Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΓ΄ XXIII (Duebn. XXIX vulg. 13)

Τίνες λυσιτελέστεροι πόλει, οἱ προπολεμοῦντες, ἢ οἱ γεωργοῦντες. Ὅτι οἱ προπολεμοῦντες.

Ἔχεις εἰπεῖν, τίνας ὀνομάζει Ὅμηρος ἐν τοῖς ἔπεσιν διογενεῖς, καὶ θεοῖς εἰκέλους, καὶ λαῶν ποιμένας, καὶ ἄλλα ὅσα ποιητὴν εἰκὸς ἀποσεμνύνοντα τοῖς ὀνόμασιν

ἀρετὴν ἀνδρός; ἆρα τοὺς ἐπὶ σκαπάνῃ καὶ αὔλακι πρὸς τῇ γῇ διαπονουμένους, δεινοὺς ἀροῦν, ἀγαθοὺς φυτεύειν,

ἐν ἀμήτῳ δεξιούς, ἐν ὀρχάτῳ φιλοπόνους; ἢ τούτων μὲν οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ἠξίωσεν καταμῖ|ξαι τὰ ² ἔργα τῇ αὐτοῦ ᾠδῇ, ὅτι μὴ νησιώτῃ γέροντι ἀναθεὶς αὐτά, ἐκπεπτωκότι τῆς ἀρχῆς ὑπὸ ὑβριστῶν νέων, ἐν ‘γουνῷ οἰνοπέδου ἀλωῆςʼ (α 193) ἐπὶ φύλλων χαμαὶ
³βεβλημένων ὥρᾳ θέρους ἀναπαυομένῳ;

Οἱ δὲ μακάριοι αὐτῷ ἄνδρες, οὓς ἐκεῖνος ἐπαινῶν χαίρει, ἕτεροί εἰσιν ⁴⁵⁶ ἐξ ἑτέρων ἐπιτηδευμάτων καὶ ἕργων· ἢ Ἀχιλλεύς διώκων, ἢ Αἴας μονομαχῶν, ἢ Τεῦκρος τοξεύων, ἢ Διομήδης ἀριστεύων, ἤ τις ἄλλος τῶν δεινῶν τὰ ἀριστευτικά.

Μεστὰ δὲ αὐτῷ τὰ ἔπη ἀσπίδων μεγάλων, καὶ
κορύθων φαεινῶν, καὶ δοράτων μακρῶν, καὶ ἀρμάτων καλῶν, καὶ ἵππων θεόντων, καὶ ἀγαθῶν κτεινόντων, καὶ δειλῶν κτεινομένων.

Τὸν μὲν γὰρ Ἀγαμέμνονα αὐτὸν τὸν τῶν Πανελλήνων βασιλέα οὐκ ἔσχεν ἑτέρως ἐπαινέσαι, ἢ τὸν αἰχμητὴν προσθεὶς τῷ βασιλεῖ, ὡς
μόνον δὴ τοῦτο ἔργων ἀρχικώτατον· καὶ φησίν, ὅτι ἦν ὁ Ἀγαμέμνων ἀμφότε ρον, βασιλεὺς καὶ αἰχμητὴς ⁷ ἀγαθός.

Ἐπεὶ καὶ ὁ Μενέλαος βασιλεὺς μὲν ἦν, οὐχ ἧττον ἢ ὁ Ἀγαμέμνων, μαλθακὸς δὲ αἰχμήν, καὶ διὰ τοῦτο ὀλίγον αὐτῷ μετέδωκε ποιητικῆς εὐφημίας Ὅμηρος.

Ὅ γε μὴν Ἀγαμέμνων οὗτος, τί ἦν ἂν ἐπικλεέστερος τῶν ἄλλων, εἰ κατὰ τὸ Αργος μένων, γῆν ἀγαθὴν ἔχων, γεωργῶν τὴν γῆν, ἀπέφηνεν αὐτὴν εὐκαρπωτέραν

τῆς Αἰγυπτίας; Τοῦ μὲν γὰρ Ὀδυσσέως ἀκούεις αὐτοῦ σεμνολογουμένου περὶ τῆς Ἰθάκης·
⁸ τρηχεῖα, ἀλλʼ ἀγαθὴ κουροτρόφος, φησίν. Οἶδεν γάρ που, ἅτε σοφὸς ὤν, ὅσον διαφέρει ⁹¹⁰¹¹ ὁ τῆς ἀνδρείας καρπὸς οὗτος πυρῶν καὶ κριθῶν, καὶ εἴ τις ἄλλη ὑποτροφὴ γῆς.

Ὅμηρον ἐῶ· τάχα γὰρ καὶ δυσχεράναις ἂν τῷ λόγῳ προφερομένῳ σοι μάρτυρα φιλοπό|λεμον.

Βούλει σοι ¹² τὰ δεύτερα ἐπʼ ἐκείνῳ λέγω τὰ Λακωνικά, ἢ τὰ Ἀττικά,
ἢ τὰ Κρητικά, ἢ τὰ Περσικά;

Τὴν Σπάρτην ἐπαινεῖς ὡς εὐνομωτάτην. δὲ Δυκοῦργος (ὃς σοῦ δήπου ἐπαινέτου δεήσεται· ὁ γὰρ Ἀπόλλων φθάνει λέγων πρὸς αὐτὸν

¹³

δίζω, ἤ σε θεὸν μαντεύομαι, ἢ ἄνθρωπον),

ὁ τοίνυν Λυκοῦργος οὗτος, ὃν ὁ θεὸς εἰκάζει θεῷ, τιθεὶς τῇ Σπάρτῃ νόμους, συμβουλευσάμενος τῷ Ἀπόλωνι, ποῖόν τι πολιτείας ἦθος καταστήσαιτο τοῖς αὐτοῦ θρέμμασιν, ἆρα γεωργικόν, καὶ ταμιευτικόν, ταπεινὸν καὶ γλίσχρον, καὶ ἐργαστικὸν τὰ σμικρὰ ταῦτα· ἢ ταῦτα
μὲν οἱ εἴλωτες αὐτῷ ἔχουσιν καὶ ὁ ἀνδραποδώδης ὅμιλος καὶ οἱ περίοικοι Δακεδαιμονίων, τὸ δὲ καθαρῶς Σπαρτιατικόν, ἄφετον ἐκ γῆς ὂν καὶ ὄρθριον, καὶ πρὸς ἐλευθερίαν τετραμμένον, μαστιγούμενον καὶ τυπτόμενον, καὶ ἐν θήραις καὶ ὀρειβασίαις καὶ ἄλλοις
παντοδαποῖς πόνοις παιδευόμενον, ἐπειδὰν ἱκανῶς τοῦ ¹⁴¹⁵ καρτερεῖν ἔχῃ, ἐπὶ αἰχμῇ καὶ ἀσπίδι τεταγμένον, ὑπὸ στρατηγῷ τῷ νόμῳ προμαχεῖν τῆς ἐλευθερίας, καὶ τὴν Σπάρτην σώζειν, καὶ τῷ Λυκούργῳ συναγωνίζεται, καὶ

πείθεται τῷ θεῷ; Εἰ δὲ ἐγεώργουν Λακεδαιμόνιοι, τίς
ἂν ὑπὲρ αὐτῶν Λεωνίδας ἐν Θερμοπύλαις παρετάξατο; τίς ἂν Ὀθρυάδας ἐν Θυρεᾷ ἠρίστευεν; Ἀλλʼ οὐδὲ Βρασίδας γεωργὸς ἦν, οὐδʼ ὁ Γύλιππος ἐκ ληΐου ὁρμηθεὶς Συρακοσίους ἔσωζεν, οὐδὲ Ἀγησίλαος ἐξ ἀμπέλων ὁρμηθεὶς Τισσαφέρνους ἐκράτει, καὶ τὴν βασιλέως γῆν
ἕτεμνεν, καὶ Ἴωνας καὶ Ἑλλήσποντον ἐλευθέρου· οὐκ ἀπὸ σμινύης ὁ Καλλικρατίδας, οὐκ ἀπὸ σκαπάνης ὁ Λύσανδρος, οὐκ ἀπὸ ἀρότρου ὁ Δερκυλλίδας.

Θητικὰ ¹⁶ταῦτα, εἰλωτικά· ταῦτα ὑπὸ ἀσπίδων σώ ζεται, τούτων δόρατα ὑπερμαχεῖ, ταῦτα δουλεύει τοῖς κρατοῦσιν.

Αὕτη ἡ ἐν ὅπλοις ἀρετὴ καὶ τὴν Ἀθηναίων γῆν ἔτεμνεν, καὶ τὴν Ἀργείων ἐδῄου, καὶ Μεσσηνίους ἐλάμβανεν· ἐπεὶ δʼ ἐξέκαμεν αὕτη τοῖς Σπαρτιάταις, τὰ μὲν ὅπλα ἀπέθεντο, ἐγένοντο δὲ ἐξ ἐλευθέρων γεωργοί.

¹⁷¹⁸¹⁹

Ἐλεύθεροι Κρῆτες. Πότε: Ὅτε ὅπλα εἶχον, ὅτε ἐτόξευον, ὅτε ἐθήρων. Δοῦλοι, πότε; Ὅτε καὶ γεωργοί·

²⁰

Ἐλεύθεροι Ἀθηναῖοι. Πότε; Ὅτε Καδμείοις ἐπολέμουν, ὅτε καὶ Ἴωνας ἐξέπεμπον, ὅτε καὶ Ἡρακλείδας ὑπεδέχοντο, ὅτε Πελασγούς ἐξέβαλλον.

