Search the Perseus Catalog for:

← Previous

MA' XIl (Duebn. XLl vulg. 25)

Τοῦ θεοῦ τὰ ἀγαθὰ ποιοῦντος, πόθεν τὰ κακά.

Φασὶ τὸν Μακεδόνα Ἀλέξανδρον, ἀφικόμενον εἰς
Ἄμμωνος, προσειπόντος αὐτὸν τοῦ Ἄμμωνος παῖδα, πιστεῦσαι τῷ θεῷ κατὰ τὴν Ὁμήρου φήμην, πατέρα αὐτὸν θεῶν καὶ ἀνθρώπων ὀνομάζοντος·

ἀποδεξάμενος δὲ τοῦ μαντείου, ἄλλο μὲν ήξίωσεν οὐθὲν τὸν πατέρα μετὰ τοῦτο ἐρέσθαι, οὐ περὶ τῆς Δαρείου φυγῆς,
οὐ περὶ τῆς μελλούσης μάχης, οὐ περὶ τῆς Ἑλλάθος κακουμένης, οὐ περὶ τῆς Ἀσίας κυκωμένης· ἀλλʼ, ὥσπερ αὐτῷ τῶν ἄλλων καλῶς ἐχόντων, ἠρώτα τὸν θεὸν περὶ τοῦ Νείλου, ὁπόθεν ὁρμηθεὶς ἐπὶ Αἰγύπτου κάτεισιν.

Πάνυ γοῦν αὐτῷ τοῦτο ἕν ἤδει πρὸς εὐδαιμονίαν,
καὶ μαθόντι εἶχεν ἂν καλῶς· οὐδʼ εἰ, μὰ ³Δία, πρὸς τῷ || Νείλῳ τὸν Ἴστρον ἔγνω, ἢ τὸν ὠκεανὸν αὐτόν, εἴ τέ τις ἐστὶν ποταμοῦ φύσις περὶ πᾶσαν γῆν εἱλουμένου, εἴτε ἀρχαὶ τῆς δεῦρο καὶ πηγαὶ ⁴⁵⁶⁷ θαλάττης, εἴτε λίμνη ὑποδεχομένη τὰς ἡλίου καταδύσεις καὶ σελήνης, εἴτε ἄλλο τι, οἷον οἱ ποιηταὶ καταμαντεύονται·

ἐξὸν τοὺς μὲν ποταμοὺς ἐᾶν ῥεῖν, ὁπόθεν 〈ὁ θεὸς〉 αὐτοὺς ἀφῆκεν· αὐτὸν δὲ ἐπὶ Ἄμμωνα ἀφικόμενον,
ἢ ἐπὶ τὴν Θεσπρωτῶν γῆν καὶ τὴν ἐκεῖ δρῦν, ἢ ἐπὶ τὸν Παρνασσὸν καὶ τὴν Πυθοῖ χρησμῳδίαν, ἢ ἐπὶ τὸν Ἰσμηνὸν καὶ τὴν ἐκεῖ φωνήν, ἢ ἐπὶ Δῆλον καὶ τοὺς ἐκεῖ χορούς, ἢ εἴ που ἄλλό τι μαντεῖον ἦν φθεγματικὸν τῆς Ἑλλάδος ἢ τῆς βαρβάρου γῆς, δεῖσθαι τοῦ Διὸς
καὶ τοῦ Ἀπόλλωνος ἐπιδοῦναι χρησμὸν ἕνα κοινὸν καὶ δημόσιον τῷ πάντων ἀνθρώπων γένει.

Ἦ γὰρ ἂν κοινωφελεστέραν θεωρίαν ἐστείλαντο οἱ ἄνθρωποι τήνδε μᾶλλον, ἢ Δωριεῖς περὶ Πελοποννήσου μαντευόμενοι, ⁸ἢ Ἀθηναῖοι περὶ Ἰωνίας πυνθανό μενοι, ἢ Κορίνθιοι
περὶ Σικελίας ἀνερωτῶντες.

Φέρε μιμησάμενοι τοὺς θεωροὺς ἐκείνους τοὺς κοινοὺς Ἰωνικούς, τοὺς ὑπὲρ τοῦ γένους ἐπὶ τὰ μαντεῖα σταλέντας, ἐρώμεθα τὸν Δία, τίς τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν πατὴρ καὶ χορηγός, τίνες ἀρχαί, τίνες

⁹¹⁰¹¹¹²

πηγαί, πόθεν ὁρμηθέντα ῥεῖ; τούτων μὲν πέρι οὐθὲν δεῖ τὸν θεὸν ἐνοχλεῖν, αἰσθανομένους τῆς χορηγίας, καὶ ὁρῶντας τὴν αἰτίαν, καὶ συνιέντας τὴν πηγήν, καὶ τὸν πατέρα καὶ ποιητὴν εἰδότας, τὸν οὐρανοῦ ἁρμοστήν, τὸν ἡλίου καὶ σελήνης ἀγωγέα, τὸν κορυφαῖον
τῆς τῶν ἄστρων περιφορᾶς καὶ δινήσεως καὶ χορείας καὶ δρόμου, τὸν ὡρῶν ταμίαν, τὸν πνευμάτων οἰκονόμον, τὸν ποιητὴν θαλάττης, τὸν δημιουργὸν γῆς,

τὸν ποταμῶν χορηγόν, τὸν καρπῶν τροφέα, τὸν ζῴων γεννητήν, τὸν γενέθλιον, τὸν ὑέτιον, τὸν ἐπικάρπιον,
τὸν πατρῷον, τὸν φυτάλμιον·

οὗ ὁ νοῦς ἀρραγὴς ὤν ¹³¹⁴¹⁵¹⁶ καὶ ἄτρυτος καὶ ἐπὶ πάσας ἐξικνούμενος φύσεις ἀμηχάνῳ τάχει, ὡς προσβολὴ ὄψεως, πᾶν κοσμεῖ ὅτου ἂν ἐπαφήσηται· καθάπερ καὶ αἱ παρʼ ἡλίου ἀκτῖνες προσπεσοῦσαι τῇ γῇ λαμπρύνουσιν αὐτῆς τὸ καταληφθὲν
πᾶν.

