Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΛΒ΄ XXXII (Duebn. III vulg. 33 B 30 γ΄)

Περὶ ἡδονῆς, ὅτι εἰ καὶ ἀγαθόν, ἀλλʼ οὐ βέβαιον γ΄

Αἰσώπῳ τῷ Φρυγὶ πεποίηνται λόγῳ δίαιται θηρίων
καὶ ξυνουσίαι· διαλέγεται δὲ αὐτῷ καὶ τὰ δένδρα, καὶ οἱ ἰχθύες, ἄλλο ἄλλῳ καὶ ἀνθρώποις ἀναμίξ· καταμέμικται δὲ ἐν τοῖς λόγοις τούτοις νοῦς βραχύς, αἰνιττόμενός τι τῶν ἀληθῶν.

Ἄιδεται δή τις αὐτῷ καὶ ¹²³⁴⁵τοιοῦτος μῦθος. Ἔλαφον διώκει λέων· ἡ δὲ φεύγουσα ὑπεξάγει, καὶ καταδύεται εἰς δρυμὸν βαθύν·

ὁ δὲ λέων (ὅσα γὰρ ἀλκῇ προὔχει, τάχει λείπεται) ἐπιστὰς τῷ δρυμῷ ἐρωτᾷ ποιμένα, εἴ που εἶδεν πτήξασαν τὴν ἔλαφον; ὁ δὲ ποιμὴν οὐκ ἔφη εἰδέναι·

καὶ ὁμοῦ λέγων,
τὴν χεῖρα ἀποτείνας, ἔδειξε τὸ χωρίον.

Ὤιχετο ὁ λέων ἐπὶ τὴν δειλαίαν ἔλαφον· ἡ δὲ ἀλώπηξ (σοφὴ γάρ τις αὕτη τῷ Αἰσώπῳ ἐστὶν) πρὸς τὸν ποιμένα λέγει· ‘Ὡς δειλὸς ἄρα καὶ πονηρὸς ἦσθα· δειλὸς μὲν πρὸς λέοντας, πονηρὸς δὲ ἐς ἐλάφους᾿.

Δοκεῖ μοι δὴ χρήσασθαι, ἂν ᾖ, ὁ Ἐπίκουρος τῷ Φρυγίῳ τούτῳ αἰνίγματι πρὸς τὸν τῆς ἡδονῆς κατήγορον, τῇ μὲν φωνῇ ἀνδριζόμενον, τῇ δὲ γνώμῃ, καθάπερ τῇ χειρί, ἐκτεινόμενον ἐφ᾿ ἡδονῇ.

Τίς γὰρ οὕτω πολεμήσαιτο ἑαυτῷ, ὥστε τὸ μόνον δὴ πραγμάτων
τῇ αὑτοῦ φύσει ἐπα|γωγότατον ἀποσείσασθαι ἑκών;

⁶⁷⁸⁹¹⁰

Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα, ἃ ὑπʼ ἀνθρώπων διώκεται, ἢ πείρᾳ γνωρισθέντα παρεδέχθη, ἢ τέχνῃ δοκιμασθέντα ἐτιμήθη, ἢ λόγῳ ἐξετασθέντα ἐπιστεύθη, ἢ χρόνῳ βασανισθέντα ἠγαπήθη·

ἡδονὴ δὲ καὶ λόγου ἀδεής, καὶ
τέχνης πρεσβυτέρα, καὶ τὴν πεῖραν φθάνει, καὶ οὐκ ἀναμένει χρόνον, ἀλλὰ ὑπερφυὴς ἡ πρὸς αὐτὴν φιλία καὶ ἡλικιῶτις τῶν σωμάτων, ὥσπερ κρηπίς, τῇ σωτηρίᾳ τοῦ ζῴου ὑποβέβληται· ἣν εἴ τις ἀφέλοι, τὸ γενόμενον εὐθὺς οἴχεσθαι δεῖ.

Ἐπιστήμην μὲν γάρ, καὶ λόγον,
καὶ τοῦτο δὴ τὸ θρυλούμενον, τὸν νοῦν αὐτόν, προῖὼν τῷ χρόνῳ ὁ ἄνθρωπος, τῇ κατὰ βραχὺ ἐντεύξει ¹¹ τῶν αἰσθήσεων διὰ τῆς πείρας ξυνενεικάμενος, ἤθροισεν ἐφʼ ἑαυτῷ·

ἡδονὴν δὲ αὐτοδίδακτος παρὰ τῆς φύσεως λαβὼν ἔχει ἐξ ἀρχῆς εὐθύς· καὶ ταύτην μὲν
ἀγαπᾷ, πολεμεῖ δὲ τῷ ἀλγεινῷ· καὶ ὑπὸ μὲν τῆς σώζεται, ὑπὸ δὲ τοῦ ἀλγεῖν φθείρεται.

Φαῦλόν τι χρῆμα ἡδονή; οὐκ ἂν ἦν ξύμφυτον, οὐδὲ τῶν σωζόντων ἡμᾶς τὸ πρεσβύτατον.

Τὰ δὲ ὑπὸ ¹²¹³¹⁴¹⁵ τῶν σοφιστῶν θρυλούμενα ἐς αὐτήν, ἡ Σαρδαναπάλλου τρυφή, καὶ ἡ Μηδικὴ χλιδή, καὶ ἡ Ἰωνικὴ ἀβρότης, καὶ τράπεζαι Χικελικαί, καὶ ὀρχήσεις Χυβαριτικαί, καὶ ἑταῖραι Κορίνθιαι, ταῦτα ἀθρόα, καὶ ὅσα τούτων ποικιλώτερα, οὐχ ἡδονῆς ἔργα, ἀλλὰ τέχνης καὶ λόγου,
παρανομησάντων τῶν ἀνθρώπων εἰς ἡδονὰς διʼ εὐπορίαν τῶν τεχνῶν ὀψὲ τοῦ χρόνου.

Ὥσπερ οὖν οὐδεὶς λοιδορεῖται λόγῳ, ὡς οὐκ ἔστιν καλὸν τῇ φύσει, κἂν ἀπάγῃ τὶς αὐτοῦ τὴν χρείαν ἐπὶ τὸ μὴ φύσει καλόν, οὕτως οὐδὲ τῇ ἡδονῇ λοιδορητέον, ἀλλὰ τοῖς χρωμένοις
ἡδονῇ κακῶς.

Δύο δὲ ὄντων τούτων ἐν ἀνθρώπου ψυχῇ, ἡδονῆς καὶ λόγου, λόγῳ μὲν ἡδονὴ κραθεῖσα, μηδὲν ¹⁶ ἀφελοῦσα τοῦ ἀναγκαίου, προσέθηκεν αὐτῷ τὸ ἀγωγότερον· λόγος δὲ ἡδοναῖς προσγενόμενος, αὐξήσας αὐτῶν διʼ εὐπορίας τὸ μέτριον, ἀφεῖλεν τοῦ φύσει
τερπνοῦ τὸ ἀναγκαῖον.

‘Ἀλλʼ οὐκ ἰδιον ἀνθρώπου ἡδονή, κοινὸν δὲ καὶ τῶν ἄλλων ζῴωνʹ.

Τοῦτο λέγεις τὸ ἐχεγγυώτατον ¹⁷¹⁸¹⁹ ἡδονῆς πρὸς σωτηρίαν, τὸ παντὸς τοῦ πεφυκότος ζῆν διασωστικόν· ἢ διὰ τὴν κοινότητά σε ἐνοχλεῖ; ὤ τῆς πλεονεξίας.

Σύ μοι δοκεῖς οὐδὲ τοῦ ἡλίου ἀγαπᾶν τὸ φῶς, ὅτι ἐστὶν κοινὸν ὀφθαλμῶν πάντων· ἀλλὰ
ἔδει γὰρ τὸν ἄνθρωπον μόνον ὁρᾶν, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀγαθὸν ἀνθρώπῳ τὸ φῶς· οὐδέ γε ὁ ἀήρ, εἰσπνεόμενός τε καὶ οἰκονομῶν τὰ σώματα ταῖς αὐτοῦ ὁδοῖς· οὐ ποταμῶν νάματα, οὐ γῆς καρποί· μέρη γὰρ τῶν ἀναγκαίων, ἐὰν προέλθῃς, πάντα κοινά, ἴδιον δέ,
οὐδενός. Ἐνταῦθά μοι τάττε καὶ τὴν ἡδονήν, ἐν κοινότητι ἀγαθοῦ σώζοντος πᾶσαν αἰσθητικὴν φύσιν.

Ἐπεὶ δὲ ἀρετῆς πρὸς ἡδονὴν ἡ ἐξέτασις γίγνεται, οὐ λοιδορήσομαι μὲν τῇ ἀρετῇ (οὐ γὰρ πικρός, οὐδὲ βλάσφημος ὁ καθʼ ἡδονὴν λόγος), τοσοῦτον δὲ λέγω,
ὡς εἰ τῆς ἀρετῆς ἀφαιρήσει τὶς τὸ ἡδύ, καὶ τὸ δυνατὸν αὐτῆς προσαφῄρηκεν· οὐδὲν γὰρ τῶν καλῶν αἱρετόν, ²⁰²¹²² ἀπογενομένης ἡδονῆς· καὶ γὰρ ὁ κατʼ ἀρετὴν πονῶν ἑκὼν φιλίᾳ ἡδονῆς πονεῖ, παρούσης ἢ προσδοκωμένης.

Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς χρηματισμοῖς οὐθεὶς ἑκὼν ἀντικαταλλάττεται δραχμὴν ταλάντου, οὐδὲ χρυσοῦ χαλκόν, ᾧ μὴ
²³

φρένας ἐξέλετο Ζδεύς,

ἀλλὰ δεῖ τὰς ἀμοιβάς, κἂν ἰσοστάσιοι ὡσιν, λυσιτελεῖν τῷ ἀλλαττομένῳ κατὰ τὴν χρείαν τοῦ λαβόντος, οὕτως ἀμέλει κἂν ταῖς τῶν πόνων ὁμιλίαις οὐδεὶς πονεῖ πόνου ἐρᾶν (ἦ γὰρ ἂν εἴη ὁ δυσερασίστερος), ἀλλάττεται
δὲ τοὺς παρόντας πόνους, |ὡς μὲν εἴποι ἄν τις τῶν ²⁴ γροικοτέρων, τοῦ καλοῦ· ὡς δέ τις τῶν ἀληθεστέρων, ²⁵ἡδο|νῆς· κἂν γὰρ τὸ καλὸν εἴπῃς, ἡδονὴν λέγεις· σχολῇ γὰρ ἂν εἴη τὸ κάλλος κάλλος, εἰ μὴ ἥδιστον εἴη.

Ἐγὼ δὲ οἶμαι καὶ αὐτὸ τοὐναντίον, διὰ τούτων
²⁶²⁷²⁸ ἀποφαίνεσθαι τὴν ἡδονὴν πάντων χρημάτων αἱρετωτέραν, ἧς εἵνεκα ἄν τις καὶ θάνατον ἀλλάξαιτο, καὶ τραύματα, καὶ πόνους, καὶ ἄλλα μυρία δυσχερῆ.

Κἂν γὰρ ἄλλο ἄλλῳ ἐπιτιθῇς ὄνομα τῆς τούτων ἀξίας,
Ἀχιλλεῖ μὲν ἀποθνήσκοντι ἑκόντι, καὶ τιμωροῦντι ἀποθανόντι τῷ Πατρόκλῳ φιλίαν, Ἀγαμέμνονι δὲ ἀγρυπνοῦντι καὶ προβουλευομένῳ καὶ προπολεμοῦντι βασιλείαν, τῷ δὲ Ἕκτορι ἐξηγουμένῳ καὶ προμαχομένῳ καὶ ἀριστεύοντι σωτηρίαν πατρίδος, πάντα ταῦτα ἐρεῖς
ἡδονῶν ὀνόματα.

Ὥπερ γὰρ ἐν ταῖς σωμάτων νόσοις ἀγαπᾷ ὁ κάμνων τεμινόμενος καὶ ἐμπιμπράμενος, καὶ διψῶν, καὶ λιμώττων, καὶ τὰ δυσχερῆ τῇ φύσει προσιέμενος ἑκών, ἀντικαταλλαττόμενος ταῦτα τῆς προσδοκίας τοῦ ὕπνου, εἰ δὲ ἀφέλοις τὴν ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος
ἀγαθοῦ, ἀφαιρήσεις τὴν αἵρεσιν τῶν παρόντων κακῶν, οὕτω κὰν ταῖς πράξεσιν ἀντίδοσις γίγνεται πρὸς ἡδονὰς πόνων, ἣν σὺ μὲν ἀρετὴν καλεῖς, ἐγὼ δὲ τὴν μὲν ἀρετὴν δίδωμι, ἐρήσομαι δέ σε, εἰ ἄνευ τῆς πρὸς αὐτὴν φιλίας τὴν ἀρετὴν ψυχὴ εἵλετο; ἐὰν γὰρ τὴν
φιλίαν δῷς, ἡδονὴν δίδως.

²⁹³⁰³¹

Κἄν ὑπαλλάξῃς τὸ ὄνομα, καὶ χαρὰν τὴν ἡδονὴν καλῇς, οὐ νεμεσῶ τῆς ἀφθονίας τῶν ὀνομάτων, τὸ δὲ πρᾶγμα αἷρῶ, καὶ τὴν ἡδονὴν γνωρίζω· ἥ ποιεῖ τὸν Ἡρακλέα ἐκεῖνον, τὸν τῶν πολλῶν καὶ θαυμαστῶν πόνων ὁμιλητὴν καὶ ἀγωνιστὴν καὶ ἐθάδα, τὸν πρὸς
τὰ θηρία παραβαλλόμενον, τὸν τοῖς παν ταχοῦ δυνάσταις ³² προσφερόμενον, τὸν πρὸς τοὺς ἀγρίους φιλονεικοῦντα, τὸν ἡμερωτὴν τῆς γῆς, τὸν καθαρτήν, τὸν ἐπὶ τὴν Οἴτην ἰόντα, τὸν ἐπὶ πῦρ παραγιγνόμενον. ἄλλο τι ἢ μεγάλαις καὶ θαυμασταῖς καὶ ἀκράτοις ἡδοναῖς
χειραγωγούμενον, ταῖς μὲν παρούσαις ὁμοῦ τοῖς πόνοις, ταῖς δὲ μελλούσαις μετὰ τοὺς πόνους, ἐπὶ ταῦτα ῖέναι ἑκόντα.

Ἀλλὰ σὑ μὲν τότε πόνους ὁρᾷς, τὰς δὲ Ἡρακλέους ἡδονὰς οὐχ ὁρᾷς, αἷς ἔχαιρεν. Ἔχαιρεν καὶ ὁ hρακλῆς ταῦτα δρῶν, καὶ διὰ τοῦτο ἔδρα·
καὶ οὐκ ἄν ἔδρα, εἰ μὴ δρῶν ἔχαιρεν.

Αἱ μὲν γὰρ Διονύσου ἡδοναὶ καὶ τελετῆς χώραν ἔχουσιν, κῶμοι ἐκεῖνοι καὶ θίασοι καὶ χορὸς καὶ αὐλοὶ καὶ ἄσματα· ³³³⁴³⁵³⁶ πάντα ταῦτα Διονύσου ἡδονῶν σχήματα ἐν μυστηρίοις ὀργιαζόμενα.

Τί λέγω Διόνυσον καὶ ρακλέα; μῦθοι ταῦτα, ἡρωϊκὰ ταῦτα. Τὸν Σωκράτην λέγω.

Ἐρᾷς, ὦ Σώκρατες,
Ἀλκιβιάδου, καὶ μετὰ τοῦτον ψαίδρου, καὶ μετʼ ἐκεῖνον Χαρμίδου; ἐρᾶς, ὦ Σώκρατες, καί σε οὐ λανθάνει κάλλος Ἀττικόν·

ἀλλʼ ὁμολόγησον αὐτοῦ τὴν αἰτίαν, καὶ μὴ φοβηθῇς τὴν ἀδοξίαν· ἔξεστιν καὶ μεθʼ ἡδονῆς σωφρόνως ἐρᾶν, ὡς ἔξεστιν καὶ μετὰ λύπης
ἀκολάστως ἐρᾶν.

Κἰ δὲ καὶ χωρὶς ἡδονῆς ἐρᾷς, καὶ ψυχῆς μόνης, καὶ σώματος οὐκ ἐρᾷς, ἐράσθητι Θεαιτήτου· ἀλλʼ οὐκ ἐρᾷς, σιμὸς γὰρ ἦν· ἐράσθητι Χαιρεφῶντος· ἀλλʼ οὐκ ἐρᾷς, ὠχρὸς γὰρ ἦν· ἐράσθητι Ἀριστοδήμου· ἀλλʼ οὐκ ἐρᾷς, αἰσχρὸς γὰρ ἦν. Ἀλλὰ ||e
τίνων ἐρᾷς; εἴ που τὶς εὐκόμης, εἴ που τὶς ὡραῖος, ³⁷ εἴ που ἁβρός, εἴ που καλός. Καὶ πιστεύω μὲν τῇ ἀρετῇ, ὅτι δικαίως ἐρᾷς, οὐκ ἀπιστῶ δὲ τῇ ψυχῇ, ὅτι διʼ ἡδονὴν ἐρᾶς· οὐδὲ γὰρ σώματι ἀπιστῶ ὑπὸ πυρὸς ³⁸³⁹⁴⁰ θερμαινομένῳ, οὐδὲ ὀφθαλμοῖς ὑπὸ ἡλίῳ φωτιζομένοις, οὐδὲ ἀκοαῖς ὑπὸ αὐλῶν γανυμέναις, οὐδὲ Ἡσιόδῳ ⁴¹ ὑπὸ Μουσῶν διδασκομένῳ, οὐδὲ Ὁμήρῳ ὑπὸ Καλλιόπης λιγαινομένῳ, οὐ Πλάτωνι ὑπὸ Ὁμήρου μεγαλυνομένῳ· πάντα ταῦτα ὑφʼ ἡδονῆς ἕλκεται, καὶ ὀφθαλμοί,
καὶ ἀκοαί, καὶ σώματα, καὶ λόγοι.

Ἀλλὰ καὶ τὸν Διογένην ἐκεῖνον εἰς τὸν πίθον ἡδονὴ εἰσάγει· εἰ δὲ καὶ ἡ ἀρετὴ αὐτῷ συνεισέβαλλεν.

τί τὴν ἡδονὴν ἐξοικίζεις τῷ λόγῳ; Ἥδετο ὁ Διογένης τῷ πίθῳ, ὡς Βαβυλῶνι Ξέρξης· ἥῆδετο τῇ μάζῃ ὁ Διογένης,
ὡς ὁ Σμινδυρίδης τῇ καρύκῃ· ῆδετο ταῖς κρήναις ταῖς πανταχοῦ, ὡς ὁ Καμβύσης Χοάσπῃ μόνῳ· ῆδετο τῷ ἡλίῳ, ὡς αρδανάπαλλος ταῖς πορφυρίσιν· ῆδετο τῇ βακτηρίφ, ὡς Ἀλέξανδρος τῷ δόρατι· ἥδετο ⁴²⁴³⁴⁴ τῷ θυλάκῳ, ὡς ὁ Κροῖσος τοῖς θησαυροῖς. Κἂν παραβάλῃς ἡδονὰς ἡδοναῖς, τὰ Διογένους κρατεῖ· τὰ γὰρ ἐκείνων μεστὰ μὲν ἡδονῆς, ἀλλὰ ἀναμίμικται λύπῃ πανταχοῦ· ὀδύρεται Ξέρξης ἡττώμενος, στένει Καμβύσῃς
τιτρωσκόμενος, οἰμώζει αρδανάπαλλος ἐμπιμιπράμενος, ἀνιᾶται μινδυρίδης ἀπελαυνόμενος, δακρύει Κροῖσος λαμβανόμενος, λυπεῖται Ἀλέξανδρος μὴ μαχόμενος· αἱ δὲ Διογένους ἡδοναὶ οἰμωγῆς ἄπειροι, ἄστονοι, ἀδάκρυτοι, ἄλυποι.

