: ἥτις ἡ μήτηρ ἦλθεν εἰς τὸ ἑαυτῆς αἷμα. A. M. ὁ δέ ἀντὶ τοῦ γάρ. M.

συναίμονος

: γρ. σύναιμον. M.

σύναιμον ἐς λέχος

: πατρὸς γὰρ σύναιμον εἰς λέχος ἦλθεν, ὅ ἐστι τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ Οἰδίποδος. B. I. τοῦ υἱοῦ. M.

818.-833.

ἔτεκες

: ἔτεκες, ὦ γῆ τῶν Θηβῶν, ποτὲ, καθὰ ἐν τῇ ἐμῇ πατρίδι ποτὲ ἤκουσα λόγον βαρβαρικὸν, τὴν γενεὰν τὴν ἀπὸ τῶν ὀδόντων γεννηθεῖσαν, τὴν ἀπὸ τοῦ δράκοντος τοῦ θηρσὶ τρεφομένου, τοῦ φοινικοῦ τὴν κεφαλὴν, κλέος κάλλιστον τῶν Θηβῶν. εἰς τὸν γάμον δὲ τῆς Ἁρμονίας τῆς θυγατρὸς τῆς Ἀφροδίτης, ἣν ἔγημεν ὁ Κάδμος, ἦλθον οἱ θεοὶ, καὶ ὑπὸ τῆς φόρμιγγος καὶ τῆς λύρας τοῦ Ἀμφίονος τὰ τείχη τῶν Θηβῶν καὶ ὁ πύργος ἀνῳκοδομήθη περὶ τὸ μέσον τῶν δύο ποταμῶν τῆς Δίρκης τῆς πηγῆς, ἤγουν τοῦ Ἰσμηνοῦ καὶ τῆς Δίρκης, ἥτις ὁμωνύμως λέγεται τῇ πηγῇ, ἥτις, ἤγουν ἡ Δίρκη, ἡ πηγὴ, τὸ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσμηνοῦ πεδίον τὸ βοτανηφόρον ἄρδει καὶ κάθυγρον ποιεῖ. καὶ ἡ Ἰὼ, ἡ κέρας ἔχουσα, ἡ προμήτωρ, τοὺς βασιλεῖς τῶν Θηβαίων ἔτεκεν· ἡ πόλις δὲ ἥδε, μυριάδας ἀγαθῶν ἑτέρας ἐφ’ ἑτέραις κατὰ διαδοχὴν ἔχουσα, νῦν ἐπὶ μεγίστῃ καὶ ἐσχάτῃ πολιορκίᾳ τοῦ Ἄρεος ἕστηκεν. Gr. Cant. ἐγέννησας ποτὲ, ὦ γῆ, ὡς ἔμαθον ἐν τοῖς οἴκοις ἀκοὴν βάρβαρον (ὡς γὰρ Φοῖνιξ ὁ χορὸς, οἱ δὲ Φοίνικες βάρβαροι, βάρβαρον ἀκοὴν ἐδάην φησίν·) ἐγέννησας οὖν τὴν ὀδοντοφυῆ γένναν, τουτέστι τοὺς ἐξ ὀδόντων φύντας καὶ γεννηθέντας Γίγαντας, τὴν ὑπάρχουσα ἀπὸ δράκοντος θηριώδους καὶ φοινικοῦν λόφον καὶ κεφαλὴν ἔχοντος. κάλλιστον οὖν ὄνειδος ταῖς Θήβαις ἦσαν οἱ Γίγαντες, ὄνειδος μὲν ὡς ἐξ ὀδόντων δράκοντος γεννηθέντες, κάλλιστον δὲ ὡς αὐτόχθονες καὶ ἀνδρεῖοι· ἀφ’ ὧν Γιγάντων Θηβαῖοι κατήγοντο. εἰς τοὺς ὑμεναίους δὲ καὶ τοὺς γάμους τῆς Ἄρεος καὶ Ἀφροδίτης θυγατρὸς Ἁρμονίας, ἣν ἔγημε Κάδμος, ἦλθον οἱ θεοὶ, καὶ ἀνέστη τῆς πόλεως τὰ τείχη ἐν τῇ λύρᾳ τοῦ Ἀμφίονος, καὶ ὁ πύργος ἀνέστη ὑπὸ τῆς Ἀμφιονίας λύρας. ἔστι δὲ ἀμφότερα ταῦτα τὰ κῶλα ταυτοσήμαντα. ἀνέστη δὲ περὶ τὸ μέσον τῶν δύο ποταμῶν τῆς Δίρκης, ἤγουν οὓς ἡ Δίρκη ποιεῖ σχιζομένη, ἥτις καταρρέει εἰς τὸ πεδίον ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσμηνοῦ ποταμοῦ. καὶ ἡ κερασφόρος Ἰὼ ἐγέννησε τοὺς βασιλέας τῶν Θηβαίων. μεταμειβομένη δὲ καὶ διαδεχομένη ἥδε ἡ πόλις μυριάδας ἑτέρας ἀγαθῶν ἐν μυρίοις ἀγαθοῖς ἕστηκεν ἐπ’ ἄκροις στεφάνοις Ἀρηΐοις καὶ πολεμικοῖς τουτέστι πολλῶν ἀγαθῶν πειραθεῖσα τῆς τῶν σπαρτῶν γέννας, τοῦ ἐλθεῖν τοὺς θεοὺς εἰς τοὺς τῆς Ἁρμονίας γάμους, τοῦ ἀναστῆναι τὰ τείχη ὑπὸ λύρας, τοῦ τὴν Ἰὼ προμήτορα ἔχειν, τούτων οὖν ἁπάντων εἰς πεῖραν ἰοῦσα κεκύκλωται νῦν ὑπὸ πολεμίων. Gu.

818.-821.

ἔτεκες, ὦ γᾶ

: εἰπὼν τὰ ὀνείδη τῆς πόλεως ἄρχεται ἤδη καὶ ἅπερ εἰς κλέος ἦσαν ταύτῃ εἰπεῖν. Gu. ταῦτα ἐφεξῆς μέχρι τοῦ τέλους τοῦ χοροῦ ἀνακλητικῶς προφέρουσι, μακαρίζουσαι τῆς ἀρχαίας εὐδαιμονίας τὰς Θήβας. τὸ δὲ ἑξῆς, ἔτεκές ποτε, ὦ γᾶ, γένναν ὀδοντοφυῆ σπαρτῶν τῶν ἀπὸ τοῦ φοινικολόφοιο δράκοντος, ὥς ποτε ἠκούσαμεν κατὰ τὴν βάρβαρον ἀκοὴν ἡμῶν, ἐν τῇ πατρίδι οὖσαι. A. B. C. M. I.

819.

ἀκοάν

: ἀκοὴ ἐνταῦθα λέγεται τὸ ἀκουόμενον, ὡς ἐν ἄλλοις αἴσθησις τὸ αἰσθητὸν καὶ νοῦς τὸ νοούμενον. Gr. Cant. βαρβαρικὸν λόγον. Gr. Mosq. ἐπεὶ ἀπὸ βαρβάρων τοῦτο μεμαθήκει. Gu.

820.

θηροτρόφου

: τοῦ ἐν θηρσὶ τραφέντος δράκοντος θηριώδους. M. τὸ ἀπὸ φοινικολόφοιο δράκοντος συναπτέον, θηρότροφον δὲ γένναν περιφραστικῶς τοὺς σπαρτοὺς, ἐπεὶ ἀπὸ θηρίου τοῦ δράκοντος ἐτέχθησαν. συντέτακται δὲ τὸ τραφῆναι καὶ ἐπὶ τοῦ γεννηθῆναι, ἢ ἐπὶ τοῦ αὐξηθῆναι καὶ ἀναδοθῆναι ἀπὸ τῆς γῆς. A. B. C. M. T. I. πορφυροκαρήνου, τοῦ ἔχοντος κοκκίνην κεφαλὴν, ἢ λόφον τοιοῦτον αὐτοφυῆ. Gu.

821.

κάλλιστον ὄνειδος

: κάλλιστον κλέος ταῖς Θήβαις αὐτοὺς τοὺς σπαρτούς φησι. ἔστι δὲ τὸ ὄνειδος τῶν μέσων λέξεων, ὡς τύχη καὶ ζῆλος καὶ δόλος. A. B. M. Gu. I.

ὄνειδος

: κλέος. M. I. ἐγκώμιον. B. I.

822.

ὑμεναίους

: φασὶν ὡς, ὅτε οἱ θεοὶ εἰς τὸν τῆς Ἁρμονίας γάμον παρεγένοντο, ᾆσαι αὐτοὺς ᾆσμα εἰς τιμὴν τῶν νυμφίων. τὸ ὑμεναίους τοίνυν ἢ ἀντὶ τοῦ γάμους νοητέον, ἢ εἰς ᾠδὰς γαμικάς. Gu. Bar. καὶ κατὰ τοῦτο, φησὶ, μακαρία ἡ πόλις, ὅτι γαμοῦντι τῷ Κάδμῳ τὴν Ἁρμονίαν συνῆλθον οἱ θεοί. A. M. T.

823.

φόρμιγγί τε τείχεα Θήβας

: καὶ τοῦτο, φησὶν, εἰς εὐδαιμονίας λόγον ταῖς Θήβαις συνέβη, τὸ ὑπὸ τῆς λύρας Ἀμφίονος τειχησθῆναι. B. C. M. I.

824.

πύργος ἀνέστα

: ὁ πύργος δὲ καὶ τὰ τείχη ἀνῳκοδομήθη ὑπὸ τῆς τοῦ Ἀμφίονος λύρας. I. ᾠκοδομήθη. M. ᾠκοδομήθη ὁ πύργος δηλονότι καὶ τὰ τείχη. B.

825.

διδύμων ποταμῶν πόρον ἀμφὶ μέσον

: τὸν περάσιμον τόπον. B. M. λείπει τὸ ὅς· ὃς ὁ πόρος κατὰ τὸ πεδίον τῆς Δίρκης ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσμηνοῦ καταδεύει. οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ δύο ποταμοὶ, ἥ τε Δίρκη καὶ ὁ Ἰσμηνός. A. B. Ἄλλως. περὶ τὸν μέσον πόρον τῶν διδύμων ποταμῶν τῆς Δίρκης, ἥτις σχιζομένη δύο ἀποτελεῖ ποταμοὺς, οὓς καὶ Διδύμους ἐκάλεσαν, ἐπεὶ ἐξ ἑνὸς οἱ δύο ἀποτελοῦνται. A. B. C. ἥτις Δίρκη εἰς δύο σχιζομένη τὸ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσμηνοῦ πεδίον καταρδεύει. οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ δύο ποταμοὶ, ἥ τε Δίρκη καὶ Ἰσμηνός. C.

διδύμων ποταμῶν

: περὶ τὸν μέσον πόρον τῶν δύο ποταμῶν τῆς Δίρκης τῆς πηγῆς· δύο γὰρ ποταμοὶ διαιροῦνται ἀπὸ τῆς Δίρκης, ὁ Ἰσμηνὸς καὶ ἡ ὁμωνύμως τῇ πηγῇ καλουμένη Δίρκη. Cant. Mosq.

826.

χλοεροτρόφον

: βοτανοτρόφον. Gr. I.

827.

πρόπαρ

: τὸ ἔμπροσθεν τοῦ Ἰσμηνοῦ ποτίζει. I.

καταδεύει

: ἀντὶ τοῦ καταδύεται. λείπει δὲ ἥτις, ἥτις ἐπαρδεύει τὸ πεδίον ἡ Δίρκη. M.

828.

Ἰώ θ’ ἁ κερόεσσα

: καὶ ἡ κερασφόρος Ἰὼ, ἥτις ἐγέννησε τοὺς βασιλεῖς τῶν Θηβαίων. B. C. I. πρὸς ἅπασι τούτοις καὶ Ἰὼ ἔχουσιν οἱ Θηβαῖοι προμήτορα. Ἄλλως. καὶ ὦ Ἰὼ κερατοφόρε, ἥτις ἐγέννησε τοὺς βασιλεῖς τῶν Θηβαίων καὶ ἤνεγκε μυριάδας ἀγαθῶν ἀντὶ τῶν κακῶν. M. T.

830.

μυριάδας δ’ ἀγαθῶν

: εἰ δὲ δεῖ, φησὶ, φράσαι συντόμως, ἡ πόλις αὕτη μυρία ἀνδραγαθήματα καὶ νίκας συνάπτουσα εἰς ἄκρον ἐν τῷ πολέμῳ προελήλυθεν ἀνδραγαθημάτων, ὡς εἰ ἔλεγε, τὴν οὕτω μακαρίαν οὐκ ἀπεικὸς τοὺς ἐπελθόντας πολεμίους ἀπώσασθαι. ἢ οὕτως· ἤδη τοσαῦτα πλεονεκτήματα εὐτυχήσασα καὶ ἄλλα ἄλλοις ἀμειψαμένη νῦν ἐπὶ ξυροῦ πολέμου ἕστηκεν, ἐπὶ ἀγωνίσμασι πολεμικοῖς. A. B. C. M. T. I. ἡ δὲ πόλις αὕτη πρὸς τοῖς ἄλλοις ἄλλας δεξαμένη μυριάδας ἀγαθῶν νῦν ἐν κινδύνοις ἄκροις ἕστηκεν. A. C. T.

832.

ἐπ’ ἄκροις ἔστακ’ Ἀρηΐοις στεφάνοισιν

: ἤγουν ὑπὸ πολεμίων κεκύκλωται καὶ πρὸς κίνδυνόν ἐστι. τοιαύτην γὰρ ἔμφασιν ἔχει τὸ ἄκροις, ἐπειδὴ καὶ οἱ ἐπ’ ἄκρου τινὸς ἱστάμενοι πρὸς τὸ πεσεῖν ἕτοιμοί εἰσιν. Gu.

834.-838.

ἡγοῦ πάροιθε

: προοδοποίει ἔμπροσθεν, ὦ θύγατερ, ὅτι ὀφθαλμὸς ὑπάρχεις σὺ τῷ τυφλῷ καὶ ὁδηγουμένῳ μοι ποδὶ, καθὰ τοῖς ἐπιβάταις τῆς νεὼς τὸ ἄστρον, εἰς ὃ δηλονότι ἀποβλέπουσιν· ἄγε πρόβαινε, προέρχου, τιθεῖσα τὸ ἐμὸν ἴχνος, ἤγουν ἐμὲ, εἰς ὁμαλὴν καὶ ἰσόπεδον γῆν, ἵνα μὴ προσπταίσωμεν, μὴ δυνάμενοι πορεύεσθαι· ἀσθενὴς γὰρ ὁ πατήρ σου. καὶ τὰς σημειώσεις τῶν ἀποβάσεων φύλασσε τῇ παρθενικῇ σου χειρί. I.

834.

ἡγοῦ πάροιθε, θύγατερ

: Μαντὼ ἐκαλεῖτο ἡ θυγάτηρ Τειρεσίου. καὶ πρὸς ἐκείνην λέγει τοὺς λόγους Τειρεσίας. B. C. M. I. Πείσανδρος ἱστορεῖ ὅτι ξάνξη Τειρεσίᾳ γαμηθεῖσα ἐποίησε παῖδας τέσσαρας, φαινέηφερ σεκέρδην, χλώρην, Μαντώ. M. T.

θύγατερ

: ἰστέον ὅτι Σοφοκλῆς ἐν τῷ τῆς Ἀντιγόνης δράματι υἱὸν εἶναι λέγει τὸν χειραγωγοῦντα τὸν Τειρεσίαν, ἐνταῦθα δὲ Εὐριπίδης θυγατέρα, ἥτις Μαντὼ ἐκαλεῖτο. Gu.

τυφλῷ ποδί

: τῷ μὴ ὑπὸ τῶν οἰκείων ὀφθαλμῶν ὁδηγουμένῳ. Gr. Cant.

835.

ναυβάταισιν ἄστρον ὥς

: καθὰ τοῖς ἐπιβάταις τῶν νεῶν τὸ ἄστρον, εἰς ὃ δηλονότι ἀποβλέπει τὰ σιδήρια. Gr. Cant.

ἄστρον

: ὡς ἄστρον τοῖς ναύταις. M. τουτέστιν Ἑλίκη. Fl. 33.

836.

δεῦρ’ ἐς τὸ λευρόν

: πλατὺ, ὁμαλὸν, ἰσόπεδον. B. εἰς τὸ πλατὺ πεδίον καὶ ὁμαλὸν καὶ ἰσόπεδον τὸ ἴχνος τοὐμὸν τιθεῖσα πρόβαινε καὶ μὴ εἰς κεκρυμμένον, ἵνα μὴ σφαλῶμεν τῆς οἰωνοσκοπίας. M. T. ὧδε πρόβαινε, εἰς τὸ ὁμαλὸν πεδίον τὸν πόδα τὸν ἐμὸν τιθεῖσα, ἤγουν ἐρείδουσα, ἀσφαλιζομένη. Gr.

ἴχνος τιθεῖσ’ ἐμόν

: τὸν σὸν πόδα, ὅς ἐστιν ἴχνος ἐμόν· ἢ τιθεῖσα τὸ ἐμὸν ἴχνος ἀντὶ τοῦ ὁδηγοῦσά με· ἡ γὰρ σὴ ὁδήγησις τὸν ἐμὸν πόδα εἰς πορείαν ἄγει. Gu. τιθεῖσα φέρε. M.

837.

μὴ σφαλῶμεν

: μὴ πέσωμεν. M. ἵνα μὴ προσπταίσωμεν. Gr. μή πως πλανηθῶμεν. Gu.

ἀσθενής

: ὅτι καὶ τυφλὸς καὶ γέρων. M.

838.

κλήρους τέ μοι φύλασσε

: τοὺς μισθοὺς φύλασσε, Τειρεσία, αἰτίους κλήρους ἐμοὶ, τουτέστι τὰς τῶν πτήσεων σημειώσεις. M. τὰ λάχη ἤτοι τοὺς μισθοὺς τοὺς ἀπὸ κλήρου δοθέντας μοι, ἢ τὰς μαντικὰς ψήφους. Gu.

839.

οὓς ἔλαβον

: οἱ γὰρ οἰωνοσκόποι ἐν δέλτοις ἐσημειοῦντο τὰς πτήσεις, ἵνα διὰ μνήμης ἄγοιεν. εἰ δὲ τυφλὸς ἦν, μὴ θαυμάσωμεν· ἡ γὰρ θυγάτηρ ἔμπειρος οὖσα τὰς γινομένας πτήσεις ἐσημειοῦτο. φασὶ δὲ αὐτὴν μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς ἀρίστην μάντιν γενέσθαι. A. B. C. I.

οἰωνίσματ’ ὀρνίθων μαθών

: ἀποροῦσί τινες πῶς τυφλὸς ὢν ὁ Τειρεσίας ἠδύνατο καταλαμβάνειν τὰς τῶν ὀρνίθων πτήσεις. καὶ φαμὲν ὡς ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔμπειρος οὖσα ἔλεγεν αὐτῷ τοιώσδε καὶ τοιῶσδε πέτεσθαι τοὺς ὄρνις· ἐκ τούτου οὖν ἐκεῖνος ἐμαντεύετο. φασὶ δὲ καὶ μετὰ θάνατον αὐτοῦ μάντιν ἀρίστην γενέσθαι τὴν θυγατέρα. Gu. Bar. τὰς μαντείας τῶν ὀρνίθων.

μαθών

: νοήσας, σκεψάμενος. Gr.

840.

θάκοισιν ἐν ἱεροῖσιν

: τόπος Θήβης ὁ θᾶκος, ὅπου ἐμαντεύετο ὁ Τειρεσίας. A. B. C. I. ἢ ὁ ἱερὸς σκίμπους, ἐν ᾧ καθεζόμενος ἐμαντεύετο. C. Gu. τοῖς θρόνοις.

οὗ

: ὅπου. ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ θρόνῳ τῷ ἱερῷ. Gr. Mosq.

841.-844.

τέκνον Μενοικεῦ

: ἀντὶ τοῦ τέκνον ἐμὸν καθ’ ἡλικίαν, πόσου διαστήματός ἐστιν ἡ ἐπίλοιπος ὁδὸς μέχρι τοῦ ἄστεος, ἡ πρὸς τὸν πατέρα σου; κοπιῶσι γὰρ οἱ πόδες μσυ, καὶ μόλις περιπατῷ συνεχῆ βαδίσας βάδισιν. I.

τέκνον Μενοικεῦ

: εἰπέ μοι πόσου διαστήματος ἡ ἔμπροσθεν ὁδὸς τοῦ ἄστεος· ἐντὸς γὰρ τοῦ ἄστεος ἐποιοῦντο τὴν πορείαν· καὶ διὰ τοῦτό φησιν, ἡ τοῦ ἄστεος ὁδός. Gr. I.

842.

πόση τις

: πόσον χρόνον δεῖ ἐν μέσῳ λέγειν; B. M.

843.

ἐμὸν κάμνει γόνυ

: ὅτι οἱ πόδες ἐμοῦ ἐκοπώθησαν. M. ἀντὶ τοῦ οἱ ἐμοὶ πόδες κοπιῶσιν. Gr.

κάμνει

: ἀσθενεῖ. Fl. 33. πάσχει ἀπὸ τοῦ κόπου. Gu.

844.

πυκνὴν δὲ βαίνων

: συνεχῆ δὲ βάδισιν, ὅ ἐστι τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ μόγις περιπατῶ. B. Fl. 33. συνεχῆ δὲ πορευόμενος πορείαν μόλις κινοῦμαι. ἀπὸ γὰρ τῶν Ἀθηνῶν ἐλθὼν, εἶτα οὔπω ἱκανῶ, ἀναπαυσάμενος καὶ ταύτην μετακληθεὶς ἔρχεται τὴν ὁδόν. Gr.

ἤλυσιν

: τὴν ὁδὸν, οἷον ἔλευσιν, ὅ ἐστι τὸ μῆκος τῆς ὁδοῦ. A. M. ἐπέλευσιν, ὁδόν. Gu.

μόλις περῶ

:ἀπὸ γὰρ τῶν Ἀθηνῶν παραυτίκα ἔρχεται πρόσφατος. A. C. M. Fl. 33. διέρχομαι, περιπατῶ. Gu.

845.-848.

θάρσει

: θάρσει, ὦ Τειρεσία· ἔξεστί σοι γὰρ πλησίον τῶν φίλων στῆσαι τὸν πόδα. ἅψαι δ’ αὐτοῦ καὶ ἀντιλαβοῦ, τέκνον Μενοικεῦ, ὅτι πᾶσα ἀπήνη καὶ πᾶς πρεσβύτου ποὺς εἴωθε περιμένειν χειρὸς ἀλλοτρίας χειραγωγήματα. I.

845.

. . . . . . . . .

: γράφεται καὶ ἐξόρμισαι, ἀντὶ τοῦ στῆσον τὸν σὸν πόδα. I. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν νηῶν τῶν εἰς λιμένα καταγομένων. B. I.

ἐξόρμισαι

: ἔστησας. Ἄλλως. ἀντὶ τοῦ ἐξώρμισαι, ἀντὶ τοῦ ἐκβέβηκεν, ἢ ἐξόρμισον προστακτικῶς, ἀντὶ τοῦ στῆσον, ἐκ μεταφορᾶς τῶν εἰς λιμένα καταγομένων νεῶν. M.

ἐξορμίσαι

: λείπει τὸ ἐστίν, ὥστε ἐξρμίσαι τὸν πόδα ἐστίν· ἢ τὸ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ, ἀντὶ τοῦ ἐξόρμισον, στῆσον, ἐκ μεταφορᾶς τῶν νηῶν τῶν εἰς λιμένα καταγομένων. C. ἐκόμισας, ἔστησας. Gu.

847.

ὡς πᾶσ’ ἀπήνη

: ὥσπερ γὰρ ἅρμα, μὴ ὄντος τοῦ κινοῦντος αὐτὸ ἡνιόχου, ἀκίνητον μένει, οὕτω καὶ πρεσβύτης, εἰ μή τις αὐτὸν ἀνακουφίζει, ἑαυτῷ χρῆσθαι οὐ δύναται. Gu. I.

ὡς πᾶσ’ ἀπήνη

: καὶ οἱ γεγηρακότες, φησὶν, ὑπὸ ξένης χειραγωγεῖσθαι ὀφείλουσιν. ἤτοι ἐν τῷ μὴ δύνασθαι αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν ἄνευ ζώων τρέχειν· ἢ, ὅπερ βέλτιον καὶ ἀκόλουθον, ἐν τῷ τὰ ὑπεζευγμένα ζῶα ἄνευ τοῦ ἡνιοχοῦντος μὴ δύνασθαι τρέχειν, ἵνα καὶ αὐτὴν τὴν ζεῦξιν ἀπήνας λέγῃ. θυραίας δὲ ἀλλοτρίας, ὡς πρὸς τὰ ἕλκοντα ζῶα μὴ κοινωνούσης τοῦ ἑλκυσμοῦ· ἐὰν δ’ ἐπὶ τῆς ἁμάξης μόνον, ἁπλούστερον τῆς ἀλλοτρίας τῆς τῶν ζώων. A. M. T. ξένης. M.

ἀπήνη

: καροῦχα. Gr. Florr.

φιλεῖ

: εἴωθε. Gr. ἔθος ἔχει. Fl. 33.

848.

κουφίσματα

: ὁδηγήματα. M. χειραγωγήματα. Gr. Bar.

849.

εἶεν

: ἔστω ταῦτα· διὰ τί με, ὦ Κρέον, μετεκαλέσω ἐν σπουδῇ; I. διῃρημένως ἀναγνωστέον. ἔστι δὲ ἐπίρρημα τοῦ μὲν προτέρου λόγου ληκτικὸν, ἑτέρου δὲ ἀρκτικόν. C. ἔστω ταῦτα. Gr. ταῦτα μὲν οὕτως ὑπάρχουσι. Gu.

πάρεσμεν

: ἀντὶ τοῦ παραγεγόναμεν. Gr.

850.

οὔπω λελήσμεθ’

: οὔπω ἐπιλελήσμεθα τοῦ δι’ ὅ σε κεκλήκαμεν. B. C. οὐδαμῶς ἐπελαθόμεθα δι’ ὅ σε μετεκαλεσάμεθα. Gr. I.

ἀλλὰ σύλλεξαι

: ἀντὶ τοῦ συνάγαγε, ἀναλάμβανε αὐτήν. M. ἀντὶ τοῦ ἀναλάμβανε σαυτὸν, ἀνάκτησαι τὴν δύναμιν. C. ἀνάλαβε δύναμιν Gr. ἀλλ’ ἀνάλαβε τὴν δύναμιν, καὶ τὴν πνοὴν σύλλεξον, ἐκβαλὼν τὸ ἆσθμα, ὅπερ ἡ ὁδὸς ἐποίησεν. I.

851.

πνεῦμ’

: τὴν πνοήν. Gr.

κᾶπος

: κάματον. Gu. τὸ ἆσθμα, ὅπερ ἡ ὁδὸς ἐποίησε. Gr. τὸ ἐκ τῆς ὁδοιπορίας γενόμενον. Gu.

καὶ πνεῦμ’ ἄθροισον

: διὰ τοῦτο πνεῦμα αὐτὸν ἀθροῖσαί φησιν, ἵνα τὴν ἔνδον ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτῷ συμβᾶσαν θερμότητα ἀναψύξῃ διὰ τοῦ ἔξωθεν πνεύματος. Gu. I.

κᾶπος

: νῦν τὸν κάματον, ἢ τὸ ἐκ τῆς ὁδοῦ ἆσθμα γινόμενον. ἄλλοι δὲ ἆπος τὸ ὕψος, νῦν δὲ καταχρηστικῶς τὸ μῆκος, ὡς καὶ αἰπὺς ὄλεθρος. [ἐν Καλλιμάχῳ.] A. B. C. M. I.

852.

κόπῳ πάρειμι

: χθὲς τῇ προλαβούσῃ ἡμέρᾳ ἀπὸ τῆς γῆς τῶν Ἀθηναίων παραπεμφθεὶς δεῦρο σὺν κόπῳ παραγέγονα. I. γράφεται δὲ καὶ παρεῖμαι, ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ κόπου παραλέλυμαι. M. I. ὑπὸ κόπου παραλέλυμαι, ἔκλυτος ἐγενόμην ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων, οἳ ἀπὸ τοῦ Ἐρεχθέως κατήγοντο. Gr.

853.

δεῦρ’

: ἐς τὰς Θήβας. Gu. ὧδε κομισθεὶς, ἤγουν παραπεμφθείς. Gr. ὡς ὑπὸ θυγατρὸς κουφιζόμενος ἐκκομισθεὶς εἶπεν. Gu.

ἐκκομισθείς

: ἐνταῦθα ἐνεχθείς. M.

τῆς πάροιθεν ἡμέρας

: τῆς πρὸ ταύτης, χθὲς δηλονότι. M. τῆς παρελθούσης. Gu. ἐπὶ τῆς προλαβούσης, ἤγουν τῆς χθές. Gr. ἤγουν ἐκ τῆς χθὲς ἡμέρας ἀπὸ τῶν Ἀθηναίων ἁψάμενος τῆς ὁδοῦ νῦν μόλις ἀφῖγμαι σὺν πολλῷ κόπῳ· ἢ ἐπὶ τῆς χθὲς ἡμέρας ἦλθον ἐκ τῶν Ἀθηναίων. Gu.

854.

κἀκεῖ γὰρ ἦν

: καὶ ἐκεῖ γὰρ ἦν πόλεμος, ὅντινα ἐποίησεν Εὔμολπος, ὅπου νικηφόρους τοὺς Ἀθηναίους ἐποίησα, καὶ τοῦτον τὸν χρυσοῦν στέφανον, ὡς βλέπεις, φορῶ, λαβὼν ὡς ἐξαίρετον ἀπαρχὴν ἀπὸ τῶν πολεμίων σκυλευμάτων αὐτόν. I.

οὗ καλλινίκους

: νικηφόρους τοὺς Ἀθηναίους. C. ἐπίτηδες πρὸς ἔπαινον τῶν Ἀθηναίων ἀνακεχρόνισται, τέσσαρσι γενεαῖς προύχοντος τοῦ Θηβαϊκοῦ πολέμου. Ἄλλως. τέσσαρσι γενεαῖς τοῦ Θηβαϊκοῦ πολέμου πρεσβύτερός ἐστιν Εὐμόλπου ὁ πρὸς Ἐρεχθέα πόλεμος. Ἐρεχθέως μὲν γὰρ Πανδίων, οὗ Αἰγεὺς, οὗ Θησεὺς ὁ τῶν ἐν τῇ Καδμείᾳ πεσόντων τὰ σώματα ἀνελόμενος. ἦν δὲ ὁ Εὔμολπος Θρᾳκῶν βασιλεὺς, ὃς λέγεται ἐλθεῖν εἰς Ἐλευσῖνα ἐπὶ τῷ μυηθῆναι τὰ Ἐλευσίνια, καὶ πρῶτος ἱστορεῖται ξένος μυηθῆναι, διὸ καὶ ἀπ’ αὐτοῦ ἄρχοντες ἐγένοντο ἱεροῖσιν Εὐμολπίδαι Ἀθήνησιν. οὗτος συνεμάχησεν Ἐλευσινίοις, στασιάζουσι κατὰ τοῦ βασιλέως Ἐρεχθέως, καὶ ἡττηθεὶς ἐφονεύθη. ὕστερον δὲ κατὰ πυθόχρηστον ἐτιμήθη, καὶ ὁ τάφος αὐτοῦ ἱερώθη διὰ τὸ πρῶτον τὰ Ἐλευσίνια μεμυῆσθαι. τινὲς δὲ υἱὸν Ποσειδῶνος τὸν Εὔμολπόν φασιν, ὃς ἡττηθεὶς ὑπὸ τῆς Ἀθηνᾶς εἰς τὴν ἔριν τὴν περὶ τῆς Ἀττικῆς διὰ τῆς ἐλαίας τὸν υἱὸν αὐτοῦ κατὰ τῶν Ἀθηναίων ἐκίνησεν. A. B. C. M. T. I.

Εὐμόλπου

: Εὔμολπος παῖς Ποσειδῶνος καὶ Χιόνης τῆς Βορέου καὶ Ὠρειθυίας θυγατρὸς Ἐρεχθέως· ὃς πολεμῶν τὰς Ἀθήνας ἐπὶ τοῦ νεωτέρου Ἐρεχθέως ἐφονεύθη παρ’ αὐτοῦ. ἕτεροι δὲ καὶ ἄλλοι δύο υἱοὶ παρ’ αὐτοῦ Ἐρεχθέως ἀνῃρέθησαν ἐν ἐκείνῳ τῷ πολέμῳ συμμαχοῦντες Εὐμόλπῳ Φόρβας καὶ Ἰμμάραδος. τότε δὲ ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ τὰ μυστήρια Δήμητρος ἐτέλεσαν. A. M. T.

πόλεμος Εὐμόλπου δορός

: ὃν τὸ δόρυ τοῦ Εὐμόλπου ἐποίει, ἤγουν ἡ δύναμις. Bar. Gr. Florr. Εὔμολπος Θρᾴκης βασιλεὺς, υἱὸς Ποσειδῶνος καὶ Χιόνης, ἀμυνόμενος Ἀθηναίους, ὡς ἡττηθέντος αὐτοῦ τοῦ πατρὸς Ἀθηνᾷ τὴν περὶ τῆς πόλεως κρίσιν, ἐστράτευσε κατ’ αὐτῶν· μηκυνομένου δὲ τοῦ πολέμου ἑκὼν αὐτὸς τοῦτον διέλυσεν, οὐ νενικηκότων Ἀθηναίων καὶ καλλινίκων γενομένων, ὡς αὐτός φησιν. Bar. Gu.

855.

καλλινίκους

: νικηφόρους. M. Gu.

ἔθηκ’

: ἐσήμηνα. Cant. Gr. ἐμαντευσάμην αὐτοῖς νίκην. Gu.

856.

καὶ τόνδε χρυσοῦν στέφανον

: στέφανον γὰρ ἔχουσιν ἐν τοῖς πολέμοις, ἵνα νικῶντες ἀναδέωνται. A. B. C. M. I.

857.

ἀπαρχάς

: ἀπαρχὴ κυρίως ἐπὶ καρπῶν, ὅταν πρὸ παντὸς ἄλλου τῷ θεῷ τις ἀποτέμηται καὶ ἀναθῇ μοῖραν. Cant. Gr.

858.-864.

οἰωνὸν ἐθέμην

: σημεῖον ἐθέμην τοῦ ἡμᾶς νικῆσαι τὸν ἐπὶ τῇ νίκῃ δοθέντα σοι στέφανον. ἐν ταραχῇ γὰρ ἐσμὲν, ὡς αὐτὸς οἶδας, τοῦ πολέμου τῶν Ἀργείων. καὶ δὴ καὶ μεγάλη ἐστὶ ταῖς Θήβαις ἀγωνία· ὁ μὲν βασιλεὺς Ἐτεοκλῆς πρὸ ὀλίγου ὁπλισθεὶς ὅπλοις ἐξῆλθε πρὸς μάχην τῶν Ἀργείων, ἐμοὶ δ’ ἐνετείλατο παρὰ σοῦ μαθεῖν τί ποιοῦντες τὴν πόλιν ῥυσαίμεθ’ ἄν. I. ἀγαθὸν σημεῖον ἐδεξάμην. Cant. Gr. μαντείαν τοῦ καὶ ἡμᾶς νικῆσαι. Gu.

858.

καλλίνικα σὰ στέφη

: ἤγουν τὸν σὸν στέφανον, τὸν ἐπὶ τῇ νίκῃ δοθέντα σοι. Cant. Gr.

859.

κλύδωνι

: καὶ ταραχῇ καὶ ἐν μεγάλῃ ἀνάγκῃ. Fl. 59. ταραχῇ καὶ συγχύσει κακῶν. B. M. F I. Fl. 33.

860.

καὶ μέγας Θήβαις ἀγών

: ἀγὼν τῆς μάχης τῶν Ἀργείων καὶ Θηβαίων. M. κίνδυνος. M.

861.

κοσμηθείς

: ὁπλισθείς. M. Gr.

862.

πρὸς ἀλκήν

: ἀντὶ τοῦ πρὸς Ἀργείους. M.

Μυκηνίδα

: τὴν τῶν Ἀργείων. Μυκήνη γὰρ πόλις Ἄργους. B. M.

864.

ἐπέσταλκ’

: ἔγραψε, δι’ ἐπιστολῆς ἐνετείλατο. M.

865.

Ἐτεοκλέους μέν

: ἕνεκα τοῦ Ἐτεοκλέους κλείσας ἂν τὸ στόμα τὰς μαντείας ἐπέσχον. C. Cant. Gr.

Ἐτεοκλέους μέν

: προεῖπεν ὁ Ἐτεοκλῆς τὴν αἰτίαν τῆς λύπης τοῦ μάντεως, σοὶ μὲν γὰρ ἡδὺς εἰς λόγους ἀφίξεται, ἐγὼ δὲ τέχνην μαντικὴν ἐμεμψάμην ἀντὶ τοῦ ἐξεφαύλισα. A. B. C. M. I. τὸ ἑξῆς, ἕνεκα μὲν τοῦ Ἐτεοκλέους κλείσας τὸ στόμα τοὺς χρησμοὺς ἐπέσχον· νοσεῖ γὰρ ἥδε γῆ, τουτέστι νοσεῖ ἡ πόλις, ἐξ οὗ ὁ Λάϊος ἐγεννήθη καὶ ὁ Οἰδίπους ἔφυ, καὶ ἡ τῶν ὀφθαλμῶν τύφλωσις ἐγένετο αὐτῷ. διαφθορὰν δὲ εἶπε τὴν τύφλωσιν. M. T. ἕνεκα Ἐτεοκλέους κλείσας ἂν τὸ στόμα τὰς μαντείας ἐπέσχον. Gr.

ἐπέσχον

: ἀντὶ τοῦ κατέσχον. Gr.

κλῄσας

: συγκλείσας. M.

866.

χρῄζεις μαθεῖν

: τὰ μαντικά. M.

867.

λέξω

: τὸ ἑξῆς, λέξω δέ σοι. τὸ δὲ νοσεῖ ἀντὶ τοῦ στασιάζει, δυστυχεῖ. M.

νοσεῖ

: δυστυχεῖ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πάλαι

: ἐκ μακροῦ. Gr. Florr. iidem.

868.

ἐξ οὗ ’τεκνώθη

: τέκνου πατὴρ ἐγένετο, ἀντὶ τοῦ ἐτέκνωσε. κατὰ ἀπαρίθμησιν δὲ προάγει τὸν λόγον· ἀπὸ τοῦ Λαΐου γὰρ ἀρξάμενος κατέβη εἰς τοὺς περὶ Ἐτεοκλέα καὶ Πολυνείκην. A. B. C. M. I.

’τεκνωθη

: ἐτέκνωσεν. M. τέκνον ἔσπειρεν. Gu. ἐπαιδοποίησε. Fl. 59.

βίᾳ θεῶν

: μὴ βουλήσει τῶν θεῶν. Cant. Gr. παρὰ προαίρεσιν. M. παρὰ γνώμην καὶ προαίρεσιν. Gu.

869.

ἔφυσε

: ἔτεκε. M.

μέλεον

: ἄθλιον. M.

870.

αἵ θ’ αἱματωποί

: ἀφ’ οὗ καὶ αἱ αἱματώδεις τῶν ὀφθαλμῶν διαφθοραί. A. M. T. αἱ ᾑμαγμέναι καὶ τετρωμέναι τῶν ὀφθαλμῶν τυφλώσεις. B. C. I.

871.

θεῶν σόφισμα

: παραλογισμὸς, παραίνεσις εἰς τὸ μὴ παραβῆναι τὸ θεῖον. M. ἀντὶ τοῦ παραλογισμὸς, ἢ ἐπίνοια θεῶν, ἵνα πᾶσι δειχθῇ μὴ παρακούειν θεῶν. A. B. C. M. I. κἀπίδειξις δὲ, ἤγουν παραίνεσις εἰς τὸ μὴ παραβῆναι τὸ θεῖον. B. I. καὶ ἔνδειξις αὐτῶν πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Gr. Cant. Florr.

κἀπίδειξις

: τῆς τοῦ Λαΐου παρακοῆς. ἐπέδειξαν γὰρ διὰ τούτου πᾶσιν ὅτι τοιαῦθ’ ἅπαντες πάσχουσιν οἱ θεοῖς ἀπειθοῦντες. Gu.

872.

ἅ

: ἤγουν τὸ τεκνῶσαι τὸν Λάϊον, τὸ Οἰδίπουν γενέσθαι ἄνδρα τῆς οἰκείας μητρὸς καὶ τὸ μὴ τυφλὸν γενόμενον φαίνεσθαι. Gu.

συγκαλύψαι

: κρύψαι. Gr. Florr. ἀφανίσαι. Gu.

χρόνῳ

: διὰ τῆς παρατάσεως τοῦ χρόνου. Gr. Florr.

873.

χρῄζοντες

: θέλοντες. Gr. Florr.

ὡς δὴ θεούς

: καθὰ δὴ τὴν τῶν θεῶν ἀγανάκτησιν ἐκφευξόμενοι. Gr. Florr. ὡς οὕτως ἂν τὴν τῶν θεῶν ὀργὴν καὶ τιμωρίαν φευξούμενοι· ὃν γὰρ ἐμίσουν ἐκεῖνοι, τοῦτον καὶ αὐτοὶ ὥσπερ μισοῦντες καὶ τοῖς θεοῖς ὥσπερ συμπράττοντες ἔνδον οἴκου κατέκλεισαν. Gu.

ὡς δὴ θεούς

: ὡς δὴ μέλλοντες ἐκ τούτου τὴν τῶν θεῶν κρίσιν ὑπεκβῆναι, καὶ μέχρι τούτου οἰόμενοι στήσειν αὐτοῖς τὸ κακὸν τοὺς θεοὺς, διὰ τοῦ συγκλείειν τὸν πατέρα περιτρύχοντας. κεκριμένον δὲ ἦν τοῖς θεοῖς ὥστε καὶ αὐτοὺς ἀλλήλους ἀποκτεῖναι. A. B. C. M. T. I.

874.

ἥμαρτον ἀμαθῶς

: ἀπέτυχον ἀπαιδεύτως. B. M. I. ἀπέτυχον τοῦ οἰκείου σκοποῦ ἀνοήτως, ἤγουν δι’ ἀγνωσίαν. Gr. Florr.

γέρας

: τιμήν. Gr. Florr. ὄνειδος ἔχοντες ἐκ τῆς φυγῆς. B. rec.

875.

οὔτ’ ἔξοδον

: ἐλευθερίαν προέρχεσθαι τῆς οἰκίας. I. καθεῖρξαν, φησὶν, αὐτὸν οὔτε τινὰ τιμὴν ἀποδιδόντες αὐτῷ οὔτε προελθεῖν που συγχωροῦντες. καὶ τούτου χάριν θυμωθεὶς αὐτοὺς κατηράσατο, ὅτι τῷ περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς πάθει καὶ προσητίμαστο. A. C. M. T. προσητιμασμένος, διὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑβρισμένος. M.

876.

ἐξηγρίωσαν

: εἰς θυμὸν ἐκίνησαν. Gr. I.

ἐκ δ’ ἔπνευσ’

: ἐξεφώνησε κατ’ αὐτῶν ἀρὰς χαλεπὰς τυφλὸς ὢν, σὺν τούτῳ δὲ καὶ καταπεφρονημένος καὶ ὑβριζόμενος. Gr. I. παρ’ ἐκείνων ὑβρισμένος. Gu. ἐπέρριψεν, ἐφθέγξατο, ἐξέβαλε. M.

878.

ἁγὼ τί οὐ δρῶν

: γρ. δὲ καὶ, ἐγὼ τί μὴ δρῶν, ποῖα δ’ οὐ λέγων ἔπη. B. M. λείπει ἡ διά, δι’ ἃ λέγων. τὸ δὲ οὐ ἀπὸ κοινοῦ. B. M. I. ὁ δὲ νοῦς, πράττων καὶ λέγων πολλὰ ἐμισήθην ὑπὸ τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος. I.

ἁγώ

: μὴ λάβῃς εἰς τὸ ἅ ἔξωθεν τὸ διά, ὥσπερ τινὲς, ἀλλ’ ἔστιν αὕτη ἡ αἰτιατικὴ πρὸς τὸ τί δρῶν, ὁποῖα δ’ οὐ λέγων ἔπη, ἐπειδὴ δρῶ σε φαμὲν καὶ λέγω σε τόδε, οὕτως· ἃ ἐγὼ τί οὐ δρῶν καὶ τί οὐ ποιῶν, ὁποῖα δὲ ἔπη οὐ λέγων, ἀντὶ τοῦ καὶ δι’ ἔργου καὶ διὰ λόγου ταῦτα μεμφόμενος, δι’ ἔργου μὲν, ὅτι καλοῦσι πολλάκις αὐτοῖς οὐχ ὑπήκουσα, (τὸ δὲ ἦν τὰ σφῶν ἔργα μισοῦντος) διὰ λόγου δὲ, ὅτι ὀνειδίζων οὐ πέπαυμαι, εἰς ἔχθος ἦλθον τοῖς παισὶ τοῦ Οἰδίπου. ἢ τὸ ἅ πρὸς τὸ ἦλθον συντακτέον, οὕτως, ἃ ἐγὼ ἦλθον εἰς ἔχθος τοῖς παισὶ τοῦ Οἰδίπου τί δρῶν, ὁποῖα δ’ οὐ λέγων ἔπη. ὥσπερ γὰρ φαμὲν, ἐπορεύθην ταύτην τὴν ὁδὸν ἐπ’ εὐδαιμονίᾳ σῇ, ἀντὶ τοῦ ἡ πόρευσίς μου εὐδαιμονίαν σοι ἤγαγεν, οὕτω καὶ τὸ ἃ ἦλθον εἰς ἔχθος, ἀντὶ τοῦ τὸ περὶ τούτων διεξιέναι με ἔχθος ἐμοὶ πρὸς τοὺς Οἰδίποδος παῖδας ἤγαγε. λάμβανε δὲ εἰς τὸ πρῶτον πρὸς τὸ τί δρῶν τὸ οὐ κατὰ συνεκδοχὴν ἀπὸ τοῦ οὐ λέγων. Gu.

879.

εἰς ἔχθος ἦλθον

: μῖσος. M. θέλων καταλῦσαι. M. γράφεται καὶ εἰς ὄχλον ἦλθον, ἀντὶ τοῦ εἰς ὄχλησιν τῇ πόλει. A. B. M. I.

880.

αὐτόχειρ

: ἀντὶ τοῦ αὐτοχείρως ἀμφότεροι φονευθήσονται. I. ἐγγὺς δὲ αὐτοῖς, ὦ Κρέον, θάνατος αὐτόχειρ. αὐτόχειρ θάνατος κυρίως ὃν αὐτὸς ἑαυτόν τις θανατώσει. ἐνταῦθα δὲ τὸ ταῖς χερσὶν ἀλλήλων αὐτοὺς θανατωθῆναι, καὶ μὴ ὑπὸ χειρῶν ἄλλων, αὐτόχειρα θάνατον ἐκάλεσε, μεταστήσας ἠρέμα τὴν σημασίαν τῆς λέξεως. Gr. Cant.

882.

μίξαντες

: συγκροτήσαντες. Gr. I.

884.

συγκατασκάπτῃ

: συγκαταστρέφῃ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. συναφανίζῃ, διαφθαρήσῃ. Gu.

885.

τις

: ὁ Κρέων. οὐκ ἠβούλετο δὲ εἰπεῖν τοὔνομα ἵνα μὴ τοῦτον παρόντα λυπήσῃ. Gu.

886.

ἐκεῖνο μὲν γάρ

: ἐκεῖνο γὰρ πρῶτον ἦν ἴαμα τῶν ἀπὸ Οἰδίπου μηδένα πολίτην μηδὲ ἄνακτα εἶναι τῇδε τῇ πόλει, ὡς κακοδαιμονοῦντας. Ἄλλως. πρωτεῦον, αἱρετώτερον. A. M. T. ἔθος ποιητικὸν τὸ ἀπὸ τοῦ γάρ ἄρχεσθαι. Ὅμηρος ὦ φίλοι, οὐ γάρ τ’ ἴδμεν ὅπη ζόφος. καὶ

ὦ φίλοι, ἔνδον γάρ τις ἐποιχομένη μέγαν ἴστόν.

καὶ Μένανδρος

ἐκ γειτόνων οἰκῶ γὰρ, ὦ τοιχωρύχε.

A. B. CM T. I. A. B. C. M. T. I.

πρῶτον ἦν

: ἀντὶ τοῦ πρωτεῦον, αἱρετώτερον, ἐπικρατέστερον, μηδένα τῶν καταγομένων ἀπὸ τοῦ Οἰδίποδος μήτε βασιλέα μήτε πολίτην ὑπάρχειν τῆς χθονός. I.

ἐκεῖνο μὲν γὰρ πρῶτον ἦν

: πρωτεῦον, αἱρετώτερον. ἐκεῖνο μὲν γὰρ, φησὶν, ἦν πρῶτον τῇ πόλει ἴαμα, ὥστε μηδένα τῶν Οἰδίποδος ἐκγόνων διὰ τὸ ἀσεβῶς γεγονέναι μήτε βασιλέα τῆς χώρας γενέσθαι μήτε ὅλως πολίτην. A. C. ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἦν ἄριστον, μηδένα ἀπὸ τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος ἄνακτα εἶναι τῆς χθονὸς, μηδὲ πολίτην ἀντὶ τοῦ οἰκήτορα. πολῖται οἱ πόλιν οἰκοῦντες ἁπλῶς καὶ ἐν πόλει τὴν ἀναστροφὴν ποιούμενοι, ἀστοὶ δὲ οἱ ἰθαγενεῖς πολῖται, ὧν τοῖς μὲν ἀντίκεινται οἱ ἐν τοῖς ἀγροῖς τὴν οἴκησιν ἔχοντες, τοῖς δὲ ἀστοῖς οἱ ξένοι. Cant. Gr. καλὸν καὶ σωτήριον τῇ πόλει. Gu.

887.

μηδένα πολίτην

: πρωθύστερον. Gr. Fl. iidem.

888.

ὡς δαιμονῶντας

: ὡς ὀργῇ δαιμόνων κατεχομένους, ὡς κακοδαιμονοῦντας, ὡς σκληρῷ δαίμονι καὶ ἀπανθρώπῳ κατεχομένους. A. B. C. I. καθὰ κακοδαίμονας ὄντας. Gr. Florr. iidem. δυστυχίᾳ κατεχομένους. Fl. 33.

κἀνατρέψοντας

: ἀνατρέπειν τὸ τοὺς θεμελίους τῶν οἰκοδομημάτων ἄνω ποιεῖν, τὰ δὲ τείχη κάτω. Gr. Florr. iidem. ἀνάστατον ποιήσοντας, Gu.

889.

—895. ἐπεὶ δὲ κρεῖσσον

: ἐπικρατέστερον τὸ κακόν. Ὅμηρος ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ. A. B. C. M. I. ἄλλη μία μέθοδος καὶ ἐπίνοια σωτηρίας. ἀλλ’ οὐκ ἀκίνδυνον οὔτ’ ἐμοὶ τόδε εἰπεῖν, καὶ λυπηρὸν τὸ σύμβαμα τῶν κλήρων τοῖς κεκτημένοις τὴν δυστυχίαν, ὥστε παρασχεῖν τῇ πόλει θεραπείας φάρμακον, ἀπελεύσομαι, χαίρετε· εἷς γὰρ ὢν καὶ αὐτὸς μετὰ πολλῶν Θηβαίων ἀπολοῦμαι· οὕτω γὰρ εἵμαρται. I.

890.

μηχανή

: ἐπίνοια. M. Gu. βουλή. M.

891.

ἀλλ’ οὐ γὰρ—τόδ’ ἀσφαλές

: ἀντὶ τοῦ ἄλυπον. λυπήσω γάρ σε. ἢ οὐκ ἀσφαλὲς διὰ τὸ αὐτὸν τεθνήξεσθαι. M. ἀκίνδυνον. M. ἀλλ’ ἐάσω· οὐκ ἔστι γὰρ οὔτε ἐμοὶ τοῦτο ἀσφαλὲς, ἤγουν ἀνεμπόδιστον, εἰς τὸ εἰπεῖν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

892.

πικρόν τε τοῖσι τὴν τύχην κεκτημένοις

: εὐτυχίαν, τὸ ἐκ τοῦ αὐτομάτου προσπῖπτον. ἔστι δὲ, φησὶ, λυπηρὸν τοῖς εὐτυχοῦσι δεσπόταις τὸ δοῦναι φάρμακον τῆς σωτηρίας τῇ πόλει. A. C. M. ἢ οὕτως· τοῖς λαχοῦσι τὸ κεκλωσμένον ἐκ τῆς τύχης πικρὸν φανήσεται, εἰ ἐξείπω τὸ παρασχεῖν τὸν Κρέοντα τῇ πόλει φάρμακον τὸν Μενοικέα. A. rec.

τὴν τύχην

: τὸ σύμβαμα, τὸν κλῆρον. Gr. Florr. τὴν δυστυχίαν ταύτην. Gu.

893.

φάρμακον

: θεραπείαν. Gu.

894.

εἷς γὰρ ὤν

: κἀγὼ αὐτὸς, φησὶν, εἷς ὢν μετὰ πολλῶν τῶν Θηβαίων ἀπόλλυμαι· τοῦτο γὰρ εἵμαρτο. A. B. M.

895.

τὸ μέλλον, εἰ χρὴ, πείσομαι

: Αἰσχύλος σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον. Gu.

τί γὰρ πάθω

: τίνα γὰρ διάθεσιν ἵνα σχῶ, ἢ τί γὰρ ἵνα ποιήσω; Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

896.

ἐπίσχες

: ἐπίσχες σεαυτὸν, ὦ πρέσβυ, καὶ καρτέρησον. I. ἤγουν καρτέρησον σαυτόν. ἐπίρρημα τοπικόν. ἤγουν ἔνθα ἵστασαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ. Gu.

μὴ πιλαμβάνου

: μὴ κρατήσῃς με. M. μή μου ἅπτου. I. ἅπτου, κράτει. Gu. μὴ λαμβάνου μου, ἤγουν μὴ κάτεχέ με. Gr. Florr. iidem .

897.

μεῖνον

: περίμεινον. M. Gr. I.

τί φεύγεις

: διὰ τί σπουδάζεις ἀπέρχεσθαι; Cant. Gr.

ἡ τύχη σ’, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ

: ἡ ἀγαθὴ τύχη σε φεύγει, οὐκ ἐγώ. I. ἡ εὐτυχία φεύγει σε, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ. μέλλει γὰρ μετ’ ὀλίγον ὁ παῖς αὐτοῦ ἀναιρεῖν ἑαυτόν. A. B. C. M. ἡ εὐτυχία φεύγει σε, ὡς δυστυχοῦντα, οὐκ ἐγώ· ἢ, ἡ δυστυχία φεύγει σε, καὶ οὐκ ἐθέλει ἐμφανισθῆναί σοι, οὐκ ἐῶσα ἐμὲ εἰπεῖν σοι φανερῶς αὐτὴν, ἵνα μή σε λυπήσω. Bar. Gu.

899.

βούλει σὺ μέντοι, κοὐχὶ βουλήσῃ τάχα

: ταχέως. τουτέστιν οὐκ ἀρκέσει σοι ἡ ἀκοὴ, ἀλλ’ εὐθέως μεταμεληθήσῃ ἐπὶ τῇ ἀκοῇ. Ἄλλως. θέλεις, φησὶ, νῦν ἀκοῦσαι, ταχέως δὲ βουλήσῃ μὴ ἀκηκοέναι τὸ μέλλον σοι γενήσεσθαι. Ἄλλως. νῦν μὲν ἀκοῦσαι ἐπείγῃ, ἐπειδὰν δὲ ἀκούσῃς ἅπαξ, οὐ μὴ θελήσεις πάλιν ἀκηκοέναι. A. C. M. T.

τάχα

: ἴσως. Gr. ταχέως. Gu.

900.

καὶ πῶς πατρῴαν

: ἢ πρὸς τὸ πῶς στίξας τὸ λοιπὸν κατ’ ἐρώτησιν ἔκφερε, ἢ τὸ πᾶν κατ’ ἀπόφασιν. Bar. Gu.

καὶ πῶς

: οὐ βούλομαι. Fl. 59.

σῶσαι

: κινδύνων ῥύσασθαι. Cant. Gr.

901.

δῆτα

: ἠθικὸν ἐπίρρημα ἀντὶ τοῦ ἀληθῶς. C. M.

σπουδὴν ἔχεις

: σπουδάζεις ἀκοῦσαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

902.

εἰς γὰρ τί μᾶλλον δεῖ προθυμίαν ἔχειν

: ἀντὶ τοῦ μᾶλλον δεῖ πλείονα σπουδὴν ἔχειν ἢ περὶ τὸ σώζειν ἕκαστον τὴν πατρίδα. κακὸς γὰρ, φησὶν, οἰωνὸς ἡμῖν καὶ σύμβολον οὐκ ἀγαθὸν τὸ μὴ ὑπὲρ πατρίδος ἀμύνειν. Ἄλλως. ἢ περὶ τὸ σώζειν πατρίδα. Ὅμηρος εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης. A. M. T. ἀντὶ τοῦ εἰς ποῖον ἄλλο, οἷον, περὶ οὐδὲν ἄλλο δεῖ σπουδὴν ἔχειν πλείονα ἢ περὶ τὸ σώζειν ἕκαστον τὴν πατρίδα. καὶ Ὅμηρος εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης. B. C. I.

εἰς γὰρ τί μ’ ἄλλο δεῖ

: ἀντὶ τοῦ εἰς ποῖον γὰρ ἄλλο. M. ἢ ὑπὲρ τοῦ πατρίδα σῶσαι· ἢ εἰς τὸ ἀκοῦσαι τὴν σωτηρίαν τῆς πόλεως. Gu.

903.

κλύοις ἂν ἤδη

: ἄκουε δὴ νῦν. I. ἀντὶ τοῦ ἄκουε. Gr.

905.

ἐπήγαγεν

: ἀντὶ τοῦ ἤγαγεν. ἐπάγειν λέγεται, ὅταν ἕτερον τις λόγον εἰπὼν εἶτα ἐπ’ ἐκείνῳ ἕτερον ἐπάγῃ, καὶ ὅταν ἄγῃ τίς τι κατά τινος. καὶ ἐπάγεται λόγος ἕτερος ἐφ’ ἑτέρῳ δηλονότι. ἐπάγεται δέ τις δοῦλον ἐπὶ ἐνεργείας, ἢ ἕτερόν τι, ἀντὶ τοῦ μεθ’ ἑαυτοῦ ἄγει. Gr. Leid. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

906.

ἄπεστι

: τὸ ἀπεῖναι καὶ τὸ ἀφίστασθαι καὶ ἐπὶ τόπου λέγεται καὶ ἐπὶ πράξεως, καὶ ἔτι ἐπὶ πράγματος. δηλοῦσι δὲ τὸ κεχωρίσθαι μόνον, οὐκ ἔτι δὲ καὶ διάστημα μακρὸν ἢ βραχύ. Bar. Gr. Leid. Mosq. Florr. iidem.

πλησίον δὲ σοῦ

: ἐστὶ δηλονότι· οὐ γὰρ τὸ ἄπεστιν ἀπὸ κοινοῦ ἁρμόζει. Gr. Florr. iidem. Mosq.

907.

ἀπελθέτω

: χωρισθήτω τῶν ἐμῶν μαντευμάτων. Gr. Florr. iidem.

θεσφάτων

: θέσφατα θεσπίσματα, χρησμοὶ τὸ αὐτὸ, ἐλέγοντο δὲ ἐπὶ θεῶν· μαντεῖαι δὲ καὶ μαντεύματα ἐπὶ μάντεων ἀνθρώπων. Cant. Gr.

ἑκάς

: πόρρωθεν. M. μακράν. Gr.

908.

σιγήσεται

: ἐνόμιζε γὰρ τὸν μάντιν ἀπόρρητόν τι λέγειν. A. M. τί σωτηριῶδες εἰπεῖν. A. rec.

909.

βούλει παρόντος

: ἔδει, φησὶ, μὴ ἀντικρὺ τοῦ Μενοικέως λέγειν τὰ περὶ τῆς σφαγῆς αὐτοῦ, ἀλλ’ ὥσπερ καὶ ἑτέρωθι ποιεῖ δεῦρ’ ἔλθ’, ἐς οὖς σοι. λέγοι δ’ ἄν τις ὅτι γεννικόν ἐστι τὸ πρόσωπον καὶ φιλόδοξον, ὡς καὶ τὴν ψυχὴν προέσθαι ὑπὲρ εὐκλείας. B. C. M. I.

910.

κλύων γὰρ ἂν τέρποιτο

: ἐὰν γὰρ ἀκούσῃ τὴν σωτηρίαν τῆς πόλεως, τερφθῆναι ἔχει. A. M.

911.

—914. ἄκουε δή νυν

: ἄκουε δὴ τῶν ἐμῶν μαντευμάτων τὴν μέθοδον, ἅτινα ποιοῦντες σώσαιτ’ ἂν τὴν πόλιν τῶν Θηβαίων. χρεία ἐστὶν ὑπὲρ τῆς πατρίδος σφάξαι τὸν σὸν παῖδα τοῦτον τὸν Μενοικέα, ἐπειδὴ τὴν εὐτυχίαν τῆς πόλεως αὐτὸς ἀναζητεῖς. I.

911.

ὁδόν

: τὴν διήγησιν. A. B. M. I.

913.

σφάξαι Μενοικέα

: ὁ Μενοικεὺς Κρέοντος ἦν υἱὸς, βασιλέως Θηβῶν. πολεμουμένης οὖν τῆς ἰδίας πατρίδος τῶν Θηβῶν ὑπὸ τῶν ἑπτὰ στρατηγῶν καὶ τοῦ στρατοῦ Πολυνείκους, ἐχρησμοδότησε Τειρεσίας μάντις ὢν παραυτὰ παύσεσθαι τὸν πόλεμον, καὶ ἔσεσθαι αὐτοῖς νίκην, εἰ τοῦ βασιλικοῦ γένους τῶν αὐτοχθόνων τῶν ἀναδοθέντων ἐκ τῶν ὀδόντων τοῦ δράκοντός τις ἑαυτὸν δῷ πρὸς ἀναίρεσιν. μαθὼν τοῦτο ὁ Μενοικεὺς, καὶ θέλων ἐλευθερῶσαι τῆς πολιορκίας τὴν πόλιν, δέδωκεν αὑτὸν εἰ, ἀναίρεσιν, δίχα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Κρέοντος, καὶ στὰς ἐπ’ ἄκρων τῶν τειχέων ἔσφαξεν ἑαυτὸν εἰς σκοτεινὸν φωλεὸν τοῦ δράκοντος, ἔνθ’ ὁ μάντις ἐξηγήσατο. Leid.

σφάξαι

: ὁ ἐνεστὼς σφάζω, ὃ παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς σφάττω λέγεται, ὡς τὸ βράζω βράττω καὶ τὸ ἁρμόζω ἁρμόττω. Cant. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

914.

τὴν τύχην

: τὴν εὐτυχίαν τῆς πόλεως ἀναζητεῖς. Gr.

915.

τί φῄς

: τί λέγεις; τίς ἐστὶν ὁ λόγος οὗτος, ὃν εἶπας, γέρον; I. γράφεται, τί φῄς; ἐμὸν παῖδ’ ἕνεκα γῆς σφάξαι θέλεις; A. B. I.

916.

ἅπερ πέφυκε

: ἐστὶ τῷ πράγματι, ἤγουν ἄλλο τι οὐκ ἔστιν εἰς σωτηρίαν τῆς πόλεως. ὅπερ οὖν ἔστι, τοῦτο καὶ ἀνάγκη σε δρᾶν. Gr. Cant. Mosq. ἤγουν ἅπερ φυσικῶς ἔστιν ὑπὲρ πατρίδος ποιεῖν. Gu.

917.

ὦ πολλὰ λέξας ἐν βραχεῖ

: τῷ βραχεῖ ἐναντίον τὸ μακρὸν, τῷ δὲ ὀλίγῳ τὸ πολύ. Gr. Cant. ἐν συντόμῳ. M.

918.

σοί γε

: σοὶ μόνω κακά· τῇ γὰρ σῇ πατρίδι μεγάλα καὶ σωτήρια. A. C. M.

919.

οὐκ ἔκλυον

: οὐ κλύω, οὐκ ἀκούω. Gr. ὀφείλων εἰπεῖν ὅτι ὡς θέλει πραττέτω ἡ πόλις, τὰ κατ’ αὐτὴν ὡς θέλει οἰκονομείτω, ὁ δὲ εὐφημοτέρῳ χρησάμενος λόγῳ, ὡς ἐν εὐχῆς σχήματι, χαιρέτω, φησὶν, ἤγουν ἐν χαρᾷ ἔστω. σύνηθες δὲ τοῦτο καὶ τοῖς κοινοῖς, τὸ παραιτεῖσθαι ἕτερον καὶ χαίρειν λέγειν ἐᾶν, εἰ δι’ αὐτὸ βλάβη εἰς ἕτερον ἀνακύπτει μείζων. Gr. Cant. Mosq.

χαιρέτω

: φθειρέσθω, οἰμωζέτω. M. I. ἐρρέτω. C.

920.

οὐκέτ’ αὐτός

: ἀντὶ τοῦ, οὐκέτι μένει ὁ αὐτός. τὸ αὐτὸς χωρὶς μὲν τοῦ ἄρθρου ἀναφορὰν δηλοῖ μόνον, μετὰ δὲ τοῦ ἄρθρου ἐνίοτε μὲν ἀναφορὰν, οἷον ὁ δεῖνα ἐποίησε τόδε, ὁ αὐτὸς ἐποίησε καὶ τόδε, ἐνίοτε δὲ ταυτότητα, ἤγουν ὁμοίωσιν ἀπαράλλακτον, οἷον ὁ δεῖνα ὁ αὐτός ἐστι τῷ δεῖνι. καὶ ἀνὴρ ὅδ’ οὐκέτι ὁ αὐτὸς μένει, ἤγουν ἐνήλλακται τὴν γνώμην, καὶ οὐχ ὅπερ ἦν ἤδη πρὸ τούτου, αὐτὸ δὴ τοῦτο ἀπαραλλάκτως φυλάττει. ἐνταῦθα δὲ λείπει τὸ ἄρθρον ποιητικῶς. Gr. Cant.

