Dioscurides Pedianus De materia medica 3.91

1. 91 RV: ἄλυσσον· οἱ δὲ ἀσπίδιον, οἱ δὲ ἀπόφυλλον τραχύ. οἱ δὲ ἀκκύσιτον, οἱ δὲ ἀλύσσιον καλοῦσιν.

2. 6 SIM.: Nic. Th. 850 (ex Apollod.) Pl. XXVII 32 D. eup. II 115 (315) — Pl. eap. I 60 (123) — eup. I 154 (172).

3. 10 SIM.: Pl. XXIV 95 (e S. N.) cf. Gal. XIV 168 — D. eup. II 4 (228) Plut. quaest. conv. III 1, 15 Ael. IX 31 — eup. I 120 (153) — Pl. l. c. Gal. XIV 168 — Plut. l. c. Ael. l. s.

4. 1> EXC.: Orib. XI s. v. (ἄλυσσον — χωρίοις) cf. Gal. XI 823 (unde Aet. I s. v. aliis aliunde adscitis. Paul. Aeg. VII 3 s. v.).

5. 1 κυκλοτερῶς περικείμενα NDi κυκλοτερῆ FHA, 2 σπ. λευκὸν σκληρόν E: σκληρὸν λευκόν Di 3 ὑποποίκιλον RA προσέρχεται CPFHDi 4 καὶ om, Orib. 5 ἐπὶ om. Orib. ἔκλειψιν VFHA 6 θεραπεύει τὸ σπέρμα C: παύει δὲ τὸ σπέρμα N ὁ καυλὸς A 7 φαλαγγιοδήκτους RDi καὶ ἐχιοδήκτοις om, R: ἐχεοδήκτοις marg. add. E2 βοηθεῖ] ποιεῖ E: om. Di πινόμενα μετ᾿ οἴνου RDi πινομένη E 8 ὠταλγίαν HA: ὠταλ F μιχθεῖσα R 9 ἀξουγγίω E ὀξυγγίῳ λείῳ RDi χοιράδας διαφορεῖ FHA

6. 10 num. cap. υε 0: υζ Di: 𝒢η E tit. περὶ ἀλύσσου DiA: περὶ ἀλύσου FH ἄλυσον FHC post ἄλ. syn. add. ADi: marg. H2 φρυγάνιον — μονόκαυλον om. R μονόκαυλον ὑπότραχυ ADi μονόκαυλον om, FH cf. Dl alissu virga est una, sarmentosa 11 ἔχει RE λεπτὰ στρογγύλα E διάδιπλα ROrib.Di: superscr. A2: διπλᾶ μικρά E 12 ὑπόπλατυ — ἀφέψημα om. R: del. A2 15 λύει] παύει R ὀφθὲν P: ὀσφρανθὲν reliqui. at cf. Pl. XXIV 95 Plut. quaest conv. II 1, 16 Salm. prol. ad hyl. iatr. 8 16 λεῖον om. R ἐφίλης (i. e ἐφήλεις) E ἀνακαθαίρει R δὲ om. A λυσσοδύηκτους E

7. 17 C fol. 47r: N 17 δὲ (pr.)] μὲν HA ἁπλόφυλλον CDiHA: ἀποφυλλον N cf. adnot. Marc. τραχύ N: om. reliqui 18 ἀκκύσιτον libri: fort. ἄκυρτον ἀλέσετον C: ἀλίσετον N: ἀδέσετον HADi: correxi