λον δὲ ἔστι τι καὶ τούτου πρότερον εἰς τὰ τοιαῦτα. τί τοῦτο; τὸ ὑπὸ τῷ ὄρει θέατρον, ἄλλως θ’ ὅτε καὶ αὐτὸ τὸ ὄρος ἀντὶ θεάτρου καθίσταται. ἀλλ’ ἔξω
1
2
τοῦ νόμου ταῦτα. τὸ δὲ νῦν τοῦτο, εἰπέ μοι, κατὰ τὸν νόμον; ἢ τὸ μὲν ἄλλοσε τὸ πρᾶγμα μετενεγκεῖν ἄτο- πον, τὸ δὲ τῷ πράγματι ποιῆσαι θέατρον ἀπᾷδον καλόν;
35. Πρόκλος οὐκ οἴεται μὲν ὑπ’ ἐμοῦ φιλεῖσθαι,
3
πολλὰς δ’ ἂν αἰτίας οὐκ | εἶχεν ὧν ἔχει νῦν, εἰ μὴ
4
τὰς παρ’ ἐμοῦ συμβουλὰς ὑπώπτευεν. ὅ δή με μηδὲ συμβουλεύειν ἔπεισε. καὶ νῦν ἐπαίνους μὲν ἐπὶ τοῖς περὶ τὸ Πλέθρον πολλοὺς αὐτῷ καὶ μεγάλους ἔσεσθαί φασί τινες, τῷ δ’ ἂν ἦν κέρδος, εἰ μὴ σχήσειν τοὺς ἐπαρασομένους ἔμελλεν.
Oratio 10. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.