ταῦτα ἐμοῦ λέγοντος, ὦ βουλή, καὶ τῶν χειρῶν ἁπτομένου καὶ μονονοὺ δακρύοντος οὐ
1
2
μᾶλλον ἤκουεν ἤ λύρας ἀκούσειεν ὄνος, ἀλλ’ ᾖδέ τινα ᾠδὴν ἁπτομένην ἐμοῦ, τέλος δὲ ἀφῆκε φωνὴν ἥ με εὐθὺς ἐπὶ τὸ κώνειον ἤγαγε· νῦν μὲν γάρ, ὦ οὗτος, εἶπεν, ἐντετύχηκάς μοι μηδὲν δεδωκώς, ἄλλοτε δὲ οὐδὲ ὄψει ἢ τὸν κόλπον τοῦτον ἐμπλήσας
χρυσίου. τοιοῦτος οὑμὸς τρόπος. οὐκ ἂν χαρι- σαίμην τινὶ μὴ λαβοῦσα.
χρυσίου. τοιοῦτος οὑμὸς τρόπος. οὐκ ἂν χαρι- σαίμην τινὶ μὴ λαβοῦσα.
45. Μετὰ δὴ ταύτην, ὦ Ι βουλή, τὴν φωνὴν
3
τὴν οὕτως ἀπηνῆ τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ὧς ἀληθῶς τί δρᾶσαί με χρῆν ἕτερον ἢ τεθνάναι; οὐ γὰρ δὴ τὰ
συνήθη ταῦτα ἐροῦσιν οἱ ῥήτορες, ὡς μικρὸν τὸ πάθος καὶ οὐκ ἄξιον τοῦ κωνείου. ἀλλ’ ἴστε δὴ πάντες ὧς καὶ καθ’ αὑτὸν ὁ ἔρως οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ τοὺς μὲν ξίφει, τοὺς δὲ ἀγχόνῃ, τοὺς δ’ ἄλλῳ τῳ διεχρήσατο καὶ αὖ προσδοκία μόνη ζημίας πολλοὺς ἔωσεν εἰς
κρημνόν. καὶ ἔγωγε τοῦτο μυριάκις παθεῖν ἐκινδύ- νευσα.
συνήθη ταῦτα ἐροῦσιν οἱ ῥήτορες, ὡς μικρὸν τὸ πάθος καὶ οὐκ ἄξιον τοῦ κωνείου. ἀλλ’ ἴστε δὴ πάντες ὧς καὶ καθ’ αὑτὸν ὁ ἔρως οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ τοὺς μὲν ξίφει, τοὺς δὲ ἀγχόνῃ, τοὺς δ’ ἄλλῳ τῳ διεχρήσατο καὶ αὖ προσδοκία μόνη ζημίας πολλοὺς ἔωσεν εἰς
κρημνόν. καὶ ἔγωγε τοῦτο μυριάκις παθεῖν ἐκινδύ- νευσα.
Declamatio 32. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.