Δοῦλοι, πότε;
Ὅτε Πεισιστρατίδαι τὸν δῆμον ἐξοπλίσαντες γεωργεῖν ἠνάγκαζον. Αὖθις δὲ ἐπελθόντος αὐτοῖς στόλου Μηδικοῦ, τῆς μὲν γῆς ἐπελάθοντο, ἐπὶ δὲ τὰ ὅπλα ἔδραμον, καὶ μετʼ αὐτῶν τὴν ἐλευθερίαν ἀνελάμβανον.

Οὐ γεωργῶν Κυναίγειρος τὰς Ἀθήνας ἠλευθέρου, οὐκ ἐν
ἀμήτῳ Καλλίμαχος τούς Μήδους ἐξέβαλλεν, οὐκ ἐν γεωργοῖς ἐστρατήγει Μιλτιάδης. Ὁπλιτῶν τὰ ἔργα, μαχομένων τὸ κράτος, νικώντων ἡ ἐλευθερία.

Ἐπεὶ δὲ καὶ τῆς θαλάττης ἔδει, χαίρειν τῇ γῇ φράσαντες, καὶ παραδόντες πυρὶ τὴν ἐκεῖ ἑστίαν, καὶ μόνα ὑπολειπόμενοι
τὰ ὅπλα, εἰς τὰς τριήρεις μετῳκίσθησαν. Ἔπλεεν πόλις Ἀττικὴ καὶ ἠπειρώτης δῆμος, καὶ πλέων ὁμοῦ ἐναυμάχει, καὶ ναυμαχῶν ἐκράτει, καὶ κρατῶν εἶχεν καὶ τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλατταν.

Ἐπαινῶ καὶ Περικλέα τῆς στρατηγίας, ὃς ἀμελήσας τῶν γεωργῶν,
καὶ ὁρῶν τεμνομένας τὰς Ἀχάρνας, ἐφύλαττεν τὰς ²¹²²²³ Αθήνας ἐλευθέρας· μενούσης γὰρ τῆς ἐλευθερίας, ἡ γῆ μένει, τὰ φυτὰ μένει, τὰ λήϊα.

Ἔα μοι τὰ Ἑλληνικά, ἴθι ἐπὶ τοὺς βαρβάρους. Γεωργοῦσιν Αἰγύπτιοι, πολεμοῦσιν Σκύθαι· ἀνδρεῖον ²⁴τὸ Σκυ|θικόν, δειλὸν τὸ Αἰγύπτιον· ἐλεύθερον τὸ
Σκυθικόν, δοῦλον τὸ Αἰγύπτιον. Γεωργοῦσιν Ἀσσύριοι, πολεμοῦσιν Πέρσαι· δουλεύουσιν Ἀσσύριοι, βασιλεύουσιν Πέρσαι. Ἐπολέμουν Λυδοὶ πρότερον, ἐγεώργουν αὖθις Λυδοί· ἐλεύθεροι μὲν ὄντες ἐπολέμουν,
δουλεύσαντες δὲ ἐπὶ γεωργίαν ἐτράποντο.

Μέτιθι ἐπὶ τὰ ζῷα· καὶ γὰρ ἐνταῦθα ὄψει ἐλευθερίαν καὶ δουλείαν, καὶ βίον ἐξ ἀρετῆς, καὶ ἐκ γῆς βίον. Βοῦς ἀροῖ, ἵππος ἀθλεύει· ἐὰν δὲ μεταθῇς τὰ ἔργα, παρανομεῖς περὶ τὴν φύσιν.

Τὰ δειλὰ ποιηφάγα, τὰ ἰσχυρὰ
ἀγρευτικά. Ἔλαφος ποιηφαγεῖ, λέων ἀγρεύει· σπερμολογεῖ κολοιός, ἀγρεύουσιν ἀετοί· δοῦλα μέν, τὰ σπερμολόγα καὶ ποιηφάγα, ἐλεύθερα δὲ τὰ ἀγρευτικά.

Εἰ δὲ καὶ τοὺς περὶ θεῶν μύθους παραδεκτέον, οὐ γεωργὸς ὁ Ζεύς, οὐδὲ Ἀθηνᾶ, οὐδὲ ὁ Ἀπόλλων,
οὐδὲ ὁ Ἐνυάλιος, οἵπερ βασιλεύτατοι τῶν θεῶν. Ἀλλʼ ὀψὲ μὲν Δημήτηρ γεωργεῖ μετὰ πολλὴν πλάνην, ὀψὲ δὲ Διόνυσος μετὰ τὸν Κάδμον καὶ τὸν Πενθέα, ὀψὲ ²⁵²⁶²⁷ ὁ Τριπτόλεμος μετὰ τὸν Ἐριχθόνιον καὶ τὸν Κέκροπα.