Σύ δὲ τὰς ἡδονὰς αὐτοῦ πόνους
καλεῖς· μετρεῖς γὰρ τὰ Διογένους τῇ σαυτοῦ φύσει, πονηρῷ μέτρῳ· σύ μὲν γὰρ ἀλγήσεις ταῦτα δρῶν, Διογένης δὲ ῆδετο.

Ἐπιτολμήσαιμι δʼ ἄν ἔγωγε εἰπεῖν, ὡς οὐδεὶς ἡδονῆς Διογένους ἥν ἐραστὴς ἀκριβέστερος. Οὐχ ἑστίαν ἔνεμεν, ἐπίλυπον γὰρ οἰκονομία·
οὐ πολιτείας ἐφήψατο, ἀνιαρὸν γὰρ τὸ χρῆμα· οὐκ ἐπειράθη γάμου, ἤκουεν γὰρ τὴν Ξανθίππην· οὐκ ἐπειράθη παιδοτροφίας, ἐώρα γὰρ τὰ δεινά· ἀλλὰ ἄφετος παντὸς τοῦ δεινοῦ, ἐλεύθερος, ἄφροντις, ἀδεής, ⁴⁵⁴⁶⁴⁷ ἄλυπος ἐνέμετο τὴν πᾶσαν γῆν, ὡς οἶκον ἕνα, μόνος ⁴⁸ἀνθρώ |πων ἡδοναῖς συνὼν ἀφρουρήτοις καὶ ἀταμιεύτοις ⁴⁹ καὶ ἀφθόνοις.

Τὸυ Διογένην ἐῶμεν, καὶ μετίωμεν τοὺς νομοθέτας, καὶ πολιτείας σκεψώμεθα. Μή με οἰηθῇς ἐπὶ Σύβαριν
ἥξειν, μηδὲ Συρακοσίων μνησθήσεσθαι τῶν ἁβροτάτων, μηδὲ Κορινθίων τῶν φιληδόνων, μηδὲ Χίων τῶν πλουσίων, μηδὲ Λεσβίων τῶν εὐοινοτάτων, μηδὲ Μιλησίων τῶν εὐειμονωτάτων·

ἀλλʼ ἐπὶ τοὺς ἡγεμόνας ἔρχομαι, ἐπὶ Ἀθηναίους ἔρχομαι, καὶ τὰ Λακεδαιμονίων
ἐξετάζω. Μάστιγες αὗται καὶ πληγαὶ Αακωνικαί, καὶ θῆραι, καὶ δρόμοι, καὶ δεῖπνα λιτά, καὶ στιβάδες εὐτελεῖς·

ἀλλʼ ὁρῶ καὶ τούτων τὰ τερπνά. Κὺ γε, ὧ Αυκοῦργε, σμικρῶν πόνων μεγάλας ἡδονὰς ἀντεισάγεις· ὀλίγα δούς, μεγάλα ἔλαβες· ἐφημέρους δοὺς πόνους,
ἡδονὰς διηνεκεῖς ἀντέλαβες.

Τινες, λέξει, Χπαρτιατικαὶ ἡ Θοναί; Πόλις ἀτείχιστος, ἄφοβος, ἄπειρος πυρός, ⁵⁰⁵¹⁵² ἀθέατος πολεμίων, ἀθέατος ξενικῶν ἀσπίδων, || ἀνή ⁵³ κοος στόνων, ἀνήκοος ἀπειλῆς.

Τί δʼ ἄν εἴη φόβου λυπηρότερον; τί δὲ δουλείας ἀνιαρότερον; τί δὲ ἀνάγκης ἐπιπονώτερον; ὅταν δὲ ταῦτα ἀπαλλάξῃς πόλεως,
πολλὰς αὐτοῖς ἡδονὰς ἀντεισάγεις.

Κκείνης τῆς ἡδονῆς θρέμμα ἦν ὁ Λεωνίδας, ἐκείνης ὁ Ὀθρυάδας, ἐκείνης ὁ Καλλικρατίδας.

‘Ἀλλʼ ἀπέθνησκον οὗτοιʼ. Ἀπέθνησκον καλῶς· “Υπὲρ ποίων ἡδονῶνʼ; Καὶ γὰρ τῶν σωμάτων ἐκκόπτεται μέρη ὑπὲρ ῥᾳστώνης τοῦ
ὅλου.

Μέρος ἦν ὁ Λεωνίδας καὶ τῆς Χπτάρτης, ἀλλὰ ἀπέθνησκεν ὑπὲρ τῆς Σπάρτης· μέρος ὁ Ὀθρυάδας, Καλλικρατίδας μέρος· τοιγαροῦν ἀφαιρουμένων σμικρῶν μερῶν, ἐσώζοντο αἱ οἴκοι ἡδοναί.

Τὰ δὲ Ἀθηναίων τί χρὴ λέγειν; πάντα μεστὰ ἑορτῆς τὰ Ἀττικά,
πάντα θυμηδίας· καὶ διέλαχον αὐτοῖς ὡραι τὰς ἡδονάς, ⁵⁴ |ἦρος Διονύσια, μετοπώρου μυστήρια· καὶ ἄλλην ὥραν ἔχει ἄλλος θεός, Παναθήναια, κειροφόρια, Ἅλῶα, Ἀπατούρια. Ναυμαχοῦσιν ἐν θαλάττῃ, οἱ δὲ ⁵⁵⁵⁶⁵⁷ οἴκοι ἑορτάζουσιν· πολεμοῦσιν ἐν γῇ, οἱ δὲ ἐν Διυ νύσου γελῶσιν.

Ἀλλʼ οὐδὲ οἷ πόλεμοι, τὸ σκυθρωπότατον, ἡδονῶν ἔρημοι· ἀλλὰ συντάττεται τούτοις Τυρρηνὴ σάλπιγξ, ἢ αὐλὸς τριηρικός, ἢ φδὴ ἐμβατήριος. λρᾷς τὴν ἀφθονίαν τῶν ἡδονῶν.

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. 1 τηκέσθωσαν οἱ ὀφθαλμοί vi. etiam or. 29. 1d (de Sarda- napalo) || 9 Αἰσώπῳ sq. vi. etiam or. 15. 5a; 19. 2a; 36. 1a || 11. 12 καταμέμικται sq. ut in Homeri aliorumque carminibus (secundum stoicos) vi. or. 26. 5a sq.

2. Codices RBMNQV α (═ Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

3. 9 Αἰσώπῳ — 13 ἀληθῶν p

4. 5 〈ΛΒ΄〉 Hob. || 7 περὶ — 8 βέβαιον γ΄ R om. γ; sed additis λόγος λγ΄ φ περὶ ἡδονῆς γ΄ (τρῖτος) BHMV(Q) Dav.2 ἔτι περὶ τοῦ αὐτοῦ ὅτι ἡδονὴ εἰ — βέβαιον λόγος λγ΄ α ἔτι περὶ τοῦ αὐ- τοῦ ἤγουν περὶ ἡδονῆς sq. M ὅτι πάντων τέλος ἡ ἡδονὴ Heins. || 9 πεποίηνται om. p | λόγῳ Hob. λόγοι codd. (δΔ) διάλογοι Dav.2 (Duk.) | δίαιται VQ (in mge) διά τε cett. nisi quod διὰ τῶν MQα(δ) διαλέγεται p διὰ del. Dav.2 (Duk.) || 9. 10 θηρίων] τὰ θηρία p || 10 καὶ ✶ ✶ ξυνουσίας Duebn. unde καὶ ἀνθρώπων ξυν- ουσίας Schenkl καὶ τῆς ξυνουσίας α(δ) om. p | διαλέγεται δὲ αὐτῷ καὶ om p || 11 ἀναμίξ· σοφὴ δὲ ἡ ἀλώπηξ αὐτῷ· ἐγκατα- μέμικται p || 12 ἐν om. p || 13 τι — δή om. B | δή τις] δὲ τὶς MNNα(δΔ⁰)

5. μῦθος

6. 6b

7. 1 ἔλαφον διώκει λέων sq. cf. Phaedri fab. append. III 18 (lupus pastor et venator) || 6 τὴν χεῖρα ἀποτείνας sq. cf. Phaedr. ‘at oculis clam designat partem dexteram’ || 15. 16 μόνον . . φύσει

8. 1 ἔλαφον — 2 καταδύεται v (: ὑπεξάγει) || 3 ἐπιστὰς — 5 ἔλα- φον v (: πτήσσω)

9. 1 in mge μῦθος (schol. vet. u) (ut p. 235. 13) R! || 6 ᾤχετο] in mge ὤσατο (schol. vet. b) R!

10. 2 δρυμῶν M δρυμῶνα N (in mge corr.) α(δ) | βαθήν MV || 3 προέχει Ϛ(δ) || 4 〈τὸν〉 ποιμένα α(δ) corr. Markl. | εἶδεν N cum R! | πτήξασαν τὴν] πτήξασάν τινα Markl. || 5 εἰδέναι] ἰδεῖν Markl. || 6 ἀνατείνας α(δ) | ᾤχετο] in mge ὤσατο fortasse reci- piendum vi. p. 34. 14 (εἰς Λύκειον ὤσατο) p. 235. 16; 236. 12 || 7 τις om. α(δ) || 9 ἄρα] ἅμα Reiske (Duebn.) improb. Schenkl || 10 εἰς MNα(δ) || 11 δὴ (post μοὶ) om. R (pr. man.) N δὲ α(δ) | ἂν ᾖ ut or. 24. 4d al. (‘si vivat’ σ2)] ἂν καὶ Nα(δΔ) ᾖ om. BMQV || 14 ἡδονήν Reiske || 14. 15 γὰρ 〈ἂν〉 οὕτω Reiske et ita Meiser || 15 πολεμήσαι αὐτὸς Reiskc || 16 ἐπαγωγότερον N

11. Ed, Duebn p. 7

12. ἐπαγωγότατον sq. cf. Sext. Emp. hyp. lII 24 Cicer. fin. l 9 Diog Laert. X 129 Themist. π. ἀρετῆς 26 p. 445 Usener Epic. 273 sq

13. 5 τέχνης πρεσβυτέρα nam ἡδονὴν ἀγαθὸν πρῶτον καὶ σύμ- φυτον ἔγνωμεν Diog. Laert. X 128 || 7 ὥσπερ κρηπίς ut or. 1.5 d; 27. 9 b etiam or 7. g || 9 ἐπιστήμην sq. vi. or. 6. 2 a 13. 14 αὐτοδίδακτος παρὰ τῆς φύσεως λαβὼν vi. etiam or. 25. 7 i

14. 1 τὰ μὲν — 7 σωμάτων p || 7 ὥσπερ — 9 δεῖ p || 17 φαῦλόν τι — 18 ἡμᾶς x || 18 τὰ δὲ — p. 370 4 Κορίνθιαι n

15. 1 ἀλλὰ ὑπʼ (suprascr. ἃ) R || 2 ἢ τέχνῃ δοκιμασθέντα R! ||4 ηγὴγαπήθη (prior. ηγ del .) R! ἀνενδεής Markl. || 6 〈ἂν〉 ἀναμένει p | ὑπρχυὴς (suprascr. ε) R! συμφυὴς Markl. || 7 ὥσπερ γὰρ p | κριπίς R! || 10 θρυλλούμενον Ϛ (δ Δ⁰) ||12 2 ξυνενεικάμενος R! BQ (συν-) συνενεγκάμενος cett. (δΔ) || 13 αὐτοδίδακτον Reiske || 15 τῆς] ταύτης Schenkl τῆς ἡδονῆς φα(δ Δ) sed vi p. 394. 6 et 9 || 16 τοῦ ἀλγεινοῦ Markl. || 17 〈 Eἰ〉 φαῦλόν MN φα(δ) 〈 Eἰ μὲν οὖν〉 φαῦλόν Reiske | χρῆμα ἡ ἡδονὴ x

16. 7a

17. 1.2 ἡ Σαρδαναπάλλου τρυφή vi. or. 4.9e; 305 d ||2 Μηδικὴ χλιδή vi.οr. 21.5 d | Ἰωνικὴ ἀβρότης cf. Plut. prov.1 3 τράπεζαι Σικελικαί cf. Plat. republ. IIl 404 d Themist. 24. 301 b lulian VI 203 a Horat. od. III 1. 18 Lucian. dial. mort. 9.2 Diog. Laert. 6. 25 Cicer. Tusc. IV 35. 100 || 4 ἑταῖραι ἔορίνθιαι vi. or. 30. 5 g vers. finem cf. Plat. republ. 3. 404 d Themist. or. 20 Athen. 13. 573 d || 6.7 διʼ εὐπορίαν τῶν τεχνῶν ut or. 16 2 i simil. etam or. 33 1 c et a διʼ εὐπορίαν τοῦ φρονεῖν || 9 αὐτοῦ τὴν χρείαν sq. vi. simil. or.33. 3f 39. 1 d etiam or 23.5 e cf. Teles (Hene) 4 || 10.11 τοῖς χρωμένοις ἡδονῇ κακῶς cf Diog. Laert. X 131 || 17 ἡδονή.. κοινὸν sq V. or. 31. 5c πρᾶγμά μοι sq.

18. 1 ἡ αρδαναπάλλου — 4 Κορίνθιαι p ||10 οὐδὲ — 11 κακῶς x

19. 2 χλιδή] τρυφή N || 3 συβαρικαί M ||6 ἡδονὴν Bφ || 6.7 ἐμι- πορίαν || 8 λόγῳ] τῷ λόγῳ MNα(δ Δ) || 10 οὐδὲ] οὐ x || 11 δύο in ras. R | ὄντων (ὄν in ras. ex του) R!: || τούτων om. MN φα(δ) 13. 14 τὸ ἐπαγωγότερον Reiske || 17. 18 καὶ (ante τῶν) nescio unde om. Δ || 15 τοῦτο 〈δὴ〉 λέγεις Reiske τοῦτο ἐλέγχεις Markl.

20. 3.4 ἡλίου . . τὸ φῶς. . κοινὸν ὀφρθαλμῶν πάντων sq. cf. Senec. ep. 73. 6 ‘soli lunaeque plurimum debeo et non uni mihi ori- untur . . et stulta avaritia mortalium possessionen proprieta- temque discernit nec quicquam suum credit esse quod publicum estʼ || 16 οὐδὲν. .τῶν καλῶν αἱρετὸν sq. vi. or. 33.3 c etiam or.
7a sq. cf. Diog. Laert. X 138 διὰ δὲ τὴν ἡδονὴν καὶ τὰς ἀρετὰς δεῖν αἱρεῖσθαι, οὐ διʼ αὐτάς Usener Epic. 313

21. 9 πάντα — 11 φύσιν x || 15 εἰ τῆς ἀρετῆς p. 372.1 ἡδονῆς p

22. 1 ἡδονῆς del. Markl. | 〈ἢ〉 τὸ παντὸς Reiske || 2 δια- σωστικόν (τικ in ras. ex τκ) R! | ἢ] ὅτι Meiser del Reiske 3 οὐδὲ] μηδὲ ϛ (δ) || 6 ἀνθρώπῳ del Markl ||7 τὰ] πάντα Markl. | αὑτοῦ α(δ Δ⁰) || 8 μέρη (in mage περὶ quod cum ad προέλθῃς adscriptum esset ut inde περιέλθῃς fieret, errore postea ad μέρη delatum est) R περὶ BB (in mge μέρη) MΝQV φ πέρα α(δ Δ) μέχρι Markl. μὴ πέρα Meiser || 9 ἐὰν 〈μὴ〉 προέλ- θῃς Reiske (Duebn.) ἐὰν περιέλθῃς Dav | 〈τὰ ἀναγκαῖα〉 πάντα x || 10 οὐδενός RN φ οὐδὲν οὐδενός cert. (δ Δ) | τάτται x 11 αἰθητικὴν R! (pr.man.) || 14 καθʼ ἡδονὴν] ὑπὲρ ιδονῆς Reiske 15 ἀφαιρήσει (corr. ex αφησει) R! || 15 16 τὸ εὐδυνατὸν B

23. (Ζ 234)

24. 7b

25. Ed. Duebn. p. 8

26. 4.5 χρυσοῦ χαλκόν ut Glaucus ille Homericus or. 35.3a; 39 1a cf. Crat. et. ep.15 8.9 οὕτως ἀμέλει ...οὐδεὶςsq.vi.or. 36.3 d τίς οὕτως ἀνόητος sq. || 11. 12 ὡς . . εἴποι ἄν τις τῶν ἀγροικοτέρων ═ or. 37. 1a ὄναρ sq. ═ 15 ἐγὼ δὲ sq. cf. Diog. Laert. X 129 ἔστιν ὅτε πολλὰς ἀλγηδόνας ἡδονῶν κρείττους νομίζομεν, ἐπειδὰν μείζων ἡμῖν ἡδονὴ παρακολουθῇ πολὺν χρόνον ὑπομείνασι τὰς ἀλγηδόνας

27. 10 δυρερασίστερος in mge repetit. (schol vet. a) R

28. 2 ἑκὼν πονῶν || 3 οὐδεὶς Nα(δΔ⁰) || 7 κἂν 〈μὴ〉 ἰσοστάσιοι Reiske λυσιτελεῖν (ν in ras. ex σ?? R! || 10 ἐρᾶν R! (═ ‘zu gefallen ut ὡς ἔπος εἰπεῖν, συνελόντι εἰπεῖν al. an subaudiendum λέγων?) ἐρῶν cert. (δΔ) ἡ in ras R! τί Orelli | εἴη ὁ] εἴη οὖτος Steph. οὗτος εἴη Duk. ὁ del Orelli | δυσερασίστερος (ut κλεπτίστα- τος, λαλίστερος alia) RV (in mage rubr. col.) δυσεραστίτερος N (in mge) δυσεραστότερος Bα(δΔ) δυσεράστερος MΝ (suprascr. οτ) δυσεραστότατος (in mge σημείωσαι) V Steph. (Duk.) δυσα- ρεστότατος Heins δυσερώτερος Markl. δυσεραστότερον Orelli 12 ἀγροικοτέρων] ἀστειοτέρων Reiske || 14 σχολὴ R | κάλλος (alterum) om. MN φα(δ) corr. Heina. κάλλος καλὸν Grelli (Duk.) ἥδιστον εἴη] ἡδονῇ συνείη Reiske

29. 10 ὥσπερ sq. cf Marc. Anton. V 8 δεχώμεθα ὡς ἐκεῖνα ἃ ὁ Ἀσκληπιὸς συντάττει· πολλὰ γοῦν καὶ ἐν ἐκείνοις ἐστὶ τραχέα· ἀλλὰ ἀσπαζόμεθα τῇ ἐλπίδι τῆς ὑγιείας || 17.18 τὴν μὲν ἀρετὴν

30. 14 εἰ δὲ 15 κακῶν

31. 1 τὴν ἡδονὴν om. BNQV α(δ) corr. Markl ||2 εἵνεκα (ει in ras. ex η) R! || 4 ἄλλο 〈ἐπʼ〉 ἄλλῳ Nφα (δ) | ἐπιτ . . ης (erasis duabus litteris quarum in locum man. posterior ρεψ inmissum) P ἐπιτρέψῃς Q (in mge) | ἀξίας (i e cupIditatis harum rerum) BVQ ἀ..ιας (duabus litteris evanidis; in mge ἀρετῆς) P αἰτίας φα(δΔ) om. (lac relicta) M || 10 ταῖς] τοῖς Nα | 〈τῶν〉 σωμάτων Bα(δ Δ) || 12 τῇ (ante φύσει) om. α(δ) || 12.13 προιέμενος RN ρ 13 ἀντικαταλλαττόμενος (με in ras.) P || 14 ὕπνου ] ὑγιεινοῦ Μarkl (Duk.) ὑγιοῦν Dav. τερπνοῦ Meiser || 15 〈καὶ〉 τὴν αἵρεσιν BV φα(δ) | κακῶν] δεινῶν p || 16 οὕτως BVQ

32. 8a

33. sq. cf Alben. VII 279 (Metrodori) τιμητέον τὸ καλὸν καὶ τὰς ἀρετὰς . . ἐὰν ἡδονὴν παρασκευάζῃ

34. 1 χαρὰν sq. quam stoici aliam esse volebant ac ἡδονὴι cf. Diog Laert VII 116 καὶ τὴν χαρὰν ἐναντίαν φασὶν εἶναι τῇ ἡδονῇ οὖσαν εὔλογον ἔπαρσιν Cicer. Tusc lV 6 Crater ep. 15 Senec. ep. 59 1 cf. etiam Cicer. fin. lI 6. 19 sq. ||3. 4 ἥ ποιεῖ τὸν Ἡρακλέα sq. vi. or. 25. 7 i: 19. 1 d et quae ibi adnotavi

35. 16 αἱ μὲν — p. 375. 2 ὀργιαζόμενα p (om. tamen p. 375. 1 πάντα σχήματα)

36. 1 τοὔνομα Ϛ(δΔ⁰) || 2 καλεῖς καλῆς BV ||3 αἷρῶ Ηob. ἐρω codd. (δΔ⁰) ὁρῶ φ (supascr. man poster .) (Duebn.) ἐρευνῶ Reiske || 3 ἥ ποιεῖ] ἥ ἐποίει Reiske ἢ οἴει Dav. (Duebn ) || 6 τὸν τοῖς πανταχοῦ om. M || 7 ἀγρους (suprascr ί R! || 8 καθάρτην α(δ Δ⁰) || 10 ἄλλο τι R! οὐκ ἄλλο τι BQV οὐκ ἄλλῴ τινι MN φα(δ Δ⁰) et in mge (man recent.) P || 13 τότε] τοὺς τότε NQV α(δ Δ) || 14 ὁρᾷς ἔχαιρεν (suprascr αἷς) R! || 16 μὲν γὰρ] δὲ p ||17 τελεταὶ BQV || 18 χοροὶ Markl. (Δ⁰)

37. Ed. Duebn. p.9

38. 3 Διόνυσον καὶ Ἡρακλέα vi. or. 38. 7 h vers. finem || 4.5 ἐρᾷς, ὧ Σώκρατες sq. vi. or. 18. 4 b sq || 12 σιμὸς γὰρ ην cf. Plat. Theaet. 209 c |||13 ἀχρὸς γὰρ ἠν cf. schol. Plat. apol. 20 a αιρεφῶν οὖτος ὁ ωκρατικὸςἰσχνὸς ἦν καὶ ὠχρός sq || 14 αἰσχρὸς γὰρ ἧν vel potius μικρὸς cf. Plat. symp. 173b Sext. Emp. dogm. l 92 Xenoph. mem l 4

39. 4 ἐρᾷς — 10 ἐρᾶν p | ἐρᾷς — p. 376. 8 εἰσάγει n || 8 ἔξεστιν — 9 ἐρᾶν x

40. 1 ταῦτα πάντα Q μυστηρίοις 〈πάντα〉 p || ὀργιζόμενα Bp || 4.5 ἐρᾷ καὶ Σωκράτης p || 6 ἐρᾷς] ὁρᾶς n om. p | ὦ Σώ- κρατες om. p |σε om. p || 7 〈τοῦτον〉 κάλλος p || 7 ὡς ἔξεστιν omn. p || 10. 11 καὶ ψυχῆς] τῆς ψυχῆς α(δ) καὶ τῆς ψυχῆς nescio unde Dav || 12 ἐρᾷς in ras R! || 13 ἐρᾷς (in ras. ex ὁρᾷς) R! | ώχρὸς — 14 οὐκ ἐρᾷς om. n || 14 αἰσχρὸς] σμικρὸς Ηeina. || 17 οὐκ (ante ἀπιστῶ) del Reiske || 18 διʼ| οὐ διʼ Reiske

41. 8b

42. 7 Διογένην..εἰς πίθον sq. vi. or. 26.2 f cf. Οrig.c. Cels. ΙΙ 84 Lucian. hist 3 fugit. 20 Ζenob 4.14 Diog. Laert. VI 23 || 8 εἰ δὲ . . ἀρετὴ sq nam ἡδονὴν concedit ὀπαδὸν ἀρετῆς vi. or. 25. 7 b 10 τῇ μάζῃ cf. Lucian fugit. 14 ὡς πρὸ τοῦ μᾶζα ψιλὴ Diog.ep. 32 (Herch. 247) Dio Chrys. 6 12 || 11 Σμινδυρίδης cf. Themist.or. 26. 331 c || 11. 12 ταῖς κρήναις vi or 36. 5 e γῆ τε πᾶσα sq. cf. Lu- cian. vit. auct. 9 eyn. 5 et 15 fugit. 20 || 12 Xοάσπῃ vi. or. 33. 4 b ; 34. 6 d cf. Herod. l 188 Athen. 2. 45 b Plut. exil. 6 Aelian. var. hist. 12. 40 Lucian. necyom. 7 || 13 ἡλίῳ vi. or. 36. 5 e καὶ φίλος sq. || 14 βακτηρίᾳ vi. or. 1. 9 μ cf. Diog. Laert. VI 23 Lu- cian. pisc. 1 Cercid. ap. Diog. Laert. VI 76 (ὁ βακτροφόρας) Athen. 2. 49 a

43. 9 ἥδετο — p. 377.1 θησαυροῖς n | ἥδετο — p.377.8 ἄπειροι p

44. 1 ἡλίου Mα(δ Δ) || 2 γανυμέναις MNQ n(δ Δ⁰) || 4 οὐ Πλά- τωνι — μεγαλυνομένῳ om.n || 5 πάντα ] πάντως φα(δ) 6 σώμιατα] ἄσματα Markl (Duebn.) haesitat Schenkl || Διομήδην ρ (teste Stephano) | πίθον] πόνον B ||8 συνεισέβαλεν P (pr. man.) 9 ἡδονὴ (suprascr ν) R! | ὁ ante Διογένης om. Bnα(δ) || 10 τῷ πίθῳ om. p || 10. 11 ὁ Διογένης om. p || 11 Σμηνδυρίδης nφ καρύκῃ RM καρύκῃ cert (δΔ⁰) || 12 ταῖς (ante πανταχοῦ) om. ΧQV α(δ Δ⁰) |Καμβύσης (ης in ras.) R! |Χοάσπῃ (ασ in ras.) R! || 13 ἡλίῳ (in ras ) R:

45. 1 θυλάκῳ vi. or. 1. 9 g cf. Lucian. vit. auct. 9 || 10. 11 με- τρεῖς ... μέτρῳ ut or.35 2i ceterum alludit Protagorae illud πάν- των χρημάτων μέτρον ἄνθρωπος s cf. liog. Laert. lX 51 || 12 ἐπι- τολμήσαιμι sq. ut or. 1. 8 a ; 26. 3 a || 14 οὐχ ἑστίαν ἔνεμεν sq vi. or. 36. 5 b cf. Lucian. vit. auct. 9 Diog. ep. 47 Diog. Laert. VI 38 (ἄπολις, ἄοικος sq.) vi. etiam or. 36. 3 b τὸν γυμνὸν sq. 17.18 ἄφετος sq vi. or. 36. 5 b || 18 ἐλεύθερος cf. Diog ep. 7 Lucian. vit. auct. 7 Demon. 3 vi. etiam or. 7. 5 a vers. finem

46. 4 ὀδύρεται — 7. 8 μαχόμενος n ||13 ὡς οὐδεὶς — p. 378. 3 ἀφθόνοις n

47. 2 κράτη R || 3 μὲν (ante ἡδονῆς) adrasum (sed punctis subter litteras positis in integrum restitutum) R! |λύπη R!H λύπη certt. (δΔ) ||4 στένει] στένει ει στένει Η στόλῳ στένει QV (in mge) φ 6 ἀνιᾶται — ἀπελαυνόμενος om φ || 11 ἀλγήσειας Markl. || 12 ἐπι- τομήσαιμι (suprascr. λ et η in ras ) H || 14 γὰρ 〈ἡ〉 οἰκονομία Reiske ||17 τὰ δεῖνα] τὸν δεῖνα Reiske τὸν Κλειίου Markl.

48. κΘ΄

49. 9a

50. 1 ἄλυπος cf Lucian. Dem. 3 Epist. diss. III 22. 48 οὐκ εἰμὶ ἄλυπος; οὐκ εἰμὶ ἄφοβος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος ; ἐνέμετο τὴν πᾶσαν γῆν vi. or. 36. 5 b cf. Lucian. eyn. 17 vi. etiam or.15. 9 c; de Socrate or. 3 7 a vi. etiam or. 9. 6 g | ὡς οἶκον ἕνα vi. or. 13. 6 a cf. Cicer. nat deor ll 158 LucIan. eyn. 15 Demetrius ap. Senec benef VII 1 ||5 ἐπὶ Σύβαριν sq vi. supra § lII b sq. 11 μάστιγες αὗται καὶ πληγαὶ Λακωνικαί νi. or. 34. 9 h 23. 2 d etiam or. 19. 5 e cf. Dio Chrys 25. 3 Lucian. Anach. 38 Epict. diss. l 2 2 ||12 θῆραι καὶ δρόμοι vi. or. 23. 2 d || 17 πόλις ἀτεί- χιστος cf. Dio Chryvs. 78. 40 Diog. ep. 27

51. 4 τὸν Διογένην — νομοθέτας (: μετίωμεν) || μή με — 8 εὐοινοττων no 15 δοὺς πόνους — 16 ἀντέλαβες x

52. 1 ἄλυπος 〈δὲ 〉 ἐνέμετο BM ||2 in mge ΚΘ΄vet.numer.quater R! || 4 〈ἀλλὰ〉 τὸν v |〈μὲν〉 ἐῶμεν ν || 5 μή τε NV μή μου n 8 εὐβινοτάτων n || 12 θῆρες MΝ || 13 τὸ τερπνόν Markl. || 14 ἀν- τισάγεις M ἀντεισάσεις H ἀντισάζεις φα(δ) corr. Steph. Heins ἀντισηκοῖς Orelli om. V || 16 διηνεκεῖς om. x | λέξεις ϛ(δΔ) 16. 17 〈αἱ〉 Σπαρτιατικαὶ Reiske (Duebn.) || 17 ἄφοβος] φόβου Markl. | πυρός del. Markl.

53. Ed Duebu p.10

54. 9b

55. 6 θρυάδας vi. or. 23. 2 e || 7 Καλλικρατίδας cf Aelian. var. hist 12. 43 Cicer. off l 24. 30 || 9.10 ἐκκόπτεται μέρη ὑπὲρ ..τοῦ ὅλου vi. or 41. 4g et quae ibi adnotavi

56. 2 τί δʼ ἂν — 4 ἐπιπονώτερον x || 5 ἐκείνης — 7 Καλλικρα- τίδας n || 8 καὶ γὰρ — 10 ὅλου ν (: ῥᾳστώνη)

57. 2 ἀπειλῶν NQV θ || 3 δουλίας κ | ἀνιαρώτερον ϛ(δ Δ⁰) || 5 αὐ- τῆς N αὐτῇ ϛ(δ Δ) || 5. 6 τῆς ἡδονῆς] ἦν ἡδονῆς B || ἦν om. B Λεωνίδας (ut p 281 5)] Λεωνίδης ( ut p.39.8 et 18; 242.10; 274.9; 434. 4 R) Mα(δ) || 7 ἀλλὰ ἀπέθνησκον Bα(δΔ⁰) ποίων; ἡδονῶν α(δ Δ) ποίων; ἡδονῶν 〈μεγάλων 〉 Reiske || 9 σωιιάτων κόπτεται νφ 9.10 τοῦ 〈ἔργου〉 ὄλου B || 10 ἦν in ras R! |〈καὶ〉 ὁ ϛ(δΔ) | καὶ (ante τῆς) om. 4(δ Δ) improb. Schenkl vi. etiam p. 420. 6|| 11 Σπάρτης] πάσης Markl. | ὁ (ante θρυάδας) om. α(δ Δ) 12 〈καὶ〉 Καλλικρατίδας ϛ(δ) || 13 αἱ οἴκοι] αἱ ὁλαι Μerkl. 15 αὐτοῖς (οις in ras ex ης) R! 〈αἱ〉 ὡραι Reiske (Duebn ) 16 in mge σημείωσαι N || 17 σκιροφόρια BN (pr. man. Duebn σκιὀῥοφόρια φα(θ) ||18 Ἁλῷα Duebn. Aloa σ2 | Ἀπατούρια (απα iu ras.) R |ναυμαχοῦσιν (να in ras.) R!

Maximus of Tyre Dialexeis 32

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΛΒ΄ XXXII (Duebn. III vulg. 33 B 30 γ΄)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers