Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΛΗ΄
XXΧVIII (Duebn. XXXVIII vulg. 22)

Εἰ γένοιτό τις θείᾳ μοίρᾳ ἀγαθός.

Ὅμηρος μὲν πρὸς τὸν Τηλέμαχον διαλεγόμενος ἐν προσώπῳ Νέστορος, οὑτωσὶ περὶ αὐτοῦ λέγει· ²

οὐ γὰρ ὁΐω

οὔ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαι τε τραφέμεν τε·

ὁ δὲ αὐτὸς καὶ τοὺς ἀγαθοὺς ἅπαντας δίους καλεῖ, διότι ἦσαν, οἶμαι, οὐ κατὰ τέχνην ἀγαθοί, ἀλλὰ ἔργον Διός.

Ὑποπτεύω δὲ αὐτοῦ κατὰ ταὐτὰ τὰ ἔπη, ἃ περὶ τοῦ Δημοδόκου λέγει, ὅτι ἦν αὐτῷ πεποιημένα μὲν εἰς
τὴν αὐτοῦ τύχην, ἀνακείμενα δὲ τῷ Δημοδόκῳ. Ἔχει δὲ τὰ ἔπη ὧδέ πως·

τὸν περὶ μοῦσα φίλησε, δίδου τʼ ἀγαθόν τε

κακόν τε·

ὀφθαλμῶν μὲν ἄμερσε, δίδου δʼ ἡδεῖαν ἀοιδήν.

⁴⁵⁶⁷

Ἐγὼ δὲ αὐτῷ περὶ μὲν τῆς ᾠδῆς συντίθεμαι, περὶ δὲ τῆς συμφορᾶς οὐ συντίθεμαι·

οὐ γὰρ μουσικὸν τὸ δῶρον. Ἀπίθανος δὲ καὶ ὁ Δημόδο|κος, οὑτωσὶ περὶ ⁸ αὑτοῦ λέγων· ⁹

αὐτοδίδακτος δ᾿ εἰμί, θεοὶ δέ μοι ὤπασαν ὀμφήν. ||

¹⁰

Καὶ πῶς ἐσσί, ὦ βέλτιστε, ἀοιδῶν αὐτοδίδακτος; παρὰ θεῶν τὴν ὀμφὴν ἔχων, οἵπερ διδασκάλων ἀπταιστότατοι;

Ἀποκρίνεται ὁ Δημόδοκος ὅπερ ἂν τῶν πλουσίων οἱ πατρῷον λαβόντες κλῆρον πρὸς τοὺς χρηματιστὰς
ἀποκρίναιντο, ὡς ἔστιν αὐτοῖς αὐτογενὴς ὁ πλοῦτος, οὐ παῤ ἄλλων τέχνῃ καὶ πόνῳ συνενηνεγμένος.

¹¹

Ἐπεὶ καὶ τὸν Ἡσίοδον τί οἰόμεθα ποιμαίνοντα περὶ τὸν Ἑλικῶνα ἐν Βοιωτίᾳ, ᾀδούσαις ταῖς μούσαις
ἐντυχόντα, ὀνειδισθέντα τῆς τέχνης τῆς ποιμενικῆς, παῤ αὐτῶν λαβόντα δάφνης κλάδους, εὐθὺς ᾄδειν, γενόμενον ποιητὴν ἐκ ποιμένος, ὥσπερ φασὶν τοὺς κορυβαντιῶντας, ἐπειδὰν ἀκούσωσιν αὐλοῦ, ἐνθουσιᾶν, τῶν προτέρων λογισμῶν ἐξισταμένους; πολλοῦ γε καὶ
δεῖ.

Ἀλλὰ ᾐνίξατο, οἶμαι, ὁ Ἡσίοδος τὸ αὐτοφυὲς ¹²¹³ τῆς αὐτοῦ τέχνης, ἀναθέμενος αὐτοῦ τὴν αἰτίαν τῷ μουσῶν χορῷ, ὥσπερ ἂν εἰ καὶ χαλκευτικὸς γενόμενός τις τέχνης ἄνευ ἀνετίθετο Ἡφαίστῳ φέρων τὸ αὐτόματον τῆς δημιουργίας.

Τί δὲ οἱ Κρῆτες; ἦ σοι οὐ¹⁴
δοκοῦσιν ὑπὸ βασιλεῖ τῷ Μίνω κοσμηθέντες καλῶς, ἀγασθέντες τῆς ἀρετῆς, διδάσκαλον αὐτῷ ἐπιφημίσαι τὸν Δία; εἶναι μὲν αὐτόθι ἐν τῇ Ἴδῃ ἄντρον Διός, φοιτῶντα δὲ τὸν Μίνω διʼ ἐνάτου ἔτους, συγγιγνόμενον τῷ Διί, μανθάνειν παρʼ αὐτοῦ τὰ πολιτικά.
Οὗιοι Κρητῶν λόγοι.

Ἐγένετο καὶ Ἀθήνησιν ἀνήρ Ἐλευσίνιος, ὄνομα ¹⁵ Μελησαγόρας· οὗτος οὐ τέχνην μαθών, ἀλλʼ ἐκ νυμφῶν ¹⁶ κάτοχος, θείᾳ μοίρᾳ |σοφὸς ἦν καὶ μαντικός, ὡς Περἰ ὁ Ἀηναίων λόγος.

Ἦλθεν Ἀθήναζε καὶ ἄλλος, Κρὴς ¹⁷
ἀνήρ, ὄνομα Ἐπιμενίδης· οὐδὲ οὗτος ἔσχεν εἰπεῖν αὐτῷ δου διδάσκαλον· ἀλλʼ ἦν μὲν δεινὸς τὰ θεῖα, ὥστε τὴν Ἀθηναίων πόλιν κακουμένην λοιμῷ καὶ στάσει διεσώσατο ἐκθυσάμενος· δεινὸς δὲ ἦν ταῦτα, οὐ μαθών, ἀλλʼ ὕπνον αὐτῷ διηγεῖτο μακρὸν καὶ ὄνειρον διδάσκαλον.

