Search the Perseus Catalog for:

Α΄ I (Duebn. VII volg. 37 B 4 Κ 1)

Ὅτι πρὸς πᾶσαν ὑπόθεσιν ἁρμόσεται²
ὁ τοῦ φιλοσόφου λόγος.

Τί δήποτε οἱ ἐν Διονύσου τὰ δράματα ὑποκρινόμενοι, νῦν μὲν τὰς τοῦ Ἀγαμέμνονος ἱέντες φωνάς, νῦν ³δὲ τὰς τοῦ Ἀχιλλέως, καὶ αὖθις Τή |λεφόν τινα ὑποδυόμενοι
ἢ Παλαμήδην ἢ ἄλλʼ ὅ, τι περ ἂν τὸ δρᾶμα ἐθέλῃ, οὐδὲν πλημμελὲς οὐδὲ ἔξω τρόπου νομίζονται ποιεῖν, ἄλλοτε ἄλλοι φαινόμενοι οἱ αὐτοί·

εἰ δέ τις τὰ ⁴⁵⁶ μὲν τῷ Διονύσου φυλάττει τὴν παιδιὰν καὶ τῷ θεάτρῳ, ἡγεῖται δέ τι εἶναι αὐτῷ δρᾶμα πολιτικόν, οὐκ ἰαμβείων τινῶν, μὰ Δία, πρὸς ἔνα ἑορτῆς καιρὸν ὑπὸ ποιητοῦ τέχνης συντεθέντων, οὐδὲ ἀσμάτων χορῷ ἐς ἁρμονίαν συνταχθέντων, ἀλλὰ τῆς περὶ τὸν βίον πραγματείας,
ὅπερ ἄν εἴη τῷ φιλοσόφῳ δρᾶμα, ἀληθέστερον μὲν τῇ ὑποθέσει, διηνεκὲς δὲ τῷ χρόνῳ, διδασκόμενον δὲ ὑπὸ ποιητῇ τῷ θεῷ, κᾆτα τὶς τὸ δρᾶμα τοῦτο ὑποδυόμενος, καὶ τάξας ἑαυτὸν πρωταγωνιστὴν τοῦ χοροῦ, φυλάττοι μὲν τὸ τῶν ποιημάτων ἀξίωμα, σχηματίζοιτο
δὲ τῷ ἤθει τοῦ λόγου πρὸς τὴν φύσιν τῶν πραγμιάτων, ὧν δραματουργεῖ ὁ θεός·

ἀρʼ ἄν τις ἡγήσαιτο τοῦτον πλημμελῆ καὶ πολύφωνον, καὶ οἷον τὸν Πρωτέα διηγεῖται Ὅμηρος ἥρω θαλάττιον, πολύμορφόν

τινα καὶ παντοδαπὸν τὴν φύσιν; ἢ καθάπερ εἰ μουσικῆς
τέχνης καὶ δυνάμεως τοῖς ἀνθρώποις ἔδει πρὸς εὐδαιμονίαν, οὐθεὶς ἂν δήπου λόγος ἦν ἀνδρὸς πρὸς μὲν τὸν Δώριον τρόπον ἡρμοσμένου καλῶς, εἰ δέ που ἐδέησεν Ἰάστιον ἁρμόσασθαι , ἢ κιᾆτα τὸ Αἰόλιον ἦθος, ἀφώνου γιγνομένου ἐν τῇ πολυφωνίᾳ τῆς τέχνης.

⁷⁸⁹

Ἀλλ’ ἐπεὶ ᾠδῆς μὲν καὶ τῆς ἐκ μελῶν ψυχαγωγίας ὀλίγη τοῖς ἀνθρώποις χρεία· δεῖ δέ τινος ἄλλης μούσης ἀνδρικωτέρας, ἣν Ὅμηρος μὲν Καλλιόπην ὀνομάζων χαίρει, ὁ Πυθαγόρας δὲ φιλοσοφίαν, ἄλλος δὲ ἴσως ἄλλο τι·
τὸν τῇ μούσῃ ταύτῃ κάτοχον ἄνδρα καὶ λόγον ἄρα ἧττον ἐκείνων τῶν ᾠδικῶν ἡρμόσθαι δεῖ πολυφώνως ¹⁰τὲ | καὶ πολυτρόπως, σώζοντα μὲν ἀεὶ τὸ τῶν ποιημιάτων κάλλος, μηδέποτε δὲ ὑπʼ ἀφωνίας ἐκπληττόμενον.

Εἰ μὲν γάρ ἐστίν τις χρόνος βίου ἐν τῷ μακρῷ τούτῳ
καὶ διηνεκεῖ αἰῶνι ἀδεὴς φιλοσόφου λόγου, οὐθὲν δεῖ τῆς πολυμεροῦς ταύτης καὶ πολυτρόπου μούσης τὲ καὶ ἁρμονίας, ἢ εἴπερ τὰ ἀνθρώπινα εἰς ἓν σχῆμα συνταχθέντα ὁμοίως πρόεισιν, οὔτε εἰς λύπας ἐξ ἡδονῆς, οὔτε εἰς ἡδονὴν ἐκ λύπης μεθιστάμενα, οὔτε πάθος
ἀμείβοντα ἐκ πάθους, οὔτε ἄνω καὶ κάτω στρέφοντα καὶ μεταβάλλοντα τὴν ἑκάστου γνώμην·

¹¹

τοῖος γὰρ νόος ἐστὶν ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,

οἷον ἐπʼ ἦμαρ ἄγῃσι πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε

ἀντίστροφα γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀνθρωπίνων βουλεύεται τὸ
δαιμόνιον, καὶ ἔστιν αὐτῶν ἐφήμερος ἡ φύσις.

Ὧσπερ ¹²¹³ οὖν τῶν ποταμῶν, οὕς ἀφιᾶσιν αἱ ἀέναοι πηγαί, τὸ ¹⁴μὲν || ὄνομα ἕν, ὁ Σπτερχειὸς ἢ Ἀλφειὸς ἢ ἄλλο τι, ἀμείβουσα δὲ ἡ γένεσις τὸ ἐπιὸν πρὸς τὸ οἰχόμενον ἐξαπατᾷ. τὴν ὄψιν τῇ συνεχείᾳ τῆς φορᾶς, ὡς ἑνὸς ὄντος ποταμοῦ διηνεκοῦς καὶ ἡνωμένου·

οὕτω καὶ τῶν
ἀνθρωπίνων πραγμάτων ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἀενάου ῥεῖ ἡ γένεσις καὶ ἡ χορηγία, ὀξέως μὲν καὶ μετὰ ἀμηχάνου τάχους, ἀνεπαίσθητος δὲ ἡ φορά·

καὶ ἐξαπατᾶται ὁ λογισμός, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἡ ὄψις, καὶ καλεῖ βίον ἕνα καὶ τὸν αὐτόν, τὸ δέ ἐστιν χρῆμα πολύμορφον
καὶ παντοδαπόν, πολλαῖς μὲν τύχαις, πολλοῖς δὲ πράγμασιν, πολλοῖς δὲ καιροῖς ἀλλοιούμενον·

ἐπιτέτακται δὲ αὐτῷ ὁ λόγος, σχηματιζόμενος ἀεὶ τοῖς παροῦσιν, ὥσπερ ἰατροῦ τέχνη ἐπὶ σώματι οὐχ ἑστῶτι, ἀλλὰ φερομένῳ ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὑπὸ κενώσεως καὶ πλησμονῆς
κυκωμένῳ, οἰκονόμου | σα αὐτοῦ τὴν ἔνδειαν καὶ ¹⁵ τὸν κόρον.

Τοῦτο καὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ ὁ τῶν φιλοσόφων δύναται λόγος, ξυναρμοζόμενος τοῖς πάθεσιν καὶ πεπαίνων μὲν τὰ σκυθρωπά, συνευφημῶν δὲ τοῖς φαιδροτέροις.

