Methodius De Resurrectione 1.34.5

1. 5 Gen. 1, 27. 2, 7 — 6 Gen. 1, 20. 24 — 7 vgl. Plato Epin. 981 A. De res. I, 50, 3. Justin De res. 8 (S. Parall. S. 45, 283ff Holl). Iren. Adv. haer. V, 6, 1. Tert. De resurr. 40 7 Phot. Bibl. 234 S. 293a, 30—33. Justin. ad Men. PGr 86, 953 A. Prokop. PGr 87, 1, 157 — 12—S. 274, 2 vgl. Justin. Ad Men. PGr 86, 953 CD 1 συλλήβδην (S 75) εἰπεῖν übersetzt S (wie Ph S. 305 b, 40) 1f κατᾶ τ. α... λ. τοιοῦτον < S 2 τοιοῦτον καὶ τὸ] τοῦτο U, τοιοῦτο C | ἐξ ἀνάγκης — συμβαίνει Z. 2f < S 3 ὁ δὲ θεὸς—ἔπλασεν αὐτὸν S. 273, 10 auch in O 10v ALc = C2 ohne Lemma, aber an Symp. 2, 6 angereiht | ὁὲ < C2 | καὶ vor ἀθαν. < C | ἀθαν. ésti C2 | ἀφθ. V 356 5 ἀθάν. ἄρα ὁ ἄνθρ. < C2 | ἆρα VU | δὴ < C2 6 αὐτός] ὁ θεός U | γένη τ. ζῴων < S | γένοι C o a, corr. C o | ἀέρι καὶ πυρὶ S 7 ἄνθρωπος — γηράσκοντα S. 273, 1 < C2; Ph S. 293a, 30ff | ἄνθρ.—ἄνθρωπον Z. 10 ähnlich Prok | δὲ < Ph | λέγ. ἀληθ. (κ. φ. λ. ἀ. Ph b) Ph; κυρίως Prok | οὔτε — ψυχῆς Ζ. 8 in umgekehrter Folge Just | ἄνθρωπος δὲ τὸ ἐκ ψυχὴς κ. σώματος λέγεται συντεθέν, οὐκ ἔσται ἄρα ἐκτὸς σώματος ἄνθρωπος, ἀλλὰ μετὰ σώματος Ι, 50, 3. Justin τί γάρ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἢ τὸ ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος συνεστὸ ζῷον λογικόν; μὴ οὖν καθ᾿ ἑαυτὴν ψυχὴ ἄνθρωπος; οὔ, ἀλλ᾿ ἀνθρώπου ψυχή. μὴ οὖν καλοῖτο σῶμα ἄνθρωπος; οὐ, ἀλλ᾿ ἀνθρώπου σῶμα καλεῖται. εἶπερ οὖν κατ᾿ ἰδίαν μὲν τούτων οὐδέτερον ἄνθρωπός ἐστιν, τὸ δὲ ἐκ τῆς ἀμφοτέρων συμπλοκῆς καλεῖται ἄνθρωπος 7 f οὐδὲ .. οὐδὲ Just 8 αὖ: ἂν C | πάλιν + Ph | χωρὶς: ἄνευ C | vor ἀλλὰ »Diese Rede von den Tieren und anderen Lebewesen« + S 9 εἰς—μορφὴν] »zu einem Guten (Schönen)« S | συντεθέν] Ph endet, hinzufügend ὁ δ᾿ Ὠριγένης τὴν ψυχὴν μόνην ἔλεγεν ἄνθρωπον ὡς ὁ Πλάτων 10 φθο ρᾶς—νόσων Z. 11] καὶ ἀπάσης νόσου S | τε] δὲ UC 11 ἐκτὸς καὶ νόσων C | μάθοιεν C 12 μὲν < U | γὰρ < C | χρόνων C k 26