Ἐγένετο καὶ ἐν Προκοννήσῳ ἀνὴρ φιλόσοφος, ¹⁸ ὄνομα Ἀριστέας· ἠπιστεῖτο δὲ αὐτῷ οὐχὶ σοφία τὰ ¹⁹²⁰ πρῶτα, διότι μηδένα αὐτῆς διδάσκαλον προὔφερεν. Πρὸς οὖν δὴ τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀπιστίαν ἐξεῦρεν λόγον·

ἔφασκεν τὴν ψυχὴν αὐτῷ καταλιποῦσαν τὸ σῶμα, ἀναπτᾶσαν εὐθὺ τοῦ αἰθέρος, περιπολῆσαι τὴν γῆν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν βάρβαρον, καὶ νήσους πάσας,
καὶ ποταμούς, καὶ ὄρη·

γενέσθαι δὲ τῆς περιπολήσεως αὐτῇ τέρμα τὴν ῾ Υπερβορέων γῆν· ἐποπτεῦσαι δὲ πάντα ἑξῆς νόμαια καὶ ἤθη πολιτικά, καὶ φύσεις χωρίων, καὶ ἀέρων μεταβολάς, καὶ ἀναχύσεις θαλάττης, καὶ ποταμῶν ἐκβολάς·

γενέσθαι δὲ αὐτῇ καὶ τὴν τοῦ οὐρανοῦ
θέαν πολὺ τῆς νέρθεν σαφεστέραν.

Καὶ ἦν πιθανώτερος λέγων ταῦτα ὁ Ἀριστέας μᾶλλον μὴ ὤνια ἐξ ἀγορᾶς, ἢ Ξενοφάνης ἐκεῖνος, ἤ τις ἄλλος τῶν ἐξηγησαμένων τὰ ὄντα ὡς ἔχει· οὐ γάρ πω σαφῶς ἠπίσταντο οἱ ἄνθρωποι τὴν ψυχῆς περιπόλησιν, οὐδὲ
οἷστισιν ὀφθαλμοῖς ἕκαστα ὁρᾶν, ἀλλὰ ἀτεχνῶς ἀποδημίας τινὸς ᾤοντο τῇ ψυχῇ δεῖν, εἰ μέλλει ὑπὲρ ἑκάστου φράσειν τὰ ἀληθέστατα.

Βούλει τοίνυν Ἀριστέαν μὲν καὶ Μελησαγόραν καὶ Ἐπιμενίδην καὶ τὰ τῶν |ποιητῶν αἰνίγματα τοῖς μύθοις ²¹ ἐῶμεν, ἐπὶ δὲ τοὺς φιλοσόφους τὴν γνώμην τρέ||-
²²²³²⁴ ψομεν, τουτουσὶ τοὺς ἐκ Λυκίου καὶ Ἀκαδημίας τῆς ²⁵ καλῆς; οὐ γὰρ μυθολόγοι, οὐδʼ αἰνιγματώδεις, οὐδὲ τερατείαν ἀσπαζόμενοι, ἀλλʼ ἐν δημοτικῇ λέξει τὲ καὶ διανοίᾳ εἰθισμένα 〈μηνύοντες· προσείπωμεν〉 δὲ αὐτῶν
τόν γε ἡγεμόνα πρῶτον ὧδέ πως·

῾ Ὅτι μὲν ἐπιστήμην τιμᾷς παντὸς μᾶλλον, ὦ Σώκρατες, ἀκούομέν σου πολλάκις διατεινομένου, προξενοῦντος τοὺς νέους ἄλλον ἄλλῳ διδασκάλῳ·

ὅς γε καὶ εἰς Ἀσπασίας τῆς Μιλησίας παρακελεύῃ Καλλίᾳ τὸν υἱὸν πέμπειν, εἰς γυναικὸς
ἄνδρα· καὶ αὐτὸς τηλικοῦτος ὢν παρʼ ἐκείνην φοιτᾷς, καὶ οὐδὲ αὕτη σοι ἀρκεῖ διδάσκαλος, ἀλλʼ ἐρανίζῃ παρὰ μὲν Διοτίμας τὰ ἐρωτικά, παρὰ δὲ Κόννου τὰ μουσικά, παρὰ δὲ Εὐήνου τὰ ποιητικά, παρὰ δὲ Ἰσκομάχου τὰ γεωργικά, παρά τε Θεοδώρου τὰ γεωμετρικά.

Καὶ ταῦτα μέν σου τὰ εἴτε αὖ εἰρωνεύματα, εἴτε καὶ ἀνδρίσματα, ἐπαινῶ, ὅπως ἄν τις αὐτῶν ἀποδέχηται.

²⁶²⁷

Ἀλλʼ ἐπειδὰν ἀκούω σου πρὸς 〈Φαῖδρον διαλεγομένου, ἢ Χαρμίδην, ἢ Θεαίτητον, ἢ Ἀλκιβιάδην, ὑποπτεύω σε μὴ πάντα ἐπιστήμῃ νέμειν, ἀλλʼ ἡγεῖσθαι τοῖς ἀνθρώποις πρεσβύτερον εἶναι διδάσκαλον τὴν φύσιν·

καὶ τοῦτο εἶναι, ὅπερ οὑτωσὶ φαύλως ὑπεῖπάς που ἐν τοῖς
λόγοις, (cf. Plat. Alcib. l 105 d) θείᾳ μοίρᾳ δεδόσθαί μοι πρὸς Ἀλκιβιάδην ὁμιλίαν, καὶ πάλιν αὖ Φαῖδρον καλεῖς τὴν (Plat. Phaidr. 234 d) θείαν κεφαλήν,
καὶ περὶ Ἰσοκράτους που κατεμαντεύσω ἐν τοῖς λόγοις νέου ὄντος κομιδῇ.

Τί ταῦτά σοι ἐθέλει, ὦ Σώκρατες; Εἰ βούλει,

σὲ μὲν ἐῶ, τὸν δὲ ποιητὴν τῶν λόγων τουτονὶ τὸν ἐξ Ἀκαδημίας φίλον μέτειμι· ὁ δʼ ἡ|μῖν ²⁸ δεομένοις μάλα ἀποκρινέσθω, εἰ καὶ θείᾳ μοίρᾳ γένοιντʼ
ἂν ἀγαθοὶ ἄνδρες, αὐτὸ τοῦτο, ἄνδρες ἀγαθοί·

οὐ ποιηταὶ λέγω, ἵνα μοι προφέρῃς τὸν Ἡσίοδον, οὐδὲ μάντεις, ἵνα μοι τὸν Μελησαγόραν λέγῃς, οὐδὲ καθάρται,

ἵνα μοι διηγήσῃ Ἐπιμενίδην· ἀλλὰ ἀφελὼν ἑκάστου τὸ τῆς τέχνης ὄνομα, τὴν ἀρετὴν προσθείς,
²⁹³⁰³¹ ἣν ἂν ἄνθρωποι ἀγαθοὶ τὰ ἀνθρώπων ἔργα, οἶκον τὲ οἰκονομεῖν δεξιῶς, καὶ ἐν πόλει πολιτεύεσθαι καλῶς, περὶ ταύτης φαθί, εἰ γένοιτʼ ἄν τινι ἄνευ τέχνης, θεόσδοτος. Ἤ καὶ σὲ κατὰ χώραν ἐάσω·

ἀποκρινεῖται δὲ
ὁ λόγος αὐτὸς αὐτῷ, ὡς ἀνὴρ ἀνδρί, ἀπαυθαδιζόμενος ὧ δέ πωςʼ;

῾ Ὦ σχέτλιε, τί ταῦτα ἐρεῖς, ὅς ἡγεῖ τὸ καλλιστεῦον τῶν ἀνθρωπίνων ἀγαθῶν παρὰ μὲν ἀνθρώπου τέχνης τάχιστα ἥξειν, ἐκ δὲ θείας ἀρετῆς ἀπορώτατα; Καίτοι
μαντικήν, καὶ τελεστικήν, καὶ ποιητικήν, καὶ καθάρσεις, καὶ χρησμῳδίας, ξυλλήβδην ἅπαντα, οὐκ ἂν εἴποις ἀντάξια εἶναι τῆς ἀρετῆς·

εἶτα ἐκεῖνα μὲν ἡγῇ θείᾳ τινὶ ἐπιπνοίᾳ ψυχαῖς ἀνθρωπίναις ἀνακίρνασθαι, τὸ δὲ τούτων σπανιώτερον, τὴν ἀρετήν, ἔργον εἶναι τέχνης
θνητῆς; ἢ πολλοῦ ἄξιον νομίζεις τὸ θεῖον, πρὸς μὲν τὰ φαῦλα καλῶς καὶ ἀφθόνως παρεσκευασμένον,

πρὸς δὲ τὰ κρείττω ἄπορον; Οὔπω λέγω, ὡς εἴπερ ἐκείνων ἕκαστον τελεσιουργεῖσθαι ὁρᾷς, ἀνάγκη, καὶ τὸ κρεῖττον· οὐ γάρ, ὡς εἴπερ ὁ χαλκευτικὸς οὐκ ἂν
τέκτονα ἐκδιδάξαι· οὐδὲ ὥσπερ ὁ γεωργὸς κυβερνητικῆς ἄπειρος, καὶ ὁ κυβερνήτης ἰατρικῆς, ἄλλος ἄλλης ³²ὁ μὲν ἔμπειρος γῆς, ὁ δὲ ἄπειρος τῆς αὐτῆς, | οὕτως

³³³⁴

³⁵

καὶ || ὁ θεὸς ἐν περιγραφῇ μένει τέχνης μιᾶς· ἀλλ εἴπέρ τι παρʼ ἐκείνου ἔλθῃ, πρὸς μὲν ἀνθρωπίνης ψυχῆς δύναμιν τέχνης ἂν εἴη μέτρον, πρὸς δὲ θείας ἐπιστήμης παρασκευὴν μόριον τοῦ ὅλου.

Ὅρα δή, μή σοι θεός, τὰ τοιαῦτα δύναται κληρουχεῖν καὶ νέμειν,
πολὺ τούτων πρότερον ἀρετὴν νέμειν καὶ δύναιτο καὶ ἐθέλει. Οὑτωσὶ δὲ αὐτὸ σκέψαι.

Τὸ θεῖον πάντως ποι τίθεσαι τελεώτατον καὶ αὐταρκέστατον καὶ ἰσχυρότατον· ὡς, εἴ τι ἀφέλοις, λυμανεῖς τῷ ὅλῳ. Εἰ γὰρ μὴ τέλεον, οὐκ αὔταρκες·

εἰ δὲ οὐκ
αὔταρκες, οὔπω τέλεον· εἰ δὲ μὴ αὔταρκες μήτε τέλεον,

πῶς ἰσχυρόν; Αὔταρκες δὲ ὄν καὶ τέλεον καὶ ἰσχυρόν, κατὰ μὲν τὴν τελεότητα τὰ ἀγαθὰ βούλεται, κατὰ δὲ τὴν αὐτάρκειαν ἔχει, κατὰ δὲ τὴν ἰσχὺν δύναται·

βουλόμενος δὲ δὴ καὶ ἔχων καὶ δυνάμενος, κατὰ τί μὴ
δῷ; Ὁ μὲν γὰρ ἔχων, οὐ διδούς, οὐ βούλεται· ὁ δὲ βουλόμενος, οὐκ ἔχων, οὐ δύναται· ὁ δὲ ἔχων καὶ

βουλόμενος, πῶς οὐ δύναται; Οὐκοῦν εἴπερ ἔχει τἀγαθά, τὰ τελεώτατα ἔχει, τελεώτατον δὲ ἡ ἀρετή·

δί. ³⁶³⁷³⁸ δωσιν τοίνυν, ὃ ἔχει· ὥστε οὐ δέος, μὴ ἄλλό τι ἀγαθὸν εἰς ἀνθρώπους ἔλθῃ, μὴ παρὰ θεοῦ ὁρμηθέν· ἀλλὰ μὴν οὐδέν, εἴ τι ἄλλο ἀνθρώποις ἀγαθόν, ὅ μὴ παρὰ θεῶν ἔρχεται.

Τίνʼ οὖν τρόπον ἀρετὴ παρὰ
θεοῦ ἔρχεται;

Πέφυκεν τὸ ἀνθρώπων πᾶν ἐξ ἀρχῆς δίχα, τὸ μὲν εἰς ἀρετῆς ἐπιτηδειότητα, τὸ δὲ εἰς μοχθηρίας· ὧν ἡ μὲν μοχθηρία ἐνδεὴς τοῦ κολάζοντος, ἡ δὲ ἀρετὴ τοῦ σώζοντος.

Μοχθηρὰ μὲν γὰρ φύσις, τυχοῦσα ἐπιστάτου χρηστοῦ, νόμου καὶ ἔθους, τὸ ἄλυπον ³⁹ τῷ πλησίον περιεβάλ |λετο, καὶ πλεονεκτεῖ οὐκ ἐν
μοίρᾳ ἀγαθῶν, ἀλλʼ ἐν ἐλαττώσει βλάβης·

αἰ δὲ ἄρισται ψυχῆς φύσεις ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ τῆς ἄκραἀρετῆς πρὸς τὴν ἐσχάτην μοχθηρίαν καθωρμισμένοι, δέονται ξυναγωνιστοῦ θεοῦ καὶ ξυλλήπτορος τῆς ἐπὶ ⁴⁰⁴¹⁴² θάτερα τὰ κρείττω ῥοπῆς καὶ χειραγωγίας.

Ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ τὰ αἰσχρὰ ὄλισθος αὐτοφυοῦς ἀσθενείας ἔργον, ἣ καὶ τὰς ἐπιεικεῖς ψυχὰς κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμημάτων εἰς τὰς αὐτὰς ὁδοὺς ταῖς μοχθηρίαις συγκαθέλκει.

Ἀκούσῃ γοῦν τοῦ Διὸς αὐτοῦ λέγοντος,

⁴³

ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·

ἐξ ἡμέων γὰρ φασὶ κακʼ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ

σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼ ἔχουσιν.

Περὶ δὲ τῶν ἀγαθῶν ἀνθρώπων οὐκ ἀκούσῃ τοιοῦτον
οὐδὲν λέγοντος, οὐδὲ ἀπωθουμένου τὴν αἰτίαν, οὐδὲ ἀποτιθεμένου τὴν φροντίδα, ἀλλʼ αὐτὸ τοὐναντίον·

⁴⁴

πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,

οὗ περὶ μὲν πρόφρων κραδίη, καὶ θυμὸς

ἀγήνωρ

ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Πάλλας Ἀθήνη;

Τίς οὖν οὐκ ἂν εἴποι τὸν Ὀδυσέα ἀγαθὸν εἶναι θείᾳ μοίρᾳ, οὗ μέμνηται μὲν ὁ Ζεύς, κήδεται δὲ ἡ Ἀθηνᾶ. ⁴⁵⁴⁶ ἡγεῖται δὲ ὁ Ἑρμῆς, ἔραται δὲ Καλυψώ, σώζει δὲ ἡ Λευκοθέα;

Εἰ δὲ ἀγαθὸς ἦν, ὥσπερ ἦν, διότι

⁴⁷

πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω

καὶ

⁴⁸

πολλὰ δʼ ὅγʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὅν κατὰ θυμόν,

πῶς οὐ θείᾳ μοίρᾳ αὐτῷ συνηνέχθη τὰ γυμνάσια, ⁴⁹ ἀφʼ ὧν ἀγαθὸς καὶ ἦν καὶ ἔδοξεν;

Καὶ περιστήσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου ἀνταγωνιστὰς πολλούς, τῶν μὲν ⁵⁰βαρβάρων τὸ Γρω |ϊκόν, τοῦ δὲ Ἑλληνικοῦ τοὺς ἀρίστους
Παλαμήδη καὶ Αἴαντα, τῶν δὲ οἴκοι τοὺς ἰσχυροτάτους καὶ ἀκολαστοτάτους, Κυκλώπων τὸν ἀγριώτατον, Θρᾳκῶν τοὺς ἀξενωτάτους, φαρμακίδων τὴν δεινοτάτην, θηρίων τὴν πολυκεφαλωτάτην, θάλατταν πολλήν, χειμῶνα χαλεπόν, συνεχῆ ναυάγια· προσαναγκάσας ἀλᾶσθαι
καὶ πτωχεύειν, ῥάκη ἀμπισχόμενον, καὶ μετὰ ταῦτα αἰτοῦντα ἀκόλους, παλαίοντα, λακτιζόμενον, παροινούμενον·

ὧν ἕκαστον αὐτῷ διὰ φιλίαν θεὸς προὔβαλλεν, οὐχ ὁ Ποσειδῶν, ὀργιζόμενος,

⁵¹

ὅτι οἷ υἱὸν φίλον ἐξαλάωσεν,

οὐδὲ ὁ Ἥλιος μηνιῶν τῶν βοῶν (μὴ τοσαύτη μήτε ⁵²⁵³ Ποσειδῶνα ἔχοι φιλία πρὸς ἄνθρωπον ἄγριον καὶ παῖδα ἄξενον, μήτε τὸν Ἥλιον πτωχεία καὶ φειδὼ βοῶν), ἀλλὰ γὰρ τοῦ Διὸς ταῦτα ἦν τὰ προστάγματα.

Ἦ γὰρ οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καὶ τὸν Ἡρακλέα τὸν αὑτοῦ παῖδα μὴ ἐάσας ἀργὸν καὶ τρυφῶντα, ἀλλὰ ἐξελκύσας τῶν
ἡδονῶν; καὶ εἰς μὲν ἐκείνας τὸν Εὐρυσθέα ἐμβαλών, τῷ δὲ Ἡρακλεῖ ἐπιστήσας κάπρους καὶ λέοντας, καὶ δυνάστας, καὶ τυράννους, καὶ λῃστάς, καὶ ὁδοὺς μακράς,

καὶ γῆν ἔρημον, καὶ ποταμοὺς ἀπόρους; ἢ νύκτα μὲν ἡδύνατο ποιῆσαι ὁ Ζεὺς τριπλῆν ἐκ μιᾶς, ὃν δὲ
ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ ἐποιήσατο, τῶν δὲ τοῦ βίου πόνων οὐκ ἠδύνατο ἐξελέσθαι; Ἀλλ᾿ οὐκ ἤθελεν· οὐ γὰρ θέμις Διὶ βούλεσθαι ἄλλό τι ἢ τὸ κάλλιστον. Οὕτως ἦν καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀγαθός, καὶ Διόνυσος, καὶ ὁ Ὀδυσσεύς.

Καὶ ἵνα μὴ πόρρω σε ἀπάγω τῶν ἐν ποσίν,
τὸν Σωκράτην αὐτὸν οἴει γενέσθαι τέχνῃ ἀγαθῇ, ἀλλ᾿ οὐ θείᾳ μοίρᾳ;

|ἢ κατὰ μὲν τὴν τέχνην ἐγένετο ἂν ⁵⁴ λιθοξόος παῖς ἢ παρὰ πατρὸς λαβὼν τὸν κλῆρον· κατὰ δὲ τὴν τοῦ θεοῦ χειροτονίαν τὴν μὲν τέχνην διώσατο, τὴν δὲ ἀρετὴν ἐλάμβανεν.

⁵⁵⁵⁶

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. λβʹ

2. (γ 27/8)

3. (θ 63/4)

4. 11 δίους καλεῖ sq. vi. or. 35. 1 a || 12 ἔργον Διός vel θείᾳ μοίρᾳ vi. infra § IIl a et V b

5. 2 τούτων, μένεις (τούτων in ras et suprascr εἰ ut sit εἰ μένεις sic !) R! || 3 〈καὶ〉 ἄμοιρος φ α(δ)

6. Codices RMN α ( Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

7. 4 ΛH' R! || 6 in mge λβ' R! | εἰ — ἀγαθός RN additis λόγος κβʹ φ α τοῦ αὐτοῦ εἰ — ἀγαθοῖς (sic!) M || 10 οὐδέ σε α(δ) |ἀέκητι in ras R! |τραφέμεν (τρ in ras .) || 13 in mge περὶ Δημοδόκου (schol. vet. u) |κατὰ 〈ταὐτὰ〉 (῾ eodem modoʼ, an est καὶ ταῦτα? ) Hob. κατὰ codd. (δ) καὶ Steph. (Δ) || 15. 16 ἔχει τὰ (suprascr δὲ) R! || 17 περὶ πέρὶ M πέρι cett. (δ Δ) cum Homero | μοῦσʼ ἐφίλησε MNα(δ) | δίδου δʼ ἀγαθόν N α (δΔ) cum Homero

8. 131 b

9. (χ 347)

10. Ed. Duebn. P.149

11. Περὶ Ἡσι- όδου

12. 3 ὁ Δημόδοκος sq. vi or 10. 5 e || 14 καὶ τὸν Ἡσίοδον sq. cf. Dio Chrys. 1 || 15 ᾀδούσαις ταῖς μούσαις ut or. 15. 6 f || 18.19 ὥσπερ . . τοὺς κορυβαντιῶντας cf. Plat. Crit 54 d etiam Verg. Aen. IV 301 || 21 ᾐνίξατο ὁ Ἡσίοδος sq. vi etiam or. 37. 5 b

13. 1 συντίθε -μαι R! || 2 μουσικῶς M || 5 αὐτοδίδακτός (sic!) δ᾿ εἰμι R |ὤπασαν ὀμφήν vi ad R! 118.8 7 πῶς sq. versus ipsius Maximi, quod editores fugit || 9 ἀποκρινεῖται Markl. et ita Meiser | ὅπερ] ὥσπερ nescio unde Δ 10 λαβόντες κλῆρον πατρῷον MNα(δ) || 14 in mge περὶ Ἡσιόδου (schol vet u) R! | ἐπὶ καὶ τοῦ Ἡσιόδου Dav || 17 δάφνης λαβόντα MNα(δ)

14. Περὶ Μὶνω

15. Περὶ Μελη σαγό ρου-

16. 132 a

17. Περὶ Ἐπι μενἰ δου

18. Περὶ Ἀρι στέου

19. 4 οἱ Κρῆτες sq. cf. Plat. legg. l 565 a sq. || 7 ἄντρον Διός vi. or. 37. 1 c || 8 Μίνω διʼ ἐνάτου ἔτους sq. vi. or. 6 7 a 14. 15 ἦλθεν Ἀθήναζε .. Κρὴς ἀνήρ sq. vi. or. 10. 1 a 20 ἐγένετο . .ἐν Πσοκοννήσῳ sq. vi or. 10.2 f

20. 1 αὑτοῦ φ α(δΔ0) |αὐτοῦ (alter.)] αὐτῆς α (δ) || 4 in mge περὶ Μίνω (schol. vet u) R! || 5 Μίνῳ α(δ) Μίνωι Δ || 7 μὲν 〈γὰρ〉 αὐ- τόθι Markl. ||11 in mge περὶ Μελησαγόρου (14 περὶ Ἐπιμενίδου 20 περὶ Ἀριστέου) (vet schol. u) R || 16 17 τὴν 〈τῶν〉 Ἀθηναίων MNα(δ) || 17 λοιμῷ RH φ λιμῷ cett.(δ) || 20 προκονήσῳ MN | φιλό- σοφος] σοφὸς Markl. || 21 οὐχὶ (scil. εἶναι locutione eodem modo mixta quo latine ῾ timere, neʼ ac nos ῾ warnen, nicht zu tunʼ) σοφία Hob οὐχ ἡ σοφία RHMN ἡ σοφία (del. οὐχ) φ α(δΔ) οὗν ἡ σοφία Dav. δοκησισοφία Markl. ceterum verbo αὐτῷ litteras ουκ (i. e. αὐτοῦ κάλλιόν (ἐστιν) a correctore quodam suprascriptas errore

21. 132 b

22. 9, 10 ἀέρων μεταβολάς, ἀναχύσεις θαλάττης, ποταμῶν ἐκβολάς or. 26 1 a ὅσα γῆς παθήματα sq.

23. pro οὐκ (═ non) s IIbrario acceptas in contextum verborum irrepsisse putavit Reiske

24. 1 μηδὲν MN || 7 ῾ Υπερβορέωγῆν (suprascr. ν) R! || 8 νομαῖα R! νομέα MN || 9 ἀναχύσεις] χύσεις MN α (δ) || 10 δὲ αὐτῇ R! M δʼ αὐτῇ cett. (δ Δ) || 12 ταῦτα λέγων MN α(δ) corr. Dav. μᾶλλον om. MNα(δ) sed coniungendum cum πιθανώτερος more sequiorum | μὴ ὤνια Hob μηον R! ἢ ὁ MN φ α(δ Δ) || 13 ἰξʼ ἀγορᾶς (recte; nam ἀγορὰ ═ λαλία teste Polluce) R Ξεναγόρας MN φ α(δ) Ἀναξαγόρας Dav. (Δ) similiter nomen proprium falsa coniectura fictum temere intruditur vi. p. 465.11 || 14 πω R! που cett. (δΔ) || 16 ὁρᾷ φ α(δΔ) || 17 μέλλοι Ϛ(δΔ) 21 φιλους (supraser. σόφο) R! || 21. p. 441. 1 τρέψωμεν ϛ(δ Δ)

25. Ed. Duebn p. 150

26. 8 διδασκάλῳ sq. simil. Dio Chrys. 55. 1 ἵνα μὴ πράγματα ἔχοιμεν ζητοῦντες αὐτοῦ τὸν διδάσκαλον sq. || 11.12 (Ασπασία).. διδάσκαλος . . . Διοτίμα sq. cf. or. 18. 4 b || 12 παρὰ Κόννου τὰ μουσικά vi. or. 33. 5 c cf. Plat. Menex 236 a || 13 παρὰ Εὐήνου τὰ ποιητικά cf. Plat. apol. 20 b Phaedo 60 d Phaedr. 267 a || 13. 14 παρὰ Ἰσκομάχου τὰ γεωργικά cf. Xenοph. Οecon. 17 || 14 παρὰ Θεοδώρου τὰ γεωμετρικά cf. Plat. Phaedr. 261 266 e C. F. Hermanm de Socr.magistris 29 || 15.16 εἴτε .. εἰρωνεύμαται εἴτε .. ἀνδρίσματα vi. or. 18. 5 a

27. 1 Λυκείου δΔ |Ἀκαδημείας Duebn. || 4 εἰθισμένα 〈μηνύοντες· προσείπωμεν (vel ἐρώμεθα?)〉 δὲ Hob. εἰθισμένοι· 〈ἐρήσομαι〉 δὲ Meiser εἰθισμένω δὲ MN εἰθισμένοι (del. δὲ) φ α(θ) et ita Schenk R εἰθισμὸν δὲ H εἰθισμένῃ Markl. (Duebn.) εἰ ἐθέλεις δὲ Dav2. εἰθισ- μένῃ φιλοσοφοῦσι, σκοπῶμεν Reiske | αὐτῶ N καὶ αὐτῶν (vel αὐτῶν τε) Schenkl ἐπʼ αὐτῶν Markl. αὐτὸν Reiske || 5 τόν τε HM τόνδε N δὲ τὸν (del. γε) φ α(δ Δ) | πρῶτον] προσείπωμεν Dav. sed vi. p. 353.10; 417. 13 || 6 ἀκούω μέν α(δΔ) || 7 ἄλλον (in ras. ex ἄλον) R! || 8 μελησίας MN || 9 ὑιὸν in ras. R! 10 ὢν in ras R! || 11 ἐρα- νίζεις α (δΔ0) || 12 Κόνου MN φ α(δ) || 13 Eὐήννου R || 13.14 Ἰσκο- μάχου (ισ in ras.) R! Ἰσχομάχου cett (δΔ) || 14 παρά τε RM παρὰ δὲ N α(δΔ) || 15 αὖ] οὖν Reiske (Duebn tacite) || 16 ἀνδρίσματα]

28. 133 a

29. 11 περὶ Ἰσοκράτους aq. cf. Plat. Phaedr. 278 e 13 σὲ μὲν ἐῶ sq. vi. or. 30. 3 a et quae ibi adnotavi || 15 ἀποκρινάσθω ut or. 11 6 e ; 36. 6 g et quae ibi adnotavi

30. αἰνίγματα Markl. ἐρανίσματα Meiser | ἐπαινῶ del. Markl. | 〈ἢ〉 ὅπως Markl. | ἀποδέχηται 〈ἐπαινῶ〉 Markl.

31. 2 Θεαίτητον (Θεαι in ras.) R! |ὑποπτεύω (ευω in ras .) R! 7 μοι] σοι Meiser || 9 καλεῖ MN || 11 περὶ (ante Ἰσοκράτους) del. Meiser | ἐς τοὺς λόγους Scaliger πρὸς τοὺς λόγους Steph. || 12 νέου ὄντος R! (man. alt.) et ita Leopardus (Emendat. XVII 18) (Δ) νεύοντος codd (δ) | ἐθέλοι MN || 14 τουτωνὶ N φ α(δΔ) δὲ ἡμῖν Δ || 17 ἵνα μοι] ἵνα μὴ Nφ α(θ) ἵνα μή μοι Reiske (Duebn.) | προσφέρῃς Ϛ (δ) || 18 (et 19) μοι RM μὴ cett. (δ Δ) τὸν ÷Μελησαγόραν R! 18. 19 καθαρταί Duebn. | 19 ἀλλʼ ἀφελὼν α(δ Δ0) 20 προθείς Reiske

32. 133 b

33. 4 σὲ κατὰ χώραν ἐάσω sq. vi. simil or. 40. 1 d sq. al. 10 μαντι- κήν sq. vi. or.13.2 c || 14 τὴν ἀρετήν, ἔργον ..τέχνης sq. vi. etiam or. 27 c et 8 b cf etiam Alb 30 init ||19.20 ὁ χαλκευτικὸς οὐκ

34. 1 ἣν ἂν R! ἣν cett. (θ) ᾗ Markl. (Δ) καθʼ ἣν Scaliger ἔργα 〈ἐπίστανται〉 Reiske || 3 φᾶθι ϛ (δΔ0) || 7 ἐρεῖς] ἐρωτᾷς Heins. ληρεῖς Markl. (Duebn.) || 9 ἀρετῆς] χάριτος Meiser || 12 ἡγεῖ Duebn. || 15 ἢ R! ἦ cett (δΔ) | πρὸς in ras. R! || 17. 18 ἐκεῖνον H ἐκεῖνο (scil. τὸ θεῖον) φ α(δ) ἐκείνῳ Markl. (Duebn.) || 18 τελεσιουρ- γεῖσθαι ὁρᾷς (an θεὸς ἐᾷ vel tale quid?) Hob. τελεσιουργεῖσθαι ὅσα (οσα R) codd. τελεσιουργεῖται (om. ὅσα) φα(δΔ) | τελεσιουργεῖ- ται πᾶσα Duebn.τελεσιουργεῖσθαι ὁσία Meiser || 19 ὡς εἴπερ RMN φ ὥσπερ α(δΔ) |22 γῆς (῾ provinciae᾿ )]τέχνης Steph. (Δ) |οὕτω ϛ(δΔ)

35. Ed. Duebn. p.151

36. ἂν τέκτονα ἐκδιδάξαι sq. cf. Plat. lon. 537 b etiam Plut. de Pyth. or. 22. 405 a vi. etiam or. 5. 6 c

37. 4 μόριον τοῦ ὅλου vi. or. 13. 4 k || 10 τέλεον cf. Plat republ lI 381 || 13.14 (θεὸς). . βούλεται .. ἔχει . . δύναται cf. lulian.ΙV 142 d οὐκ ἄλλο μέν ἐστιν οὐσία θεοῦ, δύναμις δὲ ἄλλο, καὶ μὰ Δία τρίτον παρα ταῦτα ἐνέργεια· πάντα γάρ, ἅπερ βούλεται, ταῦτα ἔστι καὶ δύναται, καὶ ἐνεργεῖ· οὔτε γὰρ ὅ μὴ ἔστι, βού- λεται, οὔτε ὅ βούλεται δρᾶν, οὐ σθένει, οὐθʼ ὃ μὴ δύναται, ἐνερ- γεῖν ἐθέλει Sallust (Mull. III 41) Heracl. ap. Stob. fl. 3.84 Orig

38. 5 MN εἰ φ α(δ Δ0) |κληροδοτεῖν Reiske || 7 ἐθέλοι Ϛ (δΔ) 8 ποι RMN πη cett. (δΔ) || 9 ἀφέλης Ϛ(δ Δ0) | λυμανεῖ Reiske (Duebn.) sed cf. Libanium IV 350. 19 || 11 οὔπω] οὐδὲ Reiske μὴ om. MNα(δ) μήτ(ε)ʼ Reiske (Wilam.) | μήτε] μηδὲ MNα(δ) corr. Markl. |τέλειον nescio unde Δ || 12 τέλεον] τέλειον α(δΔ0) 13 τελειότητα Nα(δ Δ0) || 18.19 τὰ ἀγαθά Nα(δ Δ0) 〈πάντα〉 τὰ ἀγαθά Reiske || 19 〈καὶ〉 τὰ τελεώτατα Reiske

39. 134 a

40. c. Cels. 163. Sext. Emp. hyp. III 121 g Cicer. nat. deor. l 2. 3 vi. etiam or. 16. 4 i; 18. 6 a

41. 1 μὴ παρὰ θεοῦ sq. cf. Plat. republ. II 379 vi. etiam or. 34. 3 a sq. ||5 πέφυκεν sq.vi.or. 34. 4 a || 8.9 φύσις.. νόμου..ἔθους vi. or. 27. 9 b: 10. 4 c || 10. 11 οὐκ ἐν μοίρᾳ ἀγαθῶν sq. vi. or. 34.2 b igitur non datur προκοπὴ nam ἀρετὴ secundum stoicos ἀρετῆς ὑπερέχουσα non est cf. Plut. stoic. rep. 13 aliter Plato- nici cf. Apul. dogm. Plat. II 6 Albin. 29 λέγονται καὶ ἄλλως ἀρεταὶ αἱ οἷον εὐφυίαι καὶ προκοπαὶ πρὸς ταύτην (τὴν τελείαν) 12 ἀμφισβητήσιμοι, ἐν μεθορίᾳ sq. vi. or. 24 3 i cf. Philo de pr. et poen. 11 φύσει γε μὴν πάντες οἱ ἄνθρωποι πρὶν τελειωθῆναι τὸν ἐν αὐτοῖς λόγον κείμεθα ἐν μεθορίῳ κακίας καὶ ἀρετῆς πρὸς μηδʼ ἕτερά πω ταλαντεύοντες || 14 δέονται ξυναγωνιστοῦ θεοῦ καὶ ξυλλήπτορος ═ or. 8. 7 Κ etiam or. 37 3 a

42. 1 ἄλλο τὶ α(δ) ἄλλο ἢ Markl. ἄλλοθεν Meiser τοῦτο τὸ Dav 2 μὴ (ante παρὰ) del. Markl. | ὁρμηθέν (μ in ras .) R || 3 μὴ οὐδέν (suprascr. ν) R! μὴν 〈εἰ〉 οὐδέν Reiske (Duebn.) | εἴ τι] ἐστιν φα(θ) Meiser ἔστω Schenkl | ἄλλο] ὅλως Meiser || 4 τί οὖν (suprascr. ν) R! || 5 ἀνθρώπων RM ἀνθρώπινον cett. (δ Δ) ἐξ ἀρχῆς α(δ Δ0) || 9 καὶ ἔθους] ἢ ἔθους Markl. || 10 περιεβάλετο Ϛ (δΔ) περιβάλλεται Markl. |ἐπλεονέκτει Reiske || 10.11 ἐν μοίρᾳ] ἐν πλημμύρᾳ Reiske || 12 μεθορίῳ M μετρίῳ N α(δ)

43. (α 32/4)

44. (Κ 243/5)

45. 2 αὐτοφυοῦς ἀσθενείας vi. or 8. 7 et quae ibi adnotavi 3 κολακεύουσα διὰ ἡδονῶν vi. or 20. 6 h 37. 7 c cf. Plat. Tim. 69 c (δέλεαρ κακῶν) republ. VII 522 Apul. dogm.Plat. lI 11 Plut. ap Stob. flor. 6. 45 lulian. lI 91 c Euseb ap Stob. ecl. II 178 Cicer. leg. l 11. 31 vi. etiam or. 29. 2 b εὐπροσώπων κακῶν or. 36. 4 h; 20. 6 h || 8 ἐξ ἡμέων sq. vi. or 41 4 a

46. 4 τὰς αὐτῆς Dav | τῆς μοχθηρίας Heins τὰς μοχθηρὰς Da ταῖς μοχθηραῖς Markl. (Duebn.) || 7 βροτοὶ (βρο in ras.) R! 9 σφῖσιν R (pr man.) N || 11 ἀπωθουμένου (ω in ras. ex o) R! || 12 ἀνατιθεμένου MN φ α(δ) | τὴν (ante φροντίδα) om. M αὐτὴν φ α (δ) || 13—16 πῶς sq. non lovis sunt apud Homerum, sed Diomedis verba; sed cf. etiam α 65 ubi πῶς — λαθοίμην lovis ex ore proveniunt | Ὀδυσσῆος N (Duk.) || 14 πέρι α (δΔ) cum Homero | πρόφων (suprascr. ρ) R! | κραδίη om MN || 17 οὖν om. M α(δ)

47. (α 3)

48. (α 4)

49. Ed. Duebn. p.152

50. 134 b

51. (λ 103)

52. 1. 2 σώζει δὲ ἡ Λευκοθέα scil. κρήδεμινον ὑποβαλοῦσα vi. or. 11. 10 h || 2 εἰ δὲ sq. vi or 22. 5 g; etiam or. 15 6 g || 6 τὰ γυμ- νάσια sq. vi. or. 34. 8 c || 8 ἀνταγωνιστὰς sq. vi or. 34. 9 a etiam or. 1. 6 b: 40. 4 b || 16 αἰτοῦντα ἀκόλους vi. or. 33. 5 c

53. 1 δὲ 〈ἡ〉 Καλυψώ Markl. || 2 Λευκόθεα R || 3 δʼ (ante ἀνθρώ- πων) om. MNφα(δ) | 7 καὶ (ante περιστήσαντος) om φα(δΔ) | περι- στήσαντος (στησ in ras. ) R! || 10 Παλαμήδην ϛ (δ Δ) || 11 ἀκο- λάστους MN | 〈τῶν δὲ ἔξω〉 Κυκλώπων Markl. 13 14 χειμῶνας χαλεπούς Markl. || 14 προσαναγκάσαντος Reiske (Duk.) prob. Meiser || 14. 15 ἁλᾶσθαι RMN || 17 προὔβαλεν ϛ(δ Δ) || 19 οἱ MNα(δ Δ0) Homerus | φίλον ὑιὸν MNα(δ Δ0) ἐξαλάωσεν (αω in ras.) R! ἐξαλαώσας Homerus

54. 135

55. 4 τὸν Ἡρακλέα sq. vi or. 15. 6 d; 32 7a || 12.13 οὐ γὰρ θέμις sq. vi. or. 41. 5 a αὐτοῦ sq. || 14 Ἡρακλῆς . . Διόνυσος vi. or. 32. 8 a || 17 κατὰ μὲν τὴν τέχνην sq. vi. or. 39. 5 i cf. Dio Chrys. 55 2 Lucian. somn. 12 Diog. Laert. lI 19 || 19 τὴν θεοῦ χειροτονίαν scil. lovis, a quo missum se esse profitentem

56. 2 πτωχείᾳ φα(δ) | φειδοῖ ϛ(δ) || 4 οὕτως N | Ἡρακλέα (λε in ras.) R! || 4. 5 παῖδα ἐάσας (suprascr. μὴ) R! || 7 περιστήσας Markl. || 10 ὃν δὲ (δὲ in ras.) R! || 11 τῶνδε τοῦ Ϛ (δ Δ) τὸν δὲ τῶν τοῦ φ? et ita Reiske (sed estne τῶν διὰ τοῦ ut p. 4. 21? ) 12 ἐξελέσθαι; 〈οὐ.〉 Reiske || 13 ἄλλό: τι R! οὗτος M ||14 ἦν R! οὖν cett. (δΔ0) | ὁ (ante Ὀδυσσεύς) om. ϛ(δ Δ0) || 15 καὶ (ante ἵνα) om Nφα(δ) || 16 ἀγαθὸν φα(δ Δ) || 17 ἦ φα(δ Δ0) |μὲν τὴν RΗ μὲν om. cett. (δ) || 18 λιθοξόου ϛ(δ) |ἢ (ante παρὰ) om φα(δ Δ) || 18.19 κατὰ τὴν Heins. (Lariotiana) Dav.1 corr. Markl.

Maximus of Tyre Dialexeis 38

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΛΗ΄
XXΧVIII (Duebn. XXXVIII vulg. 22)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΛΗ΄ XXΧVIII (Duebn. XXXVIII vulg. 22)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

ΛΗ΄
XXΧVIII (Duebn. XXXVIII vulg. 22)