Τίς δέ ἐστιν ὁ τῆς ἐπαφῆς ταύτης τρόπος, ἐγὼ μὲν εἰπεῖν οὐκ ἔχω· ᾐνίξατο δὲ αὐτὴν ἠρέμα Ὅμηρος, (Α 528) ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.

μοῦ δὲ τῷ Διὸς νεύματι γῆ ξυνέστη, καὶ ὅσα γῆς θρέμματα, καὶ θάλασσα ξυνέστη, καὶ ὅσα θαλάττης
γεννήματα, καὶ ἀὴρ ξυνέστη, καὶ ὅσα ἀέρος φορήματα, καὶ οὐρανὸς ξυνέστη, καὶ ὅσα ἐν οὐρανῷ κινήματα.

Ταῦτα ἔργα τῶν Διὸς νευμάτων· μέχρι τούτων ἀδεὴς ¹⁷εἰμὶ χρησμῳδίας, καὶ Ὁ|μήρῳ πείθομαι, καὶ πιστεύω Πλάτωνι, καὶ οἰκτείρω τὸν Ἐπίκουρον.

Ἐὰν δὲ εἰς τὰς τῶν κακῶν ἐννοίας παρέλθω, πό θεν ταῦτα παρέδυ δεῦρο; τίνες αἱ τῶν κακῶν πηγαὶ ἢ γενέσεις; πόθεν ἀρξάμενα ἔρχεται; ἐξ Αἰθιόπων, ὡς ὁ λοιμός; ἐκ Βαβυλῶνος, ὡς ὁ Ξέρξης; ἐκ Μακεδονίας, ὡς ίλιππος; οὐ γὰρ ἐξ οὐρανοῦ, μὰ Δία, οὐκ ἐξ
οὐρανοῦ· ¹⁸¹⁹²⁰²¹ (Plat. Phaedr. 247 a) φθόνος γὰρ ἔξωθεν τοῦ χοροῦ ἵσταται.

²²

Ἐμταῦθα τοίνυν, ἐνταῦθά μοι δεῖ χρησμῳδίας, ἐρώμεθα τοὺς θεούς·

Ζεῦ καὶ Ἄπολλον, καὶ ὅστις ἄλλος θεὸς μαντικὸς καὶ κηδεμὼν τῆς τῶν ἀνθρώπων
ἀγέλης, δεομένοις εἴπατε, τίς κακῶν ἀρχή; τίς αἰτία; πῶς φυλαξώμεθα; πῶς λάθωμεν; (Ξ80) Οὐ γάρ τις νέμεσις φυγέειν νκακόν, οὐδʼὑπαλύξαι. οὐχ ὁρᾶτε, ὅσα τὰ δεινὰ εἰς τὰς ἀνθρωπίνας κῆρας ἐμπεπτωκότα περὶ γῆν στρέφεται, παντοίων στόνων

καὶ ὀδυρμῶν ἐμπιμπλάντα τὴν γῆν; Στένει μὲν τὸ ἀνθρώπου σῶμα τὰς ἐπιτετειχισμένας αὐτῷ νόσους ὀδυρόμενον, καὶ τὸ ἀκροσφαλὲς τῆς σωτηρίας, καὶ τὸ ἄδηλον τοῦ βίου.

Τίς γὰρ ἡλικίας καιρὸς ἀνυπεύθυνος

ἀνθρωπίνῳ σώματι; οὐ γενόμενον μὲν εὐθύς καὶ
²³²⁴²⁵²⁶ ἀποσπασθὲν ἐκ μητέρων, ὑγρὸν καὶ ἰλυῶδες καὶ διαρρέον,

ὀδυρμῶν καὶ κνυζημάτων ἀνάπλεων; προῖὸν δὲ καὶ εἰς ὥραν ἀναφυόμενον, ἔμπληκτον καὶ ἀκρατές; κἂν εἰς ἥβην προέλθῃ, ὑπὸ φλεγμονῆς ἀκατάσχετον·
κἂν εἰς γῆρας ἔλθῃ, κατὰ βραχὺ νεκρούμενον καὶ ἀποσβεννύμενον·

ἐνδιαίτημα τῇ ψυχῇ ἀχρειότερον, δυσάρεστον, δύστηνον, δύσεργον, οὐκ ὄμβρων ἀνεχόμενον, ²⁷οὐ πνευμάτων, οὐχ ἡλίου, μεμ φόμενον| ταῖς ὥραις τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἀντιστρατηγοῦν τῷ Διί.

Χειμὼν οὗτος·
ἀντέχεται· θέρος τοῦτο· ἀναψύχει· πληρωθὲν μὲν κενώσεως, κενωθὲν δὲ πλησμονῆς ὀρεγόμενον· Εὐρίπου καὶ ἀμπώτεως δίκην, μηδέποτε ἑστός, μηδέποτε ἀτρεμοῦν, ἀκόρεστον, ἀκατάσχετον, ἀδηφάγον, ἐνδεὲς ἀμπεχόνης, δεόμενον ὑποδημάτων, ἀλειμμάτων, φαρμάκκων,
λουτρῶν.

