Search the Perseus Catalog for:

Γένος Εὐριπίδου καὶ βίος.

ΕΥΡΠΠΔΗΣ ὁ ποιητὴς υίὸς ἐγένετο Μνησάρχου καπήλου καὶ Κλειτοῦς ¹ λαχανοπώλιδος, Ἀθηναῖος μὲν, ἐγεννήθη δὲ ἐν Σαλαμῖνι ἐπὶ Καλλιάδου ἄρχοντος κατὰ τὴν οε΄ ὀλυμπιάδα, ὅτε ἐναυμάχησαν τοῖς Πέρσαις οἱ Ἕλληνες. ἤσκησε δὲ κατʼ ἀρχὰς μὲν παγκράτιον ἢ πυγμὴν, τοῦ πατρὸς αὐτοῦ χρησμὸν λαβόντος ὅτι στεφανηφόρους ἀγῶνας
νικήσει. καί φασιν αὐτὸν Ἀθήνησι νικῆσαι. ἀναγνοὺς δὲ ἐπὶ τραγῳδίαν ἐτράπη, καὶ πολλοὺς προσεξεῦρε λόγους, φυσιολογίας, ῥητορείας, ἀναγνωρισμοὺς, ὡς δὴ ἀκουστὴς γενόμενος Ἀναξαγόρου καὶ Προδίκου καὶ Πρωταγόρου καὶ Σωκράτους ἑταῖρος. δοκεῖ δὲ αὐτῷ καὶ Σωκράτης ὁ φιλόσοφος καὶ Μνησίλοχος συμπεποιηκέναι τινὰ,
ὥς φησι Τηλεκλείδης

Μνησίλοχός ἐστʼ ἐκεῖνος, ὃς φρύγει τι δρᾶμα καινὸν

Εὑριπίδῃ, καὶ Σωκράτης τὰ φρύγανʼ ὑποτίθησιν.

² οἱ δὲ τὰ μέλη φασὶ Κηφισοφῶντα ποιεῖν ἢ Τιμοκράτην Ἀργεῖον. φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ ζωγράφον γενέσθαι καὶ δείκνυσθαι αὐτοῦ πινάκια ἐν Μεγάροις· γενέσθαι δὲ αὐτὸν καὶ πυρφόρον τοῦ Ζωστηρίου Ἀπόλλωνος, γεννηθῆναι δὲ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ καὶ Ἑλλάνικον ἐν ᾗ ἐνίκων τὴν περὶ Σαλαμῖνα ναυμαχίαν οἱ Ἕλληνες, ἄρξασθαι δὲ ἀγωνίζεσθαι
³ γενόμενον ἐτῶν κϚ΄. μετέστη δὲ ἐν Μαγνησίᾳ καὶ προξενίᾳ ἐτιμήθη καὶ ἀτελείᾳ. ἐκεῖθεν δὲ εἰς Μακεδονίαν περὶ Ἀρχέλαον γενόμενος διέτριψε καὶ χαριζόμενος αὐτῷ δρᾶμα ὁμωνύμως ἔγραψε, καὶ μάλα ἔπραττε παῤ αὐτῷ, ὅτε καὶ ἐπὶ τῶν διοικήσεων ἐγένετο. ἐλέγετο δὲ
καὶ βαθὺν πώγωνα θρέψαι καὶ ἐπὶ τῆς ὄψεως φακοὺς ἐσχηκέναι, γυναῖκα δὲ γῆμαι πρώτην Μελιτὼ, δευτέραν δὲ Χοιρίλην. καὶ υἱοὺς κατέλιπε τρεῖς, Μνησαρχίδην πρεσβύτερον, ἔμπορον, δεύτερον δὲ Μνησίλοχον, ὑποκριτὴν, νεώτερον δὲ. Εὐριπίδην, ὃς ἐδίδαξε τοῦ πατρὸς ἔνια δράματα. ἤρξατο δὲ διδάσκειν ἐπὶ Καλλίου ἄρχοντος
κατὰ ὀλυμπιάδα πά΄ ἔτει α΄, πρῶτον δὲ ἐδίδαξε τὰς Πελιάδας, ὅτε καὶ τρίτος ἐγένετο. τὰ πάντα δʼ ἦν αὐτῷ δράματα Ϟβ΄, σώζεται δὲ οη΄. τούτων νοθεύεται τρία, Τέννης, Ῥαδάμανθυς, Πειρίθους. ἐτελεύτησε δὲ, ὥς φησι Φιλόχορος, ὑπὲρ τὰ ο΄ ἔτη γεγονὼς, ὡς δὲ Ἐρατοσθένης, οε΄, καὶ ἐν Μακεδονίᾳ ἐτάφη. κενοτάφιον δὲ αὐτοῦ ἐν ⁴ Ἀθήνησιν ἐγένετο, καὶ ἐπίγραμμα ἐπεγέγραπτο Θουκυδίδου τοῦ ἱστοριογράφου ποιήσαντος ἢ Τιμοθέου τοῦ μελοποιοῦ·