Εἰ δὲ διὰ βίου τάξις μία καὶ εἶδος ἕν, ἑνὸς ἔδει λόγου καὶ ἤθους ἑνός· νῦν δὲ ἀοιδοῦ μὲν πρὸς κιθάραν μινυρίζοντος καιρὸς εἷς, ἐπειδὰν πλήθωσιν αἱ τράπεζαι ¹⁶¹⁷

¹⁸

σίτου καὶ κρειῶν, μέθυ δʼ ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων

οἰνοχόος προχέῃσιν·

καὶ ῥήτορος καιρὸς εἷς, ἐπειδὰν ἀθροισθῇ τὰ δικαστήρια· καὶ ποιητοῦ καιρὸς ἐν Διονυσίοις, ἐπειδὰν χοροῦ
δέῃ· τῷ δὲ φιλοσόφῳ λόγῳ οὐδεὶς ἀποτέτμηται καιρὸς ἴδιος, ἀλλὰ συμπέφυκεν ἀτεχνῶς τῷ βίῳ καὶ ἀνακέκραται, καθάπερ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ φῶς· τίς γὰρ ἂν

ἐπινοήσαι ὀφθαλμοῦ ἔργον, ἀφελὼν τὸ φῶς; Ἀλλʼ ὄψις μὲν ἤδη καὶ ἐν νυκτὶ θαρσεῖ, ἀμβλὺ μὲν ὁρῶσα, εἰκάζουσα
δὲ ἐν τῷ ἀφανεῖ τὴν χειραγωγίαν· τοῦ δὲ τῶν ἀνθρώπων βίου ἂν ἀφέλῃς λόγον, οἰχήσεται κατὰ κρημνῶν τινῶν πονηρὰς καὶ ἀσαφεῖς ὁδοὺς καὶ τραχείας, οἵας ὁδοὺς καὶ τὸ βαρβαρικὸν ἔρχεται, ὅσον αὐτοῦ μὴ μετέσχεν λόγου, τὸ μὲν ληιζόμενον, τὸ δὲ μένον, τὸ δὲ
μισθοφοροῦν, τὸ δὲ πλανώμενον.

Ἀλλʼ αἰπολίου μὲν ἂν ἀποστήσας τὸν ποιμένα καὶ ἀφελὼν τὴν σύριγγα, διέλυσας τὸ αἰπόλιον·

τῆς δὲ τῶν ἀνθρώπων ἀγέλης ἐὰν ἀποστήσῃς τὸν ἡγεμόνα τοῦτον καὶ συναγωγέα λόγον, τί ἄλλο δράσεις; λυμαίνῃ καὶ διαλύεις ἀγέλην ¹⁹²⁰ ἥμερον μὲν τὴν φύσιν, δυσπειθῆ δὲ ὑπὸ πονηρᾶς τροφῆς, καὶ δεομένην ποιμένος μουσικοῦ, μὴ μάστιγι μηδὲ κέντρῳ κολάζοντος αὐτῶν τὴν ἀπείθειαν.

Παραπλήσιόν μοι γὰρ δοκεῖ δρᾶν, ὅστις οὐκ ἀξιοῖ τὸν φιλόσοφον μηδένα παριέναι καιρὸν λόγου, οἷον εἴ τις καὶ ²¹ ἀνδρὶ δεινῷ τὰ πολέμια, ἀγαθῷ μὲν ὁπλιτεύειν, ἀγαθῷ
δὲ ἑκηβολεῖν καὶ ἐφʼ ἵππου καὶ ξὺν ἅρματι, ἀποκρίναι καιρὸν ἕνα ἐξελόμενος τῆς ὅλης τοῦ πολέμου χρείας καὶ τύχης, πράγματος οὐχ ἑστῶτος οὐδʼ ὡμολογημένου.

Ἀθλητῇ μὲν γάρ ἐστιν λυμπιάσιν ἀγωνισαμένῳ
ἀμελῆσαι τοῦ Ἰσθμοῦ· καίτοι κἀνταῦθα ἐπονείδιστος ἡ ῥᾳθυμία· καὶ οὐκ ἀνέχεται ἡ φιλότιμος ψυχὴ ῥᾳστώνης πόθῳ τὸ μὴ διὰ πάντων ἐλθεῖν, καὶ μετασχεῖν μὴ ²²κοτίνου μόνον Ὀλυμπιάσιν, ἀλλὰ καὶ πίτυος ||Ἰσθμικῆς καὶ σελίνου Ἀργολικοῦ καὶ μήλων Πυθικῶν·

καὶ ταῦτα οὐκ αὐτὴ ἔχουσα ἡ ψυχὴ τὴν αἰτίαν τῆς ἀγωνίας, ἀλλὰ διὰ τὴν συνοίκησίν τε καὶ πρὸς τὸ σῶμα ὁμιλίαν συναπολαύουσα τῆς νίκης αὐτῷ καὶ τῶν κηρυγμάτων·

ὅπου δὲ καὶ ὁ πόνος τῆς ψυχῆς αὐτῆς ²³²⁴²⁵ καὶ τὸ ἀγώνισμα τῆς ψυχῆς μόνης, καὶ νίκη μόνης, ἐνταῦθα παρόψεταί τινα ἀγῶνος καιρὸν καὶ ῥᾳθυμιήσει ἑκοῦσα; ὅπου μήτε μῆλα μήτε κότινος τὸ ἆθλον, ἀλλʼ ἀντὶ τούτων ὡραιότερον μὲν πρὸς φιλοτιμίαν, ἀνυσιμώτερον
δὲ τοῖς θεαταῖς πρὸς ώφέλειαν, εὐδρομώτερον δὲ τῷ λέγοντι πρὸς πίστιν βίου.

Οί δὲ καιροὶ τῆς ἀγωνίας καὶ οἱ τόποι ἄλλοτε ἄλλοι ἄφνω κηρυττόμενοι καὶ ἀθροίζοντες πανδημεὶ Κλληνικὸν αὐτόκλητον καὶ αὐτεπάγγελτον καὶ ξυνιὸν οὐκ ἐφʼ ἡδονῇ
ὀφθαλμῶν, ἀλλὰ ἀρετῆς ἐλπίδι, ὅπερ οἶμαι τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ ἡδονῆς συγγενέστερον.

Ἰδεῖν γοῦν ἐστιν ἐπὶ μὲν τὰς ἄλλας θέας, ὁπόσαι ῥώμης ἢ τέχνης σωμάτων, ἀφικνουμένους σπουδῇ οὐδένα τῶν θεατῶν ²⁶ὡς |τὸ θέαμα ζηλώσαντα ἢ μιμησόμενον· ἀλλʼ ἐκεῖ
μὲν ἐξ ἀλλοτρίων πόνων τὰς ἡδονὰς τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐρανιζόμεθα, καὶ ἐκ μυρίων θεατῶν οὐδεὶς ἂν εὔξαιτο εἷς εἶναι τῶν ἐν μέσῳ τῷ σταδίῳ κονιωμένων ἢ θεόντων, ἢ ἀγχόντων, ἢ ἀγχομένων, ἢ τυπτομένων, πλὴν εἴ που τὶς ἀνδραποδώδης ψυχή· ἐνταῦθα δὲ τοσοῦτον
οἶμαι καὶ τὴν ἀγωνίαν τήνδε ἐκείνης τῆς ἀγωνίας φιλοτιμιοτέραν ²⁷²⁸ εἶναι, καὶ τοὺς πόνους τῶν πόνων ἀνυσιμωτέρους, καὶ τὸ θέατρον τοῦ θεάτρου συμπαθέστερον, ὥστε οὐδεὶς τῶν παρόντων νοῦν ἔχων οὐκ ἂν εὔξαιτο ἀποθέμενος τὸν θεατὴν ἀγωνιστὴς γενέσθαι.

Τί δήποτʼ οὖν τὸ τούτου αἴτιον; Ὅτι τὰς μὲν τῶν
σωμάτων τέχνας καὶ τὰς ἐπὶ ταύταις ταλαιπωρίας οὐ πᾶσα ἀνέχεται σαρκῶν φύσις, οὐδέ ἐστιν τὸ χρῆμα κομιδῇ ἑκούσιον, ἀλλὰ αὐτοφυὲς καὶ αὐτόματον καὶ εἰς ὀλίγους ἐκ πολλῶν ἧκον·

ἢ γὰρ κατὰ μέγεθος φῦναι δεῖ Τιτόλμῳ ὅμοιον, ἢ κατὰ καρτερίαν Μίλωνι, ἢ κατὰ
ῥώμην Πουλυδάμαντι, ἢ κατὰ τάχος Λασθένει.