Εἰ δὲ καὶ τῆς Κρόνου ἀρχῆς ἐπελαβόμεθα, τίς ἂν ἡμῖν γεωργίας λόγος; Ἀλλʼ οὐδὲ νῦν δεῖ γεωργίας· οὐ γὰρ ἐξέκαμεν ἡ γῆ τούς καρπούς αὐτομάτους φέρουσα· φέρει μὲν τροφήν, φηγοὺς καὶ ὄγχνας· φέρει
δὲ ποτὸν αὐτοφυές, Νεῖλον καὶ Ἴστρον καὶ Ἀχελωὸν καὶ Μδαίανδρον, καὶ ἄλλους κρατῆρας ἀενάους ναμάτων καθαρῶν καὶ νηφαλίων γεωργίας.

Ταῦτα οὐ πρεσβύτης Ἰκάριος, οὐδὲ Βοιώτιος ἀνήρ, ἢ Θετταλικός· ἀλλʼ ἥλιος αὐτὸς καὶ σελήνη θάλπουσα, καὶ ὄμβροι
τρέφοντες, καὶ ἄνεμοι διαπνέοντες, καὶ ὧραι ἀμείβουσαι, καὶ γῆ βλαστάνουσα· οὗτοι γεωργοὶ ἀθάνατοι ἐγκάρπων, | σιτίων καὶ δένδρων, καὶ μηδὲν ἀνθρωπίνης

²⁸

²⁹

τέχνης προσδεομένων. Ταύτην τὴν γεωργίαν οὐδεὶς παύει, οὐ λοιμός, οὐ λιμός, οὐ πόλεμος,
(ι 109) ἀλλὰ τὰ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα φύονται.

Ἐὰν δὲ ἐπιθυμῇς Λιβυκοῦ λωτοῦ, καὶ Αἰγυπτίων πυρῶν, καὶ ἐλαίας Ἀττικῆς, ἢ ἀμπέλου Λεσβίας, μετατίθης

³⁰³¹³²³³

τὴν τέχνην εἰς διακονίαν ἡδονῆς· τὸ δʼ ὅλον, παραβάλλεις πόνους ἐλευθέρους ἀναγκαίοις πόνοις, καὶ ἐλευθέραν ἀρετήν, ἀναγκαίᾳ γεωργίᾳ· οὐ γὰρ εἰρήνην παραβάλλεις πολέμῳ·

Εἰ γὰρ τοιοῦτόν ἐστιν ἡ γεωργία, ἄφελε τοὺς πολέμους γεωργῶν μὲν πάντας· ῥίψας δόρυ ἐπὶ σμινύην ἴτω, ἀριστευέτω ἐν γῇ, κρατείτω ἐν γεωργοῖς· κηρύττωμεν τὸν ἄνδρα τῆς εὐκαρπίας,

οὗτος ἐν ἀνθρώποις νικηφόρος, οὗτος ὁ ἄριστος.

Νῦν δὲ μεστὰ πάντα πολέμου καὶ ἀδικίας· αἱ γὰρ ἐπιθυμίαι πλανῶνται πανταχοῦ, περὶ πᾶσαν γῆν τὰς πλεονεξίας ἐπεγείρουσαι, καὶ πάντα μεστὰ στρατοπέδων ἐπὶ τὴν ἀλλοτρίαν ἰόντων.

άλλος ᾄδεται γυναικὸς Πελοποννησίας· πλέει βάρβαρος ἀνὴρ ἐπʼ αὐτὴν ἀπὸ
τῆς Ἴδης, οὐ γεωργός, ἀλλὰ γεωργοῦ ἡμερώτερος καὶ σχολαίτερος καὶ εἰρηνικώτερος, ποιμὴν καὶ βουκόλος. Ἐπιθυμεῖ Καμβύσης τῆς Αἰγυπτίων γῆς·

πόλεμον ἡ ἐπιθυμία διανέστησεν.

Ἐπιθυμεῖ Δαρεῖος τῆς Σκυθῶν γῆς· πολεμοῦνται Σκύθαι. Μεταβαίνει ἡ ἐπιθυμία
ἐπʼ Ἐρετρίαν καὶ Ἀθήνας· καὶ μετὰ τῆς ἐπιθυμίας οἱ ³⁴³⁵³⁶ στόλοι· Ἐρετρία σαγηνεύεται, ἐπιπλεῖται Μαραθών.

Ἐπιθυμεῖ ἡ Ξέρξου γυνὴ θεραπαινίδων Λακωνίδων καὶ Ἀτθίδων καὶ Ἀργιάδων· καὶ διʼ ἐπιθυμίαν γυναικὸς ἐξαρτύονται στόλοι διαπόντιοι, ἡ Ἀσία ἐξοικίζεται, ἡ Εὐρώπη ἀνίσταται. Ἐπι|θυμοῦσιν Ἀθηναῖοι ³⁷ Σικελίας, ἐπιθυμοῦσιν Λακεδαιμόνιοι Ἰωνίας, ἐπιθυμοῦσιν
Θηβαῖοι ἡγεμονίας.

ἐρώτων πικροτάτων τῇ Ἑλλάδι. Ποῦ τις ἐλθὼν μετὰ ἀσφαλείας γεωργῇ; ποῦ δὲ εὕρῃ τὸ χρύσεον εἰρήνης πρόσωπον;
ποῖον γῆς μέρος ἐραστὰς οὐκ ἔχει

(Hes. op. et. d. 640) Ἄσκρη χεῖμα κακή, θέρει ἀργαλέη· ἴωμεν ἐπὶ τὴν Ἄσκρην. Ἀλλʼ αἰγειροφόρος ἡ Βοιωτία. Λιβύη πόρρω μέν, ἀλλὰ εὔβοτος. Ὑπερόριος ἡ Ἰνδῶν γῆ, ἀλλὰ καὶ αὕτη ἐξεῦρεν Μακεδόνα ἐραστήν, διὰ
πολλῶν γενῶν καὶ πολέμων βαδίζοντα ἐπʼ αὐτήν.

Ποῖ ³⁸³⁹⁴⁰ τὶς τράπηται; ποῦ τὶς εὕρῃ γεωργίαν ἀσφαλῆ; Πάντα μεστὰ πολέμων, πάντα ὅπλων. Τοιγαροῦν ⁴¹ εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δʼ ἀσπίδα θέσθω, ⁴² εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν.

Καλὸν ἡ γεωργία, καλόν, ἐὰν μεῖναι δυνηθῇ, ἐὰν σχολῆς τύχῃ, ἐὰν φυλακὴν ἔχῃ· δέδια δʼ ἐγώ, μὴ τοῦτο ᾖ τὸ καλόν, τὸ τοὺς πολέμους κινοῦν καὶ τὰς στάσεις. Λέγει τὶς παλαιὸς ἀνήρ·

⁴³

μάλιστα γὰρ τῆς γῆς,

φησὶν, ἡ ἀρίστη τὰς μεταβολὰς τῶν οἰκητόρων ἐλάμβανεν· τὴν γοῦν Ἀττικήν, διὰ τὸ λεπτόγεω εἶναι || ἀστασίαστον ⁴⁴ οὖσαν, ἄνθρωποι ᾤκουν οἱ αὐτοὶ ἀεί.

Ἀκήκοας, πῶς πόλεμος γίνεται; Μὴ γεώργει, ἄνθρωπε·
ἔα τὴν γῆν ἀκαλλώπιστον, αὐχμῶσαν· στάσιν κινεῖς, πόλεμον κινεῖς.

⁴⁵⁴⁶⁴⁷

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. κγ΄

2. 101b

3. d

4. 6 ἔχεις εἰπεῖν sq. ═ or. 35. 1a || 7 διογενεῖς, καὶ θεοῖς εἰκέ- λους ═ or. 35. 1a cf. Dio Chrys. l 38; IV 41 Themist. V 64b IX 122d | λαῶν ποιμένας de regibus dictum vi. or. 20. 6b; etiam or. 40. 3b ἢ οὐκ ἂν ἐθελήσαις sq. cf. Dio Chrys. l 13 III 41 IV 43 Xenoph. mem. lII 2 (═ Stob. fl. 54. 28) Themist. 34. 26; 9. 121d Archyt. ap. Stob. fl. 46. 61 Aristot. eth. Nicom. 1161a 15 Iulian. II 86d Xenoph. inst. Cyr. 8. 2. 14 Dio Chrys. 56. 2

5. Codices RMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius); H (teste Davisio)

6. 1 ΚΓ΄ R! || 3 in mge κγ΄ R! | τίνες — 5 προπολεμοῦντες RM add. τοῦ αὐτοῦ N add. λόγος ιγ΄ α ὅτι οἱ προπολεμοῦντες λυσιτελέστεροι ἢ οἱ γεωργοῦντες φ || 6 ἔχεις (suprascr. οι man. recent. ex or. 35. 1a) R || 7 διογενεῖς (ει in ras.) R! || 12 κατα- μίξαι Ϛ(δΔ⁰) || 13 αὑτοῦ α(δΔ⁰) || 16 βεβλημένων H(Δ) βεβλη- μένῳ cett. (δ) || 17 αὐτῶν α(δ) αὐτοῦ Markl.

