Dioscurides Pedianus De materia medica 3.68.1

ed. Max Wellmann

View: By Chapter

De materia medica. Dioscurides Pedianus. ed. Max Wellmann. United States. 2018.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

De materia medica (Greek) (Dioscurides Pedianus. De materia medica, Volumes 1-3. Wellmann, Max, editor. Berlin: Weidmann, 1907-1914.)

Notes on the current edition

De materia medica

1. 67 RV: σμύρνιον οἱ δὲ ἱπποσέλινον, οἱ δὲ ἀγρίολον, οἱ δὲ σέλινον ἄγριον, οἱ δὲ πολυπίθιον, Ῥωμαῖοι ὀλυσάθρουμ.
2. 13 SIM.: Pl. l. s. D. eup. II 6 (288) — eup. II 22 (235)— Theophr. h. pl. VII 6, 3. Ruf. 29. 58 (ed. R.) eup. II 109 (307) cf. Nic. Th. 599. schol. Hom. ε 72.
3. 16 SIM.: Theophr. h. pl. VII 6, 3 (ἱπποσέλινον vocatur) Crat. (schol. Nic. Th 848 cf. Al. 405) Pl. XXVII 33sq. (e S. N.) XIX 187.
4. 16 EXC.: med. Gal. XII 128 (unde Aet. I s. v. Paul. Aeg. VII 3 s. v).
5. 1 ὀλέσαγρον ἢ ὀλίσαθρον E 2 τοῦ σμυρνίου E ὑκάρχοντος om. R καὶ αὐτίκα E cf. D. III 68 3 μεῖζον (2 litt. eras. E2) E δὲ (alt.) om. Di 4 τρυφερὸς ὑψηλὸς R γράμμα PF ueluti scripturis notato quas Graeci γράμματα vocant Pa, Ap.: folia habens obrotunda et viscida Dl (sic) 5 ἐν —λιβαωντίδος om. R: del. Α2 μεστή] μέση R 6 ἄνθους — ἕλεσι del. A 7 ἐπιμηκέστερον (om. ναστόν) R λευκὴ] λεπτή R: post εὐώδης transpos. HADi 8 εὔστομος εὐστόμαχος E: eustomaca Dl Pa. Ap. οὐ παχεῖα om. RDl συσκίοις παρὰ ὕδασι E τόποις addidi παῤ ἕλεσι] παραδίσοις R: nascitur licis umbrosis et in hortis et humidis locis Dl 9 ὡς R καὶ ἡ ῥίζα — ἐσθίεται om. R: del. A2 ἑ////φθή τε καὶ ὠμή E: τε om. reliqui 10 τε (pr.) om. R καυλοὶ ἐσθίονται (ἐσθίεται F) FHADi ἑφθά τε καὶ καθ᾿ ἑαυτὰ καὶ μετὰ ἰχθ. R: ἑφθὰ//// (5 litt. eras E2) μαθ᾿ ἑαυτὰ δὲ μετ᾿ ἐχθ. E 11 ὠμά] μόνη R: ὠμὴ E εἰς om. A ἁλμέαν RE 12 ἐν om. R 13 ἀγωγός RH τε] δὲ καὶ E πινόμενον καὶ συγχριόμενον A 14 τε om, RE: καὶ superscr. E2 στραγγουριῶσιν E δὲ om. E ποιεῖν εἴωθεν R: post ποιεῖ 7 fere litt. eras. E2
6. 15 num. cap. τπβ Ο: τπδ Di: οε E tit. περὶ σμυρνίου FHADi
7. 16 C fol. 122v: N fol. 76 ζμύρνιον R alii ypposelinon Ps. Ap. ἀγρίωλον R: correxi 17 alii selinon agrion Ps. Ap. οἱ δὲ πυλυπίθιον om. N: πίθιον vocatur βήχιον D. III 112 post πολυπίθιον haec habet C οἱ δὲ ὀλυσαθρουμ, Ῥωμαῖοι σαθρωουμ: itali dicunt olisatra Ps. Ap. cf. Col. XI 336. Scrib. Larg. 126. Pl. XIX 162. egypti denterobon add. Ps. Ap.