Εἐ δέ τις ἀσθενέστερος μὲν ὢν τοῦ Ἐπειοῦ, αἰσχίων δὲ τοῦ Θερσίτου, μικρότερος δὲ τοῦ Τυδέως, βραδύτερος δὲ τοῦ Αἴαντος καὶ πάσας τὰς τοῦ σώματος ἐλαττώσεις ἠθροισμένας ἔχων ζηλώσαι τὴν ἀγωνίαν, ἦ ἔρωτα
ἠράσθη κενὸν καὶ ἀτελεύτητον.

Τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ἀγωνίσματα ἔμπαλιν ἔχειν τοῖς ἐκεῖ· ὀλίγον γὰρ καὶ σπάνιον ἐν τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει τὸ μὴ πεφυκός· ²⁹³⁰³¹ οὐ γὰρ αὐτοφυεῖς α τῆς ψυχῆς ἀρεταὶ, οὐ γὰρ αὐτόματοι· ἀλλὰ προεξεργάζεται μέν τι καὶ ἡ φύσις, ὅσον ὑποβάλλειν κρηπῖδα ὀλίγην μεγάλῳ τειχίφ, ἢ τρόπιν μικρὰν ὑψηλῇ ὁλκάδι·

συγκατῴκισεν δὲ ὁ θεὸς τοῖς | ³² λογισμοῖς ἔρωτα καὶ ἐλπίδα, τὸν μὲν ὡσπερεὶ πτέρωμα
τι κοῦφον καὶ μετάρσιον, ἐπαῖρον τὲ καὶ ἀνακουφίζον τὴν ψυχὴν καὶ παρέχον αὐτῇ δρόμον ἐπὶ τὰς αὐτῆς ὀρέξεις· καλοῦσιν δὲ οἱ φιλόσοφοι τὸ πτέρωμα τοῦτο ὁρμὴν ἀνθρωπίνην· αἱ δὲ ἐλπίδες σγκατῳκισμέναι
τῇ ψυχῇ παραμύθιον ταῖς ἑκάστου ὁρμαῖς, οὐ κατὰ τὸν Ἀττικὸν ποιητὴν τυφλαί, ἀλλὰ ὀξυωπεῖς πάνυ, οὐκ ἐῶσιν αὐτὴν ἀπα || γορεῦσαι πονοῦσαν ὡς τευξομένην ³³ πάντως ὧν ἐρᾷ.

Πάλαι γὰρ ἄν οὐκ οὔσης ἐλπίδος καὶ ὁ χρηματιστὴς ἐπαύσατο χρηματιζόμενος,
καὶ ὁ μισθοφόρος στρατευόμενος, καὶ ὁ ἕμπορος πλέων, καὶ ὁ λῃστὴς ληϊζόμενος, καὶ ὁ ἀκόλαστος μοιχεύων· ἀλλʼ οὐκ ἐῶσιν αἱ ἐλπίδες προστάττουσαι τούτους ἀνήνυτα πονεῖν καὶ ἀτελεύτητα, τὸν μὲν χρηματιστὴν ὡς πλουτήσοντα, τὸν δὲ πολεμοῦντα ὡς νικήσοντα, τὸν
δὲ πλέοντα ὡς σωθησόμενον, τὸν δὲ ληϊζόμενον ὡς κερδανοῦντα, τὸν δὲ μοιχεύοντα ὡς λησόμενον· κᾆτα ³⁴³⁵³⁶ τὶς ἕκαστον ὑπολαβοῦσα αἰφνίδιος συμφορὰ ἐσύλησεν μὲν τὸν χρηματιστήν, ἀπέκτεινεν δὲ τὸν μισθοφόρον, κατέδυσεν δὲ τὸν ἔμπορον, ἔλαβεν δὲ τὸν λῃστήν, ἐφώρασεν δὲ καὶ τὸν μοιχόν· καὶ ἀπολώλασιν αὐτοῖς αἱ ὀρέξεις αὐταῖς ἐλπίσιν.

Οὐδὲν γὰρ τούτων περιέλαβεν
μέτρῳ οὐδὲ ὥρισεν ὁ θεὸς, οὔτε πλοῦτον, οὔτε ἡδονάς, οὔτε ἄλλό τι τῶν ἀνθρωπίνων δὴ ἐπιθυμημάτων, ἀλλʼ ἔστιν αὐτῶν ἄπειρος ἡ οὐσία· ἔνθέν που καὶ οἱ διώκοντες ταῦτα ἐμπλησθέντες αὐτῶν διψῶσιν μᾶλλον·

ἔλαττον γὰρ τὸ ληφθὲν τοῦ προσδοκωμένου. Ὁπότον
δὲ ἄξῃ ψυχὴ ἐπὶ πρᾶγμα ἑστὸς καὶ ὡμολογημένον καὶ πεπε |ρασμένον καὶ ὡρισμένον, καὶ καλὸν μὲν τῇ φύσει, ³⁷ ἀνυστὸν δὲ τῷ πόνῳ, ληπτὸν δὲ τῷ λογισμῷ, διωκτὸν δὲ τῷ ἔρωτι, καταληπτὸν δὲ τῇ ἐλπίδι, τότε γίγνεται ἡ τῆς ψυχῆς ἀγωνία ἐπιτυχὴς καὶ τελεσιουργὸς
καὶ νικηφόρος·

ἔστιν δὲ τοῦτο οὐκ ἄλλο τι, ἢ οἷπερ εἵνεκα ταυτὶ τὰ θέατρα οἱ φιλοσοφοῦντες ἀθροίζουσιν.

Πάλιν αὖ μοι δεῖ τῆς τῶν ἀθλητῶν εἰκόνος.

Ἐκείνων μέν γε εὔξαιτʼ ἂν ἕκαστος μηδένα ἀγωνιστὴν ἄλλον παρελθεῖν ἐπὶ τὸ στάδιον, ἀλλʼ ἀκονιτεὶ νικᾶν
αὐτάς· δεῖ γὰρ νικᾶν ἐκ πολλῶν ἕνα· ἐνταῦθα δὲ οὗτος μάλιστα τῶν ἀγωνιστῶν νικηφόρος, ὅς ἄν πολλοὺς ³⁸³⁹ ἐπὶ τὴν ἀγωνίαν παρακαλέσῃ.

Εἰ γάρ, ὦ θεοί, ἐμῶν θεατῶν γένοιτό τις συναγωνιστής, ἐμοὶ ἐπὶ ταυτησὶ τῆς ἕρας συγκονιούμενος καὶ συμπονῶν, ἐγὼ τότε εὐδοκίμως στεφανοῦμαι, τότε κηρύττομαι, τότʼ, ἐν τοῖς
Πανέλλησιν.

Ἕως δὲ νῦν, ἀστεφάνωτος εἶναι ὁμολογῶ καὶ ἀκήρυκτος, κἂν ὑμεῖς βοᾶτε.

Τί γὰρ ἐμοὶ ὄφελος τῶν πολλῶν λόγων καὶ τῆς συνεχοῦς ταύτης ἀγωνίας; ἔπαινοι; ἅλις τούτων· ἔχω δόξαν, διακορής εἰμι τοῦ χρήματος·

τὸ δὲ ὅλον, ἐπαινεῖ τὶς λόγους καὶ οὐ λέγει,
φωνὴν ἔχων, ἀκοὴν ἔχων; ἐπαινεῖ τὶς φιλοσοφίαν καὶ

οὐ λαμβάνει, ψυχὴν ἔχων, διδάσκαλον ἔχων; γέγονεν τοίνυν τὸ χρῆμα οἷον αὐλήματα ἢ κιθαρίσματα, ἢ εἰ τις ἄλλη ἐν Διονύσου μοῦσα τραγική τις καὶ κωμῳδική· ἐπαινοῦσιν μὲν πάντες, μιμεῖται δὲ οὐδείς.

Ἢ κἀνταῦθα πάμμηκες διαφέρει ἔπαινος ἡδονῆς· ἥδονται μὲν γὰρ πάντες ἀκροώμενοι, ὃς δʼ ἂν τῷ ὄντι ἐπαινέσῃ, καὶ μιμήσεται· μέχρι δέ τις μὴ ζηλοῖ, οὐκ ἐπῄνεσεν. Ἤόη τὶς καὶ ὑπὸ αὐλημάτων ἀνὴρ ἄμουσος ⁴⁰ διετέθη μουσικῶς, καὶ τὰ ὦτα | ἔναυλος ὤν διαμέμνηται
τοῦ μέλους, καὶ μινυρίζει πρὸς αὑτόν. Κἂν τοῦτο τὶς ὑμῶν τὸ πάθος ζηλωσάτω· τάχα γάρ που ἐρασθήσεται ⁴¹⁴² καὶ τῶν αὐλῶν αὐτῶν.

Ἀνὴρ φιλοθρέμμων ὄρνιθας εἶχεν τῶν ἡδὺ μὲν φθεγγομένων τὸ ὄρθριον δὴ τοῦτο ||, ⁴³ἄσημον δὲ, καὶ οἷον ὄρνιθας εἰκός. Ἦν αὐτῷ γείτων αὐλητικός· ἀκροώμενοι δὲ οἱ ὄρνιθες διαμελετωμένου τοῦ αὐλητοῦ, καὶ ἀντάδοντες αὐτῷ ὁσημέραι,
ἐτυπώθησαν τῇ ἀκοῇ πρὸς τὰ αὐλήματα, καὶ τελευτῶντες ἀρξαμένου αὐλεῖν συνεπήχουν πρὸς τὸ ἐνδόσιμον, δίκην χοροῦ·

ἄνθρωποι δὲ ὄντες οὐδὲ κατὰ ὄρνιθας ξυνάσονται ἡμῖν, ἀκούοντες θαμὰ οὐκ ἀσήμων αὐλημάτων, ἀλλὰ νοερῶν λόγων καὶ διηρθρωμένων

καὶ γονίμων καὶ πρὸς μίμησιν εὖ πεφυκότων; Ὥστε ἔγωγε τέως καὶ πρὸς ἅπαντας ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων σιγὴν ἔχων καὶ μηδὲν σεμνὸν μηδὲ ὑπέραυχον μήτε ἰδίᾳ μήτε εἰς κοινὸν εἰπεῖν, νῦν μοι δοκῶ ὑμῶν εἵνεκεν γαυρότατα ἄν καὶ μεγαλαυχότατα εἰπεῖν.

Παρελήλυθεν
εἰς ὑμᾶς, ὦ νέοι, παρασκευὴ λόγων αὕτη πολύχους καὶ πολυμερὴς καὶ πάμφορος, καὶ ἐπὶ πάσας ἐξικνουμένη ἀκοὰς καὶ πάσας φύσεις, καὶ πάσας ζηλώσεις λόγων, καὶ πάσας παιδευμάτων ἰδέας, ἀταμίευτος καὶ ἄμισθος καὶ ἀπροφάσιστος καὶ ἄφοθονος, ἐν μέσῳ κειμένη
τοῖς δυναμένοις λαβεῖν.

Εἴτέ τις ῥητορείας ἐρᾷ, οὗτος αὐτῷ δρόμος λόγου πρόχειρος καὶ πολυαρκὴς ⁴⁴⁴⁵ καὶ εὔπορος, καὶ ὑψηλός, καὶ ἐκπληκτικός, καὶ ἄρρατος, καὶ ἰσχυρός, καὶ ἄκμητος·

εἴτέ τις ποιητικῆς ἐρᾷ, ἡκέτω πορισάμενος ἄλλοθεν τὰ μέτρα μόνον, τὴν δὲ ἄλλην χορηγίαν λαμβανέτω ἐντεῦθεν ἔκπλεων ποιητικῆς, τὸ
σοβαρόν, τὸ ἐπιφανές, τὸ λαμπρόν, τὸ γόνιμον, τὸ ἔνθεον, ⁴⁶τὴν οἰκονομίαν, τὴν |δραματουργίαν, τὸ κατὰ τὰς φωνὰς ἀταμίευτον, τὸ κατὰ τὴν ἁρμονίαν ἄπταιστον·

ἀλλὰ πολιτικῆς καὶ τῆς περὶ δήμους καὶ βουλευτήρια παρασκευῆς ἥκεις ἐνδεὴς ὤν; σὺ μὲν καὶ
πεφώρακας τὸ ἔργον, ὁρᾷς τὸν δῆμον, ὁρᾷς τὸ βουλευτήριον, τὸν λέγοντα, τὴν πειθώ, τὸ κράτος.

Ἀλλὰ τούτων μέν τις ὑπερορᾷ, φιλοσοφίαν δὲ ἀσπάζεται καὶ ἀλήθειαν τιμᾷ; ἐνταῦθα .ὑφαιρῶ, τῆς μεγαλαυχίας ὑφίεμαι, οὐχ ὁ αὐτός εἰμι· μέγα τὸ χρῆμα καὶ δεόμενον
προστάτου οὐ δημοτικοῦ, μὰ Δία, οὐδὲ ἐρχομένου χαμαί, οὐδὲ ἀνακεκραμένου τῷ τῶν πολλῶν τρόπῳ.

Εἰ μὲν οὖν τις τοῦτʼ εἶναι φιλοσοφίαν λέγει, ῥήματα καὶ ὀνόματα, ἢ τέχνας λόγων, ἢ ἐλέγχους καὶ ἔριδας καὶ σοφίσματα, καὶ τὰς ἐν τούτοις διατριβάς, οὐ χαλεπὸν
εὑρεῖν τὸν διδάσκαλον· πάντα ὑμῖν μεστὰ τοιούτων ⁴⁷⁴⁸ σοφιστῶν, εὔπορον τὸ χρῆμα, καὶ ταχὺ ἀναφαινόμενον· θαρρήσαιμι δʼ ἂν ἔγωγε εἰπεῖν, ὅτι τῆς τοιαύτης φιλοσοφίας πλείους οἱ διδάσκαλοι τῶν μαθητῶν.

Εἰ δὲ ταῦτα μὲν ὀλίγη τοῦ φιλοσοφεῖν μοῖρα, καὶ τοσαύτη, ὅση αἰσχρὸν μὲν μὴ εἰδέναι, οὐ σεμνὸν
δὲ εἰδέναι, διαφεύγομεν τὸ αἰσχρόν καὶ ταῦτα εἰδότες, μὴ καλλωπιζώμεθα δὲ ἐπʼ αὐτοῖς· ἢ γὰρ ἂν πολλοῦ ἄξιοι καὶ οἱ γραμματισταὶ εἶεν, πραγματευόμενοι περὶ τὰς συλλαβάς, καὶ συμψελλίζοντες ἔθνει παίδων ἀνοητοτάτῳ.

Τὸ δὲ ἐν φιλοσοφίᾳ κεφάλαιον καὶ ἡ ἐπʼ
αὐτὸ ὁδὸς δεῖται διδασκάλου τὰς τῶν νέων ψυχὰς ξυνεπαίροντος, καὶ διαπαιδαγωγοῦντος αὐτῶν τὰς φιλοτιμίας, καὶ οὐδὲν ἀλλʼ ἢ λύπαις καὶ ἡδοναῖς τὰς ὀρέξεις αὐτῶν συμμετρουμένου·

οἷόν που καὶ οἱ πωλευταὶ δρῶσιν, μήτε ἀποσβεννύντες τὸν θυμὸν τῶν πωλευμάτων,
⁴⁹μήτε ἐφιέν |τες αὐτοῖς ἀνέδην χρῆσθαι | ⁵⁰ τῇ γενναιότητι.

Οἰκονομεῖ δὲ πώλου μὲν θυμὸν χαλινός, καὶ ῥυτῆρες, καὶ ἱππέως καὶ ἡνιόχου τέχνη· ψυχὴν δὲ ἀνδρὸς λόγος, οὐκ ἀργός, οὐδὲ ῥυπῶν, οὐδὲ ἠμελημένος, ἀλλὰ ἀνακεκραμένος ἤθει καὶ πάθει, καὶ μὴ παρέχων
σχολὴν τοῖς ἀκροωμένοις τὰς φωνὰς ἐξετάζειν καὶ τὰς ⁵¹⁵² ἐν αὐταῖς ἡδονάς, ἀλλὰ ἀνίστασθαι προσαναγκάζει καὶ συνενθουσιᾶν, ὥσπερ ὑπὸ σάλπιγγι, νῦν μὲν τὸ ἐφορμητικὸν φθεγγομένῃ, νῦν δὲ τὸ ἀνακλητικόν.