Ἓν σῶμα θεραπεύουσιν χεῖρες πολλαὶ, καὶ τέχναι πολλαί· χιλίας δὲ ἵππους ἱπποφορβὸς εἶς, καὶ τοσαῦτα μῆλα ποιμὴν εἰς, καὶ τοσούτους βοῦς βουφορβὸς εἶς. Καὶ οὐδὲ τὰ τοσαῦτα ἱκανά·

τίς γὰρ ²⁸²⁹³⁰³¹ ἀνθρωπίνη μηχανὴ λοιμοῦ προσβολὰς ἀλέξασθαι, ἢ ἀνασχεῖν ὄμβρους ἐξ οὐρανοῦ καταφερομένους, ἢ στῆσαι γῆν σειομένην, ἢ σβέσαι πῦρ ἐκ γῆς ἀνιστάμενον;

Ὁρᾷς τὸν δρόμον, καὶ τὴν διαδοχὴν τῶν κακῶν, καὶ τὴν συνέχειαν τῶν κινδύνων· (σ 130) οὐδὲν ἀκιδνότερον γαῖα τρέφει ἀνθρώποιο.

Κἂν ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἔλθῃς, κἀκεῖ ὄψει ὄχλον νοσημάτων τῇ ψυχῇ ἐπιχεόμενον· ἐὰν λύπην ἀπώσῃ, φόβος ὑπορρεῖ· ἂν ἀπέλθῃ φόβος, ὀργὴ ἀνίσταται· ἂν παύσεται ὀργή, φθόνος ἔπεισιν· παρὰ πόδας τὰ δυσχερῆ,
ἐν γειτόνων τὰ κακά· ἀνοχὴ δὲ ἀκριβὴς οὐδεμία.

Τί ἄν οὖν πρὸς ταῦτα ἀποκρίναιτο ὁ Ζεύς, ἢ ὁ Ἀπόλλων, ἤ τις ἄλλος μαντικὸς θεός; Ἀκούσομεν τοῦ ὑποφήτου λέγοντος (α 33/4) ἐξ ἡμέων γὰρ φασὶ κακʼἔμμεναι· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ
σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼἔχουσιν· ³²³³³⁴³⁵ Τίς οὖν ἡ τῆς ἀτασθαλίης αἰτία;

Οὐρανοῦ καὶ γῆς δυοῖν ἑστίαιν τὴν μὲν ἄμοιρον ἡγητέον κακῶν, τὴν δὲ ³⁶ἐξ ἀμφοῖν ἐπιμεμιγμένην· |ἡ τὰ μὲν ἀγαθὰ ἐπίρρυτα ἐκ τῆς ἑτέρας, τὰ δὲ κακὰ ἐξ αὐτοφυοῦς μοχθηρίας
ἀνίσταται.

Διττὴ δὲ αὕτη, ἡ μὲν ὕλης πάθος, ἡ δὲ ψυχῆς ἐξου||σία. Ῥητέον δὲ δὴ τά πρῶτα ὑπὲρ τῆς³⁷ προτέρας.

Ὕλην ὁρᾷς ὑποβεβλημένην δημιουργῷ ἀγαθῷ· ἧς τὸ μὲν κοσμηθὲν ἥκει παρὰ τῆς τέχνης· εἰ δέ τι ἀκρατῶς ἑαυτῶν τὰ ἐν γῇ ἔχοντα πάσχει πλημμελές,
ἀναίτιόν μοι τὴν τέχνην τίθει· βούλησις γὰρ οὐδεμία τεχνίτου ἄτεχνος, οὐδὲ γὰρ νομοθέτου ἄδικος· ὁ δὲ θεῖος νοῦς ἀνθρωπίνης τέχνης εὐστοχώτερος.

Καθάπερ οὖν ἐν ταῖς τῶν τεχνῶν χειρουργίαις τὰ μὲν ἡ τέχνη προηγουμένως δρᾶ, στοχαζομένη τοῦ τέλους, τὰ δὲ
ἕπεται τῇ χειρουργίᾳ, οὐ τέχνης ἔργα, ἀλλʼ ὕλης πάθη, σπινθῆρές τε ἐξ ἄκμονος, καὶ ἐκ βούνου αἰθαλώσεις, καὶ ἄλλο ἐξ ἄλλης πάθος, ἀναγκαῖον μὲν τῇ ἐργασίᾳ, οὐ προηγούμενον δὲ τῷ τεχνίτῃ·

οὕτως ἀμέλει καὶ ³⁸³⁹ ὅσα περὶ γῆν πάθη γίνεται, ἃς καλοῦμεν κακῶν ἀνθρωπίνων ἐμβολάς, ἐνταῦθα ἡγητέον ἀναίτιον καὶ τὴν τέχνην·

εἶναι δὲ ταῦτα τῆς τοῦ ὅλου δημιουργίας ὥσπέρ τινας ἀναγκαίας καὶ ἑπομένας φύσεις· ἃ δὲ ἡμεῖς καλοῦμεν κακὰ καὶ φθοράς, καὶ ἐφʼ οἷς ὀδυρόμεθα, ταῦτα
ὁ τεχνίτης καλεῖ σωτηρίαν τοῦ ὅλου· μέλει γὰρ αὐτῷ τοῦ ὅλου, τὸ δὲ μέρος ἀνάγκη κακοῦσθαι ὑπὲρ τοῦ ὅλου.

Λοιμώττουσιν Ἀθηναῖοι, σείονται Λακεδαιμιόνιοι, ἡ Θετταλία ἐπικλύζεται, ἡ Αἴτνη φλέγεται. Καὶ πότε Ἀθηναίοις ἀθανασίαν ὁ Ζεὺς ὑπέσχετο; ἐὰν γὰρ ἀπέλθῃ
ὁ λοιμός, Ἀλκιβιάδης ἐπὶ Σικελίαν οὐκ ἄγει; Πότε ⁴⁰⁴¹⁴² Λακεδαιμονίοις ὑπέσχετο γῆν ἄσειστον; πότε Θετταλοῖς ⁴³γῆν ἄκλυστον; πότε |Σικελιώταις γῆν ἄπυρον; Μόρια ⁴⁴ ταῦτα σωμάτων.