ἐκνεύει πάλιν

: ἤτοι ὁ υἱός σου ἀναστρέφεται. C. ἀναχωρεῖ, ἀναστρέφεται εἰς τοὐπίσω. M. ὑποστρέφει εἰς τοὐπίσω, ἀναχωρεῖ, ἔξαρνος γίνεται. B. C. M. I. μετατρέπεται. Bar. ἐκφέρεται τῆς πρόσθεν γνώμης. Bar. Gu. ἐκκλίνει τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Gr.

πάλιν

: εἰς τοὐπίσω. Gu.

921.

χαίρων ἴθι

: χαίρων ἄπιθι· οὐ γὰρ χρεία μοί ἐστι τῶν σῶν μαντευμάτων. I.

οὐ γὰρ σῶν με δεῖ μαντευμάτων

: οὐ γὰρ χρή μοι τῶν σῶν μαντευμάτων. M. αὕτη ἡ σύνταξις ὡς τὸ χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σέ. ἤγουν οὐ δεῖ ἀπὸ σοῦ με μαντεύσασθαι. Gu.

μαντευμάτων

: ἀκοῦσαι. Fl. 59.

922.

ἀπόλωλεν ἡ ἀλήθεια

: κατ’ ἐρώτησιν τοῦτό φησιν ὁ Τειρεσίας. B. C. M. I. ἐπεὶ σὺ δυστυχεῖς, ἀπώλετο ἡ ἀλήθεια. C. M. οὕτω δὲ ἡ γραφὴ διὰ τὸ μέτρον. B. M. T. ἐν ἤθει τοῦτο λέγεται. Gr. Florr.

923.

ὦ πρός σε γονάτων

: λείπει τὸ ἱκετεύω σε. ὦ Τειρεσία, προσπίπτω σοι κατὰ τῶν γονάτων καὶ τῆς τιμίας τριχός. A. B. M. T. I.

γονάτων

: ὦ Τειρεσία, ἱκετεύω σε πρὸς τῶν σῶν γονάτων καὶ τῆς σεβασμίου σου τριχός. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. τὸ πρός πρὸς τὸ γονάτων σύναπτε, εἰ καὶ διὰ μέσου τὸ σέ εἴρηται, ἔμφασιν ἔχον τοῦ ἱκετεύων. Gu.

γερασμίου

: ἐντίμου. M.

924.

τί προσπίτνεις με

: τί προσπίπτων αἰτεῖς με; δυσκόλως φυλαχθῆναι, ἤγουν σιωπηθῆναι, δυνάμενα, αἰτεῖς, ζητεῖς. Gr. Cant.

δυσφύλακτα

: ἃ μὴ δύναμαι φυλάξαι καὶ μὴ εἰπεῖν. Gu. ἀντὶ τοῦ δυστήρητα, ἅπερ οὐ δύναμαι παραφυλάξασθαι καὶ μὴ εἰπεῖν. B. M. T. Fl. 33. ἢ ἀπαραίτητα, ἀσιώπητα. Fl. 33.

925.

σίγα

: ὁ μὲν ἐζήτησε, τί αἰτεῖς; ὁ δὲ οὐ λέγει, τόδε σε αἰτῶ, ἀλλὰ σίγα, ἀντὶ τοῦ σιγᾶν σε αἰτῶ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μὴ τῆς σωτηρίας ἀκούσασα καὶ ἄκοντος ἀφαιρήσεταί μου τὸν παῖδα καὶ πρὸς σφαγὰς ἑλκύσῃ. Gu.

926.

ἀδικεῖν κελεύεις μ’

: τὴν πόλιν. B. ἄδικα ποιεῖν με προτρέπῃ· οὐκ ἔστι δυνατὸν ἵνα σιγήσωμεν. Gr. Cant. προτρέπων με δηλονότι μὴ λέγειν τὸ δίκαιον. I.

927.

κατακτενεῖς

: ἀντὶ τοῦ ποιήσεις ἀποκτανθῆναι. Bar. Gr.

928.

ἄλλοις μελήσει ταῦτ’

: ὁ Τειρεσίας πρὸς τὸ ἀποκτενεῖς ἀπαντᾷ, καὶ φησὶν, ἄλλοις ἔσται τοῦτο διὰ φροντίδος, τὸ φονευθῆναι δηλονότι αὐτὸν, ὑπ’ ἐμοῦ δὲ εἰρήσεται. Gr. Leid.

929.

ἐκ τοῦ δ’ ἐμοί

: ἐκ τίνος, ἐκ ποίας προφάσεως. M. ἀπὸ ποίας αἰτίας ἦλθε τόδε τὸ κακὸν ἐμοὶ καὶ τῷ ἐμῷ τέκνῳ; Gr. I.

930.-937.

ὀρθῶς μ’ ἐρωτᾷς

: ἁρμοδίως μ’ ἐρωτᾷς καὶ εἰς ἐξέτασιν ἔρχῃ τῶν ἐμῶν λόγων. πρέπει τόνδε ἐν τῷ φωλεῷ, ὅπου ὁ γηγενὴς δράκων ἐγένετο φύλαξ τῶν ναμάτων τῆς Δίρκης, σφαγέντα τὸ ἀπὸ τῆς σφαγῆς αἷμα δοῦναι θυσίας τῇ γῇ, διὰ τὰ μηνίματα τὰ παλαιὰ τοῦ Ἄρεως τὰ κατὰ τοῦ Κάδμου, ὃς Ἄρης ἐκδικεῖ τὸν φόνον τοῦ ἐκ γῆς γεννηθέντος δράκοντος, ὃν ἐφόνευσεν αὐτὸς ὁ Κάδμος. καὶ ταῦτα ποιοῦντες βοηθὸν ἕξετε τὸν Ἄρην. I.

ὀρθῶς

: εὐλόγως. B.

εἰς ἀγῶν’

: εἰς ἐξέτασιν καὶ κρίσιν. B. M.

931.

θαλάμαις

: θαλάμαι, καταδύσεις, θῆκαι, ἀγγεῖα κεράμεια, εἰς ἃ ἐμβάλλεται ἅτινα ἀπόρρητα καὶ εἰς γῆν τίθεται. A. B. C. M. Fl. 33. καὶ ἐν θήκαις. B. ἐν τῷ φωλεῷ. Gr.

ὁ γηγενής

: ὁ τοκεύς. M.

933.

φόνιον αἷμα

: τὸ ἀπὸ τῆς σφαγῆς. Gr. τοῦ φόνου αἷμα. Fl. 33.

χοάς

: τὸ τοῦ φόνου αἷμα. B. M. χοὰς δὲ ἐκχύσεις κυρίως τὰς ἐπιχεομένας τοῖς νεκροῖς. B. ἐκχύσεις τὰς ἐπιχεομένας τοῖς νεκροῖς. M. T. Fl. 33.

934.

Κάδμου παλαιῶν

: λείπει ἡ κατά, κατὰ Κάδμου. ὁ δὲ νοῦς, διὰ τὴν παλαιὰν μῆνιν τοῦ Ἄρεως τὴν κατὰ Κάδμου· ἐπ’ ἐκδικίᾳ γὰρ τοῦ δράκοντος ἔτι καὶ νῦν μνησικακεῖ τοῖς περιλειφθεῖσι τῶν σπαρτῶν ὁ Ἄρης, ἐπεὶ μὴ ἤμυναν τῷ δράκοντι γεγονότες ἐξ αὐτοῦ, οὔτε τοῖς ἀδελφοῖς, ἔμειναν δὲ τοῦ Κάδμου φίλοι, καὶ σὺν αὐτῷ ἔκτισαν τὴν πόλιν· ὁ δὲ Ἐχίων καὶ θυγατέρα Κάδμου ἔγημεν. ἀλλαχοῦ δέ φησι ταῦτα ὑπὸ Διονύσου πεπονθέναι τὴν πόλιν. A. B. C. M. T. I. ζητοῦσι δέ τινες, εἰ μὲν ὠργίσθη ἡ γῆ καὶ ὁ Ἄρης διὰ τὸν φόνον τοῦ δράκοντος, διὰ τί πάλιν κελεύει ὁ μάντις ἀπ’ ἐκείνου τοῦ γένους σφαγῆναι. πρὸς τοῦτο ῥητέον ὅτι ἡ γῆ ἀνέδωκε τοὺς σπαρτοὺς πρὸς τὸ ἐκδικῆσαι τὸν φόνον τοῦ δράκοντος, οὗτοι δὲ οὐκ ἐξεδίκησαν, ἀλλὰ τοῖς Θηβαίοις ἐκοινώνησαν· καὶ γὰρ Ἐχίων, εἷς ὢν τῶν σπαρτῶν, ἔγημεν Ἀγανὴν τὴν Κάδμου. διὰ τοῦτο οὖν κελεύει ὁ μάντις ἐκ τοῦ γένους σφαγῆναί τινα, ἵνα τιμωρίαν παράσχωσι τῆς προδοσίας. A. M. T. διὰ τί, φασὶν, ἐμήνιεν ὁ Ἄρης τοῖς σπαρτοῖς; ὅτι οὐκ ἐβοήθησαν αὐτῷ τῷ δράκοντι μετὰ ταῦτα, οὐδὲ ἐτιμώρησαν τοῖς ἀδελφοῖς, ἀλλ’ ἔμειναν τοῦ Κάδμου φίλοι. αὐτοὶ γοῦν καὶ συνέκτισαν αὐτῷ τὴν πόλιν. A. M. T. Fl. 33. ὁ μὲν Ἄρης, ὡς λέγουσι, φύλαξ ἦν τοῦ δράκοντος, καὶ ἕνεκεν τούτου ὁ Ἄρης ὠργίσθη. C.

Κάδμου παλαιῶν Ἄρεος

: ἕνεκα τῶν μνησικακιῶν τοῦ Ἄρεος τῶν παλαιῶν τῶν ἐκ τοῦ Κάδμου, ἤγουν τῶν ἀπὸ τῶν χρόνων τοῦ Κάδμου, ὃς, ἤγουν ὁ Ἄρης, ἐκδικεῖν ζητεῖ τῷ γηγενεῖ δράκοντι τὸν φόνον ἐν τοῖς σπαρτοῖς δηλονότι, ἐπεὶ ἀπὸ τοῦ δράκοντος γεγονότες οὐκ ἤμυναν αὐτῷ, ἀλλ’ ἔμειναν φίλοι τοῦ Κάδμου, καὶ σὺν αὐτῷ ἔκτισαν τὴν πόλιν. Gr. Florr. τὸ Κάδμου παλαιῶν Ἄρεος ἐκ μηνιμάτων οὕτω νόει· ἐκ τῶν παλαιῶν μηνιμάτων τοῦ Ἄρεος τοῦ Κάδμου, τουτέστιν, ἃ πρὸς τὸν Κάδμον εἶχεν ὁ Ἄρης φονεύσαντα τὸν υἱὸν αὐτοῦ δράκοντα. Bar. Gu.

παλαιῶν

: ἤγουν πρὸ μακροῦ ἀρξαμένων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

935.

γηγενεῖ

: τῷ ἐκ τῆς γῆς γεννηθέντι, ἤγουν τῷ ἰσχυρῷ. Gu.

τιμωρεῖ

: ἐκδικεῖ τῷ δράκοντι τὸν φόνον. A. B. M. ἐκδικεῖν ζητεῖ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐκδικεῖ, τιμωρίαν ἀπαιτεῖ. Fl. 59.

937.

χθὼν δ’ ἀντὶ καρποῦ

: καρποῦ τοῦ δράκοντος ἢ τῶν γηγενῶν· καρπὸν δὲ πάλιν τὸν Μενοικέα. A. B. C. M. T. ἐὰν ἡ γῆ ἀντὶ τοῦ αἵματος τοῦ δράκοντος ἕτερον αἷμα λάβῃ, ἔσται τότε εὐμενὴς ἡμῖν. ἐλυπεῖτο δὲ ἡ γῆ, ὅτι γηγενεῖς ἦσαν. δεξαμένη οὖν τὸ αἷμα ἀντὶ τοῦ αἵματος, ὅ ἐστι καρπὸν ἀντὶ καρποῦ ἰδίου τοῦ φονευθέντος τοῦ ἀπὸ δράκοντος, εὐμενὴς ἐγένετο. A. M. T.

χθὼν δ’ ἀντὶ καρποῦ

: ἡ γῆ δὲ ἐὰν ἀντὶ καρποῦ, ἤτοι τοῦ δράκοντος τοῦ υἱοῦ αὐτῆς, λάβῃ καρπὸν, ἤτοι τὸν Μενοικέα, καὶ ἀντὶ τοῦ αἵματος τοῦ δράκοντος αἷμα βρότειον τοῦ Μενοικέως, ἔσται ἵλεως ὑμῖν. ἐλυπεῖτο γὰρ ἡ γῆ, ὅτι τῶν γηγενῶν σπαρτῶν ἐδέξατο τὸ αἷμα. I. ἐπειδήπερ ἐκ γῆς καὶ Ἄρεος ὁ δράκων ἦν, οὐ μόνον Ἄρης ἐλυπεῖτο διὰ τὸν φόνον τοῦ παιδὸς, ἀλλὰ καὶ ἡ γῆ. λέγει οὖν ὁ μάντις ὡς, εἴπερ ἀντὶ τοῦ καρποῦ καὶ υἱοῦ αὐτῆς δράκοντος ἡ γῆ λάβῃ καρπὸν τὸν Μενοικέα - καρπὸς γὰρ γῆς καὶ ὁ Μενοικεὺς, ἀπὸ τῶν ἐκ τῆς γῆς ἀναδοθέντων σπαρτῶν κατάγων τὸ γένος - καὶ αἷμα ἀντὶ αἵματος, ἵλεων αὐτὴν ἕξετε καὶ οὐκ ἔτι ὀργιζομένην. Gu.

938.

ἕξετ’ εὐμενῆ γῆν

: ἐλυπεῖτο γὰρ ἡ γῆ ὅτι τῶν γηγενῶν σπαρτῶν ἐδέξατο τὸ αἷμα. A. B. C. M. ἀντὶ τοῦ καρποῦ αὐτῆς, ἤγουν τῶν Γιγάντων, ἢν λάβῃ καρπὸν βρότειον, καὶ ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτῶν ἢν λάβῃ αἷμα βρότειον, ἕξετε εὐμενῆ αὐτὴν, ὤφειλεν· ὁ δὲ ἐπάγει πάλιν τὴν γῆν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

939.

γῆν, ἥ ποθ’ ὑμῖν

: ἥτις ἡ γῆ ἀνέδωκε ποτὲ ἡμῖν στάχυν τῶν σπαρτῶν χρυσοπήληκα, ἤτοι ἄνδρας χρυσαῖς περικεφαλαίαις κεκοσμημένους· οὕτω γὰρ ἀνεδόθησαν· ἢ ἀπὸ μέρους τῆς πήληκος πᾶσαν τὴν ὅπλισιν δεῖ νοεῖν. I. ἥτις ἡ γῆ ἀνέδωκεν ὑμῖν τὸν χρυσοπήληκα στάχυν τῶν σπαρτῶν, ἀντὶ τοῦ σπαρτοὺς, ὥσπερ στάχυν κεχρυσωμένοις ὅπλοις χρωμένους. Gr.

940.

ἐκ γένους δὲ δεῖ θανεῖν

: ἀνάγκη δὲ ἔστιν ἕνα τῶν ἐκ γένους τῶν σπαρτῶν, ὅ ἐστι τοῦ δράκοντος, ἀποθανεῖν ὑπὲρ τῆς πατρίδος. A. C. M. T. Fl. 33.

δεῖ θανεῖν

: ἐκεῖνον ὅστις πέφυκεν, ἤγουν ὑπάρχει, παῖς ἐκ τῆς σιαγόνος τοῦ δράκοντος. Gr. Bar. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

γένυος

: τοῦ στόματος, ἤγουν τῶν ὀδόντων, ἀπὸ τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον. Gu. πέφυκεν, ἤγουν ὑπάρχει, παῖς ἐκ τῆς Bar. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. γέτῶν ὀδόντων, ἀπὸ τοῦ περιέχοντος τὸ περιερχόμενον. Gu.

941.

ὃς δράκοντος γένυος

: λέγεται Ἐχίονα εἶναι ἕνα τῶν γηγενῶν. ὅτε ἐφόνευσε τοὺς γηγενεῖς ὁ Κάδμος, ἔσωσε πέντε ἐξ αὐτῶν, συνεργῶν τῇ γνώμῃ τῆς Ἀθηνᾶς εἰς τὸ κτίσαι τὴν πόλιν, καὶ αὐτῷ δέδωκεν ὁ Κάδμος πρὸς γάμον τὴν θυγατέρα αὐτοῦ. C. λέγεται δὲ ἐν τῇ μάχῃ τοῦ Κάδμου πρὸς τοὺς σπαρτοὺς περιλειφθῆναι πέντε. ἐξ ἑνὸς οὖν τούτων κατήγετο ὁ πατὴρ τοῦ Μενοικέως Κρέων. A. M. T.

942.

λοιπὸς εἶ σπαρτῶν γένους

: οἱ περιλειφθέντες τῶν σπαρτῶν, ὡς Αἰσχύλος φησὶν, ἦσαν Χθόνιος, Οὐδαῖος, Πέλωρος, Ὑπερήνωρ Ἐχίων, ὃς ἔγημεν Ἀγαυὴν τὴν Κάδμου, ἐξ ἧς ποιεῖ Πενθέα, οὗ Ὄκλασος, οὗ Μενοικεὺς, οὗ Κρέων καὶ Ἰοκάστη. A. B. M. I.

943.

ἀκέραιος

: ἀντὶ τοῦ καθαρὸς καὶ ἀνεπίληπτος καὶ ἀληθὴς ἀπόγονος τῶν σπαρτῶν. τὸ δὲ ἔκ τε μητρὸς ἀρσένων τ’ ἄπο ἀντὶ τοῦ ἑνικοῦ τὸ πληθυντικὸν εἶπεν, ἀντὶ τοῦ ἀκέραιος καὶ ἀπὸ πατρὸς καὶ ἀπὸ μητρός. A. B. C. M. I. Ἄλλως. ἀληθὴς ὢν ἔκγονος τῶν σπαρτῶν καὶ ἀπὸ μητρὸς καὶ ἀπὸ πατρός. A. M. ἀληθὴς, ἀνεπίληπτος υἱὸς, ὅπερ ἑρμηνεύει ἐξ ἀμφοτέρου λέγων τοῦ γένους. Gu. ἀνελλιπὴς λέγω καὶ ἐκ μητρὸς καὶ ἀπὸ ἀρσένων, ἤγουν ἀπὸ πατρός. Gr.

944.

Αἵμονος μὲν οὖν

: ὁ Αἵμων, φησὶν, ὁ πρεσβύτερός σου υἱὸς, διὰ τὸ μεμολύνθαι τῇ μνηστείᾳ οὐ σφαγήσεται· ἀφθόρου γὰρ ἀνδρὸς χρεία. A. B. C. M. Gu. I.

γάμοι

: ὁ γάμος ἀντὶ τοῦ ἡ μνηστεία· ἦν γὰρ κατηγγυημένη αὐτῷ ἡ Ἀντιγόνη. Gr. Cant.

945.

σφαγὰς ἀπείργουσ’

: σφαγὰς καὶ θάνατον κωλύουσι. M. τὴν σφαγὴν αὐτοῦ κωλύει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

οὐ γάρ ἐστιν ᾔθεος

: ἢ καθὸ ἐμνηστεύσατο, ἢ ἐπεὶ, ὡς λέγουσι, λάθρα αὐτῇ συνῆλθε· τοῦτο δ’ ὡς μάντιν εἰδότα εὐφήμως εἰπεῖν. A. B. C. M. I.

ᾔθεος

: παρθένος. Gr. Florr. iidem. ἄγαμος. Gu. καθαρὸς, ἀμόλυντος, μεμνηστευμένος Ἀντιγόνῃ. Gu.

946.

εὐνῆς

: συνουσίας. Gr. Florr. iidem.

λέχος

: ἀντὶ τοῦ γυναῖκα. Gr. Cant. ἀλλ’ ἠγγύηται πρὸς γάμον. B. M.

947.

πῶλος

: παιδίον. M. παρθένος ὤν. Gu.

τῇδ’ ἀνειμένος πόλει

: ἀντὶ τοῦ ἱερωθεὶς καὶ σφαγιασθεὶς τῇ πόλει ταύτῃ. B. C. M. I.

τῇδ’ ἀνειμένος

: τὸ τῇδε ἀντὶ τοῦ οὕτως, ἢ ἀντὶ τοῦ ταύτῃ, ἵν’ ᾖ οὕτως· ὁ μὲν Αἵμων μεμνήστευται Ἀντιγόνῃ, καὶ οὐκ ἔστι καθαρὸς, Μενοικεὺς δὲ ἀνειμένος καὶ ἀπολελυμένος τῇδε καὶ ταύτῃ τῇ πόλει, πῶλος καὶ παρθένος, τουτέστιν ἄνετος διάγων καὶ μὴ γυναικὶ συνημμένος, θανὼν, ὥσπερ ἔφην, ταύτην σώσειεν ἄν. ἔστι δὲ κρεῖττον τὸ τῇδε ἀντὶ τοῦ οὕτως. τοῦτο δὲ λόγῳ δεύτερον. Gu. Bar.

ἀνειμένος

: ἔφετος, ἀπολελυμένος. M.

949.

πικρὸν δ’ Ἀδράστῳ νόστον

: μόνος γὰρ ἐσώθη τῶν στρατηγῶν, διὸ εἶπε νόστον· πικρὸν δὲ διὰ τὴν λύπην τῶν συστρατευσαμένων. B. C. M. I.

πικρὸν νόστον

: ἀλγεινὸν νόστον, ἤγουν ἀλγεινὴν ἐπαναστροφήν. Gr. Cant.

950.

μέλαιναν κῆρ’

: κατὰ κοινοῦ τὸ θήσει, ποιήσει θανατηφόρον μοῖραν. M. βαλὼν ἐπὶ τοῖς ὄμμασιν αὐτῶν κῆρα μέλαιναν, ἀντὶ τοῦ ἀμαυρώσεως ποιητικήν. Gr. Leid. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

μέλαιναν

: σκοτοποιόν. Gu.

κῆρα

: θάνατον. Gu. διὰ τοὺς ἀναιρεθέντας Ἀργείους. Gu.

951.

κλεινάς τε Θήβας

: τὸ θήσει ἀπὸ κοινοῦ. καὶ τὰς Θήβας κλεινὰς θήσει. B. ἐνδόξους. θήσει ἀπὸ κοινοῦ. Gr. I.

τοῖνδ’ ἑλοῦ δυοῖν πότμοιν

: τοῖν δυοῖν πότμοιν τὸν ἕτερον ἑλοῦ, ἢ τοῦ παιδὸς τεθνηκότος σῶσαι τὴν πόλιν, ἢ τῆς πόλεως καταστραφείσης σῶσαι μὲν τὸν υἱὸν, οὐ μὴν οὐδ’ αὐτὸν σώσεις· μετ’ οὐ πολὺ γὰρ καὶ αὐτὸς μετὰ τῆς πόλεως ἀπολεῖται. A. M. T. τούτων τῶν δύο πότμων ἕνα ἐπίλεξαι, ἢ τὴν τοῦ παιδὸς σωτηρίαν, ἢ τῆς πόλεως. πότμον δὲ λέγει τὴν εἱμαρμένην. C. ἀπὸ τῶν δύο δυστυχιῶν πρόκρινε τὴν ἑτέραν, ἢ τὸν παῖδα σῶσον, ἢ τὴν πόλιν. I.

ἑλοῦ

: ἐπίλεξαι. M. Gu.

τοῖνδ’ ἑλοῦ δυοῖν

: τούτων τῶν δύο δυστυχιῶν, ἤγουν τοῦ καταστραφῆναι τὴν πόλιν, ἢ τὸν σὸν παῖδα ἀποθανεῖν, ἑλοῦ, ἤγουν πρόκρινε, ἔκλεξαι τὴν ἑτέραν· ἢ γὰρ τὸν σὸν παῖδα σῶσον καὶ ἄφες δηλονότι καταστραφῆναι τὴν πόλιν. ἢ τὴν πόλιν σῶσον, καὶ ἔασον φονευθῆναι τὸν σὸν παῖδα. Gr. Bar.

πότμοιν

: τυχῶν. Gu.

953.

τὰ μὲν παρ’ ἡμῶν

: ἤγουν τοὺς λόγους πάντας, οὓς ἦν δυνατὸν ῥηθῆναι παρ’ ἐμοῦ ἔχεις, ἀκούσας δηλονότι. Gr. Bar. οἱ παρ’ ἡμῶν λόγοι ταύτην ἔχουσι τὴν ἔννοιαν. Gu. πάνθ’ ὅσα παρ’ ἡμῶν ἐβούλου μαθεῖν ἔχεις, ἀντὶ τοῦ ἀκήκοας καὶ κατέχεις. I. 20

953.-959.

ἡγοῦ; ἡγεμόνευε. Gr. ὁδήγει, ὦ θύγατερ, πρὸς τὸν οἶκον. Gr. προοδοποιοῦ, θύγατερ, πρὸς τὸν οἶκον. ὅστις δὲ μαντικῇ χρῆται τέχνῃ μάταιός ἐστιν· ἢν μὲν γὰρ τύχῃ δηλώσας μισητὰ, ἐπαχθὴς ἐγένετο, ἐκείνοις δηλονότι ὧν χάριν τὰς μαντείας ποιῆται· ψευδῆ δὲ τοῖς χρωμένοις λέγων ὑπὸ συμπαθείας ἀδικεῖ εἰς τοὺς θεοὺς ψευδόμενος καὶ κρύπτων τὸ ἀληθὲς, καὶ μὴ διάδηλον ποιῶν τὴν δύναμιν αὐτῶν καὶ τὴν δωρεάν. τὸν Ἀπόλλωνα δὲ μόνον πρέπει χρησμοὺς διδόναι τοῖς βροτοῖς, ὃς οὐ φοβεῖταί τινα. I.

954.

ὅστις δ’ ἐμπύρῳ χρῆται τέχνῃ

: τῇ μαντικῇ τῇ διὰ πυρός. M. μαντικῇ. B. Gr. τὸ εἶδος ἀντὶ γένους· γένος γὰρ ἡ μαντικὴ, εἶδος δὲ ταύτης τὸ διὰ πυρὸς γνῶναι τὸ μέλλον. Gu.

955.

μάταιος

: ἄκαιρος. Gr.

ἢν μέν

: ὁ μέν ἀντὶ τοῦ γάρ. B. M. ὑπάρχει. Gu.

ἐχθρὰ σημήνας

: καθὰ τὸ φίλος λέγεται μὲν ἐπὶ τοῦ φιλουμένου, λέγεται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ φιλοῦντος, οὕτω καὶ τὸ ἐχθρός ἐνίοτε μὲν λέγεται ἐπὶ τοῦ ἐχθραίνοντος, ἐνίοτε δὲ ἐπὶ τοῦ πρὸς ὃν ἡ ἔχθρα. Gr. Leid.

σημήνας

: δείξας, μαντευσάμενος. Gu.

956.

πικρός

: ἐχθρός. M.

957.

ψευδῆ—τοῖσι χρωμένοις λέγων

: ψευδῆ λέγων ὑπὸ τῆς ἐλεημοσύνης τούτοις μαντευομένοις. M. T. Fl. 33. ψευδῆ δὲ λέγων τοῖς χρωμένοις αὐτῷ, ἤγουν τοῖς μαντευομένοις, ὑπ’ οἴκτου ἀναπειθόμενος δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

958.

ἀδικεῖ τὰ τῶν θεῶν

: ἀντὶ τοῦ ἀδικεῖ εἰς θεοὺς ψευδόμενος καὶ κρύπτων τὸ ἀληθές. A. B. M. τὰ τῶν θεῶν κρύπτων δηλονότι καὶ μὴ διάδηλον ποιῶν τὴν δύναμιν αὐτῶν καὶ τὴν δωρεάν. Gr.

959.

θεσπιῳδεῖν

: μαντεύεσθαι. M.

960.

Κρέον, τί σιγᾷς

: ὦ Κρέον, τί σιωπᾷς, τὴν φωνὴν ἄηχον ἐπισχὼν καὶ οὐκέτι φθεγγόμενος; ὡς εἰ ἔλεγεν, οὐ σιωπῆς σοι καιρὸς ἀκούσαντι τοιαῦτα, ἀλλὰ βουλεύσασθαί τι καὶ πρᾶξαι. κἀγώ σοι οὐδὲν ἧττον συναλγῶ. ἀλλ’ οὐ σιωπῆς, βουλῆς δὲ μᾶλλον καιρός ἐστιν. διὸ ἔδει λέγειν σε. A. B. C. M. I.

Κρέον τί σιγᾷς

: ἰδὼν ὁ χορὸς ἄφθογγον ὑπ’ ἀπορίας Κρέοντά φησι, τί σιωπᾷς, ὦ Κρέων; οὐ γὰρ καιρὸς σιωπῆς, ἀλλ’ ἐπειδὴ τοιαῦτα ἤκουσας, δεῖ σε βουλεύεσθαί τι πράξειν· καὶ γὰρ κἀγὼ ταῦτα ἀκούσας οὐδὲν ἧττον ἢ σὺ ἐκπλήττομαι, ἀλλ’ οὐχ ἡγοῦμαι νῦν καιρὸν ἔχειν τὴν σιωπήν. Bar. Gu.

σχάσας

: ἀποκλείσας, ἀποκόψας. M. κρατήσας. B. rec. μεταφορικῶς ἀντὶ τοῦ ἀποκόψας καὶ ἀποκλείσας. ἄφθογγον δὲ γῆρυν ἀντὶ τοῦ ἄηχον. A. B. I. ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἐρεσσόντων. σχάσαι γὰρ τὸ κρατῆσαι τὴν τῶν κωπῶν εἰρεσίαν. Gu. παύσας. Gr. ἐπισχὼν, χαλάσας. Gu.

ἄφθογγον

: ἄηχον. M. ἄφωνον. Gu.

961.

πάρα

: ἀντὶ τοῦ πάρεστι. M.

962.

δῆλον

: λείπει τὸ πρᾶγμα, δῆλον τὸ πρᾶγμα. B. I.

δῆλον οἵ γ’ ἐμοὶ λόγοι

: δῆλον ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἢ ὅπερ οἱ ἐμοὶ λόγοι, ὥστε μὴ προσθεῖναι τὸν υἱὸν τῇ πόλει σφάγιον. C. Fl. 33.

963.-976.

ἐγὼ γὰρ οὔ ποτ’ εἰς τόδ’ εἶμι

: ἐγὼ γὰρ οὔποτε εἰς ταύτην ἐλεύσομαι τὴν συμφορὰν, ἤγουν εἰς τοῦτο τὸ δεινὸν ὥστε ἔκδοτον ποιῆσαι τῇ πόλει τὸν ἐμὸν παῖδα σφαγησόμενον. Gr. ἐγὼ γὰρ οὐδέποτε εἰς τοῦτο τῆς συμφορᾶς, ἀντὶ τοῦ εἰς τοιαύτην συμφορὰν, ἀπελεύσομαι, ὥστε παραθεῖναι τῇ πόλει τοῦτον σφαγέντα, ἀντὶ τοῦ ὥστε σφαγιασθῆναι ὑπὲρ τῆς πόλεως. πᾶσι γὰρ ἀνθρώποις ὑπάρχει φιλότεκνος ὁ βίος, ἤγουν πάντες ἄνθρωποι τὰ ἑαυτῶν τέκνα φιλοῦσι, οὐδέ τις ἂν δοίη τὸν αὑτοῦ παῖδα, ὥστε φονευθῆναι. μὴ ἐπαινείτω μέ τις λόγους εὐλόγους λέγων, τἀμὰ τέκνα συμβουλεύων με κτείνειν. ἐγὼ δὲ θνήσκειν ὑπὲρ πατρίδος ἕτοιμός εἰμι, ἀπολυόμενος αὐτὴν τῶν περιεστώτων κακῶν· ἐν ζωῇ γὰρ ἐγκαίρῳ καθίσταμαι. ἀλλ’ ἄγε, ὦ παῖ, πρὸ τοῦ τὴν πόλιν μαθεῖν, τὰ ἀπαίδευτα τοῦ μάντεως ἐάσας χρηστήρια, φεῦγε λίαν ταχέως τῆς χθονὸς ταύτης ἐλευθερωθείς. λέξει γὰρ τοῖς ἄρχουσι καὶ τοῖς στρατηγοῖς ταῦτα, ἐπὶ τὰς ἑπτὰ πύλας καὶ τοὺς λοχαγέτας παραγενόμενος. καὶ ἐὰν προφθάσωμεν, ὑπάρχει σοι σωτηρία· ἐὰν δὲ ὑστερηθῇς, ἀπωλόμεθα· ἀποθανῇ γάρ. I.

963.

συμφορᾶς

: νῦν λύπης. M.

964.

σφαγέντα

: ἀντὶ τοῦ σφαγησόμενον. C. Gr.

προσθεῖναι

: ἀντὶ τοῦ παραθεῖναι. B. M. ἐκθεῖναι, ἔκδοτον ποιῆσαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. προσάξαι. Gu. ἤγουν δοῦναι. B. rec.

965.

πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισι

: ἤγουν πάντες γὰρ οἱ ἄνθρωποι φιλότεκνον ζωὴν ζῶσιν, ἀντὶ τοῦ μετὰ τοῦ φιλεῖν τὰ ἑαυτῶν τέκνα ἀνύουσι τὴν ζωὴν, τουτέστι φιλότεκνοί εἰσιν· ὅμοιον ὥσπερ ἂν εἴ τις εἴποι, ἀμελῆ ζωὴν ζῷ, ἀντὶ τοῦ μετὰ ἀμελείας ἀνύω τὴν ζωὴν, τουτέστιν ἀμελής εἰμι· οὐ γὰρ ἡ ζωή ἐστιν ἀμελὴς, ὥσπερ οὐδὲ φιλότεκνος, ἀλλ’ οἱ τὴν ζωὴν ζῶντες ἐν ἀμελείᾳ καὶ φιλοτεκνίᾳ, οὗτοί εἰσιν εἰκότως ἀμελεῖς καὶ φιλότεκνοι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

966.

δοίη κτανεῖν

: εἰς τὸ φονευθῆναι. M. Gu. ἤγουν εἰς τὸ κτανεῖν αὐτόν τινα· ὅμοιον τῷ ἡδὺς ποταμὸς πιεῖν. Gr. Cant. Florr. iidem.

967.

μή μ’ εὐλογείτω

: καλολογείτω. B. rec. ἐπαινείτω. M. ὡς δόξαν μέλλοντα ἔχειν τὸν υἱὸν ὑπὲρ τῆς πόλεως δεδωκότα. M. T. ὡς ὑπὲρ τῆς πόλεως τὸν υἱὸν δεδωκότα. B. ἐπαινείτω, μεγαλόψυχον λεγέτω. Gr. ἐπαινείτω λέγων ὡς σωτὴρ ἔσομαι τῆς πατρίδος, εἰ προείμην τὸν παῖδα. Gu.

968.

ἐν ὡραίῳ γὰρ ἵσταμαι βίῳ

: τὸ ἑξῆς ἐν εἰρωνείᾳ, αὐτὸς δὲ θνήσκειν ἕτοιμος· ἐν καιρῷ γάρ ἐσμεν τοῦ ἀποθνήσκειν· γέροντες ἐσμέν. A. M. γηραιῷ. B. ὥραν καὶ καιρὸν ἔχοντι τοῦ θανάτου. B. C. M.

αὐτὸς δ’ ἐν ὡραίῳ

: ἐγὼ δὲ αὐτὸς, φησὶν, ἐν τῷ καιρῷ τῆς τελευτῆς ὑπάρχω, γέρων ὤν. C. M. ἐγκαίρῳ, πρὸς τελευτὴν ἐπιτηδείῳ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἕσταμεν

: γρ. ἵσταμαι. B.

969.

ἐκλυτήριον

: λύτρον ὑπὲρ τῆς πατρίδος. B. M. ἀπολυτήριον, ἴαμα κακῶν, ἀπολυόμενος τὴν πατρίδα τῶν περιεστώτων αὐτῇ κακῶν. C. Fl. 33. ἢ λυτήριον ὑπὲρ τῆς πατρίδος. Fl. 33. ἐλευθερωτήριον. Gu. εἰς ἐλευθερίαν, εἰς λύτρωσιν. Gr. Bar. Mosq.

970.

ἀλλ’ εἶα

: ἄγε δή. M.

971.

ἀκόλαστ’

: τὰ τολμηρὰ καὶ προπετῆ, τὰ μὴ ὑποπίπτοντα κολάσει, μετ’ ἐξουσίας λεγόμενα. A. B. C. M. ἀνεξέταστα, ἀβασάνιστα, τόλμης γέμοντα. C. M. τὰ ἀπαιδεύτως καὶ χωρὶς συστολῆς λεγόμενα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. ἀζήτητα, τολμηρὰ, προπετῆ. Fl. 33.

ἐάσας

: ἀτελῆ. C.

973.

λέξει γὰρ ἀρχαῖς

: τοῖς ἄρχουσι δηλονότι. A. B. M. τοῖς ἡγεμόσι, τοῖς βασιλεῦσιν. C. M. ἤρκει οὗτος· ὁ γὰρ ἐπιφερόμένος περιττός ἐστιν πύλας ἐφ’ ἑπτὰ καὶ λοχαγέτας μολών. B. C. M.

974.

λοχαγέτας μολών

: ἐπὶ τοὺς στρατηλάτας μολών. C. M.

975.

φθάσωμεν

: προλάβωμεν. B. M.

976.

ἢν δ’ ὑστερήσῃς

: ἐναντίον τὸ ὑστερεῖν τῷ προφθάνειν. Gr. Cant. ἀπολειφθῇς. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἤγουν βραδύνῃς. M. Gu. ὕστερος φανῇς. Gu. Fl. 33.

977.

ποῦ δῆτα

: ποῦ λοιπὸν φύγω, εἰς τίνα πόλιν, εἰς τίνα τῶν φίλων; I.

978.

ὅπου χθονός

: ποῦ; ὅπου μακρὰν μάλιστα τῆσδε τῆς γῆς γενήσῃ. I.

ἐκποδών

: ἀντὶ τοῦ μακράν. B. M. Gr.

979.

οὐκοῦν σε φράζειν

: πρέπον σε λοιπὸν ὅπου πορευθῶ λέγειν, ἐκπληροῦν δ’ ἐμέ. I.

ἐκπονεῖν

: ἀντὶ τοῦ ἀνύειν, ἐκπληροῦν. B. ἀνύειν, πληροῦν. M.

980.

ποῖ με χρή

: ποῖ με χρὴ ἀπελθεῖν τοὺς Δελφοὺς διαβάντα; — εἰς τὴν τῶν Αἰτωλῶν γῆν. — ἐκ δὲ τῆσδε ποῖ περάσω; — εἰς τὴν γῆν τῶν Θεσπρωτῶν. Gr. Cant.

Δελφοὺς περάσας

: παρελθὼν τοὺς Δελφοὺς φεῦγε. M.

ποῖ με χρὴ μολεῖν

: ἐκ τῶν Δελφῶν δηλονότι. εἰς οὐδὲν δὲ χρήσιμον τοπογραφεῖ. μᾶλλον δὲ αὐτὸν ἐχρῆν σκοπεῖν ὅπως τῶν πολεμίων παρακαθεζομένων λήσεται ὁ Μενοικεὺς φεύγων. A. B. C. M. T. I.

περάσας

: διαβάς. Gr. διελθών. Gu.

πῆ με χρή

: ἡ σύνταξις οὕτως, ἐκ δὲ τῶν Δελφῶν πῆ με χρὴ μολεῖν. C.

981.

Αἰτωλίδ’ εἰς γῆν

: ὄνομα ἔθνους ἀπὸ Αἰτωλοῦ οἰκιστοῦ. C. M. ἡ λεγομένη Βόντιζα, ἐπισκοπῆς Ναυπάκτου. C.

ἐκ δὲ τῆσδε

: ἐκ τῆς Αἰτωλίδος γῆς. M. 15

982.

Θεσπρωτὸν οὖδας

: ἔθνος Θεσσαλίας ἀπὸ Θεσπρωτοῦ τοῦ Διός. A. B. M. εἰς τὴν γῆν τῶν Θεσπρωτῶν, εἰς τὴν νῦν κοινῶς λεγομένην Δρυνόπολιν, εἰς τὸν τόπον, ἔνθα ἵδρυται ἡ σεμνὴ Δωδώνη. Gr. Bar. Leid. Θεσπρωτοὶ ἔθνος πλησίον τῆς Δωδώνης χώρας· τοῦτο γὰρ λέγει βάθρα, οἱονεὶ θεμέλιοι καὶ ὅροι. Gu. Bar. Leid. Mosq.

σεμνὰ Δωδώνης βάθρα

: τὰ σεβάσμια τῆς Δωδώνης θεμέλια. B. I. σεμνὰ βάθρα λέγει, ἤγουν σεβάσμια, διὰ τὸ ἐκεῖ Διὸς ἱερὸν καὶ τὴν λαλοῦσαν δρῦν καὶ μαντευομένην. Gu. Bar.

Δωδώνης

: Δωδώνη τόπος Λευκάδος πλησίον τοῦ αἰγιαλοῦ. C. ἐν τῇ Θεσπρωτείᾳ, φησὶν, ὅπου τὰ τῆς Δωδώνης βάθρα· Δωδώνη γὰρ ἐγγὺς Θεσπρωτείας, ἐν ᾗ Διός ἐστιν ἱερόν. A. C. M.

983.

ἔγνως

: ἀποφατικῶς, ἐγνώρισας. M.

τί δῆτα ῥῦμα

: φύλαγμά μοι γενήσεται, ὅ ἐστι ποία με πόλις δεξαμένη σώσει. B. M. I. τί πρᾶγμα γενήσεται εἰς ἔρυμα, ἀντὶ τοῦ ἀσφάλεια γενήσεται; Gr. Cant. φυλακὴ καὶ ἀσφάλεια κατὰ τὴν ὁδόν. Bar.

984.

πόμπιμος ὁ δαίμων

: ὁδηγήσει σε ἡ τύχη. Gu. I. ὁδηγὸς ὁ θεὸς, ὁ Ζεὺς, δηλονότι διὰ τῶν αὐτοῦ χρησμῶν. Gr. Bar. ὁ ἐκεῖσε θεὸς ὁ Ζεὺς μαντεύεται ποῖ δεήσει οἰκεῖν. B. C. αὐτὸς, φησὶν, ὁ ἐνταῦθα θεὸς Ζεὺς παραπέμψει σε, χρησμῷ δηλώσας δηλονότι ὅπου δεῖ σε σταλέντα σωθῆναι. C. M. T.

χρημάτων δὲ τίς πόρος

: τίς εὐπορία. I. εὐπορία. Gr. ἀφορμή. Gu.

985.

ἐγὼ πορεύσω

: ἀντὶ τοῦ πέμψω χρυσόν. I. σὺν σοὶ ἀποπέμψω, ἀποστελῶ. εἴποι δ’ ἄν τις, ἕως οὗ ἀποστείλῃ τὸν χρυσὸν, πόθεν ἕξει τὰ ἀναγκαῖα ἐφόδια; A. B. C. M. T.

εὖ λέγεις

: καλῶς λέγεις, ὦ πάτερ. ἀπέρχου δή. I.

986.

ὡς σὴν πρὸς κασιγνήτην

: ἐκ παραλλήλου· ἢ ἡ εἰς περιττή. I. πρὸς τὴν σὴν ἀδελφὴν ἀπελθὼν, τὴν Ἰοκάστην λέγω, ἧς πρῶτα τὸν μαστὸν εἵλκυσα τῆς ἐμῆς μητρὸς στερηθεὶς καὶ ὀρφανὸς γενόμενος, χωρισθεὶς ἐκείνης συνταξάμενος αὐτῇ ἀπελεύσομαι καὶ διατηρήσω τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. Gr. ἀπελθὼν ὡς πρὸς τὴν σὴν ἀδελφὴν, τὴν Ἰοκάστην λέγω, ἧστινος πρῶτον εἵλκυσα τὸν μαστὸν, στερηθεὶς τῆς μητρὸς καὶ χωρισθεὶς ὀρφανὸς προσηγορήσων καὶ χαιρετίσων αὐτὴν ἀπελεύσομαι καὶ σώσω τὸν βίον, τουτέστι μετὰ τὸ προσειπεῖν ἐκείνην φευξοῦμαι καὶ σωθήσομαι. Gu. πρὸς τὴν σὴν κασιγνήτην Ἰοκάστην ἐλθὼν, ἧστινος κατ’ ἀρχὰς τὸν μαστὸν ἐθήλασα, τῆς μητρὸς στερηθεὶς καὶ ὀρφανὸς γενόμενος, προσαγορεύσων ἐκείνην καὶ συνταξόμενος ἀπελεύσομαι διατηρήσων τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. I.

Ἐναντίως ἱστορεῖ Σοφοκλῆς· μετὰ γὰρ θάνατον τοῦ Μενοικέως ἡ μήτηρ αὐτοῦ ζῇ, ὡς ἐν Ἀντιγόνῃ φησὶ καὶ μὴν ὁρῶ δάμαρτα τὴν Κρέοντος. A. B. C. Gu. I.

ὡς σὴν πρὸς κασιγνήτην

: πρὸς τὴν σὴν ἀδελφὴν ἀπελθών· πλεονάζει γὰρ τὸ ὡς. B. C. M. T. Ἄλλως. πρῶτον, φησὶ, πρὸς τὴν σὴν ἀδελφὴν θέλω ἀπελθεῖν, ἥτις με ἀνέθρεψε στερηθέντα τῆς μητρός. A. C. M. T.

989.

προσηγορήσων

: προσαγορεύσων, συνταξάμενος αὐτῇ, ἀποχαιρετίσων παρὰ τοῖς κοινοῖς, ἀπελεύσομαι καὶ διατηρήσω τὴν ἐμαυτοῦ ζωήν. Gr.

προσηγορήσων εἶμι αὐτὴν καὶ σώσων τὸν βίον. Ἄλλως. σώσων τὴν πόλιν. οὐ γὰρ ὡς ὁ πατὴρ ᾤετο. B. M. I.

990.

ἀλλ’ εἶα χώρει

: ἀλλ’ ἄγε δὴ, σπεῦσον, ἄπελθε· μὴ σὺ σαυτὸν ἐμπόδιζε πρὸς τὴν σωτηρίαν. A. B. M. I. Ἄλλως. μὴ τὸ σὸν, ὅσον τὸ κατὰ σὲ, μὴ γενέσθω κώλυμα. I.

991.-1012.

γυναῖκες, ὡς εὖ πατρός

: λίαν καλῶς ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ πατρὸς ἔλαβον τὸν φόβον κλέψας λόγοισιν, ἀπατήσας αὐτὸν διὰ λόγων ὥστε τυχεῖν ἐκείνων ἃ βούλομαι. Gr. ὦ γυναῖκες, λίαν ἐπιτηδείως καὶ καλῶς ἐξέβαλον τὸν φόβον τοῦ πατρὸς, διὰ λόγων ἀπατήσας αὐτὸν, ὥστε τυχεῖν ὧν βούλομαι· ὅστις ὁ πατὴρ φυγαδεύει καὶ ὑπεξάγει τῆς πόλεως, τῆς εὐτυχίας ἀποστερῶν με καὶ φόβῳ δίδωσιν ἐμέ. καὶ συγγνώμης ἄξιον τὸ πρᾶγμα τῷ πατρὶ, τὸ κατ’ ἐμὲ δ’ οὐδαμῶς συγγνώμην ἔχει, τὸ γενέσθαι προδότην τῆς πατρίδος, ἥτις ἐγέννησέ με. ἵνα οὖν γνῶτε, ἀπελεύσομαι, καὶ σώσω τὴν πόλιν, τὴν δὲ ζωὴν δώσω, ὥστε ἀποθανεῖν ὑπὲρ τῆσδε τῆς χθονός. αἰσχύνης γὰρ ἄξιον, ἐὰν οἱ τῶν μαντευμάτων ἐλεύθεροι καὶ ὑπὸ τῶν θεῶν μὴ ἀναγκαζόμενοι οὐκ ἀναβάλλονται ἀποθανεῖν παρὰ πόλεμον στάντες, καὶ ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἔμπροσθεν τῶν πύργων μαχόμενοι, ἐγὼ δὲ, πατέρα καὶ ἀδελφὸν προδοὺς καὶ πόλιν τὴν ἐμαυτοῦ, ὡς ἄνανδρος ἔξω τῆς χθονὸς ἀπελεύσομαι· καὶ ὅπου ἂν ζῷ, κακότροπος φανήσομαι. οὐ ποιήσω τοῦτο, μὰ τὸν μετ’ ἄστρων Ζῆνα, ὅστις τοὺς ἀναδοθέντας ποτὲ ἐκ τῆς γῆς σπαρτοὺς δεσπότας καὶ βασιλεῖς τῆσδε τῆς γῆς κατεστήσατο. ἀλλ’ ἀπελεύσομαι, καὶ στὰς ἐκ τοῦ ἄκρου τῶν ἐπάλξεων, καὶ σφάξας ἐμαυτὸν εἰς τὴν θαλάμην τὴν σκοτεινὴν τοῦ δράκοντος, ὅπου ὁ Τειρεσίας διηγήσατο καὶ παρῄνεσε φονευθῆναι, ἐλευθερώσω τὴν γῆν. I.

992.

κλέψας λόγοισι

: ἀπατήσας, παραλογισάμενος. τὸ ἑξῆς, εἷλον ἃ βούλομαι τυχεῖν. M.

993.

ὅς μ’ ἐκκομίζει

: ἐκπέμπει, τὴν πόλιν τῆς εὐτυχίας ἀποστερῶν. A. M. φυγαδεύει, ἐκπέμπει, ὑπεξάγει τῆς πόλεως, τῆς εὐτυχίας ἀποστερῶν με. B.

994.

δειλίᾳ δίδωσι

: λείπει τὸ ἐμέ. B. M.

996.

ἐγείνατο

: ἐγέννησεν. M.

997.

ὡς οὖν

: ἵν’ οὖν. M.

998.

ἐπιχείρημα ἀπὸ τοῦ ἐλάττονος. Gu.

999.

οἱ μέν

: λείπει τὸ εἰ, εἰ οἱ μὲν ἄνευ μαντείας μάχονται, οἷον ἐκτὸς μαντείας, ἀπηλλαγμένοι, ἀντὶ τοῦ οὐκ εἰς μαντείαν καλούμενοι. αὐτὸς γὰρ ἠναγκάζετο διὰ τὴν μῆνιν τῶν θεῶν. B. C. M. αἰσχρὸν γὰρ εἰ οἱ μὲν καὶ ἄνευ θεσπισμάτων μάχονται, αὐτὸς δὲ ἠναγκάζετο διὰ τὴν μῆνιν τῶν θεῶν. A. M.

θεσφάτων ἐλεύθεροι

: προτροπῆς χρησμῶν εἰς τὸ ἀποθανεῖν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. οὗτος γὰρ οὐκ ἐλεύθερος θεσφάτων, ἐπεὶ ὁ Τειρεσίας δεῖν εἶπε τοῦτον θανεῖν. Gu.

1000.

κοὐκ εἰς ἀνάγκην δαιμόνων ἀφιγμένοι

: οὐκ ἀναγκαζόμενοι ὑπὸ θεῶν ὑπὲρ πατρίδος τεθνάναι, ὥσπερ ἐγώ. Gu.

1002.

πάροιθεν

: ἔμπροσθεν. τοπικὸν ἐνταῦθα. λέγεται δὲ καὶ χρονικῶς ἐν ἄλλοις. Gr. Leid. Mosq.

1003.

ἐγὼ δὲ πατέρα

: εἰ γὰρ ἐξέλθω τῆς πόλεως ὥσπερ δειλὸς, αὐτὸς μὲν ἴσως σωθήσομαι, πατρὸς δὲ καὶ ἀδελφοῦ καὶ πόλεως προδότης γενήσομαι, ἀπολωλυίας αὐτῆς ὑπ’ ἐχθρῶν, καὶ σὺν αὐτῇ κἀκείνων. Gu.

1005.

κακός

: δειλός. B. rec. Gr. καὶ τῶν οἰκείων προδότης. Gu.

1006.

μὰ τὸν μετ’ ἄστρων Ζῆν’ Ἄρην τε φοίνιον

: τὸν ἥλιόν φησι καὶ τὸν Ἄρην τὸν τοῦ ἐμοῦ φόνου αἴτιον. ὁ γὰρ Ἄρης αἴτιος τῶν σπαρτῶν, δράκοντα καταστήσας αὐτόθι φύλακα τῆς κρήνης, ἐξ οὗ τῶν ὀδόντων οἱ σπαρτοί. A. B. M. I. τὸν ἥλιόν φασι δεσπότην τῶν ἄστρων, τὸν ὄντα ἐν τοῖς ἄστροις θεὸν, τὸν αἴτιον τοῦ ἐμοῦ φόνου. C. M.

1007.

ὃς τοὺς ὑπερτείλαντας ἐκ γαίας

: ἐν Θήβαις ταῖς ἑπταπύλοις τῆς Βοιωτίας λέγεται ὅτι Κάδμος ἢ ἄλλος τις, λαβὼν τοὺς τοῦ Δελφικοῦ δράκοντος ὀδόντας, ἔσπειρον εἰς τὴν γῆν, (ἢ ἐνέσπειρεν) καὶ ἀνεδόθησαν ἔνοπλοι ἄνδρες· ἀνεδόθησαν δὲ ἀπὸ μηρῶν μέχρι τῶν ἄνω, καὶ οὕτως ἱστάμενοι ἐπολέμουν ἀλλήλοις καὶ τοῖς ἄλλοις. Leid.

ὑπερτείλαντας

: ἀνατείλαντας. B. M.

1008.

σπαρτούς

: Ἐχίων γὰρ εἷς τῶν σπαρτῶν Ἀγαυὴν τὴν Κάδμου θυγατέρα ἐγάμησε. λέγει οὖν ἄνακτας τῆσδε γῆς τοὺς σπαρτοὺς, οὐ κυρίως, ἀλλὰ καταχρηστικῶς· εἰ γὰρ πρῶτος μὲν βασιλεὺς Κάδμος, μετ’ ἐκεῖνον δὲ Πολύδωρος, ἔπειτα Λάβδακος, καὶ τέταρτος Λάϊος, ὕστερον δὲ Οἰδίπους καὶ οἱ παῖδες ἐκείνου, τίν’ ἔχει λόγον σπαρτοὺς ἄνακτας τῆσδε καλεῖν χθονός. Gu. Bar.

ἱδρύσατο

: δεσπότας ἔστησεν. M. κατεστήσατο δεσπότας. B. T. κατέστησε, παραγαγὼν δηλονότι· εἰ μὴ γὰρ παρήχθησαν, οὐδ’ ἂν ἄνακτες ἐγένοντο. ὁ Ἄρης δὲ ἦν αἴτιος τῆς παραγωγῆς αὐτῶν, τὸν δράκοντα καταστήσας αὐτόθι φύλακα, ἀφ’ οὗ αὐτοὶ γεγόνασιν. Gr. Bar. Mosq.

1009.

ἀλλ’ εἶμι

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐκ ἄπειμι ἔξω χθονός. A. B. M. T. οὐκ ἐκφεύξομαι, ἀλλ’ εἶμι πρὸς θάνατον A. B. M. T.

ἐξ ἐπάλξεων ἄκρων

: τῶν λίθων τῶν ἐπάνω τοῦ τείχους. A. M. ἀπὸ τοῦ τείχους. B. τῶν τειχῶν· ἐνταῦθα γὰρ ὁ σηκὸς ἦν τοῦ δράκοντος πλησίον. Gu. Bar.

1010.

σφάξας ἐμαυτὸν σηκὸν ἐς μελαμβαθῆ

: διαφέρει σηκὸς καὶ ἄδυτον. ὁ μὲν γὰρ σηκὸς ἐπὶ ἀνθρώπου τάφου, τὸ δὲ ἄδυτον ἐπὶ θεοῦ. Σωσιφάνης δὲ ὁ τραγικὸς ὑπὸ τοῦ Λαΐου φησὶ τεθνηκέναι τὸν Μενοικέα, Νικόστρατος δὲ ὑπὸ τῆς Σφιγγός. τὸ δὲ ἑξῆς, εἰς τὸν σηκὸν σφάξας ἐμαυτὸν ἀπὸ τῶν τειχέων, ὡς τοῦ σηκοῦ πλησίον τοῦ τείχους ὄντος. A. B. C. M. I.

Σηκὸς ἔνθα ἱδρύετο τὸ ἄγαλμα· λέγεται σηκὸς καὶ ἔνθα ἐγκλείουσιν οἱ νομεῖς τὰ νεογνὰ, ὅταν τὰς μητέρας αὐτῶν ἀμέλγωσιν, ἢ εἰς νομὴν ἐκπέμπωσιν· ἀφ’ οὗ ἐνταῦθα σηκὸς ὁ φωλεός. Gr. Cant. Leid. Florr. omnes.

μελαμβαθῆ

: μέλανα, σκοτεινόν. M. Gr. Florr. omnes. Mosq.

1011.

ὁ μάντις

: ὁ Τειρεσίας. B. M.

ἐξηγήσατο

: ἐκέλευσεν. M. Gu. διηγήσατο. Gr. εἶπε γὰρ δεῖ τόνδε θαλάμαις, οὗ δράκων ὁ γηγενὴς ἐγένετο Δίρκης ναμάτων ἐπίσκοπος, σφαγέντα φόνιον αἷμα γῇ δοῦναι χοάς. B. C. I.

1012.

εἴρηται λόγος

: πεπλήρωται ὁ λόγος B. ἐλέχθη ὁ λόγος. ἀπέρχομαι δὲ διὰ τοῦ ἐμοῦ θανάτου δῶρον οὐκ ἀπρεπὲς τῇ πατρίδι δώσων καὶ τοῦ κινδύνου ταύτην ἐλευθερώσων. εἰ γὰρ ἕκαστος ὃ κατὰ δύναμιν εἶχεν ἀγαθὸν εἰσέφερε τῇ πατρίδι, ἐκτὸς ἂν ἦσαν πᾶσαι κακοῦ αἱ πόλεις. I.

1013.

στείχω δὲ θανάτου

: λείπει ἡ διά· διὰ θανάτου δῶρον παράσχω τῇ πόλει οὐκ αἰσχρόν. A. B. C. M. T.

οὐκ αἰσχρόν

: ἀλλὰ εὐπρεπὲς δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἀλλὰ καλὸν καὶ λυσιτελὲς, τίμιον. Gu.

1015.-1018.

εἰ γὰρ λαβών

: εἰ γὰρ ἕκαστος, φησὶν, ὃ κατὰ δύναμιν εἶχεν ἀγαθὸν εἰσέφερε τῇ πατρίδι, ἐκτὸς ἂν ἦσαν κακῶν αἱ πόλεις. A. B. C. M. εἰ γὰρ ἕκαστός τις ὅ τι ἂν δύναιτο χρηστὸν λαβὼν τοῦτο γυμνάσαιτο καὶ τῇ πατρίδι φέροι εἰς μέσον πάντων, αἱ πόλεις ἂν κατὰ τὸ ἔμπροσθεν εὐτυχοῖεν πεῖραν λαμβάνουσαι, ἀπολαύουσαι βλαβῶν ἐλαττόνων ἢ νῦν δηλονότι πειρῶνται. Gr. Cant. Florr. αὕτη ἡ κατασκευὴ πρὸς τὸ οὐκ αἰσχρόν, τοῦτο δὲ κατὰ πρῶτον μὲν μερικῶς ἐξήνεγκε, ἔπειτα δὲ καθόλου, πρῶτον μὲν εἰς κοινὸν φέρει πατρίδι εἰπὼν, ἔπειτα δὲ κακῶν αἱ πόλεις ἐλασσόνων. ὁ δὲ νοῦς· ἐὰν ἕκαστός τις τῶν πολιτῶν ὡς δύναιτο εἰς καιρὸν βίου ὑπὲρ πατρίδος σπουδάζῃ, ὀλίγου τινὸς πειραθεῖσαι τότε αἱ πόλεις κακοῦ, εἰς ἃς ἡ τοιαύτη σπουδὴ γίνεται, εὐτυχεῖς ἂν εἰς τὸ ἑξῆς. ἐπεὶ δὲ τὸ συμφέρον τῆς πόλεως καὶ διὰ συμβουλῆς καὶ δι’ ἔργου γίνεται, πρὸς μὲν τὸ διὰ συμβουλῆς ἔθηκε τὸ διέλθοι, πρὸς δὲ τὸ δι’ ἔργου τὸ φέρει. λάμβανε δὲ τὸ εἰς κοινὸν πρὸς τὸ διέλθοι κατὰ συνεκδοχήν. Gu.

λαβών

: κτησάμενος. M.

1016.

διέλθοι τοῦτο

: μεταχειρίζοιτο καὶ εἰς μέσον φέροι, τουτέστι διεξέλθοι καὶ μεταχειρίζοιτο τοῦτο. A. M. T. μετέλθοι, γυμνάσαιτο, ἀσκήσαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1018.

πειρώμεναι

: ἀποπειρώμεναι. M.

1019-1042.

ἔβας

: ἦλθες, ἦλθες, ὦ πτερόεσσα Σφὶγξ, γέννημα μὲν τῆς τῶν Θηβαίων γῆς — ἐνταῦθα γὰρ ἐγεννήθης — λόχευμα δὲ τοῦ Τυφῶνος καὶ τῆς καταχθονίου Ἐχίδνης, ἐπὶ ἁρπαγῇ τῶν Θηβαίων, πολλῶν στεναγμῶν αἰτία, πολύφθορε, μιξοπάρθενε, (ἔχεις γὰρ τὰ μὲν παρθένου, τὰ δὲ θηρὸς, ξένης καὶ παραδόξου φύσεως) φονικὸν τέρας τοῖς τε φοιταλέοις καὶ μανικοῖς πτεροῖς καὶ τοῖς ὄνυξι τοῖς ὠμὰ τὰ κρέα ἁρπάζουσι πρὸς σίτησιν. ἥτις πεδαίρουσα τοὺς νέους, ἀπὸ τῆς γῆς εἰς ὕψος αἴρουσα ποτὲ ἐκ τῶν τόπων τῆς Δίρκης, ἤτοι ἐκ τῶν Θηβῶν, περιῆγες καὶ περιέφερες ἄναυλον καὶ ἀνήδονον ᾠδὴν, λέγω φόνους καὶ λύπας ταῖς Θήβαις. ὁ ἐκ θεῶν ταῦτα πράξας αὐτὸς φόνιος ἦν. αἱ δὲ ἰάλεμοι τῶν παρθένων καὶ τῶν μητέρων ἐστέναζον ἐν τοῖς οἴκοις, πενθοῦσαι αἱ μὲν τὰ τέκνα, αἱ δὲ τοὺς ἀδελφοὺς, θρηνητικὴν βοήν. ἄλλος ἄλλην ἐθρήνει· ὁ στεναγμὸς δὲ καὶ ἡ ἠχὴ βροντῇ ὑπῆρχεν ὅμοιος, ὅταν ἀναρπάσειεν ἡ Σφὶγξ ἀπὸ τῆς πόλεως τινα τῶν ἀνδρῶν, θρῆνος καὶ βοὴ ἐγένετο. I.

