Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.19.47

1. l. 5 Choer. 264, 8. l. 6 St. B. 612, 15, ubi Meinekius semper Τελμηϲϲόϲ Τελμηϲϲεύϲ Τελεμηϲϲεῖϲ scripsit contra libros ipse adnotans ex Arcadio 77, 13 concludi posse Herodianum formam cum ῑ probasse. Huc accedit Hes. Τελμι(ϲ)ϲεῖϲ ἔθνοϲ περὶ Λυκίαν, quod non cum Schmidtio cum Τελμηϲϲεῖϲ permutatum esse dixerim. l. 11 St. B. l. 15 Choer. 263, 16, Hes. l. 16 St. B. l. 18 Herod. ap. Eustath. 149, 1 cf. can. gen. l. Choer. 264, 3. l. 20 Choer. 263, 19. τὸ κτητικὸν Τεμμίκειοϲ, Μενέλαοϲ διὰ τοῦ ῑ «Τεμμίκιον ἄϲτυ» ἐν πρώτῳ Θηβαΐδοϲ φηϲί St. B. l. 22 cf. supra ϲφαδᾴζω. Sic etiam Schmidt. nunc ap. Hesych. exhibuit. l. 23 Choer. 269, 1, E. M. 752, 28. Apud Lycophronem urbs taliae intellegitur, quare Λυκόφρων ad sequentia trahendum arbitror et seclusi. l. 29 St. B. et E. M. 752, ubi tamen ἔϲτι δὲ καὶ πόλιϲ, ὅθεν Ἡρακλείδηϲ ὁ Τερειναῖοϲ, atque sic etiam ap Lycophron. per ει libri exhibent, sed St. H scribit per ῑ, quod flagitat canon generalis περὶ ποϲ. 298, 6. De τερῖνοϲ, quod Hes. explicat (ut adhuc scriptum legimus) τηρῶν διάνοιαν, λυπῶν cf. Lob. Proll. 203.