Ὁλρᾷς οὖν τὰ πάθη, ἃ σύ μὲν καλεῖς φθοράν, τεκμαιρόμενος τῇ τῶν ἀπιόντων ὁδῷ· ἐγὼ δὲ
σωτηρίαν, τεκμαιρόμενος τῇ διαδοχῇ τῶν μελλόντων. Μεταβολὴν ὁρᾶς σωμάτων καὶ γενέσεως, (fragm. 69 Byw.) ἀλλαγὴν ὁδῶν ἄνω καὶ κάτω, κατὰ τὸν Ἡράκλειτον· καὶ αὖθις αὖ (fragm. 67 By w.) ζῶντας μὲν τὸν ἐκείνων βίον, ἀποθνήσκοντας
δὲ τὴν ἐκείνων ζωήν.

(fragm. 25 Hyw.) Ζῇ πῦρ τὸν γῆς θάνατον, καὶ ἀὴρ ζῇ τὸν πυρὸς θάνατον· ὕδωρ ζῇ τὸν ἀέρος θάνατον, γῆ τὸν ὕδατος. Διαδοχὴν ὀρᾷς βίου καὶ μεταβολὴν σωμάτων, καινουργίαν
τοῦ ὅλου.

Ἵθι δὴ καὶ ἐπὶ τὴν τῶν ἄλλων ἀρχήν, τὴν αὐτοφυῆ, ἢν ἡ ψυχῆς ἐξουσία κυΐσκει τὲ καὶ τελεσφορεῖ, ὄνομα μοχθηρία. Αὐτοῦ τοῦτο ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ (Plat. respubl. X 617 e) ἑλομένου αἰτία, θεὸς ἀναίτιος

ἐπεὶ γὰρ ἔδει γῆν γενέσθαι μὲν ἔγκαρπον, καὶ ζῳοτρόφον, καὶ πολυθρέμμονα, ἔχειν δὲ ἐν ἑαυτῇ κακὰ ἔνδον καθειργμένα ἐξεληλαμένα τοῦ οὐρανοῦ, εἰς τὸν δεύτερον τόπον ἐμίγη.

Θεὸς δὲ πολλὰς καὶ παντοδαπὰς
ζῴων κληρουχίας, δίχα αὐτῶν τὴν πρώτην φύσιν διελόμενος, τὴν μὲν εἶναι παντοδαπὴν ἐν τοῖς βίοις, καὶ ποικίλην τοῖς σώμασιν, ἄλογον, ἄφρονα, ἀλληλοφθόρον, ἀνόητον θεοῦ, ἀρετῆς ἄμοιρον, ὑπʼ αἰσθήσεως ἐφημέρου βοσκομένην καὶ δημαγωγουμένην,
ἰσχυρὰν μὲν τῷ σώματι, ἀμήχανον δὲ τῷ λογισμῷ·

τὴν δὲ ἑτέραν αὗ τὴν ἀνθρωπίνην ἔμπαλιν ὁμογενῆ καὶ ξύννομον καὶ μίαν, ἀσθενῆ μὲν τῷ σώματι, ἄρρηκτον δὲ τῷ λόγῳ, συνετὴν θεοῦ, πολιτείας μέτοχον, κοινωνίας ἐρῶσαν, δίκης καὶ νόμου καὶ φιλίας γεγευμένην.

Ἔδει δὲ ἄρα τὸ γένος τοῦτο κρεῖτ τον μὲν ⁴⁸⁴⁹εἶναι τῆς ἐν γῇ πάσης ἀγέλης, ἔλαττον δέ, οἶμαι, θεοῦ.

Τὴν δὲ ἐλάττωσιν αὐτοῦ οὐδὲ θάνατος ἄρα παρέξεσθαι ἔμελλεν· ὄν γὰρ καλοῦσιν ο πολλοὶ θάνατον, αὐτὸ τοῦτο ἦν ἀθανασίας ἀρχή, καὶ γένεσις
⁵⁰⁵¹⁵² μέλλοντος βίου, τῶν μὲν σωμάτων τῷ αὑτῶν νόμῳ καὶ χρόνῳ φθειρομένων, τῆς δὲ ψυχῆς ἐπὶ τὸν αὐτῆς τόπον καὶ βίον ἀνακαλουμένης.

Τοῦτον δὴ τῆς ἀνθρωπίνης ἐνδείας πρὸς τὸ θεῖον ἐξεῦρεν θεὸς τρόπον.
ἐπιθεὶς τὴν ψυχὴν γηΐνῳ σώματι, ὡς ἡνίοχον ἅρματι, παραδοὺς τὰς ἡνίας τῷ ἡνιόχῳ, ἀφῆκεν θεῖν, ἔχουσαν μὲν παρʼ αὐτοῦ ῥώμην τέχνης, ἔχουσαν δὲ καὶ ἀτεχνίας ἐξουσίαν.

Ἡ δὲ ἐπειδὰν ἐπιβῇ ἀρμάτων καὶ λάβηται

τῶν ἡνιῶν, ἡ μὲν εὐδαίμων καὶ μακαρία ψυχὴ
καὶ μεμνημένη τοῦ ἐπὶ τὸ ὄχημα ταύτην ἐμβιβασαμένου θεοῦ καὶ ἡνιοχεῖν προστάξαντος, ἔχεται τῶν ἡνιῶν, καὶ ἄρχει τοῦ ἄρματος, καὶ κολάζει τὰς τῶν ἵππων ὁρμάς·

οἱ δέ εἰσιν ἀτεχνῶς παντοδαποί, ἄλλος ἀλλαχοῦ θεῖν διωρμημένοι, ὁ μὲν αὐτῶν ἀκόλαστος
καὶ ἀδηφάγος καὶ ὑβριστής, ὁ δὲ θυμώδης καὶ ἰτητικὸς καὶ ἔμπληκτος, ὁ δὲ νωθὴς καὶ ἐκλελυμένος, ὁ δὲ ἀνελεύθερος καὶ σμικρόφρων καὶ ταπεινός.

Αὐτὸν δὴ ἅρμα ἐστασιασμένον ταράττει τὸν ἡνίοχον·

κἆτα ἢ μὲν κρατήσῃ αὐτοῦ, κατὰ τὴν τοῦ δυναστεύοντος ἵππου
ῥύμην ἄξαν φέρεται· νῦν μὲν τῷ ἀκολάστῳ ἵππῳ πᾶν ⁵³⁵⁴ τὸ ἅρμα ξυμφερόμενον αὐτῷ ἡνιόχῳ ἐπὶ ὕβρεις καὶ παροινίας καὶ λαγνείας, καὶ ἄλλας οὔτε εὐσχήμονας οὔτε εἰλικρινεῖς ἡδονάς· νῦν δὲ τῷ θυμικῷ ἐπὶ κα- κώσεις παντοδαπάς. Μαξίμου * Τυρίου
φιλοσοφούμενα τέλος.

⁵⁵

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. λε΄

2. 142h

3. Ed.Duebn p. 161

4. 7.8 πατέρα . . θεῶν καὶ ἀνθρώπων sq. vi. or. 35. 1 e cf. Cornut epidr Cicer. nat. deor. lI 24. 64 Epict. diss. l 3. 1 || 17 πρὸς τῷ Νείλῳ τὸν Ἴστρον vi. or. 25.7 f

5. Codices RMNα ( Stephanus) φ (= Paccius): H (teste Davisio)

6. 5 in mge ἀλέξανδρος 6 ἅμμων (schol. recent.) R!

7. 1 ΜA' R! || 3 in mge λε· R! | τοῦ — 4 κακά R additis λόγος κεʹ φα τοῦ αὐτοῦ τοῦ — κακά MN ||6 Ἅμμωνος (bis) R || 9 οὐδὲν N(Δ0) || 14 ὁπόθεν] πόθεν α(δ) || 15 αὐτῷ ( αὐτῷ ut p. 325. 9 al.) | τούτου Reiske (Duebn.) | ἕν ἔδει φα(θ)ἐνέδει Reiske (Duebn.) ||16 ἂν in ras R || 18 φύσεις M || 19 πᾶσαν 〈τὴν〉 γῆν MNα(δ)

8. 143a

9. 2, 3 οἱ ποιηταὶ καταμαντεύονται ut or. 11. 3 c vi. etiam or. 4. 5 d (de anima) || 3 ἐξὸν sq. ut or. 29.2 d || 4 Ἄμμωνα . . Θεσ- πρωτῶν γῆν . . Πυθοῖ . . Ἰσμηνὸν = or. 8. 1 b || 14 Ἀθηναῖοι sq. simil. or.8.3 b χρησμῳδεῖν sq. || 16 φέρε . .ἐρώμεθα sq. ut or. 15.1 a

10. 5 ἐπὶ τὴν — 8 χορούς p

11. 4 in mge μαντεῖα (schol rec.) R! || 5 in mge θεσπρωτῶν γῆ καὶ | ἡ ἐκεῖ δρῦς | παρνασσὸς | ἰσμηνὸς | δῆλος (schol. re- cent. ) R!

12. 3. 4 ὁπόθεν 〈 ὁ θεὸς〉 Hob || 4 ἀφῆκεν 〈ὁ Ζεὺς·〉 αὐτὸν φα(δ Δ⁰ ) | αὐτὸν δὲ | Ἅμμωνα R|| 6 τὴν πειθοῖ H ἐνταυθοῖ MN φα (δ) || 8 ἦν (post μαντεῖον) om. MNα(δ ) || 10 ἕνα καὶ κοινὸν MN || 17 κοινοὺς Ἰωνικούς Hob. κοινωνούς R κοινούς cett. (δΔ) || 19 ἀγαθῶν (γα in ras ) R!

13. 4 πατέρα καὶ ποιητὴν ut or. 11.9 c cf. Plat. Tim.28 c || 7 ὡρῶν ταμίαν cf. Themist. 9.126 c; 5. 64 c (ἀγαθῶν) Dio Chrys. XII 22 (εἰρήνης καὶ πολέμου) vi. etiam or.15.6f ὡραι ἀμείβουσαι || 8 ποιη- τὴν θαλάττης . . δημιουργὸν γῆς i. e. ‘opifcem mundiʼ cf. Cicer. nat. deor. I 36 100 Apul. dog. Plat. l 5 (rerum omnium exorsor) vi. etiam or.33.6c || 9 ποταμῶν χορηγόν cf. Themist.9.126 c (ζωῆς) vi. etiam or. 15. 6 f ποταμοὶ ῥέοντες || 10 γενέθλιον cf. Chrysipp. fr. (Gercke 14) Eudoc. viοl. 312 | ὑέτιον cf. Ps. Arist. π.κόσμου 7 Epic. diss. l 22. 16 Chrysipp. 14 Eudoc. 312 ἐπικάρπιον cf Epict diss. l 22. 16 Ps. Arist π κόσμον 7 Plut. adv. stoic. 33 Dio Chrys. XII 75 Themist. V 64 Chrysipp. 14 Eudoc. 314 || 11 πατρῷον cf. Cornut. epidr. 9 Chrysipp. 14 Eudoc. 314 | φυ- τάλμιον cf. Plut. sept. sap. conv 15 (de Poseidone) | ὁ νοῦς . . . ἄτρυτος vi. or. 15.6 g cf Pa. Arist. π. κόσμου 6 δυνάμει χρώ- μενος ἀτρύτῳ

14. 4 ποιητὴν — 10 γεννητήν p

15. 4 in mge περὶ διὸς (schol. recent.) R! ||

16. 1 περὶ MN 1.2 οὐδὲν MNα(δ) 2 ἐνοχλεῖν (νο in ras.) R! 2.3 χορηγίας] αἰτίας ϛ(δ) ἀρχὴς Markl. || 3 αἰτίαν| χορηγίαν ϛ(δ) 4 〈 γίνωσκε τὸν〉 ποιητὴν p εἰδότας om. p ||6 ἀστέρων α(δ Δ0) δινήσεως RH φ p διοικήσεως cett. (δ) || 7 τὸν τῶν ὡρῶν MNα(δΔ0) |τῶν (pro τὸν) πνευμάτων α(δ) corr. Markl. || 8 〈τῆς〉 θαλάττης MNα(δ) ||9 τροφέα (εα in ras.) R! ||10 γενέτην MN α(δ) | ὑετὸν et ἐπίκαρπον M 11 φυτάλμι ον R φυτάλιον HMN

17. 143b

18. 1.2 ἀμηχάνῳ τάχει or. 1. 2 e etiam or. 7. 7 k ||3 αἱ παρʼ ἡλίου ἀκτῖνες cf. Hermes ap. Stob. ecl. l 303 ||8 ὁμοῦ τῷ Διὸς νεύματι sq. or. 4.8 b ||14 καὶ οἰκτείρω τὸν Ἐπίκουρον vi. simil. or. 25. 4 a etiam or. 15. 8 g ||17.18 ἐξ Αἰθιόπων . ὁ λοιμός vi. or 13. 9 c etiam or 7 4 b ||18. 19 ἐκ Μακεδονίας . . Φίλιππος vi. or. 29.2 d

19. 8 ὁμοῦ — 11 κινήματα n

20. 6 in mge Ὅμηρος (man. recent.) R!

21. 2 προσβολὴ R προσβολῇ cett. (περιβολῆ N) δ Δ corr Reiske 3 ἐπαφήσεται nescio unde Δ corr Markl ||4 τῇ in ras. 17 ἢ γενέσεις] τίνες αἰ γενέσεις Reiske || 19 ὡς ὁ Φίλιππος nescio unde δ Δ

22. Ed. Duebn. p.162

23. 1 φθόνος sq. cf. Plut. n. posse suav. viv. 2 || 4 Ζεῦ καὶ Ἄπολλον ut or. 5.8e; 22. 7 e etiam infra § lV a ||5.6 τῆς τῶν ἀν- θρώπων ἀγέλης ut or. 29. 7 i ; 37. 1 a ; 35. 2f: et ingra § V d 9 οὐχ ὁρᾶτε, ὅσα τὰ δεινὰ sq. cf. Hippocr. ep. 17. 47 οὐχ ὁρῇς ὅτι καὶ ὁ κόσμος μισανθρωπίης πεπλήρωται sq. cf. etiam Teles (Hense 38) Diog. ep. 28 μικρὰ εὐφραίνεσθε, πολλὰ λυπεῖσθε 13.14 τὸ ἄδηλον τοῦ βίου scil. propter τὴν τύχην vi. or. 13. 7 b 15 οὐ γενόμενον εὐθὺς sq. cf. Hippocr. ep. 17. 47 ὅλος ὁ ἄν- θρωπος ἐκ γενετῆς νοῦσός ἐστι Teles (Hense 38) εἴ τις θέλει ἐκ- λογίσασθαι ἐν ὅλῳ τῷ βίῳ πάσας τὰς ἡλικίας, αἱρήσει πολλῷ πλείους τὰς ἀλγηδόνας . . ὁ πρῶτος (χρόνος) . . ἐπίπονος sq

24. 11 στένει — 14 βίου p

25. 1 φθόνος ἔξωθεν — 2 ἵσταται in mge repetit.(schol.recent )R!

26. 1 ἔξωθεν θείου χοροῦ Heina. (cum σ2) ἔξω θείου χοροῦ Δ cum Platone ||7 φυλαξόμεθα Boissonade (anecdot. IV 478) (Duebn.) λάθωμεν 〈ὑπεκδράντες〉 Reiske ||8 ὑπαλύξαι] ἀνὰ νύκτα Homerus ||11. 12 τὸ τοῦ ἀνθρώπου MN α(δ) ||15 σώματι] πτώματι M φ |οὐ γενόμενον] ὃ γενόμενον nescio unde θ

27. 144 a

28. 2 προιὸν δὲ sq. cf Hippocr. ep 17. 47 ἀκμάζων θρασύς sq. || 7 οὐκ ὄμβρων sq. vi. or 36. 5 e καὶ οὐκ ἀπεδίδρασκεν sq. 10 πληρωθὲν sq. vi simil. or. 36. 2 e πλούτου sq or. 33. 3 e ἀκο- ρεστος sq. ||11 12 Εὐρίπου sq vi. or. 5. 6 b et quae ibi adnotavi || 13.14 ἐνδεὲς ἀμπεχόνης scil quia ἀσκεπὴς est vi. or. 31. 4 f vi. etiam or. 36. 2 a περιβάλλοντες sq. ||15 ἓν σῶμα sq. ut regis Per- sarum vi. or 33. 4 a || 18 οὐδὲ τὰ τοσαῦτα ἱκανά excipiunt enim

29. 11 in mge εὔριπος ἄμπωτις (schol. recent.) R!

30. 18 τίς γὰρ — p. 478. 3 ἀνιστάμενον p

31. 1 μητέρων R μητρῴων cett. (θ) |ὑγρῶν MNα(δ ) λύθρων Markl. |ἰλυῶδες] ὑλῶδες MNα(δ) corr. Heins ||2 ἀνάπλεον MN(Δ0) ||6 ἀχρειότατον Reiske (Duk.) ||9 οὗτος| τοῦτο Heins. 10 ἀμπέχεται φα(δΔ) θέρος οὗτος Steph ἀναψύχεται Markl. 12 ἀμπώσεως nescio unde Δ |ἑστὼς MNα(θ) ||15 λουτρῶν om Δ°

32. τὰς σωματικὰς ἐλαττώσεις τὰ ἐκτός cf. Orig c. Cels. IV 209 6. 314 Hierocl. ap. Stob. ecl. I 64

33. 1 λοιμοῦ . . ὄμβρους . . γῆν σειομένην exempla malorum physicorum hominum puniendorum causa missorum cf. Hierocl. ap. Stob. ecl. l 64 vi. etiam or. 3. 8 n cf. Philo. π. προν lI 90 et 100 Senec. nat. quaest. IV 4 VI 3 || 7.8 ὄχλον νοσημάτων sq. vi. or. 28. 2 i cf Plat. Tim. 86 c Plut. anim. an. corp. 3 Dio Chrys. 78. 45 || 8 ἐὰν λύπην ἀπώσῃ sq. vi. or. 1. 2 b ἢ εἴπερ sq. || 12. 13 ὁ Ζεὺς ἢ ὁ Ἀπόλλων sq. ut supra § lII b ||13.14 τοῦ ὑποφήτου sq. ut or. 11 be ||15 ἐξ ἡμέων sq. vi. or. 38. 7 a cf. Hierocl. ap Stob. ecl. lI 181 Porph. ap. Stob. ecl. II 172

34. 4. 5 in mge ὦ θαυμάσιον σοφιστὴν (schol. recent.) R! || 11 in mge ἐγγειτονῶν (vet. schol. u) R!

35. 1 λιμοῦ Hα(δ) ||8 ἀπώσῃς α(δΔ⁰ ) corr. Reiske ||9.10 ἂν παύ- σεται R ἂν παύσηται (ἀναπαύσηται M) cett. (δ Δ) || 10 ἔπεισιν] ὕπεισι Markl. ||11 ἐγγειτονῶν RMB ἐκ γειτόνων α(δ) ||12 ἀπο- κρίναιτο (αι in ras ) R 13 ἢ ὅστις Markl. ἀκούσομεν ἀκού- σωμεν cett.(δΔ) sed vi. Lucian.navig. 11 (255)al. || 16 σφίσιν MN

36. 144b

37. Ed. Duebn p.163

38. 1.2 οὐρανὸν . . ἄμοιρον κακῶν cf. Plat. republ. lI 379 lulian lI 90 b Hermes ap. Stob. ecl. I 275 Plut. stoic rep. 33 Philo. π. προν. lI 82 vi. etiam or. 34. 3 a ||5. 6 ὕης πάθος . . ψυχῆς ἐξουσία cf. Hierocl. ap Stob. ecl. lI 181 Phil. π προν. lI 82 || 7 ὕλην..ὑποβεβλημένην δημιουργῷ ἀγαθῷ cf. Orig.c. Cels. 6.314 Senec. ep. 65. 2 simil. Chrysipp. ap. Plut. stoic.rep. 33 (ὃ τρόπον οὔτε νόμος τοῦ παρανομεῖν παραίτιος . . οὔτε σἱ θεοὶ τοῦ ἀσε- βεῖν) Philo π προν. lI 82 cf etiam lulian lV 134 c Arist. ap Stob.ecl. l 135 Plut. def. orac. 436a ||13.14 τὰ μὲν ἡ τέχνη προη- γουμένως δρᾷ cf. Orig. c. Cels. 6. 314 τοῖς προηγουμένοις αὐτοῦ ἔργοις

39. 1 ἀτασθαλίης R ἀτασθαλίας cett. (δ Δ) |2 ἑστιῶν MN α(δ) 5 δὲ αὕτη] καὶ αὕτη nescio unde Δ || 7 ὁρᾷς R! in ras R! 9 ἀκρατῶς — ἔχοντα per parenthesin sumenda esse censet Markl. 10 ἀναίτιόν μοι] αἴτιον μοι MN αἴτιον μὴ φα(δ)

40. 3. 4 ὥσπέρ τινας ἀναγκαίας καὶ ἑπομένας φύσεις cf. Chrysipp. ap. Gell. Noct Att. VII 1.8 non fuisse principale naturae con- silium ut faceret homines morbis obnoxios . . . sed cum multa . . gugberet . . utilissima, alia quoque simul agnata sunt in- commoda his ipsis quae faciebat cohaerentia eaque non per naturam sed per sequellas q uaedam necessarias facta dicit quod ipse appellat κατὰ παρακολούθησινʼ Orig. c. Cels. 6. 314 (τοῖς ἔργοις ἐπηκολούθησεν) Philo π. προν. ll81 ||6 σωτηρίαν τοῦ ὅλου sq. vi or.5. 4 c et d; 13. 4 k: 32. 10 g; 38. 5 e et f cf. Philo π. προν. l 57 II 102 Epict. diss lI 5. 24 Simplic. in Epict. man.84 Cicer nat. deor. II 66 III 90 Seneca dial. l 3 Marc. Ant. V 8 Orig. c. Cels. IV 209 Plut. stoic. rep. 34 Plat. Tim. 30 b Sext. Emp. hyp. lII 10 ||7. 8 κακοῦσθαι ὑπὲρ τοῦ ὅλου ut Leonidas Othryadas Callicratidas vi. or. 32. 10 g ||8 λοιμώττουσι — 9 φλέγεται =or. 5. 4 g ||11 Ἀλκιβιάδης sq. vi. or. 7. 4 g; 11. 6 d

41. 8 sq λοιμὸς ἀθήνησιν σεισμὸς ἐν λακεδαιμονίοις ἐπικλυσμὸς ἐν |θετταλίᾳ |ἡ τῆς αἴτνης φλόξ in mge (schol. recentis.) R!

