Θεραπεύσῃς σταφυλὴν οὕτως· ἐν ἀρχῇ μὲν αὐτῆς τῆς
φλεγμονῆς δίαιτα λεπτὴ καὶ εὔχυμος ἔστω καὶ ῥοφήματα
καὶ ἀναγαργαρίσματα δι᾿ οἰνομέλιτος, ἢ μελικράτου, ἢ ἑψήματος
χλιαροῦ, ἢ ὀξυμέλιτος ἀναγαργαριζομένου καὶ ἀποχεομένου
καὶ μὴ καταπινομένου· καὶ μασήματος διὰ
πυρέθρου ἢ πεπέρεως, ἢ σταφίδας ἀγρίας λειώσας μετὰ νίτρου καὶ ἁλὸς παράτριβε τὸν οὐρανίσκον καὶ τὴν σταφυλὴν,
καὶ παύει τὴν φλεγμονήν· ἔξωθεν δὲ ἐπίθετα τὰ
αὐτὰ καὶ τὰ ὁμοίως θερμαίνοντα καὶ τὴν φλεγμονὴν παρηγοροῦντα
καὶ τὴν ὀδύνην παύοντα· ἐπιθέματα δὲ καὶ καταπλάσματα ἐπιτήδεια.

Ὑσσώπου
ῥίζαν καὶ ἰσχάδων χυλὸν μίξας ἀναγαργάριζε, ὁμοίως καὶ εἰς
παρίσθμια καὶ σταφυλὴν ὁμοῦ ζέσας ἀναγαργάριζε φοίνικας
δηλονότι καὶ φακήν.
[Εἰς τὸ τηρεῖν ἀδίψους ἀεί ποτε.] Γλυκυῤῥίζης χυλὸν
πότιζε ἢ ἀνδράχνης ὅσον κύαθον κατάπιε. ἄλλο. ἀνίσου
γο. α΄. γλυκυῤῥίζης χυλοῦ γο. β΄. τραγακάνθης βεβρεγμένης
γο. β΄. ἀνάπλασον τροχίσκους καὶ ξήρανον ἐν σκιᾷ καὶ ἐκ
τούτων δίδου κατέχειν ὑπὸ τὴν γλῶτταν ἕνα τροχίσκον καὶ
τὸν χυλὸν καταπίνειν καὶ οὐ διψήσει.

Χολὴν αἰγείαν πρόσφατον
ἴσα μίξας μέλιτι ἀκάπνῳ χλιαρὸν ἔνσταζον εἰς τὸ
οὖς. ἄλλο. λαγωοῦ χολὴν νεαρὰν μέλιτι μίξας ἐπίσης καὶ χλιάνας ἐν φλοιῷ κρομμύου ἐπίσταζον εἰς τὸ οὖς· καὶ γὰρ
καὶ τοὺς μηδ᾿ ὅλως ἀκούοντας ποιεῖ ἀκούειν. ἄλλο. συὸς ἡμέρου
χολὴν ἴσα μέλιτι ἀκάπνῳ ἑνώσας χλιαρὸν ἐγχωμάτισον·
ἢ σκίλλης χυλὸν καὶ ῥόδινον μίξας χρῶ. ἄλλο. ὀρόβου χυλὸν
ἔνσταζον, ἐπίθες στυππίῳ μετὰ ῥοδίνου.

Μύρτων χλωρῶν, ῥόδων
ξηρῶν, σιδίων ῥοιᾶς, βαλαύστια, κηκίδας ε΄. οἰνομέλιτι φυράσας
διὰ γαστρὸς παράπεμψον, ἢ κυάμου λέπυρα
σὺν οἴνῳ ἀποζέσας ἔνιε διὰ κλυστῆρος· ἢ φακὴν ἀποζέσας
τὸν χυλὸν χλιάριον ὁμοίως ποίει· ἢ ὀρύζης μὴ κεκαθαρισμένης
τὸν χυλὸν ὁμοίως, ἢ σιδηρίτιδος βοτάνης τὸν χυλὸν
χλιαρὸν ὁμοίως, ἢ ἀκακίας χυλὸν ἔνιε, ἢ ψιμύθιον καὶ
λιθάργυρον λειώσας μετὰ μέλιτος καὶ οἴνου παράπεμψον.

Κύμινον μετὰ μέλιτος δίδου
φαγεῖν καὶ θαυμάσεις· ἢ καλάμου ῥίζαν καύσας πότισον
μετὰ οἴνου κύλικος ἑνός.

Ὀρίγανον μετὰ ὕδατος ἑψήσας δίδου πιεῖν. ἄλλο. σηπίας ὄστρακον καύσας καὶ τρίψας
μετὰ οἴνου παλαιοῦ δὸς πιεῖν· ἢ βάτου καρπὸν σὺν τοῖς
φύλλοις ἀποτριτώσας δὸς πιεῖν. ἄλλο. κύμινον Ἑλλαδικὸν
καὶ κηκίδα ἄτριπτον καῦσον καὶ μετὰ οἴνου παλαιοῦ δὸς
πιεῖν μετὰ τὸ ἀποτριτωθῆναι ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς.

Ἀρσενικοῦ
σχιστοῦ γο. γ΄. σφέτλης δρυΐνης γο. δ΄. λειώσας πάντα ὁμοῦ
ἔχε ξηρίον, ἐπὶ δὲ τῆς χρείας ἀπονίψας οὔρῳ παιδὸς ἀφθόρου
τοὺς τόπους ἐπίπασον.

Ῥίζαν σιλφίου κόψας
καὶ λειώσας κατάπλασον.
[Ξηρίον πρὸς βεβρωμένας οὔλας καὶ ὀδόντας σειομένους.]
Μαστίχης γο. α΄. λιβάνου γο. β΄. σμύρνης, ῥόδων ξηρῶν ἀνὰ
γο. γ΄. σαρκοκόλλης, κηκίδος ἀνὰ γο. δ΄. ὁμοῦ λειώσας ἐπίπασον
τὰ οὖλα, προδιακλύσας ἀειζώου, ἢ μύρτων, ἢ σχοίνου,
ἢ ἄγνου, ἢ ἐλαίας τῶν φύλλων τῶν χλιαρῶν.

Ὕσσωπον ἢ ὀρίγανον μετὰ ὄξους
ἑψήσας δὸς διακλύζεσθαι· ἢ πύρεθρον καὶ πέπερι καὶ ζέμμα
καὶ μαστίχην ἐξ ἴσου δίδου διαμασᾶσθαι. ἄλλο. σταφίδας
ἀγρίας κόκκους δ΄. μαστίχης κόκκους η΄. δίδου διαμασᾶσθαι.

Σταφίδας ἐν
ἐλαίῳ ζέσας πυρίαζε τὸν τόπον καὶ γῆν ἑξῆς τῷ ὄξει, τῆς
ὀδύνης δηλονότι ἐρεθιζούσης, ἐπὶ ἡμέρας δὲ τρεῖς ποίει, οὕτως
καὶ πάλιν ἀναφύουσιν οἱ ὀδόντες.

Ἀριστολοχίας τρίψας
μετὰ μέλιτος ἐπίπασον τὰ οὖλα, ἢ κέρας ἐλάφειον κεκαυμένον
ἕως ἂν γένηται λευκὸν καὶ ψιμύθιον καὶ λιθάργυρον
καὶ νάρδον καὶ κίσσηριν κηρωτῇ ἀναλάβου καὶ κατάχριε·
ἢ χελώνης ὄστρακον καύσας καὶ τρίψας μίξας τε μετ᾿ ἐλαίου
ἔνσταζον εἰς τὸ οὖλον. ἄλλο. εὐζώμου σπέρμα σὺν τῷ
χυλῷ καὶ χολὴ αἰγὸς ἢ μελάνθιον μέλιτι κατάχριε.

Μυελὸν αἴγειον περίχριε καὶ
ἰᾶται· ἢ στέαρ αἴγειον ἢ προβάτειον ἀποβρέχων εἰς ὕδωρ  θερμὸν ἐπιτίθει, ἢ λινοσπέρμου χυλὸν, ἢ γάλα γυναικεῖον ἐπίχριε.
[Πρὸς λεύκωμα καὶ οὔλας παλαιὰς ἐν ἐλαχίσταις ἡμέραις·
ἔστι δὲ καὶ ὀξυδορκικὸν θαυμαστόν.] Ἰοῦ ξυστοῦ γο. δ΄. ἀμμωνιακοῦ
γο. δ΄. ψιμυθίου γο. β΄. κόμμεως γο. α΄. τὸ δὲ ὑγρὸν
ἔστω σικύου ἀγρίου χυλὸς ὁ τῆς ῥίζης. ἄλλο. δαφνοκόκκων κεκαθαρισμένων
καὶ λελειωμένων, κόμμεως τὸ ἀρκοῦν πρόσπλεξον
καὶ ποίει κολλύρια, ἐπὶ δὲ τῆς χρείας λειώσας οὔρῳ
παιδὸς ἀφθόρου ἀναλάμβανε καὶ οὕτως χρῖε. πεπείραται γάρ.

Κόπρου περιστερᾶς ξηροῦ γο. δ΄.
σὺν λιβάνῳ ἄῤῥενι λειώσας ἐπίπασον ἕως οὗ παύσῃ. ἐδοκιμάσθη γάρ.

Πέρδικος ἄῤῥενος χολὴν μετὰ μέλιτος χρῖε. ἄλλο. λαδάνου
γο. β΄. λειώσας μετὰ καλλίστου οἴνου καὶ ἐλαίου ἀφ᾿ ἱκανοῦ
χρῖε τοὺς ὀφθαλμούς.

Αἷμα μυὸς καὶ χολὴν ἀλέκτορος καὶ γάλα γυναικεῖον
ἴσα μίξας καὶ λειώσας χρῶ· ἐδοκιμάσθη γὰρ καὶ
ἄκρως ὠφέλησεν.

Δαφνίδας ἐκλελεπισμένας
ἀριθμὸν κοκκίων ι΄. κόμμεως γο. β΄. ὕδατι
ὀμβρίῳ ποιήσας κολλύρια χρῖε τοῖς ὑποκεχυμένοις μετὰ
οὔρου παιδίου ἀφθόρου, τοῖς δὲ ἀμβλυωποῦσι μετὰ ὕδατος ὀμβρίου.

Μελίκρατον
ἐγχυματίσας καὶ προβρέξας ὠὸν καὶ περικαθάρας καὶ τεμὼν
εἰς β΄. δῆσον ἐπάνω τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ὑπνώσει.

Περδικιάδα βοτάνην μετὰ ψιχίων λειώσας, προβρέξας τὰ
ψίχια ὀξυκράτῳ χρῶ.

Μαράθρου ξύλον τρίψας καλῶς μετὰ
μέλιτος πωλίου νεαροῦ ἀκάπνῳ χρῶ ἐπιχρίων.

Ἀκακίαν σὺν
οἴνῳ χρῖε.
[Πρὸς ῥευματισμοὺς τῶν ὀφθαλμῶν.] Ἐπὶ δὲ τῶν
ῥευματιζομένων τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐν ἀρχῇ μὲν ἁρμόζει ὀλιγοσιτία
καὶ ὑδροποσία καὶ ἀποχὴ συνουσίας καὶ ἡ κοιλία
ὑποσυρέσθω καὶ πολλῷ ψυχρῷ πρῶτον καὶ ὀλίγου μιγνυμένου
ὄξους συνεχῶς τὸ πρόσωπον νιπτέσθω καὶ ἐν τῇ κλίνῃ
ὀσφραινέσθω, κονιορτοῦ τε καὶ καπνοῦ καὶ τὴν ἀφ᾿ ἡλίου
καὶ λύχνου αὐγὴν ἀποφευγέτω· ἔπειτα ῥόδα χλωρὰ ἢ ξηρὰ
βρέξας ἐν γλυκεῖ λείανε καὶ μίξας ὠοῦ λεκίθῳ κατάπλαττε
ἢ κριθίνου ἀλεύρου σὺν γλυκεῖ ἑψηθέντος· ἐὰν δὲ ἡ ὀδύνη
μεγίστη ᾖ, πρόσμιξον καὶ ὑοσκύαμον.

Τοῦτο
τὸ μίγμα οὐκ ἐᾷ κεφαλὴν ῥευματισθῆναι οὔτε ὀφθαλμὸν
ἀδικηθῆναι ποτέ. κιμωλίας, νίτρου, βρυωνίας ῥίζης ξηρᾶς, σικύου ἀγρίου ῥίζης, κυάμου ἀλεύρου ἀνὰ γο. β΄. λειοτριβήσας ὁμοῦ
καὶ ἑνώσας εἰς γλοιοῦ πάχος χρῶ ἐν βαλανείῳ ὡς κάλλιστον.

Ἀγριοσταφίδας μετὰ μαστίχης δίδου μασᾶσθαι ἢ μαστίχην
καὶ ζίγγιβερ, εἰ δὲ ἢ μαστίχη σκληρὰ εἴη, πρόπλεξον καὶ
ὀλίγον κηρόν.

Πήγανον κόψον ἐπιμελῶς καὶ
σὺν ὄξει καὶ ῥοδίνῳ κατάχριε τὸ μέτωπον.

Πράσου κεφαλὴν καὶ κόμην ἑψήσας
ἐλαίῳ βρέχε τὴν κεφαλὴν καὶ παύεται εὐθὺς ἡ ὀδύνη.
ἄλλο. κισσοῦ ἀκρέμονας ἐλαίῳ ἑψήσας βρέξον τὴν
κεφαλὴν καὶ θαυμάσεις. ἄλλο. ἀμύγδαλα πικρὰ λειοτριβήσας
κατάχριε τὸ μέτωπον.

Σανδαράχης,
σχιστῆς, χαλκάνθου, μίσυος καὶ ἀσβέστου ζῶντος καὶ
σάπωνος ὅλα μίξας ἐξ ἴσου, τὸ ἄσβεστον διπλοῦν λειώσας
μετὰ πρωτείου ζωμοῦ τοῦ σάπωνος χρῶ. θαυμάσιον γάρ ἐστι.

Λαβὼν εὐζώμου σπέρμα γο. γ΄. πηγάνου χλωροῦ γο. ζ΄. πεπέρεως κόκκους λα΄. ὠῶν τριῶν
τὸ λευκὸν, ὄξους τὸ ἀρκοῦν χρῖε τὸν τόπον.

Εὐφορβίου δραχ. δ΄. θαψίας χυλοῦ δραχ. στ΄. ζιγγιβέρεος δραχ. α΄. ὀπίου
δραχ. γ΄. ὀποπάνακος δραχ. β΄. λῦσον τὰ πάντα ὁμοῦ μετὰ ὄξους καὶ
ποίει τροχίσκους, ἐπὶ δὲ τῆς χρήσεως ἀναλαβὼν ὄξει χρῖε
τὸ μέτωπον. ἔστι δὲ καὶ καπνιστικὸν καὶ τοῖς μόριόν τι
ῥευματιζομένοις ποιεῖ θαυμαστῶς.

Ἀρίθμησον τοὺς ἥλους
καὶ λαβὼν τοσούτους μύρμηκας δῆσον ἐν λίνῳ πανίῳ καὶ
κοχλίαν ἕνα μετ᾿ αὐτῶν καὶ καύσας αὐτοὺς λείωσον σὺν
ὄξει καὶ ἐπίχριε, ἢ κόπρον βόειον μετὰ ὄξους λειώσας ἐπίχριε,
ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς κατάπλασον, καὶ πεσοῦνται οἱ ἦλοι.
[Πρὸς ἥλους καὶ μυρμηκιασμούς.] Ὀστέα φοινίκων
καύσας καὶ τρίψας μετὰ ἅλατος καὶ θυμιάματος καὶ μίξας
ἐν ἡλίῳ ἐπίθες καὶ θεραπεύσεις. 

Λαβὼν γῆς ἔντερα ιε΄.
κόκκους πεπέρεως ιε΄. ὄξους τὸ ἀρκοῦν· λειώσας ὁμοῦ χρῖε.

Θηριοδήκτους καὶ λυσσοδήκτους
ἰᾶται καρκίνου τῶν ἐντὸς ἡ τέφρα δὺν ὕδατι πινομένη
ἅπαξ καὶ δὶς ἀνὰ δρακὸς μιᾶς.

Πολυγόνου κλῶνας
β΄. πλέξας στεφάνωσον.

Καρδάμου σπόρον τρίψας
μῖξον μετ᾿ ὠοῦ λευκῷ καὶ κατάχριε τὸ μέτωπον καὶ ἐπάνω
θὲς στυπία, ἢ τοῦ ἀετοῦ τῆς κεφαλῆς τὸ ὀστοῦν τὸ ὅμοιον
τῷ ὁμοίῳ περίαπτε ὁμοίως καὶ τοῦ γυπός. ἄλλο. οἱ ἐν τῇ
κεφαλῇ τοῦ λάβρακος εὑρισκόμενοι λίθοι κεφαλαλγίαν ἰῶνται
καὶ εἰς ἡμικρανίαν περιαπτόμενοι δεξιὸς δεξιᾷ καὶ ἀριστερὸς ἀριστερᾷ.

Σεῦτλον μετὰ μυρσινελαίου καὶ πολυτρίχων τρίχας κατάχριε
ἢ ἀδίαντον καὶ λάδανον ἴσα λειώσας μετ᾿ ἐλαίου ὀμφακίνου ἢ μυρσινίνου, ἢ σχινίνου ἐπίχριε. ἄλλο. λάδανον ἀποβρέξας
σὺν οἴνῳ Ἀμιναίῳ καὶ μυρσινελαίῳ λειώσας ἄμφω πάχος
μέλιτος καὶ χρῖε τὴν κεφαλὴν ἐν βαλανείῳ· βέλτιον δ᾿ ἐστὶ
καὶ τὸ ἀδίαντον, ὅ τινες καλοῦσι πολύτριχον, τὸ ζ΄. μέρος
λαδάνῳ πρόσβαλλε καὶ χρῖε.

Μυοχόδων δραχ. γ΄. καλάμων κονατήλων κεκαυμένων δραχ. δ΄.
ἀμύγδαλα πικρὰ οβ΄. ὀπὸν βαλσάμου, λαδάνου ἀνὰ
δραχ. δ΄. πολυτρίχων δραχ. ζ΄. νάρδου Κελτικῆς δραχ. α΄. ἐν ὑγροπίσσῳ
βρέξας τὸ λάδανον καὶ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ λειώσας. τὰ
δὲ ξηρὰ κόψας εἰς χνοῦν, μετὰ τῶν ὑγρῶν μίξας χρῶ ἀλειφόμενον
καθ᾿ ἡμέραν. ἐμοὶ δοκεῖ καὶ φαλακροὺς τριχῶσαι.

