Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΙΔ΄
XIV (Duebn. XX vulg. 4 B 17)

Τίσιν χωριστέον τὸν κόλακα τοῦ φίλου.

Πρόδικος μὲν Ἡρακλέα ἄγει ἐν τῷ μύθῳ ἄρτι ἡβάσκοντα καὶ ἀνδριζόμενον ἐπὶ διττὰς ὁδούς, Ἀρετὴν b καὶ Ἡδονήν ἐπιστήσας ἡγεμόνας ἑκατέρᾳ τῇ ὁδῷ·

ἡ
μὲν αὐτῷ σοβαρὰ τῶν ἡγεμόνων, ἡ δὲ εὐσχήμων ἰδεῖν, βαδίζουσα ἠρέμα, φθεγγομένη μουσικῶς, βλέμμα πρᾶον ²³⁴ ἀμπεχόνη ἀνέτη·

ἡ δὲ δευτέρα θρυπτική, ἐπίχριστος, χλανιδίοις ἐξηνθισμένη, βλέμμα ἰταμόν, βάδισμα | ⁵ ἄτακτον, φωνὴ ἄμουσος.

Ταῦτα ὁρᾶ καὶ ὁ Ἡρακλῆς, ἅτε Διὸς παῖς, καὶ ἀγαθὸς τὴν φύσιν, καὶ χαίρειν τῇ
Ἡδονῇ φράσας, ἐπιτρέπει ἑαυτὸν τῇ Ἀρετῇ ἄγειν.

Φέρε καὶ ἡμεῖς πλάττωμεν μῦθον, διττὰς ὁδούς, καὶ ἄνδρα ἀγαθόν, καὶ ἡγεμόνας ταῖν ὁδοῖν, ἀντὶ μὲν τῆς Ἀρετῆς τὸν φίλον, ἀντὶ δὲ τῆς Ἡδονῆς τὸν κόλακα.

Οὐκοῦν ‖ καὶ τούτω διαφέρετον σχήματι καὶ βλέμιματι ⁶
καὶ ἀμπεχόνῃ καὶ φωνῇ καὶ βαδίσματι·

[g] ὁ μὲν ὡς ἥδιστος ἰδεῖν ὤν, ὁ δὲ ὡς ἀληθέστατος·

καὶ ὁ μὲνe σεσηρώς, ὀρέγων δεξιάν, παρακαλείτω τὸν ἄνδρα ἕπεσθαι αὐτῷ, ἐπαινῶν, καὶ κυλιωδαίνων, καὶ ἀντιβολῶν, καὶ δεόμενος, καὶ διηγούμενος ἐκτόπους τινὰς ἡδονάς,

εἰ λαβὼν αὐτὸν ἄξει, λειμῶνας ἀνθοῦντας, καὶ ποταμοὺς ⁷⁸⁹ ῥέοντας, καὶ ὄρνιθας ᾄδοντας, καὶ αὔρας προσηνεῖς, καὶ δένδρα ἀμφιλαφῆ, καὶ λείας ὁδούς, καὶ δρόμους εὐπετεῖς, καὶ κήπους εὐθαλεῖς, ‘ὄγχνας ἐπʼ ὄγχναις, καὶ μῆλα ἐπὶ μήλοις, καὶ σταφυλὴν σταφυλῇ ἐπιφυομένην·’

ὁ δὲ ἕτερος τῶν ἡγεμόνων λέγει μὲν ὁλίγα,
τὰ δὲ ἀληθῆ αὐτά, ὅτι πολλὴ μὲν τῆς ὁδοῦ ἡ τραχεῖα, ὀλίγη δὲ εὐπετής, καὶ χρὴ τὸν ἀγαθὸν ὁδοιπόρον ἥκειν παρεσκευασμένον, ἵνα δεῖ πόνου, μοχθήσοντα, τὴν δὲ ῥᾳστώνην ἐκ περιουσίας ληψόμενον.

Ταῦτά τοι λεγόντων ποτέρῳ πείσεται; καὶ ποίαν

ἄπεισιν; Ἀποκρινώμεθα τῷ ποιητῇ τοῦ μύθου, ὅτι εἰ μὲν Ἀσσύριός τις οὗτος εἴη κακοδαίμων ἀνήρ, ἢ Φοῖνιξ Στράτων, ἢ Νικοκλῆς ὁ Κύπριος, ἢ ὁ Συβαρίτης ἐκεῖνος, τὸν μὲν καὶ μισήσει τῶν ἡγεμόνων, καὶ ἡγήσεταί τινα εἶναι ἄξεινον καὶ ἀηδῆ καὶ ἄμουσον, τὸν
¹⁰¹¹¹² δὲ ἕτερον χαρίεντα καὶ προσηνῆ καὶ φιλάνθρωπον δεινῶς.

Ἀγέτω δὴ λαβὼν τὸν ἄνδρα τοῦτον ὁ καλὸς ¹³ ἡγεμών· οὐκοῦν ἄξει τελευτῶν ἢ ἐπὶ πῦρ, ὡς |τὸν Ἀσσύριον· ἢ ἐπὶ πενίαν, ὡς τὸν Φοίνικα· ἢ ἐπὶ δεσμά,
ὡς τὸν Κύπριον, καὶ ἐπί τι ἄλλο διὰ ψευδοῦς ἡδονῆς ἀληθὲς κακόν.

Εἰ δὲ εἴη ἀνὴρ κατὰ τὸν Ἡρακλέα, αἱρήσεται τὸν ἀληθῆ τῶν ἡγεμόνων, τὸν φίλον, ὥσπερ ἐκεῖνος τὴν Ἀρετήν.

Καὶ ὁ μὲν μῦθος ὡδὶ τελευτᾷ· μεταλαβὼν δὲ ὁ
λόγος πρὸς αὐτὸν σκοπείτω ἄν, τίσι διακρίναι τὸν κόλακα τοῦ φίλου. Τὸν μὲν γὰρ χρυσὸν βασανίζει λίθος, προστριβόμενον αὐτῇ·

φιλίας δὲ δὴ καὶ κολακείας

τίς ἔσται βάσανος; ἆρα τὸ ἐξ ἑκατέρου τέλος; ἀλλʼ εἰ ἀναμενοῦμεν τὸ τέλος, ἄλλη βλάβη φθήσεται
τὴν γνῶσιν· δεῖ δὲ κρῖναι, πρὶν ἄρξασθαι χρῆσθαι· ἐὰν δὲ ὑστερῇ τῆς χρήσεως ἡ κρίσις, ὁ χρήσασθαι φθάσας καὶ μεταγνούς εἰς οὐδὲν δέον τὴν κρίσιν κατατίθεται.

Βούλει τοίνυν ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρινοῦμεν

¹⁴¹⁵¹⁶

τὸν φίλον καὶ τὸν κόλακα; Καὶ μὴν καὶ ὁ κόλαξ ὑπερβολὴν λαβὼν ἀνιαρότατον καὶ ἐπαχθέστατον, καὶ ὁ φίλος ἥδιστον εὐτυχίαν προσλαβών.

῾Μήποτε οὖν βλάβῃ καὶ ὠφελείᾳ τοὺς ἄνδρας κριτέον.

ʼἈμφισβητήσιμον καὶ τοῦτο λέγεις.

μὲν γὰρ κόλαξ, κἂν βλάψῃ, ἢ εἰς
χρήματα ἐζημίωσεν, ἢ εἰς ἡδονὴν ἐξέχεεν· ὧν τὸ μὲν εἰς χρήματα κουφότατον, τὸ δὲ εἰς ἡδονὴν τερπνότατον· διὰ δὲ φιλίας πολλοὶ ἤδη καὶ φυγῆς ἐκοινώνησαν, καὶ ἀτιμίας συναπέλαυσαν, καὶ θανάτῳ περιέπεσον.

Τῷ οὖν διακρινοῦμεν τὸν κόλακα τοῦ φίλου; μήτε
τῷ τέλει, μήτε ἡδονῇ, μήτε βλάβῃ· φέρε χωρὶς ἑκάτερον θεασώμεθα.

Ἆρά γε ὁ πρὸς ἡδονὴν ὁμιλῶν φίλος; καὶ πάνυ εἰκός· καὶ μὴν εἰ ἐχθρὸς ὁ λύπης παρασκευαστικός, φίλος ἂν εἴη ὁ ἡδονῆς παρασκευαστι‖κώτατος.

Τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει· καὶ γὰρ ἰατρῶν
ὁ ιλάνθρω|πος λυπηρότατος, καὶ στρατηγῶν ὁ ἀκριβέστατος, ¹⁷ καὶ κυβερνητῶν ὁ ἀσφαλέστατος. Φιλοῦσιν δέ που καὶ παῖδας πατέρες, καὶ διδάσκαλοι μαθητάς· καὶ τί ἄν εἴη ἀνιαρότερον, ἢ παιδὶ πατήρ, καὶ μαθητῇ διδάσκαλος; ἐπεὶ καὶ Ὀδυσσεὺς ἐφίλει δή που τοὺς ἑαυτοῦ
ἑταίρους, ὡς πολλὰ καὶ δεινὰ ἀνέτλη ¹⁸¹⁹ (α 5) ἀρνύμενος ἢν τε ψυχήν, καὶ νόστον ἑταίρων·

ἀλλʼ ἐντυχὼν ἀνδρῶν γένει ἀκολάστῳ καὶ φιληδόνῳ, οἳ διῆγον, καθάπερ τὰ θρέμματα,

(ι 97/94) λωτὸν ἐρεπτόμενοι μελιηδέα,

(οὕτω γάρ που τὴν ἡδονὴν ὀνομάζει Ὅμηρος), ἀναμιχθέντας αὐτῷ τοὺς ἑταίρους τῇ τούτων τρυφῇ, καὶ γευσαμένους τῆς ἀτοπίας τοῦ λωτοῦ, ἄκοντας καὶ δακρύοντας λαβὼν ἐπὶ ναῦν ἄγει.

Ἀλλʼ οὐχ ὁ Εὐρρύ μαχος τοῖς μνηστῆρσι τοιοῦτος, ἀλλὰ τοῦ ἑτέρου γένους
τοῦ κολακευτικοῦ, οἵου σιάλους σῦς ἢ αἶγας εὐτραφεῖς συγκατακόπτειν αὐτοῖς, καὶ τοῦ οἴνου ἄδην συνεκροφεῖν, καὶ συγκυλινδεῖσθαι ἐᾶν τῆς νυκτὸς θεραπαινιδίοις, καὶ κείρειν οἶκον ἀνδρὸς βασιλέως, καὶ διεπιβουλεύειν τῷ γάμῳ.

Βούλει δὴ συνελὼν τὸν μὲν κόλακα κατὰ τὴν μοχθηρίαν τάξαι, τὸν δὲ φίλον κατὰ τὴν ἀρετήν, λύπην δὲ καὶ ἡδονὴν χαίρειν ἐᾶν; οὔτε γὰρ τὸ φιλεῖν ἡδονῆς ἀτυχές, οὔτε τὸ κολακεύειν λύπης ἄμοιρον, ἀλλʼ ἑκάτερον ἐν ἑκατέρῳ φύρεται, καὶ ἡδονὴ ἐν φιλίᾳ,
καὶ λύπη ἐν κολακείαις· ἐπεὶ καὶ αἱ μητέρες καὶ αἱ ²⁰²¹ τιτθαὶ φιλοῦσιν τὰ βρέφη, καὶ πρὸς ἡδονὴν αὐτὰ θεραπεύουσιν, καὶ οὐκ ἀφαιρήσεις αὐτῶν τὸ φιλεῖν διὰ τὴν ἡδονήν.

