Tunc duo erunt in agro, unus adsumitur et alter relinquitur: iduae molentes in mola, una adsumitur et altera relinquitur; duo in lectouno, unus adsumitur et alter relinquitur> (24, 40. 41).
Sicut in eo, quod dicit: »aut facite arborem malam et fructus eius
malos aut arborem bonam et fructum eius bonum«, duae sunt generales in cordibus hominum, aut bona virtutis aut mala malitiae: sic, cui »mundus est ager« secundum parabolam quandam, duo sunt in eo, unus quidem sicut Noe »operarius terrae« alter sicut Cain »operans «. his talibus in agro huius mundi constitutis, 1 2 umis adsumitur, id est qui similis est Noe »operarius terrae«; et relinquitur, qui sicut Cain »terram operans« est. talis est »omnis qui odit fratrem suum«, et propter odium fratris a lohanne apostolo appellatur.
sic autem et de animabus molen- Π, 282, 12 An.: ἢ δύο ἐν τῷ ἀγρῷ τῷ tibus in gravi mola mundi vel ἡγεμονικῷ, ὅ τε τοῦ σπουδαίου νοῦς corporis bona quidem adsumitur, καὶ ὁ τοῦ φαύλου, καὶ τῶν ἀληθουσῶν mala autem relinquitur, donec ἐν τῷ βαρεῖ μυλῶνι τοῦ κόσμου digna efficiatur adsumi. aut ita: ψυχῶν ἔνθα ἡ μὲν καλὴ καὶ ἀγαθὴ
duo in agro, sensus hominis boni παραλαμβάνεται, ἡ δὲ φαύλη ὡς et sensus hominis mali; sensus bo- ἀναξία ἀφίεται. nus adsumitur, malus relinquitur. nec enim possumus dicere spiritum mali hominis non adsumi, quia didici apud Ecclesiasten de omni spiritu quoniam »convertitur ad deum
qui dedit «, sicut et de omni carne quoniam revertitur ad terram unde adsumpta est, et sicut ipse dominus docuit nos, ut timeamus »eum qui corpus et animam potest perdere in gehennam«, et (ex quod nihil de spiritu dixit) evidenter ostendit quoniam spiritus cum corpore vel anima peccatrice non simul punitur. qui enim peccavit
dividitur et pars quidem »eius cum infidelibus« ponitur, quod non est eius, »revertitur ad deum qui dedit eum«.
malos aut arborem bonam et fructum eius bonum«, duae sunt generales in cordibus hominum, aut bona virtutis aut mala malitiae: sic, cui »mundus est ager« secundum parabolam quandam, duo sunt in eo, unus quidem sicut Noe »operarius terrae« alter sicut Cain »operans «. his talibus in agro huius mundi constitutis, 1 2 umis adsumitur, id est qui similis est Noe »operarius terrae«; et relinquitur,
sic autem et de animabus molen- Π, 282, 12 An.: ἢ δύο ἐν τῷ ἀγρῷ τῷ tibus in gravi mola mundi vel ἡγεμονικῷ, ὅ τε τοῦ σπουδαίου νοῦς corporis bona quidem adsumitur, καὶ ὁ τοῦ φαύλου, καὶ τῶν ἀληθουσῶν mala autem relinquitur, donec ἐν τῷ βαρεῖ μυλῶνι τοῦ κόσμου digna efficiatur adsumi. aut ita: ψυχῶν ἔνθα ἡ μὲν καλὴ καὶ ἀγαθὴ
duo in agro, sensus hominis boni παραλαμβάνεται, ἡ δὲ φαύλη ὡς et sensus hominis mali; sensus bo- ἀναξία ἀφίεται. nus adsumitur, malus relinquitur. nec enim possumus dicere spiritum mali hominis non adsumi, quia didici apud Ecclesiasten de omni spiritu quoniam »convertitur ad deum
qui dedit «, sicut et de omni carne quoniam revertitur ad terram unde adsumpta est, et sicut ipse dominus docuit nos, ut timeamus »eum qui corpus et animam potest perdere in gehennam«, et (ex quod nihil de spiritu dixit) evidenter ostendit quoniam spiritus cum corpore vel anima peccatrice non simul punitur. qui enim peccavit
dividitur et pars quidem »eius cum infidelibus« ponitur, quod non est eius, »revertitur ad deum qui dedit eum«.
Commentariorum Series In Evangelium Matthaei (Mt. 22.34-27.63). Origenes. ed. Erich Klostermann. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.