Ἰκτῖνος καὶ ὄφις.
Ὁ δ᾽ 〈ὄφις〉 ἐπιστραφεὶς καὶ δακὼν τοῦτον,
εὐθὺς τέθνηκεν. Ὁ δ᾽ ὄφις ἀνεβόα·
Ἵνα τί ἄρα οὕτως αὐτὸς ἐμάνης
ὥστε τοὺς μηδὲν ὅλως ἠδικηκότας
βλάπτειν ἐβούλου καὶ θάνατον προσάγειν;
῞Ομως πέπονθας ὃ ἐβούλου μοι πρᾶξαι.
Fabulae. Aesop. ed. Émile Chambry. Paris. 1925.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.