μνῆμα μὲν Ἑλλὰς ἅπασ᾿ Εὐριπίδου, ὀστέα δʼ ἴσχει

γῆ Μακεδών· τῇ γὰρ δέξατο τέρμα βίου.

πατρὶς δʼ Ἑλάδος Ἑλλὰς, Ἀθῆναι. πλεῖστα δὲ Μούσας

τέρψας ἐκ πολλῶν καὶ τὸν ἔπαινον ἔχει.

Φασὶ δὲ καὶ κεραυνωθῆναι ἀμφότερα μνημεῖα. λέγουσι δὲ καὶ Σοφοκλέα, ἀκούσαντα ὅτι ἐτελεύτησε, αὐτὸν μὲν ἱματίῳ φαιῷ προελθεῖν, τὸν δὲ χορὸν καὶ τοὺς ὑποκριτὰς ἀστεφανώτους εἰσαγαγεῖν ἐν τῷ προαγῶνι καὶ δακρῦσαι τὸν δῆμον. ἐτελεύτησε δὲ τὸν τρόπον τοῦτον.
ἐν τῇ Μακεδονίᾳ κώμη ἐστὶ καλουμένη Θρᾳκῶν διὰ τό ποτε κατῳκηκέναι ἐνταῦθα Θρᾷκας. ἐν ταύτῃ ποτὲ τοῦ Ἀρχελάου Μολοττικὴ ⁵ κύων ἦλθεν ἀποπλανηθεῖσα. ταύτην Θρᾷκες, ὡς ἔθος, θύσαντες ἔφαγον. καὶ δὴ ὁ Ἀρχέλαος ἐζημίωσεν αὐτοὺς ταλάντῳ. ἐπεὶ οὖν οὐκ εἶχον, Εὐριπίδου ἐδεήθησαν ἀπολύσεως τυχεῖν, δεηθέντος τοῦ βασιλέως. χρόνῳ δὲ ὕστερον Εὐριπίδου ἐν ἄλσει τινὶ πρὸ τῆς
πόλεως ἠρεμοῦντος, Ἀρχελάου δὲ ἐπὶ κυνηγέσιον ἐξελθόντος, τῶν σκυλάκων ἀπολυθέντων ὑπὸ τῶν κυνηγῶν καὶ περιτυχόντων Εὐριπίδῃ, διεσπαράχθη καταβρωθεὶς ὁ ποιητής. ἦσαν δὲ ἔκγονοι οἱ σκύλακες τῆς ὑπὸ Θρᾳκῶν ἀναιρεθείσης κυνὸς, ὅθεν καὶ ἡ παροιμία ἐστὶ παρὰ τοῖς Μακεδόσι, κυνὸς δίκη. ἔσκωπτε δὲ τὰς γυναῖκας διὰ ποιημάτων
διʼ αἰτίαν τοιαύτην. εἶχεν οἰκογενὲς μειράκιον ὀνόματι Κηφισοφῶντα. πρὸς τοῦτον ἐφώρασε τὴν οἰκείαν γυναῖκα ἀτακτοῦσαν. τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἀπέτροπεν ἁμαρτάνειν· ἐπεὶ δʼ οὐκ ἔπειθε, κατέλιπεν αὐτῷ τὴν γυναῖκα, βουλομένου αὐτὴν ἔχειν τοῦ Κηφισοφῶντος. λέγει οὖν καὶ ὁ Ἀριστοφάνης

Κηφισοφῶν ἄριστε καὶ μελάντατε,

σὒ δὴ συνέζης ὡς τὰ πόλλʼ Εὐριπίδῃ

⁶

καὶ συνεποίεις ὡς φησὶ καὶ τὴν μελῳδίαν.

