Epiphanius Panarion (Adversus Haereses) 64.42

1. 20 f Weish. Sal. 2, 23

2. M U S Pa

3. 1 τὰ ἄκρατα καὶ ἀκραιφνῆ] τὰ ἄκρα τὰ καὶ ἀκραιφνῆ M ἄκρατα καὶ < τὰ ἀκράτητα καὶ ἀκραιφνῆ Pa die sehr βεν S | ἅπερ ἑστήκασι M 8 εἰς ἀγγέλους] ἰσαγγέλους M 4 λέγε λέγειν] δοῦναι Μ | ταῦτα M | καὶ ἄλλο < M Pa 5 Sünde S | ἐμπέση U 6 ἀλλὰ M | φαῦλον + φαῦλον + irgend S | ὁ < S 6f ἢ — διάπλασιν] und unvollkommene Kreatur S 7 ὕστερον < S 8 μεταγνούς < S | φαυλότατοι] unxureichenden u. ungeschickten δημιουργῶν + gemacht . . . ihn zu wandeln in die Klasse der Engel S | οὔτε] οὔτ’ ἂν Pa oder S 10 ἀσθενὲς τοῦτο γάρ] denn öse ist diese Rede S | οὖν] οὐχὶ Pa | ἄνθρωπον 2 < U S 11 τὸν ἄνθρωπον hinter οὐκ ἄνθρωπον 12 ἠθέλησεν U | οὐ < Pa | <τοῦτο> *, nach S ist dies | ἀλλ’ Pa zweites λ getilgt U 13 χείρω M 15 καὶ ὅτε θέλει < Μ 15 f < S 17 ὁ < Pa 18 vor σώματος beidemale + τοῦ Pa 19 θρωπος παρὰ τὸν ἄνθρωπον MU | γεννηθῆ U 20 πάντα γένη Pa | ἀθάνα τον — ὁ ἄνθρωπος < U | καὶ < Epiphanias II. 30