Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΚΒ΄ (Duebn XXVIII vulg. 12)

Ὅτι πάσης τῆς διὰ λόγων εὐφροσύνης ἡ διὰ
φιλοσόφων λόγων ἀμείνων.

Διηγεῖται Ὅμηρος περὶ Ὀδυσσέως, ὅτι χήτει νεὼς ἐπὶ σχεδίας πλέων, χειμῶνος ἐπιγενομένου, σκεδασθείσης τῆς σχεδίας, νηχόμενος, ὑποβαλλούσης αὐτῷ κρήδεμνον ²³⁴⁵⁶ τῆς Λευκοθέας, ἐκπεσὼν εἰς τὴν Φαιάκων γῆν, ἱκετεύσας βασιλικὴν παρθένον, κομισθεὶς ὑπ᾿ αὐτῆς εἰς τὸ ἄστυ, τυχὼν αἰδοῦς παῤ Ἀλκίνου, κοινωνεῖ τῆς ἑστίας τοῖς Φαιάκων ἀρίστοις, καὶ μετὰ τοῦτο ἐνάρχεται
τῶν πρὸς τὸν Ἀλκίνουν λόγων ὡδί πως·

῾ Ἀλκίνοε ⁷βασιλεῦ, καλὸν μὲν ἀκούειν ἀοιδοῦ | ἀγαθοῦ, οἷος οὗτος, τὴν τέχνην θεῖος· τί γὰρ ἂν εἴη χαριέστερον τέλος δήμου εὐθυμουμένου, καὶ δαιτυμόνων οἴκοι, ᾠδῆς ἀκροωμένων, καθημένων ἑξῆς, καὶ τραπέζης ἀφθόνου,

καὶ κρατῆρος μεστοῦ;’ Ἐρωτῶ δὴ τὸν Ὀδυσσέα ‘Τί ἡγεῖ εἶναι τὴν εὐφροσύνην, ὦ σοφώτατε ἀνδρῶν; τράπεζαν μεστὴν κρεῶν καὶ σίτου, καὶ κρατῆρας πλήρεις, καὶ οἶνον διαχεόμενον, καὶ ἐπὶ τούτοις ᾄδοντα ἀοιδόν, οἵας ἐκεῖνος ᾠδὰς ᾖδεν,
(θ 75) νεῖκος Ὀδυσσῆος καὶ Πηλείδεω Ἀχιλλῆος; ἢ αὖ κοῖλον ἵππον, ἔνθα εἰσδύντες οἱ ἄριστοι τῶν Ἑλλήνων, εἰς τὸ ἄστυ εἰσενεχθέντες, προχυθέντες τοῦ ἵππου, μεθύουσιν ἐπιθέμενοι, εἷλον τὸ ἄστυ; (ι 11) Τοῦτο τί σοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι;

Δειός τις εἶ, ὦ σοφώτατε Ὀδυσσεῦ, ἐπαινέτης ⁸⁹¹⁰ εὐφροσύνης δημωδέστατος, οἵαν καὶ βάρβαρος ἀνὴρ ἐπαινέσαι, καὶ ἄρτι ἐκ Βαβυλῶνος ἥκων, συνήθης πολυτελεῖ τραπέζῃ καὶ οἴνῳ χεομένῳ πολλῷ καὶ ᾠδῇ αὐτοσχεδίῳ· καὶ ταῦτα, ὡς φῆς, ὑπεριδὼν παῤ ἄλλοις ¹¹τοῦ μελιηδέος λωτοῦ καὶ τῆς Σειρήνων ᾠδῆς.’

Μήποτε
οὖν ἔοικέν τι Ὅμηρος αἰνίττεσθαι ἄλλο κρεῖττον, ἢ ὁποῖον τὰ ἔπη λέγοι οὑτωσὶ ἀκούσαντι εὐθύς.

Τὸ γάρ τοι κειμένων σιτίων ἀμφιλαφῶν καὶ οἴνου πολλοῦ, ταῦτα μὲν ἐπιθεῖναι ταῖς τραπέζαις, καὶ τὸν οἶνον τῷ κρατῆρι ἔγχεαι, ἔπαινος δ᾿ ἐς τοὺς δαιτυμόνας ἐν τοσαύταις
ἡδοναῖς ἀκροωμένους τοῦ ἀοιδοῦ σπουδῇ, εὐσχήμονά τινα ἔοικεν εὐωχίαν διηγεῖσθαι ἡμῖν, οἵαν μιμήσεται ἄν τις νοῦν ἔχων, μεταθεὶς τὰς ἡδονὰς ἀπὸ τῶν αἰσχίστων ἐπὶ τὰ κοσμιώτατα, ἀπὸ τῆς γαστρὸς ἐπὶ τὰς ἀκοάς·

ἢ οὐδὲ τοῦτο ἀπόχρη, εὐωχεῖν τὰς
ἀκοὰς εἰκῇ καὶ ἀναί |δην,¹²¹³ αὐλῶν συρίγγων τ᾿ ἐνοπῇ, ¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷ καὶ ἀνθρώπων ὁμάδῳ, ἀλλὰ κἀνταῦθα τέχνης δεῖ κατακοσμούσης τὴν ἀκοῆς εὐωχίαν ἁρμονίᾳ δεξιᾷ.

