Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Μ΄ ¹ XL (Duebn XL vulg. 24)

Εἰ ἔστιν ἀγαθὸν ἀγαθοῦ μεῖζον· ἐν ᾧ ὅτι ἐστίν.

Ἀλλʼ ἐπεὶ τὸν Ὅμηρον αἰτιᾷ, μεμφόμενον τῷ Γλαύκῳ
τῆς ἀμοιβῆς, πότερα καὶ σοὶ ὑπὲρ τοῦ Ὁμήρου ἀπολογητέον,

ἢ Ὁμήρῳ ὑπὲρ τοῦ Γλαύκου; Τούτῳ, νὴ Δία· τιμητέος γάρ μοι καὶ πρὸ τῶν ἄλλων Ὅμηρος εἴη, 〈μή〉 τι γε πρὸ δικαστοῦ σου.

Ὧδὲ τοίνυν ὁ Γλαῦκος λέγει· Ἑἰ μέν τι, ὦ Ὅμηρε, ἢ ἔλαττον ἦν ἀγαθὸν ἀγαθοῦ,
ἢ ἔλαττον μείζονος, εἰκότως ἄρα σοι εἶχεν αἰτίαν ὁ Ζεύς, ὡς τὰς φρένας μοι λυμαινόμενος· ἐν δὲ χρυσοῦ καὶ χαλκοῦ ἀλλαγῇ μήπω πάνυ αἰτιάσῃ μήτε τὸν Δία, μήτε ἐμέ· οὐδὲν γὰρ οὔτε τῷ λαβόντι χρυσὸς πλέον, οὔτε τῷ ἀλλαξαμένῳ ὁ χαλκὸς ἔλαττον·
ἀλλὰ ἀμφοτέροις καλῶς ἔχει ἑκάτερα, ἐν τῷ ἀνίσῳ τῆς ὕλης ἰσοστασίῳ τῇ γνώμῃ δοθέντα.ʼ ³⁴⁵ Καὶ ὁ μὲν Γλαῦκος ἡμῖν ἀπίτω ἐκποδών·

ἡκέτω δὲ ὁ Ὀδυσσεὺς ὁ τούτου σοφώτερος, ἀποδειξόμενος ἡμῖν τὴν αὐτοῦ γνώμην, ἤν περὶ ἀγαθῶν κτήσεως ἔχει.

Ἦ γὰρ οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ μακαρίζων μὲν τὸν Ἀλκίνου
οἶκον τῆς εὐφροσύνης καὶ τῆς ῲδῆς, συνευχόμενος δὲ τῇ Ναυσικᾷ ὁμόφρονα αὐτῇ ξυστῆναι γάμον, εὐδαιμονίζων

δʼ αὗ τῆς ἀθανασίας τὴν Καλυψώ; Οἶμαι δὲ αὐτόν, εἰ καὶ παρʼ ἄλλον τινα ἀφίκετο τῶν οὐ κατʼ ᾠδὴν καὶ κατὰ δαῖτα εὐδαιμόνων, οὐδὲ τῶν μακαρίων
κατὰ ἁρμονίαν γάμου, ἀλλὰ τὰ ἔτι τούτων μείζονα ἀγαθὰ κεκτημένων, εἰπεῖν ἂν καὶ περὶ ἐκείνων τὰ εἰκότα.

Ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ κάλλος μοι προφέρεις, ὡς ἐν μέτρῳ ἑνὶ τὴν χώραν ἔχον, φέρε καὶ περὶ τούτου σοι βραχέα ἄττα ἀποκρίνωμαι.

Δοκεῖς γάρ μοι, γενόμενος
ἐν χῶρᾳ τοῦ Τρωῖκοῦ ποιμένος, ἀφικομένου παρὰ σὲ ⁶ Ἑρ\ μοῦ πομπῇ Διός, ἄγοντος θεὰς τρεῖς πρὸς δικαστήν γε, προστάττοντος βραβεῦσαι περὶ κάλλους αὐταῖς, ἡσθεὶς τῇ Ἀφροδίτῃ, καθάπερ ἐκεῖνος, καταδικάσαι ἂν αἶσχος τῆς Ἥρας καὶ τῆς Ἀθηνᾶς· εἰ γὰρ ἕν μὲν τὸ
ἐν κάλλει καλόν, κρατῇ δὲ ἐν ἀγῶνι τριῶν μία, ἀνάγκη τὰς ἡττωμένας αἰσχρῶς ἔχειν.||

Μὴ σύ γε, ὦ δικαστῶν εὐδαιμονέστατε, ἀλλὰ ⁷ φειδὼ ἔχε ὀνομάτων αἰσχρῶν, καὶ ἡρέμα κάτιθι ἐκ τῶν ἄκρων ἐπὶ τὰ ἔσχατα·

ἵνα μὴ τὸν Ὅμηρον αὖθίς ⁸⁹ σοι προφέρω, λευκώλενον τὴν Ἥραν λέγοντα, καὶ ῥοδόπηχυν τὴν Ἠώ, καὶ τὴν Ἀθηνᾶν γλαυκῶπιν, καὶ ἀργυρόπεζαν τὴν Θέτιν, καὶ Ἥβην καλλίσφυρον· ὧν οὐδεμιᾶς ἀφαιρήσει τὸ κάλλος, κἂν ἐν μέρει ᾖ, εὔφημός γε ἐθέλων εἶναι τὰ θεῖα, καὶ ἥκιστα πλημμελής.

Ἀκούεις δʼ αὐτοῦ διηγουμένου χορὸν ἀγρευτικόν, παιζούσας ἐν ὄρει τὰς νύμφας, ἐξηγουμένης τῆς Ἀρτέμιδος;

¹⁰

Πασάων δʼ ὕπερ ἥδε κάρη ἔχει ἠδὲ μέτωπα,

φησίν· καὶ

¹¹

ῥεῖα δʼ ἀριγνώτη πέλεται, καλαὶ δέ τε πᾶσαι.

που καταγελᾷς τοῦ Ὁμήρου, προτιμῶντος μὲν νυμφῶν

κατὰ κάλλος Ἄρτεμιν; Ἀκούεις δὲ αὐτοῦ καὶ περὶ Μενελάου κάλλους τοιαυτὶ λέγοντος· ὅτε ἔφη τρωθέντος ῥυῆναι τὸ αἷμα κατὰ τοῦ μηροῦ, ἔπειτα εἰκάζει τὸ τοῦ μηροῦ κάλλος γυναικὸς τέχνῃ ἐλέφαντα χραινούσης
φοίνικι,

¹²

ἵπποις εἶναι παρήϊον·

¹³

τοῖοί τοι, Μενέλαε, μιάνθην αἵματι μηροί·

εὐφυεῖς

φησὶν καὶ

¹⁴

κνῆμαι καὶ σφυρά.

Τοῦ δὲ Ἀγαμέμνονος αὖθις αὖ ἐπαινῶν τὸ κάλλος, οὐκ ἐδεήθη εἰκόνος Λυδίας, ἢ Καρικῆς, οὐδὲ ἐλέφαντος ¹⁵¹⁶ὑπὸ γυναικὸς βαρβάρου φοίνικι | ἐξηνθισμένου· ἀλλὰ εἰκάζει αὐτοῦ τῷ Διὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ ὄμματα, ᾧ καὶ δῆλον, ὡς καλλίων ὁ Ἀγαμέμνων ἦν·

τῷ μὲν γὰρ ἦν τὸ κάλλος περὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ ὄμματα, τῷ δὲ
ἀμφὶ τοὺς μηροὺς καὶ τὰ σφυρά· ὁ δὲ τὰ κρείττω καλός, καλλίων· ὁ δὲ τὰ ἥττω καλός, οὔπω μὲν αἰσχρός, καλὸς δὲ ἧττον.

Τί δὲ ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῷ Ἑλληνικῷ οὐ διέφερεν μὲν ὥρᾳ ὁ Ἀχιλλεύς, εἶχεν δὲ τὰ δεύτερα ὁ Νιρεύς; δικαστῇ δέ σοι, ἀπολειπόμενος ὁ
Νιρεὺς τοῦ Ἀχιλλέως, οὐδὲν ἦν διαφέρων τοῦ Θερσίτου.

Καὶ ἵνα μὴ περὶ κάλλους σοι μόνον διαλέγωμαι, οὐκ ἀμφισβητεῖ τῷ Ἀχιλλεῖ περὶ ἀνδρείας ὁ Αἴας, οὐδὲ τῷ Αἴαντι ὁ Διομήδης, οὐδὲ τῷ Διομήδει ὁ Σθένελος, οὐδὲ τῷ Σθενέλῳ ὁ Μενεσθεύς· ἀλλʼ οὐδεὶς
διὰ τοῦτο τὴν ἀρετὴν ἀφαιρεῖ τοῦ Μενεσθέως διὰ τὸν Σθένελον· οὐδὲ τοῦ Σθενέλου διὰ τὸν Διομήδην, οὔτε τοῦ Διομήδους διὰ τὸν Αἴαντα, οὔτε τοῦ Αἴαντος διὰ τὸν Ἀχιλλέα·

ἀλλʼ ἔστιν κἀνταῦθα ἡ ὁδὸς τῆς ἀρετῆς οὐ διαπηδῶσα τὰς διὰ μέσου φύσεις, ἀλλὰ κατιοῦσα
ἠρέμα ἀπὸ τῶν ἀρίστων ἐπὶ τοὺς καταδεεστέρους.

¹⁷¹⁸

Καὶ ἵνα ποτὲ ἀπαλλαγῶμεν τῶν σωμάτων, οἷς ἀναμέμικται ἡ ῥώμη καὶ τὸ κάλλος, εἰ τὴν Ἀνδρομάχην τῇ Πηνελόπῃ ἀντεξετάζοις, οὐχὶ σώφρων μὲν ἑκατέρα καὶ φίλανδρος; προτιμήσεις δὲ τὴν Πηνελόπην, οὐχ ὅσα γυναικὸς βαρβαρικῆς Ἑλληνίδα, ἀλλὰ τῷ περιόντι
κατὰ τὴν ἀρετὴν τὸ πλεῖον νέμων.

Συμβουλεύει δὲ καὶ ὁ Νέστωρ τῷ Ἀγαμέμνονι· ἆῤ ἀνοήτῳ φρόνιμος; ¹⁹ἢ οὐκ ἂν ἐθελήσαις τὸν τῶν Πανελλήνων || βασιλέα, τὸν διογενῆ | καὶ λαῶν ποιμένα, καθυβρίσαι δυσφήμῳ ²⁰ αἰτίᾳ; ἀλλὰ καὶ ὣς ἐδέησεν αὐτῷ φρονίμῳ ὄντι φρονιμωτέρων
συμβούλων, τοῦ Νέστορος.

Πείθω δέ γε οὐδέν τι μᾶλλον περὶ τῶν ἀρετῶν διαλεγόμενος, τὰ ὅμοια τοῖς ὁμοίοις, τῷ ἀνίσῳ κατὰ τὴν μετουσίαν, εἰς ὑπεροχῆς καὶ ἐλαττώσεως μοῖραν παραβαλεῖν ἐθέλων· ὅς γε καὶ τὴν ὑγίειαν ἡγεῖ ἁπλοῦν τι εἶναι. Τί δέ
ἐστιν ἁπλοῦν παντὸς ἧττον; αἱ γὰρ τῶν σωμάτων φύσεις πολὺ τῶν τῆς ψυχῆς ἀμφιλαφέστεραι εἰς ὑγείας μέτρον

καὶ αὐτὸ τοὐναντίον, ὁ μὲν διώκων ἀκρότητα ἐν ὑγιεινῷ διώκει πρᾶγμα φεῦγον, καὶ οὔτε Ἀσκληπιῷ οὔτε Χείρωνι ἐξ ἐπιδρομῆς ἁλώσιμον·

ὁ δὲ ἐν τῷ ἀνίσῳ
τοῦ ἐφικτοῦ τὸ ληφθὲν ἀγαπῶν, εὐγνωμονέστερος μὲν πρὸς τὴν τέχνην, οὐκ ἀνέλπιστος δὲ πρὸς τὴν ἀκρότητα. ²¹²² Οὕτω τοι καὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἔχει.

Τριῶν γὰρ ὄντων οἷς ἄν τις διαιτήσαι τὸ παρὸν τουτὶ τὸ σκέμμα, ἑνὸς μὲν τείνοντος ἐπὶ τὸ ἀληθὲς αὐτό, δευτέρου δὲ ἐπὶ τὸ δυνατόν, τρίτου δὲ ἐπὶ τὸ ὠφέλιμον, καθʼ ἕκαστον
τούτων σκεψώμεθα, ἀνατρέψαντες αὐτῶν τὴν ἀκολουθίαν, ἀπὸ τοῦ ὠφελίμου ἀρξάμενοι·

μήπω γὰρ δυνατὸν ἔσται μηδὲ ἀληθὲς τὸ λεγόμενον, ὡς ἔστιν ἀγαθὸν ἀγαθοῦ μεῖζον, ἀλλὰ ἴδωμεν αὐτοῦ τὸ ὠφέλιμον· πολλὰ γάρ που καὶ τῶν οὔτε ἀληθῶν οὔτε δυνατῶν
ὠφέλησεν πιστευθέντα.

Οὐχ ὁ μὲν ἰσοκρατὲς τὰ πρῶτα ἄγων τὸ ἀγαθὸν καὶ περιγράφων αὐτοῦ τὴν οὐσίαν ἐν τῷ ἀρίστῳ μόνῳ, διέσκαψεν καὶ διετείχισεν τὴν ἐλπίδα τῶν πολλῶν τῆς ἐπʼ αὐτὸ ὁδοῦ; ὁ δὲ ὑποβάθρας διδούς, καὶ ἀναπαύλας
διὰ μέσου καὶ ἀναγωγὰς πολλάς, προὔπεμψεν πόρρω ²³πάνυ ὡς τευξόμενον τοῦ | μετρίου, παρεμυθήσατο δὲ τῇ ἐπιτυχίᾳ τὸν προσελθόντα ἤδη, ὡς προεληλυθότα ²⁴²⁵²⁶²⁷ τῷ ἀρίστῳ· ἀνεκήρυξεν δὲ τὸν ἀφικόμενον εἰς τὸ ἄκρον, ὡς ἐν ἀγαθοῖς ἄριστον·

ὁ δὲ ἕτερος τῶν λόγων οὐχὶ τὸν μὲν ἀριστέα ἐν δειλοῖς στεφανοῖ, τὸν δὲ ἰσχυρὸν ἐν ἀσθενεστάτοις; καὶ τὸ ὅλον ἀνταγωνιστὰς τοῖς ἀρίστοις οὐ δίδωσιν, οὐδὲ ἐλέγχει τὰς ἀρετὰς ἐν τοῖς
ὁμοίοις.

Καὶ τοῦ μὲν ὠφελίμου παύομαι, τὸ δὲ δυνατὸν ἤδη σκοπῶ.

Χρυσὸν μὲν τὸν διαφέροντα ἐλέγχει χρυσὸς ἥττων, οὐ μόλιβδος, καὶ ἄργυρον ἄργυρος, καὶ χαλκὸν χαλκός. Καὶ πάντως ἁπλῶς γίγνονται αἱ ἐξετάσεις ἐν τῇ παραβολῇ τοῦ ὁμοίου μὲν κατὰ τὴν
οὐσίαν, ἀνομοίου δὲ κατὰ τὴν ὑπεροχήν.

Τὸ δὲ ἀγαθὸν εἰς τὰ κακὰ αὐτὰ ἐμβαλὼν οὕτως ἐξετάζεις· καὶ πῶς οὐ φανεῖταί σοι τὸ σμικρότατον τῶν ἀγαθῶν ἐν

χώρᾳ τοῦ ἀρίστου; Ὡς γὰρ ἐν νυκτὶ φῶς ἐκ πυρὸς τοῦ διʼ ἡμέρας φανέντος ἀκμαιότερον ὑπὸ πολλοῦ τοῦ
περικεχυμένου σκότους ἐλεγχόμενον, ἐν δὲ ἡλίῳ τὸ αὐτὸ ἀμυδρὸν καὶ ἀσθενὲς καὶ ἀνταγωνιστὴν ἰσχυρότερον 〈οὐ φέρον〉·

οὕτως ἀμέλει καὶ τὸ ἀγαθὸν τοῖς μὲν κακοῖς συνεξεταζόμενον, καὶ τὸ τυχόν, ἄριστον καὶ μέγιστον καὶ ἐξοχώτατον, ὡς ἐν πολλῷ ζόφῳ μικρὸν
ζώπυρον, ἐν πολλῇ νυκτὶ ὀλίγον φῶς· ἐὰν δὲ ²⁸²⁹³⁰ παράσχῃς αὐτῷ πρὸς τὰ ὅμοια δρόμον καὶ ἅμιλλαν, τότε ὄψει τὸ ἄριστον ὄντως· νῦν δὲ συγχεῖς τὴν κρίσιν καὶ ταράττεις.

Οὐχ || ὁρᾷς καὶ τὴν σελήνην, ³¹ ἄστρον ἀμφίβιον πρὸς νύκτα καὶ ἡμέραν, ἐν μὲν νυκτὶ
λαμπράν, μετὰ δὲ ἡλίου ἀμαυράν; Οὐκοῦν ἐν ἡμέρᾳ ἥλιος κρατεῖ, τὸ ἄριστον καὶ ἀκμαιότατον τῶν ἐν οὐρανῷ ³²σωμά|των·

ἐν δὲ νυκτὶ σελήνη κρατεῖ, τὸ ἀσθενέστατον. Καὶ τοίνυν καὶ τὸ ἀγαθόν, ἐὰν μὲν εἰς νύκτα καὶ ζόφον καὶ ἀφέγγειαν κακῶν ἐμβάλῃς, κρατεῖ
τὸ ἀμαυρότατον· ἐὰν δὲ παραθῇς ἀγαθὰ ἀγαθοῖς, ἀνάγκη κρατεῖν τὰ περιλαμπέστερα.

Παύομαι τοῦ δυνατοῦ, καὶ ἐπὶ τὸ ἀληθὲς μέτειμι. Τὸν γὰρ τοῦ ἀνθρώπου βίον ἆρα ἄλλο τι ἡγητέον ἢ διαγωγὴν ζωῆς συγκεκραμένην ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος
καὶ τύχης; Ἐκ δὲ τῆς τούτων ἁρμονίας κραθέντων καλῶς, ἑκάστου εἰς τὸ ἀκρότατον τῆς ἑαυτοῦ ῥώμης ἀφιγμένου, τὸ ἄθροισμα τοῦτο εὐδαιμονίαν κλητέον· ἀρχούσης μὲν τῆς ψυχῆς, στρατηγοῦ δίκην, ὑπηρετοῦντος δὲ τοῦ σώματος, στρατιώτου δίκην, συνεργούσης
δὲ τῆς τύχης, ὅπλων δίκην· ἐξ ὧν ἁπάντων τὸ ³³³⁴³⁵ νικᾶν ἔρχεται.

Ἐὰν δὲ ἀφέλῃς τὴν τύχην, τὸν στρατιώτην ἐξοπλίζεις· κἂν τὸν στρατιώτην ἀφέλῃς, ἀποχειροτονεῖς τὸν στρατηγόν·

τιμιώτερον δὲ καὶ στρατιώτης ὅπλων, καὶ στρατιώτου στρατηγός. Ἐὰν δὲ δυοῖν θάτερον, ἢ τὸν στρατηγὸν τιμῶν τὰ λοιπὰ ἀτιμάσῃς,
τί χρήσεται ὁ στρατηγὸς τῇ τέχνῃ; ἢ καὶ ταῦτα εἰσάγων ἰσοτιμίαν νέμῃς, τί χρήσεται τέχνη τῷ στρατηγῷ;

Ἀρχέτω ψυχή, στρατευέτω τὸ σῶμα, συναγωνιζέσθω ἡ τύχη· πάντα ἐπαινῶ, πάντα δέχομαι· ἀλλὰ τὴν ἰσοτιμίαν αὐτῶν ἀφαιρῶ.

Οὐχ ὁρᾷς καὶ τὸν ἐν
θαλάττῃ πλοῦν, ἔνθα ὁ μὲν κυβερνήτης ἄρχει, ὡς ψυχὴ σώματος· ἡ δὲ ναῦς ἄρχεται, ὡς ὑπὸ ψυχῆς σῶμα· τὰ δὲ πνεύματα ἐπιρρεῖ, ὡς ταῖς ἀρεταῖς ἡ τύχη; Ἐὰν δὲ χειμὼν ἐπιγένηται, καὶ μένῃ μὲν ἡ ναῦς, μένῃ δὲ ὁ κυβερνήτης, ἐλπὶς σωτηρίας, κἂν οἴχηται ἡ ναῦς
ὀρθά, | ἢ κατακλύζεται, διὰ τῆς τέχνης·

ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ³⁶ κυβερνήτου ἄρξῃ, καὶ ἐκεῖνον ἀφέλῃς, ἀχρεῖος μὲν ἡ ναῦς κειμένη· ἀχρεῖος δὲ ἡ ἐπιρροὴ τῶν πνευμάτων, ³⁷κἂν φέρῃ.

Καὶ διὰ τοῦτο ἐν μὲν θαλάττῃ καὶ νηῒ καὶ πλῷ τιμιώτατον ὁ κυβερνήτης, καὶ μετὰ τοῦτον ἡ
³⁸³⁹⁴⁰ ναῦς, καὶ μετὰ ταύτην ἡ ἔξωθεν ἐπικουρία·

ἐν δὲ τῷ τοῦ βίου τούτῳ δρόμῳ τιμιώτατον μὲν ἡ ψυχή, μετὰ δὲ ταύτην τὸ σῶμα, καὶ τρίτον ἡ τύχη· τὰ δὲ τοῦ τιμιωτέρου ἀγαθὰ τῶν ἧττον τιμίων τιμιώτερα.

Ἐγὼ καὶ τῶν αἰσθήσεων τὴν ἰσοτιμίαν ἀφαιρῶ. Τυφλὸς ἦν Ὅμηρος, ἀλλʼ ἤκουεν τῆς Καλλιόπης· κωφὸς ἦν Ἄτυς, ἀλλʼ ἑώρα τὸν ἥλιον. Μετάθες τὰς συμφοράς· ἀκουέτω Ἄτυς μὴ ὁρῶν, βλεπέτω Ὅμηρος μὴ ἀκούων· Ἄτυῖ μὲν οὐκ ᾄσεται ἡ Καλλιόπη, Ὁμιήρου
δὲ οὐκ ἀφαιρήσεις τὴν διδάσκαλον.

Ἐγὼ καὶ τῶν θεῶν τὴν ἰσοτιμίαν ἀφαιρῶ· πείθομαι γὰρ Ὁμήρῳ λέγοντι·

⁴¹

τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δʼ ἔμμορε

τιμῆς·

τιμῆς οὐκ ἴσης, οὐδὲ γὰρ ἀρχῆς ἴσης· οὐ γὰρ ἴση ἡ νομὴ οὐρανοῦ πρὸς θάλατταν, καὶ θαλάττης πρὸς Ἅιδην θεὸς δὲ ὅμοιος καὶ Κρόνου παῖς, καὶ Ἅιδης,⁴² καὶ Ποσειδῶν, καὶ Ζεύς· καὶ γὰρ Λύσανδρος Σπταρτιάτης, ἀλλὰ Ἀγησίλαος Ἡρακλείδης·

λέγω δὲ κατὰ ⁴³⁴⁴⁴⁵⁴⁶ τὰς ἀρετάς, καὶ τὰ γένη προστιμῶ (οὐ γὰρ ὁ μὲν πωλοδάμνης εὐγενείας ἱππικῆς ἐρᾷ,

⁴⁷

ἧς Τρωΐ περ εὐρύοπα Ζεὺς

δῶχʼ υἷος ποινὴν Γανυμήδεος, οὕνεκ’ ἄρισται

ἵπποι ἔσαν,

ὁ δὲ θηρευτὴς εὐγενείας σκυλάκων ἐρᾷ· φιλάνθρωπος δὲ καὶ φιλοθρέμμων τοῦ ζῴου τούτου, οὐκ ἐξετάσει τὰ γένη)· λέγων οὐκ Ἀρτοξέρξην τὸν Ξέρξου (δειλόν μοι γένος λέγεις), οὐδὲ Ἱππίαν τὸν Πεισιστράτου ⁴⁸ (πονηρόν μοι γένος λέγεις), οὐδὲ Κροῖσον τὸν Ἀλυάττου
(ἀσθενὲς λέγεις)·

ἐὰν δὲ Λεωνίδαν λέγῃς καὶ Ἀγησίλαον, γνωρίζω τὴν ἀρετήν, καὶ μέμνημαι τοῦ Ἡρακλέους, καὶ ἐπαινῶ τὴν εὐγένειαν. Εἴθε μοι καὶ τὸ Ἀριστείδου γένος ἦν Ἀθήνησιν, εἴθε τὸ Σωκράτους· ἐτίμησα ἂν τούτους ὡς ρακλείδας, ὡς Περσείδας, ὡς
εὐπατρίδας.

Ἤ ποταμῶν μὲν ῥεύματα ἐπαινεῖς, ἐὰν καθαρὰ ἐκ πηγῶν ἔλθῃ, καὶ φυτὰ ἐπαινεῖς, κἄν γηράσκῃ ⁴⁹⁵⁰⁵¹ μὲν αὐτῶν τὰ σώματα, μένῃ δὲ τὰ σπέρματα· εὐγένειαν δὲ ἀνθρωπίνην οὐκ ἐπαινέσεις, ἐὰν ἀρξαμένη ἀπὸ τῆς ἀρετῆς, ὡς ἐκ πηγῆς καθαρᾶς, γνήσιος μένῃ, ἀνεπίμικτος μένῃ; Καὶ μέχρι μὲν ταύτης ἀνδρίζῃ, καὶ ἀξιό πιστος
εἶ λέγων·

ἐὰν δέ σου καὶ περὶ πλούτου πυνθάνομαι, τί φῆς; ποῖ τὸ πρᾶγμα τάττεις; ἐν ποίῳ χορῷ; Λέγε γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, τὰς τῆς ψυχῆς φωνὰς λέγε· τί φῆς τὸν πλοῦτον; Κακόν; τί οὖν ἐρᾷς; Ἀγαθόν; τί οὖν φεύγεις;
(Eurip. Hipp.612) Ἡ γλῶττα ἐπώμοσεν, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος. Ἀλλʼ οὐδέτερον ἡγεῖ, οὐκ ἀγαθόν, οὐ κακόν·

ἀλλʼ ἐν μεθορίᾳ καὶ χώρῳ μέσῃ. Τήρησον αὐτὸ ἀδιάφορον, μὴ προσέλθῃς περαιτέρω, μὴ ὑπερβῇς τοὺς ὅρους.

Ἄν
δὲ ὑπαλλάξας τὸ ὄνομα ἀγαθὸν μὲν μὴ καλῇς, προηγμένον δὲ καλῇς, τὴν μὲν φωνὴν μετέβαλες, τὴν δὲ τιμὴν δίδως.

⁵²⁵³⁵⁴

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. 138b

2. λδ΄

3. 9 πρὸ δικαστοῦ σου vi. simil. or. 23. 2 c || 17 ἰσοστασίῳ τῇ γνώμῃ vi. or. 35. 3 a vi. etiam or. 12. 4 a (de iniuria κατὰ τὴν γνώμην τοῦ δράσαντος metienda) et or. 4. 7 c similiter etiam infra § IIl a sq.

4. Codices RMN α (= Stephanus) φ (= Paccius) ; H (teste Davisio)

5. 1 Μ΄ R! || 3 in mge λδ΄ R! | εἰ ἔστιν — 4 ἐστίν R ὅτι ἔστιν ἀγαθὸν ἀγαθοῦ μεῖζον N add. λόγος κδʹ φα τοῦ αὐτοῦ ὅτι — μεῖζον M || 5 ἐπὶ R! | αἰτία R || 6 καὶ σοὶ] κᾀμοὶ Reiske 7 τοῦτο α(δ) || 8. 9 εἴη, 〈μή〉 τι Hob. ἦν τί codd. ἦν, μή τι φα(δ) μή τι ∠ || 10 μέν τι] μέντοι α(δ) |ἢ (ante ἔλαττον) del φα(δ ∠ praeter Dav.2) | ἀγαθοῦ (ου in ras. ex ον) R! || 11 ἢ] ἦν Reiske (Duebn .) || 12 λυμηνάμενος Markl. || 16 ἑκάτερα] ἀμφό- τερα Reiske || 17 ἰσοστασίᾳ Vulgo legi falso adnotat Duebn. ἰσοσ- τάσια Reiske (Duebn.) τῆς γνώμης Toupius (Emendat. III 387)

6. 139 a

7. Ed. Duebn. p. 157

8. 1 ὁ Γλαῦκος. ἀπίτω sq. ut or. 15 2 f simil. etiam or. 38. 4 m || 4 ὁ μακαρίζων sq. vi. or. 22. 1 b || 6 ὁμόφρονα . . γάμον simil. vi. or. 25. 1 d γάμου σώφρονος || 19 εἰ γὰρ ἕν sq. sed vi infra § II f || 23. 24 ἐκ τῶν ἄκρων ἐπὶ τὰ ἔσχατα vi simil. or 27.7 l

9. 1 ἡκέτω (τω in ras .) R! || 2 ἀποδειξάμενος MN || 4 Ἀλκινόου ς(δ ∠°) || 6 Ναυσικᾷ R! Ναυσικακία M Ναυσικάᾳ cett. (δ ∠) 10 μείονα Markl. || 16 . 17 δικαστήν γε RM δικαστήν σε cett. (δ∠) 20 κρατεῖ ϛ(δ ∠) ἐν ἀγῶνι Hob. ἕνα τῶν R ἐκ τῶν cett. (δ ∠) || 23 αἰσχρῶν om. Duk. | ἡρέμαι R! || 24 ἐπὶ (ι in ras .) R!

10. (ζ 1Ο7)

11. (ζ 108)

12. (cf. Δ 142)

13. (Δ 146/7)

14. (cf. Δ 147)

15. 2 γλαυκῶπιν (ιν in ras.) R! || 3 καὶ 〈τὴν〉 Ἥβην MN || 4 ἀφαι- ρήσεις Markl. || 5 〈περὶ〉 τὰ θεῖα Steph. || 8 ὑπὲρ R! (pr. man. ) om. M |ἥδε] ἥ γε N α(δΔ) cum Homero || 10 ῥεῖα τʼ Homerus ἀριγνώτη (η in ras.) R || 11 καταγελᾷς μὲν τοῦ Steph. | μὲν (ante νυμφῶν) del. Steph Reiske 11. 12 νυμφῶν om. H|| 12 Ἄρτεμιν om. MN φα(δ) Ἄρτεμιν 〈νυμφῶν〉 H Ἀρτέμιδα νυμ- φῶν Steph 13 τοιαυτὶ] ταυτὶ MNα(δ) || 17 ἵππων α(δ) cum Homero || 19 εὐφυέες Homerus 21 〈αἱ〉 κνῆμαι MNα(δ) | καὶ σφυρά] τε ἰδὲ σφυρὰ Homerus

16. 139b

17. 6 ὁ . . τὰ ἥττω καλός sq. vi. supra § l i εἰ γὰρ ἓν sq. etiam or. 7. 2k | οὔπω μὲν αἰσχρός sq. vi. simil. de ‘arteʼ et ‘non arteʼ or. 27 2d || 8 διέφερεν sq. vi. or. 25. 7e || 9 Νιρεύς sq. vi. or. 35. 1c cf. Dio Chrys. 21. 17 πλὴν ὅτι γε οὐδεὶς ἂν εἴποι τούσδε ὁμοίως ἂν εἶναι καλοὺς οὐδὲ Ἀλέξανδρον ἢ Εὔφορβον ἢ Τρώϊλον ἐοικέναι τι Μενελάῳ καὶ Πατρόκλῳ καὶ Νιρεῖ sq. || 20 ἀπὸ τῶν ἀρίστων sq. ut supra § ll a vi. or. 27. 7l etiam or. 9. 1d et or. 11. 12e

18. 8 〈τῇ〉 ὥρᾳ MNα(δ) | δὲ (post εἶχεν) om. MNα(δΔ)⁰ corr. Markl. || 9 (et 10) Νηρεύς R | δικαστὴς δέ RMN παρὰ δικαστῇ δέ Duk. δικαστῇ γέ Reiske | 〈ἀλλʼ〉 ἀπολειπόμενος Reiske || 10 διαφέρων RH διαλειπόμενος cett. (δ) || 11 μόνον σοι Markl || 15 ἀφαιρεῖ (αι in ras. ex ι) R! || 16 οὔτε R!MN οὐδὲ α(δΔ) || 17 οὔτε] οὐδὲ α(δ) prob. Meiser | τοῦ Αἴαντος om. MNα(δ) || 18 Ἀχιλλέα τοῦ Αἴαντος MNα(δ) || 20 ἠρέμαι R

19. Ed. Duebn. p.158

20. 140a

21. 8. 9 βασιλέα τὸν διογενῆ vi. or. 23 1a; 35. 1a; λαῶν ποιμένα vi. 23 1a vi. etiam or. 20. 6b || 12. 13 τὰ ὅμοια τοῖς ὁμοίοις sq. vi. or. 39. h sq. || 16 αἱ . . σωμάτων φύσεις sq. sed vi. or. 7. 3b || 19. 20 οὔτε Ἀσκληπιῷ οὔτε Χείρωνι ut or. 36. 5f

22. 3 ἀντεξετάζεις MNα(δΔ)⁰ || 8 ἦ nescio unde Δ⁰ || 10 ὡς RM || 10. 11 φρονιμωτέρων συμβούλων Hob. φρονιμωτέρῳ συμ- βούλῳ R! φρονιμωτέρου συμβούλου cett. (δΔ) || 11 πείθεις Markl. | δέ γε codd. δέ σε φα(Δ) δέ με Markl. || 12 ἀρετῶν] αἱρετῶν (vel ἀγαθῶν) Markl. || 13 ἀνίσω] νεανίσκῳ MN || 14 〈οὐκ〉 ἐθέλων Markl. κελεύων Reiske || 15 τί δέ] τὸ δέ Dav. || 19 πρᾶγμα om. MNα(δ)

23. 140b

24. 6 μήπω sq. ut or. 25. 4a; 28. 1e; 30. 4b al.

25. 9 πολλὰ — 10 πιστευθέντα n

26. 11 in mge ἰσοκράτης (schol recent.) R!

27. 1 καὶ τοῖς] κᾀπὶ τοῖς Dav.2 κἂν τοῖς Steph. (Duebn.) || 2 τὸ (ante) σκέμμα om. MNα(δ) || 4. 5 καθέκαστον R! || 7 ἔστω Markl. (Duk.) || 10 πιστευθέντα (τα in ras.) R! || 11 ὁ μὲν (cui opponitur ὁ δὲ 14) ἰσοκρατὲς τὰ πρῶτα (vi. p. 46. 2/3) ἄγων (═ ‘censensʼ ut θεόν τινα ἄγειν al.) Hob. ὁ μὲν ἰσοκράτης τα ἄγων R ὁ μὲν Σωκράτης (ἰσοκράτης M) περιάγων cett. (θ) ὁ μὲν Σωκράτης (ἀπάγων) παράγων (Dav.2) Markl. (Duebn.) simili modo nomen proprium ex coniectura falso introfertur p. 440. 13 cuius rei exempla (Psell. op. 285 Walz in Hermog. progymon.) adfert etiam Unger l. l. 44 || 13 τῷ πολλῷ α(δ) || 14 καὶ (ante ἀνα- παύλας) om. MNα(δ) || 15 ἀναγωγὰς] ἀνακωχὰς Orelli || 17 τὸν (ante προσελθόντα) om. α(δ) | προελθόντα Markl. (Duebn.) | ἤδη, ὡς] ὡς ἤδη Markl. (Duebn.) | προεληλυθότα] προελθόντα MN προσελ- θόντα α(δ) προσεληλυθότα Markl. (Duebn.) προελευσόμενον Dav.2

28. 4 ἀνταγωνιστὰς sq. vi. or. 1. 6 b; 34. 9 a; 38. 7 e || 8 χρυσὸς ἥττων scil. ἐλεγχόμενος vel βασάνῳ vel πυρὶ vi. or. 14. 3 a et or. 11. 2a || 11. 12 τὸ . . ἀγαθὸν εἰς τὰ κακὰ sq. vi. or. 34. 4 d || 14 φῶς ἐκ πυρὸς sq. vi. or. 11. 1 d ἔκπυρον φῶς sq. or. 13. 3 f

29. 7 χρυσὸν — 11 ὑπεροχήν n || 18 τὸ ἀγαθὸν — p. 467. 2 ὄντως p

30. 5 ἀρετὰς (ρε in ras.) R! || 8 ἄργυρος ἄργυρον et 9 χαλκὸς χαλκόν MNα(δ Δ⁰) || 9 πάντων Markl. (Duebn.) | αἱ in ras. R! || 11 οὐσίαννομοίου (suprascr. α) R! | τὸ δὲ RMN εἰ δὲ τὸ cett. (δ Δ⁰) || 12 αὐτὰ⌉ αὐτὸ Markl. || 17 καὶ ἀνταγωνιστὴν πρὸς ἀντα- γωνιστὴν cett. (δ Δ) || 18 〈οὐ φέρον〉 inseruit Hob. || 20 ὡς (pr. man.) om. R! || 21 κἂν (pro ἐν) πολλῇ p

31. Ed. Duebn. p. 159

32. 141 a

33. 4 ἄστρον ἀμφίβιον vi. simil. or. 13. 8 b de (avibus et de) vita humana || 6 ἥλιος . . ἀκμαιότατον sq. vi. or. 39. 5 e || 14. 15 δια- γωγὴν ζωῆς συγκεκραμένην ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος καὶ τύχης sq. cf. Diog. Laert. lI 94 τὴν εὐδαιμονίαν ὅλως ἀδύνατον εἶναι· τὸ μὲν γὰρ σῶμα πολλῶν ἀναπεπλῆσθαι παθημάτων, τὴν δὲ ψυχὴν συμπαθεῖν τῷ σώματι καὶ ταράττεσθαι· τὴν δὲ τύχην πολλὰ τῶν κατʼ ἐλπίδα κωλύειν vi. etiam or. 13. 7 b || 15 τούτων ἁρμονίας sq. vi. simil. or. 27. 7 b || 17 εὐδαιμονίαν vel ἐλευθερίαν vi. or. 27. 7 b || 18 στρατηγοῦ . . . στρατιώτου . . . ὅπλων δίκην vi. simil. or. 13. 4 d

34. 15 in mge τύχη (schol. recent) R!

35. 1 πρὸς in ras. R! || 2.3 κρίσιν RH τάξιν cett. (δ) ἐξέτασιν Markl. || 4 ἐν μὲν νυκτὶ R ἐν τῇ νυκτὶ H om. cett. (δ) || 9 καλῶν MN || 10 ἀγαθὰ om. Ϛ (δ) || 13 ἄρα MN || 14 συγκεκραμένης Reiske

36. 141b

37. g

38. 1 ἐὰν δὲ ἀφέλῃς sq. vi. or. 34. 4 f || 8 ἀρχέτω ψυχή sq. vi. simil. or. 27. 7 h || 10. 11 οὐχ ὁρᾷς τὸν . . πλοῦν sq. simil. vi. or. 13. 7 a cf. etiam lambl. ap. Stob. flor. 6. 17 || 11.12 ὡς ψυχὴ σώ- ματος ἄρχει vi. or. 7. 2 a sq.

39. 10 οὐχ ὁρᾷς — 13 τύχη p

40. 1 τὴν (ante τύχην) om. M || 6 τέχνῃ R τύχῃ cett. (δΔ) | ἢ καὶ RMN ἢ κᾂν cett. (δΔ) || 7 τέχνη R τύχη δΔ || 8 〈ἡ〉 ψυχὴ Markl. (Duebn.) || 10 καὶ (ante τὸν) om. MNα(δ) || 13 ὡς om. p || 15 κἂν 〈μὴ〉 οἴχηται Markl. ἐστ᾿ ἂν οἴχηται Meiser || 16 ὀρθή H et ita Heins. σαθρά Meiser sed ὀρθά adverbialiter ut πονήσῃ μακρά p. 395. 8 al. | ἢ] οὐ H et ita Dav.2 Markl. | κατακλύζεται Hob. καταδύσεται codd. α(δ) καταδύσηται Dav.2 καταδύσεσθαι Markl. καταστήσηται Dav.1 || 18 κειμένη R! κἂν μένῃ cett. (δΔ) || 20 〈τὸ〉 τιμιώτατον MNα(δ)

41. (Ο 189)

42. Ed. Duebn. p.160

43. 2 τιμιώτατον . ἡ ψυχὴ vi. or. 7. 2 g ||3. 4 τὰ τοῦ τιμιωτέρου ἀγαθὰ sq. vi. or. 7. 2 k vi. etiam or 40.2f ||6 ἤκουεν τῆς Καλ- λιόπης vi. simil. or. 32.8 e etiam or 26. 1 a; 1. 2 a || 6. 7 κωφὸς Ἄτυς cf Herod l 34 || 13 τριχθὰ δὲ sq vi. or 26. 7 f

44. 6 τυφλὸς — 7 ἥλιον n

45. 6 in mge τυφλὸς ὅμηρος | κωφὸς ἄτυς (schol recent ) R!

46. 2 τούτου nescio unde δΔ τιμιώτατον (ω in ras ) R! 10 ἀφαι- ρέσεις M ἀφαιρέσει ἡ κωφότης Reiske || 10. 11 τὴν ἰσοτιμίαν τῶν θεῶν Ϛ(δ) τὴν τῶν θεῶν ἰσοτιμίαν Δ || 15 τιμῆς om. φα (δ Δ⁰ ) | οὐδὲ γὰρ ἴση Mα(δ) om. N || 15.16 ἡ (ante νομὴ) om. M || 16 πρὸς τὴν θάλατταν οὐρανοῦ MN α(δ) || 17 ὁμοίως Ϛ(δ Δ) 18 Λύσανδρος (λυ in ras.) R! || 19 λέγω] ἐγὼ Schottus (Δ)

47. (Ε 265/7)

48. 142a.

49. 1. 2 ὁ . . πωλοδάμνης scil. Θετταλὸς vi. or. 19. 3 a || 6 ὁ θη- ρευτὴς scil. Σπαρτιάτης sq. vi. or. 19. 3 a || 6. 7 φιλάνθρωπος καὶ φιλοθρέμμων τοῦ ζῴου τούτου = or 19.3 h || 16 ποταμῶν ῥεύματα ἐπαινεῖς vi. or. 21 8 f || 17 φυτὰ ἐπαινεῖς scil. amatoris probi instar vi or. 19 4 f 20. 9 b: 21. 8 f

50. 9 in mge Ἱππίας (schol. recent.) R!

51. 1 προστιμῶ προτιμιῶ cett (δ Δ) || 1.2 πωλοδάμνης (πω in ras.) R! ||4 ἄριστοι MNH(Δ) cum Homero || 5 ἵππων Homerus ἦσαν MN ὅσσοι ἔασιν Homerus || 8 λέγων] λέγοις Meiser |Ἀρτα- ξέρξην HMN(Δ0) κατὰ Ξέρξην φα(δ) ||9 Ἰππίον — 10 γένος λέγεις R Κροῖσον τὸν Ἀλυάττου ἀσθενὲς λέγεις cett. (θ) Πεισιστράτου (ει in ras ) R! ||10 Κροῖσον — 11 λέγεις R Ἱππίαν — γένος λέγεις cett.(θ) || 15 Ἡρακλείδας (Η in ras) R! |Περσίδας ΡMN || 16 εὐ- πάτριδας R! |〈ἐπαινεῖς〉 propter p. 471. 2 inseruitHob. ||17 κα- θαρᾶς ἐκ πηγῆς φα(δ) καθαρὰ ἐκ πηγῆς Markl.

52. 2. 3 ἀπὸ τῆς ἀρετῆς vi. or. 21. 8 g || 3 ὡς ἐκ πηγῆς καθαρᾶς vi. or 34. 4 a || 12 13 ἐν μεθορίᾳ vi ad or 8.8 b || 13 (πλοῦτος) ἀδιάφορον cf. Stob ecl lI 58 vi. etiam or. 38 6 h et quae ibi adnotavi |||15 16 προηγμένον sq. vi. ad or. 39. 4 a

53. 7 in mge γυμνὴ ἡ κεφαλὴ (schol. rec.) R!

54. 1 αὐτῶτὰ (suprascr. ν) τὰ . . . . . μένῃ MN τὰ στελέχη, μένῃ φα(δ) || 3. 4 ἀνεπίμικτος μένῃ om. MN φα(δ) || 5. 6 πυν- θάνομαι RMN πυνθάνωμαι cett. (δ Δ) || 7 γυμνῇ (μν in ras ) R! 10 γλῶττʼ Δ γλῶσσʼ Euripides | ἐπώμοσʼ Markl. (Δ) ὀμωμοχ’ Eu- ripides || 13 μεθορίᾳ RB μεθορίῳ cett. (δ) αὐτὸ om. ϛ(δ) οὖ τὸ Markl. οὖν Reiske || 14 προσέλθῃς RM προέλθῃς cett. (δΔ) sed vi 384 6 || 15. 16 προηγμένον R! προηγούμενον cett. (δΔ) corr. Markl. || 16 μετέβαλες R (man alt) M

Maximus of Tyre Dialexeis 40

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Μ΄ ¹ XL (Duebn XL vulg. 24)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Μ΄ 1 XL (Duebn XL vulg. 24)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Μ΄ ¹ XL (Duebn XL vulg. 24)