42. 1. 2 ἀνθρωπίνων] ἀνων (= ἀνθρώπων) M (pr. man.; corr. in ἀνωνων) ||2. 3 καὶ τὴν τέχνην] καὶ τὴν βούλησιν καὶ τὴν τέχνην Reiske τὴν τέχνην Reiske (Duebn.) ||3. 4 ὥσπέρ τινας] σπινθῆρας Markl. ||4 ἑπομένας καὶ ἀναγκαίας MNα(δ) καὶ ἀναγ- καίας ἑπομένας H (non R ut falso adnot. Dav.2) ἑπομένας del Markl. καὶ ἀναγκαίως ἑπομένας Dav συμφυεῖς καὶ ἀναγκαίως ἑπομένας Reiske |〈ἐκ〉φύσεις Markl. ||6 τεχνίτης (ι in ras.) R ||8 λοιμώττουσιν RH λιμώττουσι cett (δ) ||9 ἢ Αἴτνη M πότε| τότε M

43. 145 a

44. MϚ΄

45. 2 μόρια sq ut or 32.10 h ||3 ἃ σὺ μὲν sq vi. or. 7. 5 f et infra § V f simil. etiam or 32. 7 b ||7 ἀλλαγὴν ὀδῶν ἄνω καὶ κάτω sq. vi. etiam or. 10. 5 c et or. 1. 2 b cf. lambl. ap. Stob. ecl. I 378 Diog.Laert.IX 8 ||11 ζῃ πῦρ sq. cf. Plut. Ei ap. Delph. 18 (392 c) Philo π.προν. l 26 ||17 ἡ ψυχῆς ἐξουσία scil. αὐτοφυὴς

46. 18 in mge μοχθηρία (schol. recentis .) R

47. 2 in mge Μ numerus quaternionis |μόρια] μοῖρα Dav. ||3 σωμάτων] σώματος ἑνὸς Orelli ||4 ἐπιόντων α(δ) 6 γενέσεων Reiske ||7 ὁδὸν Markl. ||8 αὖτις R! || 9 ζῶντα Markl. ἐκείνου M |βίον ] θάνατον cum σ2 (‘vitam ex alterius morte oriri’) Heina. Gataker (ad Anton. lV 46) (Duebn.) || 9 10 ἀπο- θνήσκοντα Markl || 11 〈διὰ〉 τὸν γῆς Reiske || 12 〈διὰ〉 τὸν πυρὸς Keiske ||14 βίων α(δ) 16 δὴ] δὲ Wakefield |τὴν τῶν ἄλλων] τὴν ἄλλην Markl. τὴν 〈 ἑτέραν〉 τῶν κακῶν Meiser. 18 τοῦτο] τοῦ α(δΔ)

48. 145b

49. Ed. Duebn. p. 164

50. καὶ ἑκούσιος μοχθηρία vi or. 6 6 b ἀλλʼ αὐτόθεν sq. etiam or. 13. 8 b; 27 9 b sq. et infra § V 9 vers. finem

51. 6 δίχα sq. vi. or. 38. 6 h sq. || 13 ξύννομον vi. or. 35. 2 f vers finem ; or. 37. 1 a ὥσπερ sq or. 29. 7 i ἀσθενῆ sq. vi. or. 31. 4f || 16 17 τὸ γένος τοῦτο (scil. homines) κρεῖττον τῆς ἐν γῇ πάσης ἀγέλης (scil. animalium) sq vi. or 6.1 b || 19.20 θάνατον sq. vi. or. 7. 5 f; 11. 11 a et supra § IV 1

52. 1 αἰτία ἑλομένου Plato || 3 δὲ in ras R ||5 δεύτερον] δεῦρο Markl. (Duebn .) |θεὸς πολλὰς (suprascr. δὲ) R! θεὸς δὲ 〈ἐποίησε〉 πολλὰς Meiser ||6 κληρουχίας 〈 δεῦρο καταπέμψας〉 Reiske κληρου- χίας 〈ἔκτισε( ἐγέννησε)〉 Dav 1(Dav 2) κληρουχίας*** Duebn. ||8 σώ- μασιν 〈προσηκόντως ἐβούλετο 〉 Reiske ||11 ἀμήχανον τῷ (suprascr. δὲ) R! 18 οὐδὲ] οὐδʼ δ Markl.

53. 1. 2 τῷ αὐτῶν νόμῳ καὶ χρόνῳ or. 9. 6 e ||2. 3 ἐπὶ τὸν αὐτῆς τόπον sq. vi. or. 11. 10 e etiam or 10. 9 c || 5 ἐπιθεὶς sq. e Plat. Phaedr. 246 a sq. ὡς ἡνίοχον ἅρματι sq. vi. etiam or. 39. 2 g ||7.8 τέχνης . . ἀτεχνίας vi . . etiam or. 27 2 e ||8 ἐξουσίαν scil μοχθηρίας vi. supra § Va

54. 1 αὐτῶ MNα(δ) corr Markl. αὐτῶν nescio unde Duebn. 2 αὐτῆς MV || 3 δὴ] δὲ MNφα(δ) ||5 ἐπενθεὶς (vel ἐνθεὶς) Markl. ||6 〈καὶ〉 παραδοὺς α(δ Δ0) ||7 〈τὴν〉 ῥώμην MN 8 〈τοῦ〉 ἄρματος Markl ||9 τῶν ἡνιῶν] μὲν ἡνιῶν MNα(δΔ0) corr. Markl. ||10 ταύτην] ἑαυτὴν Markl (Duebn ) || 17 αὐτὸν δὴ Hob. αυτουη R οὕτως cett. (δ Δ) αὐτίκʼ οὖν Dav. οὕτω τὸ Markl. ||18 ἢν] κᾄν MVα(δ) ἐὰν Markl. || 11 μὲν] μὴ Markl. 20 ἄξαν (scil. τὸ ἅρμα nam ἄξαν derivcndum ab ἄσσω vi. or 1.5 h)] ἄξων α(δ Δ) ὁ ἄξων Duk.

55. 1 τὸ (ante ἅρμα) om. M ||3. 4 ἐπικακώσεις R! ||4 παντο- δαπάς *** Duebn. vi. ad p. 359.17

Maximus of Tyre Dialexeis 41

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

MA' XIl (Duebn. XLl vulg. 25)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers