τὸ πλέον. τουτὶ μὲν οὖν οὐ παντάπασιν εἶχε κακῶς, χορὸς δὲ ὂν ἦλθ·ον ἄγων, ὡς τάχιστά μοι διέρρει, τῶν μὲν ἡδοναῖς γοητευθέντων, οἷς δὲ αἰ γνῶμαι βελτίους, οὗτοι δὲ] δείσαντες, οἶμαι, ὡς δὴ πεφυκότα νέων ψυ- χὰς διαφθείρειν τὸν τόπον οἱ μὲν εἰς Φοινίκην ἱστία 1 2 πετάσαντες, οἱ δὲ Ἀθήναζε ᾤχοντο, ἐμοὶ δὲ τοὔνομα ἐλέλειπτο, ὥστε ἐδάκρυσεν ἄν τις, ὑπὲρ | ὁπόσων 3 ὁμιλητῶν πρὸς ὁπόσην χιόνα παραταξόμενος ἐξῄειν.
Oratio 1. Libanius. ed. Richard Foerster. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.