Ἦλθες, ὦ πτερόεσσα Σφὶγξ, γέννημα τῆς γῆς καὶ τῆς καταχθονίου Ἐχίδνης ἐπὶ ἁρπαγῇ τῶν Καδμείων, πολλῶν στεναγμάτων αἰτία, πολλῶν μόχθων αἰτία, ἐκ θηρίου καὶ γυναικὸς συντεθειμένη, ζῶον ξένης καὶ παρὰ φύσιν διαπλάσεως πολέμιον, ἥτις ποτὲ ἐκ τῶν τόπων τῶν τῆς Δίρκης τοὺς νέους μεταίρουσα ἐπέφερες κακόλυρον μοῦσαν καὶ ἀξίαν ἀπωλείας Ἐριννὺν, λέγω λύπας τῇ πατρίδι, ἤγουν ταῖς Θήβαις, ἐπὶ τοῖς φόνοις. φόνιος θεὸς ἦν ἐκεῖνος ὃς ἦν ὁ τάδε πράξας. ὁ Ἄρης δὲ μηνίσας διὰ τὸν φόνον τοῦ δράκοντος ἐπήγαγεν αὐτοῖς τὴν Σφίγγα. θρῆνοι δὲ μητέρων ἐπὶ τέκνοις, θρῆνοι δὲ παρθένων ἐπὶ μητράσιν ἐποίουν ἐπὶ τοῖς οἴκοις θρηνητικὴν βοὴν, θρηνητικὸν μέλος. ἄλλος ἐπ’ ἄλλον ἐσχετλίαζε κατὰ διαδοχὴν ἐν τῇ πόλει. βροντῇ δὲ ἦν ὅμοιος ὁ στεναγμὸς καὶ ἡ βοὴ, ὁπότε ἡ πτερόεσσα παρθένος, ἤγουν ἡ Σφὶγξ, ἠφάνισέ τινα ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν τῆς πόλεως. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

Ὦ πτεροῦσσα καὶ ἐπτερωμένη Σφὶγξ, λόχευμα καὶ γέννημα τῆς γῆς τῶν Θηβαίων. ἐνταῦθα γὰρ ἐγεννήθη, καὶ τῆς νερτέρου καὶ τῆς ἐν νεκροῖς Ἐχίδνης. θανάτου γὰρ αἰτία εἶ, μιξοπάρθενος καὶ τὸ ἥμισυ παρθένου ἔχουσα, δάϊον καὶ ἀφανιστικὸν τέρας, δάϊον μὲν ὡς ἀφανιστικὴ, τέρας δὲ ὡς πρόσωπον μὲν παρθένου ἔχουσα, χεῖρας δὲ καὶ πόδας καὶ στῆθος λέοντος, πτερὰ δὲ ὄρνιθος, οὐραῖον δὲ δράκοντος, σὺ οὖν, ὦ Σφὶγξ, ἦλθες, ἦλθες ἐν φοιτάσι καὶ μανικοῖς πτεροῖς, καὶ ἐν χηλαῖς καὶ ὄνυξιν ὠμοσίτοις καὶ φονικοῖς ἐπὶ ἁρπαγῇ τῶν Καδμείων, πολύφθορος, πολύστονος, ἤτοι πολλὰς φθορὰς καὶ στεναγμοὺς ποιοῦσα ἐνταῦθα διὰ τῆς ἁρπαγῆς. ἅ ποτε καὶ ἥτις ἔφερες ἔφερες τῇ πατρίδι, ἤτοι ταῖς Θήβαις, ἄχεα καὶ θλίψεις φόνια καὶ φονικὰ, πεδαίρουσα καὶ εἰς ὕψος ἐκ γῆς αἴρουσα νέους ἐκ τῶν Διρκαίων τόπων, ἤτοι τῶν Θηβῶν, περὶ μοῦσαν καὶ ᾠδὴν ἄλυρον καὶ κακόμουσον καὶ ἄλλην ποταπὴν Ἐριννὺν οὐλομένην καὶ φθοροποιόν. ἡ γὰρ σὴ μοῦσα, ἤτοι τὰ ἔμμετρα αἰνίγματα, ἄλυρος καὶ κακόμουσος ἦν καὶ Ἐριννὺς οὐλομένη δι’ οὓς προὐξένει θανάτους. ὅστις ἐκ τῶν θεῶν ἦν καὶ ὑπῆρχεν ὁ ταῦτα πράξας, τὸ τοῖς Θηβαίοις λέγω ἐπελθεῖν τὴν Σφίγγα καὶ φθείρειν αὐτοὺς, (ἦν δὲ ὁ Ἄρης διὰ τὸν φόνον τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ δράκοντος) φόνιος ἦν. εἰκότως δὲ ὁ Ἄρης τοιοῦτος καλοῖτ’ ἂν, καὶ δι’ οὓς ποιεῖ φόνους καὶ διὰ τὰς τῆς Σφιγγὸς φονικὰς ἁρπαγάς. ἰάλεμοι δὲ καὶ θρῆνοι παρθένων ἐστέναζον ἐν τοῖς οἴκοις, ἰάλεμοι δὲ καὶ θρῆνοι μητέρων, ἰήϊον καὶ θρηνητικὴν βοὴν, ἰήϊον μέλος, τουτέστιν ὁπότε ἡ Σφὶγξ τοῖς Θηβαίοις ἐπεχωρίαζεν, ἐστέναζον μὲν αἱ μητέρες διὰ τοὺς σφετέρους παῖδας ἁρπαζομένους ὑπ’ αὐτῆς, ἐστέναζον δὲ αἱ παρθένοι, πατέρων αὐταῖς καὶ ἀδελφῶν καὶ ἑτέρων νέων, οὓς ἔμελλον συνοίκους κτήσεσθαι, ἀθλίως ὑπ’ ἐκείνης ἀπολλυμένων. ἄλλος ἄλλον ἀνὰ τὴν πόλιν ἐπωτότυζε καὶ ἐθρήνει ἐν διαδοχαῖς· διεδέχετο γὰρ ἄλλος ἄλλον ταῖς συμφοραῖς, νῦν μὲν ἐκείνου, νῦν δὲ ἐκείνου σπαραττομένου ταῖς ἁρπαγαῖς. ἦν δὲ καὶ ὑπῆρχε στεναγμὸς ὅμοιος βροντῇ καὶ ἰαχὴ καὶ θρηνώδης βοὴ, ὁπότε ἀφανίσειε καὶ ἠφάνισε τινὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς πόλεως ἡ πτεροῦσσα καὶ ἐπτερωμένη παρθενόμορφος Σφίγξ. Gu.

1019.

ἔβας, ἔβας, ὦ πτεροῦσσα

: ἐπορεύθης, ὦ πτερωτὸν γῆς θρέμμα καὶ γέννημα. B. C.

ἔβας ἔβας

: πρὸς οὐδὲν ταῦτα· ἔδει γὰρ τὸν χορὸν οἰκτίσασθαι τὸν θάνατον τοῦ Μενοικέως, ἢ ἀποδέχεσθαι τὴν εὐψυχίαν τοῦ νεανίσκου. ἀλλὰ τὰ περὶ Οἰδίπου καὶ τῆς Σφιγγὸς διηγεῖται τὰ πολλάκις εἰρημένα. A. B. C. M. T. I. λόχευμα δὲ γέννημα.

πτεροῦσσα

: ἀντὶ τοῦ ὦ πτεροφόρε. ἡ δὲ Σφὶγξ γέγονεν Ἐχίδνης καὶ Τυφῶνος. μιξοπάρθενον δὲ ἐπειδὴ τὰ μὲν παρθένου εἶχε, τὰ δὲ θηρίου. B.

γᾶς λόχευμα

: παρόσον ἐν ὄρεσι διατρίβουσα τὸ πρὶν καὶ μὴ φαινομένη ἐξαίφνης ἐπέστη τοῖς Θηβαίοις, διὰ τοῦτο ἔδοξεν οἷον ἐκ γῆς ἀναδοθῆναι. A. Fl. 33.

1020.

νερτέρου

: γέγονε γὰρ ἡ Σφὶγξ Ἐχίδνης καὶ Τυφῶνος. οὗτος δὲ ὁ Τυφὼν εἷς ἦν τῶν Τιτάνων, οὓς ὁ Ζεὺς ἐκεραύνωσε, καὶ αὐτὸν δὲ ἐν τῷ Αἴτνῃ κατεκεραύνωσεν, ὅθεν ἔκτοτε ἐν τῷ Αἴτνῃ τὸ πῦρ ὑπανάπτεται. A. σκοτεινῆς. Fl. 33. νερτέρου Ἐχίδνης γέννημα λέγει τὴν Σφίγγα, ὡς θανάτου αἰτίαν. Gu.

Ἐχίδνης

: ἐκ Τυφῶνος γὰρ καὶ Ἐχίδνης ἡ Σφίγξ. Gr.

1021.

Καδμείων ἁρπαγᾷ

: λείπει ἡ ἐπί, ἐπὶ ἁρπαγῇ τῶν Θηβαίων. B. M. πολύφθορος δὲ ἀντὶ τοῦ πολλοὺς φθείρουσα. M.

1022.

τὸ πολύστονος καὶ τὰ ἑξῆς πρὸς τὸ ἔβης ἀποδίδοται, ἤγουν ἔβης πολύστονος, πολύμοχθος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. πολλῶν στεναγμῶν αἰτία, πολλῶν μόχθων αἰτία. Gr. πολλὰς φθορὰς καὶ πολλοὺς στεναγμοὺς ποιοῦσα ἐκ τῆς ἁρπαγῆς. Gu.

1023.

δάϊον τέρας

: πολέμιον σημεῖον. B. M.

1024.

φοιτάσι

: μεμηνόσιν. M. Gr. Florr. iidem. ὁρμητικοῖς. Gu. Fl. 33.

φοιτᾶσι

: συναλιφὴ ἀπὸ τοῦ φοιτήσεσι. B. M.

φοιτᾶσιν

: ὁρμητικῶς, φοιτητικῶς, οἷς ἐφοίτα καὶ διίπτατο. Ἄλλως. ἥτις γὰρ ἡ Σφὶγξ ἐν τοῖς πανταχοῦ πετομένοις σου πτεροῖς καὶ ἐν ταῖς σιαγόσιν ὠμὰ τὰ σώματα σιτουμέναις μετεωρίζουσα καὶ ἐξαίρουσα καὶ ἁρπάζουσα ἐκ τῶν Διρκαίων πότων, ἤτοι ἀπὸ τῶν Θηβῶν, τοὺς νέους διὰ τὴν ἄλυρον καὶ ἀνήδυντον καὶ ἀνάρμοστόν σου μοῦσαν, ἤτοι διὰ τὸ αἴνιγμά σου καὶ τὴν τιμωρίαν, τὴν ἀπώλειαν τοῖς ἀνθρώποις ἐμποιοῦσαν ἔφερεν ἄχεα τῇ πατρίδι φόνου προξενητική. A.

1025.

χαλαῖσί τ’ ὠμοσίτοις

: τοῖς ὄνυξι τοῖς ὠμὰ τὰ κρέα ἁρπάζουσι πρὸς σίτισιν. A. B. M. ὠμοσίτοις δὲ ὁρμητικοῖς, φοιτητικοῖς, οἷς ἐφοίτα καὶ διίπτατο. B.

1025.

χαλαῖσι

: χαλαῖσι νῦν ταῖς σιαγόσιν, οἱ δὲ τοῖς ὄνυξι, τὰ ὠμὰ κρέα ἁρπάζουσι καὶ σιτουμένοις. Fl. 33.

ὠμοσίτοις

: θηριώδεσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. φονικαῖς. Gu. τὰ γὰρ ἁρπαζόμενα ὑπ’ αὐτῆς ὠμὰ ἐσιτοῦντο. Gu.

1026.

Διρκαίων ἅ ποτ’ ἐκ τόπων

: ἐκ μέρους τὸ πᾶν, ἀντὶ τοῦ ἀπὸ τῶν Θηβῶν. B. M. ἥτις ποτὲ Σφὶγξ ἀπὸ τοῦ πεδίου μετεωρίζουσα καὶ αἴρουσα πόνους καὶ λύπας ταῖς Θήβαις προσέφερες. C.

1027.

πεδαίρουσα

: ἀπὸ τῆς γῆς εἰς ὕψος αἴρουσα. B. rec. περισσὴ ἡ σύνθεσις τοῦ πέδου, ἐπεὶ ἔχει τὸ ἐκ τόπων. ἔστιν οὖν τὸ πεδαίρουσα ἀντὶ τοῦ μεταίρουσα. Gr. Florr. iidem.

1028.

ἄλυρον ἀμφὶ μοῦσαν

: ἄλυρον μοῦσαν τὸν θρῆνον, παρόσον πρὸς αὐλὸν, οὐχὶ πρὸς λύραν, ᾔδοντο οἱ θρῆνοι, ἱεροὶ Ἀπόλλωνος νομιζόμενοι. ἀπενθὴς δὲ θεὸς ὁ Ἀπόλλων. Αἰσχύλος τί ταῦτ’ ἀνωλόλυξας ἀμφὶ Λοξίου; οὐ γὰρ τοιοῦτος ὥστε θρηνητοῦ τυχεῖν. ἡ ἀμφί δὲ πρὸς τὸ ἔφερες, τουτέστι, περιέφερες δὲ, περιῆγες ἄναυλον καὶ ἀνήδονον ᾠδήν. λέγει δὲ τὸ αἴνιγμα. A. B. C. M. T. I.

ἀμφί

: διά. B. rec. ἢ διὰ τοὺς γινομένους θρήνους, ἢ διὰ τὸ αἴνιγμα. B. M. T. ἡ ἀμφί ἀντὶ τῆς ἐπί, ἵν’ ᾖ κακόλυρον μοῦσαν ἐπέφερες. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1029.

Ἐριννύν

: Ἐριννὺς ἡ κατάρα, καὶ ἀπὸ τούτου Ἐριννύες, αἱ ἔφοροι τῶν καταρῶν θεαὶ παρ’ Ἕλλησιν· ἐνταῦθα δὲ Ἐριννὺν οὐ τὴν κατάραν λέγει, οὐδὲ τὴν ἔφορον τῶν καταρῶν θεὰν, ἀλλὰ τὰ δάκρυα καὶ τοὺς φόνους οὕτω φησὶ κατὰ μεταφορὰν, ἐπεὶ ἀπὸ τῶν καταρῶν ἐνίοτε καὶ δάκρυα καὶ φόνοι συμβαίνουσιν. Gr. Leid. Florr. iidem.

ὀλομέναν τ’ Ἐριννύν

: ἀπολομένην ἀπώλειαν. M. ἀπώλειαν. B. φθοροποιόν. ἐπειδὴ φθορᾶς αἰτία ἦν ἡ μοῦσα, διὰ τοῦτο Ἐριννὺν οὐλομένην αὐτὴν λέγει. Gu.

1030.

ἔφερες ἔφερες

: ὦ Σφὶγξ, ἥτις Ἐρινὺς ἄχεα ἦν τῇ πατρίδι. ἢ καὶ Ἐρινὺν καὶ ἄχεα φόνου λέγει ταῖς Θήβαις ἀντὶ τοῦ τὰ λύπης αἴτια καὶ φόνου κατὰ τῆς πατρίδος ἔφερες. A. M.

ἄχεα πατρίδι φόνια

: τινὲς τὸ φόνια πρὸς τὰ ἑξῆς, ὃς τάδε τὰ φόνια πράξας φόνιος ἦν θεός. A. B. I. λέγω ἄχη, ἤγουν λύπας. Gr. θλίψεις. Gu.

πατρίδι

: τῇ γῇ. Gu.

1031.

φόνια

: φονικά. Gu.

φόνιος

: φονίως ὁ θεὸς ἐκεῖνος. Gu. ἐπὶ τοῦ φόνου φόνιος ἀπὸ τῶν θεῶν ἦν ἐκεῖνος, ἤγουν φόνιος θεός. Gr. ἐπὶ φόνοις. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

φόνιος ἐκ θεῶν

: ὁ ἐκ θεῶν ταῦτα πράξας φόνιος ἦν αὐτός. A. B. C. M. I. παρόσον τὴν Σφίγγα ὁ Διόνυσος ἔπεμψε τοῖς Θηβαίοις ὡς ἐναντίον λέγειν. C. M.

1034.

ἰάλεμοι δὲ παρθένων

: ἢ πρὸς τὸ παρθένων στικτέον, ἢ τὸ ἰάλεμοι πρὸς τὸ ἐστέναζον συντακτέον. καὶ μὴ ξενισθῇς ἀκούων τὸ ἐστέναζον ἰάλεμοι· πολλὰ γὰρ τοιαῦτα παρὰ ποιηταῖς εὕρηται. Gu.

1035.

ἐστέναζον οἴκοις

: οἱ δὲ θρῆνοι ἐστέναζον ἐν τοῖς οἴκοις. ἔνιοι δὲ οὕτως, οἱ δὲ ἰάλεμοι τῶν παρθένων καὶ τῶν μητέρων ἐστέναζον ἐν τοῖς οἴκοις πενθοῦσαι αἱ μὲν τὰ τέκνα, αἱ δὲ τοὺς ἀδελφούς. A. B. M. I. ἐστέναζον καὶ ἐστενάζοντο οἱ ἰάλεμοι θρῆνοι τῶν μητέρων καὶ τῶν πατέρων διὰ τὴν βοὴν καὶ τὴν μοῦσαν καὶ τὴν λαλιὰν τῆς Σφιγγὸς τὴν ἤϊον καὶ λοξὴν, παρόσον ὁ ἤϊος ὕμνος τῷ Λοξίᾳ Ἀπόλλωνι ᾄδεται. ἢ οὕτως. ἐστέναζον ἰάλεμοι τῶν πατέρων καὶ τῶν μητέρων, ἤτοι τὴν θρηνητικήν. τὸ γὰρ ϖ τὸ σχετλιαστικὸν λέγεται καὶ ἰὼ καὶ ἰή. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τοῖς ποιηταῖς οὕτως, ἰὴ ἰή, ὡς τὸ ἰὼ καὶ ἰώ. A. ἰήϊον δὲ βοὰν θρηνητικὴν βοήν. διὸ ἐπὶ μὲν θρήνων ψιλοῦται, ἐπὶ δὲ παιάνων δασύνεται. A. B. M. I. ἀντὶ τοῦ ἐποίουν, ἀνέπεμπον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1036.

ἰήϊον βοάν

: ἐθρήνει θρηνητικὴν βοήν. M.

1037.

ἰήϊον μέλος

: θρηνητικόν. Gr. ἀπὸ τοῦ ἰὼ, ὃ σημαίνει τὸ φεῦ καὶ τροπῇ τοῦ ω εἰς η ἰήϊον. Fl. 21. ἀπὸ τοῦ ἰώ τὸ φεῦ. τοῦτο ἐπὶ μὲν θρήνων ψιλοῦται, ἐπὶ δὲ παιώνων δασύνεται. Gu.

ἰήϊον βοάν

: ἢ θρηνητικὴν, ἢ λοξὴν, διότι καὶ τῷ Λοξίᾳ Ἀπόλλωνι τοιοῦτος ὕμνος ᾒδετο. καὶ τὸ αἴνιγμα τοιοῦτον ἦν. Fl. 33. ἀφανιστικήν. idem. παιάνιον φωνήν. παιὰν δέ ἐστιν ᾆσμα ᾀδόμενον ἐπὶ καταπαύσει λοιμοῦ ἢ δεινῶν τινων. B. Fl. 33. εἰ μὲν συνταχθῇ βοὴν ἰήϊον ἀντὶ τοῦ λοξὴν, συντακτέον οὕτως, διὰ τὴν βοὴν τὴν ἰήϊον· εἰ δ’ ἄλλως, ἄνευ προθέσεως. Fl. 33.

1038.

ἄλλος ἄλλον ἐπωτότυζεν

: ἄλλος ἄλλον ἐθρήνει, ὁ στεναγμὸς δὲ καὶ ἡ ἠχὴ βροντῇ ὑπῆρχεν ὅμοιος. I. ἄλλος ἐπ’ ἄλλον ἐθρήνει, ἐσχετλίαζεν, ἀπὸ τοῦ ὀττοτοί. Gr. Fl. 21. ἔκλαιε. Gu.

1040.

βροντᾷ

: ὁ δὲ στεναγμὸς βροντῇ ἦν ἐφόμοιος. B. M.

104I

. ὁπότε πόλεος ἀφανίσει’

: ἁρπάσειεν. οἷον, ὁπότε ἀφαρπάσειεν ἡ Σφὶγξ τινὰ τῶν ἀνδρῶν ἀπὸ τῆς πόλεως, θρῆνος καὶ βοὴ ἐγένετο. B. C. M. I.

ἀφανίσεἰ

: ἠφάνιζε. B. rec. ἠφάνισεν. Gr.

1043.-1066.

χρόνῳ δ’ ἔβα

: χρόνῳ δὲ ὕστερον ἔβη ὁ ἄθλιος Οἰδίπους εἰς τήνδε τὴν Θηβαίων γῆν ἐν ἀποστολαῖς Πυθίαις καὶ ταῖς τοῦ Πυθίου, ἀσμένοις καὶ χαίρουσι τοῖς Θηβαίοις τότε, διὰ τὸ θανατῶσαι τὴν Σφίγγα, πάλιν δὲ καὶ ὕστερον ἄχη ὑπῆρξε διὰ τὰς γεγενημένας ἀπ’ αὐτοῦ συμφοράς. καλλίνικος δὲ καὶ νικητὴς ὢν τῶν τῆς Σφιγγὸς αἰνιγμάτων συνάπτει ὁ τάλας τῇ μητρὶ γάμους δυσγάμους, (παρανομώτατοι γάρ) μιαίνει δὲ καὶ μολύνει ἐκ τῆς τοιαύτης παρανόμου συναφῆς τὴν πόλιν. ἀμείβει δὲ καὶ διέρχεται τὴν πόλιν δι’ αἱμάτων καὶ διὰ φόνων καταβαλὼν ὁ μέλεος τὰ τέκνα ἐν ἀραῖς εἰς ἀγῶνα μυσαρὸν καὶ βδελυρὸν καὶ ἀδελφοκτόνον, τουτέστι καταρασάμενος τοῖς παισὶ δι’ αἵματος τὴν ἀρχὴν λαχεῖν εἰς πόλεμόν τε συνῆψε, δι’ οὗ πολὺς φόνος γίνεται καὶ κινδυνεύουσιν ὑπ’ ἀλλήλων καὶ αὐτοὶ φονευθῆναι. ἀγάμεθα, ἀγάμεθα καὶ θαυμάζομεν σφόδρα (ὁ γὰρ τῶν ὀνομάτων τούτων διπλασιασμὸς ὑπερβολὴν θαύματος δηλοῖ) τὸν Κρέοντος υἱὸν Μενοικέα, ὅστις οἴχεται καὶ ἐπορεύθη ἐπὶ θάνατον αὐτόχειρα ὑπὲρ τῆς πατρῴας γῆς, λιπὼν μὲν καὶ καταλείψας τῷ αὑτοῦ πατρὶ Κρέοντι γόους, (ἀπαραμύθητα γὰρ στενάξεται δι’ αὐτὸν) θήσων δὲ τὰ ἑπτάπυλα κλεῖθρα τῆς γῆς καλλίνικα, τουτέστι τὴν ἑπτὰ πύλας ἔχουσαν πόλιν τῶν Θηβαίων νικῆσαι ποιήσων, ὡς ἔφη ὁ μάντις. γενοίμεθα, γενοίμεθα καὶ ὑπάρξαιμεν εὔτεκνοι μητέρες ὧδε καὶ οὕτως, τουτέστι τοιούτους παῖδας ποιήσαιμεν, ὡς ὑπὲρ τῆς αὐτῶν πατρίδος, ἤν δέῃ, εἰς θάνατον ἑαυτοὺς ἑκόντας διδόναι. γενοίμεθα, ὦ Παλλὰς καὶ Ἀθηνᾶ, ἥτις κατειργάσω καὶ διεπράξω αἷμα καὶ φόνον λιθόβολον καὶ διὰ λίθου βολῆς γενόμενον τοῦ ἐν Δίρκῃ δράκοντος. πῶς δὲ τοῦτο ἐποίησας; ὁρμήσασα ἑπί ἐποίησας; ὁρμήσασα ἐπὶ τοῦτο τὸ ἔργον, ἤτοι τὸν φόνον, τὴν Καδμείαν μέριμναν, τουτέστι παρακινήσασα τὸν Κάδμον μεριμνῆσαι τὸν κατὰ τοῦ δράκοντος φόνον. ὅθεν καὶ ἀφ’ ἧς αἰτίας, λέγω δὴ τῆς τοῦ δράκοντος ἀπωλείας, ἐπέσσυτο καὶ ὥρμητο εἰς τήνδε τὴν γῆν τις δαιμόνων ἄτη καὶ βλάβη ἐν ἁρπαγαῖς· τουτέστιν ὀργισθεὶς ὁ Ἄρης ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ δράκοντος ἐπήγαγε τὴν Σφίγγα Θηβαίοις (ταύτην γὰρ ἄτην δαιμόνων λέγει). Bar. Gu.

1043

Πυθίαις ἀποστολαῖς

: ταῖς τοῦ Ἀπόλλωνος παραπομπαῖς. B. C. M. ἀντὶ τοῦ ἀπὸ Πυθίου ὁ ἄθλιος ἀπεσταλμένος. κατὰ χρησμὸν γὰρ τούτου ἦλθεν εἰς Θήβας. A. M. T. κατὰ τὴν ἀποστολὴν τοῦ Πυθίου, ἤγουν ἣν ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ Πύθιος, τουτέστιν ὁ Ἀπόλλων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. οὐκ ἐπὶ τὸ ἀνελεῖν τὴν Σφίγγα ἐπέμφθη παρὰ τοῦ Πυθίου Οἰδίπους, ἀλλὰ χρωμένῳ περὶ τῶν γονέων ἀνεῖλεν αὐτῷ ὡς τούτους φονεύσειε. καὶ ὃς, φοβηθεὶς διὰ τὸν χρησμὸν ἀπελθεῖν εἰς Κόρινθον, ἵνα μὴ τὸν δοκοῦντα γονέα Πόλυβον ἀποκτείνῃ, καταλαμβάνει Θήβας. Bar. Gu.

1044.

Οἰδίπους ὁ τλάμων

: πυνθανομένῳ γὰρ Οἰδίποδι περὶ τῶν γονέων εἴρηκεν’ αὐτῷ ὁ θεὸς ὡς ἀποκτείνας τὸν πατέρα γαμήσει τὴν μητέρα. διὸ εἰς Θήβας ἦλθεν, οὐκ εἰς Κόρινθον, φοβούμενος μή πως Πόλυβον φονεύσας γαμήσῃ τὴν Μερόπην. A. B. C. M. I.

ὁ τλάμων

: γρ. ὁ τάλας. M.

1046.

τότε μὲν ἄσμενος

: ἀντὶ τοῦ ἡδύς. I. διὰ τὸ λῦσαι τὸ αἴνιγμα· πάλιν δὲ ἄχη συνάπτει, διὰ τὸν γάμον τῆς μητρὸς, καὶ τὰ λοιπά. B. C. M. T I. ὁ αὐτὸς δὲ πάλιν, φησὶ, καὶ λύπας αὐτῷ προσετρίψατο, γήμας τὴν μητέρα καὶ φύσας τοὺς περὶ Πολυνείκην ἐξ ἀνόμων γάμων· οἳ νῦν διὰ τὰς τούτου ἀρὰς εἰς ἀγῶνα καὶ πόλεμον κατέστησαν. τὸ δὲ ὕστερον γενόμενον προανεφώνησεν· οὐ γὰρ εὐθὺς, ὡς ἐπεδήμησεν, ἄσμενοι αὐτὸν εἶδον, ἀλλ’ ὅτε ἔλυσε. λείπει δὲ τὸ ἦλθε. A. M. T. ἀπὸ κοινοῦ τὸ συνάπτει ἄχη. M.

1047.

γάμους δυσγάμους

: συνάφειαν γάμων δυσγάμων. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. παρανόμους, αἰτίους συμφορῶν, κακούς. Gu.

1048.

καλλίνικος ὤν

: νικηφόρος ἂν τῶν ἀσαφῶν λόγων τῆς Σφιγγὸς συνάπτει γάμους κακοὺς τῇ μητρί. M. τὸ ἑξῆς, καλλίνικος ὢν τῶν αἰνιγμάτων τῆς Σφιγγὸς γάμους συνάπτει κακοὺς τῇ μητρὶ αὐτοῦ. A. B. C. M. I.

1051.

δι’ αἱμάτων δ’ ἀμείβει

: τὴν πόλιν ἐξ αἱμάτων ἀμείβει. M. τὴν πόλιν δι’ αἱμάτων διαλλάσσει. τὸ δὲ ἀμείβει ἀμείβεσθαι ποιεῖ, ἐμβαλὼν διὰ καταρῶν τοὺς παῖδας εἰς φιλονεικίαν. A. B. M. I. Ἄλλως. τὰ πρῶτα κακὰ δι’ αἱμάτων ἤλλαξε, δευτέρῳ φόνῳ ἐμβαλὼν τοὺς παῖδας διὰ τῶν καταρῶν εἰς φιλονεικίαν. A. B. C. M. I. Ἄλλως. διὰ φόνων δὲ διέρχεται, εἰς μεμισημένην φιλονεικίαν (λέγει δὲ τὴν μονομαχίαν,) καταβαλὼν διὰ τῶν ἀρῶν τὰ ἑαυτοῦ τέκνα ὁ ἄθλιος. B. I. καταβαλὼν τὰ ἄθλια τέκνα διὰ τὰς κατάρας. C. M. εἰς μεμισημένην φιλονεικίαν. λέγει δὲ τὴν μονομαχίαν τῶν ἀδελφῶν. M.

ἀμείβει

: κατὰ διαδοχὴν ἄγει (διαβιβάζει 59.) τὴν πόλιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. διέρχεται. Gu.

1052.

μυσαρόν

: βδελυκτόν. Gr. Florr. iidem. βδελυρόν· πολεμοῦσι γὰρ ἀλλήλοις. Gu. αἴτιος ὁ Οἰδίπους φόνων γίνεται καταβαλὼν τὰ τέκνα κατάραις εἰς μυσαρὸν καὶ βδελυρὸν ἀγῶνα, ὃν ἀγωνίζονται ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, ἀλλήλους καταβαλεῖν σπεύδοντες. Gu.

1053.

καταβαλών

: ἐκβαλὼν, ἀνελών. M.

1054.

ἀγάμεθ’

: λείπει τὸ ἐκεῖνον. M. μετέβησαν ἐπὶ τὸν Μενοικέως φόνον A. M. T. προσυπακουστέον τὸ ἐκεῖνον. B. C. θαυμάζομεν, φησὶ, καὶ ἐκπεπλήγμεθα τὸν παῖδα ἀνταλλαττόμενον ἑκουσίῳ θανάτῳ τὴν εὔκλειαν. A. B. C. M. T. ἀπὸ τούτων ἐχρῆν εὐθέως ἄρξασθαι τὸν χορόν· ἐκεῖνα γὰρ περιττά εἰσιν. B. C. M. I.

1054.-1059.

ἀγάμεθ’ ἀγάμεθα

: θαυμάζομεν καὶ ἐκπληττόμεθα τὸν Μενοικέα ἐκεῖνον, ὃς ἦλθεν ἐπὶ θάνατον ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος, Κρέοντι μὲν καταλείψας θρήνους, τὰς δ’ ἑπταπύλους Θήβας νικηφόρους καταστήσων, ἀντικαταλλασσόμενος ἑκουσίῳ θανάτω τὴν εὔκλειαν. I.

1058.

καλλίνικα θήσων

: νικηφόρα, ἐπικρατῇ ποιήσων. C. M.

1060.

γενοίμεθ’ ὧδε

: εἴθε, φησὶν, ὦ δέσποινα Ἀθηνᾶ, καὶ ἡμεῖς εὐτυχήσαιμεν τοιούτων τέκνων. ὡς παρθένοι δὲ παρθένῳ θεῷ εὔχονται, ταύτην τέως εἰδυῖαι θεόν. Ἄλλως. ἡμεῖς αἱ γυναῖκες. συμπεριλαμβάνει γὰρ τὸ πᾶν γένος τοῦτο λέγουσα. A. B. C. M. I.

γενοίμεθ’

: κατὰ τὸν Μενοικέα. M.

φίλαι

: γρ. φίλα. M. ἀναγκαίως, ἐπειδὴ παρθένος. M.

γενοίμεθ’ ὧδε

: ἤγουν τοιούτων παίδων ὑπὲρ πατρίδος ἀγωνιζομένων. Gu.

1062.

Παλλάς

: διὰ τοῦτο τὴν Ἀθηνᾶν ἐπικαλεῖται νῦν, ὡς γενναῖον καὶ φρόνιμον ἔργον ἐργαζομένου τοῦ Μενοικέως. Bar. Gu.

ἃ δράκοντος

: λίθῳ γὰρ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ὁ Κάδμος Ἀθηνᾶς προνοίᾳ. B. ἥτις τὸν φόνον τὸν διὰ λίθου γενόμενον τοῦ δράκοντος πεποίηκας. B. I. δοκεῖ Ἀθηνᾶ συμπρᾶξαι τῷ Κάδμῳ κατὰ τῶν σπαρτῶν, διὸ καὶ ἱδρύσατο ταύτην, Ὄγκαν προσαγορεύσας τῇ τῶν Φοινίκων διαλέκτῳ. ἐπεγέγραπτο δὲ τῷ ἱερῷ τούτω,

Ὄγκας νηὸς ὅδ’ ἐστὶν Ἀθήνης, ὅν ποτε Κάδμος
εἴσατο, βοῦν θ’ ἱέρευσεν, ὅτ’ ἔκτισεν ἄστυ τὸ Θήβης.

B. C. M. I. Ἄλλως. προνοίᾳ γὰρ Ἀθηνᾶς λίθῳ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ὁ Κάδμος, ὡς ἀνωτέρω Παλλάδος φραδαῖς. A. C. M.

κατειργάσω

: κατήνυσας, ἐφόνευσας. M.

1063.

Καδμείαν μέριμναν

: τὸν Κάδμον περιφραστικῶς, διεγείρασα καὶ παρορμήσασα εἰς ἔργον, ἤτοι εἰς τὸν φόνον τοῦ δράκοντος. I. ἐν περιφράσει τὸν Κάδμον. B. rec. M.

1065.

ὅθεν

: ἤγουν ἀφ’ ἧς αἰτίας ἐπῆλθεν εἰς τήνδε τὴν πόλιν μεγάλη τις βλάβη ταῖς τῶν θεῶν ἁρπαγαῖς. ἥρπαζε γὰρ ἡ Σφὶγξ, δὲ Μενοικεὺς ἔπαθέν τι ὅμοιον ἁρπαγῇ. I.

ὅθεν

: διὰ τὸν θάνατον τοῦ δράκοντος μηνίσαντος τοῦ Ἄρεως καὶ ἐπιπέμψαντος τὴν Σφίγγα. B. C. ἁρπαγαῖσι δὲ, καὶ γὰρ ἡ Σφὶγξ ἥρπαζεν, ὁ δὲ Μενοικεὺς πέπονθέ τι ὅμοιον ἁρπαγῇ. B.

1066.

δαιμόνων τις ἄτα

: βλάβη, ἣν οἱ θεοὶ ἔπεμψαν, τουτέστι θεήλατος. λέγει δὲ τὴν Σφίγγα, ἣν ὁ Ἄρης ἔπεμψεν. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1067.

ὠή

: τοῦτο καὶ ἐπὶ χαρᾶς λέγεται καὶ ἐπὶ φόβου καὶ θρήνου, ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ χαρᾶς. I.

κυρεῖ

: τυγχάνει. M.

1068.

ἐκπορεύετε

: ἀντὶ τοῦ εἴπατε ἐκτὸς ἐλθεῖν, ἢ ἀντὶ τοῦ ἐξαγάγετε. B. M.

1069.

διὰ μακροῦ

: βραδέως μὲν ἐξέρχῃ, ὅμως δὲ ἄκουσου, ἔξελθε. A. B. M. βραδέως μὲν ἐξέρχῃ, ἀλλ’ ὅμως δὲ ἔξελθε, καὶ ἄκουσον, ἔνδοξε γυνὴ τοῦ Οἰδίποδος, παυσαμένη τῶν θρήνων καὶ τῶν θρηνωδῶν δακρύων. I.

διὰ μακροῦ

: χρόνου ἢ λόγου ἀκούσῃ. Gu.

1070.

κλεινὴ δάμαρ

: ἐνδοξοτάτη γυνή. M.

κλεινή

: γρ. κυδρή. M.

1071.

παυσαμένη τῶν θρήνων τῶν θρηνωδῶν. πένθιμα δάκρυα λέγει, ἐπεί εἰσι καὶ χαρᾶς δάκρυα. Bar. Gr.

1072.

ἦ που

: ἄρα που. M. ἆρα ποῦ. B.

ξυμφοράν

: κακῶν συντυχίαν. λαμβάνεται ἡ λέξις καὶ ἐπὶ τῆς ἁπλῶς συντυχίας, ὅμως ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ καὶ ἐπὶ τοῦ προτέρου τίθεται σημαινομένου. Bar. Gr.

1073.

οὐ παρ’ ἀσπίδα βέβηκας

: ἐν τοῖς πολλοῖς ἀντιγράφοις οὐ φέρεται ὁ στίχος οὖτος. A. B. I. ἐπειδὴ ὑπασπιστὴς αὐτοῦ ἦν, νυνὶ δὲ κεχώρισται τοῦ δεσπότου, διὰ τοῦτο ὑπονοεῖ μὴ καὶ τέθνηκεν. A. B. C. I.

1074.

πολεμίων εἴργων βέλη

: ἃ οἱ πολέμιοι πέμπουσιν ἀποσοβῶν, κωλύων ἐπ’ αὐτὸν ἀφικνεῖσθαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1077.

μὴ τρέσῃς τόδ’

: μὴ κατὰ τοῦτο φοβῇ· καὶ γὰρ ἦλθον, ἵνα σε ἀπαλλάξω φόβου. A. B. C. M. ἀντὶ τοῦ κατὰ τοῦτο. τὸ δὲ ὡς ἀντὶ τοῦ ἵνα. M. τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ ἵνα, ἦλθον ἵνα σε ἀπαλλάξω τοῦ φόβου. I.

1078.

ἑπτάπυργοι

: ἀντὶ τοῦ ἑπτάπυλοι· πύργος γὰρ ἡ ἀσφάλεια. Ἄλλας. αἱ ἑπτάπυλοι σκέπαι τῆς πόλεως. B. M. I.

περιβολαί

: τὰ κυκλώματα τῶν τειχῶν. Bar. Gu. ἤγουν ἡ πόλις περιφραστικῶς. Bar.

1079.

ἑστᾶσ’ ἄθραυστοι

: ἀβλαβεῖς, στερεαὶ, ἄκλαστοι. ἡ δὲ πόλις οὐ πεπόρθηται. C.

1080.

ἦλθον δὲ πρὸς κίνδυνον

: ἀντὶ τοῦ συνέβαλον· συμβαλόντες γὰρ κινδύνου διάπειραν ἔσχον. A. M. ἀντὶ τοῦ συμβαλόντες τοῖς Ἀργείοις κινδύνου διάπειραν ἔσχον. B. C. I. ἦλθον δὲ οἱ περίβολοι, ἀντὶ τοῦ οἱ ἐν τοῖς περιβόλοις, τουτέστιν οἱ Θηβαῖοι, πρὸς ἀγῶνα πολέμου μετὰ τῶν Ἀργείων. λέγει δὲ κίνδυνον ἀντὶ τοῦ ἀγῶνος, ἐπεὶ ὁ τοῦ πολέμου ἀγὼν ἐπικρεμάμενον ἔχει κίνδυνον. Gr. Cant. Florr. omnes. Mosq.

1081.

ἀκμήν γ’ ἐπ’ αὐτήν

: εἰς αὐτήν εἰσι τοῦ πολέμου τὴν σφοδρότητα. A. B. M T. I. Ἄλλως. εἰς αὐτὸ τὸ ἀκμαιότατον τοῦ πολέμου ἦλθον. A. B. M. εἰς αὐτὴν τὴν τοῦ πολέμου ὀξύτητα, εἰς αὐτὸ τὸ ἀκμαιότατον τοῦ κινδύνου. C. Gu. ἐπ’ αὐτὴν τὴν ἀκμὴν ἦλθον τοῦ ἀγῶνος, ἤγουν εἰς ἰσχυρὸν πόλεμον κατέστησαν οὐχὶ μέτριον. Gr. Florr. omnes.

1081.

ἀλλ’ ὁ Καδμείων

: ἀλλ’ ὁ τῶν Καδμείων πόλεμος κρείσσων ἐγένετο τῶν Ἀργείων. I.

1083.

εἴ τι Πολυνείκους πέρι

: φιλοστόργου μητρὸς ἦθος· εὔχεν ται γὰρ ἑκάτερον εὐτυχεῖν. ἀκούσασα δὲ περὶ Ἐτεοκλέους καὶ περὶ Πολυνείκους ἐρωτᾷ. A. B. C. M. I.

1084.

ὡς μέλει μοι καὶ τόδ’

: ὅτι διὰ φροντίδος ἐστί μοι καὶ τόδε, εἰ ὁρᾷ φῶς, ἤγουν εἰ ζῇ. φάος τὸ φῶς βραχὺ, καὶ Φάρος ὄνομα τόπου. φάρος δὲ τὸ ἱμάτιον ἐνίοτε μὲν μακρὸν, ἐνίοτε δὲ βραχὺ, ὡς τὸ καλόν, τὸ ἴσον, τὸ ἀνήρ, τὸ ὕδωρ, τὸ ἀήρ, τὸ Ἄρης, ὡς δείκνται ἐν τῷ Ἆρες Ἄρες βροτολοιγέ, τὸ ὑμῖν καὶ ἕτερα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1085.

ξυνωρίς

: ἡ δυάς. I.

ζῆ σοι

: ζῆ ἡ δυὰς τῶν τέκνων μέχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. B. C. M. εἰς ταύτην τὴν ἡμέραν, ἤγουν μέχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. Gu. Florr. iidem.

1086.-1089.

εὐδαιμονοίης

: εὐτυχοίης. λέξον δὲ πῶς τοὺς Ἀργείους ἀπὸ τῶν πυλῶν ἀπεδιώξατε περικυκλούμενοι ὑπ’ ἐκείνων, ὅπως εἰσελθοῦσα εὐφράνω τὸν τυφλὸν Οἰδίποδα, τῆς γῆς ταύτης φυλαττομένης. I.

πῶς γὰρ Ἀργείων δόρυ

: αὕτη ἡ κατασκευὴ οὐ πρὸς τὸ εὐδαιμονοίης, ἀλλ’ ἄνω τοῦ ἀγγέλου εἰπόντος ὡς ὁ Καδμείων Ἄρης κρείσσων κατέστη τοῦ Μυκηναίου δορὸς, θεῖσα αὕτη διὰ μέσου τὴν περὶ τῶν τέκνων ἐρώτησιν, καὶ μαθοῦσα τὰ λῴω ὥσπερ διαπιστοῦσα πρὸς ἐκεῖνον τὸν λόγον ἔοικεν· ὑπονοεῖται γὰρ ἐκ τῆς τοιαύτης κατασκευῆς ὅτι οὐ δέχεται, φάσκουσα, πῶς γὰρ ἀπεστήσασθε τὸ Ἀργεῖον δόρυ τῶν πυλῶν; λέξον, εἰ ἀληθῆ λέγεις, ὡς ὁ Καδμείων Ἄρης κρείσσων κατέστη τοῦ Μυκηναίου δορός. Bar. Gu.

1087.

ἀπεστήσασθε

: ἀπεδιώξατε. B. rec. Gu. ἐδιώξατε. Gr.

πυργηρούμενοι

: φυλάσσοντες τοὺς πύργους, ἢ ὑπ’ ἐκείνων πολιορκούμενοι. ἢ φυλαττόμενοι ἡμεῖς, τειχήρεις ὄντες. B. C. M. T. κυκλούμενοι, πολιορκούμενοι. Gr. ὑπ’ ἐκείνων. Gu.

1089.

σεσωσμένης

: ἐν ἀσφαλείᾳ οὔσης. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1090.

ὑπερθανών

: γράφεται ὑπερβαλών. τὸ ὑπερβάλλειν γενικῇ καὶ αἰτιατικῇ, ὥσπερ καὶ τὸ ὑπεραίρω. ἔστι δὲ τὸ ὑπερβὰς τῆς γῆς καὶ τὸ πύργων ἐπ’ ἄκρων στὰς ταυτόν. Gu.

1091.

μελάνδετον ξίφος

: σιδηρόδετον. M. μέλαιναν λαβὴν ἔχον κερατίνην, ἢ σιδηρᾶν. Ἡσίοδος μέλας δ’ οὐκ ἔσκε σίδηρος. B. C. M. I. ἐπ’ ἄκρων δὲ πύργων πρὸς τὸ πᾶσι τὴν πρᾶξιν καταφανῆ γενέσθαι. τὸ ἑξῆς, ξίφος μελάνδετον σωτήριον. B. M. I.

1092.

λαιμῶν διῆκε

: διεβίβασε διὰ τοῦ λαιμοῦ αὐτοῦ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. διέπεμψε. Gu. ἐνέβαλε. Fl. 33.

1093.

λόχους

: τάγματα. B. I.

ἔνειμεν

: ἀντὶ τοῦ τὰ τάγματα διέταξεν. M. ἔταξεν ἄγων. Gr. Florr. iidem.

λοχαγέτας

: ταξιάρχους. Cant. Gr.

1094.

φύλακας

: ἐπιτηρητὰς καὶ ἀποσοβητὰς τῶν πολεμίων. Gu. διὰ τοῦτο ἑπτὰ ἔταξε στρατηγοὺς πρὸς ταῖς ἑπτὰ πύλαις, ἑαυτὸν οὐ συγκατατάξας, ὅπως αὐτὸς περιέρχοιτο τὰς πύλας, τῷ νοσοῦντι μέρει συμμαχῶν· ἐπάγει γὰρ ἐπειδὴ τάσδ’ εἰσεῖδεν εὐτυχεῖς πύλας, ἄλλας ἐπῄει παῖς σός. A. B. C. M. T. I. Ἄλλως. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐπειδὴ, ἵνα ᾖ καὶ ἐπεὶ λόχους ἔνειμεν. ἡ δὲ ἀπόδοσις εἰς τὸ δι’ ὀλίγου περγάμων ἀπ’ ὀρθίων εἰσορῶμων. A.

1095.

ἐφέδρους

: ἔφεδροι λέγονται οἱ τῶν ἐν τῷ πολέμῳ πιπτόντων ἀναπληροῦντες τὰς ἑαυτῶν τάξεις. M. ἀντιπάλους, ἀνταγωνιστάς. M. ἐπικαθεζομένους ἄλλους ἐποίησεν, ὅπως βοηθήσωσι τοῖς ἀσθενεστέροις. C. ἀντιπάλους, ἀγωνιστὰς ἐπικαθεζομένους ἀντιτάττεσθαι, εἰ ἐπικρατοίη τὸ ἀντίπαλον μέρος. B. Gr. I. ἔφεδρος γὰρ ὁ εὐτρεπισμένος, δύο τινῶν παλαιόντων, παλαίειν τῷ νικήσαντι. Gr. Leid. Cant. ἔταξε δὲ καὶ ἐφέδρους ἑτέρους, ἱππότας καὶ πεζοὺς ὡπλισμένους πρὸς τοὺς ἐν ταῖς πύλαις ἱσταμένους ἱππότας καὶ πεζοὺς, ἵνα ὦσι βοήθεια καὶ δύναμις τούτοις, εἴποτε κάμοιεν πολεμοῦντες. ἐγγὺς γὰρ ὄντες τούτοις τάχιστα καὶ δι’ ὀλίγου ἐβοήθουν ἂν ὁρμώμενοι. ἔφεδρος γάρ ἐστιν, ὅταν τινῶν παλαιόντων ἕτερός τις ἀναμένῃ τὸν νικήσαντα παλαίσειν. Bar. Gu. ἐπαλλήλους τούτους ἔταξεν, ἵνα, φησὶν, εἴη τοῖς νοσοῦσι τείχεσι πολέμου βοήθεια ἐγγύς. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἱππότας μὲν ἱππόταις

: ἐφ’ ἱππόταις. ἡ ἐπί ἀπὸ κοινοῦ. Gu. Florr. iidem.

1096.

ὁπλίτας

: πεζούς. B. Gu. I. ὡπλισμένους ἐπὶ τοῖς πεζοῖς. Gu.

1097.

ὡς τῷ νοσοῦντι

: ὅπως ἀδυναμοῦντι εἴη ὁ σὸς παῖς ὁ Ἐτεοκλῆς βοήθεια. M. τῷ νοσοῦντι μέρει τῶν τειχῶν. I.

1098.

δι’ ὀλίγου

: διὰ βραχέος χρόνου. B. ἐγγύς. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. συντόμως, διὰ ταχέος. Gu.

περγάμων

: νῦν τῶν τειχέων τῶν ὑψηλῶν. M. πέργαμα τὰ ἀκρωτήρια, στέγη δὲ τὰ τείχη τῶν ὑψηλῶν. A. M. T. οὕτως πᾶσαν ἀκρόπολίν φασιν. B. M. ὀρθίων δὲ ὑψηλῶν. B.

λεύκασπιν

: λευκὰς ἀσπίδας ἔχοντα. B. M. καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν τῶν ὑψηλῶν. Gr. Florr. iidem.

1100.

Τευμησσόν

: Τευμησσὸς ὄρος Βοιωτίας, ἀντὶ τοῦ τὴν τῷ Τευμησσῷ παρακειμένην χώραν. ἐπεὶ πῶς ὁρᾶν ἠδύναντο, πλέον ἑκατὸν σταδίους τοῦ Τευμησσοῦ ἀφεστηκότος τῶν Θηβῶν; ἢ οὐκ ἐκλιπόντα, ἀλλ’ ἤδη καταλιπόντα. A. B. C. M. T. I. Ἄλλως. οἱ μὲν ὄρος Βοιωτῶν, οἱ δὲ, ὅτι ὄρος ἐν Ἄργει, ἐν ᾧ ὡπλίζοντο οἱ Ἀργεῖοι εὐτρεπιζόμενοι πρὸς πόλεμον. A. M. T. Ἄλλως. τόπος ὀρεινὸς, ἀπέχων Θηβῶν σταδίους ἑκατόν. λέγει οὖν οὐχ ὅτι Τελμησὸν κατέλιπον, (πολὺ γὰρ ἀφέστηκεν·) ἀλλ’ ὅτι τὴν χώραν τὴν παρατείνουσαν τοῦ Τελμησοῦ μέχρι Θηβῶν. C.

τάφρου πέλας

: πλησίον τῆς σούδας. I.

1101.

δρόμῳ συνῆψεν

: περιέλαβον, περιεκύκλωσαν, οἷον, ὀξέως ἐπέβησαν, ἐπλησίασαν. M. καὶ ἥνωσε τὸ ἄστυ τῶν Θηβῶν δρόμῳ, τουτέστι δραμὼν ἦλθεν εἰς Θήβας πλησίον εἰς τὸν τάφρον. δέον δὲ εἰπεῖν συνάψαντα πρὸς τὸ ἐκλιπόντα, καινῶς τὴν σύνταξιν ἐξήνεγκε πρὸς εὐθεῖαν. εὕρηται δὲ τοῦτο πολλαχοῦ, οὐ μόνον παρὰ ποιηταῖς, ἀλλὰ καὶ λογοποιοῖς. Gu. Bar. ἐπλησίασεν εἰς τὸ ἄστυ. Gr. Fl, 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. μέχρι τῆς πόλεως ἔδραμεν. Gu.

1102.

παιάν

: ὕμνος ᾀδόμενος εἰς Ἀπόλλωνα ἐπὶ καταπαύσει τῶν κακῶν. B. C. M. I.

παιὰν δὲ καὶ σάλπιγγες

: παιὰν ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα ἐπὶ ἀφέσει λοιμοῦ ᾀδόμενος· νῦν δὲ παιᾶνα λέγει τὰς ἑκατέρων τῶν στρατευμάτων φωνὰς τὰς εἰς μάχην παρακαλούσας. γράφεται δὲ καὶ παιὼν, ὥς φησιν Ἀριστείδης ἐν Παναθηναϊκῷ ἐκ θεῶν ἀρξάμενοι καὶ τοῦ φίλου παιῶνος. Gu. Bar.

ἐκελάδουν

: οἱ μὲν εὐχόμενοι σωθῆναι, οἱ δὲ σαλπίζοντες. B. C. M. Fl. 33. τουτέστιν εὐχαὶ καὶ εὐφημίαι. B. Fl. 33. ἐπὶ ἀποτροπῇ κακῶν ἤχουν. Bar. ἤχουν. Gr.

1104.

προσῆγε

: προσήρχετο. M.

Νηΐταις πύλαις

: ἢ ἀπὸ Νηΐδος τῆς Ἀμφίονος καὶ Νιόβης, ἢ ἐπεὶ νέαται εἰσίν. ὁ δὲ Φερεκύδης ἀπὸ Νηΐδος τῆς Ζήθου θυγατρός. B. C. M. I. ταῖς ἀπὸ Νηΐδος τῆς Ἀμφίονος καὶ Νιόβης θυγατρὸς καλουμέναις. Gu. αἳ, φασὶν, ὠνομάσθησαν ἀπὸ Νηΐδος τῆς Ζήθου θυγατρός. Gr.

1105.

πεφρικότα

: πεπυκνωμένον. A. B. C. M. ἐξορθούμενον ταῖς ἀσπίσιν, ὡς τὸ ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐχχείῃσιν. A. B. C. M. I.

πεφρικότα

: φρὶξ τὸ ἀνεστηκὸς τῆς θαλάσσης ἐπιπολῆς. ἀπὸ τούτου κατὰ μεταφορὰν καὶ ἐπὶ συὸς φρίξας εὖ λοφιήν καὶ ἔφριξε μάχη φθισίβροτος ἐγχείῃσι. καὶ ἐνταῦθα, ἀσπίσιν πεφρικότα, οἱονεὶ κυματίζοντα τῇ πυκνότητι καὶ κινήσει τῶν ἀσπίδων καὶ ὀρθιάσει. Gr. Cant. Mosq.

1106.

ὁ τῆς κυναγοῦ — ἔκγονος

: τῆς Ἀταλάντης. B. rec. M. ὁ υἱὸς τῆς κυνηγοῦ, ἤγουν τῆς Ἀταλάντης. Gr. Florr. omnes.

1107.

ἐπίσημ’

: ἐπίσημον. Gr. σημεῖον. B. T. Gu.

1108.

Ἀταλάντην

: ἔχει γὰρ ἐν τῇ ἀσπίδι τὴν Ἀταλάντην τοξεύουσαν τὸν Αἰτωλὸν κάπρον τοῖς μακροβόλοις ὀϊκτοῖς. A. C. M. T.

κάπρον

: ὃν ἐπήγαγεν Αἰτωλοῖς ποτὲ Ἄρτεμις λυμαίνεσθαι τὴν σφῶν χώραν, ὀργιζομένη Οἰνεῖ θύσαντι τοῖς ἅλλοις θεοῖς, καὶ οὐ τῇ Ἀρτέμιδι. ἀπέκτεινε δὲ τὸν κάπρον τοῦτον ὁ Μελέαγρος. Gu. Bar. οὗτος ὁ κάπρος ἐλέγετο Καλυδώνιος· Καλυδὼν δὲ ὄρος Αἰτωλίας. ἱστορεῖται δὲ ὡς τοῦτον τὸν κάπρον ἡ Ἄρτεμις ἐτόξευσε, Μελέαγρος δὲ τῷ συοκτόνῳ δόρατι περὶ τὸ μέτωπον πλήξας ἀνεῖλεν. Gu.

1109.

χειρουμένην

: θηρῶσαν. B. κρατοῦσαν, νικῶσαν. Gu.

εἰς δὲ Προιτίδας

: ἐκβληθεὶς γὰρ ὑπὸ Ἀκρισίου ᾤκησεν ὁ Προῖτος εἰς τὰς Θήβας πλησίον τούτων τῶν πυλῶν. πύλαι δὲ Θηβῶν ἀπὸ Προίτου τοῦ ἄρχοντος, ὃς ἐξ Ἄργους φυγὼν ᾤκησεν ἐν Θήβαις. ὅθεν ἴσχυσεν αὐτῶν ἡ προσηγορία. A. B. C. M. T. I.

1110.

σφάγι’ ἔχων

: ἱερεῖα εἰς σφαγὴν ἕτοιμα εἶχεν ἐν τῷ ἅρματι, ἵν’, εἰ χρεία γένοιτο μαντείας, εὐθέως σφάξας μαντεύσηται. B. C. M. T. Gu. I. θυσίας. B. rec.

1

1 11. οὐ σημεῖ’ ἔχων

: οὐκ ἔχων ἐπὶ τῇ ἀσπίδι σημεῖα ὑπερήφανα καὶ μετὰ ἀλαζονείας, ὡς τὰ Καπανέως. B. C. M. T. I. καὶ παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ τοίαν ὁ μάντις ἀσπίδ’ εὔκυκλον ἔχων πάγχαλκον ἕρπει, σῆμα δ’ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ. A. B. M. T. I. Ἄλλως. οὐχ ὡς οἱ ἄλλοι ἔχων πεποικιλμένην τὴν ἀσπίδα. A.

ὑβρισμένα

: ὑπερήφανα, οὐχ ὕβρεις ἐπιφέροντα ταῖς Θήβαις. M. ὑπέρογκα. B. rec. ὕβριν ἔχοντα καὶ ἀλαζονείαν, ἀλλ’ ἔχων ὅπλα ἄσημα, ἤγουν μηδὲν ἐπίσημον ἔχοντα, σωφρόνως, ἤγουν ἐν καταστάσει ἀλαζονείας ἀπηλλαγμένῃ. Gr. Florr. omnes. ἀλαζονικά. Gu.

ἀλλὰ σωφρόνως ἄσημ’ ὅπλα

: ἀντὶ τοῦ, οὐκ ἀλαζονείαν τινά. ἴσως δὲ ὡς μάντις προειδὼς τὸ μέλλον οὐδὲν ἀλαζονικὸν ἐφρόνει. A. M. T.

1113.

Ὠγύγια δ’ εἰς πυλώμαθ’

: ἐπειδὴ παρὰ τῷ Ὠγύγου τοῦ Βοιωτοῦ τάφῳ ἔκειντο, καὶ οὐχ ὅτι Ὤγυγος αὐτὴν ἔκτισεν· οἱ γὰρ περὶ τὸν Ἀμφίονα ἔκτισαν τὰς Θήβας· ἢ ἀρχαίων ὡς αὐτῶν πρωτοκτίστων οὐσῶν τῇ πόλει. A. M. T. Ὠγύγια προσηγορεύθη, φησὶν Ἀριστόδημος, διὰ τὸ τοὺς περὶ Ἀμφίονα καὶ Ζῆθον, τειχίζοντας τὰς Θήβας, παρὰ τὸν Ὠγύγου τοῦ βασιλέως τάφον αὐτὰς τάξαι. Ὠγύγια δὲ τὰ ἐν τάφῳ τοῦ Ὠγύγου βασιλέως. C.

1

1 14. ἐν μέσῳ σάκει

: ἐν μέσῳ τῷ Ἱππομέδοντος σάκει ἐνεγέγραπτο ὁ Ἄργος ὁ κύων, ὃν πανταχόσε τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς πεποικίλθαι φασὶ, τοὺς μὲν σὺν ταῖς ἀνατολαῖς τῶν ἄστρων, τουτέστιν ἐν νυκτὶ, ἀνεῳγμένους καὶ βλέποντας κεκτημένον, τοὺς δὲ σὺν τῇ δύσει τῶν ἄστρων καμμύοντας. τοῦτο δὲ ἦν, ἵν’ ἑκάστοτε ἀγρυπνῶν πρόνοιαν ἔχῃ Ἰοῦς, ἧς ἐπιστάτην Ἥρα ἐπέστησεν· ὃν ὑπὸ τοῦ Ἑρμοῦ, Διὸς πέμψαντος, φονευθέντα ἐλεήσασα ἡ Ἥρα ἐποίησεν ἀντ’ αὐτοῦ ταώ. Gu. Bar.

1

115. στικτοῖς πανόπτην

: ὁ πανόπτης κύων, ὃς ἐφύλασσε τὴν Ἰώ· ἅπας γὰρ ὀφθαλμὸς ἦν. C. πεποικιλμένοις, ἐχγεγραμμένοις. M. T. Fl. 59. Ἄλλως. τοῖς ἐμπεποικιλμένοις. φησὶ δὲ τὸν Ἄργον, τὸν τῆς Ἰοῦς φύλακα. οἰκεῖον δὲ ὁ Ἱππομέδων σημεῖον εἶχεν ἐγγεγραμμένον· εἰς γὰρ τεκμήριον τῆς πατρίδος σημεῖον στικτὸν ἔφερε τῆς Ἀργείας βοὸς φύλακα. B. C. M. T. οἱ δὲ οἷον κατεστιγμένα, ποικίλα τὴν γραφήν· τοὺς γὰρ ὀφθαλμοὺς καταστίκτους γράφουσι καὶ φοβερόν τι ἀποτελοῦσι τῇ καταστίξει. C. T. πεποικιλμένοις, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἄϋπνον φυλάττοντα τὸν βοῦν ἐκ κελεύσεως τῆς Ἥρας. A. M. ποικίλοις. Gu. I. καταπληκτικοῖς. B. I. πυκνοῖς. Gr. Florr.

πανόπτην

: τὸν κύνα τὸν Ἄργον. Gu. I. πανόπτης διὰ τὸ εἶναι ἄϋπνος. Gu.

1

1 16. ἐπιτολαῖσιν

: τοῖς μὲν πρὸς ἀνατολὰς κειμένοις ὄμμασι βλέποντα, μύοντα δὲ τὴν πρὸς δύσιν· θέλει γὰρ αὐτὸν οἷς μὲν ἐξαγρυπνεῖν, οἷς δὲ καθεύδειν ὄμμασιν. Ἄλλως. ἰδίως ὁ Εὐριπίδης ἔνια μὲν τῶν τοῦ Ἄργου ὀμμάτων συνανατέλλειν τοῖς ἄστροις φησὶ δεδορκότα, τὰ δὲ πρὸς ταῖς δύσεσι καταμύειν. ὁ μὲν γὰρ Φερεκύδης αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ἰνίου φησὶν ἔχειν ὀφθαλμὸν, ἅμα δηλῶν ὅτι δύο ἐγένοντο Ἄργοι. γράφει δὲ οὕτως· Ἄργος ὁ Διὸς γαμεῖ Πειθὼ τὴν Ὠκεανοῦ. τοῦ δὲ γίνεται Κρίασος, τοῦ δ’ Ἐρευθαλίων (ἀφ’ οὗ Ἐρευθαλία πόλις καλεῖται ἐν Ἄργει) καὶ Φόρβας. τοῦ δὲ γίνεται Ἀρέστωρ, τοῦ δὲ Ἄργος, ᾧ Ἥρα ὀφθαλμὸν τίθησιν ἐν τῷ ἰνίῳ, καὶ τὸν ὕπνον ἐξαιρεῖται, καὶ ὑφίσταται φύλακα αὐτὸν τῇ Ἰοῖ, ἔπειθ’ Ἑρμῆς αὐτὸν κτείνει. Διονύσιος δὲ ἐν τῷ πρώτῳ τοῦ κύκλου βύρσαν αὐτὸν ἠμφιέσθαι φησὶ, καὶ κύκλῳ τὸ σῶμα ὅλον ὠμματῶσθαι. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον ποιήσας φησί

Καί οἱ ἐπίσκοπον Ἄργον ἵει κρατερόν τε μέγαν τε,
τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα,
ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος
πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴν δ’ ἔχεν ἔμπεδον αἰεί.

A. B. C. M. T. I.

ἐπιτολαῖσιν

: ἀνατολὴ καὶ ἐπιτολὴ διαφέρει. ἀνατολὴ μὲν γάρ ἐστι τῶν μεγίστων ἄστρων τῶν προαναβαινόντων, ἐπιτολὴ δὲ τῶν ἐλαττόνων, τῶν μετ’ ἐκεῖνα. A. C. M. T.

ἐπιτολαῖσιν ὄμματα

: ἐνταῦθα ἀνατολαῖς ἀκούειν δεῖ, οὐ διαχωρίζοντας, ὡς παρ’ Ἡσιόδῳ καὶ Ἀράτῳ. τὴν πρόφασιν δὲ εἶπεν ἀκολούθως τοῦ λεπτῶς οὕτω γνῶναι τὴν γραφήν· τεθνηκότος γὰρ τοῦ Ἱππομέδοντος, καὶ κειμένου τοῦ ὅπλου παρῆν ἀδεῶς καὶ λεπτοτέραν ὁρᾶν τὴν γραφήν. A. C. M. T.

ὄμματα

: τουτέστιν οἱ μὲν ὀφθαλμοὶ, οἵτινες ἦσαν πρὸς ἀνατολὴν, ἔβλεπον, οἵτινες δὲ ἦσαν πρὸς τὴν δύσιν, ἐκάμμυον. τὸν Ἄργον κύνα λέγει. ἐγέγραπτο γὰρ, φησὶν, ἐν τῇ ἀσπίδι τοῦ Ἱππομέδοντος, ἔχοντα τῶν ὀφθαλμῶν τοὺς μὲν ἐπὶ ἀνατολὰς τῶν ἄστρων τετραμμένους, τοὺς δὲ πρὸς τὰς δύσεις, οὓς καὶ μύειν ἐδόκει. τὸ γὰρ πίπτοντα ἀντὶ τοῦ καμμύοντα. πανόπτης δὲ καλεῖται διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἄϋπνον, φυλάττοντα τὴν βοῦν ἐκ κελεύσεως Ἥρας. C. τὰ μὲν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ὄμματα βλέποντα ταῖς ἐπιτολαῖς τῶν ἄστρων, τὰ δὲ ὄπισθεν μετὰ τῶν δυνόντων ἄστρων μύοντα. M.

1117.

βλέποντα, τὰ δὲ κρύπτοντα

: ἰστέον ὅτι τὸ βλέποντα καὶ τὸ κρύπτοντα πρὸς τὸν πανόπτην συντάσσεται, ἀρσενικαὶ αἰτιατικαὶ οὖσαι, καὶ οὐχ, ὥς φασί τινες, οὐδέτεραι, συντάσσοντες πρὸς τὸ τὰ μὲν, τὰ δὲ, οὐ συνάπτοντες τῷ προτέρῳ, ἀλλὰ κομματικὸν ἐκφέροντες, λαμβάνοντες ἔξωθεν τὸ ὑπῆρχον, καὶ λέγοντες οὕτω, τὰ μὲν ὄμματα ὑπῆρχον βλέποντα, τὰ δὲ κρύπτοντα. Gu. Bar.

1118.

ὡς ὕστερον

: ὥστε παρῆν ὁρᾶν τὴν ἀσπίδα ὕστερον οὕτως ἐγγεγραμμένην ἀποθανόντος τοῦ Ἱππομέδοντος τοῦ αὐτὴν βαστάζοντος. C. M T. τὸ ὡς ἀντὶ τοῦ καθὼς ὁρᾶν οὕτως, καθὼς ἦν ἰδεῖν τὴν ἀσπίδα τοῦ Ἱππομέδοντος ὕστερον καὶ διαγνῶναι τὰ σημεῖα μετὰ τὸ αὐτὸν ἀποθανεῖν, ἐπεὶ πῶς ἦν δυνατὸν καλῶς διαγνῶναι ἀπὸ μήκοθεν, ὡς γνωρίσαι καὶ τὰ σημεῖα; ἀλλὰ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτόν. M.

ὡς ὕστερον

: καθὰ παρῆν ἡμῖν ὕστερον ὁρᾶν, ἀποθανόντος αὐτοῦ τοῦ Ἱππομέδοντος. Gr. Bar. Mosq.

1119.

Ὁμολωΐσιν

: πύλαι Θηβῶν. αὗται οὕτως ἐκλήθησαν ἀπὸ Ὁμολωέως τοῦ Ἀμφίονος. τοὺς γὰρ περὶ Ἀμφίονά φασι σὺν τοῖς παισὶν ἅμα Κάδμῳ τειχίσαι τὴν πόλιν. Ἀριστόδημος δ’ αὐτάς φησιν οὕτω κληθῆναι διὰ τὸ πλησίον εἶναι τοῦ Ὁμολώου ἥρωος, οὗ τὴν ἐπίκλησιν ἔχουσι· κατὰ δὲ τοὺς ψευδολογεῖν βουλομένους ἀπὸ μιᾶς τῶν Νιόβης θυγατέρων, Ὁμολωΐδος καλουμένης. A. B. C. M. T. I.

Ὁμολωΐσιν

: ταῖς ἀπὸ Ὁμολωέως, ἤγουν Ἀμφίονος, κεκλημέναις ἤγουν Ὁμολωΐδος τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ. Gu.

1120.

Τυδεὺς λέοντος

: ὥπλιστο ἀσπίδα Τυδεὺς, λέοντος δέρμα ἐπίσημον ἔχουσαν· ἐνεγέγραπτο δὲ καὶ ὁ Προμηθεὺς λαμπάδα ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ, ὁ εἷς τῶν Τιτάνων, ὡς πρήσων τὴν πόλιν. Gu. Bar.

λέοντος δέρος

: λέοντος δέρμα ὁ Τυδεὺς εἶχεν ἐγγεγραμμένον, τῇ μὲν λαιᾷ τὸ δέρμα, τῇ δὲ δεξιᾷ τὸ πῦρ ἔχων. τὸ δὲ Τιτὰν Προμηθεὺς οὕτως ἐξεδέξαντό τινες, ἀντὶ τοῦ δόρυ εἶχεν ὡς Τιτὰν, ἀλλ’ αὐτόχρημα Τιτὰν Προμηθεύς. B. I.

1122.

Τιτὰν Προμηθεύς

: τὸ ὡς προτακτέον τοῦ Τιτάν, ὡς ὁ Προμηθεὺς ὁ ἀπὸ τῶν Τιτάνων. τὸ δὲ Τιτὰν Προμηθεὺς οὕτως ἐξεδέξαντό τινες, ἀντὶ εἶχεν ὡς Τιτὰν, ὅπερ ἐξεδέξαντό τινες ἀπὸ τοῦ ἑξῆς, ἀλλ’ αὐτὸ χρῆμα Τιτὰν Προμηθεύς. A. C. M. T.

1123.

Κρηναίαισι

: ταῖς ἐν τῇ Δίρκῃ. B. rec. I. ταῖς ἀπὸ τῆς κρήνης Δίρκης καλουμέναις. Bar. Gu. πύλαι καὶ αὗται Θηβῶν, ἴσως δὲ τῇ Δίρκῃ παρέκειντο, καὶ ἀπὸ ταύτης ὠνομάσθησαν. M. T.

1124.

Ποτνιάδες

: τὰς τοῦ Γλαύκου φησὶν, αἳ λυσσήσασαι κατέφαγον τὸν δεσπότην Γλαῦκον τὸν ἀπὸ Σισύφου ἐν Ποτνίαις τῆς Βοιωτίας. A. B. C. M. I. Γλαῦκον τὸν Σισύφου φασὶν ἔχειν ἵππους οὕτω λυττώσας ὡς καὶ αὐτὸν ὕστερον Γλαῦκον καταφαγεῖν. ἔτρεφε δὲ ἐν Ποτνίαις, πόλει τῆς Βοιωτίας, ὅθεν καὶ τοὔνομα ἔσχον αἴ ἵπποι Ποτνιάδες. εἶχε δὲ αὐτὰς ἐπίσημον Πολυνείκης ἐπὶ τῆς ἀσπίδος ἐν μέσῳ τῷ ὀμφαλῷ χαλκᾶς, οὕτως ὑπὸ μηχανῆς κατεσκευασμένας, ὥστε τοῖς ὑποκάτω τῆς ἀσπίδος ἱμᾶσι κινουμένας δοκεῖν μαίνεσθαι καὶ φόβον ποιεῖν τοῖς ὁρῶσιν. Bar. Gu.

Ποτνιάδες

: μανικαί. τινὲς δέ φασι Γλαῦκον τὸν τῶν Ποτνιάδων ἵππων δεσπότην πατέρα εἶναι Βελλεροφόντου, ἐξ οὗ παῖς ἐγένετο Γλαῦκος. Ποτνιάδες δὲ ἐκαλοῦντο, ἐπειδὴ ἐν Ποτνίαις ἔτρεφεν αὐτὰς ὁ Γλαῦκος. Πότνιαι δὲ πόλις Βοιωτίας· Γλαῦκον δὲ οὐ τὸν ἀπὸ Σισύφου, ἀλλὰ τὸν Θρᾷκα τὸν ἄγριον. A. C. T.

1125.

ἐπίσημα πῶλοι

: ἐπίσημον δὲ ἐπὶ τῇ ἀσπίδι αὐτοῦ πῶλοι μανικαὶ καὶ ἐπιτήδειοι εἰς δρόμον ἐσκίρτων ἐν κινήσει, εὐστρόφως κατά τινα τρόπον στρεφόμεναι μηχαναῖς τισιν ἔνδοθεν τῆς ἀσπιδος ὑπ’ αὐτὸν τὸν πόρπακα. Gr. Leid. ἐφοίτων, ἐσκίρτων. I.

ἐσκίρτων φόβῳ

: τῷ περὶ αὐτὰς φόβῳ ἐδόκουν σκιρτᾶν, τουτέστιν οὕτω φοβεραὶ ἦσαν κατὰ τὴν ἐπιγραφὴν ὡς δοκεῖν σκιρτᾶν, θέας ἀποτελούσης. στρόφιγξι δὲ ταῖς περιστροφαῖς τοῦ δρόμου ἐν τῇ γραφῇ κεκαμμένων αὐτῶν τῶν τραχήλων πάνυ ταῖς ἡνίαις, ὡς δοκεῖν ἀληθῶς τῇ ὄπισθεν τοῦ ὅπλου αὐτὰς κατέχεσθαι, ὡς νομίζεσθαι τὸν βαστάζοντα τὸ ὅπλον καὶ τὰς ἡνίας αὐτῶν ὑπὸ τὸν πόρπακα κατέχειν διὰ τὸ μὴ ἐγγεγράφθαι τὸν ἡνίοχον μηδὲ τὸ ὄχημα, μόνην δὲ τὴν ζεῦξιν τῶν πώλων, ὡς καὶ ἐν ἅρματι, ἐγγίζουσαν τοῦ ὅπλου, καὶ ἔσωθεν αὐτὴν ἡνιοχουμένην. στρόφιγξι δὲ ταῖς ἡνίαις, καθὰ δι’ αὐτῶν στρέφεται τὸ ἅρμα. A. C. T.

1126.

στρόφιγξιν

: μηχαναῖς. B. rec. M. I. στρεφομέναις. M. τοῖς ὑποκάτω τῆς ἀσπίδος ἱμᾶσι. Gu.

ἔνδοθεν κυκλούμεναι

: περικυκλούμεναι. M. ἔνδοθεν τῆς ἄντυγος δηλονότι, ἵνα εἴπῃ κατὰ μέσον τῆς ἀσπίδος. A. B. C. I. στρόφιγξι δὲ ταῖς περιφοραῖς τοῦ δρόμον. B. I.

1127.

πόρπαχ’ ὑπ’ αὐτόν

: τὸν ὀμφαλὸν, ὃ καλοῦσι τὸ μέσον τῆς ἀσπίδος. Gu. κατὰ τὸ μέσον τῆς ἀσπίδος. B. rec. I. πόρπαξ ὁ λῶρος τῆς ἀσπίδος. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq. πόρπαξ δὲ καλεῖται τὸ κατὰ μέσον τοῦ ὅπλου ὑπὸ τὸ τοῦ ὀμφαλοῦ κοίλωμα, δι’ οὗ καὶ βαστάζεται τὸ ὅπλον. καλῶς πως ὑπὸ τὸν πόρπακα κατεχόμεναι σκιρτηματικῶς, ὡς δοκεῖν μαίνεσθαι αὐτάς. εἴη δ’ ἂν αὐτῷ τῆς τύχης οἰκεῖον καὶ τῆς φυγῆς τὸ σημεῖον. τὸ δὲ ἔνδοθεν δηλοῖ ὅτι τῆς ἄντυγος ἔσωθεν, ἵνα εἴπῃ, κατὰ τὸ μέσον τῆς ἀσπίδος. πόρπακα δὲ τὸν ὀμφαλὸν τῆς ἀσπίδος. ἐν δὲ τῇ ἀσπίδι, φησὶ, τούτου ἐντετύπωντο αἱ Ποτνιάδες ἵπποι οὕτως ἀκριβῶς ὡς δοκεῖν τῇ ἀληθείᾳ σκιρτᾶν κατὰ τὴν γραφὴν καὶ περιθέειν τὸν τῆς ἀσπίδος ὀμφα1128. λόν. A. C. T.

ὁ δ’ οὐκ ἔλασσον

: ὁ δὲ Καπανεὺς, ὁ φρονῶν εἰς μάχην, ἤγουν ἐπαιρόμενος, οὐκ ἔλαττον τοῦ Ἄρεος, τοῦ θεοῦ δηλονότι. Gr. Bar.

1129.

ἐπ’ Ἠλέκτραις πύλαις

: ἢ ἀπὸ Ἠλεκτρυῶνος τοῦ πατρὸς Ἀλκμήνης, ἢ ἀπὸ Ἠλέκτρας θυγατρὸς τοῦ Ἀμφίονος. ἔνιοι δὲ ἀπὸ Ἠλέκτρας τῆς τῆς Ἁρμονίας μητρὸς, ἧς εἶναι ἀνάθημά φασι τὸ ἐν Τροίᾳ Παλλάδιον, τὸ κλαπὲν ὑπὸ Ὀδυσσέως καὶ Διομήδους. A. B. C. M. I. Ἄλλως. ἀπὸ Ἠλέκτρας τῆς Ἄτλαντος καὶ Ἡσιόνης. ἱστορεῖται δὲ καὶ ἡ Ἠλέκτρα τρεῖς παῖδας ἔχειν, Δάρδανον, Ἠετί ωνα, ὃν καὶ Ἰασίωνα ὠνόμασαν, καὶ Ἁρμονίαν, ἣν γήμαντα τὸν Κάδμον ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῆς Ἠλεκτρίδας πύλας ὀνομάσαι τῆς Θήβης. οἱ δὲ ἀπὸ Ἠλέκτρας, μιᾶς τῶν Ἀμφίονος θυγατέρων. ἐνταῦθα ὁ Καπανεὺς λοχαγεῖ, καὶ αὐτὸς δὲ διεσάφησε τὴν οἰκειότητα τοῦ σημείου αὑτοῦ. Α. C. M. T. φασὶν Ἠλέκτραν τὴν Ἄτλαντος καὶ Ἡσιόνης θυγατέρα τρεῖς παῖδας κτήσασθαι, Δάρδανον, Ἠετίονα, Ἁρμονίαν, ἣν ἔγημε Κάδμος, ἥτις ἀπὸ τῆς μητρὸς τὰς πύλας ἐκάλεσεν Ἠλέκτρας. Bar. Gu.

1130.

σιδηρονώτοις

: πῶς οὖν ἀνωτέρω εἶπε λεύκασπιν εἰσορῶμεν Ἀργείων στρατόν, ἐν δὲ τῇ Ἀντιγόνῃ λέγει ἐπὶ χρυσεόνωτον ἀσπίδα τὰν Καπανέως; λεύκασπιν μὲν οὖν ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντός φησι, χρυσόνωτον δὲ τὴν πολυτελῇ, σιδηρόνωτον δὲ τὴν ἰσχυρὰν ἀσπίδα. A. B. C. M. I. χαλκενδύτοις. B. M. I.

ἐπῆν

: ὑπῆρχεν, ἐπέκειτο, ἐζωγράφητο ἐπὶ τῆς ἀσπίδος γίγας φέρων ἐπὶ τοῖς ὤμοις πᾶσαν τὴν πόλιν. C. M. ἐπὶ τοῖς τύποις δὲ, ἤγουν ταῖς γραφαῖς, ταῖς σιδηρονώτοις τῆς ἀσπίδος, ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τῷ σιδηρῷ νώτῳ τῆς ἀσπίδος, ἦν γίγας γηγενὴς ὁλόκληρον πόλιν φέρων ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ ὤμοις, ἐκριζώσας αὐτὴν σὺν βίᾳ διὰ μοχλῶν. Cant. Gr.

1132.

μοχλοῖσιν

: μεγάλοις ξύλοις. B. rec.

βάθρων

: τῶν θεμελίων καὶ τῶν βάσεων. C. γρ. βάθρων. θεμελίων. M.

1133.

ὑπόνοιαν ἡμῖν

: μὴ λάβῃς ἔξωθεν τὴν εἰς πρόθεσιν εἰς τὸ ὑπόνοιαν, ὥς τινές φασιν, ἀλλ’ οὕτω λέγε· ἐπῆν δὲ καὶ ὑπῆρχεν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος ἐν σιδηρονώτοις τύποις γίγας γηγενὴς, καὶ ἐκ τῆς γῆς γεννηθεὶς, φέρων ἐπὶ τοῖς ὤμοις ὅλην τὴν πόλιν, ὑπόνοιαν καὶ ὑποψίαν οἷα πείσεται ἡ πόλις αὕτη· τουτέστι τὸ φέρειν ἐπὶ τοῖς ὤμοις τὴν πόλιν ὑπονοεῖν τοῖς ὁρῶσι παρεῖχε τὴν ἐσομένην τῇ πόλει καταστροφήν. τὸ δὲ ἐξανασπάσας βίᾳ μοχλοῖσι διὰ μέσου, δεικνύον καὶ ἑρμηνεῦον τὸ πῶς αὐτὴν ἐν τοῖς ὤμοις ἔφερε. τὸ δὲ σιδηρονώτοις τύποις ἀντὶ τοῦ ἐν σιδηροῖς τύποις ἐπὶ τῶν νώτων τῆς ἀσπίδος ἐνετετύπωτο. Gu.

ὑπόνοιαν ἡμῖν

: διδούς. B. ἀπὸ κοινοῦ τὸ φέρων. B. M. τουτέστιν ὑποψίαν καὶ σημεῖον ὁποῖα ἡ πόλις πείσεται. ἐπέκειτο γὰρ, φησὶ, καὶ ἐζωγράφητο ἐπὶ τῆς ἀσπίδος γίγας, φέρων ἐπὶ τοῖς ὤμοις πᾶσαν τὴν πόλιν, ὑπόνοιαν διδοὺς, καὶ τὰ ἑξῆς. B. Gu. I.

1134.

ταῖς δ’ ἑβδόμαις

: τινές φασι τὰς ἑβδόμας πύλας Βοιωτίας καλεῖσθαι ἀπὸ Βοιωτοῦ τοῦ Ποσειδῶνος καὶ τῆς σοφῆς Μελανίππης, ἀφ’ οὗ καὶ ἡ πᾶσα Βοιωτία ἐκλήθη. A. C. M.

1

136. ἑκατὸν ἐχίδναις ἀσπίδ’ ἐκπληρῶν γραφῇ

: πληρῶν τὴν ἀσπίδα ἑκατὸν ἐχίδναις· ἐχιδνοκέφαλος γὰρ ἡ ὕδρα. B. Ι. ἀντὶ τοῦ πλήρη τὴν ἀσπίδα ἔχων λαιοῖς ἐν βραχίοσιν ἑκατὸν ἐχίδναις ὕδρας. A. M. Ἄλλως. τῷ ἑκατὸν ἐχρήσατο ἀορίστως. ἡ δὲ σύνταξις, πολλαῖς ἐχίδναις, τουτέστι κεφαλαῖς ὕδρας, ἐκπληρῶν τὴν ἀσπίδα καὶ ἔχων αὐτὴν ἐπὶ τοῖς λαιοῖς βραχίοσιν. ἐκπληρῶν δὲ ἀντὶ τοῦ ἐκπληρώσας. τὸ δὲ ἑξῆς, ἀσπίδα ἔχων λαιοῖς ἐν βραχίοσιν, ταῖς ἑκατὸν ἐχίδναις ὕδρας ἐκπληρῶν τῇ γραφῇ, ἀντὶ τοῦ ἑκατὸν κεφαλαῖς. λέγει δὲ τὴν ὕδραν· ἐχιδνώδεις γὰρ ἦσαν αἱ ταύτης κεφαλαί. A. B. C. M. I.

ἐχίδναις

: κεφαλαῖς ὤφειλεν, λέγει δὲ ἐχίδναις, ὅλον ἀντὶ μέρους τιθείς· ἐχιδνώδεις δὲ ἦσαν αἱ κεφαλαὶ τῆς Ὕδρας. Cant.

1136.

ὕδρας-Ἀργεῖον αὔχημα

: τὴν πολυκέφαλον ὕδραν, ἐκπληρῶν τὴν γραφήν. M. αὐτὴν δηλονότι τὴν ἀσπίδα μετὰ τῆς Ὕ δρας, ἥτις ἐν τῇ Λέρνῃ ἦν, τῇ πηγῇ τῇ ἐν τῷ Ἄργει. Gr. Bar. Fl 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐν Λέρνῃ πηγῇ Ἄργους ἡ Ὕδρα ἡ ἐννεακέφαλος ἦν, ἣν ἀπέκτεινεν Ἡρακλῆς. εἶχεν οὖν Ἄδραστος ὡς Ἀργεῖος ταύτην ἐπίσημον τῇ ἀσπίδι, οὐκ ἔχουσαν κεφαλὰς ἐννέα, ἀλλ’ εἰς ἑκατὸν ταύτας προτείνουσαν· ἦσαν δὲ αὗται αἱ κεφαλαὶ ἐχιδνῶν. ἔφερεν οὖν ἑκάστη τούτων Καδμεῖον ἐκ μέσου τοῦ τείχους ἁρπάζουσα. ἐγέγραπτο δὲ καὶ ἡ πόλις ἐν τῇ ἀσπίδι ἔμπροσθεν τῆς ὕδρας. εἶδεν οὖν ταῦτα ὁ ἄγγελος πεμπόμενος, ὡς αὐτός φησιν, ἐξ Ἐτεοκλέους κατάσκοπος, καὶ φέρων γνωρίσματα τῶν πολεμίων ἑκάστου τῶν στρατηγῶν τοῖς Θηβαίοις. Gu. Bar.

1137.

Ἀργεῖον αὔχημ’

: ἀλλὰ γὰρ βασιλεὺς ὢν τοῦ Ἄργους ἔφερε παράδοξα αὐχήματα μαινόμενα καὶ ἐναρπάζοντα τὰς Θήβας. ἐν Λέρνῃ γὰρ τῇ Ἀργείᾳ κρήνῃ ἀνεφύη ἡ Ὕδρα, ἥτις δρακόντων κεφαλὰς παμπληθεῖς εἶχεν. οὕτω γοῦν ὁρῶν αὐτὰς Ἡρακλῆς τεμνομένας καὶ πάλιν βλαστώσας ἐκέλευσεν Ἰολάῳ τὰς τεμνομένας παρακαίειν. ἔφερεν οὖν τὴν ἀσπίδα τοῖς ἀριστεροῖς βραχίοσι τῇ γραφῇ τῆς Ὕδρας πεπληρωμένην, καὶ διὰ τῆς γραφῆς τῆς Ὕδρας ἐχίδναις αὐτὴν ἐκπληρῶν καταγραφείσαις, αἳ δὴ καὶ ἀνήρπαζον. Α. C. M. ἐν γὰρ τῇ ὕδρᾳ Ἀργεῖοι ἐσεμνύνοντο. Gu.

ἐκ δὲ τειχέων μέσων

: ἐκ μέσου δὲ τῶν τειχῶν εἰς τύπον τῶν Θηβῶν ἐζωγραφημένων οἱ δράκοντες, ἀντὶ τοῦ αἱ κεφαλαὶ τῆς Ὕδρας, ἔφερον ταῖς ἑαυτῶν γνάθοις, ἤγουν σιαγόσι, τὰ τέκνα τῶν Καδμείων. Gr. Cant.

1138.

δράκοντες

: ὕδρα ὄφις ἦν ἔχουσα κεφαλὰς ρ′. Καὶ ἄλλως. ἀπὸ τῆς ὕδρας ἐξήρχοντο κεφαλαὶ πολλαὶ, αἳ κεφαλαὶ τῆς ὕδρας ἐχιδνώδεις. αἱ ἔχιδναι ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τῆς ὕδρας ἐξήρχοντο. δράκοντας δὲ εἶπεν εἶδος ἀντὶ εἴδους παραλαμβάνων. C. ἤγουν αἱ ἔχιδναι καὶ αἱ κεφαλαὶ τῆς ὕδρας. δράκοντας εἶπεν ἀντὶ τοῦ εἴδους εἶδος παραλαμβάνων. Gu.

1139.

παρῆν δ’

: παρῆν δὲ ἐμοὶ ἡ ὄψις ἑκάστου τούτων. Gr. et Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1140.

ξύνθημα

: ἀντὶ τοῦ σημεῖόν τι ἴδιον εἰ ἐπιγινώσκουσιν, ὑπὲρ τοῦ τοὺς οἰκείους μὴ φονεύειν. λέγει δὲ τὸ κηρύκειον. ταῦτα δὲ, φησὶν, εἶδον ἀκριβῶς πρὸς ἕκαστον τῶν ταξιαρχῶν κῆρυξ ἀποστελλόμενος. A. M. T. ἀγγελίαν, μήνυμα. B. rec. I. σημεῖόν τι ἴδιον εἰ ἐπιγινώσκουσιν, ὑπὲρ τοῦ μὴ τοὺς ἰδίους φονεύειν. B. I.

ποιμέσιν λόχων

: τοῖς στρατηγοῖς τῶν ταγμάτων. B. M. I.

1141.

μεσαγκύλοις

: τοῖς ἀκοντίοις, διὰ τὸ κατὰ μέσον τοῦ ξύλου τὰ ἀκόντια ἀγκύλον τι καὶ κοῖλον ἔχειν ἐγγλυφὲν, εἰς ὃ ἐμβαλόντες τὸν δάκτυλον τὸν δεύτερον καὶ τοῖν δυοῖν ἑκατέρωθεν κατέχοντες τακτικώτερον ῥίπτουσιν οἱ πολέμιοι. A. B. C. M. T. I. μεσάγκυλον εἶδός ἐστιν ἀκοντίου, ἐν μέσῳ τῷ ξύλῳ κοῖλον ἔχον, ὡς ἂν ἐρείδηται ἡ χεὶρ τοῦ πέμποντος, κατὰ τροπὴν τῆς οι διφθόγγου εἰς ῡ ψιλόν. Gu. Bar.

ἑκηβόλοις

: μακρὰν βαλλούσαις. Gr. Florr. omnes.

1143.

πετρῶν τ’ ἀραγμοῖς

: τοῖς σχισμοῖς. ἐκ δὲ τούτου θέλει εἰπεῖν τοὺς λίθους τοὺς ἐκ πετρῶν κατερρωγότας. A. σχίσμασι, κλάσμασιν· οὐ γὰρ πέτρας ἔρριπτον μεγάλας οὔσας, ἀλλ’ εἰς μικρὰ κλῶντες αὐτὰς ἔρριπτον. C. M. Gu. βολαῖς σφοδραῖς. Gr. Cant.

1144.

ἔκλαγξε

: ἐφώνησε, ἤχησε. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἤχησε. Gr. μεγάλως ἐβόησε. Gu.

1145.

πρὶν κατεξάνθαι βολαῖς

: αἱματωθῆναι πληγαῖς. M. πρὶν κατὰ πληγὰς αἱματωθῆναι, διαφθαρῆναι. ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἐρίων κατὰ μικρὸν τῇ ἐργασίᾳ ξαινομένων. C. I.

κατεξάνθαι

: ἀπὸ τοῦ ξαίνω τὸ μαστίζω. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1146.

τί μέλλετε

: διὰ τί κατ’ ὀλίγον ἀναλισκόμεθα, καὶ οὐχὶ πάντες ἐμπίπτομεν ταῖς πύλαις; A. B. M. I. ἀναβάλλεσθε. M. τί βραδύνετε μετεώρῳ κινήματι καὶ διεγηγερμένῳ, ὥστε ἐπιτίθεσθαι ταῖς πύλαις. Gr. Cant. Mosq.

ἄρδην

: ὁμοῦ. Gu. 20

1

147. γυμνῆτες, ἱππεῖς

: φροντισταί. ἐπιστάται. M. ὄνομα στρατιωτῶν οὐ πανοπλίᾳ χρωμένων, ἀλλὰ τῇ σφενδόνῃ, πεζοὶ, οἱ σφενδονῆται, ἢ οἱ τοξόται. B. C. M. T. I.

1148.

ἠχῆς

: ἦχος ἤχου. ἠχὴ ποιητικὸν, ἦχος κοινόν. ἠχὼ δὲ τὸ τῆς κραυγῆς ἀντίφθεγμα, καὶ ὄνομα θεᾶς. Gr. Cant. Mosq. 25

1

149. πολλοὶ δ’ ἔπιπτον

: πολλοὶ δὲ Ἀργείων ἐξ ἡμῶν δηλονότι, ἄνωθεν λίθοις βεβλημένοι τὰς κεφαλὰς καὶ αἱματούμενοι ἔπιπτον εἰς γῆν· οὐ μόνον δὲ Ἀργεῖοι, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἡμῶν πολλοὺς ἂν εἶδες κατὰ γῆς ἐρριμμένους πρὸ τῶν τειχῶν ἡμιθνῆτας, πάλλοντας τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας, καὶ ὥσπερ κυβιστητῆρσιν ἐοικότας. ἢ καὶ οὕτως, ἵν’ ᾖ τοῦτο ὅμοιον τῷ ἄνω, καὶ εἶδες ἂν Ἀργείους ἐξ ἡμῶν ἐκπεπνευκότας, τουτέστιν ἐξ ἡμῶν ἀφῃρημένους τὸ ζῆν. Gu. Bar. καὶ ἀφ’ ἡμῶν εἶδες ἂν πολλοὺς κατὰ κεφαλῆς πίπτοντας εἰς τὸ ἔδαφος πρὸ τῶν τειχῶν ἐκπεπνευκότας. Gr.

1151.

κυβιστητῆρας ἐκπεπνευκότας

: τὴν ψυχὴν παραδιδόντας, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πίπτοντας. B. I. ἀπὸ τοῦ κύβη ἡ κεφαλή. Fl. 59. δίκην κολυμβητῶν χερσὶ καὶ ποσὶ παλλομένους. Gu.

1152.

ἔδευον

: κάθυγρον ἐποίουν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἔβρεχου. Gu.

1153.

ὁ δ’ Ἀρκὰς, οὐκ Ἀργεῖος

: Ἀρκὰς γὰρ ὢν ἐν Ἄργει ἐπαιδεύθη, ὡς ἐν ἄλλοις φησὶν Ἀρκὰς μὲν ἦν, ἐλθὼν δ’ ἐπ’ Ἰνάχου ῥοαῖς παιδεύεται κατ’ Ἄργος. A. B. C. M. I.

Ἀταλάντης γόνος

: ὁ Παρθενοπαῖος. B. rec. I.

1154.

Τυφὼς πύλαισι

: τύφεσθαί ἐστι τὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς συγκεχύσθαι. Μένανδρος ἐν Φιλαδέλφοις νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον ἐκτυφήσομαι. καὶ ἐν Ἐπιτρέπουσιν ἐξετύφην μὲν οὖν κλαίουσα. Τυφὼς οὖν ἡ ἐκ τῆς ἀναθυμιάσεως, πρὶν ἐκπυρωθῆναι τὸν ἀέρα, συστροφή. βούλεται δὲ ἀπὸ μέρους τὸ πῦρ δηλῶσαι· ἐμπεσὼν, φησὶ, ταῖς πύλαις ὡς πῦρ, ἀνεβόησε μεγάλῃ τῇ φωνῇ, πῦρ καὶ δικέλλας αἰτῶν. τινὲς ἐκ τοῦ τυφῶνος ἐξεδέξαντο ἑνὸς τῶν γιγάντων. A. B. C. M. I.

Τυφώς

: τεράστιος δαίμων. λέγει δὲ καὶ τὸ σφοδρὸν τοῦ ἀνέμου πνεύσαντος. B. M. I. ἡ κοινῶς λεγομένη ἀνεμοζάλη. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1

155. πῦρ καὶ δικέλλας

: δότε μοι δηλονότι, ἵνα καταβάλω πόλιν. Bar.

δίκελλαν

: ἐργαλεῖον μοχλευτικόν. Gu. M. Fl. 33.

κατασκάψω

: καταβάλω, καταστρέψω. Gr.

1156.-1163.

ἀλλ’ ἔσχε

: ἀλλ’ ἐπέσχε μαινόμενον αὐτὸν ὁ τοῦ Ποσειδῶνος παῖς Περικλύμενος, λίθον ἐπιρρίψας κατὰ τὸ κάρα μέγαν καὶ ἅμαξαν ἱκανὸν πληροῦν, λέγω ἐξέχουσαν πέτραν ἀπὸ τῶν προμαχεώνων. τὴν ξανθότριχα δὲ κεφαλὴν εἰς λεπτὰ κατέθραυσεν, καὶ συνδέσεις ὀστέων ἔσχισεν, τὴν ἄρτι δὲ ξανθότριχα σιαγόνα, ἤγουν τὴν οὐ πρὸ μακροῦ τὰς ξανθὰς τρίχας φύσασαν, ᾑμαγμένην ἐποίησεν, οὐδὲ διασώσει τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν, ἤγουν οὐδὲ ἀπάξει ἑαυτὸν ζῶντα, τῇ ἑαυτοῦ μητρὶ τῇ Ἀταλάντῃ, τῇ τοξικῇ, τῇ κόρῃ τοῦ Μαινάλου, ἤγουν τῇ περὶ τὸ Μαίναλον διατριβούσῃ. ἐπεὶ δὲ τάσδε τὰς πύλας εἶδεν εὐτυχεῖς ὁ σὸς παῖς, ἐπ’ ἄλλας ᾔει, ἤγουν ἐπορεύετο, ἠκολούθουν δὲ ἐγώ. ὁρῶ δὲ Τυδέα καὶ πολλοὺς ὑπασπιστάς. Gr. Cant.

1156.

ἀλλ’ ἔσχε

: πρὸς ταῖς Κρηναίαις πύλαις φησὶ τὸν Παρθενοπαῖον ὑπὸ τοῦ Περικλυμένου λιθοβοληθῆναι Ἀριστόδημος. A. B. C. M. I.

μαργῶντ’

: μεμηνότα. M. I.

ἐναλίου θεοῦ

: τοῦ Ποσειδῶνος. M. I.

1157.

Περικλύμενος

: ὄνομα κύριον B. M.

1158.

ἁμαξοπληθῆ

: δυνάμενον πληρῶσαι ἅμαξαν. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ ἐμβαλών. B. I.

γεῖσσ’ ἐπάλξεων

: τὰ ἄκρα τῶν ἐπάλξεων. B. I. προμαχώνων. B. rec. ὃν εἶπε λίθον, τοῦτο λέγει γεῖσσα, ὄντα τῶν τειχέων. Ἄλλως. τὰς ποικίλας ἐξοχὰς τοῦ οἰκοδομήματος, ἢ τὰ ἄκρα τῶν ἐπάλξεων. A. C.

1159.

ξανθὸν δὲ κρᾶτα

: ἀμφίβολον πότερον τὰς κρᾶτας εἶπεν, ἢ τοὺς κρᾶτας· ἐπεὶ καὶ ἐν Ἀρχελάῳ ἐγὼ δὲ τὸν σὸν κρᾶτ’ ἀναστέψαι θέλω. καὶ Ὅμηρος ἀμφιβόλως εἴρηκεν εἰπὼν κράτων τυπτομένων. καὶ Ἴων τύπτων τὸν αὐτοῦ κρᾶτα. B. C. I.

διεπάλυνε

: ἐμόλυνε, ἔκοψε. C. διέσχισε. M. εἰς λεπτὰ διέχεε. παιπάλη γὰρ λέγεται τὸ λεπτὸν τοῦ ἀλεύρου. Ὅμηρος ὅτε πέρ τε χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, ἀντὶ τοῦ ἐπέπασσεν. ἢ ἀντὶ τοῦ ἐμόλυνεν. παλάσσετο δ’ αἵματι θώρηξ. A. B. M. I. διελέπτυνε. I. τὸ δὲ ῥαφάς ἀντὶ τοῦ ἁρμογὰς καὶ συνδέσεις. πέντε δὲ ῥαφὰς εἶναί φασιν οἱ ἰατροὶ τῆς κεφαλῆς. A. M.

ῥαφάς

: συνδέσεις. B. I. ἁρμογὰς, ἁρμονίας. Gr.

1160.

ἄρτι δ’ οἰνωπὸν γένυν

: τὴν πυρρὰν ἢ τὴν ἀνθηρὰν γένυν εὐθέως καὶ παραχρῆμα ᾑμάτωσεν. A. B. C. M. I. πυρρὰν, ἀνθηρὰν, τὴν πυρώδη καὶ ἐρυθρὰν, οἷος ὁ οἶνος. Gu.

1161.

οὐδ’ ἀποίσεται

: οὐδὲ ἀπέρχεται ζῶν πρὸς τὴν μητέρα. B. M. οὐδὲ κομίσει ἑαυτὸν ζῶντα πρὸς τὴν μητέρα. I. οὐδὲ διασώσει τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν, ἤγουν οὐδὲ ἐπάξει ἑαυτὸν ζῶντα τῇ ἑαυτοῦ μητρὶ τῇ Ἀταλάντῃ, τῇ τοξικῇ, τῇ κόρῃ τοῦ Μαινάλου, ἤγουν τῇ περὶ τὸ Μαίναλον διατριβούσῃ. ὄρος Ἀρκαδίας τὸ Μαίναλον. Gr. Cant.

1162.

Μαινάλου κόρῃ

: τῇ Ἀρκαδικῇ. M. γράφεται χθόνα, τουτέστιν εἰς τὴν Μαιναλίαν χθόνα. Μαινάλου δὲ κόρῃ τῇ ἀπὸ Μαινάλου ὄρους Ἀρκαδίας. ὡς φιλοκύνηγος δὲ ἐν ὄρει διέτριβε. τὸ δὲ κόρη διαφόρως τάττουσιν ἐπὶ τοῦ γυνή. A. B. C. M. I. Fl. 33.

κόρῃ

: τῇ θυγατρί. B. rec. Gu.

1164.

ἐπῄει

: ἐπήρχετο. I.

1165.

παρασπιστάς

: ἀσπιδηφόρους. B. Gu. I. ἀσπιδοφόρους. M.

παρασπιστὰς πυκνούς

: ἀκολούθους, ὑπασπιστὰς συνεχεῖς, πολλούς. Gr. Cant.

1166.

Αἰτωλίσιν

: Αἰτωλὶς λόγχη, ᾗ οἱ Αἰτωλοὶ χρῶνται. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

εἰς ἄκρον στόμα πύργων

: εἰς τὰς ἐπάλξεις. Gr. Florr. iidem. εἰς τοὺς τῶν τειχέων ὀδόντας, ἔνθα ἵστανται οἱ ἄνδρες. Gu.

1167.

ἀκοντίζοντας

: ἀκοντίζειν ἐστὶ τὸ ἀκοντίῳ καὶ λόγχῃ βάλλειν. εἰ οὖν καὶ μόνον τὸ ἀκοντίζειν τὸ λόγχῃ βάλλειν δηλοῖ, περισσόν ἐστι καὶ ἀδολεσχίαν ἔχει, εἴ τις εἴποι λόγχῃ ἀκοντίζειν· λόγχῃ δὲ τοιᾷδε ἀκοντίζειν εἴ τις λέγοι σὺν ἐπιθέτῳ, ἀκολούθως λέγει καὶ οὐδεμίαν ἀδολεσχίαν ποιεῖ. τῆς μὲν γὰρ οὖν λόγχης ἐν τῷ ἀκοντίζειν παρούσης, οὐκέτι καὶ τὸ εἶδος αὐτῆς συμπαρῆν. εἴ τις οὖν ἐπάγειν αὐτὸ θέλοι, ἀνάγκην ἔχει ἐπαναλαμβάνειν τὴν λόγχην· καὶ ἐπὶ πάντων δὲ τῶν ὁμοίων τὸ τοιοῦτον ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει. Gr. Cant.

1167.

ἐπάλξεων λιπεῖν ἐρίπνας

: τῶν ἐπάλξεων τὰ ἄκρα. Ἄλλως. ἐπάλξεων ἐρίπνας, περιφραστικῶς τὰς ἐπάλξεις, καταλιπεῖν φυγάδας γενομένους. A. B. C. M. I. ἐρίπναι δὲ αἱ ἄκραι, παρὰ τὸ μεγάλως, καταπνέεσθαι. A. B. C. M. Ἄλλως. ἐρίπνας, τὰς ἀκρωρείας. A. C. M. τὰς ἐξοχὰς τῶν ἐπάλξεων. M. ἡ σύνταξις οὕτως, ὥστε λιπεῖν ἡμᾶς τὰς ἐξοχὰς τῶν ἐπάλξεων, φυγάδας γενομένους. C.

1168.

ἀλλά νιν πάλιν

: τοὺς φυγόντας ὁ σὸς παῖς ὡς κυνηγὸς ἐξαθροίζει καὶ ὁρμᾷ. C. M.

ἀλλά νιν

: τὸν λαόν. I. ἤγουν αὐτούς. Gr. Fl. 33. 59.

1169.

ἐξαθροίζεται

: συνάγει πάλιν, καὶ ἐν τοῖς πύργοις ἔστησεν. I. τοὺς φυγάδας συναθροίζει καὶ συνάγει, ὡς ἐπὶ κυνῶν θῆρας φευγόντων. B. C. M.

1170.

πύργοις δ’ ἐπέστησ’

: κατέστησεν αὐτοὺς πάλιν ἐπὶ τοῖς πύργοις. M.

1171.

ἠπειγόμεσθα

: ἐπείγω ἕτερον ἀντὶ τοῦ παρακινῶ καὶ ἐπισπεύδω, ἐπείγομαι δὲ ἀμεταβάτως, ἀντὶ τοῦ σπεύδω. καὶ ἥδω ἕτερον ποιητικῶς, ἥδομαι δὲ ἐγὼ ἀμεταβάτως. Gr. Bar.

νοσοῦν

: τοῦτο τὸ μέρος καταπαύσαντες ἤλθομεν δυστυχοῦν καὶ κακῶς ἔχον εἰς ἄλλας πύλας. B. M. I. τὸ μέρος τοῦ κινδυνεύειν παύσαντες. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ποιήσαντες ἄφοβον. Fl. 59.

1172.

Καπανεὺς δέ

: ὁ Καπανεὺς θέλων μιμήσασθαι τὸν Δία ἀνῆλθεν εἰς κλίμακα, ἔχων δύο λαμπάδας, τὴν μὲν μίαν κεραυνὸν ἔλεγεν εἶναι, τὴν δὲ ἑτέραν ἀστραπήν· ἐπὶ τούτοις ὀργισθεὶς ὁ Ζεὺς ἐκεραύνωσεν αὐτόν. A. C. M.

ὡς

: πῶς. I.

ὡς ἐμαίνετο

: ὅτι μανικῶς ὥρμα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1173.

μακραύχενος γὰρ κλίμακος

: ὑψηλῆς κλίμακος ἐπαναβάσεις, περιφραστικῶς, ἀντὶ τοῦ κλίμακα ὑψηλήν. Gr. Bar.

προσαμβάσεις

: τὰς ἀναβάσεις τῆς ὑψηλῆς κλίμακος βαστάζων ἐπορεύετο. I.

1174.

καὶ τοσοόνδ’ ἐκόμπασεν

: καὶ τοιοῦτον ἐκαυχήσατο. B. M. καὶ τοσοῦτον ἐκαυχήσατο, μηδὲ τὸ τίμιον πῦρ, ὅ ἐστιν ὁ κεραυνὸς, κωλύειν αὐτὸν τοῦ μὴ πορθεῖν τὴν πόλιν ἀπ’ ἄκρων τειχέων. I. μετ’ ἐπάρσεως εἶπεν, ἐκαυχήσατο. Gr. Cant.

1175.

τὸ σεμνὸν πῦρ

: τὸ τίμιον πῦρ, ὅ ἐστιν ὁ κεραυνός. B. οἷον, μὴ ἀποκωλύειν αὐτὸν τὸ φοβερὸν πῦρ τοῦ Διὸς τοῦ μὴ πορθεῖν τὴν πόλιν ἀπὸ ἄκρων τειχέων. C. M.

εἰργάθειν

: εἴργω κοινὸν, εἰργάθω Ἀττικόν. Gr. Cant. Bar.

1176.

τὸ μὴ οὐ

: τὸ μὴ καὶ τὸ οὐ ἐκ παραλλήλου. Gr. Bar.

κατ’ ἄκρων

: ἡ κατά πρὸς τὸ ἑλεῖν, εἰς τὸ μὴ καθελεῖν τὴν πόλιν. τὸ γὰρ οὐ πλεονάζει. περγάμων δὲ τῶν τειχέων. A. B. M. I. ἤγουν τῆς ἀκροπόλεως, τὸ παρὰ τῷ πεζῷ λόγῳ κατάκρας. Gr. Leid.

1177.

πετρούμενος

: λίθοις βαλλόμενος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1178.

ἀνεῖρφ’

: ἀνέβαινε, ἀνήρχετο. Florr. iidem.

εἱλίξας δέμας

: συστρέψας. M. συστείλας τὸ σῶμα. Gr. Florr. iidem.

ὑπ’ αὐτὴν ἀσπίδα

: ἐναργῶς ἔδειξε τοῦτον ὑπὸ τῇ ἀσπίδι κεκρυμμένον καὶ βαλλόμενον ἄνωθεν, ὁμοίως τῷ ἀσπίδι ταυρείῃ κεκαλυμμένος. A. B. C. M. I.

1179.

ἀμείβων

: διερχόμενος τὰ ξεστὰ βάθρα, ἤγουν τὰς ξεστὰς βαθμίδας τῶν ἐνηλάτων τῆς κλίμακος, τουτέστι τῶν ὀρθῶν ξύλων, ἐφ’ οἷς πεπήγασιν αἱ βαθμίδες. Gr. Cant. Florr. omnes.

ἐνηλάτων βάθρα

: ἐν οἷς τὰ ὑπόβαθρα πήγνυται, δι’ ὧν ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὰ τείχη. M. τῶν ὀρθίων ξύλων τῆς βαθμίδος. B. περιφραστικῶς τὰ ἐνήλατα, ὅπου ἐπιβαίνομεν, ἢ τὰς βάσεις τῶν ἐνηλάτων τῆς κλίμακος. Ἄλλως. ἐνήλατά ἐστι τὰ ὀρθὰ ξύλα, ἔνθα πήγνυνται καὶ ἐλαύνονται τὰ βάθρα τῆς κλίμακος. B. C. M. I. τὸ δὲ βάθρα ἀντὶ τοῦ εἰς ὕψος. A. C. M. Ἄλλως. βάθρων τῶν θεμελίων καὶ τῶν βάσεων. A. C. βαθμούς. M.

1180.

ὑπερβαίνοντα

: ἀπὸ τοῦ νῦν μέλλοντα ἐπιβῆναι τῶν τειχῶν. Gu.

γεῖσα

: τὰ λεγόμενα στηθαῖα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1181.

ἐκτύπησε

: ἦχον ἐποίησεν. Gr Florr. iidem. πεσόντος τοῦ κεραυνοῦ. Gu.

1183.

ἐσφενδονᾶτο

: ὡς ἀπὸ σφενδόνης ἐχωρίσθησαν τὰ μέλη αὐτοῦ ἀπ’ ἀλλήλων. B. M. I.

1184.

κόμαι μέν

: ὡς κοῦφαι. Gu.

εἰς Ὄλυμπον

: εἰς οὐρανὸν ἀνεπέμποντο. Gr. Florr. iidem. εἰς ὕψος. Gu.

αἷμα δέ

: ὡς γεῶδες. Gu.

1185.

κῦλα

: τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν. B. Gu. I. οἱ πόδες. Gr. Florr. omnes. καὶ τἄλλα μέρη. Gu. χεῖρες. καὶ κῶλα εἰπὼν ἐπάγει ἑλίσσετο, πρὸς τὸ προσεχῶς οὐδέτερον ἀποδιδοὺς, ἢ πραγματικὴν ποιούμενος τὴν σύνταξιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ὡς κύκλωμ’

: ὡς ὁ τροχὸς τοῦ Ἰξίονος, περὶ ὃν ἀεὶ στρέφεται. οὗτος γὰρ ὁ Ἰξίων διὰ τὸ τῆς Ἥρας ἐρασθῆναι ταύτην κατεδικάσθη τὴν τιμωρίαν. A. B. C. M. I.

Ἰξίονος

: ὁ Ἰξίων φόνον δράσας ὑπὸ τοῦ Διὸς ἀνηνέχθη ὑπ’ οὐρανὸν, καὶ μετὰ τὸ καθαρθῆναι ὕβρισε τὴν τοῦ Διὸς φιλίαν. ἐπεθύμησε γὰρ τῆς Ἥρας, καὶ λόγους προσήγαγεν αὐτῇ· ἡ δὲ θεὰ νεφέλην αὐτῷ παρεκοίμισεν εἰς ἑαυτὴν σχηματίζουσα, ᾗ δὴ συγκαθευδήσας ὁ Ἰξίων ἐπεκαυχήσατο τῇ συνουσίᾳ. καὶ Ζεὺς ἀγανακτήσας ἐταρτάρωσεν αὐτὸν καὶ τροχῷ προσέστησεν. C.

Ὁ Ἰξίων τροχῷ κατακριθεὶς τὴν τιμωρίαν ἔχει· ἀναβιβάζει γὰρ τὸν τροχὸν ἐν τόπῳ ὑψηλῷ. οὗτος δὲ πάλιν κατέρχεται. C. Ὁ Ἰξίων Λαπίθης ἦν τὸ γένος, ἠγάγετο δὲ Δίαν τὴν Ἠϊονέως θυγατέρα, τὸν δὲ πενθερὸν αὐτοῦ ἐλθόντα ἐπὶ τὰ ἕδνα συνεσκευάσατο. ὄρυγμα γὰρ ποιήσας ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ γεμίσας πυρὸς ἐκεῖ τὸν Ἠϊονέα ἐνέβαλεν· ἐφ’ ᾧ ὁ θεὸς ἠγανάκτησεν. ὁ δὲ Ζεὺς ἐλεήσας τὸν Ἰξίονα, καὶ λαβὼν αὐτὸν ἐν τῷ ἰδίῳ ἱερῷ ἀφῆκε, μεταδιδοὺς αὐτῷ καὶ τῆς ἀθανασίας. ὃς ἀκολασταίνων ἰδὼν τὴν Ἥραν ἠράσθη αὐτῆς· μὴ φέρουσα δὲ ἡ Ἥρα τὴν μανίαν αὐτοῦ φησι τῷ Διΐ· ἐφ’ ᾧ ἀγανακτήσας ὁ Ζεὺς, βουλόμενός τε γνῶναι εἴ γε ἀληθές ἐστιν, ἀπείκασε τῇ Ἥρᾳ νεφέλην, ἣν ἰδὼν ὁ Ἰξίων, νομίσας τὴν Ἥραν εἶναι, μίγνυται αὐτῇ καὶ ποιεῖ παῖδα διφυῆ, τὰ μὲν ἀνθρώπου ἔχοντα, τὰ δὲ ἵππου, ἀφ’ οὗ καὶ οἱ λοιποὶ Κένταυροι γεγόνασιν. ὀργισθεὶς δὲ ὁ Ζεὺς ὑποπτέρῳ τροχῷ τὸν Ἰξίονα δήσας ἀφῆκε τῷ ἀέρι φέρεσθαι μαστιζόμενον καὶ λέγοντα, χρὴ τιμᾶν τοὺς εὐεργέτας. Οἱ μὲν ὅτι ἐταρτάρωσεν αὐτὸν, οἱ δὲ ὅτι καὶ πύρινος ἦν ὁ τροχός φασιν. A. C. M.

Οὗτος ὁ Ἰξίων, ὁμοδίαιτος ὢν τῷ Διῒ, ἐφωράθη τῆς Ἥρας ἐρῶν. θέλων οὖν ὁ Ζεὺς γνῶναι τὸν ἔρωτα νεφέλην παρεικάζει τῇ Ἥρᾳ, εἰς ἣν ὁρμήσας ὁ Ἰξίων δῆλον ἐποίησε τῷ Διῒ τὸν ἔρωτα· ὃς ὀργισθεὶς, δήσας αὐτὸν ἐν ταχυτάτῳ τροχῷ ἀφῆκεν ἐν ἀέρι περιελίσσεσθαι, καὶ δίκην οὕτω τίνειν τῆς ἀκολάστου γνώμης, βοῶντα ὡς χρὴ τοὺς εὐεργέτας τιμᾶν. ἐκ δὲ τῆς πρὸς τὴν νεφέλην τοῦ Ἰξίονος μίξεως γέγονεν ὁ Ἱπποκένταυρος, κεφαλὴν μὲν καὶ στῆθος καὶ χεῖρας ἀνθρώπου ἔχων, τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα ἵππου, ὅν τις ἰδὼν τὴν ἀρχὴν οὕτως ἀτοπώτατον θέαμα εἶπεν ἀνὴρ ἀποπέρδεται ἵππον, ἵππος δ’ ἀπερεύγεται ἄνδρα. Gu. Bar.

1186.

ἔμπυρος

: κεκαυμένος. M. I. ὑπόπυρος ἐκαλύπτετο, ἐστρέφετο. M. πεπυρακτωμένος. Gr. Florr. ἡμίεφθος, κεκαυμένος, κεκεραυνωμένος. Gu.

1188.

ἔξω τάφρου

: καὶ τῆς σούδας. τὸ λεγόμενον χαντάκιον. C.

καθεῖσεν

: καθεσθῆναι ἐποίησεν ἔξω τῆς σούδας. I. καθιέω, καθιῶ, ὁ μέλλων καθιέσω, ὁ ἀόριστος καθίεσα, καὶ κατὰ μετάθεσιν καὶ συναίρεσιν καθεῖσα καθεῖσας καθεῖσεν. ὅτι δὲ οὕτως ἔχει μαρτυρεῖ καὶ τὸ καθεῖσαν καὶ ἀφεῖσαν καὶ παρεῖσαν, τρίτα τῶν πληθυντικῶν ὄντα. ἃ πειρώμενοί τινες ἐκ τοῦ παρατατικοῦ κανονίζειν, λέγοντες ἵημι, καὶ ὁ παρατατικὸς ἵην, τὸ τρίτον τῶν πληθυντικῶν ἵεσαν, καὶ κατὰ μετάθεσιν καὶ συναίρεσιν εἷσαν, δοκοῦσι μὲν ἀληθές τι λέγειν, ἐξελέγχονται δὲ τῇ σημασίᾳ. παρεῖσαν γὰρ ἀντὶ τοῦ κατέλειψαν, οὐ κατελίμπανον, τὸ μὲν παρατατικὸν, τὸ δὲ κατέλειψαν ἀόριστον ὄν. πρὸς δὲ καὶ ὃ νῦν Εὐριπίδης φησὶ μέγα τεκμήριον τοῦ ὅτι εἰς ἀόριστον δεῖ κανονίζεσθαι. Gu. ἕω τὸ κάθημαι, ἤγουν τὸ καθῆσθαι ποιῶ, ὁ μέλλων ἕσω, ὁ ἀόριστος εἷσα. ἔστι δὲ ἓν τῶν τὸ ι προσλαμβανομένων ἐπὶ τῶν παρῳχημένων, καὶ μετὰ τῆς κατά καθεῖσεν. Fl. 21. ἀναπαύσασθαι ἐποίησεν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1189.

οἱ δ’ αὗ παρ’ ἡμῶν

: οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ ἡμετέρου μέρους, ἤγουν οἱ ἡμέτεροι. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

δεξιόν

: ἀγαθόν. Gr. Florr. iidem. ἐπιτήδειον, κάλλιστον. Gu.

τέρας

: ἀντὶ τοῦ σημεῖον. Gr. Florr. iidem.

1190.

ἰδόντες

: γνωρίσαντες. M. Gu.

ἐξήλαυνον

: ἐκ τῆς πόλεως ἢ ἐκ τῆς τάφρου. Gu.

ἁρμάτων ὄχους

: τὰ ἅρματα, περιφραστικῶς. B. M. I.

1191.

κεἰς μέσ’ Ἀργείων ὅπλα

: εἰς μέσους τοὺς Ἀργείους, ἤγουν εἰς τὸ μέσον τῶν Ἀργείων. Gr. Florr. iidem. ἐν μέσῃ τῇ παρατάξει. B. M. I. εἰς μέσας παρατάξεις. Gu.

1192.

ξυνῆψαν ἔγχη

: συνεκρότησαν τὴν μάχην. Gr. Cant.

1193.

ἀντύγων ἄπο

: ἄντυξ ἡ περιφέρεια τοῦ ἅρματος. ἐνταῦθα ἀντύγων ἄπο ἀντὶ τοῦ ἀπὸ ἁρμάτων. Gr. Cant. Mosq.

1194.

ἄξονές τ’ ἐπ’ ἄξοσι

: παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ ἐν Γλαύκῳ Ποτνιεῖ

ἐφ’ ἅρματος γὰρ ἄρμα, καὶ νεκρῷ νεκρὸς,
ἵπποι δ’ ἐφ’ ἵπποις ἦσαν ἐμπεφυρμένοι.

A. B. C. M. I.

1195.-1198.

νεκροὶ δὲ νεκροῖς

: ἐσωρεύοντο, ἤγουν σωρηδὸν ἐπέπιπτον. τὰς μὲν οὖν κατασκαφὰς τῶν πύργων τῆς γῆς, ἀντὶ τοῦ τὴν καταστροφὴν, ἐπέσχομεν μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας. εἰ δὲ εὐτυχὴς ἔσται κατὰ τὸ ἐπίλοιπον, ἤγουν τὸ ἔμπροσθεν, ἥδε γῆ, τοῖς θεοῖς διὰ φροντίδος ἐστίν. Cant.

1195.

ἐξεσωρεύονθ’ ὁμοῦ

: νεκροὶ ἐπὶ νεκροῖς ἐσωρεύοντο, (περισσὴ δὲ ἡ ἐξ,) σωρηδὸν ἐπ’ ἀλλήλων ἔκειντο, ἀνεμίγνυντο, ἀλλεπάλληλοι ἔπιπτον. A. C. M. σωρηδὸν ἀλλήλοις ἐπέκειντο. B. I.

1196,

ἔσχομεν κατασκαφάς

: ἐπέσχομεν τῆς πόλεως τὴν κατασκαφὴν καὶ τὴν πόρθησιν. A. τοὺς θεμελίους τῶν πύργων κατασκαφῆναι διεκωλύσαμεν. B. I. τὰς πορθήσεις. M.

1198.

θεοῖς μέλει

: τοῖς θεοῖς φροντίς ἐστι. I. περὶ ἡμᾶς δηλονότι. M.

1200.

καλὸν τὸ νικᾶν

: καλὸν τὸ νικᾶν ἐστίν· εἰ δὲ καὶ βέλτιον τοῦ νικᾶν ἡμᾶς βουλεύονται οἱ θεοὶ, εὐτυχοίην ἄν. λέγει δὲ τὸ φιλίαν ἐμβαλεῖν τοῖς ἀδελφοῖς. A. B. C. M. I.

καλὸν τὸ νικᾶν

: καλόν ἐστι νικῆσαι ἡμᾶς τοὺς πολεμίους· ἐὰν δὲ ἔχωσιν οἱ θεοὶ κρείττονα γνώμην, διαλλάξαι λέγω πρὸς ἀλλήλους τοὺς ἀδελφοὺς, εἴην ἂν εὐτυχὴς ἐγὼ, ἤγουν, τοῦτο κάλλιστον καὶ εὐτυχία τῆς πόλεώς ἐστι καὶ ἄμεινον τοῦ νικᾶν. Gu.

εἰ δ’ ἀμείνονα

: τινὲς ἀντὶ τοῦ δικαίαν. ὁ δὲ νοῦς, γένοιτο μὲν νικᾶν τοὺς Θηβαίους· εἰ δὲ οἱ θεοὶ τὰ δίκαια κρίνωσι, καὶ συμβῇ ἀπολέσθαι τοὺς Θηβαίους, ἀλλ’ οὖν ἐγὼ διαφύγοιμι. A. B. C. M. I.

εἰ οἱ θεοὶ τὰ δίκαια κρίνουσι, πάντως ἡττηθήσονται οἱ Θηβαῖοι. ἐγὼ οὖν ὁ χορὸς σωθείην, διαφύγοιμι. B. C. M.

1201.

ἔχουσιν

: γρ. ἔχοιεν. M.

1202.-1208.

καλῶς τὰ τῶν θεῶν

: καλῶς ἡμῖν ἔχει ἡ τῶν θεῶν γνώμη καὶ ἡ τῆς τύχης· παῖδές τε γάρ μοι ζῶσι καὶ πέφευγε τὸν κίνδυνον ἡ γῆ. Κρέων δὲ φαίνεται τῶν ἑπομένων κακῶν τοῖς ἐμοῖς νυμφεύμασι τῶν τε Οἰδίπου δύστηνος ἀπολαῦσαι παρανομιῶν, παιδὸς τοῦ οἰκείου στερηθεὶς, ὅσον μὲν τὸ πρὸς τὴν πόλιν εὐτυχῶς, τὸ εἰς ἑαυτὸν δὲ ἀλγεινῶς. ὡς ἐξ ἄλλης ἀρχῆς διήγησαί μοι, τί κατὰ τὸ μετὰ ταῦτα οἱ παῖδες οἱ ἐμοὶ μέλλουσι δράσειν; I.

1202.

ἔχει

: διάκειται. Gr. Cant. ἀπολαύειν, μετέχειν. M.

1204.

τῶν δ’ ἐμῶν νυμφευμάτων

: τῶν ἐμῶν νυμφευμάτων καὶ τῶν Οἰδίπου κακῶν ὁ Κρέων ἀπήλαυσεν. A.

1207.

λυπρῶς

: λυπηρῶς. M.

ἀλλ’ ἄνελθέ μοι

: ἀνάδραμε καὶ διήγησαι. B. I.

1208.

δρασείετον

: ἐπιθυμοῦσι δρᾶσαι, παρασκευάζονται. Gu. Bar.

1209.

ἔα τὰ λοιπά

: μὴ περαιτέρω πύθῃ. A. B. C. M. I. μὴ ζήτει τὰ μετὰ ταῦτα, ἀλλ’ ἐνταῦθα στῆθι. Gu.

τὰ λοιπά

: τὰ ἐπίλοιπα, τὰ ἔμπροσθεν. Gu. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

δεῦρ’ ἀεί

: ἀντὶ τοῦ μέχρι τοῦ νῦν, ἕως τούτου. A. B. M. I. ἐπειδὴ εἶπεν ἔα τὰ λοιπὰ, εἰ καλῶς πράσσεις, εἶπεν ὅτι εἰς ὑποψίαν εἶπας. A. B. C. M. I.

1210.

εἰς ὕποπτον

: εἰς ὑπόνοιαν κακοῦ. Gr. Cant. ὑποψίαν τινὸς κακοῦ. Gu. ἔμφοβον. Fl. 33.

ἐατέον

: ἄξιόν ἐστιν ἐᾶσαι. Gu. καταλειπτέον. Fl. 59.

1211.

μεῖζον ἄλλο τι θέλεις μαθεῖν, ἢ μαθεῖν τοὺς σοὺς παῖδας πεφυλαγμένους. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1212.

καὶ τἀπίλοιπα

: χρῄζω ἀκούειν εἰ καλῶς πράσσω, ἤγουν εὐτυχῶ, καὶ κατὰ τὰ ἐπίλοιπα, ἤγουν τὰ ἔμποσθεν. Gr. Cant. ἤγουν τὰ ἔμπροσθεν. Gr. Cant. ἤγουν εἰ εὐτυχῶ εἰς τὸ μετὰ ταῦτα, ὅσον τὸ κατ’ ἐκείνους. λέγει δὲ τοῦτο ὑπόνοιαν ἔχουσα μὴ δέδοκταί σφισι πολεμεῖν πρὸς ἀλλήλους. ἀξιοῖ οὖν μαθεῖν ὅντινα σκοπὸν ἔχουσιν. Gu.

πράσσω

: ἀντὶ τοῦ πράξω. M.

1213.

μέθες μ’· ἔρημος παῖς

: ἀντὶ τοῦ ἐμοῦ ἔρημος καὶ χωρίς ἐστιν ὁ σὸς παῖς. A. B. M. ἔασόν με ἀπελθεῖν· ἔρημός ἐστιν ὁ παῖς σου ὑπασπιστοῦ, ἤγουν μεμονωμένος. Gr. Cant.

ὑπασπιστοῦ

: ἀντὶ τοῦ ἀσπιδηφόρου. B. M. I.

1214.

κεύθεις

: κρύπτεις. M. Gr. Cant.

στέγεις

: φέρεις. Gr. Cant. φυλάττεις, ἐκ μεταφορᾶς τῆς στέγης. Gu. στέγω οὐ μόνον τὸ ὑπομένω, ἀλλὰ καὶ τὸ φέρω, ὡς ἐνταῦθα. Fl. 21.

ὑπὸ σκότῳ

: ὑπὸ ἀφανείᾳ. Gr. Cant. κρυφίως. Gu. τῇ κρυφιότητι. Fl. 59. καλύπτεις ἐν ἀφανείᾳ. A. B. M. I.

1215.

οὐκ ἄν γε λέξαιμ’

: πρὸς οἷς ἔλεξα ἀγαθοῖς οὐκ ἂν ἀγγείλαιμι τὰ κακά. A. B. M. I. ἤγουν ἀγαθὰ εἰπὼν οὐκ ἔχω προσθεῖναι κακά. Gu. Bar. οὐκ ἔστι δυνατὸν ἵνα εἴπω ἐφ’ οἷς ἤκουσας ἀγαθοῖς κακά. Gr. Bar.

1216.

εἰ μή με φεύγων

: λέξεις δηλονότι. I. εἰ μὴ ἄρα φεύγων με ἐκφύγῃς εἰς τὸν αἰθέρα. M. λέξεις, ἐάν γε μὴ φεύγων ἐκφύγῃς, ἤγουν τὴν φυγὴν ἀνύσῃς πρὸς αἰθέρα. Gr. Cant.

1217.-1224.

τί μ’ οὐκ εἴασας

: διὰ τί μετὰ τὴν εὐάγγελον ἀγγελίαν οὐκ ἀφῆκας ἐμὲ ἀπελθεῖν, ἀλλ’ ἀναγκάζεις μηνῦσαι τὰ κακά; τὼ παὶδε τὼ σὼ φροντίζουσι τολμᾶν, λέγω, ἀπρεπέστατα τολμήματα, μονομαχεῖν ἰδίᾳ παντὸς τοῦ στρατοῦ, λέξαντες εἰς μέσον τῶν Ἀργείων καὶ Καδμείων λόγον τοιοῦτον, ὁποῖον μὴ ὤφελον εἰπεῖν. ὁ Ἐτεοκλῆς δὲ ἤρξατο τοῦ λόγου ἀφ’ ὑψηλοῦ πύργου στὰς, κελεύσας τοῖς κήρυξι σιγὴν κηρῦξαι τῷ λαῷ. I.

1223.

ὑπῆρξ’ ἀπ’ ὀρθίου

: ὑψηλοῦ τείχους. M. προήρξατο, κατήρξατο· ἀπὸ ὀρθίου δὲ ἀφ’ ὑψηλοῦ· ἀρχηγὸς ἐγένετο κελεύσας κηρῦξαι στρατηλάταις. B. C. M.

1224.

σῖγα

: ἔχειν, ἤγουν σιγᾶν. Gr. ἐπίρρημα. B. M.

1225.

ὦ γῆς Ἑλλάδος

: Ὁμηρικῶς ἤρξατο· κέκλυτέ μεν Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί. οὗτος δὲ ὁ στίχος ἐν πολλοῖς ἀντιγράφοις οὐ φέρεται. A. B. C. M. I. ἀπὸ τοῦ διηγηματικοῦ ἐπὶ τὸ μιμητικὸν μετέβη. λείπει οὖν τῷ λόγῳ τὸ ταῦτα λέγων. A. B. C. M. τῶν ἀπὸ τῆς γῆς τῆς Ἑλλάδος στρατηγοί. Gr. Cant.

1226.

Δαναῶν τ’ ἀριστεῖς

: ἐπ’ ἀνδραγαθίαις λάμψαντες. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐνθάδε

: δεῦρο. Gr. Cant.

1227.

Κάδμον τε λαός

: καὶ ὦ Καδμεῖοι. Gr. Cant.

1228.

ψυχὰς ἀπεμπολᾶτε

: τὴν ζωὴν ὑμῶν προδίδοτε. I. ἐκποιεῖτε. ἀπεμπολᾶν δὲ κυρίως ἐστὶ τὸ πιπράσκειν. Ἄλλως. εἰς κίνδυνον ἐκδίδοτε· ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ κινδυνευόντων διὰ τὸ κέρδος. A. B. C. M. I.

ψυχὰς ἀπεμπολᾶτε

: ἐπειδὴ μισθοῦ χάριν οἱ στρατιῶται στρατεύονται καὶ τὰς ψυχὰς προϊᾶσι, διὰ τοῦτο τὰς ψυχὰς ἀπεμπολᾶτε εἶπεν. Gu. Bar.

μήθ’ ἡμῶν ὕπερ

: μήτε ὑπὲρ ἐμοῦ, ἤγουν ἕνεκα ἐμοῦ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1229.

μεθείς

: ἐκβαλὼν τὸν θάνατον μόνος συγκροτήσω τῷ ἀδελφῷ μου μάχην. I.

μεθείς

: παύσας, ἐκβαλὼν τὸν κοινὸν κίνδυνον ὑμῶν καὶ τὸν πόλεμον. A. B. C. M. I. πάντας ἐκβαλὼν τοῦ κοινοῦ κινδύνου καὶ πολέμου. Gu. τὸ μάχεσθαι ἀμφότερα τὰ στρατεύματα. Gu. τὸ φονεύεσθαι ἡμᾶς. Fl. 59.

1232.

ἡσσώμενος

: ἀντὶ τοῦ ἡττηθείς. Gr. Cant.

τῷδε παραδώσω πόλιν

: παραδοῦναι παρασκευάσω πόλιν. B. M. ἄδειαν δὠσω τῷδε κατέχειν τὴν πόλιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1233.

ἀγῶνα

: τὸν τοῦ πολέμου. Gr. Cant.

1234.

νείσεσθε

: ἐπανέρχεσθε. M. πορεύεσθε, ἀπελεύσεσθε. Gr.

1235.

