View:
By Chapter
[18] Εὐριπίδου δὲ ἐν μὲν τῷ Οἰνομάῳ γράφοντος·
τεκμαιρόμεσθα τοῖς παροῦσι τὰ ἀφανῆ,
2
ἐν δὲ τῷ Φοίνικι·
τὰ ἀφανῆ τεκμηρίοισιν εἰκότως ἁλίσκεται,
3
Ὑπερείδης λέγει·
ἃ δ’ ἐστὶν ἀφανῆ, ἀνάγκη τοὺς διδάσκοντας τεκμηρίοις
4
καὶ τοῖς εἰκόσι ζητεῖν.
5
Ἰσοκράτους τε αὖ εἰπόντος
δεῖ δὲ τὰ μέλλοντα τοῖς προγεγενημένοις τεκμαίρεσθαι Ἀνδοκίδης οὐκ ὀκνεῖ λέγειν·
χρὴ γὰρ τεκμηρίοις χρῆσθαι τοὶς πρότερον γενομένοις περὶ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι.
τεκμαιρόμεσθα τοῖς παροῦσι τὰ ἀφανῆ,
τὰ ἀφανῆ τεκμηρίοισιν εἰκότως ἁλίσκεται,
Ἔτι Θεόγνιδος ποιήσαντος·
χρυσοῦ κιβδήλοιο καὶ ἀργύρου ἄ νσχετος ἄτη,
Κύρνε, καὶ ἐξευρεῖν ῥᾴδιον ἀνδρὶ σοφῷ·
εἰ δὲ φίλου νόος ἀνδρὸς ἐνὶ στήθες ςι λέληθεν
ψυδρὸς ἐών, δόλιον δ’ ἐν φρεσὶν ἦτορ ἔχει,
τοῦτο θεὸς κιβδηλότατον ποίησε βροτοῖσι,
καὶ γνῶναι πάντων τοῦτ’ ἀνιαρότερον,
7
Εὐριπίδης μὲν
γὰρ γράφει·
ὦ Ζεῦ, τί δὴ χρυσοῦ μὲν ὃς κίβδηλος ἦν,
τεκμήρια ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ,
ἀνδρῶν δὲ ὅτῳ χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι,
οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι;
8
Ὑπερείδης δὲ καὶ αὐτὸς λέγει·
χαρακτὴρ οὐδεὶς ἔπεστιν ἐπὶ τοῦ προσώπου τῆς διανοίας τοῖς ἀνθρώποις.
χρυσοῦ κιβδήλοιο καὶ ἀργύρου ἄ νσχετος ἄτη,
Κύρνε, καὶ ἐξευρεῖν ῥᾴδιον ἀνδρὶ σοφῷ·
εἰ δὲ φίλου νόος ἀνδρὸς ἐνὶ στήθες ςι λέληθεν
ψυδρὸς ἐών, δόλιον δ’ ἐν φρεσὶν ἦτορ ἔχει,
τοῦτο θεὸς κιβδηλότατον ποίησε βροτοῖσι,
καὶ γνῶναι πάντων τοῦτ’ ἀνιαρότερον,
ὦ Ζεῦ, τί δὴ χρυσοῦ μὲν ὃς κίβδηλος ἦν,
τεκμήρια ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ,
ἀνδρῶν δὲ ὅτῳ χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι,
οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι;
Stromata. Clement of Alexandria. ed. Otto Stählin. Leipzig. 1906-1909.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by Google Digital Humanities Awards Program.