Libanius Declamatio 44 4

1. 1 Dem. Androt. p. 611, 3

2. 1 προοίμιον β΄ M

3. 1 πιστευόμενον ὢ | ἐφεῖτε LaVi Doxap ἀφῆτε Cobetus Misc 142 | ἔοικα — 483, 8 μιμοῖντο praemisais verbis καὶ ὁ λι- βάνιος δὲ ἐν ἐκείνῳ τῷ ζητήματι τῷ στοχαστικῷ νόμος — συν- ειδότος ἐν τούτῳ τὸν φεύγοντα μελετῶν ποιεῖ αὐτὸν φαύλην ὑπόληψιν τὴν τῆς δυστυχίας καθ’ ἑαυτοῦ μαρτυροῦντα, ἡνίκα λέγει· ἔοικα — ἀπεστέρημαι. σημείωσαι ὅτι ἔσθ’ ὅτε προοί- μια εὑρίσκεται διπλῆν τὴν πρότασιν ἔχοντα, ὡς συμβαίνειν τὸ μὲν αὐτῆς, τῷ δὲ (corr. αὐτῆς τῷδε) τῷ τρόπῳ τῶν προοιμίων ὑπάγεσθαι, τὸ δ’ ἑτέρῳ, ὡς τὸ ἐκ τοῦ Λιβανίου νυνὶ ληφθὲν ἡμῖν ἔχει παράδειγμα. τοῦτο γὰρ διπλῆν ἔχει τὴν πρότασιν καὶ τὸ μὲν πρῶτον μέρος αὐτῆς τοῖς ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὰ πράγματα καὶ τὰ ἐγκλήματα προοιμίοις ὑπάγεται τοῦ φεύγοντος ὁμολογοῦντος καθ’ ἑαυτοῦ φαύλην ὑπόληψιν, τὸ δὲ δεύτερον τὸν ἐμφαινόμενον περὶ τὸν κατήγορον τῆς ἐλευθερίας φθόνον βεβαιοῖ καὶ ὑπάγεται τὸ (corr. τῷ) ἀπὸ τῆς ὑπολήψεως τοῦ ἐμφαινομένου περὶ τὸν κατή- γορον φθόνου κατὰ τὸ ἐναντίον. ἐκ τοῦ Λιβανίου citat Doxap l. l. ad p. 71, 19—21 ed. Walz. = p. 182, 3—5 ed. Vat. fol. 210 v. Barocc. fol. 31 et 31 v | ἔοικε Vi 2 δυστυχέστατός τις εἷναι Μ 3 εὐθυμεῖται Vi 4 μεταστάσεως Va sed κάτα supra μέτα m 2 καταστάσεως Β | δ’ inser Laf δὲ BVa Doxap

4. 7 τοῦ τε L | tfj inserui e LMLaViClB Doxap cum Gasda om Va edd 9 τῷ δὲ et καλῷ Doxap | καλοῖς ἐναντιοῦσθαι Β 11 πολιτικῶν La sed in πολιτῶν corr f

5. RIV 480