Ὁ Ἀγαμέμνων τῷ Μενελάῳ παραινεῖ,

²²

πάντας κυδαίνειν,

μηδὲ μεγαλίζεο θυμιῷ·

ἤ, οἴει, κολακείαν αὐτῷ ὑποτίθεται; Ὁ Ὀδυσσεὺς, ἐκνηξάμενος τῆς θαλάττης εἰς τὴν Φαιάχων γῆν, γυμνὸς ²³ διαναστὰς ἐκ τῆς εὐνῆς, ἐντυχὼν παιζούσαις κόραις, τὴν βασιλίδα γνωρίσας, Ἀρτέμιδι εἰκάζει αὐτήν, καὶ αὗθις φυτῷ καλῷ· καὶ οὐδεὶς ἂν διὰ ταῦτα κόλακα
εἴποι τὸν Ὀδυσσέα·

προθέσει γὰρ καὶ χρείᾳ καὶ διαθέσει ψυχῆς ὁ κόλαξ διακρίνεται τοῦ φίλου. Καὶ γὰρ ὁ ἀριστεὺς ὅπλοις χρῆται, καὶ ὁ μισθοφόρος, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν εἰκάζει τὰ ἔργα κατὰ τὴν χειρουργίαν, ἀλλὰ χωρίζει τὴν ἑκατέρου χρείαν κατὰ τὴν πρόθεσιν·

ὁ
μὲν γὰρ διασωστικὸς διὰ τὴν φιλίαν· ὁ δὲ μισθαρνικὸς τῶν βουλομένων· καὶ ὁ μὲν αὐθαίρετος, ὁ δὲ ὤνιος· καὶ ὁ μὲν τοῖς ἐνσπόνδοις πιστός, ὁ δὲ καὶ τοῖς φίλοις ἄπιστος.

Ταύτῃ νόμιζε καὶ τὸν κόλακα διαφέρειν τοῦ φίλου,
καὶ συμπίπτειν μὲν ἑκάτερον ἑκατέρῳ πολλάκις εἰς τὰς αὐτὰς πράξεις καὶ τὰς ὁμιλίας, διαφέρειν δὲ ἑκάτερον ²⁴²⁵ ἑκατέρου τῇ χρείᾳ καὶ τῷ τέλει, καὶ τῇ διαθέσει τῆς ψυχῆς.

Ὁ μὲν γὰρ φίλος τὸ φαινόμενον αὐτῷ ἀγαθὸν εἰς κοινὸν καταθέμενος τῷ φίλῳ, ἐάν τε λυπηρὸν τοῦτο ᾖ, ἐάν τε ἡδύ, συναπολαύει αὐτῷ ἐκ τῆς ἴσης· ὁ δὲ
κό‖λαξ ἐπακολουθῶν τῇ αὑτοῦ ὀρέξει οἰκονομεῖ τὴν ²⁶ ὁμιλίαν πρὸς τὸ ἴδιον πλεονέκτημα·

καὶ ὁ μὲν φίλος ὀρέγεται τοῦ ἴσου, ὁ δὲ κόλαξ τοῦ ἰδίου· καὶ ὁ μὲν ἰσοτιμίας κατὰ τὴν ἀρετήν, ὁ δὲ πλεονεξίας κατὰ τὴν ἡδονήν· καὶ ὁ μὲν ἰσηγορίας κατὰ τὴν ὁμιλίαν, ὁ δὲ
ταπεινότητος κατὰ τὴν θεραπείαν· ὁ μὲν ἀληθείας ἐν τῇ κοινωνίᾳ, ὁ δὲ ἀπάτης· καὶ ὁ μὲν ὠφελείας τῆς εἰς τὸ μέλλον, ὁ δὲ χάριτος τῆς ἐν τῷ παρόντι· ὁ μὲν δεῖται μνήμης ὧν ἔπραξεν, ὁ δὲ λήθης ὧν ἐπανούργησεν· ὁ μὲν ὡς κοινῶν κήδεται, ὁ δὲ ὡς ἀλλότρια λυμαίνεται·
ὁ μὲν φίλος καὶ εὐτυχίας κοινωνὸς κουφότατος, ²⁷ καὶ συμφορῶν |κοινωνὸς ἰσότατος· ὁ δὲ κόλαξ εὐτυχίας μὲν κοινωνὸς ἀπληστότατος· ἐν δὲ ταῖς συμφοραῖς ἀμικτότατος.

Φιλία μὲν ἐπαινετόν, κολακεία δὲ ἐπονείδιστον· φιλία γὰρ ἑκατέρου πρὸς ἑκάτερον
ἴσην ἔχει τὴν ἀντίδοσιν, ἡ δὲ κολακεία χωλεύει· ὁ γάρ του ἐνδεὴς θεραπεύων τὸν ἔχοντα κατὰ τὴν χρείαν, καθόσον οὐκ ἀντιθεραπεύεται, ἐλέγχει τὸ ἄνισον. Ὁ φίλος λανθάνων δυστυχεῖ, ὁ κόλαξ μὴ λανθάνων.

²⁸²⁹³⁰

Φιλία βασανιζομένη κρατύνεται, κολακεία ἐλεγχομένη θραύεται· φιλία χρόνῳ αὔξεται, κολακεία χρόνῳ ἐλέγχεται· φιλία χρείας ἀδεής, κολακεία χρείας ἐνδεής.

Εἰ δέ ἐστιν καὶ ἀνθρώποις πρὸς θεούς ἐπιμιξία, ὁ μὲν εὐσεβὴς φίλος θεῷ, ὁ δὲ δεισιδαίμων κόλαξ θεοῦ·
καὶ μακάριος εὐσεβὴς φίλος θεοῦ, δυστυχὴς δὲ ὁ δεισιδαίμων.

Ὅνπερ οὖν τρόπον ὁ μὲν θαρσῶν τῇ ἀρετῇ πρόσεισιν τοῖς θεοῖς ἄνευ δέους, ὁ δὲ ταπεινὸς διὰ μοχθηρίαν μετὰ πολλοῦ δέους, δύσελπις, καὶ δεδιὼς τοὺς
θεούς, ὥσπερ τοὺς τυράννους, τοῦτον, οἶμαι, τὸν τρόπον καὶ πρὸς ἀνθρώπους εὔελπις μὲν καὶ θαρσαλέον ἡ φιλία, δύσελπις δὲ καὶ ἐπτηχὸς ἡ κολακεία.

Τυ. ράννῳ οὐδεὶς φίλος, βασιλεῖ δὲ οὐδεὶς κόλαξ· βασιλεία δὲ τυραννίδος θειότερον.

Εἰ δέ ἐστιν ἡ φιλία
ἰσότης τρόπου, τὸ δὲ μοχθηρὸν οὔτε αὐτὸ αὐτῷ οὔτε ³¹³²³³ τῷ χρηστῷ ἴσον, ὁ μὲν ἀγαθὸς τὸ ἀγαθῷ φίλος, ἴσος γάρ· ὁ δὲ κόλαξ τοῦ μὲν ἀγαθοῦ πῶς ἄν εἴη κόλαξ; οὐ γὰρ ἂν λάθοι· τοῦ δὲ μοχθηροῦ κόλαξ ὤν, εἰ μὲν εἴη ἴσος ἐκείνῳ, οὐκ ἂν εἴη κόλαξ· οὐ γὰρ ἀνέχεται
κολακεία ἰσηγορίας· εἰ δὲ οὐκ εἴη ἴσος, οὐκ ἂν εἴη φίλος.

Ἀλλὰ καὶ τῶν πολιτειῶν ἡ μὲν ἀριστοκρατία φιλίας μεστή, δημοκρατία δὲ κολακείας ἀνάπλεως· ³⁴ κρείττων δὲ ἀριστοκρατία δημοκρατίας.

[e] Οὐδεὶς ἐν Λακεδαίμονι Κλέων ἦν, οὐδὲ Ὑπέρβολος, κόλακες πονηροὶ
τρυφῶντος δήμου.

Ἀλλὰ Καλλίαν μὲν ἐν Διονυσίοις ἐκωμῴδει Εὔπολις, ἰδιώτην ἄνδρα ἐν συμποσίοις κολακευόμενον, ὅπου τῆς κολακείας τὸ ἆθλον ἦν κύλικες καὶ ἑταῖραι καὶ ἄλλαι ταπειναὶ καὶ ἀνδραποδώδεις ἡδοναί·

τὸν δὲ δῆμον αὐτόν, τὸν τῆς Εὐπόλιδος
στωμυλίας θεατήν, ποῦ τὶς ἐλθὼν κωμῳδήσει;

ἐν ποίῳ θεάτρῳ; ποίοις Διονυσίοις; καὶ τοὺς πολλοὺς ἐκείνους κόλακας, οἷς τὰ ἆθλα ἦν οὐ ταπεινά, οὐδὲ μέχρι γαστρὸς καὶ ἀφροδισίων ἥκοντα, ἀλλὰ αἱ τῆς

Ἑλλάδος συμφοραί; Ε δὲ ἤθελον Ἀθηναῖοι, παρωσάμενοι
τοὺς κόλακας, πείθεσθαι Περικλεῖ καὶ Νικίᾳ, εἶχον ἂν δημαγωγοὺς ἀντὶ κολάκων φίλους.

³⁵³⁶³⁷

³⁸

Ἄν δὲ ἐπὶ τὰς μοναρχίας ἔλθῃς, κολακεύει καὶ Ξέρξην Μαρδόνιος, βάρβαρος βάρβαρον, ἀνόητος ἀνόητον, δειλὸς οἰκέτης δεσπότην τρυφῶντα·

τὰ δὲ τῆς κολακείας τέλη, ἀνίσταται ἡ Ἀσία, μαστιγοῦται ἡ θάλαττα, Ἑλλήσποντος ζεύγνυται, Ἄθως ὀρύττεται· τέλος
δὲ τῆς σπουδῆς ἧττα, καὶ φυγή, καὶ θάνατος αὐτοῦ κόλακος.

Κολακεύουσιν καὶ Ἀλέξανδρον Μακεδόνες· τῆς δὲ κολακείας τὰ ἔργα ἀναξυρίδες Περσικαί, καὶ προσκυνήσεις βαρβαρικαί, καὶ λήθη τοῦ Ἡρακλέως, καὶ τοῦ Φιλίππου, καὶ τῆς Ἀργεάδων ἑστίας.

Τὰς δὲ
τυραννίδας τί χρὴ λέγειν; ὅπου γὰρ δέος καὶ ἐξουσία δεσποτικὸν τὸ ἀρχόμενον ἄγχει, ἀνάγκη δεῦρο κολακείαν μὲν ἀνθεῖν, φιλίαν δὲ κατορωρύχθαι.

Ἔστιν καὶ ἐν ἐπιτηδεύμασιν καὶ τέχναις κολακείας ἰδεῖν, ὁμοίους μὲν ταῖς τέχναις κατὰ τὸ σχῆμα, ἀνομοίους
δὲ κατὰ τὰ ἔργα.

Ἐκολάκευσεν ἀνθρώπους |καὶ μουσικὴ ³⁹ νόθος, ὅτε Δωριεῖς τὴν πάτριον ἐκείνην καὶ ὄρειον ⁴⁰⁴¹⁴² μουσικὴν καταλιπόντες (ἦσαν ἐπʼ ἀγέλαις καὶ ποίμναις ἦχοι), Ἰωνικῶν αὐλημάτων καὶ ὀρχημάτων ἐρασταὶ γενόμενοι, ἐνόθευσαν ὁμοῦ τῇ μουσικῇ καὶ τὴν ἀρετήν.

Ἐκολάκευσεν ἀνθρώπους καὶ ἰατρικὴ νόθος, ὅτε τὴν Ἀσκληπιοῦ
καὶ τὴν Ἀσκληπιαδῶν ἴασιν καταλιπόντες ρὰν κόλακα πονηρῶν σωμάτων.

Κολακεύει καὶ συκοφάντης ῥήτορα, λόγον λόγῳ ἐπανιστάς, καὶ ἐπιτειχίζων τὸ ἄδικον τῷ δικαίῳ, καὶ τὸ αἰσχρὸν τῷ καλῷ.

Κολακεύει
καὶ σοφιστὴς φιλόσοφον· οὗτος μὲν κολάκων ἀκριβέστατος.

⁴³⁴⁴⁴⁵

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. ιζʹ

2. 3 ὁ Ἀπόλλων sq. vi. or. 3. 1b || 8 Πρόδικος sq. Prodici fa- bulam a Xenophonte traditam (mem. lI 1. 21) simil. ad illu- strandam amicitiam adulationemque adhibet Themist. 22. 280a (cf. Welker kl. Schrift. lI 488 sq. Weber Leipz. Stud. X 248. 4) cf. etiam Dio Chrys. l 66 sq. Philo de merc. meretr. 2sq. lulian. 2. 56d Lucian. somn. 8 Galen. protrept. (Kaibel 27) Cebes tab. 18 Silius Ital. pun. XV Cicer. offic. l 32. 118 Clem. Alex. paed. lI 10 110 Quintil. IX 2. 36 || 11 εὐσχήμων ἰδεῖν cf. Xenoph. mem. II 1 22 τὴν μὲν εὐπρεπῆ ἰδεῖν Dio Chrys. l 70 εὐειδῆ || 12 βλέμμα πρᾶον cf. Xenoph. mem. lI 1. 22 τὰ ὄμματα αἰδοῖ (κεκοσμημένη)

3. Codices RPBMNφ (═ Paccius) α (═ Stephanus); H (teste Davisio)

4. 5 ΙΔʹ R! || 7 in mge ιζ΄ numerus πίνακος, non orationis ut voluit Schier) R! | τίσιν — φίλου R add. κ΄ Z (teste Schenkl) add. λόγος δ΄ φα τοῦ αὐτοῦ τίσι — φίλου NP τοῦ αὐτοῦ περὶ τοῦ τίσι — φίλου M om. (spat. rubric. relicto) B || 8 μὲν] τὸν Markl. (Schier) || 11 σοβαρὰ non venerabilis (ut vol. Markl. Schier), sed arrogans (de Voluptate dictum, ad quam verbis ἡ δὲ δευτέρα p. 171. 1 revertitur) | ἡ δὲ (scil. Ἀρετὴ)] ἅτε Markl. ἅτε δὴ Duk. del. Boissonade (ad Aristaenet. p. 509) (Duebn.) | ἰδεῖν· 〈ἡ μὲν〉 Reiske

5. 69 a

6. Ed. Duebn. p.79

7. 1 ἀμπεχόνη ἀνέτη cf. Cebes 18 στολῇ ἁπλῇ xenoph. mem. II 1. 22 ἐσθῆτι λευκῇ ac ita etiam Dio Chrys. l 70 ἐπίχριστος cf. Xenoph. mem. ll 1. 22 κεκαλλωπισμένην τὸ χρῶμα sq. ἔ χλα- νιδίοις ἐξηνθισμένη cf. Xenoph. mem. lI 1. 22 ἐσθῆτα ἐξ ἧς ἂν μάλιστα ἡ ὥρα διαλάμποι βλέμμα ἰταμόν cf. Xenoph mem lI 1. 22 τὰ δὲ ὄμματα . . ἀναπεπταμένα Dio Chrys. l 79 σκυθρωπὸν ὑφεωρᾶτο καὶ ἄγριον 12 σεσηρώς vi. or. 35. 7 a cf Plutarch. lib. educ. 17

8. 3 ἄτακτον] in mge ἄτακτος· ὅθεν καὶ σεββημένον (i e. σε- σοβημένον) βάδισμα (rubr.) M

9. 1 ἀνέτη (ut ἐνοδμὴ or 22.3 d al. cf. Kuehner-Gerth l. 535)] ἄνετος α(θ) ἁπλῆ φ (Duebn.) ἀφελής Schenkl λιτή (vel λευκή) Dav ‖ ἐπίχρηστος RB ‖ 3 ταύτας Markl. | καὶ 〈ἐξετάζει〉 ὁ Merkl. ‖ 4 καὶ (ante ἀγαθὸς) om.PMN φα(δ) ‖ 7 ἀγαθὸν 〈ὁδοι- πόρον〉 καὶ Steph. (Schier) καὶ (ante ἡγεμόνας) om PMN α(δ) ‖ 9 τοῦτο PV | διαφερέτων φ α (δ Δ) ‖ 13 κυδαίνων Reiske Dorvill (ad Charit. p.228) Toupius (Emendat. III 404) (Duebn.) ‖ 15 εἰ Reiske (Duebn.) ἢ codd. p Dav. (Δ°) Schier |ἄξειν εἰς α(δ) ἄξει εἰς Duk.

