View:
By Section
Θ.
θᾶκοϲ ὁ καὶ θῶκοϲ καλούμενοϲ ἡ καθέδρα.
θάλεια ἐπιθετικῶϲ διὰ τῆϲ ει διφθόγγου «τίθεντο δὲ δαῖτα θάλειαν» (Η 475), «δαιτὶ ϲυνήορόϲ ἐϲτι θαλείῃ» (Od. θ 99). ἐπὶ δὲ τῆϲ εὐωχίαϲ αὐτῆϲ διὰ τοῦ ι «θαλίῃ ἐνὶ πολλῇ» (Ι 143 et 285). Θάλεια
δὲ ἡ μοῦϲα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τῶ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυνομένων καὶ ἄλλωϲ ὡϲ παρὰ τὸ ἐνεργῶ ἐνέργεια, οὕτω καὶ παρὰ τὸ θαλῶ Θάλεια καὶ θέρω θέρεια.
δὲ ἡ μοῦϲα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τῶ λόγῳ τῶν διὰ τοῦ εια προπαροξυνομένων καὶ ἄλλωϲ ὡϲ παρὰ τὸ ἐνεργῶ ἐνέργεια, οὕτω καὶ παρὰ τὸ θαλῶ Θάλεια καὶ θέρω θέρεια.
θαρριά τραϲιά.
θάρροϲ θάρϲοϲ θράϲοϲ.
Θαῦμοϲ ἢ Θαῦλοϲ. Ἄρηϲ Μακεδόνιοϲ.
θειάζω: ει.
θειλόπεδον: ϲημαίνει δὲ τὸν τόπον ἔνθα ξηραίνονται αἱ ϲταφυλαί· διὰ τῆϲ ει διφθόγγου τὸ θει. παρὰ γὰρ τὸ ἕλη τὸ ϲημαῖνον τὴν θερμαϲίαν γέγονεν εἵλη διὰ τῆϲ ει διφθόγγου κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ι.
καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ εἵλη καὶ τὸ πέδον τὸ ϲημαῖνον τὸ χαμηλὸν γέγονεν εἰλόπεδον καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ θ θειλόπεδον.
καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ εἵλη καὶ τὸ πέδον τὸ ϲημαῖνον τὸ χαμηλὸν γέγονεν εἰλόπεδον καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ θ θειλόπεδον.
θείνω τὸ τύπτω διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. ἀνεφάνη γὰρ τὸ ε ἐν τῷ μέλλοντι, θενῶ γάρ.
θεῖναι: ει δίφθογγοϲ. ἀνεφάνη γὰρ ἐν τῷ ἔθεμεν τὸ ε.
θεῖοϲ: παρὰ τὸ θεόϲ θέϊοϲ καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν θεῖοϲ.
Θελγῖνεϲ οἱ Τελχῖνεϲ.
θεμέλιον: ι· παρὰ τὸ θήϲομαι θεμέλιον ὡϲ κείϲομαι κειμήλιον.
Θεμίϲκυρα πόλιϲ, ἐϲτιν ἀντίον Θερμώδοντοϲ καὶ ἡ χώρα. οἱ οἰκοῦντεϲ Θεμιϲκύριοι. λέγεται καὶ Οεμιϲκύρειοι (Apoll. Rhod. II 995 ἔνθα Θεμιϲκύρειαι Ἀμαζόνεϲ).
θεμίϲτειοϲ δίκαιοϲ.
θεοειδήϲ. θεοείκελα.
θέρεια παρὰ τὸ θέρω θέρεια ὥϲπερ παρὰ τὸ θάλλω θάλεια.
θερείβοτον. ϲημαίνει τὸν τόπον τὸν ἔχοντα ἐν τῷ θέρει βοϲκάϲ. θέροϲ θέρουϲ ἡ δοτικὴ θέρει καὶ μετὰ τοῦ βοτοῦ, ὃ ϲημαίνει τὴν
βόϲκηϲιν.
βόϲκηϲιν.
Θερϲίτηϲ: ι ὡϲ παρώνυμον παρὰ τὸ θάρϲοϲ, ὃ οἱ Αἰολεῖϲ θέρϲοϲ λέγουϲι. ἢ παρὰ τὸ θέρω, ὃ ϲημαίνει τὸ θερμαίνω, ῥηματικὸν ὄνομα. θερμὸϲ γὰρ καὶ προπετὴϲ ἦν.
Θέϲπεια, πόλιϲ Βοιωτίαϲ. Ὅμηροϲ «Θέϲπειαν Γραῖάν τε» (B 498).
γράφεται καὶ διὰ τοῦ ι καὶ ἐκτείνεται καὶ ϲυϲτέλλεται παρὰ Κορίννῃ κτλ. πληθυντικῶϲ δὲ Θεϲπιαί ὀξυτόνωϲ.
γράφεται καὶ διὰ τοῦ ι καὶ ἐκτείνεται καὶ ϲυϲτέλλεται παρὰ Κορίννῃ κτλ. πληθυντικῶϲ δὲ Θεϲπιαί ὀξυτόνωϲ.
Θεϲτίδειον πόλιϲ Θεϲϲαλική. Ἑλλάνικοϲ δὲ δίχα τοῦ ϲ φηϲίν.
Θέτιϲ ἡ μήτηρ Ἀχιλλέωϲ καὶ ἡ θάλαϲϲα. ἡ δὲ γῆ λέγεται Τηθύϲ.
Θηβαῖοϲ ἔθνοϲ: αι.
θήλεια: ει· τὰ ἀπὸ τῶν εἰϲ υϲ κτλ.
Θηρίκλειον κύλικοϲ εἶδοϲ ἀπὸ Θηρικλέωϲ κεραμέωϲ.
Θήϲειον: διὰ τῆϲ ει διφθόγγου. τὰ γὰρ ἀπὸ τῶν εἰϲ ευϲ διὰ τοῦ ειον παραγόμενα διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται.
θίαϲοϲ θιαϲώτηϲ: ι.
θιπόβρωτοϲ καὶ θριπόβρωτοϲ ὁ ὑπὸ ϲητῶν βεβρωμένοϲ.
θίϲ διὰ τοῦ ι ὡϲ δικατάληκτον.
θνήϲκω: ὡϲ παρὰ τὸ τρῶ τρώϲω τρώϲκω καὶ βρῶ βρώϲω θρώϲκω καὶ βιβρώϲκω, οὕτω παρὰ τὸ θνῶ θνήϲω θνήϲκω. ὁ Δίδυμοϲ χωρὶϲ τοῦ ι. ὥϲπερ ἀπὸ τοῦ ἀρέϲω μέλλοντοϲ γίνεται ἀρέϲκω καὶ ἀπὸ τοῦ μεθύϲω μεθύϲκω πλεοναϲμῷ τοῦ κ καὶ μετάγονται εἰϲ ἐνεϲτῶτα, οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ μνῶ μνήϲω καὶ θνῶ θνήϲω γίνεται θνήϲκω καὶ μνήϲκω.
καὶ οὐκ ἔχει τὸ ι. οἱ δὲ λέγουϲι ϲὺν τῷ ι, ὅτι οἱ Αἰολεῖϲ θναίϲκω καὶ μναίϲκω λέγουϲι διὰ τῆϲ αι διφθόγγου· ἀλλ᾿ ἰδοὺ τὸ Ἡϲίοδοϲ καὶ ἡμίονοϲ Αἰϲίοδοϲ καὶ αἰμίονοϲ λέγουϲιν, ἀλλ᾿ ὅμωϲ οὐκ ἔχει τὸ ι. ἡ μέντοι παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ι ἴϲωϲ ἐκ τοῦ λέγειν τοὺϲ Αἰολεῖϲ θναίϲκω καὶ μναίϲκω. ἄλλοι δὲ λέγουϲιν, ὅτι διὰ τοῦ ιϲκω γίνεται ἡ παραγωγή,
θνηΐϲκω καὶ μνηΐϲκω. οὐ καλῶϲ δὲ λέγουϲι· καὶ γὰρ τὰ τῆϲ πρώτηϲ ϲυζυγίαϲ τῶν περιϲπωμένων διὰ τοῦ ιϲκω ποιοῦϲι τὴν παραγωγὴν οἷον εὑρῶ εὑρεῖϲ εὑρίϲκω, ϲτερῶ ϲτερεῖϲ ϲτερίϲκω· τὰ δὲ τῆϲ δευτέραϲ διὰ τοῦ αϲκω ἡβῶ ἡβᾷϲ ὑβάϲκω, τὰ δὲ τῆϲ τρίτηϲ διὰ τοῦ ωϲκω βιῶ βιοῖϲ βιώϲκω. εἰ οὖν ἀπὸ τοῦ θνῶ θνήϲω θνήϲκω γέγονε καὶ μνῶ μνήϲω
μνήϲκω, ταῦτα δὲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ ἐϲτίν, ὤφειλε διὰ τοῦ αϲκω εἶναι ἡ παραγωγὴ καὶ οὐ διὰ τοῦ ιϲκω· ὡϲ δὲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ ἐϲτί, καὶ δῆλον ἐκ τοῦ μνῶμαι ὡϲ βοῶμαι καὶ δηλοῖ τὸ τέθνημι τέθναθι γινόμενον διὰ τοῦ α ὥϲπερ ἵϲτημι ἵϲταθι. ἔχει δὲ τὸ η τὰ δύο ταῦτα.
καὶ οὐκ ἔχει τὸ ι. οἱ δὲ λέγουϲι ϲὺν τῷ ι, ὅτι οἱ Αἰολεῖϲ θναίϲκω καὶ μναίϲκω λέγουϲι διὰ τῆϲ αι διφθόγγου· ἀλλ᾿ ἰδοὺ τὸ Ἡϲίοδοϲ καὶ ἡμίονοϲ Αἰϲίοδοϲ καὶ αἰμίονοϲ λέγουϲιν, ἀλλ᾿ ὅμωϲ οὐκ ἔχει τὸ ι. ἡ μέντοι παράδοϲιϲ ἔχει τὸ ι ἴϲωϲ ἐκ τοῦ λέγειν τοὺϲ Αἰολεῖϲ θναίϲκω καὶ μναίϲκω. ἄλλοι δὲ λέγουϲιν, ὅτι διὰ τοῦ ιϲκω γίνεται ἡ παραγωγή,
θνηΐϲκω καὶ μνηΐϲκω. οὐ καλῶϲ δὲ λέγουϲι· καὶ γὰρ τὰ τῆϲ πρώτηϲ ϲυζυγίαϲ τῶν περιϲπωμένων διὰ τοῦ ιϲκω ποιοῦϲι τὴν παραγωγὴν οἷον εὑρῶ εὑρεῖϲ εὑρίϲκω, ϲτερῶ ϲτερεῖϲ ϲτερίϲκω· τὰ δὲ τῆϲ δευτέραϲ διὰ τοῦ αϲκω ἡβῶ ἡβᾷϲ ὑβάϲκω, τὰ δὲ τῆϲ τρίτηϲ διὰ τοῦ ωϲκω βιῶ βιοῖϲ βιώϲκω. εἰ οὖν ἀπὸ τοῦ θνῶ θνήϲω θνήϲκω γέγονε καὶ μνῶ μνήϲω
μνήϲκω, ταῦτα δὲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ ἐϲτίν, ὤφειλε διὰ τοῦ αϲκω εἶναι ἡ παραγωγὴ καὶ οὐ διὰ τοῦ ιϲκω· ὡϲ δὲ δευτέραϲ ϲυζυγίαϲ ἐϲτί, καὶ δῆλον ἐκ τοῦ μνῶμαι ὡϲ βοῶμαι καὶ δηλοῖ τὸ τέθνημι τέθναθι γινόμενον διὰ τοῦ α ὥϲπερ ἵϲτημι ἵϲταθι. ἔχει δὲ τὸ η τὰ δύο ταῦτα.
Θουρία πόλιϲ Μεϲϲηνίαϲ. τὸ ἐθνικὸν Θουριάτηϲ. τινὲϲ δὲ Θουνίαν
καὶ Θουνιάτηϲ.
καὶ Θουνιάτηϲ.
Θρᾴξ: Θράϊξ, ἐξ ο τὸ Θρήϊκεϲ ἀκρόκομοι (Δ 533) καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν Θρᾷξ. καὶ πάντα τὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ θηλυκὰ διὰ τοῦ ι γράφεται, Θρήϊϲϲα γυνὴ καὶ Θράϊϲϲα, Ἀθηναῖοι δὲ Θρᾷττα λέγουϲι. καὶ τὸ Θρᾴκη δὲ ἔχει τὸ ι. Θρᾳκίαϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ Θρᾳϲκίαϲ ὁ ἄνεμοϲ.
5
Θρῖα δῆμοϲ τῆϲ Οἰνηΐδοϲ φυλῆϲ. λέγεται καὶ Θριώ καὶ Θριαί. θριαί δὲ αἱ μαντικαὶ ψῆφοι, ἃϲ εὗρεν Ἀθηνᾶ.
θρῖα φύλλα ϲυκῆϲ.
θρίδαξ καὶ θίδραξ.
Θρινακία ἡ Ϲικελία διὰ τοῦ ῑ. ὥϲπερ οὖν ἀπὸ τοῦ Φρυγόϲ γίνεται Φρυγία καὶ ἀπὸ Φαίακοϲ Φαιακία, οὕτω καὶ ἀπὸ τοῦ θρῖναξ θρίνακοϲ Θρινακία· θρίνακι γάρ ἐϲτιν ὁμοία. ἢ παρὰ τὸ ἐκ τριῶν ϲυγκεῖϲθαι ἄκρων λέγεται Θρινακία οἱονεὶ τρινακρία τιϲ οὖϲα, καὶ γὰρ τρία ἀκρωτήρια ἔχει ἡ Ϲικελία. ἔϲτι δὲ ταῦτα Λιλύβαιον, Πάχυνον,
Πέλωρον. γράφεται καὶ Τρινακρία.
Πέλωρον. γράφεται καὶ Τρινακρία.
θρῖναξ: ϲημαίνει δὲ τριαινοειδὲϲ ἐργαλεῖον ἐργατικόν· διὰ τοῦ ῑ γράφεται. παρὰ γὰρ τὸ τρία τρίναξ καὶ θρῖναξ. καὶ πάλιν τὰ εἰϲ αξ ἀποϲτρέφεται τὴν ει δίφθογγον κατὰ τὴν παραλήγουϲαν.
θρίψ εἶδοϲ ϲκώληκοϲ διὰ τοῦ ῑ γράφεται· καὶ γὰρ τὰ εἰϲ ψ λήγοντα
πᾶϲαν δίφθογγον ἀποϲτρέφεται.
πᾶϲαν δίφθογγον ἀποϲτρέφεται.
θρυλῶ.
θρῴϲκω ϲὺν τῷ ῑ «θρῴϲκουϲι κύαμοι» (N 589). Δίδυμοϲ δὲ χωρὶϲ τοῦ ῑ. ἀπὸ γὰρ τοῦ θορήϲω μέλλοντόϲ φηϲι γεγενῆϲθαι, ὡϲ τρώϲω τρώϲκω καὶ διπλαϲιαϲμῷ τιτρώϲκω, οὕτω θορήϲω θρώϲκω ϲυγκοπῆϲ
γενομένηϲ καὶ μεταβολῇ ἄνευ τοῦ ἰῶτα (ἄνευ addidi et τοῦ ἰῶτα quod post γενομένηϲ positum fuit, huc retraxi). οἱ δὲ ἄλλοι πάντεϲ ϲὺν τῷ ῑ. οὕτωϲ δὲ ἔχει ἡ παράδοϲιϲ καὶ δῆλον ὅτι παρὰ τὸ θορῶ γέγονε παραγωγὸν θορίϲκω θωρίϲκω, ἐξ οὗ μεταθέϲεωϲ τοῦ ρ γενομένηϲ προϲεγράφη τὸ ῑ ἀκολούθωϲ (pro προϲεχῶϲ, quod anto γενομένηϲ
locum habet in cod. scripsi προϲεγράφη vocem post γενομένηϲ ponens et pro τοῦ ῑ exhibui τὸ ῑ). καὶ τὸ θρῳϲμόϲ ϲὺν τῷ ῑ, ὥϲπερ καὶ Ἀπολλώνιοϲ ὁ Ἀρχιβίου, ἐπεὶ παρὰ τὸ θορίϲκειν ἐϲτίν. ϲημαίνει γὰρ τόπον ὑψηλόν, ἀφ’ οὗ ἐϲτι θορεῖν «ἐπὶ θρῳϲμῷ πεδίοιο (Κ 160). θοριϲμόϲ θροιϲμόϲ θρῳϲμόϲ· γίνεται δὲ πολλάκιϲ ἔκταϲιϲ τοῦ
ο ὡϲ τὸ ὠλεϲίκαρποϲ καὶ «μήϲτωρε φόβοιο» (Ε 272) καὶ Διώνυϲοϲ καὶ «θεοὶ δωτῆρεϲ ἐάων» (θ 325).
γενομένηϲ καὶ μεταβολῇ ἄνευ τοῦ ἰῶτα (ἄνευ addidi et τοῦ ἰῶτα quod post γενομένηϲ positum fuit, huc retraxi). οἱ δὲ ἄλλοι πάντεϲ ϲὺν τῷ ῑ. οὕτωϲ δὲ ἔχει ἡ παράδοϲιϲ καὶ δῆλον ὅτι παρὰ τὸ θορῶ γέγονε παραγωγὸν θορίϲκω θωρίϲκω, ἐξ οὗ μεταθέϲεωϲ τοῦ ρ γενομένηϲ προϲεγράφη τὸ ῑ ἀκολούθωϲ (pro προϲεχῶϲ, quod anto γενομένηϲ
locum habet in cod. scripsi προϲεγράφη vocem post γενομένηϲ ponens et pro τοῦ ῑ exhibui τὸ ῑ). καὶ τὸ θρῳϲμόϲ ϲὺν τῷ ῑ, ὥϲπερ καὶ Ἀπολλώνιοϲ ὁ Ἀρχιβίου, ἐπεὶ παρὰ τὸ θορίϲκειν ἐϲτίν. ϲημαίνει γὰρ τόπον ὑψηλόν, ἀφ’ οὗ ἐϲτι θορεῖν «ἐπὶ θρῳϲμῷ πεδίοιο (Κ 160). θοριϲμόϲ θροιϲμόϲ θρῳϲμόϲ· γίνεται δὲ πολλάκιϲ ἔκταϲιϲ τοῦ
ο ὡϲ τὸ ὠλεϲίκαρποϲ καὶ «μήϲτωρε φόβοιο» (Ε 272) καὶ Διώνυϲοϲ καὶ «θεοὶ δωτῆρεϲ ἐάων» (θ 325).
θυιάϲ.
Θύμβρα πόλιϲ Τρῳάδοϲ, οὗ ποταμὸϲ Θύμβραϲ, ἀφ’ οὐ Ἀπόλλωνοϲ
6
Θυμβραίου ἱερόν, ἐν ῷ ἐτοξεύθη Ἀχιλλεύϲ. λέγεται δὲ καὶ διὰ τοῦ Ζ Ζυμβραῖοϲ. λέγεται καὶ Θύμβριοϲ. Ἑλλάνικοϲ δὲ Δύμβριόϲ φηϲι διὰ τοῦ δ καὶ Δυμβριεύϲ.
θυνόϲ ὁρμή, θύννοϲ ὁ ὅρκυνοϲ.
Θυραῖον πόλιϲ Ἀρκάδων. Θυρέα, περὶ ἧϲ Ἀργεῖοι καὶ
ἐπολέμηϲαν. ἔϲτι καὶ Ἀκαρνανίαϲ Θύριον διὰ τοῦ ῑ. τὸ ἐθνικὸν Θυριεύϲ. Ἀνδροτίων δὲ Θούριόϲ φηϲιν.
ἐπολέμηϲαν. ἔϲτι καὶ Ἀκαρνανίαϲ Θύριον διὰ τοῦ ῑ. τὸ ἐθνικὸν Θυριεύϲ. Ἀνδροτίων δὲ Θούριόϲ φηϲιν.
θῳή ἔχει τὸ ῑ, ἐπειδὴ εὕρηται θωιή ὡϲ παρ’ Ἀρχιλόχῳ « ὡϲ δ’ ἄν ϲε θωϊὴ λάβοι », ὅθεν καὶ ἀθῷοϲ ὁ ἀζήμιοϲ ϲὺν τῷ ῑ.
Θῶμιϲ ὁ Κάνωποϲ πόλιϲ.
θωρακεῖον cf. fr. 41.
Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.