σπαρτῶν τε

: καὶ ὁ τῶν Θηβαίων ὄχλος ἀποθανὼν αὐτάρκης. A. B. M. I. ὁ γὰρ τῶν Θηβαίων ὄχλος ἀπέθανεν αὐτάρκως. C.

ἅλις

: ἀρκούντως ἔχει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1237.

ἐκ τάξεων

: ἐκ τῶν ταγμάτων ὥρμησε καὶ συνῄνεσε τοὺς λόγους. καὶ οἱ Ἀργεῖοι πάντες ἐπευφήμησαν ἃ ὁ Ἐτεοκλῆς εἶπε, καὶ οἱ Καδμεῖοι, ὡς δίκαιον τόδε νομίζοντες. ἐπὶ τούτοις ἐφιλιώθησαν, καὶ ἀπὸ τῶν δύο μερῶν ὅρκους ὤμοσαν ἐμμένειν τοῖς ὅρκοις τοὺς στρατηγούς. I.

1238.

ἐπερρόθησαν

: ἐπεβόησαν. B. ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τούτοις ἤχησαν, (ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ ἤχου τῶν κυμάτων) ὡς δίκαια τάδε ἡγούμενοι, ἤγουν νομίζοντες. Gr. Cant. Florr.

1240.

ἐπὶ τοῖσδε

: τοῖς λόγοις. Gu. τοῖς ὁμολογουμένοις. Fl. 33.

ἐπὶ τοῖσδε δ’ ἐσπείσαντο

: ἐπὶ τοῖς ὡμολογημένοις συνθήκας ἐποιήσαντο, εἰς φιλίαν συνῆλθον, σπονδὰς ἐποίησαν ἀμφότερα τὰ στρατεύματα. B. M.

κὰν μεταιχμίοις:

ἐν τῷ μέσω μέρει τῶν στρατευμάτων. μεταίχμιον γὰρ λέγεται ὁ τόπος ὁ μεταξὺ τῶν δύο στρατευμάτων. ἐπὶ τούτοις τοῖς ὁμιλήμασιν ἐν τοῖς μεταιχμίοις συνχαθέντες ἐπεσπείσαντο ἐμμένειν αὐτοῖς οἱ στρατηγοί. ἔνιοι δὲ γράφουσι στρατηλάταις μετὰ τοῦ ι, ἵνα τοὺς ἄλλους βασιλεῖς καὶ τὰ στρατεύματα ἀκούσωσιν ἐμμένειν τοῖς ῥηθεῖσιν ὑπ’ ἀμφοτέρων A. B. C. M. I. ἤγουν ἐν τῷ μεταξὺ τόπῳ τῶν παρατάξεων. Gr. Cant. Fl. 3. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1241.

ὅρκους συνῆψαν:

τὰ πρὸς τοὺς ὅρκους ἐπιτήδεια συνἔμιξαν Θηβαῖοι καὶ Ἀργεῖοι. τουτέστι τὸν οἶνον καὶ τὸ αἷμα τῶν ἱερείων. B. C. M. I.

1242.

ἔκρυπτον σῶμα παγχάλκοις ὅπλοις

: ὡπλίζοντο. M. ἀντὶ τοῦ καθώπλιζον B. ἐξ ἐκείνου τὸ σῶμα καθώπλιζον. I. ἐξ ἐκείνου δὲ ἔκρυπτον τὸ σῶμα, ἀντὶ τοῦ τὰ σώματα, ὅπλοις χαλκοῖς. Gr. Florr. περιφραστικῶς, ἀντὶ τοῦ ὡπλίζοντο. Gr. Cant. Flor.

1243.

νεανίαι

: ἀντὶ τοῦ οἱ δύο παῖδες. καθὸ λέγεται ἡ κόρη τοῦ δεῖνος, ἀντὶ τοῦ ἡ θυγάτηρ, οὕτω καὶ οἱ νεανίαι. Gr. Cant.

1244.

ἐκόσμουν

: ὥπλιζον αὐτούς. Gr.

πρόμον

: πρόμαχον. C. ἤγουν τὸν Ἐτεοκλῆν. B. C.

1245.

ἄκροι

: προύχοντες, ἔνδοξοι. Gr. οἱ ἔκκριτοι, ἔξοχοι. Gu. ἔξοχοι. B.

1246.

ἔσταν δὲ λαμπρώ

: ἔστησαν δὲ φαιδροὶ καὶ οὐκ ἠλλοίωσαν τὴν ὄψιν. I. ἔστησιν. Gr. ἐστάθησαν. Gu.

λαμπρώ

: χαροποί. Florr. φαιδροί. Gu.

χρῶμά τ’ οὐκ ἠλλαξάτην

: οὐκ ἠλλοίωσαν. Gr. ἐδειλίασαν. Gu.

1247.

μαργῶντε

: μανικῶς ὁρμῶντες πέμψειν κατ’ ἀλλήλων τὸ δόρυ. I. ἐπιθυμοῦντες, μαινόμενοι. B. M. Gu.

1248.

παρεξιόντες

: παρεκβαίνοντες. B. M. Gr. Cant. χωριζόμενοι ἀπὸ τοῦ πλήθους. Gr. Cant. ἄλλος τῶν φίλων, ἤγουν ἀπὸ τῶν φίλων, ἀπ’ ἄλλου μέρους, διὰ λόγων εἰς θάρρος, ἤγουν εἰς ἀνδρείαν, ἐμβάλλοντες πρὸς αὐτοὺς ἔλεγον. Gr. I.

1250.

ἐν σοὶ Ζηνός

: ἐν σοὶ τρόπαιον στῆσαί ἐστιν ἡμῖν ἐλπὶς, τῷ τε Ἄργει εὐκλεῆ ἀπαγγελίαν δοῦναι. ἢ ἀντὶ τοῦ εὐκλείας λόγον καὶ φήμην καταλεῖψαι τῇ πατρίδι. B. C. M. I. Ἄλλως. ἐν σοὶ κεῖται ἀνορθῶσαι τὸ εἴδωλον τὸ νικητήριον· οἱ γὰρ νικῶντες εἴδωλον ἵστασαν τοῦ Διός. B. I. στῆσαι τὸ ἄγαλμα. M.

Ζηνὸς βρέτας

: τὸ εἴδωλον τοῦ Διὸς, ἢ αὐτὸς ὁ Ζεύς. C.

12

5 1. τρόπαιον

: εἰώθασιν οἱ παλαιοὶ, ὅτε ἐνίκων, τρόπαιον ἀνιστᾶν θεοῦ τινὸς εἴδωλον, καλοῦντες τοῦτον σωτήριον. Gu. Bar.

1252.

Ἐτεοκλέα

: παρεθάρσυνον πάλιν οἱ φίλοι. M. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐθάρσυνον τε καὶ ἔλεγον. B. M. I.

Ἐτεοκλέα δ’ αὖ

: πρὸς Ἐτεοκλέα ἔλεγον. Gr. Cant.

1253.

κρατεῖς

: κρατήσεις ἔδει εἰπεῖν· νῦν δὲ κρατεῖς εἶπε, τὴν μέλλουσαν νίκην ὡς ἐνεστῶσαν θείς· ἔθος γὰρ τοῖς ἐπιθυμοῦσιν ἰδεῖν τι, εἰ καὶ μήπω ἐκεῖνο συνέβη, ὡς παρὸν λέγειν. Gu. Bar.

1255.

ἐμπύρους τ’ ἀκμάς

: τὴν βολὴν τοῦ πυρός. B. M. τὰς τῆς φλογὸς ἀναδόσεις, καὶ τὰ φῶτα τὰ ἐκ τῶν ἐμπύρων ἀναφερόμενα, ἀφ’ ὧν σημειοῦνται οἱ μάντεις. ἀκμὰς δὲ τὰς ἀναδόσεις, ἐπεὶ βιαιότατόν ἐστι τὸ πῦρ. A. B. C. I. ἢ τὰς ὀξύτητας τὰς ἐμπύρους, ἤτοι τοὺς ὀβελίσκους τοὺς πεπυρακτωμένους· καὶ γὰρ τῷ πυρὶ ἔθος ἐστὶν ἄνωθεν ἐπιφέρεσθαι, τῷ δὲ ὕδατι κάτω ἐπιφέρεσθαι. C. καὶ τὰς ὀξύτητας τοῦ πυρὸς, τὰς ἐκ τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἀναφερομένας, ἀφ’ ὧν ἐσημειοῦντο οἱ μάντεις, ἐσκόπουν. Gr. Bar. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1256.

ῥήξεις τ’ ἐνώμων

: τὰς τῆς χολῆς ῥήξεις ἐπεσκόπουν τὴν ὄψιν μεταφέροντες. τηροῦσι γὰρ οἱ μάντεις τὰς χολὰς πῶς τὴν ὑγρότητα ἀκοντίζουσι. Ἄλλως.

ῥήξεις τ’ ἐνώμων

: τῆς κύστεως τὸ στόμα ἐρίῳ δεσμοῦντες ἐπετίθεσαν τῷ πυρὶ, καὶ παρετήρουν πῶς ῥαγήσεται καὶ ποῦ τὸ οὖρον ἀκοντίσει. Σοφοκλῆς ἐν Μάντεσι τὰς μαλλοδέτους κύστεις. A. B. C. M. I.

ὑγρότητ’ ἐναντίαν

: τὴν περὶ τῶν ἐναντίων δηλοῦσαν, τὴν ἐπὶ τῶν ἐναντίων καὶ ἐχθρῶν ἀεὶ ταρασσομένην. οἱ γὰρ θύται εἰ περὶ τῶν ἐχθρῶν βουληθεῖεν μαντεύεσθαι, εἰς τὴν χολὴν ἀφορῶσι· πικροὶ γὰρ οἱ ἐχθροί. ὑγρότητα δὲ λέγει αὐτὴν τὴν χολήν. A. B. C. M. I. Ἄλλως. τὴν τὰ περὶ τῶν ἐναντίων δηλοῦσαν, ἢ διὰ τὸ πικρὰν οὖσαν καλεῖσθαι γλυκεῖαν, ἢ ἐναντίαν, ὡς πρὸς τὸ πῦρ· ξηρὸν γὰρ τὸ πῦρ. τὸ δὲ ἑξῆς, μάντεις τὰ μῆλ’ ἔσφαξον, ἐμπύρους τ’ ἀκμὰς ἐνώμων, (κατὰ κοινοῦ γὰρ τὸ ἐνώμων) ἄκραν τε λαμπάδα ἐνώμων. A. B. C. M. I.

ὑγρότητ’ ἐναντίαν

: σφάζοντες οἱ μάντεις πρόβατον, ὁπότε τινὰ ὄλεθρον ἢ νίκην τῶν αὐτῶν στρατευμάτων ἐβούλοντο σημειώσασθαι, τέμνοντες τοῦτο, τὸν μὲν μηρὸν περιειλοῦντες πιμελῇ ἐπὶ πῦρ ἐπετίθουν. καὶ εἰ μὲν ἐξήφθη τὸ πῦρ, νικᾶν ἔλεγον, μὴ τούτου δὲ γενομένου, νικᾶσθαι. οὐ μόνον δὲ τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τὴν κύστιν μεστὴν οὔρου ἐν τῷ στόματι ἐρίῳ δεσμοῦντες ἐπετίθουν τῷ πυρὶ, καὶ ἐπετήρουν πῶς ῥαγήσεται, καὶ ποῦ ἀκοντίσει τὸ οὖρον. καὶ εἰ μὲν εἰς αὐτοὺς, νικητὰς ἑαυτοὺς ἐκάλουν, εἰ δὲ εἰς τοὺς ἐναντίους, καταβολὴν ἑαυτῶν ἐμαντεύοντο. τὴν οὖν ἀκόντισιν τοῦ οὔρου ἐναντίαν ὑγρότητα λέγει. ἐπετήρουν δὲ ἁπλῶς καὶ τὸ ἄκρον τοῦ πυρὸς, τὴν μὲν ἔξαψιν τούτου νίκην, τὴν δὲ εἰς τοὐναντίον ὁρμὴν ἀπώλειαν καὶ φθορὰν σφῶν αὐτῶν λογιζόμενοι. τὸ δὲ ἐνώμων κατὰ συνεκδοχὴν εἰς τὰ τρία λάμβανε, εἴς τε τὸ ἀκμὰς, καὶ εἰς τὰς ῥήξεις, καὶ εἰς τὸ ἄκραν. Gu. Bar.

1257.

ἄκραν τε λαμπάδα

: τουτέστι τὸ ἄκρον τοῦ πυρὸς ἐσκόπουν, ὃ καλεῖται κέρκος. οἱ δὲ τὴν καρδίαν, διὰ τὸ εἶναι πυρώδη καὶ θερμήν. Ἄλλως. τὴν οὐρὰν τοῦ ἱερείου· ἦν γὰρ καὶ δι’ αὐτῆς μαντεία· καμπτομένη γὰρ ὑπὸ τοῦ πυρὸς δυσχέρειαν ἐδήλου τοῦ πολέμου, ἁπλουμένη δὲ καὶ κάτω νεύουσα ἧτταν, ἀνατεινομένη δὲ εἰς ὕψος νίκην. οἱ δὲ ἄκραν λαμπάδα τὴν χολὴν λέγουσι τὴν ἐν τῷ ἥπατι. σημεῖον γάρ ἐστι μαντικὸν καὶ ἥττης καὶ νίκης. A. B. C. M. I.

ἣ δυοῖν

: ἣ δύο πραγμάτων ὅρους ἔχει· εἰ μὲν ὀξὺ τὸ πῦρ ἔρχεται, νίκην δηλοῖ, εἰ δ’ εἰς πλατὺ, ἧτταν. C.

δυοῖν ὅρους

: πραγμάτων ὁρισμοὺς, δηλώσεις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. δύο πραγμάτων γνωρίσματα. Gu.

1258.

καὶ τὰ τῶν ἡσσωμένων

: ἐνήλλαξε τὸ σχῆμα· εἰ γὰρ πρὸς τὸ σημεῖον ἀπεδίδου, κατὰ γενικὴν ἂν καὶ τοῦτο προύφερεν. ὁ δὲ, ἀφεὶς τὴν ἀπόδοσιν ταύτην, καὶ τὰ τῶν ἡττωμένων, φησὶν, ἔχει, ὃ ταυτὸ δύναται τῷ καὶ τῶν ἡττωμένων ἔχει σημεῖον. Gr. Florr.

1259.

σοφούς

: μαγικούς. B. C. M. I. ἐπιτηδείους, ἐπαγωγούς. Gr. πιθανούς. Gu.

1260.

ἢ φίλτρ’ ἐπῳδῶν

: τὰς ἐπικλήσεις κώλυσον, M. ἐπικλήσεις. B. τῶν ἐπᾳδόντων ἀνδρῶν ἢ ἐπᾳδουσῶν, εἰ δύνασαι εἰς φιλίαν αὐτοὺς ἀγαγεῖν, σπεῦσον· κυρίως γὰρ ἐπῳδαὶ λέγονται αἱ διὰ τῶν ἐπικλήσεων γινόμεναι. B. C. M. I.

φίλτρ’ ἐπῳδῶν

: ἀντὶ τοῦ ἐπῳδὰς φίλτρων. φίλτρον τὸ φιλίαν ἐμποιοῦν, ὥσπερ μίσητρον τὸ ἐμποιοῦν μῖσος, καὶ φόβητρον τὸ φόβου ποιητικὸν, καὶ θέλγητρον τὸ παρακινοῦν εἰς τέρψιν. ἐνταῦθα δὲ φίλτρων ἀντὶ τοῦ φιλίας, ἵν’ ᾖ, ἐπῳδὰς φιλίας, τουτέστιν εἰς φιλίαν συνάγειν δυναμένας. Gr. Cant. ἃ οἱ ἐπῳδοὶ ποιοῦσιν, ὁπόταν τινὰς εἰς φιλίαν ἀγαγεῖν θέλωσι, ταῦτα φίλτρα καλοῦσιν, οἱονεὶ θελκτήρια καὶ πρὸς φιλίαν ἐπαγωγάς. Gu.

στεῖχ’, ἐρήτυσον

: ἀπέρχου, κώλυσον ἀπὸ τῆς χαλεπῆς ἔριδος τὰ τέκνα, ἐπεὶ ὁ πόλεμος μέγας ἐστί. I.

1261.

ἁμίλλης

: φιλονεικίας. B. M. I.

1262.

καὶ τἆθλα δεινά

: ἆθλα τὰ ἀγωνίσματα. B. M. τὰ δεινὰ ἀγωνίσματα. I. καὶ τὰ ἆθλα ἀμφοτέρων, ἤγουν τὰ ἔπαθλα, τὰ ἐπὶ τῇ νίκῃ γέρα. Gr. Cant. ἔπαθλον γὰρ ἑτέρῳ ἔσται ἡ τοῦ ἑτέρου ἀπώλεια. ὥστε ἔξελθε, μὴ καὶ ἀμφοτέρων στερηθῇς. A. C. M. Cant. Gu. ἆθλα τὰ ἐπὶ τῇ νίκῃ διδόμενα γέρα. λέγει οὖν ὁ ἄγγελος ἐνταῦθα τῇ Ἰοκάστῃ ὅτι, ἐὰν νικήσῃ ἅτερος ἀδελφὸς τὸν ἕτερον καὶ ἀποκτάνῃ, σὺ, ἅτε μήτηρ, ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ νίκῃ καὶ τῷ θανάτῳ τοῦ υἱοῦ κλαύσεις πικρῶς. ἢ ἆθλα νοητέον τοὺς ἀγῶνας. εὕρηται γὰρ οὐδετέρως τὸ ἆθλον, ὡς ἔχει καὶ τὸ τοῦ Πινδάρου εἰ δ’ ἄεθλα γαρύεν καὶ τὰ ἑξῆς. Gu. Bar.

1263.

στερείσῃ

: ἀντὶ τοῦ εἰ στερηθήσῃ. τὸ γὰρ στερήσῃ ἀντὶ τοῦ στερηθήσῃ. M. ἀντὶ τοῦ στερηθήσῃ σύ. B.

1264.

δόμων πάρος

: τὸ πάρος ἐπίρρημα παρὰ ποιηταῖς ἐν χρήσει, ἐνίοτε μὲν τοπικὸν, ὡς ἐνταῦθα, ἐνίοτε δὲ χρονικόν. ἀπὸ τούτου τὸ παροίτερον καὶ τὸ παροίτατον. Gr. Cant.

1265.

οὐκ ἐν χορείαις

: οὐ προχωρεῖ καὶ ἔρχεταί σοι κατάστασις ἐν χορείαις καὶ πανηγύρεσι δαιμόνων, οὐδὲ ἐν παρθενεύμασι καὶ παρθενικαῖς τέρψεσιν, ἤγουν οὐκ εἰς τοῦτό σοι τὰ παρόντα καθέστηκεν, ὡς παρθενεύειν τε καὶ πανηγυρίζειν· τοὺς γὰρ ἀδελφοὺς μέλλοντας μονομαχεῖν κωλῦσαί σε δεῖ μετ’ ἐμοῦ ἰοῦσαν. ἢ τὸ κατάστασις ἀντὶ τοῦ οἰκονομία, ἵν’ ᾖ οὕτως· ἡ οἰκονομία τῶν θεῶν οὐκ ἐν πανηγύρεσι καὶ τέρψεσιν ἐστί σοι νῦν. Gu. Bar. παρθενεύμασιν: ὥσπερ θαλαττεύειν τὸ ἐν θαλάττῃ διάγειν, οὕτω καὶ παρθενεύειν τὸ ἐν παρθενίᾳ διάγειν. ἐνταῦθα δὲ τὰ παρθενεύματα οὐ τὴν ἐν παρθενίᾳ διαγωγὴν δηλοῖ· εἰ γὰρ τοῦτο ἐδήλου, προετρέπετο ἂν ὁ λόγος ἀφίστασθαι αὐτὴν τῶν ἐν παρθενίᾳ διαγωγῶν, ὅπερ ἔξω τοῦ νῦν λόγου καὶ τῆς ὑποθέσεως, ἀλλὰ λαμβάνεται νῦν ταῦτα ἀντὶ τῆς ἁρμοζούσης καταστάσεως, ἐν παρθενίᾳ, ἵν’ ᾖ ὁ λόγος οὕτως, ἡ κατάστασις τῆς τύχης οὐ προχωρεῖ σοι νῦν ἐν χορείαις, οὐδὲ ἐν τῇ ἁρμοζούσῃ καταστάσει τῆς παρθενίας. Gr. Cant. Leid.

1266.

νῦν σοι προχωρεῖ δαιμόνων κατάστασις

: προβαίνει ἡ τῆς εἱμαρμένης παρουσία. B. C. M. κατάστασις ἡ τύχη. ὁ δὲ νοῦς, ἔξελθε τῶν οἴκων. οὐ γὰρ ἐν χορείαις καὶ παρθενῶσιν ἡ παροῦσα τύχη προβαίνει σοι, ὥστε καὶ ὄχλον διελθεῖν αἰδεσθῆναι. A. B. C. M. I. Ἄλλως. ἔξελθε ἐκ τῶν οἴκων. οὐ γὰρ ἐν χορείαις καὶ παρθενώνων ἀναστροφαῖς ἡ παροῦσα τύχη συγχωρεῖ μένειν, ὥστε καὶ ὄχλον διελθεῖν αἰδεσθῆναι. A. C.

δαιμόνων

: τῆς τύχης. Gr. Florr. τῆς εἱμαρμένης. Gu. Fl. 33.

κατάστασις

: παρρησία, οἰκονομία. Gu. παρουσία. Fl. 33.

1268.

ἐκνεύοντε

: ἀντὶ τοῦ ἐκνεύοντας. M. ἐκκλίνοντας. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ὁρμῶντας, ἐκφερομένους. Gu. ὁρμήσαντας, ἐκπίπτοντας, ἐκ μεταφορᾶς τῶν κολυμβούντων. Fl. 33.

1270.

τίν’, ὦ τεκοῦσα

: ἔκπληξιν τοῖς φίλοις ἀϋτεῖς. ὁ δὲ νοῦς, τίνα, ὦ μῆτερ, καινὴν ἑτέραν συμφορὰν ἐμοὶ τῇ φίλῃ ἀπαγγέλλεις; τὸ γὰρ φίλοις ἀντὶ τοῦ φίλῃ. ἢ φίλοις ἀντὶ τοῦ περὶ φίλων ἡμῖν, Ἐτεοκλέους καὶ Πολυνείκους. A. B. M. I. τὸ φίλοις διπλῶς νοητέον· ἢ τοῖς φίλοις, ἤγουν ἐμοὶ τῇ φίλῃ σοι θυγατρὶ, ἢ τοῖς φίλοις, ἤτοι Ἐτεοκλεῖ καὶ Πολυνείκει, τοῖς ἐμοὶ καὶ σοὶ προσφιλέσιν, ἵν’ ᾖ οὕτως, τίνα, ὦ μῆτερ, ἔκπληξιν τοῖς φίλοις, τῷ Ἐτεοκλεῖ λέγω καὶ Πολυνείκει, νέαν καὶ νεωστὶ φανεῖσαν ἀϋτεῖς καὶ βοᾷς, τουτέστι τί νέον λέγεις περὶ τῶν φίλων, ὃ πᾶς τις ἀκούσας ἐκπλαγήσεται. Gu. ὦ μῆτερ, ἡ τεκοῦσά με, τίς ἐστιν ἡ καινὴ βοὴ, ἡ ἐκπληκτικὴ, ἣν βοᾷς ἡμῖν τοῖς φίλοις ἱσταμένη ἔμπροσθεν τῶν δωμάτων. Gr. Cant.

ἔκπληξιν

: συμφοράν. M.

1272.

ἔρρει

: φθείρεται. Gr. Florr. ἐφθάρη. M. Gu.

1273.

αἰχμὴν εἰς μίαν

: ἀντὶ τοῦ εἰς μονομαχίαν καθεστήκασιν. B. M. I.

1274.

οἳ ’γώ

: ἐπίρρημα στεναγμοῦ. B. M. I.

τί λέξεις, μῆτερ

: δέον εἰπεῖν, τί λέγεις, — εἶπε γὰρ, ὡς πρὸς ἀλλήλους μονομαχήσουσι, καὶ ἡ Ἀντιγόνη οὐκ ἐδεῖτο αὖθις ἀκούειν ἀκούσασα, — ὁ δὲ τί λέξεις εἶπεν, εἰκότως· δείκνυσι γὰρ ἐντεῦθεν τὴν Ἀντιγόνην τῇ τοῦ ἀκούσματος ὑπερβολῇ ἐκπλαγεῖσαν καὶ οὐ παραδεχομένην τοῦτο, ἀλλ’ ὥσπερ κωφεύουσαν καὶ οὐ βουλομένην τοιαῦτα περὶ τῶν ἀδελφῶν ἀκούειν. συμβαίνει δὲ καὶ ἡμῖν τὸ τοιοῦτον ὁπόταν τι παρὰ δόξαν ἐξαίφνης ἀκούωμεν. Gu. Bar.

οὐ φίλ’, ἀλλ’ ἕπου

: οὐ προσφιλῆ, ἀλλ’ ἀκολούθει. I.

1276.

οὐκ ἐν αἰσχύνῃ τὰ σά

: νῦν οὐχ ἁρμόζει σοι αἰδεῖσθαι. οὐκ ἔστι καιρὸς αἰσχύνεσθαί σε νῦν. A. B. C. M. γράφεται οὐκ ἐν αἰσχύνῃ τάδε. ἤγουν τὰ παρόντα· τουτέστιν αἰσχύνην οὐκ ἔχουσι τὰ παρόντα, ἐκκρούουσι τὴν αἰσχύνην. Gr. Bar.

1278.

προσπιτνοῦσα

: παρακαλοῦσα. I. προσπίπτουσα καὶ δεομένη ἐκείνων. Gu. Florr.

1279.

ἡγοῦ σὺ πρὸς μεταίχμι’

: ἡγεμόνευε, προηγοῦ, πρὸς τὸν μεταξὺ τῶν παρατάξεων τόπον, ἔνθα δηλονότι ἐγίνετο ἡ μονομαχία. Gr. Leid. Florr. πρὸς τὸν τόπον τὸν μεταξὺ τοῦ πολέμου, ἔνθα ἦν τὸ μονομάχιον. A. B. C. M. I.

οὐ μελλητέον

: οὐ κατασχετέον. B. M. οὐκ ἄξιον βραδύνειν. Gr. χρονιστέον, βραδυτέον. Gu.

1280.

ἔπειγε

: σαυτὴν, ἤγουν ἐπείγου. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

φθάσω

: καταλάβω. Gr. Florr. iidem. πρὸς τὸν τόπον. M.

1281.

πρὸ λόγχης

: πρὸ τῆς μάχης. Gr. Florr. iidem. οὑμὸς

ἐν φάει βίος

: ἤγουν ἡ ἐμὴ ζωὴ ἐν τῷ φωτὶ ἔσται, ἀντὶ τοῦ ζῶσα ἐγὼ ἔσομαι, βλεπομένη. Gr. Bar.

ὁ χορὸς διὰ τεσσάρων· διὰ τὸ καταλλάσσειν τοὺς πάσχοντας, διὰ τὸ παραμυθεῖσθαι τοὺς πάσχοντας, διὰ τὸ ἀναγγέλλειν τοὺς ἐπερχομένους ἐκεῖσε, καὶ διὰ τὸ μὴ καταλείπεσθαι διάκενον τὸ ἀκροατήριον. C.

1284.-1287.

αἶ αἶ

: φεῦ, φεῦ, ἔντρομον ὀρθίασιν τριχῶν ἔχω, τρομερὰν φρένα, ἤτοι ἔντρομον λογισμὸν, ἔχω, τουτέστιν ἐν φόβῳ εἰμί· διὰ δὲ τῆς ἐμῆς σαρκὸς οἶκτος διὰ τοὺς δύο παῖδας τῆς ἀθλίας μητρός. I.

1285.

τρομερὰν φρίκαν

: ἀντὶ τοῦ φρίκην τρόμου παραιτίαν. καὶ Πίνδαρος φρίσσοντας ὄμβρους τοὺς φρίσσειν ποιοῦντας. Ἄλλως. ἀντὶ τοῦ τρομερὰν φρένα ἔχω τῇ φρίκῃ. τρόμου γεννητικὸν, τρομοποιὸν φόβον. A. B. C. M. I.

τρομεράν

: ἐπίφοβον. Gu.

φρίκᾳ

: φόβῳ.

ἔχω

: κέκτημαι. Gu.

1286.

διὰ σάρκα

: ἀντὶ τοῦ διὰ σαρκὸς, ὡς τὸ διά τ’ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα. A. B. M. I.

1287.

ἔλεος

: ἔλεός με εἰσῆλθε καὶ οἶκτος ὁ περὶ τῆς Ἰοκάστης διὰ τὰ δίδυμα τέκνα, ποῖος ποῖον ἄρα αἱμάξει. A. B. C. I.

ἔλεος ἔμολε

: τουτέστιν ἐλεῶ τὴν δειλαίαν μητέρα. Gu. Bar.

1288.

δίδυμα τέκεα

: διπλᾶ. τοῦτο τινὲς σολοικισμὸν ἡγήσαντο· ἔδει γὰρ εἰπεῖν, διδύμων τεκέων πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει; νῦν δὲ οὐ πρὸς τὸ ῥητὸν ἀπήντησεν, ἀλλὰ πρὸς τὸ νοητὸν, τὸν οἶκτον. A. B. C. M. I.

δίδυμα τέκεα

: δέον δὲ εἰπεῖν, ποῖον τῶν διδύμων τεκέων, δίδυμα τέκεα εἶπεν ὀρθόπτωτον. λάβε οὖν τὸ διὰ σάρκα ἐμὴν ἔλεος ἔρχεται τῆς δειλαίας μητρὸς διὰ μέσου, καὶ σύνταξον πρὸς τὸ ἄνω οὕτως, ἐπίφοβον φρένα ἔχω, ποῖος τῶν ἀδελφῶν θανατώσει τὸν ἕτερον. Gu.

πότερος ἄρα

: ὁποῖος ἀπὸ τῶν δύο ποίου αἱμάξει τὴν ὁμογενῆ δέρην. I.

πότερον αἱμάξει

: φονεύσει. M. ποῖος ποῖον ἄρα αἱμάξει; B. τὸ ἑξῆς, πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει ὁμογενῆ δέραν ὁμογενῆ ψυχὰν δι’ ἀσπίδων, δι’ αἱμάτων. B. M. I.

πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει

: πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει διὰ πολέμου, διὰ φόνου, τὸ συγγενὲς λέγω σῶμα, τὴν συγγενῆ ψυχήν· ὁμογενῆ γὰρ τοῖς ἀδελφοῖς τὰ σώματα καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν ἀδελφῶν. θέλουσαι οὖν αἱ τοῦ χοροῦ αὐξῆσαι τὸ πάθος ταῦτα ἐπάγουσιν, ὡς εἰ ἔλεγον, ὁπότερος ἂν αὐτῶν τὸν ἕτερον αἱμάξῃ, οὐ τὸν τυχόντα ἄνθρωπον αἱμάξει, ἀλλ’ ἀδελφὸν, οὗ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ ὁμογενῆ εἰσὶν αὐτῷ. Gr. Bar. I. τὸ δὲ ἰώ μοι πόνων, καὶ ἰὼ Ζεῦ, καὶ ἰὼ γᾶ, διὰ μέσου. Gr. Bar.

1289.-1295.

ἰώ μοι πόνων

: φεῦ μοι τῶν παρόντων πόνων. ὦ Ζεῦ, ὦ γῆ, ποῖον τῶν ἀδελφῶν ἰαχήσω καὶ θρηνήσω ἐγὼ ἡ τάλαινα νέκυν διὰ φόνων καὶ πολέμου, συγγενικὴν δέρην καὶ κεφαλὴν, συγγενικὴν ψυχήν; συγγενεῖς δὲ ὁ Ἐτεοκλῆς καὶ Πολυνείκης τῷ χορῷ, ὡς Φοίνικες τὸ ἀνέκαθεν. ἢ τὸ ὁμογενῆ δέρην καὶ ὁμογενῆ ψυχὴν, ἤτοι ἀδελφικὴν, ἵνα συντάξῃς πρὸς τὸ πότερος ἄρα πότερον αἱμάξει; Gu. Bar.

1289.

πότερον ἄρα

: ποῖον ἄρα τῶν νεκρῶν ἀπολλύμενον θρηνήσω; B. M. I.

1296.

φεῦ δᾶ

: ἀντὶ τοῦ φεῦ φεῦ. ἡ δὲ δᾶ συλλαβὴ Ἀττικῶς πλεονάζει ὡς ἐπὶ τοῦ ἦσθα καὶ φῆσθα. Ἄλλως. οἱ μὲν ὡς ἓν μέρος λόγου ἀνέγνωσαν τὸ φευδᾶ ὡς ἐν παρολκῇ τοῦ δᾶ, ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ φεῦ δὴ, τινὲς δὲ ἀντὶ τοῦ φεῦ γῇ, κατὰ πάθος μεταβληθέντος τοῦ γάμμα εἰς τὸ δέλτα, ὡς ἐν τῷ Δημήτηρ, πηγὴ, πηδὴ, παρὰ τὸ τὸ ὕδωρ πηδᾶν ἄνω. A. B. C. M. I.

1297.-1209.

δίδυμοι θῆρες

: διπλοῖ θῆρες, ψυχαὶ φονικαὶ, ὁ Ἐτεοκλῆς λέγω καὶ Πολυνείκης, κινούμενοι ἐπ’ ἀλλήλους ἐν πολέμῳ ὅσον οὔπω αἱμάξουσι πτώματα πολεμικὰ, ἤγουν αὐτίκα πεσοῦνται ὑπ’ ἀλλήλων σφαγέντες. Gu. Bar.

1298.

δορὶ παλλόμεναι

: δόρυ κατ’ ἀλλήλων πάλλουσαι, ἢ ἐπὶ πόλεμον κινηθεῖσαι. A. B. C. M. I. πολέμῳ ἐνθουσιῶσαι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1299.

πέσεα

: τὰ πτώματα. C. I. θέλει εἰπεῖν ὅτι πεσόντες αἱμάξουσι τὰ σώματα. πέσεα οὖν ἀντὶ τοῦ πεσήματα, πτώματα. B. C. M.

πέσεα

: πτώματα διὰ τῆς μάχης ὅσον οὔπω ᾑμαγμένα ποιήσουσιν. Gr. Florr. iidem.

δάϊ’

: πολέμια. M.

αἱμάξετον

: φονεύσουσιν ἑαυτούς. M.

1300.

τάλανες ὅτι ποτέ

: ἀντὶ τοῦ δυστυχεῖς εἰσι διότι εἰς ἐνθύμησιν μονομαχίου ἦλθον. A. B. C. M. I. διὰ τί ἄρα ἐπῆλθον οἱ τάλανες ἐπὶ φρένα μονόμαχον, ἤγουν διὰ τί μονομαχεῖν ἠβουλήθησαν; Gu. Bar.

1301.-1303.

βοᾷ βαρβάρῳ

: θρηνήσω τοῖς νεκροῖς ἐν δάκρυσιν ἐν βοῇ βαρβαρικῇ θρῆνον ἐκ στεναγμοῦ γινόμενον, διὰ φροντίδος ὄντα τοῖς ζῶσιν. Gu. Bar.

1301.

βοᾷ βαρβάρῳ

: τῇ ἐμαυτῆς φωνῇ τῇ βαρβάρῳ τὴν ἐπιστένακτον βοὴν τῶν νεκρῶν, οἷον τὴν ἐπὶ τοῖς νεκροῖς σὺν στεναγμῷ προσφερομένην βοὴν μέλουσα τοῖς δάκρυσι θρηνήσω, τουτέστιν ἐπιμελῶς δακρύσασα θρηνήσω. A. B. C. M. I.

1303.

μελομέναν

: ἀντὶ τοῦ μέλουσαν. ἢ ἐπιμελουμένην τῶν νεκρῶν καὶ θεραπεύουσαν τὰς τούτων ψυχάς. A. B. C. M. I. νεκρῶν ἐπιμελουμένην, ἤγουν νεκροῖς ἁρμοδίαν. Gr. Florr.

1304.

σχεδὸν τύχα

: τὸ σχεδὸν καὶ τὸ πέλας ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό. ἡ κατ’ αὐτοὺς τύχη τοῦ φόνου πλησίον ἐστὶ, τουτέστιν ὅσον οὐδέπω γνωσόμεθα πῶς ἐκβήσεται αὐτοῖς τὸ μονομάχιον. A. B. C. M. I.

σχεδὸν τύχα πέλας φόνου

: ἡ τύχη καὶ ἡ εἱμαρμένη τοῦ φόνου τῶν ἀδελφῶν ἐγγύς ἐστι. τὸ σχεδὸν γὰρ καὶ τὸ πέλας ἐκ παραλλήλου. ἢ τὸ σχεδὸν ἀντὶ τοῦ ἄντικρυς, ἵν’ ᾖ οὕτως· ὁ εἱμαρμένος τοῖς ἀδελφοῖς φόνος ἄντικρυς πλησίον ἐστίν. Gu. Bar.

1305.

κρίνει φάος τὸ μέλλον

: τὸ σήμερον δηλονότι. B. M. I. ἡ παρεστῶσα ἡμέρα διδάξει τὸ πέρας καὶ τὸ μέλλον. B. M. I. Ἄλλως. ἡ παροῦσα ἡμέρα διακρινεῖ τὸ πέρας καὶ τὸ μέλλον. A. C. M.

φάος

: ἡ ἡμέρα ἡ παροῦσα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τὸ μέλλον

: τὸ ἀποβησόμενον. Gr. Florr. iidem. συμβήσεσθαι, ἤγουν ὅσον οὔπω γνωσόμεθα πῶς ἐκβήσεται αὐτοῖς τὸ μονομαχεῖον. Gu.

1306.

ἄποτμος

: δυστυχὴς, κακόποτμος ὁ φόνος αὐτοῖς ἔσεται. M. κακόποτμος, δυστυχὴς ὁ θάνατος αὐτοῦ γενήσεται. B. ὁ φόνος τῶν ἀδελφῶν οὐκ ἐν εἰωθότι πολέμῳ γινόμενος οὐκ ἔστιν εὐτυχὴς, ἀλλὰ δυστυχὴς ὡς ἐξ Ἐριννύων συμβεβηκὼς, ἃς ἐπήγαγεν Οἰδίπους διὰ τὰς ἀράς. Gu.

ἄποτμος

: διὰ τὸ ἀσυνήθως γεγονέναι. Gu.

1307.

ἕνεκ’ Ἐρινύων

: ὡς τῶν Ἐρινύων ἐπιμεμπουσῶν τὰ φαῦλα τοῖς ἀνθρώποις, ἢ διὰ τὰς ἀρὰς τὰς τοῦ Οἰδίποδος, καὶ τὰς τούτων ἐπηκόους Ἐρινύας. B. C. M. I.

1308.

ἀλλὰ γὰρ Κρέοντα

: τὸ ἑξῆς, ἀλλὰ παύσω τοὺς παρεστῶτας θρήνους· ὁρῶ γὰρ Κρέοντα τόνδε ἐρχόμενον δεῦρο πρὸς τοὺς δόμους κατηφῆ. Gr. Bar.

συννεφῆ

: στυγνόν. B. M. I. περίλυπον, στυγνόν. C. κατηφῆ. Gr. I. σκυθρωπόν. Gu. Fl. 33.

1310.

οἴμοι, τί δράσω

: ἵνα δόξῃ φιλόπολις ὁ Κρέων, καὶ μὴ μόνον τοῦ παιδὸς λόγον ποιεῖσθαι, φησὶ, τίνος ἄρξομαι θρῆνον ποιούμενος, τοῦ παιδὸς ἢ τῆς πόλεως; καίτοι εἰδὼς ὅτι διὰ τὸν θάνατον τοῦ παιδὸς εὐτυχεῖ τὰ τῆς πόλεως· μικρὸν γὰρ ὕστερον εἰπὼν ἐμός τε γὰρ παῖς ὄλωλεν ἐπελάθετο εἰπεῖν πόλις τε, εἰς τὸ λυπεῖν μὲν διὰ πένθος ἐμμείνας, τῆς δὲ κολακείας ἀτέλεστον ἐάσας τὴν μνήμην. A. B. C. M. I.

1311.

στένω δακρύσας

: στενάζω, θρηνήσω μετὰ δακρύων. Gr. Fl. 5, 6. 9. 21. 56. 59. 76.

πέριξ ἔχει νέφος

: ἐν κύκλῳ ἔχει δυστυχήματα. M. ἀντὶ τοῦ περιέχει τὸ πλῆθος τῶν πολεμίων. Gr.

νέφος

: πλῆθος τῶν πολεμίων. B. rec. I. πλῆθος. M.

1312.

δι’ Ἀχέροντος ἰέναι

: ἀντὶ τοῦ διὰ θανάτου ἔρχεσθαι. Gr. διὰ μέσου τοῦ θανάτου, δι’ ἀπωλείας. Ἀχέρων γὰρ ποταμὸς ἐν Ἅιδου. Gu. ὥστε ἐν μέσῳ τοῦ θανάτου εἶναι αὐτήν. B. M. Fl. 33. ὥστε διαπέμπεσθαι διὰ τοῦ Ἀχέροντος τὴν πόλιν. M. Fl. 33. Ἀχέρων ποταμὸς ἐν τῷ Ἄδῃ ἀπὸ τοῦ ἄχη ῥέειν. Fl. 59. Ἀχέρων ποταμὸς ἐν Ἅιδῃ ἀπὸ τοῦ α στερητικοῦ μορίου καὶ τοῦ χαίρω. Fl. 21.

1313.

ἐμός τε γὰρ παῖς

: εἰπὼν, πότερον ἐμαυτὸν ἢ τὴν πόλιν θρηνήσω; καὶ τὴν αἰτίαν εὐθὺς ἀποδεδωκὼς, δι’ ἣν ζητεῖ τὴν πόλιν θρηνεῖν, ὅτι περιέχει αὐτὴν πλῆθος πολεμίων περὶ ἑαυτοῦ δὲ οὐδὲν αὐτίκα εἰπὼν, ἐπαναλαμβάνει ὕστερον καὶ ἀποδίδωσι τὴν αἰτίαν καὶ φησί· καὶ γὰρ ὁ ἐμὸς παῖς ὄλωλεν ὑπὲρ τῆς γῆς ἀποθανών. Gr. Cant.

1314.

ἀνιαρόν

: ἀλγεινόν. Gr. ἀνιαρὸν, τὸ λύπην ἔχον, καὶ ἀλγεινὸν ὁμοίως καὶ λυπηρὸν καὶ ἀργαλέον. Gr. Bar.

1315.

κρημνῶν ἐκ δρακοντείων

: ὡς τοῦ Μενοικέως παρὰ τὸν τάφον, ἔνθα ἦν ὁ δράκων, κατακρημνίσαντος ἑαυτόν. Ἄλλως. δεῖ νοεῖν ἔσω τῶν τειχέων τὸν σηκὸν τοῦ δράκοντος εἶναι. πῶς γὰρ εἶχε τὸ σῶμα ἀναλαβεῖν ὁ Κρέων τῶν πολεμίων παρακαθημένων; ἀπὸ δὲ τοῦ τείχους ἔρριψεν ἑαυτὸν ὁ παῖς εἰς ἐπίδειξιν τῆς ὑπὲρ τῆς πατρίδος προθυμίας. A. B. C. M. I.

ἑλών

: ἀνελόμενος, βαστάσας. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76.

1316.

αὐτοσφαγῆ

: αὐτόχειρα. B. rec. M. Gu. ταῖς αὑτοῦ χερσὶν ἐσφαγμένον. I.

ἐκόμισ’

: ἀντὶ τοῦ εἰς τὴν οἰκίαν ἐκόμισα. M.

1317.-1321.

βοᾷ δὲ δῶμα

: ἀντὶ τοῦ θρηνεῖ τὸ ἐμὸν δῶμα. B. M. θρηνεῖ δ’ ὁ ἐμὸς οἶκος πᾶς, ἀντὶ τοῦ πάντες οἱ ἐν τῷ ἐμῷ οἴκῳ θρηνοῦσιν· ἐγὼ δὲ ὁ γέρων μεθήκω, ἤγουν μετέρχομαι, ζητῶ, τὴν ἐμὴν ἀδελφὴν τὴν γραῖαν τὴν Ἰοκάστην, ὅπως τὸν ἐμὸν παῖδα οὐδαμῶς ὄντα λούσῃ καὶ πρόθηται, ἤγουν κεκοσμημένον ἐπὶ θρόνῳ προδείξῃ. χρὴ γὰρ τὸν οὐ τεθνηκότα τιμᾶν τὸν ὑποχθόνιον θεὸν, ἤγουν τὸν Ἅιδην, τιμὰς διδόντα τοῖς ἀποθανοῖσιν, ἤγουν διὰ τοῦ διδόναι τιμὰς τοῖς ἀποθανοῦσιν. Gr. Bar. Florr. θρηνεῖ δ’ ὁ ἐμὸς πᾶς οἶκος. I.

1317.

ἐγὼ δ’ ἥκω μέτα γέρων

: ἐγὼ δὲ ὁ γέρων ἐπὶ τὴν ἀδελφὴν τὴν γραῖαν ἦλθον. M. 15

1318.

μεταστέλλων

: μετακαλέσων. I.

1319.

λούσῃ

: γρ. κλαύσῃ. M.

λούσῃ πρόθηταί τ’ οὐκέτ’ ὄντα

: ἐκκομίσῃ, δημοσίᾳ ἐνταφιάσῃ· ἔθος γὰρ ἦν τοὺς βασιλεῖς οὕτω θάπτεσθαι. A. C. M.

1321.

χθόνιον-θεόν

: τὸν Ἅιθην περιφραστικῶς. M. τιμᾶν τὸν χθόνιον θεόν. I.

1322.

βέβηκεν

: ἀπῆλθεν ἡ ἀδελφὴ ἡ σὴ, Κρέον, ἔξω δόμων, καὶ ἡ παρθένος ἡ Ἀντιγόνη κοινῇ ὁδοιπορίᾳ τῆς μητρὸς, ἤγουν ἀπῆλθεν ἅμα τῇ μητρὶ ἀπερχομένη. Gr. Cant.

1323.

κόρη τε μητρός

: ἅμα τῇ μητρί τὸ δὲ ἑξῆς, κόρη τε Ἀντιγόνη κοινῇ ἐξόδῳ τῆς μητρός. B. M. I. ἅμα τῇ μητρὶ καὶ ἡ Ἀντιγόνη ἐξῆλθε. A. B. I.

1324.

ποῖ

: ποῦ βέβηκε. I. ἐπὶ ποῖον τόπον. Gr. Cant.

κἀπὶ ποίαν συμφοράν

: συμφορὰν ἐνταῦθα λέγει τὴν συντυχίαν ἁπλῶς, ἤγουν τὸ συμβεβηκός. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. I. καὶ ἐπὶ ποίαν τὴν συντυχίαν; δήλου μοι. Gr. Cant.

1325.

μονομάχῳ μέλλειν δορί

: τὰ ἑαυτῆς τέκνα δορὶ μονομάχῳ, ἀντὶ τοῦ ἀντιπαρατάξει, ἣν αὐτοὶ ἀντιπαρατάξονται πρὸς ἀλλήλους μονομαχοῦντες. Ἄλλως. μονομαχῶ, ὅταν μόνος μόνῳ μάχομαι, καὶ μονομαχία τὸ πρᾶγμα, καὶ μονομάχος ὁ μόνος μόνῳ μαχόμενος· ἐνταῦθα δὲ τὴν ἀντιπαράταξιν λέγει μονομάχον, οὐχ ὅτι αὐτὴ μονομαχεῖ, ἀλλὰ θέλει δηλοῦν ἀντιπαράταξιν, ἣν ὁ Ἐτεοκλῆς καὶ ὁ Πολυνείκης πρὸς ἀλλήλους μονομαχοῦντες ἀντιπαρατάξονται, ὥσπερ ἐν ἄλλοις λέγει ζωὴν φιλότεκνον, ἣν μετὰ τοῦ φιλεῖν τὰ ἑαυτῶν τέκνα τινὲς ἀνύουσιν. τὸ πᾶν οὕτως· ἤκουσε μέλλειν τὰ ἑαυτῆς τέκνα ὑπὲρ τῶν βασιλικῶν δόμων, ἤγουν ἕνεκα τῆς βασιλείας, εἰς πόλεμον ἥξειν ἀντιπαρατάξει μονομάχῳ. Gr. Cant.

1326.

εἰς ἀσπίδ’ ἥξειν

: εἰς μάχην, εἰς συμβολήν. B. M. I.

1327.

νέκυν τοι

: ἀντὶ τοῦ τὸ νεκρὸν σῶμα τοῦ ἐμοῦ παιδὸς ἐπιμελείας ἠξίουν. B. C. M. I. Ἄλλως. τί, φησὶν, ἀπῆλθεν Ἰοκάστη πρὸς τοὺς παῖδας καταλλάξασα τούτους, ἐγὼ δὲ τὸ σῶμα τοῦ παιδὸς Μενοικέως περιστέλλων καὶ κοσμῶν καὶ ἐπιμελείας ἀξιῶν, καὶ δι’ ἀγάπην ἐκείνῳ προσκαθήμενος οὐκ ἔφθασα εἰς τὸ καὶ ταῦτα μαθεῖν, ὅ ἐστιν ἀσχολούμενος περὶ τὸν υἱὸν οὐκ ἦλθον εἰς εἴδησιν τούτων. Ἄλλως. ἐγὼ προσκαθήμενος, φησὶ, τῷ νεκρῷ τοῦ παιδός μου σώματι καὶ περὶ ἐκεῖνο ἀσχολούμενος οὐκ ἔφθασα τούτων τι μαθεῖν. A.

ἀγαπάζων

: περιστέλλων, θρηνῶν. M. ἐπιμελείας ἀξιῶν. B. ἐπιμελούμενος, περιέπων. Cant. Gr. τιμῶν, φιλοφρονούμενος. Gu.

1328.

οὐκ εἰς τόδ’ ἦλθον

: οὐκ ἐπὶ τοῦτο παρεγενόμην. B. C. M. εἰς τὸ γνωρίσαι. B. οὐκ εἰς τόδε ἔφθασα, εἰς τὸ γνωρίσαι, οὐκ ἐπὶ τοῦτο παρεγενόμην, ὥστε καὶ τάδ’ εἰδέναι. I. ἐν ἑνὶ λόγῳ εἶπεν ἂν, οὐκ ἦλθον εἰς γνῶσιν τούτου, οὗ λέγεις, ἤγουν οὐκ ἔγνων τοῦτο· νῦν δὲ διαιρεῖ, καὶ φησὶν, οὖκ ἦλθον εἰς τοῦτο, εἶτα ὥσπερ ἑρμηνεύων, ποῖον τοῦτο λέγει, ἐπάγει λέγων, ὥστε καὶ τάδε εἰδέναι. Gr. Bar.

1329.

ἀλλ’ οἴχεται

: ἢ ἕνεκα τῶν δυστυχιῶν ἀπωλέσθη. C. ἀλλὰ γίνωσκε ὅτι ᾤχετο, ἤγουν ἀπῆλθεν. Gr. Gu. Cant. πάλαι, πρὸ ἱκανῆς ὥρας. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1330.

δοκῶ

: νομίζω. M. Gr. Florr.

ἀγῶνα

: ἤγουν τὴν μονομαχίαν. Gr. Florr. κίνδυνον. M. B. rec. Gu.

ψυχῆς

: ζωῆς, αἵματος. Gu.

1331.

ἤδη πεπρᾶχθαι

: τὸ παρὰ τοῖς κοινοῖς ἕως ἄρτι. τετελειῶσθαι ὑπὸ τῶν παίδων τοῦ Οἰδίποδος. Gr. Florr.

ἤδη

: ἄρτι. Gu.

πεπρᾶχθαι

: ἠνύσθαι. B. M. διηνύσθαι. Gu.

1332.

οἴμοι, τὸ μὲν σημεῖον

: ἐκ τοῦ προσώπου τοῦ ἀγγέλου στοχάζεται τὰ λεχθησόμενα. B. C. M. I. ἰδὼν τὸν ἄγγελον κατηφῆ ἐρχόμενον ἦλθεν εἰς ὑπόνοιαν τοῦ κακοῦ καὶ ἀνῴμωξεν, εἶτα ἐπάγει καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ᾤμωξε, καί φησιν· ἰδοὺ, τὸ σημεῖον τόδε ὁρῶ, κατηφὲς ὄμμα καὶ πρόσωπον ἀγγέλου ἐρχομένου, ὃς πᾶν ἀγγελεῖ τὸ πραχθέν. Gr. Fl. 6. 59. 76.

1334.

τὸ δρώμενον

: τὸ πραχθέν. B. rec. M. I.

1336.

οὐκ εὐπροσώποις

: εὐειδέσι, καλοῖς, φαιδροῖς. M. προοιμίοις οὐ καλοῖς, οὐκ εὐσχήμοσι. B. I. εὐπρόσωπον μειράκιον, ἤγουν εὐειδὲς, καὶ ἀπὸ τούτου εὐπρόσωπος λόγος ὁ πιθανὸς καὶ ἀρεστὸς φαινόμενος. οὕτω λέγεται καὶ τὸ εὐπρεπὲς, πρότερον μὲν ἐπὶ εἴδους, οἷον εὐπρεπὴς ἄνθρωπος, ὁ εὔστολος καὶ καλὸς καὶ μετὰ τοῦ πρέποντος παραστήματος ἔχων τὴν τῶν μελῶν ἁρμονίαν· εἶτα καὶ εὐπρεπὴς σκῆψις, ἡ ἁρμοδία καὶ εὐπρόσωπος δοκοῦσα, καὶ εὐπρεπὴς λόγος. ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἐν εὐπροσώποις φησὶ φροιμίοις, ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐν ἀγαθοῖς, μεταφέρων τὴν λέξιν ἐφ’ ἕτερον σημαινόμενον παρὰ τὰ προειρημένα· ὅτι μὲν γὰρ τὸ ἐν μειρακίῳ εὐπρόσωπον ἄλλο τι ἐστὶ παντί που δῆλον. δοκεῖ δὲ καὶ τὸ ἐν ἄλλοις λόγοις ἁπλῶς εὐπρόσωπον ἕτερόν τι εἶναι παρὰ τὸ ἐνταῦθα· ἐκεῖ μὲν γὰρ τὸ εὐπρόσωπον τὸ πιθανὸν φαίνεσθαι τὸν λόγον παρίστησι καὶ μηδὲν δοκοῦντα ἔχειν, ὅθεν ἂν αὐτοῦ τις ἐπιλάβοιτο, οὐκέτι δὲ καὶ τοιοῦτον αὐτὸν εἶναι ἀσφαλίζεται, ἤγουν ἀνεπίληπτον· ἐνταῦθα δὲ τὸ μὴ ἀγαθὰ εἶναι τὰ προοίμια ἀκριβῶς παριστᾷ. Gr. Cant.

ἀρχὴ λόγου

: γρ. ἄρχει. C.

1337.

ὦ τάλας, δισσῶς

: τὸ ὦ τάλας δεύτερον βοῶ διὰ τὸ μεγάλα φέρειν κακά. θρηνητικὸν δὲ τὸ ἦθος. A. B. C. M. I.

1338.

πρὸς πεπραγμένοισιν

: πρὸς τοῖς πεπραγμένοις τοῦ Μενοικέως λέγει. ἀποφαντικῶς δὲ ἢ ἐρωτηματικῶς. B. M. πρὸς τοῖς εἰρημένοις πήμασι λέγεις φέρειν ἕτερα. I. ἐπὶ ταῖς ἄλλαις βλάβαις ταῖς γενομέναις λέγεις φέρειν ἕτερα κακὰ μεγάλα. τί δέ ἐστιν ὃ λέγεις; Gr. Florr.

1339.

ἐν φάει

: ἐν τῷ φωτὶ, τουτέστιν ἐν σωτηρίᾳ. B. I. συνήθως πάλιν ὁ Εὐριπίδης προειπὼν ἐν ἑνὶ στίχῳ τῆς συμφορᾶς τὸ κεφάλαιον, καταστατικώτερον ὕστερον διηγεῖται τὸ πᾶν. B. C. M. I.

οὐκέτ’ εἰσί

: οὐδαμῶς εἰσιν ἐν φωτὶ, ἤγουν ἠφανίσθησαν. Gr. Florr.

1341.

μεγάλα μοι θροεῖς

: συμφορὰς λέγεις μεγάλας ἐπ’ ἐμοὶ καὶ τῇ πόλει. Gr. Florr. λέγεις. M.

1342.

τάδε

: οὐ μάτην ἄρα, φησὶν ὁ Οἰδίπους, κατηράσατο. εἰς ἔργον γὰρ ἐχώρησαν αἱ ἀραί. A. C. M. τὸ τάδε ἢ πρὸς τὸ εἰσηκούσατε, ἢ πρὸς τὸ δώματα, τὸ δὲ παίδων πρὸς τὸ Οἰδίπου. Gu. Bar.

1343.

παίδων

: λείπει ἡ περί· τὰ περὶ τῶν παίδων κατὰ τὴν αὐτὴν συμφορὰν ὀλωλότων; B. M. I.

1344.

ὥστ’ ἐκδακρῦσαι

: ναὶ ἤκουσαν, ὥστε δακρῦσαι, εἰ αἴσθησιν εἶχον τὰ οἰκήματα. I. οἷον εἰ ἐφρόνει τὰ οἰκήματα, ἐδάκρυσεν ἂν τὰς συμφοράς. A. C. M. I.

φρονοῦντ’

: αἰσθανόμενα. B.

1345.

βαρυποτμωτάτας

: δυστυχεστάτης. M. τῆς βαρυποτμωτάτης ἤγουν δυστυχεστάτης. πότμος καὶ δαίμων τὸ αὐτό. καὶ δυσδαίμων καὶ δύσποτμος δηλοῖ τὸ αὐτὸ καὶ βαρυδαίμων καὶ βαρύποτμος πάλιν τὸ αὐτό. ἔστι δὲ βαρυδαίμων ὁ βαρεῖαν ἔχων τύχην, δυσδαίμων δὲ ὁ κακὴν ἔχων τύχην· κακὴ δὲ τύχη καὶ βαρεῖα ταυτὸν, ὥστε καὶ δυσδαίμων καὶ βαρυδαίμων ταυτόν. μέγα δὲ γίνεται τὸ τμω, διὰ τὸ μέτρον μὲν, ὅμως οὐκ ἀλόγως, ἐπεὶ ἡ πρὸ αὐτοῦ συλλαβὴ δύναται μακρὰ εἶναι ἡ αὐτὴ καὶ βραχεῖα. Gr. Cant.

1347.

εἰ καὶ τὰ πρὸς τούτοισί γ’ εἰδείης κακά

: τί ἐρεῖς; δηλονότι. I. μάθοις. M. γνωρίσαις, τί ἐρεῖς δηλονότι; Gr. Florr. ἔτι μᾶλλον βοήσῃ τοῦτο. Gu.

1348.

δυσποτμώτερα

: δυστυχέστερα. M. Gr. I.

ἀνάγετε

: ὑψοῦτε θρῆνον, καὶ κτύπον λευκοπήχεων χειρῶν. τὸ ἀνάγετε ἀπὸ κοινοῦ. I. ἀνεγείρετε, ἄνω ἄγετε, ἀναλαμβάνετε, ἀναβάλλεσθε, ἀντὶ τοῦ προοιμιάζεσθε. A. M. ἀνεγείρετε, ἄνω ἄγετε τοὺς κτύπους τοὺς ἐκ τῶν λευκοπηχῶν χειρῶν γινομένους. Fl. 33.

1351.

ἐπὶ κάρα

: γρ. ἐπὶ κρᾶτα. M.

ἐπὶ κρᾶτά τε λευκοπήχεις κτύπους

: τὸ ἀνάγετε ἀπὸ κοινοῦ. λευκοπήχεις δ’ ἂν λέγοι τοὺς διὰ τῶν λευκοπηχέων χειρῶν, ἵνα ἐκ τοῦ ποιοῦντος τὸ ποιούμενον λέγῃ· ἐν γὰρ ταῖς συμφοραῖς αἰκιζόμεθα τὸ σῶμα, ὡς ἂν ἐξ αὐτῶν διδαχθέντες μὴ χρῄζειν τοῦ σώματος, ἀλλὰ ἀπαλλαγῆναι τοῦ βίου, μάλιστα δὲ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦτο ποιοῦμεν, ὡς ἂν ἐπὶ κεφαλαιωδεστάτῷ καὶ αἰσθητικωτάτῳ τοῦ σώματος μέρει. A. C. M.

κτύπους

: τοὺς κτύπους τοὺς ἐκ τῶν χειρῶν γινομένους. M.

1352.

ὦ τλῆμον

: ὦ ἀθλία Ἰοκάστη, οἷον τέλος τοῦ βίου καὶ τῶν γάμων ὑπέμεινας διὰ τοὺς αἰνιγμοὺς τῆς Σφιγγός. λείπει γὰρ ἡ διά. A. B. C. M. I.

αἰνιγμοὺς ἔτλης

: τοὺς λόγους τοὺς ἔχοντας ἀποκεκρυμμένην τὴν διάνοιαν. C. M.

1355.

ἀρᾶς τ’ ἀγώνισμ’ Οἰδίπου

: τὸ κατάραμα. τουτέστιν, εἰπέ μοι πῶς ἀπέβη ἡ κατάρα τοῦ Οἰδίποδος. A. B. C. I. τοῖς παισὶν ὁ ἀγὼν πῶς πέπρακται, οἷον ὁ ἐκ τῆς ἀρᾶς πόλεμος· ἐκ γὰρ τοῦ Οἰδίποδος ταῦτ’ ἐνόσουν· ἢ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀρᾶς τοῦ πατρός. A. B. C. M. Ἄλλως. ὁ πόλεμός τε ὁ ἐκ τῆς ἀρᾶς τοῦ Οἰδίποδος αὐτοῖς ἐπιών. ἢ οὕτως, τὸ κατόρθωμα τῆς ἀρᾶς τοῦ Οἰδίποδος. A. οὐ μάτην ἄρα, φησὶν, ὁ Οἰδίπους κατηράσατο· εἰς ἔργον γὰρ ἐχώρησαν αἱ ἀραί. C. ἀγώνισμα ὁ ἀγὼν, ἤγουν ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ ἀγῶνος, ὥσπερ βάδισμα ἡ πορεία, καὶ ᾆσμα ἡ ᾠδή. ὥσπερ δὲ λέγεται ἔργον ἡ πρᾶξις, λέγεται δὲ καὶ τὸ πραττόμενον πρᾶγμα, οὕτω λέγεται ἀγώνισμα καὶ τὸ ἀποβαῖνον ἔργον ἀπὸ τοῦ ἀγῶνος, ὃ βούλεται δηλοῦν ἐνταῦθα· ἤγουν καὶ τὸ ἀνυσθὲν ἔργον τῶν καταρῶν τοῦ Οἰδίποδος, τουτέστιν ὃ ἤνυσεν ἡ κατάρα τοῦ Οἰδίποδος. Gr. Cant. ὁ γὰρ φόνος ἀγώνισμα καὶ οἷον κατόρθωμα ἦν τῶν Οἰδίποδος ἀρῶν. Gu.

1356.

τὰ μὲν πρὸ πύργων εὐτυχήματα γινώσκεις· λέγει δὲ τὴν νίκην, ἣν ἐνίκησαν πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. Gr. I.

1357.

οἶσθ’ οὐ

: τινὲς εἰς τὸ οὐ στίζουσιν· οὐκ οἶσθα, φησὶ, τὰ πρὸ τῶν πύργων εὐτυχήματα· μακρὰν γάρ εἰσιν. Ἄλλως. καλῶς οὖν καὶ διὰ πιθανῆς ἀφορμῆς τὰ προειρημένα ὑπὸ τοῦ πρώτου ἀγγέλου ἐσιώπησεν. ἡ δὲ διάνοια, τὰ μὲν πρὸ τῶν τειχῶν εὐτυχήματα τῆς πόλεως, καθὸ ἐνικήσαμεν κοινῇ τοὺς Ἀργείους, οἶδας δηλαδή. A. B. C. M. I. πόθεν δὲ οἶμαι εἰδέναι σε; οὐ μακρὰν γὰρ τειχέων περιπτυχαί. ἡ δὲ περίφρασις ἐκ τοῦ περιφράσσειν καὶ οἷον περιπτύσσεσθαι καὶ περικυκλοῦν τὴν πόλιν. περιλαμβάνονται γὰρ αἱ πόλεις τοῖς τείχεσιν. A. C. M. I.

τειχέων περιπτυχαί

: περιφραστικῶς τὰ τείχη. οὐ μακράν εἰσιν, ὥστε μὴ οὐχὶ πάντα εἰδέναι τὰ δρώμενα, λείπει γὰρ τὸ μή. B. C. M. I.

οὐ μακρὰν γάρ

: οὐ μακρὰν γάρ εἰσι, τοῦ τόπου δηλονότι ἔνθα ἐγένετο ἡ νίκη, οἱ περίβολοι τῶν τειχῶν, ἔνθα ἦσθα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1358.

ὥστ’ οὐχ ἅπαντα

: τὸ ὡς ἀντὶ τῆς πρός. λείπει ἡ μή, ἵν’ ᾖ οὕτως, πρὸς τὸ μὴ εἰδέναι σε τὰ πραττόμενα. M. ὥστε μὴ εἰδέναι σε πάντα τὰ πραττόμενα. Gr. Florr. iidem.

1359.

ἐπεὶ δὲ χαλκέοις

: ἐπεὶ δὲ σιδηροῖς ὅπλοις ἐκοσμήσαντο τὸ σῶμα, ἀντὶ τοῦ τὰ σώματα, τουτέστιν ἐπεὶ ὡπλίσαντο. Gr. Bar.

1360.

νεανίαι

: ἀντὶ τοῦ οἱ παῖδες. Gr.

1361.

ἔστησαν ἐλθόντες

: ἐλθόντες εἰς τὸ μέσον τοῦ μεταιχμίου ἔστησαν. Gr. Bar.

1362.

ὡς εἰς αἰῶνα

: γράφεται μονομάχου τ’ ἀλκὴν δορός. Fl. 33. παρῆλθον εἰς τὸ μέσον, ὡς εἰς ἀγῶνα δορὸς καὶ ἀλκὴν μονομαχίου. A. B. M. I. ἤγουν εἰς μάχην ἀντιπαρατάξεως μονομάχον, ἣν αὐτοὶ δηλονότι ἔμελλον ἀντιπαρατάξασθαι πρὸς ἀλλήλους μονομαχοῦντες. Gr. Bar. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1363.

δισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλῶ στρατηλάτα

: ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό. M.

1364.

—1369. βλέψας δ’ ἐς Ἄργος

: τὸν νοῦν ἐκεῖσε ἔχων. A. B. C. M. τὸν νοῦν ἐκεῖσε ἔχων ἀφῆκεν εὐχὰς ὁ Πολυνείκης λέγων, ὦ σεβασμία Ἥρα, σός εἰμι· ἐπολιτογραφήθην γὰρ παρὰ σοὶ, ἐμαυτῷ ζεύξας, ἀντὶ τοῦ εἰς ζεῦξιν λαβὼν, τὴν παῖδα τοῦ Ἀδράστου, καὶ οἰκῶ τὴν σὴν χθόνα. δὸς, ὦ Ἥρα, ἐμοὶ κτεῖναι τὸν ἀδελφὸν καὶ καθαιμάξαι τὴν ἐμὴν δεξιὰν νικηφόρον, τὴν ἀντήρη, ἤτοι τὴν ἐκείνῳ ἐναντίαν. κακίστην αἰτῶ νίκην τὸν ἀδελφὸν φονεῦσαι. ἄκρως δὲ δηλοῖ ἦθος ἀνδρὸς μεμφομένου ἑαυτὸν ἐπὶ ὠμότητι. I.

1364.

βλέψας δ’ ἐς Ἄργος

: εἰς Ἄργος δὲ βλέψαι λέγει τὸν Πολυνείκην, οἷον ἐπὶ τὸν στρατὸν τῶν Ἀργείων, ἢ εἰς τὸ κλίμα τοῦ Ἄργους. ὡς ἂν Ἀργεῖος δὲ γεγονὼς τῇ Ἥρᾳ εὔχεται Ἀργείᾳ οὔσῃ καὶ πατρίᾳ θεῷ. A. C. M. διὰ τοῦ νοὸς, ὡς ἐνταῦθα τιμωμένης τῆς Ἥρας. Gu.

1365.

σὸς γάρ εἰμ’

: ἀντὶ τοῦ ἐπολιτογραφήθην παρὰ σοί. A. B. M.

1366.

ἔζειξ’ Ἀδράστῳ

: ἀντὶ τοῦ εἰς ζεῦξιν ἔλαβον, ἐξεύχθην τῷ παιδὶ τοῦ Ἀδράστου. λείπει δὲ τῇ Ἀργείᾳ. B. M.

1367.

ἀντήρη

: ἐπιρρηματικῶς ἀντὶ τοῦ κατὰ τὴν ἀντιπαράταξιν. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἐξ ἐναντίας ὁρμῶσαν. Gu. τὴν ἐκείνῳ ἐναντίαν. B. M.

1368.

δεξιὰν νικηφόρον

: δεξιὰν χεῖρα νικηφόρον γενομένην. Gr. Cant. Florr. iidem.

1369.

αἴσχιστον

: ἄκρως δηλοῖ ἦθος ἀνδρὸς μεμφομένου ἑαυτὸν ἐπ’ ὠμότητι. A. B. παροιμία. Gr. Florr. iidem.

1370.

πολλοῖς δ’ ἐπῄει

: τοσαῦτα, φησὶν, ἐπῄει δάκρυα τοῖς πολλοῖς, ὅση τῆς τύχης ἡ συμφορὰ τοῖς μονομαχοῦσι, τουτέστι συμφώνως τῇ κατ’ αὐτοὺς τύχῃ ἐδάκρυον οἱ ἐκτός. Ἄλλως. πολλοῖς δὲ ἐπῄει δάκρυα τῆς τύχης ὅση. λείπει γὰρ τὸ ἕνεκα, ἕνεκα τῆς τύχης ἡλίκη ἦν. A. B. C. M. I. Ἄλλως. πολλοῖς δὲ δάκρυα ἐπήρχετο τὴν τύχην αὐτῶν ἐννοοῦσιν ὅση ἦν. A. C. M. I. Ἄλλως. πολλοὶ δὲ τῶν λεγομένων ὑφ’ αὑτῶν τῆς δυστυχίας αὐτῶν τὸ μέγεθος ἐδάκρυον. A. C. ἕνεκα τῆς τύχης τῶν ἀθλίων ἀδελφῶν, ὅση ἦν καὶ ὁποία· διὰ τὸ μέγεθος τῆς δυστυχίας. Cant. ἤγουν διὰ τὸν ὄγκον τῆς δυστυχίας· τὸ γὰρ δακρύειν διὰ τὴν ποσότητα τῆς δυστυχίας ὄγκον πάντως ἐμφαίνει τῆς δυστυχίας. Gr. Bar.

1371.

κἄβλεψαν

: οἰκτρὸν γὰρ θέαμα μονομαχοῦντας ἀδελφοὺς ἰδεῖν, οἷς καὶ τὸ νικᾶν καὶ τὸ ἡττᾶσθαι δεινὸν ἦν. Ἄλλως. ἐμφαίνεται ὁ κατὰ ἀλήθειαν θυμὸς πικρίαν ἐνδεικνύμενος διὰ τοῦ βλέμματος. A. B. C. M. I.

διαδόντες κόρας

: ἀντὶ τοῦ πλάγια βλέψαντες καὶ φοβερά. Florr. πρὸς ἀλλήλους διαβιβάσαντες τὸ βλέμμα. Gr. Cant.

1372.

χρυσάσπιδος

: πολεμικῆς. Fl. 59.

1373.

βλέψας πρὸς οἶκον

: καὶ οὗτος τῷ νῷ εἰς τὸ ἱερὸν τῆς Ἀθηνᾶς ἀποβλέψας τὸ ἐν Θήβαις. A. B. C. M. I.

ηὔξατο

: λέγων. Gr.

κόρη

: θυγάτηρ. Gr.

1374.

ἡμῖν

: ἐμοί. Gu.

καλλίνικον

: νικηφόρον. Gr. ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό. M.

1375.

ἐς στέρν’—βαλεῖν

: λέγω βαλεῖν αὐτὸ εἰς τὰ στέρνα τοῦ ἐμοῦ ἀδελφοῦ ἀπὸ τῆσδε τῆς ὠλένης, ἤγουν τῆς χειρός. Gr. Cant.

1377.

ἐπεὶ δ’ ἀφείθη

: πρὸ γὰρ τῆς εὑρέσεως τῆς σάλπιγγος ἐν ταῖς μάχαις καὶ τοῖς μονομαχοῦσιν ἐν μέσῳ τις λαμπάδα καιομένην ἔρριπτε, σημεῖον τοῦ κατάρξασθαι τῆς μάχης. τούτῳ οὖν τῷ σημείῳ ἀντὶ σάλπιγγος κἀν τοῖς περὶ Ἐτεοκλέα χρόνοις ἐχρῶντο. A. C. M. ὕστερον δὲ μετὰ τὰ Τρωϊκὰ καὶ τὴν εἰς γῆν Ῥωμαίαν Αἰνείου κατοίκησιν Τυρρηνοὶ τὴν σάλπιγγα ἐφεῦρον ἐν τοῖς Ἰταλικοῖς πολέμοις, ὅθεν καὶ Τυρρηνὶς ἡ σάλπιγξ ἐκλήθη. τὸ οὖν τούτῳ αὐτὸν χρῆσθαι ἀντὶ σάλπιγγος ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐμφαίνων ὁ ποιητής φησιν. οὐ γὰρ δεῖ εἰς τὸ τοῦ ἀγγέλου πρόσωπον τοῦτο ἀναφέρεσθαι, εἴ γε ὅλως οὔπω ᾔδεσαν τὴν σάλπιγγα. τὸ δὲ ἑξῆς, ἐπειδὴ ἀφείθη ἡ λαμπὰς εἰς σημεῖον τῆς φοινίας μάχης, ταυτὸ δηλοῦσα τῇ ὕστερον ἐπινοηθείσῃ ἠχῇ τῆς σάλπιγγος, δηλαδὴ τὸ κατάρχεσθαι τῆς μάχης. A. M. Ἄλλως. οἱ Ἕλληνες ἐπὶ τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου οὐκ ἐχρῶντο ταύτῃ. Ὅμηρος γοῦν αὐτὸς μὲν οἶδε τὴν σάλπιγγα, οὐ ποιεῖ δὲ χρωμένους σάλπιγγι τοὺς ἥρωας. πρῶτος δὲ Ἀρχώνδας συμμαχῶν τοῖς Ἡρακλείδαις ἤγαγεν εἰς Ἕλληνας τὴν Τυρσηνικὴν σάλπιγγα. ἐχρῶντο οὖν κατὰ τὸ παλαιὸν ἐν τοῖς πολέμοις ἀντὶ σαλπιγκτῶν πυρφόροις· οὗτοι δὲ ἦσαν Ἄρεως ἱερεῖς, ἑκατέρας στρατιᾶς προηγούμενοι μετὰ λαμπάδος, ἣν ἀφιέντες εἰς τὸ μεταίχμιον ἀνεχώρουν ἀκίνδυνοι· καὶ οὕτω συνέβαλλον αἱ στρατιαί. διεσώζοντο δὲ οἱ πυρφόροι, ὡς ἱεροὶ τοῦ θεοῦ, εἰ καὶ πάντες ἀπώλοντο· ὅθεν παροιμία ἐπὶ τῶν ἄρδην ἀπολλυμένων οὐδὲ πυρφόρος ἐσώθη. Ἄλλως. πυρσός ἐστιν ἡ λαμπὰς, ἣν ἀνατείνουσιν ἐν νυκτὶ σημεῖον τοῦ χρῆναι πολεμεῖν. νῦν δὲ οὐκ ἐπὶ τῆς λαμπάδος τέθεικε τὴν λέξιν, ἀλλ’ ἐπὶ σημείου ἁπλῶς· ἡμέρας γὰρ οὔσης περιττὸν ἦν λαμπάδι σημῆναι, ἀλλ’ αὐτῇ σάλπιγγι μόνον. Καὶ ἄλλως. ἀντὶ τοῦ μεγάλως, ὡς τῶν Τυρσηνῶν γεγωνότερον τῇ σάλπιγγι χρωμένων. ὁ δὲ νοῦς, ἐπεὶ δὲ ἀφείθη τὸ σημεῖον τῆς μάχης ὡς Τυρσηνικῆς σάλπιγγος ἠχὴ, σῆμα τῆς φονικῆς μάχης, ὥρμησαν δρόμον χαλεπὸν κατ' ἀλλήλων. A. B. M. I.

ἐπεὶ δ’ ἀφείθη

: πρὶν εὑρεθῆναι τὴν σάλπιγγα πρὸς τοὺς πολέμους λαμπάσιν ἐχρῶντο σημείῳ τοῦ κατάρξασθαι τῆς μάχης, ἃς ἔφερον δύο ἱερεῖς Ἄρεος, ἐξ ἑκατέρων ὄντες τῶν στρατευμάτων, οὓς καὶ μόνους ἀθώους ἐν μάχαις εἴων· ὅθεν καὶ παροιμία ἐπὶ τῶν ἄρδην ἀπολλυμένων λεγομένη οὐδὲ πυρφόρος ἐσώθη. ὕστερον δὲ πρὸς τοὺς Ἰταλικοὺς πολέμους Τυρσηνοὶ τὴν σάλπιγγα εὗρον, ὅθεν καὶ Τυρσηνικὴ σάλπιγξ κέκληται. ἐν δὲ τοῖς Ἐτεοκλέους χρόνοις χρόνοις καὶ λαμπάσι καὶ σάλπιγξιν ἐχρῶντο. δῆλον δὲ ἐκ τοῦ πρόσθεν εἰρημένου τῷ ποιητῇ παιὰν δὲ καὶ σάλπιγγες ἐκελάδουν ὁμοῦ. Gu. Leid. Bar.

1379.

ᾖξαν

: συέβαλον. B.

1380.

κάπροι δ’ ὅπως

: ὡς κάπροι δὲ θήγοντες ἀγρίαν σιαγόνα, ἀντὶ τοῦ τοὺς ὀδόντας, ὑπὸ ἀφροῦ διάβροχοι τὰς σιαγόνας συνέβαλον. Gr. Cant.

θήγοντες

: ἀκονήσαντες. M. ἀκονοῦντες. Gr. τὸ θήγοντες τὴν ἀγρίαν γένυν καὶ τὸ ἀφρῷ διάβροχοι γενειάδας πρὸς τὸ κάπροι, οὕτως· συνῆψαν δὲ ἀλλήλοις οὕτως, ὥσπερ κάπροι τὰ καὶ τὰ ποιοῦντες. Gu.

ἀγρίαν

: τῷ ἀγρίῳ ἐναντίον τὸ ἥμερον. Gr. Bar.

1381.

ξυνῆψαν, ἀφρῷ

: λείπει ὁ γάρ. Καὶ ἄλλως. συνῆψαν μάχην, ὡς κάπροι τὰς γενειάδας ἀφρῷ διάβροχοι, καὶ τὴν ἀγρίαν γένυν θήγοντες· ἐπὶ γὰρ τῶν κάπρων ἀμφότερα ληπτέον, τό τε θήγοντες καὶ τὸ διάβροχοι γενειάδας. A. B. M. I. λείπει μάχην. M.

1382.

ᾖσσον δὲ λόγχαις

: ἀντὶ τοῦ ὥρμων, ἀπὸ τοῦ ἀΐσσω. B. I. ὥρμων δὲ κατ’ ἀλλήλων τὰς λόγχας ἀκοντίζοντες· ἀλλ’ ἑκάτερος ἐν τῷ βάλλειν τὸν ἕτερον ὑπεκαθέζετο τῷ τῆς ἀσπίδος κύκλῳ, ἵνα αὐτὸν ὑπερπηδῆσαν τὸ δόρυ καὶ ὀλισθῆσαν τῷ κύκλῳ τῆς ἀσπίδος μάταιον καὶ ἀνεπίτευκτον γένηται. A. B. M. I.

ὑφίζανον

: ἀντὶ τοῦ ἐκάθιζον καὶ ἐκρύπτοντο ὑπὸ ταῖς ἀσπίσι. M. συνεστέλλοντο ὑπὸ ταῖς ἀσπίσιν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ὑπεκάθηντο, ἐκρύπτοντο. Gu.

1383.

ἐξολισθάνοι μάτην

: ἐκφεύγοι μηδὲν ἀνύουσα. Gr. Florr. iidem. ἐκπίπτοι. Gu.

1384.

εἰ δ’ ὄμμ’ ὑπερσχόν

: εἰ δὲ ἴδοι ὁ ἕτερος τὸ πρόσωπον τοῦ ἄλλου ὑπεράνω τῆς ἀσπίδος, ἐκίνει τὴν λόγχην. A. B. M. I. Ἄλλως. εἰ δὲ ὁ ἕτερος τὸ ὄμμα τῆς περιφερείας ὑπερσχὸν ἠβουλήθη θεάσασθαι, ὁ ἕτερος τὴν λόγχην ἐκίνει, ὥστε τοῦτον πλῆξαι τῷ στόματι. ὄμμα δέ φησιν ἀπὸ μέρους τὸ πρόσωπον. B. I.

εἰ δ’ ὄμμ’ ὑπερσχόν

: ὄμμα φησὶν ἀπὸ μέρους τὸ ὅλον πρόσωπον. εἰ ἴδοι ὁ ἕτερος, εἰ αἴσθοιτο τοῦ ἑτέρου τὸ ὄμμα ὑπερανατεῖναν τῆς περιφερείας τοῦ ὅπλου, ἐν τῷ κατασκοπεῖν ἐκεῖνον ἀνατείναντα καὶ ἀκοντίζοντα, εὐθέως ἠκόντιζε κατ’ αὐτοῦ, βουλόμενος, πρὶν ἐκεῖνον αἰσθηθέντα τῆς βολῆς καταδῦναι, προλαβεῖν κατὰ τοῦ στόματος καὶ καιρίαν ποιήσασθαι τὴν βολὴν, κατὰ τοῦ στόματος ἀκοντίσας, εἴ που καὶ ὑπεισέλθοι ἢ διέλθοι τὸ στόμα αὐτοῦ τὸ δόρυ. A. C. M.

ὑπερσχόν

: ὑπερφανέν. Gu. ὑπερβάν. B. rec.

ἴτυος

: τῆς περιφερείας τῆς ἀσπίδος. M.

1385.

λόγχην ἐνώμα

: ἐπέφερε τῷ στόματι. B. τὴν αἰχμὴν τὴν ἑαυτοῦ ἐκίνει κατὰ τοῦ στόματος, προλαβεῖν θέλων αὐτὸν, πρὶν καλυφθῆναι δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1386.

ἀλλ’ εὖ προσῆγον

: διὰ τοῦτο, φησὶν, ἅμα καὶ ἐθεώρουν ἀλλήλους καὶ ἐξέκλινον, τὰ δόρατα ἐγκρύπτοντες ταῖς ἀσπίσι. A. C. M.

κεγχρώμασιν

: κέγχρον καλοῦσι τὸν περὶ τὴν ἴτυν τῆς ἀσπίδος κόσμον. μικροὶ δὲ ἧλοί εἰσιν, οἳ ἐκ χρυσοῦ γίνονται. τινὲς δὲ μικρὰς ὀπὰς περὶ τὴν ἴτυν, δι’ ὧν ἐθεῶντο τοὺς ἐναντίους. A. B. C. M. I.

ἀσπίδων κεγχρώμασιν

: κεγχρώμασι, ταῖς ὀπαῖς, ταῖς ἐοικυίαις κέγχρῳ ἐν τέλει. ὑποκάτω γὰρ τῆς ἀσπίδος εὐρεῖαι οὖσαι, εἰς στενὸν ἔληγον ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ, ἵνα οἱ φέροντες τὰς ἀσπίδας αὐτοὶ μὲν δι’ ἐκείνων τοὺς ἀντιπάλους ὁρῷεν, μὴ ὁρῷντο δὲ ὑπ’ αὐτῶν. Gr. Bar. τῷ κόσμῳ τῆς ἴτυος τῶν ἀσπίδων, ἤγουν ἔσω τῶν ἀσπίδων. Gr. Cant.

1387.

ἀργόν

: ὡς μὴ δύνασθαι τρῶσαι. B. M. I. κάτωθεν γὰρ ἦσαν τῶν ἀσπίδων. M.

ἀργόν

: ἀνενέργητον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1388.

πλείων δ’ ἐστάλασσ’

: πλείων δὲ ἱδρὼς ἐστάλαζε τοῖς ὁρῶσι διὰ τὸν φόβον τῶν φίλων ἢ τοῖς ἀγωνιζομένοις. I.

1389.

ὀρρωδίαν

: ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς περιστερᾶς, ἥτις δεδοικυῖα σείει τὴν οὐρὰν αὐτῆς. C. δειλίαν, φόβον. M.

1390.

Ἐτεοκλέης

: Ἐτεοκλέης δὲ διὰ τοῦ ποδὸς μετακινῶν πέτρον, ὑποκάτω τοῦ ἴχνους, ἤγουν τοῦ ποδὸς, αὐτὸν τὸν πόδα ἐκτὸς ἀσπίδος ἐποίησε. Πολυνείκης δὲ πληγὴν ἐναντίαν ἤγαγε διὰ τοῦ δόρατος, πόδα πληγῆναι δυνάμενον, τῇ αἰχμῇ παραδοθέντα, ἰδών. Cant. ἐν γὰρ τῷ πεδίῳ, ἐν ᾧ ἐμονομάχουν, πεφυκότος πέτρου, καὶ ἐμποδίζοντος Ἐτεοκλέα, τοῦτον βουλόμενος ἐκβαλεῖν, ἐπειρᾶτο διὰ τοῦ ποδὸς κινῶν· ὅθεν καὶ λαθὼν ἐξήγαγε τῆς ἀσπίδος τὸν πόδα, ὃν ἰδὼν εὐθὺς Πολυνείκης ἔτρωσεν. Gu. Bar.

μεταψαίρων

: μετακινῶν. B. I. μεταφέρων, μετακινῶν τῷ ποδὶ λίθον. M. μεταφέρων αὐτὸν τῷ ποδὶ κατὰ τὸ λεληθὸς, οἱονεὶ παρασύρων. ἀπὸ τοῦ ψῶ, οὗ παράγωγον τὸ ψαύω. καὶ οἱ ναῦται ψαίρειν φασὶ τὸ ἄρμενον, ὅταν μὴ πολὺς ὁ ἄνεμος πνέῃ, ἀλλὰ μόνον ψαύῃ. B. C. M. I. ἐν σιωπῇ καὶ ἡσυχίᾳ, μεταφορικῶς ἀπὸ τῆς νηός. Fl. 59.

1391.

ἴχνους ὑπόδρομον

: περιφραστικῶς τὸ ἴχνος. ὑπόδρομον δὲ τὸ ἔξω ὑποδεδραμηκός. A. B. C. M. I. ὑποκάτω τοῦ ἴχνους, ἤγουν τοῦ ποδὸς αὐτοῦ, φερόμενον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. τὸν ὑποκάτω τῆς πορείας τοῦ ποδός. Gu. ἤτοι ὑποδεδραμηκότα καὶ ὑποβεβηκότα τῷ ποδὶ τὸν λίθον, κοινῶς. Ἐτεοκλῆς τὸ κῶλον ἔξω τῆς ἀσπίδος τίθησι. Fl. 33.

1392.

ἀπήντησεν δορί

: πληγὴν ἐναντίαν ἤγαγε διὰ τοῦ δόρατος. Gr. Mosq. ἦλθεν, ἢ συνήντησεν. Gu.

1393.

πληγὴν σιδήρῳ

: τόπον δυνατὸν πληγῆναι. Ἄλλως. ἰδὼν τὸν πόδα πρὸς τὸ πλήττεσθαι ἐπιτήδειον, ὅ ἐστιν ηὐτρεπισμένον τὸ σκέλος πρὸς τὸ τρωθῆναι ἰδών. A. B. C. M. I.

1394.

διεπέρασεν

: γρ. διεσπάρασσεν. B.

1395.

ἐπηλάλαξε

: ἤχησεν. I.

ἀνηλάλαξε

: ἀνεβόησε. Gr.

1396.

κἀν τῷδε μόχθῳ

: καὶ ἐκ τούτου ὑπὸ τοῦ μόχθου γυμνὸν τῆς ἀσπίδος τὸν ὦμον τοῦ Πολυνείκους θεασάμενος ὁ πρόσθεν τρωθεὶς Ἐτεοκλῆς εἰς τὰ στέρνα τοῦ Πολυνείκους ἔπεμψε σὺν βίᾳ τὴν λόγχην. λόγχην δὲ νῦν τὸ ξίφος· σύνηθες δὲ τοῦτο τοῖς τραγικοῖς. I.

μόχθῳ

: ἐν δὲ τῷδε τῷ μόχθῳ, τῇ τοῦ ἔργου περιχαρείᾳ καὶ διατριβῇ· ἢ τὸ ἐν τῷδε τῷ μόχθῳ, ἀντὶ τοῦ ἐν τῇ συμβάσῃ αὐτῷ πληγῇ. καὶ ἐν ταύτῃ τῇ ὀδύνῃ γυμνὸν τὸν ὦμον ἐκείνου ἰδών. ἀπὸ τοῦ ὤμου καὶ τὰ στέρνα νοεῖ γυμνούμενα. Gu. Bar. Leid.

1397.

ὁ πρόσθε τρωθεὶς στέρνα Πολυνείκους βίᾳ

: τρωθεὶς τῇ βίᾳ τοῦ Πολυνείκους, ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῆς βίας τοῦ Πολυνείκους τρωθεὶς διῆκε τὴν λόγχην τὰ στέρνα, ἀντὶ τοῦ διὰ τῶν στέρνων διῆκε τὴν λόγχην· ἢ λείπει ἡ εἰς, ἵν’ ᾖ εἰς τὰ στέρνα. A. C. M. περι φραστικῶς ἀντὶ τοῦ τῷ Πολυνείκει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. εἰς τὰ στήθη βιαίως καθῆκε τὸ δόρυ. A. B. C. I.

1398.

διῆκε λόγχην

: νῦν τὸ ξίφος. σύνηθες δὲ τοῦτο τοῖς τραγικοῖς. A. B. C. M.

κἀπέδωκεν ἡδονάς

: ἀντὶ τοῦ ἀπέδωκεν ἡδονὰς τοῖς οἰκοῦσι τὴν τοῦ Κάδμου πόλιν, ἤγουν τοῖς Θηβαίοις. Gr. Cant.

1399.

ἀπὸ δ’ ἔθραυσ’ ἄκρον δόρυ

: ἀπεκλάσθη δὲ τὸ δόρυ μὴ δυνηθὲν περᾶσαι τὸν θώρακα. A. B. C. Gu. I. τὸ ἑαυτοῦ δὲ δόρυ ἀπεκλασε, τῇ σφοδρᾷ ῥύμῃ τρώσας. A. B. C. M. I.

ἄκρον δόρυ

: τὸ ἔχον τὸν σίδηρον. Gu.

1400.

εἰς δ’ ἄπορον

: εἰς δ’ ἀπορίαν. Gr. Cant.

ἥκων

: ἀντὶ τοῦ ἐλθών. Gr. Cant. Ὅμηρος δώσω δ’ ὀξὺν ἄκοντα, κυνῶν ἀλκτῆρα καὶ ἀνδρῶν, Gu.

ἐπὶ σκέλος

: ἐπὶ πόδα. Gr. Cant. ἀνὰ πόδα, ὄπισθεν, ὀπίσω τὸν πόδα ἐκίνησεν. Gu. τουτέστιν εἰς τοὐπίσω πάλιν τὸ σκέλος ἀνῆκε καὶ ὑπανεχώρει. τὸ δὲ πάλιν ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω χωρεῖ. ἐπὶ σκέλος λέγω τὸ ὀπίσω ἀναχωρεῖν μὴ δόντα τοῖς πολεμίοις τὰ νῶτα· ὅμοιον τὸ ὀλίγον γόνυ γουνὸς ἀμείβων. τοῦτο δ’ ἐν ταῖς ναυμαχίαις πρύμναν κρούεσθαί φασιν οἱ συγγραφεῖς. A. C. M. παρὰ πόδα βαίνει, ἀντὶ τοῦ πλησίον ἀκολουθεῖ, ἐπὶ πόδα δὲ ἀναχωρεῖ, ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω ἀνατρέχει. Gr. Bar. Mosq.

1401.

μάρμαρον πέτρον

: εἶδος λίθου τὸ μάρμαρον. εἰπὼν οὖν πέτρον τὸ γένος ἀποδίδωσι καὶ τὸ εἶδος. Gr. Cant. στερρὸς λίθος. B.

1402.

μέσον

: κατὰ μέσον. Gr. Cant.

ἄκοντα

: τὸν κοντόν. Gr. Cant. τὸ δόρυ. Gu. κατὰ μέσον τὸν ἄκοντα τοῦ Πολυνείκους ἀπέκοψε τῷ πέτρῳ. M. Fl. 33.

ἐξ ἴσου

: μέτρου.

Ἄρης

: ὁ πόλεμος. Gr. Cant. ἴσος δὲ ὁ πόλεμος ἦν αὐτοῖς, μηδενὸς ἔχοντος δόρυ, ἀλλ’ ἀπεστερημένων τὰς χεῖρας τοῦ δόρατος. Fl. 33. ἀγωγὸν τοῖς ἀκροαταῖς τὸ ἴσον ἀπονεῖμαι τῆς τύχης ἑκατέρῳ τῶν ἀγωνιζομένων. A. B. C. M. I.

1403.

κάμακος

: λόγχης, καταχρηστικῶς δὲ εἶπε τοῦτο· κάμαξ γὰρ εἶδος ἀκοντίου. Gu. Bar.

ἀμφοῖν χεῖρ’ ἀπεστερημένοιν

: ἀμφοτέρων ἀπεστερημένων τὰς χεῖρας τοῦ δόρατος. B. M. I. ἀμφοτέρων ἀπεστερημένων κατὰ τὴν χεῖρα. ὅμοιον τῷ ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων. Bar.

1404.

—1406. ἐνθένδε κώπας

: ἀπὸ τούτου δὲ ἁρπάσαντες τὰς κώπας τῶν φασγάνων συνῆλθον, ἐγγὺς ἀλλήλων ἦλθον, συμβαλόντες δὲ τὰς ἀσπίδας καὶ ἀμφοτέροις τοῖς ποσὶ βάντες καὶ στάντες πολλὴν ταραχὴν ἐποίουν πρὸς ἑαυτοὺς ὡρμηκότες. I.

ἐνθένδε κώπας

: μετὰ τοῦτο τὰς λαβὰς τῶν φασγάνων τάχιστα λαβόντες, ἀντὶ τοῦ τὰ φάσγανα τάχιστα σπασάμενοι. Gr. Gu. Florr.

1405.

ἐς ταυτὸν ἧκον

: ἀμφοτέροις τοῖς ποσὶ βάντες καὶ στάντες πολλὴν ταραχὴν ἐκίνουν πρὸς ἑαυτοὺς ὡρμηκότες. A. B. C. M. εἰς ἕν. Gr. Florr. iidem. ἐγγὺς ἀλλήλων. B. Gu.

συμβαλόντε

: συνάψαντες. Gr. Florr. iidem. συρράξαντες. Gu.

1406.

ἀμφιβάντε

: συστάντες. Gr. Florr. ἑνωθέντες. Gu.

1407.

καί πως νοήσας

: κατά τινα τρόπον εἰς νοῦν στρέψας. Gr. Cant. ἐνθυμηθείς. B. Gu.

1408.

τὸ Θεσσαλὸν εἰσήγαγε σόφισμα

: Θεσσαλὸν σόφισμα λέγεται ὅταν ποιῇ τις ἑαυτὸν εἶναι ἀσθενῆ, ὄντα ἰσχυρὸν, ἢ ὄντα πλούσιον, καὶ ποιῇ ἑαυτὸν πτωχόν. C. παροιμία τὸ Θεσσαλὸν σόφισμα, τάττεται δὲ ἐπὶ τοῦ παραλογίζεσθαι καὶ ἀπατᾶν· ποικίλοι γὰρ τὰ ἤθη οἱ Θεσσαλοὶ καὶ οὐκ ὀρθοὶ τὴν γνώμην. διαδοθῆναι δὲ τὴν παροιμίαν ἐντεῦθεν· Διοτίμῳ τῷ Θεσσαλῷ κατιέναι μέλλοντι λόγιον ἐξέπεσεν, ἐπιτηρεῖν μὴ λάθωσιν αὐτὸν οἱ ἐναντίοι μεῖζον εὐξάμενοι. σπεύδων οὖν ἐκείνους ὑπερβαλέσθαι καθ’ ἑκατόμβης ἀνδρῶν ηὔξατο καταιβασίῳ Ἀπόλλωνι. κατελθὼν δὲ εἰς θυσίαν ἀνθρώπους ἐλογίσατο μὴ πρέπειν θεῷ, μηδ’ ἄλλως εὐαγὲς εἶναι, καὶ ὑπερέθετο. τοῦτο δὲ ἑκάστου ἔτους δρᾶν τοὺς Θεσσαλούς φασι, τὴν θυσίαν ὑπισχνουμένους ἀποδώσειν. ὁ οὖν Εὐριπίδης ἐπὶ τούτῳ τὸν Ἐτεοκλῆν σοφισάμενον τὸ Θεσσαλὸν παρέλαβε σόφισμα. λοιδορεῖ δὲ τοὺς Θεσσαλοὺς ὁ Εὐριπίδης

Πολλοὶ γάρ εἰσιν, ἀλλ’ ἄπιστα Θεσσαλοῖς.

καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Πλούτῳ

Ἔμπορος ἥκων ἐκ Θετταλίας παρὰ πλείστων ἀνδραποδιστῶν.

καὶ ὁ ῥήτωρ εἰσὶ τὰ τῶν Θετταλῶν ἄπιστα δήπου φύσει ταῦτα καὶ ἀεὶ πᾶσιν ἀνθρώποις. ὅτι δὲ καὶ φαρμακίδες εἰσὶν αἱ Θετταλαὶ Ἀριστοφάνης φησὶν ἐν Νεφέλαις

Γυναῖκα φαρμακίδ’ εἰ πριάμενος Θετταλήν.

οὐχ ὡς τραφέντος δὲ τοῦ Ἐτεοκλέους ἐν Θετταλίᾳ, ἀλλ’ ὡς ἐκ συντυχίας αὐτοῦ πεποιηκότος σχῆμα Θετταλικὸν, οὐχ ὡς Θετταλῶν οὕτω τιτρωσκόντων, ἀλλ’ ὡς δι’ ἀπάτης νικώντων. A. B. C. M. I. Ἄλλως. σόφισμα λέγει τὴν ἀπάτην, παρόσον οἱ Θετταλοὶ παραδίδονται ποικίλοι τὰ ἤθη. θέλει οὖν εἰπεῖν ὅτι σοφίσματι καὶ ἀπάτῃ ἐχρήσατο ὁ Ἐτεοκλῆς· ὑπονοήσας γὰρ τῆς συμπλοκῆς τὸν μὲν ἀριστερὸν πόδα λάθρα εἰς τοὐπίσω ἀνάγει, τὸ πρόσω τῆς γαστρὸς φυλάττων, τὸν δὲ δεξιὸν προβὰς καὶ ἐπικλίνας ἑαυτὸν, οὕτως ἔτρωσε διαμπάξ. A. C. M. ἤγουν μηχανὴν εἰσήγαγε τῇ μάχῃ, ἣν ἂν Θετταλὸς ἐπενόησεν· ἀφ’ ὧν πάροιμία, τὸ Θετταλικὸν σόφισμα. Gr. Cant. τὸ Θετταλὸν σόφισμα ἢ ἀντὶ τοῦ ὃ ποιοῦσιν οἱ Θετταλοὶ πρὸς πόλεμον, ἢ ἐπειδὴ καὶ οἱ Θετταλοὶ πανοῦργοι. ἦν δὲ καὶ ὃ Ἐτεοκλῆς ἐποίησε πρὸς τὸν Πολυνείκην πανουργία καὶ οἱονεὶ Θετταλικὸν σόφισμα. Gu.

ὁμιλίᾳ χθονός

: ὡσεὶ ἔλεγεν ἑταιρείᾳ καὶ ἔρωτι τῆς πατρίδος ὑπέμεινε σοφίσασθαι τὴν μάχην. ἤρα γὰρ πλέον τῆς πατρίδος, διὰ τὸ εἰθίσθαι ἄρχειν. τινὲς δὲ ὁμιλεῖν ἀντὶ τοῦ συμμαχεῖν. Ὅμηρος καὶ μὲν τοῖσιν ἐγὼ μεθομίλεον, ἐκ Πύλου ἐλθών. καὶ νῦν δὲ μετὰ Τρώεσσιν ὁμιλεῖ. ὁμιλίᾳ οὖν ἀντὶ τοῦ συμμαχίᾳ, βοηθείᾳ. τουτέστι συμμαχῶν τῇ πατρίδι καὶ βοηθῶν ἐξεῦρε τὸ σόφισμα τοῦτο. A. B. C. M. I. συνελεύσει. Fl. 33. ἐπιθυμίᾳ τῆς βασιλείας. Gu. κλίσει, πλησιασμῷ πρὸς τὴν γῆν. Gr. τουτέστι πρὸς γῆν κάμψας τὸ γόνυ. Gu. Cant.

1409.

ἐξαλλαγείς

: ἀποστὰς, ἀπαλλαγεὶς τοῦ συστάδην μάχεσθαι. Gr. Cant. ἀπαλλαγεὶς τοῦ μάχεσθαι κατὰ σύστασιν. Gu.

1410.

λαιὸν μέν

: τοῦτό φησιν, ὅτι ἐάσας τὸ ἀντιπροσώπως μάχεσθαι ὀπίσω ἤνεγκε τὸν ἀριστερὸν πόδα, ἵνα πλάγιος εὑρεθεὶς καὶ μὴ ἀνθισταμένην ἔχων τὴν ἀσπίδα τοῦ Πολυνείκους κατὰ τὴν πλευρὰν αὐτὸν τρώσῃ. A. B. C. M. Gu. I.

1411.

πρόσω τὰ κοῖλα

: ἐναλλὰξ τοὺς πόδας τιθέμενος καὶ τὸν ἀριστερὸν εἰς τὸ ἔμπροσθεν φέρων, ὡς εἶναι πλάγιον καὶ μὴ βλάπτεσθαι τὰ κοῖλα τῆς γαστρὸς, ἐξ ἐναντίας ἱστάμενος, ὅ ἐστι τὰ περὶ τὴν λαγόνα φυλάττων. C. M. περιφραστικῶς τὴν λαγόνα τὸ βάθος τῆς κοιλίας. A. M. τὰ πρόσω κοῖλα τῆς ἑαυτοῦ γαστρὸς φυλάττων, τὰ περὶ τὴν λαγόνα. A. B. C. I. τὰ ἔμπροσθεν τῆς γαστρός. Gr. Mosq.

1412.—1418.

προβὰς δέ

: προτείνας δὲ τὸν δεξιὸν πόδα ἐνέβαλε τὸ ἔγχος διὰ τοῦ ὀμφαλοῦ, καὶ ἐνήρμοσε καὶ διεπέρασε μέχρι τοῦ σπονδύλου τῆς ῥάχεως. ἅμα δὲ κλίνας τὴν πλευρὰν καὶ τὴν γαστέρα σὺν σταλαγμοῖς αἱμάτων ἔπεσεν ὁ ἄθλιος Πολυνείκης. ὁ δὲ Ἐτεοκλῆς ὡς νενικηκὼς τὴν μάχην, ῥίψας τὸ ξίφος εἰς γῆν, ἐλαφυραγώγει αὐτὸν, τὸν νοῦν πρὸς τὸν Πολυνείκην οὐκ ἔχων, ἐκεῖσε δὲ πρὸς τὸ σκυλεύειν ἢ πρὸς τὸν νεκρὸν, ἢ πρὸς ἑαυτὸν, οἷον οὐκ ἔχων ἑαυτὸν, ὃ δὴ αὐτὸν ἀποτυχεῖν ἐποίησεν. I.

1412.

προβὰς δὲ κῶλον

: προβιβάσας τὸν πόδα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. προελθὼν κατὰ τὸν πόδα. Gu.

1413.

ἔγχος

: ἀντὶ τοῦ τὸ ξίφος. Gr. Florr. iidem. σπάθην. Gu.

σφονδύλοις τ’ ἐνήρμοσεν

: μέχρι τοῦ νώτου διεπέρασεν. Gu.

1414.

κάμψας

: κλίνας. Gr.

νηδύν

: γαστέρα. Gr.

1415.

αἱματηραῖς

: ἀπὸ τοῦ αἵματος σταζούσαις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

σταγόσι

: ῥανίσι. Gu.

πίτνεῖ

: πίπτει, ἀντὶ τοῦ ἔπεσεν. Gr.

14I

7. ἐσκύλευε

: ἐσύλα, τὰ ὅπλα ἀφῄρει καὶ τὰ ἐνδύματα. Gr. Cant.

1418.

τὸν νοῦν πρὸς αὐτὸν οὐκ ἔχων

: πρὸς τὸν νεκρὸν, ἢ πρὸς ἑαυτὸν, οἷον οὐκ ἔχων ἑαυτόν. A. B. C. M. Ἄλλως. οὐ πρὸς τὸν νεκρὸν ἔχων τὸν νοῦν, ἀλλ’ εἰς τὸ σκυλεύειν τὸν Πολυνείκην· ᾤετο γὰρ αὐτὸν εἶναι νεκρόν. A. B. C. M. Gu. I.

ἐκεῖσε

: εἰς τὸ σκυλεύειν. M.

1419.

ἔσφηλε

: σφαλῆναι ἐποίησεν. M. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ἢ σφαγῆναι add. Gu.

1420.

σώζων

: οἷον κατέχων, μὴ ἀποβάλλων. M. φυλάσσων τὸ ξίφος τὸ ἑαυτοῦ ἐν σχετλίῳ, ἀλγεινῷ πτώματι. Gr. Cant. κατέχων, ἢ οὐκ ἐκ χειρὸς ῥίψας τὴν σπάθην. Gu.

λυγρῷ

: χαλεπῷ, ἐσχάτῳ. Gu.

1421.

μόλις μέν

: μόλις ἠδυνήθη λαβεῖν τὸ ξίφος καὶ βαλεῖν εἰς τὸ ἧπαρ αὐτοῦ. A. M. σὺν βίᾳ μὲν ἐξέτεινεν, ἐξέτεινε δὲ εἰς ἧπαρ, ἤγουν φέρων τῇ ἐκτάσει τῆς χειρὸς ὤθησεν. Gr. Cant.

1423.

ὀδὰξ ἑλόντες

: μετὰ τῶν ὀδόντων λαβόντες.

πέλας

: πλησίον. Gr. Cant. δηκτικῶς. B. rec.

1424.

κοὺ διώρισαν

: οὐκ ἐχώρισαν τὴν ἀρχήν· ἢ οὐκ ἐσαφήνισαν τὴν νίκην. I. οὐ διέκριναν, οὐκ ἐσαφήνισαν τὴν νίκην. M. τίνος ἦν ἡ νίκη. διεχώρισαν, ἤτοι εἰς ἀμφίβολον τὴν νίκην κατέστησαν. Gu. ἤγουν οὐκ ἐγνώσθη τίς ἦν ὁ νικήσας. Fl. 59.

1425.

X O. τινὲς Κρέων. φεῦ φεῦ

: ἕνεκα τῶν σῶν κακῶν, Οἰδίπου, ὅσον καὶ μέγα στενάζω· τὰς σὰς δὲ κατάρας ἔοικεν ἐκπληρώσειν ὁ θεός. I.

1426.

ἐκπλῆσαι

: τὰς σὰς δὲ κατάρας φαίνεται εἰς τέλος ἀγαγεῖν. Gr. πληρῶσαι. Gu.

1429.

ἐν τῷδε

: ἐν τοσούτῳ. B. Gu.

προσπιτνεῖ

: προσέρχεται. Florr. omnes. ἐπέρχεται. Gr. καταλαμβάνει. Gu.

1430.

καὶ προθυμίᾳ ποδός

: τῇ σπουδῇ. σπεύδει γὰρ καταλαβεῖν ἔτι ἐμπνέοντας. A. B. M. Gu. Fl. 21. ἤγουν καὶ σὺν σπουδῇ. Gr. Florr.

1431.

καιρίους

: θανασίμους, ἐπικαίρους, ἐπικινδύνους. M. θανατηφόρους. Gu.

σφαγάς

: πληγάς. Gr. Florr.

1432.

βοηδρόμος

: ὁ μετὰ βοῆς καὶ ἑτέρους προκαλούμενος εἰς βοήθειαν, ἢ ὁ ἐν τῇ βοῇ, ἤγουν ἐν τῷ πολέμῳ, τρέχων. I.

ὑστέρα βοηδρόμος πάρειμι

: τελευταία βοηθὸς παραγέγονα. I. βοηθὸς, καθ’ ὅν οὐκ ἔδει καιρόν. Ἄλλως. ἡ γὰρ ἔξοδος αὕτη γέγονεν οὐκ εἰς διάλυσιν μάχης, ἀλλ’ εἰς θέαν τῆς τελευτῆς. B. C. M. Florr.

ὑστέρα

: βραδεῖα. Gu.

βοηδρόμος

: βοηθός. Gr. βραδεῖα βοηθός. M. τουτέστι σπεύδουσα ἀπαλλάξαι ὑμᾶς τῆς μάχης ὑστέρισα. Gu.

1433.

προσπίτνουσα δ’ ἐν μέρει τέκνα

: ἐξ ἴσου γὰρ ἡ λύπη ἐπὶ τέκνων, οὐχ ἥσσων ἐπὶ τῷ ἀδικοῦντι. B. M. Fl. 33. προσπίπτουσα καὶ ἀνακαλοῦσα τὰ τέκνα ἑκάτερον ἀνὰ μέρος. Gr. Cant.

1434.

τὸν πολὺν μαστῶν πόνον

: ἤγουν ὃν οἳ μαστοὶ αὐτῆς ἐπόνησαν ἀνατρέφοντες. Gr. Bar.

1435.

ἀδελφή θ’

: καὶ ἡ ἀδελφὴ αὐτῶν ἡ Ἀντιγόνη, ἡ παρασπίζουσα ὁμοῦ, ἀντὶ τοῦ ἡ συνοῦσα, στένουσα ἀνεκάλει δηλονότι αὐτοὺς ἑκάτερον ἀνὰ μέρος. Gr. Bar.

παρασπίζουσα

: βοηθοῦσα, ὑπηρετουμένη. M. διυπηρετουμένη, πλησιάζουσα. I. συμπονοῦσα καὶ συναγωνιζομένη αὐτῇ πρὸς τὸ κλαίειν. Gu. συναναστένουσα. Mosq.

1436.

ὦ γηροβοσκὼ μητρός

: λείπει τὸ, ταῦτα λέγουσα. B. M. I. οἷον ὀφείλοντες ἐν γήρᾳ τὴν μητέρα θρέψαι καὶ προδόντες τοὺς γάμους τῆς ἀδελφῆς, τουτέστιν οἱ γαμοστολήσαντες. A. B. M. Fl. 33.

1436.

προδόντ’

: ἀπολύσαντες. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1437.

στέρνων δ’ ἄπο

: ἀπὸ τῶν στέρνων δὲ στεναγμὸν ἀναπέμψας δυσκαρτέρητον, ὃν δυσκόλως ἄν τις ἤνεγκε μὴ δακρύσας, ἤκουσε τῆς μητρός. Gr. Bar.

1438.

ἀνείς

: ἀφείς. M. ἀναπέμψας. I.

δύστλητον

: δυσέκπνευστον. B. M. I. δυστυχές. Gu.

1439.

ὑγρὰν χέρα

: τῷ αἵματι ὑγράν. B. M. ὑγρὰν ὑπὸ τοῦ αἵματος. γράφεται καὶ λυγράν, ἤτοι χαλεπήν. I.

ὑγράν

: διὰ τὴν ἐκ τῆς πληγῆς ἀσθένειαν. Gu. ἡ χεὶρ διὰ τὸ αἷμα. ἐπιθεὶς τῷ προσώπῳ τὴν ᾑματωμένην χεῖρα. Fl. 33.

1440.

φωνὴν μὲν οὐκ ἀφῆκεν

: ἀφῆκε βέλος ἀντὶ τοῦ ἔπεμψε· φωνὴν δὲ ἀφῆκεν ἀντὶ τοῦ ἐξήνεγκε· μέλος δὲ ἀφῆκεν ἀπὸ κιθάρας ἀντὶ τοῦ ἤχησεν. Gr. Cant.

1441.

δακρύοις

: διὰ δακρύων, οὕτως ὥστε δηλῶσαι διάθεσιν προσφιλῆ. Gr. Cant.

ὥστε σημῆναι

: ὡς δηλῶν ὅτι ἀσπάζεσθαι τὴν μητέρα βούλεται. B. M. I.

1442.

ἔμπνους

: ζῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1443.

εἶπε Πολυνείκης τάδε

: τὸ Πολυνείκης πρὸς τὸ ἦν ἔτ’ ἔμπνους σύναπτε. Gu. Bar.

1446.

φίλος γὰρ ἐχθρὸς ἐγένετ’

: φίλος γὰρ ὢν ἀπὸ τῆς φύσεως ἐχθρὸς ἐγένετο τῇ γνώμῃ. Gr. Bar. κύκλος το σχῆμα. Gu.

1448.

θυμουμένην

: ὀργιζομένην κατ’ ἐμοῦ. Gr. Cant.

1449.

παρηγορεῖτον

: παραινεῖτε, ἵνα τύχω τῆς γῆς τῆς πατρῴας κἂν κατὰ τοσοῦτον, ἤγουν κατὰ τὸ ταφῆναι ἐν αὐτῇ. Gr. Cant. καὶ τοὺς πολίτας τοῦ κατ’ ἐμοῦ μίσους παύσατε. B. M. Gu. παραμυθεῖσθε, παραπείσασθε, ἵνα τύχω τοῦ θάπτεσθαι εἰς τὴν πατρίδα. Fl. 33. παραμυθεῖσθε, παρηγορεῖτε. M. παραπείθετε. Fl. 33.

ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω

: γρ. καὶ τοσόνδε δὴ τύχω. B. M. ὁ δὲ νοῦς, ἵνα κἂν τούτου τύχω τοῦ θάπτεσθαι εἰς τὴν πατρίδα. B. C. M. I.

1450.

κεἰ δόμους ἀπώλεσα

: καὶ εἰ τοὺς δόμους τῆς γῆς, ἀντὶ τοῦ τὴν βασιλείαν, ἀπέβαλον. Gr. Cant.

1451.

ξυνάρμοσον

: κάλυψον. I. συγκάλυψον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ξυνάρμοσον

: τοὺς ὀφθαλμοὺς κάλυψον, λαβοῦσα τοὺς περιβάλλοντας τὸ ὄμμα ὑμένας. Gu.

1452.

τίθησι δ’ αὐτός

: τοῦτο διὰ μέσου ὁ ποιητής· τὰς χεῖρας τὰς τῆς μητρὸς ἐπιτιθεὶς τοῖς ὄμμασιν ἑαυτοῦ λέγει τὸ χαίρετε. A. B. C. M. I.

1453.

περιβάλλει

: περιλαμβάνει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. περικαλύπτει. Gu. περικλείει. Fl. 33.

σκότος

: τὸ τοῦ θανάτου. Gu. Bar.

1454.

ἄθλιον βίον

: τὴν ἀθλίαν πνοὴν, ἤγουν ζωήν. Gr. Cant.

1456.

ὑπερπαθήσασ’

: ὑπεραλγήσασα. (l.) δεινοπαθήσασα. B. M. Gr. Cant. λίαν καταπεισθεῖσα τῷ πάθει. Gu. λίαν ὀδυνηθεῖσα. Fl. 33.

ὑπερπαθήσασ’ ἥρπασ’ ἐκ νεκρῶν ξίφος

: Ὅμηρός φησιν αὐτὴν ἀγχόνῃ ἀπολέσθαι, μητέρα δ’ Οἰδιπόδαο ἴδον καλὴν Ἐπικάστην, ἣ μέγα ἔργον ἔρεξεν καὶ τὰ ἑξῆς ἁψαμένη βρόχον αἰπὺν ἀφ’ ὑψηλοῖο μελάθρου. A. B. M. I. 25

1457.

δεινά

: χαλεπά. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. εἰς ἑαυτήν add. Gu.

αὐχένος

: ἀντὶ τοῦ λαιμοῦ αὐτῆς. Gr. Florr. iidem.

1458.

ὤθει σίδηρον

: μετὰ βίας τινός. M. ὤθησεν, ἐνέβαλε τὸ ξίφος. Gr. Cant.

ἐν δὲ τοῖσι φιλτάτοις

: μέσον τῶν φιλτάτων. Gu. γράφεται σὺν τέκνοις δὲ φιλτάτοις. B. I.

1459.

ἀμφοῖν χέρας

: γρ. καὶ ἀμφοῖν τέκνα. B.

1460.

ἀνῇξε

: ἀνέδραμεν. I. ἀνώρμησεν. M. ὥρμησε. B. rec. 5 Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1461.

ἡμεῖς μὲν ὡς νικῶντα

: προσυπακουστέον τὸ ἐλέγομεν οἱ Θηβαῖοι. B. ὑπακουστέον τὸ ἐλέγομεν. M. βουλόμενοι τινὲς ἀποδοῦναι ταύτην τὴν αἰτιατικὴν τὸ ὡς ἀντὶ τῆς εἰς φασὶ, λέγοντες, ἡμεῖς μὲν ἀνῄξαμεν εἰς τὸν ἐμὸν δεσπότην θανόντα. καὶ συγγνώμη γε αὐτοῖς οὐκ εἰδόσι τὸ ἀκριβὲς τῆς συντάξεως. τὸ δέ ἐστι τοιοῦτον· ἡμεῖς μὲν ἀνῄξαμεν εἰς ἔριν λόγων, ὡς νικῶντα τὸν ἐμὸν δεσπότην. δέον δὲ εἰπεῖν ὡς νικᾶν, πρὸς μετοχὴν ἐξήνεγκεν. εὕρηται δὲ τοῦτο οὐ μόνον παρὰ ποιηταῖς, ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἀρίστοις τῶν λογοποιῶν. ( Gu. Bar. ) φησὶ γὰρ Ἀριστείδης ἐν Κίμωνι πρὸς Πλάτωνα λέγων καὶ ὅλως περὶ τούτους τὰ πλεῖστα διατρίβεις, ὡς μίαν οὖσαν ταύτην τῇ πόλει σωτηρίαν, εἰ τὰ τῶν φυλάκων εὐθηνοῖ ὅπερ ἀγνοοῦντες τινὲς τὴν αἰτιατικὴν ἀντὶ γενικῆς λέγουσιν. Gu.

ἡμεῖς μέν

: ὡρμήσαμεν, ἀνέστημεν λέγοντες. Gr. Florr.

1462.

ἦν δ’ ἔρις

: ἐν δὲ τοῖς στρατηλάταις ἦν ἔρις. M.

1463.

οἱ μὲν πατάξαι

: λείπει τὸ λέγοντες, λέγοντες τὸν Πολυνείκους πρῶτον πατάξαι. M.

οἱ μέν

: ἀντὶ τοῦ τῶν μὲν λεγόντων. Gr. Florr. Mosq.

1464.

οὐδαμοῦ

: ἐν οὐδενὶ μέρει. Gr. Florr. οὐκ ἐν ἑνί. Gu.

1465.

κὰν τῷδ’

: καὶ ἐν τοσούτῳ. M. καὶ ἐν ὅσῳ ταῦτα ἐγίνετο, ἔλαθεν ἐξελθοῦσα ἡ Ἀντιγόνη. Gr. Bar. κρυφίως, ἵνα μὴ γνωσθεῖσα τοῖς πολεμίοις ληφθῇ. Gu. Bar.

1466.

οἱ δ’ εἰς ὅπλ’ ἦσσον

: καὶ ἀμφότερα τὰ μέρη εἰς ὅπλα ὥρμων· καλῶς δὲ κατά τινα τρόπον προνοίᾳ τινὶ ἐκάθητο Κάδμου λαὸς ἐπὶ τῶν ὅπλων, ἀντὶ τοῦ ἐν ὅπλοις, τουτέστιν ἔνοπλος. Gr. Cant.

ᾖσσον

: ὥρμησαν. M. I. εἰς μάχην ὥρμων. Gu. εὖ δέ πως. κατά τινα τρόπον. Gu.

προμηθίᾳ

: προνοίᾳ καὶ λογισμῷ ἐκάθηντο ὡπλισμένοι. A. B. I. οἰκονομίᾳ. B. rec.

1467.

καθῆστο

: ἐκάθητο. M. Gr.

1468.

κἄφθημεν

: καὶ προελάβομεν ταχέως οὔπω καθωπλισμένον. M. τὸ ἑξῆς, καὶ ἔφθημεν Ἀργεῖον εἰσπεσόντες ἐξαίφνης στρατὸν, οὔπω τεύχεσι πεφραγμένον. A. B. M. I.

κἄφθημεν

: ἤγουν προελάβομεν. A. ἐφθάσαμεν ταχέως τὸν Ἀργεῖον στρατόν. Gu.

τεύχεσι

: ὅπλοις. Gr. διὰ τῶν ἁρμάτων. Gu.

πεφραγμένον

: ἠσφαλισμένον. Gr. καθωπλισμένον. B. Gu.

1469.

εἰσπεσόντες

: ἐπελθόντες. M.

1470.

κοὐδεὶς ὑπέστη

: καὶ οὐδεὶς ἐκαρτέρησεν, ὑπέμεινεν. I. ἀντέστη. M. ἐκαρτέρησεν. B. καὶ οὐδεὶς ἀπαντῶν ὑπέμεινε τὴν ὁρμὴν ἡμῶν. Gr. Cant. καὶ οὐδεὶς ἐκαρτέρησεν, ὑπέμεινεν. I. B. καὶ οὐδεὶς ἀπαντῶν ὑπέμεινε τὴν

1471.

ἔρρει

: ἔρρεε. I. ἔρρει ἀντὶ τοῦ φθείρεται ἐπὶ ἐνεστῶτος, ἔρρει δὲ ἀντὶ τοῦ ἐχεῖτο, ἐπὶ παρεληλυθότος.

μυρίον

: πλεῖστον. Gr. Cant.

1473.

οἱ μὲν Διός

: οἱ μὲν Ἀργεῖοι ἔστησαν τὸ εἴδωλον τοῦ Διός. I. οἱ μὲν ἀφ’ ἡμῶν σύμβολον τῆς νίκης τοῦ Διὸς τὸ βρέτας ἵστασαν τρόπαιον. Gr. Cant. ἀλλ’ οἱ μὲν νικητήριον.

βρέτας

: ἄγαλμα. λέγει κατὰ ἐτυμολογίαν βροτῶν εἴκελον. B. M.

1474.

ἀσπίδας

: ἀντὶ τοῦ ὅπλα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. καταχρηστικῶς add. Gu.

συλῶντες

: σκυλεύοντες. Gr. Florr. iidem. ἀφαιροῦντες, ἀντὶ τοῦ συλήσαντες, κουρσεύσαντες. Gu.

1475.

ἐπέμπομεν

: καὶ ἐφέρομεν, ἐκομίζομεν. Gu.

1476.

ἄλλοι δὲ τοὺς θανόντας

: ἄλλοι δὲ μετὰ τῆς Ἀντιγόνης τοὺς θανόντας νεκροὺς, ἤγουν τὴν Ἰοκάστην μετὰ τῶν παίδων αὐτῆς, ἔφερον ἐνθάδε, ὥστε τοὺς φίλους οἰκτίσασθαι αὐτὴν δηλονότι, ἀντὶ τοῦ θρηνῆσαι, κλαῦσαι. Gr. Cant.

1477.

νεκροὺς φέρουσιν

: τὸ νεκροὺς πρὸς τὸ φίλους σύναψον οὕτω· φέρουσι τοὺς θανόντας νεκροὺς φίλους, ὥστε οἰκτίσαι αὐτούς· τουτέστιν, ὁ Ἐτεοκλῆς καὶ ὁ Πολυνείκης, ἐπεὶ βασιλεῖς ἦσαν Καδμείων, φίλοι ἦσαν αὐτοῖς, ὥστε καὶ ἀποθανόντες νεκροὶ φίλοι εἰσίν. ( Bar. Gu. ) ἢ τὸ νεκροὺς φίλους ἀντὶ τοῦ τοὺς, ὅτε ἀπέθανον, φίλους γενομένους· ζῶντες μὲν γὰρ διίσταντο, τῷ δὲ θανάτῳ συνῆλθον ἀλλή λοις. οὕτως, εἰ συνάψεις τὸ νεκροὺς πρὸς τὸ φίλους, ἐρεῖς· εἰ δὲ μὴ συνάψεις, οὕτω· φέρουσι τοὺς θανόντας νεκροὺς, ὥστε τοὺς φίλους αὐτῶν οἰκτίσαι καὶ ἐλεῆσαι αὐτοὺς ἀθλίως ἀπολωλότας. Gu.

οἰκτίσαι

: ὥστε κλαῦσαι, θάψαι. I. θάψαι. B. rec. M.

1478.

πόλει δ’ ἀγῶνες

: ὁ πόλεμος, φησὶν, ὁ κατὰ τὴν πόλιν πῆ μὲν εἰς καλὸν ἐκβέβηκεν αὐτῇ· ἐσώθη γὰρ, οὐκ ἀνηρπάσθη ὑπὸ τῶν πολεμίων· πῆ δὲ εἰς τοὐναντίον, διὰ τοὺς τεθνηκότας. οἱ ἀγῶνες ἐξέβησαν τῇ πόλει εὐτυχεῖς μὲν, ἐπεὶ ἐνίκησαν, δυστυχεῖς δὲ, διότι ἐσφάγησαν οἱ βασιλεῖς. A. B. C. M. I.

πόλει δ’ ἀγῶνες

: ἀγῶνες δὲ τῇ πόλει τῇδε οἱ μὲν εὐτυχέστατοι ἀπέβησαν, οἱ δὲ δυστυχέστατοι. ὅμοιον τῷ δύο σκόπελοι ὁ μὲν εἰς οὐρανὸν εὐρύν. οὐκ ἔχει δὲ κίνδυνον οὗτος ὁ σχηματισμός· οὐ γὰρ ἀφ’ ἑτέρου προσώπου εἰς ἕτερον ἡ μετάβασις γίνεται, ἵνα δέηται πλαγιασμοῦ, ἀλλ’ ἀπὸ ὅλου εἰς μέρη· ταυτὸν δὲ τὸ ὅλον τοῖς μέρεσιν. Gr. Cant. Bar.

1480.

οὐκ εἰς ἀκοάς

: οὐκ ἄχρις ἀκοῆς ἐστὶ τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ περὶ Οἰδίποδος. B. M. I. ἤγουν οὐκ ἀκοῇ ἔτι γινώσκομεν τὴν συμφορὰν, ἀλλ’ ὄψει καὶ πείρᾳ. I. οὐκέτι μέχρι τῆς ἀκοῆς ἥκει ἡ δυστυχία τοῦ δώματος· πάρεστι γὰρ ὁρᾶν τριῶν νεκρῶν τάδε σώ ματα ἐπὶ τοῖς οἴκοις ἐν ἑνὶ θανάτῳ ζοφερὰν ἀναστροφὴν, ἤγουν τὸν Ἅιδην, κληρωσαμένων. Gr. Cant.

1483.

τάδε

: ταῦτα τὰ πτώματα. M.

πρὸς μελάθροις

: ἐγγὺς μελάθρων. B. I.

1484.

σκοτίαν

: τὴν σκοτεινὴν αἰῶνα. θηλυκῶς δὲ εἶπε τὸν αἰῶνα. M. περιφραστικῶς τὸν θάνατον. M. σκοτεινήν. Gu. τὸ αἰῶνα νῦν ἐπὶ θηλυκοῦ νόει, ὥσπερ καὶ παρὰ Πινδάρῳ καὶ τισὶν ἄλλοις εὑρηται· ἢ τὸ σκοτίαν ἀρσενικὸν νόει, ὡς τὸν κοχλίαν. Gu. Bar.

αἰῶνα

: βίον, ζωήν. B. I.

1485.-1492.

οὐ προκαλυπτομένα

: οὐ καλύπτουσα τὰ ἁβρὰ καὶ τρυφερὰ τῆς παρειᾶς τῆς βοστρυχώδους, οὐδὲ τὸ ὑπὸ τῆς παρθενίας παρθενικὸν φοίνιγμα τὸ ὑπὸ τοῖς ὀφθαλμοῖς, λέγω τὸ ἐρύθημα τοῦ προσώπου, ἤγουν τὸ ἐν τῷ προσώπῳ, αἰδουμένη, φέρομαι βάκχη, ἤτοι ὑπουργὸς, τῶν νεκύων, δικοῦσα καὶ ῥίψασα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κόμης τὸ σκέπασμα, ἀφεῖσα τὴν ἀνθηρὰν στολὴν, τὴν ἁρμόζουσαν τῇ τρυφῇ, τὴν ἀπὸ κρόκου βεβαμμένην, διὰ ἡγεμόνευμα, ἤτοι διὰ προπομπὴν, τῶν νεκρῶν πολύστονον καὶ πολλῶν στεναγμῶν πλήρη. Gr. I.

οὐ προκαλυπτομένα

: οὐκ ἔμπροσθεν τῆς παρειᾶς τῆς πλησίον τῶν βοστρύχων οὔσης σκεπομένη, τρυφῶσα λέγω· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἁβρά· ἤγουν οὐκ ἐπανθεῖ τῷ προσώπῳ μου αἰδὼς, ὡς παρθένου. ὅτι δέ ἐστι τοῦτο δηλοῖ καὶ αὖθις λέγουσα, οὐδὲ αἰδουμένη ὑπὸ παρθενίας φέρομαι τὸν ὑποκάτω τῶν βλεφάρων, ἤτοι τὸν ἐν ταῖς παρειαῖς, γινόμενον φοίνικα, τὸ ἐρύθημα λέγω τοῦ προσώπου, ὅπερ αἱ παρθένοι πάσχουσιν, ἡνίκα αἰδοῦνται, βάκχη οὖσα, οὐ Διονύσου, ἀλλὰ νεκρῶν· ὥσπερ γὰρ ἐκεῖναι ἄνετον τὴν κόμην ἔχουσαι προπορεύονται τοῦ θεοῦ, οὕτω καὶ ἐγὼ ὑπάρχω πολύστονον ἁγεμόνευμα τοῖς νεκροῖς, τουτέστι προπορεύομαι τῶν ἀδελφῶν ἐν ὀδυρμοῖς, ῥίψασα τὰ κρήδεμνα καὶ τὰ ἐν τῇ κεφαλῇ σκεπάσματα, ἀνεῖσα καὶ ἀποπέμψασα τὴν ἀνθηρὰν στολίδα τῆς τρυφῆς, ἤγουν τὸν κόσμον, ᾧ κοσμοῦνται ἐν τῇ κεφαλῇ αἱ παρθένοι τρυφῆς ἕνεκα. Gu.