λέγουσι δὲ καὶ ὅτι αἱ γυναῖκες διὰ τοὺς ψόγους, οὓς ἐποίει εἰς αὐτὰς διὰ τῶν ποιημάτων, τοῖς θεσμοφορίοις ἐπέστησαν αὐτῷ βουλόμεναι ἀνελεῖν, ἐφείσαντο δʼ αὐτοῦ πρῶτον μὲν διὰ τὰς Μούσας, ἔπειτα δὲ βεβαιωσαμένου μηκέτι αὐτὰς κακῶς ἐρεῖν. ἐν γοῦν τῇ Μελανίππῃ
περὶ αὐτῶν τάδε φησὶ

μάτην ἄῤ ἐς γυναῖκας ἐξ ἀνδρῶν ψόγος

ψάλλει κενὸν τόξευμα καὶ κακῶς λέγει·

αἱ δʼ εἴσʼ ἀμείνους ἀρσένων. ἐγὼ λέγω

καὶ τὰ ἑξῆς. οὕτω δʼ αὐτὸν Φιλήμων ἠγάπησεν ὡς τολμῆσαι περὶ
αὐτοῦ θανόντος εἰπεῖν

εἰ ταῖς ἀληθείαισιν οἱ τεθνηκότες

αἴσθησιν εἶχον, ἄνδρες ὥς φασίν τινες,

ἀπηγξάμην ἂν, ὥστ᾿ ἰδεῖν Εὐριπίδην.

⁷

Vitae Euripidis. Scholia in Euripidem. ed. Wilhelm Dindorf. United States. 2017.

Current edition First1KGreek

Vitae Euripidis (Greek) (Scholia in Euripidem. Scholia Graeca in Euripidis tragoedias, Volume 1. Dindorf, Wilhelm, editor. Oxford: Oxford University Press, 1863.)

Notes on the current edition

Vitae Euripidis

1. 1. Γένος Εὐριπίδου καὶ βίρς] Excerpta scholasticis a. 1828 II. n. 2. Similia de Vita Euripidis in codici. de vita Euripidis excerpta edidit, bus aliis vel simpliciter βίος Εὑριπίδου qualia etiam in codice Havniensi vel Εὐριπίδου γένος vel γένος Εὐριπίδου 3549. (chartaceo seculi inscribuntur. “Nunc primum, quarti quintive decimi) reperiuntur, ni fallor, in lucem prodit quae O. D. Blochius in Friedemanni haec Euripidis Vita e bibliotheca et Seebodii Miscell. crit. Collegii Ambrosiani. quod Mediolani 1822. I. p. 394—396. edidit. Tribus est. Codicis nota est A. 104. aliis usus est Kirchhoffius, Vaticano Leguntur in eo primæ tres Euripidis 1345. (ex bibliotheca Fulvii tragoediae a recentiore manu Ursini) chartaceo, qui Oppianum satis mendose scriptae. Unde venerit continet cum tribus primis tragoediis in Ambrosianam bibliothecam, Euripidis; Palatino inter Vaticanos prima pagina declarat his n. 98., Urbinate 140. Quibus verbis: Hic codex optimae notae fuit uit ex libris ego, omissis quisquiliis, emptus Pisisa Gratia Maria Gratia V. ea tantum annotabo quae memorata Cl. nomine Ill. mi Card. Federici Borromaei morata digna sunt. In Havniensi Ambros. ac Bibliot. ae fundatoris nonnulla bis scripta sunt, quae ubi anno M. D. I. X. C. (1591.) Vita differunt siglis Havn. a. et Havn. Euripidis ex eodem fonte derivata b. designabo. Et hic quidem est, ex quo illam, quae in Aldina Havn. loco priore μνησαρ . . ., altero editione legitur, hausit Thomas μνησάρχου. In Vat. 1345. est μνησαρχίδου, Magister. Sed utraque nonnulla quae fortasse vera nominis sibi propria habet, quibus altera scriptura est habenda, si quid careat.” ELMSL. in Appendice Μνησαρχίδου nepotis nomini, quod ad Euripidis Bacchas p. 192. Est infra memoratur, tribuendum est. haec Vita ab grammatico scripta et Nam nepotes saepissime avorum antiquiore et doctiore quam reliqua nominibus appellatos fuisse constat. omnia de vita Euripidis excerpta per codices sparsa. Ea ipsa ib. Κλειτοῦς] κλυτοῦς Ambr. Nomen vel simili aliqua de vita Euripidis recte scriptum apud reliquos commentatione usus est vetus Diogenis biographos, Suidam s. v. Εὐριπίδης Laertii interpolator, ut mox et schol. Arist. Thesm. ad v. I. a dicetur. quo Euripides Κλειτοῦς υἱωνός dicitur 2. Μνησάρχου] μνηστάρχου Ambr. ad v. 910. quum υἱός dicendus ut infra μνησταρχίδης pro μνησαρχίδης. esset: nisi hic librarii error est. Notavit Elmsleius. Recte Κλειτοῦς nominis exempla alia attuli scriptum in cod. Vindob. 119. ex in Thesauro vol 4. p. 1614. quo E. Zimmermannus Diariis

2. 1. λαχανοπώλιδος] λαχανοπωλητρίας in Thesauro vol. 1. part. 2. 9. 319. dixit Arist. Thesm. 387. omisso collatis Io. Malalae exemplis 9. 92 Κλειτοῦς nomine. Eodem redit 12. ἔμεινεν ὁ Πάρις ἀνατρεφόμενος καὶ quod σκάνδικας vendidisse dicitur, ἐν αὐτῷ διάγων καὶ ἀναγινώσκων. ad quod alludit Arist. Ach. 478. p. 352, 9. ἀνεγίνωσκεν ἔσω εἰς τὸ παλάτιον. Eq. 19. ubi videndae scholiastarum p. 383, 6. ἐν Κωνσταντινουπόλει annotationes. ἀνατραφεὶς καὶ ἀναγνούς. quibus ib. Σαλαμῖνι] Phlyensium demo in Praefat. ad Xenophontis Memor. adscribitur apud Photium (ex eoque ed. Oxon. addidit glossam Hesychii apud Suidam) p. 651, 21. Φλυεία παραμείνας (codex παραμήνας): (Φλυεῖς vel forma Attica Φλυῆς παραναγνούς. Non intellexit scribere debebat): δῆμος τῆς Κεκροπίδος. Thomas M. qui in Vita Euripidis ἐκ τούτου δὲ τοῦ δήμου ἦν Εὐριπίδης infra p. 11, 16. aliud quid substituit, ὁ τῆς τραγῳδίας ποιητής. ἀγχίνους δὲ ὢν, εἴπερ τις, καὶ τῷ πονεῖν ib. Καλλιάδου] καλλίου Ambr. in ἑαυτὸν ἐκδεδωκὼς εἰς τραγῳδίαν ἐτράπη. qua scriptura codices omnes qui 6. προσεξεῦρε] προεξεῦρε Ambr. excerpta de Vita Euripidis continent ib. λόγους—ὡς δὴ om. Vind. In consentire videntur. Correctum Havn. est προλόγους καὶ φυσιολογίας ex aliorum scriptorum locis, . . . ῥητορείας γενόμενος. In λόγους ab Clintono indicatis Fast. cum Ambr. consentit Vat. 1345. Hell. vol. 2. p. 28. Nauckius conjecit πολλὰ προσεξεῦρε, 2. οε΄] ἑβδομηκοστοπέμπτην Ambr. προλόγους—. Anni notam omittunt Vindob. 7. δὴ om. Vaticani tres. Havn. a.: in Havn. b. corrupte 8. Πρωταγόρου] πρωταγόρα Vat. Urb. κατὰ τὴν εἰκοστὴν ὀλυμπιάδα. ib. ἑταῖρος. δοκεῖ δὲ αὐτῷ] ἑταῖρος 3. μὲν om. Havn., proximum δὲ δοκεῖ αὐτῷ Ambr. Correxi ex αὐτοῦ om. idem et Vind. Vind. Havn. 4. αὐτοῦ om. Vind. Havn. 9. ὁ φιλόσοφος om. Vind. Havn. ib. στεφανηφόρους] νικηφόρους Vind. ib. καὶ Μνησίλοχος ex sequentibus Havn. irrepsisse videbatur Elmsleio. 5. ἀναγνοὺς] ἀναγινώσκειν a Byzantinis 10. ὡς φησι—Τιμοκράτην Ἀργεῖον dicuntur qui literis operam omissa in Vind. et Havn. dant: de quo dixit L. Dindorfius 11. Μνησίλοχος—ὑποτίθησιν] Sic

3. correxi quod in Ambr. est μνησίλοχος σεμνὴ καὶ φρονεῖς οὕτω μέγα; | Β. ἔξεστι δὲ ἐκεῖνος φρυγικόντι δρᾶμα καινὸν γάρ μοι· Σωκράτης γὰρ αἴτιος.” εὐριπίδῃ καὶ σωκράτης ὑποτίθησιν (εὑριπίδου Videntur autem omnia illa “ἐδόκει καὶ σωκράτου τὰ φρύγανα δὲ συμποιεῖν—τὰς σοφάς,” quae loco ὑποτἴθησιν Vat. 1345.) Comparanda parum apto illata sunt, non Diogenis cum his quae apud Diog. esse, sed interpolatoris, qui L. in initio ViIae Socratis leguntur ea margini adscripsit, ex Vita Euripidis 2, 18. Σωκράτης Σωφρονίσκου μὲν ἦν sumta, qua integriore usus υἱὸς λιθουργοῦ καὶ Φαιναρέτης μαίας, ὡς est quam nunc in codice Ambrosiano καὶ Πλάτων ἐν Θεαιτήτῳ φησὶν, Ἀθηναῖος, legitur. De quo monuit L. τῶν δήμων Ἀλωπεκῆθεν. ἐδόκει Dindorfius in Praefat. ad Xenoph. δὲ συμποιεῖν Εὐρικίδῃ. ὅθεν Μνησίλοχος Memor. p. xix. ed. Oxon. Lemma οὕτω φησὶ “Φρύγες ἐστὶ καινὸν δρᾶμα Ἀριστοφάνης Νεφέλαις ex § 20. huc τοῦτʼ Εὐριπίδου, ᾧ καὶ Σωκράτης τὰ illatum esse conjecit Roeperus in φρύγανα ὑποτίθησι.” καὶ πάλιν “Εὐριπίδης Schneidewini Philologo vol. 3. p. σωκρατογόμφους.” καὶ Καλλίας 51. Πεδήταις “ἤδη σὺ σεμνὴ καταφρονεῖς 1. οἱ δὲ τὰ μέλη—] Hic incipit (καὶ φρονεῖς Menagius) οὕτω μέγα. codex Paris. bibliothecae S. Genovevae, ἔξεστι γάρ μοι· Σωκράτης γὰρ αἴτιος.” ex quo haec edidit I. P. Ἀριστοφάνης Νεφέλαις “Εὐριπίδης δʼ ὁ Rossignolius in Journal des Savans τὰς τραγῳδίας ποιῶν τὰς περιλαλούσας 1832. p. 240—1244. οὖτός ἐστι τὰς σοφάς.” ἀκούσας δὲ ib. φασὶ Κηφισοφῶντα] φασὶν ἱοφῶντα Ἀναξαγόρου etc. Quorum media Ambr. Correxit Welckerus ego ad Arisoph. Fragmenta p. in Museo Rhen. (a. 1833.) vol. 1. 511. ed. Oxon. sic esse in ordinem p. 300. collatis quae infra ex codice redigenda ostendi, collata Vita Euripidis, Paris. sumta leguntur, ubi nomen ἔθεν Τηλεκλείδης (in Ἡσιόδων in σιοφῶντα est corruptum. fabula, ut videtur, in qua alium 2. αὐτὸν] τινὲς τὸν εὐριπίδην Urb. quoque poetam tragicum, Philoclem, et omisso τινὲς Vind. Havn. exagitatum fuisse cognovimus ib. γενέσθαι] γεγονέναι iidem tres ex scholio lacero libri Ravennatis codices. ad Arist. Thesm. 168.) “Μνησίλαχός ib. πινάκια] πίνακα Vind. πινάκιον ἐστʼ ἐκεῖνος, ὃς φρύγει τι δρᾶμα Havn. καινὸν | Εὐριπίδῃ, καὶ Σωκράτης τὰ 3. γενέσθαι—Ἕλληνες om. Vind. φρύγανʼ ὑποτίθησι.” καὶ πάλιν “Εὐριπίδης Havn. Multo plura (καὶ δείκνυσθαι δʼ ὁ τὰς τραγῳδίας ποιῶν |τὰς —ἐσχηκέναι, γυναῖκα) om. Urb. σωκρατογόμφους οὗτός ἐστι, τὰς σοφάς.” 4. καὶ Ἑλλάνικον (ἐλλανικὸν Ambr.) καὶ Καλλίας Πεδήταις (in qua comoedia ex margine illata esse conjecit Callias plures tragicos in scenam Welckerus. nam produxisse videtur: v. schol. 5. ἀγωνίζεσθαι] ἀγωνίσασθαι Vat. Arist. Av. 31. 151.) “A. τί δὴ σὺ

4. 1. κϚ΄] εἰκοσιὲξ Ambr. πέντε καὶ Probabilius πρεσβύτατον Kirchhoffius, εἴκοσι infra ap. Thomam M. ut νεώτατον pro νεώτερον Nauckius. ib. μετέστη—διοικήσεων ἐγένετο om. 8. ὃς ἐδίδαξε] οἳ ἐδίδαξαν Vind. Vind. Havn. ib. Μαγνησί. Elmsl. μαγνησίῳ Havn. et Pal. 9. ἤρξατο — -ἐγένετο om. Vind. Ambr. ib. προξενίᾳ Elmsl. προξένῳ Ambr. Havn. Pal. Urb. Paris. Vat. 10. κατὰ om. Ambr. Vat.: habet 2. ἀτελείᾳ] ἀτελίᾳ Ambr. Par. ib. δὲ om. Vat. ib. ἔτει α΄ huc transposuit Elmsl.: ib. Μακεδονίαν] μακεδόνα Vat. in Ambr. post πελειάδας (nam sic 3. μάλα] Neque εὖ, λαμπρῶς vel codex: πλειάδας Paris.). Πελιάδας simile quid excidit, quod opinabatur est in Vat. Elmsleius, neque μάλα in μεγάλα 11. αὐτῷ] αὐτοῦ Havn. In Pal. mutandum, quod aliis placuit. est τὰ . . αὐ . . δράματα πάντα ἐνενήκοντα 6. γυναῖκα] γυναῖκας Havn. καὶ ὀκτὼ ὡς φανερόν. ib. πρώτην—δευτέραν] πρῶτον—δεύτερον ib. σώζεται—Πειρίθους om. Urb. Havn. 12. οη΄] οκ Vind. οζ Suidas. ib. δευτέραν δὲ] δὲ om. Havn. Urb. ib. τούτων] καὶ τούτων Pal. Havn. ib. Χοιρίλην] χοιρίλλην Havn. χοιρίλλαν ib. νοθεύεται] νοθεύονται Vat. Vind. χοιρίλλου Urb. χοιρίνην ib. Τέννης—Πειρίθους om. Pal. Vind. Vat. Χοιρίνη ap. schol. Arist. Havn. Thesm. init. et alibi. Videnda de ib. Τέννης Elmsl. γέννης Ambr. et hoc nomine quae ex Philochoro Par. attulit schol. Hecubae v. 1. 13. ὥς om. Ambr.: habent reliqui. 7. Μνησαρχίδην] μνησταρχίδην Ambr. ib. ο΄] ἑβδομήκοντα Ambr. Correctum ex aliis. 14. καὶ ἐν Μακεδονίᾳ ἐτάφη] καὶ ib. πρεσβύτερον] μὲν πρεσβύτερον ἐτάφη ἐν μακεδονίᾳ Vat. Pal. Urb. Vind. Havn. μὲν πρῶτον Vat. Par. ἐτάφη δὲ ἐν μακεδονίᾳ Havn.

5. 1. ἐπίγραμμα] δὲ add. Vat. fuit priore ex cod. Paris. edidit ib. ἐπεγέγραπτο Par. γέγραπτο Rossignolius. Est etiam in Havn. Ambr. Vat. αὐτῶ ἐπιγέγραπται Vind. et Vat. 1345. In Vat. titulus περὶ Havn. Urb. Epigramma Θουκυδίδου τῆς τελευτῆς εὐριπίδου. nomine inscriptum legitur Anth. 8. φαιῷ] ἤτοι πορφυρῷ scholion in Pal. 7, 45. inepte illata forma Dorica marg. habet Vat., in textu Par. μνᾶμα. 10. προαγῶνι] προγῶνι Vat. ἀγῶνι 4. Μακεδὼν] μακεδόνων libri. Correctum Rossignolius. ex Anthol. ib. ἐτελεύτησε—] Hic usque ad κυνὸς ib. τῇ γὰρ δέξατο] περ (vel ἧπερ) δίκη p. 6, 14. in Havn. praemissa ἐδέξατο Ambr. et, nisi quod δέξατο, quae supra p. 1.—2, 3. leguntur Pal. Vind. ἥπερ δέξατο Urb. Havn. εὐριπίδης υἱὸς μὲν ἐγένετο—τοῖς πέρσαις ᾗ πούπερ δέξατο Par. Vat. Correctum οἱ ἕλληνες verbis leviter mutatis. Sic ex Anthol. ubi ἢ (ᾗ editores) etiam codex Venetus 515. et Vat. γὰρ δέξατο, quod τῇ—scribendum 1363. apud Kirchhoffium. In Urb. esse monuit Meinekius. haec leguntur post ἀναθεῖναι p. ib. τέρμα βίου Vind. Havn. Anthol. 9, 4. τὸ τέρμα τοῦ βίου Ambr. et, ib. τὸν τρόπον τοῦτον] τοιουτοτρόπως omisso τὸ, Vat. Par. Havn. Ven. 515. et Vat. 1363. In 5. πατρὶς Vind. et Anth. πατέρες Urb. est φασὶ δὲ τοῦτον τελευτῆσαι Ambr. πάτρη Par. πάτη Vat. πάτρα τὸν τρόπον τὸν εὐριπίδην. Havn. 11. ἐστὶ] δέ ἐστι Havn. Vat. 1363. ib. Ἑλλὰς om. Ambr. Vind. Havn. ib. Θρᾳκῶν] θράκις Havn. b. (i. e. Urb. Θρᾷκις, ut Rossignolius conjecerat). ib. πλεῖστα δὲ Μούσας (Μούσαις Βορμίσκον memorat Steph. Byz. Antb.) τέρψας] πολλὰ δὲ γράψας μούσαις Βορμίσκος· χωρίον Μακεδονίας, ἐν ᾧ κυνοσπάρακτος Par. Vat. νοσπάρακτος γέγονεν Εὐριπίδης. 6. πολλῶν] πλείστων Par. ib. ποτε om. Havn. ib. ἔχει] ἔχειν Ambr. qui hic desinit, 12. ἐνταῦθα Vat. ἐν ταύτῃ Par. Reliquam hujus Vitae partem, αὐτόθι Havn. Ven. 515. Vat. 1363. ab alio adjectam grammatico, ib. ἐν ταύτῃ ποτὲ] εἰς ταύτην ποτὲ qui tempore et doctrina inferior Urb.

6. 1. κύων] αὐτόμολος κύων Urb. αὐτόμολος ib. Εὐριπίδῃ] εὐριπίδου Ven. 515. ἡ κύων Ven. 515. Vat. 1363. ib. ταύτην] δὲ addit Havn. Ven. 7. διεσπαράχθη] διεταράχθη Vat. 515. Vat. 1363. ἐσπαράχθη Havn. Urb. Ven. 515. 2. ἐζημίωσεν αὐτοὺς ταλάντῳ Vat. Vat. 1363. Par. ἐζημίωσεν αὖτοὺς ταλάντου Havn. ib. ὁ ποιητής om. Urb., sed addit ἐζημίωσεν αὐτοῖς τάλαντον Vat. 1363. καὶ ἀπέθανεν. ζημίαν ἐπήγαγεν αὐτοῖς ταλάντου Urb. ib. ἔκγονοι om. Havn. Ven. 515. Vt. 1363. 3. εἶχον] δοῦναι addit Ven. 515. 8. ἡ om. iidem et Urb. ib. Εὐριπίδου—ἀπολύσεως] εὐριπίδου ib. ἐστὶ] ἐπὶ Havn. Par. ἔτι Rossignolius. (εὐριπίδην Havn.) ἐδεήθησαν τυχεῖν ἀπολύσεως Havn. Urb. Ven. 515. ib. παρὰ τοῖς M.] ἐν μ. Urb. τοῖς Vt. 1363. μ. Havn. Ven. 515, Vat. 1363. ib. δεηθέντος] δεηθέντα Havn. 10. Κηφισοφῶντα] κισιφῶντα P. hic 4. Εὐριπίδου—ἠρεμοῦντος Par. εὐριπίδης— et infra κισιφῶντος et κισιφῶν. ἠρέμει ceteri. 14. Ἀριστοφάνης] In Gerytade 5. κυνηγέσιον] τὸ κυνηγέσιον Urb. fabula, ut videtur: de quo dixi ad Vat. 1363. κυνηγεσίου Havn. Fragm. p. 594. ib. ἐξελθόντος] ἐλθόντος Havn. Ven. 15. μελάντατε] ταλάντατε Seidlerus, 515. Var. 1363. parum probabiliter, ostendi ib. τῶν] καὶ τῶν Urb. l. c. p. 595. 6. ἀπολυθέντων ὑπὸ τῶν κυνηγῶν καὶ 16. δὴ συνέζης] δὲ συνέζης Par. Illud om. Havn. Urb. Ven. 515. Vat. malui quam δὲ ξυνέζης. ib. ὡς Fixius pro εἰς. ib. περιτυχόντων] ἐπιτυχόντων Havn. ib. Εὐριπίδῃ Rossignolius pro εὐριπίδου. Ven. 515. Vat. 1363.

7. 1. ὡς φησὶ καὶ τὴν] ὥς φασι, τὴν 1345. addunt haec loco prorsus Rossignolius parum apte. ὦ φθισικὲ, alieno illata, περὶ τραγῳδίας ἔνιοι τὴν Nauckius, conjectura ingeniosa, ταῦτά φασι, τοῖς πρῶτον νικήσασι quam certam dicerem, τρύγα δοθῆναι κατʼ ἀρχὰς ἆθλον καὶ si de usu adjectivi, φθισικὸς apud ἀπὸ τούτου κληθῆναι τρυγῳδίας (τραγ. Atticos veteres constaret. Par.). τρύγα δὲ ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ τὸν 2. αἱ addidit Kirchhoffius. νέον οἶνον. ἦν δὲ τὸ (τὸ om. Par.) ὄνομα 3. τοῖς θεσμοφορίοις] Haec ex Aristophanis κοινὸν καὶ πρὸς τὴν τραγῳδίαν καὶ Thesmophor. ficta: ubi πρὸς τὴν (τὴν om. Par.) κωμῳδίαν, vide v. 181 seqq. ἐπεὶ οὔπω διεκέκριτο τὰ τῆς ποιήσεως ib. διὰ τὰς μούσας Vat. Urb. διʼ ἑκάτερα. ἔνιοι δὲ οὐ τρυγῳδίας ἀπὸ τῆς αὐτὰς μούσας Par. τρυγὸς, ἀλλὰ τραγῳδίαν ὠνομάσθαι λέγουσι 5. αὐτὰς Meinekius. αὐταῖς Par. τράγος καὶ (scribe τράγος γὰρ, ib Μελανίππῃ scripsi pro μεναλίππῃ vel ἐπειδὴ τράγος, deleto καὶ) ὡρίσθη quod etiam alibi ab librariis τοῖς νικήσασιν. ὕστερον δὲ τὸ μὲν κοινὸν illatum. ὄνομα μόνη ἔσχεν ἡ τραγῳδία, ἡ δὲ κωμῳδία 7. ἐς] εἰς Par. (κωμῳδία δὲ Par., omissis 9. εἴσ᾿ Rossignolius pro εἰς. praecedentibus ἔνιοι δὲ οὐ—ἔσχεν ἡ ib. ἐγὰ] ᾗ ᾿γὼ Nauckius, collato τραγῳδία) ὠνομάσθη, ἐπειδὴ πρότερον Soph. El. 338. κατὰ κώμας ἔλεγον αὐτὴν ἐν ταῖς ἑορταῖς 11. θανόντος Rossignolius pro τοῦ τοῦ Διὸς καὶ τῆς Δήμητρος ἢ ἀπὸ ὄντος. 14. Post Εὐριπίδην Par. et Vatic. τοῦ κωμάζειν.

Scholia in Euripidem Vitae Euripidis 1

ed. Wilhelm Dindorf

Search the Perseus Catalog for:

I.

Γένος Εὐριπίδου καὶ βίος.

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers