ἔτι τοίνυν οὐδ’ ἐπὶ τῶν πρώτων ἐκείνων οἱ καθιζάνοντες μόνοι τὴν πόλιν ᾤκουν, ἀλλ’ ὄντων οὐκ ὀλίγων, οὐ γὰρ ἔστιν ὅτε οὐ πολλοὶ τὴν πόλιν ᾤκουν, οὐ πλείους
ἢ προσῆκεν ἤρχοντο ταῦτα ὀψόμενοι. πῶς οὖν νων εἰκόντων τοῖς τεταγμένοις τούσδε τιμήσομεν τῇ τοῦ πράγματος ἀτιμίᾳ; πῶς δ’ ἡμᾶς ἀναγκάσουσιν οὗτοι μεῖζον ποιεῖν τοῦ θεάτρου τὸ μέτρον οὐκ τος τοῦ τότε πλήθους τοὺς τότε ἄρχοντας μεῖζον ποιῆ-
σᾶι τὸ θέατρον;
ἢ προσῆκεν ἤρχοντο ταῦτα ὀψόμενοι. πῶς οὖν νων εἰκόντων τοῖς τεταγμένοις τούσδε τιμήσομεν τῇ τοῦ πράγματος ἀτιμίᾳ; πῶς δ’ ἡμᾶς ἀναγκάσουσιν οὗτοι μεῖζον ποιεῖν τοῦ θεάτρου τὸ μέτρον οὐκ τος τοῦ τότε πλήθους τοὺς τότε ἄρχοντας μεῖζον ποιῆ-
σᾶι τὸ θέατρον;
Oratio 10. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.