7. Ed. Duebn. p.116

8. (ι 27)

9. 1. 2 Ἀχιλλεὺς διώκων Αἴας . . . Τεῦκρος τοξεύων = or. 7. 6 b vi. etiam or. 18. 5 c ὅτι ὁ Ζεὺς sq. || 11. 12 ἀμφότερον, βασιλεὺς καὶ αἰχμητὴς ἀγαθός cf. Xenoph. comm. lII 2. 2 conv. IV 6 Dio Chrys. lI 39. 54 Aetius (Diels 501) Themist. 13. 176 c || 21 ἅτε σοφὸς ὢν vi. or. 22. 5 g cf. schol. ad Hom. α 1; ε 211 al.

10. 3 in mge τὰ ἀριστευτι | κά (schol. recentiss.) R! ||15 in mge ἐπικλεέστερος (vet. schol. b) R!

11. 3 εἴ ( pro ἤ) τις M || 10 δὴ] δὲ | ἔργον Ϛ(δ Δ°) || 11 ὁ (ante Ἀγαμέμνων) om. MNα(δ Δ°) || 17 τὴν γῆν tamquam „duplicem lectionem duplicatae editionis“ del. Markl. || 17. 18 εὐκαρπο- τέραν α(δ Δ) || 20 τρηχεῖʼ α(δ Δ) cum Homero

12. 102a

13. (Oracul. ap. Herodet. I 65)

14. 12 συμβουλευσάμενος τῷ Ἀπόλλωνι ut Diogenes or. 36. 5 b || 19 μαστιγούμενον sq. vi. or. 19. 5 e; 32. 10 b μάστιγες αὗται sq. || 20 ἐν θήραις καὶ ὀρειβασίαις vi. or. 17 2 b; 28. 1 c; 32. 10 b

15. 4 προσφερομένῳ ϛ(θ) corr. Dav def. Markl. || 7 ὃς σοῦ (ironice) Hob. ὅσου RM οὐ σοῦ N α(δ Δ) ὅς (tamquam per ditto- graphiam intrusum) del. Schenkl || 10 μαντεύσομαι α(δ Δ) cum Herodoto | ἢ ἄνθρωπον] ἠὲ καὶ ἄνδρα Duk. || 13 κατεστήσατο Markl. Reiskc (Duk.) || 16 μὲν 〈ἀφῆκεν ἵνα〉 οἱ Duk. | εἵλωτες α(δ Δ) | ἔχωσι α(δ Δ) || 18 ἔγγησον codd (sine acc. R) corr. Sal- masius (Epist. ad P. Putean. ΙIl 1614) ἐνοχῆς Scaliger Heins. ἐκ γῆς H unde ἀνάγκης Markl. ἐκ γενετῆς Reiske | ὄρθιον α(δ Δ) sed vi. ad p. 219. 17 || 19 τεθραμμένον φ α(δ Δ)

16. 102 b

17. 6 Ὀθρυάδας cf. Lucian. Char. 24 Stob. flor. 7 67 al. Λεω- νίδας . . Ὀθρυάδας . . Καλλικρατίδας vi. or. 32. 10 h

18. 8 οὐδὲ — 12 Δερκυλλίδας p (om. tamen 9 καὶ τὴν — 10 ἐλευθέρου)

19. 1 αἰχμῇ 〈ᾖ〉 καὶ Markl. | τεταγμένον 〈αὐτῷ ἦν〉 ὑπὸ Duk. 2 προμαχεῖ Reiske prob. Meiser || 3 σώζει Reiske prob. Meiser συναγνωνίζεσθαι α(δ Δ°) corr. Reiske || 3. 4 καὶ πείθεσθαι α(δ Δ°) corr. Reiske καὶ πείθηται Markl. καταπείθεται Dav. || 6 Θυρέᾳ α(δ Δ) ἠρίστευσεν Ϛ(δ Δ) | οὐδὲ] οὐδ᾿ ὁ MN α(δ) 6. 7 Βρασίδας 〈 Βρασίδας ἂν ἦν, εἰ〉 γεωργὸς Reske || 7 οὐδʼ ὁ] οὐδὲ Dav. || 8 οὐδὲ] οὐκ p || 9 ἐκράτει 〈οὐδʼ ὁ Γύλιππος ἐκ ληΐου〉 καὶ p || 10 ἠλευ- θέρου α(δ Δ) || 12 Κερκυλλίδας MN || 13 εἱλωτικά α(δ Δ) || 15 αὐτὴ Ϛ(δ Δ°) corr. Markl. 16 τῶν (pro τὴν) Ἀργείων M τὴν τῶν Ἀργείων α(δ) | Μεσσηνίους (νίους in ras.) R! || 17 Σπαρτιάταις, τὰ (ς τὰ in ras.) R! || 18 γεωργοί (ω in ras.) R!

