τῷ φοβουμένῳ Κύριον οὐκ ἀπαντήσει κακόν,
ἀλλʼ ἐν πειρασμῷ καὶ πάλιν ἐξελεῖται.
ἀνὴρ σοφὸς οὐ μισήσει νόμον,
ὁ δὲ ὑποκρινόμενος ἐν αὐτῷ ὡς ἐν καταιγίδι πλοῖον.
ἄυθρωπος συνετὸς ἐνπιστεύσει νόμῷ,
καὶ ὁ νόμος αὐτῷ πιστὸς (4)ὡς ἐρώτημα δικαίων.
ἑτοίμασον λόγον καὶ οὕτως ἀκουσθήσῃ,
σύνδησον παιδείαν καὶ ἀποκρίθητι.
ζππος εἰς ὀχείαν ὡς φίλος μῶκος,
ὑποκάτω παντὸς ἐπικαθημένου χρεμετίζει.
διὰ τί ἡμέρα ἡμέρας ὑπερέχει,
καὶ πᾶν φῶς ἡμέρας ἐνιαυτοῦ ἀφʼ ἡλἰου;
ἐν γνώσει Κυρίου διεχωρίσθησαν,
καὶ ἠλλοίωσεν καιροὺς καὶ ἑορτάς·
ἀπʼ αὐτῶν ἀνύψωσεν καὶ ἡγίασεν,
καὶ ἐξ αὐτῶν ἔθηκεν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν.
καὶ ἄνθρωποι πάντες ἀπὸ ἐδάφους,
καὶ ἐκ γῆς ἐκτἰσθη Ἀδάμ·
ἐν πλήθει ἐπιστήμης Κύριος διεχώρισεν αὐτούς,
καὶ ἠλλοίωσεν τὰς ὁδοὺς αὐτῶν·
ἐξ αὐτῶν εὺλόγησεν καὶ ἀνύψωσεν,
καὶ ἐξ αὐτῶν ἡγίασεν καὶ πρὸς αὐτὸν ἤγισεν·
ἀπʼ αὐτῶν κατηράσατο καὶ ἐταπείνωσεν,
καὶ ἀνέστρεψεν αὐτοὺς ἀπὸ στάσεως αὐτῶν.
ὡς πηλὸς κεραμέως ἐν χειρὶ αὐτοῦ,
(14)πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ·
οὕτως ἄνθρωποι ἐν χειρὶ τοῦ ποιήσαντος αὐτούς,
ἀποδοῦναι αὐτοῖς κατὰ τὴν κρίσιν αὐτοῦ.
ἀπέναντι τοῦ κακοῦ τὸ ἀγαθόν,
καὶ ἀπέναντι τοῦ θανάτου ἡ ζωή·
οὕτως ἀπέναντι εὐσεβοῦς ἁμαρτωλός.
καὶ οὕτως ἔμβλεψον εἰς πάντα τὰ ἔργα τοῦ ὑψίστου,
δύο δύο, ἕν κατέναντι τοῦ ἑνός.
a Κἀγὼ ἔσχατος ἠγρύπνησα,
κατανοήσατε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα,
ἀλλὰ πᾶσιν τοῖς ζητοῦσιν παιδείαν.
ἀκούσατέ μου, μεγιστᾶνες λαοῦ,
καὶ οἱ ἡγούμενοι ἐκκλησίας, ἐναοτίσασθε.
υἱῷ καὶ γυναικί, ἀδελφῷ καὶ φίλῳ
μὴ δῷς ἐξουσίαν ἐπὶ σὲ ἐν ζωῇ σου·
καὶ μὴ δῷς ἑτέρῳ τὰ χρῆματά σου,
ἵνα μὴ μεταμεληθεὶς δέῃ περὶ αὐτῶν.
ἕως ἔτι ζῆς καὶ πνοὴ ἐν σοί, μὴ ἀλλάξῃς σεαυτὸν πάσῃ
σαρκί.
κρεῖσσον γάρ ἐστιν τὰ τέκνα δεηθῆναί σου
ἡ σὲ ἐμβλέπειν εἰς χεῖρας υἱῶν σου.
ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου γίνου ὑπεράγαν,
μὴ δῷς μῶμον ἐν τῇ δόξῃ σου.
ἐν ἡμέρᾳ συντελείας ἡμερῶν ζωῆς σου
καὶ ἐν καιρῷ τελευτῆς διάδος κληρονομίαν.
χορτάσματα καὶ ῥάβδος καὶ φορτία ὄνῳ,
ἄρτος καὶ παιδεία καὶ ἔργον οἰκέτῃ.
ἔργασαι ἐν παιδί, καὶ εὑρήσεις ἀνάπαυσιν·
ἄνες χεῖρας αὐτῷ, καὶ ζητήσει ἐλευθερίαν.
ζυγὸς καὶ ἱμὰς κάμψουσιν τράχηλον,
καὶ οἰκέτῃ κακούργῳ στρέβλαι καὶ βάσανοι·
μβαλε αὐτὸν εἰς ἐργασίαν, ἴνα μὴ ἀργῇ.
πολλὴν γαρ κακίαν ἐδίδαξεν ἡ ἀργία·
εἰς ἔργα κατάστησον καθὼς πρέπει αὐτῷ,
κἂν μὴ πειθαρχῇ, βάρυνον τὰς πέδας αὐτοῦ.
καὶ μὴ περισσεύσῃς ἐν πάσῃ σαρκί,
καὶ ἄνευ κρίσεως μὴ ποιήσῃς μηδέν.
τἰ ἔστιν σοι οἰκέτης, ἔστω ὡς σύ,
ὅτι ἐν αἵματι ἐκτήσω αὐτόν·
εἰ ἔστιν σοι οἰκέτης, ἄγε αὐτὸν ὡς σεαυτόν,
ὅτι ὡς ἡ ψυχή σου ἐπιδέησις αὐτῷ·
ἐὰν κακώσῃς αὐτὸν καὶ ἀπάρας ἀποδρῶ,
(33)ἐν ποἰᾳ ὁδῷ ζητήσεις αὐτόν;
Ecclesiasticus sive Siracides (Sapientia Jesu filii Sirach). Septuaginta. ed. Henry Barclay Swete D.D.. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.