Methodius De Resurrectione 3.4.5

1. 6 Pamphil. Apol. Orig. PGr 17, 598f — 14 vgl. Org. De princ. II, 3, 2. III, 6, 6 S. 116, 16ff. 288, 11ff Kötschau. C. Cels. VII, 32 S. 182, 31ff Kötschau

2. 1 τοῖς σ. < S | ἄλλα ina: i Sb | τινὰ < S | ἰδιώματα: »Merkmale« S 2 ἐν τ. σ. + S I, 22, 3. | φακοὶ — ὅμοιον < S |καὶ: ἢ S 3 τὸ σωματ. tělesi sii S 4 πάλιν < S | τὸ κρεῖττον debrěe Sa corr. 1. Hd.: dobroe S 5 οὐ πάντως: οὐδαμῶς S | δὲ όδε τὸ] I, 22, 3 s. zu S. 245, 12 | τόδε τὸ ἐκτεταγμένον se izmětnoe: něizmětno S | τὸ vor κατὰ w. e. sch. < S 6 ὥσπερ] es beginnt Orig. bei Pamph. | εἶδος] S 143 | ἐστὶν] in nobis | Pamph. 7 κἂν] cěi oder ašte i: nur i S 8 ἐπὶ τοῦ παρόντος: »an diesem Ort« S | ταὐτὸν: ipsam Pamph. 8f τῷ μέλλοντι: »und jenem« S 9 πλείστ. ὅσης: »viel« übersetzt S 11 vor καταλλήλοις schwerl. κατ᾿ + S 12 ἐνύδρους γενομ. < S | πάντως — κατάστασιν Ζ. 13] sine dubio pro habitaculi qualitate necessarium videretur habere talem corporis statum et compositionem, qualem habent illa animalia quae in aquis vivunt Pamph. 14 f καὶ ἐν — πνευματικοῖς S. 394, 1] »secundum locorum gloriam consequens est aptandas esse etiam corporum qualitates Pamph. | Orig. c. Cels. δεομένη κρείττονος ἐνδύματος εἰς τοὺς καθαρωτέρους καὶ αἰθερίους καὶ οὐρανίους τόπους. De princ. III, 6, 5 immutationem eius (carnis) . . per mortem factam intellegimus, substantiam vero certum est permanere et . . rursus reparari ad vitam, atque iterum permutationem eius fieri, ut . . in gloriam corporis proficiat spiritualis. 6, 6 non aliud corpus est, quo nunc utimur . . . , sed hoc idem abiectis . . infirmitatibus . . in gloriam transmutabitur »spiritale« effectum, ut quod fuit »indignitatis vas« hoc ipsum expurgatum fiat »vas honoris«. II, 3, 2 S. 116, 16ff materiae corporalis . . anima usum semper habet in qualibet qualitae positae, nunc quidem carnali postmodum vero subtiliori et puriori quae spiritalis appellatur 14 ἀναγκ.] ἡμᾶς + S