Ἀρκευθίδος ὁ καρπὸς
ἐσθιόμενος καὶ πινόμενος· ἢ βδέλλιον πινόμενον, ἢ δαῦκος
Κρητικὸς σὺν οἴνῳ πινόμενος· ἢ δρακοντίου ῥίζα ὁμοίως
ἑψηθεῖσα καὶ λειωθεῖσα μέλιτι· ἢ ἑλενίου βοτάνης καὶ περδικιάδος
χλιαρὸς νηστικῶς καταῤῥοφούμενος ὁ χυλὸς σὺν ὕδατι πινόμενος, ἢ ἀρκείου βοτάνης ἡ ῥίζα, ἢ στροβιλίου
σὺν ὕδατι πινόμενον, ἢ πρόπολις θυμιωμένη καὶ ῥητίνη
πινομένη· καὶ τερεβινθίνη θυμιωμένη, ἢ ἀρσενικὸν σχιστὸν
μετὰ χαλβάνης θυμιωμένης· καὶ ὁ καπνὸς καταπινόμενος, ἢ
ἄσφαλτον καὶ λίβανον καὶ στύραξ καὶ κύμινον θυμιαζόμενα,
ἢ κιννάμωμον σὺν μέλιτι χλιαρῷ πινόμενον, ἢ κυπαρίσσου
σφαιρία τριβέντα μετὰ γλυκέος καὶ σμύρνης νηστικῶς λαμβανόμενα,
ἢ μαράθρων ῥίζας καὶ σπέρμα σὺν οἴνῳ ἑψηθέντα
καὶ πινόμενα, ἢ νάρθηξ χλωρὸς σὺν οἴνῳ ἑψηθεὶς
καὶ ποθείς· ἢ ὀρίγανον σὺν μέλιτι ἑψηθὲν καὶ ποθέν·ἢ
μυρίκης ἄνθος καὶ ὁ καρπὸς καὶ τὰ φύλλα σὺν οἴνῳ ἑψηθέντα
καὶ πινόμενα· ἢ πευκίου ὁ φλοιὸς σὺν ὕδατι πινόμενος·
ἢ λεύκης φύλλα καὶ τὰ κλωνία σὺν ὕδατι ἢ οἴνῳ πινόμενα,
ἢ φλόμου ῥίζα σὺν οἴνῳ πινομένη ἐν βαλανείῳ, ἢ
σκόροδον ὠμὸν καὶ ἡψημένον ἐσθιόμενον, ἢ στρουθίου βοτάνης
ἡ ῥίζα σὺν μέλιτι ἀναλαμβανομένη τοὺς πάνυ ἐσχάτως
ἔχοντας ἐν τῷ πάθει· λαγωοῦ κόπρος λεία σὺν οἴνῳ θερμῷ
ποθεῖσα ὠφελεῖ. ἀρτηριακοὺς καὶ κιονικοὺς καὶ δυσπνοϊκοὺς μεγάλως θεραπεύει ἀετοῦ γλῶσσα περιαπτομένη· ἢ στροβίλιον
ἀκέραιον καύσας καὶ τρίψας μετὰ πεπέρεως ὀλίγου καὶ
ἀναλαβὼν μέλιτι δίδου τῷ πάσχοντι κοχλιάριον ἕν.

Θεῖον ἄπυρον τρίψας καλῶς,
ἐμβαλὼν ὠὸν ῥόφησον ἐν βαλανείῳ· ἢ σίνηπι τρίψας καὶ
μίξας μέλιτι δίδου δακόλους τρεῖς· ἢ καρδαμόσπορον λεῖον
σὺν ὕδατι πινόμενον εἰς κοίτην, ἢ λίβανον τριβόμενον μετὰ
μέλιτος καὶ ἐκλειχόμενον πρωῒ καὶ εἰς κοίτην· ἢ ῥαφάνου
χυλὸς μετὰ μέλιτος καταῤῥοφούμενος τῷ πρωΐ. ἄλλο. ἀρκευτίδες
ε΄. ἢ ζ΄. μετὰ μέλιτος πινόμεναι. ἄλλο. πεπέρεως
δραχ. δ΄. καρύων δραχ. β΄. στροβίλου ὑσσώπου ἀνὰ δραχ. α΄. γλήχωνος
δραχ. δ΄. ἴρεως δραχ. δ΄. κνίδης σπέρμα δραχ. δ΄. μέλιτος ἡ
δόσις κοχλιάριον α΄. ἄλλο. σίνηπι καὶ κύμινον, μελάνθιον,
κάρδαμον ἴσα ὁμοῦ κόψας ἀναλάμβανε οἴνῳ καὶ δίδου.
ἄλλο. γλήχωνα δίδου μασᾶσθαι συνεχῶς καὶ συντρίψας μετὰ
οἴνου καὶ λεάνας δίδου πιεῖν. ἄλλο. κυμίνου πεφρυγμένου
δραχ. α΄. μελανθίου πεφρυγμένου δραχ. α΄. πεπέρεως κοκκία μ΄. συντρίψας καὶ ζυμώσας μέλιτι δίδου νήστει καὶ εἰς κοίτην.

Ἀρσενικὸν σχιστὸν, πέπερι, πράσιον, κριθῆς
ἄλευρον, χαμαίδρυν, ἀμπέλου ῥίζης δέρμα, χαμαιλεύκην,
μαστίχην κόστον, κρόκον ὠῶν, πάντα ἑνώσας πλάττε κολλούρια
καὶ κάπνιζε νήστει καὶ εἰς κοίτην. ἄλλο. πέπερι,
κάρυα, ἀρσενικὸν σχιστὸν συντρίψας καὶ μίξας μέλιτι
κάπνιζε. ἄλλο. βούτυρον, στέαρ χηνὸς, ῥητίνην μέλιτι συντρίψας
δίδου νήστει καὶ εἰς κοίτην. ἄλλο. ῥάβδον μαράθρου
καὶ σπέρμα πεπέρεως συντρίψας καὶ μετὰ μέλιτος ζυμώσας
δίδου. ἄλλο. φυσαλίδας ἑψήσας σὺν ταῖς ῥίζαις
δὸς πιεῖν.

Κόστον, κιννάμωμον,
ῥῆον βάρβαρον ἀνὰ δραχ. α΄. συντρίψας καὶ ἑνώσας
μετ᾿ οἴνου χλιαροῦ πότισον.

Λαβὼν λιβάνου, πεπέρεως,  ἀρσενικοῦ σχιστοῦ, καρυοφύλλου πάντα ὁμοῦ συντρίψας
μετὰ μέλιτος καὶ ζυμώσας δίδου πρωῒ καὶ εἰς κοίτην·
ἢ ἀρσενικὸν σχιστὸν ἀντὶ ἅλατος εἰς ὠὸν ῥυτὸν
καὶ ῥόφησον νῆστις· ἢ ἀρσενικὸν συντρίψας μετ᾿ οἴνου
χλιαροῦ πότισον ἐν λουτρῷ· ἢ ἀρσενικὸν σχιστὸν καὶ κρόκον
ὠοῦ μίξας ἐπάλειφε εἰς βάμβηκα καὶ κάπνιζε διὰ κιχώνης,
ὅταν δὲ ὀλιγωθῇ ὁ καπνιζόμενος, δίδου αὐτῷ καὶ καταπιεῖν
βούτυρον, ὅσον λεπτοκαρύου μέγεθος καὶ πάλιν καπνιζέσθω,
ποίει δὲ ἑπτάκις. ἄλλο. στύρακος καλοῦ καὶ κράμβης
χυλὸν συντρίψας καὶ ζυμώσας δίδου νήστει καὶ εἰς κοίτην·
ἢ δαφνελαίου καὶ οἴνου καλοῦ ἀνὰ δραχ. γ΄. μίξας χλιαρὸν
πότιζον ἐν λουτρῷ καὶ οἰνέλαιον θερμὸν κέραμον πυρίαζε
τὸν στόμαχον, τὸ οἰνέλαιον μὴ δίδου φθισικῷ πίνειν,
ἀλλὰ τὴν σκευασίαν τοῦ οἰνελαίου ἀκριβῶς σκευάσας καὶ
χλιάνας πυρίαζον μετὰ σπόγγων τὸν στόμαχον. ἄλλο. θέρμων
ἀφέψημα θερμὸν στακτὴν βρέξας πυρίαζε τοὺς πόδας
βήσσοντος καὶ ἀποσπογγίσας αὐτοὺς ἐπάλειφε βούτυρον καὶ πυρίαζε, τοῦτο τρισέσας ἰαθήσεται. ἄλλο. κισσοῦ κόκκους
ἢ ξύλα, ἢ φύλλα κάπνισον τὸν βήσσοντα· ἢ ῥητίνην σὺν
οἴνῳ παλαιῷ συντρίψας πότισον νήστει· ἢ ἀγριοκανάβης
σπέρμα τρίψας πότισον μετὰ ὕδατος· ἢ κεδρίαν πότισον
νηστικῷ, ἢ ὕσσωπον καὶ χλήχωνα μετὰ ὀξυκράτου δὸς
πιεῖν προεψήσας·ἢ βερονίκην φυράσας μετὰ μέλιτος δίδου
φαγεῖν· ἢ ῥάφανοι ὁπτοὶ ἐσθιόμενοι πρωῒ καὶ ὀψέ· ἢ χαμαιλεύκη
θυμιωμένη. ἄλλο. δαφνίδας μετὰ πεπέρεως καὶ
στροβίλους μετὰ μέλιτος δίδου πρωῒ καὶ εἰς κοίτην.

Λαβὼν τραγακάνθης,
κόμμεως ἀνὰ δραχ. α΄. σμύρνης καλῆς δραχ. α΄. γλυκυῤῥίζης
χυλοῦ καὶ γλυκέος τὸ ἀρκοῦν, κόψας πάντα καὶ ἑνώσας,
ἐπειδὰν λειωθῶσι, τὰ ξηρία μῖξον μετὰ τῶν λοιπῶν.

Λαβὼν
τερεβινθίνης, κόμμεως, καλοῦ μέλιτος ἀνὰ δραχ. α΄. τὸ μέλι καὶ
τὴν τερεβινθίνην προεψήσας βάλλε τὸ κομμίδιον καὶ δίδου ὅσον ἐλαίας μέγεθος διακρατεῖν ἐν τῷ στόματι. ἄλλο. κόμμεως,
λυκίου ἀνὰ γο. δ΄. βάλλε εἰς ὕδωρ καὶ ἔασον τακῆναι,
εἶτα βάλλε κοτύλην Κρητικοῦ γλυκέος μίαν καὶ ἕψε ἕως οὗ
γένηται γλοιῶδες καὶ χρῶ ἐν ἐκλεικτῷ.

Λαβὼν τραγακάνθης δραχ. β΄. λινοσπέρμου πεφρυγμένου
δραχ. δ΄. ἀμύγδαλα λελεπισμένα ι΄. στροβίλου ὠπτημένης
στέατι δραχ. γ΄. τὴν τραγάκανθαν ἐν ὕδατι βρέχε χλιαρῷ καὶ
τὰ λοιπὰ μῖξον γλυκὺ καὶ παραχέας λειοτρίβει. πρὸς δὲ τὰς
ἀνακοπὰς τῆς φωνῆς καὶ ἐὰν ἀνάγῃ αἷμα, χρῶ μέλιτι ἀντὶ
τοῦ γλυκέος. ἄλλο. ῥάφανον κατακόψας καὶ στρογγύλα ποιήσας
ὄπτησον ἐπ᾿ ἀνθράκων καὶ μετὰ μέλιτος φάγε νῆστις.

Λαβὼν πεπέρεως δραχ. α΄. θέρμων
ἀλεύρου γο. γ΄. καὶ μέλιτος κοχλιάριον α΄. δὸς ῥοφεῖν.
ἄλλο. τῆς ἀκοῆς τοῦ χοίρου τὸ τετριμμένου ὀστοῦν περιαφθὲν
τραχήλῳ προφυλακτικόν ἐστι βηχός.

Οἱ ἐν ταῖς καλιαῖς τῶν νοσσιῶν τῶν χελιδόνων εὑρισκόμενοι
λίθοι περιαπτόμενοι προφυλακτικόν ἐστι βηχός.

Λαβὼν ζιγγιβέρεως δραχ. α΄. χαλβάνης, ὀπίου, στύρακος ἀνὰ
δραχ. α΄. γλυκεῖ ἀναλαβὼν ποίει ὀροβιαῖα καὶ ἀντὶ καταποτίου
πάρεχε ἐν κοίτῃ δύο καὶ ἐπιῤῥόφα καὶ τὸ γλυκὺ κεκραμένον.
ἄλλο. ζιγγιβέρεως δραχ. δ΄. στύρακος δραχ. δ΄. γλυκεῖ ἀναλάμβανε
καὶ ποίει ὀρόβια καὶ ἀντὶ καταποτίου δίδου εἰς κοίτην γ΄.
ἐπιῤῥοφῶντι γλυκὺ κεκραμένον.

Λαβὼν ὀπίου
δραχ. β΄. καστορίου δραχ. α΄. ποίει ὀροβιαῖα καὶ δίδου εἰς κοίτην
πρὸς δύναμιν.

Πυρέθρου δραχ. β΄. κόστου δραχ. α΄. κόψας καὶ σήσας ἐν δὲ
τῇ χρήσει κέλευε ἅπτεσθαι τῶν μυκτήρων καὶ στέλλε εὐθύς.

Λαβὼν στύρακος δραχ. η΄. καστορίου δραχ. δ΄.
ζιγγιβέρεως δραχ. δ΄. χαλβάνης δραχ. δ΄. ἑνώσας ποίει ὀροβιαῖα
καὶ πάρεχε εἰς νύκτα β΄. ἢ γ΄. καὶ μὴ ἐπιπινέτω ὁ πίνων
παραχρῆμα καὶ ὠφεληθήσεται.

Λαβὼν ὑπερικοῦ,
σχοίνου ἄνθους, ἴρεως, ξυλοβαλσάμου γο. α΄. κόψας
καὶ σήσας χρῶ ἐπιπαύων τῷ κρανίῳ.

Λαβὼν κόστου φύλλων
μαλαβάθρου, κηκίδων, ναρδοστάχυος, ἴρεως, νάρδου Κελτικῆς,
ῥόδων ξηρῶν, ἀνὰ γο. α΄. κόψας καὶ σήσας ἐπίπασον.

Λαβὼν ἐρείκης καρποῦ, κηκίδων, σχοίνου
ἄνθους, σαμψύχου, κόστου, ἴρεως, ξυλοβαλσάμου, ἀνὰ γο.
α΄. κόψας καὶ σήσας ἐπίπασον τὴν κεφαλήν.

Λαβὼν ὑσσώπου δραχ. δ΄.
ὀριγάνου δραχ. δ΄. γλήχωνος δραχ. β΄. καλαμίνθης δραχ. α΄. σταφίδος
ἀγρίας δραχ. α΄. πυρέθρου δραχ. β΄. πρασίου δραχ. α΄. σινήπεως  δραχ. α΄. ἑψήματος ξέστην α΄. ὄξους ξέστην α΄. ἑνώσας
ἕψει ἕως οὗ ἀποτριτωθῇ καὶ ἀποφλεγμάτιζε.

Λαβὼν ὑσσώπου γο. δ΄.
ὀριγάνου γο. γ΄. γλήχωνος γο. β΄. καλαμίνθης γο. α΄. ἑψήματος
ξέστην α΄. ὄξους ξέστας τρεῖς.

Λαβὼν ὑσσώπου γο. δ΄. ὀριγάνου γο. γ΄. γλήχωνος γο. β΄.
καλαμίνθης γο. α΄. ναρδοστάχυος γο. α΄. καρυοφύλλου γο. α΄.
κινναμώμου γο. γ΄. πρασίου γο. δ΄. ἴρεως γο. γ΄. κυπέρου γο.
β΄. πυρέθρου γο. α΄. ἑψήματος ξέστην μίαν, ὄξους ξέστην α΄.
ἕψει ἕως ἀποτριτωθῇ καὶ ἀποφλεγμάτιζε.

Λαβὼν ὀριγάνου δεσμίδια β΄. γλήχωνος
δεσμίδιον α΄. μετὰ ὄξους βαλὼν εἰς χύτραν καθαρὰν
καὶ ἰσχάδας στ΄. καὶ σταφίδας ὡσεὶ ιβ΄. ἕως ἀποτριτωθῇ
καὶ σακκέλισον καὶ βάλλε εἰς ποτήριον καὶ λαβὼν ἀναγαργάριζε.

Κνίδης τὰ φύλλα
συνεψηθέντα πτισάνῃ δίδου, λύει δὲ καὶ ἐμπνευματώσεις καὶ
ἀνάγει τὰ ἐν τῷ θώρακι.

Λαβὼν σπόγγον λευκὸν καὶ κενὸν καὶ καύσας
καὶ λειοτριβήσας μῖξον τὴν σποδιὰν σὺν μέλιτι καὶ πεπέρει
τῷ ἀρκοῦντι, καὶ ποιήσας ὡς ἔκλειγμα λάμβανε ὀψὲ μετὰ
τὸν δεῖπνον, ὅσον αἴροις τοῖς τρισὶ δακτύλοις.

Χολὴν βοὸς ἄῤῥενος χρῖε τὸν τράχηλον.

Τῆλιν ἑψήσας ἕως ὅτου
ἀποτριτωθῇ καὶ τὸ ζεμμάτιον λαβέτω πρωῒ μετὰ μέλιτος.

Γλήχωνος, ὑσσώπου, πεπέρεως, καρδάμου ἀνὰ γο. α΄. μέλιτι
ἀναλαβὼν ποίει τροχίσκους ἀνὰ δραχ. α΄. καὶ χρῶ.

Ἰτέας φύλλα καὶ καρπὸν ἑψήσας
ὕδατι ἐπιπολὺ δίδου ἀναγαργαρίζεσθαι. τοῦτο ἀποσπᾷ τὰ
παχέα τῶν δερμάτων μάλιστα καὶ εἰς συναγχικοὺς ποιεῖ.
ἄλλο. μυρσίνην καὶ φακὴν ἑψήσας δίδου ἀναγαργαρίζεσθαι.

Αἰγεία κόπρος σὺν μέλιτι ἀναγαργαριζέσθω,
ἢ πηγάνου χυλὸν ἀνοίξας τὸ στόμα ἐπίκλυζε
τὸν φάρυγγα.

Ὕσσωπον ἑψήσας μετὰ σύκων
καὶ μέλιτος καὶ πηγάνου μετὰ ὕδατος δὸς ἀναγαργαρίζεσθαι.

Τραγάκανθα ἀποβραχεῖσα ἐν οἴνῳ
καὶ ποθεῖσα φωνὴν λαμπρύνει.

Στύρακα λειώσας μετὰ
ὕδατος ποίει καταπότια ἴσα ἐρεβίνθου καὶ δίδου τρία καὶ
εὐθέως λαλήσει.

Ἀγχούσης φύλλα
σὺν ἀλφίτοις καταπλασσόμενα, ἢ ἀνδράχνης φύλλα σὺν ἀλφίτοις
καταπλασσόμενα, ἢ κράμβης φύλλα καταπλασσόμενα, ἢ
καλάμου φύλλα χλωρὰ λέανον καὶ κατάπλασον· ἢ βάτου
φύλλα καταπλασσόμενα, ἢ ῥάμνου καὶ ῥόδων φύλλα καταπλασσόμενα.

Πολυποδίου ῥίζα μιγνυμένη μετὰ
ἑψήματος καὶ ἐσθιομένη, ἢ ῥαφάνου σπέρμα σὺν ὕδατι πινόμενον, ἢ σκορόδου τρωγόμενον, ἢ πτελέας ῥίζα σὺν μελικράτῳ
πινομένη, ἢ συκαμίνου ῥίζης ὁ φλοιὸς σὺν ὕδατι
ἑψηθεὶς καὶ ποθεὶς, ἢ μελάνθιον πινόμενον καὶ
καταπλασσόμενον, ἢ κράμβης σπέρμα σὺν ὕδατι πινόμενον,
ἢ ἡδυόσμου χυλὸς πινόμενος, ἢ κάρδαμος μετὰ ἡδυόσμου πινόμενος.

Καννάβεως σπέρμα ξηρὸν κόψας καὶ
σήσας, ὕδατι μίξας καὶ χυλῶδες ποιήσας καὶ ῥάκει καθαρῷ
ἀποπιάσας δὸς πιεῖν· ἢ βόλβιτον ξηρὸν καύσας καὶ ποιήσας
ξηρίον ἐξ αὐτοῦ δὸς πιεῖν δραχ. α΄. μετ᾿ οἴνου.

Λαβὼν
νίτρου, καρδάμου, πεπέρεως ἀνὰ γο. α΄. ποιήσας ξηρίον δίδου
κοχλιάριον α΄. μετ᾿ οἴνου.

Κάγχρυος σπέρμα μετ᾿ ἐλαίου συγχριόμενον, ἢ πύρεθρον
μετὰ ἐλαίου θερμανθὲν καὶ ἐπιχρισθὲν πρὸ μιᾶς ὥρας τῆς ἐπισημασίας.

Ἔλαιον κινναμομέλαιον, χαμαιμήλινον, ὄξος, νίτρον ἅμα φύλλοις δάφνης καλῶς συνεψήσας
χρῖε τὸν κάμνοντα καὶ σκεπάσας ἐπιεικῶς αὐτίκα ἱδρώσει.

Λαβὼν βουτύρου μέτρα δύο,
μέλιτος μέτρον α΄. μίξας καὶ χλιάνας χρῶ. ἄλλο. λαβὼν
θρίδακος φύλλων χυλοῦ μέτρον α΄. ἐλαίου κοινοῦ μέτρα β΄.
μίξας καὶ ἀνασκέψας ἐπιμελῶς σύγχρισον ὅλον τὸ σῶμα.
δόκιμον γάρ ἐστιν. ἄλλο. λαβὼν ἀρτεμισίας χυλοῦ μέτρον α΄.
ῥοδίνου μέτρα β΄. μίξας χρῶ.

Στρύχνου χυλὸς μετ᾿ ἐλαίου
συγχριόμενος πάνυ ὠφελεῖ. ἄλλο. σινήπεως σπέρμα μετὰ
μέλιτος κατάπλασον. ἄλλο. πηγάνου ἡμέρου σὺν ὄξει καὶ
ῥοδίνῳ ἑψηθέντος καταχριομένου.

Κνίδης σπέρμα καταπλασσόμενον,
ἢ πρασίας μελαίνης τὰ φύλλα καταπλασσόμενα, ἢ
μελισσόφυλλον σὺν οἴνῳ πινόμενον καὶ τοῖς δήγμασιν ἐπιτιθέμενον,
ἢ σκόροδα καταπλασσόμενα καὶ ὀπτὰ ἐσθιόμενα
καὶ πινόμενα. 

Ῥοδοδάφνης
ῥίζαν περίαψον τὸν τράχηλον καὶ ἀπαλλαγήσεται. ἐὰν δὲ
θέῃς πειρᾶσαι, ὅταν κύων μανῇ, ἐπίθες περὶ αὐτὸν καὶ
εὐθέως ἀφίσταται τῆς μανίας.

Λυσσοδήκτων τοῖς τραύμασι
κράμβης φύλλα λεῖα μετὰ σιλφίου καὶ ὄξους ἐπιτιθέσθω.
καθ᾿ ἑαυτὴν γὰρ λυττῶντος κυνὸς δῆγμα ὠφελεῖ καὶ τὸ ἀφέψημα
αὐτῆς πινόμενον, ἑφθὴ δὲ κράμβη προτρωγομένη
φθισικοὺς θεραπεύει καὶ τὰς περὶ τὴν ἀρτηρίαν διαθέσεις
ἰᾶται. λειοτριβηθεῖσα δὲ καὶ καταπλασθεῖσα ἐπὶ σπληνὸς
τοῦτο ὑπεκτήκει.

Λεύκη ξηρὰ
μέλιτι λειωθεῖσα καὶ ἐπιχρισθεῖσα τῷ τραχήλῳ, ἢ καρδάμου
σπόρον καὶ κόπρον περιστερᾶς σὺν μέλιτι ἐμπλασσόμενα
σὺν μέλιτι χλιαρῷ ἀναγαργάριζε, ἢ κυνείαν λευκὴν
λεάνας μετὰ ὄξους ἐπίχριε εἰς τὸν τράχηλον.

Κισσοῦ τῶν φύλλων ὁ
χυλὸς χλιαρὸς ἐγχυματιζόμενος τοῖς ῥώθωσιν, ἢ καλαμίνθης χυλὸς ὁμοίως χλιαρὸς ἐγχεόμενος, ἢ σμύρνα λειωθεῖσα σὺν
γάλακτι γυναικείῳ καὶ ἐγχεομένη.

Ἀκακίαν σὺν ὄξει λειώσας
ἔγχεε τοῖς ῥώθωσιν. ἄλλο. λαβὼν ὄξος σὺν
ἅλατι βάλλε ἐν χύτρᾳ ἢ ἐν τρυβλίῳ καὶ βαλὼν ἔρια ἔμβρεχε
ἐν αὐτῇ καὶ χλιάνας αὐτὰ ὅσον ἔχει δέχεσθαι ἐπίθες
εἰς τὴν κεφαλὴν καὶ συντόμως κέλευε σκεπάζεσθαι πλείστοις σκεπάσμασι.

Θύμον καὶ ὀρίγανον ἀναλαβὼν
μέλιτι ποίει τροχίσκους καὶ δίδου διαμασᾶσθαι.

Βδέλλιον σὺν οἴνῳ πινόμενον
ὁμοίως καὶ ὕδατι, ἢ καρπὸς βαλσάμου σὺν ὕδατι πινόμενος,
ἢ σὺν μέλιτι ἐκλειχόμενος, ἢ ἀριστολοχίας ῥίζα σὺν ὕδατι
πινομένη, ἢ πήγανον σὺν μελικράτῳ πινόμενον.

Πέπονος ἡμέρου ὁ χυλὸς συγχριόμενος,
ἢ κολοκύνθης ξυσμάτων ὁ χυλὸς συγχριόμενος καὶ
ῥόδα μετ᾿ ἐλαίου, ἢ ἀρνόγλωσσον καταπλασσόμενον.

Ῥόδινον ἀλείψας κατάπλασον,
σελινόκοκκον τριπτὸν καὶ ἐπίθες εἰς τὴν καρδίαν
αὐτοῦ στυππεῖον ὡς τροχὸν καὶ ἐπίχεε τὸν κρόκκον
τοῦ ὠοῦ καὶ σκέπασον αὐτὸν νεφελίᾳ, καὶ ἐὰν γένηται σκορπισμὸς
τοῦ ὠοῦ, γίνωσκε θάνατον. τοῦτο λέγεται αὐτὴ ἡ
ψυχὴ ποιεῖν.

Ἀγρώστεως ῥίζα λεῖα
καταπλασσομένη ὡς ξηρίον, ἢ σιδηρίτιδος βοτάνης τὰ
φύλλα ἐπιπλασσόμενα.

Ἀμυγδαλέλαιον ἐνσταζόμενον
εἰς τὸ οὖς, ἢ καρέλαιον ἐνσταζόμενον, ἢ δαφνέλαιον, ἢ
βαλσαμέλαιον, ἢ δρακοντίου βοτάνης τοῦ καρποῦ ὁ χυλὸς
μετ᾿ ἐλαίου ἐγχεόμενος, ἢ περδικιάδος ὁ χυλὸς μετ᾿ ἐλαίου
ῥοδίνου χλιαρὸς ἐνσταζόμενος, ἢ πήγανον χλωρὸν σὺν ἐλαίῳ
ἑψηθὲν καὶ χλιαρὸν ἐνσταζόμενον, ἢ σμύρνα καὶ μέλι χλιαρῶς
ἐνσταζόμενα, ἢ πήγανον μετὰ γυναικείου γάλακτος ἀῤῥενοτόκου
περιχλιάνας ἔνσταξον, ἢ σκόροδον χυλώσας ἔνσταξον
εἰς τὸ οὖς, ἢ πράσον χυλώσας χλιαρὸν ἢ ἕψημα χλιαρὸν, ἢ πράσου χυλὸν σὺν μέλιτι μίξας ἔνσταξον, ἢ βαλὼν ἔλαιον
εἰς τὸ στόμα εἰς τὸ ὠτίων ἔμπτυε, ἢ κολοκύνθης χυλὸν
μετὰ ῥοδίνου ἔνσταξον.

Πτελέας φύλλα ξηρὰ
λειωθέντα καὶ ἐπιπλασσόμενα ἐν βαλανείῳ, ἢ θεῖον ἄπυρον
καὶ σταφυλὴ ἀγρία καὶ ἀρσενικὸν καὶ σανδαράχη σὺν ἐλαίῳ
καὶ ὄξει ἐπιχριόμενα ἐν βαλανείῳ. ἄλλο. σμύρναν μετὰ γάλακτος
γυναικείου ἐπίχριε, ἢ γλυκυῤῥίζης χυλὸν μετὰ γλυκέος
δὸς πιεῖν, ἢ ὠὰ ὄρνιθος ὁλόκληρα βάλλε εἰς ὄξος δριμύτατον
ἡμερονύκτιον καὶ ἐμβαλὼν αὐτὰ, τριῶν δηλονότι ὄντων
τῶν ὠῶν, τρῖβε αὐτὰ μετὰ τῶν ὀστράκων ἐν τῷ αὐτῷ ὄξει
καὶ θεῖον ἄπυρον γο. α΄. καὶ ἀρσενικὸν σχιστὸν γο. α΄. σταφίδα
ἀγρίαν γο. α΄. ψιμύθιον γο. α΄. λιθάργυρον γο. α΄.
ῥοδοδάφνης χυλὸν γο. α΄. ἔλαιον παλαιὸν τὸ ἀρκοῦν, λειοτριβήσας
χρῖε ἐν βαλανείῳ.

Καλαμίνθης φύλλα χλωρὰ
σὺν κριθίνῳ ἀλεύρῳ κατάπλασον.

Πεπέρεως λευκοῦ
δραχ. στ΄. ἀνίσου δραχ. ιβ΄. λιβυστικοῦ δραχ. στ΄. ἄμμεως, πετροσελίνου,
μαράθρου ἀνὰ δραχ. στ΄. ταῦτα κόψας καὶ σήσας ἀναλάμβανε
μέλιτι ἑφθῷ καὶ δίδου δραχ. α΄.

Θρίδακος χυλὸν μετὰ γλυκέος δὸς πιεῖν καὶ οὐκ
ἔτι ἐμέσει.

Ἄνθρακα δρυὸς εἰς γάλα
σβέσας πότιζον τῷ πάσχοντι.

Χαμαίδρυον μετὰ οἴνου
πινόμενον παύει ὀξυσμόν.

Πεπέρεως, δαφνίδων,
κυμίνου, ἀνίσου ἴσα κόψας καὶ σείσας δίδου νήστει μετὰ
εὐκράτου κοχλιάριον α΄. ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς, ἢ ἄνισον νηστικὸς μασοῦ.

Μαράθρου χυλὸς
ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς ἐπιτιθέμενος, ἢ λίβανον σὺν μέλιτι καὶ  γάλακτι ἐπιχριόμενον, ἢ κενταυρίου χυλὸς σὺν μέλιτι ἐπιχριόμενος,
ἢ πενταδακτύλου φύλλα σὺν μέλιτι ἐπιτιθέμενα.

Κολοκύνθης ξυσμάτων ὁ
χυλὸς ἐπιπλασσόμενος.

Ὑοσκυάμου φύλλα μετὰ ἀλφίτου
καταπλασσόμενα, ἢ ξυλοβάλσαμον σὺν γυναικείῳ γάλακτι
ἐπιχριόμενα, ἢ πήγανον χλωρὸν καταπλασσόμενον, ἢ ψύλλιον
σὺν γάλακτι γυναικείῳ ἐπιχριόμενον, ἢ καλάμων χλωρῶν
τῶν φύλλων ὁ χυλὸς ἐπιχριόμενος.

Λαβὼν
φύλλα ἐλαίας, κόψον καὶ ἐκπιάσας τὸν χυλὸν ἐπίχριε καὶ θαυμάσεις.

Ἀνδράχνην λείωσον μετὰ
κρόκου καὶ στέατος χηνείου, ἢ σελίνου φύλλα μετὰ ἀλφίτων·
ἐπὶ δὲ τῶν μεγάλων ῥευμάτων ῥόδα καὶ μελίλωτα ἑφθὰ μετὰ
ἀμύλου τοὺς ὀφθαλμοὺς κατάπλασον.

Μελάνθιον σὺν ὄξει διακλυζόμενον,
ἢ κηκίδες σὺν ὀμφακίνῳ διακλυζόμεναι, ἢ πλατάνου σφαιρία σὺν ὄξει ἑψηθέντα καὶ διακλυζόμενα, ἢ πενταφύλλου
ῥίζα σὺν ὄξει διακλυζομένη, ἢ πευκεδάνου ῥίζα λεία
καυθεῖσα ἐπιπλασσομένη, ἢ σίδια καὶ ῥόδα ἑψήσας τὸ ἀφέψημα διακλυζόμενον.

Λαβὼν νίτρον, σηπέας ὄστρακον,
σμύρναν, ἀνὰ γο. α΄. λειώσας χρῶ.

Λαβὼν
νίτρου κεκαυμένου γο. α΄. σμύρνης τρογλιτίδος γο. α΄. σηπέας
ὀστράκου γο. α΄. ῥόδων ξηρῶν γο. δ΄. κόψας καὶ σήσας
χρῶ. πρόσβαλλε δὲ καὶ ἴρεως γο. α΄. τούτῳ χρώμενος θαυμάσεις.

Κράμβης χλωρᾶς καυλοὺς
σὺν ταῖς ῥίζαις κατακαύσας ἀναλάμβανε στέατι χοιρείῳ καὶ
χρῶ· θαυμάσιον τὸ βοήθημα. ἢ σελίνου σπέρμα ἀποτριτώσας
πότιζον, πάνυ γὰρ ὠφελεῖ.

Ἀμάραντον ἀποβρέξας ὀψὲ καὶ
πρωῒ πότιζον.

Σελίνου, σινήπεως
δαφνίδων κατὰ λόγον κοπανήσας, εἶτα ἐξελὼν φλοῦν
καρύας, νέας, κόψον μικρὰ καὶ βαλὼν ἐν ὄλμῳ, κόψον ἰσχυρῶς
καὶ ἐκβαλὼν ἀπόβρεξον ἐν ὄξει δριμεῖ ἡμέρας γ΄. καὶ
ἑνώσας ἀμφότερα μετὰ χυλοῦ τιβεριάδος ἕψει ἕως
γένηται κατάπλασμα καὶ τίθει ἐπάνω τοῦ σπληνὸς ἀπὸ
πρωῒ ἕως ὥρας η΄. προῤῥήξας τὴν γαστέρα καὶ θαυμάσεις.

Φλοῦν συκέας ἐκδείρας
χλωρὰν νέου δένδρου τάραξον σὺν σποδιᾷ θερμαίνων.

Μέλι μετὰ σκαμμωνίας πινόμενον
ἅπαξ ἰᾶται.

Πέπερι τετριμμένον, δαφνόκοκκα
καὶ κύμινον καὶ μαστίχην καὶ σμύρναν καὶ λίβανον καθαρὸν
κοπανήσας καθ᾿ ἓν ἕκαστον καὶ ἕνωσον αὐτὰ καὶ βάλλε μέλι
καλὸν τὸ ἀρκοῦν καὶ ἐπίθες ἕως ἡμέρας τέσσαρας.

Ὠοῦ φλοῦν ἀκέραιον καύσας καὶ ποιήσας στακτὴν μῖξον σὺν σχιστῷ ἀρσενικῷ
καὶ βάλλε εἰς τὰς ῥῖνας τοῦ πάσχοντος· εἰ δὲ οὐκ ἔστιν ἀρσενικὸν,
ἔστω ἡ στακτὴ μόνη τοῦ ὠοῦ. ἄλλο. τρίχας αἰγὸς
θηλείας καύσας καὶ τρίψας, ὁμοίως καὶ σμύρναν τρίψας
καὶ μίξας τὰ ἀμφότερα ἐμφύσησον εἰς τὰς ῥῖνας, εἰ μὲν
ἀνδρὸς εἴη μετὰ χάρτου, εἰ δὲ γυναικὸς εἴη, μετὰ ἄλλου
τινός. οἶον δὲ μέρος ἐκβάλει τὸ αἷμα, τὸ βυζὶν δῆσον.

Κηκίδας ἀλέσας καὶ
ῥοιᾶς φλοιὸν, τοὺς δὲ κόκκους κοπανήσας καὶ μίξας ἐλαίῳ
σχιστῷ καὶ μέλιτι καὶ φυράσας, δὸς πρωῒ καὶ ὀψὲ ὡς κηκίδων μέλιτος.

Λαβὼν
πηγάνου, πεπέρεως, ζιγγιβέρεως, ἵσα λειώσας μεθ᾿ ὕδατος
θερμοῦ δίδου, ἢ ἀρτεμισίαν κόψας καὶ σήσας δίδου, ἢ νίτρον
καύσας καὶ λειώσας ἐγχυμάτισον.

Ἐλάφου κέρας θὲς ἐπάνω
πανίου καὶ ἐπάνω ἅψον κανδήλαν καὶ μὴ ἐπιλάθου τὴν ἡμέραν καὶ κατὰ χρόνον ἐπικαλοῦ τὸν ἅγιον Δημούσαριν καὶ
Ἄρσον, φυλάξοντας τὰ κτήνη καὶ τὸν βίον σοῦ.

Ῥάσδου ῥίζαν κοπανήσας
βάλλε εἰς τὸ πλύμμα αὐτῶν.

Τρίψας σκώληκας ἐκ
γῆς, μετὰ τὸ φρύξαι ἐπίπασον.

Σμύρναν καὶ ἀλόην τρίψας ἐπίπασον,
ἢ ῥητίνην πεύκης, ἢ καὶ μαστίχην καὶ κισσοῦ δάκρυον
ποιήσας ἔμπλαστρον ἐπίθες, ἢ τράγειον ἀξούγγιον
ἄλειφε τὴν πληγὴν καὶ κέρας αἰγὸς μελαίνης ἐπίπασον. ἄλλο.
κόστον στάχυν, κιννάμωμον, ζιγγίβερ, κύμινον ἐξ ἴσου τρίψας
καὶ πίσσῃ φυράσας ἐπίθες, ἢ ὄψιν ἄρτου ξηρὰν τρίψας
καὶ σὺν οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ φυράσας ἐπίθες ἐπὶ ἡμέρας καθ᾿
ἑκάστην ἀλλάσσων.

Σχίσας ὄφιν καὶ λαβὼν τὸ
στέαρ αὐτοῦ ἄλειψον μετὰ ξύλου τὸ στεφάνιον τῶν ὀνύχων αὐτοῦ.

Γράψον εἰς  φύλλα δάφνης τὰ στοιχεῖα ταῦτα καὶ θὲς ὑποκάτω τῶν σωγιῶν
αὐτοῦ μὴ νοοῦντος τοῦ ἀνακειμένου. ξστ΄. χστστ΄. φθ΄.

Πηγάνου
σπέρμα κρέμασον εἰς τὸ προσκεφάλαιον αὐτοῦ μὴ
νοοῦντος καὶ οὐ φαντάζεται.

Ὠῷ ἀρσενικὸν μίξας σχιστὸν
καὶ πέπερι, κριθάλευρον καὶ δαφνόκοκκα καὶ κωνάρια
καὶ δίδου. ἄλλο. σκόροδος κοκκία ζ΄. ἀρσενικοῦ σχιστοῦ καὶ
πεπέρεως ἀνὰ κοκκία ιγ΄. βάμβικα, κωνάριον, κηρὸν ὀλίγον
μίξας μετὰ κρόκου ὠοῦ λάβε συχνόν.

Ἀρσενικὸν, πέπερι, τυρὸν,
ἄσβεστον ζῶσαν ζυμώσας μετ᾿ ὄξους πρόπλασον.

Γλήχωνος, ὀριγάνου, σαμψύχου,
ἑρπύλλου, χαμαιμήλου, ἀψινθίον, κενταυρίου, δάφνης
φύλλων, συκῆς ἀγρίας, πέπονος ὁμοῦ ἑψήσας μέλιτι σὺν
ὕδατι, προανακόψας μέλιτι σὺν ἐλαίῳ καὶ ἅλατι ἐπίβαλλε
ἐκ τοῦ ἀποζέματος τὸ ἀρκοῦν.

Σικύου ἀγρίου ῥίζας, δάφνης
φύλλα, πηγάνου φύλλα, ἀψινθίου, πεντανεύρου, χαμαίδρυος,
πρασίου, καλαμίνθης, γλήχωνος, ὀριγάνου, θύμου, θρίθακος,
εὐφορβίου, ἀνήθου, πυρέθρου, σταφίδος ἀγρίας· ταῦτα πάντα
ἑψήσας ἐν ὕδατι καὶ μίξας μετὰ μέλιτος, ἐλαίου καὶ ἅλατος
δίδου εἰς ἐργαλεῖον.

Λαβὼν
ἅλατος λείου μέρος α΄. ῥόπου μέρος α΄. σηπίας ὀστράκου
μέρος α΄. λειώσας ὁμοῦ ἀνάτριβε, προδιακλύσας ὄξει καθαρῷ.

Λαβὼν μαστίχης γο. α΄. σμύρνης γο. α΄.
σαρκοκόλλης γο. α΄. λιβάνου γο. α΄. λαδάνου γο. α΄. νίτρου
γο. α΄. ψιμυθίου γο. α΄. κιμωλίας γο. α΄. στύρακος γο. α΄.
ῥόδων γο. α΄. σάπωνος σάγκου λίτρ. α΄. μέλιτος λίτρ. α΄.
θέρμων πικρῶν ἀπόζεμα τὸ ἀρκοῦν, ἑνώσας ἀντὶ σάπωνος
ἐν λουτρῷ.

Λαβὼν
ἀνίσου πικροῦ γο. α΄. μαράθρου σπέρμα, ὑοσκυάμου σπέρμα,
ἄμμεως ἀνὰ δραχ. α΄. σελίνου σπέρμα δραχ. γ΄. ὀπίου δραχ. α΄.
λειοτρίβει ἕκαστον καὶ παράχεε ὕδωρ χλιαρὸν μέχρις ἂν γένηται
γλοιῶδες καὶ ποίει τροχίσκους, κυάμου τὸ μέγεθος ἡ
δόσις α΄. ὠφελεῖ γὰρ τοῖς βήσσουσιν.

Κηκίδας ἑψήσας
κατὰ λόγον τὸν ζωμὸν δὸς πιεῖν μετὰ κωδείας, ἐν βαλανείῳ
σκεπαζόμενος καὶ πίπτων ἐπὶ τὸ πάσχον μέρος· ἢ
κισσοῦ ῥίζαν ἑψήσας μετὰ οἴνου δὸς πιεῖν. ἄλλο. δάφνης
κόκκους ζ΄. πεπέρεως κόκκους κ΄. λειώσας μετὰ οἴνου δίδου
πιεῖν. ἄλλο. ἀλόης δραχ. δ΄. ἀσάρου, κόστου, εὐπατορίου, ἡδυσάρου,
μελιλώτου, μαστίχης, κρόκου, ὠκίμου σπέρμα ἀνὰ
δραχ. β΄. κόψας καὶ σήσας δίδου μετὰ εὐκράτου.

Δαφνίδων,
κινναμώμου καλοῦ, καρυοφύλλου, ἀλόης, ἡδυσάρου, κόστου
ἀνὰ δραχ. α΄. κόψας καὶ μέλιτι ἑνώσας μετὰ οἴνου παλαιοῦ πότισον. ἄλλο. ἀκόρου δραχ. α΄. λινοσπέρμου δραχ. α΄. ζιγγιβέρεως
δραχ. α΄. ἀνίσου δραχ. δ΄. πηγάνου φύλλων τῶν ἁπαλῶν δραχ.
α΄. σὺν μελικράτῳ δίδου. ἄλλο. ἀρτόμελι κατάπλαττε θερμὸν
ὡς ἔμπλαστρον, ἢ ἀψινθίου κοχλιάριον α΄. μίξας
σὺν εὐκράτῳ μέλιτι, δὸς πιεῖν καὶ ἀναπαυθήτω ἐπάνω τοῦ ἥπατος.

Φύλλα κυνάρων τρίψας
μετὰ μέλιτος, ἄλειφε τὴν γλῶσσαν, ἢ φλεβοτόμησον τὴν
φλέβα τοῦ μέρους, οὗ ῥέῃ, καὶ ὠφεληθήσεται.

Σῦκα ἑψήσας ἐν ἑψήματι
φοινίκων πτερῷ διάχριε καὶ διακρατείτω.

Λινόσπερμα κοπανήσας μετὰ
μέλιτος ἐπίθες.

Πεπέρεως, εὐφορβίου, πυρέθρου ἀνὰ γο. α΄.
καλάμων φύλλων ἁπαλῶν χυλὸν, μυοχόδου, ἐλαίου ἐξ ἀποκαύματος
λειώσας πρόστριβε καὶ συνεχῶς ἐπιξύρα.

Ἀφρόνιτρον
λευκὸν βάλλε εἰς χλιαρὸν ὕδωρ, ἕως οὗ λυθῇ, καὶ βραχύ τι
ἐλαίου ἐπίβαλλε καὶ παράσχου πιεῖν.

Ἡδύοσμον κόψας καὶ σήσας καὶ
μίξας ἐλαίῳ ῥοδίνῳ χρῖε τὰς ῥῖνας καὶ τὸ στῆθος. ἄλλο.
φοίνικας Θηβαϊκὰς καὶ ἡδυόσμου κλῶνας ἑψήσας μεθ᾿ ὕδατος
ὡσεὶ ποτηρίων β΄. μέχρι γλοιώδους συστάσεως, τὸ
ἥμισυ πότισον. ἄλλο. φοινίκων βαλάνων λειῶν τὸ αὔταρκες
κατ᾿ ὀλίγον παράσταξον οἴνου μυρτίνου καὶ ἀναλαβὼν δίδου
μετ᾿ οἰνομέλιτος καὶ ὕδατος κοτύλης μιᾶς.

Σχοίνου ἄνθος ἑψήσας
μεθ᾿ ὕδατος πότισον.

Ἡδύοσμον χλωρὸν, ἢ ξηρὸν
μετὰ εὐκράτου πινέτω. πρὸς δὲ τὸ ἀλύπως σαμψύχου φύλλα
δὸς πιεῖν καὶ ῥαφάνου σπέρμα δὸς φαγεῖν. ἐμέσει δὲ πλῆθος φλέγματος.

 Λαβὼν ἀλόης γο. στ΄. μαστίχης γο. β΄. ἀψινθίου χυλοῦ γο. β΄.
κολοκυνθίδος γο. δ΄. ἡ δόσις κοκκία κθ΄.

Φακὴν σὺν σπατητοῖς φοίνιξι
καὶ οἴνῳ Μενδησίῳ πότισον ἑψητόν.

Πολύγονον
λειώσας εὖ μάλα, ἢ μῆλα, ἢ κυδώνια σὺν ὄξει ἑψηθέντα
καὶ λειωθέντα μετὰ κηρωτῆς ῥοδίνης ἀναλαβὼν κατάπλασσε,
ἢ ἀνδράχνην μετὰ κηρωτῆς ῥοδίνης ἀναλαβὼν, ἢ μυρσινίνης ἐπίθες.

Λινοσπέρμου κοτύλας
δ΄. ὕδατος κοτύλας ζ΄. ἑψήσας χρῶ, τοῦτο δὲ τὸ φάρμακον
ποιεῖ ὑγείαν. οὐδὲν γὰρ ὁ ἀσθενὴς ἐπὶ τὸ χεῖρον
ἀπελθὸν, ἀλλὰ ἐπὶ τὸ κρεῖττον.

Καρδάμου γο. α΄. σινήπεως γο. α΄.
ἀβροτόνου γο. α΄. πηγάνου ἀγρίου γο. α΄. σανδαράχης γο. α΄.
λειώσας ὕδατι ποίει τροχίσκους καὶ χρῶ σπουδαίως.

Θύμον μετὰ πεπέρεως κόψας καὶ λειώσας μέλιτι ποίει ἔκλειγμα
καὶ χρῶ σπουδαίως. πάνυ γὰρ καλόν ἐστι. ἄλλο.
πράσων κεφαλὰς μέλιτι συνεψήσας δίδου νήστει ἐσθίειν, ἢ
πηγάνου ξηροῦ γο. δ΄. ἡδυόσμου ξηροῦ γο. δ΄. λῦσον μετὰ
μέλιτος καὶ λάμβανε κεράτια β΄. εἰς κοίτην μετὰ εὐκράτου·
ὠφελεῖ δὲ δυσπνοϊκοὺς καὶ πιστάκια ἐσθιόμενα.

Λαβὼν συμφύτου δραχ. δ΄. μαστίχης
κιῤῥᾶς δραχ. δ΄. λημνίας σφραγῖδος δραχ. β΄. βαλαυστίων δραχ. β΄·
κόψας καὶ σήσας δίδου κοχλιάριον ἓν σὺν ὀξυμέλιτι πίνειν.

Λαβὼν λημνίας σφραγῖδος γο. α΄.
γῆς ἀστέρος γο. β΄. κοραλλίου γο. β΄. δίδου μετὰ ὀξυμέλιτος
ἀκράτου κοτύλην α΄. πρωῒ καὶ ἑσπέρας τοῦτο χρῶ. ἄλλο.
ἀκακίας κιῤῥᾶς, ἀμύλου ἰατρικοῦ ἴσα λειώσας δίδου πιεῖν
μετὰ εὐκράτου κοχλιάρια ε΄.

Λαβὼν
ἀειζώου καὶ ἀνίσου φύλλα ε΄. ἢ ζ΄. ἀπόζεσον ἐλαίῳ ῥοδίνῳ
καὶ χρῖε ἀπὸ κεφαλῆς ἕως πέλματος καὶ θαυμάσεις· ἢ πυρέθρου ῥίζαν λεάνας σὺν ἐλαίῳ σύγχρισον. τοῦτο γὰρ ἱδρῶτας
κινεῖ καὶ τὰ χρόνια ῥίγη παύει καὶ τὰ κατεψυγμένα
μέρη τοῦ σώματος, ἢ παρειμένα ἰᾶται. ἄλλο. δαφνίδας καὶ
θύμον ἐν οἴνῳ τὰ ἀμφότερα λειώσας ἐπίχρισον καὶ περίβαλλε
ἱματίοις καὶ ἱδρώσει.

Λαβὼν
καλαμίνθην καὶ κόψας καὶ σήσας ἐπίβαλλε ἐν τρυβλίῳ καὶ
ἀναλαβὼν μέλιτι ἕψει ἕως δίκην καταπλάσματος καὶ ἐπιπλάσας
λεπτῇ ὀθόνῃ ἐπίθες φασκιῶν, πεπείραται γὰρ παρὰ πολλοῖς.

Ζιγγιβέρεως δραχ. δ΄. βράθυος δραχ. α΄. πεπέρεως
λευκοῦ δραχ. α΄. δίδου μετ᾿ οἰνομέλιτος. ἄλλο. πίσσης
ξηρᾶς, τηλεφίου, κολοφωνίας, μαστίχης, ὑέλου λευκοῦ ἴσα
λείου καὶ ποίει ξηρίον καὶ προλούσας ἔτι θερμῶς ἔχοντος
τοῦ χρωμένου ἐπιχρίσας ὑγρᾷ πίσσῃ, ἐπίπασον τὸ ξηρίον
καὶ ἄνωθεν ἐπίθες καὶ δέσμει καλῶς.

Ἀγριοσύκην
κοπανήσας ἐκ τοῦ χυλοῦ τριβέσθω ἢ τῆς ῥίζης
τὸν χυλὸν ἀνατριβέσθω ἐν βαλανείῳ. καὶ ἅλας καὶ περιστερᾶς
κόπρον λειώσας μετ᾿ ἐλαίου ἐπίχριε.

Ἅλατος
ὀπτοῦ, ὀριγάνου, σποδὸν κληματίδων ἴσα λεκίθους ὠῶν β΄.
ἢ γ΄. σὺν οἴνῳ μίξας κατάπλασον.

Ὄνυξιν
ἀποσπασθεῖσιν ἀπὸ προπτώματος καὶ εἰς παρωνυχίαν ὄχαρ
λειώσας καὶ ξηρίον ποιήσας ἐπίπασον. ὄνυχας δὲ λεπρώδεις
καθαρίσεις, εἰ θεῖον ἄπυρον καὶ κρόκον ὠοῦ ἴσα μίξας
μετ᾿ ὄξους καὶ ἐπιθήσεις.

Λιθαργύρου γο. β΄. κρόκου γο.
β΄. ὠῶν ὀπτῶν λεκίθους γο. δ΄. ῥοδίνου τὸ ἀρκοῦν. ἄλλο.
ὀθόνιον καύσας τὴν σποδιὰν ῥοδίνῳ μίξας καὶ κηρῷ καὶ
ἀγχούσῃ ἑνώσας χρῶ.

Σώρεως, χαλκάνθου, στυπτηρίας, χαλκίτεως, μίσυος, γύψουκόμμεως,
ἀνὰ δραχ. η΄. λειώσας χρῶ. πάνυ γὰρ καλόν ἐστι καὶ
πεπείραται ἄλλο. χαλκίτεως δραχ. στ΄. ῥητίνης φρυκτῆς δραχ. δ΄.
μάννης δραχ. β΄. ξηρῷ χρῶ.

Λιβάνου ἄῤῥενος, ζιγγιβέρεως,
ἀλόης, θείου ἀπύρου, ἀνὰ δραχ. β΄. ὄξει ἀναλαβὼν χρῖε
πτερῷ, προτρίψας ῥάκει ἐξ ἐρίου. ἄλλο. ἀμμωνιακοῦ θυμιάματος,
ἀλκυονίου, θείου ἀπύρου ἴσα λειώσας χρῶ.

Ἀλκυονίου κεκαυμένου
καὶ λειωθέντος σὺν μέλιτι καὶ ἀλεύρῳ μίξας σμήχου. ἄλλο.
λυσσομούμουδον λειώσας μετ᾿ ὄξους χρῖε ἐν ἡλίῳ, ἢ ἄνθος
κεράμων λειοτριβήσας μετ᾿ ὄξους, εἶτα τρίψας τὸν τόπον
ῥάκει, ἕως ἐρυθρὸν γένηται, χρῖε ἐν ἡλίῳ.

Βούτυρον σαπωνίῳ
μίξας κατάχριε.

Λαβὼν
ἄσαρον μετὰ γλήχωνος δὸς πιεῖν. 

Λαβὼν σκαμμωνίας δραχ. β΄.
ἢ τρία, μαστίχης δραχ. γ΄. σελίνου σπέρμα δραχ. β΄. πολυποδίου
δραχ. δ΄. κινναμώμου δραχ. α΄. ζύμης καθαρᾶς λίτραν μίαν, τὰ
ξηρία ἐπίβαλλε καὶ μάλασσε ἐπιμελῶς.

Μελάνθιον καὶ χάλκανθον θυμίασον.

Χαλβάνην καὶ κέρας ἐλάφου
καὶ ὄνυχας αἰγὸς καὶ ῥίζαν κρίνου θυμίασον· ἐπὶ δὲ τοῦ
δήγματος τοῦ ὄφεως ἅλας καὶ πράσον κατάπλασον.

Σικύου ἀγρίου φύλλα ζέσας
ῥαῖνε εἰς τὴν οἰκίαν.

Ὄστρεα κολυμβάδων ἐλαιῶν
θλάσας περιϊστάμενος κάπνιζε ἐπὶ ἡμέρας ε΄.

Καλάμου ῥίζαν παύσας τὴν
τέφραν ἐπίθες.

Ὀρτύγων ἐγκέφαλον
μετὰ μυρσίνου μύρου λειώσας ἀπόθου ἐν ἀγγείῳ κασσιτερινῷ, καὶ ὅταν ἴδῃς πεσόντα ἀπὸ τῆς ἐπιληψίας, περίχριε
τὸ πρόσωπον, καὶ θαυμάσεις τὴν ἐνέργειαν τοῦ φυσικοῦ
τούτου βοηθήματος· καὶ γὰρ ἀναστήσεται ὁ νοσῶν παραυτίκα.

Σμύρναν, λίβανον, ἀμμωνιακὸν,
μαστίχην μετὰ λευκοῦ ὠοῦ λειώσας ἐπὶ πλείστην
ὥραν περίχριε τὸ στῆθος καὶ τὰ σπλάγχνα καὶ ἐπίθες στυππεῖα.

Τοὺς βδέλλας καταπιόντας χρὴ στῆσαι
πρὸς τὸν ἥλιον καὶ κατανοῆσαι ἐν ποίῳ τόπῳ κρέμανται
καὶ ἐπιστάξαι αὐταῖς γάρος καὶ εὐθέως ἀφίστανται τοῦ
τόπου καὶ ἀποπτύονται· ἢ ὄξος καὶ βούτυρον μίξας καὶ
πυρώσας σίδηρον καὶ σβέσας ἐν αὐτοῖς δὸς πιεῖν καὶ βάλλει
τὰς βδέλλας, ἢ βάλλε τὸν καταπιόντα τὴν βδέλλαν εἰς
θερμὸν ὕδωρ ἕως τοῦ πώγωνος καὶ γεμώσας φιάλην ὕδατος
ψυχροῦ στόματι πρόσαγε ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, μὴ δὸς δὲ
πιεῖν καὶ εὐθέως ἡ βδέλλα ἐξελεύσεται. ἄλλο. βδέλλας καταποθείσας
ἀνάγει ὄξος θερμὸν καταῤῥοφούμενον, ἢ ὀπὸς συριακὸς
καταῤῥοφούμενος, ἢ κόριδες ὑποθυμιώμεναι.

Χυλὸς μαλάχης τοὺς ὑπὸ
μελισσῶν πληγέντας ἀπόνους ποιεῖ.

Κέρας αἴγειον καύσας καὶ μετὰ
ὄξους λειώσας κατάπλασον, ἢ καπνέαν φούρνου μετὰ
μέλιτος κατάχριε, ἢ καλάμου ῥίζας καὶ ἐρεβίνθην καὶ φαιρία
κυπαρίσσου καὶ κέρας ἐλάφου, κεκαυμένα τὰ πάντα λειώσας
καὶ κενώσας πότισον σὺν ὄξει καὶ πράσῳ.

Ζύμην σιτίνην μετὰ ἀξουγγίου μαλάξας ἐπιμελῶς χρῶ, δόκιμον
γάρ ἐστι.

Λαβὼν βόλβιτον, ἐὰν ἀνὴρ
πάσχῃ, ἄῤῥενος· εἰ δὲ θήλεια, θηλείας καὶ βαλὼν εἰς χύτραν
καινὴν καὶ πωμάσας περίπλασον πηλὸν τῷ πόματι,
ὥστε μὴ διαπνεῖν, εἶτα λαβὼν τὴν χύτραν θὲς ἐπὶ τέφραν
ἀσβέστου ἐπὶ ἡμέρας ζ΄. περὶ δὲ τὴν ὀγδόην ἀνοίξας ἔξελε
τὸν βόλβιτον καὶ ποιήσας ξηρίον ἀπόθου ἐν ὑελίνῳ ἀγγείῳ,
ἐπὶ δὲ τῆς χρείας δίδου κοχλιάρια γ΄. μετ᾿ οἴνου ἐπὶ ἡμέρας ζ΄. δέον δὲ τὸν οἶνον εἶναι ἀπεζεσμένον ἐν πηγάνῳ. τοῦτο
τὸ πόμα ποιεῖ καὶ ἐὰν ὦσιν ὄγκοι καὶ οἰδήματα, ξηραίνει
καὶ κενοῖ διὰ τῶν οὔρων· ὁ δὲ πάσχων μὴ πινέτω δι᾿ ὅλης
τῆς ἡμέρας, εἰ μὴ τρία μόνον· δόκιμον γάρ ἐστι.

Ἐγχέλυς
ἰχθὺς πνιχθεὶς ἐν οἴνῳ καὶ δοθεὶς ὁ οἶνος εἰς πόμα
μῖσος οἴνου ποιεῖ. ὁμοίως καὶ σταφυλὴ ἀπεζεσμένη. ἀμέθυσος
διατηρηθῆναι εἰ θέλεις καὶ ἄνοσος, φύλλα πηγάνου
ἔσθιε· παύει δὲ καὶ κεφαλαλγίαν τὴν ἐξ οἴνου. ὁμοίως καὶ
ἡ ἄκορος ἐσθιομένη καὶ ἡ Θηβαία. ἀμέθυσος διατηρεῖται ὁ
προφαγὼν ἀμύγδαλα πικρὰ τὸν ἀριθμὸν ζ΄. ἢ θ΄. ἢ ια΄.
ἀμέθυστος διατηρεῖται ὁ πνεύμονα προβάτου νήστης ἐσθίων
ἑφθὸν, ὅσα γὰρ πίῃ, οὐ μεθύσει.

Κληματίδων ἀμπέλων
χλωρῶν ἢ ξηρῶν μικρὸν καύσας ἀπόσβεσον ἐν τῇ
φιάλῃ ἔνθα ἐστὶν ὁ οἶνος, καὶ εὐθέως μεθύσει.

Δαφνίδων τὸ ἐντὸς λειώσας μετὰ μέλιτος ἐπίχριε, ἢ στρόβιλον μέλιτι συνεψήσας
ἐπίχριε τοὺς ὀφθαλμούς.

Τὸ τῶν
χαλκέων ὕδωρ, εἰς ὃ τὸν σίδηρον ἀποσβεννύουσι, θερμάνας
πρόκλυζε. εἶτα οὕτως κοχλίαν καύσας καὶ ποιήσας ξηρίον ἐπίπασον.

Ῥόδων
ἄνθη λεάνας μετὰ μέλιτος ἔγχριε, ἢ ἐγκέφαλον προβάτου
μετὰ μέλιτος ἔγχριε, ἢ βούτυρον μετὰ μέλιτος.

Σήσαμος λειωθεὶς μετὰ
γλυκέος καὶ πινόμενος, ἢ πτισάνη ἑφθὴ σὺν μαράθρῳ
ῥοφουμένη, ἢ κάρδαμον μετὰ κράμβης πινόμενον.

Ἅλμην κατάντλα
καὶ φακὴν ἑφθὴν καὶ ψίχια καὶ ῥόδινον λειώσας κατάπλαττε.

Μολίβδιν ἑψήσας μετὰ θείου καὶ
ὄξους ὀλίγου καὶ ἐλαίου περίχριε τὸν τόπον. ἄλλο. κάρυα
παλαιὰ σεσηπότα λειώσας ἔμβαλλε εἰς τρυβλίον καὶ χρῖε.  ἄλλο. ὄξος πότιζε καὶ ἐλάφου κέρας καύσας κατάπλασον, ἢ
λιθάργυρον καὶ ὄξος καὶ ἔλαιον μίξας χρῖε εἰς ἤλιον.

Βούγλωσσον βοτάνην ἀνάσπασον καὶ κόψας τὰς
ῥίζας πλῦνον καλῶς καὶ ὁλμοκοπήσας πρόσπλεξον χοίρειον
ἀξούγγιον καὶ μαλάξας καλῶς ἐπίθες τῷ τραύματι.

Σελίνων ῥίζας ε΄. μαράθρου
ῥίζας τρυφερὰς δ΄. ἀνίσου δραχ. α΄. ὄξος καὶ μέλι καὶ κρόκος
ἀληθινὸς, ἑψείσθωσαν πάντα χωρὶς τοῦ κρόκου καὶ μετὰ
τὴν ἕψησιν ἐμβληθήτω ὁ κρόκος καὶ δοθήτω ἥμισυ φιάλης.

Ἐλαῖαι μαῦραι διαμασώμεναι, ἢ
ἀγριοσταφίδες ἐν ὄξει ἑψηθεῖσαι καὶ διακλυζόμεναι.

Πλῦνον αὐτὰς πρῶτον μετ᾿ οἰνομέλιτος,
εἶθ᾿ οὕτως ἔμβαλλε χολὴν βοείαν καὶ λαγωοῦ ἀφόδευμα,
ἢ τὸ διὰ σάπωνος, ἢ πηγάνου χυλὸν ἔνσταξον εἰς
τὰς ὀπὰς, ἢ ἀριστολοχίαν τρίψας γέμισον ἐν αὐταῖς τὰς
τρυπὰς μετ᾿ ὄξους.

Τὸ πήγανον πρῶτον μὲν ἐσθιόμενον
καὶ πινόμενον ὀξυδορκίαν ποιεῖ καὶ συνουσίας ἀποστρέφει,
πόνον δὲ κεφαλῆς ἰᾶται, εἴ τις τοῖς ἁπαλοῖς τῆς κεφαλῆς τὰ
ὀστᾶ ἐμφράσσει. ἑνωθεὶς δὲ χυλὸς τοῦ πηγάνου μετὰ χυλοῦ
μαράθρου καὶ μέλιτος καὶ καταχριόμενος ἀμβλυωπίας ἰᾶται·
τὸ αὐτὸ ποιεῖ καὶ ὁ χυλὸς τοῦ καρποῦ τῆς ῥάμνου μετ᾿
οἰνομέλιτος χριόμενος, καὶ ἡδύοσμον μετ᾿ ἀλφίτου καταπλασθὲν
ἰᾶται ἀποστήματα.

Βερονίκην μέλιτος ἀκάπνου
πληρώσας δὸς φαγεῖν· καὶ κράμβης σπέρμα καὶ βασιλικοῦ
σπέρμα τρίψας ἀνὰ κόκων στ΄. μετὰ οἴνου δὸς πιεῖν γυναικὶ
ὑπὸ πολλοῦ αἵματος πασχούσῃ.

Ἰτέας ἁπλᾶ φύλλα κόψας
ἐπίχριε. καὶ ἐὰν ῥόδινον γένηται, ζῇ· εἰ δὲ χλωρὸν, τελευτᾷ.

Τὸ εὔζωμον
οἱ ἱερεῖς ἐσθίουσι καὶ τὸ πήγανον καὶ τὸ ἄγνον· τὸ οὖν
σπέρμα τοῦ εὐζώμου σὺν μέλιτι, νήστει καὶ σὺν τήλει χριόμενον
οὐκ ἐᾷ ὀρθοῦσθαι.

Κρόκον συντρίψας καὶ ἀναζυμώσας
μετὰ ῥοδοστάγματος ἐπάλειφε.

Ἐὰν γένηται τὰ
σημεῖα ταῦτα, σκοτισμὸς ὀφθαλμῶν καὶ πόνος αὐτῆς τῆς
κεφαλῆς, ὤτων ἦχος καὶ ῥινῶν ἔμφραξις καὶ ὀφθαλμοὶ δακρύουσι
τῷ πρωῒ, τινὲς δὲ καὶ ἀμβλυωποῦσιν· ὅτε ταῦτα
γίγνονται, τὴν κεφαλὴν καθάρισον τρόπῳ τοιῷδε, λαβὼν
ὀρίγανον καὶ ὕσσωπον καὶ ἄλας τὰς ῥῖνας ἀνάτριψον καὶ
οὐκέτι ἀλγήσει κεφαλή· εἰ δ᾿ ἀμελὴς γένοιο, παρέπονται αἱ
νόσοι αὗται, ἀμβλυωπία, ὤτων ἦχος, τριχῶν ἔκρυσις καὶ
πόνος ὀδόντων.

Ἡνίκα ἐπὶ τὸ στῆθος
μέλλει πάθος γενέσθαι, τὸ πρῶτον φαίνεται ἐν αὐτῷ ὑγρότητα
ἔχειν καὶ εἰς τὰς πλευρὰς ὠμοὺς χυμοὺς, ἔκκαυσιν καὶ
δίψαν ἔχων, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ τραχεῖα, ἀφρὸν ἔχουσα,
καθ᾿ ἑκάστην ὥραν πτύων, ἔξεστι δ᾿ αὐτὸν μετὰ τὸ δειπνῆσαι
ἐμέσαι, εἴτε τῷ πρωῒ ξεράσαι, προλαμβάνων λεπτοῤῥίζα
ῥαφάνου, εἴτε σίνηπι χλωρὸν, ἢ εὔζωμον, ἢ κάρδαμον μετὰ χλιαροῦ ὕδατος καὶ ἐμέσας εὐθέως σωθήσεται· εἰ δ᾿ ἀμελήσῃ,
γίνεται αὐτῷ δύσπνοια καὶ πλευροῦ πόνοι καὶ πυρετοὶ
ὀξεῖς καὶ πάντοτε ἄϋπνος γίνεται.

Ὁπόταν δὲ περὶ τὴν κοιλίαν μέλλῃ
πάθος τι συνίστασθαι, τὸ πρῶτον γίνονται αὐτῷ στρόφοι
καὶ πόνοι περὶ αὐτὴν τὴν κοιλίαν καὶ στένωσις γαστρὸς
καὶ ἀνάδοσις καὶ ταράσσονται ἐν αὐτῷ τὰ σιτία καὶ
τὰ ποτὰ πικρὰ φαίνονται καὶ βάρος ἐπὶ τῶν γονάτων καὶ
ἐπὶ τὰς ψόας καὶ τοὺς νεφροὺς πόνοι καὶ πυρέσσει πάντοτε·
τούτου οὖν οὕτως γινομένου, δεῖ τοῖς ἁπλοῖς φαρμάκοις
καθαίρειν. λαβὼν κνίκον, κόψας καὶ διαλύσας ὕδατι θερμῷ
δίδου πίνειν· ἢ κράμβης ἢ σεύτλου χυλὸν μετὰ μέλιτος
γλυκάνας πρόσβαλλε καὶ ἅλας ὀλίγον καὶ δὸς πιεῖν καὶ θαυμάσεις.
εἰ δ᾿ ἀμελὴς γένηται, ἐπέρχεται, αὐτῷ δυσεντερία καὶ
τεινεσμοὶ καὶ ἀρμοπονίαι.

Ἀφρὸν νίτρου
εἰς ὄξος ἐμβαλὼν ἐπίσταξον ῥοδέλαιον καὶ οἶνον καὶ ἄλειφε τὰ ὀπίσθια τῆς κεφαλῆς. ἄλλο. ἐλλεβόρου μέλανος ῥίζαν
ἔμβαλλε εἰς τὸ οὖς καὶ ὑγιαίνει. δόκιμον γάρ ἐστι.

Κενταυρίου τὸ ἀπόζεμα
ῥαινόμενον τοῖς κλήμασι. τοῦτο καὶ κύνας καὶ ἀλώπεκας
καὶ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ ἀποδιώκει.

Ὀστοῦν ἐλάφου ὃ ἔχει ἐν
τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, λαβὼν τρῖψον καὶ πότισον τὴν γυναῖκα
καὶ ὄψει τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ.

Μελάνθιον τρίψας μετὰ
γάρους δὸς πιεῖν.

Φακὴν ἀπόρεξον εἰς τῶν ἀμφοτέρων τὸ
οὖρον χωρὶς καὶ ὁποῖον φύσει, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ποιῶν παῖδα,
καὶ τὸ μὴ φύων ἄπαις.

Γράψον εἰς μῆλα τρία ἢ πεπώπουλα
οὕτως, φησὸν, σαὸς δράος δάνονος δανάβιος, καὶ
δίδου τρώγειν.

Λαβὼν  ψωμίον ἄζυμον ἀνάρτυτον, σεσημμένον λίτρ. α΄. μελάνθιον
τζιαρίκην α΄. ἡμίκλου συγκεκομμένον ἡδύοσμον,
καλαμίνθην, βουνίσην ἄνυδρον, ἀνὰ ἡμίλιτρον· πήγανον
τράμια μ΄. ἀγριοθύμβρον τράμια μ΄. μάραθρον τράμια μ΄.
ἄνισον τράμια λ΄. ναναχουὰν τράμια μ΄. σταφίδας, μαύρας
λιπαρὰς ἡμίλιτρον· φοινίκια καθαρὰ τζιαρίκην α΄. μέλι ἀληθινὸν,
ἱλαροῦ μελισίου ἡμίλιτρον, σάκχαρ κάντιον τζιαρίκην
α΄. ῥόδα ξηρὰ ἢ ῥοδόσταγμα τράμια ρ΄. ταῦτα δεῖ τίθεσθαι
ἐν πίθῳ μετὰ ὕδατος καὶ τίθεσθαι ἐν ἡλίῳ ἡμέρας μ΄. σὺν
αὐτοῖς δὲ δεῖ βάλλειν ἐν ὀθονίῳ καθαρῷ ξυλαλόην τράμια ε΄.
στάχυν τράμια ζ΄. καρυόφυλλα τράμια β΄. κρόκον τράμια γ΄.
μαστίχην τράμια ι΄. λίβανον τράμια ι΄. τρουτζίον φλοιὸν
τράμια ιε΄. μόσχου τράμιον α΄. ἄμβαρ τάγκια β΄. βάλλε ὁμοῦ
ὅλα ἐν τῇ ὀθόνῃ καὶ θὲς μέσον τοῦ χυλοῦ ἐν τῷ πίθῳ καὶ
τὰς μ΄. ἡμέρας καθ᾿ ἑκάστην τρῖβε καὶ ἀποπιάνειν κρεμάμενον
δηλονότι ἐν τῷ πίθῳ μέσον τοῦ χυλοῦ καὶ μετὰ μ΄.
συνάγειν τὸ ὕδωρ τὸ ἐπάνω τοῦ χυλοῦ καὶ τιθεῖν εἰς ἕτερον
ἀγγεῖον· τῷ δὲ χυλῷ τιθεῖν ἕτερον ὕδωρ ἡλιαζόμενα ἀμφότερα. μετὰ δὲ τὸ συναχθῆναι τὸν ζωμὸν ὅλον εἰς ἕτερον ἀγγεῖον,
βαλὼν ἐν κακκαβίῳ γανωτῷ ἢ ἐν χύτρᾳ, καὶ ἀποτριτώσας,
κυδώνια ὥριμα πληροῖς, τὴν δὲ ὀθόνην μηδέποτε
ἄρῃς ἐκ μέσου τοῦ γάρους καὶ λάβῃς γάρος ἄριστον καὶ
ὠφέλιμον ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις.

Ἄλευρον κυάμινον
λεῖον χειροπληθὲς καὶ μαστίχης ὁμοίως ὀλίγον σὺν
κυμίνῳ ὀλιγοστῷ· δεῖ ἑνῶσαι μετὰ τοῦ ζωμοῦ τῶν κυδωνίων
μήλων καὶ ποιῆσαι ἔμπλαστρον καὶ ἐπιθεῖναι
τῷ μετώπῳ ἀπὸ μήνιγγος.

Μύρον χριστὸν βάλλε εἰς τὸν οὐρητῆρα
καὶ εὐθέως οὐρήσει· ἢ μέλι καὶ ἀγριοκάνναβον ἑνώσας
ποίησον ὑπόθεμα καὶ θὲς ὑπὸ τὸν ἀφεδρῶνα, ἢ μόσχον
θὲς ἐν τῷ οὐρητῆρι.

Καννάβου φύλλα ξηράνας καὶ
τρίψας ἐμφύσα εἰς τὸν ῥόθωνα, ἢ πάνην λινὸν καύσας
μετ᾿ ὄξους δριμέος ἐμφύσα εἰς τὰς ῥῖνας.

Ὄψον ψωμίου καὶ ἀμανητάριον
ἀληθινὸν καὶ καρδὶδ, καύσας μετὰ οἴνου παλαιοῦ
δὸς πιεῖν.

Κρίνου ῥίζαν κρέμασον εἰς τὸ δένδρον καὶ στήκει ὁ καρπὸς
αὐτοῦ καὶ μὴ πίπτει.

Καρδίαν μετὰ τοῦ φλοιοῦ καὶ
κέρας ἐλάφου καύσας μετὰ ἐλαίου ἄλειφε.

Πήγανον καὶ θύμβραν μετὰ ὠοῦ
καὶ κύμινον καὶ ἡδυόσμου τὰς ῥίζας δὸς πιεῖν.

Πέπερι τρίψας μετὰ γυναικείου
γάλακτος ἐπάλειφε καὶ ἰᾶται.

Λεπίδια ὠῶν καὶ σηπίαν
καὶ ἔλαιον μίξας ἀποτρίτωσον καὶ χλιάνας βάλλε εἰς τὸν τόπον.

Κέρας ἐλάφου ῥηνίσας μετὰ οἴνου
παλαιοῦ δὸς πιεῖν ἀπὸ λουτροῦ.

Κορίανδρον καὶ ἡδύοσμον καὶ
ὕδωρ μετὰ μέλιτος ἀποτριτώσας δός.

Ἀφόδευμα χοίρου μετ᾿ ἐλαίου
καὶ ὄξους δριμέος μίξας καὶ τὸν τόπον ἐκδείρας μετὰ τρίχινον
πάνην ἐπάλειφε.

Παλιουρέας ῥίζαν μετὰ οἴνου
ἀποτρίτωσον καὶ δὸς πιεῖν ἀπὸ λουτροῦ.

Ἀλόην καὶ στάχυν ἀνὰ
μιλιαρίου ἑνὸς μίξας μετὰ οἴνου ἀπὸ λουτροῦ πότισον καὶ ἰᾶται.

Αἰγὸς κοπρίαν μετὰ χαμαιδρύος πηλὸν
ποιήσας ἄλειφε τὸ πρόσωπον.

Ῥαφάνου σπόρον καὶ μάραθρον μετὰ
μέλιτος δὸς πιεῖν.

Πήγανον καὶ λινόσπερμα καὶ
μάραθρον κατὰ τὴν καρδίαν θές.

Λυπινάρια καὶ δαφνόκοκκα καὶ
χολὴν ταύρου μίξας ἐπίθες εἰς τὸν ὀμφαλόν.

Χελώνης καύκαλον ὑποκάπνισον.

Ὠὰ ὀπτὰ, τοὺς κρόκους καύσας
εἰς τηγάνην καὶ ἀποπλάσας ἄλειφε.

Γάρος καὶ θεῖον ἄπυρον
καὶ ἔλαιον ἄλειφε καὶ θαυμάσεις.

Χρυσολαχάνου σπόρον καὶ μέλι καὶ
κρόκον ταράξας εἰς τὸ κραββάτιον χρῖε καὶ ὠφελεῖ.

Χαμαιλέοντος τὴν ῥίζαν βάλλε καὶ
κνίδης τὰς κορυφὰς λειώσας ἐπίβαλλε.

Μαράθρων τὰς ῥίζας τρίψας δὸς πιεῖν
νήστει ἐπὶ ἡμέρας θ΄. καὶ θαυμάσεις.

Μολόχην καὶ ἐλελισφάκου
τὴν ῥίζαν λειώσας κατὰ λόγον καὶ βάλλε εἰς ἀγγεῖον
μετὰ οἴνου καλοῦ καὶ ἀπὸ λουτροῦ χρῖε τοὺς πλοκάμους.

Τοῦ βάτου ὁ χυλὸς ἐκπιεζόμενος
καὶ χλιαινόμενος καὶ ἐνσταζόμενος εἰς τὸ οὖς παύει
τὸν πόνον.

Χρυσολάχανον κοπανήσας κοχλιάριον  ἕν καὶ μέλι κοχλιάριον ἕν καὶ οἶνον θερμὸν δὸς νήστει.

Εἰς τὸ δεξιὸν ὠτίον τοῦ ἐπικειμένου
λεπτὴν φλέβα κόψον καὶ ἐξερχομένου τοῦ αἵματος
θαυμάσεις, ἐὰν δὲ πονήσῃ σπλῆνα, ποίησον ὁμοίως εἰς τὸ ἀριστερόν.

Ἀγνοκούκκια δίδου ἐσθίειν καὶ πίνειν καὶ οἴνου
πρωῒ καὶ ὀψέ. ἄλλο. σελίνου σπόρον καὶ μακεδονίου καὶ
ἐρεβίνθην καὶ ἀγνόκοκκα πάντα συντρίψας μετὰ οἴνου θερμοῦ δὸς πιεῖν.

Εὐζώμου σπέρμα, καρδάμου
σπέρμα, ῥαφάνου σπέρμα λειώσας ἕνωσον μετὰ μέλιτος
Ἀττικοῦ καὶ δίδου δραχ. α΄. μετὰ οἴνου παλαιοῦ.

Οἶνον ὡσεὶ μέτρα εἴκοσι
πληροῖς γέμισον πίθον καὶ ἄρον ἐξ αὐτοῦ μέτρα β΄. καὶ βάλλε ἐν χύτρᾳ λιθίνῃ, ἐπίβαλλε μαράθρου μιλιάρια ρ΄. σελινόσπορον
μιλιάρια ρ΄. ἄνισον μιλιάρια ν΄. μετὰ τούτων
δεῖ βράσαι καλῶς καὶ σακκελίζειν καὶ ξέστου ὄντος ἐνστρέφειν
ἐν τῷ πίθῳ, εἶτα ἔπαρον τριψίδιον μιλιάρια ρ΄. καρυοφύλλων
μιλιάρια ε΄. κρόκου μιλιάριον α΄. μαστίχης μιλιάρια
γ΄. κύπερον μιλιάρια ε΄. ξυλαλόην μιλιάρια ε΄. τρίψας
ὅλα ὁμοῦ καὶ σήσας ἔμβαλλε ἐν ὀθόνῃ λινῇ καὶ θὲς μέσον
τοῦ πίθου καὶ χρῶ.

Δεῖ σε λαβεῖν ῥοδόμελι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν μιλιάρια κ΄.
σελινόσπερμον μιλιάριον ἓν, ἄνισον μιλιάριον τὸ (S"). καὶ ἐπινηστεύειν
τὸν μεσημερίον καὶ τότε γεύεσθαι. καἰ γὰρ διὰ τοῦτο ὡρίσαμεν
ποιεῖν σε οὕτως, διὰ τὸ εἶναι τὸ ῥόδον ἐνδυναμοῦντα
τὸν στόμαχον, τὸ δὲ μαστίχην θερμαῖνον τὸ μάραθρον καὶ τὸ
σέλινον, διὰ τὸ ἐὰν εὕρωσιν ἐν τῷ ἥπατι καὶ τῷ σπληνὶ
πλῆθος χυμῶν μελανικῶν, αἴρωσι καὶ κατάγωσι διὰ τῶν
οὔρων ἀνωδύνως, τὸ ἄνισον, διὰ τὸ διώκειν τὰ πνεύματα ἀπὸ τῆς γαστρὸς καὶ ῥωννύειν τὸν στόμαχον καὶ διὰ
τοῦτο ὡρίσαμεν νηστεύειν ἐς τὸ μεσημέριον, ἵνα μὴ φανῇ
ἕτερον νόσημα, καὶ ἀπομείνῃ ἡ δύναμις τῶν βοτανῶν· μετὰ
δὲ τὸ διαβιβάσαι τὰς ι΄. ἡμέρας τὴν αὐτὴν ἀκολουθίαν ἀεί
ποτε ποίει μετὰ ῥοδοσάκχαρος διὰ τὸ ῥωννύειν τὸν στόμαχον
καὶ ζῇν ἀνωδύνως. ὡρίσαμεν δὲ καὶ περὶ τροφῆς δεκάλογον
τρόπῳ τοιῷδε.

Τὴν πρώτην
ἡμέραν δεῖ σε φαγεῖν ἀμύγδαλα πικρὰ τὸν ἀριθμὸν ι΄. σὺν
ἄρτῳ καὶ οἴνῳ τὸ ἀρκοῦν· τῇ δευτέρᾳ ἡμέρᾳ φάγε μέλι
μετὰ ἄρτου καὶ οἴνου τὸ ἀρκοῦν· τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κρέας
ἀμνοῦ ἐνιαυσιαίου ὠμοπλάτην κοπανήσας καὶ ἑψήσας, ὄπτα
πυρὶ καὶ τρέφου σὺν οἴνῳ τῷ ἀρκοῦντι καὶ ἄρτῳ καὶ παξαμαδίῳ·
τῇ τε τετάρτῃ ἡμέρᾳ ὀρύζην μόνον ἕψει ἐν ὕδατι
καὶ τίθει μέλι καὶ τρέφου μετὰ ἄρτου καὶ οἴνου τὸ ἀρκοῦν·
τῇ ε΄. ἡμέρᾳ ῥοΐδια καὶ ἀμύγδαλα καὶ σκόροδον μετὰ δαύκων
καὶ σύκων, ἰσχάδων, σταφίδων καὶ μέλιτος ἕψει καὶ τρέφου
μετὰ ἄρτου καὶ οἴνου τοῦ ἀρκοῦντος· τῇ στ΄. ἡμέρᾳ κρέας ὅμοιον ἐνιαυσιαῖον τίθει ἐν τηγάνῳ μετὰ δαύκων
καὶ ἕψει καὶ τρέφου μετὰ ἄρτου καὶ οἴνου τὸ ἀρκοῦν, διὰ
τὸ τὴν δύναμιν τῶν ῥοιῶν σε σβέσαι· ψυχραὶ γὰρ ὄντως
εἰσὶ καὶ διὰ τοῦτο ὡρίσθησαν αἱ ῥοιαὶ πρὸς ψυχρασίαν,
δηλονότι τῶν προωρισθέντων ἔμπροσθεν εἰς τὰς ε΄. ἡμέρας.
θερμὰ γὰρ ὄντως. τῇ ἑβδόμῃ ἡμέρᾳ κρέας κοπανιστὸν μετὰ
ἐρεβίνθων καὶ ἀρτυμάτων ἕψει, τρέφου τὸ ἀρκοῦν· τῇ ὀγδόῃ
ἡμέρᾳ κρέας σὺν μέλιτι καὶ ὄξει, συκάδων, ἀμυγδάλων,
καρύων συρικῶν, κρόκου, δαύκου, σταφίδων σὺν ἑτέροις
κρέασι κοπανιστοῖς ἕψει μετὰ μέλιτος ἱκανοῦ καὶ τρέφου
σὺν οἴνῳ τὸ ἀρκοῦν· τῇ ι΄. ἡμέρᾳ ἐν κρέασι καὶ ἐν νηστείαις
ῥοὸς κόκον ὁμοίως τοῖς προειρημένοις ἕψει καὶ τρέφου
σὺν οἴνῳ τὸ ἀρκοῦν. αὕτη ἐστὶν ἡ δίαιτα τῶν τροφῶν.
ἐν τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου ἀεὶ χρῶ ἡδυοσμόμελι, διὰ τὸ τὰς
τροφὰς χωνεύειν καὶ οὐκ ἐᾷν πληθυνθῆναι φλέγμα ἐν τῷ
στομάχῳ· καὶ ὡς ἂν ὑγιὴς μένῃς, μηκέτι φλεβοτόμει ἅνευ
πάθους. ὅταν δέ σοι συμβῇ νόσημα περὶ τὴν κεφαλὴν, φλεβοτόμησον τὴν κρανιακὴν φλέβα καὶ ἔμβαλε ὅσον μιλιάρια
ι΄. συσκεύαζε δὲ τὸν χρόνον δὶς τὸν Ἀπρίλλον
μῆνα καὶ τὸν Σεπτέμβριον ποιῶν ἀποχὴν ἡμέρας γ΄. ἔμπροσθεν
καὶ ὄπισθεν πίνειν καὶ βοήθημα τὸν χρόνον δὶς
τοῖς προειρημένοις μησί. καὶ κωδείαις χρῶ διὰ τὸν ὕπνον·
δεῖ σε ἀπέχεσθαι τῶν συνουσιῶν, εἰ δὲ βούλει, ἅπαξ τὴν
ἑβδομάδα μετὰ τὸ διαβῆναι τὸ μεσόνυκτον· τὸν δὲ Ἰούλιον
μῆνα καὶ τὸν Αὔγουστον δεῖ σε ἐμεῖν ἡμέρας β΄. ἄμφω, διὰ
τὸ εἰς μίαν ἡμέραν ὁ στόμαχος κάθαρσιν οὐ λαμβάνει· ὅταν
δὲ ἐμεῖς, βλέπε μήποτε πίῃς ὕδωρ ἢ ἔμπροσθεν ἢ ὄπισθεν·
ὅταν δὲ ἐμεῖς, τοὺς ὀφθαλμοὺς σκέπασον καὶ δῆσον καὶ
ἱστάμενος ἔμει ἐν ὑψηλῷ τόπῳ ἢ ἐν ποταμῷ. μετὰ τὸ ἐμέσαι
εἰ διψεῖς πιέζου λαβὴν καὶ ἐπινήστευσον· δεῖ σε λούεσθαι
τὸν Ἀπρίλλον μῆνα μέχρι καὶ ὅλου τοῦ Νοεμβρίου
μηνὸς καὶ τοὺς ἀπηγορευμένους μῆνας ἀπέχου τοῦ λούεσθαι·
ὅταν δὲ λούεσθαι τὴν ἑβδομάδα ἅπαξ, ἀεὶ δὲ πότε νήστης
λούου. καὶ ἐὰν δίψῃς, πίε εὔκρατον ὕδωρ καὶ μετὰ τὸ ἐξελθεῖν
ἄλειφε τὴν κεφαλὴν ἔλαιον ἢ γάλα γυναικεῖον θηλυτρόφου,  τοὺς δὲ πόδας κατὰ νύκτα ἄντλει θερμῷ ὕδατι σὺν πιτύροις.

Ἀμύγδαλα λίτρ. γ΄. σπόρον
κολοκύνθης λίτρ. α΄. ἔκβαλον τὸ ἔλαιον τῶν ἀμφοτέρων
καὶ ἄλειφε τὴν κορυφὴν καὶ τοὺς μυκτῆρας, τὰς χεῖρας
καὶ τοὺς πόδας.

Ἔπαρον κυδώνια ὥριμα
καὶ γλυκέα καὶ καθαρὰ καὶ ἄρον τὸν ζωμὸν καὶ ἔνιε
τῷ οἴνῳ.

Ἔπαρον ἀξούγγιον χηνὸς
μοίρας β΄. μυελὸν ἐλάφων ἐκ τῶν ἀτζῶν καὶ μαρτασάγκην
ταπαρὴν καὶ μέλι ἄκαπνον ὑλιστὸν καὶ τίθει ἐν πετρίνῳ
τηγάνῳ καὶ βράσον, ὥστε λυθῆναι τὰ ῥηθέντα ἀλείμματα
καὶ θερμοῦ ὄντος ἔμβαλλε τὸ μαρτασάγκην, καὶ ὅταν ψυχρανθῇ
τελικῶς, βάλε τὸ μέλι καὶ μάλαξον καλῶς δίκην μαλάγματος καὶ ἄλειφε ἐν πυρὶ ἢ ἐν κλιβάνῳ καὶ τύλιξον
καλῶς, ἄλειφε δὲ ἕως ὅτι ἀπέλθῃ ὁ πόνος.

Χολὴν βοὸς καὶ ὑγρόπισσον καὶ
ὄξος ἑνώσας ποίει ἔμπλαστρον καὶ ἐπίθες· ἢ πηγάνου φύλλα
μετὰ χωρυγίου ἐπίθες εἰς τὰς ὀπάς.

Ἀριορεπανίου ῥίζαν βάλλε
μετ᾿ οἴνου γλυκέος καὶ δὸς πιεῖν τῷ κάμνοντι.

Τρῖψον πέπερι κόκκους ιε΄.
καὶ ἅλας ὁμοίως βάλλε ἄπλυτον καὶ τεάφην καὶ ἑνώσας
μετὰ ἀφοδεύματος ὀρνιθίου ξανθοῦ, σὺν ἐλαίῳ ἄλειφε· ἢ
δαύκου σπέρμα καὶ μελάνθιον καὶ πράσον λειώσας πότισον.

Λαβὼν χαμαίδρυν καὶ κριθάλευρον
καὶ ζυμώσας ταῦτα μέλιτι ἐπίχριε καὶ κατάπλαττε.

Βάλλε δενδρολίβανον
εἰς τζουκάλιον μετὰ οἴνου παλαιοῦ καὶ ἀποτριτώσας
ἐν λουτρῷ πότισον· ἢ ἔλαιον καὶ οἶνον ὁμοίως ποίησον καὶ
πότισον ἐν λουτρῷ χλιαρόν.

Κύμινον καὶ κιννάμωμον κοπανήσας
ἀμφότερα καὶ βαλὼν σμύρναν καὶ μαστίχην καὶ
βλυσκούνην ὀλίγον καὶ ἑψήσας καὶ προσμίξας δὸς πιεῖν·
ἢ ἡδυόσμου κλῶνας γ΄. καὶ ῥοΐδιον καὶ φοινίκια πότισον.

Φέρε ὕδωρ καὶ βράσον
λινόσπερμα μετὰ μέλιτος καὶ κατάπλασον εἰς τὴν καρδίαν.

Κύμινον καὶ σίτινον ἄλευρον
καὶ οἶνον παλαιὸν ποίησον κατάπλασμα καὶ τίθει ἐπάνω
τῆς καρδίας.

Κράμβης φύλλα καὶ ἀμμωνιακὸν
καὶ ὄξος δριμὺ τρῖψον καὶ μίξας ἐπίχριε τὸν τόπον ἡμέρας γ΄.
ἢ πλατάνου φύλλα ἕψησον μεθ᾿ ὕδατος, ἕως οὗ ἀποτριτωθῇ,
καὶ πότισον· ἢ κραμβίου φύλλα φλόγισον ἐν πυρὶ καὶ
λειώσας μετὰ οἴνου πότισον.

Ταύρου κέρατα ξυόμενα
καὶ μετὰ ὕδατος πινόμενα αἱμοῤῥοίας ἰᾶται, ἢ λουλάκην
καὶ κραμβόσπερμα καὶ σκαμμωνίας, ἑνώσας τὰ τρία, δὸς πιεῖν.

Κηκίδας τετριμμένας καὶ ῥοὸς ἄνθη. ἢ τὰ σίδια μετ᾿ οἴνου ἀποτριτώσας δὸς πιεῖν ἢ
τῆλιν ἑψήσας μετὰ μέλιτος δὸς πιεῖν τὸν ζωμόν.

Βάλλε καρδαμοσπόρον εἰς καινὸν
τζουκάλιον ἕως ἑψηθῇ, καὶ λαβὼν ὠὸν ἔκζεσον χωρὶς καὶ
ἐκλέπισον καὶ ἔπαρον τὸ ἄσπρον αὐτοῦ χωρὶς καὶ κόψον
αὐτὸ λεπτῶς καὶ ἔμβαλον τῷ ἑψηθέντι καρδαμοσπόρῳ καὶ
βρασάτωσαν μίαν καὶ εἰ θέλει ὁ νοσῶν φαγέτω αὐτὸ, εἰ δὲ
οὐχὶ, ἕως γένηται ὕδωρ καὶ ἀσπίει αὐτό· ἢ ταύρου νεφροὺς
φρύξας πότισον, ἢ τυρὸν παλαιὸν ἐξέσας μετ᾿ ὄξους δριμέος
δὸς φαγεῖν νήστει.

Πάγουρον ποτάμιον κοπανήσας καὶ
εἰς πανίον ἀποπιάσας δὸς πιεῖν· ἢ μαράθρων ῥίζας ἀποτριτώσας
δὸς πιεῖν τῷ πάσχοντι.

Ἄσβεστον καὶ ἀρσενίκιον νέον
ἑνώσας, ἐπίθες.

Πεντάνευρον καὶ σκορπίδιον καὶ
ὄξος βραχὺ ἄλειφε τὸν τόπον, ἢ βάλλε σίνηπι καὶ ἰσχάδας
καὶ κοπάνησον καὶ ἐπίπλασον ἐν λουτρῷ.

Μαλάχην καὶ κριθάλευρον
καὶ λινόσπορον κοπανίσας καὶ τηγανίσας μετ᾿ ἐλαίου ἐπίθες
τῷ τόπῳ.

Λαβὼν πίσσαν καὶ κόνιν τοῦ
λιβάνου καὶ φοινίκια καὶ ἄνθος μαλάχης καὶ τοῦ ὠοῦ τὸ
λευκὸν ἐπίθες καὶ ἐπάνω στυππεῖα καὶ καλάμωσον καὶ
φασκίωσον, καὶ ἰᾶται.

Χαμαίδρυν ἑψήσας μετ᾿
οἴνου παλαιοῦ δὸς πιεῖν τρίτον.

Ὄστρακον πυρωθὲν ἐπίθες,
ἢ πτερύγιον μετὰ μέλιτος δὸς πιεῖν, ἢ κύψας οἷον λίθον
πιάσῃς ἐπίθες.

Καρίδιον καὶ πλατυκύμινον καὶ
ζωχίου ῥίζαν ἀποτριτώσας δὸς πιεῖν μετ᾿ οἴνου παλαιοῦ καὶ
φορείτω καὶ γλανέων ὀστᾶ, καὶ γὰρ καπνιζόμενα δαίμονας διώκει.

Λαγωοῦ μήτραν φρύξας καὶ
λειώσας πότισον συνεχῶς. ἐχέτω δὲ καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ, ἢ  ἀλώπεκος κόπρον μίξας μετὰ βοείου ἀλείμματος ἄλειφε τὸ
αἰδοῖον τῆς γυναικὸς ὁμοίως καὶ τοῦ ἀνδρός.

Γάλα γυναικεῖον
μετὰ μέλιτος καὶ ῥίζας ἀμαράνθου δὸς πιεῖν καὶ ἐξέρχεται.

Μάραθρον καὶ ἄνηθον
μετὰ μέλιτος ἑψήσας καὶ οἴνου χρῖε καθ᾿ ἡμέραν τοὺς μασθοὺς,
καὶ ποιεῖ γάλα ἡ γυνή.

Ὄρνιθα σφάξας καὶ καρφίον τυλίξας
πάνην λινοῦν καὶ βάλλε ἔσωθεν τῆς ὄρνιθος καὶ ἃς ἑψηθῇ
καὶ δὸς πιεῖν τὸν ζωμὸν, ῥάψον δὲ τὴν ὄρνιν, ἢ ὄψιν ψωμίου
καὶ μανητάρην ἀληθινὸν, καὶ καρίδιον καύσας δὸς πιεῖν.

Κόψον
γούλαν ἀλέκτορος καθώς ἐστι μετὰ τοῦ λάρυγγος καὶ καύσας
καὶ τρίψας καλῶς μετ᾿ οἴνου παλαιοῦ δὸς πιεῖν.

Ῥεπαπόσπορον τρίψας
ἔνιε μετὰ μέλιτος καὶ τίθου εἰς ῥάκος καὶ τύλιξον τὸ αἰδοῖον.

Σίνηπι καὶ ἡδύοσμον
ἕψει μετ᾿ ὄξους καὶ τίθει.

Ὕδωρ θαλάσσιον, βρύον θαλάσσης
ἐκζέσας καὶ ὑποπιάσας ἐπίθες.

Σμύρναν λεγόμενον μοὺρ καὶ ψύλλιον
ἤτοι πυζουρκατοῦν μύστρον μετ᾿ ὄξους ἄλειφε τοὺς πόδας.

Λαβὼν ξυλαλόην καὶ
ἄκαρον, κύπερον καὶ μαστίχην, λίβανον, μελάνθιον, μάραθρον
καὶ σπάντως, τρῖψον λίαν καὶ ἕνωσον μεθ᾿ ὕδατος
ῥοιᾶς καὶ μέλιτος ἀκάπνου, δίδου νήστει.

Ῥοσάτον τοῦ ζουφὰ ἤτοι τοῦ ὑσσώπου,
ὅπερ ὠφελεῖ εἰς τὸν βῆχα καὶ τὴν στένωσιν καὶ εἰς
τὸν πόνον τοῦ στήθους, ἡ σκευασία. μανουσιάκων δραχ. β΄.
οὐνάπια ἤτοι ξύντζιφα κ΄. ζεπιστάνια ἤτοι μυξία κ΄. συκάδια
ἀσπρ. γλυκέα ιε΄. ἤτοι γλυκύῤῥιζαν μεσότριπτον δραχ. α΄.
χασχάσιν κεκοπανισμένον ἤτοι κωδείαν δραχ. ε΄. παρήσαυσα ἤτοι πολύτριχον δραχ. β΄. ἀνησούεν ἤτοι γλυκάνισον δραχ. β΄.
τόλμη καραὺς ἤτοι σελινόσπερμον δραχ. β΄. σταφίδας, κοκκία
καλὰ λογαρικῆς (S"). ζουφὰν ἤτοι ὕσσωπον δραχ. γ΄. ῥαζανὸν
ἤτοι μαραθρόσπορον δραχ. β΄. σταφίδας κόκκια, τὰ ἀμφότερα
ἀναμίξας πλῦνον καὶ αἱμοσχάσουν μεθ᾿ ὕδατος κρύου ἡμέραν
α΄. καὶ τῷ πρωῒ, ἵν᾿ ἑψηθῇ μετὰ τοῦ ῥηθέντος δηλονότι
λογαρικύου γο. δ΄. καὶ ἀνεψηθῇ ἕως γένηται τὸ ὕδωρ λογαρικὴ
α(S"). καὶ τότε σακκελισθῇ καὶ ἵνα κατασταθείη μὴ
ἔχειν ὕλην καὶ ἔπειτα βάλλε σάκχαρ λογαρικὴν α΄. ἵνα γένηται
ζουλάπιον καὶ καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν α΄. πίε ἐξ αὐτοῦ
ἕως ἡμέρας η΄. ἐπίσταξον ἀμυγδαέλαιον.

Τοῖς χολὴν ἐμοῦσι κατάπλασμα
προσεκτέον διὰ φοινίκων, συκιδίων, κηκίδων ἡψημένων ἐν
οἴνῳ, ἢ ὀξυκράτῳ συνελεομένων ἄρτῳ· καὶ ἀκακία δὲ καὶ
ὑποκυστὶς καὶ βαλαύστιον καὶ ῥοῦς συμπλεκέσθω τῷ καταπλάσματι
καὶ σικύα δὲ προσβαλλομένη μεγάλη ὠφελεῖ μετὰ
φλογὸς πολλῆς. τὴν δὲ τροφὴν πολλάκις κατὰ βραχὺ δώσαμεν. ἐπὶ δὲ τῶν χολὴν μέλαιναν ἐμούντων καὶ φυσωμένων
τὸν στόμαχον σπόγγους ὄξει δριμυτάτῳ θερμῷ βεβρεγμένους
ἐντίθει· ἢ κισσοῦ φύλλοις ἑφθοῖς ἐν οἴνῳ κατάπλασσε.

Λυγμὸς γίνεται ἤτοι διὰ πλήρωσιν
ἢ διὰ κένωσιν, ἢ δριμέων χυμῶν δακνόντων τὸν στόμαχον,
ὧν ἐμεθέντων παύεται· πολλοὶ δὲ καὶ τὸ διὰ τριῶν πεπέρεων
λαβόντες, εὐθέως ἂν ἐπιπίνωσιν οἶνον, λύζουσιν. ὅτι
δὲ καὶ διαφθείροντες τινὲς λύζουσιν, ἔμετον μὲν ἂν
εὕρομεν αὔταρκες ἴαμα τῶν διὰ πλῆθος ἢ δῆξιν λυζόντων,
θερμασίαν δὲ τῶν διὰ ψύξιν· ὅταν δὲ ὑπὸ πληρώσεως
ὑγρῶν γένηται λυγμὸς, βιαίας δεῖται κενώσεως. τοῦτο δὲ ὁ
πταρμὸς ἐργάζεται. τοὺς δ᾿ ἐπὶ κενώσει λυγμοὺς οὐκ ἰᾶται
πταρμὸς, διδόναι δὲ τοῖς λύζουσι πήγανον μετ᾿ οἴνου, ἢ
νίτρον ἐν μελικράτῳ, ἢ σέσελι, ἢ δαῦκον, ἢ κύμινον, ἢ
ζιγγίβερ, ἢ καλαμίνθην, ἢ νάρδον Κελτικήν· ταῦτα τῶν
ἐπὶ διαφθορᾷ σιτίων, ἢ ἐπὶ ψύξεσιν, ἢ ἐπὶ πληρώσει, βοηθήματα.
τοῖς δὲ ὑπὸ πλήθους λύζουσιν ἐπὶ ψυχροῖς, ἢ γλισχροῖς χυμοῖς καστόριον δίδου πίνειν δι᾿ ὀξυκράτου. καὶ
κατὰ τοῦ δέρματος δὲ ἐπιτιθέμενον ὠφελεῖ ἅμα σικυωνίῳ
παλαιῷ ἐλαίῳ. ἁρμόζει καὶ τὸ σκιλλητικὸν ὄξος, ἢ ὀξύμελι
πινόμενον, καὶ κατοχὴ πνεύματος μεγάλως ὀνίνησι.

Μιλτάριον ἤτοι συνωπίδα καὶ κιμωλίαν τὸ ἴσον μετὰ χυλοῦ
ἀγριοσύκης χρῖε. ἄλλο. κισσὸν καὶ καλαμίνθην καὶ ἅλας
συνεψήσας ὕδατι καλῶς νίπτε τοὺς πόδας ἅπαξ καὶ δὶς καὶ
ἀποπρίσκονται. ἄλλο. ποιήσας ἅλμην δασεῖαν μετὰ θερμοῦ
ἄντλει τοὺς πόδας καὶ τὰς πτέρνας τρίτον, ἅλας καὶ κύμινον
καὶ ἐμβαλὼν ἔλαιον ἀνάλαβε, καὶ προαλείψας τοὺς πόδας
κατάχρισον καλῶς· καὶ διὰ τῶν ἀδήλων πόρων ἐξέρχεται ἡ ὕλη.

Ἀειζώου τὸν χυλὸν ἕψει καλῶς
καὶ χρῶ. ἄλλο. οἴνου χυλὸν μίξας ὀνείῳ γάλακτι καὶ γλυκεῖ
οἴνῳ κατάχριε. ἄλλο. φώκης δέρμα, ἢ λέοντος, ἢ λύκου, ἢ
ἀλώπεκος, ἐάν τις ἐργάζηται καὶ φορῇ ὑποδήματα, οὐκ ἀλγήσει
τοὺς πόδας. ἄλλο. νυκτερίδας πιάσας ἕψει ἐν ὕδατι  ὀμβρίμῳ ὡσεὶ γ΄. εἶθ᾿ οὕτως ἐν αὐτῷ τῷ ὕδατι βάλλε λινόσπερμον
τριπτὸν γο. δ΄. εἷτ᾿ ὠὰ ὠμὰ γ΄. καὶ ἐλαίου κύαθον,
βοείαν κόπρον γο. δ΄. κηροῦ γο. δ΄. ἑνώσας ἀμφότερα καὶ
μαλάξας, χρῶ εἰς κοίτην ἅπαξ καὶ δίς.

Ὑγιεινὸν κάλλιστον
τὸ περὶ σκίλλης Πυθαγόρᾳ γραφὲν, ᾧ πᾶς μὲν αὐτοκράτωρ
κέχρηται, λέγεται δὲ παρὰ τοῦ δεδωκότος ὅτι μακροβίους
ποιεῖ τοὺς τοῦτο λαμβάνοντας καὶ τὰ ἄκρα ἄρτια
ὑπάρχει ἕως τέλους. καὶ αὐτὸς μὲν ὁ Σάμιος γέρων (οὐκ
ἀγνοεῖς γὰρ ὅσον χρόνον προέκοψεν) μέμνηται ἐν τῷ συντάγματι,
ὡς τῷ κατ᾿ αὐτὸν γένει μεταδεδωκὼς τὴν δύναμιν.
ὅταν δὲ ἤρξατο τούτῳ χρῆσθαι, πεντηκονταετὴς ὑπῆρχεν.
καὶ ἐβίωσεν εἰς ἑπτακαιδέκατον καὶ ἑκατοστὸν ἔτος ἄρτιος
καὶ ἄνοσος διατελέσας. καὶ ταῦτα μὲν ὁ πατὴρ τοῦ
φαρμάκου καὶ τάχ᾿ ἀνὴρ φιλόσοφος καὶ ψεύσασθαι μὴ δυνάμενος.
ἡμεῖς δὲ τῆς τοῦ ἀνδρὸς πίστεως πεῖραν ἐπιθέντες
βεβαίαν καὶ ἀδιάπτωτον τὴν δύναμιν ἐπιφαίνομεν. χρὴ τοίνυν λαβόντα σκίλλαν ὀρεινὴν λίτρ. α΄. περιελεῖν τὰ σκληρὰ
καὶ κατατεμεῖν τὰ ἁπαλὰ καὶ βαλεῖν ὄξους δριμυτάτου
ξέστας η΄. εἰς ἄγγος ὑέλινον. εἶθ᾿ οὕτως καταδύσας ἔασον
ἀποβρέχεσθαι ἐν τοῖς τοῦ ἀπὸ κυνὸς καύμασιν ἡμέρας λ΄.
εἶτα ἐξελὼν τὴν σκίλλην καὶ ἀποπιάσας, ἐκ τούτου δεῖ τῷ
πρωῒ μικρὸν καταῤῥοφεῖν. συμβήσεται δέ σοι περὶ τὸν
φάρυγγα, ἢ τὸ στόμα μηδέποτε μαλακισθῆναι. καὶ τὰ περὶ
τὸ στόμα τῆς κοιλίας ὑγιαίνειν. εὔπνους τε ὑπάρ
ξεις καὶ τὰ περὶ τὴν φωνὴν εὐεκτεῖν, σπουδαῖον καὶ τὰ
περὶ ὄμματα ὀξυδερκέστατον καὶ περὶ τὴν ἀκοὴν ὀξύκοον.
οὐδὲν γὰρ πνεῦμα ἐν κοιλίᾳ ποτὲ συστήσεταί σοι οὔτε
σπλάγχνον μετέωρον ἕξεις. εὔπνους τε καὶ εὔχρους διαμείνεις
καὶ πρὸς τὰ ἀστεῖα πάντοτε εὖ διακείμενος. οὐκ ὀξυρεγμίσεις,
οὐ λύξεις ἁλυκῶς. ἐὰν πᾶς τίς τι δὸς ἐξ αὐτοῦ
καὶ κελεύω μετὰ τὸ ῥοφῆναι τοῦτον νηστικὸν ὄντα κινεῖσθαι
σταδίους ζ΄. καὶ διαλυθήσεται. ὁ δὲ τούτῳ χρώμενος περὶ
τὴν δίαιταν παῤῥησίαν ἀγέτω ἥντινα βούλεται, πάντα γὰρ
κατεργάζεται ταῦτα, ὡς ἀπὸ μηδενὸς βλαβῆναι ποτὲ, μήτε εἰς πλησμονὴν ἐλθόντα μήτ᾿ ἐφ᾿ ᾧ δοκοῦμεν συμφέρειν,
περισσὸν δὲ οὐδὲν καταλειφθήσεται ἐν τῷ σώματι, οὐ
πνεῦμα, οὐ χολὴ, οὐ σκύβαλον, οὐκ οὖρον. ἀλλὰ πάντα
εὐέκκριτα καὶ εὐανάγωγα ποιεῖ, κοιλία διὰ πάντος εὔλυτός
ἐστι. καθαρτικὸν δὲ τοῦ σώματος τὸ βοήθημα, κᾂν ἐν τοῖς
ὀστέοις ᾖ ῥυπαρία. φθισικοὺς δὲ τοὺς ἐκ πάντων ἀπηγορευομένους
ἀπὸ τοῦ φαρμάκου τούτου θεραπευθέντας εἴδομεν.
ἐπιληψίας τὰς μακρὰς ὤνησεν ἱκανῶς, ὥστε ἀπὸ διαλειμμάτων
χρόνου πολλοῦ γίνεσθαι. τὰς δὲ ἀρχομένας καὶ νέας
εἰς τέλος ἰᾶται. καὶ τὸ πάθος γίνεσθαι οὐκ ἐᾷ, ποδάγρας
τε καὶ ἀρθριτίδας καὶ σκληρίας ἥπατος καὶ σπληνὸς ἐθεράπευσε.
καὶ αἱ μὲν κατὰ μέρος ἐνέργειαι αὖται· αἱ δὲ κοιναὶ
καὶ πλεῖσται καὶ ὑφ᾿ ὧν κινηθέντες ἐκδεδώκαμέν σοι τὸ
ὑγιεινὸν φάρμακον τοῦτο, ὑγείας καὶ ἀρτιότητος ἕνεκα ἀποτελεοῦται.

Οὕτος ὁ
οἶνος πινόμενος πάσης ὑγείας ἐστὶ παροχηκώς. λεπτύνει γὰρ τοὺς χυμοὺς καὶ ἐξαιρέτως τὸ φλέγμα καὶ οὐκ ἐᾷ συστῆναι
ἐν τῷ στομάχῳ, ἢ ἐν τῇ κοιλίᾳ, ἢ ἐν κεφαλῇ, ἢ
ἥπατι, ἢ σπληνὶ, ἢ νεύροις, ἢ ὀστέοις, ἤ τι τοιοῦτον γλίσχρον
χυμὸν καὶ ποιοῦντα τὰς ἐμφράξεις· ἀλλὰ πάντα λύει
καὶ γαστέρα μαλάσσει καὶ οὕτως ὑπάγει καὶ οὖρα κινεῖ καὶ
δι᾿ αὐτῶν τὰς αἰτίας λεπτομερεῖ καὶ ἐκκρίνει. οὕτως δὲ καθαίρει
κεφαλὴν, ὡς μηδὲ τοὺς μυξωτῆρας ὑγρότητα ἔχειν.
πεποίηται δὲ ποδαγρικοῖς, ἀρθριτικοῖς, ἐπιληπτικοῖς, οὕτως
γὰρ πάσης ὑγείας ἐστὶ περιποιητικός. ἔχει δὲ οὕτως. λαβὼν
σκίλλαν ἐξ ὀρέων λευκὴν περὶ τὴν κυνὸς ἐπιτολὴν λίτρ. α΄.
διάψυξον ἐν σκιᾷ ἡμέρας ι΄. καὶ δι᾿ ἐμβάλλας εἰς ὕελον τὰ
φύλλα τὰ διαψυχθέντα τῆς σκίλλης, βάλλε οἴνου λευκοῦ
παλαιοῦ ξέστας ιβ΄. καὶ κρεμάσας ἡμέρας μ΄. ἔπαγον τὴν
σκίλλην ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ῥῖψον καὶ τὸν οἶνον χρῶ πρὸς τὰ
ἐπαγγελθέντα καὶ εὑρήσεις αὐτοῦ τὴν δύναμιν, χρώμενος
ἑκάστοτε πρὸ σιτίων ἐκ τοῦ οἴνου γο. β΄. εἰ δ᾿ ἀπὸ κοίτης
γο. (S"). εἰ δὲ βούλει πρὸς πόμα αὐτὸ ποιῆσαι, διὰ τὴν
ἡδύτητα πρόσμιξον καὶ μέλιτος ξέστας δύο, ἢ γ΄.

Ὀριγάνου,
κόμμεως, ὑσσώπου, σαμψύχου, γλήχωνος, θύμου,
ταῦτα ἕψει μετὰ γλυκέος γο. γ΄. ἕως οὗ γένηται α΄. καὶ δίδου
ἀναγαργαρίζεσθαι. ἐκτινάσσει γὰρ καὶ τὰ ἐν τῷ πνεύμονι
ἐσθιόμενος. ποιεῖ δὲ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρας, πεπείραται γάρ.

Κόριδας
ἀπὸ κλίνης λειώσας κατάχριε τὸν οὐρητῆρα καὶ εὐθέως
οὐρήσει. τοῦτο δὲ καὶ παιδίοις μὴ δυναμένοις
οὐρῆσαι ποιεῖ.

Δαφνίδων
καὶ πεπέρεως ἴσα κόψας καὶ σήσας μετὰ ὑδρομέλιτος
μέτρον α΄ δίδου. ἑκάστῳ δὲ τὸ ὑδρομέλι θερμόν.

Δάφνης φλοιὸν ἀναζέσας ὕδατι συμφύρα
καὶ δίδου ἐκ τούτου ῥοφᾷν. ἐνεργεῖ γὰρ λίαν.

Ζιγγιβέρεως δραχ. β΄. κράμβης  σπέρμα δραχ. δ΄. μήκωνος δραχ. α΄. χυλὸν ἀναλαβὼν ποίει
καταπότια καὶ δίδου τῷ πάσχοντι.

Θύμου καὶ μαράθρου
ἐξ ἴσου κόψας ἐν εὐκράτῳ θερμῷ δὸς πιεῖν.

Ἀσάρου, μίσυος, νάρδου
Κελτικῆς ἴσα ἀναλάμβανε μέλιτι Ἀττικῷ ἀπηφρισμένῳ
καὶ δίδου καρύου Ποντικοῦ τὸ μέγεθος, εὐρωστεῖν γὰρ
ποιεῖ καὶ πρεσβύτας, τοὺς ξηρὰν ἔχοντας ῥύσιν καὶ εὐτονωτέραν ποιεῖ.

Ῥίζαν κρίνου δὸς πιεῖν προαναζέσας,
ἢ ὑοσκυάμου χυλὸν ἢ καρπὸν μετὰ οἰνογάλακτος
φυράσας ἔμβαλλε εἰς δέρμα ἐλάφου καὶ περίαπτε τὸν δεξιὸν
μηρὸν καὶ θαυμάσεις. ἄλλο. συάγρου ὄνυχας ὀπτήσας
μετ᾿ οἴνου πότισον, ἢ ἀλέκτορος ὄρχιν ὀπτήσας δὸς φαγεῖν.
ἄλλο. κοχλίαν καύσας μετὰ τοῦ ὀστράκου καὶ λειώσας δίδου
πιεῖν μετὰ οἴνου εἰς κοίτην.

Λινοσπέρμου, πεπέρεως, πετροσελίνου κόψας καὶ σήσας μετὰ κονδίτου λάμβανε
κοχλιάριον α΄.

Σκορπίδια θαλάσσια
τρία μικρὰ καύσας ὁλόκληρα τὴν τέφραν πότιζε μετὰ κονδίτου.

Ῥοῦν μετὰ οἴνου καὶ ὀρύζης
ἑψήσας καὶ ἀποτριτώσας ἔνιε, ἢ τράγου ἧπαρ ἑψήσας μετὰ
οἴνου αὐστηροῦ δὸς πιεῖν, ἢ κηκίδας καύσας λείωσον καλῶς
καὶ μίξας στέαρ χοίρειον καὶ τηγανίσας μετὰ ὄξους δὸς
φαγεῖν τῷ πάσχοντι, ἢ λαβὼν πεπέρεως δραχ. α΄. θερμίνου
ἀλεύρου ἤτοι λουπιναρίου δραχ. γ΄. καὶ μέλιτος κοχλιάριον α΄.

Κάχρυος σπέρμα μετ᾿ ἐλαίου συγχριόμενον, ἢ πύρεθρον μετ᾿
ἐλαίου θερμανθὲν καὶ ἐπιχρισθὲν μετὰ μίαν ὥραν τῆς ἐπισημασίας.

Κνίδης σπέρμα καταπλασσόμενον,
ἢ πρασίας μελαίνης τὰ φύλλα καταπλασσόμενα, ἢ μελισσόφυλλον
σὺν οἴνῳ πινόμενον, ἢ τοῖς δήγμασι ἐπιτιθέμενον, ἢ σκόροδα καταπλαττόμενα καὶ ὀπτὰ ἐσθιόμενα καὶ πινόμενα.

Λυσσοδήκτων τοῖς τραύμασι
κράμβης φύλλα λεῖα μετὰ σιλφίου καὶ ὄξους ἐπιτιθέσθω·
καθ᾿ ἑαυτὴν γὰρ λυττῶντος κυνὸς δῆγμα ὠφελεῖ. καὶ τὸ
ἀφέψημα αὐτῆς πινόμενον. ἑφθὴ δὲ κράμβη προτρωγομένη
φθισικοὺς θεραπεύει. καὶ τὰς περὶ ἀρτηρίαν διαθέσεις
ἰᾶται. λειοτριβηθεῖσα δὲ καὶ καταπλασθεῖσα ἐπὶ σπληνὸς
τοῦτο ὑπεκτήκει.

Λεύκη ξηρὰ
μέλιτι λειωθεῖσα καὶ ἐπιχρισθεῖσα τῷ τραχήλῳ, ἢ καρδάμου
σπόρον καὶ κόπρον περιστερᾶς σὺν μέλιτι ἐμπλασσόμενον.

Ἀμάραντον ἀποβρέξας μεθ᾿ ὕδατος
ὀψὲ καὶ πρωῒ πότισον.

Ἐλενίου, σινήπεως,
δαφνίδων κατὰ λόγον κοπανίσας, εἶτα ἐξελὼν φλοῦν
καρύας νέας κόψον μικρά. εἶτα βάλλε ἐν ὅλμῳ καὶ κόψον
αὐτὸν ἰσχυρῶς καὶ ἐκβαλὼν ἀπόβρεξον ἐν ὄξει δριμεῖ ἡμέρας τρεῖς καὶ ἑνώσας ἀμφότερα μετὰ χυλοῦ τιβεριάδος ἕψει
ἕως γένηται κατάπλασμα καὶ τίθει ἐπάνω τῆς σπληνὸς ἀπὸ
πρωῒ ἕως ἡμέρας η΄. προκενώσας τὴν γαστέρα καὶ θαυμάσεις.

Καππάρεως ῥίζης γο. γ΄.
ἀσβέστου γο. δ΄. κόψας καὶ σήσας καὶ ὄξει μίξας ἐπίθες μὴ
πλέον ὥρας μιᾶς καὶ ὅλον τήκεται. ἄλλο. κράμβης ζωμὸν
ἕψει μόνον, μετὰ δὲ ὀξυμέλιτος πότισον νηστικῷ, ἢ βάτου
ῥίζαν μετ᾿ ὄξους ἀποτριτώσας δίδου πιεῖν ἡμέρας τρεῖς.
ἄλλο. φλοῦν καρύας μετ᾿ ὄξους καὶ μέλιτος ἑψήσας πότισον
νηστικῷ, ἢ σίδηρον πυρώσας ἐν οἰνομέλιτι σβέσας ἐν ποτηρίῳ
δὸς πιεῖν καὶ θαυμάσεις.

Φοινίκων ὀστᾶ καὶ μαστίχην
καὶ μέλι τρῖβε, τοὺς ὀδόντας ἐπὶ ἡμέρας ζ΄. καὶ λευκαίνονται.

Θέρμους καὶ δάφνης φύλλα καὶ
χολὴν ταύρου μίξας ἐπίθες ἐπὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς κοιλίας καὶ ὠφελεῖ.

Ἄμυλον καὶ πίσσαν
καὶ ὕδωρ ζεννύμενα δὸς πιεῖν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτὰ μετὰ τὸ
ἀποτριτωθῆναι τὸ εἰς τὸ ἕψημα.

Ἀμπελοβόθρακα κρατήσας
τηγάνισον μετ᾿ ἐλαίου καὶ ἔμβαλλε τῷ ὠτίῳ καὶ ὑγιαίνει.

Τρίψας ἀριστολοχίαν ἁλάτιζε.

Δαφνίδων πεπέρεως
ἴσα δίδου μύστρον α΄. μετὰ ὑδρομέλιτος.

Δάφνης φλοιὸν ἀνάζεσον ὕδατι
ἕως ἀποτριτώσεως καὶ δίδου ῥοφεῖν. ἄλλο ὅμοιον. τρυγόνος
ὀρνέου κόπρον καύσας πάρεχε μετὰ μελικράτου, ποιεῖ
γὰρ ἐξουρεῖσθαι τοὺς λίθους.

Στρουθίου, ῥέου Ποντικοῦ,
καππάρεως, ἀνὰ δραχ. α΄. δίδου σὺν οἴνῳ λευκῷ καθ᾿
ἡμέραν δραχ. α΄. καὶ οὐρήσεις ὑπόστασιν ἐν τῷ οὔρῳ λιθώδη.
ἄλλο. ὀρίγανον ἀποζέσας ἕως ἀποτριτώσεως μεθ᾿ ὕδατος
πάρεχε κύαθον ἐκ τοῦ ἀποζέματος πιεῖν. 

Μαράθρου σπέρμα, δαφνίδων
Θηβαϊκῶν ἐξ ἴσου κόψας σὺν εὐκράτῳ δίδου θερμόν.

Κόστου, μέλιτος,
ὕδατος κυάθους θ΄. δίδου πιεῖν κρατῆρα, τὸν μισθὸν προαπαιτῶν.
ἄλλο. Κυπέρου Ἀσιατικοῦ κοχλιάριον α΄
μετὰ ἀκράτου δίδου λεῖον ἢ μετὰ μέλιτος· ἔστι γὰρ δόκιμον.

Πετροσελίνου Μακεδονικοῦ κόψας
δίδου κοχλιάριον α΄.

Κολοκύνθην κοπάνισον ξηρὰν
ὡς ἀλεύρου καὶ κοχλιάριον μικρὸν μεθ᾿ ὕδατος δὸς πιεῖν.

Λαγωοῦ ἐγκέφαλον
σὺν οἴνῳ πότισον. ἄλλο. φῦσαν ὀπτήσας δὸς φαγεῖν
ἐπὶ ἡμέρας γ΄. ἢ κύπερον λειώσας πότισον, ἢ λαγωοῦ
ὄρχιν ἐν οἴνῳ εὐώδει χλιαρῷ δὸς πιεῖν.

Δενδρολίβανον λαβὼν βράσον
μετ᾿ οἴνου πλεῖστον ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς πάρεχε πίνειν. λαβὼν
ῥαφίδα τὸ θαλάσσιον ὀψάριον καύσας καὶ τὴν σποδιὰν δὸς πιεῖν.

Κέρας ἐλάφου ῥινήσας μετ᾿ ὄξους
δριμυτάτου ἀποτριτώσας ἐπάλειφε.

Κριθάλευρον μετ᾿ ὄξους δριμέος
ἐμμίξας ἄλειφε, ἢ ἀκροσφοδείλου ῥίζαν σὺν ὄξει λειώσας
χρῖε συχνῶς, ἢ καῦσον λινοῦν πανίον ἐπάνω σιδήρου
καὶ ἄλειφε, ἢ φύλλα καρύας χλωρὰ ἀποζέσας κατάπλαττε,
τοῦτο καὶ ἐπὶ ψώρας.

Κύμινον ἑψήσας
πολλὰ καὶ λέπυρα ὠῶν ἐπάντλει, καὶ θαυμάσεις.

Σκόροδον καὶ θεάφην, ὕδωρ καὶ
ἔλαιον σμήξας ἄμφω ἄλειφε.

Ἰτέας φύλλα τρίψας ἐπίθες καὶ τὸ αἷμα στήσεις
καὶ τὰ τραύματα παρακολλᾷ καὶ ὑγιαίνει. ἢ βολβοὺς προβάτων
ἅμα ἐλαίῳ λειώσας κατάπλασον.

Πήγανον καὶ σῦκον καὶ
κάρυον τρίψας πότισον μετ᾿ οἴνου, ἢ τῆς νύσσης τὸ αἷμα ὑγρὸν σὺν ἐλαίῳ πινόμενον σώζει τοὺς πιόντας δηλητήριον
φάρμακον καὶ τοὺς ὑπὸ ἐχίδνης δηχθέντας.

Χελιδόνος νεοττιὰν λειώσας
μετ᾿ ὄξους κατάχριε.

Αἰγὸς ἀφόδευμα
ξηρὸν μετὰ οἴνου ἀκράτου ἐπίθες καὶ λύει τὴν φλεγμονήν.

Χοίρου ἀφόδευμα καύσας καὶ
λαβὼν σποδὸν, μίξας μετὰ μέλιτος, ξυρήσας τὴν κεφαλὴν
ἄλειφε καὶ ἐπίθες ἐπάνω κράμβης φύλλα.

Στύρακος καὶ κράμβης χυλοῦ
συντρίψας καὶ ζυμώσας δίδου νήστει καὶ εἰς κοίτην, ἢ
δαφνελαίου καὶ οἴνου καλοῦ, ἀνὰ δραχ. γ΄. σμήξας καὶ χλιάνας
ἐν λουτρῷ ἔσωθεν καὶ οἰνελαίου θερμοῦ κέρα καὶ συμπυριάσας
τῷ στομάχῳ. ἄλλο. θερμῶν πυρίαν στακτὴν βρέξας,
πυρία πόδας τοῦ βήσσοντος καὶ ἀποσπογγίσας αὐτοὺς ἐπάλειφε
καὶ πυρίαζε. τοῦτο δὲ βῆχας ἰαθήσεται.

Ῥητίνην συντρίψας μετὰ οἴνου παλαιοῦ πότισον νήστει. καὶ γλήχωνα μετ· ὀξυκράτου προεψήσας δὸς
πιεῖν, ἢ βερονίκην ζυμώσας μετὰ μέλιτος δίδου
φαγεῖν, ἢ ῥαφανὴν ὀπτὴν ἐσθιομένην δίδου πρωῒ καὶ ὀψὲ,
ἢ βούτυρον ἄναλον καπινέτω βασιλικοῦ καρύου μέγεθος.

Κνίδης τὰ φύλλα
συνεψηθέντα πτισάνῃ δίδου πίνειν. ποιεῖ δὲ καὶ πρὸς πνευματώσεις
καὶ ἀνάγει τὰ ἐν τῷ θώρακι.

Τῆλιν ἑψήσας ἕως ὅτου ἀποτριτωθῇ,
τὸ ζεμάτιον λάβε τῷ πρωῒ μετὰ μέλιτος.

Τραγάκανθα ἀποβραχεῖσα ἐν οἴνῳ
καὶ ποθεῖσα φωνὴν λαμπρύνει.

Στύρακα λειώσας μετὰ
ὕδατος ποίει καταπότια ἴσα ἐρεβίνθοις καὶ δίδου τρίτον καὶ
εὐθέως λαλήσει.

Τεῦτλον μετὰ μυρσινελαίου καὶ πολυτρίχου μίξας κατάχριε
τὰς τρίχας, ἢ ἀδίαντον καὶ λάδανον ἴσα λειώσας μετ᾿ ἐλαίου ὀμφακίνου ἢ μυρσίνου ἢ σχινίνου ἐπίχριε. ἄλλο. λάδανον
ἀποβρέξας σὺν οἴνῳ Ἀμιναίῳ καὶ μυρσινελαίῳ, λειώσας ἄμφω,
ποίει πάχος μέλιτος καὶ ἐπίχριε τὴν κεφαλὴν ἐν βαλανίῳ.
βέλτιόν ἐστι καὶ τὸ ἀδίαντον, ὅ τινες καλοῦσι πολύτριχον,
τὸ ἕβδομον μέρος λαδάνῳ ἐπίβαλλε καὶ χρῖε.

Γλήχωνι συνεψείσθωσαν πίτυρα
ἔξ ἀλεύρων καὶ σακκελίσας τὸν ζωμὸν καὶ σπόγγῳ
τοῦτο βρέξας, πυριαζέσθω οὕτως.