οὐ προκαλυπτομένα

: Ἀντιγόνη τραγῳδεῖ· νῦν, φησὶν, οὐ προκαλυπτομένη τὰς παρειὰς, οὐδὲ τὴν πρέπουσαν παρθένοις αἰδῶ ἀναλαβοῦσα, ἐξορμῶ καὶ ἐκβακχεύω, καθάπερ βάκχη τις, ἐπὶ τοὺς νεκροὺς, ἀπορρίψασα τὸ κρήδεμνον καὶ τὴν στολὴν μεθεῖσα τὴν τῆς ἐμῆς τρυφῆς, τουτέστιν ἣν, ὅτε ἐτρύφων καὶ εὐδαιμόνουν, περιεβαλλόμην· ἀπάρχομαι θρῆνον τοῖς νεκροῖς· οὐ γὰρ τοῦ τρυφᾶν ὁ καιρός. Ἄλλως. ἀπρεπῶς εἰσβέβληκε καὶ οὐ παρθενικῶς. τίνι γὰρ ἀπολογεῖται, εἰ μὴ τῷ θεάτρῳ; Ἄλλως. οὐ περικαλυπτομένη τὰ φαιδρὰ τῆς βο- στρυχώδους παρειᾶς· βοστρυχώδη δὲ εἶπεν, ἐπεὶ μέχρι τῶν παρειῶν εἶχε τὰ οὖλα τῶν τριχῶν. A. B. C. M. I. Ἄλλως. οὐκέτι, φησὶν, ὡς τὸ πρὶν περικαλυπτομένη τὰ ἄνθη τῆς παρηΐδος τῆς βοστρυχώδους διὰ τὸ διὰ ταύτης καθίεσθαι τοὺς πλοκάμους, λέγει δὲ τὸ πρόσωπον ἀπὸ μέρους δηλοῦσα. μὴ γοῦν τὸ πρόσωπον ὡς τὸ πρὶν καλυπτομένη μηδὲ ὡς παρθένῳ αἰδομένῃ τὸν ἐν προσώποις φοίνικα, ταυτὸν εἰπεῖν τὸ ἐρύθημα τοῦ προσώπου, ἤγουν τὴν δι’ αἰδῷ γινομένην ἐρυθρότητα τῷ προσώπῳ μηκέτι φέρουσα καὶ παρθένος προηγοῦμαι ὡς βάκχη τῶν νεκρῶν, οὐ Διονύσου βακχείαν ποιουμένη, ἀλλὰ νεκρῶν καὶ Ἄιδου, λέγω δὴ ἡγεμόνευμα νεκροῖσι πολύστονον, τὰ κεφαλόδεσμα ῥίψασα ἀπὸ τῆς ἐμῆς κεφαλῆς, τὴν στολίδα κροκόεσσαν, ἀντὶ τοῦ τὴν ἐστολισμένην κρόκῳ ὑπὸ τῆς τρυφῆς, ἤτοι τὸ λαμπρὸν περιβόλαιον ῥίψασα καὶ πενθήρη περιβαλομένη χιτῶνα. A.

1486.

βοστρυχώδεος

: ἐν ᾗ οἱ βόστρυχοι κεῖνται. B. I. βοστρυχώδους λέγει διὰ τὸ παρ’ αὐτὴν κατιέναι τοὺς βοστρύχους. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

ἁβρὰ παρηΐδος

: τὰ φαιδρὰ τῆς παρειᾶς, περιφραστικῶς τὴν παρειάν. A. B. M. I.

ἁβρά

: τὰ τρυφερά. Gr. τρυφῶσα, οὖσα. Gu.

1487.

τὸν ὑπὸ βλεφάροις

: ἡ ὑπό πρὸς τὸ αἰδουμένα. B. M. I.

1488.

φοίνικ’ ἐρύθημα

: τὸν πυρρόν. ἀρσενικῶς δὲ εἶπε τὸν φοίνικα ἐρύθημα ἀντὶ τοῦ οὐδετέρου· ἔδει γὰρ εἰπεῖν τοὐπὶ βλεφάροις φοινικοῦν ἐρύθημα. τινὲς δὲ, οὐδὲ τὴν ὑπὸ βλεφάροις φοίνιξιν αἰδουμένη, ἥπερ ἐστὶν ἐρύθημα προσώπου. A. B. C. M. I.

φοίνικα

: οὐδὲ ὡς παρθένος αἰδοῦμαι, φησὶ, τὸν ὑπὸ βλεφάροις φοίνικα, ἤγουν τὸ ἐρύθημα τοῦ προσώπου. τὴν γὰρ ἐρυθρότητα τοῦ προσώπου τὴν δι’ αἰδῶ γινομένην φοίνικα ὠνόμασε. βλέφαρον δὲ εἶπεν ἀπὸ μέρους τὸ πρόσωπον λέγουσα. A.

1489.

αἰδομένα

: ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ὑπαιδουμένη τὸ ὑπὸ τοῖς βλεφάροις φοινικοῦν ἐρύθημα τῆς παρθενίας. B. C. M. I.

φέρομαι βάκχα νεκύων

: παρόσον αἱ βάκχαι ἀπογυμνούμεναι χορεύουσιν· οὐ Διονύσου δὲ βάκχη, ἀλλὰ νεκρῶν. B. M. I. προηγουμένη ὥσπερ θρηνήτρια τῶν νεκρῶν τῆς ὄψεως ἐμμανὴς οὖσα. M.

αἰδουμένα

: γράφεται καὶ αἰδομένα διὰ τὸ μέτρον. οὐ γράφεται δὲ ἀπὸ τοῦ αἰδουμένα κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ υ, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ αἴδομαι θέματος παρὰ τοῖς ποιηταῖς γραφομένου. Fl. 21.

βάκχα νεκύων

: βακχικὴν μανίαν μαινομένη, ἣν δὲ οἱ νεκροὶ παρέχουσιν, οὐχ ὁ Διόνυσος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. ὑπουργὸς, θεραπευτὶς οὖσα. Gu.

1490.

κράδεμνα

: τὰ δεσμοῦντα τὴν κάρα. B. τὸ δεσμοῦν τὴν κεφαλήν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. φακιόλια. Gu. τὰ περικαλύμματα, τὸ κεφαλοδέσμιον. Fl. 59. κεφαλοδεσμούς. Fl. 33.

δικοῦσα

: καταβαλοῦσα. Fl. 59.

149I

. στολίδα κροκόεσσαν

: τὴν κροκοειδῆ στολὴν ἀποβαλοῦσα, ἀπορρίψασα τῆς τρυφῆς. M. τὴν ἐκ κρόκης στολὴν χαλάσασα, ὥστε γυμνὰ μεῖναι τὰ στήθη. Ἄλλως. τὴν ἐμὴν στολὴν πάσης τρυφῆς ἐκβαλοῦσα. A. B. C. M. I.

ἀνεῖσα

: ἀφεῖσα. Gr. ἀποπέμψασα, ῥίψασα. Gu. ἐάσασα. Fl. 59.

χλιδᾶς

: τρυφῆς. I. τῆς σπατάλης. Fl. 59.

1492.

ἁγεμόνευμα

: ἑαυτὴν γὰρ λέγει προηγήτειραν τῶν νεκρῶν. A. B. I. κατὰ κοινοῦ τὸ φέρομαι· ταύτῃ ἐξορμῶ, ἡγεμονεύουσα καὶ ἐξάρχουσα θρήνων τοῖς νεκροῖς. A. C. ὁδηγήτρια, προοδοποιὸς οὖσα, προηγήτρια. Gu.

1493-

1507. αἶ αἶ

: ἰὼ Πολύνεικες, ἐγένου ἄρα ἐπώνυμος, ἤγουν αὐτὸ ὃ ἐπωνομάσθης, τουτέστι φιλόνεικος. ὤμοι μοι Θῆβαι ! -τοῦτο διὰ μέσου-ἡ σὴ δ’ ἔρις οὐκ ἔρις, ἦν δηλονότι, ἀλλὰ φόνος κραθεὶς καὶ ἑνωθεὶς φόνῳ, λέγω αἵματι καὶ φόνῳ δεινῷ καὶ χαλεπῷ, ὤλεσε τὸν δόμον τοῦ Οἰδίποδος. τίνα δὲ στοναχὴν τραγῳδητὴν, ἢ τίνα στοναχὴν ἐμμελῆ ἔνδακρυν, ὦ δόμος, ἀνακαλέσομαι φέρουσα τάδε τὰ τρία σώματα τὰ συγγενικὰ, λέγω τὴν μητέρα καὶ τὰ τέκνα, τὴν χαρὰν καὶ ἡδονὴν τῆς Ἐριννύος καὶ τῆς κατάρας τοῦ Οἰδίποδος· ἣ Ἐριννὺς ὤλεσε παντελῶς τὸν οἶκον τοῦ Οἰδίποδος, ὅτε, ὦ πάτερ, ἔγνως τὸ μέλος, ἤτοι τὸ αἴνιγμα, τῆς δυσερμηνεύτου Σφιγγὸς, συνετὸς γενόμενος, τὸ σῶμα αὐτῆς φονεύσας. I.

1493.

αἶ αἶ

: οἱ παλαιοὶ ῥήτορες ψιλοῦντες καὶ περισπῶντες, οἱ δὲ νέοι αἳ αἳ βαρύνοντες. C.

1495.

ἐπώνυμος

: φερώνυμος πολλὰ γὰρ νείκεα εἰργάσω. B. M.

1496.

σὰ δ’ ἔρις

: ἡ ἔρις, φησὶν, οὐκ αὐτὸ μόνον ἄχρι φιλονεικίας τὸ τέλος ἔσχεν, ἀλλ’ ἄχρι φόνων ἐπαλλήλων προελθοῦσα ἄρδην τὸν πάντα οἶκον τοῦ Οἰδίποδος ἀπώλεσεν. τινὲς δὲ οὕτως, ἡ σὴ δ’ ἔρις οὐκ αὐτὸ μόνον ψιλὴ γέγονε φιλονεικία, ἀλλὰ φόνος φόνῳ κραθείς. Ἄλλως. τὸ τέλειον κραθεῖσα, οἷον οὐκ ἄχρι ψιλῆς φιλονεικίας προελθοῦσα ἡ ἔρις, ἀλλὰ φόνος ἐμὶ φόνῳ κρανθείς. A. B. C. M. I.

1497.

δόμον

: τὴν βασιλείαν. Gu.

κρανθείς

: τελειωθείς· ( B. ) κραίνω γὰρ τὸ τελειῶ. Fl. 59. τελειωθεὶς, πραχθείς. Gu.

1499.

τίνα δὲ προσῳδόν

: συνῳδήτριαν. B. θρηνητικὴν στοναχήν. συνῳδὸν ἀντὶ τοῦ θρῆνον· τὸ δὲ τίνα πρός ἀναστρεπτέον· τουτέστι πρὸς τίνα πρῶτον τῶν προκειμένων νεκρῶν θρῆνον, ἢ πρὸς τίνα τούτων στεναγμὸν μετὰ δακρύων, ὦ δόμος δόμος, ἀναβοάσω· ἢ τὸ προσῳδὸν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν θρῆνον νοητέον, οὐκ ἀποδιαιρουμένης τῆς πρός, ἵν’ ᾖ τοιοῦτος ὁ λόγος· τίνα θρῆνον ἄξιον, ἢ τίνα στεναγμὸν σύμφωνον τῆς προκειμένης συμφορᾶς καὶ τῶν τριῶν τούτων νεκρῶν ἀναβοήσω, προσᾴδοντα, φησὶ, καὶ ἁρμόζοντα τοῖς νῦν πάθεσι; A. C. M.

1500.

μουσοπόλον

: μουσικὸν στεναγμόν· ἔστι γὰρ καὶ θρῆνος μουσικός. Ὅμηρος παρὰ δ’ εἷσαν ἀοιδοὺς θρήνων ἐξάρχους, οἵτε στονόεσσαν ἀοιδήν καὶ τὰ ἑξῆς. A. B. C. M. I. μοῦσα γὰρ καὶ ὁ θρῆνος, ὡς τὸ ἀοιδὴ τὸ μέλος καὶ ὁ ὕμνος. Fl. 59.

μουσοπόλον

: μουσικὴν θρηνητικὴν στοναχήν. M.

στοναχάν

: στένω κοινὸν καὶ στενάζω, στενάχω δὲ ποιητικὸν καὶ στεναχίζω καὶ στοναχέω στοναχῶ. ἀπὸ τοῦ στένω στόνος ποιητικὸν καὶ στονόεις καὶ στονόεσσα, ἀπὸ τοῦ στενάζω στεναγμὸς κοινὸν, ἀπὸ τοῦ στοναχῶ στοναχή παρὰ ποιηταῖς. Gr. Cant.

1503.

σύγγονα

: συγγενικά. B. M. Gr. ἀδελφικά. Gu. I. μητέρα λέγω καὶ τέκνα, περιχαρῆ τῆς Ἐριννύος, ἥτις παντελῶς τοῦ Οἰδίποδος τὸν δόμον ὤλεσε. I.

1504.

χάρματ’ Ἐρινύος

: ἀντὶ τοῦ ἔργα Ἐρινύος, ἐν αἷς χαίρει. λείπει τὸ ἔφυς, χάρμα ἔφυς Ἐρινύος. M. λέγω ἡδονὴν τῆς παρακολουθούσης ἐπ’ ἐκδικήσει τῶν παρανομιῶν δυνάμεως. Gr. Florr.

1505.

πρόπαν

: ἥτις Ἐρινύς. B. M. παντελῶς. ἐπίρρημα γάρ ἐστι τὸ πρόπαν. B. παντελῶς. M. Gr. διόλου, τελείως. Gu.

1506.

δυσξυνέτου

: τῆς Σφιγγὸς τῆς ἀσαφοῦς, ἐπεὶ πᾶσι δυσνόητον ἦν τὸ αἴνιγμα, πλὴν τοῦ Οἰδίποδος μόνου· διὰ γὰρ τοῦτς συνετὸν ἐπὶ τοῦτο εἴρηκε τὸ μέλος, πᾶσι μὲν τοῖς ἄλλοις ἀσαφὲς, αὐτῷ δὲ μόνῳ σαφὲς καὶ καταληπτόν· ξυνετὸν γὰρ τὸ σαφές. Ἄλλως. τῷ Οἰδίποδι ξυνετόν· ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ Σφιγγός. τινὲς δὲ συνετὸν τὸ βαθύτατον. A. B. C. I.

ὅτε δυσξυνέτου

: τὴν ἐξ ἔξωθεν προσληπτέον, τουτέστιν ἐξότε· ὁ δὲ λόγος, ἥτις Ἐριννὺς τὸν Οἰδίποδος οἶκον ἀπώλεσεν, ἐξότε τὸ τῆς ἀγρίας Σφιγγὸς αἴνιγμα, τὸ δυσξύνετον ἐκεῖνο καὶ ἀσαφὲς τοῖς πολλοῖς, γνοὺς αὐτὸς αἴτιος αὐτῇ γέγονε θανάτου· φασὶ γὰρ ὅτι λύσαντος τοῦ Οἰδίποδος τὸ αἴνιγμα διεσπάραξεν ἑαυτὴν ἡ Σφίγξ. A. C. M.

μέλος ἔγνω

: τὸ αἴνιγμα εἶπεν, ἐπεὶ μετὰ μέλους τινὸς προέφερεν αὐτὸ ἡ Σφίγξ· διὸ καὶ ἀοιδοῦ Σφιγγὸς εἶπεν. B. C. M. I.

1507.

φονεύσας δὲ ἀντὶ τοῦ φόνου καὶ ἀναιρέσεως γενόμενος αὐτῇ αἴτιος. B. C. I.

σῶμα φονεύσας

: ἀντὶ τοῦ αὐτὴν περιφραστικῶς. λέγεται δὲ ἀντιστρόφως, ἀντὶ τοῦ, ὅτε γνοὺς τὸ αἴνιγμα τῆς Σφιγγὸς ἐφόνευσας αὐτήν. Gr. Cant.

Σφιγγὸς ἀοιδοῦ σῶμα

: τῆς ἀοιδοῦ Σφιγγὸς, ἐπεὶ μετὰ ᾠδῆς καὶ μέλους ἔλεγε τὰ αἰνίγματα. A. M.

1508.-1514.

ἰώ μοι

: διὰ μέσου. I. τίς Ἑλλὰς, ἤτοι’ Ἑλληικὴ γῇ, ἢ βαρβαρικὴ, ἢ τίς ἕτερος τῶν ἔμπροσθεν εὐγενῶν, αἵματος καὶ γένους ὑπάρχων δηλονότι ἀνθρωπείου, τοιαύτας λύπας φανερὰς ὑπέμεινε τοσούτων κακῶν, ὡς ἐγὼ δηλονότι. τάλαινά εἰμι ἐγὼ, πῶς ἐλελίζω καὶ ταράττομαι. Gr. I.

τίς Ἑλλάς

: τίς Ἑλληνικὴ, ἢ βάρβαρος δηλονότι γυνή. Ἄλλως. τίς, φησὶν, Ἑλλήνων ἢ βαρβάρων, ἢ τῶν ἀνέκαθεν ἀνδρῶν ὑπέμεινε κακῶν τοσούτων πλῆθος καὶ λύπας ἐπὶ ἀνθρωπίνῳ σώματι· τὸ γὰρ ἁμερίου ἀντὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους. A. B. C. M. I. γρ. τίς ἕλλην. C.

τίς Ἑλλάς

: τίς ἀπὸ τοῦ ἁμερίου αἵματος, ἤγουν τίς τῶν ἀνθρώπων, ἢ Ἕλλην, ἢ βάρβαρος, ἢ τίς ἀπὸ τῶν πάροιθεν εὐγενῶν ἕτερος ἔτλη καὶ ὑπέμεινε τοιαῦτα φανερὰ κακὰ καὶ διάδηλα πᾶσιν ἄχεα κακῶν τοσούτων, ὥσπερ ἐλελίξῃ καὶ θρηνήσεις, ὦ τάλαινα σύ. Gu. Bar.

1510.

ἢ τῶν πάροιθεν

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ τίς, ἢ τίς τῶν πάροιθεν εὐγενετᾶν. B. C. M. I.

1513.

τοιάδ’ ἄχεα

: τοιαῦτα ἄχη κακά. B.

τάλαιν’ ὡς ἐλελίζω

: τὸ ἑξῆς οὕτω, τάλαινα αἴλινον αἰάγμασιν ἃ τοῖσδε προκλαίω. Ἄλλως. ἐγὼ, φησὶν, ἡ τάλαινα, ἥτις αἴλινον ἀνακλαίω καὶ ἀναθρηνῶ ἐπὶ τούτοις τοῖς οἰκτροῖς ἀτυχήμασι, καθάπερ τις ὄρνις θρηνοῦσα ἀπηχεῖ δρυὸς πετάλοις ἐφεζομένη. A. B. M. I.

ἐλελίζω

: ταραττομένη ἀγωνιῷ. Cant. γρ. ἐλελίξῃ. ταράττῃ, θρηνήσεις. Gu.

1514.-1522.

τίς ἄρ’ ὄρνις

: καὶ τίς ἄρα ὄρνις καθεζομένη ἐπὶ κλάδοις τοῖς κατ’ ἄκρον κομῶσιν ἢ δρυὸς ἢ ἐλάτης, στερηθεῖσα τῆς μητρὸς, συνῳδὸς καὶ σύμφωνος ἔσται τοῖς ἐμοῖς ὀδυρμοῖς ἐν ἄχεσι καὶ λύπαις εἰς αἴλινον καὶ θρῆνον, ἐν αἰάγμασι καὶ θρηνητικοῖς ἀπηχήμασιν· ἥτις ἐπὶ τούτοις κλαίω, μόνη δὲ τὸν ἀεὶ χρόνον, ἤτοι διὰ παντὸς, ἠχήσω καὶ θρηνήσω, διάξουσα τὴν ζωὴν ἐν σταζομένοις δακρύοις. I. τίς ἄρα ὄρνις ἐστερημένη τῆς μητρὸς, ἑζομένη καὶ καθημένη ἐν τοῖς κλάδοις τῆς δρυὸς ἢ ἐν τοῖς κλάδοις τῆς ἐλάτης τοῖς εἰς ἄκρον κομῶσιν ἐστὶν ἐν τοῖς οἰκείοις ἄχεσι συνῳδὸς καὶ συνθρηνήτρια τοῖς ἐμοῖς ὀδυρμοῖς. (λαμβάνων δὲ κατὰ συνεκδοχὴν τὸ κλάδοις καὶ εἰς τὸ δρυὸς καὶ εἰς τὸ ἐλάτης, εἰς μὲν τὸ δρυὸς γυμνὸν τίθει, εἰς δὲ τὸ ἐλάτης μετὰ τοῦ ἀλκροκόμοις.) ἥτις ἐν τοῖσδε τοῖς νεκροῖς κλαίω ἐν αἰάγμασι καὶ θρήνοις αἴλινον καὶ κλαυθμόν, (τοῦτο κομματικὸν οὕτω.) διαβιβάσουσα μονάδα καὶ μεμονωμένον αἰῶνα, ἅτε πάντας τοὺς ἐμοὺς ἀπολέσασα ἰαχήσω καὶ θρηνήσω τὸν ἀεὶ χρόνον ἐν δάκρυσιν ἐκ τῶν ἐμῶν ὀμμάτων καταφερομένοις. Gu.

1514.

τίς ἄρ’ ὄρνις

: ἀηδόνα φησὶν ἢ χελιδόνα, εἰς ἃς μετεβλήθησαν Πρόκνη καὶ Φιλομήλα. C. M. Gu.

1517.

μονομάτωρ

: ἡ μονομάτερος ὄρνις ἡ μεμονωμένη καὶ ἐστερημένη τῆς μητρός. B. M. I.

1518.

ἄχεσι συνῳδός

: τοῖς ἐμοῖς κακοῖς σύμφωνος. M. ἐν λύπαις σύμφωνος ἔσται εἰς αἴλινον θρηνητικοῖς ἀπηχήμασι. Gr. Mosq. συνθρηνήτρια ἐμοί. Gu.

αἴλινον

: κλαυθμὸν, θρῆνον. Gu. τὸ ἑξῆς ἃ αἴλινον αἰάγμασιν. M.

1520.

τοῖσδε προκλαίω

: τοῖσδε ἀντὶ τοῦ τοῖς νεκροῖς. A. B. M. ἐπὶ τούτοις κλαίω. Gr. Mosq.

ἃ τοῖσδε

: ἅτινα ᾄσματα θρηνῶ ἐπὶ τοῖσδε τοῖς νεκροῖς. I. ἂ

ἃ τοῖσδε προκλαίω

: ἅπερ, θρηνητικὰ ἀπηχήματα, ἐπὶ τούτοις τοῖς ἐπὶ τοῖσδε τοῖς νεκροῖς. I. ἃ ἀπηχήματα, ἐπὶ τούτοις τοῖς νεκροῖς ἀναβοῶ. ἡ γὰρ πρό ἀντὶ τῆς ἀνά, τουτεστιν ἀνακλαίω. A. B. C. M. I. C. M. I. λείπει εἰς ὃ τοῖσδε προκλαίω. M. τοῦτο ἰδίᾳ ἀναπεφώνηται. A. B. C. M. I. τινὲς δὲ τὸ ἃ ἀντὶ τοῦ ἥτις φασίν. Fl. 33. οὐδεμία δηλονότι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1521.

μονάδ’ αἰῶνα

: ἀντὶ τοῦ μονάδα βίον, ὀρφανὸν, μονήρη βίον, μεμονωμένον, ἔρημον. B. C. M. I.

αἰῶνα

: ζωήν. B. μονόβιον, ἔρημον, μεμονωμένον. A.

1522.

ἐν λειβομένοις

: ἐν ὑγροῖς. I.

1524.-1538.

τίν’ ἐπὶ πρῶτον

: ἐπὶ τίνα πρῶτον βάλω ἀπαρχὰς ἀπὸ τῆς χαίτης, ἤτοι ἀπὸ τῆς κόμης, διὰ σπαραγμῶν; πότερον δηλονότι παρὰ τοῖς δυσὶ μαστοῖς τοῦ γάλακτος τῆς μητρὸς, ἢ πρὸς τὰ οὐλόμενα αἰκίσματα τῶν δισσῶν ἀδελφῶν, ἤτοι πρὸς τὰς ἀξίας ἀπωλείας πληγὰς τῶν δύο ἀδελφῶν; φεῦ, ὦ πάτερ ἀλαὲ, ὁ φέρων ὄμμα τυφλὸν, λίπε τοὺς σοὺς δόμους, δεῖξον, ὦ Οἰδίπους, τὴν σὴν ζωὴν τὴν ἀθλίαν, ὅστις ἐμβαλὼν τοῖς σοῖς ὄμμασιν ἀορασίαν καὶ τύφλωσιν ἐπὶ τοῖς δώμασιν ὀδυνηρῶς ἀνύεις ἐπὶ πολὺ ζωὴν παρατεινομένην καὶ μακροχρόνιον. ἀκούεις σὺ, ὁ πλανώμενος κατὰ τὴν αὐλὴν καὶ κατὰ τὸν οἶκον, ἰαύων καὶ διατρίβων καὶ κινῶν ἐν τοῖς δεμνίοις γηραιὸν πόδα δύστηνον, ἤτοι γεροντικὴν ἀθλίαν πορείαν. I.

1524.-1529.

τίν’ ἐπὶ πρῶτον

: ἐπὶ τίνα πρῶτον βαλῶ ἀπαρχὰς θρήνου ἐν σπαραγμοῖς ἀπὸ τῆς ἐμῆς χαίτης, τουτέστι τίνα πρῶτον θρηνήσω, τὰς τρίχας σπαράττουσα καὶ πρὸς αὐτὸν ῥίπτουσα παρὰ τοῖς διδύμοις μαστοῖς τῆς μητρὸς τοῦ γάλακτος; -ἐντεῦθεν γὰρ τέθραμμαι ἡ τάλαινα·-ἢ πρὸς τὰ οὐλόμενα καὶ ἐφθαρμένα αἰκίσματα τῶν δισσῶν ἀδελφῶν; Gu.

1524.

τίν’ ἐπὶ πρῶτον

: ἡ ἐπί πρὸς τὸ βάλω, οἷον ἐπὶ τίνα πρῶτον ἐπιθῶ τὰς τρίχας ἀπαρχὰς τοῖς σπαραγμοῖς, ἐπὶ τῆς μητρὸς, ἢ ἐπὶ τῶν ἀδελφῶν; ἔθος γὰρ ἦν τοῖς ἀρχαίοις τὰς κόμας ἀποκείρεσθαι ἐπὶ τοῖς τεθνηκόσιν. A. C. M. ἡ ἐπί πρὸς τὸ βάλλω. M.

1525.

ἀπαρχάς

: θυσίας. B. rec. I. δῶρον. M. ἀνάθημα. Gr. Mosq.

1526.

ἐν διδύμοις

: περισσὴ ἡ ἐν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. Mosq.

1527.

γάλακτος

: λείπει τοῖς ποιητικοῖς τοῦ γάλακτος. B. M. λέγεται καὶ γάλα μαστῶν καὶ μαστοὶ γάλακτος, ὡς ἡμέρα ἡλίου καὶ ἥλιος ἡμέρας. Gr. Bar. Mosq. τοῖς τὸ ἀναθρέψαν με γάλα ἐκβλύσασι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1528.

ἢ πρὸς ἀδελφῶν

: τὸ ἑξῆς, ἢ πρὸς τὰ τῶν ἀδελφῶν αἰκίσματα. οὐλόμενα δὲ διὰ τὰς πληγὰς καὶ τοὺς ἀφανισμοὺς τῶν ἀδελφῶν. A. C. M.

1529.

αἰκίσματα

: πρὸς τὰς ὀλεθρίας πληγάς. I. αἰκισμάτων

νεκρῶν

: γρ. δισσῶν. M.

1531.

ἀλαόν

: τυφλὸν ὄμμα. M.

1532.

Οἰδιπόδα

: κλητικὴ ἀπὸ τῆς Οἰδιπόδης εὐθείας. B. M. I.

1534.

ἀέριον σκότον

: ἀφανῆ. B. ἀὴρ λέγεται καὶ τὸ ὁμιχλῶδες καὶ ἀόρατον· ὡς παρ’ Ὁμήρῳ ἀὴρ γὰρ παρὰ νηυσὶ βαθεῖα. εἰπὼν οὖν ἐνταῦθα σκότον ἐπάγει ἀέριον ἐπιθετικῶς κατὰ ταύτην τὴν σημασίαν τοῦ ἀέρος, ἵνα δηλώσῃ τὸ εἶδος τοῦ σκότου, ὅτι οἷον τὸ τοῦ ἀέρος, ὥσπερ εἴ τις εἴποι φῶς ἡλιῶδες, ἤγουν οἷον τὸ τοῦ ἡλίου. μεταφορικῶς δὲ λέγει ἀπὸ τοῦ σκότου τοῦ ἐν ἀέρι τοῦ μὴ βλεπομένου τὴν στέρησιν τῆς ὁράσεως καὶ τὴν τύφλωσιν. ἔχει οὖν τὸ πᾶν οὕτως· ὃς ἐμβαλὼν τοῖς σαυτοῦ ὄμμασι σκότον ἀέριον, ἤγουν οἷος ὁ τοῦ ἀέρος, ἀντὶ τοῦ ἀορασίαν καὶ τύφλωσιν, ἐπὶ τοῖς δώμασιν ὀδυνηρῶς ἀνύεις ζωὴν ἐπὶ πολὺ παρατεινομένην. ἀερῶδες τὸ μετέχον τῆς φύσεως τοῦ ἀέρος, ἀέριον δὲ σκότος τὸ ἔχον τὴν τοῦ ἀέρος ζόφωσιν, ὡς οὐράνιον ὕψος ὑπερβολικῶς, ἤγουν οἷον τὸ τοῦ οὐρανοῦ. λέγεται ἄλλως καὶ οὐράνιον ὕψος αὐτὸ τὸ τοῦ οὐρανοῦ ὕψος, καὶ ἀέριον σκότος αὐτὸ τὸ τοῦ ἀέρος. ἀέριος δὲ φέρεταί τις, ἤγουν ἐν τῷ ἀέρι, καὶ ἀέρια ζῶα τὰ ἐν ἀέρι τὴν διατριβὴν ποιούμενα, ὡς οὐράνια τάγματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ· ἐκεῖνα δὲ καὶ μετὰ τῆς ἐν προθέσεως μᾶλλον λέγεται, οἷον ἐναέριος φέρεται, καὶ ἐναέρια ζῶα. Gr. Cant. φυσικῶς γὰρ ὁ ἀὴρ σκοτεινός· ἀπὸ γὰρ τοῦ ἡλίου φωτίζεται. Fl. 59.

1535.

ἕλκεις

: παρέλκεις καὶ παρατείνεις τὴν ζωὴν καὶ φιλοψυχεῖς. C. M. παρέλκεις καὶ παρατείνεις μακρόπουν βίον, πλανώμενος καὶ τυφλώττων. I. ὀδυνηρῶς ἀνύεις. Gr. Mosq.

μακρόπουν

: μεγάλην. M. πολύ. B. ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ παρατεινομένην· ὁ ποὺς γὰρ ἀντὶ τῆς κινήσεως καὶ παρατάσεως ἐνταῦθα λαμβάνεται, μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν ζώων· οὐ γὰρ διὰ ποδῶν ἡ ζωὴ τὴν ἑαυτῆς ἀνύει ὁδόν. Gr. Cant. διαβιβάζεις πολυχρόνιον, ἤγουν παρατείνεις τὴν ζωὴν, φιλοψυχεῖς. Gu. Fl. 33.

1536.-1538.

κλύεις ὦ κατ’ αὐλάν

: ἀπὸ μέρους τοῦ ποδὸς ὅλον τὸ σῶμα δηλοῖ· τουτέστι κλύεις, ὦ πάτερ, ὃς ἔνδον κατὰ τὴν αὐλὴν διὰ τὴν τυφλότητα ἀλαίνων καὶ πλανώμενος διατρίβεις καὶ τὸ γεγηρακός σου σῶμα τοῖς δεμνίοις ἐγκρύπτεις. A. B. C. M. I.

ἀλαίνων

: διατρίβων, πλανώμενος, ἢ τυφλώττων. B. M.

1538.

ἰαύων

: ἐγκοιμίζων, ἐγκρύπτων. I. ὦ ὁ διατρίβων ἐν δεμνίοις. Gr. διάγων. Gu. περιφέρων. Fl. 59.

1539.-1545.

τί μ’, ὦ παρθένε

: διὰ τί, ὦ παρθένε, ὁδηγίαις τῆς τυφλῆς πορείας ἐξήγαγές με εἰς φῶς, προσκαλεσαμένη τοῖς δάκρυσι τὸν ἀεὶ ἐν λέχει καὶ κοίτῃ ὑπάρχοντα; I. ὅλως ἐν πᾶσιν ὁ Εὐριπίδης πτωχοποιός ἐστι, καὶ νῦν ὁ Οἰδίπους οὐδὲ ὁδηγὸν αὐτῷ ἔχει ἐν τῇ πατρίδι ὢν, ἀλλὰ καὶ μόνος ἐκπορεύεται ἑαυτὸν ὁδηγῶν, τάχα δὲ τῶν παρόντων κακῶν πάντες ἐξῆλθον θεαταὶ γενέσθαι· διὸ μεμονωμένον θεράποντος τὸ Οἰδίποδος πρόσωπον ἔξεισι. λεχήρη δέ φησι τὸν ἀεὶ ἐν λέχει καὶ σκότει ὑπάρχοντα. τὸ ἑξῆς τοῦ νοῦ, διὰ τί με τὸν πολιὸν, ἀντὶ τοῦ τὸν πεπολιωμένον, ἐξήγαγες, ὦ παρθένε, σκοτίων ἐκ θαλάμων εἰς φῶς ἀέρος, ὄντα με ἀφανὲς εἴδωλον, ὅ ἐστι τυφλὴν σκιάν. ἀλλὰ τὸ αἰθέρος ἀφανὲς εἴδωλον κατ’ ἰδίαν προενεκτέον· τί με, φησὶν, ἐξήγαγες ὥσπερ εἴδωλον ὄντα αἰθέρος, τουτέστι τοῦ ἀέρος· καὶ γὰρ τὸν ἀέρα περιίπτανται τὰ εἴδωλα καὶ αἱ ψυχαί· ἢ καὶ ὡς νεκρόν με ὑπάρχοντα, ἢ ὡς σκιᾶς ὄνειρον. A. B. C. M. I.

τί μ’, ὦ παρθένε

: διὰ τί δὲ, ὦ παρθένε, σὺν ἐλεεινοτάτοις δακρύοις ἐξελθεῖν ἐποίησας ἐκ τῶν ζοφερῶν θαλάμων ἐρείσμασι τυφλοῦ ποδὸς κλινήρη ὄντα ἐμὲ, τὸν ὑπάρχοντα εἴδωλον ἀφανὲς τοῦ ἀέρος πολιὸν, ἢ νεκρὸν καταχθόνιον, ἢ πτηνὸν ὄνειρον; Gr. Cant.

1539.

βακτρεύμασι

: ὁδηγίαις. B. βακτηρίαις. M.

τυφλοῦ

: τῆς τυφλῆς παρειᾶς ἐξήγαγές με προκαλεσαμένη τοῖς δάκρυσιν. M.

1543.

αἰθέρος

: ὥσπερ γὰρ οἱ ἐν τῷ ἀέρι τύποι οὐκ ἔχουσι σύστασιν, ἀλλὰ μόνῃ τῇ ὄψει καταλαμβάνονται, καὶ οἱ ἐν Ἅιδου νεκροὶ ὄνομα μόνον εἰσὶ, καὶ τὰ ὄναρ θεάματα τοῖς ἀνθρώποις νοῦ τυγχάνει φαντάσματα, οὕτω καὶ Οἰδίπους τῷ πλήθει καὶ μεγέθει τῶν συμφορῶν ἀπειρηκὼς οὐδὲν ἄμεινον τούτων πάντων διάκειται. Ἄλλως. τρία εἰσὶν ἀνυπόστατα, εἴδωλον, νεκρὸς καὶ ὄνειρον. ἐκ τούτων γοῦν τῶν τριῶν ἡγήσατο αὑτὸν ἕνα ὁ Οἰδίπους. Gu. εἴδωλα τοῦ ἀέρος τὰ ἐν ἀέρι τὴν διατριβὴν ποιούμενα. κατὰ τοῦτο λέγεται καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τουτέστι τοῦ ἀέρος. Florr. Gr. Mosq.

1545.

πτανόν

: ταχύτατον. B. Gu. I.

1546.-1549.

δυστυχές

: ἀντὶ τοῦ δυστυχῇ ἀγγελίαν κομίσῃ οὐκέτι ζῶσι τὰ τέκνα σου, οὐδὲ ἡ γυνή σου, ἥτις τὸν τυφλόν σου πόδα θεραπεύμασιν ἀεὶ μετὰ μόχθου ὡδήγει. I. δυστυχῇ. ἤγουν δυστυχῆ ἀγγελίαν ἀποίσῃ, λήψῃ. Gr. λάβῃς. Gu.

1548.

παρὰ βάκτροις

: παρὰ τῇ σῇ βακτηρία. Gr.

1549.

γρ. πόδα σὸν τυφλὸν θεραπεύμασιν ἐμόχθει. B.

τυφλόν

: ἐστερημένον ὁδηγίας οἰκείων ὀφθαλμῶν. Gr. Cant.

θεραπεύμασιν

: κατὰ θεραπείαν, ἤγουν ὑπουργίαν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐμόχθει

: τὸ ἑξῆς, ἃ τὸν πόδα ἐμόχθει. M. ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ μοχθοῦσα ὡδήγει, ἐν δὲ τῷ παρὰ βάκτροις ἐμόχθει ἀντὶ τοῦ ἐκοπία μόνον. Gr. Fl. 5. 6 . 9. 21. 56. 59. 76.

1551.

ἐμῶν παθέων

: γρ. ὦ μοι ἐγὼ παθέων. M.

1552.

πάρα γάρ

: πάρεστι γὰρ στενάζειν διὰ ταῦτα καὶ βοᾶν. I.

τάδε

: διά. Gr.

στενάχειν

: λείπει τὸ τινά, πάρεστι γάρ τινα στενάζειν καὶ ἀϋτεῖν. προσληπτέον γὰρ τὸν καὶ σύνδεσμον. B. M.

ἀϋτεῖν

: βοᾶν καὶ ἐκπλήττεσθαι. B. M.

1553.

τρισσαὶ ψυχαί

: ἀντὶ τοῦ τρεῖς ἄνθρωποι κατὰ ποίαν τύχην, κατὰ τίνα τρόπον ἀπέθανον, λέγε. Gr. Cant.

ποία μοίρᾳ

: γρ. μιᾷ μοίρᾳ. B.

1555.-1558.

οὐκ ἐπ’ ὀνείδεσιν οὐδ’ ἐπὶ χάρμασιν

: οὐκ ἐπιχαίρουσα, οὐδὲ ὀνειδίζουσα λέγω νῦν τοῦτο, ἀλλ’ ὀδυνωμένη καὶ συναλγοῦσα τὴν ψυχὴν, ὅτι ἡ σὴ κακοδαιμονία, ἣν ἔδει μέχρι σοῦ στῆναι, καὶ ἐφ’ ἡμᾶς τοὺς παῖδας κατήντησεν οὐχ ὁσίως. A. B. C. M. I. προθεραπεία. Gu.

οὐκ ἐπ’ ὀνείδεσιν λέγω, οὐκ ἐπ’ ὀνείδεσιν, οὐδ’ ἐπὶ χάρμασιν ἔλιπον τὸ φάος, ἤγουν οὐκ ἄτιμος καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἐπονείδιστος ὁ τούτων θάνατος γέγονεν, ἀλλὰ ὁ σὸς ἀλάστωρ ἔβη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τοὺς σοὺς παῖδας ἐν ὀδύναις, βρίθων ἐν ξίφεσι καὶ πυρὶ καὶ σχετλίαις μάχαις. δείκνυσι δὲ ἐντεῦθεν ὅτι, εἰ καὶ γενναίως πάνυ καὶ ὑπὲρ φύσιν ὀλώλασιν, ἀλλὰ μεγίστην ὅσην ἐμοὶ τὴν ὀδύνην ἐντεῦθεν προὐξένησαν. Gu.

1555.

οὐκ ἐπ’ ὀνείδεσιν

: οὐ δι’ ὄνειδος, ἤγουν οὐχ ἵνα ὀνειδίσω, οὐδ’ ἐπὶ χαρᾷ διακειμένη, ἤγουν χαίρουσα. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἐπὶ χάρμασιν

: ἐχθρῶν ἔλιπον φάος· γενναίως γὰρ ὑπὲρ τῆς βασιλείας ἀλλήλους ἐφόνευσαν. Gu.

1556.

ἀλάστωρ

: ἔφορος δαίμων τῶν τὰ ἄλαστα πεποιηκότων, καὶ τιμωρός. B. M. I.

ἀλάστωρ

: ὁ παρακολουθῶν σοι κακοποιὸς δαίμων. Gr. ἀλάστορες λέγονταί τινος ἢ οἱ κακοποιοῦντες αὐτὸν, ἢ οἱ δι’ ἐκδίκησιν αὐτοῦ ἑτέρους κακοποιοῦντες. ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ προτέρου λαμβάνεται σημαινομένου. Gr. Cant. ἡ σὴ δυστυχία, ὁ κακὸς δαίμων ὁ ἀκολουθῶν σοι ἀεί. Gu.

1557.

ξίφεσιν βρίθων

: πλουτῶν, ἀκμάζων. M. κατὰ φόνον βαρὺς ὤν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1558.

καὶ πυρί

: καὶ κατὰ πῦρ καὶ κατὰ (τὰς add. Fl.) ἀθλίας μάχας. Gr. Florr. iidem.

πυρί

: ἀφανισμῷ, διὰ τὸ καυστικὸν τοῦ πολέμου. Gu.

σχετλίαισι μάχαις

: γρ. καὶ φονίαισι μάχαις. B. ἀντὶ τοῦ μονομαχίαις. M. σχετλίαισι, φονίαις μάχαις ξίφεσί τε βρίθων καὶ πυρί. I.

1559.

ἰώ μοι αἶ αἶ

: γρ. ὤμοι ἐγώ. M.

1560.

τί τάδε

: λείπει ἡ διά· διὰ τί τάδε καταστένεις, ἐπειδὴ διὰ τί τάδε καταστένεις, ἐπειδὴ ἄδηλος ὁ σὸς θρῆνος· πολλὰ γὰρ τὰ περιέχοντά σε κακά. φανέρωσον διὰ τί ταῦτα στένεις· διὰ τὴν τύφλωσιν, ἢ διὰ τὸν τῆς μητρὸς γάμον; ὁ δὲ εἶπεν, οὐ διὰ ταῦτα θρηνῶ, ἀλλὰ διὰ τὰ τέκνα. A. C. I. διὰ τί τούτους στενάζεις τοὺς στεναγμούς; ἀναπέμπεις. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

τάδε

: τὴν τύφλωσιν ἢ τὸν τῆς μητρὸς γάμον. Gu.

1561.

τέκνα

: διὰ τὰ τέκνα. B. M. I. στενάζω δηλονότι. Gr. Florr. iidem.

1561—

1564. δ’ ὀδύνας ἔβας

: περισσοτέρως ὠδυνήθης. B. δι’ ὀδύνας ἀνέβης καὶ εἰ βλέπων ἐτύγχανες. M. διὰ περιωδυνίας, ἤγουν μεγάλης ὀδύνης, ἦλθες ἂν, εἰ βλέπων εἰς τὸ ἅρμα τοῦ ἡλίου τὸ τέθριππον ἐπεσκόπεις ταῖς ἀκτῖσι τοῦ σοῦ ὄμματος τὰ σώματα τῶνδε τῶν νεκρῶν, τουτέστιν εἰ τὴν τοῦ ὁρᾶν δύναμιν ἔχων ἔβλεπες εἰς τάδε τὰ σώματα τῶν νεφρῶν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. λείπει ἡ ἀνά, ἵν’ ᾖ δι’ ὀδύνας ἀνέβης. Ἄλλως. μειζόνως ἂν ὠδυνήθης, εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχων ὁρῶντας καθεώρας τούτους κειμένους νεκρούς. τὸ γὰρ ἐπενώμας ἀντὶ τοῦ διέκρινας καὶ ἐπεσκόπεις. B. C. M. I. μεγάλην περιωδυνίαν ἔσχες, ἤτοι μειζόνως ἂν ὠδυνήθης. Gu.

1564.

ὄμματος αὐγαῖς

: ἀντὶ τοῦ ὀμμάτων αὐγαῖς. B. M. I. ταῖς τῶν ὀμμάτων αὐγαῖς διέκρινες καὶ ἐσκόπεις. M. ἀντίπτωσις. ἢ τὰς αὐγὰς τοῦ ὄμματος τοῖς σώμασι τῶν νεκρῶν ἐκίνεις, ἢ ἀντὶ τοῦ διεσκόπεις τὸ ἐπενώμας. A.

1565.

τῶν μὲν ἐμῶν

: ἐγὼ γὰρ κατηρασάμην τῷ θηκτῷ σιδήρῳ δῶμα διαλαχεῖν τοὺς ἐμοὺς παῖδας. A. B. M. Gu. I. οἶδα γὰρ τὸν διὰ τὰς ἐμὰς ἀρὰς συμβάντα αὐτοῖς φόνον. Gu.

1566.

ἁ δὲ τάλαιν’ ἄλοχος

: καὶ τοῦτο ἀπρεπὲς, ὅτι τὸν Οἰδίποδα ἄλοχον τὴν Ἰοκάστην ποιεῖ λέγοντα, ἐπιγνόντα ὅτι μήτηρ ἦν· ἔδει οὖν τὸ ὄνομα παραιτήσασθαι. A. B. C. M. I.

1567—

1576. δάκρυα

: δάκρυα θρηνώδη φανερὰ πᾶσι ποιοῦσα μαστὸν ἱκέτιν αἴρουσα ἔφερε τοῖς τέκνοις ἱκέτις αὐτοῖς ἀπελθοῦσα· εὗρε δὲ ἐν ταῖς Ἠλέκτραις πύλαις κατὰ τὸν λειμῶνα τὸν λωτοτρόφον τὰ τέκνα ἡ μήτηρ ἐν πληγαῖς φόνου, ὥστε λέοντας τοὺς ἐν τῇ ἐπαύλει μαχομένους, λόγχαις μαχεσάμενα κοινὸν πόλεμον, θυσίαν διὰ ῥοῆς αἵματος φονικοῦ ἤδη ψυχρὰν, ἣν ὁ Ἅιδης ἐκληρώσατο, παρέσχε δὲ ὁ Ἄρης. Gr. Cant.

1568.

ἱκέτις ἱκέταν

: ἱκέτις αὐτὴ οὖσα ἱκέτην τὸν μαστὸν αἰρομένη καὶ μετεωρίζουσα, ἵνα ἰδόντες οἱ παῖδες λήξωσι τῆς μάχης. γράφεται δὲ καὶ ὀρομένα, ὅ ἐστιν ὀρούουσα καὶ προτείνουσα τὸν μαστόν. A. B. C. M. I.

1570—

1576. εὗρε δ’ ἐν Ἠ

: εὗρε δὲ τὰ τέκνα ἐν ταῖς Ἡλέκτραις πύλαις κατὰ τὸ ἄλσος τὸ λωτὸν ποιοῦν, πλησίον αὐτοῖς ὂν, ὥσπερ λέοντας ὁμοῦ ὄντας, κοινὸν πόλεμον μαχομένους ἐν λόγχαις ἐπὶ τραύμασιν αἵματος, τουτέστιν ἐπὶ τῷ θανατῶσαι ἀλλήλους. εὗρε δὲ ἤδη καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν αὐτοὺς θυσίαν αἵματος φονίαν καὶ φονικὴν, ψυχρὰν, ἣν ἐκληρώσατο ὁ Ἅιδης, παρέσχε δὲ ὁ Ἄρης. ἐπειδὴ γὰρ ὁ μὲν Ἄρης τοὺς πολέμους καὶ τοὺς φόνους ἐργάζεται, ὅθεν καὶ μιαιφόνος κέκληται, ὁ δὲ Ἅιδης τοὺς τεθνηκότας ὑποδέχεται, διὰ τοῦτο τὸν μὲν Ἄρην παρασχεῖν λέγει τὴν θυσίαν, τὸν δὲ Ἅιδην, λαχεῖν. τὸ δὲ ψυχρὰν ἀντὶ τοῦ νεκράν· κἂν γὰρ τὸ αἷμα θερμὸν, ἀλλ’ ἡ τοιαύτη τοῦ αἵματος θυσία ἐκ σφαγῆς γενομένη ψυχρά· ἢ ὅτι καὶ οἱ νεκροὶ ψυχροί εἰσιν, τοῦ ἐν αὐτοῖς θερμοῦ ἐκλιπόντος τῷ θανάτῳ. Gu. Leid.

1571.

λωτοτρόφον

: λωτὸν οὐ μόνον τὸ γλυκοκάλαμον, ἀλλὰ καὶ πόα τις ἡ ἰδιωτικῶς λεγομένη τριφύλιον. Gu. ἀνθηρόν. Fl. 59.

λείμακα

: κατὰ τὸν ἀνθηρὸν λειμῶνα. τὸ δὲ ἑξῆς λόγχαις μαρναμένους. B. λειμῶνα. I. βοτανοτρόφον κατὰ τὸν ἀνθηρὸν λειμῶνα. M.

λόγχαις

: μαχεσάμενα ἀπὸ κοινοῦ. Gr. Florr.

1572.

κοινὸν Ἐνυάλιον

: συγγενικὸν πόλεμον. B. I. ὃν πρὸς ἄλληλα δηλονότι ἐμαχέσαντο τὰ τέκνα πόλεμον. Gr. Florr.

1573.

ἐναύλους

: συνοίκους, ἢ ἐν ἐπαύλει μαχομένους. B. M. I. ὁμοῦ αὐλιζομένους. Gu.

1574.

ἐπὶ τραύμασιν

: κατὰ κοινοῦ τὸ εὗρεν.

αἵματος τύχην

: ἀντὶ τοῦ αἵματος τυγχάνοντας, καὶ εἰς τοῦτο τύχης ἀφιγμένους, τουτέστιν ἐλθοῦσα δ’ εὗρεν αἵματι λοιπὸν πεφυρμένους καὶ τὴν τύχην αὐτοῖς τοῦ φόνου πέρας λαβοῦσαν. εὗρεν αὐτοὺς ἡ μήτηρ, ὥσπερ λέοντας δύο ἐν ἐρήμοις τόποις μαχομένους περὶ τραύματα, τουτέστιν ἢ περὶ σώματος ἢ παρδάλεως ἢ ἄλλου τινός. A. C. Ἄλλως. κοινὸν τὸ εὗρεν· ὁ δὲ λόγος ἀσύνδετος· ἐπὶ τοῖς τραύμασιν εὗρε ψυχρὰν σπονδὴν αἵματος, ὅπερ αἷμα τῶν φονευομένων σπονδή ἐστι τοῦ Ἅιδου καὶ τοῦ Ἄρεως. B. C. M. I.

1575.

ψυχρὰν λοιβάν

: τὴν εἰς ψύξιν καὶ θάνατον ἄγουσαν. B. I. σχόντας φόνον. Fl. 33.

1576.

ἃν ἔλαχ’ Ἀΐδας

: ἥντινα λοιβὴν ἐξ αἵματος ἔλαχεν ὁ Ἅιδης, παρόσον οἱ φονευόμενοι εἰς Ἅίδου χωροῦσι. προεξένησε δὲ, φησὶν. ὁ Ἄρης τῷ Ἅιδῃ τὴν ἐξ αἵματος σπουδήν. A. B. C. M. I. κεκληρωται. B. ἐκληρώσατο. Gr.

1577.

χαλκόκροτον

: τὸ ὑπὸ χαλκοῦ συγκεκροτημένον καὶ κατεσκενασμένον ξίφος. B. I. χαλκήλατον, ὑπὸ χαλκοῦ ἠλασμένον. Gr. Cant. ἐκ χαλκοῦ κατασκευασθὲν, τὸ κρουόμενον παρὰ χαλκοῦ. Gu.

εἴσω

: παρέσω τὸ ξίφος. M.

1578.

σαρκός

: τῆς ἑαυτῆς. Gr.

ἔβαψεν

: ἐνέβαλεν. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

ἄγχι δὲ τέκνων

: ἐπὶ τῶν τέκνων τῶν νεκρῶν. I.

ἔπεμψεν

: γρ. ἔβαψεν. B.

ἀμφὶ τέκνοισι

: ἐπὶ τῷ πένθει τῶν τέκνων. A. B. C. M. ἐπεὶ βουλομένη αὐτοὺς καταπαῦσαι τῆς μάχης καὶ αὐτὴ κατέπαυσεν ἐπὶ λύπῃ δηλονότι. A. B. C. Fl. 33.

1579.

πάντα δ’ ἐν ἄματι

: τὸ ἑξῆς παντα τὰ ἄχη. C. πάσας δὲ τὰς λύπας ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ συνήγαγεν. B. M. πάντα δὲ τὰ ἄχη, ἤγουν πάσας δὲ τὰς λύπας, ὦ πάτερ, ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ συνήγαγεν ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις δώμασιν ὁ θεὸς, ὃς ταῦτα πληροῖ. Gr. Cant.

1581.

τελευτᾷ

: εἰς πέρας ἤγαγεν. M. εἰς πέρας ἄγει, τελειοῖ, ἐνεργεῖ. Gu.

1582.

κατῆρξεν

: ἔφερε. B.

ὑπῆρξεν

: ἀντὶ τοῦ ἦρξεν, ἤγουν ἐπεστάτησεν, ἐξουσίασε κατὰ τῶν δόμων τοῦ Οἰδίποδος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. κατὰ τοὺς δόμους τοῦ Οἰδίπου. Mosq.

δόμοις

: γρ. ἢ τέκνοις ἢ γένει. B.

1583.

εὐτυχέστερος βίος

: οὐχ ὡς τοῦ προτέρου βίου εὐτυχοῦς ὄντος συγκριτικῷ ἐχρήσατο· ἔσθ’ ὅτε γὰρ τὰ συγκριτικὰ ἐξ ἀνομοιοειδῶν γίνεται, ὡς τὸ πρεσβύτερος παίδων, οὐχ ὡς καὶ τῶν ἄλλων παίδων παλαιῶν ὄντων. A. B. C. M. I.

βίος

: ὁ ἐπίλοιπος. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1584.

οἴκτων μέν

: θρήνων μὲν ἀπὸ τοῦ νῦν λήγετε, ὅτι καιρὸς ταφῆς. Gr.

ὡς ὥρα τάφου

: καιρός ἐστι μνήμην ποιεῖσθαι τῶν τάφων καὶ τῶν θαπτομένων. B. C. M. I. Ἄλλως. οὐχ ἵνα πάντες ταφῶσιν, ἀλλὰ μόνος Ἐτεοκλῆς καὶ Ἰοκάστη· τὸν γὰρ Πολυνείκην ἀκήδευτον ἐαθῆναι κελεύει. A. B. C. I.

1586.

ἀρχὰς τῆσδε γῆς

: τὰς ἀρχὰς φερνὰς διδούς· ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ διδούς. φερνὰς οὖν, φησὶν, ἔδωκε τῇ ἑαυτοῦ ἀδελφῇ ἑαυτοῦ τὴν ἀρχήν. A. B. M. I. φερνὰς τὰ διδόμενα δῶρα τῇ νύμφῃ. ἀπὸ κοινοῦ δὲ τὸ διδούς. M. Ἄλλως. φερνὰ ἡ προὶξ ἀπὸ τοῦ ἐπιφέρεσθαι αὐτὴν τὰς εἰς γάμους διδομένας. Α. φερνὰς δέ φησι τὰ διδόμενα χάριν προικὸς τῇ νύμφῃ. B. I. ἐπειδὴ παρηγγύησε τῷ ἐμῷ παιδὶ Αἵμονι Ἀντιγόνην, ἔδωκεν ἐμοὶ τὴν βασιλείαν φυλάττειν, μέχρις ἂν, πληρωθέντων τῶν γάμων, Αἵμων λαβὼν ταύτην ὡς προῖκα ἄρχῃ σὺν Ἀντιγόνῃ τῆσδε τῆς χώρας. Gu.

1588.

Αἵμονι

: τῷ υἱῷ μου. I.

κόρης τε λέκτρον

: καὶ τὸ λέκτρον ἀντὶ τοῦ τὴν συνάφειαν τῆς θυγατρός σου τῆς Ἀντιγόνης, ἀντὶ τοῦ καὶ τὴν θυγατέρα σου τὴν Ἀντιγόνην εἰς συνάφειαν γάμου. Gr. Cant.

1589.

οὔκουν σ’ ἐάσω

: οὐδαμῶς. M. οὐκέτι οὖν σε ἐάσω. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1590.

σαφῶς

: φανερῶς. Gr. ἀληθῶς ἐμαντεύσατο. M. ἀντὶ τοῦ ἀληθῆ γὰρ ἐμαντεύσατο. B. ἀληθῶς. Gu.

οὐ μήποτε

: ἐκ παραλλήλου τὸ οὐ καὶ τὸ μή. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1591.

εὖ πράξειν

: εὐτυχήσειν. Gr. Florr. iidem.

1592.

ἐκκομίζου

: ἔξω παραπέμπου. Gr. Florr. iidem.

ὕβρει

: ἐφ’ ὕβρει. Gr. Florr.iidem.

1593.

διὰ δὲ τοὺς ἀλάστορας

: τὰς δυστυχίας τὰς σάς. I.

ἀλάστορας

: τοὺς ἀλάστορας τοὺς σοὺς, ἤγουν τοὺς παρακολουθοῦντάς σοι κακοποιοὺς δαίμονας. Bar. Gr. Fl. 59.

1595.—1624.

ὦ μοῖρ’ ἀπ’ ἀρχῆς

: ὦ μοῖρα καὶ τύχη, λίαν ἐποίησας ἐμὲ ἀπ’ ἀρχῆς ἄθλιον καὶ τλήμονα, ὡς οὐδεὶς ἄλλος τῶν ἀνθρώπων ἐγένετο· ὃν, ἐμὲ δηλονότι, καὶ πρὸ τοῦ ἐλθεῖν εἰς φῶς ἐκ τῆς γονῆς τῆς μητρὸς, ἤτοι ἐκ τῆς γεννήσεως τῆς μητρὸς, ἐθέσπισεν ὁ Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ ἄγονον, ἤτοι μὴ γεννηθῆναι ὀφείλοντα, γενέσθαι φονέα τοῦ πατρός. φεῦ, ἄθλιός εἰμι ἐγώ. ἐπεὶ δὲ ἐγενόμην, ἤτοι εἰς φῶς ἦλθον, πάλιν ὁ σπείρας πατὴρ ἔκτεινέ με, ἤτοι κτεῖναί με ἔκρινε, νομίσας γεγονέναι πολέμιον· ἀπέκειτο δὲ θανεῖν αὐτὸν ἐξ ἐμοῦ. πέμπει δέ με, ἀντὶ τοῦ ἐξέπεμψεν ἐμὲ, ποθοῦντα μαστὸν, ἤτοι ὑπομάζιον ὄντα, βορὰν ἀθλίαν, γενησόμενον δηλονότι, θηρσὶν ἀντὶ τοῦ θηρῶν· οὗ καὶ ὅπου σωζόμεθα, ἀντὶ τοῦ ἐσώθημεν. ὤφελε γὰρ, ἀντὶ τοῦ ἔπρεπεν, ἐλθεῖν ὁ Κιθαιρὼν εἰς τὰ χάσματα καὶ εἰς τὰ σχίσματα τοῦ Ταρτάρου τὰ ἄβυσσα, καὶ τὰ βαθύτατα, ὃς οὐκ ἀπώλεσεν ἐμὲ, ἀλλὰ ἔδωκεν ἐμοὶ ὁ δαίμων δουλεῦσαί τε ἀμφὶ δεσπότην τὸν Πόλυβον. κτανὼν δὲ ὁ δυστυχὴς τὸν ἐμαυτοῦ πατέρα ἦλθον εἰς συνάφειαν τῆς ταλαιπώρου μητρὸς, ἔτεκόν τε παῖδας ἀδελφοὺς, οὓς ἀπώλεσα λαβὼν ἀρὰς παρὰ τοῦ Λαΐου καὶ δοὺς τοῖς παισίν· οὐ γὰρ τοσοῦτον ὑπάρχω ἀσύνετος καὶ ἀνόητος ὥστε ἄνευ του, καὶ τινὸς, τῶν θεῶν ἐμηχανησάμην ταῦτα εἰς τὰ ἐμὰ ὄμματα καὶ εἰς τὸν βίον καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἐμῶν παίδων. εἶεν, καὶ ἔστω ταῦτα· τί δῆτα δράσω ὁ δυστυχὴς ἐγώ; τίς ἀκολουθήσει μοι ὁδηγὸς ποδὸς τυφλοῦ; ἡ θανοῦσα ἥδε, ἤγουν ἡ Ἰοκάστη; ζῶσα γὰρ ἂν οἶδα σαφῶς ὅτι ἐγένετο ἡγεμὼν δηλονότι. ἀλλ’ ἡ τῶν καλῶν παίδων δυάς; ἀλλ’ οὐκ ἔστι μοι. ἀλλ’ ἔτι νεάζων, ἤτοι νέος ὢν, εὕροιμι αὐτὸς πόρον ζωῆς; πόθεν, ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς. τί ἀποκτείνεις ἐμὲ, ὦ Κρέον, οὕτως ἄρδην καὶ παντελῶς; ἀποκτενεῖς γὰρ, εἰ ἐκβαλεῖς ἐμὲ ἔξω τῆς γῆς. οὐ μὴν ἑλίξας τὰς χεῖρας περὶ τὸ σὸν γόνυ φανοῦμαι δειλός· τὴν γὰρ ποτὲ οὖσαν ἐμοὶ γενναιότητα οὐκ ἂν καταλίποιμι, καίπερ πράσσων δυστυχῶς. I.

1595.

ὥς μ’ ἔφυσας

: λίαν ἐξ ἀρχῆς ἐποίησας ἄθλιον. I. καθὸ, πρὶν γενέσθαι, δυστυχὴς ὑπῆρχον. B. M. I.

1596.

εἴ τις

: ἀντὶ ποῦ ὡς οὐδὲ εἷς. M. ἀντὶ τοῦ ὡς οὐδεὶς ἄλλος. B.

1597.

ὃν καὶ πρὶν ἐς φῶς

: μήπω μηδὲ σπαρέντα. B. M.

μητρὸς ἐκ γονῆς

: γόνος καὶ γονὴ τὸ σπέρμα τοῦ ἀνδρὸς, ὃ παραλαβοῦσα ἡ γυνὴ καὶ θάλψασα καὶ τὸν τεταγμένον χρόνον κατασχοῦσα, ἀποτίκτει. ὥσπερ δὲ λέγεται σπέρμα τῆς γῆς ὁ σῖτος καὶ ἡ κριθὴ καὶ τὰ τοιαῦτα, διότι εἰς τὴν γῆν σπείρονται, οὕτω καὶ ὁ καταβαλλόμενος πρὸς τὴν γυναῖκα σπόρος τῆς γυναικὸς ἂν λέγοιτο κατὰ τὸν προσήκοντα λόγον. καθ’ ὃ λέγεται ἐνταῦθα τὸ μητρὸς ἐκ γονῆς, ἤγουν ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς μητρὸς, ἀντὶ τοῦ ἐκ τοῦ πρὸς τὴν ἐμὴν μητέρα καταβληθέντος σπέρματος. ἀπὸ τούτων καὶ τὸ γόνιμον καὶ τὸ ἄγονον. λέγεται δὲ ταῦτα (ἐναντία γάρ εἰσι, καὶ ἐπὶ τῶν αὐτῶν λέγεται) πρῶτα μὲν ἐπὶ ἀνδρὸς δυναμένου παιδοποιεῖν, ἢ μὴ δυναμένου, καὶ ἐπὶ μήτρας δυναμένης σπέρμα ζωογονεῖν, ἢ μὴ δυναμένης· ἔπειτα καὶ ἐπὶ φυτῶν δυναμένων καρποφορεῖν, ἢ μὴ δυναμένων· καὶ ἐπὶ γῆς ἐπιτηδείου σπέρματα θάλπειν καὶ τρέφειν, ἢ μὴ ἐπιτηδείου· καὶ ἐπὶ ποιητοῦ δυναμένου ποιεῖν ποιήματα, ἢ μὴ δυναμένου· καὶ ἔτι ἐπὶ βρέφους δυναμένου τεχθῆναι, ἢ πρέποντος, ὡς ἐν τούτοις. καὶ τοῦτό φασιν ἑπτὰ μησὶ γόνιμον εἶναι· ἐνταῦθα δὲ ἀντὶ τοῦ δυναμένου τεχθῆναι, ἢ μὴ δυναμένου, ἢ πρέποντος· οἷον ἐνταῦθα τὸ ἄγονον Ἀπόλλων Λαΐῳ μ’ ἐθέσπισεν, ἀντὶ τοῦ μὴ πρέποντα εἶναι τεχθῆναι. Gr. I.

1598.

ἄγονον

: ἄπαιδα, ἀγέννητον. M.

ἐθέσπισεν

: ἐμαντεύσατο. Cant. ἐχρησμοδότησεν. Gr. Cant.

1600.

ἐπεὶ δ’ ἐγενόμην

: ὅσον τὸ κατ’ αὐτὸν ἀπέκτεινεν· ἐξέθηκε γάρ με ἐλπίσας ἀποτεθνήξεσθαι. A. B. M. ἐπεὶ δ’ ἐγεννήθην, πάλιν ὁ σπείρας πατὴρ κτείνει με, ὅσον κατὰ τὴν οἰκείαν προαίρεσιν. I.

αὖθις

: μετὰ τὸν Πύθιον θεόν. ὁ μὲν γὰρ τῷ χρησμῷ με προανεῖλε κελεύσας μὴ σπαρῆναι, ὁ δὲ πατὴρ τεχθέντα ἐκθεις ἀπέκτεινε. A. B M.

1602.

χρῆν γάρ

: εἵμαρτο γὰρ αὐτῷ ἐξ ἐμοῦ ἀποθανεῖν. M. ἀπέκειτο, εἵμαρτο. I.

πέμπει

: εἰς τὸν Κιθαιρῶνα. B. Gu. ἤγουν ἐξέπεμψεν, ἐξέθηκε χερσὶν ἄλλων. Gr. Florr.

1603.

μαστὸν ποθοῦντα

: μαστὸν ζητοῦντα καὶ χρῄζοντα. M. ἔτι χρῄζοντα μαστοῦ τὸν ἄθλιον πέμπει με τροφὴν τοῖς θηρσί. I.

1605.

Κιθαιρών

: αὐτὸς ὁ Κιθαιρὼν, ὃς ὤφειλε κατατεταρταρῶσθαι. εὐήθως δὲ, φασὶ, καταρᾶται τῷ Κιθαιρῶνι, ὅτι οὐκ ἀπώλεσεν αὐτόν. δέον γὰρ τοῖς ἀνελομένοις καταράσασθαι ἢ τῇ Πολύβου γυναικὶ, τῷ ὄρει καταρᾶται. ἀλλὰ μεμίμηται ὁ Εὐριπίδης τοὺς δι’ ὑπερβολὴν συμφορᾶς καὶ τοῖς ἀναισθήτοις θυμουμένους. A. B. M.

