εἰ δὲ ἐν τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι μεμενήκει τὸ πρᾶγμα καὶ ὁ δικά- ζων λόγον εὖ συγκείμενον ἀπῄτει καὶ τὸν μὴ τοῦτο ποιεῖν ἔχοντα πάλιν ἔπεμπεν εἰς διδασκάλου, πάντας ἂν εἶδες τοὺς ἡμετέρους ὑπὸ τῶν βοηθεῖν δεομένων
περιρρεομένους καὶ οὑκ ἀποχρῶντας τῷ πλήθει τῶν ἀξιούντων ἀμύνειν. νῦν δὲ πλεονέκτημα μίν τὸ μή δύνασθαι λέγειν, ἔγκλημα δὲ τὸ ῤητορεύειν ἱκανῶς. ἐντεῦθεν αί χελῶναι τοὺς ἵππους παρευδοκιμοῦσιν ού κατὰ τὸν Αἰσώπου μῦθον ῥᾳθυμοῦντας πονοῦσαι, ἀλλ᾿
αὐτῷ τῷ λείπεσθαι τοῦ τάχους νικῶσαι.
περιρρεομένους καὶ οὑκ ἀποχρῶντας τῷ πλήθει τῶν ἀξιούντων ἀμύνειν. νῦν δὲ πλεονέκτημα μίν τὸ μή δύνασθαι λέγειν, ἔγκλημα δὲ τὸ ῤητορεύειν ἱκανῶς. ἐντεῦθεν αί χελῶναι τοὺς ἵππους παρευδοκιμοῦσιν ού κατὰ τὸν Αἰσώπου μῦθον ῥᾳθυμοῦντας πονοῦσαι, ἀλλ᾿
αὐτῷ τῷ λείπεσθαι τοῦ τάχους νικῶσαι.
Oratio 62. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Funding provided by European Social Fund Saxony.