20. Ed. Duebn. p.117

21. 7. 8 στόλου Μηδικοῦ vi. or. 13. 1 a et or. 24. 6 e οἳ καὶ γεωρ- γοῦντες sq. vi. etiam ad p. 276. 3. 4 || 10 Κυναίγειρος vi. or. 34. 9 g cf. Lucian lup trag. 32 Plut. glor. Athen. 3

22. 14 χαίρειν — 17 δῆμος p (om. tamen. 15 καὶ παραδόντες — 16 ὅπλα)

23. 7 ἐπελθόντος] ὑπελθόντος α(δ) corr. Markl. || 8 ἐπὶ τὰ nescio unde Dav. || 10 Κυνέγειρος φ | ἐλευθέρου Δ || 11 ἐξέβαλεν R! (pr man.) M || 12 Μιλτιάδης (λτι in ras.) R! 14 καὶ τῆς] κρατεῖν Knebel | θαλάττης (λατ in ras.) R! || 15. 16 ὑπολιπόμενοι α(δ Δ) ἐπιφερόμενοι Reiske ἐπιλαβόμενοι Heins. || 21 ὁρῶν] παρορῶν (vel περιορῶν) Markl.

24. 103a

25. 6. 7 Ἀσσύριοι sq. vi. or. 24. 7 c || 12. 13 βοῦς ἀροῖ sq. vi. or 31. 3 b cf. Cicer. nat. deor. lI 14. 37 acad lI 38. 120 Plut. sol. anim. 5 Orig. c. Cele. 215 || 13 ἐὰν δὲ μεταθῇς τὰ ἔργα vi. simil. or. 29. 7 h vers. finem al.

26. 1 μενούσης — 2 λήϊα n || 14 τὰ δειλὰ — 17 ἀγρευτικά n

27. 2 γῆ μένει· 〈μένει〉 τὰ Reiske || 10 ἐπὶ (ι in ras.) R! 12 ἔγγης codd. (sine acc. R! ἐγγὺς N) praeter H corr. Salmasius ἀνάγκης Markl. || 14 ποιηφάγα (γα in ras.) R! ποηφάγα n 17 δὲ καὶ ἀγρευτικά nescio unde Dav. δὲ 〈τὰ ἰσχυρὰ〉 καὶ ἀγρευτικά Markl. || 19 οὐδʼ ἡ Ἀθηνᾶ Dav.² (Duk.)

28. 103b

29. Ed. Duebn. p.118

30. 2 καὶ τῆς Κρόνου ἀρχῆς sq. vi. or. 21. 5 c || 4 ἡ γῆ sq. vi. or. 36. 1 e | τοὺς καρποὺς αὐτομάτους vi. or. 21. 5 c || 5 φηγοὺς καὶ ὄγχνας vi. or. 21. 5 c || 6 Νεῖλον . . Ἴστρον ut or. 25. 7 f || 17 ἐὰν δὲ ἐπιθυμῇς sq. vi. or. 21. 5 d ||18 ἀμπέλου Λεσβίας cf. Athen. 11. 486 a Λέσβιον ὅτι ποτηρίου εἶδος sq. || 18 p. 285. 1 μετατίθης τὴν τέχνην sq. vi. or. 32. 3 a sq. etiam or. 21. 5 e

31. 17 ἐὰν — 19 Λεσβίας p

32. 18 in mge λ(εσ)πτιβίας (vel tale quid) (schol. vet. u) R!

33. 1 Ἐριχθόνιον (ιον in ras.) R! || 2 Κρόνου (κρ in ras.) R! | ἐπε- λαβοίμεθα Duk. Meiser || 2.3 ἂν 〈εἴη〉 ἡμῖν Meiser || 6 Ἀχελωὸν RM Ἀχελῶον cett. (δ Δ) || 8 γεωργήσας ταῦτα Heins. γεωργοῦσι ταῦτα Markl. (Δ) γεωργεῖ ταῦτα Meiser γεωργοὶ δʼ εἰς ταῦτα Schenkl sed obstat ‘interpunctio’ antiqua || 9 Ἰκόριος (αρ in ras.) R! || 10 αὐ- τὸς 〈θερμαίνων〉 καὶ Reiske (Duk.) || 13 σιτίων] φυτῶν Markl. δένδρων Duk. | δένδρων] σιτίων Duk. | καὶ (ante μηδὲν) om. φα(δ) || 16 τά 〈γʼ〉 ἄσπαρτα H (Δ) cum Homero || 18 λε: ÷ | βίας

34. 10 et 12 μεστὰ πάντα vi. or. infra § VII c || 13 κάλλος sq. vi. or. 20. 7 a || 17 ἐπιθυμεῖ sq. vi. or. 21. 3 d

35. 10 αἰ γὰρ — 12 ἐπεγείρουσαι p

36. (quod antequam duobus vel tribus litteris (σπι?) erasis ac suprascr. σ correctum erat, in mge repetitum est) R! 2 καὶ (ante 3 ἐλευθέραν) om. α(δ) || 5 ἄφελε] ὥστʼ ἀφελεῖν Reiske || 6 γεωργῶν μὲν (supr. ν mann antiqua) R! γεωργῶμεν cett (δ Δ) | πάντας RMN πάντες cett. (δ Δ) | ῥίψας (scil. ὁ γεωργὸς πολεμήσας) R! ῥίψεις MN πᾶς τις ῥίψας H(Δ) ῥίψας τίς φ α (δ) σμηνύην MN || 9 ὁ (ante ἄριστος) om. H(δ) Duebn. versum negat Dav. 14 ἀπὸ] ἐπὶ MN || 16 σχολαιότερος α(δ Δ°) || 18 διανίστησιν Markl. (Duk.) || 20 (et p. 286. 1) Ἐρέτριαν (et Ἐρέτρια) Duebn sine acc. R

37. 104 a

38. 1 Ἐρετρία σαγηνεύεται cf. Plat. legg. IIl 698 d συνάψαντες . . τὰς χεῖρας σαγηνεύσαιεν πᾶσαν τὴν Ἐρετρικὴν οἱ στρατιῶται τοῦ Δάτιδος vi. etiam or. 2. 4 c vers. finem | ἐπιπλεῖται Μαρα- θών vi. or. 33. 4 b || 4 ἡ Ἀσία. ἀνίσταται or. 14. 8 b || 5. 6 ἐπι- θυμοῦσιν Ἀθηναῖοι Σικελίας vel Ἀλκιβιάδης vi. or 21. 3 d 16. p. 287. 1 ποῖ τὶς τράπηται sq. ut or. 29. 7 I

39. 4 ἐξαρτύονται — 5 ἀνίσταται p || 14 ὑπερόριος — 15 ἐρασ- στήν p

40. 1 Μαραθῶν R || 3 Ἀργειάδων α(δ Δ) || 8 ὦ Δ° | ποῦ] ποῖ Reiske || 10 versum indic. Hob. πολύχρυσον Ἀφροδίτην compa- randum adfert Combes (cf. Hes. fr. 36 cert Hes. et Hom. 110) 12 Ἄσκρῃ Hesiodus | κακῇ Hesiodus θέρος α(δ) ἀργαλέῃ He- siodus || 13 ἴωμεν — Ἄσκρην post Βοιωτία collocat Heins. | αἰ- γειροφόρος populis abundat“ cum vertisset Heinsius, inde ‘il y a trop d’habitants dans la Beotie’ sibi finxit Formey 14 εὔοτος MN || 16 πολέμων] πολεμίων Markl.

41. (Β 382)

42. (Β 383)

43. (Thucyd. l 2. 3 et 5)

44. Ed. Duebn. p.119

45. 1. 2 πάντα μεστὰ ut supra § VI b vi. etiam or. 4. 5 a et quae ibi adnotavi ||6. 7 τοῦτο . . τὸ καλόν scil. ex hominum sententia i. e. vel προηγμένον ἀγαθὸν ut or. 40. 6 g vel φαινόμενον ut or 21. 4 f; 31. 2 a ἀγαθοῦ φαντασίᾳ sq. || 7 τοὺς πολέμους κινοῦν ut or. 7. 3 b

46. 8 in mge Θουκυδίδης (vet. schol. b)

47. 4 ὠκυπόδεσιν MN || 6 δʼ ἐγώ Dav. δέ τῳ (recte?) δέ τῶ δὲ τὸ N α(δ Δ°) δέ τοι Markl. (Duebn.) δὲ (del. τῳ) Reiske (Duk.) et ita Meiser | τοῦτο RH τοιοῦτον cett. (δ Δ°) || 9 γὰρ] δὲ Thu- cydides || 11 ἀρίστη ἀεὶ τὰς α(δ Δ) cum Thucydide | ἐλάμβανεν] εἶχεν cum Thucydide || 12 λεπτόγεω R λεπτόγεων cett. (δ Δ°) cum Thucydide | εἶναι om. Thucydides

Maximus of Tyre Dialexeis 23

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΚΓ΄ XXIII (Duebn. XXIX vulg. 13)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers