οἱ μὲν ἄλλοι λεγόντων, ὦ Φίλιππε, καὶ ἐπαι- νούντων γένος τε τὸ σὸν καὶ προαίρεσιν καὶ τύχην, παρ’ ἐμοῦ δὲ ἀρκείτω σιγή, ἣ καὶ σοὶ δώσει τὴν πυλαίαν κἀμοί τινα λόγον Ἀθήνη- σιν. ἱν. ἤδη γὰρ ὑμᾶς οἴεται ἡττᾶσθαι λόγου. οὐκ εἶπες
αὐτὸν γίνεσθαι δεῖν, ἀλλ’ οὐκ ἀντεῖπες γινομένῳ. τοῦτο δέ ἐστι καὶ ποιῆσαι Φίλιππον ἀμφικτύονα καὶ φόβον ὁμολογῆσαι πολύν. παρεδήλους γὰρ ὡς ἀντειπεῖν 1 2 μὲν ἔδει, σιγᾶν δὲ ἦν ἀνάγκη καὶ ὅτι χρὴ Φίλιππον παρὰ τῆς αὑτοῦ δυνάμεως ταῦτα οἴεσθαι λαβεῖν, οὐ 3 παρὰ τῶν Ἑλλήνων. ἆρ’ ἐλάττω σιγῶν Ι ἠδίκηκας ἢ εἰ συνειπὼν ἐτύγχανες;
κεχώρηκας, καί σοι γένηται πρὸς οἶς εἴληφας μισθὸς δεύτερος.
Declamatio 17. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.