Herodianus Περὶ ὀρθογραφίας 3.17.16

1. 1. 3 Hes. cf. Dichr. 284, 22. l. 4 Hes. cf. Lob. Proll. 168. l. 5 Hes. l.6 Hes. cf. E. M 701, 52. l. 9 Hes. — Choer. 256, 21 ῥοίδια ὑποδήματα, sic etiam Thcogn. cf. Schmidt. quaestiones Hesychian. p. C. l. 11 Hes. Ῥοικόϲ ἀπὸ τοῦ Γραικόϲ ἀποβολῇ τοῦ γ E. M. 701, 4. — Γραικόϲ ὁ Ἕλλην. St. B. cf. Hes. Βροχόϲ Ῥαχοϲ. l. 12 Hes. l. 13 Hes. per simplex κ; in An. Ox. ll 407, 2 ῥάκκοϲ διὰ δύο κκ. l. 14 Hes. E. M. 702, 33 ῥαπίδεϲ κρηπιδεϲ. ἆρον τὸ κ καὶ τρέψον τὸ η εἰϲ α. ἢ ἀπὸ τοῦ ἀρπίϲ ὀξυτόνου μετὰ τοῦ ῑ [ἐκτεταμένου] ὑπερθέϲει καὶ ϲυϲτολῇ χρονικῇ ῥαπίϲ. ct. ἁρπίϲ in E. M. 148, 36, Lob. El. I 493.

2. l. 15 Hes. E. M. 701, 36 ῥέξαϲ. παρὰ τὸ ἔρδω τὸ θύω ὑπερβιβαϲμῷ ῥέδω, τροπῇ Δωρικῇ ῥέζω, ὁ μέλλων ῥέξω. cf. E. M. 370, 15 et Herod. in Cathol. ap. Theogn. 53, ubi contra ex ῥέζω ἔρδω repetitur. I. 16 Choer 256, 8, E. M. 703, 4. Hes. l. Hes. Choer. 255, 26 ῥεῖθρον διό τῆϲ ει διφθόγγου. παρὰ γὰρ τὸ ῥέειν γίνεται ῥέεθρον καὶ κράϲει τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον ῥεῖθρον. ἰϲτέον δὲ ὅτι τὰ εἰϲ ον λήγοντα ῥηματικὰ ἢ ἰϲοϲυλλαβεῖ τῷ ῥήματι ἢ περιττοϲυλλαβᾷ, τὰ δὲ περιττοϲύλλαβα οὐδέποτε ἔχει τὸ ε μετὰ τοῦ θρ ἐν τῇ παρατελεύτω ϲυλλαβῇ. καὶ τὰ μὲν ἰϲοϲυλλαβοῦντα τῶ ῥήματι ἔχει τὸ ρ ἐν τῇ τελευταίᾳ ϲυλλαβῇ ἔχον εἴτε τὸ τ ὡϲ νίζω νίτρον ἢ τὸ π ὡϲ νίπτω νίπτρον, τρέφω θρέπτρον ἢ τὸ κ ὡϲ πλήϲϲω πλῆκτρον ἢ τὸ λ μετὰ τοῦ τ ὡϲ φύω φύτλον. καὶ βαρύνουϲι πάντα πλὴν τοῦ λουτρόν τὰ δὲ περιττοϲύλλαβά ἐϲτι τὸ αν παραληγόμενα οἷον τύπτω τύμπανον, δρέπω δρέπανον, λείπω λείψανον· καὶ τὸ η τὰ εἰϲ ρον μετὰ τοῦ θ οἷον θέλγω θέλγηθρον, μέλπω μέλπηθρον. καὶ τὸ ε τὰ εἰϲ λον ἔχοντα τὸ θ οἷον ἕδω τὸ καθέζομαι ἔδεθλον ἔϲτι δὲ παῤ αὐτὸ καὶ τὸ ἕθοϲ γενῶ, ἐξ οὖ τὸ γενήϲομαι, γένεθλον. ἢ ἔχοντα τὸ τ ὡϲ τὸ ἔχω ἔχετλον. τὸ τοίνυν ῥέεθρον ἄλογον διὰ τοῦ ε, ὤφειλε γὰρ διὰ τοῦ η ὡϲ μέλπηθρον θέλγηρον. τὸ ῥεῖθρον πέπονθε ϲυναλοιφὴν ἐκ τῶν δύο εε εἰϲ τὴν ει δίφθογγον. Sic fere locum corruptissimum eanandum iudico. l. 20 Choer. 256, 11, E. M 703 11. l. 22 Hes.