ρῶν οὐ παιδεύσας τὸ γύναιον πράττειν ἀφ’ ὧν 1 2 3 σοι χαριεῖται οὐδὲ πρὸς τὸ σὸν ἦθος τὸν ἐκεί- νης καταστησάμενος τρόπον. ἐχρῆν δὲ διδά- σκειν, παραινεῖν, νουθετεῖν. καὶ τίς οὕτως ἀνόητος ὧς μὴ τὸ πρόχειρον τοῦτο καὶ ἰδεῖν καὶ ποιῆσαι; μίαν γὰρ ἡμέραν οὐ διέλιπον, ὥραν, ἡμιώριον. νόσημα
τοῦτο ἔστιν, ἔλεγον, ὦ γύναι, γέλωτα παρέχεις τοῖς γείτοσιν. ἐν ὀνείδει μοι προφέρουσι τὴν σὴν φλυαρίαν. ἐλευθέρα φὴς εἶναι. μὴ τοίνυν πρᾶττε τοῦ γένους ἀνάξια. μίμησαι τὸν ἐμὸν τρόπον. ἡσύχιον διώκω βίον. οὗτος ἀρεσκέτω
καὶ σοί
Declamatio 26. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.