Εἰ τοιούτου δεῖ λόγου τοῖς φιλοσοφίας ἐφιεμένοις, τὸν
ἔχοντα ἀθρητέον καὶ δοκιμαστέον καὶ αἱρετέον, ἐάν τε πρεσβύτης οὗτος ᾖ, ἐάν τε νέος, ἐάν τε πένης, ἐάν τε πλούσιος, ἐὰν ἔνδοξος· ἀσθενέστερον δέ, οἶμαι, καὶ νεότητος γῆρας, καὶ πλούτου πενία, καὶ δόξης ἀδοξία.

Οἷς δʼ ἂν τὰ ἐλαττώματα ταῦτα προσῇ, ῥᾷον ἐπʼ αὐτοὺς
οἱ ἄνθρωποι παραγίγνονται, καὶ γεγόνασιν αἱ παρὰ τῆς τύχης συμφοραὶ πρὸς φιλοσοφίαν ἐφόδια·

καὶ ὅτι μὲν πένης ἦν ὁ Σωκράτης, ὁ πένης εὐθὺς μιμήσεται τὸν Σωκράτην· ὡς ώνάμεθα, ὅτι μὴ καὶ οἱ σιμοὶ καὶ οἴ προγάστορες ἀμφισβητοῦσιν φιλοσοφίας·

ὅτι δὲ Σωκράτης
οὐκ ἐπὶ τοὺς πένητας ὠθεῖτο μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς ἐνδόξους καὶ τοὺς εὐγενεστάτους, διαμέμνηται οὐδείς.

Ἡγεῖτο γάρ, οἶμαι, ὁ ⁵³⁵⁴⁵⁵ Σωκράτης Αἰσχίνου μὲν φιλοσοφήσαντος καὶ Ἀντισθένους ὄνασθαι ἂν ὀλίγα τὴν Ἀθηναίων πόλιν· μᾶλλον δὲ μηδένα τῶν τότε, πλὴν ἡμῶν τῶν ἔπειτα, κατὰ τὴν μνήμην τῶν λόγων·

εἰ δὲ Ἀλκιβιάδης ἐφιλοσόφει, ἤ Κριτίας, ἢ Κριτόβουλος, ἢ Καλλίας, οὐδὲν ἄν τῶν
δεινῶν τοῖς τότε Ἀθηναίοις ξυνέπεσεν·

οὐδὲ γὰρ ἡ Διογένους ζήλωσις θυλάκιον καὶ βακτηρία, ἀλλʼ ἔξεστίν που καὶ ταῦτα περιβεβλημένον Σαρδανα |πάλλοῦ εἶναι ⁵⁶ κακοδαιμονέστερον·

ὁ Ἀρίστιππος ἐκεῖνος πορφυρίδι ἀμπισχόμενος, καὶ μύροις χριόμενος, οὐχ ἧττον τοῦ
Διογένους ἐσωφρόνει.

Ὥσπερ γάρ, εἴ τις δύναμιν σώματος παρεσκευάσατο οὐδὲν ὑπὸ πυρὸς λυμαινομένην, ἐθάρσει ἄν, οἶμαι, καὶ τῇ Αἴτνῃ αὐτοῦ παραδοὺς τὸ σῶμα· οὕτω καὶ ὅστις πρὸς ἡδονὴν παρεσκεύασται καλῶς, οὐδὲ ἐν αὐταῖς ὢν θάλπεται, οὐδὲ ἐμπίμπραται,
οὐδὲ ἐκτήκεται.

Ἐξεταστέον δὴ τὸν φιλόσοφον οὐ σχήματι, οὐχ ἡλικίᾳ, οὐ τύχῃ, ἀλλὰ γνώμῃ, καὶ λόγῳ, καὶ παρασκευῇ ψυχῆς, ὑφʼ ὧν μόνων χειροτονεῖται φιλόσοφος· τὰ δὲ ἄλλα ταυτὶ παρὰ τῆς τύχης σχήματα ἔοικεν
⁵⁷⁵⁸⁵⁹ τοῖς ἐν Διονύσου περιβλήμασιν.

Τὸ μὲν γὰρ τῶν ποιημάτων κάλλος ἕν καὶ ταυτόν, ἐάν τε δυνάστης ὁ λέγων ᾖ, ἐάν τε οἰκέτης· αἱ δὲ χρεῖαι τῶν δραμάτων μεταποιοῦσι τὰ σχήματα.

Ὁ Ἀγαμέμνων τὸ σκῆπτρον
φέρει, ὁ βουκόλος διφθέραν, ὁ Ἀχιλλεύς ὅπλα, Τήλεφος ῥάκια καὶ θύλακον· ἀκροῶνται δὲ οἱ θεώμενοι οὐδὲν μᾶλλον τοῦ Τηλέφου, ἢ τοῦ Ἀγαμέμνονος· ἀποτείνεται γὰρ ἡ ψυχὴ ἐπὶ τὰ ποιήματα αὐτά, οὐ τὰς τύχας τῶν λεγόντων.

Νόμιζε δὴ κἀν τοῖς τῶν φιλοσόφων

λόγοις, τὸ μὲν καλὸν οὐκ εἶναι παντοδαπὸν οὐδὲ διαπεφορημένον, ἀλλʼ ἓν καὶ αὐτὸ αὐτῷ παραπλήσιον· τοὺς δὲ ἀγωνιστὰς αὐτούς, ἄλ λον ἄλλῳ ⁶⁰ σχήματι ὑπὸ τῆς τύχης περιβεβλημένον, εἰσπέμπεσθαι ἐπὶ τὴν σκηνὴν τοῦ βίου, Πυθαγόραν μὲν πορφυρᾷ
ἀμπισχόμενον, τρίβωνι δὲ Σωκράτην, Ξενοφῶντα δὲ θώρακι καὶ ἀσπίδι, τὸν δὲ ἐκ τῆς Σινώπης ἀγωνιστήν, κατὰ τὸν Τήλεφον ἐκεῖνον, βακτηρίᾳ καὶ θυλάκῳ.

Συνετέλει ⁶¹ δὲ αὐτοῖς καὶ τὰ σχήματα | αὐτὰ πρὸς τὴν δραματουργίαν· καὶ διὰ τοῦτο ὁ μὲν Πυθαγόρας ἐξἐπληττεν,
ὁ δὲ Σωκράτης ῆλεγχεν, ὁ δὲ Ξενοφῶν ἔπειθεν, ὁ δὲ Διογένης ὠνείδιζεν.

μακάριοι μὲν τῶν δραμάτων οἱ ὑποκριταί, μακάριοι δὲ τῶν ἀκουσμάτων οἱ θεαταί. Τίς ἄν ἡμῖν καὶ νῦν ποιητὴς καὶ ἀγωνιστὴς γένοιτο οὐκ ἀσχήμων, οὐδὲ ἄφωνος, ἀλλʼ ὁμιλεῖν ⁶²⁶³ ἀξιόχρεως θεάτροις Ἑλληνικοῖς; Ζητῶμεν τὸν ἄνδρα· τάχα που φανήσεται, καὶ φανεὶς οὐκ ἀτιμασθήσεται.

Dialexeis. Maximus of Tyre. ed. Hermann Hobein. United States. 2017.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Dialexeis (Greek) (Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.)

Notes on the current edition

Dialexeis

1. εʹ

2. Μαξίμου φιλοσοφοὺμενα

3. 19a

4. 7. δράματα sq et infra p. 16.16 cf. Epict man. 17 fragm. 11. diss. IV 7 43 I 29. 41 Teles (Hense Teletis reliquiae praef. p.94) Marc Ant XII 36 Muson. ep. l 9 (Hense) Dio Chrys. XIII 19 sq. Lucian.necyom.16 (479) pisc. 31 Diog. Laert. VII 165 βίου ὅραμα etiam or. 13. 9 b et or. 15.1 d || 12 εἰ δέ τις sq. similiter oppo- nuntur ποιητὴς φιλόσοφος or. 12. 1 d δαίμονες θεοὶ or. 11 1 b τέχναι Σωκράτους φιλοσοφία or 3. 1 a ἀγωνισταὶ φιλόσοφος or. 29. 1 b vi. etiam infra p. 3. 2 sq.

