View:
By Section
Ζ.
Ζαῖα πόλιϲ Βοιωτίαϲ ἀρχαιοτάτη. Ἡρωδιανόϲ. καὶ διὰ τοῦ ε καὶ διὰ τῆϲ αι διφθόγγου.
Ζάμολξιϲ. λέγεται καὶ Ζάλμοξιϲ καὶ Ϲάλμοξιϲ.
ζαχρηήϲ μεγάλωϲ ἐπικείμενοϲ «ζαχρηῶν ἀνέμων » (Ε 525), τὸ δὲ ζαχρειήϲ πάνυ χρειώδηϲ.
ζειά: δίφθογγοϲ. ἔϲτι δὲ εἶδοϲ κριθῆϲ ἤγουν αὐτὴ ἡ κριθή. ἔϲτι δὲ παρὰ τὸ ζέειν
ζεά inserui καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ι ζειά ἤγουν ἡ τοῦ ζέειν αἴτιοϲ ἤγουν τοῦ ζῆν.
ζείδωροϲ ἄρουρα· διὰ τῆϲ ει διφθόγγου· ἢ γὰρ παρὰ τὸ ζειά γέγονε ζειόδωροϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ ο ζείδωροϲ· ἢ παρὰ τὸ ζῆν
γέγονε ζήδωροϲ οἱονεὶ ἡ τὰ πρὸϲ τὸ ζῆν δωρουμένη τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον μετατεθέντοϲ Βοιωτικῶϲ. ἄμεινον δὲ οὕτωϲ· τὰ τρίτα πρόϲωπα τοῦ ῥήματοϲ ϲυντιθέμενα ἐκβάλλει τὸ ι ἔχω ἔχειϲ ἔχει ἐχέθυμοϲ· φέρω φέρειϲ φέρει Φέρεκλοϲ, μένει Μένεκλοϲ καὶ Μενέλαοϲ. ζέω ζέει ζεέδωροϲ καὶ κατὰ κρᾶϲιν τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον
ζείδωροϲ.
γέγονε ζήδωροϲ οἱονεὶ ἡ τὰ πρὸϲ τὸ ζῆν δωρουμένη τοῦ η εἰϲ τὴν ει δίφθογγον μετατεθέντοϲ Βοιωτικῶϲ. ἄμεινον δὲ οὕτωϲ· τὰ τρίτα πρόϲωπα τοῦ ῥήματοϲ ϲυντιθέμενα ἐκβάλλει τὸ ι ἔχω ἔχειϲ ἔχει ἐχέθυμοϲ· φέρω φέρειϲ φέρει Φέρεκλοϲ, μένει Μένεκλοϲ καὶ Μενέλαοϲ. ζέω ζέει ζεέδωροϲ καὶ κατὰ κρᾶϲιν τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον
ζείδωροϲ.
ζειρά: ϲημαίνει τὴν ζώνην καὶ χιτῶνα καὶ χλαμύδα. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου γράφεται (παρὰ τὸ δεῖν ὅ ἐϲτι δεϲμεύειν γέγονε καὶ κατὰ μετάθεϲιν τοῦ δ εἰϲ ζ ζειρά?).
Ζέλεια πόλιϲ Τρῳάδοϲ οἱ δὲ Ζέλην αὐτήν φαϲι· παρὰ Ποϲειδίππῳ
δ᾿ εὕρηται διὰ τοῦ ι Ζελίη· τὸ ἐθνικὸν Ζελείτηϲ. Ἡρωδιανὸϲ δὲ Ζελειατῶν φηϲι κτλ.
δ᾿ εὕρηται διὰ τοῦ ι Ζελίη· τὸ ἐθνικὸν Ζελείτηϲ. Ἡρωδιανὸϲ δὲ Ζελειατῶν φηϲι κτλ.
ζέρεθρα βάραθρα· κοῖλοι τόποι.
ζευγίϲιον: διὰ τοῦ ι γράφεται τῷ χαρακτῆρι τῶν διὰ τοῦ ιϲιον διὰ τοῦ ι γραφομένων οἷον χαρίϲιον, Προβαλίϲιον, Ἀρτεμίϲιον.
Ζεφύριον: τὸ ἐθνικὸν Ζεφυριώτηϲ. τὸ Ζεφυρίτηϲ ἀπὸ τοῦ Ζεφυριώτηϲ.
ζῇϲ ζῇ cf. περὶ ἀνεκφωνήτου fr. 7.
ζήτρειον: τὸ τῶν δούλων κολαϲτήριον. διὰ τῆϲ ει διφθόγγου.
ζίλαι δ οἶνοϲ παρὰ Θρᾳξί.
ζύγιον: ι· ὑποκοριϲτικὸν γὰρ τοῦ ζυγοῦ.
ζωάγρια: ἡ παράδοϲιϲ.
ζωγράφοϲ: οὐκ ἔχει τὸ ι προϲγεγραμμένον· ἔϲτι γὰρ ζῷον ζῴου ζῳογράφοϲ. καὶ ἐπειδὴ οὐδέποτε μεταξὺ τοῦ ι ὄντοϲ ἢ τοῦ υ ἢ ϲυμφώνου κρᾶϲιϲ γίνεται, ἀλλὰ πρῶτον ἀποβάλλει αὐτὸ καὶ οὕτω γίνεται
ἡ κρᾶϲιϲ, βελτίονα βελτίω, τῷ ἐμῷ τὠμῷ, τοῦ ἀνθρώπου τἀνθρώπου 2 3 ὡϲ καὶ τὸ ἄνθρωποϲ τἄνθρωποϲ, τούτου χάριν καὶ τὸ ζῳογράφοϲ πρῶτον ἀποβάλλει τὸ ι καὶ οὕτω ποιεῖ τὴν κρᾶϲιν τοῦ ω καὶ ο εἰϲ ω χωρὶϲ τοῦ ι.
ἡ κρᾶϲιϲ, βελτίονα βελτίω, τῷ ἐμῷ τὠμῷ, τοῦ ἀνθρώπου τἀνθρώπου 2 3 ὡϲ καὶ τὸ ἄνθρωποϲ τἄνθρωποϲ, τούτου χάριν καὶ τὸ ζῳογράφοϲ πρῶτον ἀποβάλλει τὸ ι καὶ οὕτω ποιεῖ τὴν κρᾶϲιν τοῦ ω καὶ ο εἰϲ ω χωρὶϲ τοῦ ι.
ζῴδιον ϲὺν τῷ ι, ἐπειδὴ εὕρηται καὶ κατὰ διάϲταϲιν. Ἄρατοϲ
«ζωΐδιον δέ ἑ κύκλον ἐπίκληϲιν καλέουϲιν » (Phaen. 343). ἢ ἐπειδή ἐϲτι ζῷον ζῴου, ὅπερ ἔχει προϲγεγραμμένον τὸ ἰῶτα· καὶ ἐπειδὴ ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τῆϲ γενικῆϲ τῶν πρωτοτύπων ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεται, γίνεται ζωΐδιον τοῦ ι ἀπὸ τοῦ πρωτοτύπου ὄντοϲ.
«ζωΐδιον δέ ἑ κύκλον ἐπίκληϲιν καλέουϲιν » (Phaen. 343). ἢ ἐπειδή ἐϲτι ζῷον ζῴου, ὅπερ ἔχει προϲγεγραμμένον τὸ ἰῶτα· καὶ ἐπειδὴ ἡ τελευταία ϲυλλαβὴ τῆϲ γενικῆϲ τῶν πρωτοτύπων ἀπὸ φωνήεντοϲ ἄρχεται, γίνεται ζωΐδιον τοῦ ι ἀπὸ τοῦ πρωτοτύπου ὄντοϲ.
ζῷον γράφεται μετὰ τοῦ ι, ἐπειδὴ εὕρηται καὶ κατὰ διάϲταϲιν
παρὰ Ϲιμωνίδῃ οἷον «τόδ᾿ ἡμῖν ἑρπετὸν παρέπτατο ζώϊον κάκιϲτον» καὶ διὰ τὸν χαρακτῆρα τῶν διὰ τοῦ ωον τὰ γὰρ διὰ τοῦ ωον οὐδέτερα μονογενῆ θέλει ἔχειν τὸ ι οἷον Πτῷον ὄνομα ὄρουϲ προϲτῷον, περίϲτῳον, ὑπερῷον. οὕτω καὶ ζῷον ϲὺν τῷ ι.
παρὰ Ϲιμωνίδῃ οἷον «τόδ᾿ ἡμῖν ἑρπετὸν παρέπτατο ζώϊον κάκιϲτον» καὶ διὰ τὸν χαρακτῆρα τῶν διὰ τοῦ ωον τὰ γὰρ διὰ τοῦ ωον οὐδέτερα μονογενῆ θέλει ἔχειν τὸ ι οἷον Πτῷον ὄνομα ὄρουϲ προϲτῷον, περίϲτῳον, ὑπερῷον. οὕτω καὶ ζῷον ϲὺν τῷ ι.
ζῳόϲ.
ζώω.
Περὶ ὀρθογραφίας. Herodianus. ed. August Lentz. United States. 2017.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.