Methodius De Resurrectione 1.34

1. 1—7 Plato Tim. 68f — 5 Gen. 1, 14. 20. 24 — 8 Symp. 6, 2 S. 65, 11 ff 1—5. 273, 18 S. Parall. 410 S. 463 ff Holl — 8 vgl. Theodor dei Theodoret PG 80, 109 — 10 Prokop. PGr 87, 1, 157 1 Ὁ τῶν ὅλων] es beginnt C in K 25. Lemma τοῦ αὐτοῦ ἐκ τοῦ περὶ ἀναστάσεως (nach Symp. II, 6 S. 24, 1; in S mit roter Schrift »Daß allein unsterblich unter den Sinnesfälligen der Mensch« | εὐτάκτως τὸ πᾶν C 2 καθάπερ μεγ. πόλιν nach καὶ δικε.—λόγῳ Z. 3 in S | διεκ. S 74v 3 τε] δὲ C | αὐτῶν V, ἐν (?) ἑαυτῷ S, αὐτῶ U C Ausgg. | συμφ. εἱρμόσατο V: »harmonisch war« S | ἠρμώσατο U, ἥρμοστο C | στοιχείων V | καὶ πάντα—διαφοραῖς Ζ. 4 < S 4 ζῶον C | τελέως V | εἰς κάλλος] »an (durch) Schönheit« S 5 παντοίας (oder πάσης) γὰρ S | ζωοτόκοις C | ἄστρα—ὕδωρ Z. 7 < C | μὲν < S 6 τετρ. δὲ] καὶ τετρ. S 7 προητοιμάσας C | ὡς < S | οἰκείαν C 8 τὸ πᾶν] ἐποίησεν S | τῆς U 117v | ἐμφερὲς < S 9 καλ. φ. C Holl: φαιδρῶ καλόν VU 9f ταῖς—κατασκευάσας] εἰσήγαγεν S 10 πάντως] πᾶν S, ὄντως Prok 11 χειρὶ τεχνήσηται C | ἀνάγκης 25v | ἀθάνατον—κακά Z. 13 bei Prok. | ἔργον ὄν C Holl 12 ἀθανασίαις V, ἀθανασίας U | ἀθάνατα1 < S | τὰ ἀθάνατα < U Prok | γίνεται C Prok 13 κακίας U | κακά < US | ἀδικίας U | ἄδικα2 < U 14 τὸ ἄδικον V | ἀλλὰ ἀδικίας < S | οὐδ᾿ αὖ: »und wiederum« S (aber vielleicht i »und« aus ni »und nicht« | αὖ] ἂν C | ἀναστρόφως C 14 f δίκαιον προάγειν V, δίκαιον πράττει w. e. sch. S: Pl Gorg. 460 B δίκαιος δίκαιά που πράττει 15 f τὸ φθ. π.] ἡ φθορά S 16 οὐ φθορᾶς U | τὸ ἀθανατίζον V

2. 5 Gen. 1, 27. 2, 7 — 6 Gen. 1, 20. 24 — 7 vgl. Plato Epin. 981 A. De res. I, 50, 3. Justin De res. 8 (S. Parall. S. 45, 283ff Holl). Iren. Adv. haer. V, 6, 1. Tert. De resurr. 40 7 Phot. Bibl. 234 S. 293a, 30—33. Justin. ad Men. PGr 86, 953 A. Prokop. PGr 87, 1, 157 — 12—S. 274, 2 vgl. Justin. Ad Men. PGr 86, 953 CD 1 συλλήβδην (S 75) εἰπεῖν übersetzt S (wie Ph S. 305 b, 40) 1f κατᾶ τ. α... λ. τοιοῦτον < S 2 τοιοῦτον καὶ τὸ] τοῦτο U, τοιοῦτο C | ἐξ ἀνάγκης — συμβαίνει Z. 2f < S 3 ὁ δὲ θεὸς—ἔπλασεν αὐτὸν S. 273, 10 auch in O 10v ALc = C2 ohne Lemma, aber an Symp. 2, 6 angereiht | ὁὲ < C2 | καὶ vor ἀθαν. < C | ἀθαν. ésti C2 | ἀφθ. V 356 5 ἀθάν. ἄρα ὁ ἄνθρ. < C2 | ἆρα VU | δὴ < C2 6 αὐτός] ὁ θεός U | γένη τ. ζῴων < S | γένοι C o a, corr. C o | ἀέρι καὶ πυρὶ S 7 ἄνθρωπος — γηράσκοντα S. 273, 1 < C2; Ph S. 293a, 30ff | ἄνθρ.—ἄνθρωπον Z. 10 ähnlich Prok | δὲ < Ph | λέγ. ἀληθ. (κ. φ. λ. ἀ. Ph b) Ph; κυρίως Prok | οὔτε — ψυχῆς Ζ. 8 in umgekehrter Folge Just | ἄνθρωπος δὲ τὸ ἐκ ψυχὴς κ. σώματος λέγεται συντεθέν, οὐκ ἔσται ἄρα ἐκτὸς σώματος ἄνθρωπος, ἀλλὰ μετὰ σώματος Ι, 50, 3. Justin τί γάρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἢ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συνεστὸ ζῷον λογικόν; μὴ οὖν καθ᾿ ἑαυτὴν ψυχὴ ἄνθρωπος; οὔ, ἀλλ᾿ ἀνθρώπου ψυχή. μὴ οὖν καλοῖτο σῶμα ἄνθρωπος; οὐ, ἀλλ᾿ ἀνθρώπου σῶμα καλεῖται. εἶπερ οὖν κατ᾿ ἰδίαν μὲν τούτων οὐδέτερον ἄνθρωπός ἐστιν, τὸ δὲ ἐκ τῆς ἀμφοτέρων συμπλοκῆς καλεῖται ἄνθρωπος 7 f οὐδὲ .. οὐδὲ Just 8 αὖ: ἂν C | πάλιν + Ph | χωρὶς: ἄνευ C | vor ἀλλὰ »Diese Rede von den Tieren und anderen Lebewesen« + S 9 εἰς—μορφὴν] »zu einem Guten (Schönen)« S | συντεθέν] Ph endet, hinzufügend ὁ δ᾿ Ὠριγένης τὴν ψυχὴν μόνην ἔλεγεν ἄνθρωπον ὡς ὁ Πλάτων 10 φθο ρᾶς—νόσων Z. 11] καὶ ἀπάσης νόσου S | τε] δὲ UC 11 ἐκτὸς καὶ νόσων C | μάθοιεν C 12 μὲν < U | γὰρ < C | χρόνων C k 26