Καὶ τίς ἂν ἡμῖν ἡ τοιαύτη ἁρμονία γένοιτο; ἀγαπῶ μὲν γὰρ ἔγωγε τὴν ἐκ μελῶν ἡδονὴν προσιοῦσαν ταῖς
ἀκοαῖς, ἢ διʼ αὐλῶν ἐμπνεομένων, ἢ διὰ λύρας κρουομένης, ἢ διʼ ἄλλού του μουσικοῦ ὀργάνου δυναμένου χορηγεῖν καὶ ἐπιπέμπειν ἡμῖν προσηνὲς μέλος·

δείδια δέ, μὴ ταυτὶ τὰ μέλη ἡδονὴν μέν τινα ἔχῃ κεκραμένην ὑπὸ τέχνης καλῶς, ἄσημα δὲ ὄντα καὶ ἄλογα καὶ ἄφωνα
μηδὲν μέγα τῇ ψυχῇ εἰς εὐφροσύνην συντελεῖ.

Εἰ γάρ τις ἐθέλοι παραβαλεῖν τὴν ἐκ μελῶν ἡδονὴν τῇ τῶν λόγων, ἐοίκοι ἂν ὁ μὲν λόγος σιτίοις, τὸ δὲ μέλος ὀδμαῖς· ὧν τὰ μὲν εἰς ὑποτροφὴν προσφορώτατα, ὀδμὴ δέ, καὶ ἐνοδμή, κιβδηλότατον ἐν ἡδονῇ χρῆμα, καὶ ἐν τροφῇ
ἀσθενέστατον.

Εὐωχητέον οὖν τὰς ἀκοάς, τρέφοντας ὁμοῦ, τὰς μὲν ὀδμὰς ταύτας τὰς ἐκ τῶν μελῶν παραπεμπομένους, τὰ δὲ ἐκ λόγων σιτία προσάγοντας αὐταῖς.

Ἐπεὶ τοίνυν λόγῳ, καὶ οὐκ ἄλλῴ τῳ, χαίρειν εἰκὸς δαιτυμόνας δεξιούς τινας, καὶ λόγους αὐτοῖς
παραθήσομεν φέροντες ἄρα, οἳ μὲν μιμοῦνται τὰς ἐν δικαστηρίοις ἔριδας καὶ φιλονεικίας, ἐπιτεχνήσεις καὶ ¹⁸¹⁹ μάχας, κρατύνοντες μὲν τὰ ἄδικα, ἐπικοσμοῦντες δὲ τὰ αἰσχρά, κιβδηλεύοντες τἀληθῆ, ὑγιὲς δὲ οὐδέν, οὐδὲ ἄδολον, οὐδὲ ἐν τῷ τῆς φύσεως ἐπιχωρίῳ μένειν ἐῶντες, ἀλλʼ αὐτὸ ἐκεῖνο, οἷόν περ οἱ τῶν ἀνδραπόδων κάπηλοι, οἳ σώματα παραλαβόντες ἀπλᾶ ὑφʼ ἡλίῳ καθαρῷ
καὶ ἀέρι ἐλευθέρῳ τεθραμμένα, σκιατροφοῦντες ταῦτα καὶ λεαίνοντες, λυμαίνονται αὐτῶν τὴν | ἀπʼ ²⁰ ἀρχῆς δημιουργίαν, ἣν ἡ φύσις αὐτοῖς περιέβαλλεν κρείττονα τέχνης.

Τοιοῦτον γάρ τι ἀμέλει καὶ οἱ περὶ τὰς δίκας εἰλούμενοι δρῶσιν.

Ἀλλὰ τά γε τούτων μιμήματα, πρὸς τῷ κίβδηλα εἶναι καὶ σκυθρωπὰ κομιδῇ, καὶ εὐωχουμέναις ψυχαῖς οὐ πάνυ τι ἀκούειν ἐπιτήδεια· ὡς ἐγὼ οὐδὲ τὰ Αἰνιάνων θεάματα ἐπαινῶ, ὅσα ἐν πότῳ εὐφραίνονται Αἰνιᾶνες, οἱ μὲν δρῶντες, οἱ δὲ ὁρῶντες.

Ἄνδρες δύο
μιμοῦνται μάχην, ὑπαυλοῦντος ἄλλου· ὁ μὲν αὐτοῖν γεωργὸς τέ ἐστιν καὶ ἀροῖ, ὁ δὲ λῃστὴς καὶ ὅπλα ἔχει, κεῖται δὲ καὶ τῷ γεωργῷ τὰ ὅπλα ἀγχοῦ· ἐπειδὰν δὲ ὁ λῃστὴς ἔλθῃ, ἀφέμενος ὁ γεωργὸς τοῦ ζεύγους, δραμὼν ²¹²²²³²⁴ || ἐπὶ τὰ ὅπλα, συμπεσόντες μάχονται, παίοντες ²⁵ τὰς ὄψεις, καὶ μιμούμενοι τραύματα καὶ πτώματα· θεάματα οὐ συμποτικά.

Ἐπαινῶ πρὸ τούτων τὸν Περσικὸν νόμον τὸν ἀρχαῖον, διʼ ὃν Πέρσαι τῆς ἐλευθερίας
ἐπελάβοντο.

Ἀνέκειντο τοῖς Πέρσαις αἱ βουλαὶ εἰς τὰς εὐωχίας, ὥσπερ τοῖς Ἀθηναίοις εἰς τὰς ἐκκλησίας, καὶ σπουδαστικώτερον ἦν συμπόσιον Περσικὸν ἐκκλησίας Ἀττικῆς·

ἐκεῖ μὲν γὰρ νόμος κολάζων τὴν μέθην ἐπήγειρεν αὐτῶν τὰς ἀρετὰς τῇ εὐωχίᾳ, καθάπερ
ἔλαιον πῦρ, ἐπιχέων τῇ ψυχῇ συμμέτρως, μὴ τελείως σβεννὺς αὐτῆς τὸ φιλότιμον, μήτε ἐξάπτων τῆς χρείας περαιτέρω·

ἐνταῦθα δὲ οἱ νήφοντες οὗτοι δημαγωγοί, μηδενὸς αὐτοῖς ἐφεστῶτος νόμου κολάζοντος τὴν ἐξουσίαν τῶν λόγων, ἐξωρχοῦντο ἐν ταῖς ἐκκλησίαις
πάσης μέθης ἀκολαστότερον.

Τὰ μὲν οὖν τῶν Περσῶν καὶ τὰ Ἀττικὰ ἐῶμεν, ἐπανάγωμεν δὲ αὖθις ἐπὶ τὰ ἡμέτερα.

Λόγοις τοιγαροῦν ²⁶²⁷²⁸²⁹ εὐωχητέον τὰς ἀγαθὰς ψυχάς, καὶ οὐ | δικανικοῖς ³⁰ λόγοις, φησὶν ὁ λόγος.

Τίσιν μὴν ἄρα; Οἳ τὰς ψυχὰς ἐπὶ τὸν πρόσθεν χρόνον ἀναβιβασάμενοι παρέχουσιν αὐταῖς τὴν θέαν τῶν γενομένων πάλαι.

Προσηνὲς γὰρ ἡ ἱστορία καὶ τὸ μηδὲν καμόντα πανταχοῦ περιπολεῖν,
πάντα μὲν χωρία ἐποπτεύοντα, πᾶσιν δὲ πολέμοις ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς παραγιγνόμενον, μῆκος δὲ ἀμήχανον χρόνου ἐν βραχεῖ ἀναλεγόμενον, πλῆθος δὲ ἄπειρον πραγμάτων ἐν ὀλίγῳ μανθάνοντα, τὰ Ἀσσύρια, τὰ Αἰγύπτια, τὰ Περσικά, τὰ Μηδικά, τὰ Ἑλληνικά·

νῦν μὲν πολεμοῦσιν ἐν γῇ παραγινόμενον, νῦν δὲ ἐν θαλάττῃ ναυμαχοῦσιν, νῦν δὲ ἐν ἐκκλησίαις βουλευομένοις· μετὰ Θεμιστοκλέους ναυμαχοῦντα, μετὰ Λεωνίδου ταττόμενον, καὶ μετὰ Ἀγησιλάου διαβαίνοντα, καὶ μετὰ Ξενοφῶντος σωζόμενον·

ξυνερῶντα Πανθίᾳ,
συνθηρῶντα Κύρῳ, συμβασιλεύοντα Κυαξάρει. Εἰ δὲ καὶ Ὀδυσσεὺς σοφός, ὅτι πολύτροπος ἦν, καὶ

³¹

πολλῶν ἀνθρώπων ἴδεν ἄστη καὶ νόον ἔγνω,

³²

ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων,

³³³⁴³⁵³⁶ πολύ που σοφώτερος ὁ τῶν μὲν κινδύνων ἐξιστάμενος, τῆς δὲ ἱστορίας ἐμπιμπλάμενος.

Χάρυβδιν ὄψεται, ἀλλʼ οὐκ ἐν ναυαγίῳ· Σειρήνων ἀκούσεται, ἀλλʼ οὐ δεδεμένος· Κύκλωπι ἐντεύξεται, ἀλλʼ εἰρηνικῷ.

Εἰ δὲ καὶ
Περσεὺς εὐδαίμων, ὅτι πτηνὸς ἦν, καὶ περιεφέρετο ἐν τῷ αἰθέρι, πάντα ἐποπτεύων τὰ ἐν γῇ παθήματα καὶ χωρία, πολὺ τῶν Περσέως πτερῶν ἡ ἱστορία κουφότερον καὶ μετεωρότερον·

ἣ λαβοῦσα τὴν ψυχὴν περιφέρει πανταχοῦ, οὐκ ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως δεικνύουσα,
ἀλλὰ καὶ ἄνδρα γενεαλογεῖ καὶ ποταμόν·

³⁷³⁸

Κροῖσος ἦν Αυδὸς μὲν γένος, |παῖς

δὲ Ἀλυάττεω, τύραννος δὲ ἐθνῶν·

³⁹Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς. Γενεαλογεῖ καὶ πόλιν·
⁴⁰ Ἐπίδαμνός ἐστιν πόλις ἐν δεξιᾷ εἰσπλέοντι τὸν Ἰώνιον κόλπον· προσοικοῦσιν δʼ αὐτὴν Ταλάντιοι βάρβαροι·

⁴¹

ἔστι πόλις Ἐφύρη μυχῷ Ἄργεος ἱπποβότοιο. ||

Γενεαλογεῖ δὲ καὶ ποταμόν·

⁴²

⁴³⁴⁴⁴⁵

⁴⁶ ὃς ῥέων ἐκ μεσημβρίης πρὸς βορέην ἄνεμον εἰς τὸν Εὔξεινον πόντον καλεόμενον ἐκδιδοῖ·

⁴⁷

ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοί, ἄνδρες δὲ

Σκάμανδρον.

Τοῦτο τὸ ἄκουσμα ἐφήμερον τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος
καὶ φθειρόμενον ταχὺ καὶ ἀπολλύμενον καὶ ὑπορρέον τῇ μνήμῃ σώζει, καὶ τὰς ἀρετὰς φυλάττει, καὶ τὰς πράξεις ταῖς δόξαις ἀθανάτους ποιεῖ.

Διὰ τοῦτο ὁ Λεωνίδης ᾄδεται οὐχ ὑπὸ Λακεδαιμονίων μόνον τῶν τότε, καὶ ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπαινεῖται οὐχ ὑπὸ Ἀθηναίων
ἐκείνων· μένει δὲ καὶ ἡ Περικλέους στρατηγία, καὶ νῦν ἔτι ἡ Ἀριστείδου δικαιοσύνη· δίδωσιν Κριτίας καὶ νῦν δίκην, φεύγει καὶ νῦν Ἀλκιβιάδης.

Συνελόντι δὲ εἰπεῖν, οἱ καθʼ ἱστορίαν λόγοι τῷ μὲν ἀνηκόῳ τερπνότατον καθʼ ἡδονήν, τῷ δὲ εἰδότι ἐπαγωγότατον
κατὰ ἀνάμνησιν.

Τίς ἂν οὖν γένοιτο ψυχαῖς εὐωχία λόγων ταύτης προσηνεστέρα; Χαλεπὸν μὲν εἰπεῖν καὶ ἀντιτάξασθαι πολλῷ καὶ γενναίῳ λογοποιῷ, ῥητέον δὲ ὅμως·

ὅτι καλὴ μὲν ὑμῶν ἡ ἁρμονία καὶ ᾄδεσθαι προσηνής, ἄλλο
⁴⁸⁴⁹⁵⁰ δὲ ποθεῖ ἡ ἐπιεικὴς ψυχή, καὶ οὐχ οἷον παρέχεσθαι ὑμῖν.ʼ Τί γὰρ σεμνὸν ἡ μνήμη τῶν πάλαι κακῶν τῷ μήπω μαθόντι, ὅπως ταῦτα φυλακτέον; ἢ τί πλέον Ἀθηναίοις ἐγένετο διὰ τὴν ἱστορίαν τὴν Ἀττικήν; ἢ
τί πλέον Ἁλικαρνασσεῦσιν διὰ τὴν ἱστορίαν τὴν

Ἰωνικήν; ἢ τί Χίοι διὰ ταύτην εὐδαιμονέστεροι; Εἰ μὲν γὰρ ἀποκρίναντες τὰ καλὰ τῶν αἰσχρῶν, τὰ μὲν ἀπέκρυπτον, τὰ δὲ ἱστόρουν, ἦν ἄν που τῇ ψυχῇ ὄνησις κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων, καθάπερ ὀφθαλμοῖς
κατὰ μίμησιν γραφῆς·

νῦν δὲ ἀναμὶξ εἰσφύρεται πάντα ἐν τοῖς λόγοις, καὶ πλεονάζει τὰ χείρω, καὶ κρατεῖ τὰ αἰσχρά· καὶ τὸ πολὺ τῆς ἱστορίας πλεονέκται τύραννοι, καὶ πόλεμοι ἄδικοι, καὶ εὐτυχίαι ἄλογοι, καὶ πράξεις πονηραί, καὶ συμφοραὶ ἀγνώμονες, καὶ περιστάσεις
τραγικαί· ὧν σφαλερὰ μὲν ἡ μίμησις, βλαβερὰ δὲ ἡ μνήμη, ἀθάνατος δὲ ἡ δυστυχία.

Ἐγὼ δὲ ποθῶ πρὸς τὴν εὐωχίαν τροφὴν λόγων ὑγιεινῶν, καὶ ἀνόσου τοιούτου δέομαι σιτίου, ἀφʼ οὗ καὶ Σωκράτης ὑγίανεν, καὶ Πλάτων, καὶ Ξενοφῶν, καὶ Αἰσχίνης.

Ἐπιθυμεῖ ἡ ἀνθρώπου ψυχή, καὶ δέδιεν, καὶ λυπεῖται, ⁵¹⁵² καὶ φθονεῖ, καὶ ἄλλοις συνέχεται παντοδαποῖς καὶ ἀλλοκότοις παθήμασιν· στάσιν ὁρᾷς πικρὰν καὶ ἀκήρυκτον· τοιοῦτόν μοι διηγοῦ τὸν πόλεμον, τὸν δὲ Μηδικὸν ἔα· ταύτην μοι διηγοῦ τὴν νόσον, τὸν δὲ λοιμὸν ἔα.

Εἰπέ, τίνι ἐπιτρέψω τὴν στρατηγίαν καὶ
τὴν ἴασιν; Ἱπποκράτην δὲ ἔα τοῖς σώμασιν καὶ Θεμιστοκλέα τῇ θαλάττῃ· λέγε τὸν ψυχῆς ἰατρόν, λέγε τὸν στρατηγόν.

Κἂν ἀπορῇς ἀνδρῶν, ἐπὶ τοὺς θεοὺς ἴθι. Ἔρου μὴ περὶ γῆς δῃουμένης, μήτε περὶ θαλάττης λῃστευομένης, μηδὲ περὶ τειχῶν πολιορκουμένων,
μηδὲ περὶ σωμάτων φθειρομένων· σμικρὰ ταῦτα, ἐφήμερα ταῦτα.

Τμηθήσεται λήϊον, κἂν Πελοποννήσιοι ἀπόσχωνται· λῃστευθήσεται θάλαττα, κἂν Ἀθηναῖοι ⁵³μὴ ναυμαχῶσιν· || καταβαλεῖ τὰ τείχη, καὶ εἰ μὴ Φίλιππος, ἀλλʼ ὁ χρόνος· φθαρήσεται τὰ σώματα, κἂν | ⁵⁴ ἀπέλθῃ ὁ λοιμός·

⁵⁵

ἀνδρὸς δὲ

ἀρετή,

πάλιν ἐλθεῖν οὔτε λεϊστή,

οὐθʼ ἑλετή.

Περὶ ταύτης ἔρου δή, ὅτε ψυχὴ τέμνεται, λῃστεύεται, ⁵⁶⁵⁷ πολιορκεῖται, νοσεῖ· χρησμοῦ σοι δεῖ, μαντείας σοι δεῖ, εὖξαι τῷ θεῷ· (Α 37) κλῦθί μεν, ἀργυρότοξε, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας, κλῦθι, ὦ Ἄπολλον, καὶ Ζεῦ, καὶ εἴ τις ἄλλος θεὸς ἰατικὸς
ψυχῆς νοσούσης, (Α 39) εἴ ποτέ τοι χαρίεντʼ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα, (Α 40) εἰ δήποτέ τοι κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηα. Ἀκούσεται ὁ Ἀπόλλων τοιαῦτα εὐχομένου θᾶττον, ἢ τοῦ Χρύσου.

Οὐ γὰρ ἐπὶ λοιμὸν παρακαλεῖς τὸν θεόν,
οὐδὲ ἐπὶ τοξείαν ὀϊστῶν θανατηφόρων, οὐδὲ ἐπὶ φθορὰν κυνῶν καὶ ἀνδρῶν καὶ ὁρέων· οὐ γὰρ ταῦτα ἔργα μουσικοῦ θεοῦ, καὶ σοφοῦ καὶ μαντικοῦ.

Ὅμηρος δὲ αὐτῷ προσέθηκεν τὴν φήμην, αἰνιττόμενος τὴν ἡλίου ἀκτῖνα διʼ ἀέρος χωροῦσαν ὀϊστοῦ θᾶττον, ἀκρατοτέραν
τῆς τῶν σωμάτων συμμετρίας.

Ἐμοὶ δὲ ᾀθέτω εἴτε καὶ Ὅμηρος, εἴτε Ἡσίοδος, εἴτε τις ἄλλος ποιητὴς δαιμόνιος, θεὸν Παιᾶνα ψυχῆς παθημάτων· ἄξια ταῦτα τοῦ Ἀπόλλωνος, ἄξια τοῦ Διός.

⁵⁸⁵⁹⁶⁰

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. κβ

2. 12 διηγεῖται sq. spectat ἀπορίαν de Ulixe voluptatis lauda- tore Homericam cf Ps. Plut.150 Lucian. paras. 10 etiam Crateris ep. 19 Plat. republ. III 390 a 14 ὑποβαλλούσης . . κρήδεμνον sq. vi. or. 38. 7 c

3. 2 ἑώρα] ἐθήρα Orelli || 3 καὶ πάντα ἔβλεπεν om. ΜΝφα(δ) καὶ πάντῃ ἐβλεπεν Orelli || 4 παλαίστραις α(δ) | καταδεδυκώς MN ἀποδεδυκός Markl. || 5 Ἀκαδημείᾳ Duebn ||6 δεινὸς 〈διώκων καλούς〉 διὰ Meiser

4. Codices RMNα (= Stephanus) φ (= Paccius); H (teste Davisio)

5. 11 in mge ὑπολαβὲ· λυσιτελεστέρα γὰρ (rubr. col) M || 12 in mge προτραπεὶς συνέπηξε τὴν σχεδίαν εἶτα ταύτης σκεδασθείσης ἀφῆκεν ἑαυτὸν εἰς τὸ πέλαγος (rubr. col.) M

6. 8 ΚΒ΄ R! || 10 in mge κβʹ R! | ὅτι — 11 ἀμείνων H (nisi quod 10 ἢ pro ἡ) MN add. λόγος ιβ΄ φα || 13 14 σχεδασθείσης ΜΝα(δ) corr. Schottus κεασθείσης (vel σχισθείσης) frustra Steph.

7. 98a

8. 2 ἱκετεύσας βασιλικὴν παρθένον vi. or. 14 5 c || 10 ἐρωτῶ δὴ τὸν Ὀδυσσέα sq. ut or. 7.1 b; 18 5 a cf. etiam Muson. (Henne) 48.9 || 12 κρεῶν καὶ σίτου spectat Homeri versus σίτου καὶ κρειῶν, μέθυ δ᾿ ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων sq. (ap. Plat republ. III 390 a) quibus ipse utitur or. 1. 3 a

9. τί γὰρ — 9 ἀκροωμένων v (: τέλη)

10. 1 ἐμπεσὼν Ϛ(δ Δ°) corr. Reiske || 3 Ἀλκινόου ΜΝφ(Δ°) 5 Ἀλκίνου (i. e. Ἀλκίνουν) ΜΝ Ἀλκίνοον φ(Δ°) || 7 γὰρ ἂν εἴη Rv γὰρ εἴη ΜΝφα(δ Δ°) corr. Markl. || 7.8 τέλος χαριέστερον ν 11 ἡγεῖται ΜΝ ἥγησαι α(δ) ἡγῇ Δ || 12 κρατῆρας πλήρεις Hob (cum σ² ,in crateribus plenis“) κρατῆρα πλήρης RMN κρατῆρα πλήρη α(δ Δ) | 15 Ὀδυσσῆος (η in ras.) R! | Ἀχιλλῆος R! MN Ἀχιλῆος certt. (δ Δ) cum Homero || 16 εἰσδῦντες R || 17 προχν- θέντες 〈δὲ〉 τοῦ α(δ) || 19 τοῦτό τι α(δ Δ) τουτοῒ (vel τοῦτο τοι) Reiske |σοι] μοι Homerus

11. Ed. Duebn. p. 112

12. 98b

13. (Κ 13)

14. 2 ἐκ Βαβυλῶνος ἥκων spectat Μηδικὴν χλιδὴν or. 32. 3 b συνήθης πολυτελεῖ τραπέζῃ cf Porphyr. ad Marcell. 29 κρεῖττον θαρρεῖν . . ἢ ταράττεσθαι ἔχοντι πολυτελῆ τράπεζαν Epicur. ad Menoec. (Usener p 249) οὐ γὰρ . . . . ὅσα φέρει πολυτελὴς τράπεζα τὸν ἡδὺν γεννᾷ βίον al || 5 λωτοῦ . . Σειρήνων scil. ἡδονῆς et ἐπιθυ- μιῶν vi.ad or.14 4d || 17 αὐλῶν sq.vi.or. 30.3i cf Dio Chrys.ll53

