τὸ Α τῷ Β ὑπάρχειν παντί· ὁτὲ μὲν γὰρ ἔστιν ἀκοῦσαι ὡς τοῦ λέγοντος τοῦτο λέγοντος ‘ᾦ ὑπάρχει τὸ Β, τούτῳ ἐνδέχεται τὸ Α παντί ’, ὁτὲ δὲ ‘ᾦ ἐνδέχεται τὸ Β, τούτῳ ἐνδέχεται τὸ Α παντί᾿. ὅτι δὲ ἡ λέγουσα τὸ Λ τῷ Β ἐνδέχεσθαι παντὶ δύναται ἑκάτερον τούτων σημαίνειν, ἔδειξε
μεταλαβὼν μὲν αὐτὴν εἰς τὴν καθ’ οὗ τὸ Β, τὸ Α ἐνδέχεσθαι λέγουσαν·
2 ἐφ’ οὗ δείξας ἑκάτερον ἐξακούεσθαι δυνάμενον, καὶ τὸ ‘καθ᾿ οὗ ἤδη λέγεται 3 τὸ B᾿, καὶ τὸ ‘καθ᾿ οὗ ἐνδέχεται λέγεσθαι᾿, μετὰ ταῦτα ἐπήνεγκεν, ὅτι
In Aristotelis Analyticorum Priorum Librum I Commentarium. Alexander of Aphrodisias. ed. Maximilian Wallies. Germany. 2014.
Sponsored by University of Leipzig.
Funding provided by European Social Fund Saxony.