Autolycus De Ortibus et Occasibus 1.propositiones.4

ed. Friedrich Hultsch

View: By Chapter

De Ortibus et Occasibus. Autolycus. ed. Friedrich Hultsch. United States. 2016.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

De Ortibus et Occasibus (Greek) (Autolycus. Autolyci De sphaera quae movetur liber De Ortibus et Occasibus Libri Duo. Hultsch, Friedrich, editor. Leipzig: Teubner, 1885.)

Notes on the current edition

De Ortibus et Occasibus

1. (ιϚ) ∠ιὰ τὸ αʹ.
2. (ιζ) Ἔτι γὰρ αὐγαί εἰσιν, ἀλλʼ ὅταν πληρώσῃ αὐτάς.
3. (ιη) Ἐπειδὴ ὑπὲρ γῆν.
4. FIGURA non difert a superiore, ac similis exstat in ACE.
5. (ι0)
6. (κ)
7. (ιθ) Τουτέστι βορειeτερον τοὺ Α τὸ Β. τουτέστι νοτιώτερον τοὺ Α τὸ ∠.
8. (κ) Ἐπειδὴ καὶ κατὰ παραλλήλων κύκλων, οὕς γράφουσι τὰ
σημεῖα, τό τε Α ἀνατέλλον δύνει καὶ τὸ Γ δῦνον ἀνατέλλει, καὶ ἐν ὅσῳ ἑκάτερον τὴν ἰδίαν περιφέρςιαν διαπορεύεται, ὁ ζῳδιακὸς τὴν ἔμπαλιν θέσιν ἕξει, καὶ ὃ ἦν ὑπὸ γῆν ἡμικύκλιον ὺπὲρ γῆν ἔσται.
9. FIGURA prior similis exstat in codicibus AC; in E repetita est figura propositionis 3, sed littera ζ propius α posita.
10. 1) Scilicet sit β borealius et δ meridionalius ipso α. AU. RlA in marg. p. 10 (conf. σχόλιον ιθ).
11. (κα)
12. (κβ)
13. (κγ)
14. (κα) Σαφηνείας δὲ χάριν τοὺ Α δύνοντος κατὰ τὸ Θ, τὸ Γ ἀνατελλέτω κατὰ τὸ Κ, καὶ ἐχέτω θέσιν ὁ ζῳδιακὸς τὴν ΚΝΘ ἔσται δὴ τὸ μὲν ΑΕΓ ἡμικύκλιον, ὡς τὸ ΘΝΚ, ὑπὲρ γῆς φαινὸμενον, ἡ δὲ AE ἔσται ὡς ἡ ΘΝ, ἡ δὲ λοιπὴ ἔσται ὡς ἡ λοιπὴ ὑπὸ γῆν. καὶ τοίνυν τοὺ Α δύνοντος κατὰ τὸ Θ,
τοῦ δλ Γ ἐπιτέλλοντος κατὰ τὸ Κ, καὶ γενομένου τοὺ ἡλίου πρὸς τῷ Γ, τουτέστι πρὸς τῷ Κ (τὸ γὰρ Γ ἐπὶ τὸ Κ παραγενέσθω), ἔσται τοῦ Θ ἄστρου ἡ ἐῴόα ἀληθινὴ δύσις, τουτέστι τοῦ Α ἡ ἀληθινὴ δύσις· τὸ γὰρ Α ἐπὶ τὸ Ε παρεγένετο. ἔσται οὖν τοῦ Θ, τουτέστι τοῦ Α, ἡ φαινομένη ἑῴα δύσις τοὺ ἡλίου ὄντος
πρὸς τῷ M, τουτέστι πρὸς τῷ Ζ (ἡ γὰρ Κ Μ περιφέρεια ἡ ΓΖ ἐστίν)· ὥστε τοὺ Α ἡ ἑῴα φαινομένη δύσις ἐστὶ τοῦ ἡλίου ὄντος πρὸς τῷ Ζ.
15. (κβ) Τοῦτο οὐκ ἀκριβῶς, ἀλλὰ κατὰ τὸ σύνεγγυς.
16. (κγ) Διαπορευομένου δὲ αὐτοῦ τὴν EΓΖ , γίνεται τοῦ Α
ἄστρου τε ἑῴα φαινομένη ἐπιτολὴ καὶ ἡ εῴα φαινομένη δύσις, ὥστε ἐν ἡμίσει ἐνιαυτοὺ γίνεται.
17. 1) Autol. propos. 1 huius.
18. 2) Conf. σχόλιον κα et in appendice 8.
19. (κδ)
20. (κε)
21. (κϚ)
22. (κζ)
23. (κδ) ∠ιὰ τὸ θʹ τοῦ περὶ κινουμένης σφαίρας.
24. (κε) τις ἐγένετο διὰ τὴν φαινομένην αὐτῶν ἐπιτολήν.
25. (κϛ) Ἐπειδὴ γὰρ τοῦ Α δύνοντος τὸ Β ὑπὲρ γῆν ἐστιν, ἀλλὰ τοῦ Α δύνοντος τὸ Γ ἀνατέλλει, καὶ τοῦ Γ ἄρα ἀνατέλλοντος
τὸ Β ὑπὲρ γῆν ἐστιν.
26. (κζ) Τουτέστι τὸ ὀφεῖλον ἄστρον ἀνατεῖλαι τοῦ Β δύνοντος τὸ Ε ἐπὶ τῆς ΚΖΘ περιφερείας ἐστίν, ἥτις ἐστὶν ὑπὸ γῆν, ἐπειδὴ τὸ Β ὑπὲρ γῆν ἐστιν· ὥστε, ὅτε τὸ Β δύνει, ἐκεῖνο ἀνατέλλει.
27. FIGURAm secundum codices ACE delineavimus. Circumferentia θα, ipsi ηβ parallela, non comuparet in AC. Notam ζ eodem loco servavimnus, quo codices exhibent; sed tamen, ubi
28. (κη)
29. (κθ)
30. (λ)
31. (κη) Διὰ τὸ ἐν ἴσῳ χρόνῳ ἐκφεύγειν τὰ ἄστρα τας τοῦ
ἡλίου αὐγάς.
32. (κθ) Ὡς ὑπὲρ γῆν ὅν διὰ τὸ τὸ ∠ ὑπὸ γῆ εἶναι, οὗ δύνοντος αὐτὸ ἀνατέλλει.
33. (λ) Τὴν γὰρ ΜΚΟ τοῦ ἡλίου διαπορευομένου τὸ Β ἀπὸ ἑῴας φαινομένης ἐπιτολῆς ἑῳαν φαινομένην δύσιν ποιεῖται,
ἥτις μείζων ἐστὶν ἡμίσους ἐνιαυτοῦ, ὡς ἡμίσους ἡμικυκλίου μείζων.
34. (λα)
35. (λβ)