ἄβυσσα

: εἰς τὰ βαθέα. M. ἀχανῆ. Gr. Florr. εἰς τὰ βαθύτατα σχίσματα. βυσσὸς ὁ βυθὸς, βύσσος δὲ τὸ κόκκινον βάμμα. Gu.

1606.

ἀλλὰ δουλεῦσαί τέ μοι

: δοῦλον γενέσθαι. I. καὶ τοῦτο εὔηθες· οὐ γὰρ δοῦλον αὐτὸν ἐποίησεν ὁ Πόλυβος, ὡς καὶ ἡ Ἰοκάστη φησὶν ἡ δὲ τὸν ἐμὸν ὠδίνων πόνον μαστοῖς ὑφεῖτο, καὶ πόσιν πείθει τεκεῖν. ὥστε υἱὸς ἐνομίζετο. ἀλλὰ φαμὲν ὅτι ἕνεκα τοῦ εἰς οἶκτον κινῆσαι τοὺς θεωμένους ταῦτα ὁ Εὐριπίδης ἐτεχνάσατο, ἢ ὅτι οἱ βαρυνόμενοι συμφοραῖς ὑπὸ προκειμένης συμφορᾶς καὶ τὰς προτέρας εὐδαιμονίας δυστυχίας ἀποκαλοῦσιν. A. B. M. I. ἀλλὰ καὶ δουλεῦσαί μοι ἔδωκε πρὸς δεσπότην τὸν Πόλυβον. Gr. Florr.

1607.

Πόλυβον ἀμφὶ δεσπότην

: οὐκ ἐξέφανεν αὐτὸν δεσπότην ἢ πατέρα· οὐ γὰρ ἐτέχθη υἱὸς, ἀλλὰ κτῆμα αὐτοῦ γέγονεν. A. B. M. I.

1611.

ἀρὰς παραλαβών

: θέλει εἰπεῖν ὅτι εἵμαρται ταῦτα παθεῖν τῷ γένει· ὁ γὰρ Λάϊος, φησὶ, γνοὺς μὴ κατὰ βούλησιν θεῶν γεγονότα με, κατηράσατο, ἵνα δηλονότι ἀποθάνω· ἐγὼ δὲ ἀπὸ σκαιοῦ δαίμονος τὰς παρ’ ἐκείνου ἀρὰς δεξάμενος παρέδωκα, φησὶ, καὶ τοῖς ἐξ ἐμοῦ παισίν. A. B. M. I. ὅτι γὰρ οὐχ ἑκὼν κατηρασάμην, ἀλλ’ ὑπὸ βίας δαίμονός τινος, τεκμήριον ἐκεῖνο, τὸ μὴ τοσοῦτόν τινα ἀνόητον εἶναι ὡς ἑκόντα τυφλὸν γενέσθαι ἢ τοῖς ἑαυτοῦ παισὶ καταρᾶσθαι, ἐκτὸς εἰ μὴ δαίμων τις ἄγει πρὸς τοῦτο· ὥστε ταῦτα ἐμηχανησάμην ἔκ τινος θεῶν. A.

ἀρὰς παραλαβών

: κατάρας παρὰ τοῦ Λαΐου λαβὼν, ἀντὶ τοῦ κληρονομήσας, καὶ πρὸς τοὺς παῖδας παραπέμψας. ἀρὰς δὲ λέγει τὰς παρακολουθούσας τῷ γένει αὐτῶν ἀπὸ τοῦ Πέλοπος, οὐχ ἃς αὐτῷ ὁ Λάϊος κατηράσατο, ἐπεὶ οὐδὲ φέρεταί τι τοιοῦτον ἀπὸ τοῦ Λαΐου πρὸς τὸν Οἰδίποδα, ἀλλ’ ὡς ὁ Πέλοψ Λαΐῳ κατηράσατο δυσθυμήσας ἐπὶ τῇ υἱοῦ αὐτοῦ Χρυσίππου ἁρπαγῇ, ἣν ἡρπάξατο ὁ Λάϊος. Gr. Cant. τὸ γὰρ δυστυχεῖν με παρὰ πατρὸς λαβὼν, παρανόμως ὑπ’ ἐκείνου σπαρεὶς, καὶ διὰ τοῦτο εἰς Κιθαιρῶνα ῥιφεὶς ἐπ’ ἀπωλείᾳ, παρέδωκα τοῖς παισὶν, ἅτε πεπρωμένου μηδένα τῶν ἐκ Λαΐου εὐτυχῆ γενέσθαι· ὥστε, τούτου ὄντος, κατηρασάμην αὐτὸς τοῖς παισὶν, ὑπὸ τοῦ προσόντος μοι κακοῦ δαίμονος εἰς τοῦτο συνελαθείς. Gu.

1612.

οὐ γὰρ τοσοῦτον

: οὐ γὰρ τοσοῦτον ἀνόητος πέφυκ’ ἐγὼ ὥστε χωρίς τινος ἀπὸ τῶν θεῶν εἰς τὰ ἐμὰ ὄμματα ταῦτα ἐμηχανησάμην καὶ εἰς τὴν ζωὴν τῶν ἐμῶν παίδων. ὅμοιον τῷ παρὰ Σοφοκλεῖ ἡ δ’ ὧδε τλήμων ὥστε τῷ μιάστορι ξύνεστιν. τὸ γὰρ ὥστε, μετὰ ἀπαρεμφάτου οἰκείως ἔχον τάττεσθαι, ἐν τούτοις μετὰ ὁριστικοῦ κεῖται καθ’ ὁμοίαν ἀκολουθίαν. ἴσως οὖν ὁ καί σύνδεσμος ἐπὶ τούτων συνυπακούεται· μετὰ γὰρ τοῦ καί συνδέσμου τὸ ὥστε οὐκ ἀνακολούθως πρὸς ὁριστικὸν λέγεται. Gr. Cant. Leid.

1613.

ἐμηχανησάμην

: δέον εἰπεῖν μηχανήσασθαι, ὁ δὲ ἐμηχανησάμην εἶπεν, ὅτι γεγόνασιν. Gr.

1614.

του

: οὗτινος. M. τινός. Gr.

1616.

ὁμαρτήσει

: ἀκολουθήσει. Gr. I. ὁδηγήσει. I.

1617.

ζῶσα γὰρ, σάφ’ οἶδ’

: γρ. ζῶσά γ’ ἂν σάφ’ οἷδ’ ὅτι. B. ἐποίησε τοῦτο. B. σαφῶς οἶδα ὅτι, εἰ ἔζη, συνήθως ἄν με ἐχειραγώγησεν Ἰοκάστη. B. M. I.

1618.

ἀλλ’ εὔτεκνος

: ἀλλ’ ἡ εὐτεκνία τῶν δύο μου παίδων. B. M. I. ἀλλ’ ἡ τῶν καλῶν τέκνων δυάς. Gr.

1619.

βίον

: πόρον ζωῆς. Gr. Cant.

1620.

πόθεν

: οὐδαμῶς. Gr. I.

ἄρδην

: παντελῶς. Gu. I. διόλου. Gu. ἀφανιστικῶς. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1622.

ἑλίξας

: συστρέψας τὰς ἐμὰς χεῖρας ὑπὲρ τὸ σὸν γόνυ δειλὸς φανοῦμαι· τὴν γὰρ ἐμὴν εὐγένειαν οὐκ ἂν προδώσω, κἂν δυστυχῶ. I.

ἑλίξας

: περιβαλὼν τοὺς σοὺς πόδας. Gr. Cant. περιστρέψας, περιθείς. Gu.

χεῖρας

: τὰς ἐμάς. B.

1623.

κακός

: δειλὸς, ἀγεννής. Gu.

εὐγενές

: γενναῖον, ἀνδρεῖον. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. τὴν οὖσαν ἐμοί ποτε γενναιότητα. Gu.

1624.

προδοίην

: ἀπολέσαιμι. Gr. Florr. iidem.

πράσσων κακῶς

: δυστυχῶν. B. Gr.

1625.-1638.

σοί τ’ εὖ λέλεκται

: σοί τε εὖ καὶ καλῶς λέλεκται, μὴ θέλειν τὰ ἐμὰ γόνατα, ἤτοι μὴ χρῄζειν ἅπτεσθαι τῶν ἐμῶν γονάτων, ἐγὼ δὲ οὐκ ἂν ἐάσαιμί σε οἰκεῖν τὴν χθόνα. ἀπὸ τῶνδε δὲ τῶν νεκρῶν τὸν μὲν, ἤγουν τὸν Ἐτεοκλῆν, πρέπον κομίζειν ἤδη εἰς τοὺς δόμους, τόνδε δὲ, λέγω τὸν νέκυν τοῦ Πολυνείκους, ὃς ἦλθε σὺν ἄλλοις πορθήσων τὴν πατρίδα, ἐκβάλετε καὶ ῥίψατε ἄταφον ἔξω τῶν ὅρων τῆσδε τῆς χθονός. κηρυχθήσεται δὲ πᾶσι τοῖς Καδμείοις τάδε, ὃς ἁλῷ καὶ κρατηθῇ ἢ καταστέφων καὶ τιμῶν τόνδε τὸν νεκρὸν, ἢ καλύπτων γῇ, ἤτοι θάπτων, θάνατον ἀνταλλάξεται, ἤγουν ἀντὶ κόσμου καὶ τῆς ταφῆς λήψεται θάνατον. κηρύξεται δὲ, κατὰ κοινοῦ, ἐᾶν ἄκλαυστον, ἄταφον, βορὰν τοῖς ὀρνέοις. σὺ δὲ, ὦ Ἀντιγόνη, ἐκλιποῦσα τοὺς θρήνους τῶν τριῶν νεκρῶν, κόμιζε σεαυτὴν ἔσω τῶν δόμων, καὶ παρθενεύου, ἀντὶ τοῦ ἐν τῷ παρθενῶνι μένε, περιμένουσα τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν, ἐν ᾗ μενεῖ σε τὸ λέκτρον καὶ ἡ συνάφεια τοῦ Αἵμονος. I.

1625.

σοί τ’ εὖ λέλεκται

: καλῶς εἶπας ὅτι οὐχ ἱκετεύω σε· εἰ γὰρ καὶ σὺ ἠθέλησας, ἐγὼ οὐ συνεχώρουν. B. M. I.

χρώζειν

: μιαίνειν. B. μὴ ἁπτόμενον τῶν ἐμῶν γονάτων. M. χρώζω κυρίως τὸ μολύνω. Gu.

1627.

νεκρῶν δὲ τῶνδε

: τοὺς μὲν τῶν νεκρῶν. B. M.

1628.

ἤδη κομίζειν

: γρ. δμῶας. M.

τόνδε δ’, ὅς

: τὸν δὲ Πολυνείκους νέκυν. B. M. I.

1631.

κηρύξεται

: φανερώσεται. M. κηρυχθήσεται. B. M. Gr. I.

1632.

καταστέφων ἁλῷ

: κοσμῶν φωραθῇ. Gr. κρατηθῇ. Gu. I. εἰώθασι γὰρ στέφειν τοὺς νεκρούς. B. M. I.

1633.

καλύπτων

: ἀντὶ τοῦ θάπτων. B. Gr.

θάνατον ἀνταλλάξεται

: ἀντὶ τῆς ταφῆς θάνατον λήψεται. A. B. M. I.

1634.

οἰωνοῖς βοράν

: ὀρνέων τροφήν. M. πετεινοῖς. Gr.

1635.

τριπτύχων θρήνους νεκρῶν

: γρ. τριπτύχων νεκρῶν γόους. B. M.

1637.

καὶ παρθενεύου

: παρθένος δίαγε, ἐκδεξομένη τὴν ἑξῆς ἡμέραν. B. M. I.

τὴν ἐπιοῦσαν

: τὴν ἐπελευσομένην. Gr. τὴν ἐλευσομένην. Florr.

1640.

ὥς σε στενάζω

: πρὸς τὸν Οἰδίποδα λέγει ὅτι στένω σε, ὦ πάτερ, πλέον τῶν θανόντων. B. Gr. I. τῆς Ἰοκάστης καὶ τῶν παίδων αὐτῆς. Gr. Leid.

1643.

ἀτάρ σ’ ἐρωτῶ

: πρὸς τὸν Κρέοντα ἀποστρέφει τὸν λόγον· τί διώκεις τὸν πατέρα; τί δὲ ἀπαγορεύεις τὴν ταφὴν τοῦ παιδὸς Πολυνείκους; B. I.

1645.

θεσμοποιεῖς

: νομοθετεῖς. B. M. Gr. I. θεσμὸς καὶ νόμος διαφέρει. θεσμὸς ἀπὸ τοῦ τίθημι, νόμος δὲ ὁ ἐκ πολλῶν συγγεγραμμένος. Fl. 59.

νεκρῷ

: Πολυνείκει. B. rec. Gr.

1646.

Ἐτεοκλέους βουλεύματ’

: πρὸς τὴν δευτέραν ἐρώτησιν ἀπαντᾷ τὴν περὶ τοῦ Πολυνείκους· περὶ γὰρ τοῦ Οἰδίποδος οὐδὲν ὁ Ἐτεοκλῆς διετάξατο. Gr. Cant.

1647.

ἄφρονά τε

: τὰ βουλεύματα. καὶ σὺ μωρὸς, ὃς ἐπείσθης τάδε εἰς πέρας ἀγαγεῖν. I.

ὃς ἐπείθου ταδε

: τοῦτο οὕτω συντακτέον, ἄφρονα ὑπάρχουσι ταῦτα, καὶ σὺ μωρὸς, ὃς τούτοις δηλονότι ἐπείθου. ἀγνοοῦντες δέ τινες τὴν σύνταξιν αἰτιατικῇ ἐνταῦθα τὸ πείθεσθαι συντάσσεσθαι λέγουσιν. ἢ οὕτω, καὶ σὺ, ὃς ἐπείθου ἐκείνῳ δηλονότι τάδε. πείθομαι γὰρ τῷ δεῖνι τάδε φαμὲν καὶ πείθω τὸν δεῖνα τάδε. Gu.

1648.

πῶς

: εἰμὶ μωρός; Gu.

τἀντεταλμένα

: τὰ προστεταγμένα. Gr. Cant.

ἐκτελεῖν

: ἀντὶ τοῦ τελεῖν. Gr. Cant. πληροῦν. Gu.

1649.

πονηρά

: παράνομα.

κακῶς

: ἀδίκως. Gr. Cant.

1651.

οὐκ ἔννομον γάρ

: οὐκ ἔννομον τιμωρίαν ἀπαιτεῖτε αὐτόν. I. ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐ δικαίως· ἀνόσιον γὰρ, φησὶν, ὅτι τοιαύτην τιμωρίαν αὐτὸν ἀπαιτεῖς· λέγει δὲ τὸ ἄταφον εἶναι. A. B. M. I.

1652.

εἴπερ γε πόλεως ἐχθρὸς ἦν

: ναὶ, φησὶν, ἔννομος, εἰ μὴ ὢν φίλος ἐχθρὸς ἐγένετο τῆς πατρίδος. A. B. M. Ἄλλως. οὐ δικαίως, εἰ μὴ ὢν φίλος ἐχθρὸς ἐγένετο. A. ναὶ, φησὶν, ἔννομον, εἴπερ ἦν ἐχθρὸς τῆς πόλεως, οὐκ ἐχθρὸς ὢν, ἤτοι οὐκ ὀφείλων εἶναι ἐχθρός. I.

1653.

οὐκ οὖν ἔδωκεν

: οὐχὶ οὖν. κατ’ ἐρώτησιν δὲ ὁ λόγος. οὐκ ἔδωκεν οὖν τῇ ἀποβάσει τὴν κόλασιν; δαίμονα δέ φησι τὸν ἐξ εἱμαρμένης καὶ δαίμονος θάνατον, τύχην δὲ τὴν κατὰ τὸν πόλεμον συντυχίαν. οὐκοῦν, φησὶν, ἀρκέσθητι τῷ θανάτῳ, ὃν ἔτυχεν αὐτὸν ἐν τῷ πολέμῳ ἀνατλῆναι. A. B. M. I.

τῇ τύχῃ

: ἐπὶ πολέμῳ.

δαίμονα

: τὴν τιμωρίαν. B. οὐκοῦν παρέσχε τῷ θανάτῳ δηλονότι (τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τύχη) τὴν κατ’ αὐτὴν εὐτυχίαν καὶ ζωὴν, τουτέστι περιών τε καὶ εὐτυχῶν τέθνηκεν οὕτως ἀθλίως. τούτου οὖν μηδὲν πλέον αὐτὸς ζήτει, μηδὲ τιμωροῦ θανόντα. Gu.

1654.

καὶ τῷ τάφῳ

: καὶ ἐν τῷ ἐνταφιασμῷ τὴν δίκην διδότω. I. ἤγουν ἐν τῷ τάφον μὴ τυχεῖν τιμωρηθήτω. Gu.

1655.

τί πλημμελήσας

: κατ’ ἐρώτησιν ἐν ἤθει. τί πλημμελήσας ἀπῄτησε τὸ μέρος; A. B. M. I. Ἄλλως. τί ἥμαρτε, φησὶν, εἰ τὸ μέρος μετῆλθεν; A. τί ἁμαρτήσας, τὸ ἀνῆκον αὐτῷ μέρος εἰ μετῆλθεν, εἰ ἐζήτησεν. Gr. Cant.

1657.

κἂν ἀπεννέπῃ

: κἂν ἀπαγορεύῃ ἡ πόλις. I.

1659.

ἀλλ’ εὐκλεές τοι

: ἀλλ’ ἔνδοξον δύο φίλους κεῖσθαι πλησίον. I.

1660.

λάζυσθε

: λαμβάνετε. Gr. I. λάβετε. B. Gu.

1661.

οὐ δῆτ’

: οὐδαμῶς κομίσουσιν. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

μεθήσομαι

: χωρισθήσομαι. Gr. Cant. ἀπολειφθήσομαι, ἀποστῶ. Gu.

1662.

ἔκριν’ ὁ δαίμων

: ταῦτα ἔκρινεν ὁ δαίμων, οὐχ ἃ σὺ βούλει. B. M. τὸ μὴ ταφῆναι τὸν ἀδελφὸν οὐ νομίζεται. B. ἐκύρωσεν ὁ θεός. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. ταῦτα ἔκρινεν ὁ δαίμων, τὸ μὴ ταφῆναι τὸν ἀδελφόν σου, οὐχ ἅ σοι δοκεῖ. I.

δοκεῖ

: ἀρεστὰ φαίνεται. Gr. ἀρέσκει. Gu.

1663.

κέκριται

: κεκύρωται ὑπὸ τῶν θεῶν. Gr. Cant. ἐπειδὴ γὰρ τὴν πατρίδα πορθῶν τέθνηκεν, αὕτη ἡ δυστυχία οὐ ποιεῖ τοῦτον ταφῆς ἀνάξιον. Gu.

1664.

ὡς οὔτις

: γίνωσκε ὅτι οὐδεὶς τοῦτον θάψει. I.

ὑγρὰν θήσει κόνιν

: τὴν χυτὴν καὶ λεπτὴν, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἐριβώλακος. Ὅμηρος χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν. ἔστι δὲ ὑγρὰ ἡ νεοσκαφὴς γῆ. A. B. M. I.

1665.

ναὶ πρός σε τῆσδε

: λείπει ὁ καὶ, καὶ τῆς μητρὸς Ἰοκάστης. A. M. Fl. 33. ὁ δὲ λόγος, ναὶ συγχώρησον ταφῆναι· παρακαλῶ πρὸς τῆς Ἰοκάστης τῆς ἐμῆς μητρός. A. λείπει ὁ καί, καὶ τῆσδε. ἔασον ταφῆναι, ὦ Κρέον, τὸν Πολυνείκην, πρὸς τῆσδε τῆς Ἰοκάστης ἀντιβολῶ σε. B. I.

ναὶ πρός σε

: τοῦτο οὕτω συντάσσεται· ναὶ, ὦ Κρέον, ταφήτω, ἱκετεύω σε πρὸς τῆσδε τῆς μητρὸς, τουτέστι δι’ αὐτὴν, εἰσακουσθῆναι δέομαι παρακαλοῦσά σε. οὕτω τὸ μὲν ἱκετεύω ἔξωθεν πρὸς τὸ σέ ληπτέον, τὸ δὲ πρός πρὸς τὸ μητρὸς ὑπερβατῶς συναπτέον. Gu.

1666.

μάταια μοχθεῖς

: ματαίως, ἀκαίρως ζητοῦσα τάδε κοπιᾷς· οὐ γὰρ ἂν τύχοις. Gu. μάταια μοχθεῖς τάδε καὶ ταῦτα· οὐ γὰρ ἂν τύχοις τοῦ τοιούτου. οὕτω τὸ τάδε πρὸς τὸ μοχθεῖς, οὐ πρὸς τὸ τύχης συντακτέον, ἢ καὶ πρὸς τὸ τύχης, ἐπειδὴ καὶ τοῦτο εὕρηται. Gu.

1667.

σὺ δ’ ἀλλά

: ἀλλὰ κἂν λουτρὰ ἄφες με περιβαλεῖν τῷ νεκρῷ. I. σὺ δὲ ἔα με κἂν θερμὰ ὕδατα περιβαλεῖν τῷ νεκρῷ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. εἰ καὶ μὴ θάψαι ἐᾷς. Gu.

1668.

τῶν ἀπορρήτων

: τῶν ἀπηγορευμένων. Ἀριστοφάνης ἢ τἀπόρρητ’ ἀποπέμπει ἐξ Αἰγίνης. B. C. Fl. 33. I. ἢ τῶν ἀπράκτων, τῶν ἀποκεκρυμμένων. Fl. 33.

τῶν ἀπορρήτων πόλει

: τῶν ἀπηγορευμένων πρὸς τὴν πόλιν· οὐ γὰρ ἡ πόλις ταῦτα ἀπηγόρευσεν, ἀλλ’ ὁ Κρέων. εὐλαβεῖσθαι οὖν δεῖ, ἵνα μὴ νοῇς ταῦτα περὶ τῶν ἀπηγορευμένων ὑπὸ τῆς πόλεως, εἰ καὶ ἀνωτέρω λέγει κἂν ἀπεννέπῃ πόλις· ἐκεῖνο γὰρ ὑποθετικῶς ἡ Ἀντιγόνη λέγει. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1669.

ἀλλ’ ἀμφὶ τραύματα

: εἰώθασι γὰρ ἐπιμελεῖσθαι τῶν τραυμάτων τῶν νεκρῶν ὑπὲρ τοῦ αὐτοὺς εὐσχήμονας φαίνεσθαι. τελαμῶνας δὲ τὰ ῥάκη, οὓς φαμὲν ἐπιδέσμους. B. C. M. I. κἂν περὶ τὰ ἄγρια τραύματα τὰ ἀπηνῆ καὶ ἐκπληκτικὰ ἔα με βαλεῖν τελαμῶνα, ἤγουν δεσμόν. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76. δεσμοὺς, περιβολὰς, ταινίας, ῥάκη, ἐπιδέσμους. Gu. λώρους. B.

ἀλλά

: εἰ καὶ μὴ ἐάσεις λοῦσαι τοῦτον. Gu.

τελαμῶνας

: διαζώματα. Fl. 33.

1670.

οὐκ ἔσθ’ ὅπως

: οὐκ ἔστι τρόπος ὅπως. Gr. Cant.

1671.

ὦ φίλτατε

: ἀλλὰ, φίλτατε Πολύνεικες, προσπτύξομαι κἂν τὸ σὸν στόμα, ἐπεὶ οὐ συγχωροῦμαι θάψαι σε. B. M. I.

ἀλλὰ στόμα

: ὁ ἀλλά ἀντὶ τοῦ καί, ἢ ἀντὶ τοῦ δή παραπληρωματικοῦ. B. M.

προσπτύξομαι

: φιλήσω. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59. 76.

1672.

οὐκ εἰς γάμους σούς

: οὐκ ὀφείλεις κλαίειν μέλλουσα γαμεῖν. ἢ οὕτως, οὐχὶ κτήσῃ τοῖς γόοις συμφορὰς εἰς γάμους σούς. B. C. M. I.

οὐκ εἰς γάμους

: τουτέστιν, ἐπειδὴ νύμφη μέλλεις γενέσθαι, οὐ δεῖ σε δακρύειν καὶ συμφορὰν ἔχειν καὶ λύπην, ἀλλὰ μᾶλλον χαίρειν, ἵνα μὴ κακὸς οἰωνὸς δόξῃς τῷ γήμαντι. Gu.

1673.

ἦ γὰρ γαμοῦμαι

: ἆρα εἰς γάμον ἀφίξομαι; Gr. Cant.

1674.

ποῖ γὰρ ἐκφεύξῃ

: ποῖ γὰρ ἄπει τὸ λέχος ἐκφυγοῦσα; B. M. ποῖ ἀπελθοῦσα τὸν γάμον ἐκφεύξῃ; Gr. Cant.

1675.

νὺξ ἆρ’ ἐκείνη

: φονεύσω τὸν σὸν παῖδα, ὥσπερ μία οὖσα τῶν Δαναοῦ θυγατέρων. A. C.

ἕξει μία

: ἐμὲ ὡς μίαν ἕξει τῶν Δαναΐδων. B. M. ὥσπερ γὰρ αἱ Δαναοῦ θυγατέρες τοὺς οἰκείους ἄνδρας, πρὶν εἰς μίξιν ἐλθεῖν, ἀπέκτειναν, κατὰ ταὐτὰ δὲ καὶ αὐτὴ πρὸς τὸν σὸν παῖδα διατεθήσομαι. Gu.

1676.

τὸ τόλμημ’ οἷον ἐξωνείδισεν

: τὸ τολμηρὸν γύναιον. B. C. ἐγκαυχωμένη εἶπεν, ἐξύβρισεν. ὄνειδος γὰρ τούτῳ τὸν τούτου υἱὸν ὑπὸ γυναικὸς ἀπολέσθαι. ἢ ἐπὶ τοῦ κλέους εἴληπται, ἀντὶ τοῦ ἐκλέϊσε καὶ ἔνδοξον ἐποίησε, μιμήσασθαι φήσασα τὰς Δαναΐδας· τὸ γὰρ ὄνειδος καὶ ἐπὶ ἀγαθοῦ τάττεσθαι δύναται καὶ ἡμῖν συνήθως, παρόσον ὄνειδος τῷ Κρέοντι, εἰ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὑπὸ γυναικὸς ἀπολεῖται, ὡς οἱ Αἰγύπτου παῖδες. B. C. M. I. εἶδες οἵαν τολμηρὰν τὴν καύχησιν ἐκαυχήσατο; Gr. Cant.

ἐξωνείδισεν

: ὀνειδιστικῶς καὶ ἀπειλητικῶς ἐξεῖπεν. Gu.

1677.

ἴστω σίδηρος

: γινωσκέτω τὸ ξίφος, φησίν. ὅρκος γάρ μοι τὸ ξίφος αὐτό. B. C. M. γινωσκέτω τοῦτο ὁ σίδηρος καὶ τὸ ξίφος, ὃ ὅρκον ἐγὼ ποιῶ. Gr. Cant. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 76. δι’ οὗ ἐμὸν φόνον ποιῆσαι ὤμοσα, εἰ μὴ ἐν ἐκείνῳ βάψω αὐτό. Gu.

1678.

τί δ’ ἐκπροθυμεῖ

: ἀντὶ τοῦ προθυμῇ ἀνεθῆναι τούτου τοῦ γάμου; Gr. Cant.

1679.

συμφεύξομαι

: συνεξορισθήσομαι. Gr. Cant.

1680.

γενναιότης

: εὐγένεια· ἀντὶ τοῦ γενναίως μὲν πράττεις, μωρῶς δέ. Ἄλλως. ὁ δέ ἀντὶ τοῦ καί, τουτέστιν, εὐγένεια καὶ μωρία ἔνεστί σοι. B. C. M. I.

γενναιότης σοι

: ὅτι μὲν συμπονεῖς τῷ πατρὶ δυστυχοῦντι καὶ οὐκ ἀπολείπεις, γενναῖον ἔργον ποιεῖς, ὅτι δὲ, ἐξόν σοι μετὰ τοὐμοῦ παιδὸς βασιλεύειν, συναφθεῖσα αὐτῷ, σὺ δ’ οὐκ ἐθέλεις, τοῦτο σαφὴς εὐήθεια. Gu.

1681.

καὶ ξυνθανοῦμαι

: καὶ συναποθνήσκω, φησὶν, αὐτῷ, ἵνα πλέον τι μάθῃς· ἢ ὅτι περαιτέρω γενομένη, ἀντὶ τοῦ ἑκὰς τῆς πόλεως γενομένη. A. B. C. M. I. οὐ μόνον ἕψομαι αὐτῷ. Gu.

1683.

ὦ θύγατερ

: ὦ θύγατερ, ἐπαινῶ μέν σε ἕνεκα τῆς προθυμίας, οὐ θέλω δὲ σὲ τοῦτο ποιῆσαι· τοῦτο γὰρ συνυπακούεται. Gr. Cant. Fl. 21.

1684.

ἀλλ’ εἰ γαμοίμην

: ἠθικῶς τοῦτο προενεκτέον, καὶ δεῖ συνυπακούειν τὸ, καλῶς δ’ ἂν ἔχοι, εἰ ἐγὼ γαμοίμην, καὶ σὺ μόνος φεύγεις, πάτερ. συναπτέον δὲ τῷ ἀλλ’ εἰ γαμοίμην τὸ ἑξῆς τίς σε τυφλὸν ὄντα θεραπεύσει, πάτερ; A. B. C. M. I.

1685.

μένε

: πρόσμενε. Gr. Florr.

στέρξω

: ἀγαπήσω. Gr. Florr.

1686.

πεσών

: πεσὼν κείσομαι ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ, ὅπου μοι μοῖρά ἐστιν. A. B. C. M. I.

1687.

ὁ δ’ Οἰδίπους ποῦ

: τὸ δὲ κλέος τοῦ Οἰδίποδος ποῦ ἔσται; Gr. Cant.

καὶ τὰ κλείν’ αἰνίγματα

: οἱ ἀσαφεῖς λόγοι ποῦ εἰσί; I.

1689.

ἓν ἦμαρ

: γράφεται ἓν ἦμάρ μ’ ὤλβισ’ ἠδ’ ἀπώλεσεν. τὸ δὲ ἠδέ ἀντὶ τοῦ καί. Καὶ ἄλλως. ὁ δέ ἀντὶ τοῦ καί. ἓν ἦμάρ με καὶ ὤλβισε καὶ ἀπώλεσε. ποῖον δέ ἐστι καθ’ ὃ ὄλβιος ἐγένετο καὶ δυστυχής; ὅτε τὸ αἴνιγμα τῆς Σφιγγὸς ἔλυσε. κατὰ γὰρ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἔγημε τὴν μητέρα καὶ τῆς ἀρχῆς ἀντελάβετο. τὸ μὲν οὖν εὐτύχημα τὸ λῦσαι τὸ αἴνιγμα καὶ βασιλεῦσαι, δυστύχημα δὲ τὸ γῆμαι τὴν μητέρα παρὰ τὸν τῆς φύσεως θεσμόν. B. C. M. I.

ἓν ἦμαρ

: ἡ γὰρ ἡμέρα, ἐν ᾗ εὐδαίμων ἔδοξα, εὑρὼν τὰ Σφιγγὸς αἰνίγματα, αὕτη με ἀπολώλεκεν, ἀρχὴ τῶν κακῶν γενομένη· οὐ γὰρ ἂν συνῆλθον μητρὶ καὶ τἄλλα τῶν κακῶν συμβεβήκει, μὴ τῶν αἰνιγμάτων ὑπ’ ἐμοῦ διασαφηθέντων. Gu.

ὤλβισ’

: μακάριον ἐποίησεν. Gr. εὐδαιμόνισε. Gu.

1692.

οὐ σωφρονούσῃ γ’

: τὸ οὐ συναπτέον πρὸς τὸ αἰσχρά, τουτέστιν οὐκ αἰσχρὰ ἡ φυγὴ τῇ σωφρονούσῃ, ἀλλὰ καὶ γενναία ἡ τοιαύτη φυγή ἐστι· πρὸς γεννικῆς ἐστι καὶ κοσμίας τὸ παρεῖναι καὶ θεραπεῦσαι τὸν τυφλὸν πατέρα. Ἄλλως. κατ’ ὀρθὴν πτῶσιν καὶ οὕτω τὸν λόγον ἀποδοτέον· αἰσχρὰ γὰρ ἡ φυγὴ οὐ σωφρονούσῃ θυγατρί· ἀλλ’ ἐγὼ γενναία καὶ σώφρων. ζηλωτέον δὲ ἑκατέρου τὸ ἦθος· ἡ μὲν γὰρ καὶ συμφεύγειν ἤθελε καὶ συναποθνήσκειν τῷ πατρὶ, καὶ γάμον παρορῶσα καὶ τυραννίδα, ὁ δὲ τυφλὸς ὢν καὶ γηροκόμου δεόμενος τῇ θυγατρὶ παραινεῖ μένειν καὶ ἀπολαύειν γάμου καὶ πατρίδος. οὐ τηρεῖ τὸ σύμφωνον, ἀλλὰ κατὰ τὸ δρᾶμα ὑποτίθεται. πῶς γὰρ θάψει ἡ Ἀντιγόνη τὸν Πολυνείκην, αὐτὴ συμφεύγουσα τῷ πατρί; πλεονάζει δὲ τῷ τοιούτῳ εἴδει Εὐριπίδης. A. B. C. I.

1693.

προσάγαγε νῦν με

: προσάγαγέ με, ἵνα ψαύσω τῆς μητρός σου. I.

1694.

ἰδού

: ψαῦσον διὰ τῆς χερὸς τῆς φιλτάτης γεραιᾶς. I.

1695.

ὦ μῆτερ καὶ γυνή μου ἀθλιωτάτη. I.

1696.

οἰκτρά

: ἐλεεινὴ πρόκειται, ὁμοῦ πάντ’ ἔχουσα τὰ κακά.

οἰκτρά

: ἐλέους ἀξία. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59.

1697.

Ἐτεοκλέους

: ποῦ δὲ τὸ πτῶμα τοῦ Πολυνείκους καὶ τοῦ Ἐτεοκλέους ἐστίν; I. πτῶμα, τὸ σῶμα. B. Gr.

1698.

τώδ’ ἐκτάδην

: οὗτοι ἐξηπλωμένοι κεῖνται πλησίον ἀλλήλων. Gr. I.

ἐκτάδην

: ἐκτεταμένως. B. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59.

1699.

πρόσθες

: ἐπίθες. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59.

τυφλήν

: τὴν ἐστερημένην ὁδηγίας οἰκείων ὀφθαλμῶν. Gr. Cant.

1700.

χερί

: διὰ τῆς χειρός. Gu.

1701.

ὦ φίλα πεσήματα

: ἀντὶ τοῦ πτώματα. B. M. ὦ προσφιλῆ πτώματα ἄθλια πατρὸς ταλαιπώρου καὶ ἀθλίου. I. τὸ φίλα διπλῶς νοητέον, ἢ φίλα ἐμοὶ τῷ πατρὶ, ἢ φίλα ἀλλήλοις· ἑκάτερος γὰρ τὸν ἑκατέρου θάνατον ἐσπούδαζεν, ἵνα τῆς βασιλείας κρατήσῃ. Gu.

1703.

νῦν χρησμός

: νῦν, ὦ θύγατερ, ἡ τοῦ Ἀπόλλωνος τελειοῦται μαντεία. I. ἦν γὰρ αὐτῷ χρησμοδοτηθὲν ἐν Ἀθήναις ἀποθανεῖν. A.

περαίνεται

: πληροῦται. Gr. Fl. 6. 9. 21. 56.

1704.

ὁ ποῖος

: χρησμός. ἆρα πρὸς τοῖς κακοῖς λέξεις κακά; I. ὁ χρησμὸς ποῖος; ἄρθρον ἐνταῦθα τὸ ὁ, καθ’ ὃ λέγεται καὶ ἐπὶ οὐδετέρου τὸ ποῖον. Gr. Cant.

ἀλλ’ ἦ πρός

: ὁ ἦ ἀντὶ τοῦ ἆρα, ὁ ἀλλά ἀντὶ τοῦ δή, ἵν’ ᾖ ἆρα δή. B. C. M. ὁ λόγος κατ’ ἐρώτησιν, ἆρα δὴ πρὸς τοῖς οὖσι κακοῖς ἄλλα κακὰ ἐρεῖς; A. B. C. M. I.

ἀλλ’ ἦ

: ὁ ἀλλά περισσός. Gr. Fl. 6. 9. 21. 56.

1705.

ἐν ταῖς Ἀθήναις

: ὁ χρησμὸς ὁ λέγων ἐν ταῖς Ἀθήναις. Gr. Cant.

ἀλώμενον

: πλανώμενον. Gr. Fl. 59.

1706.

τίς σε πύργος

: ἀντὶ τοῦ πόλις· τετράπολις γὰρ ἡ Ἀττική. B. M. I.

1707.

ἱερὸς Κολωνός

: δέξεταί με δηλονότι. Κολωνὸς δὲ ἀκρωτήριον τῆς Ἀττικῆς. ἱππείου δὲ θεοῦ τοῦ Ποσειδῶνος. A. B. C. M. I. ἔστι καὶ ἕτερος Κολωνὸς ἐργάτης. διχῶς δὲ, πληθυντικῶς καὶ ἑνικῶς.

ἱππείου θεοῦ

: περὶ τοῦ ἐν τῷ ἱππείῳ Κολωνῷ τεθάφθαι τὸν Οἰδίπουν ἐν ἄλλοις ἐξειργάσμεθα ἀκριβῶς. B. C. M. I.

ἱππείου θεοῦ

: τοῦ Ποσειδῶνος· ἐκεῖσε γὰρ ἦν αὐτῷ τὰ ἱπποστάσια. C.

1708.

ἀλλ’ εἶα

: ἀλλ’ ἄγε, ὑπηρέτει τῷδε τῷ τυφλῷ πατρὶ, ἐπεὶ πρόθυμος εἶ κοινωνεῖν μου τῆς φυγῆς. I.

1709.

κοινοῦσθαι

: μετέχειν. B. Gu. κοινωνὸς εἶναι. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. κοινὴν ποιεῖσθαι. Fl. 59. σημείωσαι ἐνταῦθα τὸ κοινοῦσθαι ἀπὸ δοτικῆς εἰς γενικὴν ἀντὶ τοῦ κοινωνεῖν λαμβανόμενον· ἀεὶ γὰρ ἀπὸ δοτικῆς εἰς αἰτιατικὴν εὑρίσκεται, ἀντὶ τοῦ κοινοποιεῖν ὄν. Gu.

1710.

ἴθ’ εἰς φυγάν

: διὰ μὲν τοῦ ἐγώ σφε θάψω σπέρματα τῇ Σοφοκλέους Ἀντιγόνῃ παρέσχε, διὰ δὲ τοῦ φεύγειν τῷ ἐπὶ Κολωνῷ Οἰδίποδι. ὡς βούλονται γὰρ οἰκονομοῦσι τὰ δράματα. B. C. Gu. I.

ἴθʼ εἰς φυγάν

: γεραιὲ, εἰς φυγὴν τάλαιναν, πάρεχε, δίδου, χεῖρα προσφιλῆ, ἔχων ἐμὲ πομπίμην καὶ ὁδηγὸν, καθὰ πνοὴν ναυσίπομπον, ἤτοι τὴν τὰς ναῦς διαπέμπουσαν. I.

1711.

ὄρεγε

: πρὸς τὸ χειραγωγεῖσθαι. B. ἔκτεινε. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. δίδου. Gr.

φίλαν

: τὴν φίλαν μοι. Florr.

1712.

πομπίμαν

: ἔχων ἐμὲ ὡς ἄβραν. A. ὁδηγόν. B. Gr. προπεμπτικὴν, παραπέμπουσαν. Gu.

1715.

ποδαγός

: ὁδηγὸς ποδῶν. B. I.

1716.

γενόμεσθα

: Ἀττικὸν δὲ τὸ μετὰ τοῦ σ. τῶν Θηβαίων παρθένων ἄθλιαι τυγχάνομεν. A. B. M. I.

γενόμεσθα

: Ἰωνικῶς ἀναύξητα. Fl. 21.

ἄθλιαι

: ἀθλία ὑπάρχω ἐγώ. Fl. 59.

1717.

δῆτα Θηβαίων

: τῶν Θηβαίων ἡμεῖς παρθένων ἁπασῶν μάλιστα ἄθλιαι τυγχάνομεν. A.

1718.

πόθι γεραρόν

: ὅπου, φησὶ, μέλλω τὸ ἴχνος τιθέναι, ἐκεῖ χειραγώγει με. A. B. I. ποῦ γεροντικὸν πόδα θήσω; Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. ἐρωτηματικόν. Gu.

1719.

βάκτρα δὲ τὴν ὁδηγίαν. I.

βάκτρα

: καταχρηστικῶς τὴν χειραγωγίαν. B. M. Gu. I.

1720.-1722.

τᾷδε τᾷδε

: ἐνταῦθα. B. ὧδε πορεύθητι ὑπ’ ἐμοῦ, τῇδε, τῇδε τίθει, ὦ πάτερ, τὸν πόδα, ἔχων ἰσχὺν, ὥστε ὄνειρον, σαθρὰν καὶ ἀνυπόστατον. I.

1720.

βᾶθί μοι

: ἑπόμενος ἐμοί. Fl. 21.

1722.

ὥστ’ ὄνειρον

: καὶ τὴν ἰσχὺν γὰρ εἰκελόνειρον. M. B. I. ὥσπερ ὄνειρον κατὰ τὴν ἰσχύν εἰμι. τὸ ὄνειρον εἶπεν ἐπὶ τῆς εὐθείας καὶ τὴν ἰσχὺν εἰκελόνειρον. A.

1723.

- 1725. ἰὼ ἰώ

: ἕνεκα τῆς δυστυχεστάτης φυγῆς καὶ ἐξορίας, ὦ Κρέον δηλονότι, ὁ ἐλαύνων καὶ διώκων τὸν γέροντα, ἐμὲ δηλονότι, ἐκ τῆς πατρίδος. ἰὼ ἐγὼ ὁ τλὰς καὶ ὑπομείνας δεινὰ καὶ χαλεπά. I.

1724.

ἐλαύνει

: λείπει τὸ ὁ Κρέων. B. I. φεῦ φεῦ ἐγὼ ὁ ὑπομείνας χαλεπά. I.

1726.

τί τλάς

: τί, φησὶν, ἀεὶ λέγεις ὅτι δεινὰ τλάς; εἰ γὰρ καὶ συνεχῶς αὐτὸ λέγεις, ὅμως ἡ Δίκη τοὺς κακοὺς οὐχ ὁρᾷ, οὐδὲ μετέρχεται αὐτῶν τὰς ἀσεβείας καὶ ἀσυνεσίας. A. B. C. M. I.

τί τλάς

: τί λέγεις τοῦτο τὸ τλάς; οὐ γάρ ἐστι Δίκη ἡ ἐφορῶσα τἀνθρώπινα καὶ τοὺς κακίστους τιμωρουμένη· εἰ γὰρ ἦν, οὐκ ἂν ἀτίμως αὐτὸς ἐξηλαύνου τῆς πατρίδος. ἢ κατ’ ἐρώτησιν λέγε. Gu.

δίκα κακούς

: πάσχειν δηλονότι. M.

1727.

οὐδ’ ἀμείβεται

: τουτέστιν οὐκ ἔστι τῶν κακῶν τιμωρία παρὰ τῷ θεῷ. ἀγανακτοῦσα ταῦτά φησιν. C. οὐ μετέρχεται. B.

ἀμείβεται

: κολάζει, τιμωρεῖται. Fl. 59.

βροτῶν

: κακῶν δηλονότι.

ἀσυνεσίας

: κακογνωμοσύνας. Gr. Cant. κακοηθείας, ἀφροσύνας. Gu.

1728.

ὅδ’ εἰμί

: ἐγὼ, φησὶν, εἰμὶ ὃς ἔδοξα πάντας ὑπερβεβηκέναι σοφίᾳ, λύσας τὸ αἴνιγμα. ἡ ἐπί πρὸς τὸ μοῦσαν. A. B. C. M. I. ἐγώ εἰμι ὃς ἦλθον ἐπὶ μοῦσαν καὶ σοφίαν μεγάλην καλλίνικον καὶ νικηφόρον, εὑρὼν τὸ αἴνιγμα τῆς παρθένου κόρης, ἤγουν τῆς Σφιγγὸς, τὸ ἀσύνετον καὶ δυσνόητον. I. μοῦσαν οὐράνιόν φησι τὴν μεγάλην καὶ περίβλεπτον σοφίαν. A. B. M. I.

1732.-1740.

Σφιγγός

: τὸ ὄνειδος, ἀντὶ τοῦ τὸ κλέος, τῆς Σφιγγὸς ἀναφέρεις καὶ ἀναμιμνήσκεις; ἄπαγε, σαυτὸν δηλονότι, αὐδῶν καὶ λέγων τὰ πάρος καὶ τὰ πρότερον εὐτυχήματα. τάδε τὰ μέλεα καὶ ἄθλια πάθη ἐπέμενεν, ἤτοι ἐξεδέχετο, γενόμενόν σε φυγάδα καὶ ἐξόριστον, θανεῖν, ὦ πάτερ, μακρὰν τῆς πατρίδος που, ἤτοι ἔν τινι τόπῳ. ποθεινὰ δάκρυα λιποῦσα παρὰ παρθένοις φίλαις ἄπειμι καὶ ἀπέρχομαι, ἀπόπρο, ἤτοι λίαν μακρὰν, τῆς πατρίδος γαίης ἀλωμένη, ἀντὶ τοῦ πλανηθησομένη, ἀπαρθένευτα καὶ πολυπαρθένευτα, ἤτοι ἐπὶ πολὺ παρθενεύουσα. I.

1732.

Σφιγγός

: τὸ ὄνειδος ἀντὶ τοῦ τὸ κλέος, τῆς Σφιγγὸς, οὐχ ὃ εἴχεν ἡ Σφὶγξ, ἀλλ’ ὃ ἔλαβεν αὐτὸς διὰ τὴν Σφίγγα. Gr. τὸ γὰρ ἐπικεῖσθαι Θηβαίοις πάλαι τὴν Σφίγγα ὄνειδος αὐτοῖς παρὰ πάντων ἐγίνετο. Gu.

ἀναφέρεις

: ἀναπολεῖς. κατ’ ἐρώτησιν δὲ ὁ λόγος. καὶ νῦν δὲ τὸ ὄνειδος ἐπὶ τοῦ κλέους ἐστίν. C. M. I.

1733.

ἄπαγε

: διὰ τὸ μνήμην ποιήσασθαι τῆς κατὰ τὴν Σφίγγα σοφίας ἔπεχε, φησὶ, τοῦτον τὸν λόγον· περιττὸν γὰρ, φησὶ, παρελθούσης ὁμιλίας μνημονεύειν, ἐπεὶ πλείων ἡ λύπη γίνεται. ἄπαγε οὖν, πέπαυσο, καὶ παράλειπε λέγων τὰ ἔμπροσθεν εὐτυχήματα δυστυχημάτων παρόντων. A. B. C. M. I.

ἄπαγε

: σαυτὸν δηλονότι, ἀντὶ τοῦ ἀποχώρει, καὶ ἄπαγε τοῦ σκοποῦ. καὶ ἐνταῦθα ἄπαγε αὐδῶν τὰ πρότερον εὐτυχήματα μετὰ μετοχῆς, ὃ ταὐτὸ δύναται τῷ ἄπαγε τοῦ αὐδᾶν τὰ πρότερον εὐτυχήματα. Gr. Laud. 89. Mosq.

αὐδῶν

: γράφεται ἀοιδῶν, ἤτοι μαντευμάτων· ἤγουν κατέλειπόν σε τὰ πάρος εὐτυχήματα τῶν ἀοιδῶν. C.

1737.

ποθεινά

: ποθεινοποιὰ καταλιποῦσα δάκρυα ταῖς παρθένοις ἔξειμι, ἅπερ ἐδάκρυσα μετ’ αὐτῶν, ἀφ’ ὧν δακρύων εἰς πόθον καὶ εἰς μνήμην ἥξουσί μου μετὰ ταῦτα. A. B. M. I. Ἄλλως. ἀντὶ τοῦ δακρύσασα μετὰ τῶν παρθένων ἔξειμι τῆς πόλεως. B. I.

1739.

ἀπόπρο

: ἄπωθεν, κατ’ ἐπίτασιν τοῦ μήκους. τὸ γὰρ ἀπό ἐπίτασιν σημαίνει. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56.

1740.

ἀπαρθένευτα

: ἀντὶ τοῦ κακοπαρθενεύτως πλανωμένη. B. I. οὐ κατὰ παρθένους· αὗται γὰρ οἰκουροῦσιν. Gu. πολὺ παρθενεύουσα. Gr.

1741.

φεῦ, τὸ χρήσιμον

: τινὲς καὶ τοῦτο τῆς Ἀντιγόνης λέγουσιν. B. I.

φεῦ

: θαυμαστικόν. τὸ χρήσιμον τῶν φρενῶν ἡλίκον ἐστὶ δηλονότι, ἤτοι μέγα. I.

τὸ χρήσιμον

: τὸ γενναῖον, συνετόν. Gu. τὸ συνετόν. B.

1742-1747.

εἰς πατρός γε συμφοράς

: εἰς τὰς συμφορὰς τοῦ πατρὸς ποιήσει ἐμὲ τὸ χρήσιμον τῶν φρενῶν εὐκλεᾶ καὶ ἔνδοξον· τάλαινα ἐγὼ ἕνεκα τῶν ὑβρισμάτων τοῦ ἀδελφοῦ, ὃς οἴχεται ἐκ τῶν δόμων, ἤτοι ἐξερρίφη, ἄθαπτος, μέλεος, ὃν, εἰ καὶ ἀποκείμενόν ἐστι θανεῖν ἐμὲ, ὦ πάτερ, καλύψω τῇ σκοτίᾳ, ἤτοι τάφῳ. I.

εἰς πατρός γε συμφοράς: δυστυχὴς ἐγὼ, φησὶν, ὅτι ἐν καιρῷ συμφορᾶς τοῦ πατρὸς δόξαν ἀποίσομαι, ὡς φρονίμη καὶ συνετή· συνετῆς γὰρ τὸ καὶ δυστυχοῦντι τῷ πατρὶ αἱρεῖσθαι συνεῖναι· ὡσεὶ ἔλεγεν, ἐβουλόμην τὸ συνετόν μου τῶν φρενῶν ἐν εὐτυχίας καιρῷ ἐπιδείξασθαι. B. C. M. I.

1743.

εὐκλεᾶ

: ποταπήν. B.

1744.

τάλαινα ἐγώ

: ἀθλία εἰμὶ ἕνεκα τῶν σῶν κακῶν καὶ τῶν τοῦ ἀδελφοῦ Πολυνείκους ὕβρεων. A. B. M. I.

1746.

ὃν εἴ με καὶ θανεῖν

: ὅνπερ καλύψω τῇ γῇ, εἴ με καὶ χρὴ ἀποθανεῖν, ἀντὶ τοῦ εἰ δέοι με καὶ ἀποθανεῖν. M.

1748.

πρὸς ἥλικας

: Δίδυμός φησι συμβουλεύειν αὐτῇ τοῦτο ποιῆσαι, ἵνα ἐρανίσωσιν αὐτήν· οὐδὲν γὰρ λαμβάνουσιν ἐξιόντες ἐφόδιον· ἢ ἵνα συντάξηται αὐταῖς. A. B. C. I.

πρὸς ἥλικας φάνηθι σάς

: ἵνα ταύτας προσείπῃς. Gu.

1749.

ἅλις ὀδυρμάτων

: οὐ φανήσομαι, ἵνα μὴ ὀδυρμὸν ἐγείρω. ἀρκούντως γὰρ περὶ ἐμὲ ἐθρήνησαν. Gu. αὐτάρκως ὠδύραντο τὴν ἐμὴν ἀτυχίαν αἱ ὁμήλικες, ἢ αὐτάρκειά μοι τῶν θρήνων. A. B. M. I. ἀρκούντως ἔχει τὸ πρᾶγμα ἐμοὶ ἕνεκα τῶν ὀδυρμάτων. Gr. I.

1750.

σὺ δ’ ἀμφὶ βωμίους

: ἀπὸ κοινοῦ τὸ φάνηθι, ἵνα ἱκετεύσῃς τοὺς θεοὺς λῆξιν δοῦναι τῶν κακῶν καὶ εὐμενεῖς πρὸς τὰ λοιπὰ γενέσθαι, παραπέμψαντας ἡμᾶς εἰς Ἀθήνας. A. B. M. Gu. I.

σὺ δ’ ἀμφί

: σὺ δὲ ἄπελθε εἰς τὰς λιτὰς τῶν βωμῶν, ἤγουν εἰς τὸ προσεύξασθαι ἐν τοῖς βωμοῖς· λιτὴ γὰρ βώμιος ἡ ἐν τῷ βωμῷ γινομένη. Gr. Mosq.

1751.

κόρον ἔχουσιν

: οἱ βωμοὶ δηλονότι τῶν ἐμῶν κακῶν. I.

1752.

ἴθ’’ ἀλλά

: καὶ πρὸς τὸν Διόνυσον ἄπιθι, ἔνθα ἐστὶ ταῖς Βάκχαις ὁ νεὼς τοῦ Διονύσου ἄβατος ὢν τοῖς βεβήλοις, ἀντὶ τοῦ ἐν ὄρει. A. M. ἤγουν ἄπιθι κἂν ἐκεῖσε, ὅπου ὁ ναός ἐστιν ὁ Βρόμιος, ἤγουν ὁ τοῦ Διονύσου, ὁ ἄβατος, ὁ ἐν τοῖς ὄρεσι τῶν Μαινάδων, ἤγουν τῶν Βακχῶν, τουτέστιν ἐν τῷ Κιθαιρῶνι, ἐν ᾧ διατρίβουσιν αἱ Βάκχαι τοῦ Διονύσου. Gr. Mosq. ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ἴθι, ὅπου ὁ Βρόμιος σηκὸς τῶν Μαινάδων ἐστὶν, τουτέστιν εἰς ὃν αἱ Μαινάδες βακχεύουσιν, ὅς ἐστιν ἄβατος τοῖς πολλοῖς, ὡς ἱερὸς, ἢ ὡς ἐν ὄρεσιν ὤν. Gu.

Βρόμιος

: καὶ ὁ τοῦ Διονύσου, ἐν ᾧ βρόμοι καὶ ἦχοι παρὰ τῶν Βακχῶν γίνονται. τὸ δὲ τε τοιαύτην ἔμφασιν ἔχει ὅτι καὶ ἄλλοι σηκοί εἰσιν ἐκεῖ τῶν θεῶν. Gu.

ἵνα τε σηκός

: ὁ τάφος τῆς Σεμέλης ὅπου ἐστὶν ἐν Κιθαιρῶνι. σηκὸς δὲ ὁ ναός. ἄβατος δὲ δηλονότι τοῖς βεβήλοις. ἐπὶ γοῦν τὸν Βρόμιον, φησὶν, ἴθι. ἄδηλον δὲ πρὸς τί ποτε φησὶν αὐτὴν τοὺς θεοὺς ἀξιοῦν, καὶ μάλιστα τὸν Διόνυσον. ὁ δὲ χορὸς ἀσυμπαθὴς, παρθένον οὕτως ἀτυχῶς φεύγουσαν μὴ οἰκτιζόμενος. A. B. M. I.

1754.-1757.

Καδμείαν

: στολισαμένη ἐγώ ποτε καὶ ἐνδυθεῖσα νεβρίδα Καδμείαν, ἤγουν ἣν αἱ Καδμεῖαι Βάκχαι φοροῦσιν, ἀνὰ τοῖς ὄρεσιν ἐχόρευσα ἱερὸν θίασον τῆς Σεμέλης, διδοῦσα εἰς θεοὺς χάριν ἀχάριστον, τουτέστιν ἀκάρπωτον, ἀκερδῆ, ἄπρακτον· τιμῶσα γὰρ ἐκείνους καὶ εὐχομένη τοῖς ἐμοῖς πᾶσι τὰ βέλτιστα οὐδὲν ἤνυσα. τὸ δὲ ὠή ἀντὶ τοῦ φεῦ. Gu.

Καδμείαν

: εἰς τὸν ναὸν ἀπελεύσομαι δηλονότι ἐκείνου, ᾧ, ἀντὶ τοῦ οὗ χάριν, ποτὲ ἐγὼ Καδμείαν, ἤτοι Θηβαϊκὴν, νεβρίδα στολιδωσαμένη καὶ ἐνδυσαμένη ἀνεχόρευσα κατὰ τὸν ἐν ὄρεσιν ἱερὸν θίασον καὶ χορὸν τῆς Σεμέλης, χάριν διδοῦσα εἰς θεοὺς ἀχάριστον, ἤτοι ἀντίχαριν μὴ ἔχουσαν; I.

Καδμείαν

: ἀντὶ τοῦ ἐπιχωρίαν, καὶ ἣν εἰθίσμεθα ἡμεῖς αἱ Θηβαῖαι φορεῖν. Ἄλλως. τούτῳ με κελεύεις χορεῦσαι, ᾧ ποτε ἀνεχόρευσα ἐγὼ Καδμείαν νεβρίδα στολισαμένη, κατὰ τὸν ἐν ὄρεσι θίασον τῆς Σεμέλης; ἀλλ’ ὅμως χάριν οὐκ ἐδεξάμην, ἀνθ’ ὧν ἐχόρευσα. πῶς οὖν με κελεύεις καὶ νῦν αὐτῷ χορεῦσαι τῷ ἅπαξ καταφρονήσαντί μου, ἧς χάριν καὶ ἀμοιβὴν παρὰ τῶν θεῶν οὐκ ἔσχον, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ Οἰδίποδος τοιαῦτα πέπονθα. A. B. M. I.

1754.

στολιδωσαμένα

: στολὶς στολίδος τὸ ἔνδυμα, καὶ ἀπὸ τούτου στολιδόω στολιδῶ τὸ στέλλω καὶ κοσμῶ. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. ἐνδυσαμένη, στειλαμένη, κοσμησαμένη, ἐνδυθεῖσα. Gu.

1758.-1763.

ὦ πάτρας κλεινῆς

: ὦ πολῖται τῆς κλεινῆς πατρίδος, βλέπετε, ὅδε ὁ Οἰδίπους, ὃς ἐνόησε τὰ κλεινὰ αἰνίγματα, καὶ ἦν ἀνὴρ μέγιστος, ὃς μόνος κατέσχον τὰ κράτη καὶ τὰς νίκας τῆς μιαιφόνου Σφιγγὸς, νῦν αὐτὸς ἄτιμος οἰκτρὸς ἐξελαύνομαι καὶ ἀποδιώκομαι τῆς χθονός. ἀλλὰ διὰ τί ὀδύρομαι ταῦτα ματαίως; τὰς γὰρ ἐκ θεῶν ἀνάγκας, ἤτοι τὰς ἀναγκαίας συμφορὰς, δεῖ φέρειν καὶ ὑπομένειν ὄντα θνητόν. I.

1759.

ἦν

: ἤμην, ὑπῆρχον. κατέσχον δὲ ἀντὶ τοῦ ἐνίκησα, ἢ ἔγνων. κάρα γὰρ καὶ κράτη τὰ σοφίσματα, δι’ ὧν ἐκράτει τῆς πόλεως.

κράτη κατέσχον

: ἀντὶ τοῦ ὃς μόνος τῆς Σφιγγὸς περιεγενόμην. Gr. Fl. 5. 6. 9. 21. 56.

1760.

ὃς μόνος Σφιγγός

: ἱστορεῖ Πείσανδρος ὅτι κατὰ χόλον τῆς Ἥρας ἐπέμφθη ἡ Σφὶγξ τοῖς Θηβαίοις ἀπὸ τῶν ἐσχάτων μερῶν τῆς Αἰθιοπίας, ὅτι τὸν Λάϊον ἀσεβήσαντα εἰς τὸν παράνομον ἔρωτα τοῦ Χρυσίππου, ὃν ἥρπασεν ἀπὸ τῆς Πίσης, οὐκ ἐτιμωρήσαντο. ἦν δὲ ἡ Σφὶγξ, ὥσπερ γράφεται, τὴν οὐρὰν ἔχουσα δρακαίνης, ἀναπάζουσα δὲ μικροὺς καὶ μεγάλους κατήσθιεν, ἐν οἷς καὶ Αἵμονα τὸν Κρέοντος παῖδα, καὶ Ἵππιον τὸν Εὐρυνόμου, τοῦ τοῖς Κενταύροις. μαχεσαμένου. ἦσαν δὲ Εὐρύνομος καὶ Ἠϊονεὺς υἱοί Μάγνητος τοῦ Αἰολίδου καὶ Φυλοδίκης. ὁ μὲν οὖν Ἵππιος καὶ ξένος ὢν ὑπὸ τῆς Σφιγγὸς ἀνῃρέθη, ὁ δὲ Ἠϊονεὺς ὑπὸ τοῦ Οἰνομάου, ὃν τρόπον καὶ οἱ ἄλλοι μνηστῆρες. πρῶτος δὲ ὁ Λάϊος τὸν ἀθέμιτον ἔρωτα τοῦτον ἔσχεν. ὁ δὲ Χρύσιππος ὑπὸ αἰσχύνης ἑαυτὸν διεχειρίσατο τῷ ξίφει. τότε μὲν οὖν ὁ Τειρεσίας, ὡς μάντις, εἰδὼς ὅτι θεοστυγὴς ἦν ὁ Λάϊος, ἀπέτρεπεν αὐτὸν τῆς ἐπὶ τὸν Ἀπόλλωνα ὁδοῦ, τῇ δὲ Ἥρᾳ μᾶλλον τῇ γαμοστόλῳ θεᾷ θύειν ἱερά. ὁ δὲ αὐτὸν ἐξεφαύλιζεν. ἀπελθὼν τοίνυν ἐφονεύθη ἐν τῇ σχιστῇ ὁδῷ αὐτὸς καὶ ὁ ἡνίοχος αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἔτυψε τῇ μάστιγι τὸν Οἰδίποδα. κτείνας δὲ αὐτοὺς ἔθαψε παραυτίκα σὺν τοῖς ἱματίοις, ἀποσπάσας τὸν ζωστῆρα καὶ τὸ ξίφος τοῦ Λαΐου καὶ φορῶν, τὸ δὲ ἅρμα ὑποστρέψας ἔδωκε τῷ Πολύβῳ, εἶτα ἔγημε τὴν μητέρα, λύσας τὸ αἴνιγμα. μετὰ ταῦτα δὲ θυσίας τινὰς ἐπιτελέσας ἐν τῷ Κιθαιρῶνι κατήρχετο ἔχων καὶ τὴν Ἰοκάστην ἐν τοῖς ὀχήμασι. καὶ γενομένων αὐτῶν περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον τῆς σχιστῆς ὁδοῦ, ὑπομνησθεὶς ἐδείκνυε τῇ Ἰοκάστῃ τὸν τόπον καὶ τὸ πρᾶγμα διηγήσατο, καὶ τὸν ζωστῆρα ἔδειξεν. ἡ δὲ δεινῶς φέρουσα ὅμως ἐσιώπα· ἠγνόει γὰρ υἱὸν ὄντα. καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθέ τις γέρων ἱπποβουκόλος ἀπὸ Σικυῶνος, ὃς εἶπεν αὐτῷ τὸ πᾶν, ὅπως τε αὐτὸν εὗρε καὶ ἀνείλετο καὶ τῇ Μερόπῃ δέδωκε. καὶ ἅμα τὰ σπάργανα αὐτῷ ἐδείκνυε καὶ τὰ κέντρα, ἀπῄτει τε αὐτὸν τὰ ζωάγρια. καὶ οὕτως ἐγνώσθη τὸ ὅλον. φασὶ δὲ ὅτι μετὰ τὸν θάνατον τῆς Ἰοκάστης καὶ τὴν αὐτοῦ τύφλωσιν ἔγημεν Εὐρυγάνην παρθένον, ἐξ ἧς αὐτῷ γεγόνασιν οἱ τέσσαρες παῖδες. ταῦτά φησι Πείσανδρος. B. C. M. I. οἱ τὴν Οἰδιποδίαν γράφοντες (οὐδεὶς οὕτω φησὶ περὶ τῆς Σφιγγός)

ἀλλ’ ἔτι κάλλιστόν τε καὶ ἱμεροέστατον ἄλλων,
παῖδα φίλον Κρείοντος ἀμύμονος, Αἵμονα δῖον.

καὶ φασὶν ὅτι οὐκ ἦν θηρίον, ὡς οἱ πολλοὶ νομίζουσιν, ἀλλὰ χρησμολόγος, δύσγνωστα τοῖς Θηβαίοις λέγουσα, καὶ πολλοὺς αὐτῶν ἀπώλλυεν ἐναντίως τοῖς χρησμοῖς χρωμένους. C.

1764.

ὦ μέγα σεμνά

: ὦ νίκη μεγάλως σεμνὴ, εἴθε κατέχοις τὸν ἐμὸν βίοτον καὶ τὴν ἐμὴν ζωὴν, καὶ μὴ λήγοις καὶ παύσαιο στεφανοῦσα καὶ τιμῶσα ἐμὲ δηλονότι. I. ἰδὸν ὁ χορὸς ὅτι οὐ πεπόρθηνται αἱ Θῆβαι, ἀλλὰ καὶ τὸν τῶν Ἀργείων στρατὸν ἡττηθέντα τῶν Θηβαίων, τοῦτό φησιν. Gu. ὁ χορὸς ἐκ προσώπου τοῦ ποιητοῦ. Fl. 5. 6. 9. 21. 56. 59.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΣΧΟΛΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΦΟΙΝΙΣΣΑΣ.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

10.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

21.

22.

23.

24.

25.

26.

27.

28.

29.

30.

31.

32.

33.

35.

36.

38.

39.

41.

42.

43.

44.

45.

46.

47.

48.

50.

52.

53.

54.

56.

58.

59.

60.

61.

62.

63.

64.

65.

66.

67.

68.

69.

70.

71.

73.

74.

75.

76.

77.

78.

80.

81.

82.

83.

84.

85.

86.

87.

88.

88.

90.