τί οὖν οἱ πάντα σείοντες ὑμεῖς καὶ θανά-
1
του τὸν | ἐγγυητὴν ἄξιον εἶναι κρίνοντες; εἰρήνην ἤγετε πρὸς τὸν ἠδικηκότα καὶ διαπηδήσαντα τοσοῦτον ἀπὸ τῆς βουλῆς ἐπὶ τὸν θρόνον; καὶ οὔτε βασιλεὺς
τούτων ἤκουσεν οὐδὲν οὔτε ὕπαρχος οὔτε ἄλλος χόντων οὐδὲ εἷς, ἀλλ’ ὡς ἂν ὧν μάλιστ’ ἂν εὔξασθε συμβεβηκότων οὕτω διετέθητε. ἤδη δέ τις αὐτὸν καὶ νοῦν ἔχειν ἔφησε.
τούτων ἤκουσεν οὐδὲν οὔτε ὕπαρχος οὔτε ἄλλος χόντων οὐδὲ εἷς, ἀλλ’ ὡς ἂν ὧν μάλιστ’ ἂν εὔξασθε συμβεβηκότων οὕτω διετέθητε. ἤδη δέ τις αὐτὸν καὶ νοῦν ἔχειν ἔφησε.
Oratio 48. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2016.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.