LI.
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΕΔΡΕΥΟΝΤΩΝ ΤΟΙΣ ΑΡΧΟΥΣΙΝ.
1πολλῶν, ὦ βασιλεῦ, γεγενημένων μοι πρὸς σέ λόγων ὑπὲρ μεγάλων τε καὶ σπουδαίων πραγμάτων
πανταχοῦ σε καὶ προσέχοντα λαβὼν καὶ πρὸς τὰς παρ- αινέσεις ἡδέως ἐσχηκότα καὶ νῦν εἰσῆλθον ὑπὲρ ἀξίων
πανταχοῦ σε καὶ προσέχοντα λαβὼν καὶ πρὸς τὰς παρ- αινέσεις ἡδέως ἐσχηκότα καὶ νῦν εἰσῆλθον ὑπὲρ ἀξίων
φροντίδος | καὶ οὐδὲν ἐλαττόνων ἢ κεῖνα ποιησό- μενος τοὺς λόγους. αἰτῶ δὴ παρά τῶν θεῶν ἱκανῶς τε δυνηθῆναι διδάξαι καὶ πεπεικότα σε καὶ δόξαντα
εὖ φρονεῖν ἐνθένδε ἀπελθεῖν.
εὖ φρονεῖν ἐνθένδε ἀπελθεῖν.
C = Codex Chisianus
Μο = Monacensis gr. 101
A = Monacensis gr. 483 (Augustanus)
P = Palatinus gr. 282
I = Marcianus append. XCI 2
Va = Vaticanus gr. 81
B = Barberinus II 41
M = Marcianus gr. 437
2. Οἶμαι δὴ πάντας ἂν ὁμολογῆσαι δύο ταῦτα τῶν τὴν ἀρχὴν ὑμῖν συνεχόντων εἶναι τὰ μέγιστα, τήν τε τῶν δπλων ἰσχὺν καὶ τὴν τῶν νόμων. ὧν ἡ μὲν τῶν πολεμίων περιεῖναι ποιεῖ, παρὰ δὲ τῶν ἔστι τῶν δι- καίων τυγχάνειν. αὐτοῖς δέ γε τοῖς νόμοις δεῖ δικα-
στῶν τῶν ἃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ποιησόντων. οὐ γὰρ δὴ χεῖρες οὐδὲ πόδες εἰσὶ τοῖς νόμοις, οὐδ’ εἴ τις αὐτοὺς καλέσειεν, οὔτ᾿ ἀκούσονται βοῶντος οὔτ’ ἀφίξονται βο- ηθοῦντες. βοηθοῦσι δέ γε διὰ τῶν δικαζόντων. τῶν δ’ ἀνθρώπων τοὺς μὲν ποιεῖ δικαίους ὁ φόβος, τοὺς
δὲ τὸ δοῦναι δίκην βελτίονας.
στῶν τῶν ἃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ποιησόντων. οὐ γὰρ δὴ χεῖρες οὐδὲ πόδες εἰσὶ τοῖς νόμοις, οὐδ’ εἴ τις αὐτοὺς καλέσειεν, οὔτ᾿ ἀκούσονται βοῶντος οὔτ’ ἀφίξονται βο- ηθοῦντες. βοηθοῦσι δέ γε διὰ τῶν δικαζόντων. τῶν δ’ ἀνθρώπων τοὺς μὲν ποιεῖ δικαίους ὁ φόβος, τοὺς
δὲ τὸ δοῦναι δίκην βελτίονας.
Oratio 51. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.