5. Codices RBMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius): H (teste Davisio)

6. ΜΑΞΙΜΟΥ— 3 ΕΠΙΔΗΜΙΑΣ A R! ||5 in mge Μαξίμου φι- λοσοφούμενα R! quem σίττυβον fuisse recte monuit Scbenkl | in mge εʹ (numerus πίνακος) R! ζʹ N | ὅτι — 6 λόγος RBΝ additis λόγος λζʹ φᾶ τοῦ αὐτοῦ ὅτι sq. M 7 δράματα (τα in ras.) R! || 9 Τηλεφόν N (Duk.) || 10 ἄλλότιπερ R! (pr. man.) M || 12 τις — p. 2, 2 αὐτῷ om. B

7. 14 Πρωτέα cf. Himerius 21. 9 Philostr. v. Apoll. I 4 Poly- deuces ap. Philostr. vit. soph. lI 12 2 Lucian. sacrif. 5 (530) || 18. Δώριον sq. cf. Plat. republ lII 398 d Apul flor. I 220 (Colv.) Athen. 14. 624 f Plut. mus. 4 et 8 Lucian. harm.

8. 13, 14 τὸν Πρωτέα — 15 φύσιν p

9. τῷ (vel τοῖς) Διονύσου Hob. τοῦ Διονύσου certt. (δΔ) τοῦ om. N | καὶ τὴν παιδιὰν φυλάττει Heins. φυλ. κ. τ. παιδ. Dav. φυλάττει τῇ παιδιᾷ καὶ Δ τὴν παιδιὰν om. φ? ||2 αὐτῷ ϛ(δ Δ) καὶ αὐτῶ Reiske ||3 ἰαμβίων R ||4 τέχνῃ Markl. (Duebn.) 6 ἥπερ α(δ) || 8 ποιητοῦ BN || 10 ποιημάτων R ποιητῶν cett. (δ) corr. Markl. || 13 τὸν πλημμελῆ N τοῦτον τὸν πλημμελῆ α(δ) πλημμελῆ, τοῦτον τὸν Heins. || 14 〈ὁ 〉 Ὅμηρος B || 17 οὐδεὶς nescio unde θ || 19 ἱστίον M ἱστίον α(δ) silentio praetermissum σ | κᾆτα Schenkl κατὰ codd.(δ Δ0) 〈ἢ〉 κατὰ Duebn. || 20 τέχνης] ψυχῆς B

10. 19b

11. (σ 136/7)

12. 2 ἄλλης μούσης sq. vi supra p. 1. 12sq. || 3 Ὅμηρς scil. phi- losophus veterrimus vi. or. 26. 2 d et 5 b || 11 πολυμεροῦς sq. vi or. 11.7a; 30. 2a cf. Lucian. Hermot. 15 (753) || 13 οὔτε εἰς λύπας sq. vi. or. 41. 30 || 15 ἄνω κάτω vi or. 41. 4 i etiam infra p. 4. 15 al. passim || 16 μεταβάλλοντα sq. vi. or. 11. 4 c ubi iisdem Homeri versibus utitur, et or. 13. 2 a cf. Plat. symp. 207 d Theaet. 154a

13. 3 ὀνομάζειν Duk. || 4 ἄλλος R φ? ἄλλοι cett. (δΔ0) || 5 ἄρα (ironice) ἆρα cett. (δΔ) || 7 τὲ (ante καὶ) om. Δ0 | ποιητῶν M 10 διηνε-κεῖ R | ἀνενδεὴς α(δ) || 12 R ὃ B om. φα(δ) 13 συντεθέντα N 14 εἰς (ante ἡδονὴν) om. B | μεθιστάμε. να (fuit -άμεννα) R! 15 οὕτως ἄνω α(δ) corr. Markl. || 19 ὑπὸ N α(δ) corr. Steph.

14. Ed. Duebn. p. 22

15. 20a

16. 5 ποταμοῦ sq. cf. Plat. Crat 402a Seneca ep 58 || 6 πηγῆς ἀενάου ut or 12 6 c vi. etiam or 34. 4a; 40 6e ὡς ἐκ sq al. || 7.8 ἀμηχάνου τάχους ═ or. 41. 2 d etiam or. 7. 7 k || 14 ἰατροῦ τέχνη sq vi. or. 4. 2 b cf Plat. symp 186 c || 23 πλήθωσιν αἱ τράπεζαι sq vi. or. 22. 2 a sq

17. 1 ἀένναοι (suprascr. alt. ν N) Ϛ(δ) ut semper fere || 2 ὁ περχειὸς (expuncto ὁ) H ὥσπερ χειὸς ═ ὡς περχειὸς ?) N ἢ Σπερχειὸς B ὁ del. Δ 12 καὶ καιροῖς φ || 14 οὐκ nescio unde θ 15 κένῳ, ἕως R || 16 κυκλωμένω N || 19 πεπαίνωμὲν (suprascr. ν) R || 21 〈ἄν〉 ἔδει Markl. | εἴθους (suprascr. ἤ) N ἔθους α(δ) unde ἤθους Heina || 23 τράπεζαι (εζ in ras.)

18. (ι 9/10)

19. 8 ἀφελὼν τὸ φῶς cf. Plat. republ VI 508a sq. || 11 κρημ- νῶν sq vi. or 8. 7 e; 34. 2 d 39. 3m cf. Lucian. Hermot 15 (753) ||15 αἰπολίου sq. cf. Plat. legg l 639a || 17 7 ἀνθρώπων ἀγέλη vi. or. 29 7 i; 41. 5 d etiam or. 20. 6 b cf. Plat. de lege 318a polit. 274e Philostr. vit. Apoll. V 35 Plut fort. Alex. l6

20. 1 δʼ ἐν R!BN Homerus δὲ cett (δ Δ) et libri quidam Homeri || 2 προχέῃσιν (═ παρέχῃσιν cf. Athen. 513 b)] φορέῃσι Homerus || 4 καιρὸς 〈εἶς〉 α(δ) || 5 φιλοσόφῳ R!BMN φ? φι- λοσόφου α(δΔ) || 7 τί γὰρ MNα(δΔ0) || 8 ἐπινοήσαις α(θ) || 9 εἰ- κάζουσα] αἰτίζουσα α(δ) || 13 βάρβαρον B | οἴχεται Markl. || μὴ om. MN α(δ) add. Steph οὐ Markl. || 14 μαῖνον φ μοιχεῦον Dav νέμον Orelli || 16 ἂν om. M del Markl. || 19 δράσης R δράσεις (expunct. εις) B δρᾷς ἢ Markl. (Duebn .) | λυμανῇ Reiske | δια- λύσεις Reiske

21. 20 b

22. Ed. Duebu. p. 23

23. 2 μουσικοῦ sq. cf. Plat. legg. lX 879 sq. || 2. 3 μάστιξι καὶ κέντροις cf. Plat. legg. VI 777a || 9 πρᾶγμα ἐκτὸς καὶ ὡμολογη- μένον ═ or. 6. 5 c; 4 2 b al. etiam infra p. 10.11 || 14 κοτίνου sq. vi. or. 29.1 a cf. Lucian Anach 9 (888)

24. 12 οὐκ — 15 Πυθικῶν p

25. 1 δυσπειθῆ R! δυσπαθῆ cett. (δ Δ) corr. Markl. | ἀπὸ πο- νηρᾶς nescio unde Δ || 4 μοι γὰρ P γάρ μοι HB γὰρ cett. (δ) δρᾶν μοι Mα(δ) || 6 πολέμια (λεμι in ras.) R | ἀγαθῷ καὶ nes- cio unde Δ ἀγ. δὲ Markl. ἀγ. δὲ καὶ Keiske || 9 ὁμολογημένου R (pr man.) N || 10 (et 14) Ὀλυμπίασιν Duebn. || 11 ἐπονεί- διστον HB || 12 καὶ (ante οὐκ) om. Nα(δ) || 13 μετασχεῖν 〈θέλει〉 Reiske | μὴ (ante κοτίνου) om. α(δ) || 17 τε καὶ om. B || 18 σῶμα καὶ B || 18 αὐτῶν BNα(δ) corr Markl

26. 21a

27. 11 ἡδονῆς συγγενέστερον sq sed vi. or. 32. 3a || 17 θεόντων sq. vi. or. 39 3 l ὑπὸ δὲ sq || 13 τυπτομένων vi. etiam or. 36. 5 c

28. 1 καὶ εἰ μὴ μόνης HBN om. M φα(δ) καὶ ἡ νίκη μόνης ex R falso adn. Heina. || 2 τινα] τὸν BNα(δ) || 3. 4 ἀλλά τι Markl. 5 ὠφελιαν R || 6 τῷ λέγοντι πρὸς πίστιν] τῷ τείνοντι πρὸς νύσσαν Reiske τῷ λέγοντι πρὸς φύσιν Duk. || 8 πανδημεὶ Hob. πλὴν (i. e. ΠΔΕΙ) codd. πᾶν Reiske (Duebn) πολὺ Duk. πλῆθος Dav. 2 11 ἡδονῆς (ης in ras. ex ῃ) R! || 13 ἀφικνούμενον Dav.2 (Duebn.) 〈μιυρίους μὲν〉 ἀφικνουμένους Reiske | σπουδῇ] μὲν πολλοὺς Duk |〈πάντων δὲ 〉 οὐδένα Reiske | τῶν θεατῶν] αὐτῶν Duk. 14 ζηλώσαντα (ω in ras. ex ο) RNB (suprascr. ο) ζηλώσοντα cett. (δ Δ) || 17 κονιωμένων R! κονιομένων α(δ Δ) | θεόντων (ντ in ras.) R1 18 〈τυπτόντων ἢ〉 τυπτομένων Reiske (Duebn.) 20 τῆνδε R φιλοτιμωτέραν MB

29. 6 σωμάτων τέχνας sq. vi. etiam simil. or. 41. 4 e || 10 Τίτολ- μος Μίλων cf. Lucian. hist 34 (45) Aelian. var hist. XII 22 Μίλων etiam Epict. diss. l 2. 37 || 11 Πουλυδάμας cf Lucian. hist. 35 (48) Plat. republ. I 338 c Aristid. or. 46 (422) || 12 Ἐπειὸς cf. Lucian. hist. 2 22 (120) Plat. republ X 620c || 13 Θερκίτης cf. Lucian. hist 14 (20) Aeschin. 1.231 Liban. ep. 1522 Hippocr. ep. IIl 804 (k) | Τυθεὺς cf. Dio Halic. ars rhet. 3. 4 Etym. magn. 771. 33 || 15 ἔρωτα ἠράσθη sq. vi. or. 36. 4 a

30. 10 ἢ κατὰ καρτερίαν — 11 Λασθένει n | κατὰ καρτερίαν — 15 ἔχων p || 11. 12 εἰ δέ τις — 14 Αἴαντος n

31. 4 θεατὴν (τὴν in ras.) R! || 5 τούτων Ϛ(θ) | αἴτιον (αι in ras.) R! || 8 ἀλλʼ nescio unde Δ || 10 Ττόρμω α(δ Δ) sed vi. Hesychium | Μίλωνι (μήλ- Mn) ὃμοιος ἢ p || 11 Πουλυδάμαντι RB Πολυδάμαντι cett.(θ) || 12 ὢν om. Mp || l3 βαρύτερος Markl. 15 ἠθροιμένας (suprascr. σ) R! | ἢ R || 17 ἔχει Ϛ(δ Δ)

32. 21b

33. Ed. Duebn p. 24

34. 2 προεξεργάζεται ἡ φύσις sq. vi. or. 10. 4 d et quae ibi ad- notavi || 5 πτέρωμα ut Plat. Phaedr. 246e || 11 τυφλαὶ cf. Aesch. Prom. vinct. 250 || 21 κἆτα sq. cf. Dio Chrys. 69 3 Teles (Hense) 38 vi. etiam or. 36 6 c sq. or. 41. 3 f

35. 1 οὐ γὰρ αὐτοφυεῖς — 4 ὁλκάδι n || 4 συγκατῴκισεν — 21 λη- σόμενον n

36. 2 προσεξεργάζεται BMα(θ) corr Markl. | μέντοι BN || 3 κρη- πίδα BN || 6 ἐπαῖρον τὲ MB cum || 8 αὑτῆς α(θ) | τὸ πτέ- ρωμια τοῦτο οἱ φιλόσοφοι MN τὸ πτέρ. οἱ φιλόσοφοι τοῦτο α(δ) || 11 ὀξυοπεῖς BM || 12 ἐῶσαι BMφα(θ) corr Markl. || 13 πάντων HB πάντα n | οὐκ οὔσης] ἀπούσης α(δ) || 15 〈 ὁ ἀκόλαστος μοιχεύων καὶ〉 ὁ μισθοφόρος n || 16 καὶ ὁ ἀκόλαστος μοιχεύων om n || 17 τού- τοις α(δ) om N || 20 τὸν δὲ ληϊζόμενον — 21 λησόμενον om. M

37. 22a

38. 10 ἔλαττον sq. vi. or. 36 2 e ἀεὶ δὲ sp. || 11 πρᾶγμα ἑκτὸς καὶ ὡμολοημένον vi. supra p 6. 9

39. 1 ὑποβαλοῦσα BN || 5 σὺν αὐταῖς α(δ) || 7 δὴ Hob. ἢ R om. cett. (δ Δ) an scrib ἀνθρώπου ὁρμῶν (vel ἐρώτων) ἢ? || 8 αὐτοῖς BM α(δ)|| 11 ἄξῃ(ut infra or.41.5 mal.) R ἥξει BM ἥξῃ φα(θ) αἴξῃ Dav. ᾄξῃ Duebn. | ἑστὼς α(θ) | ὁμολογημένον R (pr. man. corr.) BMN || 14 γίνεται ut semper ϛ(θ) || 16 ἢ om. MN φ α(δ) || 18 οὖ] οὖν Nα(δ) | τῶν ἀθλητῶν RB ἀθλητῶν cett. (θ) | ἐκεῖ μὲν Markl || 19 ἀγωνιστικὴν (ικ punct. del .) R || 20 ἀκονιτί ϛ(δ Δ) 21 αὐτάς (scil. τὰς ἀγωνίας vi p. 11 1) R αὐτούς cett. (θ αὐτός Dav. αὐτοί Duk ἀγῶνας Schenkl | 21.22 δʼ, οὗτος α(θ) 22 νικηφόρος (ος in ras. ex οι?) R | ὃς ἂν (αν in ras. ex η) R!

40. 22b

41. 4 εὐδοκίμως στεφανοῦμαι sq vi or 3. 5 e || 8 ἔχω δόξαν cf. Dio Chrys. XII 5 τοῦτο δὲ πολλοὺς σοφιστὰς δόξῃ καὶ μα- θηταῖς ἐπαιρομένους || 12 οἶον αὐλήματα ἢ κιθαρίσματα ═ or. 17. 5g; 26.2 d || 17 μιμήσεται sq cf. Dio Chrys. 55. 4 et 5 Plat. Prot 326a ἵνα ὁ παῖς ζηλῶν μιμῆται

42. 1 τῇ ἀγωνίᾳ MNα(δ) || 2 ἀγωνιστὴς MNφα(δ) || 3 συγκονιό- μενος Reiske (Duebn.) ||4 εὐδοκιμῶ Dav. (Δ) εὐδοκιμήσω Schenkl τότε HB om. α(δ) ||8 τούτων ἔχω δόξα; α(δ Δ) τούτων ἔχω· 〈ἔχω〉 δόξαν Schenkl || 9 (et 10) τὶς MN cum R! | καὶ οὐ λέγει om. B || 10. 11 καὶ οὐ — 12 κιθαρίσματα ἢ om. B || 13 τις καὶ] τις ἢ Markl. τε καὶ Reiske ||14 μὲν (ante πάντες) om. MNα(δ) ἦ φα(θ) ||16 ἥδοντο Nα(δ) corr. Heins. ||20 τούτῳ τις Reiske 21 ὑμῶν (ων in ras .) R

43. Ed. Duebn. p. 25

44. 1 ἀνὴρ φιλοθρέμμων sq vi infra or. 29. 4 b sq. || 15 γαυρό- τατα sq. aliter Dio Chrys. XIl 13 (et 15) οὐ λαμβάνω μαθητὰς εἰδὼς ὅτι οὐδὲν ἂν ἔχοιμι διδάσκειν.

45. 1 τῶν αὐλῶν αὐτῶν] τῶν αὐλημάτων Markl αὐλῶν del. Reiske ||2. 3 τοἄσημον (suprascr υτο) R! ||3 ἦν — 4 αὐλητικός om MN φα(δ) || 5 ἀντάγοντες B ὁσημέραι (σ in ras.) R! ||6 τε- λευτῶν MNα(δ ) corr. Markl. || 9 ἡμῖν (ῖν in ras.) R! || 12 τέως μὲν καὶ Nα(δ) ||13 14 μήτειδίᾳ R! | εἰπὼν ϛ(δ Δ) | εἴνεκιν (κ in ras.) R! || 16 νεοπαρασκευὴ (suprascr. ι) F ||19 λόγον pr. man. R! |καὶ (ante ἄμισθος) om. BMNα(δ) ||21 ῥητορίας BN

46. 23a

47. 15 ἐρχομένου χαμαὶ cf. Hesiod. theog 272 || 17.1 ῥήματα καὶ ὀνόματα vi or. 11 1 b cf. Plat. symp 198 b al. (Deuschle Plat. Sprachphilosophie Marb 1850) ||18 ἔριδας et 19 σοφίσματα sq. vi. or. 30. 1 d ||19.20 χαλεπὸν εὑρεῖν ut or. 15. 1 a; 33. 1 a etiam or. 11. 7 g

48. 1 ἄρρατος R! (ut Plat. Crat. 407 d Polit. 535 c) ἄρρηκτος cett. (δ Δ) ||2 ἄκμητος] ἄμικτος MNφα(δ) ||4 ἐντευθενὶ Mharkl. ἔκπλεων ποιητικῆς Hob. ἐκ ποιητικῆς RMNB om. cett. (δ Δ) ἐκ- πρεπῆ (vel ἐκποικιλτικὴν) Schenkl ἐκ del Dav Markl. || 8 〈τῆς〉 πολιτικῆς Nα(δ) ||9 μὲν] μένε Reiske ||10 ὁρᾶς τὸν δῆμον om. MNHφα(δ) 11 ἀλλὰ] ἀλλʼ εἰ Dav ||12. 13 καὶ ἀλήθειαν τιμᾷ om. MN φα(δ) ||15 προ-στάτου R! ||ἐρχομένου χαμαί, οὐδὲ nescio unde om. Duebn. ||17 λέγει φιλοσοφίαν B ||18 ἢ ἐλέγχους om B 20 τοιούτων] καὶ τοιούτων B τῶν MNφ α(δ)

49. Ed. Duebn. p. 26

50. 23b

51. 1 σοφιστῶν vi. or. 26. 2 g et c cf. Themist. 34. 3 Lucian. necyom. 4. 459 sq. || 2 θαρρήσαιμι sq. ut or. 32 9 d || 17 πώλου sq. simil. vi. or. 30. 1 b sq. || 20.21 παρέχων σχολὴν sq vi. or. 17 5f καὶ μὴ sq.

52. 2 θαρσήσαιμι B || 5 ὅσον B ὅσην α (δ Δ) || 6 διαφεύγομεν RB διαφεύγωμεν cett. (δ Δ) ||7 καλλωπιζόμεθα pr man. R | δὲ] δὴ Markl | ἡ Ϛ(δ Δ) ||7.8 καὶ οἱ γοαμματισταὶ πολλοῦ ἄξιοι B || 8 πραγματευόμενοπερὶ (suprascr. ι) R! ||9 ἔθει B | ἀνοητοτάτων BN || 11 αὐτὴν Βφ | συνεπαίροντος Mα(θ) || 13 οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ Markl. || 15 δρῶσιν B cum R! | τῶν πωλευμάτων — 17 μὲν θυ- μὸν om. B || 16 ἀναίδην R! || 17 οἰκονομεῖ (ει in ras. ex ῆ) R δὲ ex δεῖ ras. corr. R || 20 καὶ πάθει om. N

53. 1 ἡδονὰς sq. vi. or. 25. 7 b || 2 ὥσπερ ὑπὸ σάλπιγγι vi. or. 25. 7 a ἐφορμητικὸν, ἀνακλητικὸν vi or. 17. 5 d cf. Epict diss. l 29. 29 || 9 ἐλαττώματα sq. est igitur eorum quos Epictetus petit verbis δεῖ . . παρακληθῆναι τοὺς ἀκουσομένους καὶ σὲ ἐν κομψῷ στολίῳ . . ἀναβάντα διαγράφειν diss IIl 23.25 ||12 πένης vi. or. 3. 3 b 39. 5 i ||13.14 σιμοὶ προγάστορες vi or. 39. 5i

54. 10 καὶ γεγόνασιν — 13 Σωκράτην n

55. 1 ἀλλʼ Ϛ(δ Δ) προσαναγκάζων Markl. || 4. 5 τοὺς ἔχοντας Markl. || 5 ἀθρητέον RH ἀθροιτέον BMN ἀθροιστέον φα(δ) corr. Markl. || 6 οὗτος om. MNα(δ) 7 ἐάν τε ἔνδοξος MNα(δ) ἐάν τε ἔνδοξος ἐὰν (τε) ἄδοξος HB (Steph.) ἐάν τε ἄδοξος ἐάν τε ἔνδοξος Δ ἐὰν ἄδοξος Schenkl. || 9 ἐπʼ αὐτὴν Heins. || 12 μεμνή- σεται H || 13 ὠνάμεθα (non μ suprascr. seu ?? (i. e. accentus circumflexus) linoeola ducta deletum ut similiter or. 5 7 b εὔξαιο) F || 15 οὐκ del. Markl. || ἀλλʼ οὐ καὶ Markl. || 17 διαμέμφεται Dav. | ἡγεῖται M φα(δ) corr. Markl.

56. 24a

57. 4 μνήμην cf. Epict. diss IV 1 169 | Ἀλκιβιάδης vi. or. 6.6c; 7. 7 c; 21. 3 d 22. 5 o cf. lulian l 15 b || 5 Κριτίας vi. or. 3.8 l; 7. 7 d; 22. 5 ο etiam or. 21. 3 a (Κριτόβουλος); ad sententiam cf. Epicit. diss lII 1. 42 || 7 Διογένους . . θυλάκιον καὶ βακτηρία vi or. 32. 9 b || 8 Σαρδαναπάλλος vi. or. 7. 7 b etiam or 30. 5 d cf. Epicit. diss lII 22 30 Dio Chrys. l 3 || 17 ἐξεταστέον sq. cf. Marc An VII 66

58. 11 ὥσπερ — 16 ἐκτήκεται p

59. 1 ἢ Ἀντισθένους Markl. || 2 ἂν] γὰρ MN om. α(δ) | ὀλίγον α(δ) |μᾶλλον — 4 λόγων secl. Markl. uncis incl. Duebn. || 3 πλέον Steph. πλεῖν Dav. ||6 οὐδὲν α(δ) corr Heins || 8 Σαρδανα- πάλου semper ϛα(δ) || 10 ἀμπεχόμενος B || 11 γὰρ om. p || 11. 12 σώματος δύναμιν p || 12 παρασκευάσαιτο MNα(θ) |λυμαινομένων M || 13 ἐθάρσει R! Bp ἐθάρρει cett. (δΔ) | αὐτοῦ α(θ) || 14 ἡδο- νὰς Markl. || 15 ἐμπίπραται semper Ϛ(θ)

60. Ed. Duebn. p. 27

61. 24b

62. 10. τὸ μὲν καλὸν sq. vi. or. 26. 2 c sq. or. 29 7 f || 20 Σωκρά- της Ξενορῶν Διογένης vi or. 34. 9 b sq or 36. 6 g sq.

63. 6 ῥακία α(θ) corr Duk βακτηρίαν Markl. || 7 τοῦ Ἀγα- μέμνονος ἢ τοῦ Τηλέφου φα(θ) οὐδὲν μεῖον τοῦ Τηλέφου ἢ τοῦ Ἀγαμέμνονος Dav ||9 δὴ] δὲ MNα(δ) ||11 διαπεφυρμένον Dav. αὐτῷ BMN || 12 αὐτοῦ Markl. (Duebn.) || 15 ἀμπεχόμενον B | τρι- βώνιον B Σωκράτη N || 23 καὶ νῦν ἡμῖν MNα(δ) | ποιητὴς] ὑποκριτὴς Markl.

Maximus of Tyre Dialexeis 1

ed. Hermann Hobein

Search the Perseus Catalog for:

Α΄ I (Duebn. VII volg. 37 B 4 Κ 1)

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers