XXXVII (XXXVI R)
ΠΡΟΣ ΠΟΛΥΚΛΕΑ.
καὶ πράγματα ἔχειν εἰκάζοντας βούλομαι ποιῆσαι τὴν αἰτίαν φανεράν, ἀφ’ | ἧς ἐγὼ μὲν οὐκ οἶμαι φα- 2 νεῖσθαι κακός, ἄλλος δέ τις ἴσως οὐκ ἀγαθός.
3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 μου λέγοντος καὶ οἵαν εἰκὸς ἀνδρὸς εἶναι τοιούτου, δῆλος μὲν ἦσθα ταῦτα οὐχ ἡδέως ἀκούων, ἐν σχήματι δὲ ἐπαινοῦντος ἔψεγες μέγαν μὲν αὐτὸν ἐν ταῖς δω- ρεαῖς εἶναι λέγων, τούτου δὲ ἀπόδειξιν ποιούμενος τὰ
τοῖς εὐνούχοις παρ’ αὐτοῦ δεδομένα, ταῦτα δὲ εἶναι κώμας. καὶ πολὺς περὶ αὐτῶν εἵπετο λόγος καὶ ὡς αὐταὶ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ γῇ κεφάλαιον. ἐβούλου γὰρ ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν δωρεῶν διαβάλλεσθαι τοῦ δεδω- κότος τὸν τρόπον καί τινας ὑπονοίας κινεῖσθαι. ἤνεγκα
ταῦτα μόλις μέν, ἤνεγκα δ’ οὖν εἰδὼς μέν, ὡς οὐκ ἀληθῆ οὐδὲ ταῦτα μέγιστα ὧν δέδωκεν, εἰς μάχην δὲ ἐπὶ τούτοις ἐμπίπτειν οὐ βουλόμενος.
Oratio 37. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.