15. 2.3 πολυτελεῖ τραπέζῃ quod respicit v (: τέλη) ubi legitur καὶ τέλη αἱ δαπαναὶ ὅθεν καὶ πολυτελὴς τράπεζα

16. 1 in mge (rubr. col.) ὅτι οἱ βάρβαροι τραπέζαις πολυτελέσι χαίρουσι καὶ οἴνῳ· ἀδηφάγοι γὰρ καὶ μέθυσ |οι (οι atram. addit.) Ν

17. 1 δημωδέστατος R! Heins. δημωδεστάτης certt. (δ Δ) | οἵαν κᾂν Markl. 3 ᾠδὴν ΜΝ || 4 φῂς Ϛ(δ Δ) 5 μελιηδέος Steph. (δ Δ) μὲν ἡδέος codd. |σηρήνων Ν συρήνων φ || 7 λέγοιτο ΜΝ λέγει τῷ α(δ) λέγει H etita Knebel Hahn || 7. 8 τῷ γάρ Reiske || 10 ἔπαινος δ ἐς Hob. ἔπαινος δὲ RMN ἐπαινεῖν δὲ φα(δ Δ) πιαίνεσθαι (vel tale quid) δὲ Schenkl || 11 ἀκροωμένος (suprascr.υ) R! || 12 οἵαν(αν in ras.) || 13 μιμήσηται α(θ) μιμήσαιτο Duk. Meiser || 15 ἀπο- χρην Markl. || 16 ἀνέδην Heins.Schottus (Δ) || 17 ἐνοπὴν Homerus

18. 3 ἀγαπῶ sq simil. vi or. 1. 2 a; 12. 1 d || 21 ἔριδας καὶ φι- λονικίας scil. σοφιστῶν vi. or. 26. 2 g; 1 8 a etiam or. 30. 1 d

19. 1 ὀμάδῳ R!M ὁμάδῳ cett. (δΔ) | δεῖν Markl. || 2 ἁρμονίᾳ (ᾳ in ras.) R! ||4 ἐκ] τῶν α(δ) || 7 δέδια α(δΔ) || 8 ἔχειν MN || 9 ὑπὸ τῆς τέχνης MNα(δ Δ°) || 10 συντελεῖν MN συντελῇ α(δΔ) || 13 14 καὶ ἐν ὀδμὴ MN καὶ ὀδμὴ φα(θ) καὶ εὐοδμὴ κᾂν εὔοδμος Dav.2 κᾂν εὐοδμῇ Markl. (Duebn.) καὶ εὐοδμία Meiser καὶ ἡ ἡδίστη Reiske 14 ἐν 〈ἡδονῇ〉 χρῆμα Hob. εν χρῆμα R ἐστι χρῆμα cett. (δΔ) ἐν del. Scbenkl || 15 ἀσθενέστατον //////// εὐωχητέον R || 16 ὁμοῦ τὰς μὲν] οὐ μὲν οὖν τὰς Duk. || 16. 17 παραπεμπομένας M (pr man.) α(δ) corr. Scaliger Heins οὐ (vel μὴ) παραπεμπομένους Reiske || 19 δεξιούς, τίνας φ α(δ Δ || 20 ἆρα Markl. (Duebn.) ἅμα Duk. | οἷ μὲν R! ο (del. μὲν) Markl. (Duebn.) 21 〈καὶ〉 ἐπι- τεχνήσεις Schottus ἐπιτεχνήτους Reiske

20. 99a

21. 5 οἳ σώματα παραλαβόντες sq cf. Plat. Gorg. 465 b || 13. 14 τὰ Αἰνιάνων θεάματα scil. τὴν καρπαίαν cf. Xenoph. anab. VI 1.7 μετὰ τοῦτο Αἰνιᾶνες καὶ Μάγνητες ἀνέστησαν οἳ ὠρχοῦντο τὴν καρπαίαν καλουμένην ἐν τοῖς ὅπλοις sq.

22. 9 τοιοῦτον — 10 δρῶσιν ν (: εἱλούμενοι)

23. 15 in mge αἰνιᾶνες 16 σημείωσαι (schol. recent.)

24. 2 κιβδηλεύοντες 〈δὲ〉 τἀληθῆ Ϛ(δ Δ°) || 3 ἔτι χωρίῳ Reiske 8 περιέβαλε α(δ Δ) || 9 κρείττον τέχνης (suprascr. α) R! | γάρ τοι v περὶ] πρὸς nescio unde δ Δ corr. Reiske 12 κομιδῇ 〈ἐστὶ〉 καὶ Reiske || 13 ἐπιτήδεια (ια in ras.) R! || 13. 14 (et 15) Αἰνιάνων (αιν in ras.) R! Αἰνειάνων α(δ) Enianum σ || 15 ἄνδρες] αἰ- νιᾶνες φ („ Enianes duo sq “ σ²) || 19 ἀφέμενος ὁ (ος ὁ in ras.) R!

25. Ed. Duebn. p. 113

26. 3. 4 τὸν Περσικὸν νόμον sq. cf. Plut. quaest conv. VII 9 ὡς Περσικὸν πρᾶγμα ποιοῦμεν βουλευόμενοι παῤ οἶνον sq. || 9, 10 καθάπερ ἔλαιον πῦρ cf. Xenoph. conv. lI 24 ὥσπερ ἔλαιον φλόγα ἐγείρει de eadem re

27. 15 πάσης — p. 275. 4 διὰ τὴν om. M deficiente uno folio

28. 7 in mge σημείωσαι | τὸν ἐν ταῖς βου | λαῖς περσικὸν | νόμον (schol. vet. b)

29. 1 παίοντες (αιον in ras.) R! || 2 μιμούμενοι ÷ τραύματα R! M unde (signo ÷ pro τὰ habito ?) μιμούμενοι τὰ τραύματα α(δ Δ°) μιμούμενοι τὰ ἀληθῆ τραύματα Reiske || 3 συμποτικά (μ in ras.) R! || 4 Πέρσαις MN || 6. 7 ἐκκλησίας — 7 Περσικὸν om. MN φα(δ) || 9 εὐωχίᾳ (ιᾳ in ras ex ιας) R! || 10 πυρὶ H et ita Heins. | μὴ] μήτε Meiser || 11 σβεννὺς (σβ in ras.) R! || 12. 13 δημαγωγοί μηδενὸς R! || 14 ἐξορχοῦνται φα(δ) ἐξορχοῦνται τὰ Reiske || 17 λόγοισοιγαροῦν R!

30. 99b

31. (α 3)

32. (α 5)

33. 2 φησὶν ὁ λόγος ut Plat. Phil. 51 c || 15 ξυνερῶντα Πανθίᾳ cf. Xenoph. Cyri inst. VII 3 5 Dio Chrys 64. 1 || 17 Ὀδυσσεὺς σοφός sq. vi. or. 15. 6 c; 16. 6 c; 23. 1 i οἶδεν sq. || 19 ἀρνύμενος sq. quo versu Ulixem φίλον ἑταίρων comprobat or. 14. 4c vers. finem

34. 16 εἰ δὲ — p. 273. 4 εἰρηνικῷ p | εἰ δὲ — p. 273 9. 10 δεικ- νύουσα D

35. 5 in mge σημείωσαι τὰ περὶ ἱστορίας (schol. recent.) R! 15 in mge Ξενοφών | Πανθίας Κύρος | Κυαξάρης (schol. re- cent

36. 1 καὶ οὐ] ἀλλʼ οὐ Reiske || 2 φησὶν ὁ λόγος om. α(δ) μήν; ἆρα ο Markl. (Duebn.) || 3 παρέξουσιν Markl. || 6 7 πολέ- μοις — 7 μῆκος δὲ om. N || 14 (et 15) καὶ del. Markl. 15 Παν- θείᾳ δΔ Πανθείας Duk || 16 Κυαξάρη Κυαξάρῃ α(δΔ) || 18 πολλῶν δʼ ἀνθρώπων Homerus | εἶδεν n | ἄστεα Να(δ Δ) cum Homero

37. 100a

38. (Herod. l 6)

39. (Υ 215)

40. (Thucyd. I 24)

41. (Ζ 152)

42. Ed. Duebn. p.114

43. 5 Περσεὺς . . πτηνὸς ἦν cf. Dio Chrys. 32. 28 ἔργον . . ἀν- δρείου καὶ πτηνοῦ Περσέως Aristid. or. 3. 37 etiam Dio Chrys. 33 47 || 6 πάντα ἐποπτεύων ut anima humana or. 10. 2f vi. etiam or. 3. 7a περϊιέναι et quae ibi adnotavi | τὰ ἐν γῆ παθή- ματα vi or. 10. 2f; 25. 6b; 26. 1a || 9 οὐκ ἀργῶς οὐδὲ ἠμελημένως ut or. 1. 8e al.

44. 15 in mge ἐπίδαμνος (schol. recent.) R!

45. 2 Χάρυβδιν (διν in ras.) R! || 5 ὅτι 〈καὶ〉 πτηνὸς n || 10 καὶ ποταμόν „scribae, non Maximi“ iudice Markl. uncis incl. Duebn. || 11 Κροῖσος ϛ(δΔ) cum Herodoto || 12 Ἀλυάττεω (λυα in ras.) R! Aliattei σ2 | ἐθνέων δΔ cum Herodoto || 15. 16 ἐσπλέοντι Thu- cydides || 16 Ἰώνιον in ras. R! Ἰόνιον α(δΔ) cum Thucydide || 17 Ταυλάντιοι Nα(δΔ) Thucydides || 19. p. 274. 1 ποταμόν· 〈ἐν- τὸς Ἅλυος ποταμοῦ〉, ὃς Meiner

46. (Herod. l 6)

47. (Υ 74)

48. 7 τῇ μνήμῃ σώζει sq. vi. simil. or. 10. 7 d etiam or. 6. 2 a || 12 Κριτίας . . Ἀκιβιάδης vi. or. 1. 9 f: 7. 7 c et d || 18 χαλεπὸν μὲν εἰπεῖν. . ῥητέον δὲ ὅμως = or. 35. 6a || 20 ἄλλο sq. vi. simil. or 12.1 d

49. 13 συνελόντι — 16 ἀνάμνησιν n

50. 1 ἐκ] ἀπὸ Herodotus | μεσαμβρίης Herodotus | βορῆν Hero- dotus || 2 ἐς τὸν Herodotus | καλεόμενον πόντον Herodotus ἐξίει Herodotus || 5 τοῦτὸ ἄκουσμα (suprascr. το) R! | ἐφήμερον 〈ὂν〉 τὸ Reiske || 7 τῆς μνήμης Markl. || 11 〈μόνον〉 ἐκείνων Markl. 12 ἔτι 〈καὶ〉 ἡ Nα(δΔ) improb. Schenkl || 15 καθʼ ἡδονήν] κατὰ πύστιν Reiske κατʼ ἀκοήν Meiser || 16 κατὰ τὴν ἀνάμνησιν N α(δ) 17.18 τ(αύτης προσ)ηνεστέρα litt. uncis inclusae aqua vel atra- meuto superinfuso deletae man. recent. renovatae R! || 18 ἀ(ν- τιτ)άξ(ασθα)ι ut ad 17. 18 R! || 19 πολλοῖς Meiser πολιῷ Scaliger παλαιῷ Reiske καλῷ Steph. | γενναίοις λογοποιοῖς Meiser | (ῥητέον δὲ) ut ad 17. 18 R! || 20 (ᾄδε)σθαι ut ad 17. 18 R!

51. 2 τὶ γὰρ sq. vi. simil. or. 15. 6 a || 3 μαθόντι ὅπως . . φυ- λακτέον vi. or. 29. 7 b ὅπως sq. || 9 ὄνησις κατὰ μίμησιν τῶν ἱστορημένων cf. Livius praef. 10 ‘hoc illud est praecipue in cog- nitione rerum salubre ac frugiferum, omnis te exempli docu- menta. . intueri; inde tibi. . quod imitere capias, inde . . foedum exitu quod vites’ || 10 κατὰ μίμησιν γραφῆς vi. simil. or 2. 2 a 18. 19 Σωκράτης . . Πλάτων . . Ξενοφῶν . . Αἰσχίνης vi. or. 18.5 a 20 ἐπιθυμεῖ sq. vi. etiam or. 1 2 b ἢ εἴπερ sq.

52. 1 ἐπι(εικὴς ψυ)χή ut ad p 274.17.18 R! || 1. 2 παρέχεσθε ὑμεῖς φα(θ) παρέχεσθε ὑμῖν (ἡμῖν) B (Dau.²) || 2 τί γ(ὰρ σεμ)νὸν ut ad p. 274. 17. 18 R! || 3 μήπω (η in ras. ex ι) R! | ἢ πλέον δ unde τί πλέον Markl. || 4 cum ἱστορίαν pergit M || 5 Ἁλικαρ- νασεῦσσιν R! Ἁλικαρνασεῦσι certt. (δΔ) || 6 Χῖοι Ϛ(δ Δ) || 7 γὰρ (post εἰ μὲν) om. θ || 8 ποῦ δ corr. Markl. || 9 μίμησιν (μι in ras.) R! || 13 πόλεμοι RH πολέμιοι cett. (δ) || ἀτυχίαι Markl. || 18 ὑγίανεν MN cum R! 20 δέδειεν R!

53. Ed. Duebn. p.115

54. 101a

55. (Ι 408/9)

56. 2.3 στάσιν . . ἀκήρυκτον vi. or. 35. 8 e || 3.4 τὸν. Μηδικὸν vi. or. 11. 6 d; 13. 1 a al. || 6 Ἱπποκράτην sq. vi. etiam or. 13. 5 c; 17 3 g || 9 ἔρου sq. vi. or. 11. 6 c; 13. 3 b φείδομαι sq. or. 29. 7 a 12 τμηθήσεται sq. simil. vi. or. 11. 6 d || 17 ἀνδρὸς δὲ ἀρετή . . . οὐθʼ ἑλετή vi. or. 12. 3 c

57. 3 τοιοῦτόν — 4 ἔα recte cum Heinsius vertisset ,,tale bellum mihi describe, Medicum vero relinque·“ Formey interpres Franco- gallus reddidit „decrivez-moi cette guerre et laissez -là le Me- decin“ (sic!) ut monuit Combes || 5 εἰπέ τίνι ligatura coniunct. R! || 6 σώμασιν MN cum R! || 8 τὸν 〈ψυχῆς〉 στρατηγόν Reiske 9 μήτε R! μηδὲ cert. (δ Δ) || 12 λήϊνον (ν puncto notatum) N vi. ad p. 277. 9 || 16 ἀπέλθῃ (θῃ in ras.) R! || 19 λεϊστή (λεισ in ras. ex ληισ) R! ληιστή MN α (δ Δ) || 21 in mge ου (man. haud antiqua) R! | τέμνεται (νε in ras.) R!

58. 4 κλῦθι, ὦ Ἄπολλον καὶ Ζεῦ vi. or. 41. 3 c etiam or. 11. 6 c et e; cf. etiam Lucian d. mort. 20. 3 || 5 ψυχῆς νοσούσης sq. v. or. 7. 7 b 28. 2 i || 6 εἴ ποτέ sq. vi. or. 5 7 h || 13 τὴν ἡλίου ἀκτῖνα sq. vi. or. 4. 8 h et quae ibi adnotavi || 16 Ὅμηρος . . Ἡσίοδος ut or. 4. 3 b || 17 θεὸν Παιᾶνα sq. scil. θάνατον vi. or. 7. 5 f εἰ δὲ ἡγεῖ sq.

59. 16 in mge ὅμηρος | ἡσίοδος (schol. recent.) R!

60. 2 εὔξαι || 3 κλῦθι — ἀμφιβέβηκας om. MNφα(δ) | ἀργυρότοξε RH et ita Dav. ἀργυρότοξʼ Duebn. Homerus || 6 ἔρεψα (ψ in ras.) R! || 7 〈ἢ〉 εἰ α(δ Δ) cum Homero || 11 ὀρέων Markl. (Δ) ὀρνέων codd. (eodem erroris genere quo p 276. 12 λήϊνον RN) || 13 φήμην (μην in ras. ex μιν) R! || 14 ὁϊ ÷ σιοῦ R! | ἀκρατωτέραν nescio unde Δ κραταιοτέραν (vel ἀκμαιοτέραν) Markl. || 15 ᾀδέτω (ἀδ in ras.) R!

Maximus of Tyre Dialexeis 22

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΚΒ΄ (Duebn XXVIII vulg. 12)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers