Methodius De Resurrectione 1.9.7

1. 2 vgl. De res. I, 35, 4 — 6 Aristotel. De part. anim. II, 7 I 652b, 36. De somno 3 I, 457b, 31 — 13 vgl. II, 30, 4. Orig. De princ. II, 1, 4 S. 109, 18 f. Aristot. De gener. et corr. I, 331 a, 26 ff. Bekker (II, 457, 21 ff Didot) 331 b, 25. Meteor. I, 9 I, 346 b, 24 | 6 vgl. Greg. Nyss. De hom. opif. 13 — 8 ff Isidor. Pelus. Ep. II, 43 — 13 Greg. Nyss. 249 B f 3 »führt er hinauf« vŭzvedet: vŭzvede S 5 »Überfluß« »Ausscheidung« περίττωμα oblišie: »Beraubung« oblišenie S 6 vgl. Aristot. I, 652 ἀναθυμιωμένης γὰρ διὰ τῶν φλεβῶν ἄνω τῆς τροφῆς τὸ περίττωμα ψυχόμενον διὰ τὴν τοῦ τόπου τούτου δύναμιν ῥεύματα ποιεῖ φλέγματος καὶ ἰχῶρος. δεῖ δὲ λαβεῖν . . ὁμοίως συμβαίνειν ὥσπερ τὴν τῶν ὑετῶν γένεσιν· ἀναθυμιωμένης γὰρ ἐκ τῆς γῆς τῆς ἀτμίδος καὶ φερομένης ὑπὸ τοῦ θερμοῦ πρὸς τὸν ἄνω τόπον, ὅταν ἐν τῷ ὑπὲρ τῆς γῆς γένηται ἀέρι ὄντι ψυχρῷ, συνίσταται πάλιν εἰς ὕδωρ διὰ τὴν ψύξιν καὶ ῥεῖ κάτω πρὸς τὴν γῆν. De somno ὥσπερ οὖν τὸ ἀπατμίζον ὑγρὸν ὑπὸ τῆς τοῦ ἡλίου θερμότητος, ὅταν ἔλθῃ εἰς τὸν ἄνω τόπον διὰ τὴν ψυχρότητα αὐτοῦ κατα. ψύχεται καὶ συστὰν καταφέρεται γενόμενον πάλιν ὕδωρ, οὕτως ἐν τῇ ἀναφορᾷ τοῦ θερμοῦ τῇ πρὸς τὸν ἐγκέφαλον ἡ μὲν περιττωματικὴ ἀναθυμίασις εἰς φλέγμα συνέρχεται 8 »um« S 52 | Isid. παχυνόμενον τὸ πῦρ καὶ κάτω βρῖσαν ἀέρα γινέσθαι (sagen d. Philos.), τὸν δὲ ἀέρα ὕδωρ, τὸ δὲ ὕδωρ γῆν· καὶ ἀνάπαλιν λεπτυνομένην τὴν γῆν ὕδωρ γίνεσθαι, τὸ δὲ ὕδωρ ἀέρα, τὸν δὲ ἀέρα πῦρ 9 »meldete den Aristoteles meinte« izvěsti Aristotelja mjně S: unverständlich | »nämlich« »das heißt« rekšc: vielleicht rekša »redend« 11 » anderwärts« inde 13 Orig. qualiter aqua mutetur in terram vel in aërem et rursus in ignem vel ignis in aërem vel aër in aquam. Aristot. ἐκ πυρὸς μὲν ἔσται ἀὴρ . . , πάλιν δὲ ἐξ ἀέρος ὕδωρ, ἐὰν κρατηθῇ τὸ θερμὸν ὑπὸ τοῦ ψυχροῦ . . ‘ τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον