Epiphanius Panarion (Adversus Haereses) 26.10

ed. Karl Holl

View: By Section

Panarion (Adversus Haereses). Epiphanius. ed. Karl Holl. Germany. 2014.

Sponsored by University of Leipzig.

Funding provided by European Social Fund Saxony.

Current edition First1KGreek

Panarion (Adversus Haereses) (Greek) (Epiphanius. Epiphanius, Volume 1-3. Holl, Karl, editor. Leipzig: Hinrichs, 1915-1933.)

Notes on the current edition

Panarion (Adversus haereses)

1. 12 vgl. den Schluß des von Clemens AI. strom III 29, 1 f; II 209 Stählin angeführten Stählin angeführten Apokryphon: ἐπ’ ὀνόματος ἰδίου ἑκαστην u. haer. I 31, 2; I 242 Harvey — 22 vgl. oben S. 278, 11 — 24—S. 287,9 vgl. Irenaeus adv. haer. I 30, 5; I 230 Harvey et nomina autent mendacio siio talia posuerunt: eum enim qui a fnafre primus sit JaMabaoth vocari, eum auteni qui sit ab eo Jao, |et qui ab eo Sabaoth nagnum, quartum autem Adoneum et qumtum Eloeuni et sextum Oreum, septimum autem et novissimum omnhnn Astaphaeum Origenes c. Geis. VI 31; V 101, 5 ff ötschu εἶθ' ἑξῆς διδάσκονται λέγειν διερχόμενοι ὅν φασιν Ἰαλδαβαὼθ . . , εἶτα . . . φθάσαντα ἐπὶ τὸν > . . , εἶθ' ἑξῆς τὸν Σαβαὼθ . . . , ἑξῆς δὲ αὐτῷ τὸν Ἀσταφαιὸν . . . μετὰ δ’ αὐτὸν τὸν Ἑλωαιὸν . . , V M
2. 1 εἰ < V 5 ἐν 2 < M 7 γενABBREVήμασι, ν ausradiert V 13 προσφέρομεν V 16 ἀνέλθῃ *] ἂν ἔλθη V M 17 καθ' ἑκάστην — ἐπικαλεῖ· ται am Rande nachgetragen V corr IS καὶ < M 20 δὴ] δὲ
3. τελευταῖον δὲ τὸν Ὡραῖον; etwas abweichend das Apokryphon Johannis S. 332 f — zu Σακλᾶς vgl. Apokryphon Johannis (C. Schmidt in der Philotesia ür P. Kleinert S. 332); über seine Rolle im Manichäismus Cumont, cosmog. manich. S. 73ff — Δαυίδης u. Ἠλιλαῖος vgl. Apokryphon Johannis (C. Schmidt ebenda S. 327) »das dritte Licht ist Daveithe . . ., das vierte Lieht aber ist Eleleth« (= Irenaeus haer. I 29, 3 ; I 223 Harvey tertio luminario, quem vocant David, . . . quarto, quem nominant Eleleth) u. Unbek. altgnost. Werk c. 20; S. 362, 15 Schmidt ἠληληθ, δαυειδε 9 vgl. Irenaeus adv. haer. I 30, 4; I 230 Harvey octavum matre hahente locum 130, 1f; I 227 Harvey generavit ex ea lumen incorruptibile, tertium masculum quem Christum vocant, filium primi et secundi hominis et spiritus sancti primae feminae, concumhentihus autem patre et filio feminae, quam et matrem viventium dicunt I 30, 12 ; 1 238 Harvey Sophiam . . . ante adaptasse Jesum, uti descendens Christus inveniat vas mundum. I 30, 14; I 240 Harvey Christo sedente ad dexteram patris Jaldabaoth . . . patre eins ignorante, sed ne vidente quidem eum — 15 zu ὄνου μορφὴ vgl. unten c. 12, 2; S. 291, 5ff u. Origenes c. Geis. VI 30; H 100, 19 ff εἶθ' ὁ μὲν Κἐλσος τὸν ἕβδομον ἔφασκεν ὄνου ἔχειν πρόσωπον καὶ ὀνομέζεσθαι αὐτὸν θαφαβαὼθ ἢ Ὀνοήλ· ἡμεῖς δ' ἐν τῷ διαγράμματι εὕρομεν ὅτι οὑτος καλεῖται Ὀαφαβαὼθ ἢ Θαρθαραώθ, ὀνοειδής τις τυγχάνων Apokryphon Johannis (C. Schmidt a. a. 0. S. 332) »der ziceite Eloaios mit « Anhang zum Buch Jeu S. 334, 9 Schmidt des Typhon . . , des βen gewaltigen Archonten, 003E; Esels V M
4. 4 δά////δην, υει ausradiert Vcorr 7 ἄλλον] ἄλλοι M 8 σα///βαὼθ, β ausradiert Vcorr Ι ἀλλὰ M 15 δοκήσει M