10. 3 ὄγχνας sq. vi. or. 25. 5 a ἢ ὄγχνη sq. ex Homero η 120 6 πολλὴ τῆς ὁδοῦ ἡ τραχεῖα cf. Xenoph. mem. ll 1. 29 ὡς χαλεπὴν καὶ μακρὰν ὁδόν . . . Cebes 15 ex Hesiodo op. et di. 284 sq (cf. Xenoph. mem. II 1. 20); cf. etiam Plat. republ. I 328 e ὁδὸς . . τραχεῖα καὶ χαλεπή Lucian. rhet. praec. 3 ‖ 7 ἀγαθὸν ὁδοιπόρον vi. or. 8. 7 e ‖ 12 Ἀσσύριός vi. or. 30 5 d ‖ 13 Στράτων cf. Aelian. v. hist. 7. 2 Athen. XII 531 a Νικοκλῆς cf. Aelian. ν hist. 7. 2 Athen XII 531 d VIII 352 d Plut. dec oratt. 17 Isocrat. IX 1
ὁ Συβαρίτης ἐκεῖνος vel unum illum Crathim spectat cuius ὕβριν commemorat Aelian nat. an.’ VI 42 vel totam gentem propter τρυφὴν cf. Aelian. nnat. an. XVI 23 Συβαρίτας τοὺς ἐν Ἰταλίὰ τρυφῆς ἀκούω ποιήσασθαι φροντίδα ὑπερβάλλουσαν sq. cf. etiam Plut s sap conv. 2 Aelian v. hist 1. 19 sq. Philo de spec legg 3. 8 Athen XII 518 c vi. etiam or. 30. 5f et or. 21. 5 d

11. 11. 12 εἰ μὲν Ἀσσύριος — 14 ἐκεῖνος n

12. 1 αὔρας (αυ in ras. ex αρ) R! ‖ 3 ὄχνας et ὄχναις BMN α(θ) Schier 5 λέγῃ φα (δ Δ) λεγέτω Duk. 6 ὁδοῦ Dav. 2 ‖ 7 ὁδοιπόρον (πο in ras.) R! ‖ 8 μοχθήσαντα PN ‖ 10 ποτέρῳ (ω in ras. ex αι) R! ‖ 12 οὗτος om. n | ἢ 〈ὁ〉 Φοῖνιξ Markl. 15 ἀειδῆ Nα(θ) Schier

13. 69b

14. 11. 12 χρυσὸν βασανίζει λίθος vel πῦρ ut or. 11. 2 b cf. Plat. republ. VI 503 a ὥσπερ χρυσὸν ἐν πυρὶ βασανιζόμενον· ‖ 14 εἰ ἀναμενοῦμεν sq. cf. Plut. de adul. et am 249 c ἀλλὰ τὴν τότε πεῖραν οὐ δεῖ περιμένειν ἀνωφελῆ, μᾶλλον δὲ βλαβερὰν καὶ οὐκ ἀκίνδυνον οὖσαν

15. 11 τὸν μὲν γὰρ — 18 κατατίθεται n

16. 2 δὴ] δὲ PN α(δ) Schier | καλὸς] ἁπαλὸς (vel κομψὸς) Peiske 3 οὐκοῦν (ουν in ras.) R! ἐπὶ] εἰς NP α(δ) ‖ 5 καὶ ἐπί ἐπί cett. (δ) ‖ 9 μεταβαλὼν α(δ Δ) ‖ 10 αὐτὸν BMNP σκοπείτω, 〈τῷ〉 ἂν α(δ Δ) σκοπείτω, 〈πῶς〉 ἂν Schenkl, sed vi. Kuehner Gerth II 1. 210 Dürr p. 38 τίσι Hob. τίς codd. τις α(δ Δ) ‖ 12 αὑ- τῇ α! (δ) | κολακίας MN ‖ 13 τόγʼ ἐξ B 14 ἄλλη] ἀλλʼ ἡ Reiske 16 χρήσεως] φθίσεως n 17 μεταγνοὺς (νους in ras. ex νοι) R! 18 κρίνωμεν α(θ) Schier

17. 70 a

18. 2.3 ὁ φίλος sq cf. Dio Chrys. III 95 ὧν εἶπον ἡδέων τὸ μὲν κοινωνεῖν φίλοις τερπνότερον ‖ 8 διὰ δὲ φιλίας sq. cf. Senec. ep l 6. 2 ῾ vera amicitia quam non Spes, non timor, non utilitatis suae cura divellit ‖ 13 καὶ μὴν sq. cf. simil. Plat Lys. 213 a πολλοὶ ἄρα ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν φιλοῦνται, ὑπὸ δὲ τῶν φίλων μι- σοῦνται sq.

19. 3 εὐστοχίαν Schenkl εὐψυχίαν Reiske (Duebn) ‖ 10 φίλου, 〈εἰ〉 μήτε ϛ (δ Δ) ‖ 11 ἡδονῇ 〈μήτε λύπῃ μήτε ὠφελείᾳ〉 μήτε Markl. | βλάβει Δ ex Lariotiana || 13 εἰ ὁ ἐχθρὸς MP ‖ 14 ὁ (ante ἡδονῆς) om. θ (Schrer) corr. Markl. || 16 φιλανθρωπότατος φ α(δ Δ) || 21 ὡς] οἷς Schenkl ὅς φα(δ Δ)

20. 5 τὴν ἡδονὴν spectat stoicam Homeri interpretationem in qua multus est or. 26. 6 sq. cf etiam Iulian. VI 185 a καθάπερ ὑπὸ τῆς Κίρκης ἢ τῶν Λωτοφάγων ἡδονῆς . . δελεασθέντες Heracl. all. Hom. 10 Norden ann Fleck. 19. 394. 2 vi. etiam or. 28. 2 a

21. 1 ἀρνύμενος (νυμε in ras.) R! ‖ 6 αὐτοῦ α(δ) αὐτοῦ Δ ἰδὼν Duebn αὐτίκα Schenkl ‖ 7 λωτοῦ 〈λαβών〉 Reiske | ἄκοντας τε καὶ α (δ) ‖ 8 λαβὼν del. Reiske ‖ 9 ἑταίρου Schier | ἑτέρου ?? γένους R! ‖ 10 οἷον B ἢ οὐ N εἴα φα(δ) ‖ 11 αὐτοὺς φα(δ) ἄδην Ϛ (δ Δ) „impudenter“ (═ ἀναίδην pro ἀνέδην φ?) σ ═ 12 συγκυλινδεῖσθαι (συγκ- in ras) R! ἐᾶν] εἴα φα(δ) ἐπὶ B ═ 13 διεπιβουλεύειν] δὴ ἐπιβουλεύειν α(δ Δ) νὴ Δίʼ ἐπιβουλεύειν Reiske ═ 16 τάξε RP (suprascr. ω) 17 ἐῶν φα(δ) 20 κολακείαις (αις in ras.) R! κο- λακείᾳ α(δ)

22. (Κ 69)

23. 70 b

24. 10 καὶ οὐδεὶς sq cf. Iulian. III 104 c Ὅμηρος δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πενελόπην ἐπαινέσας sq et d ἀλλὰ μήποτε καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον εἶναι φῶσι καὶ οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ γενναίου, εἶναι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα τὸν σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν, ὃτι τὴν τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ τοῦ λειμῶνος sq. ‖ 13 ὁ μισθοφόρος vi. or. 35. 7 a οὐχ ὑπὸ sq or 19. 4 a; 27. 6 c πλῆθος . . μισθοφόρον

25. 1 τιτθαὶ RHP τίτθαι cett. (δ Δ°) ‖ 4 κυδαίνων Δ° cum Homero μεγαλίζεσθαι Dav. ‖ 6 ἦ ϛ (δ Δ) τί Reiske αὐτῷ Ϛ (δ Δ) | ὑποτι- θέναι MVP α (δ) ‖ 7 ἐκ τῆς θαλάττης NP 9 εἰκάζει (εικ in ras.) R! ‖ 11 εἴπῃ B εἰπεῖν N ‖ 13 μισθοφόρος (ισ in ras.) R! ‖ 17. 18 δὲ ὤνιος] δὲ αἰώνιος MΝH ‖ 21 ἑκάτερον om. B | ἑκατέρῳ om. N

26. Ed. Duebu. p.81

27. 71a

28. 21 κατὰ τὴν χρείαν haec enim prima amicitiae species fuit Aristoteli eth. Nicom. 1155 b 18 cf Diog. Laert. lII 42

29. 2 ὁ μὲν — 4 ἴσης ν (: ἐκ τῆς ἴσης)

30. 1 τέλει] τείχει B |διαθέσει (δι in ras.) R! ‖ 2 αὑτῷ φα(θ) 3 τούτῳ v ‖ 4 ᾖ] εἶ NP ἦν B | συναπολαύει — 6 ὁμιλίαν om. B συναπολλύει || 8 κατὰ (posterius)] διὰ PN ‖ 11 ὠφελίας R 13ὧν 〈εὖ〉 ἔπραξεν Markl. ‖ 16 ἰσότατος — 17 κοινωνὸς om. (in mge add.)

31. 5 κόλαξ θεοῦ sq. cf. Plut. adul et am. 1 κινδυνεύει θεοῖς ἐχθρὸς ὁ κόλαξ εἶναι 15 θειότερον cf. Dio Chrys. l 34 τί δὲ σεμνότερον θέαμα γενναίου . . βασιλέως Iulian. II 88 a ‖ 16 ἰσότης τρόπου cf. Plat. Lys. 214 b Aetius (Dieta 408) Stob. ecl. lI 108 Arist. eth. Nicom. 1155a 32 Dio Chrys. IV 42 Plut. adul. et amn. 5 de amic. mult. 8 Cicer. Lael. 3. 15 Senec de benef lI 21 μοχ- θηρὸν sq cf. Plat. Lys. 214 b τὸ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ ἀνάγκη φίλον εἶναι et c δοκοῦσι λέγειν τοὺς ἀγαθοὺς ὁμοίους εἶναι ἀλλήλοις

32. 1 φιλία — 3 ἐνδεής n

33. 1 κολακεία 〈δὲ〉 ἐλεγχομένη n ‖ 2 ἐλέγχεται] ἐλαττοῦται Reiske (Duebn.) et ita (vel ἐλλείπεται) Schenkl ‖ 3 ἀνενδεὴς α (δ) ‖ 4 ἐπι- μιξία (μι in ras.) R! ‖ 5 δεισιδαίμων (σι in ras.) K! ‖ 6 〈ὁ〉 εὐσεβὴς Markl. (Duebn.) φίλος θεοῦ del. Dav. Schenkl 〈ὁ〉 φίλος θεοῦ α(δ) ‖ 6. 7 δεισιδαίμων 〈κόλαξ θεοῦ〉 Markl. (Duebn.) ‖ 9 τα- πεινῶς Reiske ‖ 10 δεδειὼς R ‖ 11 ὥσπερ (ω in ras.) R! ‖ f12 εὔ- ελπι Ϛ (δ Δ) ‖ 13 ἡ (ante φιλία) om. ΜΝ α (δ) | δύσελπι Ϛ(δ Δ) ἐπηχὸς α corr. Steph. ‖ 13.14 τυράννῳ δὲ οὐδεὶς MΝP ‖ 16 αὐ- τῷ BMNP

34. 71 b

35. καὶ φίλους, τοὺς δὲ κακοὺς μηδέποτε ὁμοίους μηδʼ αὐτοὺς αὐτοῖς εἶναι ἀλλʼ ἐμπλήκτους τε καὶ ἀσταθμήτους sq. Herm. ap. Stob. ecl. l 277 vi. etiam or. 20. 4 b et eadem ex sententia or. 12. 3 d

36. 9 Κλέων . . Ὑπέρβολος simil. eosdem πονηροὺς δαίμονας ap- pellat Dio Chrys 25. 5 ‖ 20 Περικλεῖ Νικίᾳ simil. Clleoni Hyper- bolo oppositi cf. Dio Chrys. 225. 5

37. 1 τῷ (ante χρηστῷ) om. θ 2 πῶς] πατρὸς (προς) B 4 οὐ γὰρ] οὐδὲ NP α(δ) οὐδὲ γὰρ Markl. | ἀντέχεται Reiske (Duebn.) 5 κολακία (ut infra v. 12 κολακίας) B ἰσηγορίαν B quod probat Schenkl 8 δημοκρατίας (ο in ras.) R! | οὐθεὶς α(δ) ‖ 15 στωμυλίας (λια in ras.) R om. B ποῦ] ποῖ Reiske 20 Νεικίᾳ BΝP

38. Ed. duebn. P. 82

39. 72 a

40. 1.2 κολακεύει Ξέρξην Μαρδόνιος cf. Herodot. VII 10 Μαρ- δόνιος τοσαῦτα ἐπιλεήνας τὴν Ξέρξεω γνώμην || 4 ἀνίσταται sq. vi. or. 23. 6 f; 33. 4 b ἀνίστησιν Παίονας cf. Themist. π. ἀρετῆς 34 (Mus. Rhen. 27. 452) Plut. π. ἀσκήσ. (Mus. Rhen. 27. 534) lu- lian. II 79 c Dio Chrys. lII 31 Varus soph ap. Philostr. II 6 Cicer. de fin. II 112 Himer. or. II 23 Philo somn. II17 Lucret. III 1027 Philodem. de vit. 10 Senec. benef. VI 31 ceterum spectat κομψῶς de rege Persarum loquentes Epict. diss IIl 23. 38 16. 17 μουσικὴ νόθος vi. or. 37. 4 e || 17 ὅτε — p. 181. 1 κατα- λιπόντες ═ or. 37. 4 i

41. 8 (et 16) in mge ἀναξυρίδες (et μουσική) (schol. rec.) R!

42. 1 ἂν καὶ ἐπὶ α(δ) || 3 τρυφῶντα δεσπότην B || 6. 7 αὐτοῦ τοῦ κόλακος Markl. (Duebn.) || 8. 9 καὶ προσκυνήσεις βαρβαρικαὶ om. Δ add Schier || 9 Ἡρακλέως (cf. Crönert l l. p. 162 adn. 2) R Ἡρακλέους cett.(δΔ) || 10 τοῦ (ante Φιλίππου) om. Pα(δ) || 11 τυ- ρανίδας R! || 12 δεσποτικὸν RM δεσποτικὴ cett. (δ Δ) sed vi. or 13. 6 d κόσμοις καὶ κόραις . φέρουσιν ||14 κολακείας] κόλακας φ α(θ) || 15 ὁμοίας (et ἀνομοίας) Dav. || 16.17 καὶ ÷÷ μουσικὴ

43. 2 αὐλημάτων — γενόμενοι ═ or 37. 4 i ‖ 4 ἰατρικὴ νόθος . . συκοφάντης . . σοφιστής sollemnia κολακείας eXempla v. or. 20. 3 b de ἰατρικῇ vi. etiam or. 4. 2 a ‖ 4. 5 Ἀσκληπιοῦ καὶ Ἀσκλη- πιαδῶν vi. or. 25. 5 h: 36. 5f etiam or. 17. 3g ὡς ἀτιμάζοντα 2q. 6 ὀψοποιϊκὴν πονηρὰν κόλακα cf. Plat. Gorg. 465 h τῇ μὲν οὖν ἰατρικῇ ἡ ὀψοποιικὴ κολακεία ὑπόκειται vi. etiam or. 25. 5 h

44. 4 in mge ἰατρική (schol. rec.) R!

45. 1 ἦσαν] 〈ἢν〉 ἦσαν Steph οὖσαν Dav. ᾗ συνῆσαν Reiske (Duebn.) ἢν Markl (Duk) 2 ἦχοι), Ἰωνικῶν Hob. ἤχων (ἤχ- in ras. ex εἰχ-) R! εἶχον Markl ex or. 37. 4 i Ἰακῶν Reiske (Duebn.) Συβαριτικῶν Dav. lacunam indicat Schenkl αὐλημάτων 〈 Συ- βαριτικῶν〉 Markl. ὀρχημάτων 〈Ἰωνικῶν〉 Markl. ‖ 5 οὐδὲν (ου in ras.) ‖ 6 ὀψοποιητικῆς nescio unde Duk. ‖ 6. 7 πονηρὸν α(δ) ‖ 10 μὲν] δὲ Reiske, offendit Duk.

Maximus of Tyre Dialexeis 14

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

ΙΔ΄
XIV (Duebn. XX vulg. 4 B 17)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΙΔ΄ XIV (Duebn. XX vulg. 4 B 17)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers

ΙΔ΄
XIV (Duebn. XX vulg. 4 B 17)